محوشدگی
محو شدگی به میزان تغییرات تضعیف یک سیگنال مدوله شده مخابراتی که در هنگام عبور از یک محیط مشخص تجربه می‌کند،محوشدگی گفته می‌شود. محوشدگی ممکن است با زمان، مکان یا فرکانس تغییر کند و معمولاً به صورت یک فرایند تصادفی مدل می‌شود. کانال محوشده(فیدینگ) کانالی است که محوشدگی را تجربه می‌کند. در سیستم‌های بی سیم محو شدگی ممکن است مربوط به انتشار چند مسیری (محو شدگی چند مسیری) یا در اثر سایه (موانعی که در انتشار موج اثر می‌گذارند) باشد.
وجود اجسام منعکس‌کننده در محیط انتشار امواج بین فرستنده و گیرنده سبب ایجاد چند مسیر برای سیگنال ارسالی می نماید. در نتیجه، در گیرنده ما شاهد چند نمونه نیمه منطبق بر هم از یک سیگنال ارسالی می‌باشیم که از مسیرهای مختلف دریافت می‌شوند. هر سیگنال تضعیف، تأخیر و شیفت فازی متفاوتی را تجربه خواهد کرد. این می‌تواند سبب تداخل سازنده یا مخرب، یا به نوعی تقویت یا تضعیف در توان گیرنده باشد. تداخل مخرب قوی را معمولاً محوشدگی عمیق می نامیم و با توجه به تأثیر زیادش بر نسبت سیگنال به نویز ممکن است گاهی سبب خرابی داده شود.
مدل‌های محوشدگی کانال معمولاً برای نشان دادن اثرات انتقال الکترومغناطیسی اطلاعات در فضا در شبکه‌های سلولی و محیط‌های انتشار داده استفاده می‌شود. همچنین از این مدل‌ها برای نشان دادن اثرات اعوجاج آب در مخابرات آکوستیک زیر آب نیز استفاده می‌شود. از دید ریاضی، محو شدگی را با معمولاً به صورت توابع تغییر پذیر با زمان در اندازه و فاز سیگنال ارسالی، مدل می‌کنند.
اصطلاح محوشدگی سریع یا کند مربوط به نرخی می‌باشد که اندازه و فاز سیگنال توسط کانال تغییر می‌کند. همدوسی زمانی معیاری می‌باشد برای حداقل زمان لازم تا تغییر اندازه کانال نسبت به حالت قبلی خود ناهمبسته شود. یا به گفته دیگر حداکثر زمان لازم برای اینکه اندازه فعلی به مقدار قبلیش وابسته باشد. به زبان ساده همدوسی زمانی، مدت زمانی است که اندازه و فاز گین کانال تقریباً تخت (ثابت) است یعنی گین کانال در این مدت تغییرات زیادی ندارد.یک مزیت محوشدگی سریع این است که با توجه به تغییرات زیاد کانال در دوره تناوب سمبل، گیرنده می‌تواند از مزایای دایورسیتی زمانی استفاده کند تا احتمال خطای سیستم را کاهش دهد و خود را در برابر محوشدگی‌های عمیق ایمن تر نماید. پارامتر همدوسی زمانی را می‌توان بر اساس گستردگی داپلر که متاثر از حرکت اجسام در کانال می‌باشند و بر اساس شیفت داپلر محاسبه نمود.
در حالت کلی همدوسی زمانی را می‌توان بر اساس رابطه پایین محاسبه نمود که در آن formula_1 همدوسی زمانی و formula_2 گستردگی داپلر می‌باشد: البته این یک رابطه تقریبی می‌باشد.
با توجه به اینکه فرکانس حامل سیگنال تغییر می‌کند، اندازه دامنه تفاوت خواهد کرد.همدوسی پهنای باند فاصله فرکانسی بین دو سیگنال را که محوشدگی ناهمبسته‌ای را تجربه می‌کنند را نشان می‌دهد. در محوشدگی فرکانس گزین شرایط برعکس می‌باشد و فرکانس‌های مختلف سیگنال دامنه‌های متفاوتی را تجربه خواهند کرد.
در حالت فرکانس گزین به دلیل اینکه فرکانس‌های مختلف تجربه‌های متفاوتی دارند احتمال قرار گرفتن کامل سیگنال در محوشدگی عمیق کاهش می یابد. مدولاسیون‌های CDMAو OFDM به خوبی از این دایورسیتی فرکانسی برای مبارزه با محو شدگی استفاده می نمایند.مثلاً در OFDM ما پهنای باند را به زیر حامل‌های متعددی تقسیم می‌کنیم تا در هر زیر حامل که یک اطلاعات خاص روی آن قرار می‌گیرد در یک دوره تناوب سمبل دامنه در حوزه فرکانس ثابت باشد یا اینکه زیر حامل‌هایی که دچار محوشدگی عمیق شده‌اند را مورد استفاده قرار ندهیم. در CDMA نیز به کمک گیرنده‌های شن کش می‌توانیم از مزایای این استقلال استفاده نمائیم.
کانال‌های دارای محو شدگی را توسط یک سری مدل‌های توزیع احتمالی نمایش می‌دهیم که مطرح‌ترین آنها: می باشد.
کانال رایلی حالت خاصی از کانال با محوشدگی رایسی می‌باشد.
اثر محوشدگی را می‌توان با دایورسیتی ترکیب نمود تا در گیرنده تجربه فیدینگ‌های مستقل را به صورت همدوس ترکیب نموده و به این ترتیب احتمال خطای سیستم را کاهش داد. راه‌های کلی که می‌توان با محوشدگی مبارزه کرد عبارتند از: