کمیته ملی المپیک ایران
کمیته ملی المپیک ایران
اندکی پس از پایان جنگ جهانی اول و پس از وقفه ای که در انجام بازیهای المپیک ۱۹۱۶ بمدت هشت سال رخ داده بود، با برگزاری بازیهای المپیک ۱۹۲۰ در آنتورپ بلژیک، در بسیاری از کشورها از جمله ایران فکر تشکیل سازمانها و فدراسیونهای ورزشی بوجود آمد. جدا از ورزشهای سنتی مانند ورزشهای باستانی و کشتی‌های پهلوانی، شمشیربازی، سوارکاری، تیراندازی و چوگان که از دیرباز در ایران رواج داشت، فوتبال اولین ورزش دسته جمعی بود که حرکت و فعالیت خود را در سال ۱۳۰۰ شمسی، (۱۹۲۲ میلادی) پس از بازیهای آنتورپ و کنگره المپیک در لوزان سال ۱۹۲۱، آغاز نمود. در این ارتباط افرادی از اولیاء دولت و داوطلبان مردمی جهت انجام فعالیتها، مسابقات، برنامه‌ریزی و اداره این رشته گرد هم آمدند که به این مجموعه از افراد هیئت یا فدراسیون اطلاق می‌شود.
از آنجائیکه دامنه فعالیتهای ورزشی ایران در سالهای یاد شده رو به گسترش گذاشته بود و هماهنگی و برنامه‌ریزی برای ورزشهای مورد علاقه جوانان تمرکز و سازمان رسمی را طلب می‌کرد بلافاصله بعد از پایان جنگ دوم جهانی و فراغت از مسائل جنگ و پیرامون آن و انتخاب محل برگزاری بازیهای المپیک ۱۹۴۸، فکر تشکیل فدراسیونهای ورزشی بر اساس موازین بین‌المللی قوت بخشیده شد و چون اداره امور مربوط به این فدراسیونها و تماس با کمیته بین‌المللی المپیک را الزامی می‌ساخت، لذا در سال ۱۳۲۴ اقدام به تشکیل پانزده فدراسیون ملی و هسته مرکزی کمیته ملی المپیک ایران گردید. متعاقباً برای پذیرش این فدراسیون‌ها در فدراسیون‌های بین‌المللی و نیز عضویت ایران در کمیته بین‌المللی المپیک، در ماه مه ۱۹۴۷ برابر با اردیبهشت ماه ۱۳۲۵ کمیته ملی المپیک ایران تشکیل گردید و در سال ۱۳۲۶ به عضویت رسمی از سوی کمیته بین‌المللی المپیک پذیرفته شد.
مکاتبات مسئولین ایران با مقامات کمیته بین‌المللی المپیک در لوزان و رئیس سوئدی آن زیگفرید اودستروم به نتیجه رسید و اعضای دائمی این ارگان در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۹۴۷ (۳۰ خرداد ۱۳۲۵) به عضویت رسمی ایران در این جرگه جهانی رأی موافق دادند و متعاقباً ایران توانست اولین هیئت ورزش را به بازیهای المپیک ۱۹۴۸ اعزام نماید.
این کمیته که سازمانی است مستقل، غیرانتفاعی و دارای استقلال مالی بر اساس ماده واحدهٔ مصوب نوزدهم تیر ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و سه مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲۹/۴/۱۳۷۳ به تأیید شورای نگهبان رسیده‌است در شمار موسسات عمومی غیردولتی محسوب می‌شود.
سازمانی ورزشی و غیرانتفاعی است که در سال ۱۳۲۵ تأسیس شد و در سال ۱۳۲۶ به عضویت کمیته بین‌المللی المپیک درآمد. این کمیته مسئول فرستادن ورزشکاران به مسابقات المپیک و بازی‌های آسیایی می‌باشد. رئیس فعلی این کمیته رضا صالحی امیری است.
این کمیته که سازمانی است مستقل، غیرانتفاعی و دارای استقلال مالی بر اساس ماده واحدهٔ مصوب نوزدهم تیر ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و سه مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲۹/۴/۱۳۷۳ به تأیید شورای نگهبان رسیده‌است در شمار موسسات عمومی غیردولتی محسوب می‌شود. کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران بر اساس اصل مندرج در منشور المپیک به منظور توسعه ورزش، تربیت نیروهای جوان، حمایت از نهضت المپیک، رونق بخشیدن رشته‌های ورزشی و برنامه بازیهای المپیک و آسیایی و همچنین شرکت در اقداماتی که موجب ارتقای صلح و حمایت و ترغیب اخلاقیات ورزشی باشد تشکیل شده‌است.
کمیته ملی المپیک که از مجمع عمومی، هیئت رئیسه و هیئت اجرایی تشکیل شده‌است دارای وظایف ذیل می‌باشد:
۱- کمک به پیشبرد تعلیم و تربیت نیروهای جوان و فعال کشور و تشویق و ترغیب عموم مردم به حفظ سلامتی و تندرستی خود از طریق مشارکت مثبت و کارساز در فعالیت‌های ورزشی به منظور تحقق مفهوم «آیه مبارکه ۵۹ سوره انفال قرآن کریم»
از مهمترین اقدامات در دوره ریاست رضا صالحی امیری ایجاد، تأسیس، راه‌اندازی و بهره‌برداری از تنها موزه ملی ورزش با عنوان موزه ملی ورزش، المپیک، پارالمپیک بود. اطلاعات بیشتر در خصوص این موزه در وبسایت http://museum.olympic.ir/ قابل مشاهده و دسترسی می‌باشد.
آمار مدال آوران ایران در بازی‌های المپیک