یوفو (گروه موسیقی)
یوفو یک گروه هارد راک و هوی متال انگلیسی است که در ۱۹۶۹ در لندن شکل گرفت. یوفو گروهی است که دوران فعالیتش از انتقال بین سه سبک هارد راک، هوی متال و موج نو هوی متال انگلیسی شکل گرفته‌است. موسیقی یوفو در دههٔ ۸۰ میلادی بر روی موسیقی بسیاری گروه‌ها تأثیر گذاشته‌است از جمله می‌توان به استیو هریس از آیرن میدن، کرک همت از متالیکا و دیو ماستین از مگادث اشاره کرد.
در رده‌بندی ۱۰۰ گروه برتر هارد راک وی‌اچ‌وان، نام یوفو در رده ۸۴ قرار گرفته‌است.
در اوت ۱۹۶۹ فیل مگ خواننده، میک بولتون نوازنده گیتار، پیت وی نوازنده گیتار باس و اندی پارکر نوازنده درامز گروه یوفو را تشکیل دادند. هوکاس پوکاس نامی بود که ابتدا برای گروه انتخاب شد ولی در اکتبر ۱۹۶۹ گروه به احترام کلابی در لندن که آن‌ها در آن با نوئل مور ملاقات کردند و او برای آن‌ها ترتیب عقد یک قرارداد برای ضبط موسیقی شان با شرکت Beacon Records داد، نام گروه را به یوفو تغییر نام داد. اولین آلبوم آن‌ها "UFO ۱" نام گرفت که در ۱۹۷۰ منتشر شد. آلبوم سبک بلوز و هارد راک داشت. انتشار آلبوم موفقیت‌هایی را برای گروه در ژاپن و آلمان به همراه داشت. آلبوم "Flying" در ۱۹۷۱ توسط گروه منتشر شد و این آلبوم هم به موفقیت‌هایی دست یافت.
دوران ابتدایی موسیقی یوفو بسیار تحت تأثیر موسیقی سبک اسپیس راک قرار داشت بخصوص این موضوع در آلبوم دوم گروه به راحتی قابل تشخیص است. البته گروه بعدها از این سبک را رها کرد. در ژانویه ۱۹۷۲ میک بولتون از گروه جدا شد و یوفو تلاش برای پیدا کردن یک نوازندهٔ گیتار جدید را آغاز کرد.
پس از امتحان چندین نوازنده گیتار مختلف سرانجام ژوئن ۱۹۷۳ مایکل شنکر از گروه اسکورپیونز به گروه پیوست. پیوستن شنکر به اعتقاد بسیاری از منتقدان سرنوشت یوفو را عوض کرد و امروز یوفو این شهرت را مدیون اوست. مایکل شنکر آن زمان فقط ۱۶ سال داشت ولی نوازنده‌ای استثنایی بود. گروه با همراهی عضو جدید با یک شرکت نشر جدید به نام Chrysalis Records و یک تهیه‌کننده جدید شروع به کار کرد. آلبوم "Phenomenon" در می ۱۹۷۴ با ۱۰ قطعه منتشر شد. در این آلبوم یوفو سبک اسپیس راک را کنار گذاشت و آلبوم شامل قطعاتی بود که هواداران آن را بسیار دوست می‌دارند تا حدی که قطعه "Doctor Doctor" توسط آیرن میدن زمانی که بلیز بایلی خواننده گروه بود، به صورت دوباره نوازی اجرا شد. در زمان اجرای تور "Phenomenon" به‌طور موقت پائول چپمن نوازنده گیتار سابق گروه اسکید رو به گروه پیوست اما در ژانویه ۱۹۷۵ از گروه جدا شد.
ژوئیه ۱۹۷۵ یوفو آلبوم "Force It" را منتشر نمود. این آلبوم چهرمین آلبوم استودیویی گروه بود. آلبوم "Force It" موفق شد در چارت ایالات متحده آمریکا به مقام اول دست بیابد. این آلبوم شامل ۹ قطعه بود. در ۱۹۷۶ آلبوم دیگری به نام "No Heavy Petting" ضبط و منتشر شد و اولین آلبوم یوفو لقب گرفت که در آن کیبورد در آن نقش داشت. در این آلبوم دنی پیرونل نوازندگی کیبورد را بر عهده داشت (پیرونل در اوت ۱۹۷۵ از گروه جدا شد). برگزاری تور برای این دو آلبوم باعث شد تا یوفو در آمریکا و انگلستان به شهرت برسد.
پس از تغییراتی پیاپی برای نوازندگی کیبورد، سرانجام در ژوئیه ۱۹۷۶ پائول ریموند نوازنده کیبورد و گیتار به گروه پیوست. در ۱۹۷۷ یوفو آلبوم "Lights Out" را به هواداران خود عرضه نمود، آلبومی که به اعتقاد بسیاری از منتقدان نقطه اوج یوفو محسوب می‌شود. این آلبوم موفق شد تا در چارت مجله بیلبورد به مقام ۲۳ برسد.
پس از یک دور موفقیت‌آمیز اعضای گروه دوباره در استودیو جمع شدند و آلبوم "Obsession" را ضبط و منتشر کردند. پس از انتشار آلبوم گروه توری را در آمریکا برگزار کرد و آلبوم اجرای زنده "Strangers In The Night" را منتشر کرد، آلبوم موفقی که در چارت بریتانیا مقام اول را از آن خود کرد.
در اواخر دههٔ ۷۰ میلادی مایکل شنکر به علت مشکلات شخصی به الکل پناه برد، امتداد این مسئله باعث کشمکش‌ها و مشکلاتی میان شنکر و مگ شد. سرانجام در اکتبر ۱۹۷۸ شنکر گروه را ترک گفت و برای مدت کوتاهی دوباره به اسکورپیونز پیوست و پس از آن گروه مایکل شنکر را تشکیل داد.
پس از جدایی شنکر، یوفو دوباره از پائول چپمن برای نوازندگی گیتار دعوت کرد. پس از پیوستن چپمن به گروه، در ژانویه ۱۹۸۰ گروه آلبوم ای پی "No Place To Run" را منتشر ساخت. این آلبوم توسط تهیه‌کننده آلبوم‌های بیتلز یعنی جرج مارتین تهیه شد اما آلبوم موفقیتی کسب نکرد. پس از برگزاری تور این آلبوم پائول ریموند از گروه جدا می‌شود و جای خود را برای چند ماه به جان اسلومن از اوریا هیپ می‌دهد و پس از آن نیل کارتر نوازنده گیتار وایلد هورسز به گروه می‌پیوندد. آلبوم "The Wild, The Willing And The Innocent" در ۱۹۸۱ با تهیه‌کنندگی خود یوفو در سبک پاپ راک که آن زمان متدوال بود منتشر می‌شود. آلبوم در بریتانیا تا حدی موفق به نظر می‌رسد.
در فوریه ۱۹۸۲ یوفو آلبوم "Mechanix" را منتشر ساخت. چندی بعد نوازنده گیتار باس گروه، پیت وی، گروه را ترک گفت و جای خود را به بیلی شیهان افسانه‌ای داد. در ۱۹۸۳ یوفو آلبوم "Making Contact" را منتشر کرد اما این آلبوم هم از لحاظ تجاری و منتقدین شکست خورد. شکست‌های پیاپی پس از رفتن شنکر از گروه، اعضا را به این نتیجه رساند که باید گروه را تعطیل کنند.
دو سال بعد فیل مگ دوباره یوفو را با اعضایی جدید راه انداخت و "Misdemeanor" را منتشر ساخت. این آلبوم در واقع دنباله آلبوم ای پی "Ain't Misbehavin"' بود که در ۱۹۸۸ منتشر شد. گروه با اعضای جدید هم موفق نبود پس دوباره گروه تعطیل شد.
سال ۱۹۹۲ مگ و وی تصمیم بر آن گرفتند تا با استفاده از کلایو ادوارد و لارن آرچر یوفو را دوباره تشکیل دهند. آلبوم "High Stakes & Dangerous Men" در همان سال با اعضای جدید، منتشر شد. در ضبط و انتشار این آلبوم گروه از یک ناشر مستقل تقریباً کوچک و ناشناس استفاده کرد، آلبوم برای تشویق دوباره گروه برای ادامه همکاری کافی بود. در ادامه دوباره یوفو با چهرهٔ دههٔ ۷۰ خود ظاهر شد و شنکر دوباره به گروه پیوست. آلبوم "Walk on Water" در ۱۹۹۵ با حضور مجدد مایکل شنکر منتشر شد. سال ۲۰۰۰ یوفو آلبوم "Covenant" را منتشر نمود که در این آلبوم هم شنکر نقش نوازنده گیتار را بر عهده داشت. آلبوم "Sharks" در ۲۰۰۲ میلادی منتشر شد، این آلبوم آخرین باری بود که شنکر با گروه همراه بود، در میانه برگزاری تور این آلبوم شنکر از گروه جدا شد و دوباره گروه به حالت تعلیق درآمد.
سال ۲۰۰۲ پس از جدایی شنکر یوفو از نوازنده گیتار استثنایی دیگری به نام وینی مور دعوت کرد تا به گروه بپیوندد و او هم این پیشنهاد را پذیرفت. سال ۲۰۰۴ هجدهمین آلبوم یوفو با نام "You Are Here" توسط شرکت SPV منتشر شد. وینی مور نوازندگی گیتار را بر عهده داشت و همچنین جیسون بونام که نوازنده درامز جدید گروه بود در این آلبوم نقش نوازندگی درامز را بر عهده داشت. در سپتامبر ۲۰۰۶، یوفو آلبوم "The Monkey Puzzle" را منتشر نمود. آلبوم بعدی آن‌ها که بیستمین آلبوم استودیویی یوفو است در ژانویه ۲۰۰۹ با نام "The Visitor " منتشر شد، در ضبط این آلبوم نوازنده گیتار باس اصلی گروه یعنی پیت وی به دلیل مشکلات سلامتی و بیماری حاضر نبود.