نوع داده
در علم رایانه و برنامه نویسی ، تایپ یا نوع داده، یک ویژگی داده است که به کامپایلر یا مترجم اطلاع می دهد چگونه برنامه نویس قصد دارد از داده ها استفاده کند. اکثر زبانهای برنامه نویسی از انواع داده های اصلی اعداد صحیح (با اندازه های مختلف) ، اعداد شناور (که تقریباتمام اعداد واقعی است) ، کاراکترها و اعداد بولین پشتیبانی می کنند. نوع داده مقادیری را که ممکن است یک عبارت ( شامل متغیر یاعملگر) داشته باشد ، محدود می کند. این نوع داده ، عملیاتی را که می توان بر روی داده ها ، معنای داده ها و نحوه ذخیره مقادیر آن نوع انجام داد ، تعریف می کند. نوع داده مجموعه ای از مقادیر را فراهم می کند که یک عبارت (به عنوان مثال متغیر ، عملگر و غیره) می تواند مقادیر آن را بدست آورد.
انواع داده ای در سیستم های نوع استفاده می شوند ، که روش های مختلفی برای تعریف ، اجرای و استفاده از آنها ارائه می دهند. سیستم های مختلف ، درجه های مختلفی از ایمنی را تضمین می کنند.
تقریباً تمام زبانهای برنامه نویسی حاوی مفهوم نوع داده می باشند ، هرچند زبانهای مختلف ممکن است از اصطلاحات مختلف استفاده کنند.
انواع داده های متداول عبارتند از:
اعداد صحیح (integer)
اعداد شناور (Floating-point)
کاراکتر (Character)
رشته (string)
بولین (Boolean)
به عنوان مثال ، در زبان برنامه نویسی جاوا ، نوع int مجموعه ای از اعداد صحیح 32 بیتی را نشان می دهد که از ٢١٤٧٤٨٣٦٤٨- تا  هستند ٢١٤٧٤٨٣٦٤٧و همچنین عملیاتی که می توان در اعداد صحیح انجام داد مانند جمع ، تفریق و ضرب را شامل می شود. از طرف دیگر ، ممکن است یک رنگ توسط سه بایت نشان داده شود که مقدار هر یک از رنگ های قرمز ، سبز و آبی و یک رشته (string) که نمایشگر اسم آن رنگ است را نشان می دهد. اکثر زبان‌های برنامه‌نویسی اجازهٔ تعریف انواع داده های اضافی را به برنامه‌نویس می‌دهند این کار معمولاً با ترکیب تایپ‌های متعدد و تعریف عملیات معتبر مربوط به نوع داده جدید صورت می‌گیرد. برای مثال، یک برنامه‌نویس ممکن است یک نوع داده جدید به نام "عدد مختلط" که شامل قسمت حقیقی و موهومی می‌باشد را ایجاد کند. نوع داده‌ها نیز نشان دهنده یک محدودیت برای تفسیر داده‌ها در یک سیستم انواع است، برای مثال:تعریف نمایش، تفسیر و ساختار ارزش‌ها یا اشیاء ذخیره شده در حافظه کامپیوتر. سیستم انواع از انواع داده به منظور بررسی صحت برنامه‌های کامپیوتر و همچنین تغییر داده‌ها استفاده می‌کند. بسیاری از انواع داده ها -همانطور که در جدول زیر نشان داده شده‌است-در آمار مشابه تایپ داده‌ها در برنامه‌نویسی کامپیوتر و بالعکس است.
(١٩٧٦ Parnas ، Shore & Weiss ) پنج تعریف از "نوع" را که در بعضی مواقع بطور ضمنی در ادبیات رایانه ای استفاده می شد ، مشخص کردند. انواع که شامل رفتارداده می با شد بیشتر در راستای مدلهای شی گراست ، در حالی که یک مدل برنامه نویسی ساختار یافته تمایل دارد کد را شامل نشود ، و مدل داده قدیمی ساده نامیده می شود.پنج نوع عبارتند از:
نحوی
یک نوع یک برچسب صرفاً نحوی است که با متغیر مرتبط است. چنین تعاریفی از "نوع" معنای محتوایی به انواع نمی دهد.
نشانگر
یک نوع توسط انواع ساده تر تعریف می شود که معمولا انواع ماشینی هستند.
نشانگر و رفتار
یک نوع با نشانگر آن و مجموعه ای از اپراتورهای دستکاری شده در این نشانگرها تعریف می شود.
فضای ارزشی
نوع مجموعه ای از مقادیر ممکن است که یک متغیر می تواند در اختیار داشته باشد. چنین تعاریفی اجازه می دهد در مورد انواع اعداد دکارتی صحبت کنیم.
فضای ارزشی و رفتار
یک نوع مجموعه ای از مقادیر است که یک متغیر می تواند در اختیار داشته باشد و مجموعه ای از توابع است که می توان از آنها برای این مقادیر استفاده کرد.
تعریف نوع در محیط نشانگر مانند الگول و پاسکال اغلب به صورت دستوری بوده، در حالی که این تعریف در زبانهای سطح بالاتر مانند Simula و CLU به شکل فضای ارزشی و رفتار استفاده می شد. انواع داده اولیه
انواع داده های اولیه معمولاً نوعهایی هستند که در داخل زبان از پیش آماده یا ابه زبانی اصلی هستند.
انواع داده ماشین
کلیه داده های رایانه ای بر اساس الکترونیک دیجیتال و به عنوان بیت (گزینه های 0 و 1) در پایین ترین سطح نمایش داده می شود. کوچکترین واحد آدرس پذیر معمولاً گروهی از بیت ها به نام بایت (معمولاً یک هشت رقمی است که ٨ بیت است) است. واحد پردازش شده توسط دستورالعمل های کد ماشین یک کلمه (به طور معمول 32 یا 64 بیت) خوانده می شود. اکثر دستورالعمل ها این کلمه را به عنوان یک عدد باینری تفسیر می کنند ، به گونه ای که یک کلمه 32 بیتی می تواند مقادیر عدد صحیح علامت زده شده را از صفر تاformula_1 و یا مقادیر عدد صحیح از formula_2 تا formula_3 را دارا باشد. اعداد شناور مورد استفاده در ریاضیات شناور از تفسیر متفاوت بیت ها در یک کلمه استفاده می کنند. برای توضیحات بیشتر ممیز شناور را مشاهده کنید.
انواع داده های دستگاه باید در سیستم ها یا زبان های برنامه نویسی سطح پایین در دسترس قرار بگیرند و امکان کنترل دقیق سخت افزار را فراهم آورند. به عنوان مثال ، زبان برنامه نویسی C انواع اعداد صحیح با پهنای متفاوت ازجمله کوتاه(short) و بلند(long) را ایجاد می کند .اگر یک نوع داده ی اصلی در ساختار مقصد وجود نداشته باشد ، کامپایلر آنها را به کدهای دارای انواع موجود تجزیه می کند. به عنوان مثال ، اگر یک عدد صحیح 32 بیتی در یک سکوی 16 بیتی درخواست شود ، کامپایلر به طور ضمنی با آن به عنوان آرایه ای از دو عدد صحیح 16 بیتی رفتار خواهد کرد.
در برنامه نویسی سطح بالاتر ، انواع داده های ماشین اغلب پنهان میباشند تا به عنوان وسیله ای برای جایگزین کردن کدهای کم دسترس تر مورد استفاده قرار بگیرند. به عنوان مثال ، یک نوع عددی عادی ممکن است به جای عدد صحیح برخی از پهنای بیت های خاص ایجاد شود.
نوع بولین
نوع بولین مقدار درست و نادرست را نشان می دهد. اگرچه فقط دو مقدار ممکن است ،برای کارایی بیشتر به ندرت از این نوع بعنوان یک رقم باینری واحد استفاده می شود.
بسیاری از زبانهای برنامه نویسی از نوع بولین برخوردار نیستند ، درعوض تفسیر (به عنوان مثال) 0 به عنوان نادرست و سایر مقادیر به عنوان درست هستند. داده های بولین به ساختار منطقی نحوه تفسیر زبان به زبان ماشین اشاره دارد. در این حالت ، یک بولین 0 به منطق نادرست اشاره دارد. منطق درست همیشه غیر صفر است ، به خصوص موردی که به بولین١ معروف است.
انواع عددی
مانند: انواع کامپوزیت
انواع کامپوزیت از بیش از یک نوع ابتدایی بدست می آیند. برای رسیدن به آن روش های مختلفی استفاده می شود. روشهای ترکیب آنها ساختمان داده‌ها نامیده می شوند. ترکیب یک نوع ابتدایی در یک نوع ترکیبی-تکمیلی به طور کل به یک نوع جدید منجر می شود ، به عنوان مثال آرایه ی اعداد صحیح نوع دیگری از عدد صحیح است.
انواع دیگری نیز ممکن است ، اما آنها تمایل به تغییر و ترکیب متفاوتی دارند. به عنوان مثال یک لیست پیوندی می تواند داده های مشابه آرایه را ذخیره کند ، اما دسترسی متوالی را به جای تصادفی فراهم می کند و از رکوردهای موجود در حافظه پویا تشکیل می شود.
انواع شمارشی
نوع شمارشی مقادیر مشخصی دارد که قابل مقایسه و اختصاص دهی است ، اما لزوماً هیچ گونه نمایشگرمشخصی در حافظه کامپیوتر ندارد. کامپایلرها و مفسرها می توانند خود نماینده آنها باشند. به عنوان مثال ، چهار علامت موجود در یکدسته ورق بازی ممکن است چهار شمارشگر به نام های خاج، خشت، دل و پیک باشد که متعلق به یک نوع شمارشی به نام طرح هستند. اگر متغیر V به طور مثال این نوع داده را داشته باشد ، می توان هریک از چهار مقدار را به آن اختصاص داد. برخی ازروشها به برنامه نویسان این امکان را می دهد که مقادیر عدد صحیح را به نوع شمارش اختصاص دهند ، یا با آنها همانند عدد صحیح رفتار کنند.
انواع رشته ها و متن ها
مانند:انواع کاراکترها و رشته ها می توانند توالی کاراکترها را از یک مجموعه کاراکتر مانند ASCII ذخیره کنند. از آنجا که بیشتر مجموعه کاراکترها رقمها را شامل می شوند ، می توان رشته عددیی مانند "1234" را در اختیار داشت. هر چند ، بسیاری از زبانها این رشته عددی را متعلق به نوع دیگری با مقدار عددی 1234 می دانند.
انواع کاراکترها و رشته ها با توجه عرض کاراکتر مورد نیاز می توانند دارای زیرگروههای مختلف باشند. ASCII ابا عرض 7 بیت از انواع محدود کننده بود و توسط مجموعه های 8 و 16 بیتی جایگزین شد ، که می تواند طیف گسترده ای از الفبای غیر لاتین (مانند عبری و چینی) و سایر نمادها را رمزگذاری کنند. حتی در یک زبان برنامه نویسی مشابه با دیگری رشته ها ممکن است متغیر بر اساس اندازه و یا به اندازه ثابت باشند. آنها همچنین ممکن است در سایز حداکثر خود قرار بگیرند.
توجه: رشته ها یک نوع داده اولیه در همه زبانها نیستند. به عنوان مثال ، در C ، آنها از یک سری کاراکترها تشکیل شده اند.