اباو اند بیوند
اِباو اَند بیاند یک گروه موسیقی بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۰ میلادی شکل گرفته‌است. اعضای گروه متشکّل از سه دی‌جی به نام‌های جونو گرانت، تونی مک گینس، و پاوو سیلجاماکی (فنلاندی) است. این گروه سه نفره از گروه‌های بسیار مشهور در موسیقی رقص الکترونیک به حساب می‌آید. آن‌ها صاحب یک لیبل می‌باشند که نام آن Anjunabaeats است و آهنگ‌های ترنس و پراگرسیو از طریق این لیبل عرضه می‌شود. همچنین آن‌ها میزبان یک نمایش رادیویی هفتگی هستند که نام آن Trance Around The World است. قطعات این گروه به‌طور مرتّب به‌وسیلهٔ دی‌جی‌های دیگر جهان از جمله آرمین ون بورن، گرت امری، فری کورستن، ای‌تی‌بی و کایا&آلبرت نواخته می‌شود.
مجله دی‌جی در تاریخ در اکتبر ۲۰۱۲، بر اساس رتبه بندی سالیانهٔ خود، این گروه را در رتبهٔ ۸ در بین ۱۰۰ دی‌جی برتر جهان قرار داد.
گرانت و پاوو سیلجامای در حالی با یکدیگر در دانشگاه وستمینستر آشنا شدند که در زمینه موسیقی تجاری کار می‌کردند. پس از کشف منافع متقابل مشترک برای موسیقی الکترونیک، تصمیم می‌گیرند تا در ساخت موسیقی الکترونیک با هم همکاری کنند. بر اساس تصمیم سیلجاماکی، در تابستان سال ۱۹۹۹ لیبل خود یعنی Anjunabeats را تأسیس می‌کنند و اولین تک‌آهنگ خود را با عنوان Volume One تحت این لیبل تولید می‌کنند. در ابتدا این لیبل به عنوان یک رسانه برای انتشار آهنگ‌های خودشان ایجاد شده بود، اما با این‌حال پس از کسب نامی مشابه همین نام به عنوان نام مستعار تولیدات خود، آنها شروع به تولید مسیقی تحت نام‌های دیگر کردند که مهمترین آنها با نام شیاطین خاک (Dirt Devils) و دولت آزاد (Free State) بودند. میکس اصلی Volume One که با میکس Tease Dub Mix بسته شده بود، بلافاصله مورد توجه کلاب‌های رقص قرار گرفت، و به‌طور سریع مورد حمایت پته تونگ، پل اوکنفولد، جوج جولز و پال ون دایک قرار گرفت.
پس از تغییر نام مستعار خود و موفقیت Volume One و رشته آهنگ‌ها و ریمیکس‌های شیاطین خاک و دولت آزاد، تونی مک‌گینس، کارگردان و تهیه کننده بازاریابی گروه موسیقی وارنر، به همران برادرش لیام مک‌گینس، پیغامی برای این گروه دو نفره می‌فرستد. او که سفارش ریمیکس قطعه اصلی چاکرا را گرفته‌بود، جونو و پاوو را به استخدام می‌گیرد تا او را در تکمیل این ریمیکس یاری کنند. وقتی که گروه در حال جستجوی یافتن نامی برای ریمیکس چاکرا بود، به‌طور اتفاقی با پیغامی مواجه شد که متعلق به صفحه تارنمای یک مربی انگیزشی آمریکایی به نام جونو گرانت بود. جونو یک پوستر در دیواره‌اش داشت. شعاری که توسط این مربی انگیزشی استفاده می‌شد، بالاتر و دورتر(Above & Beyond) بود و آن‌ها تصمیم می‌گیرند که از این عنوان برای نامشان استفاده کنند. اگرچه این گروه در اوایل فعالیت به صورت ناشناخته بود، اما ریمیکس اصلی چاکرا پیش از هر ریمیکسی توسط راب سیرل و تیلت مورد استقبال قرار گرفته بود و سپس توسط پت تونگ در رادیو یک بی‌بی‌سی پخش شد و به چارت اول کلاب بریتانیا رسید.
علاقه به این گروه موجب پدیدار شدن درخواست‌هایی از لیبل‌های ترنس شد که نیاز به ریمیکس‌های جدید را می‌طلبید. از جمله Ordinary World از Aurora، همچنین Everytime You Need Me از Fragma، همچنیین The Sound of Goodbye از آرمین ون بورن، و In The City از Adamski، از قطعاتی هستند که گروه آن‌ها را ریمیکس کرد. در آن زمان این ریمیکس‌ها از بهترین ریمیکس‌های گروه بودند و در بریتانیا بسیار مطرح شدند.
مشهورترین ریمیکس گروه، یک ریمیکس فوق العاده از مدونا به نام What Feels Like for a Girl بود. مدونا تحت تأثیر این ریمیکس قرار گرفت و از آن در موزیک‌ویدیو خودش استفاده کرد و آن را جایگزین نسخه آلبمومیش کرد. پس از چندی گروه قطعاتی را برای Delerium, Three Drives و هنرمند J-pop آیومی هاماساکی ریمیکس کردند.
مدتی بعد، گروه با هنرمندان مختلفی شروع به فعالیت کرد. از جمله طرحی را آغاز کرد که اوشن‌لب (OceanLap) نام گرفت و در آن گروه با یک زن به نام Justine Suissa همکاری می‌کرد. از همکاری‌های دیگر گروه که به خوبی طرح اوشن‌لب بود، می‌توان به اشخاصی چون اندی مور و خواننده‌اش کری اسکیپر، همچنین Zoe Johnston و ریچارد بدفور اشاره کرد.
در اواخر سال ۲۰۰۳ ریمیکس قطعه Loneliness از تام‌کرفت، As The Rush Comes از Motorcycle، و همچنین Nobody Knows Me از مدونا (با درخواست خودش)، قطعاتی بودند که عرضه شدند. ریمیکس‌های دیگر شامل تک‌آهنگ Everytime از بریتنی اسپیرز، آهنگ Sand In My Shoes از دایدو و Silence از Delerium بودند.
تک اهنگ گروه Above & Beyond به نام No One On Earth به همراه وکال Zoe Johnston, به عنوان بهترین اهنگ ترنس در برنامه رادیویی Armin Van Buuren در سال ۲۰۰۴ انتخاب شد و رای بسیاری اورد. در اوایل سال ۲۰۰۶ آن‌ها اولین البوم استودیویی خود یعنی Tri-State را عرضه کردند که در مجلهٔ DJ Mag به آن از ۵ ستاره ۵ داده شد و دلیل آن‌ها این بود که البوم از افکت‌های فیلمی و ریتم‌های بسیار زیبا و عالی بهره مند است و نظر منتقدان این بود که این آلبوم با بقیهٔ آلبوم‌های الکترونیک حاضر تفاوت بسیاری دارد. تک اهنگ Air For Life به همراه Andy Moor به عنوان بهترین اهنگ دنس زیرزمینی در کنفرانس موسیقی زمستانی سال ۲۰۰۶ و به عنوان بهترین اهنگ در برنامهٔ رادیویی Armin Van Buuren در سال ۲۰۰۵ توسط شنونده‌ها انتخاب شد. تک اهنگ Alone Tonight به همراه Richard Bedford به عنوان بهترین اهنگ Progressive House/Trance در بیست و دومین مراسم موسیقی دنس بین‌المللی که در میامی برگزار شده بود انتخاب و همچنین به چارت چهارم در کشور فنلاند و چارت پنجم در بریتانیا راه یافت. آن‌ها اهنگ Alone Tonight را در برنامهٔ زندهٔ رادیویی Global Gathering 2005 در بریتانیا پخش و رونمایی کردند. اهنگ دیگر آن‌ها به نام Can't Sleep در قسمت ۲۸۰ برنامهٔ A State of Trance پخش شد در صورتی که سومین اهنگ برتر از ۲۰ ترک سال ۲۰۰۶ شد. برای سومین بار اهنگ Good For Me به همراه Zoe Johnston توسط شنوندگان برنامهٔ رادیویی A State of Trance پسندیده و به عنوان بهترین اهنگ سال ۲۰۰۶ در این برنامهٔ رادیویی انتخاب شد. در سال ۲۰۰۸ اهنگ آن‌ها که Home نام داشت برندهٔ بهترین اهنگ دنس زیرزمینی در مراسم IDMA در کنفرانس زمستانی شد.
در سال ۲۰۰۲ آن‌ها کار خود را در کلوپی در توکیو که شامل ۸۰۰۰ تماشاچی بود شروع کردند در صورتی که دی جی‌های بزرگی همچون Tiesto و Ferry Corsten در آن جا حضور داشتند. پس از کار در کلوپ‌های مختلف کار خود را در فستیوال‌ها شروع کردند فستیوال‌هایی همچون: Creamfields و Godskitchen Global در بریتانیا و Amnesia در جزیرهٔ Ibiza همینطور آن‌ها اجراهای غیر رسمی همچون در ساحل Barra و Rio de Janerio نیز داشته‌اند که در مقابل ۱ میلیون جمعیت اجرا شده. در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ آن‌ها به رتبهٔ چهارم و رتبهٔ پنجم در سال ۲۰۱۰ از رتبه بندی مجلهٔ DJ MAG در بریتانیا دست یافتند در صورتی که آن‌ها با رتبهٔ سی و نهم در سال ۲۰۰۴ وارد کار شدند.
گروه اباو اند بیوند دارای نمایشی رادیویی هستند. نمایش رادیویی هفتگی آن‌ها که خلسه در سراسر جهان نام دارد، با دارا بودن حدود ۳۰ میلیون شنونده در ۳۵ کشور جهان، به یکی از مهمترین نمایش‌های رادیویی تبدیل شده‌است.