یواخیم فن ریبنتروپ
اولریخ ویلهلم یواخیم فون ریبنتروپ (زاده ۳۰ آوریل ۱۸۹۳ – درگذشته ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶) مشهور به یواخیم فون ریبنتروپ وزیر امور خارجه آلمان نازی بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ بود. ریبنتروپ برای نخستین بار به عنوان یک تاجر جهان دیده که جهان خارج را بهتر از هر عضو دیگر حزب نازی می‌شناسد، مورد توجه هیتلر قرار گرفت. او خانه خود را به عنوان محل برگزاری جلسات سری حزب نازی در ژانویه ۱۹۳۳ که به صدراعظم شدن آدولف هیتلر انجامید در اختیار این حزب قرار داد. بر خلاف میل دیگر اعضای حزب نازی که او را یک شخص سطحی‌نگر و بی‌استعداد می‌دانستند، ریبنتروپ به یکی از افراد مورد اعتماد و نزدیک هیتلر تبدیل شد. در سال ۱۹۳۶ سفیر آلمان در بریتانیا و سال ۱۹۳۸ وزیرخارجه آلمان نازی شد.
قبل از جنگ جهانی دوم ریبنتروپ در انعقاد «قرارداد فولاد» با ایتالیا و پیمان عدم مخاصمه با شوروی، معروف به «پیمان مولوتوف-ریبن تروپ» نقش کلیدی داشت. پس از سال ۱۹۴۱ نفوذ او رو به افول گذاشت.
ریبنتروپ در ژوئن ۱۹۴۵ توسط متفقین دستگیر شد و با محاکمه در دادگاه نورمبرگ به دخالت در آغاز جنگ جهانی دوم و دست داشتن در هولوکاست محکوم گردید. نهایتاً ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶ به عنوان اولین محکوم به اعدام به دار آویخته شد.
یواخیم فون ریبن تروپ در وزل، استان راین از پدری با نام ریشارد اولریخ یوآخیم ریبنتروپ، یک افسر ارتش و مادری با نام یوهانه سوفی هرتویگ به دنیا آمد. بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ ریبنتروپ زبان فرانسه را در شهر متز، دژ قدرتمند امپراطوری آلمان در آلزاس لورن فراگرفت. یکی از معلمان سابق او بعدها یادآور شد که ریبنتروپ به عنوان یک فرد متکبر و زورگو احمق‌ترین دانش آموز او بوده‌است. پدرش سال ۱۹۰۸ پس از آن که بارها قیصر ویلهلم دوم، پادشاه آلمان را به همجنسگرایی متهم کرد، مجبور به بازنشستگی شد که موجب گردید خانواده ریبنتروپ با مشکل مالی دست به گریبان شوند.
هجده ماه بعد را با خانواده در آروسا سوئیس گذراند جایی که کودکان فراگرفتن زبان انگلیسی و فرانسه را تحت نظر آموزگاران خصوصی ادامه دادند؛ در همین حال ریبنتروپ وقت آزاد خود را صرف کوهنوردی و اسکی می‌کرد. پس از اقامت در سوئیس ریبنتروپ برای تقویت زبان انگلیسی خود به بریتانیا فرستاده شد. ریبنتروپ جوان با تسلط عالی بر انگلیسی و فرانسوی قبل از سفر به کانادا در سال ۱۹۱۰ مدتی را در گرنوبل فرانسه و لندن گذراند. او برای یک بانک در شهر مونترال و سپس در پروژه ساخت پل کبک مشغول به کار شد. در دوره‌ای برای یک شرکت ریلی کار کرد و مدتی را نیز در نیویورک و بوستون روزنامه‌نگاری کرد. پس از این که به بیماری سل مبتلا شد برای بهبود به آلمان بازگشت. دوباره به کانادا بازگشت و در شهر اتاوا تجارتی برای واردات مشروبات از آلمان راه انداخت.
وقتی سال ۱۹۱۴ جنگ جهانی اول آغاز شد مجبور شد کانادا را به عنوان بخشی از امپراتوری بریتانیا که با آلمان در جنگ بود، به مقصد ایالات متحده بی‌طرف ترک کند. ۱۵ اوت ۱۹۱۴ به مقصد وطن، ایالات متحده را ترک گفت. بلافاصله پس از ورود به آلمان برای گذراندن خدمت سربازی به هنگ دوازدهم سواره نظام پیوست. در ابتدا در جبهات شرقی وارد جنگ شد اما پس از مدتی به جبهات غربی منتقل گردید. در سال ۱۹۱۸ به سبب خدماتی که در ارتش کرد مفتخر به دریافت نشان صلیب آهنین شد و با درجه ستوان یک به استانبول فرستاده شد.
سال ۱۹۱۹ با آنا الیزابت هنکل، دختر یک تولیدکننده ثروتمند مشروبات آشنا شد و پنج ژوئیه سال بعد با او ازدواج کرد که حاصل آن مجموعاً پنج فرزند بود.
سال ۱۹۲۵ به فرزند خواندگی عمه خود درآمد تا عنوان اشرافی «فون» به نامش اضافه گردد.
در سال ۱۹۲۸ ریبن تروپ به عنوان یک تاجر با ارتباطات خارجی فراوان به هیتلر معرفی شد. ولف-هاینریش فون هلدورف که همراه با ریبنتروپ در جنگ جهانی اول خدمت کرده بود این معرفی را ترتیب داد. به این ترتیب او و همسرش اول می ۱۹۳۲ به حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان (نازی) پیوست.
خیلی زود ریبن تروپ به مشاور امور خارجی مورد علاقه هیتلر تبدیل شد. این موضوع تا حدودی با تکیه به شناخت او از جهان خارج از آلمان شکل گرفت. به‌طور خاص ریبن تروپ هنر گوش فرادادن به دستورهای هیتلر را به سرعت آموخت. در ماه اوت سال ۱۹۳۶ هیتلر او را به مقام سفیر آلمان در بریتانیا منصوب کرد و هدف هیتلر مذاکره برای یک اتحاد انگلیسی-آلمانی بود.
ریبنتروپ در زمره ۲۴ نفری بود که در دادگاه نورنبرگ در برابر دادگاه بین‌المللی محاکمه شدند. دادستانان شواهدی ارائه کردند که او به‌طور فعال درگیر برنامه‌ریزی اشغال لهستان، و قبلتر اتریش و چکسلواکی بوده‌است. او همچنین درگیر فرستادن یهودیان به اردوگاه‌های مرگ بود و از اعدام خلبانان انگلیسی و آمریکایی که هواپیمایشان بر فراز آلمان سقوط می‌کرد دفاع می‌کرد. او به خاطر دو اتهام آخر به اعدام با طناب دار محکوم شد. دادگاه متفقین او را گناهکار شناخت ولی ریبنتروپ حتی در زندان به هیتلر وفادار باقی‌ماند: «با وجود هر آنچه می‌دانم، اگر هیتلر قرار باشد به این سلول بیاید و بگوید این کار را بکن! من هنوز انجامش خواهم داد.»
وی در تاریخ یکم اکتبر ۱۹۴۶ در همه موارد اتهام محکوم شناخته شده و به مرگ به وسیله طناب دار محکوم شد و در تاریخ ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶ به دار آویخته شد.