الگوریتم انتشار به‌روز
الگوریتم انتشار به روز (DUAL)، الگوریتم مورد استفاده توسط پروتکل مسیریابی EIGRP مربوط به شرکت سیسکو سیستمز است و برای اطمینان حاصل کردن از این امر است که یک مسیر معین به طور کلی، زمانی که ممکن است یک حلقه مسیریابی شود دوباره محاسبه شده‌است. بر طبق گفته Cisco، نام کامل الگوریتم DUAL، ماشین حالت متناهی(DUAL FSM) می‌باشد.
EIRGP مسئولیت مسیر یابی در درون یک سیستم مستقل و واکنش‌های دو طرفه برای تغییر در توپولوژی مسیر یابی را به عهده دارد و به‌طور پویا جدول مسیر یاب را به‌طور خودکار تنظیم و تعدیل می‌کند. EIRGP از یک سری شرایط امکان‌سنجی استفاده می‌کند برای تضمین اینکه تنها حلقه مسیرهای آزاد همواره انتخاب شده‌اند. شرایط سنجش، محافظه کار است: هنگامی که شرایط درست است، هیچ حلقه و چرخشی نمی‌تواند اتفاق بیفتد اما امکان دارد تحت برخی شرایط، همه مسیرها به یک مقصد را نپذیرد اگر چه برخی از آنها حلقه‌های آزاد باشند.
در هنگامی که هیچ مسیر ممکنی، برای یک مقصد در دسترس نباشد الگوریتم DUAL (دوگانه) یک محاسبه انتشار برای تضمین اینکه همه آثار و ردپای مسیرهای مشکل ساز از شبکه حذف شده‌اند را در خواست می‌کند.
در این نقطه، الگوریتم نرمال بلمن-فورد (Bellman-Ford) برای بازیابی یک مسیر جدید مورد استفاده است.
DUAL از سه جدول جداگانه برای محاسبه مسیر استفاده می‌کند. این جداول با استفاده از اطلاعات مبادله شده در میان روترهایEIRGP ایجاد می‌شوند. این اطلاعات، نسبت به اطلاعاتی که توسط پروتکل‌های مسیر یابی ارتباطی link-state مبادله می‌شوند، متفاوت است. در EIRGPاطلاعات رد وبدل شده شامل: مسیرها، "طول مسیر" یا هزینه هر مسیر و اطلاعات مورد نیاز برای تشکیل یک رابطه نزدیک به هم (مثل تعدادAS، زمان و ارزش k)می‌باشد. این ۳جدول با عملکرد و جزئیاتشان در زیر آمده‌است:
" FD(فاصله امکان پذیر)": طول مسیر محاسبه شده از یک مسیر به مقصد، درون سیستم مستقل
" RD(فاصله انتشار یافته)": طول مسیر مقصد آنچنان که توسط روترهای مجاور اعلام شده‌است .RD برای محاسبه FD مورد استفاده قرار می‌گیرد و تعیین می‌کند که آیا مسیر با "شرایط امکان سنجی" تلاقی پیدا می‌کند.
وضعیت مسیر: یک مسیر به یکی از حالت‌های "فعال " یا "منفعل" علامت گذاری می‌شود. مسیرهای منفعل با ثبات و پایدار هستند و می‌توانند برای انتقال اطلاعات مورد استفاده قرار گیرند. مسیرهای فعال، دوباره مورد محاسبه قرار می‌گیرند و در دسترس یا غیرقابل دسترس می‌باشند.
برای اینکه مسیری به مسیر جایگزین امکان‌پذیر تبدیل شود باید RD آن کوچکتر از FD مسیر جایگزین باشد، اگر این شرط امکان‌سنجی درست باشد، هیچ راهی برای اضافه کردن این مسیر به جدول مسیریابی وجود ندارد و می‌تواند باعث یک حلقه یا چرخش شود. اگر همهٔ مسیرهای جایگزین به یک مقصد قطع شود، مسیرجایگزین امکان‌پذیر، مسیر جایگزین می شودو فوراً به جدول مسیر یابی اضافه می‌شود. اگر مسیر جایگزین امکان‌پذیری در جدول توپولوژی وجود نداشته باشد، یک فرایند جستجو برای یافتن یک مسیر جدید آغاز می‌شود.
"علائم و اختصارات:"
+: روتر
- یا |: پیوند
(x): طول مسیر پیوند
اکنون یک Client (سرویس گیرنده) در روتر E می‌خواهد با یک سرویس گیرنده در روتر A ارتباط برقرار کند. این به این معنی است که مسیر بین، روتر A و روتر E باید در دسترس باشد. این مسیر به صورت زیر محاسبه می‌شود:
همسایه‌های مجاور و پهلوی روتر E، مسیریاب‌های C و D می‌باشند. DUAL در مسیریاب E درخواست فاصله انتشار یافته از مسیریاب‌های به ترتیب C و D به مسیریاب A را می‌کند. نتایج بدین صورت است:
مقصد: روتر A
از راه Dء:(RD(۴
از راه Cء:(RD(۳
بنابراین مسیر از راه C، کم هزینه‌ترین مسیر است. در گام بعدی، فاصلهٔ روتر E با روترهای مجاور، به فاصله انتشار یافته اضافه می‌شود تا فاصلهٔ امکان‌پذیر (FD) به دست آید:
مقصد: روتر A
از راه Dء: (FD(۵ و (RD(۴
از راه Cء: (FD(۶ و (RD(۳
بنابراین DUAL به این نتیجه می‌رسد که مسیر از راه D، کمترین هزینه کلی را دارا می‌باشد. پس مسیر از راه D به عنوان «مسیر جایگزین» با وضعیت منفعل علامت دار می‌شود و در جدول مسیریابی ثبت می‌شود. مسیر از راه C، به عنوان «مسیر جایگزین امکان پذیر» نگه داشته می‌شود زیرا RD آن کمتر از FD مسیر جایگزین می‌باشد.
مقصد: روتر A
از راه Dء: (FD(۵ و (RD(۴ ==> مسیر جایگزین
از راه Cء: (FD(۶ و (RD(۳ ==> مسیر جایگزین امکان‌پذیر