hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
پوسی‌کت دالز
پوسی‌کَت دالز نام یک گروه موسیقی دخترانه پاپ و دسته بازیگران آمریکایی است که در سال ۱۹۹۵ توسط یک طراح رقص به‌نام رابین انتین بنیان گذاشته شد. این گروه در آغاز پیش از آنکه در سال ۲۰۰۳ در قالب یک گروه موسیقی شکل بگیرد، به‌عنوان یک دسته نمایش‌های طنز در لس‌آنجلس شروع به‌کار کرد. اعضای پایه این گروه شامل نیکول شرزینگر، اشلی رابرتس، جسیکا سوتا، ملودی تورنتون، کیمبرلی وایت و کارمیت بخار هستند، که بخار در مارس ۲۰۰۸ از گروه جدا شد. گروه قصد داشت در اواخر سال ۲۰۰۹ سومین آلبوم خود را ضبط کند و برای تور جهانی آماده شود؛ اما رابتس، سوتا، تورنتون و وایت اعلام کردند از گروه جدا شدند و قصد دارند به صورت انفرادی فعالیت هنری داشته باشند. این گروه در سال ۲۰۱۹ دوباره به فعالیت خود ادامه داد.
پوسی‌کت دالز با نخستین آلبوم خود به نام "پی‌سی‌دی (PCD)" در سال ۲۰۰۵ به موفقیتی جهانی دست پیدا کرد. این آلبوم در جدول ۲۰۰ آلبوم آمریکا، رتبه پنجم را کسب کرد و حتی به نامزدی جایزه گرمی رسید.
سه سال پس از آن، در زمانی که نیکول شرزینگر خواننده اصلی گروه، دستیابی به خوانندگی تک حرفه‌ای را نشانه رفته بود، گروه دومین آلبوم با نام "دال دومینیشن" را در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۸ عرضه کرد که آهنگ "«وقتی که بزرگ شدم»" "(When I Grow Up)" از این آلبوم در میان ۱۰ آهنگ برتر دنیا قرار گرفت.
ابوالقاسم حالت
ابوالقاسم عبداللَّه فرد (۱۲۹۳ – ۳ آبان ۱۳۷۲) متخلص به حالت، شاعر، مترجم و طنزپرداز ایرانی بود. وی، شاعر سرود «پاینده بادا ایران»، اولین سرود ملی ایران بعد از انقلاب، (با آهنگ محمد بیگلری‌پور) است.
ابوالقاسم حالت، شاعر، مترجم و طنزپرداز توانای معاصر در سال ۱۲۹۳ در تهران به دنیا آمد. وی پس از تحصیلات مقدماتی و متوسطه به استخدام شرکت ملی نفت ایران درآمد و تا زمان بازنشستگی در خدمت این سازمان بود.
ابوالقاسم حالت در جوانی به فراگیری زبان عربی، پرداخت و از سال ۱۳۱۴ هجری شمسی به شعر و شاعری روی آورد و به سرایش شعر در قالب کهن و تذکره‌نویسی همت گماشت. دیوان حالت که مشتمل بر قطعات ادبی، مثنویها، قصاید، غزلیات و رباعیات است، خود نمایانگر عمق دانش ادبی این محقق است.
وی از سال ۱۳۱۷ همکاری خود را با مجله معروف فکاهی توفیق آغاز کرد و بحر طویلهای خود را با امضای "هدهد میرزا" و اشعارش را با اسامی مستعار "خروس لاری"، "شوخ"، "فاضل ماب" و "ابوالعینک" به چاپ می‌رساند. علاقه به مسائل دینی سبب شد از سال ۱۳۲۳ هر هفته چند رباعی جدی که ترجمه‌ای از کلمات قصار علی بن ابی‌طالب بود در مجله «آئین اسلام» چاپ کند. حالت در ترانه‌سرایی نیز دستی توانا داشت و عموماً این ترانه‌ها در قالب فکاهی، انتقادی علیه وضعیت سیاسی و اجتماعی آن زمان بود. حالت در آن سال‌ها با نشریات امید، تهران مصور و پیام ایرانی نیز همکاری داشت و ملک‌الشعرا بهار او را به کنگره نویسندگان ایران دعوت نمود.
در بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ حالت، از طرف انجمن ادبی ایران، شعر نخستین سرودملی بعد از انقلاب را تدوین کرد. حالت در زمینه موسیقی اصیل ایرانی نیز فعالیت داشت و سراینده نخستین سرود جمهوری اسلامی بود. وی پس از انقلاب اسلامی نیز علی‌رغم کهولت سن مدت زمانی نسبتاً طولانی با مجله گل آقا همکاری کرد. از ابوالقاسم حالت آثار ادبی و فرهنگی فراوانی در زمینه‌های طنز، شعر، ادبیات و ترجمه باقی مانده‌است. وی در سوم آبان سال ۱۳۷۲ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
چه کنم با دل خویش؟
احمد گلچین معانی
احمد گلچین معانی (۱۸ دی ۱۲۹۵- ۱۶ اردیبهشت ۱۳۷۹) شاعر، نویسنده و پژوهشگر ایرانی بود.
احمد گلچین معانی در ۱۸ دی ۱۲۹۵، در تهران زاده‌شد. پس از طی تحصیلات، در ۱۳۱۳، به استخدام وزارت دادگستری درآمد و تا ۱۳۳۸ در آنجا مشغول به‌کار شد. او از ۱۳۳۰ در کتابخانهٔ ملی نیز خدمت می کرد و بعد از ۱۳۳۸ به‌طور تمام‌وقت در کتابخانهٔ مجلس مشغول شد. در ۱۳۴۲ به دعوت نایب‌التویه آستان قدس رضوی، برای تنظیم فهرست کتب خطی آنجا، به مشهد مهاجرت کرد و وی در حین خدمت دولت به تحصیل ادامه داد و از محضر استادان مختلف بهره برد.
"احمد گلچین معانی" در ۱۳۵۶ برای تدریس در دورهٔ فوق لیسانس و دکتری زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه مشهد دعوت شد. گلچین از سیزده‌سالگی شروع به سرودن شعر کرد و در پانزده‌سالگی رسماً به وادی شعر قدم نهاد و آثارش در روزنامه‌های نسیم شمال و توفیق انتشار یافت. "گلچین معانی" با امیری فیروزکوهی و رهی معیری معاشرت و مصاحبت داشت.  وی در ۱۳۱۴ به انجمن ادبی حکیم نظامی پیوست و با وحید دستگردی همکاری نمود. در آن انجمن، علاوه بر شعرخوانی، خمسۀ نظامی مقابله و تصحیح می‌شد. گلچین معانی مقالات ادبی، تاریخی و کتاب‌شناسی زیادی در مجلات مختلف از جمله "ارمغان" ، "مهر" ، "دانش" ، "یغما" ، "سپاهان" ، "راهنمای کتاب" و غیره نوشته است.
گلچین معانی در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۷۹ در مشهد درگذشت. پیکر او در مقبرةالشعرای آرامگاه فردوسی به خاک سپرده شد.مجموعه اشعار گلچین معانی بالغ بر ده هزاربیت است. دیوان گلچین شامل غزلیات، قصاید، ترکیبات، مقطعات، مثنویات، رباعیات، مراثی و تواریخ، اخوانیات، مطایبات، فکاهیات و متفرقات است.
کریم فکور
کریم فکور (۵ اسفند ۱۳۰۴ – ۷ شهریور ۱۳۷۵) حقوقدان، شاعر, ترانه سرا و روزنامه‌نگار ایرانی بود.
کریم فکور یکی از ترانه‌سرایان معاصر ایران بود. وی فارغ‌التحصیل دانشگاه تهران در رشته حقوق با درجه لیسانس بود. وی بیش از ۷۰۰ ترانه سرود که تعداد زیادی از آن‌ها توسط خواننده‌های معروف آن دوران در رادیو ایران اجرا شدند. همچنین ترجمه اشعار برخی فیلم‌های موزیکال از جمله اشک‌ها و لبخندها توسط وی صورت گرفته‌است. همچنین وی در کار آهنگسازی و نویسندگی دست داشت که در این زمینه هم آثاری از وی به جای مانده‌است. هم چنین شعر غوغای ستارگان که به " اوج آسمان " نیز مشهور است سرودهٔ این ترانه سرای ایرانی است .
باز
ای الهه‌ی ناز
با دل من بساز
کین غم جان گداز
برود ز برم
گر
دل من نیاسود
از گناه تو بود
بیا تا ز سر
گنهت گذرم
باز
می‌کنم دست یاری به سویت دراز
بیا تا غم خود را با راز و نیاز
ز خاطر ببرم
گر
نکند تیر خشمت دلم را هدف
به خدا همچون مرغ پر شور و شعف
به سویت بپرم
آن‌که او به غمت دل بندد چون من کیست
ناز تو بیش از این بهر چیست
تو الهه نازی، در بزمم بنشین
من تو را وفادارم، بیا که جز این
نباشد هنرم
این همه بی‌وفایی ندارد ثمر
به خدا اگر از من نگیری خبر
نیابی اثرم
امشب در سر شوری دارم
امشب در دل نوری دارم
باز امشب در اوج آسمانم
رازی باشد با ستارگانم
امشب يک سر شوق و شورم
از اين عالم گويی دورم
از شادی پرگيرم که رسم به فلک
سرود هستی خوانم در بر حور و ملک
در آسمان ها غوغا فکنم
سبو بريزم ساغر شکنم
در آسمان ها غوغا فکنم
سبو بریزم ساغر شکنم
با ماه و پروين سخنی گويم
از روی مه خود اثری جويم
جان يابم زين شب ها
جان يابم زين شب ها
ماه و زهره را به طرب آرم
از خود بی خبرم ز شعف دارم
نغمه ای بر لب ها
نغمه ای بر لب ها
امشب در سر شوری دارم
امشب در دل نوری دارم
باز امشب در اوج آسمانم
رازی باشد با ستارگانم
امشب يک سر شوق و شورم
از اين عالم گويی دورم
صادق سرمد
صادق سرمد (۱۳۳۹-۱۲۸۶)، شاعر، روزنامه‌نگار، حقوق‌دان و سیاست‌مدار اهل ایران بود
سید صادق سرمد، فرزند سید محمدعلی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی در تهران متولد شد. تحصیلات خویش را در «رشته حقوق» به پایان رسانید، و مدت‌ها عضویت هیئت مدیره کانون وکلای دادگستری را عهده دار بود و در دوره هجدهم به نمایندگی مجلس شورای ملی از حوزه انتخابیه درگز برگزیده شد. وی به مدت ۷ سال روزنامه صدای ایران را به چاپ رسانید. صادق سرمد در ۲۸ تیر ۱۳۳۹ بر اثر بیماری سرطان در تهران درگذشت و در امامزاده عبدالله (شهرری) به خاک سپرده شد.
سروده‌ای از صادق سرمد:
غلامعلی رعدی آذرخشی
غلامعلی رعدی (زاده ۱ مهر ۱۲۸۸ – درگذشته ۱۷ مرداد ۱۳۷۸) ادیب شاعر و نویسنده معاصر ایرانی بود.
غلامعلی رعدی، در مهر ۱۲۸۸ شمسی در محله ششگلان تبریز به دنیا آمد. پدرش محمدعلی افتخار لشکر، مستوفی و دیوانی بود و خاندان پدری پشت در پشت نظامی و دیوانی بودند. نیاکان پدری و مادری از مستوفیان آشتیان برخاسته و بعداً به تبریز کوچ کرده بودند. تحصیلات متوسطه را در دبیرستان فردوسی تبریز به پایان برد. در سال ۱۳۰۶ به تهران رفت و به تحصیل در دانشکده حقوق و علوم سیاسی پرداخت. پس از اخذ لیسانس حقوق، در آبان سال ۱۳۱۵ برای ادامهٔ تحصیل عازم پاریس شد. مدتی نیز در ژنو تحصیل کرد و سرانجام در رشتهٔ حقوق بین‌الملل و ادبیات تطبیقی دکترا گرفت. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۲۰ در وزارت فرهنگ مشغول کار شد و در سال ۱۳۲۰ مدیریت کتابخانه فنی وزارت فرهنگ و ریاست ادارهٔ کل نگارش را به عهده گرفت. رعدی در امر ایجاد فرهنگستان ایران با محمدعلی فروغی و علی‌اصغر حکمت همکاری کرد و مدتی نیز عهده‌دار ریاست دبیرخانهٔ فرهنگستان ایران بود.
غلامعلی رعدی در سال ۱۳۲۴ برای شرکت در یونسکو نامزد شد و به اتفاق علی‌اصغر حکمت به انگلستان رفت. سپس به نمایندگی ایران در کمیسیون مقدماتی آن سازمان انتخاب و به نیابت ریاست سازمان منصوب شد و پس از یک سال با سمت ریاست هیئت نمایندگی ایران در کنفرانس یونسکو در پاریس شرکت کرد و تا سال ۱۳۴۲ با داشتن عنوان وزیرمختاری و بعد سفیرکبیری، به سمت نمایندهٔ دائمی ایران در سازمان یونسکو به خدمت اشتغال داشت. در سال ۱۳۴۷ اقدام به تأسیس دانشکده ادبیات دانشگاه ملی ایرانی کرد. غلامعلی رعدی در روز ۱۷ مرداد ۱۳۷۸ در تهران درگذشت.
غلامعلی رعدی مدتی نیز سرپرستی مجلهٔ آموزش و پرورش و ریاست هیئت تحریریهٔ روزنامهٔ ایران را بر عهده داشت. از او علاوه بر کتاب‌هایی چون پنج آینه و جهان‌بینی فردوسی، شمار زیادی از مقالات و سخنرانی‌ها و اشعار فراوانی در روزنامه‌ها و مجلات ادبی و علمی مهم نیم قرن اخیر به چاپ رسیده است.
شعر معروف او «نگاه» از شاهکارهای معاصر ادبی ایران است. این بیت مطلع ان شعر است:
گیتی خوشدل
گیتی خوشدل (زاده ۱۳۲۶ در تهران) شاعر و مترجم ایرانی است.
گیتی خوشدل لیسانس ادبیات انگلیسی خود را از دانشگاه تهران گرفت و برای ادامه تحصیل در رشته جامعه‌شناسی به ایالات متحده رفت اما آن را ناتمام گذاشت و به ایران بازگشت. پس از آن به کار ترجمه مشغول شد. خوشدل پس از سفری که به هند داشت به عرفان و روان‌شناسی علاقه‌مند شد و بیشتر ترجمه‌ها و شعرهایش در همین راستا است.
نام وی با کتاب «چهار اثر از فلورانس اسکاول شین» نوشته خانم فلورانس اسکاول شین هنرمند نقاش و خطیب آمریکایی سر زبان‌ها افتاد. این اثر تلفیق چهار کتاب زیر است:
کتابی که در فاصله سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۶ شصت بار تجدید چاپ شد و از آن زمان در ردیف کتاب‌های غیرمجاز قرار گرفت. علاوه بر این «راه هنرمند» نوشته جولیا کامرون فیلمنامه‌نویس و کارگردان آمریکایی نیز با ترجمه خوشدل، دوازده بار تجدید چاپ شد. گیتی خوشدل علاوه بر ترجمه، به کار سرودن شعر نیز می‌پردازد و هشت دفتر از وی به چاپ رسید است. برخی از ترجمه‌های او عبارتند از:
بهرام‌آباد (رودبار)
بهرام آباد روستایی است در استان قزوین است. مردمش همچون دیگر روستاهای الموت به زبان تاتی تکلم می‌کنند.
بهرام آباد در طول جغرافیایی ۵۰٫۱۷۹ درجه شرقی و عرض ۳۶٫۵۹۴ درجه شمالی قرار دارد و دارای ۹۵۲ متر ارتفاع از سطح دریا است. بهرام آباد در فاصله ۴۳ کیلومتری شمال شرق قزوین و در کنار رود شاهرود قرار گرفته‌است. از شمال شرق با روستای سالارکیا، از شرق با رازمیان و روستای شهرستان علیا، از جنوب شرق با روستای تاجدره، از جنوب با روستای فلار، از جنوب غرب با روستای انگورازوج و از شمال غرب با روستای دهدوشاب همسایه‌است و وسعت آن ۴۰۷ هکتار است. جمعیت بهرام آباد همچون سایر روستاهای مناطق رودبار الموت شرقی و غربی در گذر زمان به‌طور چشمگیری کاهش یافته و در حال حاضر جمعیت ثابت آن به کمتر از ۵۰ خانوار رسیده‌است. شغل اغلب مردم آن کشاورزی و دامداری است.مجاور بودن با رود شاهرود سبب شده علاوه بر وجود چشم‌اندازهای طبیعی زیبا، بخش قابل توجهی از اراضی نیز زیر پوشش محصولات زراعی و باغی قرار گیرد. ارتباط بیشتر روستاهای منطقه رودبارالموت غربی به واسطه پل بهرام آباد که بر روی شاهرود قرار دارد برقرار می‌باشد. «تپه باستانی کوشک» در پنج کیلومتری شمال غربی بهرام آباد و در کنار رود شاهرود قرار گرفته‌است. تپه کوشک دارای دو ورودی، یکی از سمت شمال و دیگری سمت شرق می‌باشد. پس از ورود از بخش شمالی سه اتاق وجود دارد که ورودی آن‌ها منحنی شکل می‌باشد. جنس دیوارهای تپه از سنگ و ساروج است. قدمت دقیق این تپه باستانی مشخص نیست، ولی وجود تکه‌های سفال شکسته شده و دیوارهای اطراف تپه گویای این حقیقت است که روزگاری مردمانی در آن می‌زیسته‌اند. «درهٔ تنگ» دره در چهار کیلومتری غرب بهرام آباد قرار گرفته‌است. در اطراف این دره چندین چشمه وجود دارد و این امر باعث به وجود آمدن منطقه‌ای سرسبز در نزدیکی آن شده‌است، اما آنچه که در تنگ دره خود را بیشتر نمایان می‌کند، وجود حفره‌هایی کاملا˝ طبیعی همچون ردپای اسب، محل نشیمن و تکیه گاه و محل قرار گرفتن عصا است. دیگر اثر طبیعی در یک کیلومتری غرب بهرام آباد درخت چنارکهنسال است که نزد مردمان به «امام درخت» شهرت یافته‌است. قطر این چنارکهنسال ۲ متر می‌باشد و تقریبا˝ نیمی از درخت در گذر زمان از بین رفته‌است. برخی از مردم عقیده دارند یکی از بزرگان دینی در کنار این درخت آرمیده‌است. در دشت کنار این درخت هر ساله مراسم دعای زیارت عاشورا و عزاداری برگزار می‌شود. از دیگر جاذبه‌های طبیعی و تاریخی بهرام آباد می‌توان به میل چان، حمام قدیمی، کُله رود، چشمه چنارک، چشمه زرین گیس، تپه اسب تاز، گورستان قدیمی، باغستان‌ها و شالیزارها اشاره نمود.
بخش‌های وسیعی از اراضی بهرام آباد زیر پوشش انواع محصولات باغی و زراعی قرار دارد. مهم‌ترین محصولات زراعی بهرام آباد عبارتند از برنج، گندم و جو. قرار داشتن بهرام آباد در کنار رود شاهرود و وجود پمپاژ برای فرستادن آب به مناطق مرتفع موجب شده در حدود ۱۰۰ هکتار از اراضی زیر پوشش محصولات باغی قرار گیرد. ارتفاعات بهرام آباد زیستگاه حیوانات وحشی چون پلنگ، بزکوهی، گرگ، کفتار، گراز، روباه، شغال، جوجه تیغی و انواع خزندگان است.
بیفیدوباکتر
بیفیدوباکترهاباکتری‌های گرم مثبت و تولیدکننده اسید لاکتیک هستند که بخش بزرگی از میکرو فلور روده انسان و دیگر جانوران را تشکیل می‌دهند. این باکتری‌ها نقش بسیار مهم و مؤثری در محدود نمودن تشکیل کلنی‌های اگزوژن و پاتوژن ایفا می‌نمایند. همچنین حضور این این باکتری‌ها در روده اثرات مفیدی را بر سلامتی انسان موجب می‌شوند که از جمله آن می‌توان از اثرات تغذیه ای مانند تولید برخی از ویتامین‌های مورد نیاز بدن و افزایش هضم پذیری پروتئین‌ها، اثرات دارویی مانند جلوگیری از عفونت روده ای، جلوگیری یا کاهش اسهال و تقویت سیستم ایمنی بدن نام برد.
این باکترها چند روز بعد از تولد در مدفوع ظاهر شده و بعد از آن مقدارشان رو به افزایش می‌گذارد. بیفیدوباکترها غیر متحرک، غیر اسپورزا، گرم مثبت، در اشکال گوناگون و غیرهوازی می‌باشند. یکی از شناخته شده‌ترین و متداول‌ترین گونه‌های بیفیدو باکترها، "B.longum" است که هم در مدفوع نوزاد و هم افراد بالغ دیده می‌شود. (این گونه نزدیکی و مشابهت زیادی با "B.infantis" دارد، از اینرو در اکثر مواقع در شناسایی آن‌ها خطاهایی پیش می‌آید.
یکی از روش‌ها برای افزایش سلول‌های بیفیدوباکتریوم در روده مصرف دهانی این باکتری‌ها همراه با غذاهای با عنوان فرآورده‌های پروبیویوتیک می‌باشد.
سعید محمدی
سعید محمدی (زاده در تهران) خواننده، آهنگساز، ترانه‌سرا، نوازنده گیتار موسیقی در سبک‌های پاپ و پاپ راک است.
از زمان کودکی میل به خوانندگی داشت. با وجود مخالفت خانواده در چهارده سالگی در مسابقات آموزش و پرورش شمیران رتبه نخست را یافت. این موضوع باعث ایجاد انگیزه در او شد. سه سال پس از آن، سعید محمدی در مسابقات رامسر که (پیک تفریحی–آموزشی برای جوانان تمام ایران بود) برنامه اجرا کرد. به دلیل شغل پدرش مدتی با خانواده ساکن خرم‌آباد لرستان بودند و سعید در آن‌جا عضو تیم‌های فوتبال محلات و باشگاهی بود.  آشنایی و همکاری با فریدون فرخزاد در ۱۳۶۰ آغاز دوران کاری تازه‌ای برای سعید بود. با همکاری آن دو آلبوم موسیقی را با ترانه‌های فرخزاد و آهنگ‌های سعید محمدی به شکل زیرزمینی عرضه کردند. سعید محمدی برادر کوچکتر علی‌اکبر محمدی خلبان و بازیکن پیشین باشگاه فوتبال پرسپولیس است که در دوران جنگ ایران و عراق در زندان بغداد از اسرای ایرانی بود.
سعید محمدی و فریدون فرخزاد برای ادامه کار خود به اروپا رفتند. در ۱۳۶۵ به دلایل حرفه‌ای و اختلافات سلیقه‌ای، سعید محمدی از فرخزاد جدا شد به مدرسه موسیقی در هامبورگ رفت.
به دلیل ضربه روحی از دست دادن برادر بزرگتر، سعید از سال ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۱ به مدت ۵ سال از کار هنری دست کشید.
سعید محمدی در سال ۱۳۷۲ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. اصرار و تشویق دوستان منجر به تهیه و تولید نخستین آلبوم مستقل سعید به نام «چراغ جادو» شد. دو سال پس از آن با همکاری و تهیه‌کنندگی خلاق David Betsamo دست به تهیه آلبوم «آفتاب مهتاب» زد. موفقیت این آلبوم با آهنگ‌هایی همچون گل باغ، آتیش پاره، و Lolo Chah Chah که غالباً ریتمیک و کلابی بودند سعید را به عنوان خواننده و آهنگساز و ترانه‌سرا معرفی کرد. او با ساختن دو آهنگ «جونی جونوم» و «ایران» برای لیلا فروهر و «سکوت شکسته» با صدای منصور و پس از آن بیشتر خواننده‌های ایرانی لس آنجلس، شناخته شد. او در سال ۲۰۰۵ آلبوم «برنده» و آهنگ «دیار» را بیرون داد.
دیو ماستین
دیوید اسکات "دیو" ماستین گیتاریست، خواننده و آهنگ‌ساز گروه مگادث است. او به عنوان یکی از بنیانگذاران و اولین لیدگیتاریست متالیکا نیز شناخته می‌شود.
دیو ماستین در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۱ در منطقه‌ای در جنوب کالیفرنیا به دنیا آمد. پدرش معتاد به الکل و شخصی تندخو بود و مادرش اغلب اوقات دیو را به بستگان‌شان می‌سپرد تا از او مراقبت کنند. او بیشتر جوانی خود را با مادر و خواهرانش می‌گذراند در حالی که به خاطر اجتناب از رابطه با پدرش مجبور بودند دائماً نقل مکان کنند. ماستین از طریق خواهر بزرگترش با موسیقی آشنا شد. این آشنایی، اوائل در حد علاقه به خوانندگانی چون کت استیونس خلاصه می‌شد اما مدتی بعد و زمانی که به سن نوجوانی رسید به یک طرفدار سرسخت موسیقی متال تبدیل شد. ماستین هیچ‌گاه بابت اشتیاقش به این موسیقی تشویق نشد و غالباً به خاطر علاقه‌اش به هوی متال تحقیر می‌شد. از هفده سالگی به دلیل ناسازگاری‌های پدرش خانه را ترک گفت و در آپارتمانی که کرایه کرده بود به تمرین گیتار می‌پرداخت. مدتی بعد به الکل و در پی آن به مصرف مواد مخدر روی آورد و در یک دورهٔ کوتاه به فروش مواد مخدر مشغول شد. این کسب و کار جدید به آشنایی بیشتر او با بزرگان موسیقی متال انجامید. این اتفاق زمانی افتاد که یکی از مشتریانش به وی پیشنهاد کرد به جای پرداخت وجه، تعدادی از آلبوم‌های موج نو هوی متال انگلیسی، از قبیل آیرون میدن، ونوم، ساکسون و موتورهد را به دیو ماستین بدهد.
در سال‌های پایانی دههٔ هفتاد یعنی از ۱۳ سالگی خود، بدون آموزگار شروع به نواختن گیتار کرد و مدت کوتاهی به عنوان گیتاریست گروه پَنیک با آنها همکاری کرد. در سال ۱۹۸۱ از پَنیک جدا شد و در اوایل سال ۱۹۸۲ از طریق یک آگهی در روزنامهٔ محلی The Recycler که موضوعش درخواست همکاری یک گروه تازه‌کار با یک لیدگیتاریست بود، به جیمز هتفیلد و لارس اولریک در متالیکا پیوست. همکاری ماستین با متالیکا کمتر از دو سال دوام آورد و اعضای گروه، به خاطر اعتیادش به الکل و مواد مخدر و برخی اختلاف‌های پیش‌آمده بین او و هتفیلد و اولریک، عذرش را خواستند. آن‌ها در نهایت یک روز صبح برای دِیو بلیط اتوبوس گرفتند و او را راهی کالیفرنیا کردند.
در سال ۱۹۸۳ او با دیوید الفسن نوازنده گیتار بیس آشنا شد. آشنایی آنها به شکل‌گیری ابر گروه مگادث انجامید که بعدها به عنوان یکی از بهترین گروه‌های سبک ترش متال شناخته شد. ماستین در سال ۱۹۹۱ با پاملا کَسلبری ازدواج کرد که حاصل آن تا به امروز یک فرزند پسر به نام جاستیس دیوید و یک دختر به نام الکترا نیکول بوده‌است، که جاستیس همراه با پدرش کارهای ضبط آلبوم و تورها را اداره می‌کند و الکترا دخترش نیز، خوانندهٔ سبک کانتری است که در مسیر موفقیت است.
ماستین در ابتدا (زمانی که در گروه پَنیک عضو بود) از گیتارهای بی‌سی ریچ استفاده می‌کرد. بعدها او به استفاده از گیتارهای جکسون، ای‌اس‌پی و دین (سری اختصاصی خودش با نام Dean VMNT) روی آورد. در سال ۲۰۰۵ کمپانی ای‌اس‌پی، گیتارهای سری Axxion را به عنوان سری اختصاصی دیو ماستین و به مناسبت بیست سالگی مگادث روانهٔ بازار کرد.
نشریهٔ بریتانیایی متال همر در مراسم سالیانهٔ «جوایز خدایان طلایی» سال ۲۰۰۷ عنوان «پروردگار ریف» را به دیو ماستین داد.
در سال ۲۰۱۵ نیز متال همر به دیو نشان خدای طلایی (Golden God)را داد. او به دلیل استفاده از تکنیک خود با نام اسپایدر کورد، جایگاه والایی از سوی نوازندگان و منتقدان موسیقی دارد.
داکار
داکار (; ) پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور سنگال است.
این شهر در شبه‌جزیرهٔ کیپ-ورت در ساحل اقیانوس اطلس قرار دارد و غربی‌ترین شهر بر قدیم به حساب می‌آید. موقعیت این شهر در حاشیهٔ غربی آفریقا باعث شده مقصدی برای سفرهای بین-قاره‌ای و تجارت با اروپا محسوب شود که همین امر باعث رشد آن شده‌است.
بنا بر تخمین‌های رسمی ۳۱ دسامبر ۲۰۰۵ میلادی، شهر داکار ۱٬۰۳۰٬۵۹۴ تن جمعیت داشته در حالی که جمعیت منطقهٔ شهری داکار ۲٫۴۵ میلیون تن برآورد شده‌است.
مورونی
مورونی پایتخت و بزرگترین شهر کشور جزیره‌ای اتحاد قمر در جنوب قارهٔ آفریقا می‌باشد.
مورونی با ۵۳٬۰۰۰ نفر جمعیت، پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور اتحاد قمر است که بر کرانه غربی جزیرهٔ گرانده کومورو قرار دارد. مورونی مرکز ملی و دولت، داد و ستد و توریسم و دارای یک مسجد است. فرودگاه بین‌المللی و مدارس متعدد دارد. ساختمان‌های آن نفوذ معماری عربی را به خوبی نشان می‌دهد. عرب‌ها از سدهٔ ۱۴۰۰ تا سدهٔ ۱۸۰۰ بر این سامان فرمان می‌راندند تا این که فرانسه به این منطقه دست یافت و مورونی در ۱۹۶۲ به پایتختی اتحاد قمر برگزیده شد.
ویکتوریا (سیشل)
ویکتوریا پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور جزیره‌ای سیشل در جنوب شرق قارهٔ آفریقا است که در جزیره ماهه واقع شده‌است.
جمعیت این شهر ۲۳٬۲۰۰ نفر می‌باشد.
یاموسوکرو
یاموسوکرو پایتخت کنونی کشور ساحل عاج در غرب آفریقا است.
این شهر نزدیک به دویست هزار نفر جمعیت دارد.
فعالیتهای اصلی در این شهرستان ماهیگیری، جنگلداری و صنایع عطر سازی است.
پیش از یاموسوکرو، شهر آبیجان پایتخت ساحل عاج بود که هم‌اینک نیز بزرگترین شهر کشور است.
میان عبادتگاه‌ها کلیساها و معابد غالباً مسیحی وجود دارد: اسقف اعظم کاتولیک روم در یاموسوکرو (کلیسای کاتولیک)، کلیسای متحد متدیست ساحل عاج (شورای جهانی روشگرایان)، اتحادیه کلیساهای باپتیست مبلغ در ساحل عاج (اتحاد جهانی باپتیست)، مجامع خدا و همچنین مساجد مسلمانان نیز وجود دارد.
ابوالفضل جلیلی
ابوالفضل جلیلی (زاده ۱۳۳۶ در ساوه) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر ایرانی است. اکثر فیلم‌های وی توسط جشنواره‌های بین‌المللی تحسین شده‌است و همچنین در ایران مورد سانسور قرار گرفته یا نمایش داده نشده‌ است. فیلم‌های او، غیرتجاری هستند و معمولاً به مسائل اجتماعی، به‌ویژه مسائل مربوط به نوجوانان می‌پردازند.
جلیلی نخستین فیلم آماتوری خود را در ۱۶ سالگی ساخت. وی در میانه دهه پنجاه، تحصیلات خود در رشته کارگردانی و بازیگری در دانشکده هنرهای دراماتیک را ناتمام گذاشت. از سال ۱۳۵۲ فعالیت در سینمای آزاد را آغاز کرد. جلیلی از سال ۱۳۵۹ با ساختنِ فیلم مستند کارش را در تلویزیون آغاز کرد و نخستین فیلم سینمایی خود را با نام میلاد، در سال ۱۳۶۲ نویسندگی و کارگردانی کرد.
او در جشنواره فیلم ونیز با نام هنکس هم صحبت شد ولی او تام هنکس را نمیشناخت. او بار ها اعلام کرده است که در زندگی خود بیش از ۱۰۰ فیلم ندیده است.
جلیلی با فیلم گال در سال ۱۳۶۷ گام بلندی به جلو برداشت. موضوع فیلم دربارهٔ زندگی نوجوانان بزه‌کار در دارالتأدیب بود که در آن سال و زمانه مشابه آن در سینما ساخته نشده بود. او این فیلم‌ها و فیلم‌های بعدی‌اش را با کودکان و نوجوانان و بازیگران غیرحرفه‌ای ساخت و به همین لحاظ قائل به برقراری رابطه عمیق با نابازیگران است تا بتواند استعدادهای نهفته آن‌ها را در موقع فیلم‌برداری کشف کند. جلیلی پس از گال فیلم رقص خاک را در سال ۱۳۷۰ در شرایطی ساخت که سینمای ایران تحت تأثیر موفقیت‌های بین‌المللی فیلم دونده اثر امیر نادری بود. بدین سان جلیلی با رقص خاک در مسیری گام نهاد که او را به جشنواره‌های خارجی رساند و مورد تحسین قرار گرفت. وی در سال ۱۳۷۲ دت یعنی دختر را ساخت که برای آن برنده اوسلای طلایی و نامزد شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز ۱۹۹۵ شد که نامزدی او برای بار دوم بعد از فیلم یک داستان واقعی بود. همچنین جلیلی برای رقص خاک برنده پلنگ نقره‌ای و نامزد یوزپلنگ طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو ۱۹۹۸ شد و جایزه فیپرشی جشنواره فیلم لندن و جایزه بهترین فیلم آسیایی جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو را از آن خود کرد. دان اثر بعدی باز هم در مورد زندگی نوجوانان بود که برای این فیلم نامزد صدف زرین و برنده جایزه همبستگی جشنواره فیلم سن‌سباستین ۱۹۹۸ شد. قصه‌های کیش فیلمی چند اپیزودی به کارگردانی محسن مخملباف، ناصر تقوایی و ابوالفضل جلیلی بود که ساخته شد و برای هر سه نامزدی جایزه نخل طلا کن را بهمراه داشت. وی دو سال بعد یعنی در سال ۱۳۷۹ دلبران فیلمی که در رابطه زندگی یک پسر بچه افغان در ایران است را می‌سازد که می‌توان گفت تحسین شده‌ترین اثر کارنامه جلیلی به همراه رقص خاک محسوب می‌شود. جلیلی برای دلبران برنده جایزه بالن طلایی جشنواره سه قاره، برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم توکیو فیلمکس و نامزد یوزپلنگ طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو ۲۰۰۱ شد. ابجد و گل یا پوچ دو فیلمی بعدی وی محسوب می‌شوند. آخرین فیلم او حافظ محصول سال ۱۳۸۵ که با نگاهی به زندگی حافظ شیرازی ساخته شد. این فیلم در جشنواره فیلم رم برنده جایزه ویژه هیئت داوران این جشنواره شد و قرقاول طلایی جشنواره فیلم کرالا را نیز به دست آورد. در سی‌امین جشنواره سه قاره در نوامبر ۲۰۰۸ از جلیلی به همراه امیر نادری در بخش ویژه جشنواره تجلیل شد.
جلیلی تاکنون ۱۵ فیلم سینمایی ساخته‌است که هیچ‌کدام از آنها در ایران موفق به گرفتن مجوز اکران عمومی نشده‌اند، اما تلویزیون ایران به دلیل اینکه در ساخت برخی فیلم‌های او مشارکت داشته‌است، تعدادی از آنها را نمایش داده‌است. جلیلی در گفتگو با وبگاه دویچه‌وله گفته‌است که با سانسور قانونی فیلم‌ها موافق است، اما سانسور در جمهوری اسلامی ایران را قانونمند نمی‌داند.
خیرآباد (نائین)
خیرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران.
این روستا در دهستان کوهستان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۳نفر (۷خانوار) بوده‌است.
امیرنان
امیرنان در ۳۵ کیلومتری شهرستان ساوجبلاغ واقع می‌باشد این روستا از سمت طالقان فاقد جاده آسفالت بوده و دسترسی به آن تنها از طریق جاده ای خاکی و سهل العبور به مسافت ۲۰کیلومتر از دهستان زیاران ممکن می‌باشد به همین علت طبیعت این روستا بکر و زیبا با حیات وحش ناب خود مانده است. نام دیگر این روستا امیران هم می‌باشد.
تعداد خانوار آن در تابستان ۲۰۰خانوار و در زمستان ۲۰خانوار است. ارتفاع آن از سطح دریا ۲۰۰۸ متر است. مردم امیرنان مانند دیگر روستاهای منطقه تات‌زبان هستند.
روستا دارای یک باب حمام نیمه متروکه متعلق به اواسط دوران قاجار و حدود ۱۵۰ سال پیش می‌باشد. حمام روستای امیرنان در مرکز بافت تاریخی و در شمال آن احداث شده‌است. در ورودی حمام در سمت شمال غرب آن قرار داشته‌است. در بیست، سی سال اخیر در جدیدی در سمت شمال شرق آن باز کرده است و گرمخانه حمام را تبدیل به غسالخانه کرده‌اند.
بیشتر قسمت‌های حمام نظیر دیوار، بدنه‌ها، سقف‌ها، دیوارهای داخلی و اندود داخلی و خارجی بنا بر اثر بی‌توجهی و تحمیل بار اضافی و نفوذ رطوبت تخریب شده است و امکان مرمت و بازسازی آن تنها از طریق تخصیص اعتبار و زیاد و اقدام فوری، ممکن خواهد بود و همچنین می‌توان مناطق دیگری مثل جیرینده، پیل مستان، چشمهٔ آقادار و باغ سفید بیشه که قدمتی چندین ساله (۲۰۰ سال) دارد.
سپنتا سمندریان
سپنتا سمندریان بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی است.
عمید لویکی
فضل‌الله عمید لویَکی یا عمید سُنام (زادهٔ حدود ۶۰۱ ه.) از شاعران پارسی‌گوی شبه قاره هند بود که در قصیده‌گویی مهارت داشت.
او در دستگاه سلطان ناصرالدین محمود (م. ۶۶۴ ه.) و سلطان غیاث‌الدین بَلبَن (م. ۶۸۶ ه.) مشاغل دیوانی داشت و غیاث‌الدین بلبن به او لقب فخرالمُلک داد. منصب او در زمان سلطان ناصرالدین محمود «مستوفی جمیع ممالک هندوستان» بود.
عمید لویکی اشعار زیادی سرود که آثارش در زمانه بعد از میان رفت ولی از آن‌جا که بیت‌های زیادی از او در فرهنگ‌های گوناگون لغات به عنوان شاهد معنی آورده‌شده‌است دیوانی از گردآوری این بازمانده‌ها فراهم آمده‌است.
تبار او به دودمان لویک می‌رسید که پیش از غزنویان در غزنی و کابل و گردیز فرمان می‌راندند.
صبح ساحل
روزنامه صبح ساحل نخستین نشریه استان هرمزگان پس از انقلاب است که در سال ۱۳۶۴ خورشیدی توسط قاسم کرمی تأسیس شده‌است.
این نشریه که از قدیمی‌ترین نشریات محلی کشور محسوب می‌شود کار خود را از ۱۲ آذر ۱۳۶۴ با انتشار یک شماره در هفته آغاز کرد و با گذر زمان به سه شماره در هفته و بعدتر به روزنامه‌ای سراسری ارتقاء یافت.
روزنامه صبح‌ساحل از دههٔ ۱۳۸۰ در ۸صفحه رنگی و با شمارگان ده هزار نسخه منتشر می‌شود و مىير مسوول الهام کرمی و سردبیر آن علیرضا خورشیدزاده است.
بنیان‌گذار و مدیرمسوول این روزنامه قاسم کرمی بود که در ۱۹ فروردین ۱۳۹۲ خورشیدی در بیمارستان امام‌رضا بندرعباس درگذشت.
این روزنامه از سال ۸۱ تاکنون نشریات مختلفی به صورت ضمیمه منتشر کرده‌است. داماهی، هورخش، چیسکو، کِیْدی، سالنامه صبح‌ساحل و ساحل‌بانو ازجمله ضمیمه‌های این روزنامه بوده‌اند.
داماهی طی سال‌های ۸۱ تا ۸۳ در حوزه هنر و ادبیات منتشر شده، کِیْدی در سال ۸۶ و ۸۷ در حوزه موسیقی و سالنامه صبح‌ساحل نیز به عنوان مجله‌ای که مروری بر وقایع استان هرمزگان در سال ۸۶ بود، فروردین ماه ۸۷ منتشر شد.
ساحل‌بانو نیز ضمیمهٔ ماهانه این روزنامه است که از اسفند ۱۳۹۴ هرماه با موضوع زنان هرمزگان منتشر می‌شود.
ندای هرمزگان
ندای هرمزگان نام روزنامه‌ای در استان هرمزگان است که در بهمن۱۳۷۰ مجوز خود را با انتشار یک شماره در هفته دریافت کرد و اولین شماره آن در ۱۴ شهریور ۱۳۷۱ انتشار یافت.
مدیرمسئول ندای هرمزگان غلامحسین عطایی دریایی است و سردبیر فعلی آن خلیل درخورد است.
ندای هرمزگان دومین روزنامه‌ای است که پس از انقلاب در هرمزگان شروع به فعالیت کرد و در حال حاضر شش شماره در هفته منتشر می‌شود.
ندای هرمزگان با صفحه ویژه‌ای به نام تنفس در هوای شعر جایگاه ویژه‌ای در جمع روشنفکران و اهالی شعر و داستان بندرعباس به دست آورد. این صفحه که زیرنظر محمدعلی بهمنی غزل‌سرای معروف اداره می‌شد، در واقع محل بحث‌های ادبی و آونگارد، نقد شعر و ارائه جدیدترین آثار انجمن شعر بندرعباس و دیگر شهرهای استان هرمزگان بود. به طوری که بسیاری از شعرای نامدار هرمزگان از صفحه تنفس در هوای شعر نشریه ندای هرمزگان به جامعه فرهنگی و هنری هرمزگان معرفی شدند.
دویگو آسنا
دویگو آسِنا (۱۹ آوریل ۱۹۴۶، استانبول–۳۰ ژوئیه ۲۰۰۶، استانبول) روزنامه‌نگار، نویسنده و فعال برجسته حقوق زنان در جنبش زنان ترکیه بود. آسنا سردبیر مجله کادینجا (Kadınca) بود و در دیگر مجله‌های زنان مانند Onyedi, Ev Kadını, Bella, Kim و Negatif مقاله می‌نوشت. کتاب زن نامی ندارد او که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد، بسیار پر فروش بود. کتاب‌های او به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است.
دویگو آسنا در ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۶ در سن ۶۰ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
قانون اساسی هند
قانون اساسی هند عالی‌ترین متن قانونی در کشور هند است. این قانون در ۲۶ نوامبر ۱۹۴۹ به تصویب مجلس مؤسسان هند رسیده و از ۲۶ ژانویه ۱۹۵۰ لازم‌الاجرا شده است. به همین جهت ۲۶ ژانویه هر سال به عنوان روز جمهوری تعطیل رسمی است و در سراسر هند گرامی داشته می‌شود. در این قانون هند یک جمهوری دمکراتیک معرفی شده که برقراری عدالت، برابری و آزادی را برای شهروندانش تضمین می‌کند.
این قانون اساسی طولانی‌ترین قانون اساسی نوشته در بین تمام کشورهای مستقل دنیاست و از ۳۹۵ اصل، ۱۲ پیوست و ۸۳ الحاقیه تشکیل می‌شود.
خورش هویج
خورش هویج نام یک غذای ایرانی شامل مرغ یا گوشت (گوسفند یا گاو)، هویج و آلو بُخارا است. خورشت هویج یکی از بهترین خورشتهای ایرانی است و طرفداران زیادی در اقصی نقاط دنیا دارد.
مرغ یا گوشت را با پیاز سرخ کرده و ۲ تا ۳ لیوان آب می‌گذاریم بپزد. هویج را ورقه یا خلال می‌کنیم و با روغن کمی سرخ می‌کنیم تا طلایی رنگ شود. سپس هویج را با آلوی شسته شده داخل گوشت می‌ریزیم می‌گذاریم بپزد. زعفران را در آب جوش حل می‌کنیم با کمی نمک و شکر داخل خورش می‌ریزیم و می‌گذاریم خورش کاملاً به روغن بیفتد. در صورتیکه بخواهیم خورش ترش بشود کمی آبلیمو اضافه می‌نماییم. در صورتی که بخواهیم خورشت شیرین شود، به آن شکر می‌افزاییم. مقدار شیرینی و ترشی خورشت بستگی به ذائقه افراد دارد.
دسترسی در تاریخ ۱۰ بهمن 1392. (http://www.iranhall.com/health/coocking/show/365/خورش-هویج)
آش دوغ
آش دوغ (آیران آشی) یکی از خوراک‌های سنتی استان اردبیل است. همچنین با شیوه‌های متفاوتی در برخی مناطق مانند: تبریز، ارومیه، زنجان،گیلان، مازندران، اصفهان، همدان، شیراز، چهارمحال وبختیاری و قزوین نیز آش دوغ پخته می‌شود. این آش با حبوباتی همچون نخود و عدس، سبزی‌ها،تره، آویشن و سیر انواع سبزی‌های کوهی و محلی پخته شده و در نهایت از دوغ(محلی) برای مزه‌دار کردن آن استفاده می‌شود. این آش معمولا در فصول سرد سال سرو می شود و عطر و طعم آن می تواند هر جنبنده ای را به خود جذب کند.
خنجریان
خَنجَریان (Agavaceae) تیره‌ای از گیاهان هستند.
این تیره دربرگیرندهٔ ۵۵۰ تا ۶۰۰ گونه و در حدود ۱۸ سرده (جنس) است که در سراسر مناطق گرمسیری، نیمه‌گرمسیری و معتدل گرم می‌روید.
خنجری، زنگوله‌ای و خنجردرخت از انواع بیابانی خنجریان هستند.
D. J. Bogler, J. C. Pires and J. Francisco-Ortega (2006). "Phylogeny of Agavaceae based on ndhF, rbcL, and its sequences: implications of molecular data for classification". Aliso 22: 313–328.
حسین سودمند
سید حسین سودمند (۳۰ ژوئن ۱۹۵۱ مشهد - ۳ دسامبر ۱۹۹۰ مشهد) اولین کشیش ایرانی است که در دوران معاصر رسماً به خاطر باورهای دینی جان خود را از دست داده‌است.
در ایام کودکی پدر و مادرش از هم جدا شدند و وی تحت سرپرستی مادر قرار گرفت. دوران سربازی را در اهواز گذراند و در آنجا توسط یک دوست ارمنی با مسیحیت آشنا شده و بدین آئین پیوست.
پس از پایان سربازی و برگشت و به مشهد، خانواده‌اش که از پیوستن وی به مسیحیت آگاه شدند، او را از خانه اخراج کردند. او به اصفهان رفت و در آنجا در بیمارستان مسیحی آن شهر به کار مشغول شد. در سال ۱۹۷۹ با روی کار آمدن حکومت اسلامی، وی از کار اخراج شد و به زادگاهش برگشت. در آنجا تحت فشار قرار گرفت تا از اعتقاداتش دست بردارد ولی وی نپذیرفت و به زندان افتاد. پس از مدتی زندانی بودن، به‌طور موقت آزاد شد و باردیگر زندانی شد. پس از سال‌ها در بند بودن و پایداری بر اعتقادات خویش، در سوم دسامبر ۱۹۹۰ در مشهد اعدام شد.
فلووکسامین
فلووکسامین
رده درمانی: مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین SSRI ضدافسردگی
اشکال دارویی: قرص
فلووکسامین یک داروی ضد افسردگی از گروه مهارکننده‌های بازجذب سروتونین است که بیشتر برای درمان اختلال وسواسی اجباری استفاده می‌شود.
فلووکسامین یکی از اولین داروهای موسوم به اس‌اس‌آرآی است که در سال ۱۹۸۴ در کشور سوئیس وارد بازار شد. این دارو از ۱۹۹۴ در آمریکا و از ۱۹۹۹ در ژاپن مصرف می‌شود.
فلووکسامین اولین داروئی است که اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا آن را برای درمان اختلال وسواسی جبری کودکان تأیید کرده‌است (۱۹۹۷).
فلووکسامین برخلاف دیگر داروهای گروه خود تأثیر مهاری بر ایزوآنزیم CYP1A۲ دارد و ممکن است با کلوزاپین، تئوفیلین و پروپرانول تداخل نشان دهد.
تجویز فلووکسامین برای درمان افسردگی، اختلال وسواسی جبری، اختلال هراس و فوبیای اجتماعی و اختلال استرس پس از سانحه شایع و حمله پانیک یا هراس است ، بتازگی برای درمان بیماری covid19 خفیف تا متوسط در برخی مطالعات اثر مثبت داشته است.
فلووکسامین در بین مهارکننده‌های بازجذب سروتونین عوارض بیشتری را دارد و قطع مصرف به دلیل عوارض نامطلوب در مورد فلووکسامین بیشتر اتفاق افتاده‌است. مشکلات گوارشی، تسکین، ناخوشی و لرزش در دوره درمان با این دارو بیشتر از داروهای مشابه مشاهده شده‌است.
همت بستکی
«همت بستکی» به سال ۱۲۳۶ خورشیدی در شهر بستک به دنیا آمد. تحصیلاتش را نزد برادرش شیخ اسحق تکمیل کرد و از او که استاد و مرشدش بود طریقت گرفت. وی در کتاب ترجمهٔ «مولود برزنجی» به این امر چنین اشاره می‌کند:
آه مظلوم
«همت» اهل علم و عرفان بود و در سن پانزده سالگی سرودن اشعار دیوانش را که شامل: قصیده، غزل، مثنوی، دوبیتی، ترجیعات، رباعی و معما می‌باشد شروع کرد. دو کتاب شرح اسماء الله و ترجمهٔ مولود برنجی از آثار ارزشمند همت بستکی است که به کوشش آقای محمد مدنی چاپ و منتشر شده‌است.
رئیس‌الوزرا
رئیس‌الوزرا ( به زبان آلمانی: Ministerpräsident) رئیس حکومت در هر یک از کشورهای اروپایی یا حکومت‌های زیر کشوری است که در آنها یک نظام حکومتی پارلمانی یا نیمه‌ریاستی حکمفرماست، که چنین فردی در آنها بر شورای وزیران ریاست می‌کند. این لفظ جایگزینی برای نخست‌وزیر، رهبر پارلمانی، سروزیر یا وزیر اول، و بسیار مشابه عنوان رئیس شورای وزیران است.
در آلمان رئیس‌الوزرا عنوان رسمی رئیس دولت یک ایالت فدرال است. در برخی از سیستم های دولت ریاست جمهوری (مانند پرو یا جمهوری چین (تایوان)) از عنوان نخست وزیر برای تعیین یک مقام دولتی استفاده می شود. وظایف آن منحصراً در اجرای دستورالعمل های رئیس جمهور و در مدیریت عمومی است.
رئیس‌الوزرا رئیس دولت و دولت سیزده ایالت از شانزده کشور آلمان است. در سه ایالت برلین، هامبورگ و برمن عنوان رئیس دولت متفاوت است.
همانطور که قانون اساسی آلمان، ساختار کشور را یک جمهوری فدرال تعریف می کند، هر ایالت کشور قانون اساسی خود را دارد. قانون اساسی اختیارات گسترده‌ای را برای تعیین ساختار دولت مربوط در اختیار ایالت‌ها قرار می‌دهد، فقط بیان می دارد که هر کشور آلمان باید تحت حاکمیت قانون یک جمهوری اجتماعی و دمکراتیک باشد (ماده 28.1).
در عمل همه دولت‌های ایالتی آلمان نوعی سیستم ترکیبی پارلمان را به تصویب رسانده‌اند: علی‌رغم برخی اختلافات بین قانون اساسی دولت‌های فردی، رئیس جمهور وزیران هر دو دارای قدرت معمول یک رهبر اجرایی هستند (به عنوان مثال انتصاب و عزل اعضای کابینه یا تعریف دستورالعمل های سیاسی کابینه) و اختیارات و کارکردهای معمولی یک رئیس دولت (به عنوان مثال قدرت اعطای عفو از طرف دولت و انجام برخی وظایف تشریفاتی). به همین ترتیب ، قدرت و عملکرد آنها شبیه به رئیس جمهور اجرائی است، اما برخلاف یک سیستم ریاست جمهوری، آنها مستقیماً انتخاب نمی‌شوند و به اعتماد پارلمان ایالتی وابسته هستند.
بنابراین، موضع قانون اساسی یک رئیس جمهور وزیر با مقام صدراعظم آلمان در سطح فدرال متفاوت است، که فقط وظیفه رئیس رهبری را بر عهده دارد، در حالی که رئیس جمهور آلمان وظایف تشریفاتی و کارکردهای رئیس فدرال را انجام می دهد.
کلیه رئیس جمهور وزرا توسط پارلمان ایالتی انتخاب می‌شوند، اما در حالی که در بعضی از ایالت‌ها اکثریت اعضای پارلمان برای یک انتخابات موفقیت آمیز لازم هستند، در سایر ایالت ها اکثریت ساده (اکثریت آراء رای گیری) کافی است.
فرانچسکو گریمالدی
فرانچسکو ماریا گریمالدی (۱۶۱۸-۱۶۶۳) ریاضی‌دان و فیزیک‌دان ایتالیایی بود.
او همراه با جووانی ریکیولی نقشه‌ای از عوارض کره ماه تهیه کرد. او از نخستین کسانی بود که پدیده پراش نور را بررسی کردند. واژه diffrazione به معنی «پراش» که در زبان‌های اروپایی به صورت diffraction نیز دیده می‌شود، از او است.
حفره گریمالدی را در ماه به افتخار او نام نهاده‌اند.
بعضی‌ها داغشو دوست دارن
بعضی‌ها داغشو دوست دارن یک فیلم کمدی موزیکال رمانتیک محصول سال ۱۹۵۹ آمریکا به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی بیلی وایلدر و با شرکت مریلین مونرو، تونی کرتیس و جک لمون است. این فیلم بازسازی یک فیلم فرانسوی محصول ۱۹۳۵ می‌باشد. بنیاد فیلم آمریکا این فیلم را به عنوان برترین فیلم کمدی تاریخ برگزیده‌است. این فیلم در سی و دومین دوره جوایز اسکار در شش بخش نامزد و برنده جایزه اسکار بهترین طراحی لباس و همچنین در هفدهمین مراسم گلدن گلوب برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن - فیلم موزیکال یا کمدی شد.
داستان فیلم در سال ۱۹۲۹ در شیکاگو شروع می‌شود که جو (با بازی تونی کرتیس) و جری (با بازی جک لمون) دو نوازنده آس و پاس کاباره‌ای شاهد قتل‌عام دسته جمعی یک گروه گانگستری می‌شوند و …
ابن فیلم برنده اسکار بهترین طراحی لباس
و کاندیدای ۵ اسکار دیگر (برنده اسکار بهترین طراحی لباس-کاندیدای اسکار بهترین طراحی هنری-کاندیدای اسکار بهترین فیلمبرداری-کاندیدای اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی-کاندیدای اسکار بهترین کارگردانی-کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد) در سال ۱۹۶۰ شد.
این فیلم در رتبه‌بندی ۱۰۰ سال… ۱۰۰ فیلم به انتخاب بفا (بازبینی ۲۰۰۷) که توسط بنیاد فیلم آمریکا منتشر شده‌است در رتبه ۲۲ قرار دارد. همچنین در لیست ۲۵۰ فیلم برتر سایت IMDb قرار دارد
لولا پانیانی
لولا پانیانی (زاده ۳ آوریل ۱۹۷۲ در رم) بازیگر ایتالیایی است.
نام کامل او «آنا لولا پانیانی استاوروس» است. او فرزند انتسو پانیانی نمایشنامه‌نویس و فیلمنامه‌نویس ایتالیایی است. پانیانی در ۱۷ سالگی در رشتهٔ رقص معاصر در پاریس دانش‌آموخته شد.
او با بازی در فیلم «کارمن» در سال ۱۹۸۷ وارد سینما شد. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به "فردیناند و کارولینا" و "دختر زیبا" اشاره کرد.
معراج السعاده
معراج السعاده کتابی در اخلاق اسلامی از ملا احمد نراقی است. این کتاب خلاصه و ترجمهٔ فارسی کتاب عربی جامع السعادات از ملا مهدی نراقی پدر نویسنده است. چنان‌که محمد حسن قزوینی نیز همین جامع السعادات را به عربی خلاصه نموده و نام آن را کشف الغطاء عن وجوه مراسم الاهتداء نام نهاده است. معراج السعاده جهت فهم مردم عادی ساده‌نویسی شده و مطالب زیادی نیز بر آن افزوده شده. اغلب آثار دیگر ملا احمد نراقی هم در ادامهٔ کار پدر نوشته شده.
در اینجا سعی شده خلاصه‌ای بسیار کامل و دقیق و بی کم و کاست، در کمترین لغات ممکن از فصل یک و دو و سهٔ معراج السعاده از انتشارات هجرت ارائه شود: عناصر چهارگانه ملا محمد نراقی در مورد اب ،باد ،خاک واتش معرفة النفسُ انفعُ المعارف (حدیث)
من عرف نفسه، فقد عرف ربّه (حدیث)
انسان متشکل است از دو بعد؛ یکی جسم و دیگری روح یا جان یا دل یا نفس. روح راکِب و جسم مرکب است و قوای بیشماری در اختیار اوست، که همه مطیع و فرمانبردار او اند، به جز قوای ۴ گانه یا اصلی؛ وهم[i]، غضب و شهوت که از قوای غریزی اند؛ و عقل که از قوای فطری ست.
صفاتی که در اثر کوتاهی یا اعتدال ویا افراط ویا ردائت روح در اطاعت از هر یک از قوا حاصل می‌شود و صفاتی که حصول آن‌ها به این صفت بستگی دارد، از این قرار اند:
لذت و الم قوای ۴ گانه: فرمانبری روح از هر قوه موجب پدید آمدن لذتی و دفع رنجی ست؛ لذا هر عمل انسان برای رسیدن به لذتی یا دفع رنجی ست.
تزکیهٔ نفس مهم‌ترین هدف زندگی ست و تا قبل از حصول آن تمام اهداف باید ابزار باشند و از تصمیم‌گیری راجع به اهداف بعد از آن خودداری شود.
[i]قوهٔ وهم با خیال متفاوت است
[ii] بالقوه: آنچه برای شکوفایی به القای محیط نیاز دارد.
[iii] در متون دیگر گاه منظور از غریزه نیز تمام صفات و قوای غیر محیطی ست که موجودی هنگام تولد با خود دارد.
[iv] منظور از اعتدال (از باب افتعال) و تعدیل (از باب تفعیل) در این متن میانه روی و صرفه جویی ست؛ و منظور از عدالت (ثلاثی مجرد از عدل) همان «صفت معروف» است.
[v] نام ملکه‌ای که در اثر اصلاح این صفت پدید می‌آید در کمانک آورده شده
کتاب معراج السّعاده
پال لاتربور
پال لاتربور ، متولد ۱۹۲۹ در اوهایو، دانشمند آمریکایی و یکی از مخترعین سیستمهای نوین ام آر آی است.
وی از بنیانگذاران این نوع پویشگر در دههٔ ۷۰ میلادی بود، و به همین دلیل بهمراه پیتر منسفیلد برنده جایزه نوبل پزشکی سال ۲۰۰۳ می‌باشد.
او دانش‌آموخته دانشگاه پیتسبورگ و دانشگاه کیس وسترن رزرو بود.
لاتربور که استاد دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین بود، در سال ۲۰۰۷ درگذشت.
کیپا
کیپا ، هم‌ریشه با «کُپّه» در فارسی و «قُبَّة‎» در عربی، معادل «گنبد» در فارسی (همگی به یک برجستگی گرد اطلاق می شوند) یا یارمولکا ، که عرقچین یهودی هم گفته می‌شود، یک نوع کلاه است که به‌طور سنتی یهودیان بر سر می‌گذارند.
در شبات، نخستین رساله تلمود آمده‌است: «سرت را بپوشد که ترس آسمان بر تو باشد»؛ در شولحان عاروخ آمده‌است که مرد سر ناپوشیده نباید تورات را بلند بخواند، یا به چیز مقدسی فکر کند یا چهار ذراع راه برود؛ همچنین وارد شدن مرد سر ناپوشیده به کنیسه جایز نیست.
کلاهی بود به رنگ سفید یا زرد که در دوران کهن در اروپا و بخشی از جهان اسلام می‌پوشیدند. اوائل پوشیدن آن اختیاری بود اما بعد از ۱۲۱۵ مردان بالغ یهودی مجبور بودند خارج از محله‌های یهودی‌نشین برای شناخته شدن این کلاه را بپوشند. بعید نیست ریشهٔ این کلاه هم مثل کلاه فریژی که یهودیان بابلی ایران باید می‌پوشیدند از ایران باشد. کلاه عرقچین دیگری منسوب به شهر روتول اسراییل وجود دارد به نام فیدر که از پشم گوسفند ساخته می‌شود و نفوذ ناپذیر است.
طبق قوانین یهودیت، یهودیانی که عمل به احتیاط می‌کنند باید همیشه موهایشان را بپوشانند. برخلاف نشانهٔ زردرنگ، این کلاه همیشه در دست نوشته‌های یهودیان می‌آمد و یهودیان آلمان بعدها آن را در مهرهایشان و نشان رسته‌های نظامیشان استفاده می‌کردند که نشان می‌دهد که اقلاً در ابتدا این کلاه بخشی از لباس یهودیان بوده‌است نه تبعیض تحمیلی. چهره‌های مسیحی مثل یوسف و خود مسیح نیز گاهی در نقاشی‌ها آن را بر سر دارند. اما با اجباری شدن پوشیدن آن توسط یهودیان، آن را به چشم بد می‌نگریستند.
روبرتو بنینی
روبرتو بنینی (زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۵۲) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان سینما و تئاتر و تلویزیون ایتالیایی است.
در سال ۱۹۸۰ او نیکولتا براسچی را در چزنا ملاقات کرد، آنها در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱ با یکدیگر ازدواج کردند.
وی در سال ۱۹۹۷ برای فیلم زندگی زیباست نامزد دریافت ۴ اسکار در بخش‌های بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان شد که در دو بخش بهترین بازیگر نقش اول و بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان موفق به دریافت اسکار شد. وی یکی از دو کارگردانیست که برای کارگردانی خودش اسکار بازیگری را در یافت کرده‌است، دیگری لارنس الیویه است. همچنین در سال ۲۰۲۱، در هفتاد و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به وی شیر طلایی افتخاری اهدا شد.
پرویز خطیبی
پرویز خطیبی (زاده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۰۲ – درگذشته ۱ مرداد ۱۳۷۲) روزنامه‌نگار، طنزنویس، ترانه‌ساز، شاعر شعرهای طنزآمیز و از نخستین فیلم‌سازان ایران بود.
خطیبی در تهران به دنیا آمد و نوه دختری میرزا رضای کرمانی بود.
از نوجوانی شعرهایش را در نشریات تهران منتشر کرد. مدتی با روزنامه توفیق همکاری داشت و مدتی نیز سردبیر آن بود.  در دهه ۱۳۲۰ گروه تئاتری «هنر» را تشکیل داد و چند نمایشنامه را روی صحنه برد. در همان سال‌ها از نویسندگان پیش‌پرده بود.  در ۱۳۲۸ به رادیو تهران رفت و سال‌ها در آنجا برنامه‌ها و نمایشنامه‌های رادیویی طنز و فکاهی می‌نوشت. در همان سال نخستین فیلم خود به‌نام "واریتۀ بهاری" را ساخت. خطیبی چند ترانه نیز ساخت که از آن میان ترانه «بردی از یادم» با صدای دلکش موفقیت بسیار یافت.
وی پس از انقلاب ایران به آمریکا مهاجرت کرد. مدتی در نیویورک و سپس در لس‌آنجلس زندگی کرد و چند نمایشنامه را روی صحنه برد.
پرویز خطیبی در آغاز فعالیت‌های مطبوعاتی نشریات بهرام، علی بابا و حاجی بابا را منتشر کرد که به خاطر انتقادهای سیاسی بارها توقیف و سرانجام برای همیشه تعطیل شدند. نشریه «حاجی بابا» که از سال ۱۳۲۸ تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با سرپرستی خطیبی منتشر می‌شد، از پرطرفدارترین نشریات فکاهی سیاسی زمان خود بود.
پرویز خطیبی در مرداد ۱۳۷۲ در سن ۷۱ سالگی به‌علت ایست قلبی در بیمارستان سیدارسینای لس‌آنجلس درگذشت.
مقالات شمس تبریزی
مقالات شمس تبریزی، مجموعه‌ای از سخنان و حکایات نغز و دلپذیر است که در دوران اقامت شمس تبریزی در قونیه (از سال ۶۴۲ تا ۶۴۳ و پس از غیبتی کوتاه از سال ۶۴۴ تا ۶۴۵ قمری) بر زبان وی جاری شده، و پس از او توسط مریدان مولانا جلال‌الدین محمد بلخی به‌صورت یادداشت‌هایی پراکنده جمع‌آوری گردیده‌است. از گسیختگی و بریدگی عبارات و مطالب پیداست که این کتاب را شمس‌الدین خود تألیف نکرده بلکه همان یادداشت‌های روزانهٔ مریدان است که با کمال بی‌ترتیبی فراهم نموده‌اند.
به نوشتهٔ بدیع‌الزمان فروزانفر: «میان مقالات شمس با مثنوی مولوی ارتباطی قوی موجود است و مولانا بسیاری از امثال و قصص و مطالب مقالات را در مثنوی خود مندرج ساخته‌است.» محمد علی موحد مصحح مقالات شمس نیز در پژوهش‌های خویش نظر فروزانفر را تأیید نموده‌است. شایان ذکر است بیشتر اهل ادب شمس پژوهی را به دو دوره قبل و بعد از انتشار تصحیح مقالات شمس توسط محمد علی موحد تقسیم می‌کنند و بدین شکل بر جایگاه بی بدیل موحد در شمس پژوهی تأکید می‌ورزند محمد خدادادی کتابی با عنوان «بازتاب اندیشه‌های شمس تبریزی در مثنوی مولوی» نگاشته‌اند و نتیجه گرفته‌اند که بسیاری از گفته‌ها و اندیشه‌های مولوی در مثنوی معنوی، انعکاس سخنان و اندیشه‌های شمس تبریزی در مقالات اوست.
شمس خود ننوشتن خویش را این گونه توضیح داده‌است: «من عادت نبشتن نداشته‌ام هرگز؛ سخن را چون نمی‌نویسم در من می‌ماند و هر لحظه مرا روی دگر می‌دهد».
مطالب موجود در مقالات شمس را می‌توان به چند بخش تقسیم نمود: شمس در ضمن سخنان خود، اشارات جالب توجهی دربارهٔ عارفان بزرگ معاصر و پیش از خود همچون بایزید بسطامی، جنید، شبلی، منصور حلاج، ابن عربی، شیخ اشراق، بهاءولد، اوحدالدین کرمانی و … و حتی خود مولانا داشته‌است که از جنبه‌های مختلف دارای اهمیت هستند.
گفتم: تفسیر ما چنان است که می‌دانید. نی از محمد! و نی از خدا! این «من» نیز منکر می‌شود مرا. می‌گویمش: چون منکری، رها کن، برو. ما را چه صداع (دردسر) می‌دهی؟ می‌گوید: نی. نروم! سخن من فهم نمی‌کند. چنان‌که آن خطاط سه گونه خط نوشتی: یکی او خواندی، لا غیر … یکی را هم او خواندی هم غیر او … یکی نه او خواندی نه غیر او. آن خط سوم منم که سخن گویم. نه من دانم، نه غیر من. اگر تمام راست گفتمی، به یکبار همه شهر مرا بیرون کردندی. دل خود را سجود کرده‌اند.
علوفه
علوفه به گیاهانی گفته می‌شود که به منظور تغذیه حیوانات اهلی و دام کاشته می‌شود. علوفه ممکن است دربرگیرنده مواد حبوبات نرم، ته‌مانده محصولات کشاورزی و خود محصولات کشاورزی تولید شده به منظور تولید علوفه باشد.
علوفه حیوانات محافظت شده باید نرم باشد و از مواد علوفه ای برش داده شده به وجود می‌آید.
علوفه غذای چهارپایان، دام و نیز حیوانات اهلی است که شامل تمامی گیاه با برگ، ساقه و دانه‌های آن مانند ذرت و سورگوم می‌باشد.فهرست برخی گیاهان علوفه‌ای مورد استفاده برای تغذیه دام
- چچم پایدار با نام علمی گونه‌ای از سرده چچم
- ارزن
- کاه
- تیره بقولات
- یونجه معمولی با نام علمی
- یونجه سیاه با نام علمی
- شبدر قرمز با نام علمی
- شبدر سفید یا شبدر خزنده، نام علمی
- برسیم( شبدر مصری)، نام علمی
- شبدرهفت چین ایرانی(شبدر ایرانی)، نام علمی
- شبدر زیرزمینی، نام علمی
- شبدر دورگ با نام علمی
- شبدر لاکی با نام علمی  که شبدر سرکشیده یا شبدر گل میخکی نیز خوانده می‌شود.
- یونجه زرد (گیاه) شبدر شیرین یا شاه‌افسر با نام علمی - یونجه زرد هندی
- اسپرس (سرده) با نام علمی
- ماشک معمولی با نام علمی
- شبه‌یولاف طلایی با نام علمی
- علف بره (سرده) با نام علمی
- جو (گیاه) با نام علمی گاه به عنوان علوفه کاشته می‌شود.
کوه زنگارد
کوه زنگارد که جزئی از رشته‌کوه‌های ناخ است، کوهی است پر درخت و سرسبز، سر این کوه سرسبز و زیبا از درختان گوناگون پوشیده شده و همواره مانند باغ‌های انبوه پردرخت است. درختان بزرگ و تنوهمندی وجود دارد مانند:، کُنار، بنه، کِرت، سمر، کُوهِنگ، سَلَم وغیره، راهی است پیاده و مالرو از روستای زنگارد تا سر کوه، و از سر کوه سرازیر می‌شود به پائین به سمت جنوب کوه تا اینکه می‌رسد به کوخرد که در پشت کوه ناخ واقع است از سمت جنوب. روستای زنگارد از طرف شمال کوه ناخ «شمال کوه ناخ» واقع شده‌است و دهستان کوخرد از طرف جنوب کوه ناخ «جنوب کوه ناخ» واقع شده‌است.
اکبر گلپایگانی
اکبر گلپایگانی (زادهٔ ۱۰ بهمن ۱۳۱۲) معروف به گُلپا از خوانندگان سرشناس موسیقی اصیل ایرانی است.
اکبر گلپایگانی۱۰ بهمن سال ۱۳۱۲ در تهران متولد شد. گلپایگانی در پنج سالگی مادر خود را از دست می‌دهد و این حادثه در آن زمان تأثیر بدی بر روحیه وی گذاشته بود.
در سال ۱۳۱۸, گلپا وارد دبستان فرهنگ شد و به عنوان قاری قرآن در کلاسش برگزیده شد. پس از این فعالیت‌ها، وی با آشنایی با تعزیه خوان محله شان و کار کردن زیر نظر او اصول اولیه آوازخوانی را آموخت. در سال ۱۳۲۰ وی به‌طور جدی و منظم تعلیم موسیقی و دستگاه‌ها را نزد پدر آغاز کرد. در سال ۱۳۲۶ نخستین تجربهٔ حضور در یک ارکستر و گروه کر را کسب کرد و در سال ۱۳۲۷ در انجمن موسیقی مدرسه نظام عضو شد. او از سال ۱۳۲۸ به بعد با هنرمندان سرشناسِ موسیقی آشنا شد و آموزش را زیر نظر آنان آغاز کرد.
از جمله استادان اکبر گلپایگانی می‌توان به هنرمندانی همچون حسن یکرنگی (از شاگردان اقبال آذر)، نور علی برومند، اسماعیل قهرمانی، ابوالحسن صبا، یوسف فروتن، محمد مجرد ایرانی، عبدالله دوامی، ادیب خوانساری، حسین طاهرزاده و سلیمان امیر قاسمی اشاره کرد.
در سال ۱۳۳۵ سازمان یونسکو از اکبر گلپایگانی، نورعلی برومند و علی‌اصغر بهاری برای اجرای آواز و موسیقی ایرانی دعوت به عمل آورد. در سال ۱۳۳۷ وی از سوی داود پیرنیا (مبتکر برنامه گلها) به رادیو دعوت شد.
نظام حسابداری
نظام حسابداری
انجمنهای حرفه‌ای حسابداران در اکثر کشورهای دنیا وجود دارند که به‌صورت خودناظر یا خودانتظامی (self-regulatory) مشابه نظام پزشکی بر اعمال و اخلاقیات حرفه‌ای اعضای خود نظارت می‌نمایند. استانداردهای حسابداری ملی بعضی کشورها نیز در ابتدا توسط این نوع انجمنها صادر می‌شده‌است.
یکی از قدیمی‌ترین این انجمنها انستیتوی حسابداران خبره انگلستان و ویلز  است که در سال ۱۸۸۰ تشکیل شد. از سال ۱۹۷۴ با تشکیل کمیتهٔ مشورتی انجمنهای حسابداری (CCAB) در انگلستان، پنج نهاد اصلی حسابداران تحت چتر این کمیته همکاری دارند.
در آمریکا، انستیتوی حسابداران رسمی آمریکا(AICPA)  این نقش را به‌عهده داشته‌است.
استانداردهای بین‌المللی حسابداری توسط هیئت استانداردهای بین‌المللی حسابداری (IASB)منتشر می‌گردد.  بیشتر انجمنهای حسابداران کشورهای دنیا عضو فدراسیون بین‌المللی حسابداران (IFAC) هستند.
در مقاله ویکی‌پدیای انگلیسی در مورد IASB، هیئت استانداردهای حسابداری ایران ذکر شده و نشانی وب‌سایت سازمان حسابرسی برای آن داده شده‌است.
ایجاد مؤسسات حرفه‌ای حسابداری در ایران سابقه نسبتاً کوتاهی دارد. از دهها سال پیش، عده‌ای از حسابداران مؤسساتی را دایر و به ارائه خدمات حرفه‌ای پرداختند. ولی این کار تحت قانون مشخصی نبود تا آن که در اجرای قانون مالیاتهای مستقیم ۱۳۴۵ و با توجه به اصلاحیه ۱۳۴۷ قانون تجارت (شرکتهای سهامی خاص و عام) کانون حسابداران رسمی در سال ۱۳۵۱ تشکیل شد. به حسابداران رسمی حسابدار رسمی اجازه داده شد دفاتر و حسابهای مؤدیان مالیاتی را رسیدگی و اظهارنظر نمایند. بعد از انقلاب، کانون حسابداران رسمی عملاً در سال ۱۳۵۹ منحل شد. مؤسسات انتفاعی حسابداری بخش عمومی در سال ۱۳۶۷ با یکدیگر ادغام و سازمان حسابرسی (با کنترل دولتی) ایجاد گردید. با تصویب قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفه‌ای حسابداران ذی‌صلاح در سال ۱۳۷۲، جامعه حسابداران رسمی ایران تشکیل شد و نظام حسابداری حرفه‌ای ایران منسجم گردید.
براساس بند ۴ تبصره ۲ قانون تشکیل سازمان حسابرسی و ماده ۶ قانون اساسنامه سازمان حسابرسی، وظیفه تدوین و تعمیم (گسترش) اصول و ضوابط حسابداری و حسابرسی در ایران به سازمان حسابرسی محول شد. کمیته تدوین استانداردهای سازمان حسابرسی در سال ۱۳۷۱ تشکیل شد و در سال ۱۳۷۳ اولین پیش‌نویس بیانیه‌های رهنمود حسابرسی (استاندارد حسابرسی ایران) را منتشر نمود. سپس استانداردهای حسابداری شماره ۱ الی ۲۲ منتشر و اعمال آن‌ها در صورتهای مالی شرکت‌ها از سال ۱۳۸۰ اجباری شد.
رازوری زنانه
رمز و راز زنانه یا رازوری زنانه کتاب مشهوری است از بتی فریدان (۱۹۲۱–۲۰۰۶) نویسنده و فعال اجتماعی فمینیست اهل ایالات متحده که در سال ۱۹۶۳ منتشر شده‌است و از متون کلاسیک فمینیسم محسوب می‌شود. این کتاب از نخستین متن‌هایی است که مسایل زندگی شخصی زنان را از حوزه خصوصی به حوزه عمومی وارد کرده و به موضوعی سیاسی تبدیل کرد.
منظور فریدان از اصطلاح «رمز و راز» اشاره به «مشکلی بود که نامی نداشت». این کتاب اضطراب و افسردگی پنهان زنان سفیدپوست طبقه متوسط دهه ۱۹۵۰ آمریکا را عیان می‌کرد که به عنوان زنان خانه‌دار و مصرف‌کننده‌های بدون درآمد تجربه می‌کردند. این کتاب در سال ۱۳۹۲ و برای نخستین بار به زبان فارسی ترجمه شد. کتاب توسط گروهی از مترجمان و با عنوان «رازوری زنانه» ترجمه و توسط نشر نگاه معاصر چاپ شد.