شهاب طلوعی
شهاب طلوعی (۲۵ دی ماه ۱۳۵۳ خورشیدی در لاهیجان) نوازندهٔ گیتار، آهنگساز و خوانندهٔ ایرانی ساکن شهر پراگ در جمهوری چک است. دلیل عمدهٔ شهرت او به خاطر ارائهٔ سبک نوین موسیقی اِتنو فلامنکو است که تلفیقی از موسیقی ایران و اسپانیا با حفظ ارزشهای سنتی هر دو موسیقی است. آثار طلوعی در سطحی وسیعتر از شنوندگان ایرانی و به خصوص در اروپا مورد پسند قرار گرفته‌اند.
شهاب طلوعی در ۲۵ دی ۱۳۵۳ خورشیدی در شهر لاهیجان متولد شد. خاندان وی اصالتاً اهل تنکابن و از دودمان میرزا محمد مجتهد، علامهٔ تنکابنی می‌باشد. شهاب خردسالی و کودکی را در شهرهای لاهیجان، مشهد و تنکابن گذراند، و تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در شهر تهران گذراند. همچنین در کودکی نوازندگی آکوردئون را فرا گرفت پرداخت، ولی پس از مدتی گیتار را به عنوان ساز اصلی خود برگزید.
بیشتر نوجوانی شهاب طلوعی در دوران جنگ ایران و عراق سپری شد و به خاطر محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های آن دوران، امکان فعالیت آزاد در زمینهٔ ساز گیتار را نداشت. در همین دوران موسیقی و سبک وی دستخوش تغییراتی شد: در ۱۲ سالگی برای نخستین بار با موسیقی فلامنکو آشنا شد و از ۱۴ سالگی هم به مدت حدود سه سال به نواختن گیتار الکتریک پرداخت.
شهاب در دانشگاه شهر چالوس در رشتهٔ مهندسی صنایع چوب به تحصیل پرداخت و در این دوران بار دیگر در تنکابن ساکن شد. وی از این بازگشت به سرزمین نیاکانی به عنوان یکی از نهادی‌ترین نقاط فرم‌گیری شخصیت موسیقایی خود یاد می‌کند. در سال‌های نخستین دانشجویی شهاب به پژوهش در سبک فلامنکوی سنتی پرداخت و تفاوت‌های تکنیکی اساتید این سبک را مورد بررسی قرار داد. در همین سال‌ها به سازمان «انجمن هنرمندان نیکوکار ایران» پیوست و با کمک این انجمن کنسرت‌هایی برای یاری کودکان بی سرپرست اجرا کرد. بیشتر کنسرت‌های این دورهٔ شهاب تکنوازی یا دونوازی گیتار بود که در آن به همنوازی با فرهاد فقیه‌نیا، آرش صیادی، کامران کامکار، نیما کامکار، کامبیز رحمانی و فرهاد نه‌قصر پرداخت.
پس از پایان دانشگاه، شهاب طلوعی برای ادامهٔ فراگیری موسیقی به کشور اسپانیا سفر نمود و پس از پذیرفته شدن در مدرسهٔ گیتار در شهر سویل در جنوب اسپانیا (آندالوسیا) و نزد "فرناندو لوپز ماریا د آرو" معروف به "ال د ماریا" ، به آموختن دورهٔ پیشرفتهٔ گیتار (دستگاه‌شناسی، ریتم‌شناسی، تکنیک نوازندگی، دونوازی، همراهی آواز و بداهه‌نوازی) پرداخت و موفق به دریافت دیپلم درجهٔ بالا یا نیوِل آلتو گردید.
پس از بازگشت ازاسپانیا، شهاب در حدود دو سال در ایران زندگی کرد و تنها موفق به دریافت مجوز اجرای یک کنسرت در دانشگاه صنعتی شریف تهران شد. در این دوره شهاب به عنوان وابستهٔ درجهٔ اول خانهٔ موسیقی ایران، از طرف این مرکز به عنوان یکی از ده نفر نامزد مدیریت خانهٔ موسیقی ایران برگزیده شد. شهاب در این مدت همچنین به تدریس هنرجویان موسیقی پرداخت و کتابی را نیز به نام «"شما هم می‌توانید گیتار بنوازید"» به فارسی برگرداند و به چاپ رساند.
شهاب در سال ۱۳۸۲ (۲۰۰۳ میلادی) دوباره به اروپا بازگشت و تا به امروز در شهر پراگ (پایتخت جمهوری چک) ساکن است.
اتنو فلامنکو نوعی موسیقی تلفیقی است که حاصل تلفیق موسیقی سنتی ایران و موسیقی فلامنکو است. شهاب همچنین سازی جدید به نام «لوسیفر» ساخته که ترکیبی از دو نوع گیتار و یک نوع سه تار است. ساخت این ساز دو سال و نیم زمان برده و در آن از فناوری جدیدی به اسم «پرده یا فرت حقیقی» (True Temperament frets) استفاده شده‌است. نوازندگانی چون استیو وای، جان مک لافلین و استیو مورس نیز از این سیستم نوین پرده بندی استفاده می‌کنند.
در سال ۱۳۸۷ شهاب به همراه گروه ۳ نفرهٔ خود در شهر لندن دو ترانه به نام‌های جنگل بارانی و تانگو پرسو را در برنامهٔ کوک بی‌بی‌سی فارسی اجرا کردند. در این ترانه‌ها شهاب به تلفیق سازهای گیتار، سه تار، تمبک و کاخون پرداخت و اشعاری از مولانا، حافظ و فردوسی را در ترانه‌های خود به کار برد.
بی‌بی‌سی پارسی بار دیگر سال ۱۳۹۲ اینبار در پراگ چهار قسمت برنامهٔ دیگر تهیه کردند که دو قسمت آن به موسیقی شهاب طلوعی و گروه او اختصاص دارد.