پروژه بلو برین
پروژه بلو برین، به معنی مغز آبی، در راه ساخت مغز مصنوعی گام بر می‌دارد. در این پروژه از مهندسی معکوس مغز پستانداران تا سطح مولکولی استفاده می‌شود. این پروژه در سال ۲۰۰۵ در مؤسسه مغز و ذهن دانشگاه پلی تکنیک لوزان به مدیریت هنری مارکرام، آغاز به کار کرده‌است. هدف از این پروژه، مطالعه ساختار و عملکردهای پایه‌ای مغز است. بلوبرین در شبیه سازی مغز از ابر رایانه بلوژن و نرم‌افزار نورون مایکل هینز استفاده می‌کند. نرم‌افزار استفاده شده یک شبکه عصبی مصنوعی نیست بلکه یک مدل واقعی زیستی از نورون را شبیه سازی می‌کند. امید است که این پروژه به روشنگری‌های بسیاری در زمینه ی هوشیاری بینجامد. این پروژه زیر شاخه‌های دیگری نیز دارد. مانند کژال بلو برین در Supercomputing and Visualization Center of Madrid و تعدادی پروژه‌های دیگر که به‌طور مستقل، در آزمایشگاه‌ها و دانشگاه‌های مختلف بر روی آن‌ها کار می‌شود.
۱. درک بهتر ساختار و عملکرد مغز ۲. ترسیم نقشه مغز ۳. مهندسی معکوس مغز برای: -طراحی مدلهای شبیه سازی مبتنی بر شبکه عصبی مغز -طراحی رایانه های پرسرعت پردازش بسیار بالا و مصرف انرژی پایین -کمک به تحقیقات هوش مصنوعی در طراحی رباتهای انسان نما ۴. درمان بیماری های حوزه اعصاب و روان ۵. درمان صدمات مغزی
در ماه دسامبر سال 2006، دستیابی به اهداف اولیه پروژه تحقق یافت , این هدف شبیه سازی Neocortical Column، که میتوان آن را به عنوان کوچکترین واحد عملگر neocortex در نظر گرفت، در یک موش صحرایی بود. یک نمونه column به صورت حدودی 2 mm طول و 0.5 mm قطر دارد و در انسان دربردارنده ی 60000 عصب است. ساختار neocortical column موش صحرایی قهوه‌ای بسیار شبیه به انسان است اما تنها در بردارنده ی 10000 عصب (و 10 سیناپس عصبی) است. بین سالهای 1995 تا 2005، مارکرام به ترسیم کردن نوع عصب‌ها و نحوه ی ارتباط آن‌ها با یکدیگر، در Column پرداخته است.
هدف طولانی مدت پروژه شبیه سازی مغز کامل انسان با تمامی جزئیات و در بردارنده ی عملکرد فیزیولوژی مغز است. هنری مارکرام در سال ۲۰۰۹ در کنفرانس TED conference در آکسفورد میگوید: "ساختن مغز انسان غیرممکن نیست و ما میتوانیم آن را در ۱۰ سال به انجام برسانیم" . او در یک مصاحبه با خبرگزاری BBC میگوید: "اگر ما آن را به درستی بسازییم، باید بتواند صحبت کند، هوشمند باشد و رفتاری بسیار شبیه به یک انسان داشته باشد."
در نوامبر 2007، پایان بخش نخست پروژه اعلام شد که در آن یک پردازش بر روی داده‌ها به منظور تولید، تأیید و بازیابی neocortical column انجام شد. تا سال 2005 نخستین مدل تک سلولی کامل شد. نخستین neocortical column سلولی مصنوعی، متشکل از 10،000 سلول، تا سال 2008 ساخته شد. در ژوئیه 2011 یک mesocircuits سلولی ساخته شد که از 100 neocortical columns با مجموع یک میلیون سلول تشکیل شده بود. در نهایت پیش‌بینی می‌شود که در سال 2023 یک مدل سلولی مغز انسان ساخته شود که با 1000 مغز موش صحرایی با مجموع هزار بیلیون سلول، برابری میکند.
اکنون که ساخت column به پایان رسیده‌است، پروژه مشغول انتشار تنایج بخش اول آن در نشریات علمی است و دو هدف مجزا را دنبال میکند:
این پروژه در درجه ی اول توسط دولت سوییس و در درجه دوم از طرف هزینه و کمک‌های مالی برخی اشخاص خصوصی تأمین بودجه می‌شود. EPFL کامپیوتر بلو ژن را با یک هزینه ی کاهش یافته خریداری کرده‌است زیرا در آن زمان این کامپیوتر هنوز یک نمونه ی اولیه بود و IBM علاقه‌مند بود که کارایی این کامپیوتر را در کاربردهای مختلف بیازماید.. این پروژه همچنین یکی از کاندیدای دریافت بودجه ی تحقیقاتی FET (تکنولوژی‌های ضروری و آینده نگر) از طرف کمیته ی اروپایی، است. مبلغ این بودجه یک بیلیون یورو در 10 سال است. انتظار میرود که تصمیم نهایی در مورد دریافت کنندگان این بودجه در نیمه ی دوم سال 2012 گرفته شود. اگر پروژه بلو برین موفق به دریافت این بودجه شود، نام پروژه به "پروژه ی مغز انسان" تغییر خواهد یافت.