hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سجده (اسلام)
سجده در عبادات اسلامی به خصوص نماز جایگاه پراهمیتی دارد.
سجده در لغت به معنی سر برزمین نهادن و پیشانی بر زمین نهادن است.
سجود در اصطلاح شرع عبارت است از: نهادن پیشانی بر زمین یا آنچه از زمین می‌روید و خوردنی و پوشیدنی نیست. بنابراین تعریف، سجود در شرع، معنایی ویژه پیدا کرده‌است و نتیجه آن ثبوت حقیقت شرعی برای سجود خواهد بود.
بعضی علاوه بر پیشانی، نهادن سایر اعضای هفت گانه (کف دو دست، دو زانو و سر انگشتان بزرگ دو پا) را بر زمین در تحقق مسمای سجود لازم دانسته‌اند.
در مقابل، برخی ثبوت حقیقت شرعی در لفظ سجود را نپذیرفته و بر این نظر که نهادن مواضع هفتگانه، حتی پیشانی بر زمین در تحقق مسمای سجود دخیل است، اشکال کرده و گفته‌اند: عرف، حتی عرف متشرعه کسی را که به جای پیشانی، صورت خود را بر زمین می‌گذارد یا پیشانی را بر فرش و مانند آن می‌نهد، سجده‌کننده به‌شمار می‌آورد. برخی دیگر گفته‌اند: گذاشتن پیشانی بر زمین بارزترین مصداق سجود به معنای لغوی آن است و شارع مقدس تنها خصوصیاتی را بدان افزوده و رعایت آن‌ها را در سجود لازم دانسته است.
سجده بر زمین و چیزهای غیرخوراکی‌ای که از زمین می‌روید، مانند چوب و برگ درخت و همچنین علف و کاه، جایز است. سجده بر چیزهای خوراکی و پوشاکی صحیح نیست و نیز سجده کردن بر طلا و نقره و عقیق و فیروزه و شیشه باطل است، اما سجده کردن بر سنگ‌های معدنی مانند سنگ مرمر و سنگ‌های سیاه مجاز است.
نمازگزار باید در هر رکعت از نمازهای واجب و مستحب، بعد از رکوع، دو سجده کند و در سجده هر ذکری بگوید، کافی است شیعیان اغلب در سجده سه بار «سبحان‌الله» یا یک مرتبه «سبحان ربی الاعلی و بحمده» می‌گویند.
در چهار سوره از سوره‌های قرآن، یعنی آیه ۱۵ سوره سجده، آیه ۳۷ سوره فصلت، آیه ۶۲ سوره نجم (آیه آخر) و آیه ۱۹ سوره علق (آیه آخر)، یک آیه سجده‌دار وجود دارد که اگر انسان بخواهد به آن گوش دهد، بعد از تمام شدن آن آیه، باید فوراً سجده کند و اگر فراموش کرد، هر وقت یادش آمد باید سجده کند.
سوره‌هایی که سجده مستحب دارند، عبارتند از: اعراف، رعد، نحل، اسراء، مریم، حج (دو سجده)، فرقان، نمل، انشقاق و برخی سوره ص را نیز به این سوره‌ها ملحق کرده‌اند.
سجده به قصد شکر و امثال آن نیز جایز و مستحب است.
سجده برای غیر خداوند حرام است؛ خواه برای معصومان باشد یا اولیای الهی یا غیر ایشان. البته سجود نزد قبر معصومان برای خدا به قصد شکرگزاری بر توفیق یافتن به زیارت قبر ایشان جایز است.
انترکس
انترکس نام یک گروه هوی متال آمریکایی است که در ژوئن ۱۹۸۱ در شهر نیویورک شکل گرفت. آن‌ها از ترکیب سرعت و هیجان هاردکور پانک با گیتار نواختن و خواندن سبک متال، موفق شدند در آلبوم‌ها اولیه‌شان ژانر جدیدی از موسیقی هوی متال را پدیدآورند.
انترکس در دههٔ ۸۰ میلادی به یکی از محبوب‌ترین گروه‌های سبک ترش متال تبدیل شدند و در سال‌های پایانی آن دهه -که دوران همه‌گیر شدن ترش متال بود- از آن‌ها به همراه مگادث، اسلیر و متالیکا با عنوان "big four" (چهار بزرگ) ترَش یاد می‌شد.
از انترکس به‌عنوان اولین گروهی که موسیقی متال را با شیوهٔ خوانندگی رپ درهم آمیختند یاد می‌شود.
فرودگاه اردبیل
فرودگاه بین‌المللی شهدای اردبیل فرودگاهی در شمال شرق اردبیل، در شمال غرب ایران است.
در سال ۲۰۱۶ میلادی ۱٬۹۹۸ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۲۴۹٬۴۰۰ نفر مسافر و ۱٬۷۶۳٬۱۳۳ کیلوگرم بار از طریق آن جابجا شدند.
بنجامین بریتن
بنجامین بریتن آهنگساز، نوازنده پیانو و رهبر ارکستر بریتانیایی در ۲۲ نوامبر ۱۹۱۳ (میلادی) در لوئستافت به دنیا آمد و در ۴ دسامبر ۱۹۷۶ در الدنبورگ در گذشت.
او الگو و شخصیت برجسته موسیقی کلاسیک بریتانیا در قرن بیستم بود. طیف آثار او بسیار وسیع بود. از آثار اپرا، موسیقی آوازی، کارهایی برای ارکستر و غیره معروفت‌ترین اثر او شامل اپرای پیتر گریمز سال ۱۹۴۵، بازسازی جنگ سال ۱۹۶۲ و یک اثر دیگر برای ارکستر در سال ۱۹۴۵، می‌باشد.
پدر او دندانپزشک بود. او خیلی زود استعداد خود را در زمینه موسیقی نشان داد. او در کالج سلطنتی موسیقی لندن شروع به تحصیل کرد و به‌طور خصوصی نیز نزد استاد فرانک بریج آموزش موسیقی می‌دید. با اجرای یک قطعه کر آکا پلا، در سال ۱۹۳۴ مورد توجه قرار گرفت و در به‌طور بین‌المللی شهرت پیدا کرد. طی ۲۸ سال آینده او ۱۴ اپرا نوشت و خود را به عنوان یکی از آهنگسازان پیشرو در قرن بیستم جا انداخت.
سایر آثار او شامل قطعات ارکستر برای کرهای بزرگ، تک خوانی و همچنین موزیک متن فیلم می‌باشد. او علاقه زیادی در نوشتن موسیقی برای کودکان داشت. بریتن یک پیانیست مشهور بود که بسیاری از آثار خود را در کنسرت اجرا کرد یا ضبط کرد. او همچنین آثار دیگران را مانند کنسرت براندنبورگ باخ، سمفونی موتزارت و چند آثار شوبرت و شومن اجرا و ضبط کرد. او به همراه چند آهنگساز و تولیدکننده، جشنواره سالانه اولدنبورگ را در سال ۱۹۴۸ تأسیس کرد.
مرگ در ونیز، تجاوز به لوکرسیا، بیلی باد و …
پوشنگ
پوشنگ نام پیشین زنده‌جان مرکز ولسوالی زنده‌جان بوده‌است.
پوشنگ (بوشنج، فوشنج یا بوشنگ) که در منابع عربی «فسانج» نیز خوانده شده، نام شهری باستانی در خراسان و افغانستان امروزی است و درگذشته پایتخت طاهریان و زادگاه طاهر بن حسین بود. این شهر در باختر شهر هرات و در در میانهٔ راه دو شهر بوزجان و هرات جای دارد. در سدهٔ چهارم هجری گستردگی این شهر به اندازهٔ نیمی از هرات آن زمان گزارش شده‌است. در این زمان این شهر سه دروازه داشته که یکی رو به قهستان، یکی رو به نیشابور و دیگری رو به هرات گشوده می‌شده‌است.
ساخت این شهر را از پشنگ، چهرهٔ اسطوره‌ای، می‌دانند. همچنین ساخت آن را از کارهای شاپور یکم می‌دانند. در روزگار ساسانیان پوشنگ به همراه هرات و بادغیس زیر فرمان یک شاه گردانده می‌شده‌است.
در روزگار تازش عرب‌ها — در زمان عثمان — تازیان پوشنگ را به مصالحه گشودند. در روزگار معاویه پوشنگ و شهرهای گرداگردش بر عرب‌ها شوریدند. از گزارش‌ها برمی‌آید که پوشنگ در این زمان زیست‌گاه اسقف مسیحی بوده‌است. در پایان سدهٔ دوم خوارج بر این شهر دست یافته‌اند.
در سدهٔ سوم هجری این شهر چندی میان یعقوب لیث و طاهریان دست به دست شده و چندی هم پایتخت طاهریان بوده‌است. با برآمدن غزنویان برادر سبکتگین به فرمانروایی پوشنگ رسید. یک چندی هم در سدهٔ ششم هجری پوشنگ زیر فرمان غوریان درآمد.
در ۶۱۷ هجری مغولان پوشنگ را ویران نمودند و مردمانش را کشتار کردند. با برآمدن آل کرت پوشنگ آبادی گذشتهٔ خود را بازیافت. در ۷۸۲ هجری تیمور لنگ پس از یک محاصرهٔ هفت‌روزه پوشنگ را گشود و آن را ویران نمود.
نادر شاه افشار در لشکرکشی خود به قندهار از پوشنگ گذر کرد. در ۱۲۳۵ش/۱۸۵۷م و پس از دستینه نهادن ناصرالدین شاه بر عهدنامه پاریس، پوشنگ به عنوان جزئی از هرات، جزء قلمرو افغانستان شناخته شده و حکومت ایران، از ادعای ارضی بر هرات دست کشید و استقلال افغانستان را به رسمیت شناخت.
مهرداد شهشهانی
گروه بینایی دپارتمان ریاضی IPM
سجده (ابهام‌زدایی)
سجده به معنی "سر بر زمین نهادن" است و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
عزمی بشاره
عزمی بشاره، (به عربی: عزمی بشارة) ، سیاست مدار مسیحی فلسطینی، عضو اسبق کنست و از پایه‌گذاران حزب بلد در میان اعراب اسرائیلی و از مفسران رسانه‌های عربی می‌باشد.
وی از دانش‌آموختگان دانشگاه عبری اورشلیم است. وی مدرک دکترای خود را در رشته فلسفه از دانشگاه هومبولدت برلین اخذ نموده است.
عزمی بشاره از پایه‌گذاران حزب بلد بود. وی در سال ۱۹۹۶ میلادی، به نمایندگی از اعراب اسرائیلی در انتخابات سراسری اسرائیل شرکت کرد و به عضویت در ۱۴امین دوره کنست انتخاب شد. وی با عضویت در کنست، از مزایا و مصونیت نمایندگی برخوردار شد.
در سال ۱۹۹۹ میلادی، عزمی بشاره به عنوان اولین شهروند عرب-اسرائیلی، خود را نامزد کسب مقام نخست‌وزیری اسرائیل کرد.
وی هم‌چنین با وجود دلبستگی به سازمان‌های ترور فلسطینی و عربی، به عضویت در ۱۵٬۱۶و۱۷امین دوره کنست انتخاب شد.
در جریان جنگ اسرائیل و لبنان در ژوئیه ۲۰۰۶ میلادی، عزمی بشاره که عضو ۱۷امین دوره کنست بود، با استفاده از مصونیت سیاسی خود، به گردآوری اطلاعات محرمانه نظامی برای حزب‌الله لبنان اقدام کرد.
هنگامی که مشخص شد که وی عملاً به جاسوسی از درون نهادهای اطلاعاتی و نظامی اسرائیل به سود حزب‌الله لبنان اقدام کرده‌است و اطلاعات و مدارکی علیه وی از سوی سازمان اطلاعات و امنیت داخلی اسرائیل، گردآوری شده‌است، با استفاده از مصونیت سیاسی به خارج گریخت و با حضور در سفارت اسرائیل در قاهره، از عضویت در کنست استعفا داد.
پس از ماجرای جاسوسی عزمی بشاره، پارلمان اسرائیل، طرحی را به تصویب رساند که بر اساس آن «هر شهروند اسرائیل که طی هفت سال گذشته، به یک کشور متخاصم اسرائیل سفر کرده باشد، از حق شرکت در انتخابات پارلمانی و انتخاب به عنوان نماینده محروم خواهد شد».
عزمی بشاره، پس از اعلام کناره‌گیری از عضویت در پارلمان اسرائیل، معادل حدود یکصد هزار دلار از دولت حق بازنشستگی دریافت کرد و اکنون نیز حقوق بازنشستگی و مزایای مالی به عنوان حق عضویت گذشته در پارلمان اسرائیل به خانواده او در اسرائیل پرداخت می‌شود.
کائو هسین-چیه
کائو هسین-چیه(وید جایلز:Kao Hsien-chih) یا گائو ژیانچی(پین‌یین:Gāo Xiānzhī؛ به چینی:高仙芝)(مرگ ۲۴ ژانویه ۷۵۶ میلادی)یک فرماندهٔ نظامی بزرگ در دورهٔ دودمان تانگ چین بود. وی در روزگار پادشاهی امپراتور شوان زونگ اول خدمت می‌کرد. او بیشتر به خاطر لشکرکشی‌هایش به رشته‌کوه پامیر، منطقه سین کیانگ، دریاچه آرال و دریای خزر شهرت یافته‌است.
وی سپاهیان چینی را تا ماوراءالنهر پیش برد و سرانجام سال ۷۵۱ میلادی در کنار رود طلاس مقابل نیروهای زیاد بن صالح، از فرماندهان خلافت عباسی (هوادار ابومسلم خراسانی) و متحدان تبتی آن‌ها شکست خورد و از پیش‌روی بازماند. برپایهٔ منابع اسلامی چینیان پنجاه هزار کشته و بیست هزار تن اسیر دادند. گفته می‌شود همین اسرا مسلمانان را با کاغذ و قطب‌نما آشنا کردند. این نبرد باعث پایان پیشروی چینیان به سوی سرزمین‌های غربی و پیشروی عباسیان به سوی سرزمین‌های شرقی شد. این پیروزی برای اعراب سبب نام‌آوری روزافزون ابومسلم و هراس بیش از پیش عباسیان از او گشت.
نسرین سلطان‌خواه
نسرین سلطان‌خواه (زادهٔ ۱۳۴۲ در تهران)، از ۱۳۸۸ تا پایان کار دولت دهم معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهور ایران و رئیس بنیاد ملی نخبگان بود.
سلطانخواه در سال ۱۳۵۸ در رشته مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف قبول شد و پس از گذشت ۵ ترم تحصیلی به ریاضی تغییر رشته داد و در سال ۱۳۶۵ و ۱۳۶۷ لیسانس و فوق لیسانس خود را از دانشگاه صنعتی شریف دریافت کرد. او در سال ۱۳۷۳، در حالی که عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا بود، به عنوان اولین فارغ‌التحصیل دکترای ریاضیِ دانشکده ریاضی دانشگاه صنعتی شریف فارغ‌التحصیل شد. سرپرستی دکترای وی بر عهدهٔ عبادالله محمودیان، و عنوان رسالهٔ دکترایش «طرحهای بلوکی جهت‌دار» بود.
نسرین سلطان‌خواه پیش از آن که به عنوان نماینده مردم تهران در دور دوم شورای شهر فعالیت کند، عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا بوده و در دانشگاه شریف نیز تدریس کرده‌است. وی نتوانست رای مردم تهران را برای ورود به دور سوم شورای شهر تهران به دست آورد.
او پیشتر یعنی در سال ۱۳۸۴ به عنوان فعال ستاد انتخاباتی احمدی‌نژاد با رسانه‌ها گفتگو می‌کرد. این عضو شورای شهر تهران پس از روی کار آمدن دولت نهم سمت مشاور رئیس‌جمهور و رئیس مرکز امور زنان و خانواده را نیز دارا شد. در همین ایام بود که مسعود زریبافان عضو دیگر دومین شورای شهر تهران و معاون احمدی‌نژاد در کابینه دهم، اعلام کرد عضویت در شورا شغل نیست چرا که او، چمران و سلطان‌خواه از سوی احمدی‌نژاد برای فعالیت در دولت نهم دعوت شده بودند. اسفند همان سال بود که سلطان‌خواه از سمت خود کناره‌گیری کرد.
با آغاز فعالیت‌های انتخاباتی هشتمین دوره مجلس شورای اسلامی نام سلطان‌خواه در فهرست نهایی جبهه متحد اصول‌گرایان تهران درج شد. او نتوانست آرای مردم تهران را این بار برای ورود به مجلس هشتم جلب کند و از ورود به خانه ملت باز ماند. چهار ماه بعد یعنی در تیر ماه ۱۳۸۷ از سوی احمدی‌نژاد به عضویت هیئت امنای سازمان ملی پرورش استعدادهای جوان درآمد و هفت ماه بعد رئیس موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی در معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رییس‌جمهور شد.
هلاخا
هلاخا، ، به مجموعه قوانین شریعت یهود گفته می‌شود، قوانینی که از عهد عتیق مکتوب (تنخ)، تورات شفاهی (تلمود) و حاخامها و همچین آداب و رسوم یهودیان ناشی می‌گردد. هلاخا دارای ۶۱۳ میتزوت (دستور) است. قوانین یهودی که از تورات و تلمود و نوشتارهای حاخامها اقتباس شده بود در کتاب شولحان عاروخ به صورت مکتوب درآمد.
یهودیت دارای هیچ نوع فرقی بین زندگی مذهبی و غیرمذهبی نیست. سنت یهودی بین هویت مذهبی، ملی و نژادی یهودیان تفاوتی قائل نمی‌شود. هلاخا تنها در مورد اعتقادات و اعمال مذهبی نیست و بلکه مربوط به بسیاری از مسائل زندگی روزمره نیز می‌شود. معمولاً هلاخا به قانون یهودی ترجمه می‌شود با اینکه ممکن است ترجمه صحیح‌تر برای آن «مسیر» یا «مسیر راه رفتن» باشد. ریشه لغت «ه ل خ» به معنی راه رفتن است.
به صورت تاریخی هلاخا در دادگاه شرعی یهودی مسائل مربوط به زندگی یهودیان را مدیریت می‌کرد. از قرن پانزدهم و عصر روشنفکری به تدریج قدرت هلاخا در کنترل زندگی روزمره یهودیان کم شد. در قانون کشور اسرائیل، بعضی مسائل مربوط به خانواده و زندگی شخصی تحت نظر دادگاه‌های شرعی یهودی (بت دین) انجام می‌شود. هلاخا در بین یهودیان اشکنازی، سفاردی و میزراهی دارای تفاوت‌هایی است.
لغت هلاخا از ریشه عبری (הָלַךְ) به معنی راه رفتن گرفته شده است. هلاخا به معنی لغوی روش راه رفتن است. هلاخا در تضاد با عگادا قرار دارد که بیشتر به مسائل اعتقادی و عرفانی و مسائل دیگر مرتبط است. هلاخا در واقع ۶۱۳ میتزوت (دستور) را مکتوب و مشخص می‌کند. این قوانین از بحث بین ربیها در میشنا و گمارا که بعدها در تلمود نوشته شد و بعد از آن از کتاب شولحان عاروخ گرفته شده است.
به دلیل اینکه در زمانی که یهودیان در سراسر دنیا پراکنده بود (عصر آوارگی) مرکز اصلی شرع یهودی وجود نداشت قوانین یهودی در بین یهودیان مختلف یکسان نیستند.
هلاخا به شرح و بسط قوانین تورات برای یهودیان می‌پردازد. این شرح از بحث ربیها با یکدیگر در تلمود گسترش یافته است. قوانین یهودی در قرون وسطی توسط افرادی نظیر موسی ابن میمون و یوسف کارو در کتاب شولحان عاروخ نوشته شده است. دو دسته قوانین در هلاخا وجود دارد:
دسته‌بندی دیگر بین قوانین یهودی بر پایه تفاوت بین قوانین تورات مکتوب (تنخ) و تورات شفاهی (تلمود) است.
دستورهای میتزوتها به دستورهای مثبت و منفی تقسیم می‌شوند.
دسته‌بندی دیگری قوانین یهودی را به دو دسته تقسیم می‌کند:
مسئله دیگر در مورد هلاخا نبود معبد سلیمان است. بسیاری از قوانین یهودی در تورات مرتبط با معبد هستند و نبود معبد انجام این قوانین را مشکل می‌کند.
در تلمود هلاخا به شش دفتر تقسیم شده است. این تقسیم بر اساس موضوع عبارت است از: زراعیم (کشاورزی)، موعد (اعیاد و جشنها)، نشیم (زنان)، نزیکین (خسارتها)، کوداشیم (مقدسها)، طهوروت (طهارت و پاکیزگی).
دو کتاب اصلی دیگر در مورد هلاخا میشنا توراه نوشته موسی ابن میمون و شولحان عاروخ نوشته یوسف کارو هستند.
هلاخا نقض کردن هر یک از میتزوتها را یک گناه میداند. لغت عبری برای گناه آویرا است. بر اساس تنخ یهودیت سه دسته گناه می‌شناسد: از این رو سه واژه چیاو، پتور، موتار سه نوع مجازات برای این گناهان است.
در زمانهای گذشته در سرزمین اسرائیل دو دادگاه شرعی یهودی بت دین و سنهدرین به اعمال قوانین هلاخا می‌پرداختند. در این دادگاه‌ها بر ادله بسیار سختگیری می‌شد ولیکن مجازاتها بسیار سنگین بودند. از زمان فروپاشی معبد مجازات اعدام از یهودیت حذف شد با اینکه تورات در موارد زیادی توصیه به اعدام می‌کند.
یهودیت اعتقاد دارد که کسانی که یهودی نیستند باید از قوانین هفت‌گانه نوح پیروی کنند. این قوانین در تورات موجود نیستند و در شرع شفاهی یهود (تلمود) نوشته شده‌اند. این قوانین در بخش سنهدرین ۵۷ تلمود نوشته شده‌اند.
افشانه فلفل
اسپری فلفل نوعی اسپری است که در آن از ترکیبات شیمیایی اشک‌آور خاص استفاده می‌شود و دارای اثر سوزانندگی شدید چشم و گوش و حلق و بینی و کوری موقت است. این وسیله معمولاً توسط پلیس ضد شورش و همچنین به‌عنوان وسیله دفاع شخصی و گاه برای دفاع در مقابل تهاجم حیواناتی همچون سگ و خرس، مورد استفاده قرار می‌گیرد. اسپری فلفل در صورت تماس با صورت طرف مقابل می‌تواند او را ۱۵ تا ۳۰ دقیقه دچار سوزش شدید چشم و در مواردی کوری کامل کند. این سلاح جزو اسلحه‌های غیرکشنده طبقه‌بندی می‌شود.
مادهٔ فعال اسپری فلفل، کپسایسین است که به کمک یک مادهٔ حلال مانند اتانول، از فلفل تند استخراج می‌شود. با افزودن یک ترکیب امولسیون کننده مانند پروپیلن گلیکول به کپسایسین استخراج شده، ترکیبی محلول در آب به‌دست آمده که پس از فشرده‌سازی آن در ظرف اسپری، به‌صورت یک ترکیب هواپخش قابل استفاده است. دست‌کم هشت نوع فلفل متفاوت برای تولید این اسپری مورد استفاده است و قدرت اسپری‌های فلفل بر اساس غلظت کپسایسین و نوع فلفل مورد استفاده متغیر است. غلظت کپسایسین مورد استفاده در اسپری‌ها عموماً بین ۰٫۱۸ تا ۳ درصد متغیر است.
اسپری فلفل باعث ایجاد التهاب در غشاء مخاطی در چشم‌ها، دهان، بینی، حلق و ریه‌ها شده و به‌سرعت باعث ایجاد سوزش و بسته شدن چشم‌ها، دشواری تنفس، آبریزش بینی و سرفه می‌شود. ماندگاری و شدت این عوارض بر اساس قدرت اسپری و در افراد مختلف، متفاوت است اما عوارض معمولاً ۲۰ تا ۹۰ دقیقه باقی می‌مانند. سوزش، التهاب و قرمزی چشم‌ها می‌تواند تا ۲۴ ساعت ادامه پیدا کند. اما نکته‌ای باید توجه کرد هرگز فرد در تماس قرار گرفته نباید برای از بین بردن اثر گاز فلفل از آب استفاده کند! و خود این عمل کار باعث پخش شدن بیشتر ماده و افزایش سوزش در فرد خاطی می‌شود، که بهترین گزینه سریع در دسترس، استفاده از آتش حتی فندک می‌باشد.
بر اساس مطالعه‌ای در ژورنال چشم پزشکی تحقیقی و علوم تصویری (IOVS) قرار گرفتن در معرض این اسپری، بی‌خطر است اما در صورت تکرار، می‌تواند موجب حساسیت قرنیه شود. در این پژوهش، حدت بینایی ماندگار نیز گزارش نشده‌است.
گلا
گلایک شهر در استان کالسنتیتا در جنوب سیسیل ایتالیا است. این شهر ۸۴ کیلومتر با شهر کالسنتیتا و دریای مدیترانه فاصله دارد.این شهر بیشترین جمعیت در استان را دارا و دومین شهر از لحاظ مساحت در استان است.
این شهر یک شهر صنعتی است.
Gela شهری در جنوب سیسیل که امروزه دارای پالایشگاههای نفت است. شهر گه لا در ابتدا توسط مهاجرین دوری (Dorians) که حدود 688 پ.م. از جزایر کرت و رودوس میآمدند، بنا گردیده و بنام رودخانه ای که از کنارش گذر میکرد، نامیده شد. پسان، پس از آنکه مهاجرین یونانی به کرت و رودوس پا گذاشتند و یونانیها نیز سفرهای اکتشافی و مهاجرتی به کناره ها و جزایر دریای میانه (مدیترانه) از آنجمله جزیره سیسیل انجام دادند، شهر گه لا نیز بتدریج یونانی گشت و معابد دوری اش به پرستشگاه های آتنه تبدیل گردید و از اینجا بود که پرستش این الهه گسترش پیدا کرد و مناطق زیادی در سیسیل هلنی گردید.
دایری آو دریمز
دایری آو دریمز یک گروه موسیقی الکترونیک آلمانی است. آدریان هیتز خواننده اصلی گروه، بیشتر آلبوم‌ها را بدون کمک دیگر اعضا یا با کمترین میزان همکاری با آنها تولید می‌کند.
میانا
میانا روستایی است از توابع بخش دودانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در ۷۵ کیلومتری جنوب ساری و ۱۴ کیلومتری مرکز بخش دودانگه در دامنه رشته البرز با ارتفاع ۱۱۰۰-۱۷۰۰ متر از سطح دریا واقع شده‌است. از نظر اقلیمی با توجه به کوهستانی بودن زمستانی سرد و یخبندان و تابستانی معتدل و خنک دارد.
از نظر موقعیت مکانی از قسمت شمال و شمال غربی به روستای جورجاده و از طرف غرب به روستای سنگده و از قسمت جنوب به رشته کوه البرز و شمال شرقی به روستای پاجی محدود می گردد.دوجاده ارتباطی،میانا را که از روستاهای پرجمعیت دودانگه می‌باشد به اطراف و مرکز استان متصل می‌کند یکی از مسیر پل سفید سنگده و راه دیگر مسیر سد سلیمان تنگه به محمد آباد و میانا می‌باشد.اغلب ساکنین این روستا مشغول کشاورزی و دامپروری هستندواز جاذبه های این روستا میتوان به رودخانه اشک ومیانرود،ابشار بزپل،خاسسره وکَلِه وامامزاده ابراهیم اشاره نمود.جادارداز اوپرت ییلاق اهالی میاناوپاجی دراین مقاله یاد شودکه طبق تقسیمات کشوری جز استان سمنان میشود.اهالی میاناازگذشته تاکنون ازمسیر مالرو قدیمی به اوپرت میروند.
این روستا در دهستان بنافت قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۸۷نفر (۸۹خانوار) بوده‌است.
استئوکلاست
در پزشکی به یاخته‌های چندهسته‌ای که استخوان‌ها را جذب می‌کنند، یاخته‌های استخوان‌کاه یا استئوکلاست می‌گویند.
استئوکلاست‌ها با برداشتن پوستهٔ دارای مواد معدنی از روی بافت استخوانی و شکستن استخوان آلی عمل تخریب را انجام می‌دهند.
به صورت طبیعی تخریب استخوان توسط این یاخته‌ها به وسیله سلول‌های استخوان‌ساز (osteoblast) متوازن می‌شود. در افراد با اختلالات تخریب استخوان هم‌چون پوکی استخوان، یاخته‌های استخوان‌ساز از فعالیت و پیشرفت این یاخته‌ها عقب مانده و باعث کاهش تراکم استخوان‌ها می‌شوند.
استئوکلاست‌ها از مونوسیت‌های خون تولید می‌شوند. استئوکلاست‌ها مسئول تجزیه ماده زمینه استخوان در هنگام استخوان‌سازی هستند. نقش استئوکلاست‌ها دقیقاً برعکس نقش استئوبلاست‌هاست. به همین دلیل سلول‌های مخرب نامیده شده‌اند. استئوکلاست‌ها، ابتدا ماده زمینه‌ای بی‌شکل و سپس کلاژن را تجزیه می‌کنند. استئوکلاست‌ها معمولاً سلول‌های غول آسا با سیتوپلاسم وسیع‌اند و تعداد ۶ تا ۵۰ هسته دارند.
استئوکلاست‌های جوان تک هسته‌ای بوده و در هنگام فعالیت بازوفیلی هستند، در حالی که در هنگام استراحت اسیدوفیلی هستند. با وجود اسید فسفاتاز در استئوکلاست‌ها این سلول‌ها می‌توانند ماده زمینه‌ای را تجزیه کنند. به علاوه هنگامی که میزان کلسیم خون به علت عمل هورمون کلسی تونین مترشحه از تیرویید کاهش می‌یابد، استئوکلاست‌ها کلسیم را از استخوان گرفته و به جریان خون می‌فرستند. استئوکلاست‌ها نزدیک سطح استخوان از حفره‌ای از ماده استخوانی در حال تخریب قرار دارند. استئوکلاست‌ها تنها عوامل شناخته‌شدهٔ تخریب استخوانی هستند.
افزایش فعالیت این سلول‌ها در برخی بیماری‌ها مانند هایپرپاراتیروئیدی موجب تخریب استخوان می‌شود.
انرکون
انرکون (Enercon) یکی از بزرگترین تولید کننده‌های توربین بادی است که در شهر آوریش آلمان قرار دارد. این تولیدی در سال ۱۹۸۴ توسط آلویس ووبن تأسیس گردید. مدیر عاملان شرکت آلویس ووبن و هانس دیتر کتوینگ هستند. انرکون دارای ۱۰۰۰۰ کارگر در سرتاسر دنیا بوده و در سال ۲۰۰۷درآمدی در حدود ۴/۲ میلیارد یورو داشته‌است. این شرکت مخترع بیش از ۴۰٪ از اخترعات در زمینه فناوری انرژی بادی در دنیا است.ویکی‌پدیا آلمانی http://de.wikipedia.org/wiki/Enercon
مرتضی محیط
مرتضی محیط (متولد ۱۳۱۴ در شوشتر خوزستان) نویسنده و پژوهش‌گر چپ‌گرای ایرانی مقیم کالیفرنیا است. حوزهٔ فعالیت او بیشتر در زمینهٔ مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است. وی از حامیان جنبش سبز و از مخالفان حملهٔ نظامی به ایران است و آن را با هدف نابودی ایران تحت عنوان دخالت بشردوستانه می‌داند.
مرتضی محیط در شوشتر خوزستان به دنیا آمد. تحصیلات عمومی و دانشگاهی خود را در رشتهٔ پزشکی تا سطح دکتری در ایران گذراند و جهت اخذ مدرک تخصص و فوق‌تخصص خود قبل از انقلاب ۵۷ به آمریکا مهاجرت نمود و از سال ۶۱ در آمریکا سکونت دایم دارد. به گفتهٔ خودش به دلیل آنکه بتواند مطالعات خود را در زمینهٔ مسائل سیاسی ادامه دهد، دورهٔ تخصص خود را در دانشگاه کلمبیا در رشتهٔ آسیب‌شناسی، به علت نداشتن دورهٔ کارورزی در بیمارستان و شیفت‌های کاری ۲۴ ساعته، ادامه داد تا زمان کافی جهت مطالعه داشته باشد. پس از اتمام دوران تحصیل در آمریکا به ایران بازگشت و مدتی را در دانشگاه جندی شاپور اهواز به آموزش آسیب‌شناسی و بافت‌شناسی پرداخت. در دوران شاه در حین کار در دانشگاه جندی شاپور اهواز به دلیل فعالیت‌های سیاسی در سال ۵۳ به زندان افتاد. پس از تحمل انواع شکنجه‌های جسمی و روحی در سال ۵۶ آزاد شد و بار دیگر به آمریکا بازگشت.
او در تلویزیون پیام افغان که یک تلویزیون فارسی زبان متعلق به افغان‌ها در لس‌آنجلس است، برنامه‌ای به نام «استقلال – آزادی – عدالت اجتماعی» را هر هفته شنبه‌ها از ساعت ۳۰: ۲۱ الی ۲۳ و سه شنبه‌ها از ساعت ۳۰: ۲۰ الی ۳۰: ۲۱ به وقت ایران اجرا می‌کند که در آن مسائل روز ایران و جهان را از زوایای مختلف مورد بررسی دقیق قرار می‌دهد و نیز در بخشی به نام «رفتن به ریشه ها» به ریشه یابی معضلات دنیای امروز می‌پردازد. تکرار این برنامه روز بعد از پخش برنامه یعنی یکشنبه‌ها از ساعت ۳۰: ۸ الی ۱۰ صبح و چهارشنبه‌ها از ساعت ۳۰: ۷ الی ۳۰: ۸ صبح پخش می‌شود. هزینهٔ این دو برنامه که جمعاً هفته‌ای ۱۸۰۰ دلار است، یعنی هر برنامه ۹۰۰ دلار، تماماً از کمک‌های مردمی تأمین می‌شود. این کمک‌ها توسط ایرانیان از سراسر جهان از طریق حساب پی‌پل او که لینک آن در صفحهٔ اصلی سایت اش قرار دارد برای وی ارسال می‌گردد. البته در اکثر هفته‌ها به دلیل نرسیدن کمک‌ها به اندازهٔ کافی، برنامهٔ سه شنبه‌ها پخش نمی‌شود و فقط برنامهٔ شنبه‌ها پخش می‌شود.
ماشین مشتی ممدلی (ترانه)
ماشین مشتی ممدلی یک ترانه فولکلور ایرانی است. هرچند که از مضمون ابیات این شعر (که توسط غلامرضا روحانی سروده شده‌است)، برمیاید که در مورد نوعی وسیله نقلیه عمومی که راننده و بلیط فروش داشته، سروده شده‌است.
از آن روزگار این ماشین نماد اتومبیل‌های قراضه‌ای شده که هنوز از آن‌ها استفاده می‌شود و بعدها فیلمی نیز به نام ماشین مشتی ممدلی ساخته‌شد.
معروف‌ترین ترانه ماشین مشدی ممدلی سرودهٔ غلامرضا روحانی است که توسط جواد بدیع‌زاده خوانده شده‌است.
متن ترانه:
نمونه: در سال ۱۳۲۶ خورشیدی که تنها چند سالی از آغاز کار رادیو در ایران می‌گذشت دو ماشین استیشن که راننده یکی آقای شادرام و دیگری آقای ناصری بودند این دو خودرو فرسوده را در جهت جابجایی اعضای ارکستر یا سایر کارمندان رادیو استفاده می‌کردند.
اسماعیل نواب صفا، از شاعران و ترانه سرایان آن دوره در خصوص این ماشین‌ها در نشریه توفیق سروده بودند:
فایل سرآیند
یک فابل هدر یا سرایند عموماً معرفی مستقیم کلاس‌ها، توابع، متغیرها و دیگر معین‌کننده‌ها را در بر می‌گیرد. برنامه‌نویسانی که می‌خواهند معین‌کننده‌های استاندارد شده را در بیش از یک فایل منبع معرفی کنند، می‌توانند چنین معین‌کننده‌هایی را در یک فابل هدر قرار دهند. کتابخانه استاندارد سی و سی++ عموماً توابع استاندارد خود را در فایل هدر معرفی می‌کنند.
مثلاً یک تابع تعریف شده به این شکل در یک فایل منبع:  int(a,b)
می‌تواند معرفی شده و در یک فایل منبع دیگر به این ترتیب مورد ارجاع قرار گیرد:
int add(int, int);
int triple(int x){
کانون زنان ایرانی
کانون زنان ایرانی یک نشریه اینترنتی است که به دفاع از حقوق بشر به‌طور کلی و به دفاع از حقوق زنان به‌طور خاص می‌پردازد. سردبیر این مجله ژیلا بنی‌یعقوب است که در سال ۲۰۰۹ برنده «جایزه شجاعت در روزنامه‌نگاری» بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان شد زیرا «در دشوارترین شرایط برای یک روزنامه‌نگار و یک زن کار خود را پی گرفته‌است» و «از سانسور گزارش‌های خود سرباز زده و به همین دلیل بارها از کار بی‌کار شده‌است». بنی‌یعقوب به علت فعالیت‌های خود در زمینه دفاع از حقوق بشر در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۸۸ به همراه همسرش بهمن امویی بازداشت شد.
وب سایت این نشریه به دستور مقامات قضایی فیلتر شده و تاکنون چندین بار مورد حملات هکرها واقع شده که در یکی از این حملات که در تاریخ ۱۰ فروردین ۱۳۸۶ رخ داد، مطالب این وبگاه پاک شد و حمله کنندگان در این وبگاه پیغام "فضولی موقوف!" را به همراه یک تابلو با علامت ورود ممنوع قرار داده بودند.
پرسکات، آریزونا
پرسکت شهری در ایالت آریزونا در آمریکاست.
این شهر در جوار جنگل ملی پرسکت قرار دارد.
راجر ایبرت
راجر جوزف ایبرت (زاده ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲ – درگذشته ۴ آوریل ۲۰۱۳) خبرنگار، منتقد فیلم و فیلم‌نامه‌نویس مشهور آمریکایی برنده جایزه پولیتزر بود.
راجر ایبرت در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲ در اربانا در ایالت ایلینوی به دنیا آمد. او در ۱۵ سالگی، گزارش مسابقات ورزشی دبیرستانش را برای یک روزنامهٔ محلی پوشش می‌داد و سپس سردبیر روزنامهٔ دانشجویی دانشگاهش شد. ایبرت از سوی دانشگاه کیپ تاون در آفریقای جنوبی یک سال بورسیه شد و سپس در دانشگاه شیکاگو روی مدرک دکترا در زمینهٔ زبان انگلیسی کار کرد. او در سال ۱۹۹۲ با چاز همل‌اسمیت، وکیل سیاهپوست، ازدواج کرد ــ کسی که ایبرت او را «واقعیت بزرگ زندگی» اش خواند. وی در سال ۲۰۰۲ به سرطان تیروئید مبتلا شد و در پی عمل جراحی، فک پایین و توانایی سخن گفتنش را از دست داد.
او از سال ۱۹۶۷ تا هنگام مرگش، با نشریهٔ شیکاگو سان-تایمز همکاری می‌کرد.
در سال ۱۹۷۵، او به‌عنوان اولین منتقد فیلم، جایزهٔ پولیتزر را ازآن خود کرد.
راجر ایبرت بیش از ۱۵ کتاب دربارهٔ فیلم‌های سینمایی نوشت. او از سرمایه‌گذاران اولیهٔ گوگل هم بود، که سبب شد میلیون‌ها دلار سود کند. تا سال ۲۰۱۰، نوشته‌های او در بیش از ۲۰۰ روزنامه در داخل و خارج از ایالات متحده نقل می‌شد. همچنین او بیش از ۲۰ جلد کتاب منتشر کرده‌است.
ایبرت، که عضو حزب دموکرات آمریکا بود، بعد از مبارزهٔ ۱۱ ساله با سرطان تیروئید، در ۴ آوریل ۲۰۱۳ چشم از جهان فروبست.
نشریهٔ فوربز از او به‌عنوان یکی از متفکران برتر آمریکا نام برده‌است.
فعالیت تلویزیونی راجر ایبرت در سال ۲۰۰۲ با تشخیص سرطان تیروئید از سوی پزشکان متوقف شد.
فیلم "زندگی خود" (۲۰۱۴) در ژانر بیوگرافی‌مستند به زندگی راجر ایبرت می‌پردازد.
علی رهنما
علی رهنما (متولد ۱۳۳۱) اقتصاددان و مورخ ایرانی و مدیر دوره کارشناسی ارشد مطالعات اسلام و خاورمیانه در دانشگاه آمریکایی پاریس است. او فرزند حمید رهنما و نوه زین العابدین رهنما است.
جیمز ویلکینسون
جیمز هاردی ویلکینسون ، دانشمند برجسته در زمینه محاسبات عددی است. وی جایزۀ تورینگ را در سال ۱۹۷۰ دریافت نمود.
ملامحمد خوانساری امینی
علامه آخوند ملامحمد بیدهندی خوانساری (امینی) فرزند حاج محمدابراهیم در سال ۱۲۱۰ شمسی (۱۲۵۲ ق) در خوانسار تولد یافت.
ایشان پس از گذراندن مقدمات در خوانسار به اصفهان هجرت نمود و از محضر علامه سید محمدباقر و میرزا محمد هاشم خوانساری بهره گرفت و آنگاه رهسپار عتبات عالیه شد و از مکتب حاج میرزا حسن شیرازی و آخوند ملاحسینعلی همدانی مستفیض شد. علامه بزرگوار پس از اخذ اجازه اجتهاد از مراجع مذکور به زادگاهش مراجعت و به تربیت و تعلیم طلاب و ترویج اخلاق اسلامی همت گماشت.
از جمله شاگردان ایشان حاج میرزا خلیل کمره‌ای و حاج سید مصطفی صفائی خوانساری بودند و عده کثیری از علما از جمله حاج سید احمد صفائی خوانساری (صاحب کشف الاستار) از ایشان اجازه روایتی داشته‌اند.
وی در سال ۱۲۹۵ شمسی (۱۳۳۷ ق) درگذشت و محل قبرستان سنگ شیر خوانسار به خاک سپرده شد.
ملامحمد خوانساری دارای یک فرزند پسر به نام آقامحسن و سه دختر بود. فرزند پسرش آیت‌الله محسن امینی در سال ۱۲۹۲ شمسی در شهر خوانسار متولد و پدر خود را در سن سه سالگی از دست داد و تحت سرپرستی مادرش قرار گرفت. ملامحمد خوانساری پس از گذراندن دوران طفولیت و تحصیل علوم پایه در جلسات دروس سید احمد خوانساری (صاحب کشف الاستار) و سید مصطفی صفائی خوانساری حضور بهم رسانید و علوم فقه و اصول و ریاضیات را فرا گرفت. سپس برای ادامه تحصیل به حوزه علمیه اصفهان و قم رفت. با توجه به اینکه در اواخر سلطنت پهلوی اول برای استفاده از لباس روحانیت، متقاضیان می‌بایست مدارج علمی در سطح عالی را طی می‌نمودند و در امتحاناتی که از طرف وزارت معارف با همکار علمای حوزه‌های علمیه برگزار می‌شد، شرکت می‌کردند، او در این امتحان شرکت نموده و موفق به اخذ مجوز برای استفاده از لباس روحانیت گردید. در پی آن از طرف وزارت عدلیه (دادگستری) و وزارت معارف (وزارت علوم) از وی برای تصدی پستهای قضاوت و تدریس دعوت به عمل آمد که نپذیرفت.
وی در قم از محضر سید محمدتقی خوانساری و آیت‌الله بروجردی کسب علم و دانش نمود و موفق به اخذ اجتهاد از بروجردی، سید احمد خوانساری و آیت‌الله گلپایگانی گردید. در سال ۱۳۳۲ پیرو درخواست مردم بیدهند (خوانسار) از آیت‌الله بروجردی به توصیه وی، امینی برای رتق و فتق امور مردم و ارشاد آنان به زادگاه خود مراجعت نموده و اقامت گزید. اغلب مردم منطقه به او ارادت خاصی داشتند و با اینکه مرجع وجوه شرعیه بود، دارای زندگی بسیار مختصر و ساده بود و با رفتار و عمل خود مردم منطقه را به اخلاق حسنه و رفتار نیکو با یکدیگر و دینداری سوق داد.
او در مدت اقامت در خوانسار (۳۷ سال) و تا زمان درگذشت، تمام اوقات خود را صرف ترغیب مردم به ویژه جوانان در فراگیری علوم و اخلاق و رفتار نیکو نمود و عموم مردمان منطقه به قرائت قرآن و تفسیر آن و علوم آشنا شدند و گرایش به رفتار و اخلاق حسنه پیدا نمودند.
وی در سال ۱۳۱۷ با دختر سید مصطفی صفایی خوانساری (فرزند سید احمد خوانساری صاحب کشف الاستار) ازدواج نمود و حاصل این ازدواج چهار فرزند (دو پسر و دو دختر) بود که فرزندانش در سایه ارشادات پدر بزرگوار موفق به کسب مدارج علمی در سطح عالی دانشگاهی گردیدند و منشأ خدمات ارزنده‌ای در زمینه توسعه بخش کشاورزی و منابع طبیعی کشور و تعلیم و تربیت جوانان سرزمین ایران شده‌اند.
فهرست گروه‌های پاور متال
در این فهرست اسامی گروه‌هایی ذکر شده است که به نحوی سبک آثارشان با سبک پاور متال مطابقت دارد .
توجه :
استادان قدیم نقاشی
عبارت استادان قدیم نقاشی معمولاً برای اشاره به نقاشان مشهور اروپایی پیش از سدهٔ ۱۹ میلادی به کار می‌رود.
ارسلان قاسمی
ارسلان قاسمی (زادهٔ ۱ خرداد ۱۳۷۴) بازیگر و خواننده اهل ایران است.
ارسلان قاسمی در مجموعه‌های تلویزیونی "یوسف پیامبر" در نقش کودکی بنیامین و "در چشم باد" در نقش کودکی بیژن را بازی کرده‌است. قاسمی فعالیت بازیگری را در سن هفت سالگی در مجموعه تلویزیونی "در چشم باد" در نقش کودکی بیژن (پارسا پیروزفر) آغاز کرد. وی همچنین در فیلم "جعبه موسیقی" (فرزاد مؤتمن) نقش اصلی را به‌عهده داشت. وی علاوه بر کار تصویری دو ترانهٔ "آفرین" و "ای کاش" را به همراه سینا دست‌خوش با تنظیم محمد جواندر خوانده است، و در مصاحبه با سایت ایران کنسرت به علاقمندی اش به فعالیت در زمینه موسیقی‌ اشاره کرده است.
حفظ بیضه اسلام
حفظ بیضهٔ اسلام یک قاعده فقهی است به معنای حفظ نظام اسلامی، گاهی مقصود از آن نگهداری حاکمیت اسلامی و جلوگیری از خدشه دار شدن آن به دست دشمنان داخلی و خارجی اسلام است. تمامی علمای مسلمان و حجج مذهب جعفری اتفاق نظر دارند که باید حفظ بیضهٔ اسلام را نمود و نگذاشت که دشمنان دین بتوانند خللی وارد سازند. میرزای نایینی کتاب تنبیه‌الامه و تنزیه‌المله را برای حفظ بیضه اسلام نوشت.
دراج (آلبانی)
دراج دومین شهر بزرگ آلبانی کنونی‌است.
دراج باستانی‌ترین و نیز یکی از اقتصادسازترین شهرهای آلبانی نیز هست. دراج در میانهٔ کرانه‌های آلبانی جای دارد و در ۳۳ کیلومتری تیراناست. نام باستانی آن اِپیدامنوس بوده‌است.
برپایهٔ سرشماری سال ۲۰۰۳ جمعیت آن پیرامون ۱۱۴۰۰۰ تن است.
در زبان آلبانیایی این شهر "دورِس" خوانده می‌شود و تلفظ ایتالیایی آن -"دوراتزو"- نیز در جهان رواج دارد. دراج در تاریخ و زبان‌های گوناگون به نام‌های دیگری هم شناخته می‌شود. در زبان یونانی این شهر را "اپیدامنوس" و "دوراخیون" می‌خوانده‌اند. رومیان آن را "دیراکیوم" می‌نامیدند. ملت‌های همسایه چون مقدونیان، بوسنیایی‌ها، کروات‌ها، صرب‌ها و بلغارها آن را "دراچ" می‌خوانند و عثمانیها نیز به همین سان و با اندکی تفاوت تلفظ "دراچ".
بنیاد این شهر به سال ۶۲۷ (پیش از میلاد) به دست یونانیان نهاده‌شد. کرانه‌های صخره‌ای و بلندی‌ها و مرداب‌های گرداگرد دراج از دید نظامی بدان وضعیتی استراتژیک بخشیده بود. بخشی از جنگ‌های دولت-شهرنشینان یونانی در آینده بر سر دست‌یازیدن به همین اپیدامنوس آن زمان بود.
در ۲۲۹ (پیش از میلاد) جمهوری رم بر این شهر چیره شد و از آن پس آن را دیراکیوم خواندند. در سدهٔ چهارم میلادی دیراکیوم مرکز ایالت اپیروس نوا بود.
در آغاز سدهٔ دهم میلادی این شهر میان بیزانس و بلغارها –که به تازگی امپراتوری به راه انداخته‌بودند- دست به دست شد. بلغارها در این زمان این شهر را دراچ می‌خواندند.
در زمان چهارمین جنگ صلیبی جمهوری ونیز کنترل دراچ را به دست آورد. در ۱۲۷۳ یک زمین‌لرزه دراچ را ویران نمود، ولی به زودی این شهر دوباره آباد شد و در کالبد یک دوک‌نشین استقلالی هم یافت. در ۱۳۹۲ میلادی جمهوری ونیز باز هم کنترل شهر را به دست آورد؛ در این زمان آنها اینجا را دوراتزو می‌خواندند. سرانجام پس از چندی زد و خورد عثمانی در ۱۵۰۱ میلادی دراج را گشود. در این زمان بسیاری از مردمان مسیحی شهر به اسلام گرویدند و مسجدهای چندی برپا گردید. دراج زیر فرمان عثمان‌ها آن رونق سالیان گذشته را نیافت و جمعیتش به ۲۰۰ خانوار کاهش یافت.
با جنبش استقلال‌خواهی آلبانیاییان دراج نقش عمده‌ای داشت و در ۷ مارس ۱۹۱۳ نخستین پایتخت آلبانی گشت. در زمان جنگ جهانی یکم ایتالیا و سپس امپراتوری اتریش-مجار و در نهایت متفقین به ترتیب بر شهر دست یافتند. با فروکش کردن آتش جنگ و بازگشت استقلال به آلبانی یکچن دراج پایتخت موقت این کشور بود. در ۱۹۲۶ زمین‌لرزهٔ دیگری شهر را ویران ساخت ولی باز هم دراج بازسازی شد.
در رویداد جنگ جهانی دوم ایتالیا و سپس آلمان بر دراج چیرگی یافتند. بمباران متفقین دراج را سخت ویران ساخت تا سرانجام در ۱۹۴۴ آلمان‌ها از آنجا پس‌نشستند. پس از جنگ دولت کمونیست انور خوجه شهر را به تندی بازسازی نمود و در ۱۹۴۷ نخستین ایستگاه راه آهن آلبانی در این شهر گشوده‌شد.
دراج (ابهام‌زدایی)
دراج می‌تواند اشاره به یکی از موردهای زیر داشته باشد:
دارخزک
دارخَزَک پرنده‌ای است از خانواده دارخزکان (Certhiidae). این خانواده دارای ۱۰ گونه است که در دو سرده بخش‌بندی شده‌اند.
۱۲ سانتی‌متر؛ نر و ماده همشکل. پرنده‌ای است کوچک و قهوه‌ای رنگ که مرتباً از درخت بالا می‌رود. از دارکوب‌ها و کمرکولی‌ها به وسیله اندازه کوچک، منقار باریک و خمیده و با رفتار ویژه‌اش به آسانی تشخیص داده می‌شود. سطح پشتی قهوه‌ای رنگ با رگه‌رگه نخودی و سطح شکمی سفید نقره‌ای دارد.
با جهش‌های کوتاه در حالی که دم سفت خود را به پوست درخت فشار می‌دهد، به‌طور مارپیچی از آن بالا می‌رود و به سختی می‌توان آن را روی تنه درخت دید. در زمستان همراه چرخ‌ریسک‌ها دیده می‌شود.
دارخزک در جنگل‌ها، پارک‌ها و باغ‌های کهن نیم‌کره شمالی زمین و هم‌چنین در آفریقای سیاه زندگی می‌کند. لانه‌اش را زیر پوست جدا شده درخت، شکاف تنه درخت‌ها یا در پشت پیچک‌ها می‌سازد. دارخزک از جمله پرندگان بومی ایران است و در مناطق جنگلی شمال ایران و ارسباران زندگی می‌کند.
مردان پرسپولیس
فیلم مردان پرسولیس یک فیلم مستند ایرانی است که در مورد قهرمانی باشگاه پرسپولیس در لیگ هفتم حرفه‌ای ایران و فراز و نشیب این تیم در اواخر آن فصل.
این فیلم با نمایش صحنه‌هایی از اواخر بازی پرسپولیس و سپاهان آغاز می‌شود. در ادامه با برگشت به عقب به حوادث بعد بازی با استقلال اهواز می‌پردازد. در واقع داستان و روند فیلم از بازی با استقلال اهواز آغاز شده و تا جشن قهرمانی سرخپوشان و رفتن قطبی از ایران ادامه میابد. در این فیلم صحنه‌هایی نمایش داده می‌شود که بیننده را با واقعیت‌ها و اتفاقات فوتبال آشنا می‌کند.
در نهایت، این فیلم در راستای اتفاقاتی که پیرامون تیم می‌افتد و حاشیه‌هایی که توسط عوامل بیرونی و داخلی ایجاد می‌شود ساخته شده‌است. در فصلی که د رنهایت با برد در دقایق پایانی دربرابر سپاهان همراه شده و منجر به قهرمانی در دقایق اضافه می‌شود. یک قهرمانی دراماتیک و تاریخی که هوادارن پرسپولیس را به خیابان‌ها می‌کشاند و سراسر ایران را غرق در شادی می‌کند.
سبک هندی
شعر به سبک هندی نمونه‌ای از سرایش شعر در ادبیات فارسی است که از قرن نهم هجری به بعد به‌وجود آمد. به علت استقبال دربار ادب پرور هند از شاعران پارسی گوی، و همچنین به علت عدم توجه پادشاهان صفوی به اشعار متداول مدحی، گروهی از گویندگان به هندوستان رفتند و در آنجا به کار شعر و شاعری پرداختند. اینان به‌واسطهٔ دوری از مرکز زبان و تمایل به اظهار قدرت در بیان مفاهیم و نکات دقیق و حس نوجویی و تفنن دوستی و به سبب تأثیر زبان و فرهنگ هندی و دیگر عوامل محیط، سبکی به وجود آوردند که سبک هندی نامیده می‌شود. برخی از ادبا این سبک را سبک اصفهانی نیز نامیده‌اند. این سبک تقریباً از قرن نهم تا سیزدهم هجری ادامه داشت و از ویژگی‌های آن، تعبیرات و تشبیهات و کنایات ظریف و دقیق و باریک و ترکیبات و معانی پیچیده و دشوار را می‌توان نام برد.
سبک هندی از رودکی شروع می‌شود اما برخی نقطه آغاز آن را از زمان خاقانی می‌دانند. بسامد سبک هندی اما در سروده‌های رودکی و خاقانی بسیار پایین است. بابا فغانی را حافظ کوچک می‌نامند و او نیز از فعالان در عرصه سبک هندی به‌شمار می‌آید. از میان گویندگانی که به این سبک شعر سروده‌اند نام اینان در خور ذکر است:
از گویندگان این سبک، تک بیتی‌های نغز و دلاویزی برجای مانده‌است که اغلب صورت ضرب‌المثل پیدا کرده‌است.
؛
؛
ریزاندامگان کارآ
ریزاندامگان کارآ (میکروارگانیسم‌های مؤثر، ریزجانداران مفید)؛ برگردان پارسی واژه‌های افکتیو میکروارگانیسمز است و آن را به اختصار «ای ام» می‌نامند. «فن آوری ای ام» یک تکنولوژی زراعی سازگار با محیط زیست است.
EM در سال ۱۹۸۰ میلادی توسط پروفسور دکتر تروو هیگا (Prof. Dr. Teruo Higa) در دانشگاه ریوکیوز، شهر اکیناوا (ژاپن) کشف شد و در جهان جهت استفاده در کشاورزی پخش گردید. هدف و ایده نخستین پروفسور هیگا این بود که برای مواد سمی و شیمیایی که در کشاورزی استفاده می‌شود جایگزینی بیابد. وی پس از موفقیت در این زمینه مصمم شد که از سودمندی‌های این تکنولوژی در بخش‌های دیگر مانند درمان و پزشکی نیز استفاده کند. و پس از ۱۰ سال پژوهش و آزمایش در دانشگاه ریوکیوز اکیناوا بالاخره سودمندی‌های آنرا در بخش‌های دیگر را کشف کرد. اکنون پروفسور هیگا در سازمان پژوهشی ام. رُ. در ژاپن EMRO - EM Research Organization کار پخش این ماده سودمند را در سراسر جهان (۱۳۰ کشور) رهبری می‌کنند.
از EM در کشاورزی مرسوم، کشاورزی زیستی، باغداری، سبزیکاری، دامداری، پالایش و بهبود آب، بهداشت، درمان، کارهای خانه (پاکسازی، کنترل بوهای ناخوشایند، کولر آبی)، مدیریت پسماند، مدیریت پساب، بازیافت، زیست پالایی، کمپوست، سرامیک، لوازم آرایشی و… استفاده می‌شود.Official site of Dr. Teruo Higa's EM Technology
درگذشتگان ۲۰۰۷
این صفحه فهرست درگذشتگان ۲۰۰۷ است.
درگذشتگان ۲۰۰۶
این صفحه فهرست درگذشتگان ۲۰۰۶ است.
هنشل
هنشل یا به طور کامل‌تر هنشل و پسر یک شرکت آلمانی مستقر در شهر کاسل است. این شرکت در سدهٔ بیست میلادی با ساخت وسایل ترابری معروف شد. لوکوموتیو، کامیون، اتوبوس، خودروهای زرهی و جنگ‌افزار از تولیدات این شرکت است.
گئورگ کریستیان کارل هنشل کارخانه هنشل را در سال ۱۸۱۰ در کاسل بنیاد نهاد. پسر او کارل آنتون هنشل در سال ۱۸۳۷ کارخانه‌ای دیگر بنیاد کرد. شرکت هنشل در سال ۱۸۴۸ آغاز به تولید لوکوموتیو کرد و این شرکت رفته رفته تبدیل به بزرگ‌ترین شرکت لوکوموتیوسازی آلمان در سدهٔ بیستم شد.
در آغاز سال ۱۹۳۵، هنشل تولید تانک‌های پانزر ۱ را آغاز کرد. در جریان جنگ جهانی دوم در سال‌های ۱۹۳۹-۱۹۴۰ این شرکت تولید انبوه پانزر ۳ و از سال ۱۹۴۱ تیگر ۱ را نیز آغاز نمود.
هواپیماها و موشک‌های هنشل عبارتند از:
Wikipedia contributors, "Henschel & Son," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed August 6, 2009).
داوید اشتراوس
داوید فریدریش اشتراوس از دانشمندان آلمانی علوم دینی بود.
وی در سال ۱۸۰۸ م. در شهر لودویگزوبورگ زاده شد و در سال ۱۸۷۴ م. درگذشت. وی ترجمه احوال عیسی مسیح را به سبکی منتشر کرد که با باورهای همگانی مسیحیان مخالف بود و از این رو او را از مقام دینی‌اش برکنار کردند. اما اثر وی شهرتی به‌سزا یافت و توسط «لیتره» معروف در ۴ جلد به فرانسه ترجمه شد. بعدها مؤلف به تقلید از ارنست رنان کتاب دیگری درخور فهم عوام هم نوشته‌است.
او به آسمانی بودن شخصیت مسیح اعتقادی نداشت و به‌طور کلی منکر معجزات مسیح بود. او انجیل را حاوی سه نوع افسانه می‌دانست.
اشتراوس با استفاده از فلسفه هگل بر آن شد که توسعه و تکامل جامعه انسانی بر اثر تضاد و تقابل نیروهای درون جامعه شکل می‌گیرد و همین معنی را به مسیحیت تعمیم داد و افق جدیدی در مطالعات دینی آئین مسیح را به وجود آورد.
عقاید اشتراوس در کتابی تحت عنوان "آزمون انتقادی زندگی مسیح" بین سال‌های ۱۸۳۵ و ۱۸۳۶ انتشار یافت.
او در این کتاب، گزارش‌های تاریخی انجیل را رد کرد و تأثیرات مابعدالطبیعه زندگی مسیح را به کلی مردود دانست. او این پدیده‌ها را افسانه ای خواند که جامعه ابتدایی مسیحیت مبتنی بر آمال و آرزوهای خویش وارد کتاب کرده‌است.
نشر عقاید اشتراوس در اروپا انعکاس فوق العاده ای یافت و پس از آن، مبتکر نظریه افسانه مسیح لقب گرفت.
جامعه پروتستان آلمان او را مجبور ساخت تا به منظور دلجویی از مسیحیان و ملایم ساختن اثرات کتاب، مطالبی را تحریر و منتشر کند. او سعی کرد در راستای این تقاضا توضیح دهد که مطالب کتاب او زیانی به مسیحیت وارد نخواهد کرد و جمیع ادیان مبتنی بر عقاید، و نه حقایق بنیان شده‌اند.
این توضیحات کمکی به او نکرد و دادگاه تفتیش عقاید ، او را محکوم، و سپس از دانشگاه توبینگن اخراج نموده و مانع دادن مقام استادی او در دانشگاه زوریخ نیز گردید. پس از اخراج از جامعه آکادمیک آلمان، اشتراوس به مدت ۲۰ سال به تألیف آثار خویش ادامه داد و آخرین اثرش به نام "دین قدیم و دین جدید" را در سال ۱۸۷۲ در نقد مسیحیت منتشر کرد.
لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ داوید اشتراوس.
بوئینگ ئی-۳ سنتری
بوئینگ ئی-۳ سنتری یک هواپیمای آواکس (سیستم هشدار زودهنگام و کنترل هوایی) آمریکایی است که در دهه ۱۹۷۰ برای نظارت، فرماندهی عملیات، کنترل، تنظیم عملیات و ارتباط با ارگانها به‌طور شبانه روزی و در هر گونه شرایط جوی طراحی شده‌است.
نخستین فروند از این هواپیمای آواکس که بر اساس هواپیمای ترابری و مسافربری بوئینگ ۷۰۷ ساخته شده، در مارس ۱۹۷۷ به نیروی هوایی آمریکا تحویل داده شد. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۲ در خط تولید شرکت دفاع، فضا و امنیت بوئینگ قرار داشت و در مجموع ۶۸ فروند از آن ساخته شده و در خدمت نیروی هوایی کشورهای ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، عربستان سعودی و نیروهای ناتو قرار گرفته‌است. حکومت ایران اولین مشتری خارجی این هواپیما بود که در سال ۱۹۷۷ سفارش خرید هفت فروند از آن را داده بود اما با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ این قرارداد لغو شد.
رادارهای ئی-۳ در شرکت وستینگهاوس طراحی و ساخته شده‌است. رادار پالس داپلر این هواپیمای آواکس قدرت شناسایی پرنده‌های ارتفاع پایین را از مسافتی بیش از ۴۰۰ کیلومتر دارد و ارتفاع متوسط و بالا را از ۶۵۰ کیلومتری دارد. نیروی پیشرانه این هواپیما از ۴ موتور توربوفن پرت اند ویتنی TF33-PW-100A تأمین می‌شود و برد عملیاتی آن ۷۴۰۰ کیلومتر معادل هشت ساعت پرواز است. وزن خالی این هواپیما بیش از ۷۳ و حداکثر وزن برخاست آن بیش از ۱۵۷ تن است و حداکثر سرعت آن به ۸۵۵ کیلومتر در ساعت می‌رسد. هر فروند از این هواپیما بر اساس دلار سال ۱۹۹۸ حدود ۲۷۰ میلیون دلار قیمت داشته که حدوداً معادل قیمت ۵ فروند جنگنده اف-۱۴ است.
ساریت حداد
ساریت حداد (زاده ۲۰ سپتامبر، ۱۹۷۸) خواننده اسرائیلی است.
ساریت حداد در شهر عفوله اسرائیل متولد شده‌است. وی از عائله یهودی داغستانی است هر چند در این زمینه نظرات دیگری نیز وجود دارد. نام اصلی وی "سارا خداداتوف" می‌باشد. وی از طرف کانال ۲۴ به عنوان بهترین خواننده زن اسرائیلی دهه اول ۲۰۰۰ انتخاب شده‌است. وی از یک خانواده موسیقی دان می‌آید. خانواده وی بعدها به خدِرا مهاجرت کردند. در کودکی وی را به عنوان کودکی اعجوبه می‌پنداشتند. وی از سن ۸ سالگی در کلاب‌های مختلف به دور از چشم خانواده به اجرای پیانو میپرداخت. وقتی دو سال بعد یعنی در سن ۱۰ سالگی خانواده اش متوجه شدند وی دیگر به اجرا نمیپرداخت . در این دو سال وی به غیر از پیانو سازهای ارگ دستی، گیتار، تمبک و آکوردئون رو بدون رفتن به کلاس و خودش آموخت. وی معمولاً سبک مزراحی می‌خواند هر چند یکی از البوم‌های وی نیز عربیست. وقتی ۱۵ سال داشت به گروه جوانان خدِرا پیوست. وی در سال ۱۹۹۷ کنسرتی را در اردن برگزار کرد و عربی خواند. وی اولین خواننده اسرائیلی است که به‌طور رسمی در اردن کنسرت اجرا کرده‌است. وی با زبان‌های فرانسوی، ترکی، عبری، انگلیسی، عربی، گرجی، بلغاری و یونانی آهنگ خوانده است. وی همیشه دم از صلح و ایجاد روابط دوستانه بین ملل مختلف می‌زند. وی به عنوان نماینده اسرائیل در مسابقات یوروویژن ۲۰۰۲ شرکت کرد و در مکان دوازدهم ایستاد هر چند در بدو کار میخواستند وی را به دلیل مسائل سیاسی اسرائیل حذف کنند و کشورهای سوئد و بلژیک از دادن رأی به وی به خاطر ملیتش سرباز زدند. وی در این مسابقات آهنگ زیبای light a candle را اجرا نمود. آهنگ برای مواجهه با درد وی مکان اول چارت اسرائیل رل از آن خود کرد. در ژوئیه ۲۰۰۷ میلادی، مدونا، خواننده مشهور آمریکایی اعلام کرد که از طرفداران ساریت حداد است و هنگامی که برای صرف غدا به رستوران کوشر نزدیک منزلش می‌رود، به صدای ساریت حداد گوش می‌دهد. داشتند.
ساریت حداد در طول ایام شبات و تعطیلات یهودی به اجرا نمی‌پردازد.
آیسل تیمورزاده
آیسل تیمورزاده (زاده ۲۵ آوریل ۱۹۸۹ در باکو) یک خواننده زن آذربایجانی است.
آیسل کوچکترین دختر یک خبرنگار و یک استاد دانشگاه است. او از چهار سالگی خوانندگی را شروع کرد و در کودکی عاشق پیانو بود. او در انتخابات داخلی آی تی‌وی به عنوان نمایندگی آذربایجان در مسابقه یوروویژن ۲۰۰۹ انتخاب شد. در این مسابقه آرش نیز وی را همراهی کرد. آنها توانستند با دوبار اجرای آهنگ همیشه (Always) و کسب ۲۰۷ امتیاز مقام سوم را کسب کنند.
https://en.wikipedia.org/wiki/Aysel_Teymurzadeh
درام (فیلم و تلویزیون)
در فیلم و تلویزیون، درام مقوله‌ای از روایت‌های داستانی (یا نیمه‌داستانی) است که بیشتر جدی‌تر از لحن طنز است.
فاینال فانتزی ۳
فاینال فانتزی ۳ یک بازی ویدئویی در سبک نقش‌آفرینی و سومین قسمت از مجموعه بازی‌های "فاینال فانتزی" است که در سال ۱۹۹۰ توسط اسکوئر (اسکوئر انیکس کنونی) برای سیستم سرگرمی نینتندو منتشر شد و سپس در سال ۲۰۰۶ نسخه نینتندو دی‌اس آن بازسازی شد.
الکسی پاژیتنوف
الکسی لئونیدویچ پاژیتنوف (، (متولد ۱۹۵۶) مهندس کامپیوتر اهل روسیه است که از سال ۲۰۰۷ در ایالات متحده زندگی می‌کنند، مشهورترین اثر او تتریس است که در آکادمی علوم شوروی طراحی کرد.
او از طرف مجله دنیای بازی به عنوان برترین بازی‌ساز انتخاب شده‌است.
سید میر
سیدنی میر (متولد ۲۴ فوریه ۱۹۵۴، در اونتاریو, کانادا) از معروف‌ترین بازی‌سازهاست که مهم‌ترین محصولات او تمدن، دزدان دریایی سید میر و راه آهن سید میر است.
پزشکی سلولی
پزشکی سلولی نوعی پزشکی است که هدف آن پشتیبانی و درمان ریشه بیماری‌ها که همان سلول است می‌باشد. در این نوع پزشکی کارکرد سلول پشتیبانی و تقویت می‌شود. نه اینکه مانند پزشکی شیمیایی تنها نشانه بیماری که مانند چراغ قرمز خطر در ماشین‌ها که نشانه کاستی و کمبود است قطع شود. این روش درمان که با نام پزشکی سلولی شناخته می‌شود توسط ماتیاس راث کشف شد.
راث بر این اندیشه است که اساس یک زندگی سالم مدیریت زندگی، تغذیه سالم و مراقبت از بدن با رساندن مواد حیاتی به سلول است. مواد حیاتی سلول موادی طبیعی هستند که میلیونها سلول روزانه برای کارکرد بهینه و پیوسته به آن احتیاج دارند. مهم‌ترین مواد حیاتی سلول شامل ویتامین‌ها، مواد معدنی، مواد آلی، اسید آمینه‌های ویزه و دیگر مواد برای متابولیسم هستند.
اکنون محصولات غذایی از روشهای غیرطبیعی، شیمیایی، دگرگونی‌های ژنتیکی و هورمونی فرآوری و به فروشگاه‌ها می‌رسند و در آنجا نیز برای مدت زیادی می‌مانند و بعد به دست ما می‌رسند و ما نیز آن را مدت زیادی در یخچال نگهداری می‌کنیم و سپس با پوست کندن، ریز ریز کردن، پختن در دمای بالا و ترکیبات نادرست ارزش غذایی خوراکی‌ها را کاهش می‌دهیم در نتیجه ما نمی‌توانیم مواد حیاتی لازم برای سلول را در بدنهایمان تأمین کنیم. این در حالی است که آب آشامیدنی ما که از آب‌های زیر زمینی تأمین می‌شود توسط کودهای شیمیایی، سموم، نیترات، کلر و باقیمانده‌های داروهای شیمیایی که از بدن انسانها دفع می‌شود آلوده شده‌است. با پاره شدن لایه ازن و تأثیر منفی آن و تأثیرات امواج پر ضرر موجود در اطراف ما و کم تحرکی به دلیل ماشینی شدن و استرس‌ها این ضرورت را پیدا می‌کند که ما بیشتر به سلامت خویش و رساندن ویتامین‌ها و مواد حیاتی به بدنهایمان توجه داشته باشیم.
بدن ما بر خلاف بسیاری از جانداران نمی‌تواند برخی از ویتامین‌ها را خود بسازد (ویتامین ث) و دیگر ویتامین‌ها را نیز تنها در صورت داشتن از پیش دیگر ویتامین‌ها می‌تواند جذب کند؛ و این بدین معناست که حتی خوردن مقدار زیادی از یک نوع ویتامین نیز کمکی به حل موضوع نمی‌کند و تنها راه حل رساندن ویتامینها به بدن این است که نخست خوراک‌ها از منبع طبیعی باشد و سپس اینکه به نسبتی ترکیب شود که قابل جذب برای بدن باشد.
راث اقدام به کشف و تولید این ترکیبات غذایی کرد و آن را به شکل مکمل‌های خوراکی درآورد و به جهانیان پیشکش کرد.http://www.drrathresearch.org
سبک عراقی
سَبکِ عراقی به سَبکی از شعر پارسی گفته می‌شود که از اواخر "قرن ششم" تا "قرن نهم" هجری رواج و ادامه داشته‌است. نام این سبک از عراق عجم گرفته شده‌است، امّا رواج این سبک محدود به سرزمین "عراق عجم" نبود و در نواحی دیگر نیز رواج داشت. ابوالفرج رونی، سید حسن غزنوی و جمال‌الدین اصفهانی از بنیان‌گذاران و کمال‌الدین اصفهانی، سعدی، عراقی و حافظ از نمایندگان این سبک به‌شمار می‌روند.
سبک عراقی با روی کارآمدن سلجوقیان در خراسان آن روز و اتابکان در عراق و آذربایجان به‌وجود آمد. در این زمان (سدهٔ ششم) بخش‌هایی از غرب ایران را نیز عراق می‌گفتند، امّا برای تمایز با بخش میان‌رودان، آن‌جا را عراق عرب و این‌جا را عراق عجم می‌نامیدند. در این زمان گرانیگاه ادبی ایران به آذربایجان و عراق عجم منتقل شد. سبک عراقی به لحاظ تاریخی دوره مغولان و ایلخانان و تیموری را در بر می‌گیرد و از قرن هفتم تا قرن نهم ادامه دارد.
زمانی که مغولان خراسان را به خاک و خون کشیدند دانشمندان و ادیبانی که جان به سلامت بردند ناگزیر به اصفهان، شیراز، بغداد و دیگر مناطقی که رفاه مادی و ذخایر معنوی آنها از نهب و غارت مغولان در امان مانده بود گریختند. در نتیجه انهدام بغداد، طبعاً، نفوذ عربی برافتاد و امیران محلی، خواه ترک یا ایرانی، همگی مروج زبان و ادب فارسی بودند. شعری که از ویرانه‌های خراسان مهاجرت کرد، در باختر، میهنی تازه یافت و «سبک عراقی» جلوه‌گاه آن گشت.
ولی، باید در نظر داشت که اختلاف این سبک و سبک خراسانی نه ناشی از سرزمین و نه بر اثر اختلاف سلیقه است، بلکه یک فن ادبی است که چون میراثی از خراسان منهدم شده به عراق، که روی‌هم‌رفته از حملات مغولان مصون مانده، می‌رسد و عراق آن را احیا می‌کند و اشاعه می‌دهد؛ زیرا، خراسان، که از جمعیت تهی شده بود مدت‌های دراز توان آن را نداشت و، بدین ترتیب، واضح می‌گردد که تهاجم مغولان دوران ادبی نوینی به وجود می‌آورد.
در دوران مربوط به سبک عراقی بر اثر سیاست سلجوقیان، مدارس مختلف دینی تأسیس شد. تفسیر، منطق، حکمت و ادبیات عربی در این مدارس تدریس می‌شد. شاعران و ادیبان نیز با آن‌ها آشنا می‌شدند. رواج شعر پارسی در پارس و آذربایجان سبب شد که در شعر فارسی تحوّلی اساسی به‌وجود آید این تحوّل را می‌توان قبل از همه در شعر انوری و ظهیر فاریابی مشاهده کرد. انوری نخستین کسی است که از یک طرف قصاید و مدایح اغراق‌آمیز و پُرصنعت را وارد شعر کرد و از طرف دیگر غزل‌های لطیف و پرشور سرود. پرچم‌دار شیوهٔ تازه در ایران خاقانی و نظامی گنجوی شدند و در عراق جمال‌الدین اصفهانی و پسرش کمال‌الدّین این شیوه را برگزیدند و سعدی و حافظ آن را به اوج رساندند. نظامی داستان‌سرایی عاشقانه را به زیباترین شکل خویش به‌سامان رسانید.
تشبیب
در قصاید مدحی عموما چهار بخش قابل ملاحظه است: تشبیب، تخلص، مدح و دعای تأبید.
به ابیات شروع قصیده تغزل(شعر عاشقانه گفتن) یا تشبیب(احوال ایام جوانی را ذکر کردن) و یا نسیب(شعر لطیف درباره زنان) میگویند.
این ابیات معمولاً وصف طبیعت یا شرح وصال یا فراق معشوق است و شنونده را آماده شنیدن ادامه قصیده میکند.
در اکثر قصاید، به ویژه قصایدی که موضوع آنها مدح نیست، بدون تشبیب و تغزل و نسیب سروده شده اند و شاعر بدون مقدمه چینی، وارد اصل مطلب میشود به چنین قصیده ای محدود یا «مُقتَضَب» گفته میشود.