کابینت
کابینت قفسه‌ای است که گاهی در حمام و اغلب در آشپزخانه برای نگهداری مواد غذایی، لوازم پخت‌وپز و ظروف استفاده می‌شود. کابینت‌ها در آشپزخانه‌های امروزی، اغلب بیشتر فضای بین یخچال، اجاق گاز و سینک ظرفشویی را اشغال می‌کنند؛ ولی در حمام‌ها، کابینت معمولاً به‌صورت تکی و فقط در بالای روشویی یا توالت و به منظور نگهداری هوله، دارو یا وسایل بهداشتی استفاده می‌شود.
کابینت به شکل امروزی، در اوایل قرن بیستم میلادی و ابتدا به صورت کمدهای تکی در آشپزخانه‌ها به کار گرفته شد. تا پیش از آن آشپزخانه‌ها دارای کابینت‌های ثابت و جاسازی شده و محل مشخصی برای اجاق گاز، یخچال و دیگر وسایل آشپزخانه نبودند و اغلب فعالیت‌های صورت گرفته شده در آشپزخانه (مانند آماده‌سازی مواد غذایی) بر روی میز وسط آشپزخانه انجام می‌شد.
برای مدیریت بهتر فضای آشپزخانه با توجه به مثلث کار و با توجه به شرایط خاص استفاده‌کننده، از کابینت استفاده می‌شود. طراحی صحیح کابینت در آشپزخانه، موجب می‌شود تا فضای مفید و قابل استفاده آن آشپزخانه و سطح رفاه کاربر جهت پخت‌وپز و شست‌وشوی ظروف افزایش یابد.
کابینت‌ها بسته به نوع مواد خام تولید، به کابینت‌های تولید شده از فلز، چوب، ام‌دی‌اف، های گلاس، پی‌وی‌سی، ممبران یا وکیوم، روکش چوب یا ترکیبی تقسیم می‌شوند. از نظر نوع استفاده نیز کابینت‌ها به دو گروه کابینت آشپزخانه و کابینت روشویی (مخصوص سرویس بهداشتی) تقسیم می‌گردند. مواد اولیه تولید کابینت‌های سرویس بهداشتی عموماً از پی وی سی می‌باشد. زیرا این ماده در مقابل رطوبت مقاومت کافی دارد.
طراحی کابینت‌ها با توجه به تنوع آشپزخانه‌ها از نظر شکل طراحی (یو شکل، ال شکل، خطی، شبه‌جزیره‌ای و جزیره‌ای)، صورت می‌پذیرد. در هر حال در هنگام طراحی کابینت باید دقت نمود که جهت باز شدن در آن باید برخلاف جهت حرکت شخص استفاده‌کننده باشد.
در حال حاضر پنج نوع صفحه کابینت در بازار ایران موجود است:
ضخامت این درب‌ها ۱۶ میل و ۱۸ و١٩و٢٠و٢٢ میل است که با روکش پی وی سی دارای ۶ تیپ و تنوع رنگی زیادی است. نوع دیگری از درب‌های کابینت نیزهای گلاس نام دارد. این درب‌ها همان مشخصات فوق را دارد ولی در رنگ‌آمیزی آن از رنگ‌های براق شبیه رنگهای تمام پلی‌استر (شیشه‌ای) استفاده شده که جذابیت خاصی در ترکیب کابینت ایجاد می‌کند.
در زمینه بدنه کابینت باید به دو نکته کلی توجه داشت:
در بازار ایران، کابینت‌ها در بعضی موارد با بدنه نئوپان و روکش کاغذ و نوار اطوئی ساخته می‌شود که در مجموع کیفیت مناسبی ندارد و استفاده از این نوع بدنه توصیه نمی‌شود. در واقع بهتر است جنس بدنه نیز از نوع ام دی اف انتخاب شود.
کابینت‌های آشپزخانه MDF به آسانی تمیز می‌شوند و به همین دلیل برای استفاده در آشپزخانه بسیار ایده‌آل و مناسب می‌باشند. هنگام خرید کابینت‌های جدید یا روکاری کابینت‌های قبلی، انتخاب‌های زیادی پیش رویتان قرار دارد. کابینت ام دی اف (MDF) اغلب گزینه مقرون به صرفه‌ای می‌باشد که هم در آشپزخانه و هم در سرویس بهداشتی و حمام کاربرد دارد. ام دی اف (MDF) از تخته‌های فیبر با دانسیته متوسط و پوششی از لایه نازکی از وینیل(Thermofoil)، تشکیل شده‌است اما می‌تواند طوری طراحی شود که بافت چوب را تداعی کند. اگر کابینت‌های ام دی اف (MDF) را برای خانه تان مد نظر دارید، حتماً، مزایا و معایب (شرایط نگهداری) آن را در نظر بگیرید تا با آگاهی کامل تصمیم بگیرید که آیا انتخاب مناسبی برای طراحی کابینت آشپزخانه یا حمام تان می‌باشند یا خیر.
کابینت پی وی سی (pvc) تشکیل شده از ورق پلی وینیل کلراید و به این دلیل پی وی سی نامگذاری شده‌است. بکارگیری ورق پی وی سی در این نوع کابینت از اهمیت بالایی برخوردار است که برخی از موارد را توضیح می‌دهیم. از ورق‌های پلی وینیل کلراید در ساخت کابینت‌های حمام سرویس بهداشتی و سینگ ظرف‌شویی استفاده می‌شود؛ و در دیگر قسمت‌های آشپزخانه کمتر از کابینت تمام پی وی سی استفاده می‌شود. بیشتر در محیط آشپزخانه از کابینت‌های ام دی اف با روکش پی وی سی استفاده می‌شود. کابینت پی وی سی تنها یک نقص دارد و اینکه قابل تجزیه نمی‌باشد و ممکن است به محیط زیست آسیب برساند.