سنگاچین
سنگاچین (آوانگاری: Sangāčin) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر انزلی در استان گیلان ایران است.
این روستا در دهستان چهارفریضه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۴۲۱ نفر (۷۰۸خانوار) بوده‌است.
روستای سنگاچین روستایی خطی است که در منطقه‌ای جلگه‌ای و در طول جغرافیایی 49.29837 شرقی و عرض جغرافیایی 37.52288 شمالی قرار گرفته است. سنگاچین از شرق به روستای بشمن، از غرب به روستای کوچک محله، از شمال به دریای کاسپین و از جنوب به تالاب انزلی متصل است. فاصله این روستا تا انزلی در حدود 12 کیلومتر است.
موقعیت جغرافیایی روستای سنگاچین، بسیار خاص و کم نظیر است؛ از این جهت که در این ناحیه، فاصله‌ی دریای کاسپین با تالاب بین المللی انزلی، به کم ترین میزان خود می رسد. این ویژگی سبب شده تا روستای سنگاچین، همواره نقشی راهبردی در منطقه ایفا کند و مورد توجه گردشگران و مردم شهر های اطراف قرار گیرد.
در روستای سنگاچین همانند دیگر نقاط شهرستان انزلی، زبان گیلکی رایج است.
مردم روستای سنگاچین مسلمان هستند و مذهب آنها نیز تشیّع است. مرقد مطهر امامزاده ابراهیم(ع) در روستای سنگاچین قرار دارد. این بقعه متبرکه در مجاورت جاده اصلی و در ساحل دریای خزر قرار دارد و بدلیل قرار داشتن در نزدیکی جاده اصلی امکان توسعه حرم وجود ندارد. روستای سنگاچین دارای 2 مسجد است که یکی مسجد امام حسین(ع) بوده و در پایین جاده و درون محل قرار دارد و دیگری نیز مسجد جامع سنگاچین است که در بالای جاده و جوار مرقد مطهر امامزاده ابراهیم(ع) و آرامستان و گلزار شهدای سنگاچین قرار دارد. از جمله مهم ترین مراسم های مذهبی که در این روستا برگزار می شود، مراسم دهه محرم است. همه ساله جوانان غیور روستای سنگاچین، این دهه مقدس را گرامی داشته و ارزش های واقعه کربلا را زنده نگاه می‌دارند.
روستای سنگاچین، از دیرباز زادگاه بسیاری از فرهیختگان بوده و در طول تاریخ، افراد برجسته زیادی به خود دیده است. از جمله این مشاهیر می توان به موارد زیر اشاره کرد:استاد رجبعلی امیری فلاح (۱۲۸۰ سنگاچین، بندرانزلی - ۱۵ آذر ۱۳۷۳ تهران) خواننده و ترانه سرای اهل گیلان بود. وی بسیار بااستعداد و خوش صدا بود و قرآن را با صدای خوش می‌خواند. امیری به علت از دست دادن پدر و مادر در ابتدای نوجوانی وارد کسب و کار محلی یعنی زراعت و صیادی گردید و از این به بعد صدای زمزمه امیری به صورت خواندن آوازهای بجارکاری، بجار کتامی و اشعار شرفشاهی به گوش اهالی رسید و همه از صدای زیبای وی لذّت می‌بردند. ایشان پس از رفتن به تهران، فعالیت های فرهنگی هنری مختلفی از جمله برنامه زنده در رادیو نیروی هوایی داشتند تا اینکه به تدریس موسیقی و تعلیم‌آوازی روی آوردند و در این کلاس‌ها بزرگان آوازی همچون محمودی خوانساری، استاد محمدرضا شجریان و اکبر گلپایگانی تلمّذ نمودند.فرشید سلمان پور متولد سال ۱۳۴۳ در روستای سنگاچین شهرستان بندر انزلی است. او اولین مربی تیم ملی بادبانی ایران بود. ورزش را از روستای سنگاچین و با شنا، فوتبال و ورزشهای رزمی و آبی شروع کرد. از آنجایی که برادرش مربی تیم ملی قایقرانی بود از ۱۷ سالگی ورزش حرفه‌ای را آغاز کرد؛ که البته رشته اصلی او شنای ۲۵ کیلومتر بود که در ایران، این رشته ورزشی تیمی ندارد. از جمله افتخارات او می توان به دو دوره قهرمان نجات غریق خاور میانه، دو قهرمانی استان به عنوان مربی نجات غریق تیم سنگاچین، مربی نجات غریق تیم ملی در مسابقات خاورمیانه و رکوردهای جهانی متعدد ثبت شده در کتاب گینس اشاره کرد.
شغل عمده مردم سنگاچین، ماهیگیری می‌باشد که در کنار آن به کشاورزی می‌پردازند اما امروزه با توسعه صنعت گردشگری، عدّه ای هم به تأسیس هتل‌های کوچک و مهمانپذیر پرداخته‌اند. توسعه گردشگری در این منطقه موجب رشد سطح اقتصادی مردم شده و مشاغل مختلفی از جمله رستوران داری، پلاژ داری، اجاره قایق و جت اسکی، خدمات فنی اتوموبیل، قایقرانی در تالاب و … به وجود آورده‌است. پرورش کرم ابریشم نیز از جمله مشاغلی است که اهالی سنگاچین در کنار صیادی و کشاورزی و در فصول خاصی از سال به آن می‌پردازند که متأسفانه در سال‌های اخیر به دلیل زحمت فراوان و درآمد پایین این کار، کمتر به آن پرداخته می‌شود.
حسن دادرس، مدرس دانشگاه و کارشناس ارشد جغرافیای گیلان، در گفت‌وگو با خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) - منطقه گیلان گفت: کلمه سنگاچین از دو کلمه سنگ و آچین به معنی چیدن سنگ ها به وجود آمده و سنگ فرش کردن جاده را معنی می‌دهد. وی با اشاره به اینکه سنگاچین دارای معادن شن و ماسه بود که برای سنگ فرش کردن جاده‌ها به کار می رفت، تصریح کرد: به دلیل برداشت‌های بی‌رویه در حال حاضر معادن معدودی به چشم می خورد.