الا میار
الا میار ( 20 فوریه 1903 ، ژنو - 27 مارس 1997 ، چندولین) جهانگرد نویسنده و عکاس قرن بیستم میلادی اهل سوئیس است.
تنها فرزند یک تاجر ثروتمند پوست در ژنو متولد شد. پدرش سوئیسی و مادرش دانمارکی بودند. در سن 20 سالگی او و یکی از دوستانش از کن به Corsica رفتند ، سپس به ساردینیا ، سیسیل و یونان رفتند. در المپیک تابستانی 1924 به عنوان ملوان در مسابقات المپیک شرکت کرد که در آن تنها رقیب زن بود و از 17 نفر نهم شد. در این زمان او همچنین کاپیتان تیم هاکی روی زمین زنان سوئیس بود و یک اسکی باز بین المللی بود.
از دهه 1930 به بعد وی سالها به جستجوی جمهوریهای مسلمان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شوروی ، و همچنین سایر مناطق آسیا پرداخت و مجموعه ای غنی از کتابها را منتشر کرد ، کتابهایی که به عنوان عکسهای او امروزه به عنوان شهادت تاریخی ارزشمند در نظر گرفته می شوند.
ترکستان سولو سفری را در سال 1932 در ترکستان شوروی توصیف می کند. عکس های این سفر اکنون در بخش الا مایار موزه تاریخی کاراکول نمایش داده می شود.
در سال 1934 ، روزنامه فرانسوی Le Petit Parisien او را برای گزارش در مورد وضعیت تحت اشغال ژاپن به منچوری فرستاد. در آنجا بود که او با پیتر فلمینگ ، نویسنده و خبرنگار مشهور روزنامه تایمز ، ملاقات کرد و با او همکاری کرد تا از پکن به سریناگر (3500 مایل) از چین عبور کند ، بیشتر مسیر از طریق مناطق بیابانی متخاصم و هیمالیای شیب دار است. این سفر در فوریه سال 1935 آغاز شد و هفت ماه طول کشید ، که شامل سفر با قطار ، کامیون ، پیاده ، اسب و عقب بود. هدف آنها تشخیص آنچه در سین کیانگ (در آن زمان با نام سینکیانگ یا ترکستان چین نیز شناخته می شد) که در آن شورش کومول به پایان رسیده بود ، بود.
مایار و فلمینگ با نیروهای مسلمان هوی ژنرال ما هوشن دیدار کردند. بعداً او این سفر را در کتاب سفر ممنوع خود ثبت کرد .
در سال 1937 میلار برای گزارش پیت پاریسین برای گزارش در مورد افغانستان ، ایران و ترکیه به آسیا بازگشت ، در حالی که در سال 1939 با شرکت نویسنده سوئیسی ، آنماری شوارتزنباخ ، از ژنو به کابل سفر کرد. راه خشن عنوان کتاب مایار در مورد این تجربه است که با شروع جنگ جهانی دوم کوتاه شد.
او سالهای جنگ را در جنوب هند گذراند ، از معلمان مختلف در مورد Advaita Vedanta ، یکی از مدارس فلسفه هندو ، یاد گرفت. در بازگشت به سوئیس در سال 1945 ، او در ژنو و در Chandolin ، یک روستای کوهستانی در کوه های آلپ سوئیس زندگی کرد. او تا اواخر زندگی به اسکی ادامه داد و آخرین بار در سال 1986 به تبت بازگشت.
دست نوشته ها و اسناد الا مایلارت در Bibliothèque de Genève (کتابخانه شهر ژنو) نگهداری می شود ، کارهای عکاسی وی در موزه لیزه در لوزان سپرده می شود و فیلم های مستند (در مورد افغانستان ، نپال و هند جنوبی) بخشی از مجموعه بایگانی فیلم سوئیس در لوزان سوئیس.
سکوی ترکستان - سفر یک زن از تین شان به کیزیل کوم (سفر او از مسکو به قرقیزستان و ازبکستان در سال 1932)
سفر ممنوع - از پکن به کشمیر (سفر او در سراسر آسیا با پیتر فلمینگ در سال 1935)
کولی Afloat (روایتی از سالهای حضور در دریا)
سفرهای دریایی و کاروان ها (روایت زندگینامه ای)
راه بیرحم (از ژنو تا کابل با همراهی آنماری شوارتزنباخ)
Ti-Puss (داستان سالهای او در هند با یک گربه ببر به عنوان همراه او)
سرزمین شرپاها (عکسها و متون مربوط به اولین برخورد وی با نپال در سال 1951)
Parmi la jeunesse russe - De Moscou au Caucase (درباره اقامت وی ​​در مسکو و عبور از قفقاز در سال 1931)
La vie immédiate (عکسها و متنهای Ella Maillart توسط Nicolas Bouvier)
Ella Maillart au Népal (عکس های گرفته شده در سال 1951 و 1965 هنگام مسافرت به اردوگاه اصلی کوه اورست)
Cette réalité que j'ai پورchassée (نامه هایی به پدر و مادرش ، 1925-1941)
Ella Maillart sur les lines de l'Orient (خاطره انگیزترین عکسهایی که در طول سفر گرفته است)
Chandolin d'Anniers (عکس ها و متن هایی در مورد دهکده کوهستانی او)
Envoyée spéciale en Manchourie (مجموعه مقالاتی که در سال 1934 برای روزنامه فرانسوی Le Petit Parisien نوشته شده است)
الا مایار ، écrivain. Unrereen avec Bertil Galland ، 54 دقیقه ، رفع اشکال Les Films Plans ، لوزان ، 1984
Ella Maillart chez Bernard Pivot (پذیرش تعهدات طولانی مدت) ، INA ، فرانسه ، 1989
Entretiens avec Ella Maillart: Le Monde mon heéritage (مصاحبه های رادیویی و فیلم Les iویکی انگلیسی :https://en.wikipedia.org/wiki/Ella_Maillart