سقوط (فیلم ۲۰۰۴)
سقوط با نام کامل سقوط آخرین روزهای رایش سوم و فیلمی در ژانر درام جنگی، ساخته الیور هرشبیگل محصول سال ۲۰۰۴ است. سقوط بر اساس کتاب پناهگاه هیتلر تراودل یونگه، کتاب تا آخرین ساعت ملیسا مولر، کتاب هیتلر یوآخیم فست، خاطرات آلبرت اشپر و ارنست-گونتر باده روایت شده است. سقوط دوازده روز آخر زندگی آدولف هیتلر یعنی از ۱۷ تا اواخر آوریل سال ۱۹۴۵ میلادی را در سنگر زیرزمینی فرماندهی او به تصویر کشیده است. در این مرحله، فیلم از فروریختن ماشین نظامی و دستگاه سیاسی عظیم رژیم نازی آلمان آن پرده برمی‌دارد. "سقوط" پر هزینه ترین فیلم تاریخ سینمای آلمان به شمار می‌رود. سقوط در اسکار ۲۰۰۴ نامزد جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان شد. "امپایر" این فیلم را در لیست صد فیلم برتر تاریخ سینمای جهان قرار داد.
داستان این فیلم تاریخ آلمان نازی را از نوامبر سال 1942 تا 8 مه 1945 روایت می کند. که در آن تراودل یونگه، آخرین منشی و ماشین‌نویس آدولف هیتلر، داستان روزهای آخر زندگی پیشوای آلمان را تعریف می‌کند که در پناهگاهی در برلین می‌گذرد.برونو گانتس برای آمادگی در نقش آدولف هیتلر ، رفتار بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون را در یک بیمارستان در سوئیس مطالعه کرد. و نیز با کمک یک بازیگر جوان از منطقه ای که هیتلر در آنجا متولد شده بود ، لهجه متمایز آدولف هیتلر را تمرین کرد. همچنین بعد از انتشار فیلم ، برونو گانتس اظهار داشت که در ابتدا او نقش آدولف هیتلر را نمی خواست. با این وجود ، گانتس پس از دیدن فیلم ده روز آخر محصول سال 1955 و تصویرگری آلبین اسکودا از هیتلر ، متوجه شد که می توان این نقش را با عمق بازی کرد و درنهایت این نقش را پذیرفت.
در صحنه ابتدایی فیلم ، جایی که تراودل در اواخر سال 1942 برای سمت منشی هیتلر مصاحبه می شود ، وی خود را با عنوان "تارلودل هامپس" معرفی می کند. با این حال ، در تمام صحنه های فیلم در پناهگاه هیتلر، از وی به عنوان "فرائو یونگه" یاد می شود. در ژوئن سال 1943 ، تراودل با تأیید هیتلر ، با هانس هرمان یونگه ، "افسر اس اس نازی" ازدواج کرد که هانس در اوت 1944 در فرانسه کشته شد. از آنجا که فیلم مستقیم از سال 1942 به سال 1945 می پرد ، این وقایع را به تصویر نمی‌کشند. با این حال ، تغییر نام او صحیح است. و نیز می بینیم که آدولف هیتلر نشانی از لباس خود بر می دارد و به ماگدا گوبلس می دهد؛ این نشان، نشان طلایی حزب نازی است ، که به اعضای حزب بلندپایه که از سال 1925 در حکومت نازی عضویت دائمی داشتند اعطا می شد. اگرچه هیتلر از ابتدا در عضویت حزب نازی نبود، اما او در سال 1933 به خود این نشان را اعطا کرد. اتحاد جماهیر شوروی این نشان را در صندوقچه ای پیدا کرد و آن را در یک طاق در لوبیانکا ، مقر "KGB" نگهداری کرد. در سال 1996 ، "FSB" ، جانشین فدراسیون روسیه در "KGB" اتحاد جماهیر شوروی ، فاش کرد که این نشان را دارد و در سال 2005 آن را به معرض نمایش گذاشت.این نشان در نوامبر همان سال ، در پی حمله ی گروهی شورشی به سرقت رفت. همچنین تلگرافی که در 23 آوریل 1945 آدولف هیتلر از "گوئه رینگ" دریافت کرد و نشان می داد که وی قصد دارد خود را به عنوان رئیس دولت اعلام کند با این فرض که هیتلر ناتوان بوده ، زندانی شده و یا مرده است، در ژوئیه سال 2015 با قیمت 55،000 دلار در حراج فروخته شد. این سند ابتدا در سال 1945 به دست کاپیتان ارتش آمریکا یعنی "بنیامین برادین" منتقل شد، پس از آنکه برادین هنگام جمع آوری غنایم جنگی از بانک هیتلر به آنجا رفت، آن را از روی میزکار هیتلر جدا کرد. بعداً این تلگراف به دست پسر برادین رسید ، که سپس وی آن را به عنوان هدیه ای به استاد دانشگاه کالج نظامی در کارولینای جنوبی اهدا کرد. آن استاد به نوبه خود آن را به دانشجوی دیگری داد که نهایتاً آن دانشجو آن را در سال 2015 در یک حراجی به فروش گذاشت. و در خصوص وضعیت سلامتی هیتلر، در بسیاری از صحنه های فیلم در طول سال 1945 و اواخر حکومت وی، حرکات دست و بدن هیتلر لرزان بود، طوری که به نظر می رسد انگار او عصبی است، به خصوص که در صحنه های "اتاق جنگ" این اتفاق نمود بیشتری پیدا می کرد؛ که این در واقع به این دلیل بود که هیتلر اعتقاد داشت که دارای بیماری پارکینسون است.
بسیاری از نقطه نظرهایی که درباره آدولف هیتلر در فیلم روایت شد، براساس روایات مربوط به آلبرت اشپر و تراودل یونگه هستند که از نظر تاریخی دقیق می باشند. با این حال ، بسیاری از آنها از تاریخ های قبل از سال 1942 تا 1945 که داستان فیلم در این تاریخ اتفاق می افتد، رخ داده اند.
از سی و هفت نفر شخصیت های واقعی این فیلم، روخوس میش تنها کسی بود که در زمان اکران این فیلم زنده بود. وی در 5 سپتامبر 2013 در سن 96 سالگی درگذشت.
این فیلم براساس کتاب "سقوط" (به آلمانی "Der Untergang") اثر مورخ یوآخیم فست و کتاب "تا ساعت آخر"(به آلمانی"Bis zur letzten Stunde") اثر تراودل یونگه ، آخرین منشی خصوصی آدولف هیتلر از سال 1942 تا 1945 ساخته شده است.
این فیلم در میان "1001 فیلم شما باید قبل از مرگ" ببینید ، تدوین شده توسط استیون اشنایدر.
فیلم سقوط در طی 12 هفته فیلمبرداری شد. و به دو دلیل بیشتر صحنه های شهری فیلم در فضای باز و در شهر سن پترزبورگ روسیه فیلمبرداری شد. اول اینکه ، معماری این شهر جنبه های آلمانی زیادی دارد و مورد بعدی اینکه ، خیابان های این شهر از تبلیغات مدرنیک و جنبه های تجاری کمتری برخوردار می باشد و با حال و هوای آن روزهای جنگ جهانی در آلمان سازگاری بیشتری دارد. و در خصوص صحنه های فیلمبرداری، بازیگران و خدمه فیلم اظهار داشتند که سخت ترین صحنه فیلمبرداری این فیلم، صحنه ای است که ماگدا گوبلس فرزندان خود را مسموم می کند. کودکان گوبلز و سن آنها در زمانی است که توسط مادرشان مسموم شدند به این ترتیب بود: هلگا 12 ساله؛ هیلد 11 ساله؛ هلمت 10 ساله؛ هولده 8 ساله ؛ هده 6 ساله؛ هایدی 4 ساله.
نمونه مصاحبه ای که در ابتدای فیلم نمایش داده می شود، از فیلم مستند "نقطه کور" از تراودل یونگه می باشد که در ماه آوریل و ژوئیه 2001 ضبط شده است. و در فیلم میبینیم که پرتره‌ای که آدولف هیتلر در یک صحنه به آن خیره شده است ، از فردریک پروس دوم است که به فردریک کبیر نیز معروف است. وی از سال 1740 تا 1786 بر کشور آلمان سلطنت کرد. و نیز میبینیم که ماگدا گوبلس نامه ای را به پسرش ، هارالد کوانت ارسال می کند و تصویری از پسرش در جلوی او وجود دارد. هارالد تنها عضو خانواده بود که از جنگ جان سالم به در برد. او در سال 1944 ، به عنوان یک ستوان در لوفت‌وافه یا همان نیروی هوایی آلمان نازی مجروح شد و توسط متفقین در ایتالیا اسیر شد. وی در سال 1947 آزاد شد و بعداً در سال 1967 در اثر سانحه هوایی درگذشت. همچنین کودکان گوبلز هنگام ورود ماگدا گوبلس با "دکتر استامفگر" ، ترجمه آلمانی را از داستانهای "Sam Pig" توسط نویسنده محبوب کودکان انگلیسی "آلیسون اوتلی" را می خوانند.