hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
نقیضه
نقیضه که به آن «پارودی» یا «پَرودی» () نیز گفته می‌شود، تقلید طنزگونه از یک کار هنریِ دیگر است. نقیضه در مواردی به قصد استهزاء و نقد اثر ساخته می‌شود و در مواقعی تنها هدف خنداندن است. این سبک یکی از فنون عمده طنز محسوب می‌شود.
پارودی در ادبیات اروپا به شکل‌های مختلف استفاده شده ولی تعاریف متفاوت معاصر آن، بیانگر نبود تعریفی مورد قبول همگان از این نوع ادبی است. با تأکید بر نظریه گفتگویی باختین و با توجه به دیدگاه‌های ژنت و بارت، می‌توان پارودی را چنین تعریف کرد: پارودی تقلید یا تغییر شکل عامدانه محصولی فرهنگی-اجتماعی (شامل انواع متون ادبی و غیر ادبی و گفتار در معنای بسیار گسترده باختینی آن) است که با دیدگاهی دست کم سرگرم‌کننده، نه لزوماً تمسخرآمیز، موضوع اصلی خود را بازآفرینی می‌کند.
نقضیه و نقیضه گوئی از دیرباز در ادبیات کهن فارسی به دو صورت جد و هزل وجود داشته‌است. نقیضه گویی در ادب فارسی به نظم محدود نبوده و در نثر هم استفاده می‌شده‌است.
بعضی بر این باورند با این که اصطلاح نقیضه، در ادبیات فارسی معادل پارودی در ادبیات غرب قرار گرفته‌است؛ اما از بسیاری جهات با آن تفاوت دارد. در ادبیات فارسی همه مقوله‌های پارودی، بورلسک، تراوستی و… زیر عنوان نقیضه جای می‌گیرند و نقیضه به تنهایی بار تمامی این اصطلاحات را به دوش می‌کشد. بنابر این در مقالات خود مناسب‌تر دانسته‌اند که نقیضه معادل بورلسک به کار برده شود نه پارودی.
نقیضه شعری به اثری گفته می‌شود که که به تقلیدِ شعر دیگری سروده شده و مبتنی بر طنز و هزل است. مثال:
ماجراجو (فیلم)
ماجراجو فیلمی کوتاه و صامت، به کارگردانی چارلی چاپلین با بازی چارلی چاپلین، ادنا پرواینس و اریک کمپبل محصول سال ۱۹۱۷ است.
همخونه
«همخونه» نام یک ترانهٔ پاپ دوصدایی با خوانندگی هایده و ویگن است که در سال ۱۹۸۲ به تهیه‌کنندگی کمپانی پارس ویدئو در لس‌آنجلس ضبط شد. موسیقی و تنظیم این ترانه از آندرانیک آساطوریان و شعر آن از اردلان سرفراز است.
شعر ترانه از غم ایرانیانی که در پی انقلاب و جنگ راهی تبعید شده‌اند و همچنین ایرانیانی که در داخل ایران با زندگی تلخی روبرو شده‌اند حکایت می‌کند. «همخونه» تنها ترانه‌ای است که اختصاصاً برای اجرای دوصدایی هایده و ویگن ساخته شده و همچنین از نخستین ترانه‌های اجرا شده توسط این دو خواننده پس از انقلاب است.
نماهنگ (موزیک‌ویدئوی) ترانهٔ «همخونه» به کارگردانی کورش بی‌بی‌یان در تلویزیون جام‌جم ضبط و منتشر شده‌است. در زمینهٔ ویدئو، نقشهٔ ایران همراه با تصاویری از انقلاب و جنگ نشان داده می‌شود.
«همخونه» همچنین نام یک سی دی از ترانه‌های هایده و ویگن است که اواخر دهه ۱۹۹۰ توسط کمپانی پارس ویدئو در آمریکا منتشر شد. دو ترانه از هایده («وای به حالش» و «اسیر تو») و نیز دو ترانه از ویگن و ترانه «همخونه» در این سی دی گنجانده شده‌است. موسیقی ترانه‌های آلبوم، ساخته فرید زولاند و آندرانیک است.
آتاناسیوس کیرشه
آتاناسیوس کیرشر (زاده ۲ می ۱۶۰۱ در گایزا - درگذشته ۲۷ نوامبر ۱۶۸۰ در رم) کشیش، پزشک و فیزیک‌دان آلمانی قرن ۱۷ میلادی بود.
تامس بارو
تامس بارو(زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۰۹-مرگ ۸ ژوئن ۱۹۸۶) هندشناس بریتانیایی بود. وی میان سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۶ استاد سانسکریت دانشگاه آکسفورد بود.
او -که زادهٔ لنکاشایر بود- هنگامی که در دانشگاه کمبریج دورهٔ کالج را می‌گذراند به سانسکریت دلبسته شد و به زبان‌شناسی تطبیقی گرایش یافت.Wikipedia contributors, "Thomas Burrow," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Thomas_Burrow&oldid=314196336 (accessed November 23, 2009).
سید مجتبی هاشمی
سید مجتبی هاشمی راد (۱۳ آبان ۱۳۱۹ _ ۲۸ اردیبهشت ۱۳۶۴) نخستین فرمانده کمیته انقلاب مرکزی تهران، و فرمانده گروه فداییان اسلام در طول جنگ ایران و عراق بود. وی سرانجام در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۶۴ در خیابان وحدت اسلامی (شاپور سابق)، تهران توسط اعضای سازمان مجاهدین خلق مورد سوء قصد قرار گرفت و کشته شد.
شهید سید مجتبی هاشمی در سال ۱۳۱۹ ه‍.ش در محله شاهپور تهران (وحدت اسلامی فعلی) دیده به جهان گشود. او فرزند چهارم خانواده ای مذهبی و متوسط بود. وی پس از طی دوران تحصیلات متوسطه به ارتش آمد و به دلیل اندام ورزیده و قدرت بدنی قابل توجهی که داشت عضو نیروهای ویژه کلاه سبز شد، اما پس از مدت کوتاهی از ارتش شاهنشاهی خارج و به کار آزاد مشغول شد. در ۱۵ خرداد سال ۴۲ او و چند تن از دوستانش به مردم پیوستند و تحت تعقیب و کنترل مأموران پهلوی قرار داشت. او اقدام به تهیه و توزیع اعلامیه و نوارهای سخنرانی و تصاویر رهبر انقلاب می نمود و در پوشش‌های گوناگون، فعالیت‌های خود را در تمامی شهرهای استان تهران و حتی استان‌های همجوار گسترش داد. سید مجتبی نیز به عضویت کمیته استقبال امام در آمد و در آن استقبال تاریخی شرکت نمود. ضمن اینکه خود نیز با حضور در میدان‌های مبارزه رو در رو با بقایای رژیم پهلوی، تمام توان خود را صرف پیروزی نهضت اسلامی نمود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن، او به سرعت نیروهای انقلابی منطقه ۹ را سازماندهی کرده و کمیته انقلاب اسلامی منطقه ۹ را تشکیل داد. با اعتباری که بین خاص و عام آن محل داشت، با سرعت و موقعیت کامل انقلابی‌ها را دور هم جمع کرد و این‌ها که همه از سید مجتبی حساب می‌بردند و حرفش را می خواندند و به این ترتیب یکی از قویترین کمیته‌های تهران را تشکیل داد.  با شروع غائله کردستان،هاشمی به همراه عده ای از افراد کمیته منطقه ۹ در پی فرمان بسیج عمومی خمینی عازم غرب کشور شد و در آزادی و پاکسازی آن منطقه شرکت نمود. هنوز چند روز از آغاز حمله عراق به خاک کشورمان نگذشته بود که سید مجتبی، به همراه عده ای از دوستان و همرزمانش به صورت داوطلبانه و مستقل عازم جنوب کشور شد و در مدرسه فداییان اسلام، واقع در شهر آبادان مستقر شد و بدین ترتیب اولین نیروی انتظامی نا منظم برای مقابله با تهاجم بعثی‌ها در آبادان و خرمشهر به وجود آمد که به گروه فداییان اسلام معروف شد. که سید مجتبی فرمانده آن بود.
هاشمی و خانواده‌اش بارها از طرف مجاهدین خلق، تهدید به مرگ شده بودند. او بعد از مدتی از جبهه‌ها برگشت و مغازه لباس‌فروشی‌اش را دوباره دایر کرد. هاشمی، در زمانی که در عملیات ثامن‌الائمه یا شکست حصر آبادان حضور داشت مورد هدف چندین عملیات تروریستی ناکام از سوی مجاهدین خلق قرار گرفت. بعد از پخش اعلامیه‌هایی که در آن نام سیدمجتبی و چند تن دیگر از اعضای فداییان اسلام به نام افرادی که توسط مجاهدین خلق اعدام خواهند شد، ذکر شده بود، عاقبت در آستانه ماه رمضان سال ۱۳۶۴ سید مجتبی هاشمی، از پشت سر هدف گلوله تیم‌های ترور مجاهدین خلق قرار گرفت و کشته شد. مصطفی چمران و مجتبی هاشمی تنها فرماندهان جنگ‌های نامنظم در ایران بودند.
جان دنور
جان دِنوِر (زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۴۳ – درگذشتهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۹۷) یکی از محبوب‌ترین خوانندگان فولک/پاپ دههٔ ۷۰ میلادی از نظر میزان فروش آلبوم بود. او در دوران فعالیت هنری‌اش حدود ۳۰۰ اثر ضبط و منتشر کرد که ۲۰۰تای آن‌ها از ساخته‌های خودش بودند.
دِنوِر در سال ۱۹۹۷ لقب ملک‌الشعرای ایالت کلرادو را از آن خود کرد. ترانه‌هایی مانند «عزیمت با یک هواپیمای جت» (۱۹۶۷)، «مرا به خانه ببرید، جاده‌های روستایی» (۱۹۷۱)، «پرتوی آفتاب روی شانه‌هایم» (۱۹۷۳)، «سپاس پروردگارا من یک پسر کانتری‌ام» (۱۹۷۴) و «ترانهٔ آنی» (۱۹۷۴) برخی آثار دِنوِر بودند که به محبوبیت جهانی دست یافتند. از دِنوِر با لقب‌هایی هم‌چون «شاعر این سیاره»، «پسر مام طبیعت» و «بهترین دوست ترانه‌ها» یاد شده‌است.
دِنوِر در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۷ و زمانی که با یک هواپیمای سبُک مشغول پرواز بود در خلیج مونته‌ری سقوط کرد و کشته شد. هویت جسد دنور با استفاده از اثر انگشتش تأیید شد.
یعسوب‌الدین رستگار جویباری
یعسوب‌الدین رستگار جویباری مشهور به رستگاری (زادهٔ کلا در شهرستان جویبار مازندران در ۱۳۱۹ خورشیدی) از فقه‌آموختگان و مفسران قرآن حوزهٔ علمیهٔ قم است. او تاکنون چند بار به دلیل مخالفت با ولایت فقیه و همچنین نگارش کتاب «حقیقت وحدت در دین» بازداشت و زندانی شده‌است. وی مخالف نظریه وحدت اسلامی است و انتشار کتاب او در این باره که حامی مطالبی پیرامون اهل سنت بود به تنش در مناطق سنی نشین انجامید. او همچنین با بندهای د و ج قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران مصوب شورای انقلاب است.
ابومحمد یعسوب‌الدین فرزند میرزا احمد فرزند محمدصادق فرزند محمد، اصالتاً اهل کلا (کوزه‌گر) محله‌ای از محلات شهرستان جویبار مازندران است و در سال ۱۳۱۹ خورشیدی زاده شد.
او پس از تحصیل کلاس ششم ابتدایی عازم مشهد شد و ادبیات را از ادیب نیشابوری فرا گرفته و تمام دروس سطح را با تدریس در مدت پنج سال در مدرسه خیرات خان و استفادهٔ تفسیر و روایت و اخلاق از حاج میرزا حبیب‌الله گلپایگانی و شرکت درس خارج سید هادی میلانی به پایان رساند و به قم عزیمت کرد و از محضر سید محمدکاظم شریعتمداری و سید محمدرضا گلپایگانی و سید محمد محقق داماد و سید محمد صادق روحانی و میرزا هاشم آملی تا سال ۱۳۵۵ شمسی استفاده نمود. وی خود را در صفحه اول سایت خویش «استاد المحققین و رئیس المفسرین» نامیده‌است.
او به ادعای خودش، در تمام دوران تحصیلات سطح و خارج و حتی تعطیلات به کار نوشتن «تفسیر البصائر» و کتب دیگر اشتغال داشت. سپس تفسیر را در چهل جلد مسوده (پیش‌نویس) و به صورت شصت جلد مبیضه درآورد که در سال ۱۳۵۶ شمسی شروع به طبع آن نموده و تا سال ۱۳۶۴ شمسی بیست و یک جلد آن به طبع رسید. و چند سالی به علل عدم امکانات ادامهٔ طبع آن متوقف ولی در سال ۱۳۶۹ شمسی جلد پنجاه و هشتم آن نیز از طبع خارج و هم‌اکنون به طبع مجلدات دیگر اشتغال دارد. همچنین وی بعد از نوشتن «تفسیر البصائر» مدعی شد که «چنانچه می‌دانست اجل مهلت می‌داد هر آیه از قرآن کریم را در یک جلد تفسیر می‌کرد». در همین حال و برای پاسخگویی به اشکال مخالفین بر این مطلب؛ سورهٔ والعصر را در سه جلد بنام «تفسیر سورهٔ والعصر یا منشور جهانی دین مبین اسلام» به قلم تفسیر درآورد.
تألیفاتش از قرار زیر است:
رستگار جویباری برای اولین بار در ۱۳۶۲ به دلیل انتشار مطلبی در انتقاد از نظریهٔ ولایت فقیه بازداشت شد و به گفتهٔ فرزندش شش ماه در زندان انفرادی بوده‌است. او برای دومین بار به گفته فرزندش در سال ۱۳۶۵ به دلیل برگزاری مراسم برای درگذشت سید محمدکاظم شریعتمداری بازداشت شد. در نهایت در سال ۱۳۸۳ نیز او به دلیل نگارش کتاب «حقیقت وحدت در دین» بازداشت شد و به زندان رفت. دادسرای ویژهٔ روحانیت علت بازداشت جویباری را «توهین به مقدسات و باورهای بنیادی اهل سنت» اعلام کرد. این کتاب در بیست هزار نسخه منتشر شد.
سید روح‌الله هاشمی
سید محمد روح‌الله هاشمی ، (متولد ۱۳۵۷ در تهران) فرزند سید مجتبی هاشمی، دارای تحصیلات حوزوی و دانشگاهی در رشته الهیات است.
وی در سال ۱۳۵۷ در تهران زاده شد. درسن ۶ سالگی پدر خود را در حمله تروریستی مجاهدین خلق از دست داد.
محمد روح‌الله هاشمی مسوولیت موسسه فرهنگی سردار شهید سید مجتبی هاشمی را برعهده داشت. این موسسه در سال ۱۳۸۰ با هدف معرفی مصطفی چمران و سید مجتبی هاشمی در قم راه‌اندازی شد.
خبرگزاری‌های خبر کشته شدن وی در عصر روز یکشنبه یکم آذر ۱۳۸۸ را مخابره کردند. در حالیکه بعداً مشخص شد خبر مربوط به پسر کوچک سید مجتبی هاشمی، سید مرتضی هاشمی بوده‌است.
براساس این اخبار، مرتضی هاشمی که به تازگی زندگی مشترکش را آغاز کرده بود، به همراه همسرش آتنا ملکی در منزل‌شان حوالی میدان نور در غرب تهران به طرز فجیعی کشته شدند. در این جنایت سر او و همسرش از تن‌شان جدا شده بود. مرتضی هاشمی متولد سال ۱۳۶۰ در مجموعه حراست سازمان تربیت بدنی مشغول به کار بوده‌است.
هاشمی در ۴ آذر ۱۳۸۸ به‌عنوان مظنون به قتل برادرش دستگیر شد. در تاریخ ۱۱ آذر فخرالدین جعفرزاده سرپرست دادسرای امور جنایی تهران بزرگ اعلام کرد برای بازپرس پرونده و دادسرای امور جنایی تهران ثابت شده‌است که سیدروح‌الله هاشمی معروف به سیدمحمد قاتل برادر خود سیدمرتضی هاشمی است.
حاجی‌کلا صنم
صنم حاجیکلا روستایی بسیار زیبا و دیدنی واقع درشهرستان قائم‌شهر در استان مازندران است. جمعیت این روستا بر پایه آمار نفوس و مسکن سال ۸۵ حدوداً برابر با ۲۰۰۰ نفر است.
روستای صنم حاجیکلا براساس شواهد و قراین از قبل از دوره قاجار نیز بنا بوده‌است و با توجه به موقعیت استراتژیک ان از اهمیت بسزایی برخوردار بوده‌است. جمعیت آن حدود ۲۰۰۰ نفر بود و از آثار تاریخی و اماکن مذهبی آن می‌توان به جاده سنگ‌فرش، پل سنگ‌فرش و تاریخی، حمام تاریخی، تپه بی بی صنم و همچنین نارنج بن اشاره کرد.
این روستا در ۱۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان قائم شهر (شاهی سابق) واقع شده‌است. با توجه به سوابق موجود بنای اولیه این روستا در دوران قاجار یا به روایتی قبل از دوران قاجار ریخته شده‌است. این روستا از موقعیت استراتژیک خاصی نسبت به روستاهای دیگر شهرستان و منطقه برخوردار است. دارای فاصله تقریباً مساوی از سه شهرستان قائم شهر-بابل-سوادکوه برخوردار است. از قدیم‌الایام از راه این روستا برای تردد بین شهرستان‌های فوق زیاد استفاده می‌شده‌است. رودخانه هتکه یکی از بزرگترین و پرآب‌ترین رودخانه روستا می‌باشد که از رودخانه بزرگ تلار سرچشمه می‌گیرد. این رودخانه قسمت عظیمی از آب شالیکاران روستای صنم حاجیکلا را فراهم می‌نماید. در ادامه این رودخانه قسمتی از آن در آب بندان بزرگ روستا می‌ریزد و بخش اعظم آن دوباره پس از طی مسیر و آبیاری دیگر روستاها دوباره به رودخانه تلار می‌پیوندد و به دریا می‌ریزد.
جمعیت این روستا بر اساس آخرین سرشماری در سال ۸۵ در حدود ۲۰۰۰ نفر بوده‌است که اخیراً مهاجرت به شهر نیز مخصوصاً در جوانان زیاد شده‌است.
با توجه به اوضاع طبیعی روستای صنم حاجیکلا، بارش و رطوبت جهت ایجاد پوشش گیاهی فراهم است. جنگل صنم حاجیکلا از انواع درختان مانند راش، ممرز، توسکا و کلهر ملج انجیلی و… پوشیده شده‌است. مساحت آن بالغ بر صدها هکتار است. فراورده‌های جنگلی عبارت است از: زغال، چوب، هیزم، چوب آلات تبدیلی. ترکیب جمعیتی و ادغام قومیت‌های مختلف، در کنار سایر عوامل تاریخی، ارتباطی، و غیره، موقعیت و خصوصیات فرهنگی ویژه‌ای را در روستای صنم حاجیکلا به‌وجود آورده‌است.
خانتوس
خانتوس لیدیایی تاریخ‌نگار اهل لیدیه بود که در میانهٔ سدهٔ پنجم پیش از میلاد می‌زیست. یقین شده که او در سارد می‌زیسته و کتابی دربارهٔ تاریخ لودیه نگاشته که لودیاکا نام داشته‌است.
خانتوس هم‌روزگار هرودوت بود. بیشتر تمرکز کار او بر پادشاهان لودیه بود. نوشته‌های او در آینده در منابع نیکولاس دمشقی قرار گرفت.
Wikipedia contributors, "Xanthus (historian)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Xanthus_(historian)&oldid=323607616.
سد کبار
سد کبار(kebar Dam) سدی قدیمی است که در دشت کبار در نزدیکی زنبورک از توابع جنت‌آباد (قم) قرار دارد.
این سد با تاریخچه‌ای ۷۰۰ ساله همچنان دشت کبار را آبیاری می‌کند و کشاورزی منطقه را رونق بخشیده است. سد کبار به عنوان قدیمی‌ترین سد قوسی دنیا که هنوز هم پا برجا می‌باشد قدمت آن به حدود ۱۳۰۰ میلادی می‌رسد و در ۲۴ کیلومتری قم در نزدیکی زنبورک از توابع جنت‌آباد (قم) بر روی رودخانه کبار قرار دارد. این سد با ارتفاع ۲۶ متر و طول ۵۵ متر از سنگ لاشه سخت بنا گردیده‌است. این سد دارای یک برج آبگیر است که آب از طریق آن به قسمت زیر آب منتقل می‌شود. در کنار حفره خروجی آب سد کانالی در دامنه صخره‌ای از کوه، در سطحی بالاتر از بستر رودخانه، کنده‌اند که آب را به سطوح مرتفع‌تری منتقل می کرده است. سد در کوه پی‌سازی شده و شالوده دیواره در شکاف به وجود آمده قرارگرفته که از آب بندی مناسبی برخوردار است. انتخاب محل مناسب برای برپایی سد و همچنین شکل قوسی آن، نشان دهند ه مهارت و دانش بالای مهندسین سازنده سد است. این مهارت سبب شده که دیواره سد در برابر فشار آب مخزنی به طول و عرض ۵۰۰ ×۱۰۰۰ متر به خوبی مقاومت کند.
در نزدیکی این سد نزدیک به جاده قم کاشان و در نزدیکی مزارع زنبورک کاروانسرای پاسنگان وجود دارد که دارای دو آب‌انبار است و به نظر می رسد که آب آنها از این سد تأمین می شده است.
مسیر های دسترسی به سد کبار: 1. مسیر اول، 20 کیلومتری جاده قدیم قم به کاشان، به سمت کاروانسرای پاسنگان، سپس زنبورک و در نهایت سد کبار 2. مسیر دوم، 15 کیلومتری جاده قدیم قم به کاشان، بعد از پادگان خیبر، سمت راست، جاده معدن زنبورک، به سمت زنبورک و در نهایت سد کبار 3. مسیر شماره سوم، جاده قدیم قم به کاشان، به سمت کهک، در نهایت به سمت قسمت پشت،سیل بندها و بالادست سد کبار
داش دیبی
روستا داش دیبی در حدود ۱۷ کیلومتری شرق شهرستان گرمی در استان اردبیل و در منطقه کوهستانی در نقطه نزدیک به صفر مرزی کشور جمهوری آذربایجان قرار گرفته‌است. داش دیبی از دو کلمه تُرکی ، "داش = سنگ، صخره و دیبی = زیرین" و به معنی " زیر صخره" می‌باشد، و چون این روستا در زیر کوهی صخره‌ای که مثل چتر بر بالای آن گسترده شده‌است قرار گرفته، به این نام مشهور شده‌است. زبان اهالی ترکی آذربایجانی است.
داروی موضعی
داروی موضعی دارویی است که بر سطح بدن مانند پوست و یا غشاء مخاطی به کار می‌رود و در اشکال پماد، کرم، کف، ژل و یا لوسیون یافت می‌شود. در رایجترین حالت پماد نوع نیمه جامد شکل دارویی است که در درجه حرارت بدن انسان یا حیوان نرم می‌شود. پماد روی پوست سالم یا غیر سالم را می‌پوشاند.
از نظر تکنولوژی کرم‌ها و پمادهای چشمی شکل خاصی از پماد هستند. کرم شکلی از پماد، محتوی بیشتر از ۱۰% آب است. پماد چشمی برای معالجه بیماری‌های چشم و عاری از میکرب است.
پمادها قدیمی‌ترین شکل دارویی هستند. در دوره گذشته انسانها از حیوان‌های شکار شده چربی به دست می‌آوردند و از این چربی پماد می‌ساختند. امروزه از چربی حیوانات خیلی کم استفاده می‌شود. فقط از چربی خوک و موم زنبور عسل استفاده می‌شود. کارخانه‌های داروسازی از مواد نفتی و گیاهی استفاده می‌کنند.
مادهٔ اصلی پمادها یک گونه پماد است که هیچ گونه مواد دارویی ندارد و برای ساختن پمادهای دارویی به کار می‌رود. ماکروگول / یک گونه از هیدروژل است./
بر اساس نوع پماد اصلی پمادها به دو دسته محلول در آب و محلول در چربی تقسیم می‌شوند. بر اساس محلولیت داروها در پماد اصلی، پمادها به سه دسته تقسیم می‌شود
http://cs.wikipedia.org/wiki/Mast
دانکن جیمز
دانکن جیمز ، خواننده و بازیگر انگلیسی و عضوی از گروه موسیقی محبوب بلو می باشد. او همچنین بازیگر و مجری تلویزیون است.
پدر جیمز قبل از اینکه وی متولد شود خانواده خود را ترک کرد، به همین خاطر جیمز دوران کودکی خود را در پیش مادر، پدربزرگ و مادربزرگش گذراند.
"مقاله اصلی: بلو (گروه موسیقی)"
در اوایل سال ۲۰۰۰، جیمز به همراه دوستش آنتونی کاستا، لی رایان و سایمون وب را متقاعد کردند تا گروهی به نام بلو(Blue) تشکیل دهند.
موسیقی پاپ گروه بلو که تحت تاثیر ریتم و بلوز قرار گرفته بود، موفقیت تجاری گروه را در بریتانیا و چندین کشور اروپایی دیگر همچون ایتالیا، پرتغال، بلژیک، فرانسه، استرالیا و نیوزیلند، تضمین کرد.
گروه موسیقی بلو توانست ۱۰ تک‌آهنگ برتر که سه‌تای آن‌ها شماره یک شدند را از خود ارائه دهد.
در اکتبر سال ۲۰۰۴، جیمز با همکاری Keedie تک‌آهنگی به نام "من قلبم را باور دارم" ارائه داد که این تک‌آهنگ در جدول تک‌آهنگهای برتر بریتانیا شماره ۲ شد.
جیمز اولین تک‌آهنگ انفرادی خود، به نام "زودتر یا دیرتر" را در ماه ژوئن سال ۲۰۰۶ بیرون داد. با این وجود این تک‌آهنگ در بریتانیا هیچ موفقیتی نداشت و تنها توانست تا جایگاه ۳۵ام جدول موسیقی بریتانیا بالا بیاید. جیمز دومین تک‌آهنگ خود به نام Can't Stop a River را در اوت سال ۲۰۰۶ منتشر کرد. این تک‌آهنگ هم همانند تک‌آهنگ قبلی‌اش هیچ موفقیتی نداشت. آلبوم او به نام Future Past (گذشته آینده) در سال ۲۰۰۶ در جدول موسیقی بریتانیا شماره ۵۵ شد که در همانجا ۱۵٬۰۰۰ کپی از آن به فروش رفت. او در ایتالیا موفقیت بیشتری به دست آورد، جایی که آلبوم او به مقام دوم صعود کرد.
در نهایت به دلیل عدم علاقه به کارهای انفرادی او، جیمز اعلام کرد که حرفه موسیقی انفرادی را کنار می‌گذارد.
جیمز بعد از اعلام ترک حرفه موسیقی، در کارهای تئاتر از جمله Legally Blonde و West End production of Chicago ظاهر شد.
جیمز گهگاهی به عنوان مجری تلویزیونی کار می کند. او در برنامه‌های تلویزیونی از جمله Don't Stop Believing و Scream if you know the answer، ظاهر شده است.
جیمز در حال حاضر در هتفیلد هردفوردشایر زندگی می‌کند. او یک دختر کوچک از دوست‌دختر سابق خود، کلر گرنجر دارد. گرنجر بعد از رابطه کوتاه عاشقانه‌اش با جیمز از او حامله شد و در سال ۲۰۰۵ وضع حمل کرد. جیمز گفته اگرچه با مادر دخترش بهم زده است، ولی هنوز هم رابطه دوستانه‌ای با او دارد.
جیمز در یک خانواده مذهبی و سختگیر کاتولیکی بزرگ شد.
جیمز در یک مصاحبه با نشریه "خبرهای جهان" اعلام کرد که دوجنس‌گرا است. او نواده هربرت چپمن، مدیر باشگاه فوتبال آرسنال در دهه ۱۹۳۰ میلادی است.
ایرج گنج‌بخش
ایرج گنج‌بخش پزشک برجستهٔ ایرانی و جراح قلب و عروق است.
ایرج گنج‌بخش در سال ۱۳۲۰ در تهران به دنیا آمد. او که ریاست بخش جراحی قلب وتوراکس بیمارستان "پیتیه سل پتریر Pitié salpêtrière" پاریس را نیز تا سال ۲۰۰۸ میلادی عهده داشت با عمل قلب ژاک شیراک سلامتی را به وی بازگرداند. وی به گفته خود بین ۱۵٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ عمل جراحی قلب باز انجام داده است. ایرج گنج‌بخش تحصیلات ابتدایی و مقدماتی خود را در مدرسه رازی تهران به پایان رساند و پس از آن برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی عازم فرانسه شد در پاریس اقامت گزید.
مریم‌نخودی
مریم‌نخودی، کَلپوره یا مور سرده ای از گیاهان علفی است. پرشاخه به ارتفاع ۱۰ تا ۳۵ سانتیمتر و دارای ظاهر سفید پنبه‌ای که معمولاً در نواحی بایر، سواحل سنگلاخی و ماسه‌زارهای نواحی جهان می‌روید. برگهای آن باریک، دراز و پوشیده از کرکهای پنبه‌ای در هر دو سطح پهنک است. گلهائی به رنگهای سفید، سفید مایل به زرد یا زرد و حتی ارغوانی دارد. این حالت متغیر بودن نه تنها در رنگ گل بلکه در وضع ساقه گیاه که به صورت پرپشت و پرشاخه یا به حالت خوابیده درمی‌آید نیز دیده می‌شود. زمان گل دادن آن به تناسب شرایط محیط زندگی بین خرداد و مرداد است. زنبور عسل به علت وجود نوش در گلهای آن به سمت گیاه جلب می‌گردد.
این جنس در ایران ۱۲ گونه گیاه علفی چندساله و گاهی بوته‌ای دارد. در جنوب ایران به این گیاه، حلپه می‌گویند و از دیرباز در درمان شماری از بیماری ها از آن استفاده میکردند و تا اندازه نیز در درمان های محلی و سنتی کاربرد دارد.
گونه‌های انحصاری آن در ایران عبارتند از:
زبان هوری
زبان هوری نامی قراردادی است که به زبان هوری‌ها -که در ۲۳۰۰ (پیش از میلاد) به میانرودان داده شدند و تا ۱۰۰۰ (پیش از میلاد) ناپدید شدند- گفته می‌شود. هوری زبان پادشاهی میتانی در شمال میانرودان بود. انگاشته می‌شود که خاستگاه این زبان زیستگاه‌های هوریان در شمال سوریه، شمال عراق و جنوب شرقی ترکیه کنونی بوده باشد.
این زبان یک زبان پیوندی است که همراه با زبان اورارتویی خانواده زبانی هورواورارتویی را می‌سازند. زبان ارمنی از این خانواده وام واژههای بسیاری دارد که نشان از ارتباط زبانی این زبان با هوری و هورواورارتویی دارد. برخی پژوهشگران بر این باورند که هوری همانندی‌هایی با زبان‌های قفقازی شمال شرقی دارد و بنابراین این زبان را در خانواده زبان‌های آلارودی جامی‌دهند.
هوریها خط میخی اکدی را نزدیک به ۲۰۰۰ پیش از میلاد برای نوشتن زبانشان پذیرفتند. نوشته‌های هوری یافت‌شده تاکنون اندکند. هوریها همچنین گرایش به سود بردن از خط نمادین سومری داشتند که تلفظ هوری آن واژگان امروز آشکار نیست. از اینرو آگاهی از زبان هوری هنوز کامل نیست.
نوشته‌های به زبان هوری تاکنون در خاتوشا، اوگاریت و شاپینووا یافت شده‌اند. یکی از بلندترین نامه‌های عمارنه نامه‌ای است که توشرات‌تا پادشاه میتانی به آمنهوتپ سوم فرعون مصر باستان نوشته‌است. کهنترین نشانه از موسیقی در نوشته‌های هوری یافته شده در اوگاریت دیده شده‌است.
زبان هوری بر زبان سامی‌ای که در قطنه در شمال سوریه کنونی و بر زبان هیتی به ویژه در لهجه شاپینووایی آن اثرگذارد.
برخی پژوهشگران بر این باورند که زبان هوری در زبان سوبارتویی و به عنوان زیرلایه این زبان تحلیل رفته‌است.
کوه خضر نبی
کوه خضر نبی در ۶ کیلومتری مرکز قم به سمت جنوب و در کنار شهرک قدس قرار دارد. شهر قم را از فراز این کوه می‌توان دید. بر قله این کوه در سه هزار سال پیش غاری بوده که امروز به مسجد کوچکی تبدیل شده است و گفته می‌شود که محل زیارت خضر نبی بوده‌است. این کوه در گذشته محل نیایش عارفان بوده است. ارتفاع کوه حدود ۱۱۱۷ متر است و در نزدیکی کوه دوبرادران (کوه نیایش) در ادامه رشته‌کوه زاگرس قرار دارد.
مسجد جمکران نیز در نزدیکی این کوه قرار دارد. کوه خضر نبی از نظر تفریحی نیز مورد توجه ساکنان قم بوده و همچنین در طراحی مسیر بالارفتن از این کوه این نکته در نظر گرفته شده‌است که هر گروه سنی چه خردسال و چه کهنسال بتواند از ان بالا رود. در دامنه این کوه چندین شهید گمنام به خاک سپرده شده‌اند.
در پشت کوه خضر رشته کوه پیوسته دیگری وجود دارد معروف به کوه شتر، که شباهت بسیار زیادی به کاروان های قدیمی همراه شتر و بارهای آن دارد. آنطور که قدیمی های شهر قم تعریف می‌کنند ماجرا برمی‌گردد به زمان های خیلی دور که اطرف کوه را آب فراگرفته بوده و کاروانی می‌بایست از قسمتی خطرناک از آن منطقه عبور میکرده است، شرایط آنقدر سخت و خطرناک بوده که هر لحظه ممکن بوده است کاروان از بین برود، در همین حال رئیس کاروان نذر می‌کند اگر به سلامت از آن قسمت عبور کنند پی چراغ های پی سوز عبادتگاه خضر نبی را برای مدتی تامین کند. کاروان به سلامت از آن قسمت خطرناک عبور می‌کند ولی رئیس کاروان نذر خود را ادا نمی‌کند و در همین هنگام صاعقه ای به کاروان می‌زند و همه آن‌ها را به سنگ تبدیل می‌کند.
تری گیلیام
تِرِنس وِنس "تری" گیلیام (زاده ۲۲ نوامبر ۱۹۴۰ در جنوا) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، انیماتور و بازیگر بریتانیایی زاده آمریکا است. او به‌خاطر خلق چندین اثر برجسته همچون "دزدان زمان" (۱۹۸۱)، برزیل (۱۹۸۵)، "پادشاه ماهیگیر" (۱۹۹۱) و "دوازده میمون" (۱۹۹۵) شناخته شده‌است.
تری گیلیام در سال ۱۹۴۰ در "مدیسین لیک" ایالت مینه‌سوتا زاده شد. او فعالیت هنری‌اش را با کشیدن کاریکاتور در نشریات آمریکایی و طراحی هنری برای فیلم‌ها آغاز کرد. گیلیام از اعضای گروه کمدی "مانتی پایتن" بود. گیلیام نخستین فیلم خود را با نام «مانتی پایتن و جام مقدس» در سال ۱۹۷۵ کارگردانی کرد. او در سال ۱۹۸۵ فیلم "برزیل" را ساخت که بسیار مورد توجه قرار گرفت. او برای نگارش فیلم‌نامه این فیلم در همان سال نامزد دریافت جایزه اسکار شد. آخرین فیلم گیلیام، تصورات دکتر پارناسوس است که آن را در سال ۲۰۰۹ با حضور نیمه‌کاره هیت لجر کارگردانی کرد. او برای حفظ صحنه‌های فیلمبرداری‌شده از لجر، باقی‌ماندهٔ بازی‌های نقش او را به سه بخش تقسیم کرد و به سه بازیگر دیگر، یعنی جانی دپ، جود لاو و کالین فارل سپرد. فیلم بعدی او به نام «مردی که دن کیشوت را کشت» هم‌اکنون در مرحله پیش‌تولید قرار دارد.
به عنوان کارگردان:
انتری که لوطی‌اش مرده بود
انتری که لوطیش مرده بود عنوان کتابی از صادق چوبک است، که شامل سه داستان و یک نمایشنامه به نام‌های: «چرا دریا توفانی شده بود»، «قفس» و «انتری که لوطیش مرده بود» به همراه نمایش «توپ لاستیکی» است. نشر جاویدان این مجموعه را در سال ۱۳۲۸ به چاپ رساند و تا سال ۵۷ به چاپ هفتم رسید. پس از انقلاب در سال ۸۳ مجموعه داستان‌های چوبک به نام انتری که لوطی اش مرده بود با حذف داستان چرا دریا طوفانی شد و نمایش توپ لاستیکی توسط نشر نگاه به چاپ رسید. این مجموعه انتخاب کاوه گوهرین شامل سال شمار زندگی و ۱۷ داستان کوتاه و مجمعه عکسی از اوست.
داستان «انتری که لوطیش مرده بود» ظاهر داستان ماجرای انتری است که لوطیش مرده و او زنجیر خود را پاره کرده و از قید اسارت او آزاد شده‌است. اما این آزادی هیچ دردی از او دوا نمی‌کند. حیران و سرگردان به این سوی و آن سوی رو می‌آورد، هیچ راه نجاتی نمی‌یابد و سرانجام در همین سرگشتگی گم می‌شود. این ظاهر داستان است. اما ماهیتی تمثیلی دارد و اشاره‌ای است به سرنوشت انسان روشنفکری که زنجیر اسارت ایدئولوژی‌ها و سنت‌های اجتماعی را پاره کرده، از محدودیتی که آن‌ها برایش ایجاد کرده بودند آزاد شده، اما این آزادی بهره‌ای برایش ندارد و نمی‌تواند او را به راز هستی رهنمون شود. این داستان از نگاه این میمون و با نگاه توده ای و با زبان مردم طبیعی کوچه و بازار نوشته شده‌است.
با اقتباس از این داستان تئاتری ساخته شده‌است.
تحلیل داستان انتری که لوطیش مرده بود. نوشته ی صادق چوبک
آپارات: نشست نقد «نمایش انتری که لوطیش مرد» در فرهنگستان هنر
کماندو فوق بشری
کماندو فوق بشری یک بازی ویدئویی در سبک اکشن و سکوبازی است که یکی از قسمت‌های مجموعه بازی‌های کماندو فوق بشری به شمار می‌رود. این بازی محصول شرکت ژاپنی کپ‌کام بوده و در سال ۲۰۰۹ برای پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰ و مایکروسافت ویندوز انتشار یافته است.
گوندوانا
گندوآنا ، یا گندوانالند (Gondwanaland) نام ابر قاره‌ای در دورهٔ پیشین‌زیستی نو (حدود ۵۵۰ میلیون سال پیش) تا ژوراسیک (حدود ۱۸۰ میلیون سال پیش) است که پس از تقسیم ابرقارهٔ پانگه‌آ به دو ابرقارهٔ گندوآنا و لورازیا تشکیل شد. فاصلهٔ بین این دو ابرقارهٔ جدید را دریایی به نام دریای تتیس پر می‌کرد که دریای خزر، دریای سیاه و دریای مدیترانه را بازمانده‌های این دریای بزرگ می‌دانند.
آفریقا، اقیانوسیه، آمریکای جنوبی، قطب جنوب و بخش‌هایی از شبه جزیرهٔ هند، همان قارهٔ گندوآنا هستند که در ۱۱۵ میلیون سال پیش و در دورهٔ کرتاسه آغاز به تقسیم شدن کرد. در نخستین تعریف‌ها گندوانا یک ابرقاره در نظر نمی‌گرفتند، زیرا انبوه سرزمین‌های بزرگ بالتیکا، لورنتیا و سیبری از آن جدا بودند.
مارسیانوس
فلاویوس مارسیانوس امپراتور بیزانس از سال ۴۵۰ تا آخر عمر بود. دوران زمامداری وی دوره بازیابی اقتصادی و خاموش‌سازی تهدیدهای بیرونی و از سویی جدایی بیشتر از روم باختری بود.
دوران جوانی‌اش را سرباز بود و در جنگ با ایران‌یان و وندال‌ها شرکت کرد. در ۴۳۱ بدست وندال‌ها اسیر شد اما در زمان زمامداری ژنسریک، با ادای سوگند به عدم لشکرکشی دوباره به ایشان، آزاد شد. وی دو بار ازدواج کرد و تنها یک دختر بنام مارسیا داشت.
در آغاز زمامداری، وی از پرداخت خراج به آتیلا که پدرش برای جلوگیری از یورش می‌پرداخت، سرباز زد. آتیلا هم که می‌دانست چیرگی بر قسطنطنیه دست‌نیافتنی است، مارسیانوس را رها و به لشکرکشی خود به ایتالیا پرداخت. البته چندی پیش از مرگ آتیلا، کشمکشی بین دو امپراتور روی داد اما بزودی آتیلا درگذشت و موضوع ادامه نیافت.
وی اوضاع اقتصادی را بهبود داد، تجاوز به سوریه و مصر را دفع، و سرکشی‌های ارمنیان را فرونشاند. از دیگر کارهای وی، بنیانگذاری شورای کالسدون بود که میانجی میان گروه‌های فکری گوناگون بود. وی دولت روم را در مقابل یورش بربرها، و لشکرشی آتیلا و بر پایه سوگندش، وندال‌ها تنها گذاشت.
مارسیانوس بر اثر بیماری (احتمالاً قانقاریا) در یک سفر بلند دینی درگذشت. کلیسای ارتدوکس شرقی به وی و همسرش لقب قدیس داد و روز ۱۷ فوریه را بنام این دو نامگذاری کرد.
هالیوود در سال ۱۹۵۴ در فیلم Sign of the Pagan زندگی وی را به نمایش در آورد.ویکی‌پدیای انگلیسی
لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا
لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا سیاستمدار برزیلی و رئیس‌جمهور سابق این کشور است. وی دو بار متوالی در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ به عنوان رئیس‌جمهور برزیل برگزیده شد. وی پیش‌تر در سال‌های ۱۹۸۹، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ نیز در انتخابات ریاست جمهوری برزیل حضور داشت که در این زمینه توفیقی به دست نیاورده بود. دا سیلوا که از بنیان‌گذاران حزب کارگر برزیل است. در دوران زمامداری وی، اقتصاد برزیل رشد سریعی یافت و برزیل به عنوان یکی از قدرت‌های نوظهور اقتصادی جهان مطرح شد.
لولا پنجمین رئیس‌جمهور برزیل است که سر از زندان در آورده و در عین حال نخستین رئیس‌جمهور این کشور است که برای فساد دستگیر شده‌است. لولا را یکی از محبوب‌ترین رئیس‌جمهورهای تاریخ برزیل و یکی از محبوب‌ترین سیاست‌مداران جهان می‌دانند.
لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۵ در کائتس واقع در ۲۵۰ کیلومتری شهر ریسیف در شمال شرقی برزیل به دنیا آمد. وی فرزند هفتم از ۸ فرزند خانواده‌ای فقیر بود. وی از ۱۲ سالگی مجبور به کار شد و در خیابان از طریق واکس زدن کفش رهگذران درآمد کسب می‌کرد. در ۱۴ سالگی، وی نخستین کار رسمی خود را به عنوان تراشکار در یک کارخانه فرآوری مس آغاز کرد. در ۱۹ سالگی در حادثه‌ای که هنگام کار با ماشین پرس رخ داد، یکی از انگشتانش را از دست داد. لولا به تدریج وارد مسائل صنفی شد و فعالیت خود را در این عرصه گسترش داد. او سپس به عضویت اتحادیه فلز کاران برزیل درآمد و در سال ۱۹۷۵ ریاست این اتحادیه را عهده‌دار شد. وی به علت این که مجبور به کار کردن بود، نتوانست به‌طور منظم درس بخواند و تنها تا کلاس هشتم تحصیل کرده‌ است.
در اردیبهشت ۱۳۸۹ دا سیلوا به منظور شرکت در اجلاس گروه ۱۵ در راس یک هیئت عالی‌رتبه سیاسی و اقتصادی به ایران سفر کرد وی در این سفر دیدارهایی با علی خامنه‌ای، محمود احمدی‌نژاد و علی لاریجانی داشت. در زمان ریاست جمهوری لولا حجم تجارت ایران و برزیل از مقدار ۱۴ میلیون دلار به حدود ۳ میلیارد دلار رسید.
در مارس ۲۰۱۶ پلیس در ساعات بامداد با مراجعه به خانه لولا داسیلوا در حومه سائو پائولو، وی را دستگیر کرد. پلیس علت دستگیری وی را وجود مدارکی مبنی بر دریافت سود غیرقانونی از شرکت نفتی پتروبراس اعلام کرد.
پایین‌کولا
پایین کولا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
این روستا در دهستان میاندرود کوچک قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته‌است، جمعیت آن ۵۸۹ نفر (۱۶۲خانوار) می‌باشد. لازم به یادآوری است که آمار ذکر شده مختص به روستای کولا است؛ پایین کولا شامل سه محله به هم پیوسته می‌باشد که یکی از آن‌ها «کولا» است و دو محله دیگر عبارتند از: وارد و سانخیل. بنابراین مجموع جمعیت روستای پایین کولا در حدود ۵۰۰ خانوار است.
روستای پایین کولا در شش کیلومتری جنوب شرقی شهر ساری (مرکز استان مازندران) واقع شده و از سه محله به هم پیوسته کولا، وارد و سانخیل تشکیل شده و یکی از روستاهای دهستان میاندرود کوچک در بخش مرکزی شهرستان ساری می‌باشد. در جنوب و جنوب غربی پایین کولا، رودخانه تجن و در جنوب شرقی آن (با فاصله حدود هشت کیلومتر) روستای بالا کولا و در شرق آن جنگل سرسبز و زیبا و در غرب آن روستاهای پرچیکلا، تنگ لته و خانه عباسی و در شمال آن روستاهای مرمت و خارکش قرار دارند. این روستا در میان باغستان‌ها و جنگل‌های طبیعی و پرورشی محصور شده و دارای آب و هوای لطیف و معتدل می‌باشد. در واقع این روستا و روستاهای اطراف آن در آغاز کوهپایه‌های شهرستان ساری قرار دارند.
رود تجن که از رودهای معروف شمال ایران است، از کناره‌های شالیزارهای پایین کولا عبور کرده و زمین‌های شالیزاری اهالی روستای پایین کولا را سیراب می‌کند. این زمین‌ها در سه مکان به نام‌های "پایین صحرا"، "میانچاک" و "گردلم" قرار دارند.
تری‌آرک
تری‌آرک یک شرکت توسعه‌دهنده بازی‌های ویدئویی آمریکایی است که در سال ۱۹۹۶ بنیان گذاشته شد و در سال ۲۰۰۱ توسط اَکتیویژن خریداری شد. تری‌آرک در سَنتا مونیکای کالیفرنیا واقع شده‌است.
این استودیو به همراه استودیو اینفینتی وارد بازی‌های کال آو دوتی را برای اکتیویژن می‌سازد. ، ، و از بازی‌هایی هستند که تری‌آرک در ساخت و توسعهٔ آن‌ها مشارکت داشته‌است.
طلعت پاشا
محمد طلعت (ترکی:"Mehmet Tâlât") (۱۸۷۴–۱۹۲۱) مشهور به طلعت پاشا، یکی از رهبران جمعیت اتحاد و ترقی بود که در خلال جنگ جهانی اول بر امپراتوری عثمانی حکم می‌راند. نقش طلعت در سیاست‌های دولت عثمانی با استانداری شهر ادیرنه در سال ۱۹۰۸ شروع شد که بعدها به پست وزیر امور داخلی ارتقاء یافت و در نهایت در سال ۱۹۱۸ به مقام نخست وزیری دولت عثمانی نایل گشت.او به همراه انور پاشا و جمال پاشا در خلال جنگ جهانی اول رهبری امپراتوری عثمانی را در دست داشتند.
طلعت پاشا زمانی که وزیر داخلی عثمانی بود در ۲۴ آوریل ۱۹۱۵ دستور دستگیری و اعدام رهبران ارمنی مقیم استانبول را صادر کرد. او سپس در ماه می ۱۹۱۵ با انتشار یک بیانیهٔ محرمانه، به طور رسمی فرمان قتل‌عام ارمنیان مقیم عثمانی را صادر نمود.
طلعت پاشا سرانجام در سال ۱۹۲۱ توسط یکی از اعضای فدراسیون انقلابی ارمنی به نام سوقومون تهلیریان در برلین ترور شد.
آرواره
آرواره یا آره یا فَک یا چَک، ساختار درون دهان جانوران است که از دو بخش استخوانی آروارهٔ بالایی (فک بالا) و آروارهٔ پایینی (فک پایین) تشکیل شده است و دندان‌ها بر آن قرار گرفته‌اند.  آرواره یا فک بخشی از دهان است که وظیفه جویدن غذا را بر عهده دارد. استخوان آرواره به جمجمه متصل است
دیک ون دایک
ریچارد وین «دیک» ون دایک با نام هنری دیک ون دایک (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۲۵)، بازیگر، کمدین، نویسنده، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است که به مدت شش دهه فعال بوده‌است.
"خداحافظ بردی"، "مری پاپینز"، "چیتی چیتی بنگ بنگ" و مجموعه‌های تلویزیونی "نمایش دیک ون دایک" و "تشخیص جنایت" از کارهای به‌یادماندنی او به‌شمار می‌رود.
سعید بن مسیب
سَعید بن مُسَیِّب بن حُزن مَخزومی قریشی با کنیه ابو محمد (زادهٔ ۱۶ ه.ق، درگذشتهٔ ۹۴ ه.ق) فقیه، راوی حدیث و از تابعین بود که یکی از فقهای هفتگانه شهر مدینه به شمار می‌آمد.
روایت‌هایی از علی بن حسین زین‌العابدین و عبدالله بن عمر نقل شده که او را آگاه‌ترین و دانشمندترین انسان زمانه خود شمرده‌اند. وی از مخالفان بنی امیه بود و از بیعت با یزید بن معاویه خودداری کرد. ابن مسیب به ویژه پس از آنکه به خواستگاری عبدالملک مروان از دخترش برای ولیعهد و فرزندش ولید جواب رد داد و دخترش را، در برابر دو درهم مهریه، به عقد مردی تهیدست درآورد، مورد خشم خلیفه قرار گرفت.
وی سعید بن مسیب بن أبی وهب مخزومی قریشی نام داشت و ابومحمد کنیه‌اش بود. مادرش ام سعید دختر حکیم بن امیه سلمی و فرزندانش محمد، الیاس، سعید، ام عمرو، ام عثمان و فاخته نام داشتند. با دختر ابوهریره ازدواج کرده بود و اکثر روایتهایش از ابوهریره نقل می‌شد.
از معروفترین نظریات او، می توان به انکار وجود نسخ در قرآن اشاره کرد. فخر رازی در تفسیر خود ذیل آیه ۱۰۶ البقره از او و دیگر فقیه برجسته عصر تابعین، عطاء بن أبی رباح نقل می کند که این دو نسخ را به معنای کتابت می دانستند نه ازاله و الغاء.
این نظر را طبری از صحابی عبدالله بن مسعود و شاگردان او، و همچنین فقیه تابعی مجاهد بن جبر نیز، نقل می کند. در میان فقهای معاصر، احمد صبحی منصور هم چنین عقیده ای دارد
تأسیسات هسته‌ای ایران
روز جمعه ۲۵ مهرماه ۱۳۹۹، شورای ملی مقاومت ایران، وابسته به سازمان مجاهدین خلق، در یک کنفرانس مطبوعاتی در واشینگتن از فعالیت دو سایت هسته‌ای ایران در شرق تهران و شهر آباده فارس برای «تولید سلاح اتمی» خبر داد.
علیرضا جعفرزاده، از اعضای شورای ملی مقاومت، با نشان دادن تصاویر ماهواره‌ای گفت که ساخت تاسیسات سرخه حصار در شرق تهران از سال ۲۰۱۲ آغاز شده و بخشی از فعالیت‌های سازمان «پژوهش‌های نوین دفاعی» از سال ۲۰۱۷ به آن منتقل شده است. وی اضافه کرد که مرکز سرخه حصار تهران در اختیار «سازمان پژوهش‌های نوین دفاعی» موسوم به «سپند» است و محسن فخری زاده مهابادی مسئولیت این سازمان را به عهده دارد. او همچنین به سایت دیگری به نام مریوان در نزدیکی شهر آباده در استان فارس اشاره کرده که به گفته او در سال گذشته میلادی به دلیل نگرانی از تأیید آثار آزمایش‌های مرتبط با تولید سلاح هسته‌ای تخریب شده است. براساس این گزارش این سایت و منطقه اطراف آن در اختیار سپاه پاسداران است.
سازمان مجاهدین خلق پیشتر در مهرماه سال ۱۳۹۳ در خصوص «سازمان پژوهش‌های نوین دفاعی» گفته بود، سپند «وابسته به وزارت دفاع است و بر کلیه بخش‌های طراحی و عملیاتی کردن وجوه نظامی اتمی حکومت ایران نظارت دارد.».
فراکسیون ارتش سرخ
فراکسیون ارتش سرخ که به صورت مخفف آر. اِی. اف نیز خوانده می‌شود، یکی از خشن‌ترین و شاخص‌ترین گروه‌های چپ‌گرا در آلمان پس از جنگ جهانی دوم بود. آر. اِی. اف در دورهٔ اول حیات خود با نام گروه بادر-ماینهوف نیز شناخته می‌شد. فراکسیون ارتش سرخ در سال ۱۹۷۰ توسط آندریاس بادر (Andreas Baader)، گودرون انسلین (Gudrun Ensslin)، هرست مالر (Horst Mahler)، اولریکه ماینهوف (Ulrike Mainhof) و چند نفر دیگر پایه‌گذاری شد و خود را یک گروه چریکی شهری کمونیستی و ضد امپریالیستی توصیف می‌کرد.
فراکسیون ارتش سرخ از ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۸ فعالیت داشت و عملیات‌های بسیاری را به خصوص در پاییز ۱۹۷۷ انجام داد.
آر. اِی. اف مسوول قتل ۳۴ نفر، دستبردهای متعدد به بانک، و انفجارهای متعدد می‌باشد. در سال ۱۹۹۸ آن‌ها انحلال خود را اعلام کردند. در طول این مدت ۲۷ نفر از اعضای گروه در درگیری با پلیس یا به عللی چون خودکشی، اعتصاب غذا و بیماری جان خود را از دست دادند.
زلین
زْلین ، از ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۹ با نام "گوتولادوف"، یکی از شهرهای جمهوری چک است.
این شهر مرکز استان زلین در جنوب شرقی منطقه تاریخی موراویا است.
جمعیت این شهر بر پایه آمار سال ۲۰۰۶ برابر با ۷۹٬۵۳۸ نفر و مساحتش ۱۰۲٫۸۳ کیلومتر مربع است.
نخستین یادکرد مکتوب از زلین مربوط به سال ۱۳۲۲ میلادی بوده‌است. زلین در سال ۱۳۹۷ به شهر تبدیل شد.
توسعه و نوگرایی زلین تا حد زیادی به شرکت کفش‌سازی باتا (Bata) مرتبط بوده‌است.
جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان زلین هرساله در این شهر برگزار می‌شود.
وی (مجموعه تلویزیونی)
وی ، سریال تلویزیونی علمی تخیلی آمریکایی است که اولین پخش آن مربوط به ۳ نوامبر ۲۰۰۹ از شبکه ای بی سی است. بازسازی شده از مجموعه تلویزیونی کوتاه وی در سال ۱۹۸۳ است. مجموعه جدید شرح ورود زمین به تکنولوژی پیشرفته گونه‌های بیگانه‌ای را دارد که به ظاهر برای صلح آمده‌اند ولی اهدافی شیطانی دارند.
سفینه‌های فضایی بزرگ در آسمان ۲۹ شهر بزرگ جهان ظاهر می‌شوند و آنا (مورینا بکرین)، رهبر خوش‌چهره و بانفوذ «بازدیدکننده‌ها» فرازمینی، ادعا می‌کند که برای صلح آمده‌اند. زمانی‌که تعدادی از انسان‌ها به صداقت ظاهری بازدیدکننده‌ها شک می‌کنند، مامو ضد تروریست اف‌بی‌آی، اریکا اوانس (الیزابت میچل) متوجه می‌شود که بیگانه‌ها برای دهه‌ها در دستگاه‌های حکومتی، مشاغل و مراکز مذهبی نفوذ کرده‌اند و اکنون در آخرین مرحله از نقشه‌شان برای تصاحب زمین، هستند.
در تاریخ اوت ۲۰۰۹، مدیر تهیه پیترس اشاره کرد که امکان دارد بازیگرانی که در نقش اصلی بازی می‌کنند، در آینده در نقش میهمان به عنوان شخصیت‌های جدیدی معرفی شوند.
خیرآباد (اراک)
خیرآباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی می‌باشد. این روستا در ۲۴ کیلومتری شرق شهر اراک واقع شده‌است.خیرآباد
این روستا در دهستان مشک‌آباد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲٬۲۸۰نفر (۷۴۴خانوار) بوده‌است.
بر طبق این سرشماری جمعیت زنان روستا ۱٬۱۱۵ نفر و جمعیت مردان ۱٬۱۶۵ نفر می‌باشد.
در مقایسه با داده‌های آماری سال ۱۳۹۰ جمعیت روستا کاهش و تعداد خانوار افزایش یافته‌است. این موضوع نشان دهنده کاهش تراکم جمعیت خانوارهاست.
موقعیت روستای خیرآباد در محدودهٔ شهرستان اراک و دهستان مشک آباد که در بخش مرکزی شهرستان اراک قرار دارد و در ۲۳ کیلومتری شهر اراک و در جادهٔ قم قرار گرفته که فاصلهٔ آن از جادهٔ اصلی حدوداً ۲ کیلومتر می‌باشد و در فاصلهٔ ۲۳۷ کیلومتری پایتخت و ۱۱۰ کیلومتری قم قرار دارد موقعیت روستا در قسمت فلات مرکزی ایران در ۳۴ درجه ۸ دقیقه عرض جغرافیایی و ۵۰ درجه طول جغرافیایی واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۶۷۰ متر می‌باشد
قلعه تاریخی مشک آباد
حمام تاریخی محله بالای روستا
قنات شیروان
ستیکو
__نمایه__
دانشکده فنی و حرفه‌ای شهید چمران (کرمان)
دانشکده فنی و مهندسی شهید چمران، یکی از مراکز آموزش عالی دولتی کرمان و با بیش از ۴۲ سال قدمت یکی از قدیمی‌ترین مراکز آموزش عالی کشور است. این دانشکده که وابسته به دانشگاه فنی و حرفه‌ای و زیر نظر وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است، در مقاطع دانشگاهی کاردانی پیوسته و کارشناسی ناپیوسته از طریق کنکور سراسری دانشجو می‌پذیرد. مهندس علیرضا افضلی پور به همراه همسرش فاخره صبا تصمصم گرفت تا ثروت خود را صرف تأسیس یک دانشگاه نماید. پس از انجام مطالعات گسترده و بازدید از اکثر دانشگاه‌های ایران و برخی دانشگاه‌های اروپا، شهر کرمان را برای دانشگاه خود برگزید. پس از آن که ۵۰۰ هکتار زمین در ۴ دی ۱۳۵۳ به بنای دانشگاه اختصاص داده شد، عملیات تأسیس دانشگاه با کمک مالی ۶۰ میلیون تومانی وی در آن زمان آغاز شد. دانشگاه به صورت رسمی در ۲۴ شهریور ۱۳۶۴ با حضور خود وی گشایش یافت. وی همچنین به بنای دانشگاه علوم پزشکی کرمان نیز کمک فراوان نمود و دانشکدهٔ پزشکی این دانشگاه اکنون «دانشکدهٔ پزشکی مهندس افضلی‌پور» نامیده می‌شود. همچنین یک بیمارستان ۳۵۰ تخت‌خوابی آموزشی درمانی نیز به نام وی در کرمان موجود می‌باشد.
و این دانشگاه در نزدیکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان‌ در هفت باغ علوی میباشد
دوره کاردانی:دانشجویان از طریق کنکور سراسری پذیرفته شده و پس از گذراندن حدود هشتاد واحد درسی موفق به اخذ مدرک کاردان فنی (تکنسین) یا کاردان معلم فنی می‌شوند.
دوره‌های کارشناسی ناپیوسته: دانشجویان این دوره از میان فارغ التحصیلان دوره‌های کاردانی که درکنکور سراسری موفقیت کسب نموده‌اند بوده و پس از گذراندن حدود هشتاد واحد درسی موفق به اخذ مدرک کارشناسی یا مهندسی تکنولوژی می‌شوند.
این دانشکده در حال حاضر با حدود ۱۹۰۰۰ دانشجو یکی از مراکز فعال کشور است که در شانزده رشته کاردانی و سه رشته کارشناسی به شرح زیر از طریق کنکور سراسری دانشجو پذیرفته‌است.
رشته‌هایی که در این دانشکده تدریس می‌شوند (۱۵ رشته) عبارت‌اند از: و رشته‌های دیگر.اعتبار سالانه این دانشکده زیر نظر دانشگاه فنی و حرفه‌ای است که به صورت هیئت امنایی و با توجه به فضا، تعداد دانشجو و امکانات در اختیار مراکز این دانشگاه در سطح استان قرار می‌گیرد.
تعداد دانشجویان این دانشکده بیش از ۱۱هزار نفراست. لازم است ذکر شود که در مقطع کاردانی روزانه ۴۳۲، در مقطع کاردانی شبانه ۴۸۰ و در مقطع کارشناسی ناپیوسته نیز ۳۷۰ نفر افزایش میزان پذیرش را در سال تحصیلی جاری داشته‌است.
همچنین از مجموع دانشجویان این دانشکده در سال گذشته ۶۰ درصد از دانشجویان کاردانی در مقطع کارشناسی ناپیوسته و ۴۵ درصد از دانشجویان کارشناسی نیز در مقطع کارشناسی ارشد پذیرفته شده‌اند.
این دانشکده هم‌اکنون با ۱۲ رشته کاردانی از جمله امور اداری، تربیت بدنی، حسابداری، کامپیوتر، برق، نقشه‌کشی صنعتی، معماری، ساخت و تولید، تأسیسات، الکترونیک، مکانیک خودرو و ساختمان و نیز سه رشته کارشناسی ناپیوسته اعم از حسابداری، الکترونیک، و تربیت بدنی در حال فعالیت است.
ساختمان مرکزی به مساحت ۱۸ هکتار با زیر بنای ۴۰۰۰۰ متر مربع واقع در انتهای خیابان شهید مصطفی خمینی شامل:
ساختمان شماره ۲ (انستیتو خدمات) واقع در بلوار جمهوری اسلامی کرمان جنب دانشکده فنی شهید باهنر با زیر بنای تقریبی ۲۶۰۰ متر مربع شامل:
دانشکده دارای چهار مجتمع خوابگاهی در مجاورت دانشکده فنی می‌باشد که ۳ مجتمع آن در اختیار دانشجویان کاردانی و ۱ مجتمع در اختیار دانشجویان کارشناسی می‌باشد. مجموع ظرفیت خوابگاهی دانشکده در حدود ۱۵۰۰ نفر می‌باشد. هر مجتمع خوابگاهی شامل چندین سالن مطالعه، نمازخانه و سالن تلویزیون می‌باشد. همچنین مجتمع خوابگاهی شامل فروشگاه، پیرایش، درمانگاه، امکانات ورزشی و کافی نت است.
محمدرضا خباز
محمدرضا خباز (زاده ۲۸ تیر ۱۳۳۳ در کاشمر)، سیاستمدار اصلاح طلب، استاندار استان خراسان شمالی در دولت دوازدهم و استاندار سابق استان سمنان در دولت یازدهم است. وی همچنین معاون سابق امور تقنینی معاونت پارلمانی رئیس‌جمهور ایران است. وی در چهار دوره چهارم، پنجم، ششم و هشتم به عنوان نماینده مردم شهرستان‌های کاشمر، کوهسرخ، بردسکن و خلیل‌آباد در مجلس شورای اسلامی انتخاب گردید و پیش از انتخاب به‌عنوان استاندار سمنان قصد داشت در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز شرکت کند. او هم چنین از اعضای حزب اعتماد ملی است
وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) از مهدی کروبی، نامزد عضو حزب اعتماد ملی حمایت کرد و در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲)، ابتدائاً از نامزدی احتمالی اکبر هاشمی رفسنجانی و سپس از حامیان حسن روحانی بود.
سرزمین‌های چک
سرزمین‌های چک اصطلاحی است که عمدتاً برای توصیف ترکیب منطقه‌های سه‌گانه تاریخی جمهوری چک یعنی بوهم، موراوی و سیلزی چک به‌کار می‌رود. امروزه این سه منطقه تاریخی در کنار هم، جمهوری چک را شکل داده‌اند.
سیلزی چک
سیلزی چک (به چکی:České Slezsko، به آلمانی: Tschechische Schlesien، به لهستانی: Śląsk Czeski؛ به فرانسوی: Silésie tchèque) منطقه‌ای تاریخی در شمال شرقی جمهوری چک است. این منطقه یکی از سرزمین‌های سه‌گانه چک پیشین و بخشی از منطقهٔ تاریخی سیلزی است.
این منطقه با نام سیلزی مراوی نیز شناخته می‌شود و پیش از سال ۱۹۱۸ بیشتر متعلق به سیلزی اتریشی بوده‌است. بین سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۴۵ این ناحیه با اشاره به سودتنلند، سیلزی سودتن نامیده می‌شد.
سیروس آموزگار
سیروس آموزگار (زاده بابل – درگذشته پاریس) روزنامه‌نگار، نویسنده و تحلیل‌گر ایرانی بود. وی در مجله خواندنیها و همچنین مجله روشنفکر فعالیت داشت.
سیروس آموزگار کودکی خود را در شهر خوی، استان آذربایجان غربی و دوران ابتدایی و متوسطه را در همان شهر گذراند و از دبیرستان رازی این شهر دیپلم گرفت.
سیروس آموزگار اوایل دهه ۱۳۴۰ (خورشیدی) در رشته حقوق بین‌الملل از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد و همزمان در موسسه اطلاعات و مجلاتی مانند روشنفکر و خواندنیها کار می‌کرد. او دارای دکترای اقتصاد و حقوق از انگلستان و پیش از انقلاب ۱۳۵۷ استاد دانشگاه‌های ایران بود.
او در کنار نگارش مقالات فراوان سیاسی و اقتصادی در روزنامه‌ها و نشریات گوناگون، در زمینه ادبیات نیز نویسنده پرکاری بود و ۲۶ داستان بلند، ۲ اپرا، شش نمایشنامه و نزدیک به صد داستان کوتاه، و بیش از هزار نمایشنامه رادیویی نوشته‌است. یکی از داستان‌هایی که نوشت "تکیه‌گاه خورشید" نام داشت.
سیروس آموزگار سرپرست وزارت اطلاعات و جهانگردی در کابینه شاپور بختیار بود. وی پس از انقلاب مدتی را در زندان گذراند. در آن مدت، بسیاری از روزنامه‌نگاران و روشنفکران از او دفاع کردند. سیروس آموزگار پس از آزادی از زندان به فرانسه رفت. آموزگار در ۱۱ آبان ۱۴۰۰ پس از یک عمل جراحی در پاریس درگذشت.
خپ
خپ یا اِگِر شهری است که هم‌اکنون در استان کارلووی واری در کشور جمهوری چک قرار دارد.
اِگر از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ یکی از شهرهای رایش سوم بود.
بیشتر جمعیت این شهر آلمانی زبان بودند که بعد از جنگ جهانی دوم پس از اشغال شهر توسط چک اسلاواکی، تمام مردم آلمانی زبان از شهر اخراج شدند و اموال آن‌ها غصب شد.
مجتبی میرزاده
سید مجتبی میرزاده (زاده ۲۷ اسفند ۱۳۲۴ – درگذشته ۲۶ تیر ۱۳۸۴) نوازندهٔ ویلن، کمانچه، سه‌تار و آهنگساز اهل ایران بود.
وی برای هنرمندان بسیاری آهنگ ساخته‌است و آهنگ‌سازی فیلم‌های چندی را بر عهده داشت و گسترهٔ وسیعی از آهنگ‌ها را نواخته‌است از تکنوازی ویلن در موسیقی کردی و فارسی گرفته تا نوازندگی به همراه گروه در ضبط‌های استودیویی، از موسیقی محلی گرفته تا موسیقی کلاسیک غربی و پاپ، جاز و بلوز، از موسیقی سنتی تا ترانه‌های کوچه‌بازاری، سرودهای انقلابی و موسیقی فیلم.
مجتبی میرزاده در سال ۱۳۲۴ خورشیدی در کرمانشاه متولد شد. به سبب شغل پدرش که کارمند دولت بود به مدت چند سال به ایلام رفتند و زمانی که ۱۴ سال داشت به کرمانشاه برگشتند و پدرش به اصرار یکی از آشنایان که علاقهٔ مجتبی را به ویلن دیده بود برای او یک ویلن خرید. او پیش از آن مدتی با سنتور برادر بزرگتر تمرین موسیقی کرده بود. پس از خریدن ویولن، چون معلمی برای یادگیری ویولن نمی‌یابد، خود با استفاده از آهنگ‌های آن زمان رادیو شروع به یادگیری ویولن می‌کند. سه سال بعد در مسابقات اردوی رامسر شرکت می‌کند و رتبه اول را در رشته نوازندگی ویولن کسب می‌کند (مقام دوم را محمد یاحقی فرزند حسین یاحقی کسب می‌کند). سه سال بعدی نیز به ترتیب رتبهٔ دوم سنتور، نقاشی و آبرنگ و تار را در اردوهای رامسر کسب می‌کند. در سال ۱۳۳۹ همکاری خود را با رادیو کرمانشاه آغاز می‌کند که سرپرست آن محمد عبدالصمدی است و در این مدت، آثاری ماندگار در موسیقی کردی با همکاری وی خلق می‌شود. در سال ۱۳۴۶ خورشیدی به تهران می‌آید و در سال ۱۳۴۷، همکاری خود را با ارکسترهای باربد، نکیسا و فارابی به عنوان نوازنده ویولن آغاز می‌کند. ساز تخصصی او، ویولن و کمانچه بود و با سه تار و سنتور آشنایی کامل داشت. در کارنامه او، تعداد زیادی آثار موسیقی سنتی، فولکلور و پاپ همراه با بیش از ۴۰ موسیقی فیلم به چشم می‌خورد.
مجتبی میرزاده نوازندگی خود را متأثر از نوازندگی پرویز یاحقی می‌دانست و همیشه با احترام و فروتنی از وی یاد می‌کرد، اما شخصیت مستقل ویولن میرزاده کاملاً مشهود و دارای ویژگی‌های مختص خود است. در ویولن میرزاده، تکنیک‌های غربی نوازندگی ویولن همراه با شیرینی موسیقی ایرانی نمود دارد و از تریوله‌های قدرتمند و سریع، گلیساندوهای کم و آرشه‌کشی نرم اما مستحکم، از خصوصیات نوازندگی اوست. این ویژگی‌ها در «چهار مضراب شوشتری» تکنوازی ویولن، به همراهی تنبک بیژن کامکار به خوبی دیده می‌شوند (آلبوم «"بداهه‌نوازی ویولن مجتبی میرزاده"»). وی در سال‌های آخر زندگی و در اوج تجربه و خلاقیت، گوشه سکوت و خاموشی گزید.
وی از جمله برترین نوازندگان کمانچه ایران بود و از بی‌مهری آهنگسازان نسبت به ساز کمانچه، گله‌مند بود و به کمانچه نگاه ویژه‌ای داشت. او معتقد بود که نوازندگی در کمانچه، نباید متأثر از نوازندگی از ساز ویولن باشد؛ چرا که روح این دو ساز، از هم جداست. سبک کمانچه‌نوازی وی نیز ابداعی و مختص به خودش بود.
مجتبی میرزاده در زمینهٔ آموزش موسیقی نیز فعال بود. او همچنین با خوانندگان موسیقی کردی نظیر حسن زیرک، مظهر خالقی و ناصر رزازی همکاری داشت. از جمله آثار او می توان به موارد زیر اشاره کرد:
سلام نازی
درود نازی یا درود هیتلری که در دوره حکومت نازی، درود آلمانی نامیده می‌شد، نوعی سلام فرستادن و ژست متداول در آلمان نازی بود که در آن دست راست خود را بالا می‌آوردند و بلند و محکم می‌گفتند: «"هایل هیتلر"» یعنی سلام هیتلر، یا «"هایل ماین فیوقه"» یعنی «سلام پیشوای من». این نوع سلام فرستادن، ریشه در روم باستان دارد و به آن سلام رومی می‌گویند. این جسچر امروزه در آلمان، غیرقانونی است. قانون اساسی آلمان دادن سلام نازی را فرمی از نمایش نمادهای نازی به حساب می‌آورد و آن را جرم تلقی می‌کند.
کمال سونال
کمال سونال (۱۱ نوامبر ۱۹۴۴، ملطیه - ۳ ژوئیه ۲۰۰۰، استانبول)
او از پدری کارگر و مادر خانه‌دار به نام سعیمه خانم زاده شد؛ و دوران ابتدایی و دبیرستان خود را در شهر استانبول طی کرد. او شروع کار خود در عرصه سینما را با پیشنهاد ارتم ایلمز در سال ۱۹۷۳ آغاز کرد. سونال در سال ۱۹۷۴ ازدواج کرد و صاحب یک فرزند پسر به اسم علی و یک فرزند دختر به اسم اَزو شد. کمال سونال در اکثر فیلم‌های خود نقش مردی ساده دل، خوش شانس و خوش قلب را بازی می‌کرد. او در سال ۱۹۷۷ جایزه بهترین بازیگر مرد را در فستیوال فیلم آنتالیا دریافت کرد. او سرانجام در ۳ ام ژوئیه سال ۲۰۰۰ هنگامی که برای بازی در فیلم «بالالایکا» عازم شهر طرابزون بود بر اثر سکته قلبی در هواپیما در سن ۵۶ سالگی درگذشت. کمال سونال در ۸۳ فیلم مختلف به نقش آفرینی پرداخته‌است.
کمال سونال کارشناسی رشته ارتباطات؛ گرایش رادیو و تلویزیون را در دانشگاه مرمره استانبول در سال ۱۹۹۵ به اتمام رساند و سپس در مقطع کارشناسی ارشد همین رشته به تحصیل پرداخت. پایان‌نامه کارشناسی ارشد او در سال ۲۰۰۵ به صورت کتابی با عنوان " طنز کمال سونال در تئاتر و تلویزیون" به چاپ رسید.فهرست فیلم‌هایی که کمال سونال در آن‌ها همکاری داشته، در زیر آمده‌است:
فیروزکلا علیا
فیروزکلا علیا به یکی از روستاهای زیر اشاره دارد:
فیروزکلای بالا
"'فیروزکلای بالا"، (فیروزکلا علیا) روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران و در ۶۰ کیلومتری شهر نوشهر می‌باشد.
این روستا در دهستان توابع کجور قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن 2700نفر (800خانوار) بوده‌است.
از نقاط دیدنی این ده می‌توان به امامزاده سید سیف الدین و چشمه‌های آب معدنی اشاره نمود.
شغل بیشتر مردم این روستا کشاورزی و دامپروری است .
مردم فیروزکلا بالا به زبان طبری با گویش کجوری سخن می‌گویند.
http://www.mazandnume.com/?PNID=V5155