hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
مقبره باباپیر
مقبره باباپیر یا شیخ اباعدنان قریشی مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه‍.ق است او عالم دینی بوده که مذهب شیعه را وارد ایران کرده است و همسر شاه طهماسب دوم به علت ارادت بسیاری که به شیخ داشت دستور ساخت مقبره بابا پیر را داد .چند سال بعد گنبد مقبره ایشان که از طلا بود به سرقت رفت. این مقبره در خوانسار، خیابان سرچشمه، پ۲ واقع شده و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
صاحب این بقعه از پایه‌گذاران مذهب شیعه جعفری در اوایل قرن هفتم در در شهرهای اصفهان، بروجرود، لرستان، نهاوند و خوزستان می‌باشد. شیخ صفی‌الدین اردبیلی در سال ۶۷۸ برای کسب دانش به نزد صاحب این بقعه آمده است. غیر صاحب این بقعه شیخ اباعدنان قریشی و شش تن دیگر از عرفا در این بقعه دفن هستند. در سال ۱۲۵۵ دو نفر از فرزندان شیخ اباعدنان قریشی این بقعه را مرمت و بازسازی کردند.
بر روی صندوق چوبی داخل بقغه به سال ۹۵۴ چنین قید شده‌است:
چاکر و بنده ائمه دین شیعه پاک صدر دین حسین و در طرف دیگر نوشته شده مشایخ العظام الکرام (شیخ نظام الدین حیدر و شیخ شرف الدین هدایت الله و شیخ فتوح الدین عبدالفتاح و شیخ کمال الدین عارف و شیخ اباعدنان و شیخ شمس الدین محمد و شیخ زین الدین علی و شیخ تاج الدین حسن خدام هذه البقه المتبرکه
آرامگاه اولیه تنها با سنگ بر روی چشمه‌ای به نام «چشمه پیر» بنا شده بود و بنای فعلی بقعه شیخ اباعدنان قریشی (مقبره باباپیر) در دوره صفویه بر روی آرامگاه قبلی به سبک مغولی یا سلجوقی احداث شد. یکی از اشخاص مدفون در بقعه شیخ اباعدنان قریشی (مقبره بابا پیر) «صدرالدین حسین» است که مرشد شیخ زاهد گیلانی و مراد شیخ صفی الدین اردبیلی نیای شاهان صفوی بوده‌است به همین دلیل شاهان صفوی برای این بقعه اهمیت خاصی قائل بودند و زیارتگاه رجال و شاهزادگان صفوی بود، از این رو به دستور مریم بیگم همسر شاه طهماسب صفوی در خوانسار مدرسه و حمام نیز ساخته شده‌است.
بقعه شیخ اباعدنان قریشی (مقبره بابا پیر) دارای گنبد دو پوش دو متری، ۱۲ ترکی از نوع گنبدهای رک یا نوک تیز با مصالح لاشه سنگ و آجر است. (۱۲ ضلع نشانه‌ای از ۱۲ امام یا ۱۲ تَرک کلاه صفویه می‌باشد)
می‌گویند؛ پوشش گنبد مذکور از طلا بوده که در قرن ۱۳ در سالهای قحطی به سرقت رفته و درب قدیمی بقعه نیز که به صورت گره چینی بوده در سال ۱۳۵۷ به سرقت رفته‌است.
در سال ۱۲۵۵ دو نفر از نوادگان بابا پیر به نام‌های شیخ علی و شیخ صادق به مرمت بقعه اقدام نمودند. در سال ۱۳۵۵ نیز مبلغ ۲۵۰ هزار ریال جهت مرمت بقعه شیخ اباعدنان قریشی (مقبره باباپیر) توسط نماینده وزارت فرهنگ و هنر وقت اختصاص که در نهایت در زمستان سال ۱۳۵۷ طی بازدید حسین‌علی منتظری، مرمت مجددی صورت گرفت. در سال ۱۳۶۷ قبل از بازدید هاشمی رفسنجانی اقدامات شایسته‌ای نیز توسط مرحوم فاضلی خوانساری در بقعه شیخ اباعدنان قریشی (مقبره باباپیر) انجام شد. در نهایت امر نیز در سال ۱۳۸۷ با اختصاص بودجه‌ای توسط خامنه‌ای مرمت لازم صورت پذیرفت.
این بقعه موقوفات زیادی داشته از جمله ابراهیم شاه از سلسله گورکانی تمام باغستان سرچشمه (پارک سرچشمه فعلی خوانسار) را در سال ۸۹۲ بنام بابا پیر وقف نمود. البته وقف نامه موجود فعلی مربوط به سال ۱۳۱۱ ه‍.ق است که طی آن عایدات موقوفات بقعه شیخ اباعدنان قریشی (مقبره بابا پیر) صرف مرمت مقبره و مایحتاج صادران، واردان، سفره درویشان و مجاوران مزار است.
حمام حاجی محمد رحیم
حمام حاجی محمد رحیم در قزوین، خیابان مولوی، بازارچه حاج محمد رحیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کلیسای مارسرگیز
کلیسای مارسرگیز مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان اورمیه، روستای کلیسا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کلیسای مارسرگیز در ۳ کیلومتری جنوب غربی ارومیه در دامنه کوه « کوه سیر» و در روستایی به اسم کلیسا واقع گردیده‌است که در این روستا کردهای کرمانج و برادران مسیحی زندگی میکنن. باستان شناسان قدمت این کلیسا را از نظر سبک معماری متعلق به دوره ساسانی و قرن سوم میلادی می‌دانند.{آثار باستانی ایران-خرد}}
پل تمیجان
بندانگشتی پل تمیجان مربوط به اوایل دوره صفوی است و در شهرستان رودسر، روستای تمیجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه گل محمد
تپه گل محمد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان ساوه، روستای چاه بهار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جوشقان
تپه جوشقان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ساوه، شمال غرب نوبران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه مجیدآباد
تپه قلعه مجیدآباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، روستای نوبران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نقش‌برجسته پارتی
نقش برجسته پارتی مربوط به دوره اشکانیان است و در ۶۵ کیلومتری جنوب شرقی فیروزآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ینگه‌ارخی
تپه ینگه ارخی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ساوه، روستای نوبران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه معروف به قلعه
تپه معروف به قلعه مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ساوه، روستای خدابنده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه روستای چال فخره
تپه روستای چال فخره مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ساوه، روستای چال فخره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
میدان مجسمه
میدان مجسمه مربوط به دوره پهلوی است و در بابلسر، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کتیبه‌های پهلوی تخت طاووس
سنگ‌نبشته‌های پهلوی تخت طاووس ازآنِ به روزگار ساسانیان است و در مرودشت، کرانه خاوری خرابه‌های تخت طاووس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نقش‌برجسته بهرام دوم
یا (بهرام دوم در حال نیایش) این نقش برجسته مربوط به بهرام دوم میباشد که در روستای گویم در 30 کیلومتری غرب شیراز قرار دارد. در تنگ قوام آباد در جنوب غربی این دهکده در ارتفاع هشت متری این نقش کشیده شده‌است. در سال 1926 میلادی هرتسفلد از وجود چنین نقشی آگاه گردید و در سال 1975 لویی واندر برگ آن را مورد بررسی دقیق قرار داد. ارتفاع این نقش برجسته 2متر و عرض آن 1/80 متر میباشد که در لوحه‌ای مستطیل شکل به تصویر کشیده شده‌است. در این تصویر فرمانروا با همان تاجی که در سایر نقش برجسته‌ها و سکه‌ها دیده می‌شود ترسیم شده و دست‌ها را به حالت نیایش و احترام یکی را بر کمر و دست دیگر را در بالا قرار داده است.
متأسفانه این نقش در اثر مرور زمان و عوامل طبیعی و انسانی به شدت آسیب دیده و بسیاری از جزییات نقش محو و فرسوده گردیده است. این اثر در تاریخ 1354/09/10 به شماره 937 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده و تحت حفاظت اداره کل میراث فرهنگی فارس قرار دارد.کتاب سنگ نگاره‌های ساسانی (صفحه 52)، نویسندگان:شهره‌جوادی-فریدون آورزمانی
منطقه مزلقان
منطقه مزلقان مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، ۶۰ کیلومتری سمت چپ جاده آسفالته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شیشه لی بایر
تپه شیشه لی بایر مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، روستای قرمزین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه علیدرزی
تپه علیدرزی مربوط به دوره ساسانیان -قرون اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ساوه، جنوب روستای علیدرزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه و گورستان اصلان
تپه و قبرستان اصلان مربوط به دوره ساسانیان و دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در بومهن، حاشیه شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه امامزاده سید منصوربن موسی
بقعه امامزاده سید منصوربن موسی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان زرندیه، شهر مامونیه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه امامزاده نوح بن موسی بن جعفر
بقعه امامزاده نوح بن موسی جعفر مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان ساوه، روستای بالقلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ایوان قدمگاه
قدمگاه یا چاشت خور (یا چاشت خوار) بنایی مربوط به دوره هخامنشی (یا کمی بعد از دورهٔ هخامنشی) است و در شهرستان ارسنجان، روستای چاشت خوار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این بنا بر کوه سنگی کنده شده‌است و از دو ایوان سنگی تشکیل شده‌است. دو پلکان، ایوان اول را به ایوان بالاتر ارتباط می‌دهند. بر روی ایوان بالایی پنج حفرهٔ بزرگ کنده شده‌است. حفره‌های کروی‌ای هم دور تا دور بنا هستند. در جلوی بنا استخری بوده که توسط چشمه‌ای از سکوی پایینی بنا تغذیه می‌شده‌است.
این بنا در ۱۸۸۱ میلادی توسط سروان H. L. Wells از ارتش بریتانیا کشف شد که پلان آن را منتشر کرد. بعدتر فرصت الدوله شیرازی و لویی واندنبرگ و بعد از آن‌ها ایرانشناسان دیگر آن را بررسی کرده‌اند پیشتر گمان می‌رفت قدمگاه یک بنای نیمه‌تمام و احتمالاً یک مقبره نیمه‌تمام باشد، به‌خصوص به دلیل شباهت ساختار کلی آن به دو قبر دیگر که در نزدیکی تخت جمشید است. بررسی‌های جدیدتر نشان داده که قدمگاه یک بنای کامل‌شده بوده‌است. اما برای کاربری آن فرضیه‌های مختلفی مطرح است. جدیدترین تحقیق انجام شده توسط Jean-Claude Bessac (در سال ۲۰۰۷) فرضیه کاربری به عنوان مقبره یا استودان (محل نگهداری استخوان‌ها) را مردود دانسته و یک کاربری مذهبی مرتبط با عنصر آب (که نزد ایرانیان مقدس بوده) می‌داند. روی پنج حفرهٔ دیوار پشتی احتمالاً تخته‌سنگ‌هایی بوده‌است، شاید به عنوان سنگ‌نبشته یا نقش‌برجسته‌هایی با اهداف تزیینی. تحقیقی در سال ۱۳۹۳ نیز این را تأیید و بنا را مرتبط با میترا (مهر) و الههٔ آب آناهیتا می‌داند.
در صد متری غرب این اثر گورستانی قرار دارد که در آن از قبرهای پیش از اسلام تا دوره قاجار دیده می‌شود
آثار هخامنشی قره قلات
آثار هخامنشی قره قلات مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان مرودشت، سمت شرقی و خارج باغ‌های سیدان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه سلطان عطابخش
بقعه سلطان عطابخش مربوط به دوره آل بویه- دوره صفوی - دوره قاجار است و در کاشان، خیابان ملا حبیب‌الله شریف (درب اصفهان) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه بصیر دیوان
مجموعه بصیر دیوان مربوط به اوسط دوره قاجار است و در شیراز، محله سنگ سیاه ـ بازارچه حاج زینل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جنوب مسجد جامع ساوه
تپه جنوب مسجد جامع ساوه مربوط به سدهٔ ۴ تا ۷ ه.ق است و در ساوه، جنوب مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه طیب و طاهر
تپه طیب و طاهر مربوط به هزاره اول قبل از میلاد به بعد است و در شهرستان ساوه، روستای آقداش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سلطان خانقاه
تپه سلطان خانقاه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد به بعد است و در شهرستان ساوه، روستای خانقاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان رازین (سوسن نقین)
گورستان رازین (سوسن نقین) مربوط به هزاره اول قبل از میلاد به بعد است و در شهرستان ساوه، روستای رازین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جمشیدآباد
تپه جمشیدآباد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد به بعد است و در شهرستان ساوه، روستای جمشید آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره یک خونی
تپه شماره یک خونی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد به بعد است و در شهرستان ساوه، روستای خونی (پیمان) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره دو خونی
تپه شماره دو خونی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد به بعد است و در شهرستان ساوه، روستای خونی (پیمان) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منطقه سوسن نقین
منطقه سوسن نقین مربوط به هزاره اول قبل از میلاد به بعد است و در شهرستان ساوه، غرب روستای سوسن نقین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان کله دشت
قبرستان کله دشت مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد به بعد است و در شهرستان ساوه، روستای کله دشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قیجه با قیلجه
تپه قیجه با قیلجه مربوط به هزاره ۵ تا دوره ساسانیان است و در شهرستان ساوه، روستای چمران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فستق (پسته)
تپه فستق (پسته) مربوط به هزاره ۵ تا دوره ساسانیان است و در شهرستان ساوه، شمال رودخانه مزلقان جای و روستای فستق (روستای پسته) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساخسی تپه
ساخسی تپه مربوط به سدهٔ ۶ ه.ق است و در شهرستان نقده، روستای ساخسی تپه از توابه شهرستان نقده استان آذربایجان غربی
مراد تپه (ابهر)
مراد تپه مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان ابهر، روستای یوسف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه اندآباد علیا
تپه اندآباد علیا مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان زنجان، روستای اندآبادعلیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
دو تپه سفلی
دو تپه سفلی مربوط به هزاره ۱-قرون میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خدابنده، روستای دو تپه سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سولیجار تپه
سولیجار تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان زنجان، روستای حسن ابدالی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مادآبادی
تپه مادآبادی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مرودشت، روستای کوشک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این اثر برای اجرای پروژه آپارتمان سازی به طور کامل تخریب گردیده است.
تپه خون گشت
تپه خون گشت مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اقلید، روستای خون گشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گپ کناره (تپه بزرگ)
تپه گپ کناره (تپه بزرگ) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، روستای کناره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه صولت‌الملک
خانه صولت الملک مربوط به دوره قاجار است و در ۲ کوچه جنوب گلپایگان، خیابان امام، کوچه نصرالملک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تقی بازار دوز
خانه تقی بازاری دوز مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان ـ خیابان چهارباغ، کوچه صراف‌ها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه آرومارتروسیان
خانه آرومارتروسیان مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان ـ خیابان حکیم نظامی، کوچه شیره کشخانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه حاج محمدجواد زرگر
خانه حاج محمد جواد زرگر مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان ـ خیابان عبدالرزاق، کوچه قزوینی‌ها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه حاج محمدحسین بازاردوز
خانه حاج محمد حسین بازاردوز مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان چهار باغ پائین، کوچه صرافها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه شاطر اسماعیل شماعیان
خانه شاطر اسماعیل شماعیان مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان ابن سینا، ابتدای کوچه گلدسته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه مرحوم فانی
خانه مرحوم فانی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، کوی قزوینی‌ها، کوی حاج محمد جعفر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه رضا نبوی‌نژاد
خانه رضا نبوی نژاد مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، کوچه خیاطها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه حسین صیرفی
خانه حسین صیرفی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان چهارباغ ـ کوچه شهید رجبزاده، بن‌بست شیدا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه رجالی
خانه رجالی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان چهارباغ پائین، کوی حاج رسولی‌ها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه حاج میرزا عبدالعلیخان ساوجی
خانه حاج میرزا عبدالعلیخان ساوجی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان طالقانی، کوچه محله نو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه حاج احمد کهرنگی
خانه حاج احمد کهرنگی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان مسجد حکیم، کوچه پشت مسجد حکیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه سرهنگ وثیق
خانه سرهنگ وثیق مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، میدان کهنه، خیابان هارونیه، کوچه حمام مشیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
عمارت ملا لطف‌الله سنندجی
عمارت ملالطف ا.. سنندجی مربوط به دوره قاجار است و در سنندج، خیابان امام، کوچه حبیبی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه دکتر پناهنده
خانه دکتر پناهنده مربوط به اواخر دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان چهار باغ، بازارچه حاج محمد علی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
موزه رضا شاه (باغ هرندی)
موزه رضا شاه (باغ هرندی) مربوط به اواخرقرن ۱۳ ه.ق است و در کرمان، خیابان فردوسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه غلامرضاخان مظاهری
خانه غلامرضاخان مظاهری مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان طالقانی، کوچه سرتیپ، کوی مظاهری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه محمود سرتیپی
خانه محمود سرتیپی مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان ملک، بن‌بست عبداللهی، کوی پاقلعه واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه عبائیان
خانه آقای عبائیان مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، کوچه حاج محمدحسن تختی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه میرزا شفیع مشکی
خانه میرزا شفیع مشکی مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، کوچه سینه پایینی، نبش کوچه شیخ الاسلام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه مهدی مشگی
خانه مهدی مشگی مربوط به سدهٔ ۱۳ ه.ق است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، کوچه سینه پائینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه زاول (زاون)
خانه زاول (زاون) مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان حکیم نظامی، کوچه سنگتراشها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه حاج اکبر آقا
خانه حاج اکبر آقا مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان چهار باغ، کوچه حاج رسولیها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه حاج حسن غفوری (میراث فرهنگی)
خانه حاج حسن غفوری (میراث فرهنگی) مربوط به سدهٔ ۱۳ ه.ق است و در اصفهان، خیابان ابن سینا، کوچه مسجد صفا، میدان شهشهان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه فرج‌الله خان کیوان
خانه فرج‌الله خان کیوان مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان چهارباغ، کوچه دشتیان، کوچه رشتیها، ابتدای کوچه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه ناظریان (فضل الله آبدار)
خانه ناظریان (فضل‌الله آبدار) مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان هاتف، کوچه نمکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه شهید اول
خانه شهید اول مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، خیابان علامه مجلسی، کوچه ابواسحاقیه ـ کوچه مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه غفوریان
خانه غفوریان مربوط به سدهٔ ۱۳ ه‍.ق است و در اصفهان، چهارباغ پائین، کوچه گرگ یراقها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مجموعه ساختمانی حقیقت
مجموعه ساختمانی حقیقت مربوط به سدهٔ ۱۳ ه.ق است و در خوانسار، خیابان امام، کوچه شهدا، کوچه شهید مجتبی شجاعی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاج میرزا عباس سمسارزاده
خانه حاج میرزا عباس سمسارزاده مربوط به سدهٔ ۱۴ ه‍.ق است و در اصفهان، کوچه چهارباغ پائین، کوچه رشتیها، نبش کوچه امین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کوشک زر
تپه کوشک زر مربوط به هزاره ۵ تا ۱ قبل از میلاد است و در ۱۵ فرسنگی جنوب غربی‌ اقلید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محمد صادقی
خانه محمد صادقی مربوط به دوره قاجار است و در لاهیجان، خیابان حافظ، کوچه توکلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ منشی‌باشی
ساختمان و باغ منشی باشی مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شیراز، خیابان فردوسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. هم‌اکنون محل گرد همایی انجمن تمبر فارس میباشد.
قلعه دختر (قم)
قلعه دختر مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، ابتدای جاده اراک واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۱۲۸۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه اکبر موسویار
خانه اکبر موسویار مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، بخش ۳ ـ کوچه بازار مرغی، پلاک ۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه امین التجار
خانه امین التجار مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان عبدالرزاق، حدفاصل تقاطع خیابان حکیم و چهارراه تختی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه ورثه مرحوم علی آقا زرگر
خانه ورثه مرحوم علی آقا زرگر مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان عبدالزاق، کوچه قزوینیها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانه کازرونیان
منزل کازرونیان مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، محله گود عربان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
رباط ماهی
رباط ماهی مربوط به اواخردوره غزنویانان است و در شهرستان مشهد، بخس رضویه، ۳ کیلومتری شمال پاسگاه اسماعیل‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده حدود 970 سال قدمت دارد، رباط ماهی است که در ۶ کیلومتری شرق مشهد قرار دارد. این بنا متعلق به دوره غزنوی – سلجوقی است، سازنده این بنا ابوالحسن محمد بن حسن ماه مردی نیکوکار از سران سامانیان بود ابن حوقل از او یاد کرده همچنین این رباط که در نزدیکی روستای چاهه است همان رباط است که دختر فردوسی صله پدرش را صرف تعمیر این رباط و پلی بر کشف رود کرد - هم‌اکنون خرابه‌های ان در کنار جاده مشهد -سرخس در مسیر توس به سرخس و در کنار کشف رود دیده می‌شود. در میان عوام معروف است که این رباط را همشیره گوهرشاد، آغابیگم که معروف به ماهی بوده‌است ساخته و به اسم او نسبت یافته‌است است. ا8حتمال داده‌اند که این رباط،ماهی.
امامزاده اسماعیل یوجان
امامزاده اسماعیل یوجان مربوط به دوره صفوی -قرن ۱۱ است و در شهرستان خمین، روستای یوجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه میرکندی
تپه میرکندی مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان طارم، روستای شیرمیشه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قزل ارخ
تپه قزل ارخ مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان زنجان، روستای تهم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه نورآباد (بیوک تپه)
تپه نورآباد (بیوک تپه) مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خدابنده، روستای نورآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورستان ساری تپه
قبرستان ساری تپه مربوط به هزاره ۱- دوره اشکانیان است و در شهرستان زنجان، شمال کوه قره تپه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه و گورستان منجیق تپه
تپه و قبرستان منجیق تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان طارم، روستای جزلان دشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سوان
تپه سوان (گرد سوان) مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در ۸۰ کیلومتری جنوبشهرستان مهاباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه کهنه (جعفرآباد)
قلعه کهنه جعفرآباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در در بین روستاهای عبدالله‌آباد و جعفرآباد شهرستان اقلید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قلعه حسن‌آباد
تپه قلعه حسن‌آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مرودشت، فاصله کوتاهی ازخرابه‌های استخر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شقا
تپه شقا مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مرودشت، غرب تپه جری الف و بخش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه جری الف و ب
تپه جری الف و ب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان مرودشت، روستای خیرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه نورآباد
تپه نورآباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان ممسنی، روستای نورآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های حسن‌آباد
تپه‌های حسن‌آباد مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در ۱۲ فرسنگی اقلید بعد از آسپاس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حاجی نوروز (تپه آهک پزی)
تپه حاجی نوروز (تپه آهک پزی) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان اقلید، روستای پهلوانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پیرکتانی
تپه پیر کتانی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، ۱ کیلومتر جنوب غربی دهستان کناره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محدوده شهر طبس
محدوده شهر طبس مربوط به دوره سلجوقیان تا دوره معاصر است و در طبس، بین‌خ واعظ طبسی وشهید محمد منتظری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل سوریان
پل سوریان مربوط به دوره صفوی است و در سوریان، جنوب شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه سرهنگ‌آباد
مجموعهٔ سرهنگ‌آباد مربوط به دوره قاجار است و در ۵۰ کیلومتری زواره، شرق شهرستان اردستان، مزرعه سرهنگ‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قصرالدشت
تپه قصرالدشت مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان پاسارگاد، روستای وکیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چشمه دزون
تپه چشمه دزون مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان اقلید، سر راه روستای آسپاس به حسن‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه محمود کان
تپه محمود کان مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در حاشیه شمال غربی مه‌آباد (فیروزکوه) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بزرگ مقصود
تپه بزرگ مقصود مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان مرودشت، روستای مقصودآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رشتی سیاه الف و ب
تپه رشتی سیاه الف و ب مربوط به هزاره ۴ تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مرودشت، شمال غربی بند امیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه تیموران (تیمارون)
تپه تیموران (تیمارون) مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان ارسنجان، روستای کوشک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مراد
تپه مراد در شهرستان مرودشت، روستای قلعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گود کلاه سران
تپه گود کلاه سران در شهرستان مرودشت، در وسط زراعتی علی‌آباد و کمین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه صالحیه
مجموعه صالحیه مربوط به دوره قاجار است و در قزوین، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه مهر علی فارسی
قلعه مهر علی فارسی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان اقلید، شهر سده واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در کاوش‌های سالهای اخیر توسط میراث فرهنگی فارس اشیاو مهرهایی با قدمت ۷۰۰۰سال یافت شده‌است.
مجموعه شیخ الاسلام
مجموعه شیخ الاسلام مربوط به دوره قاجار است و در واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حاج سید غفور بریده پز
منزل حاج سیدغفوربریده پز مربوط به ۱۲۹۲ ه.ق است و در بروجرد، محله کوی عارف، پلاک ۹۶ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع شیخ الملوک
مسجد جامع ملایر مربوط به سدهٔ ۱۳ ه.ق است و در ملایر، جنب بازار کفاشها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه بناهای روستای شاه کرم
مجموعه بناهای روستای شاه کرم مربوط به اواخر دوره صفوی است و در شهرستان اصفهان، دهستان رود دشت، روستای ده کرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آرامگاه شیخ عبدالسلام
آرامگاه شیخ عبدالسلام مربوط به سدهٔ ۸ ه.ق است و در شهرستان کرمان، روستای لنگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این آرامگاه در دو کیلومتری غرب شهر ماهان، در خارج از روستای لنگر، میان مزارع جو و گندم واقع شده است. ساختمان بقعه، بنایی بسیار باشکوه و مجلّل می‌باشد. بقعه، شامل ایوان، گنبد، صحن، صفّه و مقبره زیبا است.
اصل بنا به صورت مربّع و آن چه که باقی مانده شامل دو اتاق تو در توست. ایوان بقعه در مغرب قرار دارد که خود شامل سردری مقرنس‌کاری زیبایی است. پس از عبور از ایوان، مرقدی بر روی سکویی به طول سه و عرض دو متر قرار گرفته که در قسمت بالایی آن کتیبه‌هایی از آیات قرآنی دارد. بر بالای این سکو، سنگ قبری به طول 20/2 و عرض 50 سانتی‌متر تعبیه نموده اند که دارای گچ‌بری های ظریف و حجّاری‌های فوق العاده‌ای از آیه های قرآن (آیة الکرسی) دارد. در آخر یکی از کتیبه ها پس از جمله سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اکبر نوشته شده: «تعمیر شد مرقد آقا شیخ عبدالسّلام قطب الدّین فی سنة 733 هـ . ق.»مرقد دارای چهار صفّه کوتاه به ارتفاع سه متر است که چهار زاویة آن را مقرنس کاری های ظریفی انجام داده اند. در اتاق دوّم نیز صورت قبری وجود دارد. بر بالای بقعه گنبدی شلجمی به قطر پنج و ارتفاع هفت متر است که در انتهای ساقة آن کلمات اللَّه محمّد حسین به صورت بنایی تکرار و تزیین شده است. زمین زیارتگاه حدود دو هزار مترمربّع است.
حیاطی مستطیل شکل که از داخل در هر ضلع دارای شش سکو که هر کدام از آنها دارای طاقی قوس دار (هلالی) است، قرار دارد. ارتفاع دیوار نزدیک به ۳.۵ متر و ورودی اصلی بنا از سمت غرب است.
قبر آن به طور کل از گچ ساخته شده و روی آن آیات قرآن و نقاشی دیده می شود که به صورت برجسته کار شده است.
شیخ قطب الدین عبدالسلام ماهانی از عرفای بزرگ بیش از یک قرن قبل از شاه نعمت الله ولی می زیسته و مورد احترام خاص آن عارف بزرگ بوده است. مقبره شیخ عبد السلام در لنگر یک کیلومتری ماهان است که به همین دلیل نام اصلی این ولایت ، لنگر عبدالسلام می باشد.این عارف بزرگ از اساتید شاه نعمت الله ولی بوده است که مورد احترام ویژه و خاص مردم این بخش می باشد.
محراب امامزاده یحیی (محلات)
محراب امامزاده یحیی مربوط به سدهٔ ۵ و ۶ ه.ق است و در محلات، خیابان گلستان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه میخکی بابایی
تپه میخکی بابایی مربوط به دوره اشکانیان -قرن ۷ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان شوشتر، روستای میخکی بابائی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه هیاری
تپه هیاری مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان شوشتر، روستای گله گه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مجد
تپه مجد مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان شوشتر، روستای زیدان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه امامزاده فضل بن سلیمان
بقعه امامزاده فضل بن سلیمان مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان ساوه، جنوب شرق منطقه آو، واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای امامزاده سید حمزه
بنای امامزاده سید حمزه مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان ساوه، بخش مرکزی، روستای چاله باغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای عبدالغفارخان (مجیدآباد)
کاروانسرای عبدالغفارخان (مجیدآباد) مربوط به اواخر دوره زند است و در شهرستان ساوه، بخش مرکزی، روستای مجیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه سردارآباد
تپه سردارآباد مربوط به اواسط هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان شوشتر، روستای سردارآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه امامزاده پیغمبر
بقعه امامزاده پیغمبر مربوط به سدهٔ ۶ ه.ق است و در شهرستان ساوه، بخش مرکزی، روستای آوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گله گه
تپه گله گه مربوط به هزاره دوم - دوره اشکانیان است و در شهرستان شوشتر، روستای گله گه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بچون
تپه بچون مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان شوشتر، روستای پهوند سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه مال صفر
تپه مال صفر مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان شوشتر، روستای مال صفر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دوتلون
تپه دوتلون مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان شوشتر، شرق رودخانه رود باریک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا محمد
تپه چغا محمد مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان شوشتر، روستای بند مکینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا شیرین
تپه چغا شیرین مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان شوشتر، روستای عین نگار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قوری
تپه قوری مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان شوشتر، روستای بزازی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بزازی
تپه بزازی مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان شوشتر، روستای بزازی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا طویله
تپه چغا طویله مربوط به هزاره سوم و دوم قم است و در شهرستان شوشتر، روستای بند مکینه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل کهنه قره‌سو
پل کهنه قره‌سو مربوط به دوره صفوی است و در کرمانشاه، شرق شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این پل یکی از پل‌های باستانی استان کرمانشاه در حاشیه شرقی شهر کرمانشاه، نزدیک روستای مرادآباد، بر روی رودخانه قره‌سو«خُوَره سو» است. از این پل در گذشته عابران مستقیماً به دروازه شهر وارد می‌شدند.
این پل ۱۸۶ مترطول و ۹ مترعرض دارد. پایه‌های این پل به صورت شش ضلعی می‌باشد که قسمت داخلی آنها با لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده ولی روکار آنها بلوک‌های سنگی مکعب مستطیل است. در جلو پایه‌ها در جهت مخالف جریان آب، آبشکنهای مثلث شکلی با سنگ‌های تراشیده، ساخته شده است. همچنین در کناره‌های پل، سیل برگردان‌هایی با سنگ‌های تراشیده ساخته شده‌اند.
پل کهنه دارای شش دهانه است. این دهانه‌ها تاق‌های جناغی دارند که با آجر ساخته شده‌اند. ارتفاع متوسط تاق‌ها از کف رودخانه تا تیزه تاق حدود ۴/۴ متر است.
در نمای شمالی و جنوبی پل بر روی هر یک از آبشکن ها، پشتبندهای آجری وجود دارد که تا سطح پل بالا آمده‌اند بر روی پایه‌های سنگی، دهلیزهایی ایجاد شده است که دارای طاق جناغی است. حضور این دهلیزها و پشتبندهای مدور دو طرف ورودی آنها، پل کهنه قره‌سو را به صورت یکی از زیباترین پل‌های دوره صفوی در آورده است.
پایه‌های سنگی این پل احتمالاً متعلق به دوره ساسانی است و با توجه به آجرهایی که در اطراف پل پراکنده است این پل در دوره سلجوقی تعمیر شده و در دوره صفوی به شکل کنونی بازسازی شده است.
آب‌انبارهای شماره ۱و۲ سید جعفر
آب انبارهای شماره ۱و۲ سید جعفر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در اوز، داخل شهر، محله کورچون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
برکه بام بلند
برکه بام بلند مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در قدیم لار، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانقاه شیخ محمود
خانقاه شیخ محمود مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان سرخه، راه اصلی تهران به سمنان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده شاه فخرالدین
امامزاده شاه فخرالدین مربوط به دوره ایلخانی و دوره صفوی است و در خنج، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه سعیدیه ارسنجان
مدرسه سعیدیه ارسنجان مربوط به دوره صفوی است و در ارسنجان ـ ابتدای خیابان سعیدیه واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا که از سال ۱۰۸۵ ه‍.ق به جا مانده است، به صورت چهار ایوانی است که در کنار هر ایوان چهار حجره ساخته شده است. برای احداث این بنا از آجر استفاده شده و حوضی سنگی در وسط حیاط مدرسه وجود دارد. محور اصلی بنا شمالی- جنوبی است. مدرسه سعیدیه در نزدیکی مسجد جامع شهر قرار دارد.
خانه سلطانی
خانه سلطانی مربوط به دوره قاجار است و در بروجرد، محله چنارسوخته، کوچه ثقة الاسلامی، پلاک ۴۸، ۵۰، ۵۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
عمارت باشگاه بانک ملی ایران
عمارت باشگاه بانک ملی ایران مربوط به دوره قاجار است و در تهران، خیابان فردوسی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل امام جمعه
منزل امام جمعه مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، بازار ـ کوچه دوازده امام، پلاک ۴۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه جواد امراللهی
خانه جواد امراللهی معروف به خانه امراللهی‌ها مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، سه راه چمران، کوچه شماره ۷ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در حال حاضر مهندس محسن امراللهی از نوادگان حاج جواد امراللهی، به همراه خانواده اش در این خانه زندگی می‌کنند.
خانه مسکونی فدائی
منزل مسکونی فدائی مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، محله بازار وکیل ـ کوی قرایچی ـ پلاک ۱۹ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه ورثه افلاطون نفیسی
خانه ورثه افلاطون نفیسی مربوط به دوره قاجار است و در کرمان، منطقه بازار ـ کوچه مدنی ـ پلاک ۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام حاج آقا تراب
حمام حاج آقا تراب مربوط به دوره قاجار است و در نهاوند، محله علی‌آباد ـ کوچه حاج آقا تراب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. حمام حاج آقای تراب یا حمام دوقلو که در محله علی‌آباد یا کوچه سیدهاو روبروی مسجد حاج آقا تراب شهر نهاوند قرار دارد نمادی از هنر ایرانی اسلامی است که در سال ۱۲۳۰ و در زمان ناصرالدین شاه قاجار بنا نهاده شدنهاوند از شهرستانهای مهم تاریخی استان همدان به شمار می‌آید و نظریه‌های مختلفی از پیشینه تاریخی این منطقه باستانی باقی مانده است شهرستان نهاوند از شمال به شهرستان تویسرکان و از شمال غربی به شهرستان کنگاور در استان کرمانشاه از شرق به بخش ثامن در شهرستان ملایر و از جنوب به شهرستان سلسه و دلفان در استان لرستان و از غرب به شهرستان کرمانشاه محدود می‌شود. نهاوند به علت دارا بودن موقعیت جغرافیایی ویژه و آب فراوان و خاک مستعد از نواحی ممتاز استان همدان به شمار می‌رود و از مکانهای دیدنی و تاریخی متعددی برخوردار است در این میان حمام حاج آقا تراب یا حمام دوقلو که در محله علی‌آباد و بافت قدیمی شهر نهاوند قرار دارد نمادی از هنر ایرانی اسلامی است که در سال ۱۲۳۰ و در زمان ناصرالدین شاه قاجار بنا نهاده شده و گردشگران از این بنا بازدید می‌کنند. در سر در ورودی این بنا، کتیبه‌ای نصب شده که نام بانی حمام و تاریخ ساخت آن را، سال ۱۲۳۰ هجری شمسی در زمان ناصرالدین شاه قاجار بیان می‌کند ولی به سبک دوران صفویه ساخته شده است.
فضای حمام شامل بینه و میان در و گرم خانه است. تقریباً تمامی گرمابه‌ها از چنین نقشه‌ای پیروی می‌کنند در حمام حاج آقا تراب مسیر دسترسی به سه مرحله یاد شده به شیوه خاصی انجام گرفته است. به این ترتیب هر فضای آن به وسیله راهرو و هشتی از فضای دیگر متمایز شده است تا دما و رطوبت هر فضا نسبت به فضای مجاور تنظیم گردد. به این طریق پیشینیان می‌توانستند از بیماری و ناراحتی افراد به دلیل ورود به فضای گرم و خروج ناگهانی به فضای سرد تا حد زیادی بکاهند. بینه حمام به شکل چهار گوش ساخته شده و در اطراف بینه سکوهای نشیمن و رخت کن و در زیر سکوها حفره‌های جای کفش تعبیه شده است.
در بالای سقف گنبدی شکل حمام انواع نور گیرها قرار دارد. ارتباط بینه با گرم خانه از طریق میان در انجام می‌شود و سرویس بهداشتی نیز در این محل قرار دارد. سیستم گرمادهی حمام شامل انبار سوخت تون (گلخن یا آتشدان) آتشدان‌ها و تیان و گربه رود و دودکش‌ها و گودالی برای جمع‌آوری خاکستر است. علت شهرت آن به حمام به دوقلو در این است که حمام از دو قسمت تشکیل شده است دارای سردینه (حمام سرد) و گرمینه (حمام گرم) بزرگ بوده و فقط مورد استفاده رجال، اشراف و شاهزادگان قرار گرفته و قسمت دوم همان حمام که آن هم به نوبه خود دارای سردینه و گرمینه بوده (ولی در ابعاد کوچک) ویژه افراد عادی و طبقات پایین جامعه بوده است.
خانه وقف مسجد وکیل
خانه وقف مسجد وکیل مربوط به اواخر دوره قاجار است و در کرمان، بازار وکیل ـ کوی خزاعی ـ پلاک ۸ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نقش‌برجسته گل گل ملکشاهی
نقش برجسته گل گل ملکشاهی مربوط به تمدن باستانی آشور است و در استان ایلام، کنار رودخانه گل گل ملکشاهی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این اثر در ۸ کیلومتری شهر ارکواز و بر دیوار شرقی تنگه کوچکی که روستای گل گل در دهانه آن استقرار یافته قرار دارد. این سنگ نوشته به خط میخی به زبان آشوری، بر روی نمای دیوار شرقی صخره‌ای بالاتر از روستای گل گل ملکشاهی به ابعاد ۹۰× ۱۳۵ سانتی‌متر به شکل مستطیل به‌طور عمودی نقش شده و در وسط آن پادشاه آشوری به صورت برجسته با شمشیر حمایل به ارتفاع ۱۳۵ سانتی‌متر قرار دارد. تمامی سطح کتیبه پس از صاف نمودن سطح آن به عمق سه سانتی‌متر و برجسته نشان، پیکر پادشاه با خطوط کنده کاری شده میخی پوشانده شده‌است. سطرها به وسیله یک خط افقی کنده از هم دیگر متمایز گشته‌اند. ارتفاع نقش برجسته از سطح زمین ۲۷۰ سانتی‌متر است. متن کتیبه از فتح ایلام و انقراض تمدن ایلام باستان به وسیله آشوریها حکایت می‌کند.
«به آشور و خدایان (بزرگ) که به طرفداری شاه محبوب آن‌ها ایستاده و چیره شده (بر زمین‌های دشمنانش (...) شاه جهان (...) پسر (...) آشور پدر خدایان مرا نامزد کرد برای پادشاهی در رحم مادرم (...) انلیل مرا برای تسلط بر روی زمین و مردم فرا خواند. سین و شماش با هم شگونهای مساعدی در مورد بنیاد فرمانروایی من فراهم ساختند. نبو و مردوک مرا بصیرت وسیع و فهم عمیق بخشانیدند. خدایان بزرگ از راه لطف در محفل خود مرا بر روی تخت شاهی پدرم گذاشتند. آن‌ها تسلط بر روی زمین را به من واگذار کردند. شهر (...) آن‌ها بیرون رفتند (...) روی او ستایش کارهایی که من انجام داده‌ام. من نوشتم بر روی آن من به جای نهادم این سنگ نوشته را برای ترغیب شاهان و پسران من در آینده باشد که امیری در میان شاهان پسران من که او را آشور و خدایان بزرگ برای تسلط بر روی زمین و مردم نامزد کند. این ستون و تحسین خدایان بزرگ را ببیند و باشد که به تدفین آن بپردازد و قربانیها بکند اما آنکه آن مجسمه را از جای آن بردارد آشور و خدایان بزرگ و آن عده که روی این ستون نام برده شدند با نظر خشم به او نگاه کند. باشد که به طرفداری او در یک برخورد سلاح‌ها در میدان جنگ برخیزند و باشد که آن‌ها او را راهنمایی نکنند. (...) با شد که آن‌ها هم حکم شاهی او را براندازند و باشد که آن‌ها نامش و تخمه اش را در زمین ضایع کنند"».
باغ گلشن (طبس)
باغ گلشن مربوط به دوره زند - دوره قاجار است و در طبس واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این باغ باشکوه یکی از مهم‌ترین باغهای ایرانی به شمار می‌رود.
باغ گلشن به وسیله میرحسن خان سومین، از سلسله خان‌هایی که به وسیله نادرشاه به حکومت طبس منصوب شدند، ساخته شده‌است. باغ گلشن، خیابان باغ گلشن، میدان مرکزی شهر تا دروازه دشتغران وقف بر خلایق است که رفت و آمد کنند و هر ده سال یکبار باید وقف نامه امیرحسنخانی نوشته و با تأیید علمای طبس برسد.
در دومین شماره بخش باغ گردی پایگاه اینترنتی دیلی تلگراف، باغ گلشن طبس در زمره باغ‌های زیبای جهان قرار گرفت. باغ گلشن در منطقه‌ای واقع شده‌است که در میان دو کویر نمک زار ایران یعنی دشت لوت و دشت کویرقرار دارد، اما کیفیت معجزه آسای آب این منطقه، آبشارها و استخرهای طبیعی زیبایی را تشکیل داده‌اند که با چمنزارهای زیبا تزیین شده‌است. احساس واحه گونه این منطقه با وجود درختان قدیمی نخل، انار و مرکبات به همراه رایحه گلهای رز و ختمی تکمیل می‌شود. باغ گلشن طبس یکی از باغ‌های نادر ایرانی است که آب جاری دایمی در آن جریان دارد. درختان میوه بسیاری در این بنای تاریخی هشت هکتاری، طبیعت بی نظیری آفریده است. در این باغ گونه‌های مختلف گیاهان سازگار با اقلیم‌های متفاوت آب و هوایی مانند درخت چنار که خاص مناطق سردسیر است در کنار خرما که فقط در مناطق گرمسیری رشد می‌کند، وجود دارد.
طراحی این باغ بر اساس نمونه چهارباغ است. معمار اولیه باغ، طبیعت سبز آن را با توجه به نوع درختان به صورت شطرنجی طراحی و کشت کرده‌است. جهانگردانی چون سون هدین سوئدی و آندره گدار فرانسوی که از طبس دیدن کرده‌اند، باغ گلشن را توصیف و از درختان خرما و مرکبات، سایه خنک نخل‌ها، نغمه زیبای آب روان جوی‌ها، چمن‌های میان دو جوی، زمزمه باد در میان درختان و فواره‌های متعدد که آب را مانند تحفه‌ای به آسمان می‌فرستند بسیار تعریف کرده‌اند. خانم گدار همسر آندره‌گدار معمار معروف فرانسوی، باغ گلشن را این چنین توصیف کرده‌است: «در این باغ حوضی بزرگ با فواره‌های متعدد وجود دارد که آب یعنی این ماده با ارزش را مانند تحفه‌ای به آسمان می‌فرستد…»
یک نکته منحصربه‌فرد در باغ گلشن که تنها در تاج محل هند مانند آن تکرار شده، این است که باغ به صورت مربع است، یعنی طول و عرض باغ با هم برابرند و خیابان‌های موازی، طول و عرض این باغ را به هم متصل می‌کنند. ساختمان سردرب باغ گلشن در زلزله ویرانگر شهریور ۵۷ طبس به کلی از بین رفت که اکنون همانند گذشته بازسازی شده‌است. باغ گلشن طبس در فصل بهار که یکی از جذابترین و دیدنی‌ترین جاذبه‌های شرق کشور و استان خراسان جنوبی به شمار می‌رود.http://hamshahrionline.ir/news-65316.aspx خبرگزاری میراث فرهنگی وگردشگری و صنایع دستی https://web.archive.org/web/20080920225405/http://www.chn.ir/news/?section=2&id=48074 http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1277364
کاروانسرای کوهاب نطنز
کاروانسرای کوهاب یا رباط کوهاب یا کاروانسرای نطنز کاروان‌سرا یا رباطی مربوط به دوره صفوی است و در نطنز، بلوار شهید بهشتی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این کاروانسرای چهار ایوانی، دارای جلوخان و سردری با کتیبه سنگی به خط ثلث است که قسمتی از آن تخریب شده‌است. این بنا از آجر، سنگ لاشه و ملات گچ نیم کوب ساخته شده‌است. کاروان‌سرای کوهاب در زمان شاه عباس اول توسط میرابوالمعالی برزرودی یکی از امرای مقرب و مجلس‌نویس شاه ساخته شد.
آرامگاه فاطمه بنت شجاع
آرامگاه فاطمه بنت شجاع مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان ساوه، روستای نیوشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل خشتی تجن گوگه
پل خشتی تجن گوگه مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان لاهیجان، روستای تجن گوگه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد ورزنه
مسجد ورزنه (مسجد جامع ورزنه) مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه‍.ق است و در۱۰۵ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان اصفهان در شهر تاریخی ورزنه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ایوان مسجد امام حسن
ایوان مسجدامام حسن مربوط به دوره صفوی است و در قم، ابتدای خیابان آذر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده اسحق (گرگان)
امامزاده اسحق مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان گرگان، بخش مرکزی، محله سر چشمه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
زیارتگاه دو منبران
زیارتگاه دو منبران مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در کاشان، محله پشت مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه امامزاده شعیب
بقعه امامزاده شعیب مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار - دوره معاصر است و در سبزوار، مرکز قدیم شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد گلشن
مسجد گلشن مربوط به دوره قاجار است و در گرگان، ابتدای خیابان شهید رجایی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا توسط حاج امیر مولودی و حسین صفرنژاد مدیریت می‌شود.