جنیفر لارنس
جنیفر شریدر لارنس (؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۹۰) بازیگر آمریکایی است. او در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ دریافت‌کنندهٔ بیشترین دستمزد در میان بازیگران زن بود و فیلم‌هایش تا به امروز بیش از ۶ میلیارد دلار در جهان فروش داشته‌اند. نام او در سال ۲۰۱۳ در فهرست ۱۰۰ شخص تاثیرگزارِ جهان مجلهٔ "تایم" و در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ در فهرست ۱۰۰ سلبریتی "فوربز" قرار گرفته‌است.
لارنس در دوران کودکی در نمایش‌های کلیسا و موزیکال مدرسه اجرا می‌کرد. او در ۱۴ سالگی هنگام تعطیلات با خانواده‌اش به شهر نیویورک آمد و آنجا توسط یک استعدادیاب کشف شد. لارنس به لس آنجلس نقل مکان کرد و بازیگری را با ایفای نقش مهمان در تلویزیون آغاز کرد. اولین نقش اصلی او در سیت‌کام "نمایش بیل انگوال" (۲۰۰۷–۲۰۰۹) بود. لارنس فعالیت سینمایی خود را با بازی در نقش مکمل فیلم درام "گاردن پارتی" (۲۰۰۸) آغاز کرد و برای بازی در نقش یک نوجوان فقیر در درام جنایی "زمستان استخوان‌سوز" (۲۰۱۰) بازیگری برجسته شد. حرفهٔ او با بازی در نقش میستیک در "مجموعهٔ فیلم‌های "مردان ایکس"" (۲۰۱۱–۲۰۱۹) و نقش کتنیس اوردین در مجموعهٔ فیلم‌های "بازی‌های گرسنگی" (۲۰۱۲–۲۰۱۵) تکامل یافت. "بازی‌های گرسنگی" او را به پرفروش‌ترین قهرمان زن اکشن در تمام دوران تبدیل کرده‌است.
لارنس در طول حرفهٔ خود افتخارات گوناگونی دریافت کرده که بخشی از آن برای سه همکاری‌ با فیلم‌ساز، دیوید او. راسل است. عملکرد او در نقش یک بیوهٔ جوان مبتلا به اختلال روانی در فیلم عاشقانهٔ "دفترچه امیدبخش" (۲۰۱۲) باعث شد که جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به خود اختصاص دهد که در ۲۲ سالگی، به دومین شخص جوان برندهٔ این جایزه تبدیل شد. سپس برای بازی در نقش همسری غیرقابل پیش‌بینی در کمدی سیاه "حقه‌بازی آمریکایی" (۲۰۱۳) برندهٔ جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. لارنس برای این دو فیلم و برای بازی در نقش جوی مانگانو در فیلم زندگی‌نامه‌ای "جوی" (۲۰۱۵) جایزهٔ گلدن گلوب را نیز کسب کرد. او از آن هنگام در فیلم عاشقانهٔ علمی تخیلی "مسافران" (۲۰۱۶)، فیلم ترسناک روان‌شناختی "مادر!" (۲۰۱۷) و تریلر جاسوسی "گنجشک سرخ" (۲۰۱۸) ایفای نقش کرده‌است.
لارنس یک فمینیسم صریح است و از طرح فرزندپروری تنظیم‌شده حمایت می‌کند. او در سال ۲۰۱۴ ترانه «درخت دار» را برای موسیقی متن فیلم "" ضبط کرد. در سال ۲۰۱۵، او بنیاد جنیفر لارنس را بنیان‌گذاری کرد که از باشگاه‌های دختران و پسران آمریکا و المپیک ویژه حمایت می‌کند. او در سال ۲۰۱۸ شرکت تولیدی اکسلنت کیداور را تأسیس کرد.
جنیفر شریدر لارنس در ۱۵ اوت ۱۹۹۰ در ایندین هیل، کنتاکی به دنیا آمد. پدرش گری، صاحب یک شرکت ساخت‌وساز و مادرش کارن، (نام خانوادگی پیش از ازدواج کاک) مدیر یک اردوگاه تابستانی است. او دو برادر بزرگ‌تر به نام‌های بن و بلین دارد. مادرش او را مانند برادرانش «سخت» تربیت کرد و به او در دوران پیش دبستانی اجازهٔ بازی با دیگر دختران دیگر را نمی‌داد زیرا او را با آن‌ها «بیش از حد خشن» می‌دانست. لارنس در مدرسهٔ راهنمایی کامرر در لوییویل به تحصیل پرداخت. او به‌دلیل بیش‌فعالی و اضطراب اجتماعی از دوران کودکی خود لذت نمی‌برد و خودش را در میان هم سن‌وسالانش ناسازگار می‌دانست. او گفته که هنگام اجرای بر روی صحنه اضطراب و نگرانی‌هایش از بین رفته و بازیگری به او حسی از کامیابی بخشیده‌است. فعالیت‌های لارنس در مدرسه تشویق‌کردن بازیکنان، سافت بال، هاکی روی چمن و بسکتبال را شامل می‌شد که در تیم پسرانه‌ای که پدرش مربی آن بود بازی می‌کرد. او هنگام بزرگ شدن به اسب‌سواری علاقه داشت و مرتباً از یک مزرعه اسب محلی دیدن می‌کرد. لارنس یکبار در اثر پرت شدن از اسب دچار جراحت استخوان در ناحیهٔ دنبالچه شد. هنگامی که پدرش در خانه کار می‌کرد، او برایش اجرا می‌کرد و اغلب لباس دلقک یا بالرین می‌پوشید. لارنس اولین وظیفهٔ بازیگری را در ۹ سالگی تجربه کرد و در یک نمایش کلیسایی که بر پایۀ کتاب یونس ساخته شده بود، در نقش یک تن‌فروش بازی کرد. او در طول چند سال آینده به شرکت در نمایش‌های کلیسا و موزیکال مدرسه ادامه داد.
لارنس چهارده ساله بود که خانواده‌اش برای تعطیلات به شهر نیویورک آمده بودند و آن‌جا توسط یک استعدادیاب در خیابان مشاهده شد و به او توصیه کرد که در مقابل یک مأمور استعدادیابی تست بدهد. مادرش علاقه‌ای نداشت به دخترش اجازه دهد تا حرفهٔ بازیگری را دنبال کند اما برای مدت کوتاهی خانواده‌اش را به نیویورک آورد تا به لارنس اجازه دهد برای نقش‌ها بخواند. پس از اینکه اولین نقش خود را بدون آمادگی خواند، مأموران گفتند که او بهترین چیزی بود که از یک شخص جوان شنیده بودند؛ مادر لارنس دخترش را متقاعد کرد که آن‌ها دروغ می‌گویند. لارنس می‌گوید تجربیات اولیهٔ او دشوار بودند زیرا احساس تنهایی و بی‌دوستی می‌کرد. او با آژانس استعدادهای درخشان سی‌ای‌اس‌دی قرارداد امضا کرد که والدینش را متقاعد کند تا به او اجازه دهند برای نقش‌هایی در لس آنجلس تست بازیگری بدهد. مادرش او را تشویق می‌کرد که به سمت فعالیت در زمینهٔ مدلینگ برود اما لارنس اصرار داشت که حرفهٔ بازیگری را دنبال کند. او در آن زمان بازیگری را یک شایستگی طبیعی با توانایی‌های خود می‌دانست و چندین پیشنهاد برای انجام وظایف مدلینگ را رد کرد. او در ۱۴ سالگی بدون دریافت مدرک GED یا دیپلم ترک تحصیل کرد. لارنس گفته که «خودآموخته» بوده و حرفه‌اش در اولویت خودش بوده‌است. مابین مشاغل بازیگری خود در شهر، او مرتباً به‌طور ناخواسته از شهر لوییویل بازدیدمی‌کرد و آن‌جا به عنوان کمک پرستار در اردوگاه مادرش کار می‌کرد.
در سال ۲۰۰۷ و در زمانی که نوجوانی بیش نبود در مجموعه تلویزیونی «بیل انگوال» در نقش لارن پیرسن ظاهر شد. این مجموعه تلویزیونی که ساخت شبکه تی‌بی‌اس بود از سپتامبر ۲۰۰۷ شروع به پخش شد ولی بعد از ۳ فصل و در سال ۲۰۰۹، پروژه کنسل و متوقف گردید. جنیفر لارنس برای بازی در این سریال موفق به کسب جایزه هنرمند جوان شد.
در همین سال (۲۰۰۷) بود که لارنس برای بازی در فیلم "گرگ‌ومیش" امتحان بازیگری داد ولی در نهایت موفق نشد و این نقش ازآن کریستن استوارت شد. بعدها و بخاطر حواشی‌ای که به‌وجود آمد، لارنس اظهار داشت که «خوشحال» است که این نقش را دریافت نکرد. در ادامه وی نقش کوچکی در فیلم "مهمانی در باغ" را بازی کرد اما در نقش بعدی‌اش در فیلم "خانه پوکر" یکی از نقش‌های اصلی را وی ایفا کرد. در این فیلم وی با بازیگرانی چون سلما بلر هم‌بازی بود. لارنس در این فیلم در نقش "اگنس" بازی می‌کرد که یک دختر جوان قربانی سوءاستفاده بود.
شاید بتوان گفت که موفقیت لارنس درا ین دوره رقم خود. ابتدا وی در فیلم "زمستان استخوان‌سوز" ایفای نقش کرد. این فیلم که موفق به دریافت جایزه از جشنواره فیلم ساندنس شد، فیلمی بود که لارنس را تقریباً به شهرت رساند. وی در این فیلم نقش دختری ۱۷ ساله را بازی می‌کند که از مادرش (که مشکلات ذهنی دارد)، خواهرش و برادرش مراقبت می‌کند. نقش‌آفرینی لارنس در این فیلم بسیار مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. همچنین برای اولین بار نیز نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد. در آن زمان، وی دومین بازیگر تاریخ بود که در جوان‌ترین سن موفق به نامزدی برای دریافت این جایزه شده بود (در حال حاضر سومین نفر است). در ادامه نیز در فیلم "مثل دیوانه‌ها" ظاهر شد که این فیلم نیز در جشنواره فیلم ساندنس سال ۲۰۱۱ به نمایش درآمد. در سال ۲۰۱۱ جنیفر لارنس در فیلم "" ظاهر شد. در این فیلم وی با بازیگرانی چون مایکل فاسبندر و جیمز مک‌آووی هم‌بازی بود. سپس در فیلم "سگ آبی" ایفای نقش کرد. این فیلم در ژانر کمدی سیاه، با بازی دیگر بازیگرانی چون جودی فاستر و مل گیبسون در سال ۲۰۰۹ مراحل ساختش به اتمام رسیده بود، ولی بخاطر مسائلی نهایتاً در سال ۲۰۱۱ انتشار یافت. در همین سال بود که گفته شد از لارنس برای عضویت در آکادمی علوم و هنرهای سینما دعوت به عمل آمده‌است.
در سال ۲۰۱۲ جنیفر لارنس در یکی از مشهورترین فیلم‌هایش، عطش مبارزه/The Hunger Games ظاهر شد. برای پذیرش بازی در این فیلم، وی ۳ روز مشغول بررسی بود که فیلمی با این حجم چطور حرفه بازیگری وی را تحت تأثیر قرار خواهد داد؛ در نهایت با پذیرش این نقش وارد دوره‌ای آموزشی شد تا از نظر ساختار بدنی و فیزیکی و همچنین آمادگی جسمانی، توانایی ایفای نقش را کسب کند. این دوره‌ها شامل دوره‌های مبارزه، تیراندازی با کمان، صخره‌نوردی و بالار رفتن از درخت، پارکور و یوگا بود. عطش مبارزه در نهایت در ۲۳ مارس ۲۰۱۲ منتشر شد و با فروش بالای ۱۵۲ میلیون دلاری تنها در سه روز، توانست رکوردی موفق از خود بجا بگذارد. موفقیت این فیلم در واقع موفقیت بازیگران زن تاریخ سینما در نقش‌های اکشن بود. تا پیش از این، در میان ۲۰۰ فیلم پرفروش سینما، هیچ فیلمی شاهد حضور بازیگر زن در نقش اصلی یک فیلم اکشن نبوده‌است. مجله فوربز طی مقاله‌ای نوشت: «"هیچ‌کس نیست که فیلم عطش مبارزه را دیده باشد و بخواهد در مورد توانایی جنیفر لارنس برای ایفای نقش اکشن سؤالی بپرسد.»"
در اکتبر ۲۰۱۲ اعلام شد که جنیفر لارنس چهره جدید دیور، شرکتی برای تولید کالاهای لوکس، خواهد بود. در همین دوره بود که لارنس در فیلم دفترچه امیدبخش به کارگردانی دیوید او. راسل ظاهر شد. از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به بردلی کوپر و رابرت دنیرو اشاره نمود و در نهایت، نقش‌آفرینی لارنس در این فیلم نیز مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. از دیگر فیلم‌های وی در این دوره می‌توان به فیلم "خانه‌ای در انتهای خیابان" اشاره نمود. همچنین وی را برای بازی در فیلم "رام نشدنی‌ها" انتخاب کرده بودند که بخاطر مشکلات و کمبود وقت، موفق به بازی در این فیلم نشد.
فیلم‌برداری فیلم "" در سپتامبر ۲۰۱۳ شروع شد و این فیلم در نوامبر ۲۰۱۳ انتشار یافت. این فیلم نیز موفق به فروش بسیار بالایی در گیشه شد. نقش‌آفرینی لارنس در نقش کتنیس اوردین توانست نظر بسیاری را به خود جلب کند. فروش بالای ۴۰۹ میلیون دلاری این فیلم باعث شد در ۹ ژانویه ۲۰۱۴ فروش این فیلم از "مرد آهنی ۳" نیز پیشی بگیرد. فیلم بعدی لارنس "حقه‌بازی آمریکایی" بود. در این فیلم وی نقش همسر کریستین بیل بود. از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به بردلی کوپر، ایمی آدامز و جرمی رنر اشاره نمود. بخاطر بازی در این فیلم، وی موفق به دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن در ژانویه ۲۰۱۴، و جایزه بفتا برای بهترین نقش مکمل زن شد. همچنین برای سومین بار نامزد دریافت جایزه اسکار نیز شد. وی جوان‌ترین بازیگر سن تاریخ سینماست که توانست سه بار نامزد جایزه اسکار شود.
فیلم "سرنا" از فیلم‌های آینده جنیفر لارنس است. در ابتدا قرار بود که نقشش در این فیلم را آنجلینا جولی بازی کند ول در نهایت نقش به جنیفر لارنس رسید. در این فیلم وی نقش یک زن که از مشکلات ذهنی رنج می‌برد را بازی می‌کند. این زن قادر به تحمل فرزندانش نیست و نقشهٔ قتل زنی که قبل‌تر با شوهرش در ارتباط بوده را می‌کشد. فیلم‌برداری این فیلم در سال ۲۰۱۲ به پایان رسیده و در آوریل ۲۰۱۴ منتشر شد. از دیگر فیلم‌های آینده لارنس، "" است. بازیگران دیگری چون جیمز مک‌آووی و مایکل فاسبندر در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. همچنین فیلم‌هایی چون "" و قسمت دوم همین فیلم نیز از دیگر فیلم‌های وی هستند.
در سال ۲۰۱۲، نقدی از وبگاه "ایندی‌وایر" شخصیت لارنس در زندگی واقعی‌اش را «واقع‌بین، فروتن، صمیمی» توصیف کرد. نویسنده‌ای از آی‌جی‌ان او را بازیگری «تیزبین»، «بامزه» و «غیرمعمول» توصیف می‌کند که دوست دارد علی‌رغم موفقیت قابل توجهی که دارد، «پایدار بماند». لارنس گفته که بازیگری را در مقایسه با مشاغل نجات‌دهنده مانند پزشکان «احمقانه» می‌داند و بنابراین اعتقادی به «خودبینی» در مورد دستاوردهایش ندارد.
در سال ۲۰۱۲، "رولینگ استون" لارنس را «با استعدادترین بازیگر جوان در آمریکا» نامید. دونالد ساترلند، هم‌بازی او در "بازی‌های گرسنگی"، لارنس را «بازیگری دقیق و درخشان» می‌داند و به طرز مثبتی هنر او را با لارنس الیویه مقایسه کرده‌است. دیوید او. راسل، کارگردان چندین فیلم لارنس، بازیگری بی‌دردسر او که نقش‌آفرینی را از نظر برایش آسان می‌کند را ستایش کرده‌است. لارنس در طول دوران حرفه‌ای خود نقش‌هایی را در فیلم‌های پرمخاطب و جریان اصلی و همچنین فیلم‌های مستقل کم‌هزینه ایفا کرده و در طیف گسترده‌ای از ژانرهای مختلف فیلم ظاهر شده‌است. او به تحصیل بازیگری نپرداخته و در نملایش‌های حرفه‌ای تئاتر نیز فعالیت نداشته‌است. او در عوض رویکرد بازیگری خود را بر مشاهداتش از افراد اطرافیانش استوار می‌کند. لارنس در سال ۲۰۱۰ گفت که «هیچ‌یک از احساسات واقعی [خود] را نمی‌پوشاند» یا درد شخصیت‌های فیلمی‌اش را به خانه نمی‌برد. او در ادامه با بیان اینکه «من حتی به پذیرایی مختصر هم نمی‌پردازم» و هرگز تجربیاتشان را به اشتراک نگذاشته در عوض به تخیل خود متکی بوده، اشاره داشت «من نمی‌توانم به دنبال نقش‌هایی باشم که دقیقاً شبیه زندگی من هستند.» او اظهار داشت «اگر روزی به جایی برسد که برای بهتر کردن یک نقش باید کمی سلامت روانی‌ام را از دست می‌دادم، این کار را نمی‌کردم. فقط کمدی می‌کردم.»
لارنس در طول توسعهٔ حرفه‌اش، به یکی از پردرآمدترین بازیگران زن جهان تبدیل شد؛ "دیلی تلگراف" در سال ۲۰۱۴ گزارش داد که او در هر فیلم ۱۰ میلیون دلار دستمزد دارد. در سال ۲۰۱۳، مجلهٔ "تایم" او را به عنوان یکی از ۱۰۰ شخص تأثیرگذار در جهان معرفی کرد. در همان سال "ال" او را قدرتمندترین زن در تجارت سرگرمی نامید، و "فوربز" او را پس از آنجلینا جولی دومین بازیگر زن قدرتمند جهان رتبه‌بندی کرد. در سال ۲۰۱۴، "فوربز" او را با درآمد ۳۴ میلیون دلاری به عنوان دومین بازیگر زن پردرآمد جهان معرفی کرد، و از او به عنوان قدرتمندترین بازیگر زن جهان یاد کرد که در رتبهٔ ۱۲ فهرست ۱۰۰ سلبریتی این مجله قرار گرفته بود؛ نام او دوباره در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در این فهرست قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵، لارنس از سوی "انترتینمنت ویکلی" به عنوان «سرگرمی‌ساز سال» انتخاب شد—عنوانی که او در سال ۲۰۱۲ نیز به دست آورده بود—و برای بازی در مجموعهٔ "بازی‌های گرسنگی" به عنوان پردرآمدترین قهرمان اکشن در "رکوردهای جهانی گینس" شناخته شد. در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، "فوربز" او را با درآمد سالانهٔ ۵۲ و ۴۶ میلیون دلاری به عنوان پردرآمدترین بازیگر زن جهان معرفی کرد. این مجله در دو سال بعد او را به ترتیب با ۲۴ و ۱۸ میلیون دلار به عنوان سومین و چهارمین بازیگر زن پردرآمد جهان رتبه‌بندی کرد. "هالیوود ریپورتر" نام لارنس را در میان ۱۰۰ فرد قدرتمند در زمینهٔ سرگرمی هر سال از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ فهرست کرده‌است. فیلم‌های او تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۶ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته‌اند.
نام لارنس در سال ۲۰۱۱ در فهرست‌بندی ویکتوریا سیکرت از «سکسی‌ترین بامب‌شل رو به ترقی»، زیباترین افراد در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۳ مجلهٔ "پیپل"، و ۱۰۰ شخص برتر "ماکسیم" از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ قرار داده شد. نام او در سال ۲۰۱۴ در رتبهٔ اول فهرست ۱۰۰ زن سکسی از مجلهٔ "اف‌اچ‌ام" قرار گرفت. او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ در فهرست سالانهٔ بهترین زنان لباس پوش "گلامور" قرار گرفته و در سال ۲۰۱۴ نامش در صدر فهرست قرار گرفت.
در طول تصدی راف سیمونز در شرکت دیور، لارنس سفیر سلبریتی این برند شد و در کمپین‌های تبلیغاتی برای مد و عطرهای آن ظاهر شد. او اغلب در مراسم فرش قرمز، از جمله افتتاحیهٔ فیلم و مراسم جوایز، محصولات دیور را می‌پوشد. او همچنین یک لباس عروس سفارشی از دیور در روز عروسی خود پوشید.
هنگام فیلم‌برداری "مردان ایکس: کلاس اول" در ۲۰۱۰، لارنس با همبازی‌اش نیکلاس هولت وارد رابطه شد. این رابطه در طول زمان فیلم‌برداری "مردان ایکس: روزهای گذشته آینده" در ۲۰۱۴ به پایان رسید. لارنس در مراحل فیلم‌برداری "مادر!" با دارن آرونوفسکی آشنا شد و در سپتامبر ۲۰۱۶ با او قرار می‌گذاشت. آن‌ها در نوامبر ۲۰۱۷ از هم جدا شدند. او در سال ۲۰۱۸ رابطه‌ای را با کوک مارونی، مدیر گالری هنری، آغاز کرد و سپس در فوریهٔ ۲۰۱۹ نامزدی کردند. آن‌ها در اکتبر همان سال در رود آیلند ازدواج کردند. این زوج از مهٔ ۲۰۱۹ در منهتن جنوبی، شهر نیویورک و بورلی هیلز، کالیفرنیا ساکن هستند. این زوج از سپتامبر ۲۰۲۱ در انتظار تولد اولین فرزند مشترک خود هستند.
لارنس یکی از قربانیان افشای تصاویر برهنه سلبریتی‌ها در ۲۰۱۴ بود که در نتیجهٔ آن چندین تصویر برهنه که توسط خودش عکاسی شده بودند، به‌صورت آنلاین فاش شدند. او تأکید داشت که این تصاویر هرگز قرار نبوده‌اند که عمومی شوند و این هک را «جنایت جنسی» و «تخلف جنسی» نامید. او افزود که بینندگان این تصاویر باید به خاطر «تداوم بخشی به یک قانون‌شکنی جنسی» از خودشان خجالت بکشند. لارنس مدتی بعد گفت که تصاویرش برای ارسال به نیکلاس هولت در نظر گرفته شده بود و برخلاف سایر قربانیان این حادثه، قصد شکایت از اپل را نداشت.
لارنس از طریق نیاکانی مشترک به‌نام رابرت تیگ با جرمی رنر، همبازی‌اش در"حقه‌بازی آمریکایی" خویشاوندی دوری دارد.
لارنس به‌عنوان یک فمینیست شناخته می‌شود؛ مفهومی که او استدلال کرده که نباید مردم را بترساند «زیرا این موضوع فقط به معنای برابری است». او مثبت‌نگری به بدن در میان زنان را ترویج کرده‌است. لارنس در سال ۲۰۱۵ مقاله‌ای برای "لنی لتر" نوشت که در آن از عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها در هالیوود انتقاد می‌کند؛ او در مورد تجربیات خود در این صنعت، مانند دستمزد کمتری که برای نقش‌آفرینی‌اش در "حقه‌بازی آمریکایی" در مقایسه با بازیگران مرد فیلم دریافت کرده بود نوشت. او حین مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۵ با "وگ"، کیم دیویس، کارمند ایالت کنتاکی را به دلیل مخالفت با ازدواج همجنس محکوم کرد. لارنس در طول زندگی‌اش با حزب جمهوری‌خواه بزرگ شد و در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸ به جان مک‌کین رای داد اما تا به آن هنگام به این حزب انتقاداتی وارد کرده‌است. او شدیداً با ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ مخالفت کرده و در سال ۲۰۱۵ گفت انتخاب او «پایان دنیا خواهد بود.» او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰ از جو بایدن حمایت کرد.
لارنس در سال ۲۰۱۱ به عضویت در آکادمی علوم و هنرهای سینما درآمد. او از چندین سازمان خیریه مانند برنامهٔ جهانی غذا، تغذیهٔ آمریکا و پروژهٔ عطش حمایت کرده‌است. او در کنار همبازی‌هایش جاش هاچرسون و لیام همسورث در "بازی‌های گرسنگی" برای عمومی‌کردن فقر و گرسنگی با سازمان ملل متحد همکاری کرده‌است. لارنس برای مرکز سنت مری، یک سازمان برای معلولین در لوئیزویل، یک نمایش سینمایی از "بازی‌های گرسنگی: اشتعال" (۲۰۱۳) ترتیب داد و بیش از ۴۰۰۰۰ دلار برای این هدف جمع‌آوری کرد. او برای جمع‌آوری کمک‌های مالی بازی‌های استثنائی جهانی المپیک تابستانی ۲۰۱۵ با پخش سینمایی "سرنا" (۲۰۱۴) با شبکهٔ پخش‌ همگانی خیریهٔ چیدئو همکاری کرد. او همچنین با اومیز برای میزبانی مسابقهٔ جمع‌آوری کمک مالی برای بازی‌ها به عنوان بخشی از افتتاحیهٔ "بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد – بخش ۱" (۲۰۱۴) همکاری کرد.
لارنس در سال ۲۰۱۵ در کنار هاچرسون و همسورث از طریق "Prank It FWD"، یک ابتکار خیریه‌ای برای جمع‌آوری پول برای سازمان غیرانتفاعی دوسامتین مشارکت کرد. او در آن سال بنیاد جنیفر لارنس را راه‌اندازی کرد که از خیریه‌هایی مانند باشگاه‌های پسران و دختران آمریکا و بازی‌های المپیک ویژه حمایت می‌کند. در سال ۲۰۱۶، او ۲ میلیون دلار به بیمارستان کودکان کوسایر در لوئیزویل اهدا کرد تا یک واحد مراقبت‌های ویژهٔ قلب به نام بنیاد خود راه‌اندازی کند. لارنس یکی از اعضای هیئت مدیرهٔ رپرسنت‌آس است؛ این سازمان غیرانتفاعی به دنبال تصویب قوانین ضد فساد در ایالات متحده است. در سال ۲۰۱۸، او با ۳۰۰ زن در هالیوود برای راه‌اندازی طرح دیگر بس است برای محافظت از زنان در برابر آزار و اذیت و تبعیض همکاری کرد. او همچنین در راهپیمایی زنان ۲۰۱۸ در لس آنجلس حضور داشت. در سال ۲۰۱۸، لارنس در حمایت از حفظ رأی‌گیری رتبه‌ای در ایالت مین صحبت کرد.
لارنس برای عملکردش در "دفترچهٔ امیدبخش" (۲۰۱۲) یک جایزهٔ اسکار در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن دریافت کرد. او سه جایزهٔ گلدن گلوب دریافت کرده‌است: بهترین بازیگر زن – کمدی یا موزیکال برای "دفترچهٔ امیدبخش" و "جوی" (۲۰۱۵)، و بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای "حقه‌بازی آمریکایی" (۲۰۱۳). او برای "حقه‌بازی آمریکایی" یک جایزهٔ بفتا در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن دریافت کرده‌است. دیگر جوایز او عبارتند از هفت جایزهٔ سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی (پنج جایزه برای مجموعهٔ "بازی‌های گرسنگی" و دو جایزه برای "دفترچهٔ امیدبخش")، شش جایزهٔ برگزیده مردم (سه جایزه برای مجموعهٔ "بازی‌های گرسنگی" و سه جایزه برای مجموعهٔ "مردان ایکس")، یک جایزهٔ ستلایت برای "دفترچهٔ امیدبخش"، و یک جایزهٔ ساترن برای "بازی‌های گرسنگی" (۲۰۱۲).