کارل سیگن
کارل ادوارد سِیگِن (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۰، در فارسی از تلفظ ساگان هم استفاده شده) اخترشناس یهودی اوکراینی- آمریکایی، اخترشیمیدان، مشاور ناسا، نویسنده و مروج موفق اخترشناسی، اخترفیزیک، و دیگر علوم طبیعی بود. او پیشگام اخترزیست‌شناسی و یکی از بنیانگذاران طرح جستجوی هوش فرازمینی معروف به «سِتی» بود. سیگن طرفدار و مبلغ شک‌گرایی علمی بود.
کارل سیگن به عنوان نویسنده یا نویسنده همکار در انتشار بیش از ۶۰۰ مقاله علمی و ۲۰ کتاب مشارکت داشت. شهرت جهانی او برای تألیف کتاب‌های علوم همگانی و نیز مجری برنامهٔ علمی (کاسموس) بود که ۶۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ بیننده داشت. کارل سیگن برنده جایزه پولیتزر ۱۹۷۸ بود. "میلیاردها و میلیاردها"، "اژدهاهای بهشت"، "جهان دیوزده" و "نقطه آبی کمرنگ" از جمله مهم‌ترین تألیفات او به‌شمار می‌روند.
کارل سِیگِن در بروکلین، نیویورک در یک خانوادهٔ یهودی زاده شد و از دانشگاه شیکاگو دو مدرک کارشناسی، یک مدرک کارشناسی ارشد، و دکترای اخترفیزیک دریافت کرد. وی در دانشگاه برکلی و دانشگاه هاروارد مدتی مشغول پژوهش شد و سرانجام به استادی دانشگاه کرنل رسید.
کارل سیگن سه بار ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۷ با زیست‌شناس لین مارگولیس ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند به نام‌های جِرمِی و دوریان سیگن بود. پسد از جدایی سیگن و مارگولیس، سیگن در سال ۱۹۶۸ با هنرمند لیندا سالزمن ازدواج کرد و این دو صاحب یک فرزند به نام نیک سیگن شدند. کارل سیگن در طول این دو ازدواج به شدت بر روی کار خود متمرکز بود. عاملی که ممکن است در جدایی او از همسر اولش موثر بوده باشد. او در سال ۱۹۸۱ سیگن با نویسنده ان درایان ازدواج کرد و این دو صاحب دو فرزند به نام‌های الکساندرا و ساموئل سیگن شدند. کارل سیگن و درایان تا زمان مرگ سیگن در سال ۱۹۹۶ با هم بودند.
فیلم علمی-تخیلی تماس به کارگردانی رابرت زمکیس و نویسندگی کارل سِیگِن با بازی جودی فاستر برگرفته از رمانی به همین نام از خود کارل سیگن است. همچنین سیارک ۲۷۰۹ به افتخار او نامگذاری شده‌است.
سیگن در بسیاری از نوشته‌هایش به مسئله‌ی مذهب و ارتباط میان دین و علم می‌پردازد و در مورد تصورات سنتی از خدا به عنوان یک موجود انسانی اظهار تردید می‌کند. برای نمونه:بعضی‌ها فکر می‌کنند خدا یک مرد سفیدپوست بی‌قواره با ریش بلند سفید است که یک جایی آن بالاها در آسمان روی تخت سلطنت نشسته است و به شدت مشغولِ دادنِ فرمان سقوط هر پرستو است. دیگرانی، مثل باروخ اسپینوزا یا آلبرت اینشتین خدا را مجموع قوانین طبیعی‌ای می‌دانستند که توصیف‌گر جهان است. من هیچ مدرکی برای وجود ریش‌سفیدان شبه‌انسانی که سرنوشت بشر را از یک نقطه‌ی مخفی آسمانی کنترل می‌کنند نمی‌شناسم، اما انکار وجود قوانین طبیعی دیوانگی است.
او در سال ۱۹۸۱ در مورد خداناباوری می‌نویسد:خداناباور کسی است که از عدم خدا اطمینان دارد. کسی که شواهد مستحکمی علیه وجود خدا در دست دارد. من چنین شواهد مستحکمی نمی‌شناسم. چرا که خدا را می‌توان به دورترین زمان‌ها و مکان‌ها و به بی‌نهایت علت‌ها منتسب کرد. ما باید بسیار بیشتر از آنچه تا اکنون در مورد جهان می‌دانیم اطلاعات داشته باشیم تا مطمئن باشیم چنین خدایی وجود ندارد. مطمئن بودن از وجود خدا و مطمئن بودن از عدم خدا برای من دو انتهای مطمئن در مورد موضوعی هستند که آن‌قدر مملو از شک و بلاتکلیفی است که جای کمی برای اطمینان باقی می‌گذارد.
سیگن مصرف‌کننده و مبلغ ماری‌جوآنا بود. او با نام مستعار «آقای ایکس» مقاله‌ای در مورد کشیدن ماری‌جوانا در کتاب "بازنگری در ماری‌جوآنا" چاپ سال ۱۹۷۱ دارد. این مقاله توضیح می‌دهد که مصرف ماری‌جوآنا باعث الهام برخی از آثار سیگن و بهبود تجربیات فکری و جسمی او شده است. پس از مرگ سیگن، دوست او لستر گرینسپون این اطلاعات را در اختیار نویسنده زندگی‌نامه او قرار داد. انتشار این زندگی‌نامه با عنوان "کارل سیگن، یک زندگی" در سال ۱۹۹۹ باعث جلب توجه رسانه‌ها به زندگی کارل سیگن شد.
کارل سِیگِن پس از ابتلا به بیماری سندرم میلودیسپلاستیک برای مدت ۲ سال از خواهر خود پیوند مغز استخوان دریافت می‌کرد. با اینحال، سرانجام در سال ۱۹۹۶ در سیاتل و در سن ۶۲ سالگی به مبارزه علیه بیماری سندرم میلودیسپلاستیک پایان داد و بر اثر عارضهٔ سینه‌پهلو درگذشت. او در قبرستان لیک ویو در ایتاکا، نیویورک دفن شد.