بنی براک
بنی براک یا بن براق (به عبری: בְּנֵי בְּרַק شهری است که در دشت ساحلی مدیترانه مرکزی در اسرائیل، درست در شرق تل آویو واقع شده است. مرکز یهودیت حردی، بنی براک مساحتی معادل 709 هکتار (1752 هکتار یا 2.74 مایل مربع) را پوشش می‌دهد و در سال 2019، 204639 نفر جمعیت داشت.[1] این یکی از فقیرترین و پرجمعیت ترین شهرهای اسرائیل است، [2] و هشتمین شهر پرجمعیت جهان است.
مرکز روزنامه مذهبی عبری‌زبان یاتد نیمان در شهر بنی براک قرار دارد.
بنی براک نام خود را از شهر باستانی بنی براک در کتاب مقدس گرفته است که در تاناک (یوشع 19:45) در فهرست بلندبالایی از شهرهای مربوط به قبیله دان ذکر شده است. بنی براک به عنوان یک روستای کشاورزی توسط هشت خانواده حسیدی لهستانی که به عنوان بخشی از آلیه چهارم به فلسطین آمده بودند، تأسیس شد. یتزچوک گرستنکورن آنها را رهبری کرد. این در حدود 4 کیلومتر (2.5 مایل) از سایت بنی براک کتاب مقدس تاسیس شد. بنی براک در اصل موشاو بود و فعالیت اقتصادی اولیه آن کشت مرکبات بود. به دلیل کمبود زمین، بسیاری از بنیانگذاران به مشاغل دیگر روی آوردند و روستا شروع به توسعه شخصیت شهری کرد. آریه موردخای رابینوویچ، خاخام سابق کوروو در لهستان، اولین خاخام بود. جانشین او خاخام یوسف کالیسز، یکی از فرزندان سلسله ورکرها شد. این شهر از همان ابتدا به عنوان یک سکونتگاه مذهبی راه اندازی شد، همانطور که از این توصیف پیشگامان مشهود است: "روح آنها با این واقعیت زنده شد که آنها شایستگی آنچه را که پیشینیان خود نداشتند، داشتند. چیزی که به ویژه روح خسته آنها را در صبح ها زنده می کرد. نزدیک غروب، زمانی که آنها در کلبه مخصوصی که بلافاصله پس از ورود اولین مهاجران ساخته شده بود، برای تفیلا بتزیبور (نماز جمعی) سه بار در روز، برای دف یومی شیور و یک جمارا جمع می شدند. شیور و دیگری در میشنایوس و شولچان اورچ.»[3]
در سال 1928، کنیسه بزرگ تکمیل شد و کمیته روستا با ارائه آماری مبنی بر توسعه آن در چهار سال گذشته، افتتاح آن را جشن گرفت. بنی براک با جمعیتی در حدود 800 نفر حدود 2000 دونم از جمله حدود 800 دونم را که باغ های مرکبات بود، پوشش می داد. دارای ۱۱۶ خانه، ۳۱ کلبه، ۶ ساختمان عمومی و ۴۸ گاوخانه بود. در تابستان 1929، بنی براک به شبکه برق متصل شد. در سرشماری فلسطین در سال 1931، جمعیت بنی براق 956 نفر بود که همگی یهودی در 255 خانه بودند.[4] در سال 1940 دارای 4500 ساکن و 25 کارخانه بود. در سال 1948، جمعیت 9300 نفر بود.
بنی براک در سال 1950 به مقام شهر دست یافت.
خاخام آوروهوم یشایا کارلیتز (چازون ایش) در روزهای اولیه خود از بلاروس به بنی براک ساکن شد و طرفداران زیادی را به خود جلب کرد. خاخام های برجسته ای که در بنی براک زندگی کرده اند عبارتند از: خاخام یااکوف لاندو، خاخام الیاهو الیزر دسلر، خاخام یاکوف اسرائیل کانیوسکی ("استیپلر")، خاخام یوسف شلومو کاهانمان (پونوزهر روف)، خاخام الازارچ مناخوم میشل و رابی الازارچ مناخوم مانف و رابی. خاخام آهارون یهودا لیب شتاینمان. خاخام های برجسته ای که امروزه در بنی براک زندگی می کنند خاخام نیسیم کارلیتز، خاخام شموئل ووسنر و خاخام چاییم کانیوسکی هستند. در اوایل دهه 1950، ویژنیتزر ربه، خاخام چایم هاگرمیر ، محله بزرگی را در بنی براک تأسیس کرد که به عنوان یک مرکز سلسله‌ای تحت فرمان پسرش، خاخام موشه یهوشوا هاگر، و در زمان نوه‌هایش، خاخام یسرائیل هاگر و خاخام مناخیم مندل ادامه داد. هاگر.
در آغاز دهه 1960، رباهای خاندان روژین اوکراین (سادیگورا، هوسیاتین، بوهوش) که قبلاً در تل آویو زندگی می کردند، به بنی براک نقل مکان کردند. در دهه 1990، آنها توسط ربای مدژیتز دنبال شدند. برخلاف چهار ربه گرر سابق که در اورشلیم زندگی می کردند، ربه کنونی تا سال 2012 ساکن بنی براک بود. ربه های الکساندر، بیالا-بنی-براک، کویدنوف، ماچنوفکه، نادورنه، پرمیشلان، رادزین، شومر مونیم. سیاه پوستان اسلونیم، استریکوف، چرنوبیل،تریسک-بنی-براک و زوتشکه در بنی براک ساکن هستند. خاخام موشه یهودا لیب لاندو تا زمان مرگش در 30 مارس 2019 خاخام بنی براک بود. او یک مرجع محترم در قانون یهود و نظارت بر کشروت بود. هچشر"راو لاندو" (نظارت کوشر) به طور گسترده پذیرفته شده است. خاخام نسیم کارلیتز، خاخام ارشد (آو بیس دین) از جامعه هاردی لیتوانی، ریاست گروهی از دایانیم لیتوانیایی و حسیدی به نام شیریس یسروئل را بر عهده دارد.
طبق آمار شهرداری بنی براک، این شهر بیش از 181000 نفر جمعیت دارد که اکثریت آنها یهودیان حردی هستند. این شهر همچنین دارای بیشترین تراکم جمعیت در بین شهرهای اسرائیل است، با 25540/km2 (66100/mill/mill). در انتخابات پارلمانی اسرائیل در سال 2021، 89 درصد از رای دهندگان احزاب حردی را انتخاب کردند. Pardes Katz، محله ای با حدود 30000 نفر جمعیت در شمال بنی براک، تنها محله شهر است که اکثریت ساکنان آن هاردی نیستند.کارخانه بطری سازی کوکاکولا اسرائیل در خروجی بزرگراه اصلی به بنی براک.
یکی از نقاط دیدنی بنی براک کارخانه بطری سازی کوکاکولا در خیابان کاهنمان است. این کارخانه متعلق به شرکت بطری سازی مرکزی (CBC) است که از سال 1968 امتیاز اسرائیل را برای محصولات کوکاکولا در اختیار دارد. این کارخانه یکی از کارخانه های کوکاکولا است. ده بزرگترین تاسیسات بطری تک کارخانه در سراسر جهان.
دو کارخانه بزرگ که سال ها بر مرکز بنی براک تسلط داشتند، کارخانه سیگار دوبک و کارخانه مواد غذایی اوسم بودند. با رشد شهر، آنها خود را در وسط یک منطقه مسکونی یافتند. هر دو منطقه را ترک کردند. کارخانه اصلی اوسم اکنون در جاده جابوتینسکی در پتاه تیکوا، درست در کنار بنی براک قرار دارد.
در سال 2011 ساخت و ساز در یک منطقه تجاری آغاز شد که شامل 15 برج اداری خواهد بود. تعدادی از برج‌های مرکز تجاری بنی براک از سال 2020 ساخته شده‌اند و ساختمان‌های دیگر تا سال 2021 تکمیل نمی‌شوند.
کنیسه در بنی براک
پونوژ یشیوا
حریدیم در بنی براک
تا دهه 1970، شهرداری بنی براک توسط شهرداران مذهبی صهیونیست اداره می شد.پس از شکست شهردار گوتلیب از حزب ملی مذهبی، احزاب حردی در جایگاه و نفوذ خود رشد کردند. از آن زمان آنها شهر را اداره می کنند. با افزایش جمعیت حردی، تقاضا برای مراسم مذهبی عمومی افزایش یافت و ساکنان بیشتری درخواست کردند که محله های خود را به روی تردد وسایل نقلیه در شبات ببندند. در مدت زمان کوتاهی، اکثر ساکنان سکولار و مذهبی صهیونیست بنی براک به جاهای دیگر مهاجرت کردند و شهر تقریباً به طور یکسان به حردی تبدیل شد. این شهر دارای یک محله سکولار به نام پردس کاتز است. نام برخی از خیابان‌ها با مفهوم صهیونیستی برای شخصیت‌های برجسته حریدی تغییر یافت، به عنوان مثال، بخشی از خیابان هرتزل در جنوب خیابان جابوتینسکی به خیابان هارو شاخ تغییر یافت. بنی براک یکی از دو شهر فقیر اسرائیل است. خیابانی در بنی براک به نام بنیانگذاران شهر که پدربزرگ دانیل پرل، روزنامه نگار کشته شده بود، نامگذاری شد.
بنی براک اولین فروشگاه بزرگ تنها زنان در اسرائیل است که تنها نمونه ای از تفکیک جنسیتی در شهری است که به عنوان یک شهر فوق ارتدکس شناخته می شود. بنی براک خانه یکی از خطوط اتوبوس اصلی تفکیک جنسیتی بود که دادگاه های اسرائیل غیرقانونی بودن آن را تشخیص دادند. خطوط اتوبوس مهرین نوعی خط اتوبوس در اسرائیل است که بیشتر در داخل و/یا بین مراکز اصلی جمعیت حریدی حرکت می‌کرد و در آن تفکیک جنسیتی و سایر قوانین سخت مذهبی که توسط برخی یهودیان افراطی ارتدوکس رعایت می‌شد تا سال 2011 اعمال می‌شد. اتوبوس ها، مسافران زن در عقب اتوبوس نشسته و در صورت امکان از درب عقب اتوبوس وارد و خارج می شوند، در حالی که مسافران مرد در قسمت جلو اتوبوس نشسته و از درب جلو وارد و خارج می شوند. علاوه بر این، "لباس متواضع" اغلب برای زنان مورد نیاز بود، از پخش رادیو یا موسیقی سکولار در اتوبوس اجتناب می شد، تبلیغات سانسور می شد.
شهرداری بنی براک یک منبع آب جایگزین برای استفاده در تعطیلات شبات و یهودیان راه اندازی کرد. این منبع که نیازی به مداخله یهودیان در روزهای استراحت ندارد، از مشکلات مربوط به یهودیان کار در روز استراحت در شرکت ملی آب مکورت جلوگیری می کند. بیشتر خیابان ها در شبات و تعطیلات یهودی بسته است.
بنی براک زمانی که در نبرد حذف عکس های نامزدهای زن از تبلیغات کمپین لیکود شکست خورد، توجه ملی را به خود جلب کرد. در محله‌های فوق ارتدکس شهر، زنان معمولاً در تبلیغات و بیلبوردها غایب هستند، زیرا تصاویر زنان به عنوان «تحریک‌کننده جنسی» تلقی می‌شوند. نمایندگان شهر ادعا کردند که به آنها دستور داده شده بود که تابلوهایی را که رقبای لیکود مانند میری رگف و گیلا گملیل را نشان می‌دادند، حذف کنند، علیرغم اینکه عکس‌ها آنها را در لباسی متواضع نشان می‌دادند. پلیس احضار شد و به مسئولان شهر اطلاع دادند که تابلوها قابل برداشتن نیستند. مقامات شهر اعتراض کردند که آنها فقط سعی در محافظت از حساسیت های ساکنان مذهبی دارند. از سوی دیگر، اورلی ارز-لیخوفسکی، رئیس بخش حقوقی مرکز اقدام مذهبی اسرائیل، گفت که این یک پیروزی برای برابری جنسیتی است: «من بسیار خوشحالم که مقامات لیکود تسلیم نشدند، جنگیدند. شهرداری و پلیسی که برای اولین بار به صحنه آمدند این نشان می دهد که این پیام در هر سطحی شروع به نفوذ کرده است که محرومیت زنان غیرقانونی و غیرقابل قبول است. پیشرفت در حال انجام است - حتی در بنی براک، حتی در بخش اولترا ارتدوکس. این یک پیام مهم است."Dun's 100 – The Central Bottling Company Group profile".