سروش دباغ
سروش دباغ پژوهشگر و مترجم ایرانی حوزه دین، فلسفه، ادبیات و روان‌درمان‌گر است. او هم‌اکنون مدیریت "مؤسسه معرفت و پژوهش" در تهران و "بنیاد فرهنگی سهروردی" در تورنتوی کانادا را بر عهده دارد و در دانشگاه تورنتو به عنوان پژوهش‌گر مشغول به فعالیت است.
دباغ در دانشگاه علوم پزشکی تهران، دوره دکترای داروسازی را گذراند؛ ولی همزمان به مطالعه در ادبیات فارسی و فلسفه پرداخت. دباغ از زمان دبیرستان به اشعار سهراب سپهری علاقه‌مند شد و تاکنون کتاب‌هایی و چندین جلسه درس‌گفتار از او در شرح اندیشه‌های سپهری منتشر شده‌است. او در سال ۱۳۸۱ راهی بریتانیا شد و در دانشگاه وارویک برای مقطع دکترای فلسفه تحلیلی نام‌نویسی کرد و به‌طور عمده به مطالعه در فلسفه ویتگنشتاین و فلسفه اخلاق با گرایش تحلیلی پرداخت. او پس از دفاع از رساله‌اش در موضوع فلسفه اخلاق و اخذ مدرک دکترا در سال ۱۳۸۵، به ایران بازگشت و در دانشگاه‌هایی از جمله تربیت مدرس، مفید، شهید بهشتی تهران، پیام نور و آزاد، دروس فلسفه اخلاق، فلسفه ویتگنشتاین و تاریخ فلسفه تحلیلی را ارائه داد. کتاب‌ها و درس‌گفتارهای دباغ به همراه آثار مالک حسینی جزو اولین آثار به زبان فارسی دربارهٔ فلسفه ویتگنشتاین به‌شمار می‌روند. دباغ همزمان با تدریس در دانشگاه‌های ایران، مدتی استادیار مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه بود. او از شهریور ۱۳۹۰ تا مرداد ۱۳۹۵، دوره پسادکترای خود را در دپارتمان مطالعات تاریخی دانشگاه تورنتو گذراند و هم‌اکنون در آن دانشگاه مشغول پژوهش است و کلاس‌هایی در بنیاد سهروردی در پیرامون تاریخ اندیشه معاصر ایرانی و تاریخ فلسفه غرب به زبان فارسی برای ایرانیان مقیم کانادا برگزار می‌کند. در همین دوره تحصیلاتی در روان‌شناسی انجام داد و وارد عرصهٔ روان‌درمان‌گری در کنار فلسفه شد.
دباغ از نواندیشان دینی ایرانی محسوب می‌شود و کتاب‌هایی در این حوزه منتشر کرده‌است که "حجاب در ترازو" نام‌آورترین‌شان است. کتاب از منظر فلسفه اخلاق به مقوله حجاب پرداخته‌است. دباغ استنتاج می‌کند که نپوشاندن موی سر زنان، هیچ‌گونه قبح اخلاقی ندارد و حجاب اجباری، غیراخلاقی است. این کتاب مورد تحسین و انتقاداتی قرار گرفته‌است.
سروش دباغ فرزند عبدالکریم سروش و برادر حسین دباغ است. او دوره متوسطه را در مدرسه نیکان تهران گذراند و با دیپلم علوم تجربی در سال ۱۳۷۱ فارغ‌التحصیل شد. همان سال در رشته داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران پذیرفته شد و از تدریس کسانی چون علی خلج، پروین پاسالار و مسعود محمودیان بهره برد. او پایان‌نامه خود را به راهنمایی علی خلج نوشت و در سال ۷۷ از همان دانشگاه با مدرک دکترای داروسازی فارغ‌التحصیل شد.
از سال ۱۳۷۷ تا سال ۱۳۷۹ مشغول خدمت سربازی بود و از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ با نام «سروش وفا» در بعضی نشریات داخلی با موضوعیت اندیشه و ادبیات و با تأکید بر اندیشه‌های سهراب سپهری قلم می‌زد. بین سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۱ سمت مدیریت مؤسسه معرفت و پژوهش را به عهده داشت. در همان مکان به تعلم نزد اساتیدی که در آنجا گرد هم می‌آمدند مشغول بود. گاهی هم به عنوان مدرس در حوزه دین‌شناسی به تدریس می‌پرداخت. همچنین در جلسات ماهانه حلقه کیان شرکت می‌جست. در تمامی این سال‌ها در محضر پدر به فراگیری دروس و علومی هم چون فلسفه غرب، تاریخ فلسفه، فلسفه علم، فلسفه تحلیلی، فلسفه زبان و علوم اجتماعی، معرفت‌شناسی و عرفان اسلامی مشغول بود تا اینکه در اوایل سال ۱۳۸۱ جهت ادامه تحصیل عازم انگلستان شد و در دانشگاه واریک در مقطع دکتری فلسفه اخلاق با گرایش تحلیلی مشغول به تحصیل شد. در آن دانشگاه از اساتیدی هم چون ، و بهره گرفت و در سال ۱۳۸۵ با نگارش رساله‌ای تحت عنوان «دلایل اخلاقی: خاص‌گرایی، الگوها و ورزیدن» (Moral Reasons: Particularism, Patterns and Practice) به راهنمایی مایکل لانتلی از آن دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و به ایران بازگشت.
از همان سال به عضویت هیئت علمی انجمن فلسفه و حکمت ایران درآمد و علاوه بر آن، در نهادهایی از جمله دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، مؤسسه معرفت و پژوهش و دانشگاه مفید به تدریس مشغول شد. او از شخصیت‌هایی چون مولوی، جان هیک، علی شریعتی، سهراب سپهری، داستایوفسکی، ایمانوئل کانت و لودویگ ویتگنشتاین تأثیر پذیرفته‌است. پژوهش‌های او عمدتاً در حوزه فلسفه اخلاق، فلسفه تحلیلی، دین‌شناسی، عرفان، مولوی‌پژوهی، فلسفه زبان و روشنفکری دینی است.
در آذرماه ۱۳۹۱، عبدالحسین خسروپناه، رئیس مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه حکم اخراج او را به دلیل «غیبت غیرموجه» صادر کرد. دباغ با انتشار مطلبی تحت عنوان «هر آنکه کشته نشد از قبیله ما نیست»، دلایل اخراجش را شرح داد.
دباغ در چند مقاله، مصاحبه و مناظره، به دفاع از مفهوم نواندیشی دینی و امکان و تحقق آن، از نظر پیشینی و پسینی، پرداخته‌است. او مقاله مفصل "الهیات روشن‌فکری دینی" (در فصل اول کتاب "ورق روشن وقت")، یک صورت‌بندی و تقریر کلی از مبانی نظری جریان نواندیشی دینی با محوریت آرای عبدالکریم سروش و محمد مجتهد شبستری ارائه داده‌است.
دباغ معتقد است نپوشانیدن موی سر و گردن در روزگار کنونی غیرعفیفانه نیست و قبح اخلاقی ندارد. همچنین حکم حجاب در آیات قرآن مشخص نیست و آیات قرآن در زمینه حجاب، از جمله آیات منصوص قرآن به‌شمار نمی‌آید. در این باره، کتاب "حجاب در ترازو" از او منتشر شده‌است.
سروش دباغ در چند مقاله به تبیین جنبه‌های وجودشناختی، معرفت‌شناختی، جهان‌شناختی و اخلاقی عرفان مدرن پرداخته و آن را از عرفان کلاسیک متمایز کرده‌است. کتاب "آبی دریای بی‌کران" او به‌طور مفصل به اندیشه عرفانی در عصر مدرنیته که به تعبیر ماکس وبر، راززدایی‌شده‌است، می‌پردازد.
کتاب‌های سروش دباغ در موضوعات فلسفه تحلیلی ویتگنشتاین، فلسفه اخلاق با گرایش تحلیلی، ادبیات فارسی با محوریت سهرات سپهری، و نواندیشی دینی می‌باشند. دباغ با توجه به منع چاپ برخی از کتاب‌هایش در ایران مانند "حجاب در ترازو"، چندسال پس از نشر آن‌ها در خارج از ایران، شخصاً آن‌ها را به صورت رایگان در فضای مجازی قرار داده‌است. از دهه نود که سروش دباغ برای مقطع پسادکترا راهی کانادا شد، برگزاری درس‌گفتارهای متعدد در بنیاد سهروردی را شروع کرد و صوت جلسات را ضبط کرد و منتشر ساخت. درس‌گفتارها در موضوع تاریخ اندیشه‌های معاصر ایرانی، فلسفه، ادبیات فارسی و نواندیشی دینی بوده‌اند.