hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
رود اروگوئه
رود اروگوئه یا رود اوروگوای (به پرتغالی: Rio Uruguai، به اسپانیایی: Río Uruguay) رودی جاری در جنوب شرقی آمریکای جنوبی است که از جنوب برزیل سرچشمه گرفته و با جریان‌یافتن به سمت غرب و جنوب در امتداد مرزهای بریل با آرژانتین و آرژانتین با اروگوئه، به ریو دلا پلاتا می‌ریزد.
نام اروگوئه از زبان گوارانی به معنای " رود مرغان رنگارنگ " گرفته شده است
این رود قوسی‌شکل از شمال به جنوب جریان دارد و با حوضه آبریزی به مساحت ۳۶۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع، مرز طبیعی بین سه کشور برزیل، آرژانتین و اروگوئه است . این رود از ایالت‌های سانتا کاتارینا و ریوگرانده دو سول برزیل می‌گذرد، مرز شرقی ایالت‌های میسیونس، کورینتس و انتره ریوس در آرژانتین و مرز غربی بخش‌های آرتیگاس، سالتو، پایساندو، ریو نگرو، سوریانو و کولونیا در اروگوئه را تشکیل می دهد.
درازای رود بین ۱٬۵۹۳ تا ۱٬۶۱۰ کیلومتر و از سررا دو مار برزیل که محل پیوستن رودهای پلوتاس و کانواس است آغاز می‌شود و از مناطق ناهموار، منفصل و تندآب‌ها و آبشارهای کوچک گذر می‌کند . جریان آن تنها از حدود سالتوچیکو قابل کشتیرانی است. رود اروگوئه به همراه رود پارانا، دهانه آبریز ریو دِ لا پلاتا را تشکیل می دهد.
شاخه اصلی آن، رود ریو نگرو است که از جنوب برزیل آغاز می‌شود سپس با پیمودن ۵۰۰ کیلومتر از مرز بین آرژانتین و اروگوئه به رود اروگوئه می رسد و پس از آن با طی ۱۰۰ کیلومتر به سوی جنوب به دهانه آبریز ریو د لا پلاتا می ریزد .
رود اروگوئه در پشت سد سالتو گرانده منبع عظیم آبی برای تولید برق به وجود آورده است . هم چنین چهار پل بین‌المللی بر روی این رود احداث شده است . پل بین‌المللی پاسو دلوس لیبرس – اروگوایانا بین برزیل و آرژانتین و نیز سه پل سالتو گرانده، خنرال آرتیگاس و لیبرتادور خنرال سان مارتین بین آرژانتین و اروگوئه.
نگرانی‌های زیست‌محیطی آرژانتین از ساخت کارخانهٔ خمیر کاغذسازی اروگوئه در حاشیهٔ رود اروگوئه منجر به بروز مناقشه‌ای طولانی‌مدت بین دو کشور شد که در نهایت در سال ۲۰۱۰ به سازش آرژانتین و اروگوئه و توافق بر سر اجرای برنامهٔ مشترک نظارت بر محیط زیست رودخانه انجامید.
پیلکومایو
رود پیلکومایو رودخانه‌ای در بخش‌های مرکزی آمریکای جنوبی است که به عنوان شاخه‌ای از رود پاراگوئه، از سمت غرب به آن می‌پیوندد. حوضه آبریز رود ۲۷۰۰۰۰ کیلومتر مربع است که جمعیتی بالغ بر ۵/۱ میلیون نفر را در سه کشور پاراگوئه، آرژانتین و بولیوی در بر می‌گیرد.
این رود از تپه‌های دامنه کوه کوردیرای آند، بین بخش‌های پوتوسی و ارورو، در شرق دریاچه پوپو بولیوی سرچشمه می‌گیرد و در مسیری به طول ۲۰۰۰ کیلومتر، رو به جنوب شرق و بخش‌های تاریخا و چوکوئیساکا (بولیوی) جریان می‌یابد و با گذر از ایالت فورموزا آرژانتین و منطقه گران چاکو در پاراگوئه، مرز طبیعی بین آرژانتین و پاراگوئه را تشکیل می‌دهد. پس از آن در نزدیکی شهر آسونسیون، پایتخت پاراگوئه، به رود پاراگوئه می‌پیوندد.
جزایر هاوایی
جزایر هاوایی () مجمع‌الجزایری است متشکل از هشت جزیره اصلی و تعدادی آب‌سنگ حلقوی، جزیره خرد و آبکوه که در شمال اقیانوس آرام واقع شده‌است جزایر هاوایی () مجمع‌الجزایری است متشکل از هشت جزیره اصلی و تعدادی آب‌سنگ حلقوی، جزیره خرد و آبکوه که در شمال اقیانوس آرام واقع شده‌است بلندترین نقطه این مجمع الجزایر قله آتشفشانی مونا کیا می‌باشد ۴٬۲۰۵ متر ارتفاع دارد
شاخص مردم‌سالاری
شاخص مردم‌سالاری نتایج تحقیقات سالیانه واحد اطلاعات اکونومیست دربارهٔ وضعیت مردم‌سالاری در ۱۶۷ کشور جهان است که ۱۶۶ کشور دارای حاکمیت ملی و ۱۶۵ کشور از اعضای سازمان ملل می‌باشند. این شاخص بر اساس ۶۰ شاخص دسته‌ای در پنج شاخص اصلی شامل شیوهٔ انتخابات، تکثرگرایی، آزادی‌های مدنی، مشارکت سیاسی و فرهنگ سیاسی می‌باشد. این فهرست، کشورها را بر اساس وضعیت مردم‌سالاری از بهترین وضعیت تا وخیم‌ترین وضعیت به چهار نوع مردم‌سالاری کامل، مردم‌سالاری شکننده، شرایط بینابینی (حکومت‌های دوگانه) و حکومت‌های استبدادی تقسیم می‌کند.
این فهرست اولین بار در سال ۲۰۰۶ تهیه شد و سپس در سال‌های بعد به‌روزرسانی شد. نسخه‌های قبلی این فهرست تا سال ۲۰۱۴، به صورت همگانی منتشر شده بودند، اما دسترسی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون، نیاز به ثبت‌نام دارد.
بر اساس رده‌بندی منتشر شده اسرائیل، تونس و مراکش به ترتیب بالاترین نمرات را در سال ۲۰۱۷ کسب کرده‌اند. در حالی که یمن، عربستان سعودی و سوریه در پایین جدول امتیازات قرارگرفته‌اند. نمودار زیر بیان کنندهٔ میزان امتیاز هر کشور و نوع حکومت آن می‌باشد[۹].
بر اساس این گزارش، اسرائیل همواره بالاترین امتیاز را در خاورمیانه کسب نموده اما تونس هم پس از بهار عربی جهش چشمگیری در دموکراسی داشته‌است. با این وجود سوریه پس از شروع جنگ داخلی نمرات کمتری کسب کرده. همین‌طور ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ نمرات ضعیف تری دریافت نموده‌است.
تعداد و جمعیت کشورها نسبت به جمعیت و تعداد کل کشورها در فهرست دمکراسی براساس نوع حکومت به شرح زیر است.
جدول زیر نشانگر پنج پارامتر کشورهای مختلف طی سال ۲۰۲۰ و تغییراتی را که از سال ۲۰۱۹ رخ داده‌است می‌باشد.
1. Democracy Index 2018: Me too? Political participation, protest and democracy
2.
خرونینگن
خرونینگن نام شهری است که در استانی به همین نام در شمال هلند قرار دارد و مرکز اقتصادی- فرهنگی شمال هلند به‌شمار می‌رود.
عمده شهرت این شهر به دلیل وجود دانشگاه خرونینگن و جمعیت بالای دانشجویان در این شهر است.
جمعیت این شهر حدود ۱۸۵۰۰۰ نفر است که نیمی از آن را افراد زیر ۳۵ سال تشکیل می‌دهند.
از مکان‌های دیدنی این شهر می‌توان به برج کلیسای مارتینی، بازار ماهی (Vismarkt)، موزه هنرهای معاصر خرونینگن، ساختمان قدیمی ایستگاه راه آهن، ساختمان تالار شهر و ساختمان تالار موسیقی آن اشاره کرد.
اهمیت اقتصادی خرونینگن هنگامی آشکار می‌شود که بدانیم بزرگترین کارخانه شکر جهان و یکی از بزرگترین کارگاههای کشتی‌سازی جهان در این استان قرار دارد. همچنین خرونینگن دارای منابع گازی زیرزمینی با ارزشی است که از بزرگترین ذخایر گازی در اروپاست.
مرکز پزشکی دانشگاه گرونینگن (UMCG) بیمارستانی هزار تختخوابی مجهزی است که در کنار درمان بیماران به تربیت متخصصان و دانشجویان پزشکی نیز می‌پردازد.
استان خرونینگن
مهسا مهجور
مهسا مهجور از هنرپیشگان تئاتر ایران است.
فرزند مسعود مهجور از مدیران تولید باسابقه ایران که دستی هم بر بازیگری دارد.
او از شاگردهای گلاب آدینه و عضو گروه «مروارید» می‌باشد.
مدرک تحصیلی او لیسانس جامعه‌شناسی از «دانشگاه علامه طباطبائی» است. همچنین فارغ‌التحصیل رشته بازیگری تئاتر از مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است.
در ایران او را بیشتر با اجرای جذاب مسابقه دیدنی «راز سیب» به یاد می‌آورند. او اجرای شاد و پرتحرک خود را در این مسابقه مدیون سال‌ها فعالیت در رشته دفاع شخصی و تکواندو می‌باشد.
عمده فعالیت او در زمینه تئاتر می‌باشد و در این زمینه جایزه‌های زیادی از جشنواره‌های مختلف کسب کرده‌است. در سال ۱۳۸۵ در مسکو و از میان شرکت کنندگان زیادی از کشورهای مختلف موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره بین‌المللی "آثار کلاسیک روس (لوبنیا)" برای بازی در نمایش دو نفره "جنایت و مکافات " به کارگردانی چیستا یثربی شد.
بازی کم‌نظیر او در نمایش «یک شب دیگر هم بمان سیلویا» در نقش سیلویا پلات بانوی شاعر فقید آمریکایی، عنوان بهترین بازیگر سال تئاتر را در جشن بازیگر برای او به همراه داشت. به گفتهٔ بسیاری از منتقدین او در این نمایش یکی از بهترین و ماندگارترین بازی‌های تئاتری در طول تاریخ تئاتر ایران را ارائه داده‌است. این نمایش به نویسندگی و کارگردانی چیستا یثربی بوده‌است.
او بازی در تئاتر و بعد تلویزیون را به بازی در سینما ترجیح می‌دهد.
با این همه در کارنامهٔ بازیگری او سه فیلم سینمایی به چشم می‌خورد: «رخساره» امیر قویدل «دوشیزه» محمد درمنش و «آرامش در میان مردگان» مهرداد فرید.
او در حال حاضر به تدریس در دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر اشتغال دارد.
وی به زبان‌های انگلیسی و نواختن ساز دف تسلط دارد. وی عضو هیچگونه سایتی نمی‌باشد. بلکه صرفاً یک تشابه اسمی است.
و…
دانشگاه متروپولیتن
دانشگاه متروپلیتن می‌تواند به دانشگاه‌ها و مؤسسات زیر اطلاق شود:
بلوندی (سگ)
بلوندی (۱۹۳۴ – ۲۹ آوریل ۱۹۴۵)، سگ مادهٔ آدولف هیتلر بود که در سال ۱۹۴۱ توسط مارتین برمن، یکی از رهبران حزب نازی، به او هدیه داده شده بود. بلوندی تا آخرین لحظات محاصرهٔ برلین در ژانویهٔ ۱۹۴۵ با هیتلر در پناهگاه بود.
بلوندی با سگ نژاد ژرمن شپردِ پائول تروست، آرشیتکت آلمانی، صاحب پنج توله شد که هیتلر نام یکی از آن‌ها را ولف گذاشت. اسم مستعار خودش که در واقع اسم خودش به زبان آلمانی بود (Noble Wolf). بااین‌حال، هیتلر بسیار به او علاقه‌مند بود. نگه‌داشتن او در کنار خود و اجازه‌دادن برای خوابیدن در اتاق خوابش در پناهگاهش، نشانه‌های علاقه‌مندی و اعتمادش به او بود؛ درحالی‌که اوا براون، معشوقه و همسر هیتلر، نظر مساعدی در این زمینه نداشت و سگ‌های تِریِرِ خودش را به بلوندی ترجیح می‌داد.
به گفتهٔ یکی از معاونان هیتلر به نام ترابل یانگ، اِوا از بلوندی متنفر بود و همیشه او را در زیر میز لگد می‌زد.
علاقه‌مند شدن هیتلر به نژاد ژرمن شپرد از جنگ جهانی اول شروع شد. در ابتدا، زمانی که هیتلر یک سرباز بود، یه سگ سفید از نژاد تریر به اسم فوک سل داشت که با گم‌شدن ناگهانی‌اش هیتلر را ناراحت کرد. هیتلر برای اولین بار در سال ۱۹۲۱ یک سگ نژاد ژرمن شپرد به اسم پرینتز گرفت. در آن سال‌ها هیتلر با فقر و تنگدستی دست‌وپنجه نرم می‌کرد؛ به همین دلیل مجبور شد تا برخلاف میلش پرینتز را به یک دامپزشکی تحویل دهد. بااین‌حال، پرینتز با سرسختی تمام از آنجا فرار کرد و دوباره نزد هیتلر برگشت. هیتلر که عاشق فرمانبرداری و اطاعت بود، ازآن‌پس عاشق این نژاد شد.
بلوندی، تنها چند ساعت قبل از خودکشی هیتلر و اوا براون، به دستور هیتلر با خوراندن قرص سیانور (برای اینکه به دست نیروهای شوروی نیفتد) کشته شد.
رستم‌آباد شمیران
رستم‌آباد از شمال به چیذر و فرمانیه، از جنوب به خیابان دولت، از شرق به میدان اختیاریه و پاسداران و از غرب به میدان پیروز و دیباجی جنوبی منتهی می‌شود.
رستم آباد دارای دو حسینیه قدیمی در ده بالا و ده پایین می‌باشد. حسینیه بالا مسجد نوریان میباشد که قدمت ان ۱۰۰سال میباشد و حسینیه پایین مسجد شاه ابادی میباشد که قسمت سقاخانه ان به عکس شهدا مزین است. رستم‌آباد از سال۱۳۲۲ به‌آبادی پرجمعیتی تبدیل شد و به سه منطقة رستم‌آباد پایین، رستم‌آباد وسط (ابتدای خیابان گرکانی تا ابتدای بزرگ‌راه صدر) و رستم‌آباد بالا تقسیم شد.
از رستم‌آباد قدیم هنوز کوچه‌هایی که عرض سه متر و کم‌تر از آن هم دارند باقی مانده‌است از جمله، کوچه‌هایی که در خیابان شهید فریدون‌خانی است. به‌طورکلی این منطقه تاحدی توانسته بافت شهری گذشته خود را حفظ کند. رستم آباد قدیم از چهار طایفه نوریان و رحیمیان و محسنیان و رکنی تهرانی تشکیل شده که باهم پیوند خوشاوندی دارند در منطقه رستم‌آباد دو قنات وجود دارد: یکی در رستم‌آباد بالا (دیباجی شمالی) و دیگری در رستم‌آباد پایین (دیباجی جنوبی) که قنات رستم‌آباد بالا مهم‌تر و پرآب‌تر است و آب آن از باغی به مساحت ۱۰۰۰۰ متر مربع می‌گذرد و پس ازآن به چند شاخه تقسیم می‌شود.
پلا
پـِلّا نام شهری یونانی در استان مقدونیه واقع در شمال کشور یونان است که در دوران باستان پایتخت مقدونیه باستان بود.
پلا زادگاه اسکندر مقدونی و پدرش فیلیپ دوم مقدونی بود. به روزگار سلوکیان محل سربازان ازکارافتادهٔ مقدونی بود. ساخت آن را به آنتیگون سردار اسکندر نسبت داده و گفته‌شده که آنتیگون نام همسر ایرانی سلوکوس یکم -آپاما- را بدانجا داد و این شهر را آپاما خواند.
نخستین بار در تاریخ هرودوت نامی از این شهر برده‌است و آن هم در بازگویی داستان لشکرکشی خشایارشا به تراکیه.
روم پس از سلوکیان بر این شهر چیرگی یافت و پایان کار شهر هم در روزگار امپراتوری بیزانس بوده‌است.
جلال اکبری
جلال اکبری کلیشادی (۱۴ تیر ۱۳۶۲ در اصفهان) وی در حال حاضر سرمربی تیم فوتبال نوجوانان سپاهان اصفهان می‌باشد و در اولین تجربه مربیگری اش نایب قهرمانی در لیگ کشور را صاحب شد.
جلال اکبری در پست دفاع چپ بازی می‌کند و یک بازیکن متعصب به سپاهان شناخته می‌شد. اکبری در فصل ۸۸–۸۹ با قراردادی به باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران پیوست. وی در شروع فصل ۹۰–۹۱ به تیم پاس همدان که در دسته یک بازی می‌کرد پیوست ولی در نیم‌فصل به‌طور توافقی از این تیم جدا شد.
۱۴۴||۱۱||۱۶||۱||۲۶||۰||۱۸۶||۱۲
اکبری عضو تیم ملی زیر ۲۳ دارنده مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ بود. او همچنین بعد از این مسابقات به تیم ملی برای بازی دوستانه با مکزیک دعوت شد.
اسکای‌کلد
اسکای‌کلَد یک گروه هوی متال بریتانیایی است که در سال ۱۹۹۰ توسط مارتین والکیر(خواننده) و استیو رمزی(گیتاریست) بنیان گذاشته شد. موسیقی اسکای‌کلَد تاثیر زیادی از موسیقی فولک گرفته‌است و از آن‌ها به‌عنوان یکی از گروه‌های پیشرو فولک متال یاد می‌شود.
نام گروه از واژه‌ای مربوط به آئین نوظهور پاگان/ویکا آمده و به گونه‌ای مراسم برهنه‌گرایی در آن آئین اشاره دارد که شرکت‌کنندگان برای تاکید به برابری انسان‌ها، در آن مراسم برهنه حضور پیدا می‌کنند. عنوان اسکای‌کلَد کنایه‌ای از این مسئله‌است که آسمان تنها پوشش بدن‌های برهنهٔ آن‌هاست. با توجه به متن آهنگ «اسکای‌کلد» در اولین آلبوم گروه، نام گروه می‌تواند اشاره‌ای به باورهای مذهبی و گرایش‌های اجتماعی اعضای بنیان‌گذار گروه هم باشد.
سبک‌های شعر کهن فارسی
سبک‌های شعر کهن فارسی، عنوانی است که به تقسیم‌بندی شعر کهن فارسی توسط ملک الشعرا بهار اشاره دارد. سبک در ادبیات عبارت است از روش و شیوه‌ای خاص که گوینده یا نویسنده، ادراک و احساس خود را با آن بیان می‌کند. سیروس شمیسا که خود نیز به سبک‌شناسی شعر و نثر ایران پرداخته است و کتاب‌هایی نیز در این زمینه به چاپ رسانده‌است بر این باور است این بهار بوده است که برای نخستین بار فن سبک‌شناسی را در ایران پایه گذاشته و کتاب «سبک‌شناسی یا تاریخ تطور نثر فارسی» یا همان سبک‌شناسی معروف نثر را نگاشته است. ظاهراً بهار نخستین کسی است که واژهٔ سبک را در شعر آورده‌است و شاعران پیش از او در این مورد از واژه‌هایی چون «طراز» و «طریق» و «شیوه» و امثال این‌ها استفاده می‌کردند.
نام‌گذاری این تقسیم‌بندی فاقد پایهٔ علمی معتبر است و در آن تنها به جنبهٔ مکانی آن توجه شده‌است و بر اساس بسیار بودن سرایندگان سبکی خاص در منطقه‌ای خاص می‌باشد. در دوران نیم قرن مشروطه خواهی سبک بازگشت ادبی رونق گرفت که در آن شاعرانی چون ملک الشعرای بهار، رهی معیّری، شهریار، نسیم شمال، ایرج میرزا، و بسیاری دیگر، بر سبک و قالب عمدتاً خراسانی و عراقی سرودند، اما با مضامین و مفاهیم روز اجتماعی.
شجره طریقت چشتیه
تلازمی شریعت و طریقت
تصوف در اصل به وجه عرفانی اسلام اطلاق می‌شود. مکتب تصوف را که تقریباً در همهٔ فرق و سلسله‌های تصوف وجود دارد بر چهارپایه می‌توان در نظر گرفت:
۱. رها شدن از حس ظاهری و بشری
۲. انجام تکالیف خاص (مثلاً ریاضات) برای رسیدن به مراحل سلوک
۳. کشتن نفس و خودخواهی
۴. اتصال و رسیدن به حقیقت الهی و فنای در وی
بزرگترین هدف یک صوفی آنست که تا حد توان به خدا نزدیک شده و خواست خود را قربانی خواست خداوند نماید؛ و بنابراین خداوند را در تصوف «معشوق» یا «محبوب» می‌خوانند و شخص صوفی که در پی خداست دوستدار و «عاشق» است. - در پنجم و ششم صدی هجری چند بزرگانی دین در خراسان قصبه چشت یک سلسله رشد و هدایت را ابتدا کردن این خانقاهی نظام بنامی سلسله چشتیه دوام گرفت- بزرگان این شاخ از سلسله چشتیه استن او از یکی با دیگری خرقه ارادت را گرفتن
الیوت کارتر
الیوت کارتر(به انگلیسی: Elliott Carter) آهنگساز آمریکایی سده بیستم، در ۱۱ دسامبر ۱۹۰۸ در نیویورک به دنیا آمد.
او موسیقی را در دانشگاه هاروارد، سپس در پاریس نزد نادیا بولانژه فراگرفت و در دانشگاه کلمبیا و مدرسه موسیقی جولیارد به آموزش آن پرداخت.
آشتایی او با چارلز آیوز و تشویقهای او الیوت کارتر را به سمت آهنگسازی کشاند. آثار او پیش از دهه چهل بیشتر زیر تأثیر آهنگسازان کلاسیک نو همچون ایگور استراوینسکی و پل هیندمیت قرار داشت اما در سالهای چهل او به سبک شخصی خود دست یافت.
الیوت کارتر در ۵ نوامبر ۲۰۱۲ در سن ۱۰۳ سالگی درگذشت.
ابراهیم شکوری
ابراهیم شکوری (۲۷ بهمن ۱۳۶۲) قائم مقام ,سخنگو و معاونت اجرایی سابق باشگاه فوتبال پرسپولیس بود. او بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران، باشگاه فوتبال پرسپولیس، باشگاه فوتبال سایپا و باشگاه فوتبال پیام مشهد بوده است. وی سرپرست پیشین و جوانترین دبیر کل فدراسیون فوتبال ایران است که در تاریخ ۹ فروردین ۱۳۹۹ مهدی محمدنبی جایگزین وی شد. او دارای مدرک لیسانس حسابداری ، فوق لیسانس مدیریت ورزشی و دکتری مدیریت ورزشی میباشد . به همرا ه سایپا در لیگ ۸۵-۸۶ قهرمان لیگ برتر و به همراه پرسپولیس دو دوره پیاپی قهرمان جام حذفی ایران شده است . پس از سه سال حضور در باشگاه پرسپولیس و انجام 64 بازی در سال ۱۳۹۱ به باشگاه فوتبال سایپا پیوست. و پس از پنج سال بازی در این تیم از فوتبال خداحافظی کرد. وی طی حکم مهدی تاج در تاریخ ۱۵ آذر ۱۳۹۷ به عنوان سرپرست دبیرکل فدراسیون فوتبال جایگزین محمدرضا ساکت شد. او قبل از استعفای ساکت، به عنوان معاون در کنار او فعالیت می‌کرد که با استعفای ساکت، جایگزین او شد. شکوری از سال ۹۶ ، مدیر مجموعه ورزشی شهدای چیتگر میباشد. در حال حاضر عضو کمیته فدراسیونهای AFC میباشد. ابراهیم شکوری در تاریخ ۲ شهریور ۱۴۰۰ رسما از سمت معاونت در باشگاه فوتبال پرسپولیس استعفا کرد. و راهی خدمت سربازی شد.
ابراهیم شکوری با نزدیک به ۲۰ سال تاخیر در حالی سرباز شده که در روزهای اخیر کمتر خبرنگاری پیدا می‌شد که شایعه پایان کار او در پرسپولیس به این دلیل را باور کند؛ بنابراین تا زمانی که خبر به صورت رسمی اعلام شد، هیچ خبرگزاری یا وبسایت معروفی آن را در خروجی اش قرار نداد اما در نهایت او امروز بندهای پوتین خود را گره زد و خدمت سربازی را از مرحله آموزشی آغاز کرد.
معادله معکوسه
معادله معکوسه معادله‌ای است که با معکوس‌کردن جوابش معادله برقرار باشد. یعنی اگر formula_1 در آن صدق می‌کند، معادله به ازای formula_2 یا formula_3 نیز برقرار باشد. در حالت اول معکوسه منفی و در حالت دوم معکوسه مثبت نامیده می‌شود.
لاگونا بیچ، کالیفرنیا
لاگونا بیچ یکی از شهرهای کوچک ایالت کالیفرنیا در کشور آمریکا است و در جنوب غربی کلانشهر لس آنجلس واقع شده است.
این شهر ساحل تفریحی مشهوری دارد و به جهت سواحل زیبایش، تابستان هرساله میزبان گردشگران زیادی است.
نبرد دربند پارس
نبرد دروازه پارسی نبردی بود که در نزدیکی بهبهان کنونی بین سپاهیان اسکندر بزرگ و سپاهیان پارس به فرماندهی آریوبرزن درگرفت. آریوبرزن موفق شد چندروز اسکندر را از پیشروی بازدارد، اما در نهایت اسکندر به وسیلهٔ اسرای جنگی، راهی به پشت خط پارسیان پیدا کرد.
افراد آریوبرزن را ۷۰۰ پیاده و ۴۰ سوار گفته‌اند. زمانی که لشکر اسکندر به دروازه‌ها می‌رسد، آریوبرزن و همراهانش از بالای دروازه سنگ‌های بزرگی به سمت آنان پرت می‌کنند که تعدادی از آنان کشته شده و باقی عقب‌نشینی می‌کنند. سرانجام چوپان یا کشاورزی محلی، راهی را برای دورزدن گذرگاه به اسکندر نمایش داد که به وسیله آن اسکندر توانست آریوبرزن و افرادش را محاصره کند. تمام قوای پارسی در پی این هجوم غافلگیرانه کشته شدند، اما آریوبرزن و چندتن از سوارکارن او موفق به فرار گشتند.
نویس (جعفرآباد)
نویس روستایی از توابع بخش قاهان شهرستان جعفرآباد در استان قم ایران می‌باشد.
رود سان خوان
میانگین آبدهی رود سان خوان ۵۶ مترمکعب بر ثانیه، طول آن ۵۰۰ کیلومتر و حوضه آبریز آن ۳۹۹۰۶ کیلومترمربع است.
شاخه‌های اصلی این رود، رودهای کالینگاستا، کاستانیو و ریو دلوس پاتوس می‌باشند که در شهر کالینگاستا در جنوب غربی ایالت به هم می‌رسند. پس از هم رسی، رود در مسیری رو به شرق از مبدأ روان می‌شود و پس از گذر از سد «اویوم» (با گنجایش ۴۴۰ میلیون مترمکعب در شهر سان خوان)، رود مندوزا به آن می‌پیوندد و در نزدیکی مرز ایالت‌های مندوزا، سان خوان و سان لوییز به رود دساگوادرو پیوسته و پس از آن به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
رود سان خوان در طول جریانش، به عنوان منبعی برای آبیاری استفاده می‌شود. هم چنین سد «اویوم» بر روی این رود مصارفی از قبیل ورزش‌های آبی و ماهیگیری دارد.
هاچال
رود هاچال رودخانه‌ای در ایالت سان خوان آرژانتین است که بخشی از حوضه رود دساگوادرو می‌باشد. این رود از اتصال دو رود بلانکو و ریو دلا پالسا در شمال غرب ایالت به وجود می‌آید و یکی از جریان‌های آبی دائمی با جریان متوسط ۹ مترمکعب در ثانیه به شمار می‌آید. حوضه آبریز این رود ۲۳۰۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد.
رود از سرچشمه اش ۷۵ کیلومتر به سمت جنوب، بر تنگه‌های مرتفع اطراف آند روان می‌شود، سپس با جریان به سمت شرق و طی مسافت ۴۰ کیلومتر طول در دره تنگی وارد شهر هاچال می‌شود. با ورود به این شهر مجدداً ۴۰ کیلومتربه جنوب جاری می‌شود و از شهرهای توکونوکو و مونیا عبور می‌کند و سرانجام پس از پیمودن ۱۰۰ کیلومتر به رود دساگوادرو می‌پیوندد.
همچنین دو سد بر روی این رود احداث شده است.
۱- سد کوئستا دل وینتو در ۴۰ میلومتری شهر هاچال با گنجایش ۱۳۶ میلیون مترمکعب. عمده مصارف آن تولید برق و آبیاری مزارع
۲- سد هیدروالکتریکی (تولید برق) سالتو دلا لوما در ۴ کیلومتری شمال غرب شهر هاچال
این رود به عنوان منبع، آب خانگی و مزارع را در مسیرهای هموار تأمین می‌کند اما به علت وجود مواد معدنی از قبیل بور و نمک، دارای کیفیت مناسبی نمی‌باشد
دساگوادرو
رود دساگوادرو نام عمومی رودی به طول ۱۵۱۵ کیلومتر است که در غرب آرژانتین جریان دارد. این رود در مسیر خود، نام‌های مختلفی به خود می‌گیرد.
حوضه آبریز دساگوادرو بر روی گسل واقع شده‌است که مساحتی در حدود ۲۶۰۰۰۰ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد. مبدأ این رود، چشمه‌ای در ارتفاعات آند (۵۵۰۰ متر)، در دامنه جنوبی کوه سررو بونته، در شمال استان لا ریوخا و در نزدیکی مرز با استان کاتامارکا می‌باشد. رود در لاریوخا با نام‌های «ریو دئورو»، «ریو بونته» و هاگه (خاگه) شناخته می‌شود. برمه خو و وینچینا دیگر نام‌های آن می‌باشند. اغلب شاخه‌های اصلی این رود از ارتفاعات آند سرچشمه می‌گیرند.
ابتدا رود به سمت جنوب شرق جریان می‌یابد، وارد ایالت سان خوان می‌شود و با رودهای سان خوان و هاچال پیوند می‌یابد. با جریانی به سوی مناطق کم عمق استان‌های مندوسا و سان لوئیس، مرداب گواناکاچه را پدیدمی‌آورد. پس از خروج از نواحی مردابی، با نام دساگوادرو و مرز طبیعی دو استان مندوسا و استان سان لوئیس شناخته می‌شود. با ورود به مندوسا، شاخه‌های تونویان، دیامانته و گوانداکل به آن می‌پیوندند. پس از ورود به استان لا پامپا رود آتوئل نیز به آن الحاق می‌یابد. در نواحی مرطوب و مردابی لاپامپاس نام چادیلئو (در زبان ماپوچه: رود شور) به خود می‌گیرد. پس از آن نیز زیر نام کوراکو به رود کلرادو می‌پیوندد.
رود کلرادو (آرژانتین)
رود کلرادو از هم رسی رود گرانده (ریو گرانده) با جریان آبی بارانکاس به وجود می‌آید و پس از گذر از ارتفاعات آند، و ورود به منطقه‌ای خشک و بایر، رود کوراکو در استان لا پامپا به آن ملحق می‌شود. بخش‌های جنوبی رود کلرادو در منطقه پاتاگونیا، مناطقی حاصلخیز و انبوه با جمعیتی پراکنده می‌باشد.
این رود مرزسیاسی بین استان‌های نئوکن و مندوسا و نیز ریو نگرو و لا پامپا را تشکیل می‌دهد. همچنین سدی بر روی این رودخانه برای تنظیم جریان آب در گذر از نواحی خشک و کم آب و تولید برق ساخته شده است.
شرکت پایانه‌های نفتی ایران
شرکت پایانه‌های نفتی ایران شرکت نفت و گاز ایرانی است، که در زمینه ذخیره‌سازی، بارگیری، انتقال، صادرات و واردات نفت خام، گاز طبیعی، میعانات گازی و فرآورده‌های نفتی، همچنین ارائه خدمات فراساحلی، پشتیبانی و ترابری دریایی فعالیت می‌کند.
شرکت پایانه‌های نفتی ایران در سال ۱۳۷۸ از دارایی‌های بخش ذخیره‌سازی، بارگیری و صادرات شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب در جزیره خارگ، توسط شرکت ملی نفت ایران تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون دارای ۶ پایانه صادراتی می‌باشد، همچنین مسئولیت صادرات میعانات گازی از میدان پارس جنوبی را نیز برعهده دارد.
پیشینه شکل‌گیری این شرکت به زمان راه‌اندازی اسکله صادراتی خارگ بازمی‌گردد و تا پیش از تأسیس شرکت بصورت رسمی در سال ۱۳۷۸، بعنوان منطقه خارک شناخته می‌شد، که یکی از مناطق هفت گانه زیرمجموعه مناطق نفت‌خیز جنوب محسوب می‌شد. شرکت پایانه‌های نفتی سازمانی عملیاتی است، که در حوزه‌های ذخیره‌سازی، اندازه‌گیری، ارائه خدمات آزمایشگاهی، عملیات صادرات و واردات نفت خام، فرآورده‌های نفتی و میعانات گازی و ارائه خدمات دریایی فعالیت می‌کند و مأموریت اصلی آن پشتیبانی و کمک به تداوم پایدار تولید نفت و گاز کشور، از راه فرایندهای عملیات دریافت، ذخیره‌سازی، امتزاج، اندازه‌گیری و سنجش کمی و کیفی، بارگیری و تخلیه (صادرات و واردات) نفت خام و مواد نفتی تولیدی و مبادله‌ای (سواپ)، عملیات پهلودهی و جداسازی کشتی‌های نفتکش و همچنین تکمیل و ارتقای زنجیره ارزش نفت‌وگاز کشور و ایفای نقش پایداری و انعطاف‌پذیری زنجیره تأمین انرژی ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی است. شرکت پایانه‌های نفتی دارای یدک‌کش‌های آتش‌خوار نیز می‌باشد.
رود پاراگوئه
رود پاراگوئه (به اسپانیایی و پرتغالی: ریوپاراگوای) رودی در جنوب مرکزی آمریکای جنوبی با درازای ۲۵۴۹ کیلومتر است که از برزیل، بولیوی، آرژانتین و پاراگوئه می‌گذرد. مبدأ این رود، ایالت ماتوگراسو در برزیل و ریزشگاه آن، رود پارانا در شمال ایالت کورینتس آرژانتین می‌باشد.
رود پاراگوئه از دیامانتینوی برزیل، به سوی جنوب غرب از شهر کاسه رس می‌گذرد. سپس به سوی جنوب از نواحی مردابی پانتانال در شهر کرومبا عبور می‌کند. پس از آنکه بخش کوچکی از مرز بین بولیوی و برزیل را تشکیل داد مجدداً به درون برزیل روان می‌شود. رود در شهر پوئرتو بائیا نگرا در پاراگوئه، مرز بین برزیل و پاراگوئه را تشکیل می‌دهد. با پیچی ملایم و طویل در جهت حنوب شرق، کشور پاراگوئه را به دو قسمت غربی و شرقی تقسیم می‌کند. قسمت غربی به نام گران چاکو منطقه‌ای نیمه خشک و بدون سکنه و قسمت شرقی منطقه‌ای انبوه و پرجمعیت.
پس از طی ۴۰۰ کیلومتر از مرکز پاراگوئه، در برخورد با رود پیلکومایو و گذر از شهر آسونسیون مرز بین آرژانتین و پاراگوئه را پدیدمی‌آورد. پس از آن ۲۷۵ کیلومتر به سمت جنوب غربی به رود پارانا می‌ریزد.
رود پاراگوئه با پوشش مساحت وسیعی که شامل جنوب برزیل، شمال آرژانتین، کل پاراگوئه و بخش‌هایی از بولیوی است، از مهم‌ترین رودهای دهانه آبریز ریورپلاته شناخته می‌شود. برخلاف بسیاری از رودهای حوضه پارانا، بر روی این رود سدی احداث نشده و رود تا مسافت قابل توجهی قابل کشتیرانی است. این امر، موقعیت بی نظیری به عنوان کریدورهای ترابری و تجاری، پل ارتباطی آبی برای کشورهای محصور در خشکی (پاراگوئه و بولیوی) به اقیانوس و ایجاد یک جاذبه جهانگردی برای رود فراهم ساخته‌است.
این رود در ماهیگیری و آبیاری کشتزارها مورد استفاده قرار می‌گیرد. طغیان‌های فصلی رود همچنین زندگی بسیاری از سکنه کناره‌های رود را مختل می‌کند .
رود دسه آدو
رود دسه آدو رودی در استان سانتا کروس آرژانتین است.
این رود از دریاچه بوئنوس آیرس در شمال غربی استان و از ارتفاعات آند سرچشمه می‌گیرد و پس از طی ۶۱۵ کیلومتر به سوی جنوب شرقی، به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
شاخه‌های مهم آن، رود پینتوراس و رود فنیکس می‌باشند.
از آب این رود در مسیرش، برای آبیاری مزارع بهره‌برداری می‌شود.
رود پینتوراس
رود پینتوراس رودی در پاتاگونیا ی آرژانتین است که از دره تنگ پینتوراس عبور می‌کند . پایگاه باستان‌شناسی کوئه وا دلاس مانوس در کنار این رود قرار دارد .
رود برمه خو
در نزدیکی مدار راس الجدی، رود به دو شاخه جنوبی و شمالی تقسیم می‌شود: شاخه جنوبی، برمه خیتو (برمه خوی کوچک) نام دارد که پس از پیمودن مناطق پرپیچ و خم و اغلب خشک از ایالت چاکو می‌گذرد. شاخه شمالی، تئوکو (برمه خوی نو) نام دارد که مرز بین ایالت‌های چاکو و فورموزا را پدید می‌آورد و سرانجام به رود پاراگوئه می‌پیوندد.
این رود در مسیر خود، رسوبات قرمزرنگی را حمل می‌کند و نیز توده‌های بی نظمی را به وجود می‌آورد که گاهی موجب تغییر جریان می‌شود.
این رود در زبان گوارانی، یپیتا (ypita) و در زبان بومی، تئوکو نام دارد. این رود را نباید با برمه خو، نام دیگر رود دساگوادرو (در بخش‌هایی از مسیرش) یکی دانست.
تقی رفعت
تقی رفعت (زاده ۱۲۶۸ خورشیدی تبریز - درگذشته ۱۲۹۹ خورشیدی) مدیر روزنامه تجدد و نشریه آزادیستان و از پیشگامان شعر نو در ایران بود. او از همراهان شیخ محمد خیابانی بود و یک روز پس از شکست قیام تبریز و کشته شدن شیخ محمد خیابانی در قریهٔ قزل دیزج (نزدیک شهر تبریز) در سن سی و یک سالگی با شنیدن خبر قتل شیخ انتحار کرد. تحصیلات خود را در استانبول انجام داد و در طرابوزان مدیر مدرسه ایرانیان به نام مدرسه ناصری شد. در ۱۳۳۵ (قمری) در جریان جنگ جهانی اول به تبریز آمد و در دبیرستان محمدیه این شهر به تدریس زبان فرانسه پرداخت. با شروع قیام شیخ محمد خیابانی به او پیوست و کارهای فرهنگی قیام را به عهده گرفت. در شعرهای خود از قواعد شعر کلاسیک فارسی فاصله گرفت. نمایشنامه‌هایی نیز نوشت که برخی در زمان خود او در تبریز به اجرا درآمدند. رفعت با زبان‌های ترکی و فرانسه آشنا بود و درعلوم جغرافیا و هندسه نیز دست داشت. آثار او که شامل اشعار و مقالات انتقادی و ترجمه‌هایی از زبان‌های فرانسه و ترکی عثمانی است هنوز گردآوری نشده‌اند.
ریو نگرو (آرژانتین)
ریو نگرو یا رود نگرو (در زبان اسپانیایی rio negro و به معنای رود سیاه) مهم‌ترین رود استان ریو نگرو در آرژانتین است.
این رود از اتصال دو رود لیمای و نئوکن به وجود می‌آید و از مرز استان نئوکن به سوی جنوب شرق و اقیانوس اطلس پیش می‌رود. ریو نگرو با تأمین آب باغ‌های میوه در استان، ۶۵ درصد سیب و گلابی کشور را به عمل می‌آورد. هم چنین مسابقات قایق‌رانی – کایاک- رگاتا دل ریو نگرو به طول ۶۵۳ کیلومتر در این رود برگزار می‌شود. سدهای کوچکی برای تولید برق بر این رود احداث شده‌است.
رنگ این رود برخلاف نام اصلی اش، متمایل به سبز است. نام نگرو (سیاه) در واقع، ترجمه واژه curu leuvu، نامی که بومیان ماپوچه به آن داده‌اند می‌باشد. در گذشته به علت وجود درختان بید در کناره‌های رود، بدان ریو دلوس سائوسس (رود بید) می‌گفتند.
ریو دلا پلاتا
ریو دلا پلاتا ("Río de la Plata") دهانه‌ای است که از هم‌رسی رود اروگوئه و رود پارانا در جنوب شرقی خط ساحلی آمریکای جنوبی به وجود می‌آید. این دهانه تا ۲۹۰ کیلومتر پس از اتصال دو رود، تا اقیانوس اطلس می‌یابد و بخشی از مرز بین دو کشور اروگوئه و آرژانتین را به همراه پایتخت‌های ساحلی این دو تشکیل می‌دهد. (بوئنوس آیرس در جنوب غرب و مونته ویدئو در شمال شرق)
حوضه آبخیزی که از شاخه‌های مهم ریورپلاته به وجود می‌آید (رودهای پاراگوئه، اروگوئه و پارانا) یک پنجم کل مساحت قاره را در بر می‌گیرد که شامل کل مساحت پاراگوئه، بخش‌هایی از اروگوئه، جنوب شرق بولیوی، جنوب و مرکز برزیل و شمال آرژانتین می‌باشد.
این دهانه همچنین محل انباشت میلیون‌ها مترمکعب گل و لای می‌باشد که توسط رودها حمل می‌شود.
ریو د لاپلاتا در زبان اسپانیایی به معنای «رود نقره‌ای» می‌باشد. در کشورهای انگلیسی زبان، این دهانه با نام ریورپلاته یا ریورپلات شناخته می‌شود.
ریو دلا پلاتا برای نخستین بار در سال ۱۵۱۶، توسط خوان دیاز د سولیس مشاهده شد. این دریانورد اسپانیایی که به همراه گروهی، در پی گذرگاهی بین اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام بودند در مکانی که امروزه بخشی از کشور اروگوئه (بخش اداری کولونیا) می‌باشد پیاده شدند. گروه توسط بومیان چارواس مورد حمله قرار گرفت. تنها، خدمه جوانی به نام فرانسیسکو دل پوئرتو از این حادثه جان سالم به در برد. وی بعدها توسط کشتی اکتشافی به فرماندهی سباستیان کابوتو به اروپا انتقال یافت.
اولین مستعمره اروپاییان در این منطقه، شهر بوئنوس آیرس بود که در فوریه ۱۵۳۶ توسط پدرو د مندوزا مشاهده شد.
در سال ۱۵۷۸ فرانسیس دریک (drake) از این منطقه دیدن کرد.
ریو دلا پلاتا زیستگاه گونه کمیابی از دلفین (دلفین لاپلاتا)، لاک پشت‌های دریایی و گونه‌های مختلف ماهی می‌با شد.
Wikipedia contributors, "Río de la Plata," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed November 30, 2009).
سالادو
رود سالادو (سالادو دل نورته – سالادوی شمالی: به معنی رود شور) رودی به درازای ۱۵۰۰ کیلومتر که از چند استان آرژانتین در آمریکای جنوبی می‌گذرد. سرچشمه این رود در استان سالتا و شاخه اصلی آن رود هورکونس و ریزشگاه آن، رود پارانا در استان سانتا فه می‌باشد.
سالادو تحت نام رود خورامنتو از ذوب توده‌های برفی در رشته کوه‌های آند در استان سالتا و نزدیکی استان کاتامارکا پدید می‌آید. سپس از شمال و از مرز استان توکومان با نام سالادو وارد استان سانتیاگو دل استرو می‌شود. هم چنین سدهایی مانند «کابرا کورال» بر روی این رودخانه ساخته شده‌است.
این رود و در جنوبش، رود دولسه، به‌طور مورب و در جهت حنوب شرقی، از زمین‌های خشک ایالت عبور می‌کنند.
ریوسالادو در ادامه جریان خود و گذر از چند کانال انحرافی، بستر معینی ندارد و در طول زمستان باتلاق‌هایی پدیدمی‌آورد. پس از پیمودن ۸۰۰ کیلومتر در ایالت سانتیاگو دل استرو، با نام سالادو دل نورته (سالادوی شمالی) وارد استان سانتا فه می‌شود و پس از آن به رود پارانا می‌پیوندد.
در تابستان‌های پرباران، این رود اغلب طغیان کرده و موجب بروز سیل می‌شود.
این رود را نباید با رود سالادوی جنوبی یکی دانست.
رود سالادو (بوئنوس آیرس)
رود سالادو یا سالادو دل سور (سالادوی جنوبی) () رودی واقع در شمال استان بوئنوس آیرس در آرژانتین است. حوضه آبریز این رود ۱۷۰۰۰۰ کیلومتر مربع است که بیش از نیمی از مساحت استان و نیز جمعیت یک میلیون نفر را در بر می‌گیرد. بارش سالانه در حوضه رود ۲۰۰۰ میلیمتر است که اغلب موجب بروز سیل در مناطق کم ارتفاع می‌شود.
این رود از دریاچه ال کانیار در مرز استان سانتا فه سرچشمه می‌گیرد و پس از طی ۶۴۰ کیلومتر به سمت جنوب شرق از طریق خلیج سامبورومبون (در ۱۷۰ کیلومتری جنوب بوئنوس آیرس) به اقیانوس اطلس می‌ریزد. رود در سر راه خود از نواحی مردابی و هم چنین از شهرهای هونین، روکه پرز و خنرال بلگرانو گذر می‌کند.
Wikipedia contributors, "Salado River (Buenos Aires)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Salado_River_(Buenos_Aires)&oldid=281914994 (accessed January 6, 2010).
رود مندوزا
میانگین آبدهی این رود ۵۰ مترمکعب بر ثانیه‌است که برای تأمین آب واحه‌های نواحی خشک به کار می‌رود. به علت وجود تندآب‌ها، مسابقات قایقرانی در فصل تابستان در این رود برگزار می‌شود.هم چنین سدهای «کاچئوتا اسپا» و «پوتره ریوس» علاوه بر ذخیره آب فراوان، از جاذبه‌های گردشگری حاشیه این رود می‌باشند.
رود آتوئل
طویل‌ترین رودخانه استان، دارای جریان متوسط ۳۱٫۸ مترمکعب بر ثانیه و حوضه‌ای به مساحت ۱۳۰۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد . سرچشمه این رود، دریاچه آتوئل است که با ذوب توده‌های برفی در ارتفاعات آند ( به ارتفاع ۳۲۵۰ متر ) به وجود می‌آید. این رود بین ماه‌های نوامبر تا مارس ( حوالی فصل تابستان ) به بیشترین مقدار خود می رسد .
آتوئل از جنوب غربی وارد شهر سان رافائل می‌شود و پس از آن، ذخیره آبی به مساحت ۹۶ کیلومتر مربع در پشت سد ال نیئوئیل پدید می‌آورد . سپس با ورود به دره‌ای تنگ (تنگه آتوئل) به درازای ۶۰ کیلومتر، و ایجاد تنداب‌هایی در این مکان، ارتفاع رود از سطح دریا از ۱۲۵۰ متر به ۷۰۰ متر می رسد . . از این تنداب‌ها در مسابقات قایقرانی – کانویینگ – استفاده می‌شود . تنگه آتوئل از جاذبه‌های جهانگردی با امکانات رفاهی می‌باشد .
آتوئل در ادامه مسیر خود، پس از پیچ و خمی به رود دساگوادرو می ریزد .
رود چوبوت
رود چوبوت رودی است که در منطقه پاتاگونیا و جنوب آرژانتین روان است. درازای این رود ۸۰۰ کیلومتر است که از استان چوبوت سرچشمه گرفته و در نزدیکی شهر راوسون، از طریق خلیج انگانیو به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
شاخه اصلی چوبوت در کاره راس و از ارتفاعات آند در ایالت ریونگرو می‌باشد. قبل از ورود به منطقه پیدرا پارادا، چند رود از جمله رود چیکو به آن می‌پیوندند. سپس در جهت شرق و به سوی شهر پاسو دل ساپو روان می‌گردد.
در ۱۲۰ کیلومتری غرب تره لو سدی با ارتفاع ۲۵۵ متر و مساحت ۷۰ کیلومتر مربع بر روی این رودخانه ساخته شده‌است.
به علت پهنای کم رود، میزان آبدهی آن بین خشکسالی و ترسالی از ۴ تا ۳۰ منرمکعب در ثانیه متغیر است. زمین‌های کناره رود چوبوت به هنگام طغیان دارای خاک حاصلخیزی است.
این رود به علت ماهی قزل آلا مشهور می‌باشد.
ریو گرانده (آرژانتین)
ریوگرانده از برخورد دو رود توردیو و کوبره از رشته کوه‌های آند (با ارتفاع ۴۶۰۰ متر از سطح دریا) سرچشمه می‌گیرد و سپس در مرز استان نئوکن به رود کلرادو می‌پیوندد. این رود در فاصله ۱۲۵ کیلومتری شهر مالارگه قرار دارد و مسیر آن را صخره‌های آتشفشانی تشکیل می‌دهد.
مای داینگ براید
مای دایینگ براید یک گروه دوم متال انگلیسی است.
این گروه در سال ۱۹۹۰ همراه ۲ گروه دیگر دوم متال (آناتما و پاردایز لاست) تأسیس شد. آن‌ها از اولین گروه‌های ژانر موسیقی دث/دوم بودند.
موسیقی دایینگ براید آرام اما با ریفهای بسیار سنگین گیتار همراه است.
آخماقیه
آخمقیه یا آخماقیه یکی از محله‌های قدیمی شهر تبریز است که در منطقهٔ ۷ شهرداری این شهر و در ۳ کیلومتری جنوب غرب میدان راه‌آهن و در کنار اتوبان تبریز به خسروشهر در همسایگی رواسان و اندیشه واقع شده‌است. این محله در گذشته از روستاهای پیرامون شهر تبریز بوده و پس از گسترش این شهر به‌عنوان یکی از محله‌های تبریز شناخته شده‌است. آخمقیه هم‌اکنون در جنوب غرب شهر و در ورودی آن قرار گرفته‌است.
امروزه منطقهٔ آخماقیه یکی از محلات تبریز و مرکز شهرداری منطقهٔ ۷ تبریز به نام شهرک شهید چمران است که در اراضی غربی و شرقی آن چندین واحد شهرک با بلوک‌های متعدد ساختمانی چون اندیشه و پونک و آپارتمان‌های جالبی که تضاد کامل با حاشیه‌نشینان این محله دارد احداث شده‌اند.
قایا یا قیه در زبان ترکی به معنی صخره و سنگ است و در لهجه استانبولی کایا (Kaya) تلفظ می‌شود. آخما به معنی ریزش کرده و روان شده‌است. آخار صفت چشمه و رود است به معنی جاری است.
آخماقیه یعنی «صخره ای که پایین آمده » (آخما + قیه) که گویا در منطقه رانش زمین بوده‌است و ما کلمهٔ لغت قیه به معنای صخره در زبان ترکی آذری خود در همه جای آذربایجان داریم چون موساقیه، جداقیه، قره قیه، ساری قیه، گوموش قیه." در کتاب‌ها نام آخماقیه «امین قالا» یا قلعه امین نوشته شده که در اسناد دوره قاجاریه به همین نام نوشته شده‌است ولی در تمام گفته‌های مردم آنچه تا حال شنیده شده فقط نام آخماقیه مطرح بوده‌است.
تا سال ۱۳۴۰ آخماقیه چسبیده بود به رواسان و لاله از شرق، به خلاجان و سردرود از غرب و به کرجان از جنوب و به محدوده راه‌آهن و کوجووار از شمال، ولی با تقسیم اراضی در اولین تزنامه برنامهٔ اصلاحات ارضی، اراضی آخماقیه تقسیم شد. باغ بزرگ امام جمعه میرزا جعفر آقا فروخته شد به وزارت صنایع برای احداث کارخانه تراکتورسازی فروخته شد. در سالهای بعد از جنگ تحمیلی و با ورود سایر مردم از اکثر نقاط آذربایجان رونق خاصی به این محله تاریخی گذاشته و باعث پیشرفت روزافزون این محله قدیمی و تبدیل آن از روستا به یکی از مناطق شهری تبریز شد. سابقه تاریخی آخماقیه همانند سرداری، کوجووار، حتی خود تبریز جالب توجه است. آثاری از بقایای قلعه‌ها دیوارها و گورستان تاریخی صدها سنگ نبشته قدیمی و چند مجسمهٔ قوچ که بزرگترین سنگ مربوط است به قبر خواجه امین الدین صدقه است و در حاشیه بالای دیواره‌های آن سنگ با خط ثلث نوشته «هذا تربت الاصدر المعظم صاحب الانعام والاحسان موفق للخیرات و المبرات خواجه امین الدین صدقه رحمة اله علیه وفات در ۱۰ شعبان ۷۱۲ قمری» که وی همزمان با سلطان محمود غازان خان بوده و مقرب درگاه وی بوده‌است. در میان گورستان بزرگ سنگ‌های قدیمی است که به اوایل اسلام نیز می‌رسد که با یک جستجو و تحقیق می‌توان به اساسی تاریخ آخماقیه پی برد.
آخماقیه به ۱۰ بخش اصلی تقسیم شده‌است:
از کوی‌های آخماقایا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
بارنج
باریش (بارنج) روستای سابق و محله بزرگ و آباد و معروف بارنج که اکنون واقع در منطقه یک شهرداری تبریز و بخشی در منطقه پنج شهرداری تبریز در گوشه شمال شرقی تبریز در کنار رود مهرانه‌رود بنا شده‌است. بارنج قبلاً روستای تاریخی بوده آثار چندی از بقایای آتشکده و قلعه و قبرستان در حوالی آن تا چندین سال پیش باقی بود.
بارنج آبادی بسیار پر رونقی بود که قسمتی از میوه جات و غلات شهر را در گذشته تأمین می‌کرد. مردمان این آبادی بسیار فعال و مهمان نواز و اهل فن و فنون آب و آبیاری و متخصص حفر قنات و حوالی آن کاریز بودند. بارنج و اراضی آن تا اصلاحات ارضی سال ۱۳۴۱ یک روستای آبادی بود که فقط اراضی آن زیر کشت غلات بود ولی در همین سال که مهاجرت روستاییان به شهر آغاز شد و اربابان و مالکان ثروتمند شروع به زمین خواری و بساز بفروشی کردند و زمین‌های مزروعی و باغات زیبا و سرسبز و باطراوت تبریز یکی پس از دیگری تفکیک و تخریب و اختصاص به شهری سازی یافت، سرمایه دار معروف تبریزی به نام مرحوم مرتضی رحیم زاده خوئی اولین بنیانگذار شهرک سازی در تبریز، تمام اراضی روستاری بارنج را در جنوب آن به بهای خیلی ارزان خریداری و شهرکسازی را شروع نمود و برای رونق دادن به این مسئله و تشویق مردم برای خانه سازی در اراضی بارنج که اکنون شهرک بزرگ و آباد و پررونق کوی ولیعصر است قسمتی از اراضی را در اختیار دانشگاه تبریز به‌طور رایگان برای احداث خوابگاه دانشجویی قرار داد و شهرداری تبریز و مسئولان شهری هم امکانات لازم را برای رفاه دانشجویان دانشگاه فراهم ساختند و به تدریج تمام اراضی بارنج به فروش رفته و تبدیل به شهرکی معروف شد که امروزه در گوشه شمال شرقی تبریز به نام کوی ولیعصر (ولیعهد سابق) قرار دارد.
مقصودیه
محلهٔ تاریخی–فرهنگی مقصودیه (محلهٔ ویترین خانه‌های تاریخی تبریز) یکی از محله‌های مرکزی، شاخص و معتبر منطقهٔ ۸ شهرداری تبریز است که در مجاورت کاخ شهرداری تبریز واقع شده‌است. مرکز محلهٔ مقصودیه بر اثر مسیرگشایی و ساختمان‌سازی از بین نرفته و از معدود مراکز محله‌های باقی‌مانده در شهر تبریز است. این محله در گذشته، یکی از برزن هاي محلهٔ نوبر بوده و کاخ شهرداری تبریز هم در محل گورستان نوبر احداث شده‌است.
مقصودبیگ پسر اوزون حسن آق‌قویونلو در زمان پایتختی تبریز بر دودمان آق‌قویونلو، بنایی در محل فعلی محلهٔ مقصودیه احداث کرد و از آن پس، این منطقه به افتخار پسر حسن پادشاه، مقصودیه خوانده شد.
برخی از خانه‌های تاریخی مقصودیه در دوره‌های تاریخی نظیر مشروطه، کانون نهضت‌های مردمی بوده‌اند:پیاده‌راه محلهٔ مقصودیه با ایجاد ۵ هزار متر مربع سنگفرش مورد بهره‌برداری قرار گرفته‌است. در این پیاده‌راه تاریخی از گلدان‌ها، نیمکت‌ها، تیرهای روشنایی و ساختمان نگهبانی با معماری سنتی استفاده شده‌است. همزمان با پیاده‌راه‌سازی خیابان اصلی مقصودیه، کوچه‌های منتهی به این خیابان نیز کف‌سازی شده‌اند. همچنین قرار است تندیس بزرگان شهر تبریز در این خیابان نصب شده و هفته‌بازار هنری نیز در آن برقرار گردد.
اهراب
اهراب یکی از محله‌های تاریخی شهر تبریز است. این محله در مرکز شهر و در مابین خیابان‌های امام خمینی، خیام، شریعتی و ۱۷ شهریور واقع شده‌است. در جریان انقلاب مشروطه، این محله از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین محله‌های شهر بوده و پناه‌گاه برخی از سران مشروطه بوده‌است. محلهٔ اهراب در حوزهٔ استحفاظی شهرداری منطقهٔ ۳ تبریز قرار گرفته‌است.
اهراب از محلات جنوب شهر تبریز است. از شمال به محله ویجویه (ورجی) و میارمیار و قره‌آغاج، از جنوب و از شرق به محله لیلاوا و از جنوب به محله گازران (گزاران) محدود است. مرکز آن میدان مسجد نجف بیک نایب (مسجد امام خمینی)، آراچورکچی خانا (نانوایی میانه) و چشمه باشی (سرچشمه) است. خیابان خیام از جنوب به شمال این محله را دو بخش کرده: بخش غربی آن خیابان قطران (باغات وزیرآباد و شاووا) (شاه آباد) و بخش شرقی محله اهراب محله بارناوا (بارون آواک) هستند.
محله اهراب ۸ مسجد دارد که معروف‌ترین آنها مسجد نجف بیک نایب (امام خمینی)، مسجد ملا علی‌اکبر، مسجد ملاحسین و مسجد میانه هستند. آبشخور این محله در قدیم قنات «خوجا میجان (خواجه مرجان)» و «خامت خان (خان محمدخان)»، بوده‌است.
به عقیده بهروز خاماچی، نام اهراب از دو بخشی «اَهْر + آب» تشکیل یافته‌است. «اَهْر» در لغت به معنای درخت زبان گنجشک و سخت چوب آمده‌است. بدین ترتیب «اهر یعنی درختان و درخت زبان گنجشک (قوش دیلی) که در کنار آب باشند یا زمین و منطقه‌ای که سراسر آن پوشیده از درخت زبان گنجشک باشد.» در تابستان سال ۱۳۹۴ دست‌اندرکاران شهرداری تبریز برای ساخت خیابانی تازه بیش از دو سوم زمینهای باغ بنکداریان محله اهراب تبریز را در هم کوبیدند و به دنبال زدودن باغ بنکداریان در اهراب تبریز نزدیک بود ساختمان قاجاری واقع در آن باغ بزرگ نیز فرو ریزد اما سرانجام ساختمان قدیمی باغ در جای خود باقی ماند و تنها زمین‌های باغ بنکداریان در هم کوبیده شد - در امتداد خیابان تازه راه اندازی شده در محله اهراب یک باب ساختمان و باغ بزرگ دیگری قرار دارد که زمان ساخت آن مربوط به عهد قاجار بوده و در سالیان پیش از انقلاب ۵۷ عمارت بزرگ درونی باغ وابسته به انگلیسی‌های ساکن تبریز بوده و در آنجا زبان‌های فرانسه و انگلیسی آموزش داده می‌شده از این رو اهالی اهراب از دیرباز آن مکان تاریخی را بریتیش اسکول biritish school می‌نامند، ولیکن سازه و باغ پیرامونی آن به دلیل ادامه مسیرگشایی برای تکمیل خیابان تازه راه اندازی شده در اهراب امروزه در آستانه نابودی قرار دارد
نادر میرزای قاجار این محله را برزنی از محله چرنداب نوشته‌است.
محلهٔ اهراب دو گورستان معروف داشت. یکی گورستان گجیل از سال ۱۳۰۴ شمسی در زمانی که امیرلشکر عبدالله خان طهماسبی فرمانده لشکر شمالغرب آذربایجان و استاندار از طرف رضاخان، که این گورستان قدیمی به باغ گلستان و گردشگاه عمومی تبدیل شد و دیگری گورستان شاووا (شاه آباد) بود که به پارک «آنا» تبدیل شد.
نام و لغت گجیل در برهان قاطع به فتح اول «گ» بر وزن رجیل به معنای محله و گورستانی در تبریز آمده‌است. سالخوردگان این محله، از اجداد خود سینه به سینه روایت کرده‌اند که مساحت گورستان گجیل ۶۰ خروار زمین بوده و ساکنان محلات ورجی، کوچه باغ، اهراب و میارمیار از این گورستان استفاده می‌کردند.
فولک متال
فولک متال یکی از گونه‌های موسیقی هوی متال است که در دههٔ ۹۰ میلادی در اروپا گسترش یافت. این گونهٔ موسیقی همان‌طور که از نام‌اش پیداست ترکیبی از هوی متال و عناصر موسیقی فولک است که شامل استفاده از سازهای موسیقی فولک و آواز خواندن به آن شیوه در قطعات متال است.
اولین گروهی که موسیقی فولک را با قطعات متال درهم آمیخت گروه انگلیسی اسکای‌کلد بود. آلبوم آغازین آن‌ها با نام "پسران خیره‌سر مام زمین" در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. پس از آن و تا سال‌های میانی دههٔ ۹۰ گروه‌های دیگری در مناطق مختلف اروپا و اسرائیل به فولک متال روی آوردند. در این میان، گروه ایرلندی Cruachan، گروه اسرائیلی ارفند لند و گروه آلمانی ساب‌وی تو سالی هرکدام پیش‌قراول گونه‌های متنوع فولک متال بر حسب بن‌مایهٔ موسیقایی مناطق مختلف شدند و زیرشاخه‌های سلتیک متال، اورینتال متال و مدیوال متال را پدید آوردند.
با وجود گروه‌های مختلف که از مناطق و اقوام گوناگون به این ژانر جدید پرداختند، فولک متال آن‌چنان که باید فراگیر نشد و تا اواخر دههٔ ۹۰ میلادی کم‌تر شناخته شده بود. در سال‌های آغازین قرن بیست و یک، فولک متال بالاخره به جایگاهی که شایسته‌اش بود دست یافت. از حرکت‌های مثال‌زدنی این دوره می‌توان از گروه‌های فنلاندی مانند فین‌ترول، انسیفروم، کرپیکلانی، توریساس و مون‌سارو نام برد.
از مشخصه‌های بارز فولک متال تنوع این گونهٔ موسیقی است و گروه‌های مختلف این ژانر هرکدام به سبک و سیاق خودشان ترکیب‌هایی متنوع از هوی متال و موسیقی فولک را ارائه می‌کنند. گسترهٔ وسیعی از سازهای موسیقی عامیانه توسط گروه‌هایی که در برخی موارد بیش از ۶ عضو برای نواختن قطعه‌ها دارند مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این میان گروه‌هایی هم هستند که به‌جای به‌کار گرفتن نوازندگان متعدد از کیبورد برای شبیه‌سازی نوای سازهای آکوستیک استفاده می‌کنند. در متن آهنگ‌های فولک متال اغلب به مضامینی مانند باورهای پیشا ترسایی(مسیحی)، طبیعت، خیال‌پردازی، اساطیر و تاریخ پرداخته می‌شود.
انجمن یوزپلنگ ایرانی
انجمن یوزپلنگ ایرانی یک سازمان غیردولتی زیست محیطی، مستقل و غیرانتفاعی است که از مرداد ماه سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را شروع کرده و برای حفظ آخرین بازمانده‌های یوزپلنگ ایرانی فعالیت می‌کند. محل دفتر مرکزی این انجمن در تهران است و حوزه فعالیت آن در سرتاسر کشور می‌باشد. همچنین، این انجمن به همکاری با سایر نهادهای فعال در زمینه حیات وحش در سطح بین‌الملل نیز می‌پردازد.
انجمن یوزپلنگ ایرانی خبرنامه‌ای با عنوان یوزنامه را جهت اطلاع‌رسانی پیرامون فعالیت‌های انجمن دربارهٔ یوزپلنگ و سایر گونه‌های حیات وحش و مسائل زیست‌ومحیطی ایران تهیه و توزیع می‌کند.
اهداف انجمن یوزپلنگ ایرانی عبارتند از:
اسکیلاکس
اسکیلاکس اهل کاریاندا دریانورد و کاشف یونانی‌تبار بود که در قلمرو امپراتوری پارس در قرن ششم پیش از میلاد در ناحیه کاریا در آسیای صغیر به دنیا آمد.
در حدود سال ۵۱۵ پیش از میلاد به دستور داریوش اول هخامنشی مسیر رود سند را از ناحیه گاندارا پیمود. او و همراهانش با پیمودن مسیر سند به دریا رسیدند و از آن جا غرب اقیانوس هند را طی کردند و به دریای سرخ رفتند. در آن رود سند به دریای محیط یا اقیانوس رسیدند و از دریای عمان تا دریای سرخ سوئز کشتی‌راندند و سی ماه پس از آغاز مأموریت بازگشتند و گزارش سفر را به داریوش دادند.
او شرحی از شهرها و جزیره‌های دریای مدیترانه نیز نوشته‌است و در آن از جزیره کرت نام برده‌است.
نام اسکیلاکس در جهان باستان شناخته بود و استرابون از او به عنوان «نویسنده قدیمی» یاد کرده‌است. رهنامهای از یونان باستان در دست است که در عنوانش (گمان می‌رود برای تجلیل) از او نام برده شده‌است.
در ترجمه‌های فارسی نام او را اسکولاخ، اسکولاکس، اسکیلاس، اسکیلاگس، از مردم کاروآندا، دوکاریاند، کاریاندی و کاریندا هم نوشته‌اند.
«داریوش بزرگ، شاهنشاه بزرگ هخامنشی هنگامی که می‌خواست بخش‌های باختری و خاوری شاهنشاهی خود را با یک راه آبی به هم بپیوندد، باید به آشکار کردن(: کشف) راه‌های آبی ناشناخته دست می‌زد. از این روی به «اسکولاکس کاریایی» اهل کاریاندا، فرمان داد با چند کشتی جنگی پارسی سراسر کرانه‌های دریایی شاهنشاهی را شناسایی کند و در این‌باره گزارش دهد. اسکولاکس از شهر گنداره –در خاور افغانستان امروزی- سفر خود را آغاز کرد. او رود کابل را در مسیرش به سوی خاور تا پیوستن به سند راند و از آن پس بر روی سند، رو به جنوب، خود را به اقیانوس هند رساند. وی با رسیدن به اقیانوس هند، در حالی که به سوی باختر می‌راند، کرانه‌های خلیج فارس تا «بندر کاریایی» در بنیشو (در نزدیکی خرمشهر کنونی) را بررسی کرد. او پس از این، دلیرانه آغاز به دور زدن دریاییِ شبه جزیره عربستان کرد، تا پس از سی ماه به «سوئز» کنونی رسید. اسکولاکس گزارش‌های کار خود را پس از بازگشت از مصر به داریوش بزرگ داد.»
ویژوالایزر
ویژوالایزر، گونه‌ای دستگاه نمایش تصویر است که مانند سه دستگاه اورهد، اسلاید و اوپک کار می‌کند.
بخش اصلی آننموو دوربین دیجیتال است که تصویری از صفحه زیر آن بر می‌دارد. با وصل کردن این دستگاه به دستگاه نمایش می‌توان تصویر را بر روی پرده یا دیوار انداخت تا جمع بزرگی بتوانند ان را ببینند. ویژوالایزر مجهز به تراشه ASIC می‌باشد که نمایش تصاویر با کیفیت بالا و بدون لرزش را فراهم می‌سازد.
از این دستگاه برای نمایش عکس، مطالب و نوشتار، اسلاید، فیلم نگاتیو، تصاویر رادیولوژی، تصاویر میکروسکوپ و طلق ترانسپرنسی در کلاس‌های آموزشی و سالن‌های کنفرانس و آمفی‌تئاتر استفاده می‌گردد.
جنسن اکلس
جنسن راس اکلس (به ) متولد ۱ مارس ۱۹۷۸م: بازیگر، تهیه‌کننده، کارگردان و خواننده آمریکایی است. او بیشتر برای ایفای نقش دین وینچستر در مجموعه تلویزیونی فانتزی ترسناک سی‌دابلیو، "سوپرنچرال" شناخته‌می‌شود که منجر به شناخت جهانی او شد. از دیگر نقش‌های تلویزیونی وی می‌توان به اریک برادی در مجموعه تلویزیونی "روزهای زندگی ما" که برای هنرنمایی خود چندین بار نامزد دریافت جایزه امی شد، الک در مجموعه علمی-تخیلی "فرشته تاریکی" و جیسون تیگ در مجموعه ابرقهرمانی "اسمالویل" اشاره کرد. اکلس در سال ۲۰۰۹ نقش اصلی فیلم "ولنتاین خونین من" را ایفا کرد که در گیشه بسیار موفق عمل کرد. او همچنین به عنوان صداپیشه در فیلم‌های پویانمایی "" در نقش جیسون تاد و "" در نقش بتمن حضور داشته‌است.
جنسن اکلس در ۱ مارس ۱۹۷۸ در دالاس تگزاس متولد شد و دارای تباری انگلیسی، ایرلندی و اسکاتلندی است. او فرزند «دونا جوآن» و «آلن راجر اکلس» است و برادری به نام جاشوآ دارد که سه سال از او بزرگتر است و خواهری به نام مکنزی که هفت سال از او کوچکتر است.اکلس در ریچاردسون، تگزاس بزرگ شد و در دبیرستان لوید وی.برکنر به تحصیل پرداخت. در ابتدا او قصد داشت در رشتهٔ پزشکی ورزشی در دانشگاه فناوری تگزاس تحصیل کند و فیزیوتراپیست شود ولی پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۹۶، به لس آنجلس نقل‌مکان کرد تا حرفهٔ بازیگری‌اش را آغاز کند.
اکلس پس از سه سال آشنایی، در نوامبر ۲۰۰۹ با دانیل هاریس، مدل و بازیگر آمریکایی، نامزد کرد. آنها در ۱۵ مه ۲۰۱۰ در دالاس ازدواج کردند.آنها یک دختر بنام جاستیس جی دارند که در ۳۰ می ۲۰۱۳ متولد شد و در ۳ دسامیر ۲۰۱۶ صاحب دوقلوهایی به نام زیپلین و ارو (یک دختر و یک پسر) شدند. او در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۸، کارخانه فمیلی بیزنس که با مالکیت برادر زن و همسر و خودش می‌باشد افتتاح کرد، وی نام کارخانه را که به معنی «شغل خانوادگی» می‌باشد را از روی شعار سریال سوپرنچرال گذاشت.
در سال ۲۰۱۹ جنسن اکلس به عنوان پادشاه Baccuus li در krewe رژه رفت.
حسین لشگری
حسین لشگری (زادهٔ ۲۰ اسفند ۱۳۳۱ تاکستان - درگذشتهٔ ۱۹ مرداد ۱۳۸۸ تهران) از خلبان‌های نیروی هوایی ارتش بود، که چند روز پیش از آغاز رسمی جنگ ایران و عراق اسیر شد و پس از ۱۸ سال اسارت در عراق به ایران بازگشت. او اولین ایرانی اسیرشده و آخرین اسیر آزادشدهٔ جنگ ایران و عراق است که در مجموع طولانی‌ترین مدت اسارت را در بین تمام اسیران این جنگ تحمل کرده است. پس از آزادی، سید علی خامنه‌ای، رهبر وقت جمهوری اسلامی ایران، از او با عنوان «سید الاسراء» نام برد.
لشگری روز ۲۰ اسفند سال ۱۳۳۱ در شهر ضیاءآباد از توابع شهرستان تاکستان واقع در استان قزوین زاده شد. بعد از دریافت دیپلم در قزوین، در سال ۱۳۵۰ برای انجام خدمت سربازی وارد لشکر ۷۷ خراسان ارتش شد. در سال ۱۳۵۱ به نیروی هوایی شاهنشاهی ایران وارد شد و در سال ۱۳۵۶ از دانشگاه خلبانی با درجهٔ ستوان‌دومی فارغ‌التحصیل گردید.
با شروع جنگ ایران و عراق پس از انجام ۱۲ مأموریت، سرانجام مجبور به ترک هواپیمایش که مورد اصابت موشک قرار گرفته بود، شد و در خاک عراق، به اسارت درآمد. دولت عراق مدعی بود هواپیمای وی ۱۹ شهریور ۵۹ و قبل از حمله عراق به خاک ایران ساقط شده‌است؛ لذا وی را بعنوان سند برجسته ای که نشانگر آغاز جنگ توسط ایران بود حتی پس از قطعنامه نگه داشت.
وی از آغاز جنگ تا زمستان ۱۳۵۹ در سلول انفرادی بود و پس از آن در مدت ۸ سال با حدود ۶۰ نفر دیگر از همرزمان در یک سالن عمومی و دور از چشم صلیب سرخ جهانی نگهداری شد. پس از پذیرش قطعنامه او را از سایر اسرا جدا نمودند و قسمت دوم دوران اسارت وی نیز ۱۰ سال به طول انجامید. لشگری پس از ۱۶ سال اسارت به نیروهای صلیب سرخ معرفی شد و دو سال بعد در ۱۷ فروردین ۱۳۷۷ به ایران بازگشت.
با موافقت فرمانده کل قوا در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ درجهٔ نظامی وی به سرلشکری ارتقاء یافت.
او در مصاحبه با رسانه‌های جمعی در سال ۱۳۸۷ (همزمان با سالروز ورود آزادگان به ایران) گفت:
حسین لشگری در بامداد روز دوشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۸۸ در بیمارستان لاله تهران درگذشت. در پی مرگ او محمود احمدی‌نژاد و میرحسین موسوی درگذشت او را تسلیت گفتند. پیکر او پیش از ظهر چهارشنبه ۲۱ مرداد در ستاد نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در مراسمی تشییع شد.