مؤسسه پژوهش‌های صلح و جنگ
مؤسسه پژوهش‌های جنگ و صلح -(The Institute of Peace and Conflict Studies (IPCS) یک اندیشگاه، نهاد اندیشه گر یا اتاق فکر در هندوستان است که در سال ۱۹۹۶ پایه‌گذاری شده‌است.
مؤسسه پژوهش‌های صلح و جنگ یکی از اندیشکده‌های مستقر در دهلی است. مؤسسه مطالعات صلح و اختلاف Institute of Peace and Conflict Studies این یک مؤسسه مستقل جهت انجام تحقیقات در مسائل امنیتی متعارف و غیرمتعارف در این منطقه است و تسهیلاتی را برای تبادل نظر بین اندیشمندان کشور در مسائل راهبردی فراهم می‌کند. هدف این مؤسسه فراهم نمودن یک چارچوب مستقل و جانشین برای مطالعات صلح و امنیت در منطقه آسیای جنوبی است. این مؤسسه جهت دستیابی به هدف خود فعالیت‌های ذیل را انجام می‌دهد:یکی از فعالیت‌های مهم این مؤسسه برگزاری مباحث در روزهای جمعه است. در اینگونه بحث‌ها اکنون بیش از شصت نفر از مقامات نظامی و غیرنظامی متعلق به حوزه‌های مختلف زندگی از جمله رسانه‌ها به‌طور مرتب شرکت می‌کنند. در این برنامه‌ها مسائل راهبردی و امنیتی ملی و بین‌المللی مورد علاقه مؤسسه مورد بررسی قرار می‌گیرند.
این مؤسسه در سال ۲۰۰۹ سمینارهای زیر را برگزار نمود:
این مؤسسه تا به حال در مجموع ۲۸ کتاب به چاپ رسانده‌است.
جامو، کشمیر و لداخ: ایجاد صلح و مقابله با رادیکالیسم: هدف این طرح ایجاد صلح و. مقابله با سه نوع رادیکالیسم – منطقه‌ای، مذهبی و قبیله ای- در جامو، کشمیر و لداخ است. قرار است در طول این طرح در ۱۲ شهر این سه منطقه در سه موضوع برنامه‌ها برگزار شود و با مطالعه دقیق این موضوعات پیشنهادها مناسب تر ارائه شود. مذاکره سه جانبه بین هند، چین و پاکستان. این مؤسسه در ماه اوت سال جاری در دانشگاه فودان در شانگهای بین هند، چین و پاکستان دومین مذاکره سه جانبه را برگزار نمود. این برای اولین بار بود که این سه کشور به منظور بررسی مسائل در چارچوب مذاکره مسیر دوم گردهم آمدند. نخستین مذاکره سه جانبه در دسامبر ۲۰۰۸ در سریلانکا برگزار شده بود. طرح امنیت هسته‌ای: این مؤسسه از زمان تشکیل در جوانب مختلف خلع تسلیحات هسته‌ای فعالیت‌هایی را انجام داده‌است. این تنها مؤسسه در آسیای جنوبی است که تمام جوانب تسلیحات کشتار جمعی، از جمله میکربی، شیمیایی و رادیوئی را مورد بررسی قرار داده‌است. اکنون این مؤسسه در راستای امنیت جهانی هسته‌ای کار می‌کند. حل و فصل اختلافات هند و پاکستان و ایجاد صلح: هدف از این طرح ادامه روند مذاکره در مسائل عمده دوجانبه است. یکی از تلاش‌های این مؤسسه در این خصوص تشکیل گروهی متشکل از کارشناسان ارشد جهت بررسی مسائل و پیشنهاد راه حل است. طرح تحقیقاتی آسیای جنوب شرقی: هدف از این برنامه تشویق صلح در منطقه یادشده است. مقابله با تروریسم: اتخاذ یک موضع مشترک در سارک: هدف از این برنامه اتخاذ موضع مشترک توسط کشورهای عضو سازمان سارک نسبت به مسئله تروریسم است. درگیری‌های مسلحانه در آسیای جنوبی: هدف از این برنامه مطالعه دقیق درگیری‌های مسلحانه جاری در کشورهای آسیای جنوبی از جمله افغانستان- پاکستان، سریلانکا، نپال، کشمیر و مناطق شمال شرق هند و مشکل ناکسالی‌ها است. دولت‌های بی‌ثبات در جنوب آسیا که در پی واقعه یازده سپتامبر شکل گرفته‌است. این مؤسسه در نظر دارد این مسئله را از دیدگاه آسیای جنوبی مطالعه کند. برگزاری کارگاه‌ها در خصوص تسلیحات هسته‌ای، خلع تسلیحات جهانی و امنیت منطقه‌ای:
قرارداد هسته‌ای هند و آمریکا: اشتراک نظر در روابط دوجانبه: این مؤسسه در سال ۲۰۰۸ در موضوع قرارداد همکاری هسته‌ای غیرنظامی هند و آمریکا به عنوان پروژه تهیه یک کتاب را بعهده گرفته بود. این کتاب همین عنوان داشت. پی.آر. چاری مؤلف این کتاب است و این کتاب حاوی ۱۲ مقاله است. این کتاب جوانب مختلف این قرارداد را مورد بررسی قرار داد.
Institute of Social Sciences مؤسسه علوم اجتماعی در تاریخ ۲۸ اوت ۱۹۸۵ طبق قانون ثبت انجمن‌ها مصوب سال ۱۸۶۰ ثبت گردید. آقای دی.تی. لوکاندوالا، نخستین رئیس این مؤسسه بود. نامبرده یک اقتصاددان معروف و معاون رئیس کمیسیون برنامه‌ریزی هند بود. در حال حاضر دکتر جرج ماتیو رئیس این مؤسسه است. اهداف این مؤسسه به شرح ذیل است: انجام تحقیقات در علوم اجتماعی هدایت افکار عمومی در مسائل اجتماعی تشکیل یک جامعه که مردم آن دارای قدرت واقعی باشند مطالعه مسائل اجتماعی، سیاسی و اقتصادی معاصر ارائه پیشنهادها و نتایج تحقیقات به نهادهای دولتی، سازمان‌ها، طراحان سیاست، دانشمندان اجتماعی و افراد مربوط.
این مؤسسه در زمینه‌های دولت‌های محلی، غیرمتمرکز نمودن قدرت، دموکراسی و حضور مردم، به ویژه زنان، در روندهای تصمیم‌گیری مطالعاتیرا انجام می‌دهد و مسائل مربوط به حکومت شوراها و شهرداری‌ها را نیز مطالعه می‌کند. حقوق بشر یکی از حوزه‌های مهم فعالیت‌های این مؤسسه را تشکیل می‌دهد. آقای سانکر سین که مسئول برنامه حقوق بشر این مؤسسه است مدیرکل کمیسیون ملی حقوق بشر هند بوده‌است.سانکار سین پژوهشگر ارشد این مؤسسه است. وی در رشته تاریخ از دانشگاه کلکته مدرک فوق لیسانس و از دبیرستان قانون، کاتاک، اوریسا، در رشته قانون لیسانس گرفته و از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ مدیرکل کمیسیون ملی حقوق بشر بوده‌است. حقوق بشر و اصلاحات نیروهای انتظامی از حوزه‌های مورد علاقه وی می‌باشند.
دکتر جیکوب جون یک اقتصاددان است و از ۲۵ سال گذشته سرگرم انجام تحقیقات در حوزه‌های توسعه روستایی و شهری، آموزش، بهداشت، کشاورزی و مسائل مختلف اجتماعی و اقتصادی بوده‌است. وی در رشته اقتصاد دکترا گرفته و در سازمان توسعه صنعتی سازمان ملل اشتغال داشته‌است.
ایش نارایان رأی از دانشگاه جواهر لعل نهرو دهلی نو دکترا گرفته‌است. وی تا چندی پیش
معاون سردبیر روزنامه هندوستان تایمز بود. وی کارشناس سیاست هند و امور خارجی به ویژه مسائل مربوط به آمریکای لاتین است.
خانم آرچانا گهوش از دانشگاه مومبایی در رشته علوم اجتماعی و از دانشگاه کلکته در رشته اقتصاد
فوق لیسانس گرفت. وی کارشناس امور شهری است و تا به حال در موضوع طاعون در شهر سورت گوجرات و خدمات بنیادین برای فقرای شهرهای گوجرات دو کتاب نوشته‌است.
خانم کی سوبا از دانشگاه بنگلور در رشته علوم اجتماعی دکترا گرفت. مدیریت توسعه، نظام‌های تقابلی حکومت‌های محلی، تفویض قدرت به زنان و موقعیت سیاسی زنان از حوزه‌های مورد علاقه وی می‌باشند. وی تا به حال در این موضوعات چهار کتاب نوشته‌است.
راج کیشور یک خبرنگار معروف زبان هندی است. وی از دانشگاه کلکته در رشته حقوق لیسانس گرفت. وی معاون سردبیر روزنامه معروف هندی زبان نوبهارت تایمز بوده‌است.
دکتر خانم سانتوش سینگ از دانشگاه راجستان دکترا گرفته و در مسائل اجتماعی در نشریات داخلی مطالب زیادی نوشته‌است.
دی.ان. گوپتا یک مقام ارشد دولت هند (آی.ای. اس) است. وی از حدود دو دهه پیش در برنامه‌ریزی توسعه و مدیریت بسیاری از پروژه‌های مختلف اجتماعی و روستایی دولت هند نقش داشته و در وزارت توسعه روستایی دولت هند در سمت‌های ارشد اشتغال داشته‌است.
اس. بهارگاوا از دانشگاه لکنو در دو رشته علوم اجتماعی و تاریخ فوق لیسانس و از مؤسسه مطالعات فنی بیرلا در پیلانی راجستان مدرک دکترا گرفته‌است. نظام‌های سیاسی تقابلی، حکومت شوراها، توسعه روستایی و مدیریت از حوزه‌های مورد علاقه وی می‌باشند.
وجه کی سالوجا پژوهشگر ارشد این مؤسسه است. وی از مؤسسه آی.آی.تی. دهلی مدرک
لیسانس مهندسی گرفت. وی تا مدت ۳۵ سال در شهرداری دهلی اشتغال داشته‌است.
اسامی سایر پژوهشگران مؤسسه: خانم مادهولایکا میترا، ام.اس. اوشا، خانم شیلا رائو، آر.پی. نایار، خانم پرامیلا پاتنایک، گینو زکریا اومن، خانم نیتا میشرا و. خانم ریچا پانده
دفتر مرکز مؤسسه علوم اجتماعی در دهلی نو قرار دارد. این مؤسسه در ایالت‌های کارناتاکا، اوریسا، بنگال غربی، تامیل نادو و کرالا نیز شاخه‌هایی تأسیس نموده‌است.http://www.issin.org http://www.ipcs.org/about-us/