رسانه گروهی
رسانه‌های گروهی یا رسانه‌های جمعی مجموعه‌ای از وسایل ارتباطی است که توانایی تأثیر گذاری بر افکار و دیدگاه‌های جمع زیادی از افراد و گروه‌های اجتماعی را دارا هستند .و عموماً ارتباطی یک سویه را دنبال می‌کنند. رسانه‌های دیداری و شنیداری مانند تلویزیون و رادیو و… از جمله مهمترین رسانه‌های گروهی هستند. از سوی دیگر رسانه‌های گروهی چاپی نیز دسته دیگری از رسانه‌های گروهی هستند که به گفته جان لاک خود را به عنوان رکن چهارم دموکراسی حفظ کرده‌اند. امروزه با گسترش استفاده روزافزون از اینترنت، رسانه‌های برآمده از فضای سایبری جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده‌اند. اینگونه رسانه‌ها مانند وبگاههای اینترنتی خبرگزاری‌ها، امکان تعامل مخاطب را نیز فراهم می‌کنند و این امر موجب می‌شود که امکان شناسایی نیازهای واقعی مخاطب برای صاحبان اینگونه رسانه‌ها فراهم شود.
تاثیرگذارترین رسانه‌های جمعی عبارتند از:
رسانه‌های جمعی(Mass media) مانند رادیو، تلویزیون و مطبوعات امروزه مخاطب گسترده‌ای در جهان و ایران دارند. این در حالی است که رسانه‌های اجتماعی (Social Media)مانند فیس بوک، توئیتر، یوتیوب و گوگل پلاس نیز درصد مخاطب زیادی داردند، اما رشد بیشتری نسبت به رسانه‌های جمعی دارند.
در حالی که تبلیغات آنلاین توسط رسانه‌های اجتماعی مزایای خاصی نسبت به رسانه‌های جمعی سنتی دارد، بسیاری از افراد هنوز به رسانه‌های جمعی اعتماد می‌کنند تا به آن مقصود مورد نظر خودشان برسند. این امر به این دلیل است که مثلاً گاهی اوقات در مسائل اقتصادی و تجاری، اطمینان خاطر بیشتری را به مخاطب می‌دهد. رفتارهای آنلاین همانند آنچه در هنگام تماشای یک برنامه تلویزیونی یا گوش دادن به رادیو مشاهده یا گوش می‌کنید. به همین دلیل، آنها نتایج متفاوتی تولید می‌کنند. برای تبلیغ بسیاری از مشاغل برای بهترین نتیجه باید از ترکیبی از هر دو نوع تبلیغات استفاده کنند. در زیر تفاوت اصلی بین رسانه‌های جمعی و رسانه‌های اجتماعی وجود دارد
۱. مکالمه یک طرفه ۲. سیست بسته ۳. مات ۴. محتوای حرفه ای ۵. استفاده از بازیگران و افراد مشهود ۶. تولید با هدف تصمیم‌گیری اقتصادی ۷. ارتباط‌های معمولاً بدون کنترل ۸. محتوای برنامه‌ریزی شده و از پیش تولید شده ۹. استفاده از استراتژی از بالا به پایین ۱۰. استفاده از زبان رسمی ۱۱. تحلیل‌های ضعیف
۱. مکالمه دو طرفه ۲. استفاده از سیستم باز ۳. شفاف ۴. دربارهٔ ۵. محتوای که توسط کاربر ایجاد شده‌است ۶. گرداننده و بازیگر آن کاربران هستند. ۷. تولید با هدف تصمیم‌گیری در جامعه ۸. ارتباط‌های معمولاً بدون ساختار ۹. استراتژی از پایین به بالا دارد ۱۰. استفاده از زبان غیررسمی ۱۱. تجزیه و تحلیل‌های عمیق ۱۲. برخورداری از فضای پویا و فعال تفاوت عمده رسانه‌های جمعی و رسانه‌های اجتماعی این است؛ رسانه‌های جمعی مخاطب را در موضع انفعالی قرار می‌دهند. رسانه‌های اجتماعی مخاطبان را در مرکز قرار می‌دهد … حتی مارک‌ها در رسانه‌های اجتماعی قرار دارند، آنها کمپین‌های میانجیگری تجاری را ترتیب می‌دهند و با مشتریان موجود یا بالقوه خود ارتباط بسیار تنگاتنگی برقرار می‌کنند.
رسانه‌های جمعی پذیرای مخاطبان گسترده‌تری هستند و اخبار، سرگرمی یا اطلاعات را ارائه می‌دهند. این یک ارتباطات یک طرفه است. به عنوان مثال، تلویزیون، رادیو، روزنامه اطلاعات را از طریق فرایند ارتباط یک طرفه ارائه می‌دهند. ما فقط اطلاعات دریافت می‌کنیم و نمی‌توانیم پاسخ دهیم. رسانه‌های اجتماعی جوامع را گرد هم می‌آورد. مردم اطلاعات را دریافت می‌کنند و می‌توانند در عوض پاسخ خود را بدهند. آنها می‌توانند از طریق رسانه‌های اجتماعی در سراسر جهان صحبت و گفتگو کنند. به عنوان مثال. فیسبوک، واتساپ و توییتر اشکال فرایند ارتباط دو طرفه هستند.
رسانه‌های جمعی همهٔ رسانه‌های فراگیر است، اخبار شبکه‌ها، اخبار ۲۴ ساعته، مجلات، روزنامه‌ها و هر یک از حضورهای آنلاین قبلی.
رسانه‌های اجتماعی غرب، یک رویه وحشی گرایانه ای دارد. این یک پدیده کاملاً واضح است، که در ظاهر صرفاً با موضوعات اجتماعی سر و کار دارد اما به سیاست و امور بین‌الملل می‌پردازد. من رسانه‌های اجتماعی غرب را رسانه‌های وحشی می‌نامم زیرا واقعاً هیچگونه حفاظتی برای جلوگیری از آزار و اذیت، اخبار جعلی، ترور شخصیت‌ها یا فقط دروغ‌های آشکار دربارهٔ شخص یا سازمان وجود ندارد. در حالی که سازمان‌های رسانه‌های جمعی پژوهشگر، ویراستار دارند و در پایان، یک نام گزارشگر متصل به یک داستان را ذکر یکنند. رسانه‌های اجتماعی عمدتاً دارای کاربران ناشناس هستند که مطالب را ارسال می‌کنند. با تمام این گفته‌ها، رسانه‌های اجتماعی چاپ می‌کنند و تا حدی رسانه‌های تلویزیونی را از تجارت خارج می‌کنند. آن را دوست داشته باشید یا از آن متنفر باشید، این روشی جدید است که چندین نسل در حال برقراری ارتباط با آن و در حال کسب اخبار و اطلاعات اجتماعی خود هستند.S
تأثیر بازاریابی رسانه‌های اجتماعی در مقابل رسانه‌های جمعی تأثیر بازاریابی رسانه‌های اجتماعی در طی ۱۰ سال گذشته به بخشی جدا نشدنی از زندگی ما تبدیل شده‌است. ما با دوستان، خانواده و اجتماعات در ارتباط هستیم، به روزرسانی‌ها، نظرات را ارسال می‌کنیم و اخبار روزانه خود را مرتباً بررسی می‌کنیم. اختلال در کانالهای رسانه ای سنتی ما نتیجه این نبرد پرمخاطره است.
هر روز تعداد بیشتری از افراد به شبکه‌های رسانه‌های اجتماعی می‌پیوندند، آنها محتوا ایجاد می‌کنند، با یکدیگر تعامل می‌کنند و با یکدیگر همکاری می‌کنند. ما از طریق تلفن‌های هوشمند، دستگاه‌های قابل حمل و لپ تاپ‌های خود از رسانه‌های اجتماعی استفاده می‌کنیم. حتی مارک‌ها در رسانه‌های اجتماعی قرار دارند.
تحول به سمت رسانه‌های اجتماعی قرن گذشته تحت تسلط رسانه‌های جمعی قرار گرفت و به صدای افراد و سازمان‌ها تبدیل شد. همچنین در فرهنگ مدرن نیرو قابل توجهی بود، این اغلب توسط جامعه شناسان به عنوان واسطه فرهنگ شناخته می‌شود. به همین دلیل است که رسانه‌های جمعی به عنوان رسانه‌های اصلی نیز شناخته می‌شوند. این محتوا را بر اساس آنچه اکثریت می‌خواهند ببینند و می‌شنوند تولید می‌کند. از بخش رسانه برای ایجاد افکار عمومی و شکل‌گیری نظر موجود دربارهٔ موضوعات بحث‌برانگیز استفاده شده‌است. قدرت آن برای ایجاد افکار عمومی که از روشهای غیراخلاقی استفاده می‌شود. رسانه‌های گروهی به عنوان مؤثرترین ابزار برای تبلیغات سیاسی، به ویژه در مواقع جنگ به منظور جلب حمایت بیشتر مردم، در نظر گرفته شدند.
به‌طور کلی رسانه‌های اجتماعی برای برقراری ارتباط با افراد بسیار مفید و ضروری هستند، تعداد افرادی که از رسانه‌های اجتماعی برای به دست آوردن اخبار و اطلاعات استفاده می‌کنند در طول سال‌ها بسیار افزایش یافته‌است. مخصوصاً جوانان به شدت به رسانه‌های اجتماعی اعتماد می‌کنند. شرکت‌هایی که اهمیت رسانه‌های اجتماعی را تشخیص می‌دهند تولیدکننده محتوا را استخدام می‌کنند. این تولیدکنندگان محتوا بر اهمیت محتوای با کیفیت بالا برای ایجاد جذابیت و تحریک تعامل بین مشتریان و شرکت‌های موجود و بالقوه تأکید می‌کنند.
ارتباط جمعی خودانگیز: خود ارتباطی است زیرا در تدوین و ارسال پیام به صورت خود هدایت می‌شود، در دریافت پیام خود انتخاب می‌شود و از نظر شکل‌گیری فضای ارتباطی خود تعریف می‌شود. - مانوئل کاستلز
مانوئل کاستلز با انتشار اینترنت و انفجار ارتباط بی‌سیم در سراسر جهان، فناوری ارتباطات به طرز چشمگیری تغییر کرده‌است و با این تغییر شکل جدیدی از ارتباطات به وجود می‌آید. در حالی که اینترنت یک فناوری قدیمی است، وقتی اولین بار در سال ۱۹۶۹ در ایالات متحده مستقر شد، تنها در دهه ۱۹۹۰ با اختراع شبکه جهانی وب توسط تیم برنرز لی و خصوصی‌سازی اینترنت توسط وزارت دفاع ایالات متحده، تبدیل به یک رسانه توده ای شد. از ۹ میلیون کاربر در سال ۱۹۹۵ به بیش از ۱ میلیارد کاربر در سال ۲۰۰۷ رفت. در مورد ارتباط بی‌سیم، از ۱۶ میلیون مشترک در سال ۱۹۹۱ به ۲٫۶ میلیارد مشترک در سال ۲۰۰۷ صعود کرد. اما این فقط مسئله ای نیست. این کیفیت ارتباطات است که تغییر می‌کند. شکل جدید ارتباطات مبتنی بر شبکه‌های افقی تعاملی است که پیام‌ها را به افراد مختلف منتقل می‌کند، از محلی به محلی دیگر، در زمان واقعی یا زمان انتخابی. به دلیل طراحی عمدی اینترنت توسط سازندگان آن ، کنترل جریان ارتباطات دشوار است. اگرچه نظارت گسترده‌است؛ بنابراین، پیام رسانها ممکن است سرکوب شوند، اما پیام‌ها ادامه دارند. اینترنت یک فضای عمومی جهانی است و از طریق همگرایی بین اینترنت و ارتباط بی‌سیم، قدرت ارتباطات در جامعه پخش می‌شود و به یک ابزار شخصی برای همه افراد با دسترسی به اینترنت تبدیل می‌شود.
علاوه بر این موارد، بسیاری از سایت‌های جایگزین وجود دارد، و سایت‌های جدید می‌توانند به سادگی با جابجایی جریان علاقه به سایت‌های آزادتر به راحتی شکل گرفته و توسعه پیدا کنند بنابراین، دنیای جدیدی از ارتباطات ایجاد شده‌است که من آنرا ارتباط جمعی خودانگیز می‌نامم زیرا در تدوین و ارسال پیام، خود انتخاب شده‌است و در دریافت پیام، خود انتخاب شده و از نظر شکل‌گیری فضای ارتباطی، خود تعریف می‌شود. این سیستم ارتباطی تا حد زیادی از کنترل دولتها و شرکتها حتی اگر مقررات وجود داشته باشد و حتی اگر شرکتها صاحب بخش اعظمی از این اجتماعات باشند، فرار می‌کند. به دلیل اتصال به ارتباط بی‌سیم و قدرت همه‌جانبه ارتباط آن، تحت سیستم جدید ارتباطات، صداها، اخبار و ایده‌ها به عنوان آتش در خنجر پخش می‌شوند تا قبل از هرگونه کنترل عمدی بتواند جلوی آن را بگیرد.
ارتباط خودانگیز ارتباطات آنلاین پدیده ای است که هنوز رو به رشد است. تکامل فناوری در دامنه، به فرستنده و گیرنده امکان می‌دهد تا با انواع جدیدی از پیام‌ها، اشکال جدید رمزگذاری و وسایل جدید انتقال سازگار شوند. امروزه، ما به ندرت خواستار برقراری ارتباط کلاسیک هستیم که در آن افراد درگیر از همان سیستم رمزگذاری و یک روش انتقال آشنا استفاده می‌کنند. از دست دادن شخصیت موضوع درگیر، که در فرایند ارتباطی نقش دارند ، انتقال اطلاعات به عنوان یک رفلکس، هنگامی که بخشی از یک جامعه مجازی یا یک شبکه اجتماعی هستید، هر دو نتیجه روندهای جدید دامنه هستند.
ما اغلب به یک روش افقی برای برقراری ارتباط در حوزه‌ها دسترسی پیدا کرده‌ایم، شکلی از ارتباطات که برای رسانه‌های جدید مشخص است و برای متخصصان و محققان، این نوع رفتار در معرض تحقیقات بیشتر و بیشتری قرار می‌گیرد. بین ارتباطات جمعی و ارتباط بین فردی، ارتباطات جمعی خودانگیز وجود دارد.
اینترنت و ارتباطات بی‌سیم از طریق World Wide Web مؤلفه‌های فرایند جدید ارتباطی تعاملی است که تأثیر رسانه‌های جدید است. مانوئل کاستلز، استاد جامعه‌شناسی و مدیر انستیتوی بین رشته‌ای اینترنت، دانشگاه آزاد کاتالونیا (UOC)، بارسلونا، می‌گوید که مرزهای بین ارتباطات از طریق رسانه‌های جمعی و سایر اشکال و ارتباطات به روشنی مشخص نشده‌است. . World Wide Web یک شبکه ارتباطی است که برای ارسال فایلهایی که می‌تواند دارای فرمت‌های صوتی، قالب‌های ویدیویی یا حتی نرم‌افزار واقعی باشد، استفاده شود و هر سندی که به صورت دیجیتال قابل انتقال باشد. مانوئل کاستلز در قدرت ارتباطات، شکل اخبار ارتباطات از طریق تکنولوژی‌های جدید را به عنوان یک انقلاب در رسانه توصیف می‌کند و او آن را ارتباط جمعی خودانگیز می‌نامد.
وی با کمک تحقیقات در علوم شناختی و علوم اعصاب که توسط کاستلز به کار رفته‌است، استدلال می‌کند که ذهن افراد تحت تأثیر گفتمان عقلانی و منطقی قرار نمی‌گیرند، و بیشتر توانایی تصمیم‌گیری ما تحت تأثیر احساسات عاطفی است. اگر ازیک دیدگاه خاص مورد بررسی قرار گیرد، اینترنت صرفاً وسیله ارتباطی دیگری است که در دسترس هر کسی است که به یک کامپیوتر دسترسی داشته باشد و امکان دسترسی به شبکه را فراهم می‌کند، مودمی که اطلاعات را از یک رایانه به شکلی امکان‌پذیر می‌کند. انتقال آن از طریق یک خط تلفن اصلی و یک حساب کاربری در رایانه متصل به چنین شبکه ای امکان‌پذیر است. اگر از یک دیدگاه پیچیده‌تر مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد، اینترنت از قابلیت‌های سایر ابزارهای ارتباطی فراتر می‌رود و از همین حالا شروع به اصلاح اساسی در نحوه برقراری ارتباط با ما کرده‌است.
دامنه ای که سریعترین تکامل را در صنعت دیجیتال داشته باشد توسط کامپیوترهای همراه ارائه شده‌است که امکان اتصال به LAN (شبکه‌های محلی) از طریق کابل یا WLAN (شبکه‌های محلی بی‌سیم محلی) به‌صورت بی‌سیم و بدون کابل را دارند. از طریق WLAN، حتی در جاده یا هنگام مسافرت از طریق وسایل حمل و نقل مختلف، می‌توانید به یک شبکه وصل شوید. ارتباطات دیجیتالی و بی‌سیم برای اولین بار در سال ۱۹۰۱ رخ داد، هنگامی که فیزیکدان ایتالیایی گوگللیمو مارکونی برای اولین بار با استفاده از تلگراف بی‌سیم و کد مورس (در اصل دیجیتالی) ارتباط رادیویی تلگرافی را بین کشتی در دریا و پایگاه ساحلی برقرار کرد.
بازگشت به شبکه رایانه، هنگام اتصال در فضای مجازی، این یک وسیله ارتباطی جهانی است. از طریق آن می‌توان داده‌های اطلاعاتی ارسال و دریافت کرد. مکانهایی که می‌توان این اطلاعات را پیدا کرد، از طریق آدرس‌ها، مشابه مکانهای پستی مشخص می‌شوند. اگر آدرس شناخته شده باشد (و روش‌های مختلفی برای یافتن آدرس‌های مورد نیاز وجود دارد)، می‌توانید اطلاعات خاصی را در آن آدرس خاص ارسال یا شناسایی کنید. شبکه‌های رایانه ای از طریق یک زبان استاندارد ارتباط برقرار می‌کنند.