تیم ملی بسکتبال مردان ایالات متحده آمریکا
تیم ملی بسکتبال مردان آمریکا، نام تیم ملی رسمی بزرگسالان ایالات متحده آمریکا است که کشور آمریکا را در مسابقات جهانی و بین‌المللی بسکتبال نمایندگی می‌کند و موفق‌ترین تیم ملی بسکتبال در عرصه بین‌المللی است ؛ تیم ملی بسکتبال آمریکا زیر نظر فدراسیون بسکتبال ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند.
معمولاً در تیم ملی بسکتبال آمریکا از بازیکنان جوان و تازه‌وارد بیشتر استفاده می‌شود تا بازیکنان جاافتاده و اسم و رسم‌دار. دلیل این امر، حفظ بازیکنان حرفه‌ای از صدمات احتمالی است. این صدمات، در صورت وقوع، ممکن است بسیار گران برای باشگاه بازیکن تمام شود، چرا که باشگاه‌های ان‌بی‌ای گاهی تا صد میلیون دلار برای یک بازیکن هزینه می‌کنند، و برای آمریکاییان، اهمیت بازی‌های ان بی ای به مراتب بالاتر از بازی‌های ملی است. البته بازیهای المپیک را می‌توان از این امر مستثنی دانست، و اغلب، ستاره‌های بسکتبال آمریکا را می‌توان در ترکیب تیم‌های حاضر در المپیک دید.تیم فعلی لبران جیمز لس آنجلس لیکرز و تیم فعلی کایری ایروینگ بوستون سلتیکس است که در سال ۲۰۱۸ جیمز در تیم کلیولند کاوالیرز بودن و در همان سال قهرمان لیگ NBA را دریافت کردند
تیم ملی بسکتبال آمریکا با بازیکنان زیر در المپیک ۲۰۱۲ حضور داشت:
تیم مردان ایالات متحده از اولین تورنمنت المپیک برای برگزاری بسکتبال ، که در برلین در سال 1936 برگزار شد ، 5-0 به پیروزی رسیدند و طلا را کسب کردند ، و همسایگان قاره ای آن کانادا و مکزیک در سکوی مدال به آنها پیوستند. در طی شش تورنمنت بعدی ، ایالات متحده بدون شکست ، به جمع آوری طلا پرداخت، در حالی که حتی یک مسابقه را در بازیهای برگزار شده در لندن ، هلسینکی ، ملبورن ، رم ، توکیو و مکزیکو سیتی از دست نداد. شرکت در این مسابقات به آماتورها محدود بود ، اما تیم های ایالات متحده در این دوره از بازیکنانی رو نمایی کردند که بعداً به عنوان ستاره های بسکتبال حرفه ای شناخته شدند ، از جمله بزرگان تاریخ ، بیل راسل ، اسکار رابرتسون ، جری وست و جری لوکاس. سه نفر اخیر در تیم 1960 رم شرکت داشتند که تا زمان تشکیل تیم رویایی 1992 اغلب به عنوان بهترین لیست ایالات متحده شناخته می شدند.
الکس گروزا و رالف بیرد ، هر دو به طور خلاصه ستاره های NBA ، در سال 1948 به عنوان کنتاکی وایلد کتس ، با داشتن 3 عنوان ایالتی در اوکلاهما و 6 جایگاه AAU در تمام آمریکایی ، و در تالار مشاهیر باب کورلند بازیکنان پیشگام بودند. تیم 1952 شامل "بیگ من"(big man) کلاید لاولت از دانشگاه کانزاس ، سالن مشاهیر آینده و ستاره NBA بود. کورلند بار دیگر تیم را به پیروزی رساند.
تیم 1956 توسط هم تیمی های سان فرانسیسکو دونس ، بیل راسل و کی سی جونز هدایت می شد و با اختلاف میانگین 53.5 امتیاز در هر بازی ، حریفان خود را شکست میداد.
تیم 1960 شامل 9 بازیکن آینده NBA ،که نه تنها شامل رابرتسون (تازه کار سال NBA سال 1961) ، لوکاس (تازه کار سال NBA 1964) و وست ، بلکه شامل دارال ایمهوف (تمام ستاره NBA 1967) ، باب بوزر (1968 NBA) All Star) ، آدریان اسمیت (بازی MVP All Star NBA 1966) ، جی ارنت، تری دیسجینجر (تازه کار سال NBA 1963) و یک عضو سالن مشاهیر بسکتبال دیگر یعنی والت بالامی(تازه کار سال NBA 1962). آنها حریفان خود را با اختلاف متوسط ​​42.4 امتیاز در هر بازی شکست دادند.
تیم ایالات متحده در بازی های المپیک موفقیت بی نظیری کسب کرده است. در حالی که همیشه در معرض آسیب کشورهای بلوک شرق قرار دارد که از بهترین و باتجربه ترین بازیکنان حرفه ای خود استفاده کرده اند که به عنوان سرباز یا کارگر در یک حرفه برای انحراف قوانین آماتور در نظر گرفته شده اند ، تیم ایالات متحده (به طور معمول از بازیکنان AAU یا بازیکنان دانشگاهی) به طرز شگفت انگیزی خوب عمل کردند ، از یازده تورنمنت المپیکی که قبل از معرفی بازیکنان NBA وارد آن شده بودند ، 9 برد کسب کردند. ایالات متحده تنها کشور غربی است که در طول سلطه بلوک شرق موفق به کسب موفقیت در یک ورزش تیمی شده است. نتایج کانادا در هاکی روی یخ و نتایج تیم های فوتبال اروپای غربی در فوتبال پس از معرفی کشورهای بلوک شرق و بازیکنان نیمه حرفه ای آنها در اواخر دهه 1940 و اوایل دهه 1950 ، به طور قابل توجهی بدتر شد. در سال 1992 ، تیم ایالات متحده برای اولین بار توسط بازیکنان NBA معرفی شد و در مسیر رسیدن به مدال طلا برابر کرواسی ، با مقدار تقریبی ​​44 امتیاز حریفان خود را شکست دادند. از آن زمان ، آمریکایی ها به سلطه خود در مسابقات المپیک ادامه دادند ، به جز عملکرد ضعیف در بازی های المپیک تابستانی 2004. قبل از معرفی بازیکنان NBA ، بازیکنان ایالات متحده معمولاً توسط بازیکنان نظامی ، صنعتی یا دانشگاهی ارائه می شد. در همین حال ، کشورهای اروپایی و آمریکای جنوبی مجاز به استفاده از بهترین بازیکنان خود بودند. در سال 1950 و 1954 ، تیم های AAU دنور شورولتس (در سال 1950) و پئوریا کاترپیلارس (1954) نمایندگان ایالات متحده بودند ، در سال 1959 ، ایالات متحده یک تیم نیروی هوایی فرستاد ؛ در 1963 و 1967 ، تیم متشکل از AAU ، نیروهای مسلح و دارای درجات دانشگاهی بودند. در 1970 و 1974 (با تیم 1974 جوانترین و کم تجربه ترین تیم در طول تاریخ بود) ، ایالات متحده به طور اختصاصی عضو هیئت علمی بود. در سال 1978 ، یک تیم Athletes in Action (AIA) نماینده آمریکا بود ؛ در سال 1982 ، 1986 و 1990 ، تیم دوباره از بازیکنان دانشگاهی تشکیل شد. با شروع سال 1994 و به استثنای سال 1998 ، زمانی که ایالات متحده از بازیکنان لیگ های اروپا و بازیکنان دانشگاه استفاده می کرد ، این تیم از بازیکنان NBA تشکیل شده بود.