اوره فرمالدهید
"اوره فرمالدهید"( یا اوره متانال), یک رزین غیر شفاف ترموست است . این ماده از حرارت دیدن اوره و فرمالدهید در حضور بازهای غیر قوی نظیر آمونیاک و پیریدین به دست می‌آید. هم چنین، کاربردهای فراوانی در موادی نظیر چسب ها، MDF, و مواد قالبی دارد.  رزین‌های اوره و فرمالدهید از واکنش اوره و فرمالدهید به دست میایند.این واکنش در حالت کلی بسیار پیچیده است و با اینکه فرایند آن بررسی شده اما باز هم قسمت‌هایی از آن کامل کشف نگردیده است. سنتز این رزین در دو مرحله صورت می پذیرد. در مرحله اول، اوره با افزوده شدن فرمالدهید به گروه‌های آمینو، هیدروکسی متیله می‌شود. این فرایند در واقعیت یک سری از واکنش هاست که به تولید مونو، دی و تری متیلول اوره می انجامد. تترا متیلول اوره در این واکنش در مقیاس محسوسی تولید نمی‌گردد.
سرعت این واکنش بهpH آن وابسته است. نسبت مقداری فرمالدهید برای تولید یک، دو و سه گروه متیلول به ترتیب عبارتست از:9:3:1. البته مقدار دقیق این نسبت‌ها به شرایط واکنش افزایشی بستگی دارد.
قسمت دوم این فرایند عبارتست از چگال شدن متیلول اوره برای رسیدن به یک پلیمر به جرم مولکولی کم است. سرعتی که این واکنش چگال شدن در آن رخ می‌دهد به شدت به میزان pH وابسته می‌باشد. و تجربه نشان می دهد که این واکنش تنها در pH‌های اسیدی صورت می پذیرد. زیاد شدن جرم مولکولی اوره فرمالدهید در شرایط اسیدی، مجموعه‌ای از چند واکنش است که به تولید شدن موارد زیر می انجامد:
تفاوت بین pH دو مرحله واکنش تولید اوره فرمالدهید به پیش برد تولید رزین چسب اوره فرمالدهید کمک شایانی می نماید. مرحله اول که شامل تولید متیلول اوره توسط اوره و فرمالیدهید بود تحت شرایط بازی در pH هشت تا نه صورت می گرفت. بازی بودن شرایط این مرحله به دلیل آن است که متیلوله شدن بتواند در غیاب واکنش‌های شامل متیلول اوره صورت بپذیرد. در مرحله دوم واکنش،pH به حدود 5 می رسد و محیط، اسیدی می گردد. در این حالت، چگال شدن رخ می دهد تا به ویسکوزیته مورد نظر نزدیک گردد. سپس مخلوط سرد شده و خنثی‌سازی می گردد. آب نیز به وسیله تقطیر از مخلوط خارج می گردد. اوره در چند مرحله به این واکنش اضافه می‌شود که مرحله نخست آن، هنگام متیلول شدن است که نسبت فرمالدهید به اوره بالاست( حدود 1.6 تا 2). معمولاً قسمت دوم اضافه شدن اوره، در هنگام چگال شدن است. در نتیجه در مراحل بعدی افزوده شدن اوره، نسبت مقداری فرمالدهید به اوره کاهش می یابد. یک کاتالیزگر اسیدی قبل از استفاده شدن اوره فرمالدهید به عنوان چسب, به آن اضافه می گردد. آمونیوم کلرید و آمونیوم سولفات از پراستفاده‌ترین کاتالیزگر ها، برای رزین‌های مورد مصرف در صنایع جنگلی هستند. اسیدهای متنوع دیگری هم نظیر فرمیک اسید، بوریک اسید، اکسالیک اسید و..بعنوان کاتالیزگر این رزین‌ها قابل استفاده‌اند.
سالیانه حدود یک میلیون تن اوره فرمالدهید در جهان تولید شده که حدود 70 درصد آن در صنعت چوب به کار گرفته می‌شود. این ماده رزین‌های مناسبی را برای تولید تخته خرده چوب(61%), تخته فیبر با چگالی متوسط(27%), چسب ورق و مواد دیگر فراهم می‌آورد.
اوره فرمالدهید کاربردهای فراوانی دارد و به دلیل ویژگی‌های مفیدش در بسیاری از فرایندهای تولید به کار گرفته می‌شود.به عنوان مثال این ماده در مواردی چون: ورق‌های تزیینی، نساجی, تولید کاغذ، پارچه‌های ضد چروک، فراورده‌های کتان, ریون و...استفاده می‌شود. هم چنین برای چسباندن چوب استفاده گسترده‌ای دارد. در گذشته، اوره فرمالدهید به عنوان پوشش مواد الکتریکی کاربرد داشت. این ماده به دلیل واکنش‌پذیری بالا، عملکرد خوب و قیمت مناسب، کاربرد وسیعی درتولید چسب رزینی دارد. رزین اوره فرمالدهید از ترکیب شدن شیمیایی اوره و فرمالدهید به دست می‌آید.رزین‌های آمینو طبقه‌ای از رزین‌های ترموست به‌شمار می آیند که رزین‌های اوره فرمالدهید 80 درصد تولید جهانی آن‌ها را تشکیل می دهند.
استفاده از فوم عایق اوره فرمالدهید موسوم به UFFI از دهه هفتاد میلادی آغاز گردید. مردم از این ماده به عنوان پرکننده محفظه‌های دیوار استفاده می‌کردند تا از هدر رفتن انرژی جلوگیری کنند. اما از دهه هشتاد میلادی نگرانی‌ها پیرامون منتشر شدن بخار سمی فرمالدهید در طول فرایند Curing و نیز در هنگام تخریب لایه‌های قدیمی این فوم، آغاز گردید. انتشار بیش از 0,1ppm از بخار فرمالدهید در محیط اثرات مخرب بر روی سلامتی انسان دارد. امروزه این فوم در ساخت منازل کاربرد ندارد و جایگزین‌های مدرن آن شامل موادی چون ملامین فرمالدهید و پلی یورتان است.
در گذشته ماده UFFI در محل استفاده از آن( به عنوان مثال بنای در حال ساخت) تولید می شد و به داخل دیوار تزریق می گشت. سپس فرایند curing صورت می گرفت و ماده به عنوان یک عایق عمل می‌کرد. به دلیل نداشتن اطلاعات کافی در مورد ماهیت سمی فرمالدهید، مقدار اضافی از این ماده به مخلوط افزوده می شد تا انجام شدن فرایند curing را تضمین نماید. هم چنین UFFI در یک مکان قابل تماس با محیط قرار داده می شد و به خطرناک بودنش می افزود. زیرا وقتی این ماده خیس شود می‌تواند فرمالدهید را به درون محیط نشر داده و فضای خانه را سمی نماید. هم چنین برهم کنش‌های فوم عایق فرمالدهید با دمای محیط رابطه مستقیم دارد. به‌طوری‌که با افزایش دما، انتشار بخار فرمالدهید نیز افزایش می یابد. یک راه حل برای مقابله با این وضعیت، پوشاندن دقیق اطراف این ماده برای جلوگیری از نشت بخار، گرفتن تمامی درزهای دیوارها، و سپس پوشاندن به وسیله ورقه‌های وینیلی است. استفاده از فویل آلومینیومی هم می‌تواند از آزاد شدن بخار فرمالدهید در درون خانه جلوگیری نماید.
هنگامی که مقدار اوره فرمالدهید در محیط به حد بالایی برسد برای سلامتی انسان خطراتی را نیز به وجود می‌آورد. این ماده در محیط، فرمالدهید انتشار می‌دهد. نشر فرمالدهید در محیط زیان‌هایی چون آب ریزش بینی، خس خس سینه، سرفه، خستگی زیاد، تحریک شدن پوست، ایجاد آلرژی‌های شدید، سوزش گلو و چشم، حالت تهوع و مشکلات تنفسی در بعضی افراد به وجود می‌آورد( با مقدارppm 0.1)
تحقیقات نشان داده است که انتشار این ماده می‌تواند باعث ایجاد سرطان در انسان و حیوانات شود.میان ساکنین منازلی که در ساختشان از UFFI استفاده شده بود، نشانه‌های بیماری مانند سردرد، بیقراری، بیخوابی، کم اشتهایی و...مشاهده گردیده است. ناراحتی اعضای دارای غشای مخاطی بدن نظیر چشم ها، گلو و بینی، یک مورد عمومی بین ساکنین مکان‌های دارای عایق UFFI است. اما بررسی‌ها نشان داده است که واکنش به بوی فرمالدهید و ایجاد تأثیرات نامطلوب تنها در حالتی ایجاد می گردد که نشر فرمالدهید در محیط به‌طور طولانی مدت صورت گرفته باشد. با این حال تحقیق به روی حساسیت‌های ایجاد شده نیاز به بررسی‌های گسترده تر دارد. هم چنین، درصد بروز سرطان یا نقص‌های مادرزادی به قدری محدود است که قابل چشم پوشی می‌باشد.