hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
نینا هارتلی
نینا هارتلی بازیگر و کارگردان فیلم‌های پورنو و نویسنده آمریکایی است که علاوه بر آن مدرس روابط جنسی و از طرفداران رابطه جنسی فمنیستی مثبت به‌شمار می‌رود. وی از بازیگران قدیمی و معروف این صنعت محسوب می‌شود.
ماری لوئیس هارتمن در برکلی، کالیفرنیا زاده شد. او از یک مادر یهودی متولد شده‌است. آن‌ها خانواده ای از آلامابا بودند و او در منطقه خلیج سانفرانسیسکو رشد کرد. نینا هارتلی کوچکترین فرزند از چهار فرزند خانواده بود. او دارای یک خواهر و دو برادر بزرگتر از خود است. پدر و مادر او کمونیست بودند واو هنگامی که جوان بود یک بودیسم شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان برکلی در سال ۱۹۷۷ وارد دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو شد و در مقطع کارشناسی در رشته پرستاری با درجه عالی در سال ۱۹۸۵ از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
او در سال ۱۹۸۲ زمانی که سال دوم دانشکده پرستاری را طی می‌کرد، در تئاتر برادران اوفارل در میچل به عنوان یک رقصنده شهوانی شروع به کار کرد. نینا در فیلم پورنو تاخت وتاز به جهان معرفی شد. حضور او در فیلم آموزش نینا در سال ۱۹۸۴ در طول سال سوم دانشکده پرستاری اولین عملکرد نینا است.
بیروت غربی (فیلم)
بیروت غربی یک فیلم داستانی لبنانی محصول سال ۱۹۹۸ است که فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان آن زیاد دویری بود.
حال و هوای فیلم در آوریل ۱۹۷۵ است که یک جنگ داخلی در لبنان درمی‌گیرد؛ شهر بیروت به دوقسمت محدوده مسلمانان درغرب و محدوده مسیحیان در شرق این شهر تقسیم می‌شود. طارق در دبیرستان به همراه دوستش عمر در حال فیلمبرداری با سوپر ۸ است. او در ابتدای صبح سر صف با خواندن سرود عربی به جای سرود ملی به زبان فرانسوی، ایجاد اخلال می‌کند و نیز از کلاس توسط معلم اخراج می‌شود. اما ناگهان صحنه کشتار عده‌ای شهروند توسط شبه نظامیان مسلح در خیابان را به چشم می‌بیند و اینچنین جنگ داخلی لبنان در فیلم آغاز می‌شود.
توماس گادفری
توماس گادفری یک مخترع آمریکایی بود. او در سال ۱۷۳۰ اکتنت که یک ابزار اندازه گیری است را اختراع کرد. جان هندلی، یک مخترع انگلیسی در لندن، اکتنت را در همان زمان اختراع کرد. در واقع این دو نوآور اکتنت را به طور کاملاً مستقلانه و در یک زمان ابداع کردند.
برهان وحی‌های متناقض
قائلان به برهان وحی‌های متناقض ، که به عنوان مسئله اجتناب از جهنم عوضی نیز شناخته می‌شود، می گویند ادیان بسیاری بر مبنای وحی از سوی خدا وجود دارند؛ اما مشخص است که این وحی‌های متناقض نمی‌توانند همگی صحیح باشند.
هرچند گاهی اوقات، از این مدعا به عنوان برهانی در اثبات عدم وجود خدا نام برده می‌شود، اما عمدتاً به عنوان استدلالی در تبیین کثرت گرایی دینی، یا استدلالی ضد شرط‌بندی پاسکال، به کار می‌رود.
همچنین، استدلال می‌شود که مشکل است وجود هیچ خدایی را بدون وحی شخصی قبول کنیم. بیشتر برهان‌های وجود خدا مختص هیچ تک دین خاصی نیستند و می‌توانند به ادیان بسیاری با صحت یکسان اعمال شوند. وقتی با این ادعاهای رغیب در غیاب وحی شخصی مواجه می شویم، استدلال می‌شود که مشکل است بین آن‌ها تصمیم‌گیری کنیم، تا این حد که پذیرفتن یک دین لازمه اش ردی بر دیگر ادیان است. این برهان، در کنار جاهای دیگر، در "کاندید" ولتر و دیکشنری فلسفه نمود پیدا می‌کند. همچنین در این اظهار Denis Diderot خود را نشان می‌دهد که، هر اثباتی برای وجود خدا توسط مسیحیت یا هر دین دیگری ارائه شود، "یک امام می‌تواند به همان شیوه استدلال کند".
فهرست ندانم‌گرایان
فهرست زیر دربرگیرنده نام مشاهیر ندانم گرا (agnostics) است که ندانم‌گرایی ایشان در مورد وجود خدا توسط خودشان از طریق آثار، یادداشت‌های روزانه، مکاتبات شخصی و غیره به اثبات رسیده‌است.
باشگاه والیبال تراکتورسازی تبریز
تیم والیبال تراکتورسازی تبریز یک باشگاه والیبال است که در تبریز، استان آذربایجان شرقی و با حمایت کارخانه تراکتورسازی تبریز بنیانگذاری شده‌است. این تیم، هم اکنون، در لیگ دسنه اول والیبال ایران بازی می‌کند.
هر کس سینمای خودش
هر کس سینمای خودش یک فیلم چندگانه فرانسوی است که به مناسبت شصتمین سالگرد جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۰۷ ساخته شد. این فیلم مجموعه‌ای از ۳۴ فیلم کوتاه است که هر کدام ۳ دقیقه زمان دارند و توسط ۳۶ کارگردان بزرگ و موفق دنیا کارگردانی شده‌اند. این پروژه نماینده ۵ قاره و ۲۵ کشوری است که فیلم‌سازان دعوت‌شده از آنها، دریافت‌های ذهنی خودشان را که از طریق سینما به آنها جان بخشیده‌اند، در زمانی کوتاه ارائه کنند.
سفارش‌دهنده و تهیه‌کننده این فیلم اپیزودیک گروهی، ژیل ژاکوب رئیس جشنواره کن بود. ۳۲ فیلم از این پروژه را ۳۲ کارگردان، و ۲ فیلم را دو برادر به نام‌های برادران کوئن و برادران داردن ساخته‌اند.
"هر کس سینمای خودش" در گشایش جشنواره فیلم کن ۲۰۰۷ در ۲۰ مه به نمایش گذاشته شد. فیلم در همان شب از کانال پلاس در فرانسه نیز پخش شد. فیلم دیوید لینچ که به‌موقع آماده نشده بود، در شب افتتاحیه، پیش از فیلم شب‌های بلوبری من ساخته وونگ کار-وای به نمایش گذاشته شد. "هر کس سینمای خودش" پس از آن در شبکه‌های تلویزیونی دیگری از جمله شبکه فرانسوی آلمانی آرته روی آنتن رفت. حق کپی رایت هر یک از اپیزودهای سه دقیقه‌ای در اختیار کارگردان و تهیه‌کننده آن است، اما کل فیلم به جشنواره کن تعلق دارد.
دو نسخه دی‌وی‌دی (با کد منطقه‌ای ۲) از فیلم ارائه شد. یکی توسط استودیوکانال در مه ۲۰۰۷ و دیگری توسط پیرامید در اکتبر ۲۰۰۷ توزیع شدند. فیلم "سینما جهان" برادران کوئن در فهرست هیچ‌یک از نسخه‌ها نیست. ساخته دیوید لینچ هم در دی‌وی‌دی استودیوکانال عرضه نشد.
عبدالله طالع همدانی
عبدالله طالع همدانی (زادهٔ ۱۳ دی ۱۲۹۲ در همدان - درگذشتهٔ ۱۹ آبان ۱۳۸۲ در تهران) شاعر، تصنیف‌ساز و نوازندهٔ ویلن اهل ایران بود.
عبدالله طالع همدانی فرزند سلیمان در ۱۳ دی ۱۲۹۲ خورشیدی در همدان متولد شد. او از تصنیف پردازان و ترانه سرایان دوره بین عارف قزوینی و ترانه سرایان نوین بود و تعدادی تصنیف برای قمرالملوک وزیری و ملوک ضرابی ساخت. آشنایی وی با نوازندگی ویلن در ترانه‌سرایی و تصنیف سازی او مؤثر بود. وی شاگرد تقی شایگان و بهره گرفته از هنر برادران نی داوود بود. وی که از مفاخر یهودی ایران نیز بود در ۱۹ آبان سال ۱۳۸۲ در سن ۹۰ سالگی در تهران درگذشت.
ورزشگاه شهید باکری تبریز
ورزشگاه تراکتورسازی نام ورزشگاه اختصاصی تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز است. این ورزشگاه فاقد نام مصوب بود؛ اما مدیرعامل وقت باشگاه آن را به افتخار مهدی باکری، ورزشگاه شهید باکری نام‌گذاری کرده‌است.
این ورزشگاه دارای ظرفیت ۱۰،۰۰۰ تماشاگر بوده و در کنار مجموعه کارخانجات تراکتورسازی قرار گرفته‌است. باشگاه فوتبال تراکتورسازی تبریز، پیش از صعود به لیگ برتر، بازی‌های خانگی خود را در لیگ آزادگان در این ورزشگاه برگزار می‌کرد؛ اما پس از صعود به لیگ برتر، بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه یادگار امام تبریز و تمرینات خود را نیز در ورزشگاه اختصاصی خود انجام می‌دهد.
مجموعه ورزشی شهید باکری، در اوایل سال ۱۳۹۰ مورد تعمیر و تجهیز و در مرداد ماه سال ۱۳۹۱ مورد بهره‌برداری مجدد قرار گرفت. از جمله امکانات این ورزشگاه می‌توان به استخر، سونا، سالن بدن‌سازی، سالن سرپوشیده و چند زمین چمن اشاره کرد.
فهرست فصل‌های باشگاه فوتبال تراکتور
جدول زیر تاریخچه دستاوردهای تیم فوتبال تراکتور در مسابقات مختلف را نشان می‌دهد: ! فصل ! لیگ ! رتبه ! جام حذفی ! لیگ قهرمانان آسیا ! توضیحات
وب‌کاوی
وِب‌کاوی به استفاده از روش‌های داده‌کاوی برای شناسایی و گردآوری الگوهای وب جهان‌گستر، با هدف درک بهتر نیازهای برنامه‌های کاربردی مبتنی بر وب گفته می‌شود. روش وب‌کاوی امکان استفاده از دستگاه‌های خودکار را برای نشان دادن و خروج اطلاعات و داده‌های مورد نیاز از سرورها و گزارش‌های وب۲ می‌دهد و به سازمان‌ها اجازه می‌دهد تا به اطلاعات سازمان‌یافته و بدون ساختار از فعالیت‌های مرورگرها، سیاهه‌های سرور، وبگاه‌ها و ساختار پیوندها، محتوای صفحات و منابع مختلف دسترسی پیدا کنند.
بر اساس نوع تحلیل مورد نظر، وب‌کاوی به سه دسته کاربرد‌کاوی وب (Web usage mining)، محتوا‌کاوی وب (web content mining) و ساختار‌کاوی وب (web structure mining) تقسیم می‌شود.
فرایند وب‌کاوی کاربرد به دنبال این موضوع است که کاربر چه چیزی را در اینترنت جستجو می‌کند. برخی از کاربران تنها به دنبال داده‌های متنی هستند؛ در صورتی‌که برخی دیگر به داده‌های چند‌رسانه‌ای علاقه‌مند هستند. همچنین وب‌کاوی کاربردی کمک می‌کند تا الگوهایی برای گروه خاصی از مردم یا کاربران اینترنت در حوزه‌ای خاص شناسایی شود. کاربرد وب‌کاوی همچنین می‌تواند بسته به نوع استفاده داده‌های مورد نظر به موارد بیشتری دسته‌بندی شود:
ساختار وب‌کاوی، فرایند به کارگیری نظریه گراف به منظور تحلیل گره‌ها و ساختار ارتباطی یک وب‌سایت است. ساختار‌کاوی وب خود به دو دسته تقسیم می‌شود:
حلالم کن
حلالم کن نام یک مجموعه تلویزیونی ۵۷ قسمتی ساخت سال ۲۰۰۷ شبکهٔ سامانیولو تی‌وی کشور ترکیه است. این سریال به فارسی دوبله شده و از آذر ۱۳۸۸ از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می‌شود. این سریال پس از کلید اسرار دومین سریال ترکیه‌ای با مضامین اسلامی در ژانر پند آموز است که از صدا و سیما پخش شد. مدیرت دوبلاژ این سریال به عهدهٔ نرگس فولادوند بوده‌است.
آریستید
آریستید (به یونانی: Ἀριστείδης) و (به انگلیسی: Aristides)(زاده:۵۴۰ قبل از میلاد در آتن، درگذشت:۴۶۸ قبل از میلاد) سردار و مرد سیاسی بزرگ آتن بود که لقب عادل داشت.
آریستید در حدود سال ۵۴۰ قبل از میلاد در آتن به دنیا آمد. پدرش لیزیماخوس نام داشت. رفتارهای عادلانه او و امانت تامّی که در ادارهٔ مالیهٔ یونان به خرج داد، سبب شد که لقب عادل پیدا کند. وی علاوه بر ورود به سیاست، یک سردار جنگ نیز بود و از جمله در جریان جنگ مشهور ماراتون افتخارات بسیاری کسب کرد. با این وجود وی رقیبی سرسخت به نام تمیستوکل داشت که به تحریک همین رقیب در سال ۴۸۴ قبل از میلاد آریستید را به خارج از آتن تبعید کردند. (به بخش تبعید در ذیل مراجعه شود)
اما از تبعید آریستید چندی بیش نگذشته بود که او را دوباره به آتن دعوت کردند. وی پس از بازگشت به آتن، با رقیب خویش تمیستوکل آشتی کرد.
از جمله کارهای جالب آریستید که در تاریخ هم ثبت شده‌است، این بود که: زمانی آریستید قانونی به مجلس داده بود و مجلس یونان قرار بود این قانون را به رأی بگذارد، اما درست در لحظه‌ای که قرار بود رأی گیری انجام شود ناگهان آریستید وارد مجلس شد و با صدای بلند خطاب به نمایندگان فریاد زد: «دست نگه دارید که قانون من غلط است!.»
یکی از گفته‌های جالب آریستید هم این بود که در مورد خود و رقیبش تمیستوکل، که غالباً با یکدیگر عقاید مخالف و مقابل داشتند، گفته بود: «آتن وقتی منظم خواهد شد که آریستید و تمیستوکل را در چاه باراتر (پرتگاه مخوفی که محکومین مرگ را در آنجا واژگون می‌ساختند) بیندازند!»
آریستید سرانجام در سال ۴۶۸ قبل از میلاد درگذشت.
آریستید هم یک سیاستمدار و هم یک سردار نظامی بود، اما با این وجود، مالیهٔ یونان برای سالیان مدید تحت ریاست او بود و او با نهایت درستکاری و امانتداری مالیه یونان را اداره می‌کرد. طوریکه وقتی او در سال ۴۶۸ قبل از میلاد درگذشت، در نهایت تنگدستی و فقر بود و از خود ثروتی برجای نگذاشت.
در سال ۴۸۴ قبل از میلاد و به روایتی در سال ۴۸۲ قبل از میلاد، به تحریک تمیستوکل که رقیب آریستید بود، او را به نقطه‌ای دوردست تبعید کردند.
در آتن آن روزگار برای تبعید یا نفی بلد اشخاص از عموم مردم رأی گیری به عمل می‌آمد و مردم موظف بودند که در روزی معین برای رای‌گیری حاضر شده و نام فرد مورد نظر را بر روی سفال یا صدف‌هایی بنویسند و آن‌ها را به محلی که برای اجتماع عمومی در نظر گرفته شده بود و بدان آگورا می‌گفتند، ببرند و آن را به صندوق مخصوص بیندازند. در آگورا مأمورین مخصوص تعداد مردمی که سفال یا صدف در دست داشتند را می‌شمردند و اگر تعداد آن‌ها از شش هزار نفر کمتر بود، تبعید که بدان استراسیزم می‌گفتند، صورت عمل به خود نمی‌گرفت.
معروف است که چون در باب تبعید آریستید از مردم رأی می‌خواستند، مردی روستایی در راه به آریستید برخورد و چون او را نمی‌شناخت و نوشتن نیز نمی‌توانست، از او خواست که موافقتش با تبعید آریستید را برایش بنویسد. سردار آتنی (آریستید) از مرد روستایی پرسید: «آیا هرگز تا به حال آریستید را دیده‌ای؟»، مرد روستایی پاسخ داد: «نه! هرگز او را ندیده‌ام، ولی از بس از عدل و انصاف او حرف زده‌اند، خسته شده‌ام!...»
بعد از این مکالمه، به هر حال مرد روستایی اصرار کرد که حتماً اسم آریستید را بنویسد، پس آریستید نام خود را برای تبعید روی تکّه سفالی نوشت و بدست او داد تا مرد روستایی آن را به صندوق بیندازد!
گویند روزی که آریستید، آتن را به مقصد تبعیدگاه ترک می‌کرد، در لحظه خروج از شهر دعا کرده بود: «خدا کند که دیگر آتنی‌ها مجبور نشوند از آریستید یاد کنند!»
عباسعلی‌کش
عباسعلی‌کش، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۱۲نفر (۲۳۱خانوار) بوده‌است.
الله‌مرز
الله مرز، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۳۶نفر (۱۲۰خانوار) بوده‌است.
سنگ‌سرلنگه
سنگ‌سرلنگه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۱نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
شهرک صنعتی (ساری)
شهرک صنعتی، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی شرقی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
خانه‌سرمرز
خانه‌سرمرز، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۳نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
آکند
آکند از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است. این شهر که مرکز بخش رودپی واقع در شهرستان ساری است در سال ۱۳۹۹ با درخواست استانداری مازندران و با موافقت وزارت کشور به شهر تبدیل شد.
دلیل نام اکند این است که بیش از سیصد سال قبل این منطقه پر از درختان بلند و سر به فلک کشیده بود که رودخانه تجن فعلی مجاورت این درختان انبوه به تندی عبور میکرد که در نظر مسافرين و مردم اون منطقه و منطقه اطراف به 《 اب‌کند 》یعنی منطقه‌ای که آب میکنه معروف شد. که به مرور زمان به اکند نام‌گذاری شد‌
ضرب المثل بسیار معرفی و قدیمی در خصوص این شهر تاریخی هست به این شکل که:《 آب‌های اکند را اسب‌های آکند می‌خورند 》تاریخچه این ضرب المثل این طور می‌باشد که 《 در مجاورت اکند رودخانه گود و پُر اب به نام تجن فعلی بود. مسافرین شهرهای دیگر برای ادامه سفرشان باید از آکند و این رودخانه پُر آب عبور می‌کردند. جالب اینجاست که هیچ اسبی بجز اسب‌های اکند نمیتوانستند از این رودخانه پُر آب عبور کنند. اهلی اکند در مجاورت رودخانه تجن مکانی را تقریبا شبیه مسافرخانه احداث کردند که مسافران آنجا استراحت می‌کردند و همچنین در همین مکان اسب‌های که تربیت شده اهالی آکند بودن را جمع کردند و مسافران را با بار و اسب‌هايشان از این سمت رودخانه به آن سمت رودخانه می‌بردند 》به همین خاطر ضرب المثل فوق در بین مسافرين و سر کاروان‌ها بود که معنی آن این میشد که:《 از آب‌های پر آب و گود آکند فقط اسب‌های آکند می‌توانند عبور کنند 》
مردم این شهر از قومیت طبری هستند و به زبان طبری با لهجه ساروی سخن می‌گویند.بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۱۴۱۶ نفر بوده‌است.
چفت‌سر آکند
چفت‌سر اکند، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی شرقی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۷صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۴نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
پنبه‌زارکتی
پنبه‌زارکتی، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۴۵نفر (۱۲۴خانوار) بوده‌است.
مرزرود (ساری)
مرزرود، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی شرقی قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۷۸نفر (۱۷۵خانوار) بوده‌است.
صالح‌آباد (ساری)
صالح‌آباد، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی شرقی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۱نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
بهارآباد (ساری)
بهارآباد، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی شرقی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۹نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
گل‌نشین
گل‌نشین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۴۴نفر (۱۴۱خانوار) بوده‌است. اماکن تفریحی و مذهبی: دارای 1 امامزاده , مسجد، 2 حسینیه، آبندان آدرس دقیق روستا : ساری – کیلومتر 10 جاده خزرآباد – سه راه لاریم (جاده بابلسر) - روبروی عبور شهرک صنعتی شماره ۱ ساری(شهیدمصطفی خمینی).
گالش‌کلا (ساری)
گالش‌کلا، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۲۲نفر (۱۲۰خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد (ساری)
حاجی‌آباد، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۰نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
عرب‌خیل (ساری)
عرب‌خیل، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲۲نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
عرب‌محله
عرب‌محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۲۰نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
سیدمحله (ساری)
سیدمحله، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۳۸نفر (۴۴۵خانوار) بوده‌است.
سلیمان‌محله
سلیمان‌محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۳۵نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
خارمیان
خارمیان، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۹۲نفر (۲۳۰خانوار) بوده‌است.
تالارک
تالارک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۶۶نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
تاج‌الدین‌محله
تاج‌الدین‌محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۰۴نفر (۱۱۲خانوار) بوده‌است.
چمازک
چمازک، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸۴نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
دامیر
دامیر، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۷۲نفر (۲۶۰خانوار) بوده‌است.
سنته (ساری)
سنته، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۵۸نفر (۹۷خانوار) بوده‌است.
سمندک
سمندک، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۰۷نفر (۵۳خانوار) بوده‌است.
عالی‌باک
عالیواک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی جنوبی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۶نفر (۳۹خانوار) بوده‌است.
درازمحله (ساری)
درازمحله، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی شرقی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۸۶نفر (۱۶۹خانوار) بوده‌است.
دینک (ساری)
دینک، روستایی است از توابع بخش رودپی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان رودپی غربی قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۱۲نفر (۲۸۶خانوار) بوده‌است.
استراسیزم
اُسْتراسیزم (به یونانی: έξω-οστρακισμός)، به لحاظ لغوی از کلمه یونانی "اُستراکُن" مأخوذ گردیده‌است که به معنای صدف، گوش ماهی، یا سفال می‌باشد. مفهوم استراسیزم به یکی از قوانین معروف در یونان باستان اشاره دارد که می‌توان آن را قانون تبعید یا نفی بلد نامید.
در یونان باستان بویژه در پایتخت آن، آتن، در مورد نفی بلد کردن افراد از مردم رای‌گیری به عمل می‌آمد و مردم در هنگام رای دادن در این مورد، رای خود را بر روی صدف یا گوش ماهی یا سفال می‌نوشتند و به صندوق می‌انداختند.
این قانون را آتنی‌ها برای گوشمالی دادن به کسانی وضع کردند که بیش از حد قدرت می‌یافتند و مردم از قدرت بی‌حساب آنها احساس خطر می‌کردند. در صورتی که یکی از افراد مقتدر مورد سوء ظن عامه قرار می‌گرفت، به موجب این قانون به مدت ده سال از شهر نفی بلد می‌شد و اجرای آن منوط به این بود که حداقل شش هزار تن از افراد شهر، در هنگام اخذ رأی شرکت داشته باشند.
این تبعید به خانواده و اموال و نزدیکان آن شخص، آسیبی نمی‌رساند و هیچ‌یک از حقوق مدنی او را به جز حق ماندن در شهر، از او نمی‌گرفتند. علاوه بر آن هر فرد می‌توانست بعد از گذراندن ایام تبعید، دوباره به شهر بازگشته، به کار خود بپردازد. همچنین درصورتیکه قبل از پایان مدت تبعید از جانب مردم، دوباره رأی موافق به بازگشت از تبعید داده می‌شد، فرد می‌توانست دوباره به شهر بازگردد.
این قانون ابتدا در آتن، و سپس در شهرهای مگار و ملطه و افسوس و سیراکوز به مرحله اجرا درمی‌آمد.
رأی گرفتن در مورد نفی بلد یا تبعید اشخاص فقط سالی یک بار صورت می‌گرفت. ابتدا موضوع به اطلاع مردم می‌رسید و روز رأی معین می‌شد. هنگام اخذ رأی نام فرد مورد نظر را بر روی سفال یا صدف‌هایی می‌نوشتند و آنها را به محلی که برای اجتماع عمومی در نظر گرفته شده بود، و به آن آگورا می‌گفتند، می‌بردند. ابتدا مأمورین تعداد مردم را می‌شمردند و اگر تعداد از شش هزار نفر کمتر بود، استراسیزم، صورت عمل به خود نمی‌گرفت.
بعد از اخذ رأی شروع به شمردن آراء می‌کردند و در صورتی که اکثریت با تبعید کسی موافقت کرده بود، آن شخص می‌بایست ظرف ده روز شهر را ترک نماید.
قانون استراسیزم از جمله ابداعات کلیستن بود و بر مبنای همین قانون، آریستید در سال ۴۸۲ قبل از میلاد، تمیستوکل در سال ۴۷۱ قبل از میلاد، سیمون در سال ۴۶۱ قبل از میلاد و هیپربولوس در سال۴۱۷ قبل از میلاد، نفی بلد شدند.
علت پیدایش فکر تدوین این قانون، تجربه‌ای بود که مردم آتن از روی کار آوردن پیزیسترات به دست آورده بودند، زیرا پیزیسترات با تظاهر به طرفداری از حقوق عامه مردم به قدرت رسید، امّا به محض آنکه قدرت خود را تثبیت نمود، بنای استبداد و خودکامگی گذاشت و ضمن تعرض بر قوانین و اصول، از قدرت خود در جهت تضییع حقوق مردم بهره برد.
مدارس عالی فناوری در ژاپن
مدرسه عالی فناوری (به ژاپنی: 工業高等専門学校، تلفظ KOGYO KOTO SEN MON GAKKO) به اختصار کوسن (به ژاپنی 高専، تلفظ: KOSEN) یا در بعضی موارد کالج تکنولوژی در ژاپن به موسسات آموزش عالی‌ای گفته می‌شود که هدف اصلی آن‌ها تربیت و آماده‌سازی متخصصانی است که بتوانند تا حد ممکن، نیازهای فنی و تکنیکی بازار کار را فراهم آورند.
امروزه در ژاپن ۶۳ مدرسه عالی فناوری وجود دارد که از این تعداد، ۵۴ کالج ملی-دولتی، ۵ کالج عمومی و ۳ کالج خصوصی می‌باشند.
در اواخر دههٔ پنجاه، با آغاز رشد اقتصادی سرسام‌آور ژاپن، نیاز به متخصصانی که علوم نظری را در عمل تکرار و تمرین کرده باشند به‌شدت احساس می‌شد؛ به این ترتیب در سال ۱۹۶۲ اولین مدرسی عالی فناوری ژاپن در پاسخ به این نیاز تأسیس گشت. بر خلاف دانشگاه‌های معمولی؛ که دانشجویان پس از پایان دوره متوسطه دبیرستان وارد دانشگاه می‌شوند؛ در مدارس عالی فناوری دانش آموزان پس از پایان دورهٔ متوسطه (راهنمائی) وارد آن شده و پس از گذراندن ۵ سال تحصیل قادر خواهند بود مدرک پایانی کوسن را که معادل مدرک فوق دیپلم در ایران و بسیاری از کشورها هست را دریافت کنند یا با گذراندن امتحان داخلی و پس از دو سال ادامه تحصیل وارد دوره پیشرفته مدارس عالی فناوری (سن کو کا)(به ژاپنی:専攻科، تلفظ: SEN KO KA) شده و مدرکی معادل کارشناسی دریافت کنند.
نقطهٔ برتری این مدرس عالی در برابر دانشگاه‌ها تمرکز آموزش بر روی درس‌ها ی عملی و کارگاه‌های فناوری است. در این مدارس دانش آموزان از سال اول که معادل سال اول دبیرستان در ایران هست همراه با دروس نظری به کار در آزمایشگاه پرداخته و سعی در به‌کارگیری علوم نظری در عمل می‌کنند.
بر اساس آماری که وزارت فرهنگ، ورزش، آموزش و فناوری ژاپن (به ژاپنی: 文部科学書، تلفظ: Monbukagakusho) (به اختصار مونبوشو) در مه ۲۰۰۹ منتشر کرده‌است تعداد مدارس عالی فناوری در ژاپن ۶۴ مدرسه عالی فناوری هست که از این تعداد تنها ۶۲ مدرسه فعال و بقیه مدارس فعال نیستند یا هنوز به بهره‌برداری نرسیده‌اند. در بین این مدارس ۵۵ مدرسه دولتی (به ژاپنی:国立، تلفظ:KOKURITSU)، ۶ مدرسه عالی عمومی (به ژاپنی:公立، تلفظ:KORITSU) و ۳ مدرسه عالی خصوصی وجود دارد. بر اساس استاندارد مونبوکاگاکوشو یا وزارت آموزش ژاپن، تعداد دانش آموزان هر دوره این مدارس در مراکز دولتی و عمومی حداکثر ۴۰ نفر، و در مراکز خصوصی حداکثر ۴۵ نفر است. بر اساس گزارشی تعداد دانش آموزان این‌گونه مدارس با احتساب دوره پیشرفته، دانشجویان متفرقه و افراد مشغول تحقیق در این مدارس در می ۲۰۰۹؛ ۵۹۳۸۶ نفر هست (که از این تعداد ۵۰۰۸۰ نفر پسر و ۹۳۰۶ نفر دختر) اند. تعداد افرادی که در مارس همان سل از مدارس عالی فناوری دانش‌آموخته شده‌اند ۱۰۴۷۴ نفر هست که از این میان ۴۵۰۴ نفر به ادامه تحصیل (در دانشگاه یا دوری پیشرفته) پرداخته، ۵۶۱۰ نفر وارد بازار کار و ۱۵۵ نفر به دانشگاهی در خارج از ژاپن رفته‌اند.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
باراترون
باراترون یا باراتر نام پرتگاه مخوف و هولناکی در نزدیکی اسپارت بود که بدان چاه باراتر هم می‌گفتند و در عهد یونان باستان از این مکان برای مجازات برخی افراد یا پرتاب اجساد مردگان در آن استفاده می‌کردند.
از جمله مجازاتهای معمول که در یونان باستان، برای متهمان ذی الحقوق (صاحبان حقوق مدنی و اجتماعی) به کار می‌رفت، یکی خوراندن شوکران و دیگری واژگون ساختن و افکندن آنها در پرتگاه یا چاه باراترون بود. در مورد مجازات اعدام برای متهمان ذی الحقوق، مقرر شده بود که مرگ آنها در کوتاهترین زمان ممکن و بدون رنج و درد و عذاب صورت بگیرد. به همین جهت یا به متهم شوکران می‌خوراندند که بدن را به تدریج کرخت و بی حس می‌کرد و این بی حسی از اندامهای تحتانی(پاها) آغاز می‌شد و چون به قلب می‌رسید، موجب هلاکت می‌گردید یا محکوم را پیش از مرگ یا حتی پس از مرگ از فراز صخره‌ای مرتفع به درون پرتگاهی مخوف که باراتر یا باراترون نام داشت، می‌انداختند.
همچنین نزد اسپارتی‌ها که شهرشان در مجاورت این صخره واقع شده بود، معمول بود که اطفال سقط شده و علیل و ناتوان را نیز، در چاه باراترون می‌افکندند.
یکی از جملات جالبی که در مورد این مکان گفته شده، جمله آریستید است، که در مورد خود و رقیب سیاسی اش تمیستوکل، که غالبا با یکدیگر عقاید مخالف و مقابل داشتند، گفته بود: «آتن وقتی منظم خواهد شد که آریستید و تمیستوکل را در چاه باراتر بیاندازند!»
گل ساعتی (سرده)
گل ساعتی (با نام علمی: Passiflora caerulea) گونه‌ای از گیاهان گلدار است که بیشتر در نواحی استوایی آمریکا و آفریقا رشد می‌کند. این گیاه رشد سریع و ساقه‌هایی بلند بالارونده دارد که قلمه گرفتن از آن را آسان می‌کند. گل ساعتی گیاهی است زینتی از تیره موردیها که دارای بوته‌ای بلند و برگهای‌بیضی شکل متصل بهم و شامل ۵ تقسیم کامل است. گلهای آن درشت و به شکل ساعت است. رنگ گلها قرمز، ارغوانی، آبی و بنفش می‌باشد. ساقه آن چون به درختان مجاور می‌پیچد و بالا می‌رود. از این رو آنرا پیچ ساعتی نیز می‌نامند. میوه‌اش سبز و زرد رنگ است. این گیاه حاوی فلاونوئید و آلکالوئیدهای گروه هارمالا Harmalaواسیدسیانیدریک، در میوهٔ آن اسید سیتریک و نیز دارای پرولین، مالتول و اتل مالتول است. قسمت مورد استفاده: از برگ و میوه و گلهای گیاه پاسیفلور استفاده دارویی به عمل می‌آید.
تجارب آزمایشگاهی و بالینی اثر ضد اضطراب و آرام بخشی عصاره گل ساعتی را نیز به اثبات رسانده است. فلومازنیل داروی آنتاگونیست بنزودیازپین‌ها مانع ظهور اثر عصاره گل ساعتی نگردید، که این امر نشانه متفاوت بودن مکانیسم اثر آرام بخشی این عصاره از مکانیسم اثر بنزودیازپین‌ها می‌باشد.
ژان آرپ
ژان (هانس) آرپ (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۸۸۶ - درگذشت ۷ ژوئن ۱۹۶۶) مجسمه‌ساز، نقاش و شاعر آلمانی-فرانسوی بود.
وی متولد استراسبورگ بود. پسر مادری فرانسوی و پدری آلمانی. در سال ۱۹۰۴ به پاریس رفت؛ جایی که برای اولین بار شعرهایش را به چاپ رساند. از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۵ در ویمر آلمان تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۸ به پاریس بازگشت. وی در سال ۱۹۱۵ در دوران جنگ جهانی اول به سوئیس نقل مکان کرد.
آرپ در سال ۱۹۱۶ یک عضو شناخته شده از جریان دادای زوریخ بود. در سال ۱۹۲۰ با نام "هانس آرپ" به همراه ماکس ارنست و آلفرد گرونوالد کلنی دادا را راه اندازی کردند. در سال ۱۹۲۵ کارهایش را در اولین نمایشگاه سورئالیست در گالری پیر در پاریس به نمایش گذاشت.
در طول سال ۱۹۲۶ وی دست به تولید مجسمههایی انتزاعی از چوب زد، اما بعد از ۱۹۲۸ به‌طور فزاینده‌ای به ساخت مجسمه در سه بعد پرداخت. این مجسمه‌ها ساده و به شکل انتزاعی معرف اشکال آلی موجود در طبیعت هستند.
در سال ۱۹۲۶ وقتی نازیها پاریس را تقسیم کردند، به جنوب پاریس یعنی مدن نقل مکان کرد.
در سال ۱۹۳۱ او از جریان سورئالیسم جدا شده و به دنبال خلق آثار انتزاعی پرداخت. وی از حدود ۱۹۳۰ تا زمان مرگش مشغول به نوشتن و چاپ مقاله و اشعارش بود.
همسر اول آرپ سوفی تویبر بود. آرپ در سال ۱۹۴۹ به نیویورک رفته و نمایشگاهی انفرادی در گالری بوکهولز اجرا کرد. وی در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ اول بی‌ینال ونیز را برای مجسمه دریافت کرد.
میریام شاپیرو
میریام شاپیرو ( ۱۵ نوامبر ۱۹۲۳–۲۰ ژوئن ۲۰۱۵) هنرمند آمریکایی متولد تورنتو کانادا بود. وی یکی از پیشروان هنر فمینیستی می‌باشد. وی در دانشگاه آیووا درس خوانده و همان‌جا با پاول براک آشنا شده و در سال ۱۹۴۶ ازدواج کردند. در سال ۱۹۵۱ آن‌ها به نیویورک نقل مکان کردند؛ و با بسیاری از هنرمندان اکپرسیونیسم انتزاعی به ویژه در زمینه هارد ادج آشنا شدند. در سال ۱۹۷۰به کالیفرنیا رفته و برنامه هنر فمینیستی را به همراه جودی شیکاگو در موئسسه هنرهای کالیفرنیا راه‌اندازی کردند. شاپیرو شش دکترای افتخاری و امتیاز ازکشورهای مختلف دریافت کرده‌است. وی در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۱۵ در ۹۱ سالگی در نیویورک درگذشت.
خانه زنان
خانهٔ زنان پروژه‌ای است که توسط جودی شیکاگو و همکارانش از جمله میریام شاپیرو انجام شد. شیکاگو و شاپیرو ۲۱ زن جوان هنرمند را برای این منظور انتخاب کردند و از هنرهای پیش پاافتاده‌ای همچون گلدوزی و قلاب بافی در خانه‌ای متروکه در کالیفرنیا استفاده کردند. همچنین از اینستالیشن و پرفورمنس‌های خاصی استفاده شده بود. در روز اول اجرا تنها زنان اجازهٔ بازدید از اثر داشتند. مهم‌ترین چیز فضایی بود که برای رشد و پرستاری ایجاد کرده بودند. چیزی که بحث برانگیز بود این که خانه به عنوان جزئی از فرهنگ زنان شناخته شده بود و زنان در آن سعی می‌کردند تا دیگران را خوشحال کنند و حال شیکاگو و همکارنش به آن به صورت اثر هنری نگریستند و تعریف تازه‌ای از آن ارائه دادند. در واقع روابط بین بیولوژی و نقش‌های اجتماعی باعث پدید آمدن خانه زنان شد.
آگورا
آگورا (به انگلیسی: Agora و به یونانی: Ἀγορά) به میدان‌های عمومی مهم در شهرهای یونان باستان گفته می‌شد، که نقش مرکزیت شهر را ایفا می‌نمود. معمولاً در اطراف هر میدانی رواق‌های اختصاصی ساخته می‌شد، که قاضی‌ها در آن رواق‌ها به داوری و قضاوت می‌پرداختند.
در وسط آگورا، معمولاً مراسم عمومی و مذهبی و همچنین برخی جشن‌ها برگزار می‌شد. همچنین مجسمه‌های خدایان یونان باستان (خدایان کوه المپ) و نیز قهرمانان این سرزمین نیز، در آنجا نصب می‌شد. آگوراها همچنین اصلی‌ترین مرکز اقتصادی شهر نیز محسوب می‌شد.
معروفترین آگورا در تاریخ یونان باستان آگورای آتن بود که معمولاً اجتماعات عام در آنجا صورت می‌گرفت.
یکی از قوانین مشهور یونان باستان که محل انجام آن در آگورای شهرها بود، قانون استراسیزم یا تبعید بود. به موجب این قانون از مردم در مورد تبعید یا نفی بلد اشخاص (معمولاً اشخاص مقتدر و متشخص) رأی گیری به عمل می‌آمد و مردم برای رأی دادن می‌بایستی رأی خود را بر روی تکه‌ای صدف یا گوش ماهی یا سفال بنویسند، و آن را برای انداختن به صندوق مخصوص به آگورا بیاورند. البته قبل از انداختن رأی، مأموران خاصی که در آگورا حاضر بودند، اقدام به شمارش تعداد مردم حاضر در آگورا می‌کردند، تا اگر تعداد این مردم از شش هزار نفر کمتر بود، موضوع نفی بلد منتفی اعلام گردد.
انجام امور اقتصادی و تجارتی در آگورا، از اعتبار و رسمیت بیشتری نسبت به انجام چنین اموری در سایر نقاط شهر برخوردار بود و چنانچه در جریان داد و ستد و فعالیت‌های اقتصادی در آگورا، اختلافی میان افراد بروز می‌کرد، مدعی العموم و متصدیان رسیدگی به دعاوی، پرداختن به چنین اختلافی را نسبت به سایر اختلافات، در اولویت بیشتری قرار می‌دادند و جهت رسیدگی بدان، قوانین خاص داشتند.
به نظر می‌رسد که محوطهٔ آگوراها در یونان باستان، از نوعی حرمت و قداست نیز برخوردار بوده‌اند. چراکه متهمین و کسانی که مرتکب جرم یا جنایتی می‌شدند، تا روز شروع محاکمه‌شان از اماکن مقدسه دور نگاه داشته می‌شدند و در عین حال قانون اجازه نمی‌داد که این افراد حتی به محوطهٔ میدان آگورا نیز وارد شوند.
دزدی
دزدی یا سرقت در حقوق کیفری به گرفتن غیرقانونی اموال دیگران بدون رضایت آنها می‌گویند. به کسی که عمل دزدی را انجام می‌دهد دزد می‌گویند. همچنين ندادن مال و حق و حقوق از روي عمد و یا تعریف دزدی از نگاهی دیگر: سوء استفاده از جهل یا غفلت شخصی برای به دست آوردن بخشی از اموال مادی یا معنوی وی به نفع خود یا دیگران.
دزدی در میان حیوانات مانند میمون‌ها هم صورت می‌گیرد.
برای کاهش ارتکاب سرقت و دزدی انواع روش‌ها توسط بشر ابداع شده‌است. یکی از مهم‌ترین روش‌ها در نظر گرفتن قوانین حقوقی مختلف است که با در نظر گرفتن شرایط، شواهد و قراین برای مجرم اعمال میشود
جمعیت روستاهای ایران
این مقاله به روستاهای ایران از نگاه علم جمعیت شناسی پرداخته و اندازه، ساختار و توزیع جمعیت را تشریح و به روند تغییرات جغرافیایی جمعیتی و تأثیرات اجتماعی و اقتصادی آن (مانند منابع نیروی کاری و تعداد مشاغل) می‌پردازد.
در گذشته اطلاعات دربارهٔ افراد و خانواده‌ها در ارتباط با اخذ مالیات یا سهم خانوارها در خدمت وظیفه عمومی انجام می‌شد. اولین سرشماری در ایران که با هدف کسب اطلاعات آماری و شناسایی جمعیت انجام پذیرفت، به دوران معاصر بازمی‌گردد. ورود سرشماری منظم در ایران به وزیر اعظم میرزا حسین خان سپهسالار در سال ۱۲۸۸ تا ۱۲۹۰ هجری شمسی نسبت داده می‌شود که اصلاحاتی با نام «مجلس تنظیمات» را مصوب کرد. این مصوبه در مورد سرشماری خانوارها و اشخاص در روستاها می‌گوید که «تمامی ساکنان روستا باید شمرده شوند: اهالی و غریبه‌ها، زنان و مردان، کودکان و بالغان چه در گهواره باشند و چه در سن خولت، ثروتمندان، مالکان زمین، کشاورزان، تجار، کوچ نشین‌ها، کارگران، غیر-کشاورزها، خارج‌ها، افراد معلول، شل و یک چشمه، زن و مرد، بیوه‌ها، یتیمان، ساکنین قدیمی روستا و تازه ورودها. شغل و سن هر فرد باید مشخص و ثبت شود. سن آن‌ها نیز تا جایی که ممکن است باید پرسیده و ثبت شود؛ اگر این ممکن نیست سن آن‌ها باید تخمین زده شود. هیچکسی از این فرمان استثنا نیست.» همچنین کتابچه‌هایی به کدخدای روستاها داده می‌شد که در آن لیست افراد جدیدی که در روستا متولد یا فوت می‌کنند را ثبت و هر ساله آن را به حکومت تحویل دهند.
فیئر
فیئر یک بازی تیراندازی اول‌شخص ترسناک است که توسط مونولیث پروداکشنز تولید و توسط ویواندی در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۵ برای مایکروسافت ویندوز توسط دی وان استودیو برای ایکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن منتشر شد و توسط تیم‌گیت استودیو دو پک برای این بازی ساخته شد در اکتبر ۲۰۰۶ و در نوامبر ۲۰۰۷.
دو ادامه برای این بازی به نام فیئر ۲ و فیئر ۳ ساخته شده‌است.
محیط این بازی در سبک ترس ژاپنی پایه ریزی شده.
مارکار آقاجانیان
مارکار آقاجانیان فوتبالیست سابق و مربی فوتبال ارمنی اهل ایران است.
او فوتبالش را از جوانان آرارات آغاز کرد و سپس برای مدت کوتاهی به تیم استقلال پیوست اما تنها پس از انجام ۲ بازی برای این تیم دوباره به تیم آرارات بازگشت و سال‌ها در پست مدافع در تیم‌هایی چون آرارات، بانک تجارت، بهمن کرج، پاس تهران و شهاب زنجان بازی می‌کرد. وی به همراه تیم پاس قهرمان اولین دوره لیگ آزادگان در سال ۱۳۷۰ و قهرمان جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۱ شد. وی به عنوان مربی در کادر فنی تیم ملی فوتبال ایران حضور داشته‌است. در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۷ که سرمربی‌گری تیم بر عهده امیر قلعه‌نویی بود او آنالیزور تیم بود و در بازی‌های غرب آسیا دستیار پرویز مظلومی در تیم ملی ب بود. وی در سال ۲۰۱۴ در جام جهانی برزیل و ۲۰۱۸ در جام جهانی روسیه دستیار کیروش بود
بهرام مشحون
بهرام مشحون فیزیکدان آمریکایی ایرانی-الاصل است. او در زمینه‌های نسبیت عام شهرت دارد.
او دانش‌آموخته دانشگاه پرینستون، و اکنون استاد دانشگاه میزوری در کلمبیا است.
او از شاگردان جان ویلر بوده است.
کلمبیا، میزوری
کلمبیا نام یک شهر در ایالت میزوری آمریکا است.
این شهر در سال ۲۰۰۸ با حومه اطراف خود ۱۶۸۰۰۰ سکنه داشت.
دانشگاه میزوری در این شهر قرار دارد.
اکسپو ۲۰۱۰
اکسپو ۲۰۱۰ یا نمایشگاه جهانی ۲۰۱۰ شانگهای چین از ۱ می تا ۳۱ اکتبر در شانگهای چین برگزار شد. این نمایشگاه بخشی از نمایشگاه جهانی بود که هر ۵ سال در کشورهای مختلف برپا می‌شود. نمایشگاه با شعار «شهر بهتر-زندگی بهتر» و با نگاهی به آینده شهر شانگهای بعنوان بزرگترین شهر دنیا در آینده آغاز به کار کرد. این نمایشگاه گران‌ترین نمایشگاه در تاریخ جهان بود. فضای اختصاص داده شده به این نمایشگاه دوبرابر کشور موناکو (۵٫۳ کیلومتر مربع) و هزینه آن طبق گفته مقامات دولتی بالغ بر ۴٫۲ میلیار دلار می‌باشد.
این نمایشگاه در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰ به کار خود پایان داد.
تیمور ذوالفقاروف
تیمور ذوالفقاروف (زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۳۶ در دوشنبه) یک شاعر، رمان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس تاجیک‌تبار اهل روسیه است.
پدر او تاجیک و زمانی از مقامات بخارا بود. مادر او روس و پروفسور زبان‌شناسی بود. ذوالفقارف نخست به دانشکده واژه‌شناسی دانشگاه دولتی سن‌پترزبورگ (لنینگراد) راه یافت و سپس به دانشکده ادبیات گورکی رفته و در سال ۱۹۶۱ از این دانشکده دانش‌آموخته شد. وی در مسکو زندگی و فعالیت می‌کند.
در سال ۲۰۰۹ آثار تیمور ذوالفقارف در سال ۲۰۰۹ توسط انتشارات «خودوژستونیا لیتراتورا» مسکو در هفت جلد منتشر شد.
در سال ۲۰۱۰ اثر ادبی او به نام «ایستاده و گریان در میان آب‌های روان» از سوی این انتشاراتی برای دریافت جایزه نوبل در بخش ادبیات نامزد شد.
وب‌گاه رسمی (به روسی)
گیتا آرین
گیتا آرین گزارشگر و خبرنگار ارشد بخش فارسی صدای آمریکا است. آرین عمدتاً متمرکز بر خبرهای مربوط به حوزه سیاست خارجی است و حرفه خبرنگاری را از سال ۱۳۶۶ با کار در رادیو شروع کرد و در سال ۱۳۸۳ به صدای آمریکا پیوست. وی گزارشگر برنامه خبرها و نظرها است و در سال ۲۰۰۷ به این سمت برگزیده شد.
گیتا از سال ۲۰۰۴ با برنامه فارسی صدای آمریکا کار می‌کند و پیش از همکاری با برنامه تلویزیونی خبرها و نظرها، وی با برنامه رادیو فارسی صدای آمریکا همکاری داشت. وی ۲۱ سال سابقه کار در رادیو، تلویزیون و ترجمه دارد.
حمیده آرمیده
حمیده آرمیده (زاده ۲ خرداد ۱۳۴۶ در تهران)، روزنامه‌نگار ایرانی و یکی از مجریان شبکه خبری فارسی صدای آمریکا و همسر سیامک دهقان پور است. او دارای درجه لیسانس مترجمی زبان انگلیسی است. دانشگاه خبرنگاری را نیمه تمام رها کرد و با نشریات گوناگونی به فعالیت پرداخت. پس از چند سال تجربه اندوزی در زمینه نشر کتاب و تبلیغات در ایران سرانجام به همراه همسرش انتشارات آیین مهر را به راه انداخت. در سال ۲۰۰۱ پس از چند سال زندگی در اروپا به آمریکا مهاجرت و در سال ۲۰۰۳ همکاری خود را با رادیو صدای آمریکا آغاز کرد.
با میزبانی برخی از برنامه‌های تلویزیونی صدای آمریکا نظیر میزگردی با شما، تفسیر خبر، شباهنگ، و همکاری در بخش خبر این سازمان به‌طور تمام وقت وارد عرصه کار تلویزیونی شد و در حال حاضر مجری برنامه تلویزیونی خیابان زندگی شبکه فارسی خبری صدای آمریکا است. سیامک دهقانپور و حمیده آرمیده صاحب یک دختر به نام «مشیانه» می‌باشند
بیژن فرهودی
بیژن فرهودی روزنامه‌نگاری ایرانی و از مجریان پیشین شبکه خبری فارسی صدای آمریکا است.
بیژن فرهودی همکاری با صدای آمریکا را از آوریل سال ۱۹۸۰ آغاز کرد. بیژن در طول سال‌های خدمت در این سازمان خبری رویدادهای مهم بین‌المللی در عرصه ورزشی، سیاسی و اقتصادی را پوشش داده‌است که بازیهای آسیایی، المپیک و جام جهانی از آن جمله‌است. او همچنین مصاحبه‌های متعددی با چهره‌های خبرساز بین‌المللی انجام داد. آقای فرهودی در دسامبر ۲۰۰۲ بخش واشینگتن رادیو فردا را بنیان گزاری کرد. نام فردا را بیژن برای این رادیو پیشنهاد کرد که مورد تأیید شورای سخن پراکنی آمریکا قرار گرفت.
او متولد تهران از پدری کرد و مادری اهل مشهد است که در نیمه دهه ۷۰ میلادی برای ادامه تحصیل به آمریکا آمد. بیژن فارغ‌التحصیل دانشگاه جورج میسون ویرجینیا در رشته مدیریت بازرگانی است و علاوه بر اجرای دو برنامه هفتگی در شبکه خبری فارسی صدای آمریکا به نام دو روز اول یکی از سردبیران ارشد نیز بود.
بیژن فرهودی از ژوئیه ۲۰۱۱ تا اکتبر ۲۰۱۳ گزارشگر بخش فارسی صدای آمریکا در لندن بود و در برنامه‌های مختلف این شبکه ظاهر می‌شد. برخی گزارش‌های او در این سایت قابل دیدن است.
در سال ۲۰۱۳ به علت قطع بودجه فعالیت او در لندن از سوی مدیریت بخش فارسی، بیژن فرهودی دو گزینه پیش رو داشت: بازگشت به واشینگتن و ادامه کار به عنوان سردبیر خبر یا بازنشستگی که او گزینه دوم را انتخاب کرد. علیرغم ترک صدای آمریکا بیژن فرهودی به فعالیت خود به‌عنوان یک ژورنالیست مستقل همچنان ادامه می‌دهد.
هرودین
هرودیانوس یا هرودین (زادهٔ ۱۷۰- مرگ ۲۴۰ یا ۲۴۱ میلادی) تاریخ‌نگار یونانی‌تبار رومی بود.
هرودین در سوریه زاده شد و بیشتر زندگیش را در رم گذراند. وی از مردمان رده پایین جامعهٔ آن روزگار روم بود، اگرچه از چند چون زندگیش آگاهی چندانی در دست نیست. اثر او تاریخ رم بود که دورهٔ تاریخی از مرگ مارکوس اورلیوس تا روزگار گوردیان سوم را پوشش می‌داد. وی این کتاب را به زبان یونانی نوشت. نوشته‌های او از منابعی دربارهٔ تاریخ اشکانیان نیز دانسته می‌شود.
می‌نماید که هرودین از شیوهٔ کار توسیدید الگوبرداری کرده باشد.
انجمن اولیا و مربیان
در هر مدرسه هیئت منتخبی است از اولیای دانش‌آموزان و مربیان همان مدرسه که با تفاهم و صمیمیت به منظور تقویت همکاری و مشارکت اولیای دانش‌آموزان به‌منظور کمک به ارتقای کیفیت فعالیت‌های آموزش و پرورش، و گسترش ارتباط خانه و مدرسه، بر پایهٔ مقررات و ضوابط انجام وظیفه می‌نماید.
جلسات اولیا و مربیان، کنفرانس کوتاهی میان اولیا و مربیان است که یک‌بار در هر ماه صورت می‌گیرد. این جلسات، فرصتی برای پدر و مادرها است تا با آموزگاران فرزندانشان دیدار کنند و موضوعات مرتبط با عملکرد دانش‌آموزان را بررسی کنند. دیدارها معمولاً از پنج تا پانزده دقیقه طول می‌کشند. این نوع جلسات در کشورهای غربی مانند استرالیا، انگلستان، کانادا و آمریکا رواج دارد.
پس از انقلاب فرانسه در حالی که کارگاه‌ها و کارخانه‌ها زیادتر می‌شدند، رفته‌رفته مدرسه‌ها و مکتب‌خانه‌ها از رونق بیش‌تری برخوردار شدند. به دلیل اشتغال فوق‌العاده و همین‌طور اشتغال مادران به کار در بیرون از خانه، و در نهایت دور ماندن فرزندان از والدین، زمینهٔ آلودگی و بزهکاری و خلاف در بعضی دانش‌آموزان به وجود آمد؛ بنابراین اندیشمندان وقت پیشنهاد تشکیل انجمن اولیا و مربیان را برای نخستین بار در فرانسه دادند که به عنوان یکی از شروط ثبت‌نام دانش‌آموز، شرکت حداقل دوساعت در هفته توسط اولیای دانش‌آموز در آن الزامی بود. اولیا در این جلسات، چگونگی نظارت و کنترل در تربیت فرزندان را می‌آموختند که این طرح نتیجهٔ موفقی هم داشت.
با گذشت پنجاه سال از تأسیس انجمن اولیا و مربیان در فرانسه و با الگوگیری از آن، "انجمن خانه و مدرسه" در سال ۱۳۲۶ خورشیدی در ایران به وجود آمد. بعدها در مهرماه ۱۳۴۶ انجمن خانه و مدرسه به نام «انجمن ملی اولیا و مربیان» تغییر نام پیدا کرد و امروزه عنوان «انجمن اولیا و مربیان» را به خود گرفته‌است. پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ و در سال ۱۳۵۸ با تصویب یک ماده واحده توسط شورای انقلاب (که در آن زمان جایگزین مجلس شورای اسلامی بود)، کارکنان انجمن ملی اولیا و مربیان مشمول قانون استخدام کشوری شدند و سازمان انجمن اولیا و مربیان به‌طور مستقل و به سرپرستی قائم مقام وزیر آموزش و پرورش پایه‌ریزی شد. اساس‌نامهٔ انجمن در سال ۱۳۶۷ مورد تصویب شورای عالی آموزش و پرورش قرار گرفت. در همین راستا هفته پیوند اولیا و مربیان هر ساله در ایران از تاریخ ۲۴ تا ۳۰ مهرماه برگزار می‌شود که هیئتی منتخب از پدران و مادران، دانش‌آموزان و مربیان، با هدف همکاری در راه پیشبرد امور آموزش و پرورش دانش‌آموزان گرد هم می‌آیند.
۱ -آگاه کردن اولیاء به لحاظ دینی – تربیتی – اخالقی و مشاوره در جهت هماهنگ‌کردن روش‌های تربیتی و آموزشی خانه و مدرسه. ۷ -قبول هدایا و کمک‌های مالی از اولیاء
دیون کاسیوس
دیون کاسیوس یا لوسیوس کاسیوس دیو کوکِیانوس (زادهٔ پیرامون ۱۵۵- مرگ میان ۲۲۹ تا ۲۳۵ میلادی) تاریخ‌نگار یونانی‌تبار اهل امپراتوری روم بود. او کتابی به نام «تاریخ روم» به زبان یونانی و در هشتاد جلد نگاشته بود که بخشی از آن در دست است.
وی در روم جایگاه بلندی داشت و از تبار بزرگان بود. دیون در روزگار فرمانروایی کومودوس به سناتوری رسید. تاریخ او از آغاز افسانه‌ای پیدایش رم آغاز می‌شود و تا ۲۲۹ میلادی را پوشش می‌دهد.
قرقاولان
قَرقاوُلان یا تَذَروان (Phasianidae) تیره‌ای از پرندگان در راستهٔ ماکیان‌سانان است که شامل انواع قرقاول، کبک، مرغ جنگلی، مرغ اهلی، بلدرچین، دراج، تیهو و طاووس می‌شود.
اعضای این خانواده زیستی که ۱۳۸ گونه در ۳۸ سرده را در بر می‌گیرد در برّ ِ قدیم شامل اروپا و آسیا (به‌جز نواحی شمالی)، آفریقا (به‌جز نواحی گرم و خشک)، استرالیا و نیوزیلند (در گذشته) زندگی می‌کنند. کوچکترین عضو این خانواده بلدرچین آبی آسیایی با ۴۳ گرم و بزرگترین آن طاووس هندی با ۶ کیلوگرم وزن است.
پل کشکان
پُل کَشکان پلی است باستانی که تاریخ ساخت آن به دوره حکومت آل حسنویه بازمی‌گردد. زمان ساخت این پل به قرن چهارم هجری قمری بر می‌گردد. ساخت پل کشکان بر اساس کتیبه موجود، در زمان بدر بن حسنویه و به سال ۳۸۹ ه‍.ق آغاز و ۱۰ سال به طول انجامیده‌است. این پل پس از بارش‌های شدید هفته‌ی اول فروردین، آسیب جدی دید.
پل کشکان در شهرستان چگنی و بر روی رودخانه‌ای با همین نام یعنی رود کشکان ساخته شده‌است. کاربرد این پل اتصال راه باستانی شهر شاپورخواست به مناطق غرب استان لرستان و سپس کرمانشاه بوده‌است در متون تاریخی به این پل اشاره شده و از آن با نام کژکی یاد شده‌است. طول پل حدود ۱۹۸۴ متر و عرض هر یک از دو چشمه شرقی پل ۸۴۰/۲۳ متر است. پل دارای ۱۲ طاق پل بوده که متأسفانه سه دهنه از این طاق پل‌ها تخریب شده و مابقی طاق پل‌ها همچنان پابرجا هستند. ارتفاع پل در بالاترین نقطه به ۲۶ متر و در کوتاه‌ترین قسمت آن ۱۰ متر است در خصوص پایه‌های این پل باید به این نکته اشاره کرد که پایه‌های پل با سنگ‌های بزرگ و تراش‌خورده ساخته شده‌است. مواد و مصالح بنای پل از سنگ، گچ و آجر تشکیل شده‌است. در کنار این پل بقایای سه پل دیگر از دوره‌های گذشته به جای مانده‌است که مشخصات پل‌های ساسانی را دارند و احتمالاً متعلق به همان دوره هستند. پل کشکان به شماره ۳۵۵ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده‌است.
در سال ۱۳۹۷ خورشیدی در عملیات مرمت این پل بیش از یک‌صد سنگ بزرگ پاک‌تراش در ابعاد مختلف و با الگوی سنگ‌های بکار رفته در احداث بنای اولیه پل، در آب‌شکن و پایه کوله شرقی به‌کار برده شد.. با این حال قسمتی از پایه های این پل در سیل بزرگ فروردین ۱۳۹۸ تخریب شد.
کمیسیون مقام زن ملل متحد
کمیسیون مقام زن ملل متحد نهادی وابسته به شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد است که از سال ۱۹۴۶ میلادی با هدف برابری جنسیتی و کمک به پیشرفت زنان تشکیل شده‌است. این کمیسیون هر سال نشستی ۱۰ روزه را در مقر اصلی سازمان ملل در نیویورک برای بررسی پیشرفت در برابری جنسیتی، تعیین چالش‌ها، وضع استانداردهای جهانی و فرمول‌بندی سیاست‌هایی برای ترویج برابری جنسیتی و پیشرفت زنان در سطح جهان برگزار می‌کنند.
این کمیسیون نقش تصمیم‌گیری با ضمانت اجرایی ندارد، اما برخی آن را بالاترین مقام نظارتی در حوزه زنان در سازمان ملل به‌شمار می‌آورند.
این کمیسیون از نمایندگان ۴۵ عضو سازمان ملل متحد تشکیل می‌شود. این نمایندگان بر اساس تقسیم‌بندی جغرافیایی؛ آفریقا ۱۳ عضو، آسیا ۱۱ عضو، آمریکای لاتین و کارائیب ۹ عضو، اروپای شرقی ۴ عضو، اروپای غربی و دیگر کشورها ۸ عضو برای یک دوره چهار ساله انتخاب می‌شوند.
حسن رضا خزاعی
حسن رضاخزاعی (زادهٔ ۲۴ آبان ۱۳۴۰) ملی پوش سابق تیم ملی بسکتبال ایران بین سالهای ۶۱ تا ۷۴ است. وی بسکتبال را از سال ۵۹ در زادگاهش بیرجند آغاز کرد و پس از حضور در تیم خراسان و قهرمانی در مسابقات کشوری به تیم ملی بسکتبال ایران دعوت شد و حضورش در تیم ملی تا سال ۷۴ ادامه داشت.
کمبود ویتامین آ
کمبود ویتامین آ در اثر ناکافی بودن رتینول (ویتامین آ) در رژیم غذایی ایجاد می‌شود. این اختلال در کشورهای در حال توسعه شایع است، و کم‌تر در کشورهای توسعه‌یافته دیده می‌شود.
شب‌کوری یکی از نخستین علائم کمبود ویتامین آ است. کمبود این ویتامین می‌تواند موجب گزروفتالمی و نابینایی کامل نیز بشود. حدود ۲۵۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ کودک سالانه در کشورهای جهان سوم به دلیل سوءتغذیه و کمبود ویتامین آ نابینا می‌شوند؛ و یک‌دوم آن‌ها یک سال پس از نابینایی تلف می‌شوند.
شیوع شب‌کوری در کشورهای جهان سوم در اثر کمبود ویتامین آ در زنان باردار نیز زیاد است، و یکی از علل مرگ‌ومیر مادران به‌هنگام زایمان است.
ویتامین آ هم‌چنین در مقاومت بدن دربرابر عفونت‌ها و بیماری‌های عفونی نقش دارد. کمبود این ویتامین حتی به مقدار کم موجب بالا رفتن ریسک ابتلای کودکان به عفونت‌های تنفسی و گوارشی، کاهش میزان رشد و افزایش خطر مرگ طی بیماری‌های سخت می‌شود.
شایع‌ترین علت نابینایی در کشورهای جهان سوم کمبود ویتامین آ است. سازمان بهداشت جهانی تعداد کودکانی را که بخشی از بینایی خود را به‌علت کمبود ویتامین آ از دست داده‌اند حدود ۱۳٫۸ میلیون نفر تقریب می‌زند.
شب‌کوری و گزروفتالمی از دیگر علائم کمبود ویتامین آ هستند. این کمبود هم‌چنین می‌تواند موجب اختلال در دستگاه ایمنی، سرطان و نقص به‌هنگام تولد شود.
شب‌کوری موجب ناتوانایی در تشخیص اشیاء در نور کم می‌شود. در واقع کمبود ویتامین آ مانع از تولید رودوپسین (رنگ‌دانهٔ مسئول دیدن در نور کم) می‌شود. رودوپسین در شبکیه وجود دارد و از یک پروتئین به نام اوپسین و رتینال (نوع فعال ویتامین آ) تشکیل می‌شود. به همین دلیل کمبود ویتامین آ در رژیم غذایی موجب اختلال در ایجاد رودوپسین در چشم و نهایتاً شب‌کوری می‌شود.
شب‌کوری در اثر کمبود ویتامین آ در ازدست‌دادن سلول‌های جامی در ملتحمه نقش دارند. سلول‌های جامی مسئول ترشح مخاط هستند، و نبود آن‌ها موجب گزروفتالمی می‌شود. در این شرایط، فرد قادر به تولید اشک نخواهد بود. در این صورت سلول‌های مردهٔ بافت پوششی و میکروب‌ها در ملتحمه باقی می‌مانند و توده‌هایی ایجاد می‌کنند که می‌توانند عفونی شوند و به نابینایی منجر شوند.
مهم‌ترین علت کمبود ویتامین آ رژیم غذایی نامناسب است. شیردهی مادرانی که دچار کمبود ویتامین آ هستند نیز موجب کمبود این ویتامین در نوزادانشان می‌شود. منشاءهای غذایی جانوری (گوشت، فراورده‌های لبنی، تخم‌مرغ و غیره) از مهم‌ترین منابع ویتامین آ هستند.
علاوه‌بر رژیم غذایی نامناسب، کمبود آهن نیز می‌تواند در جذب ویتامین آ اختلال ایجاد کند.
کمبود ویتامین آ می‌تواند به‌صورت خوراکی (به‌عنوان مکمل غذایی) یا وریدی درمان گردد. مصرف غذاهایی که منشاء جانوری دارند نیز در درمان کمبودهای خفیف ویتامین آ مؤثر است. شب‌کوری
سیزاکتی
سیزاکتی (به یونانی: σεισάχθεια) از قوانین مشهور در یونان باستان، که معنای برداشتن بار، دلجویی کردن، سبک کردن تعهدات و تعلیق قروض و دیون، می‌داد. این کلمه به خصوص به قانونی اشاره دارد که سولون، قانونگزار بزرگ آتن، پس از تکیه زدن بر اریکهٔ قدرت و رسیدن به مقام آرکنتی در سال ۵۹۴ قبل از میلاد، به مرحلهٔ اجرا گذارد.
به موجب این قانون، سولون برای دلجویی از بدهکارانی که توانایی پرداخت وام خود را نداشتند، تخفیف زیادی قائل شد و به علاوه قانونی را که به موجب آن طلبکار حق به بردگی گرفتن یا فروش بدهکار را داشت، لغو کرد. با اینکه اصلاحات و قانون‌گذاری‌های انجام شده توسط سولون و توجهات او به منافع عامه، بسیار متعدد هستند، اما تنظیم سیزاکتی مهم‌ترین اقدام وی پس از آرکنت شدن به‌شمار می‌آید.
واژه σεισάχθεια (Seisachtheia گرفته شده از seiein، به معنای برداشتن و تکان دادن و achthos، به معنای بار، در مجموع به معنی: امداد رساندن و خلاص کردن از زیر فشار بار) مجموعه‌ای از قوانین برقرار شده توسط سولون، قانونگزار آتنی بود که به منظور اصلاح موضوع برده‌گیری و برده داری به خاطر بدهی، که به‌طور شایعی در آتن قرن ششم قبل از میلاد، اجرا می‌شد، وضع گردید. بر اساس وضعیت حقوقی که از قبل وجود داشت، و بر اساس قوانین اساسی ارسطو جهت اهالی آتن تنظیم شده بود، بدهکارانی که قادر به بازپرداخت بدهی خود به طلبکاران نبودند، ناگزیر می‌شدند که زمین‌های خود را به آن‌ها تسلیم نمایند. سپس این افراد به هکتموری (مسدسی‌ها) تبدیل می‌شدند، بدین معنا که به رعایا یا بردگانی بدل می‌شدند که روی زمین خودشان که قبلاً به طلبکار داده شده بود، زراعت می‌کردند و یک ششم محصول به خودشان تعلق می‌گرفت و پنج ششم باقی‌مانده به طلبکار که حالا به ارباب تبدیل شده بود، تسلیم می‌شد. اما اگر ارزش میزان بدهی‌های به وجود آمده، بیش از ارزش برآورد شده از کل دارایی بدهکار می‌بود، آن گاه بدهکار و حتی خانواده اش تبدیل به بردگان متعلق به طلبکار می‌شدند. در صورتی که فردی از پرداخت به موقع بدهی خویش قصور می‌کرد نیز، باز هم نتیجه همان زایل شدن آزادی شخصی بدهکار و وثیقه قرار گرفتن آن بود.
اما بر اساس قانون‌های سیزاکتی، بدهی‌های کلان به صورتی فوری ملغی اعلام گردید، همه بردگی‌هایی که به جهت بدهکار بودن افراد پیش آمده بود، منتفی شد، تمامی زمین‌ها یا املاکی که زارعین آن‌ها به دلیل بدهی بی زمین و فقیر مانده یا به هکتوموری بدل شده بودند، توقیف شد و به صاحبان اصلی بازگشت و هرگونه استفاده از آزادی‌های شخصی افراد به عنوان وثیقه در تمام بدهی‌های آینده ممنوع گردید. در ضمن بر اساس قانون سیزاکتی، سقف حداکثری برای میزان تهیهٔ زمین و ملک از جانب افراد برقرار شد تا صرف نظر از قانونی بودن یا نبودن طرز به دست آوردن این زمین‌ها، از تجمع بیش از حد زمین در دست خانواده‌های قدرتمند جلوگیری به عمل آید.
ابوالعاص بن ربیع
ابوالعاص بن ربیع (درگذشت: ذی‌الحجه سال ۱۲ ه‍. ق) فرزند عبدالعزی قرشی پسر عبدالشمس پسر عبدمناف است. وی در جنگ بدر علیه پیامبر اسلام و پیروانش جنگید و توسط عبدالله بن جبیر اسیر شد و بعدها در سال ۶ (قمری)ششم یا هفتم هجری مسلمان شد.
او قبل از پیامبری محمد با زینب دختر محمد ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دختری به نام امامه است. کتاب "مشرکی در خانواده پیامبر" به رابطه زینب و ابوالعاص می‌پردازد.