hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
کبالت(II) سولفات
کبالت دو سولفات ترکیبی متشکل از کبالت و گوگرد است که در کتاب‌های کیمیای قدیم به زاج سرخ هم مشهور است.
محله لومره
لومَره ( (در فرانسه به معنی مرداب)؛ محله‌ای در شهر پاریس پایتخت کشور فرانسه است. این محله به‌طور سنتی محله‌ای ثروتمندنشین است. اما شهرت آن بیشتر به جایگاه تاریخی این محله بازمی‌گردد. این محله در منطقه ۳ و منطقه ۴ پاریس واقع است.
این محل تا قرن دوازدهم به شکل مرداب بود، در این تاریخ گروهی از سربازان جنگ‌های صلیبی موسوم به شوالیه‌های زائر اقدام به خشک کردن این مرداب کردند.
در قرن شانزدهم ثروتمندان جهت ساخت کاخ‌هایی برای خود رو به زمین‌های این منطقه آورده و اقدام به ساخت و ساز کاخ‌هایی برای خود در این محل کردند. با ساخت میدانی با نام میدان رویال (امروزه این میدان به نام میدان وژ شهرت دارد) به دستور پادشاه فرانسه هانری چهارم در سال ۱۶۰۵ در این محل گرایش ثروتمندان و درباریان برای ساخت خانه‌ها و کاخ‌های مجلل در این محل افزایش یافت.
با انتقال محل زندگی پادشاه و درباریان به ورسای در قرن هفدهم از رونق این محله کاسته شد.
در پایان قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم این محله به ویژه در اطراف خیابان دروسیه محلی برای اسکان یهودیان مهاجر شرق اروپا شد. این یهودیان عمدتاً در صنایع نساجی پاریس مشغول به کار بودند. این مسئله باعث شد که در جریان جنگ جهانی دوم و اشغال پاریس به دست نازی‌ها این محل آماج هجوم و حضور مکرر نیروهای آلمانی قرار گیرد.
با پایان جنگ و در سال ۱۹۶۹ این محله به عنوان اولین محله حفاظت شده فرهنگی تاریخی پاریس انتخاب شد. براساس این قانون در چنین محلاتی شکل ظاهری خیابان از جمله مغازه‌ها، فروشگاه‌ها و ساختمان‌ها باید به شکل تاریخی خود حفظ می‌شد و هرگونه دخل و تصرف در چهره تاریخی این محلات جرم محسوب می‌شد. با اجرای این قانون در طول نزدیک به چهل سال اخیر این محله شکل خاصی به خود گرفته‌است، به طوری که نما و تابلو مغازه‌ها از ۴۰ سال پیش تاکنون تغییر نکرده اما شغل آن‌ها تغییر کرده‌است، پس به عنوان مثال مغازه‌ای به شکل نانوایی باقی‌مانده اما در آن لباس‌های زنانه به فروش می‌رسد!؟
هم‌اکنون نیز این محله به ویژه خیابان دروسیه به عنوان یکی از اجتماعات یهودی در پاریس مورد توجه است. به همین علت در این محله بسیاری از کتاب‌فروشی‌ها، فروشگاه‌ها و مکان‌های فروش موادغذایی مخصوص یهودیان بوده و مایحتاج مورد استفاده آن‌ها را عرضه می‌کنند. رستوران‌هایی نیز در این محل وجود دارد که غذاهایی مخصوص یهودیان و با رعایت شرایط ذبح یهودی طبخ می‌کنند.
در بخش شمالی محله نیز اجتماعاتی از چینیان زندگی می‌کنند.
از دهه ۸۰ نیز اجتماعات همجنس‌گرایان مرد در این محله تشکیل شده به طوری که تعداد زیادی کافه، رستوران و کلوب‌های شبانه مخصوص این افراد در این محله به ویژه در جنوب محله و محدوده خیابان‌های سن کروآ و ویل دوتامپ شکل گرفته‌اند.
علاوه بر آثار فوق تعدادی از آثار دیدنی پاریس نیز به شرح زیر در این محله قرار دارند:
باباشاه اصفهانی
باباشاه اصفهانی معروف به باباشاه عراقی، ملقب به رئیس‌الرؤسا معاصر شاه عباس صفوی و از معروفترین خوشنویسان سده دهم بوده و تا آن زمان کسی به درجهٔ او نرسیده بوده‌است. از زمان سلطنت شاه طهماسب تا دوره شاه عباس کبیر در عراق و خراسان در کتابت نستعلیق استاد مسلم شناخته شده‌است.
برخی او را از مردم کوهپایه اصفهان دانسته‌اند که در اصفهان نشو و نما یافته. باباشاه در اصفهان به انزوا می‌گذرانید و جز با اهل حال با کسی تکلم نمی‌کرد مگر بحسب ضرورت و از روی کدورت. او مردی موحد و سالکی مجرد، طالب کمالات و صاحب حالات بود. به سبب اخلاق درویشانه از نزدیکی با سلاطین و امرا پرهیز می‌کرد و روزگار را در گوشه نشینی به کتابت می‌گذرانید. اجرت هر هزار سطر کتابت او، گویا سه تومان بوده‌است. باباشاه را شاگرد سید احمد مشهدی دانسته‌اند. بعضی از تذکره‌ها نیز او را شاگرد میرعلی هروی (متوفی ۹۵۲) دانسته‌اند، ولی با ملاحظه سال وفات و عمر کوتاه او این ادعا از نظر تاریخی درست به نظر نمی‌آید.
باباشاه در جوانی به سال ۹۹۶ در مسافرتی که به عراق داشته در بغداد کشته شده‌است. و همان‌جا دفن گردید. اما به روایتی دیگر در سال ۱۰۱۰ق زنده بوده است.
باباشاه در عصر خود از مشهورترین خطاطان بوده‌است و خطش را به «عذوبت» و پختگی و لطافت ستوده‌اند و نوشته‌های او را «به قیمت اعلی» می‌خریدند. بسیاری معتقدند که باباشاه پس از میرعماد بهترین نستعلیق است.
در دوران خودش در خط نستعلیق سرآمد بوده‌است. رساله منثور «آداب‌المشق» که دربارهٔ خوشنویسی است و برخی آن را به میرعماد منسوب کرده‌اند اثر اوست و نسخه اصل آن در کتابخانه دانشگاه پنجاب لاهور نگهداری می‌شود.
باباشاه شعر نیز می‌سروده و تقی اوحدی نوشته است که «حالی» تخلص می‌کرده‌است. نمونه‌هایی از اشعار او در برخی از تذکره‌ها آمده است.
این بیت از اوست:
این رباعی از او است:
منظومه‌ای در آداب خوشنویسی بدو نسبت داده‌اند. رساله آداب المشق نیز که به خطا به میرعماد (متوفی ۱۰۲۴) نسبت داده شده از باباشاه اصفهانی است. این رساله را محمد شفیع براساس نسخه محفوظ در کتابخانه دانشگاه پنجاب چاپ کرده‌است
آثار او بین سال‌های ۹۷۷ و ۹۹۴ ه‍. ق دیده شده که بیشتر به قلم کتابت و همگی در نهایت قدرت و شیوایی است. از باباشاه، که به «کتابت» بیش از «قطعه نویسی» گرایش داشت، چند قطعه در کتابخانه‌های ترکیه هست، و نسخه‌های متعددی از آثار ادبی فارسی را که به خطّ اوست در برخی از کتابخانه‌ها می‌توان یافت.نمونه خط باباشاه اصفهانی
ورسای
ورسای یکی از شهرهای فرانسه است که به خاطر مجموع کاخ‌های ورسای معروف شده‌است. این شهر برای بیش از یک سده از ۱۶۸۲ تا ۱۷۸۹ عملاً پایتخت پادشاهی فرانسه بود. ورسای هم‌اکنون یک شهر اقماری ثروتمند پاریس به‌شمار رفته و به‌عنوان مرکز مهم اداری و قضایی باقی مانده‌است. این شهر در حومه غربی پایتخت فرانسه و در فاصله ۱۷٫۱ کیلومتری مرکز پاریس جای دارد.
بر پایه آمار سال ۲۰۰۶ جمعیت این شهر برابر با ۸۹٬۴۹۰ نفر بوده‌است که نسبت به بیشینه جمعیت شهر در سال ۱۹۷۵ که ۹۴٬۱۴۵ نفر بود، کاهش داشته‌است.
اظهر تبریزی
مولانا اظهر تبریزی یا ظهیرالدین اظهر از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان صاحب‌نام قرن نهم هجری است. او ملقب به "استاد استادان"، "استادالاساتید" و "ظهیرالدین" است و او را صاحب فضل و کمالات بسیار دانسته‌اند.
اظهر تبریزی مدتی در خدمت حکیم جعفر به تحصیل علم و فضایل پرداخت. او ابتدا از تبریز به هرات رفت و ملازم سلطان ابوسعید گورکانی شد؛ سپس به کتابخانه الغ بیگ در سمرقند رفت؛ بعدها از راه اصفهان به شیراز، بصره، بغداد، حلب، شام و مکه رفت و در همانجا به سال ۸۸۰ هجری قمری درگذشت. به این ترتیب اظهر باید عمری طولانی و افزون بر ۸۰ سال کرده باشد.
اظهر تبریزی شاگرد مولانا جعفر تبریزی معروف به جعفر بایسنقری از خوشنویسان و رئیس کتابخانه شاهرخ میرزا و پسرانش الغ‌بیگ و بایسنقر میرزا بود. مولانا اظهر را سومین کسی می‌دانند که در خط نستعلیق استاد شد. نخست میرعلی تبریزی بود که او را بنیانگذار این خط نامیده‌اند و پس از او شاگردش جعفر تبریزی آمد و این شیوه را با جدیت دنبال کرد و گسترش داد و سومین نفر در این راه اظهر بود. البته چنانچه جعفر تبریزی از میرعلی که واضع خط نستعلیق بود بهتر می‌نوشت، خط اظهر را هم از جعفر تبریزی بهتر دانسته‌اند.
او افزون بر نگارش نستعلیق از خفی تا جلی (بسیار ریز تا بسیار درشت)، همچنین خط ثلث را به‌مانند بزرگترین خوشنویسان این خط می‌نوشته است و آثار ارزشمندی در خطوط ششگانه دارد.
از شاگردان معروف اظهر سلطان‌علی قاینی، سلطان‌علی مشهدی و شیخ بایزید پورانی هستند و برخی عبدالرحیم انیسی خوارزمی، سلطان‌علی سبز مشهدی، شیخ محمد امامی و غیب‌الله امامی را نیز شاگرد او دانسته‌اند. فرزند اظهر تبریزی، مولانا میرکی بود که او هم به استادی در نستعلیق رسید.
آثار اظهر بین سال‌های ۸۲۴ تا ۸۷۷ ه‍.ق امضا دارد که هم‌اکنون بیشتر آن‌ها در موزه‌های ایران و استانبول نگهداری می‌شود. از این رو می‌توان سال ۸۸۰ را که برخی برای درگذشتش ذکر کرده‌اند صحیح دانست.
مقاصد الفلاسفه
کتاب مقاصد الفلاسفه را محمد غزالی در معرفی افکار و اندیشه‌های فیلسوفان مشائی یا پیروان فلسفه ارسطو نگاشته است.  کتاب به شیوه‌ای دقیق آرائ مشائیان را شرح می‌دهد و به همین دلیل پس از ترجمه به لاتین توسط گوندسیالووس به عنوان یک اثر اصیل مشائی برشمرده شد.
نگارش دقیق این کتاب که حاکی از تسلط غزالی بر فلسفه مشاء بود سبب شد فیلسوفان مشهوری همچون قدیس توماس آکوئینی و فرانسیس بیکن و آلبرت کبیر بخطا غزالی را یک فیلسوف مشایی در ردیف ابن سینا و ابن رشد بدانند. گفته می شود غزالی این کتاب را خود ننوشته است بلکه دانشنامه علایی ابن سینا را که به فارسی بوده به عربی ترجمه کرده و اینکه محتوای کتاب از ابن سینا باشد را پنهان ساخته است.
تابع انتقال
تابع انتقال در مهندسی، (که به نام تابع سیستم، یا تابع شبکه هم شناخته می‌شود) برای یک مولفه الکترونیکی یا سامانه کنترلی، نوعی تابع ریاضیاتی است که به صورت نظری خروجی ابزار (افزاره) را برای هر ورودی ممکن مدل‌سازی می‌کند. در ساده‌ترین حالت، این تابع یک گراف دو-بعدی از یک ورودی نرده‌ای مستقل دربرابر خروجی نرده‌ای مستقل است که به آن منحنی انتقال یا منحنی مشخصه هم گفته می شود. از توابع انتقال مولفه‌ها برای طراحی و تحلیل سامانه‌های گردآوری‌شده از مولفه‌ها، مخصوصا به کمک فن نمودار بلوکی، در علم الکترونیک و نظریه کنترل استفاده می‌شود.
ابعاد و واحدهای تابع انتقال، پاسخ خروجی ابزار را برای یک محدوده از ورودی‌های ممکن مدل‌سازی می‌کند. برای مثال، تابع انتقال برای یک مدار الکترونیکی دو-درگاهی مثل یک تقویت‌کننده (امپلی‌فایر) می‌تواند یک گراف دو-بعدی از ولتاژ نرده‌ای در خروجی به عنوان تابعی از ولتاز نرده‌ای اعمال‌شده به ورودی باشد؛ تابع انتقال یک عملگر الکترومکانیکی می‌تواند جابجایی مکانیکی یک بازوی قابل‌حرکت به عنوان تابعی از جریان الکتریکی اعمال‌شده به ابزار باشد؛ تابع انتقال یک حسگر نوری می‌تواند ولتاژ خروجی به عنوان تابعی از شدت نورانیت نور تصادفی از یک طول‌موج معین باشد.
اصطلاح «تابع انتقال» در تحلیل حوزه فرکانس سامانه‌ها به کمک روش‌های انتقال مثل تبدیل لاپلاس نیز استفاده می‌شود؛ در اینجا این به معنی دامنه خروجی به عنوان تابعی از فرکانس سیگنال ورودی است. مثلا، تابع انتقال یک فیلتر الکترونیکی همان دامنه ولتاژ در خروجی به عنوان تابعی از فرکانس برای یک موج سینوسی دارای دامنه ثابت اعمال‌شده به ورودی است. برای ابزارهای تصویربرداری نوری، تابع انتقال نوری همان تبدیل فوریه تابع نقطه گستر (از این رو تابعی از فرکانس فضایی) است.
تابع انتقال، نمایش ریاضی رابطه میان ورودی و خروجی یک سیستم خطی تغییرناپذیر با زمان (LTI) است. در ساده‌ترین شکل برای یک سیستم پیوسته‌زمان با ورودی "(x(t" و خروجی "(y(t"، تابع تبدیل نگاشت خطی تبدیل لاپلاس ورودی "(X(s" و خروجی "(Y(s" است: یا:
که تابع تبدیل سیستم LTI است. در سیستم‌های گسسته‌زمان، تابع تبدیل به صورت formula_3(تبدیل زد را ببینید) نوشته می‌شود و غالباً تابع تبدیل پالس نامیده می‌شود.
عبدالرحیم انیسی خوارزمی
عبدالرحیم بن عبدالرحمن خوارزمی متخلص به انیسی از خوشنویسان خط نستعلیق در قرن نهم، برادر عبدالکریم خوشنویس و همنشین سلطان یعقوب آق قویونلو (۸۸۴–۸۹۶ ه‍. ق) بوده است. از او به‌عنوان کسی که حسن اخلاق، فضایل و کمالات داشته، یاد شده است.
عبدالرحیم فرزند عبدالرحمن خوارزمی است که مولانا مالک دیلمی او را شاگرد اظهر تبریزی دانسته که این را کتاب مناقب هنروران نیز تأیید می‌کند. همچنین اسدالله کرمانی (درگذشت ۸۹۲ه‍. ق) نستعلیق‌نویس که در خطوط ششگانه هم تبحر داشت را در خط نستعلیق از شاگردان او می‌دانند.
خطاب «انیسی» را سلطان یعقوب به او اهدا کرد و تا ۸۹۷ ه‍. ق/۱۴۹۱ م در قید حیات بوده است.
ابوالفدا
اسماعیل بن علی ابوالفداء (۱۲۷۳-۱۳۳۱م) تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان کردتبار اهل سوریه عهد مملوک بود.
وی مبتکر ذکر مناطق بهمراه جداول طول و عرض جغرافیایی و کاشف پدیده توهم جهانگرد است.
وی در سال ۶۷۲ ه‍.ق در دمشق زاده شد. وی از خاندان ایوبی بود و از امیران دمشق و از خدمت‌گذاران و نزدیکان شاه مصر بود که از طرف وی به لقب «ملک الموید» نایل شده بود. وی مردی بسیار عالم و دانشمند و دوستدار علم بود و حتی برای دانشمندان نزدیک خود مستمری تعیین می‌نمود. وی در سال ۷۳۲ ه‍.ق در حمات وفات یافت.
وی آثار زیادی داشته‌است که بیش از چند عدد از آن‌ها در دسترس نیست:
المختصر فی‌الاخبار البشر؛ این کتاب به دو قسمت تقسیم شده‌است و یک کتاب تاریخ عمومی است. قسمت اول این کتاب شامل تاریخ جاهلیت عرب و قسمت دوم تاریخ عمومی تا سال ۶۶۳ ه‍.ق و جزء چهارم تا ۷۲۹ ه‍.ق است. وی در تألیف این کتاب از بیش از بیست منبع که همگی از آثار معروف دوران وی بوده‌اند سود جسته است.
کتاب وی شامل مطالب علمی، اجتماعی و ادبی می‌باشد. دانشمندان اروپایی اهمیت زیادی به این کتاب داده‌اند و آن را به فرانسوی و لاتین ترجمه نموده‌اند و حتی جدول‌ها و فهرست‌هایی را نیز برای آن ایجاد کرده‌اند.
ابن الوردی نیز مطالب تاریخی را تا سال ۷۴۹ به این کتاب افزوده و نام آن را «تتمهة المختصر» گذاشته است.
ابن شحنه حلبی (۱۳۴۸-۱۴۱۲م) نیز از مطالب این کتاب برای تدوین کتاب تاریخ خود روضة المناظر في علم الأوائل والأواخر استفاده کرده است.
همچنین محمد بن ابراهیم نیز این کتاب را تخلیص نموده و نامش را «لب لباب المختصر فی‌الاخبار البشر» نامیده است.
تقویم البلدان؛ وی این کتاب را در حیطهٔ جغرافیا نگارش کرده‌است. در این کتاب وی در مورد ۶۲۳ شهر تحقیق کرده. وی در تألیف این کتاب از آثار جغرافی‌دانان بنام دیگری مانند شریف ادریسی، ابن حوقل، یاقوت حموی و دیگران سود برده است.
به پاس خدمات او به علم جغرافیا یکی از فرورفتگیهای سطح ماه و یک مسیر که از آن آغاز میشود به افتخار او بنام ابوالفدا نامگذاری شده اند.
مطهر بن طاهر مقدسی
مطهر بن طاهر مِقْدَسی یکی از جغرافی‌دانان و تاریخ‌نگاران دوران خلافت عباسیان بوده‌است. وی در فلسطین و در شهر بیت المقدس متولد شده‌است. وی بیشتر شهرهای قلمرو حکومت اسلامی را از هندوستان تا اندلس گشته است. و به شرح و وصف آداب و رسوم اقوام نواحی که به آنجا مسافرت نموده و شرح وضعیت شهرهای آنان پرداخته است. وی در نوشتن کتابش بیشتر به مشاهدات عینی خود اتکا نموده‌است.
یکی از آثار وی کتاب "البدء و التاریخ" می‌باشد که برخی آن را به ابوزید بلخی نسبت می‌دهند اما افرادی مثل کلمان هوار فرانسوی این کتاب را نوشتهٔ مطهر مقدسی می‌داند. وی این کتاب را در ۶ جلد با ترجمه فرانسوی و متن عربی در پاریس منتشر نموده‌است. همچنین محمدرضا شفیعی کدکنی همهٔ مجلّدات آن را با عنوان «آفرینش و تاریخ» به فارسی ترجمه کرده و با مقدّمه و تعلیقات در نشر آگه به‌چاپ رسانده است.
بابک اطمینانی
بابک اطمینانی (۱۳۳۵-) نقاش معاصر ایرانی است. اطمینانی عضو شورای انتخاب و داوری ششمین بینال نقاشی تهران، مشاور کمیته داوری و آموزش انجمن نقاشان ایران بوده‌است و در دانشکده‌های هنر ایرانی نقاشی تدریس می‌کند. او در نمایشگاه‌های فردی و گروهی زیادی شرکت کرده‌است، از جمله سومین دوسالانه نقاشی داکا (بنگلادش)، و نمایشگاه نقاشان ایرانی مقیم آمریکا، دانشگاه کالیفرنیا. او جایزه اول و لوح تقدیر چهارمین دوسالانه نقاشی جهان اسلام در سال ۱۳۸۵ را دریافت کرده‌است.
بابک اطمینانی در سال ۱۳۳۵ در تهران زاده شد. پیش از نقاشی رشته‌های گوناگونی را تجربه کرد از جمله مقدمات پزشکی، مهندسی معدن و ادبیات انگلیسی. تا اینکه در ۲۸ سالگی، در زمستان ۱۹۸۴ با دیدن منظره‌ای در طبیعت و احساس کشف و شهود به نقاشی علاقمند شد. او کارشناسی ارشد خود را در رشته طراحی و نقاشی از کالج هنرهای کالیفرنیا گرفته‌است.
سبک او به دوره‌های کاری گوناگونی تقسیم می‌شود: دورهٔ دانشگاهی که شامل کارهای فیگوراتیو می‌شود و کارهایی که با چند سطح ساده با تکه‌های بریده کاغذ اجرا شده‌اند، دورهٔ فی‌البداهه‌ها، دورهٔ تم‌های ایرانی (پروژه فوق لیسانس او)، و دورهٔ آفرینش. او همچنین "آتلیه شیوه" را برای آموزش هنر به روشی جدید افتتاح کرده‌است.
برخوردار ترکمان
میرزا برخوردار بن محمود ترکمان فراهی، نویسنده، شاعر و منشی دوره صفوی است. تاریخ تولد و مرگ او روشن نیست، تنها اطلاعات بدست آمده از او برگرفته از دیباچه کتاب محبوب القلوب است که در آن شرح حال خود را به دست داده‌است.
او در فراه زاده شد و در همانجا به فراگیری ادب و دانش پرداخت و در جوانی به نویسندگی و شاعری روی آورد. سپس به مرو شاهجان * رفت و دو سال نزد اصلان خان، حاکم آنجا، به سر برد. چندی بعد به اصفهان رفت و منشی حسن قلی خان قورچی باشی شاملو شد. در اصفهان به محافل ادبی راه یافت و به تدوین مجموعه داستانهای «رعنا و زیبا» پرداخت . بعدها با تشویق اهل ادب، داستانهای جدیدی به این مجموعه افزود و آن‌ها را تقسیم بندی محتوایی کرد و محفل آرا نامید (فراهی، ص ۷ـ۱۱؛ صفا، ج ۵، بخش ۳، ص ۱۸۰۲).
برخوردار چندی بعد به فراه بازگشت و مدتی به منشیگری پرداخت، آنگاه به هرات و مشهد و سرانجام به اُلکای «دُرون » ـ از توابع درگز ـ رفت (فراهی، ص ۱۱ـ۱۲). و ملازم منوچهرخان قَرَچغای شد که در ۱۰۳۵ ـ سی و نهمین سال سلطنت شاه عباس ـ به حکومت خراسان رسیده بود (اسکندر منشی، ج ۳، ص ۱۰۴۰). بنابراین گفته برخی که او را از منشیان سده دوازدهم دانسته‌اند، صحیح نیست (رجوع کنید به صفا، همانجا).
در یورش کردهای چَمِشْکَزَک به قلعة درون، کتاب محفل آرای برخوردار ترکمان غارت شد (فراهی، ص ۱۸ـ۱۹). او پس از چندی در خبوشان (قوچان کنونی) آن را بازنگاری کرد و محبوب القلوب نامید (همان، ص ۲۰). این کتاب در یک مقدمه، پنج باب و خاتمه تنظیم شده (همان، ص ۲۱) و به مناسبت حکایات «شمسه و قهقهه»، در باب دوم، به شمسه و قهقهه نیز شهرت یافته‌است. نثر کتاب محبوب القلوب مصنوع و دشوار است، اما در روایت داستانها سخن نویسنده شیرینی دیگری می‌یابد و روان تر می‌شود ( رجوع کنید به صفا، ج ۵، بخش ۳، ص ۱۸۰۳). این کتاب بارها در بمبئی و تهران چاپ شده و آخرین بار در ۱۳۳۷ ش در تهران منتشر شده‌است (مشار، ج ۲، ستون ۲۹۴۳).
افزون بر محبوب القلوب، کتاب تاریخی احسن السیر، منسوب به اوست که در فاصله سال‌های ۹۳۰ یا ۹۳۷ قمری نگاشته شده‌است (ایرانیکا، ذیل «برخوردار ترکمان »). به گفته استوری (ج ۱، بخش ۱، ص ۵۳۵) به نقل از ویلیامز این اثر ظاهراً در چهار جلد تألیف شده بوده که تنها جلد چهارم آن در دست است و رویدادهای سلطنت شاه اسماعیل و بابر پادشاه را دربر می‌گیرد و نویسنده آن را به شاه اسماعیل صفوی تقدیم کرده‌است.
زمان تألیف احسن السیر (۹۳۰ـ۹۳۷) و تحریر مجدد محبوب القلوب پس از ۱۰۳۵ (فراهی، ص ۲۰ـ۲۱) نشان می‌دهد که فاصلة نگارش این دو کتاب حدود یکصد سال است؛ ازینرو در صحت ادعای استوری باید تردید کرد؛ به ویژه آنکه برخوردار ترکمان، خود از آن یاد نکرده‌است.
میرزا برخوردار شعر نیز می‌سروده و از او اشعاری، با تخلّص «ممتاز»، به صورت پراکنده در میان داستانهای محبوب القلوب آمده‌است .Encyclopaedia Iranica، s.v. «Bark § ¢ orda ¦ r Torkma ¦ n»، (by R. D.Mc Chesney); Charles Ambrose Storey، Persian literature: a biobibliographical survey، vol. I، Londo n ۱۹۷۰.
طاق‌نصرت
طاق‌نصرت، تاق پیروزی، تاق نصرت یا خوازه تاق یا سازه‌ای چوبی یا فلزی است که برای سرداران و پادشاهان پیروز هنگام بازآمدن از سفر یا جنگ آذین‌بندی کنند.
همچنین به هنگام بازدید شاهان و بزرگان از منطقه‌ای گاه در جایگاه ورود آن‌ها تاق پیروزی بسته می‌شود. این کار را در قدیم خوازه‌بستن نیز می‌گفتند.
در برخی کشورها به یادبود شاه یا رویدادی بزرگ گاه تاق پیروزی‌های برپا می‌کنند مانند تاق پیروزی تیتوس در رم ایتالیا و تاق پیروزی پاریس.
طاق پیروزی ساختاری برجسته است که به شکل یک آرامگاه با یک یا چند گذر طاقدرا پیچیده است که اغلب بر روی جاده طراحی شده اند. در ساده ترین شکل، یک طاق پیروزی از دو قله عظیم متصل به یک طاق است که با انتساب مسطح یا اتاق زیر شیروانی که در آن یک مجسمه نصب می شود یا دارای کتیبه های یادبود می باشد ساخته می شود. ساختار اصلی اغلب با حکاکی، نقاشی ، مجسمه سازی و تسلیحات تزئین شده است.
ای‌تی‌پاز
ای‌تی‌پاز طبقه‌ای از آنزیم‌ها هستند که باعث تسریع در تجزیه ATP به ADP و یون فسفات می‌شوند. این واکنش فسفات‌زدایی منجر به آزاد شدن انرژی می‌شود که توسط آنزیم برای انجام واکنش‌های شیمیایی که در حالت عادی اتفاق نمی‌افتند استفاده می‌شود. چنین فرایند در اشکال مختلف حیات اتفاق می‌افتد.
بعضی از این آنزیم‌ها پروتئین‌های غشائی درونی هستند که به درون غشاء سلولی متصل شده‌اند و مواد حل شدهٔ دو طرف غشاء را جابه‌جا می‌کنند. این آنزیم‌ها "ATPaseهای تراغشائی" نامیده می‌شوند.
ATPaseهای تراغشائی مواد لازم برای سوخت و ساز سلول را وارد سلول کرده و سموم و ضایعات و سایر موادی که مانع انجام فرایندهای سلولی می‌شود را خارج می‌کنند. یکی از مثال‌های مهم جابه‌جاگر سدیم-پتاسیم (یا ATPase سدیم/پتاسیم) است که تعادل غلظت یونی لازم برای حفظ پتانسیل سلول را ایجاد می‌کند. مثالی دیگر ATPase هیدروژن پتاسیم (K/H-ATPase یا پمپ پروتونی معدی) است که محیط داخل معده را اسیدی می‌کند.
انواع مختلفی از ATPase وجود دارند که این تفاوت می‌تواند در کارکرد (سنتز ATP و/یا آبکافت)، ساختار (F-، V-، A-ATPase دارای موتور چرخان هستند) یا در نوع یونی باشد که جابه‌جا می‌کنند.
به علت این که این کلاس از پمپ ها، ضمن انتقال مواد دچار فسفریلاسیون و دفسفریلاسیون می شوند، به آن ها پمپ های کلاس P می گویند. در تمام این خانواده اسیدآمینه ای که فسفریله می‌شود آسپارتیک اسید است که در تکامل حفظ شده است موتیفی که در طی تکامل در این خانواده حفظ شده موتیف DKTGT (آسپارتیک اسید، لیزین، ترئونین، گلایسین،ترئونین) است و منبع فسفات، گروه فسفات γ ،ATP است. ارگانیسم ها حدود 70 درصد از انرژی که تولید می کنند صرف مصرف این فوق خانواده ی P-Type می شود. کاری که این فوق خانواده انجام می دهد 1- انتقال موادغذایی به داخل سلول، 2- خارج کردن سموم از داخل به خارج و ایجاد گرادیان یونی با مصرف ATP. این کلاس در پمپ کردن یون ها نقش دارند و دارای دو زیرواحد A که جایگاه فعال پمپ بوده و به ATP متصل می شوند و دو زیرواحد B می باشد که نقش تنظیمی دارد.  ویژگی های ساختاری این فوق خانوده : در همه ی آنها دارای یک دمین ترانس ممبران (TM) اند.که حدود 8 تا 10 بار از عرض غشاء عبور کرده است و 3 تا دمین سیتوپلاسمی دارد. یک دمین به نام فسفریلیشن یا P-Domain دمین دوم دمین متصل شونده به نوکلئوتید یا N-Domain که محل اتصال ATP است سومین دمین actuator Domain (A-domain) که یک عمل اتوماتیک را برای عمل دومین های اول و دوم انجام می دهد.کاری که دمین ها انجام می دهند این است که در سطح سیتوزول ATP به دمین N متصل می‌شود سپس در دمین P عملکرد فسفریلاسیون صورت می گیرد سپس تغییری در ساختار ایجاد می‌شود و که با کمک دمین A و بخش های ترانس ممبران بخش کانالی ایجاد می‌شود که آن وضعیت کاملاً به صورت معکوس پذیر می باشد علت معکوس بودن به خاطر اتصال برگشت پذیر فسفات است. بنابراین این خانواده دارای دوتا کانفورماسیون اصلی اند : 1-کانفورماسیونی که به سمت داخل سیتوزول است (E_1) ،  2- کانفورماسیونی که کانال به سمت خارج سیتوزول ایجاد شده است (E_2).
سرب (II) سولفید
سرب (II) سولفید یک ترکیب معدنی متشکل از سرب وگوگرد است.
مس(I) سولفید
مس (۱) سولفید یک ترکیب معدنی متشکل از مس و گوگرد با فرمول CuS است.
ژرمانیوم (IV) سولفید
ژرمانیوم (۴) سولفید ترکیبی معدنی با فرمول GeS است. ژرمانیوم (۴) سولفید ساختار بلوری دارد و در ۸۰۰ °C ذوب می‌شود.
حسگر گرانش بی
حسگر گرانش بی نام مأموریتی است که طی آن ماهواره‌ای برای اندازه‌گیری انحنای فضازمان در سال ۲۰۰۴ به فضا فرستاده شد. بخش پرواز ماهواره تا ۲۰۰۵ طول کشید و تحلیل داده‌ها تا دسامبر سال ۲۰۱۰ طول کشید. نتایج حاصله در سایتی که به همین منظور طراحی شده بود منتشر شد. Gravity Probe B : Outcome.
پروتئین‌های غشائی سراسری
پروتئین غشای سراسری یک یا گروهی از پروتئین‌هاست که به‌طور همیشگی به غشای سلول پیوسته‌است. توده‌های کروی‌شکل که در لایهٔ دوطبقه چربی شناورند، اینها پروتئین‌های غشا هستند که بخش اعظم آنها را گلیکو پروتئین‌ها تشکیل می‌دهند. دو گونه پروتئین در غشا وجود دارد: پروتئین غشای درونی یا سرتاسری که در همهٔ قطر غشا نفوذ می‌کنند و پروتئین‌های خارجی که فقط به یک سمت غشا می‌چسبند و در آن نفوذ نمی‌کنند. شمار بسیاری از پروتئین غشای درونی مجراهای ساختاری ایجاد می‌کنند که از راه آنها مولکول‌های آب و مواد محلول درآب به ویژه یون‌ها می‌توانند بین مایع بیرون‌سلولی و درون‌سلولی انتشار یابند. این مجراهای پروتئینی دارای ویژگی‌های انتخابی نیز هستند که واپخش گزینشی برخی مواد به میزان بیشتر از مواد دیگر را امکان‌پذیر می‌سازند. شمار دیگر از پروتئین غشائی درونی به عنوان پروتئین‌های حامل برای جابجایی موادی عمل می‌کنند که در غیر این صورت نمی‌توانستند از لایهٔ دوطبقه چربی نفوذ کنند. گاهی نیز این پروتئین‌های حامل مواد را در جهتی خلاف جهت پخش طبیعی آنها جابجا می‌کنند که «انتقال فعال» نامیده می‌شوند. شمار دیگری از پروتئین غشائی درونی نقش آنزیمی دارند. پروتئین‌های پیرامونی بیشتر روی سطح درونی پوسته وجود دارند و غالباً به یکی از پروتئین غشائی درونی چسبیده‌اند. این پروتئین‌های پیرامونی تقریباً به‌طور کامل نقش آنزیمی یا نقش دیگر سازمان دهنده‌های درون‌یاخته‌ای را دارا می‌باشند.
چنین پروتئین‌هایی را تنها می‌توان به کمک زداینده‌ها، حلال‌های غیرقطبی، یا عوامل واسرشتنده از پوستهٔ یاخته جدا کرد.
زین‌العابدین اصفهانی
زین العابدین بن محمدتقی اصفهانی (۱۱۸۷–۱۳۰۰ه‍. ق/۱۷۷۳–۱۸۸۲م) معروف به اشرف‌الکتاب از استادان مسلم خط نسخ در سده سیزدهم هجری و از خوشنویسان در بار ناصرالدین شاه قاجار بود. وی در سال ۱۱۸۷ هجری قمری در اصفهان دیده به جهان گشود و فرزند محمد تقی اصفهانی است.
آقا زین‌العابدین اصفهانی لقب "اشرف‌الکتاب" را از ناصرالدین شاه دریافت کرد و همچنین برخی از آثارش را "سلطانی" رقم یا امضاء می‌کرده‌است. همچنین او از سوی استادان و خطاطان زمان خود به لقب «سلطان الخطاطین» گرفته بود.
استادان او آقا محمود خوشنویس اصفهانی و آقا عبدالغفار اصفهانی بوده‌اند و از روی آثار میرزا احمد نیریزی هم بسیار مشق کرده‌است.
از شاگردان وی نیز می‌توان از شرف المعالی سید محمد اصفهانی مشهور به بقا، میرزا محمد علی خوشنویس (جد خاندان قدسی)، میرزا علی‌رضا معروف به آقا جان پرتو، زین‌العابدین محلاتی و میرزا محمد علی سلطان الکتاب اصفهانی نام برد. همچنین زین‌العابدین محلاتی، میرزا محمد علی تنباکو فروش، میرزا محمد علی مطلق و سید علی‌اکبر اردستانی را از جمله شاگردان او نام برده‌اند.
هم عصران نسخ‌نویس وی نیز میرزا غلام‌علی اصفهانی خوشنویس پرتوان عهد قاجاریه و آقا هاشم و محمد حسن نسخ نویس بوده‌اند.
اشرف الکتاب عمری طولانی داشته و تذکره نویسان سن وی را بیش از صد سال و حداقل ۱۰۲ سال ذکر کرده‌اند که ظاهراً تا سنین بالا هم به کتابت و مشق اشتغال داشته‌است. او بنا به نقلی در سال ۱۲۹۶ یا قولی دیگر ۱۳۰۰ قمری درگذشته‌است.
قرآنی از وی که به تاریخ ۱۲۷۸ و در کهولت سن و ضعف جسمانی، به گواه خود در رقم انتهای آن، باقی مانده از کثرت هم و لطافت طبعش خبر می‌دهد. البته قرآنی نیز در نهایت زیبایی از وی بجا مانده که تاریخ اتمام آن سال ۱۲۴۸ قمری، و مشهور به مصحف زرین است که احتمالاً در موزه ملک نگهداری می‌شود.
مدفن او در اصفهان است
قابل ذکر است که در نسخ نویسان مشهور ایرانی، کاتبان و خوشنویسان دیگری نیز به نام "زین العابدین" بوده‌اند مانند زین‌العابدین محلاتی، زین‌العابدین قزوینی معروف به معجزنگار، زین‌العابدین شریفی قزوینی معروف به صدرالکتّاب و ملک‌الخطاطین، زین‌العابدین خوانساری، زین‌العابدین حسینی، زین‌العابدین یزدی، زین‌العابدین گرگانی یا جرجانی.
همچنین یک زین‌العابدین اصفهانی دیگر هست که در سال ۱۳۰۲ قمری در گذشته و نقاش و قلمدان ساز بوده و معروف به میرآقا و میر زین العابدین که جد حاج مصورالملکی اصفهانی بود.
نخستین خون
نخستین خون اولین فیلم از سری فیلم‌های رمبو می‌باشد که در سال ۱۹۸۲ به کارگردانی تد کاچف و بازیگری سیلوستر استالونه به روی پردهٔ سینماها رفت. قهرمان اصلی داستان جان رمبو سرباز کهنه کاری است که به تازگی از جنگ ویتنام برگشته و طی یک سری اتفاق در جریان فیلم قرار می‌گیرد.
دنباله جدید این فیلم با نام در سال ۲۰۱۹ اکران شد.
داستان این فیلم در ارتباط با سرباز فوق حرفه‌ای می‌باشد که برای زندگی به شهری می‌رود اما پلیس آن شهر به او تهمت زده و او را اذیت می‌کند و ناخواسته او را در مسیری قرار می‌دهد که مجبور به دفاع از خود و درگیری با ارتش و پلیس می‌کند.
منصفه (روستا)
جمعیت آن (۳۵۲) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
منسکیه (روستا)
جمعیت آن (۲۵۱) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
منصاف (روستا)
جمعیت آن (۱۶۹) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
مشیه (روستا)
جمعیت آن (۵۸۸) نفر (۱۵ خانوار) می‌باشد.
یاروسلاو هاشک
یاروسلاو هاشک زاده ۳۰ آوریل ۱۸۸۳ – درگذشته ۳ ژانویه ۱۹۲۳ نویسنده و طنزپرداز چک بود که بیشتر به خاطر رمان سرباز خوب شوایک معروف است.
هاشک در ۳۰ آوریل ۱۸۸۳ در پراگ متولد شد. پدر هاشک آموزگار بود و پس از مرگ وی در سیزده‌سالگی با خانواده‌اش در فقر گذران زندگی می‌کرد. هاشک به سختی می‌توانست در مقابل وسوسه‌اش به گشت و گذار مقاومت کند و کارل چاپک در مورد او می‌نویسد: «هاشک آدمی بود که دنیا را دیده‌بود، دیگران فقط راجع به آن می‌نویسند.» سرزمین چک در آن هنگام تحت سلطهٔ امپراتوری اتریش بود و دشمنی چک‌ها با آلمانی‌ها و اتریشی‌های مقیم پایتخت به درگیری مستقیم رسیده بود. همین مبارزه مضمون بسیاری از آثار هاشک و معاصران او را تشکیل می‌دهد. نخستین نوشته‌های هاشک در سالهای آغازین قرن بیستم در مطبوعات چک پدیدار شد و عمدتاً خاطرات سفرهایش به اسلواکی و کشورهای دیگر و نیز نوشته‌های فکاهی دربارهٔ مسائل روز را شامل می‌شد. در سالهای بعد مقالات و داستان‌هایش جنبهٔ انتقادی و مبارزاتی بیشتری یافت. با شروع جنگ جهانی اول، هاشک به ارتش اتریش فرا خوانده شد، ولی خیلی زود خود را تسلیم نیروهای روس کرد و به واحد نظامی چکسلواکی که در روسیه تشکیل شده بود پیوست. در همان زمان با بسیاری از روزنامه‌های روس در جبهه با بلشویکها به همکاری پرداخت. هاشک در سال ۱۹۲۰ به میهنش بازگشت و به نوشتن شاهکار خود، رمان سرباز خوب شوایک پرداخت و تا زمان مرگش در ۱۹۲۳ مشغول همین کار بود. این اثر که ترجمه‌های مختلفی هم از آن به زبان فارسی وجود دارد، برای او شهرت جهانی به ارمغان آورد و فیلم‌ها و نمایشنامه‌های پرشماری از روی آن ساخته شد.
منجل (روستا)
جمعیت آن (۹۷۵) نفر (۱۹ خانوار) می‌باشد.
منجر (روستا)
جمعیت آن (۱۲۱) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
منتاب (روستا)
جمعیت آن (۲۵۶) نفر (۱۰ خانوار) می‌باشد.
منحج (روستا)
جمعیت آن (۱۴۶) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
مندجه (روستا)
جمعیت آن (۱۰۱) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
منسود (روستا)
در سال ۱۹۸۵، جمعیت آن (۱۲۸) نفر (۸ خانوار) گزارش شده.
بنو منصور (یمن)
جمعیت آن (۸۸۵) نفر (۱۹ خانوار) می‌باشد.
خیابان فبورگ-سن-انوره
خیابان فبورگ-سن-اُنوره :خیابانی در منطقه ۸ شهر پاریس است. این خیابان به علت وجود فروشگاه‌های عرضه لباس شرکت‌های مشهور مد شهرت دارد.
کاخ الیزه، وزارت کشور فرانسه، سفارت انگلستان و سفارت ایرلند شمالی در این خیابان واقع شده‌اند.
نبرد میدوی
نبرد میدوی بزرگترین نبرد دریایی در اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم بود.
در ۴ ژوئن ۱۹۴۲م نبرد دریایی میدوی (Battle of Midway) در اقیانوس آرام میان ژاپن و آمریکا آغاز شد. این نبرد یکی از تعیین‌کننده‌ترین نبردهای جنگ جهانی دوم در منطقه اقیانوس آرام محسوب می‌شود.
نیروی دریایی امپراتوری ژاپن به فرماندهی دریادار یاماموتو ایسوروکو قصد داشت با تسخیر جزایر میدوی حوزه دفاعی خود در اقیانوس آرام را گسترش داده و خطر هرگونه ضدحمله آمریکا را از طریق مجمع الجزایر هاوایی یا از طریق استرالیا از بین ببرد. در جزایر میدوی پایگاه‌های هوایی پیشرفته‌ای برای حفاظت از مجمع الجزایر هاوایی توسط آمریکایی‌ها ایجاد شده بود. مجمع الجزایر هاوایی در ۱۵۰۰ مایلی جزایر میدوی قرار داشت.
دریادار یاماموتو ایسوروکو پیش از این فرماندهی حمله به پایگاه دریایی پرل هاربر آمریکا در مجمع الجزایر هاوایی را بر عهده داشت که منجر به آغاز جنگ میان ایالات متحده و امپراتوری ژاپن شد. یاماموتو در پی موفقیت در نبرد دریای کوریل تصمیم گرفت با حمله به جزایر میدوی و پایگاه دریایی آمریکایی‌ها در آن، بخش اصلی ناوهای هواپیمابر آمریکا را نابود کرده و کنترل ژاپن بر اقیانوس آرام را تضمین کند. در روز ۴ ژوئن و در ساعت ۴:۳۰ دقیقه بامداد دریابد ناگومو چوایچی به دستور فرمانده کل نیروی دریایی امپراتوری ژاپن دریادار یاماموتو حمله به جزایر میدوی را با استفاده از تعداد زیادی هواپیماهای بمب‌افکن آغاز کرد.
بمباران‌های هواپیماهای ژاپنی برای نابود کردن مواضع دفاعی آمریکایی‌ها در جزایر میدوی و اشغال آن کافی نبود.
نبردی سهمگین در دریا و آسمان میان نیروهای دو طرف درگرفت، از ۴ فروند ناو هواپیمابر ژاپن که برای این حمله اعزام شده بود ۲ ناو هواپیمابر ژاپنی در همان روز اول یعنی ۴ ژوئن و ۲ ناو هواپیمابر دیگر در روز ۵ ژوئن غرق شدند.
ناوهواپیمابر یورک تاون آمریکایی‌ها نیز که بشدت آسیب دیده بود در روز ۷ ژوئن غرق می‌شود.
اطلاعات دقیق آمریکایی‌ها سبب شده بود که از نقشه دریادار یاماموتو ایسوروکو از پیش آگاه شده و در نتیجه ضربات قاطعی بر ناوگان ژاپن وارد کردند. این نبرد از این رو اهمیت داشت که میان ناوهای هواپیمابر دو طرف صورت می‌گرفت. پس از این نبرد به حضور نظامی ژاپن در اقیانوس آرام مرکزی پایان داده شد.
نبرد میدوی پس از ۳ روز درگیری تمام عیار در روز ۷ ژوئن خاتمه یافت. در این نبرد حدود ۳۰۵۷ نفر از نظامیان ژاپنی و حدود ۳۰۷ نفر از آمریکاییها کشته شدند. در این نبرد ژاپنی‌ها ۴ ناو هواپیمابر، ناو هواپیمابر ژاپنی آکاگی، ناو هواپیمابر ژاپنی کاگا، ناو هواپیمابر ژاپنی سوریو و ناو هواپیمابر ژاپنی هیریو، یک نبردناو سنگین، رزمناو ژاپنی میکوما و حدود ۲۴۸ هواپیمای خود را از دست دادند. آمریکایی‌ها نیز یک ناو هواپیمابر یواس‌اس یورک‌تاون (سی‌وی-۵) و یک ناوشکن، یواس‌اس‌هامان (دی‌دی-۴۱۲) و همچنین حدود ۱۵۰ هواپیمای خود را از دست دادند.
محمدزمان کرمانی
محمد زمان کرمانی از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان قرن دهم هجری است او در تبریز نشو و نما کرد و بدین سبب به "محمد زمان تبریزی" معروف شد. قاضی میر احمد منشی در کتاب گلستان هنر می‌گوید: "هم کاتب بود هم قطعه نویس خطش نازک و بامزه".
در گذشت محمد زمان را سال ۹۹۴ هجری قمری ذکر کرده‌اند.
شاه‌محمود نیشابوری
شاه‌محمود نیشابوری ملقب به زرین قلم از خوشنویسان قرن دهم است. او در خط نستعلیق استادی بی‌نظیر بوده و از این نظر مولانا عبدی عمو و استاد خود را که در اوایل سلطنت شاه تهماسب بهترین خطاط سلطنتی محسوب می‌شده تحت‌الشعاع قرار داد و از او لقب زرین قلم را گرفت.
شاه اسماعیل برای او احترام خاصی قائل بود. به طوری که در جنگ چالدران با عثمانی (۹۲۰ه‍. ق/۸۹۳ه‍. ش) چنان نگران سلامتی او بود که دستور داد این خوشنویس بزرگ و نیز نقاش معروف، کمال‌الدین بهزاد را همچون گنجی گران‌بها در غاری امن پنهان کردند. گفته می‌شود پس از جنگ، شاه قبل از هر چیز سلامتی این دو استاد را جویا شد.
شاه محمود نیشابوری ازجمله خوشنویسانی بود که همراه با خوشنویسان صاحب نامی چون مولانا مالک دیلمی و تنی چند از نستعلیق‌نویسان دیگر مانند محب‌علی (سرپرست کتابخانه)، ملا عیشی هروی و مولانا رستم علی که در ابتدا برای بهرام میرزا صفوی کار می‌کرد، مشغول نوشتن نسخه خطی هفت اورنگ جامی شد. این کتاب از مشهورترین نسخه‌های خطی است و اکنون در نگارخانه فری‌یر در واشینگتن است. اتمام این کتاب با بیست و هشت مینیاتوری که دارد نه سال طول کشید.
در جوانی از ملازمان شاه تهماسب صفوی شد و همراه خوشنویسان و نقاشان دیگر در کتابخانه سلطنتی در تبریز مشغول کتابت بود. سپس به مشهد رفت و بیست سال در آنجا زیست. شاه محمود تمام عمر مجرد زیست و ازدواج نکرد. گفته می‌شود در سال ۹۷۲ در مشهد درگذشته و در جوار قبر سلطان‌علی مشهدی به خاک سپرده شده، اما آثار تاریخ دار وی پس از این تاریخ هم موجود است.
خیابان اپرا
خیابان اُپِرا ، یا اَوِنُو دو لُپِرا (Avenue de l'Opéra): خیابانی در مرکز شهر پاریس است. این خیابان از موزه لوور آغاز و به اپرا گارنیه ختم می‌شود. اپرا گارنیه تا قبل از ساخت اپرا باستیل تئاتر اصلی شهر پاریس بود.
این محل جایگاه اصلی دفاتر و موسسات اعتباری و فروشگاه‌های زنجیره‌ای است. به عنوان مثال می‌توان از فروشگاه‌های زنجیره‌ای پرنتام(Printemp) و نگارخانه لافایت نام برد. همچنین دفاتر موسسات عظیم مالی چون کردیت لیونه (crédit Lyonnais) و امریکن اکسپرس (American Express) نیز در این محله قرار دارد.
آذربو
آذربو یا آذربویه یا عرطنیثا گیاهی است خودرو از تیره اسفناج. این گیاه برگ‌های ریز به هم فشرده دارد. ریشه آن را گلیم شوی یا چوبک اشنان می‌نامند.
چوبک زبر و چوهٔ صباغان را در طبقه‌بندی به زبان لاتین (Acanthophyllum squarrosum)می‌نامند، عربی آن سطرونیون، یونانی آن آذربویه است. بخور مریم نوعی از آن است ریشه گیاهی است سیاه رنگ شبیه به شلغم و بر روی آن چیزی مانند گره رسته و گیاه آن خاردار به اندازه شبری و شاخ و برگش شبیه به برگ کرنب و میوه اش شبیه به غلاف نخود با دو یا سه عدد دانه زرد رنگی. گفته‌اند گل آن زرد است. طبیعت آن گرم و خشک در سوم است. این دارو با خواص عطسه‌آور و پاک‌کنندگی و بازکنندگی در موارد سقط جنین و سنگ‌های کلیه و مثانه بکار فته و مدر (بول و حیض) و حل‌کنندگی می‌باشد مواد مترشحه اضافی را جذب نموده و موادی که در مفاصل در شرف رسوب هستند دفع می‌نماید. دردهای حاصل از گزیدگی حشرات را مسکن است. هشدار:مقدار مصرف آن به صورت شربت یک مثقال و بیش از آن کشنده است. درختچه ای کوچک با رنگ پوست کبود صاف یا کمی کرک دار یا برگهایی کشیده نوک تیز و گلهایش در مجموعه ای در روی یک پایک بلند قرار دارد نام‌های دیگر آن: اسپرون، چوغان، فلار، غاسول، عرطنیثه، صابونیه، فول‌العرب و صابونی می‌باشد.
آذرگون (ابهام‌زدایی)
آذرگون دارای معانی و کاربردهای زیر است.
سلیم نیشابوری
سلیم نیشابوری خوشنویس زبردست قرن دهم هجری و از شاگردان شاه‌محمود نیشابوری در خط نستعلیق بوده که به نوشته عبدالمحمدخان ایرانی در کتاب پیدایش خط و خطاطان در نقاشی و تذهیب نیز دست داشته است. در این کتاب آمده او پس از شاگردی شاه محمود نیشابوری استاد مسلم خوشنویسی به استرآباد رفت و نزد جلال الدین حیدر استرآبادی شاگردی کرد و پس از آن مدتی هم در یزد نزد قطب الدین یزدی به تحصیل خط پرداخت. تا در نگاشتن خط خفی و جلی مهارتی کامل یافت.
عبدی نیشابوری
مولانا عبدی نیشابوری از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان و شاعران بزرگ قرن دهم هجری است. او در اوایل سلطنت شاه تهماسب اول صفوی بهترین خطاط سلطنتی محسوب می‌شده است.
نام اصلی او عبدالله است و نام پدرش حسن است. او به ملا عبدی قلندر نیز شهرت دارد چرا که امیرعلی‌شیر نوایی او را چنین خوانده و خود نیز با این نسبت رقم دارد.
عبدی نیشابوری از خوشنویسان ملازم دربار شاه تهماسب صفوی بود که ظاهراً در دربار شاه اسماعیل نیز به امر کتابت اشتغال داشته و به همین مناسبت «شاهی» رقم می‌کرده است. هرچند بسیاری از منابع قدیمی خط کتابت عبدی را ستوده و او را کاتبی بی‌بدل خوانده‌اند، اما در خط مشق و جلی نیز آثار شیوائی دارد.
مولانا عبدی از شاگردان سلطان‌علی مشهدی بود. همچنین او عمو و استاد شاه‌محمود نیشابوری ملقب به زرین قلم خوشنویس بزرگ دربار شاه طهماسب بود.
برخی از آثار او عبارتند از:
ملکه (دهستان)
جمعیت این دهستان در حدود (۲۳ خانوار) و (۲۷۵۹) نفر می‌باشد.  روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
شاه‌محمود رهی نیشابوری
شاه‌محمود رهی نیشابوری از خوشنویسان و نستعلیقنویسان بزرگ قرن دهم هجری است.
او اهل نیشابور بوده و در خطاطی، نقاشی و شعر دست داشته و «رهی» تخلص می‌کرده است. این هنرمند بیشتر زندگی خود را در مشهد بسر برده و در خوشنویسی شاگرد سلطانعلی مشهدی و عبدی نیشابوری بوده است.
او را با خوشنویس نامی هم عصر خود شاه محمود نیشابوری و شاعر معاصر رهی معیری که او هم «رهی» تخلص می‌کرد، نباید اشتباه گرفت.
قالب شعر
قالب شعر، به شکل شعر گفته می‌شود که بر دو نوع است: شکل ظاهری و شکل درونی (یا شکل ذهنی). شکل ظاهری که شامل وزن یا بی‌وزنی، تساوی مصرع‌ها یا کوتاهی و بلندی آنها، قافیه‌ها - در صورتی که قافیه‌ای وجود داشته باشد- و صداها و حرکات ظاهری کلمه می‌باشد.
قالب در شعر کلاسیک فارسی، شکل ظاهری است که قافیه به شعر می‌بخشد. طول هر مصرع، چیدمان هجاهای هر مصرع، تعداد بیت‌ها، آرایش مصرع‌ها، قافیه آرایی آن‌ها و حتی عاطفه انتقالی شاعر به خواننده، از دیگر عامل‌های تعیین‌کننده قالب ظاهری شعر هستند. .
در شعر سپید و شعر نوی فارسی، عنصری مهم‌تر و عمیق‌تر وجود دارد با عنوان شکل درونی (شکل ذهنی). شکل ذهنی عبارت است از: محیطی که شعر در آن حرکت می‌کند، و پیش می‌رود و اشیاء و احساس‌ها را با خود به پیش می‌برد. شکل ذهنی به یک شعر یا یکپارچگی می‌دهد یا آن را از وحدت و استحکام درمی‌آورد.
به محل قرارگیری قوافی در یک شعر، قافیه آرایی آن شعر گفته می‌شود. برای مثال قالب مثنوی دارای قوافی مشابه در انتهای هر مصرع است و قافیه هر بیت ممکن است با قافیه دیگر بیت‌ها تفاوت داشته باشد. لیکن در یک قصیده، قافیه در پایان تمام ابیات و همچنین انتهای مصرع اول به صورت مشابه تکرار می‌شود.
طول مصرع‌ها و چیدمان هجاهای هر مصرع را در یک شعر، وزن آن شعر می‌گویند. هجاها در زبان فارسی به سه دسته کوتاه، بلند و کشیده تقسیم می‌شوند. حال اگر در دو مصرع اولا تعداد هجاها با هم برابر بوده و ثانیاً هجاهای کوتاه و بلند آن‌ها در مقابل هم قرار داشته باشند، آن دو مصرع هم وزن نامیده می‌شوند. (هجای کشیده را می‌توان با یک هجای کوتاه + یک هجای بلند معادل گرفت. مثال:
در—د--مز—یا—رس—ت--در—مان—نیز—هم
دل—ف--دا—ی--او—ش--دو—جان—نیز—هم
قالب مستزاد، در میان قالبهای کلاسیک شعر فارسی تنها قالبی است که در آن بخش‌های غیر هم وزن وجود دارد.
با وجود آنکه با چنین تعریفی بی‌نهایت قالب شعری می‌توان ارائه داد، لیکن اکثر شعرای کلاسیک پارسی گوی، تلاش کرده‌اند تا از قالبهای معروف شعر فارسی خارج نشوند. قالبهای کلاسیک معروف شعر فارسی به شرح زیرند:
نیما یوشیج (علی اسفندیاری) در قالب شعر کلاسیک تغییراتی ایجاد کرد و آن را به شکل شعر نو درآورد. در شعر نیمایی هجاها با هم یکسان نیست و مصرع‌ها کوتاه و بلند است. نیز در این نوع شعر قافیه‌ها می‌توانند متفاوت باشند و نیازی به نظم و هماهنگی در قافیه‌بندی نیست.
احمد شاملو در شعر سپید از تقطیع استفاده کرد. وزن کلمات به این نوع شعر قالب درونی یا شکلی ذهنی می‌دهد و به این دلیل قالب شعر سپید از قالب شعر نیمایی متفاوت است.
آنچه دربارهٔ قالب شعر مهم است وحدت ذهنی است که چه در قالب کلاسیک و چه در قالب شعر نوی نیمایی و شعر سپید باید رعایت شود. همان‌قدر که شعر موزون باید از وحدتی ذهنی برخوردار باشد شعر آزاد یا بی‌وزن نیز باید از یکپارچگی برخوردار گردد.
مبارک الصباح
شیخ مبارک ابن صباح الصباح (۱۸۳۷ – ۲۸ نوامبر ۱۹۱۵) (به عربی: الشیخ مبارک بن صباح الصباح) "بزرگ" هفتمین حکمران کشور کویت از ۱۸ مه ۱۸۹۶ تا هنگام مرگش بود. حکمرانی کویت با مرگ مشکوک برادر ناتنی‌اش به وی رسید. شیخ مبارک همچنین پدر دو حکمران بعدی کویت می‌باشد. او از معدود روسای حکومت‌ها است که همراه نام او لقب بزرگ یا کبیر را به انتهای اسم‌اش اضافه کرده‌اند.
محمدحسین شیرازی
میرزا محمد حسین شیرازی معروف به «کاتب‌السلطان» فرزند حاج محمدحسن شیرازی و مادرش دختر حاجی میرزا محمد تاجر شیرازی است.آثار او تا تاریخ ۱۳۱۶ نیز دیده شده و پس از آن معلوم نشد تا چه زمانی می‌زیسته‌است.
میرزا فتحعلی حجاب
میرزا فتحعلی معروف به حجاب شیرازی فرزند محمد جعفر شیرازی از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان زبردست قرن سیزدهم هجری بوده است. او مردی با کمال، ادیب، هنرمند و شاعر بوده در شعر «حجاب» تخلص می‌کرد و در خوشنویسی «فتحعلی» رقم می‌کرده است.  میرزا فتحعلی حجاب شیرازی از نستعلیق‌نویسان طراز اول دوره قاجار است . در شیراز متولد شد و نزد میرزا کوچک وصال شاگردی کرد و کمال و اخلاق و هنر و دانش آموخت . حجاب شعر هم می سرود و از او دیوانی در شش هزار بیت باقی است . وی شش قلم نستعلیق را کامل می‌نوشت و خطش چنان استادانه بود که گاه با میرعماد اشتباه می‌گرفتند. به همین دلیل بعدها خود در شیوه‌اش تغییراتی به‌وجود آورد. منظور از شش قلم نستعلیق یا شش دانگ، اندازهٔ سطح مقطع قلم است که از ریزترین تا درشت‌ترین اندازه تراشیده می‌شود. ریزترین اندازه را در سطح مقطع قلم خوشنویسی، غبار گویند و اندازه‌های بعدی تا درشت‌ترین قلم به ترتیب عبارتند از : کتابت خفی، کتابت، قلم ( دانگ ) سرفصلی، قلم ( دانگ ) مشقه، قلم ( دانگ ) جلی.
عمر حجاب چندان طولانی نبود و گویا به پنجاه نرسید. او در سال ۱۲۶۹ه.ق در شیراز بدرود حیات گفت و در بقعه شاه چراغ به خاک سپرده شد.
از آثار میرزا فتحعلی حجاب شیرازی می‌توان این نمونه‌ها را برشمرد: یک نسخه شش دفتر مثنوی مولوی متعلق به کاخ موزهٔ گلستان ـ یک نسخه لوایح جامی و تاریخ معجم در همان کتابخانه.
دیوان امام
دیوان امام کتابی است به قلم روح‌الله خمینی (۱۳۶۸–۱۲۸۱) که در ۶ فصل (غزلیات، رباعیات، قصاید، مسمط، ترجیع بند و اشعار پراکنده تنظیم شده و اولین بار توسط مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی در ۴۳۸ صفحه انتشاریافته‌است)
بسیاری از شعرای معاصر همچون حمید سبزواری، جواد محقق، عبدالجبار کاکایی، رحیم زریان، محمدعلی بهمنی، کامران شرفشاهی، سعید بیابانکی، صابر امامی، عباس چشامی و امیر مرزبان، از این دیوان تحلیل و تجلیل کرده اند.
اشعار این دیوان که عمدتاً در سبک عراقی سروده شده‌اند، به زبان‌های دیگری نیز ترجمه و انتشار یافته‌اند.
دیوان امام در چند قطع مختلف توسط مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی منتشر شده‌است.
بنا بر روایتی، ترجمۀ انگلیسی این شعر توسط راجر کوپر که در دهۀی شصت به اتهام جاسوسی برای انگلستان در زندان اوین زندانی بود، انجام گرفته است.
اشعار روح‌الله خمینی اولین بار ۱۸ روز پس از درگذشت وی در روزنامه کیهان منتشر شد و بلافاصله در رسانه‌های بین‌المللی بازتاب یافت. اولین شعر منتشر شده از وی غزلی چهارده مصرعی بود با مطلع «من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم» که توسط احمد خمینی فرزند وی در اختیار روزنامه کیهان قرار گرفت. و در قالب چند کتاب شعر و عمدتا دیوان امام منتشر شد.
انتشار این اشعار که نشانگر وجه دیگر شخصیّت روح‌الله خمینی و دیدگاه‌های وی و منش عرفانی او بود برای رسانه‌های غربی تازگی داشت. روزنامه نیویورک تایمز نوشت که این غزل روح‌الله خمینی در آخرین شماره هفته نامه سیاسی هنری نیو ریپابلیک انتشار خواهد یافت. ترجمه غزل توسط ویلیام چیتیک شیعه‌شناس، مترجم و متخصص برجسته متون کلاسیک عرفانی، فلسفی اسلامی برای هفته نامه نیو ریپابلیک انجام داده بود. شائول بخاش به این روزنامه گفت که غزل خمینی بسیار برجسته و قابل توجه‌است. پاتریک کلاسون شعر را به هفته نامه نیو ریپابلیک ارائه کرده بود. به گفته کلاسون خمینی در ایام جوانی و میانسالی به عرفان جذب گردید اما کسی نمی‌دانست که این علاقه وی ادامه داشته‌است. شایع بودکه وی بخاطر گرایش به عرفان دردهه ۱۹۶۰ میلادی از سوی برخی مراجع بلندپایه مورد انتقاد قرار گرفته‌است. به گفته احمد ده‌بزرگی، خمینی به دلایل فقهی و ملاحظاتی که در این زمینه داشت، نمی‌خواست اشعارش در زمان حیاتش پخش شود، به همین دلیل بعد از وفات ایشان بسیاری گمان نمی‌کردند این اشعار از ایشان باشد.
میرمعزالدین محمد کاشانی
او از سادات حسینی کاشان بود و گاهی آثارش را با عبارت «معزالدین محمدالحسینی» رقم می‌زد. میرمُعّز از خوشنویسان زبردست دوران شاه طهماسب اول و شاه عباس بزرگ صفوی است که در زمان شاه عباس سفری به هند کرد و دوباره به ایران بازگشت. تاریخ درگذشت او در کاشان را مؤلف گلستان هنر سال ۹۹۵ ه‍.ق و مؤلف کتاب مناقب هنروران ۹۹۰ه‍.ق ذکر کرده‌اند. او علاوه بر خطاطی در شعر و موسیقی نیز دست داشت و اشعارش را با نام مستعار «معزی» می‌سرود.
سید احمد مشهدی
سید احمد مشهدی یا میر سید احمد (درگذشت ۹۸۶ ه‍. ق) از خوشنویسان زبردست خط نستعلیق در قرن دهم هجری است. او از سادات حسینی و اهل مشهد بود. پدرش در آستان حضرت رضا خدمت شمع‌ریزی داشت. سید احمد شاعر نیز بود که بعضی از اشعارش به خط خود او موجود است.
سید احمد مشهدی از سادات حسینی مشهد بود که برای تحصیل خط از مشهد به هرات رفت و به خدمت میر علی هروی رسید و جندی نگذشت که سرآمد شاگردان او شد. پس از تصرف کوتاه مدت هرات به دست شیبانی‌ها چون میرعلی را به بخارا کوچ دادند وی هم به دنبال استاد عازم آن دیار شد. می‌گویند پیاده تا بخارا راه پیمود و در آنجا نیز مدتی شاگردی استاد کرد.
وی پس از درگذشت استادش میر علی هروی چندی در کتابخانه عبدالعزیزخان ازبك به کتابت مشغول بود و پس از فوت وی به وطن برگشت. سید احمد چند سال نیز در دربار شاه طهماسب اول صفوی به کار کتابت و قطعه‌نویسی مشغول بود و همین‌طور پس از شاه طهماسب در دربار جانشین وی شاه اسماعیل دوم همین کار را ادامه داد که آوازه خوشنویسی او سبب شد او را به قزوین فرا خواند. سید احمد مشهدی پس از در گذشت شاه اسماعیل دوم به مازندران رفت و درهمانجا به سال ۹۸۶ بدرود حیات گفت.
از شاگردان وی می‌توان حسنعلی مشهدی، علیرضا مشهدی، محمدرحیم مشهدی، قانعی، محمد حسین تبریزی و قاضی احمد بن میرمنشی مؤلف کتاب «گلستان هنر» را می‌توان نام برد.
سید علی‌خان تبریزی
سیدعلی معروف به سید علیخان تبریزی ملقب به جواهر قلم فرزند محمد مقیم تبریزی از اولاد میر شاهمیر از اهالی اصفهان بود. او از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان زبردست قرن یازدهم هجری در ایران و هند بوده است.
او خط نستعلیق را از پدرش که شاگرد میرعماد بوده تعلیم گرفت و با عبدالرشید دیلمی دیگر خوشنویس طراز اول همنشین و مصاحب بود. در زمان سلطنت شاه جهان به همراه پدر به هندوستان رفت و به دربار پسر او اورنگ‌زیب عالمگیر راه یافت و خطاب "خان" و عنوان "هزاری" و لقب "جواهر رقم" را دریافت کرد. از آثار او در ایران و هندوستان بسیار است.
سید علی خان در سال ۱۰۹۴ هجری قمری در هندوستان درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
پی‌بی‌اس
شبکه پی‌بی‌اس ("ایستگاه رادیویی غیرانتفاعی") یکی از بزرگترین شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی آمریکایی است. این شبکه در سال ۱۹۷۰ ایجاد شد.از برنامه‌های پرطرفدار آن ساعت خبری با جیم لهرر و آستین سیتی لیمیتز را می‌توان نام برد.
کیتی کوریک
کیتی کوریک (زادهٔ ۱۹۵۷)، از شخصیت‌های مشهور تلویزیونی آمریکا است.
وی مجری ارشد و سر ویراستار شبانگاهی برنامه تلویزیونی اخبار شامگاهی سی بی اس از شبکه سرتاسری سی بی اس می‌باشد.
کوریک که در آرلینگتون، ویرجینیا متولد شد، دانش‌آموخته دانشگاه ویرجینیا است.
نشریه فوربز کوریک را در سال ۲۰۰۸ در ردهٔ ۶۲ از «یکصد زن پرقدرت جهان» قرار داد.
اسدالله شیرازی
میرزا اسدالله شیرازی از خوش‌نویسان و نستعلیق‌نویسان زبردست سده ۱۳ هجری در دوره فتحعلی شاه، محمد شاه و ناصرالدین شاه قاجار بوده‌است و به ویژه در دربار محمد شاه و ناصرالدین شاه بسیار محترم می‌زیسته و می‌گویند بسیار مهربان و ستوده اخلاق بوده‌است. محمدشاه به او توجه مخصوص داشت و لقب «کاتب‌السلطان» به او عطا کرده بود.
اسدالله شیرازی از بزرگان خط نستعلیق در دورهٔ قاجار به شمار می‌رود. اما از زندگی، استادان و شاگردان وی اطلاع چندانی در دست نیست. وی همچون بسیاری از استادان عصر خویش، بیش از کتابت و نسخه‌نویسی به قطعه‌نویسی و تهیه مرقع علاقه‌مند بوده است. از وی علاوه بر چند کتاب، بالغ بر ده مرقع نفیس برجای مانده است. اسدالله در این مرقعات گاه به تقلید از شیوهٔ میرعماد (درگذشت ۱۰۲۴ه‍.ق) پرداخته و گاه به سیاه‌مشق و رنگه‌نویسی پرداخته است.
او در خوشنویسی مقلد و پیرو شیوه میرعماد بود و خط نستعلیق را از روی آثار او مشق می‌کرده‌است. درگذشتش را به سال ۱۲۶۹ هجری قمری ذکر کرده‌اند اما گویا چند سالی پس از این تاریخ هم در قید حیات بوده و دست‌کم تا ۱۳۰۷ هنوز حیات داشته است.قطعاتی از آثار اسدالله شیرازی که در کاخ گلستان نگهداری می شود
پیلونفریت حاد
این بیماری با التهاب حاد کلیه و لگنچه مشخص می‌شود. سالانه حدود ۲۵۰۰۰۰ پیلونفریت حاد در آمریکا تشخیص داده می‌شود که ۱۹۲۰۰۰ آنها در بیمارستان بستری می‌شوند.
علائم این بیماری به صورت تب و لرز، تندرنس در زاویه دنده-مهره‌ای، سوزش و تکرر ادرار، درد شکمی، تهوع، استفراغ، ادرار دردناک و ادرار در شب (ناکچوری) ظاهر می‌شود. دفع اورژانسی و تکرر ادرار نیز دیده می‌شود. عوارض این بیماری به صورت سپسیس (در ۲۰ تا ۳۰ درصد موارد)، آبسه کلیه، نارسایی حاد کلیه و عود مکرر پیلونفریت حاد بروز پیدا می‌کند. فعالیت جنسی (در زنان)، سابقه فامیلی عفونت مجاری ادراری، دیابت و بی‌اختیاری ادراری درصد احتمال به این بیماری را افزایش می‌دهد.
این بیماری در آزمایشگاه از طریق مشاهده گلبول‌های سفید و قرمز در ادرار، لکوسیتوز، افزایش سرعت ته‌نشینی گویچه سرخ و CRP و مثبت شدن کشت ادرار و گاهی مواقع کشت خون قابل تشخیص و بررسی است.
باکتری‌های دخالت کننده در این بیماری شامل اشریشیا کلی (که شایعترین باکتری جدا شده از کشت ادرار است و در "۸۰ درصد" موارد به دست می‌آید)، کلبسیلا، پروتئوس، انتروباکتر، پسودوموناس، سراشیا، سیتوباکتر، استرپتوکوک فکالیس، استافیلوکوک اورئوس می‌باشند.
سی تی اسکن با کنتراست بهترین روش تشخیصی است. هم‌چنین مطالعه رادیونوکلئید با دیمرکاپتوسوکسینیک-تکنیسیوم ۹۹ از حساسیت خوبی در تشخیص نقایص پرشدگی در کلیه برخوردار است. سونوگرافی نیز در رد انسداد در مجاری ادرای بسیار کمک کننده‌است. نحوه درمان بیمار بستگی به شدت عفونت دارد. در بیمارانی که توکسیک هستند بستری کردن آنها در بیمارستان الزامی است. در حدود ۱۰ تا ۳۰ درصد از آنها نیازمند بستری شدن در بیمارستان هستند. درمان تجربی وریدی با آمپی سیلین و یک آمینوگلوکزوئید بر ضد بیشتر باکتری‌های ادراری مثل گونه‌های پسودوموناس و انتروکوک مؤثر است.
سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک (۱۳۸۷)
محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور نظام جمهوری اسلامی ایران برای شرکت در شصت و سومین اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد سال ۱۳۸۷ در اوایل مهر این سال همراه با هیئت عالی رتبه عازم نیویورک شد.
او در سفر خود به نیویورک علاوه بر سخنرانی در اجلاس نیازهای توسعه آفریقا و اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل، با تنی چند از شخصیتهای خبری آمریکا از جمله لری کینگ، مجری شبکه خبری سی‌ان‌ان مصاحبه کرد. در دیدار وی با لری کینگ احمدی‌نژاد درباره تفاوت صهیونیست‌ها و یهودی‌ها صحبت کرد و این که صهیونیست‌ها دین ندارند و ما با یهودی‌ها مشکلی نداریم. احمدی نژاد در این مصاحبه گفت که دولت آمریکا به هیئت ایرانی برای مسافرت به لس آنجلس و کالیفرنیا ویزا نداده است.
وی همچنین با ایرانیان مقیم آمریکا دیدار و گفتگو کرد.
در جریان اقامت وی، همچون سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک در سال ۱۳۸۶، تظاهرات گسترده‌ای صورت گرفت.
محاسبه ذهنی
محاسبه ذهنی شامل محاسبات ریاضی تنها با استفاده از توانایی‌های مغز انسان بدون کمک ماشین حساب، کامپیوتر، خودکار یا کاغذ است. برای نمونه می‌توان از روش‌های محاسبه یاکوف تراختنبرگ و بیل هندلی نام برد.
در این روش عمل محاسبه بدون استفاده از جدول ضرب و صرفاً به وسیله عمل جمع انجام می‌گیرد. به کمک این روش به صورت ذهنی می‌توان به راحتی اعداد بسیار بزرگ را در هم ضرب و جواب صحیح را بدست آورد.
به عنوان مثال برای ضرب ۴۱۳×۱۲ به روش زیر عمل می‌شود: روش‌هایی که موجب تسهیل عملیات جمع ذهنی می‌شوند همگی زیر دستهٔ این موضوع قرار می‌گیرد. بدین ترتیب روش‌هایی که هیچگونه تشابهی به روش‌های در مدرسه ندارند پدید آمده‌است؛ که سرجمع آن‌ها مطابق زیر است.
= جستارهای وابسته =
عباس نوری
میرزا عباس نوری پدر بهاءالله و از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان زبردست قرن سیزدهم هجری در دربار فتحعلی شاه قاجار بوده‌است.
او خط نستعلیق را از روی آثار میرعماد مشق می‌کرده‌است و مقلد و پیرو شیوه او بود؛ و به نظر مهدی بیانی، میرزا عباس نوری در این سبک به اندازه‌ای با قدرت بوده که هیچ‌یک از پیروان میر به آن درجه نرسیده‌اند. او در سال ۱۲۵۵ هجری قمری درگذشت و پیکرش به شهر نجف انتقال یافت.
میرحسین خوشنویس
میرحسین خوشنویس یا میر سید حسین خوشنویسباشی (درگذشت ۱۳۰۳ ه‍. ‍ق) فرزند سید علی تهرانی معروف به علی حسینی بود. او اغلب آثارش را با نام میرحسین رقم می‌زد و از خوشنویسان دوره ناصری و از نستعلیق‌نویسان زبردست است که در سیاه‌مشق‌نویسی آثار بدیعی ایجاد کرده‌است.
برخی میرحسین را اهل قم و برخی تهرانی خوانده‌اند اما در اثر اقامت طولانی در تبریز به آقاسیدحسین ترک یا خوش‌نویس‌باشی تبریزی معروف شده‌است. چنانچه در «الماثروالآثار» آمده او هنگام ولیعهدی مظفرالدین شاه که از تهران به تبریز رفت به همراه ولیعهد و با سمت معلمی او تهران را ترک گفته و در تبریز اقامت گزید. او شاگردان بسیار تربیت کرد و در سال ۱۳۰۳ هجری قمری بدرود حیات گفت.
دکتر مهدی بیانی درگذشت او را سال ۱۳۰۰ ه‍. ق در تبریز ذکر کرده‌است.
میر سیدحسین خوشنویسان شاگردان خوبی تربیت کرده‌است ازجمله می‌توان به میرزا یوسف، میرزا علی‌محمد تبریزی، میرزا مهدی‌خان، اسماعیل امیرخیزی و یوسف‌میرزا قاجار، عباس‌قلی میرزا (ذبیح‌السلطنه) اشاره کرد.
قطعات مختلف از آثار وی، از قلم شش‌دانگ تا نیم‌دودانگ عالی و ممتاز است که در تاریخ کتابت آن‌ها بین سال‌های ۱۲۷۱ و ۱۲۹۵ ه‍. ق و با رقم «میرحسین» در موزه‌ها و مجموعه‌های شخصی موجود است. روی سنگ قبر محمدشاه قاجار در قم، در اطراف تمثال او کتیبهای است از اشعار سروش اصفهانی، که به نظر می‌رسد به خط میرسیدحسین است.