hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سامانه مدیریت اسناد
سامانه مدیریت اسناد که به اختصار آن را DMS می‌نامند، امکان مدیریت دریافت، طبقه‌بندی، نگهداری، بازیابی و بایگانی مستندات را با یک دسترسی راحت و جستجوی سریع امکان‌پذیر می‌کند. این سامانه‌ها علاوه بر نامه و مستندات مرسوم سازمانی، شامل موارد جدیدی از جمله فرم‌های پویا، مستندات در گردش سایر نرم‌افزارهای مرتبط، فکس و نامه‌های پست الکترونیکی می‌باشد. معمولاً در سیستم مدیریت اسناد، گستره‌ای از گردش مکتوبات، از مراحل آغازین تولید تا امضا و ارسال الکترونیکی پوشش داده می‌شود.
از خصوصیات مهم سیستم مدیریت اسناد، تسهیل ارتباطات مکتوب سازمان‌هایی با گستردگی جغرافیایی، ارتباط با مخاطبین سازمان از طریق پورتال‌های سازمان و همچنین ارتباط با سایر سازمان‌ها می‌باشد
خریداران به دلایل مختلفی نرم‌افزار مدیریت اسناد را ارزیابی می‌کنند، اما بیشتر به یکی از دلایل زیر به دنبال خرید نرم‌افزار مدیریت اسناد و بایگانی هستند.
- سازمانهایی که به دنبال حذف روال کاغذی در اداره خود هستند. این سازمانها به دنبال برنامه‌هایی هستند که بتوانند پرونده‌ها و اسناد خود را با سرعت آپلود کنند بدون اینکه نیاز باشد آنها را به صورت دستی اسکن کنند. برنامه‌های تصویربرداری گاهی اوقات بخشی از یک بسته یکپارچه بزرگتر است که ابزار اضافی را برای ردیابی، ذخیره و بازیابی این پرونده‌های دیجیتال ارائه می‌دهد.
-برخی شرکت‌ها و صنایع خاص تحت مقررات دولتی قرار دارند که نیاز به مجوزهای ذخیره‌سازی و دسترسی خاص به پرونده‌ها را نیاز دارند. این مقررات اغلب سازمانها را به حفظ اسناد قدیمی و جاری در فرمت دیجیتال و محدود کردن افرادی که می‌توانند به آنها دسترسی داشته باشند، ملزم می‌نماید. این شرکت‌ها اغلب به دنبال برنامه‌های کاربردی مدیریت سند هستند که به منظور سلسله مراتب دسترسی طراحی شده‌اند و شامل ویژگی‌هایی مانند ردیابی حسابرسی و مجوزهای مبتنی بر نقش می‌باشند.
-بسیاری از شرکت‌ها مشکل پیدا کردن و دسترسی به فایل‌ها را دارند. به عنوان مثال، اسناد ممکن است در مکان‌های مختلف ذخیره شود، از جمله درایوهای شبکه، دسکتاپ‌های فردی و سیستم عامل‌های به اشتراک گذاری فایل مبتنی بر وب (دراپ باکس) که در برخی موارد ممکن است خط مشی‌های شرکت را نقض کند. این خریداران به دنبال انعطاف‌پذیری ذخیره‌سازی سند هستند تا کارمندان بتوانند به راحتی و امنیت بالا به اسناد دسترسی پیدا کنند. بسیاری از سازمان‌های بزرگتر اغلب به دنبال مدیریت محتوای سازمانی هستند (ECM) که سیستم‌های جامع تری و اغلب شامل پرونده‌ها و برنامه‌های مدیریت دارایی دیجیتال می‌باشند.
توان الکتریکی
مطابق قانون اهم، اختلاف پتانسیل دو سر یک مقاومت با رابطه formula_1 داده می‌شود که در آن I، شدت جریانی است که از مقاومت می‌گذرد. از طرفی مقدار انرژی مصرفی در یک مقاومت از رابطه formula_2 محاسبه می‌شود. توان مصرفی که عبارت است از مقدار انرژی الکتریکی مصرف شده در این مقاومت در واحد زمان، از رابطهٔ زیر محاسبه می‌شود:
formula_3
حال اگر مقدار انرژی را از فرمولش در رابطه توان جایگذاری کنیم، روابط مربوط به توان به صورت زیر بدست می‌آید:
formula_4
همچنین اگر در فرمول بالا به جای formula_5 با توجه به قانون اهم، مقدار formula_6 را بگذاریم، فرمول دوم توان نیز بدست می‌آید:
formula_7
رابطه دیگری نیز می‌توانیم برای توان بدست آوریم:
formula_8
مقدار توان مصرفی در مقاومت را می‌توان از یکی از روابط بالا بدست آورد. این توان مصرفی توسط یک مولد به توان formula_9 تأمین می‌گردد که در آن formula_10 نیروی محرکه منبع می‌باشد. در دو اسباب الکتریکی توان معادل مانند ظرفیّت معادل دو خازن محاسبه می شود. یعنی اگر دو مقاومت سری بسته شده باشند مانند دو خازن سری توان معادل عبارت از تقسیم حاصل ضرب به حاصل جمع خواهد بود.
فرشته نیستم
فرشته نیستم ، نخستین آلبوم موسیقی دایدو است. که ابتدا در سال ۱۹۹۹ عرضه شد و علاقه‌مندان فراوانی در سال ۲۰۰۱ پیدا کرد. بنا بر گفتهٔ وب‌گاه رسمی او، فروش این آلبوم بیش از دوازده میلیون گزارش شده است.
قطبش (موج‌ها)
قُطبِش، قُطبیدگی، یا پُلاریزاسیون ، از ویژگی‌های اساسی امواج عرضی است که راستای نوسان موج را در صفحهٔ عمود بر جهت انتشار آن نشان می‌دهد. در الکترومغناطیس، قطبش یک موج الکترومغناطیسی (مانند نور) نشان‌دهندهٔ راستای بردارِ میدان الکتریکی آن است.
امواج، قطبش‌های متفاوتی دارند؛ قطبش بیضوی، دایره‌ای (که حالت خاصی از قطبش بیضوی است.) و خطی.
قطبش نور در طبیعت و زندگی روزمره، بی‌آن‌که متوجه باشیم، بسیار به چشم می‌خورد. مثلاً قطبش نور، اساس کار نمایش‌گرهای کریستال مایع یا همان اِل‌سی‌دی (LCD) است. مواد کریستال مایع، دارای این ویژگی هستند که با اِعمال ولتاژ، می‌توانند قطبش نور عبورکننده از خود را تغییر دهند. امواج طولی (مانند صوت) قطبش ندارند، زیرا راستای نوسان و راستای پیشروی (انتشار) آن‌ها یکی است. در امواج عرضی (مانند نور) راستای نوسان میدان الکتریکی یکتا نیست و با قطبش تعیین می‌شود.
قطبش، عمود بر مسیر حرکت موج الکترومغناطیسی است. ممکن است میدان الکتریکی تنها در یک راستا نوسان کند (قطبش خطی)، یا این‌که راستای نوسانش، مُدام تغییر کند (قطبش چرخشی چپ‌گرد یا راست‌گرد).
در حالت کلی، قطبش امواج الکترومغناطیسی مسئله‌ای پیچیده‌است. مثلاً در فیبر نوری یا پرتوهای قطبیده (پلاریزه) در فضای آزاد، توصیف پلاریزاسیون موج پیچیده‌تر است، زیرا میدان‌ها، می‌توانند تا سه مؤلفه داشته‌باشند.
در مواد جامد، امواج صوتی می‌توانند به صورت عرضی باشند. در این حالت قطبش با مسیر تنش برشی در سطح عمود بر جهت انتشار در ارتباط است. این موضوع در زلزله‌شناسی اهمیت دارد. قطبش در علوم و تکنولوژی در رابطه با انتشار موج اهمیت دارد؛ مثل علوم نوری، مخابرات و رادار.
قطبش نور را می‌توان اندازه گرفت.
ساده‌ترین مثال برای قطبش، در امواج تخت (مانند امواج الکترومغناطیسی، از جمله نور) است. در امواج الکترومغناطیسی، میدان الکتریکی و مغناطیسی، عمود بر جهت انتشار و نیز عمود بر یکدیگر نوسان می‌کنند. در تعیین قطبش، بردار میدان الکتریکی یا مغناطیسی در نظر گرفته‌می‌شود. برای مثال، میدان الکتریکی یک موج الکترومغناطیسی هارمونیک (تک‌فرکانس) که در راستای محور formula_1 منتشر می‌شود، دو مؤلفهٔ هم‌فرکانس دارد که دامنه و فاز آن‌ها لزوماً یکسان نیستند.
از نظر ریاضی، میدان الکتریکی این موج این‌گونه نوشته می‌شود. formula_2 که در آن، formula_3 یکه موهومی، formula_4 ثابت نِپِر، formula_5 بخش حقیقی، formula_6 عدد موج، و formula_7 فرکانس زاویه‌ای است؛ بنابراین، میدان الکتریکی formula_8، دو مؤلفهٔ formula_9 و formula_10 دارد که دامنه‌شان به ترتیب formula_11 و formula_12 است. این دو مؤلفه، اختلاف فاز formula_13 دارند، و عبارتند از formula_14 و formula_15.
برای تعیین قطبش، می‌توان فرض کرد formula_16، و formula_10 را برحسب formula_9 به دست آورد. قطبش این موج الکترومغناطیسی:
نوری که به‌طور طبیعی از یک منبع نوری (مانند خورشید) و بدون گذر از هرگونه محیط مادی، یا بازتاب از هر سطح مادی که قطبش آن را تغییر دهد، نور ناقطبیده است.
جامه‌های آیینی زرتشتیان
جامه‌های آیینی زرتشتیان به کستی  و سدره اشاره دارد که از نمادهای دیرینهٔ آیین زرتشت هستند. دربارهٔ منشأ این جامه‌ها، منابع کهن مکتوب چندانی وجود ندارد اما احتمالاً این جامه‌ها ریشه در فرهنگ بزرگ‌تر هند و اروپایی دارند. از سدره در مراسم سدره‌پوشی‌ استفاده می‌شود که نوعی از مناسک گذر که زرتشتیان برای بلوغ پسران برگزار می‌کنند. همچنین، زرتشتیان از صدره وکستی در آیین خاکسپاری نیز استفاده می‌کنند و آن‌ها را بر بدن مرده می‌پوشانند.
خط میخی اوگاریتی
میخی اوگاریتی، دبیره‌ای میخی و ابجد است، که از ۱۵۰۰ پ.م. برای نوشتن زبان اوگاریتی به کار می‌رفته‌است. در سال ۱۹۲۸ در اوگاریت(رأس شمراء امروزی) در سوریه، کتیبه‌ای به زبان مردهٔ سامی شمال‌خاوری یافت شد که ۳۱ حرف داشت.
لوح‌های گلی که به اوگاریتی نوشته شده‌اند، دیرینه‌ترین گواهی چیدمان الفبایی سامی خاوری و جنوبی است که ساختار الفبایی دبیره‌های عبری، یونانی، و لاتین از یک سو و الفبای گعز از سوی دیگر برگرفته از این دبیره هستند.
این دبیره، از چپ به راست نوشته می‌شود.
زبان اوگاریتی
زبان اوگاریتی ، تنها بر پایهٔ نوشته‌های بر جا مانده در شهر گمشدهٔ اوگاریت در سوریه شناخته شده‌است، که بدست باستان‌شناسان فرانسوی در سال ۱۹۲۸ یافت شد. این یافته برای پژوهشگران عهد عتیق برای دریافت متون عبری بسیار مهم بوده‌است و بخش بزرگی از عبارات مشترک، گویش‌های ادبی، و اصطلاحاتی را که یهودیت از فرهنگ‌های گوئیم (ناکلیمی) مجاور به کار می‌برد، آشکار کرده‌است.
اندیشه‌نگاشت
اندیشه‌نگاشت یا ایدوگرام ، یک نماد گرافیکی است که پنداره‌ای را نمایش می‌دهد، تا آنکه گروهی از حروف باشد که بر پایهٔ آواهای گفتاری، کنار هم قرار گیرند، آن‌چنان‌که در زبان‌های الفبایی این گونه است. هم‌چنین باید دانست که اندیشه‌نگاشت، الزاماً نمایشگر شکل ظاهری آن پنداره نیست.
در دورهٔ آغازین خط و دبیره، پیرامون ۵۵۰۰ سال پیش (دورهٔ تصویرنگاری)، مردمان برای نشان دادن منظور خود، شکل و تصویر چیزی را می‌کشیدند. بعدتر این شکل‌های آغازین ساده‌تر شده و دارای مفاهیم جدی‌تری شدند. این دوره را اندیشه نگاری گویند. دیگر، شکل یا نشان رسم شده شبیه آن شی نخستین نیست و معنای مشخص نخستین را نیز ندارد. برای نمونه نشانی که بیشتر شبیه ستاره بود (سه خط که به شکل ضربدری بر روی هم رسم شده) در آغاز تنها به معنای «خورشید» بود؛ ولی بعدها در دوره اندیشه‌نگاری معناهای گوناگونی همچون «آسمان» و «خدا» را نیز به خود گرفت.
نشانگر
نشانگر، نویسه‌ای است که پیش یا پس از یک واژه یا اندیشه‌نگاشت می‌آید و نشان دهندهٔ چگونگی و جنس واژهٔ پس از خود می‌باشد (تنها یکی از نشانگرها پس از واژه می‌آید). نشانگرها نگاشته می‌شوند ولی خوانده نمی‌شوند.
در زبان خوزی هخامنشی(بازماندهٔ زبان ایلامی) به ۷ نشانگر بر می‌خوریم:
d. = divine که پیش از واژگانی می‌آید که به گونه‌ای جلوه‌ای خدایی و الوهیت دارند. همچون آسمان، خدا، روز، ماه. این نشانگر پیش از نام خدایان در زبان‌های سومری، بابلی، آشوری و خوزی می‌آمده‌است. شکل نگارشی آن نیز چندان دگرگون نشده‌است.
f. = female نشان دهندهٔ واژه‌هایی در پیوند با زنان و حالت‌های مادینه‌است.
w. = wood پیش از واژگانی در پیوند با چوب، گیاه، میوه، شراب و... آمده‌است.
h. = GN, locale, etc. نشان دهندهٔ واژگانی در پیوند با سرزمین، ناحیهٔ زندگانی و... می‌باشند.
m. & v. = male که نشان دهندهٔ نام‌های نرینه هستند. البته در واژه‌های در پیوند با مردان نیز بکار می‌روند.
و نشانگر زیر تنها نشانگری است که پس از واژه می‌آید:
.lg = logogram : به این معناست که واژهٔ پیش از خود یک واژه نگار (log.) است.
در زبان پارسی باستان به نشانگری بر نمی‌خوریم، مگر اینکه واژه جداکن را نشانگر واژگان پارسی باستان بدانیم. در زبان بابلی و سومری نیز به نشانگرها بر می‌خوریم که با زبان خوزی گاه همسان ولی بیشتر متفاوت هستند. بیش‌تر، برای نشان دادن نشانگرها که خوانده هم نمی‌شوند، کوتاه نوشت‌های انگلیسی بکار رفته‌اند. البته دیگر دانشمندان چون م. استولپر، م.ج. استو یا فرانسوا والا از این روش بهره نبرده‌اند. ولی دانشمندانی چون ویسباخ، والتر هینتس و در بهترین حالت ریچارد هلک این روش را بکار بسته‌اند. البته این دانشمندان هیچ‌کدام با هم هم آوا و هم سخن نیستند.
برای نمونه استولپر نخستین نشانگر را DINGIR. (از زبان سومری، به معنای «خداً)، دومین را SAL. (از زبان سومری، به معنای«زن») و سومین را GIŠ. (از زبان سومری، به معنای«چوب») یا ششمین نشانگر را DIŠ. (از زبان سومری، به معنای«یک») نگاشته‌اند. واپسین نشانگر را بیشتر دانشمندان MEŠ. نگاشته‌اند. (همین نشانگر در خط و زبان بابلی نیز هست که نشانگر «جمع و گروهه بودن» است.)
حاشیه‌نشینی در ایران
حاشیه‌نشینی در شهرهای ایران به صورت شهرک‌نشینی در حومهٔ شهرها و همچنین آلونک‌نشینی دیده می‌شود. شهرهای تهران، مشهد، کرج، شیراز، و قم بیشترین حاشیه نشین های کشور را دارند.
در سال ۱۳۹۹ وزارت راه و شهرسازی ایران تعداد حاشیه‌نشینان در ایران را ۲۶ میلیون نفر اعلام کرد. یعنی از هر چهار نفر ایرانی یک نفر در سکونت‌گاه غیررسمی سکونت دارد و حاشیه‌نشین است.
شهرک‌های حاشیه‌نشینان در اصل «روستای شهر» یا «شهرک‌های روستاگونهٔ درون شهر» هستند. از نمونه شهرک‌های فقیر حاشیه‌نشینان در شهرهای ایران می‌توان به این شهرک‌ها اشاره کرد:
حاشیه نشینی در ایران رو به فزونی نهاده و چهره اکثر شهرهای بزرگ ایران به نوعی دچار این پدیده شده است. این حاشیه نشینی‌ها طبعات بسیاری نیز داشته که اکثرا منفی هستند. از پیامدهای حاشیه نشینی در ایران:
اکثر افرادی که روی به ساخت بنا در مناطق حاشیه نشین می‌کنند در مناطق کشاورزی و باغ‌ها به علت غیر مسکونی بودن زمین‌ها و به طبع آن ارزانی زمین به این اقدام روی می‌آورند که این باعث تغییر کاربری اراضی زراعی در این مناطق شده است.
با عنایت به اینکه افراد حاشیه نشین تمایلی به پرداخت عوارض برای اخذ مجوز شهرداری ندارند، معمولا ساختمان‌ها در این مناطق به صورت غیرقانونی ساخته و تصرف شده است، که همین ساخت و سازهای غیرقانونی و بی اصول بر مشکلات زیست محیطی، بهداشتی و ... دامن زده است.
بیشترین مورد سرقت در محله‌های حاشیه نشین دیده شده است، عواملی چون نیاز مالی، فقر، انتقام جویی، کینه و حسادت چون در بین اهالی حاشیه نشین بیشتر است، از عوامل سرقت است. همچنین سرقت از انشعابات شهری نظیر برق دزدی، لوله کشی به منظور سرقت آب و گاز و ... معمولا در این مناطق دیده شده است.
بررسی‌ها نشان داده که بیشتر نزاعات منجر به قتل در مناطق حاشیه‌ای رخ داده است. همچنین بیشتر نزاع‌های دست جمعی در این مناطق رخ داده، چون اهالی این مناطق معمولا از ایل‌های روستایی هستند.
به علت ضعف در زیرساخت این مناطق، فاضلاب‌های خانگی محلات معمولا در جوی‌ها و خیابان‌ها راه می‌افتد همچنین سیستم دفع زباله مناسب در این مکان‌ها وجود ندارد. این عوامل از عوامل مهم ضعف بهداشتی این مناطق هستند.
ساکنین این مناطق اغلب به علت فقر و مشکلات اجتماعی بیشتر به اعتیاد روی می‌آورند، همین باعث شده آمار اعتیاد و خرید و فروش مواد مخدر در این مناطق بیشتر باشد‌. بیکاری در بین جوانان نیز باعث شده است که بعضی از جوانان و حتی نوجوانان در این مناطق به خرید و فروش مواد مخدر روی بیاورند.
پدیدهٔ آلونک‌نشینی و زاغه‌نشینی امروزه دیگر در شهرهای ایران اغلب وجود ندارد. آلونک‌نشینی به صورت‌های زیر در ایران وجود داشته یا در مقیاس کمی وجود دارد:
نمونه زاغه‌نشینی روستایی در ایران، روستای کندوان در استان آذربایجان شرقی است.
البته قیامدشت هم‌اکنون یکی از شهرک‌های بزرگ و پیشرفته تهران می‌باشد ولی از نبود فرهنگ در میان مردم رنج می‌برد، زیرا اکثریت جمعیت این شهرک کارگرانی بوده‌اند که در شهرک‌های صنعتی اطراف مشغول به کار بوده‌اند.پارساپژوه، سپیده، "ما، آن‌ها، اتنوگرافی یک تردید، مروری انسان‌شناختی بر هویت جمعی در محله‌ای حاشیه‌ای: اسلام‌آباد کرج،" تهران: نشر قصه، ۱۳۸۴. صص۶۵ تا ۷۰.
دهکده جهانی
دهکدهٔ جهانی اصطلاحی است که مارشال مک‌لوهان در توصیف آیندهٔ جهان، تحت تأثیر وسایل ارتباط جمعی به کار برد.
اصطلاح «روستای جهانی» مارشال مک لوهان کانادایی، در کتاب‌های: کهکشان گوتنبرگ: انسان رسانه‌ای؛ آنگاه که دگرگونی سرنوشت ساز بشر شود (۱۹۶۲) و درک رسانه‌ها (۱۹۶۴) از او متداول گشت. در این کتاب‌ها مک لوهان توضیح داده که چگونه جهان توسط فناوری الکتریکی به صورت یک "دهکدهٔ فشرده" تغییر یافته و حرکت اطلاعات از هر چهارگوشهٔ جهان به هر نقطه در همان زمان لحظه‌ای گردیده‌است.
در کهکشان گوتنبرگ (بخش ساختن انسان تایپوگرافی شده) مارشال مک لوهان اینترنت را؛ (سی سال قبل از تجاری شدنش)، به عنوان «گسترش خودآگاهی» پیش‌بینی کرد: رسانه بعدی، هر چه که باشد، می‌تواند گسترش خودآگاهی باشد، تلویزیون به عنوان محتوای آن، نه به عنوان محیط آن، را هم شامل خواهد شد و تلویزیون را به «یک هنر» تبدیل خواهد کرد.
در اینترنت، فاصلهٔ فیزیکی، حتی کم‌تر از فعالیت‌های ارتباطی افراد در زمان واقعی‌است و بنابراین، گروه‌های اجتماعی به وضوح با گشودگی وب و سادگی ویژه‌ای که مردم می‌توانند به جستجو بپردازند پیوسته گسترش می‌یابند و این که مردم می‌توانند جوامع آنلاین را به آسانی و سادگی ویژه‌ای جستجو کنند و با دیگران ارتباط برقرار سازند؛ کسانی که منافع و نگرانی‌های مشابه دارند، بنابراین، این تکنولوژی، ایدهٔ یک جامعهٔ جهانی هم‌گام را یک‌پارچه می‌کند.
مردم از رایانه استفاده می‌کردند تا بتوانند خود را در جامعه‌ای که از لحاظ جسمی از آن‌ها جدا ولی از جهت ذهنی با آن‌ها متصل بود بگنجانند. یک «مرور کلی معناشناسی» استدلال می‌کند که محیط‌زیست رسانه‌ها و رسانه‌های جدید فرصت برای کسانی را که می‌توانند متون رسانه‌ای را ایجاد و مشاهده کنند، نامحدود ساخته‌است.
مک‌لوهان از رسانه‌های گرم و سرد سخن می‌گوید. برای مثال چاپ یک رسانۀ گرم است زیرا مصرف‌کنندگان خود را وادار می‌کند تا آن را با همۀ اطلاعات لازم برای فهم جهان مصرف کنند. در مقابل، تلویزیون یک رسانۀ سرد است زیرا بیننده باید بخش گمشدۀ آنچه را که بر صفحۀ تلویزیون ظاهر می‌شود را معنا کند. مشارکت در رسانه‌های گرم کم و در رسانه‌های سرد زیاد است. رسانۀ سرد، خصوصاً تلویزیون حس‌های ما را مرتبط می‌کند و دوباره در دهکدۀ جهانی به هم می‌رساند. دهکدۀ جهانی بازسازی دنیای فرقه‌ای دهکده باستانی‌ای است که به‌وسیلۀ رسانه‌های چاپی از هم گسیخت.
ابررسانه
در فرهنگ ارتباطات، ابررسانه اصطلاحی است کلی و فراگیر برای توصیف میزان تعاملی‌بودن یک رسانه. ابررسانه‌بودن وجه تمایز رسانه‌های تعاملی و مدرن از رسانه‌های سنتی نوشتاری (روزنامه ،مجله و ...) است. ابررسانه‌ها در واقع آمیزه‌ای از تصویر، صدا، و نوشتار هستند، و از ابزارهای ذخیرهٔ الکترونیکی محتوا و همچنین از امکان بازیافت آنها برخوردارند.
یک نظام ابررسانه‌ای در ساده‌ترین شکل خود می‌تواند دارای دو گره حاوی اطلاعات باشد که از طریق پیوند واحدی به یکدیگر متصل می‌شوند مانند یک عکس و متنی توصیفی دربارهٔ آن. در درون متن، کلید واژه‌ای می‌تواند تعبیه شود تا ارتباط متن را با عکس برقرار کند. پس از انتخاب کلید واژه می‌توان از طریق پیوند از پیش تعریف‌شده عکس را بازیابی و مشاهده کرد.
رسانه ترکیبی، فوق‌رسانه اجتماع تصویر، صوت،ویدیو یا هر ترکیب دیگری از ابزارهای ذخیره‌سازی و بازیابی اطلاعات فوق‌رسانه به منظور فراهم ساختن یک محیط کاری و آموزشی که در آن کاربر بتواند به جای یافتن ترتیبی عناوین (مانند لیست الفبایی) مستقیماَ بین آنها ارتباط و پیوند برقرار نماید، طراحی می‌شود.
اگر اطلاعات به شکل متن باشند، محصول فوق متن است، و اگر فیلم، موزیک، تصویر متحرک یاعناصر دیگری نیز در آن جای بگیرند، ابر رسانه نامیده می‌شوند.
نظام ابررسانه‌ای نیز نظیر اغلب مفاهیم و فناوری‌ها، به یکباره در صحنه علوم رایانه ظاهر نشده است. از دهه ۱۹۶۰، تلاش‌های بسیاری برای توصیف و استفاده از ابرمتن صورت گرفت. آنچه نظام‌های ابررسانه‌ای در انتظار آن بودند ، استفاده از قدرت پردازش بالای رایانه برای ترکیب و ارائه صوت، تصویر، و متن بود که در سال‌های اخیر به سرعت رشد و گسترش یافته است.
در ۱۹۳۶، اچ.جی. ولز نویسنده داستان‌های تخیلی-علمی در سخنرانی خود با عنوان «دایرةالمعارف جهانی» به ناتوانی بشر در رویارویی منطقی با انبوهی از اطلاعات و در نتیجه عدم دسترسی به آثار مورد نیاز اشاره کرد. وی برای رفع این مشکل، تصویری از دایره‌المعارفی جهانی که دائماً روزآمد می‌شود و به راحتی می‌تواند در هر جا در دسترس قرار گیرد، ارائه نمود. ولز تنها به ضرورت مطلق این موضوع پرداخت و خود را درگیر جزئیات فنی چگونگی انجام آن نکرد.
خط میخی ایلامی
دبیرهٔ میخی ایلامی هخامنشی، دبیره‌ای میخی است که از ۲۵۲۰ پ.م. تا ۳۳۱ میلادی به کار می‌رفته‌است. این دبیره از دبیرهٔ میخی اکدی بدست آمده‌است. دبیرهٔ میخی ایلامی هخامنشی از ۱۳۲ نشانه ساخته شده‌است، که این تعداد بسیار کم‌تر از دیگر دبیره‌های میخی است.  زبان ایلامی در واپسین گام «ایلامی نو» نامیده می‌شود که خود به دو بخش «پیش از هخامنشی» و «هخامنشی» تقسیم می‌شود. زبان ایلامی هخامنشی بر روی دو دستهٔ جداگانهٔ اسناد بکار رفته‌است: سنگ نوشته‌های شاهی در بیستون ، پاسارگاد ، تخت جمشید ، همدان ، وان ، شوش و سوئز و دیگر گل نوشته‌های دیوانی تخت جمشید که به دو بخش گل نوشته‌های گنجینه و بارو تقسیم می‌شود. البته سال‌ها پیش یک سند از بایگانی شوش نیز یافت شده‌است. این اسناد توسط پروفسور ریچارد هلک و جرج ج. کامرون خوانده و چاپ شده‌اند. دکتر عبدالمجید ارفعی و پروفسور متیو استولپر اکنون بر روی این اسناد جداگانه کار می‌کنند. شمار سندهای دیوانی به ۳۰ هزار می‌رسد که تنها ۵۰۰۰ آنها خوانده شده و نیمی از آنها حدود ۲۲۰۰ سند تاکنون چاپ شده‌است. پروفسور فرانسوا والا و ف. هنکلمن و چالز جونز از دیگر کسانی هستند که در حال حاضر بر روی این زبان و اسناد کار می‌کنند.
این خط امروزه برای رمزگردانی در رایانه؛ به شیوه‌ی یونیکد کاربرد دارد که جدول زیر آمده ست. شایان گفتن است که دبیره‌ی میخی ایلامی دارای 132 نشانه است که تعداد نشانه‌ها بسیار کمتر از دیگر خطوط میخی است.به کتاب‌های زیر نگاه کنید: Persepolis fortification tablets، R.T. Hallock، ۱۹۶۹ Persepolis treasury tablets، G.G. Cameron، ۱۹۴۸
دبیره میخی اکدی
دبیرهٔ میخی اکدی، خط یا دبیره‌ای میخی بود که در سال ۲۳۵۹ پیش از میلاد، از دبیرهٔ میخی سومری، گرفته و سازگار شد.
دبیرهٔ میخی اکدی در سال ۲۳۵۹ پیش از میلاد، از دبیرهٔ میخی سومری، گرفته و سازگار شد. در همان زمان، بسیاری از واژه‌های سومری به زبان اکدی راه یافتند و واژه‌نگارهای سومری، در هر دو زبان سومری و اکدی خوانده می‌شدند. در واقع فرایند سازگاری سومری برای اکدی، به مانند آن بود که دبیرهٔ چینی برای نوشتن ژاپنی به کار رود. اکدی به مانند ژاپنی، زبانی چندهجایی بود و از شماری تصریف بهره‌مند بوده‌است، در حالی که سومری مانند چینی دارای تصریف کم یا بدون تصریف بوده‌است.
دبیرهٔ اکدی تا نزدیک سدهٔ یکم پس از میلاد به کار می‌رفت و برای نوشتن بسیاری از دیگر زبان‌های میانرودان، مانند بابلی و آشوری به کار می‌رفت.دبیرهٔ میخی اکدی برای نوشتن زبان اکدی که یکی از زبان‌های سامی در میانرودان (عراق، سوریه و ایران امروزی) بوده، در میان سال‌های ۲۸۰۰ پیش از میلاد تا سال ۵۰۰ میلادی به کار می‌رفته‌است.
خط ایلامی
خط ایلامی، از ۲۹۰۰ سال پیش از میلاد به شکل‌های نیاایلامی، ایلامی باستان و میخی ایلامی دگرش یافت.
کهن‌ترین دبیرهٔ ایلامی که به نیاایلامی شناخته می‌شود، نخستین بار به سال ۲۹۰۰ پیش از میلاد در شهر شوش، پایتخت ایلامیان، در جنوب غرب ایران باز می‌گردد. دبیرهٔ نیاایلامی به نظر می‌رسد که گسترش یافته از دبیرهٔ باستانی سومری باشد.
دبیرهٔ نیاایلامی دارای ۱۰۰۰ نشانه است و بنابراین به نگر می‌رسد که باید بخشی از آن واژه‌نگار باشد. این دبیره هنوز رمزگشایی نشده‌است، و زبانی را که نمایش می‌دهد هنوز ناشناخته است.
ایلامی باستان خطی هجایی بود که از نیاایلامی بدست آمده‌بود و در سال‌های میان ۲۲۵۰ تا ۲۲۲۰ پیش از میلاد به کار می‌رفت، هرچند که تاریخ اختراعش به پیش از آن باز می‌گردد. ایلامی باستان تنها تا اندازه‌ای رمزگشایی شده‌است، که بیش‌تر آن بدست والتر هینز بوده‌است. به نگر می‌رسد که ایلامی باستان از ۸۰ نشانه ساخته شده‌باشد و بر ستون‌های عمودی، از بالا به پایین نوشته می‌شد که از چپ به راست می‌رفت. گزیده‌ای از نشانه‌های ایلامی باستان که رمزگشایی شده‌اند، در این تصویر نشان داده شده‌است.
خط میخی ایلامی، خطی میخی است که از ۲۵۰۰ پ.م. تا ۳۳۱ میلادی به کار می‌رفته‌است. این دبیره از خط میخی اکدی بدست آمده‌است. دبیرهٔ میخی ایلامی از ۱۳۰ نشانه ساخته شده‌است، که این تعداد بسیار کم‌تر از دبیره‌های اکدی و سومری‌است.
ام‌اس‌ان‌بی‌سی
ام‌اس‌ان‌بی‌سی رسانهٔ خبری ۲۴ ساعته در آمریکا و کانادا‌ و این نام ترکیبی از دو نام مایکروسافت نت‌ورک و ان‌بی‌سی است. دو شرکت مایکروسافت و جنرال موتورز (GE) سرمایه‌گذار اصلی MSNBC هستند.
دبیره ایلامی جیرفت
دبیرهٔ جیرفت، کهن‌ترین خط یا دبیرهٔ جهان است که حتی کهن‌تر از خط سومری نیز می‌باشد. این دبیره در یکی از سنگ‌نبشته‌های مربوط به شهرنشینی جیرفت ایران یافت شده‌است. بر پایهٔ کاوش‌هایی که به تازگی در کاوشگاه باستانی جیرفت انجام شد، بر خلاف نگر پیشین که سومریان مخترعین خط دانسته می‌شدند، ثابت شد که مردمان تمدن جیرفت ایران نخستین پدیدآورندگان خط (دبیره) در جهان بوده‌اند.
تصویرنگاشت
تصویرنگاشت یا پیکتوگرام نشانه‌ای است که یک پنداره، شیء، فعالیت، مکان یا رویداد را آشکار می‌کند. "تصویرنگاری" یک گونهٔ نوشتن است که پنداره‌ها از راه کشیدن (رسم کردن) منتقل می‌شوند. این پایهٔ دبیرهٔ میخی و تا حدودی هیروگلیف است که از تصویر و نقاشی در کنار حروف بهره می‌برند.
برای راهنمایی افراد، به‌ویژه در هتل‌ها، از پیکتوگرام یا "تصاویر راهنما" استفاده می‌شود. پیکتوگرام‌ها باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که افراد در نگاه اول معنی اصلی آنها را تشخیص دهند.
از آن جا که افراد مختلفی با فرهنگ‌ها و زبان‌های خاص خود وارد این مکان‌ها می‌شوند، نشانه‌های تصویری و نوشتاری تقریباً در همه جای دنیا به یک شکل کاربرد دارند تا نقش خود را به‌عنوان راهنما به‌خوبی ایفا کنند.
می‌توان گفت که پیکتوگرام‌ها یک زبان جهانی هستند و برای کودکان، بزرگسالان، سالمندان و معلولان نشانه‌های مشخصی هستند که آن‌ها را به‌راحتی به مقصد موردنظر سوق می‌دهد.
البته طراحی این تصاویرِ به‌ظاهر ساده بیش از هر چیز دیگری دارای ارزش است؛ زیرا طرحی که طراح برای پیکتوگرام ترسیم می‌کند باید با خطوط و سطح‌های بسیار ساده با رعایت اصول زیبایی‌شناسی و با کمترین رنگ انجام شود، این طرح‌ها بااینکه بسیار ساده هستند اما باید به‌گونه‌ای باشند که با نگاه اول تداعی‌کنندهٔ اَشکال و نیز مفهوم موردنظر باشند تا بیننده دچار ابهام نشود.
دانشگاه ایندیاناپلیس
دانشگاه ایندیاناپولیس تأسیس ۱۹۰۲ یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در ایندیاناپولیس واقع است.http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Indianapolis
دانشگاه کارولینای شمالی در شارلوت
دانشگاه کارولینای شمالی در شارلوت تأسیس ۱۹۴۶، یکی از دانشگاه‌های شهر شارلوت در ایالت کارولینای شمالی است.http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_North_Carolina_at_Charlotte
لیلی افشار
لیلی افشار (زاده ۱۳۳۸ تهران)، نوازندهٔ ایرانی گیتار کلاسیک است. وی نخستین نوازندهٔ زن در جهان است که در رشته اجرای گیتار کلاسیک به درجه دکترا دست یافته‌است. او استاد موسیقی در دانشگاه ممفیس آمریکا است.
لیلی افشار در ۱۸ اسفند ۱۳۳۸ در تهران متولد شد. تبار او آذری است. وی نخستین نوازندهٔ زن در جهان است که در رشته اجرای گیتار کلاسیک به درجه دکترا دست یافته‌است. وی نوه رضا افشار وزیر راه در زمان رضاشاه است. در ده سالگی وقتی نوازندگی گیتار را در دیدار با یکی از اقوامش از نزدیک مشاهده کرد به این ساز علاقه‌مند شد و فراگیری گیتار را آغاز کرد. داریوش افراسیابی اولین معلم وی بود. مادربزرگش تار می‌زد و پدر که با نواختن ویولن و پیانو آشنا بود، نیز مشوق او بود. در همان کودکی در کلیسای آلمانی‌ها و در کاخ جوانان کنسرت داد. پس از اتمام دوره متوسطه و در سال ۱۳۵۵ به آمریکا رفت و تحصیل در رشته موسیقی و در زمینه گیتار را ادامه داد. افشار لیسانسش را از کنسرواتوار موسیقی بوستون گرفت و برای طی دوره کارشناسی ارشد موسیقی در رشته نوازندگی گیتار به کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند رفت و زیر نظر نیل اندرسون به تحصیل پرداخت. پس از آن افشار توانست دوره دکتری را زیر نظر بروس هلزمن در دانشگاه ایالتی فلوریدا به پایان برساند و به این ترتیب او نخستین زنی در جهان بود که موفق به اخذ درجه دکترا در نوازندگی گیتار شد. افشار مدتی نیز در «مرکز هنرهای تجسمی بنف» و «فستیوال موسیقی اسپن» تحصیل کرده و دیپلم افتخاری «آکادمی موسیقی کیجانا درسی ینا» ایتالیا نیز به وی اعطاء شده‌است. لیلی افشار کرسی استادی خود را برای دانشگاه ممفیس در سال ۱۹۸۹ به دست آورد و در آنجا به تدریس موسیقی برای دانشجویان لیسانس و فوق لیسانس و دکترای نوازندگی گیتار می‌پردازد، که در آنجا نیز جایزه استاد برجسته دانشگاه در سال ۲۰۰۰ به وی تعلق گرفته‌است.
لیلی افشار یکی از دوازده نوازنده بین‌المللی گیتار بود که برای نواختن حضور آندرس سگوبیا در کلاس‌های پیشرفته وی، در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی انتخاب شد. آن موقع بود که پس از این کلاس ماسترو سگوبیا در مصاحبه‌ای که در اخبار شامگاهی ان بی سی حضور یافت در خصوص افشار پیش‌بینی کرد که او روزی به نوازنده‌ای معروف تبدیل خواهد شد. علاقه او به موسیقی معاصر منجر شد که از نخستین اجرا کنندگان آثار رضا والی، گری آیستر، گرارد روژد، لوریس چوبانیان، آرن ملنس، کامران اینجه، باربارا کولب، مرلین زیفرین و سالوادور بروتونس از میان دیگران باشد. وی کنسرتهای متعددی در کشورهای ایران، آمریکا، انگلستان، ایرلند، کانادا، فرانسه، دانمارک، ایتالیا، آفریقا، نیوزیلند، استرالیا و آمریکای جنوبی برگزار کرده، همچنین در «ویگمور هال لندن»، «مرکز هنرهای اجرایی کندی»، «فستیوال موسیقی گرند تیتن»، «فستیوال موسیقی اسپن»، «مدرسه هنرهای تجسمی بنف»، «فستیوال موسیقی منتون» و «آکادمی آمریکایی در رم» نواخته‌است. روزنامه واشینگتن پست لیلی افشار را «فوق‌العاده معصوم، عالی و بی عیب و نقص و قابل توجه» توصیف کرده‌است. او همچنین به عنوان بهترین گیتاریست کلاسیک زن برنده جایزه «ارویل ایچ. گیبسن» شده‌است. مقاله‌های لیلی افشار دربارهٔ کاستل نوئوو-تدسکو و فرانسثیسکو به چند زبان در نشریات گیتار ریویو، آی۱ فرونیمو و گیتار و لوت چاپ و منتشر شده‌اند. افشار به منظور اجرای قطعات موسیقی ایرانی با گیتار کلاسیک، اقدام به نصب ربع پرده بر روی ساز خود کرد.
لیلی افشار در سال ۲۰۰۱ پس از ۲۰ سال به ایران سفر کرد و پس از آن طی سفرهای متعدد، اقدام به برگزاری کلاس‌های تکمیلی و گروهی برای نوازندگان و هنرجویان گیتار در ایران کرده‌است.
هلی بری
هَلی ماریا بری (زاده ۱۴ اوت ۱۹۶۶) هنرپیشه آمریکایی است. او تاکنون توانسته‌است جوایز امی و گلدن گلوب را تصاحب کند و تنها زن سیاه‌پوستی است که جایزه بهترین بازیگر را دریافت کرده‌است. او در سال ۲۰۰۱ به خاطر بازی در فیلم "مهمانی هیولا" جایزه اسکار را نیز دریافت کرده‌است.
علی‌محمد بشارتی جهرمی
علی‌محمد بشارتی جهرمی (زاده ۱۳۲۳ جهرم) سیاست‌مدار ، شاعر ، ادیب و از عوامل حکومتی جمهوری اسلامی ایران است که هم‌اکنون به عنوان مشاور رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام فعالیت می‌کند. او وزیر کشور در دولت دوم هاشمی رفسنجانی بود.
بشارتی عضو اولین شورای فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نماینده دوره نخست مجلس شورای اسلامی بود. وی در فاصله سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۷۲ بعنوان قائم‌مقام وزیر امور خارجه فعالیت می‌کرد و در دولت ششم، از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ وزیر کشور بود. هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۹ خود با عنوان «اعتدال و پیروزی» نقل می‌کند: « آقای بشارتی از وزارت خارجه آمد و پنجاه هزار دلار برای برنامه‌های بازسازی هدیه آورد؛ یکی از شیوخ جنوب خلیج فارس که به دعوت او به ایران آمده، یک ماشین بنز هدیه داده که فروخته و پولش را به ستاد بازسازی مناطق محروم داده‌است. »
علی‌محمد بشارتی جهرمی به نقض حقوق بشر، متهم است.
علی محمد بشارتی در تشکیل گروه قنات و شکنجه و آزار مخالفان و دگراندیشان، در ماه‌های اولیه پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ نقش بسزایی داشته‌است. او همچنین در سال ۱۳۶۰ به هنگام عضویت در «هیئت بررسی شایعه شکنجه»، با انکار شکنجه‌های اعمال شده علیه زندانیان سیاسی مرتکب نقض حقوق بشر شده‌است. در صورتی که سازمان عفو بین‌الملل در بخش ایران گزارشی با نام “شکنجه در دهه هشتاد“ در مورد شکنجه‌های رایج سال‌های اولیه پس از انقلاب می‌نویسد:”… شایع‌ترین شیوه‌های شکنجه که برای عفو بین‌الملل تشریح شده‌است، شامل شلاق زدن با کابل بر تمام قسمت‌های بدن زندانی در حالی که او از ناحیه مچ دست آویزان است یا کف پا در حالیکه به تخت بسته شده‌است. شیوه‌های دیگر شامل سوزاندن با سیگار و اتو، شوک الکتریکی، باز کردن جریان آب با فشار بطرف زندانی و اعدام‌های ساختگی گزارش شده‌است”. علی محمد بشارتی در زمان تصدی وزارت کشور، با تصویب “آیین‌نامه تعیین مصادیق البسه و آرایش‌های غیرمجاز، در تهدید آزادی‌های فردی و اجتماعی شهروندان نقش داشته‌است.
در زمانی که وی وزیر کشور بود با ایجاد یک بخش در منطقه زلقی الیگودرز نام خود را بر آن بخش نهاد.
مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا
مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا نام برجسته‌ترین مدرسه عالی مربوط به هنرهای زیبا در کشور فرانسه است که در شهر پاریس قرار دارد.
مدرسه هنرهای زیبای پاریس در سال ۱۶۴۸ میلادی توسط شارل لبرون نقاش مشهور فرانسوی، توسعه مطالعات در زمینه‌های نقاشی، طراحی، مجسمه‌سازی، جواهرسازی و معماری تحت عنوان آکادمی علوم نقاشی و مجسمه‌سازی تأسیس شد. مدرسه هنرهای زیبای پاریس در زمان حکومت لویی چهاردهم تحت تأثیر حکومت دولتی قرار گرفت تا به سال ۱۸۶۳ که توسط ناپلئون سوم دوباره مستقل شد.
خسرو افضلیان، معمار، نویسنده، استاد دانشگاه
رضا زارعی
رضا زارعی (زاده ۱۳۳۵ اردستان) نظامی ایرانی و فرمانده پیشین نیروی انتظامی استان تهران بود. وی در طول جنگ ایران و عراق، از اعضای سپاه پاسداران بود و پیشتر فرماندهی قرارگاه پشتیبانی ناجا و فرماندهی انتظامی استان‌های بوشهر، همدان و گیلان را نیز بر عهده داشته‌است. زارعی در پاییز ۱۳۸۳ از فرماندهی نیروی انتظامی استان گیلان، به فرماندهی نیروی انتظامی، در استان تهران ارتقاء درجه یافت. او در اواخر سال ۱۳۸۶ برکنار و برای مدتی نیز بازداشت شد، در حالی که در مورد اتهامات او، موارد متناقضی گفته شده‌است.
خبر دستگیری سردار زارعی اوایل اسفند ۱۳۸۶ و پس از برگزاری معارفه فرمانده جدید پلیس تهران بدون حضور فرمانده قبلی، ابتدا توسط یکی از سایت‌های خبری منتشر گردید، سپس سایر رسانه‌ها اطلاعات بیشتری از آن را که گفته شد شامل فساد اخلاقی بوده‌است منتشر کردند.
پس از مدتی سکوت خبری مقامات رسمی در قوه قضائیه دستگیری را تأیید کردند. علیرضا جمشیدی سخنگوی وقت قوه قضاییه، روز ۲۷ فروردین ۱۳۸۷ به‌طور رسمی بازداشت سرتیپ پاسدار رضا زارعی، فرمانده برکنار شده نیروی انتظامی استان تهران را تأیید کرد.
در آخرین روز کاری سال ۱۳۸۶ محسن قاضی، بازپرس شعبه پنجم دادسرای کارکنان دولت، در گفتگو با خبرگزاری ایسنا، بدون ذکر نام، اتهام فرمانده برکنار شده نیروی انتظامی استان تهران را «خیانت در امانت»، «سوء استفاده از موقعیت شغلی و امکانات دولتی» و «جرایم مالی» عنوان کرده بود.
سخنگوی قوه قضاییه روز ۲۷ فروردین ۱۳۸۷ به‌طور رسمی بازداشت سرتیپ پاسدار رضا زارعی، فرمانده برکنار شده نیروی انتظامی استان تهران را تأیید کرد. علیرضا جمشیدی در یک کنفرانس خبری دربارهٔ پرونده فرمانده سابق نیروی انتظامی استان تهران گفت: «در این مورد پیش از این اطلاع‌رسانی کرده‌ام و در مرحله دادسرا مجاز نیستم اطلاعات گسترده‌ای را در اختیار رسانه‌ها قرار دهم. وی هم اکنون در بازداشت بوده و پرونده مراحل قانونی خود را طی می‌کند.»
اسماعیل احمدی مقدم، پس از انتشار خبر دستگیری زارعی آن را تکذیب کرد و گفت هیچ فرماندهی بازداشت نشده‌است اما پس از مقاومت دستگاه قضایی نهایتاً بازداشت زارعی را تأیید اما تخلف وی را شخصی دانست." اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده وقت نیروی انتظامی، در گفتگویی با برنامه «نگاه یک» شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی ایران، آنچه را که «اتهامات وارد شده به رضا زارعی در روزنامه‌ها و سایت‌های خبری خواند»، رد کرد. وی اظهار داشت: رضا زارعی، «هرگز به سازمان خیانتی نکرده و اتهامی که به ایشان وارد شده، شخصی و خیلی کوچکتر و خفیفتر از آن چیزی است، که مطرح شده‌است. حداکثر، ایشان رفتاری خلاف شأن انجام داده که موضوع هم شخصی بوده‌است.»
گارت نیکس
گارت نیکس ، (زادهٔ ۱۹۶۳) نویسنده‌ای استرالیایی در گونهٔ خیال‌پردازی است که بیشتر او را به خاطر نوشتن مجموعه پنج‌گانه پادشاهی کهن می‌شناسند.
گارت نیکس در ۱۹۶۳ در ملبورن استرالیا متولد شد. سپس در سنین کودکی به شهر کانبرا نقل مکان کرد. آنگاه در نوزده سالگی به همراه کیفی پر از کتاب و یک ماشین تحریر، در دور تا دور انگلستان به سفر پرداخت.
بعداً به استرالیا برگشت و بعد از تحصیل در دانشگاه، در سال ۱۹۸۶ به عنوان نماینده یک انتشارات و ویراستار به کار پرداخت. در کنار آن، به عنوان سربازی نیمه وقت در ارتش استرالیا خدمت کرد. پس از ترک انتشارات، او از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ به عنوان مشاور خدمات اجتماعی به کار پرداخت و سپس در سال ۱۹۹۸، تبدیل به نویسنده‌ای تمام وقت شد. برای مدتی این کار را ترک کرد و سپس از سال ۲۰۰۲ دوباره به عنوان نویسندهٔ تمام وقت، مشغول به کار شد.
اکنون او در ساحل کوگی، واقع در سیدنی به همراه همسرش آنا و پسرانش توماس و ادوارد زندگی می‌کند.
"مجموعه پادشاهی کهن"
"کتاب‌های همراه"
"مجموعه برج هفتم"
"مجموعه کلیدی به سوی پادشاهی"
"دیگر کتاب‌ها"
واقف لاهوری
حکیم نورالعین بَتالوی معروف به واقف لاهوری (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ق./۱۷۷۶م) از شاعران پارسی‌گوی در سبک هندی بود.
مرکز میکروفیلم نور
زردکیش
زردکیش نام جنسی از گیاهان است. سرده زردکیش در ایران یک گونه گیاه درختچه‌ای به نام زردکیش (Marsdenia erecta) دارد که علاوه بر ایران در مناطق خاوری مدیترانه، جنوب غرب آسیا و افغانستان می‌روید.
این گیاه از راسته گل‌سپاسی‌سانان (Gentianales)، تیرهٔ خرزهره‌ایان (Apocynaceae)، زیرتیرهٔ استبرق‌واران (Asclepiadoideae) است.
استبرق (زیرتیره)
اِسْتَبْرَق نام یکی از زیرتیره‌های گیاهی است. این زیرتیره پیش از این به عنوان تیره استبرقیان شناخته می‌شد.
این سرده در راسته گل‌سپاسی‌سانان ، تیرهٔ خرزهره‌ایان ، قرار دارد.
استبرقیان به شکل درختچه و بالارونده، دارای شیرآبه و جام گل پیوسته منظم هستند. ""
خاردهان‌سانان
خاردَهان‌سانان (Echinostomida) نام یکی از راسته‌های جانوری است.
این راسته در زیررده دوکامیان (Digenea) در رده بادکش‌داران (Trematoda)، شاخه پهن‌کرم‌تباران (Platyhelminthes) قرار دارد.
عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
ماری مدیچی
ماری مدیچی  (۲۶ آوریل ۱۵۷۵ – ۳ ژوئیه ۱۶۴۲) از سال ۱۶۰۰ تا سال ۱۶۱۰ ملکهٔ فرانسه بود.
او ششمین فرزند فرانچسکوی اول مدیچی (۱۵۴۱ – ۱۵۸۷)، دوک بزرگ توسکانی و دختر فردینان اولِ امپراتوری مقدس روم بود و در فلورانس در خانوادهٔ بزرگ مدیچی به دنیا آمد. او در دسامبر سال ۱۶۰۰ به ازدواج هانری چهارم، پادشاه فرانسه در آمد و پس از مرگ همسرش در ماه مه سال ۱۶۱۰ تا سال ۱۶۱۷ به عنوان نایب‌السلطنهٔ پسرش، لویی سیزدهم بر فرانسه حکومت کرد. وی پس از به قدرت رسیدن لویی سیزدهم به مدت دو سال توسط او تبعید گشت و تا پایان زندگی‌اش در درگیری با پسرش به سر برد. او سالیان آخر عمرش را به سفر کردن در دربارهای مختلف اروپایی در آلمان و سپس در انگلستان گذراند بدون آن که هیچگاه بتواند به فرانسه بازگردد.
ماری مدیچی سرانجام در سال ۱۶۴۲ در شهر کلن جان سپرد و جنازه‌اش بدون مراسم بزرگی به فرانسه بازگردانده شد.
ژان دومینیک بوبی
ژان دومینیک بوبی زاده ۱۹۵۲ درگذشت ۱۹۹۷ میلادی روزنامه‌نگار فرانسوی و سردبیر پیشین مجله "ال" بود. وی به کما رفت و پس از هوشیاری دچار سندروم "لاکد این" یا "بستگی" شد. بوبی تجربیات خود را از این ماجرا به کمک پلک زدن به رشته تحریر درآورد و آن را به صورت کتاب با عنوان لباس غواصی و پروانه منتشر کرد. با اقتباس از این کتاب فیلمی با عنوان لباس غواصی و پروانه ساخته شد او دو روز پس از انتشار کتابش در فرانسه در گذشت.
روبرت لامبیون
روبرت لامبیون، اتحادیه‌گرا بلژیکی، در ۲۵ سپتامبر ۱۹۱۴ در سُرین(به فرانسوی: Seraing) بلژیک متولد شد و در ۲۶ اوت ۱۹۸۳ در همین شهر درگذشت. فعالیت سیاسی وی مربوط به دورانی است که او اتحادیه‌گرا بود. در مدت اشغال بلژیک توسط آلمان، لامبیون در فعالیت‌های سیاسی از قبیل اعتصاب ۱۰۰۰۰۰ نفری می در سال ۱۹۴۱ شرکت کرد.پس از پایان جنگ وی به بازوی راست آندره رنارد تبدیل شد و اعتصاب‌های سال‌های ۱۹۵۰، ۱۹۵۷ و ۱۹۶۰ را برنامه‌ریزی کرد.
فلک
فلک ابزاری است برای تنبیه بدنی یا شکنجه که با آن پاهای فرد مورد تنبیه یا شکنجه را بسته و با شلاق یا ترکه ای به کف پاهایش می‌زنند. برای فلک بستن دو سر چوبی را سوراخ می‌کنند و طناب یا تسمه‌ای از ان رد می‌کنند. پاهای فرد مورد نظر را برهنه کرده و بین چوب و طناب قرار می‌دهند و به کف پاهای او می‌زنند.
دو سر تسمه به چوب متصل است و برای چوب زدن پای مجرم را میان تسمه و چوب قرار داده و چوب را می‌گردانند تا تسمه دور آن بپیچد و پا را محکم نگه دارد، دو نفر دو سر چوب را نگه داشته تا پاهای مجرم بالا باشد آنگاه شخص دیگر با چوب بر کف پای مجرم زند. همچنین از این تنبیه در مکتبخانه‌ها استفاده می‌شده و در ساواک واسناد شکنجهٔ ساواک نیز از آن استفاده می‌کردند.
از چوب و فلک هم برای تنبیه استفاده می‌شده‌است. فلک بیشتر در زندان‌ها، شکنجه گاه‌ها، مکتبخانه، خانه‌های اشرافی برای نوکرها و غلامان و ... بوده‌است.
در ایران اولین قانونی که در آن برنامه‌ریزی آموزشی، تعلیمات اجباری، حدود اختیارات وزارت معارف، نحوهٔ شرکت مردم در تأسیس و ادارهٔ مدارس، شرایط و ضوابط مدیریت در دوره‌های مختلف تحصیلی، بودجهٔ مدارس و سرانجام مجازات بدنی در مکاتب و مدارس مطرح شده، "قانون اساسی معارف" است که پس از انقلاب مشروطه و در سال ۱۲۹۰ ه‍.ش به تصویب رسیده. طبق ماده ۲۸ این قانون مجازات بدنی در مکاتب و مدارس ممنوع است.
با این حال در مکتب خانه‌ها و حتی در مدارس استفادهٔ زیادی از این نوع تنبیه می‌شد . فلک تا وقوع انقلاب اسلامی در ایران کاربرد داشته‌است اما رفته رفته منسوخ شد.(البته به جز دو کشور افغانستان و پاکستان که در این دو کشور نیز در حال ریشه کن شدن است ) می‌توان گفت ایران آخرین کشوری است که این نوع تنبیه بدنی به صورت کامل در آن منسوخ شده‌است. تا نزدیک به ۲ تا ۳ دههٔ پیش در مدارس ایران وجود داشت.
کاربرد چوب و فلک برای تنبیه در کشورهای عرب زبانی همچون مصر و سوریه و لبنان و همچنین کشورهای ترکیه، افغانستان، پاکستان و ایران بیشتر از مناطق دیگر بوده‌است. البته تفاوتی در ظاهر آن دیده می‌شود، مثلاً در ایران پای فرد خاطی را روی چوب می‌بستند در حالی که در ترکیه پا، به زیر چوب بسته می‌شده‌است. در بعضی از این کشورها مانند افغانستان و پاکستان هنوز در برخی اماکن مانند مدارس و مکتب خانه‌ها استفاده می‌شود. با به قدرت رسیدن گروه‌های تند رو در این کشورها مانند طالبان و القاعده این گونه تنبیه حالتی شبه رسمی به خود یافته بود تا این که این گروه‌ها از صحنهٔ قدرت تا حدودی کنار کشیده شدند.
اثرات فلک بسته به نوع وسیله‌ی مورد استفاده برای تنبیه، شدت ضربات و تعداد ضربات متفاوت است. در مقایسه با درد زیادی که فرد در هنگام تنبیه متحمل می‌شود اثرات طولانی مدت جسمی ناشی از فلک بیش تر از سایر انواع تنبیه بدنی است. اثرات می‌تواند شامل سوزش و قرمزی، تورم، کبودی، جراحت و حتی شکستگی باشد. ابزارهای محکم و غیرقابل ارتجاع مانند چوب ضخیم می‌تواند موجب شکستگی‌هایی در استخوان کف پا شود.
محله لاتن
محلهٔ لاتین یا محلهٔ لاتَن در منطقه ۵ و قسمتی از منطقه ۶ پاریس و پیرامون دانشگاه سوربن قرار گرفته‌است. این محله از کلیسای سَن ژرمن دپره تا کاخ لوکزامبورگ ادامه دارد. نام این محله از زبان لاتین گرفته شده‌است، زیرا در قرون وسطی در مدارس و دانشگاه‌ها به زبان لاتین تدریس می‌شد. این محله در دههٔ ۱۹۶۰ و به‌ویژه به‌دلیل وقایع سال‌های ۱۹۶۸، محل جنبش‌های اعتراض‌آمیز مختلف دانشجویان بوده‌است.
محلهٔ لاتین همچنین به‌دلیل وجود کافه‌ها و بیستروهای زیادِ موجود در آن معروف است.
این محله به‌دلیل وجود دانشگاه‌هایی از جمله: دانشگاه سوربن، دانشگاه پاریس ۲، دانشگاه پاریس ۶، ، کلژ دو فرانس، مدرسه عالی نرمال، مدرسه عالی ملی معدن پاریس و مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا و همچنین به‌دلیل نزدیکی به مدارس و کالج‌های معتبر و تاریخی، محل رفت‌وآمد استادان و دانشجویان بسیاری است.
نقاط مهم و دیدنیِ موجود در این محله عبارتند از:
ولایت‌های افغانستان
ولایت، یکی از واحدهای تقسیمات کشوری افغانستان و معادل استان در ایران است. ولایت نخستین سطح تقسیم‌بندی کشوری در افغانستان محسوب می‌شود؛ همچنین، هر ولایت از چند ولسوالی تشکیل شده‌است. افغانستان دارای ۳۴ ولایت می‌باشد که قرار ذیل اند:
از سال ۱۷۷۳ میلادی به بعد درست از زمانی که تیمور شاه کابل را پایتخت خود قرار داد، شاهزادگان ولایت را کم و بیش خودمختاری داده بودند. مهم‌ترین ولایات تحت کنترل شاهزادگان و امیران، کابل، قندهار، هرات، ترکستان افغانستان، قطغن و بدخشان بودند. امیر عبدالرحمن‌خان (۱۹۰۱–۱۸۸۰) دامنه قلمرو سلطنتی‌اش را به ولایات هرات، ترکستان افغانستان، هزاره‌جات، نورستان و بدخشان گسترش داد. امان‌الله شاه (۱۹۱۹–۱۹۲۹) با کسب استقلال کشور، در سیستم اداری هم تغییراتی بوجود آورد که به شکل کشورهای دموکراتیک آن وقت بود. او ساحات کشور را به پنج ولایت اصلی یا عمده و چهار حکومت اعلی تقسیم نمود. در دورهٔ سلطنت محمد نادرشاه (۱۹۲۹–۱۹۳۳) این تقسیمات عبارت بودند از:
ولایات اصلی:
حکومت‌های اعلی:
بعد از حکومت مشروطه و تصویب قانون اساسی در سال ۱۳۴۳ خورشیدی/۱۹۶۴ میلادی در دورهٔ سلطنت محمد ظاهرشاه (۱۹۳۳–۱۹۷۳)، افغانستان به ۲۶ ولایت تقسیم شده که هر کدام به دلیل اهمیت و چگونگی انکشاف آن به گروه‌های یک، دو و سه تقسیم گردیده بودند. کابل، غزنی، گردیز، جلال‌آباد، مزار شریف، هرات و قندهار جزء مراکز «درجه یک»، ارزگان، غزنی، هلمند، فاریاب، جوزجان، فراه، بغلان، بدخشان، تخار و پروان جزء مراکز «درجه دو» و کنر، میدان وردک، زابل، غور، بامیان، بادغیس، نیمروز، سمنگان، کاپیسا و لغمان جزء مراکز «درجه سه» ولایات در تقسیمات کشوری قرار گرفتند. هر کدام از این ولایات به وسیله فرمانداری «والی»، اداره می‌شد که در برابر وزارت داخله در کابل مسئولیت داشتند. مضافاً این که نماینده‌هایی در هر ولایت وجود داشت که روند اجرایی کار را مستقیماً به کابل گزارش می‌دادند. هر ولایتی دارای چندین «ولسوالی» بود که به وسیله مسئولی به نام «ولسوال» اداره می‌شدند و ولسوالی‌ها در برابر «والی» مسئولیت داشته و می‌بایست گزارش کار را به آن‌ها می‌دادند، البته هر ولسوال امکان داشت چندین علاقه‌داری را نیز اداره کند. علاقه‌داری‌ها در روستاهای مهم مستقر و در قبال ولسوالی‌ها مسئولیت مستقیم داشتند، علاقه‌داری‌ها به تناسب جمعیت آنان به چهار گروه تقسیم می‌شدند.
در سال ۱۹۷۰ افغانستان به ۲۶ ولایت، شش ولسوالی بزرگ (پشتو: لُوی ولسوالی)، ۱۷۵ ولسوالی و ۱۱۸ علاقه‌داری تقسیم شد. در دورهٔ حکومت کمونیست‌ها در دههٔ هشتاد میلادی، ولایت‌های پکتیکا، کاپیسا، کنر و سر پل به نقشه اضافه شدند. در دورهٔ مجاهدین با افزوده شدن ولایت‌های خوست و نورستان در سال ۱۹۹۴ تعداد ولایت‌ها به ۳۲ ولایت رسید. در سال ۲۰۰۴ دو ولایت دیگر نیز به نقشه افزوده شدند. پس از روی کار آمدن حامد کرزی، وی به پاس مبارزات مردم پنجشیر این منطقه را که در گذشته یکی از ولسوالی‌های ولایت کاپیسا بود در ۱۳ آوریل ۲۰۰۴ به ولایت تبدیل کرد. دایکندی پیشتر یکی از ولسوالی‌های ولایت اُروزگان بود؛ ولی در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۴ به عنوان یک ولایت جداگانه تشکیل شد.
لا ایسلا بونیتا
لا ایسلا بونیتا نام یکی از آهنگهای مشهورِ ساختِ مدونا است.
این آهنگ در آلبوم تروبلو (آبی واقعی)، و در سال ۱۹۸۷ اول بار پخش شد، که ویدئوی آن در یکی از محلاتِ لس آنجلس فیلمبرداری گردید.
معنی این ترانه به زبان اسپانیایی «جزیره زیبا» است.
دفتر بیضی
دفتر بیضی یا دفتر خاگ‌دیس نام دفتر و محل کار رسمی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا است. این مکان در بال غربی کاخ سفید، واشینگتن، دی. سی. واقع شده و بخشی از دفتر اجرایی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکاست.
اتاق بیضی شکل دارای سه پنجره بزرگ در پشت میز رئیس جمهور واقع در انتهای جنوبی اتاق، و یک شومینه در انتهای شمالی است. این اتاق چهار در دارد: درب شرقی به باغ رز باز می شود. درب غربی به یک اتاق مطالعه خصوصی و اتاق غذاخوری می رسد. درب شمال غربی به راهروی اصلی بال غربی و درب شمال شرقی به دفتر منشی رئیس جمهور باز می شود.
روسای جمهور به طور کلی دفتر را متناسب با سلیقه شخصی خود و بانوی اول تزئین می کنند. مبلمان جدید، پارچه های جدید را انتخاب می کنند و فرش بیضی شکل خود را برای پوشاندن کف اتاق طراحی می کنند. کارهای هنری از مجموعه خود کاخ سفید انتخاب شده یا به درخواست رئیس‌جمهور از موزه ها قرض گرفته می‌شود.
رئیس جمهور تئودور روزولت بال غربی را در سال ۱۹۰۲ ساخت، اما دفتر او در بال غربی بیضی شکل نبود. دفتر بیضی تَفْت توسط رئیس‌جمهور ویلیام هووارد تفت به عنوان بخشی از گسترش بال غربی در ۱۹۰۹ ساخته شد. همه رئیس ‌جمهور ها از زمان خود تفت تا ریاست‌جمهوری فرانکلین روزولت در دفتر بیضی تفت کار کردند، اما در سال ۱۹۲۹ این دفتر دچار آتش سوزی بزرگی شد و در سال ۱۹۳۳ تخریب شد. رئیس جمهور فرانکلین روزولت دفتر بیضی معاصر را در هنگام بازسازی بال غربی پس از آتش سوزی، در ۱۹۳۴، در گوشه کنار باغ گل رز ساخت.
سایوز تی‌ام‌ای-۱۲
سایوز-تی‌ام‌ای-۱۲ یک مأموریت سرنشین دار سازمان ملی فضانوردی روسیه به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی محسوب می شود. همچنین فضاپیمای این مأموریت وظیفه ارسال و بازگرداندن تعدادی از فضانوردان گروه اعزامی ۱۷ را نیز بر عهده داشت.
مخاچ‌قلعه
مَخاچ‌قَلعه (یا ماخاچ قلعه) پایتخت جمهوری خودمختار داغستان در روسیه است. این شهر در غرب ساحل دریای خزر واقع شده‌است. در سال ۲۰۱۹ میلادی جمعیت مخاچ قلعه، ۶۰۱٬۲۴۸ نفر بوده‌است.
نام این شهر در اصل پتروفسکوی (برگرفته از نام پتر کبیر) بوده‌است که در سال ۱۷۲۲ به ایران لشکرکشی کرد و در راه خود از این منطقه نیز دیدار کرد. مخاچ قلعه دارای جاذبه‌های گردشگری گوناگونی مانند موزه ملی جمهوری داغستان، مسجد جامع مخاچ‌قلعه و موزه هنرهای زیبای داغستان است.
در سال ۱۹۹۴ مردم مخاچ قلعه شامل:
نژاد مردم مخاچ قلعه بنا به مآخذ دیگر:
اکثریت اسلام و اقلیتی نیز ارتدوکس هستند.
اسپوکین درایالت واشینگتن
ویکی‌پدیای انگلیسی
پانک راک
پانک راک یا به اختصار پانک (با سبک فانک اشتباه گرفته نشود)، نام سبکی از موسیقی راک است که هدف آن جنبشی برای مخالفت و ضدیت با نظام حاکم و اعتراض به مسائل و مشکلات زندگی مانند فقر است که در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی متولّد شد. پیش از این جنبش که طیف وسیعی از موسیقی پروتوپانک بود، پانک راک در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ میلادی در ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا رشد یافت. گروه‌هایی هم‌چون رامونز در شهر نیویورک و سکس پیستولز و کلَش در لندن به عنوان پیشگامان یک جنبش جدید موسیقایی شناخته شدند.
در سال ۱۹۷۷، پانک در سراسر دنیا در حال گسترش بود. گروه‌های پانک راک از موسیقی مد روز راک دههٔ ۱۹۷۰ اجتناب می‌کردند و موسیقی‌های سریع و سنگینی را می‌ساختند؛ عمدتاً با آهنگ‌هایی کوتاه، سازآرایی بی‌آلایش و اغلب متن‌های سیاسی یا پوچ‌گرا. خرده‌فرهنگ پانک مرتبط، سرکشی دوران جوانی را بیان می‌کند و به وسیلهٔ سبک‌های پوشش متمایز، روش‌های فکری ضد استبدادی و یک رفتار خودت آن را انجام ده معرفی می‌شود.
پانک راک، به سرعت، گرچه کوتاه، به پدیدهٔ فرهنگی عظیمی در بریتانیا تبدیل شد. اکثراً پانک در صحنه‌های موضعی و محدود ریشه گرفت و قصد داشت که با همراهی از جریان اصلی مخالفت کند. با شروع دههٔ ۱۹۸۰، سبک‌های حتی سریع‌تر و خشن‌تر مانند هاردکور و ای! به مد غالب پانک راک تبدل شده‌بودند. موسیقی‌دان‌هایی که با پانک راک شناخته یا الهام‌گرفته‌شده پنداشته می‌شدند، طیف وسیعی از سایر تغییرات را دنبال کردند و موجب آغازشدن جنبش آلترنتیو راک شدند.
با آغاز سدهٔ جدید، گروه‌های موسیقی جدید پاپ پانک هم‌چون گرین دی موجب شهرت گسترده این جنبش، پس از گذشت دهه‌هایی از آغاز آن شدند.
بانویی از شانگهای
بانویی از شانگهای فیلمی در ژانر فیلم نوآر به کارگردانی اورسن ولز و بازی اورسن ولز و همسرش ریتا هیورث محصول سال ۱۹۴۸ است. این فیلم بر اساس رمانی به نام "اگر پیش از برخاستن بمیرم" از شروود کینگ ساخته شده‌است.
جیمی دستری
جیمی دستری (متولدشده با نام اصلی جیمز دستری در ۱۳ آوریل ۱۹۵۴، بروکلین نیویورک) در گروه موسیقی راک بلاندی، کیبورد می‌نوازد و به همراه کریس استین و دبرا هری، او نیز ترانه‌سرای اصلی گروه است. او در سال ۲۰۰۴، همراهی گروه را در تورها متوقف کرد اما در سال ۲۰۰۸، هم‌چنان یک عضو رسمی گروه است. او یک آلبوم تک را با نام قلب روی یک دیوار در سال ۱۹۸۱ منتشر کرد.
خواهر او، دانا دستری، نیز خواندن‌های پشتیبان را در ترانهٔ زندگی در دنیای واقعی از بلاندی بر عهده دارد.
پس از انحلال گروه در سال ۱۹۸۲، دستری مدیریت یک شرکت خرید، نوسازی و فروش ساختمان‌های قدیمی را بر عهده داشت. او هم‌چنین در تهیه و بازترکیب آثار هنرمندانی هم‌چون پرینس و این‌اکس‌اس مشارکت داشت. او و سایر اعضای گروه در سال ۱۹۷۷ دوباره متحد شدند.
او صاحب یک دختر با نام آیلین و یک پسر با نام جیمی است.
تمرر جنگجو
تمرر جنگجو به آخرین لنگرگاهش کشیده می‌شود تا از هم باز شود یکی از آثار نقاش رمانتیسیسم انگلیسی، ویلیام ترنر (۱۷۷۵ - ۱۸۵۱ میلادی) است که در سال ۱۸۳۸ میلادی و در اوج زندگی هنری این نقاش خلق شده‌است.
اگرچه از ترنر بیشتر آثاری در رنگ روغن و سبک رمانتیسیسم به جای مانده‌است اما بسیاری او را یکی از بنیانگذاران نقاشی منظره با آبرنگ در انگلستان و آثار او را باعث ایجاد و رونق دوباره نقاشی منظره می‌دانند. در این اثر، ناو جنگی تمرر که به دلیل نبرد ترفالگر با فرانسه و نقش متمایزش در این نبرد به شهرت رسید، در سمت چپ کار ثبت شده‌است در حالی که به آخرین لنگرگاهش در شرق لندن به سال ۱۸۳۸ میلادی یدک می‌شود.
شاهکار ترنر که هم‌اکنون متعلق به نگارخانه ملی در لندن است، سال ۲۰۰۵ در رأی‌گیری برنامهٔ «امروز» رادیو ۴ بی‌بی‌سی به‌عنوان «محبوب‌ترین تابلوی نقاشی ملی بریتانیا» دست یافت.
«تمرر جنگجو» در نگارخانه ملی لندن
ویگو مورتنسن
ویگو پیتر مورتنسن جونیور (زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۵۸) بازیگر آمریکایی است. او اولین فعالیت خود را در سال ۱۹۸۵ با بازی در فیلم رز بنفش قاهره شروع کرد و در سال ۲۰۰۱ با بازی در فیلم (در نقش آراگورن) شهرت جهانی یافت.
وی در سال ۲۰۰۷ نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای نقش نیکلای در فیلم وعده‌های شرقی به کارگردانی دیوید کراننبرگ شد که به آن نرسیدو همچنین در سال ۲۰۱۷ برای فیلم کاپیتان خارق‌العاده نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد که به آن نرسید و این کیسی افلک بود که اسکار را به خانه برد. ویگو در سال ۲۰۱۹ برای بازی تحسین برانگیزش در فیلم کتاب سبز برای سومین بار نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
ویگو علاوه بر بازیگری، به صورت حرفه‌ای عکاسی و نقاشی نیز می‌کند. همچنین او در سال ۲۰۰۲ مؤسسه‌ای را با نام پریسوال پرس بنیان نهاد که در آن آثار ادبی هنرمندان به چاپ می‌رسد.
ویگو مورتنسن با فیلم مدرک در سال ۱۹۸۴ در یک نقش کمرنگ بازی کرد. این فیلم فیلم موفقی بود که برنده دو جایزه اسکار شد.
سپس در یک نقش کمرنگ دیگر در فیلم "رز بنفش قاهره" کارگردان وودی آلن بازی کرد هرچند که قسمت‌های او به کل از فیلم حذف شد.
فیلم رومانتیک "رستگاری" (۱۹۸۷) و فیلم ترسناک "زندان" (۱۹۸۸) اولین فیلم‌هایی بودند که وی در آنها نقش اول مرد را ایفا می‌کرد.
بعد از ۱۵ سال بازی در فیلم‌های تلویزیونی، مورتنسن نقش آراگورن را در مجموعه ارباب حلقه‌ها بازی کرد و به شهرت جهانی رسید. (بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳) وی به خاطر بازی قابل قبول اش در این فیلمها جوایز متعددی بدست آورد.
مورتنسن در دو فیلم با کارگردان بزرگ، دیوید کراننبرگ همکاری کرده است. یکی" سابقه خشونت" در سال ۲۰۰۴ و دیگری "وعده‌های شرقی" در سال ۲۰۰۷.
"وعده‌های شرقی" تا کنون تحسین شده‌ترین فیلم کارنامه وی بوده است. او به خاطر بازی چشمگیرش در نقش نیکلای، مأمور مخفی پلیس در فیلم نامزد جایزه اسکار شد ولی جایزه به دانیل دی لوئیس در فیلم "خون به پا خواهد شد" تعلق گرفت.
اسپیجاب
اَسپیجاب (نام‌های دیگر: اسفیجاب، سپیجاب، سیرام و شبران) شهر و ناحیه‌ای در کشور قزاقستان است.
این شهر امروزه در ناحیه‌های چیمکنت نهاده است. اسپیجاب از شمال باختری به صبران(صبوران)، از باختر به ناحیه کنجیده و از جنوب در ۲۲ فرسنگی، به تاشکند(چاچ) می‌رسد. اسپیجاب در دوره سامانیان ناحیه پهناوری بود که سرزمین‌های حاصل‌خیز پیرامون رود اریس را در بر می‌گرفت و از خاور تا دره تلس (طراز) امتداد می‌یافت و مرکز آن نیز به اسپیجاب آوازه داشت. این شهر در جلگه‌ای بر کران راست رود سیردریا نهاده بوده.
درباره تاریخ باستانی اسپیجاب چندان آگاهی در دسترس نیست. فردوسی، اسپیجاب (سپیجاب) را در نبرد ایرانیان و تورانیان، در قلمرو تورانیان دانسته است.
اسپیجاب مرز بین دو قبیله ترک اغوز(غز) و قرلق(خَرلُخ) بود؛ چنانکه قبیله غز در قلمرو مسلمانان، از کرانه دریای خزر تا اسپیجاب و قبیله خرلخ از اسپیجاب تا دره فرغانه می‌زیستند. مردم اسپیجاب، مانند اهالی بلاساغون و تراز به زبان‌های سغدی و ترکی سخن می‌گفتند.
نوح بن اسد، فرمانروای سامانی سمرقند، کناره‌های استپ‌های ترک‌نشین قزاقستان امروزی را نیز فتح کرد و در سال ۲۲۵/۸۴۰ حصاری به دور شهر اَسپیجاب کشید تا از آن در برابر حملات ترکان حفاظت کند.
این شهر به سبب لشکرکشی‌های خوارزمشاهیان، به ویژه یورش مغولان در ۶۱۶ق دستخوش ویرانی و کشتار فراوان شد و پس از آن رونق، ارزش و نام آن از میان رفت.
درباره ریشه واژه اسپیجاب دو احتمال وجود دارد. یکی که اینکه اسپیجاب از دو واژه پهلوی "اسپیگ"(درخشان) و "آب" ساخته شده و دیگری نزدیکی واژه "اسپیج" با واژه سپید فارسی است. کاشغری در دیوان لغات الترک از اسپیجاب با نام شهر سفید (مدینةالبیضاء) یاد کرده است. گویا همزمان با یورش مغول به فرارود، اسپیجاب به سیرام تغییر نام داد.