hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
دفاع هندی شاه
دفاع هندی شاه یکی از گشایش‌های بازی شطرنج است که با حرکت‌های 1. d4 Nf6 2. c4 g6 در شروع بازی آغاز می‌شود.
سه انتخاب اصلی برای حرکت سوم سفید Nc3 و Nf3 و g3 است و در صورت پاسخ d5 سیاه دفاع گرونفلد پدیدار می‌شود که یک شاخه گشایشی جداگانه است. در هندی شاه سیاه معمولاً بازی را با Bg7 و d6 پیگیری می‌کند.
دفاع هندی شاه از گشایش‌های حاد و تندوتیز و پیچیده شطرنج است. در این بازی سیاه اجازه می‌دهد که مرکز به تصرف سفید درآید و سپس با سوارهای خود به آن فشار آورد. این دفاع از دهه ۱۹۳۰ و با بازی‌های سه بازیکن معروف اوکراینی آیزاک بولسلاوسکی، کنستانتین وپولسکی و دیوید برونشتین مورد توجه قرار گرفت و از گشایش‌های محبوب قهرمانان جهان گری کاسپاروف، بابی فیشر، میخائیل تال و تیگران پتروسیان بوده است.
شاخهٔ اصلی هندی شاه با 3.Nc3 Bg7 4.e4 d6 5.Nf3 0-0 6.Be2 e5 ادامه پیدا می‌کند.
دید مسیحیت نسبت به عیسی
عیسی در بنمایهٔ مسیحی پسر، اقنوم دوم تثلیث، محسوب می‌گردد. بر اساس تئولوژی مسیحی پسر همذات با پدر و روح القدس بوده و به عنوان یکی از سه شخصیت و ابعاد خدای یگانه مشخص می‌گردد. پسر را معمولاً بعد حلولی خدا و تجلی پدر می‌دانند.
نوره
نوره
نوره یا (واجبی) پودری است متشکل از زرنیخ، فسفر، گوگرد و آهک که برای پاکسازی بدن از مو های زائد به کار میرود.
ضد عفونی کننده و پاک کننده و نرم کننده پوست و دارای ماده ای فوق العاده برای درمان سرطان است. این ماده از ترکیب آهک و زرنیخ تشکیل شده که آن را به کانادا و آلمان صادر می کنند تا از آن آرسنیک تری اکساید تهیه کرده و به عنوان داروی ضد سرطان به کار رود. در واقع استفاده از نوره یک نوع شیمی درمانی سالم و طبیعی و بدون عوارض است.
نوره را داخل پارچۀ نخی ریخته و داخل کاسۀ آب جوش بگذارید حدود ده دقیقه که گذشت و پارچۀ محتوی نوره به خوبی خیسانده شد آب را خالی کرده و از خمیر نوره که داخل پارچه است استفاده کنید. برای هر فرد مدت زمان مناسب مصرف آن تا وقتی است که مو از بدن جدا شود. واجبی یا نوره را باید روی پوست خشک بگذارید، یعنی قبل از خیس شدن بدن و به غیر از سر و صورت، می توانیم در تمامی بدن استفاده کنیم. قرار دادن نوره روی پوست خیس، باعث سوزاندن پوست می شود.قبل از خیس کردن پوست در حمام باید پودر نوره را با مقداری آب گرم مخلوط کرده و روی پوست بگذارید و نباید مدت طولانی روی پوست باشد و مدت زمانی که مو براحتی کنده می شود، بسته به پوست افراد کفایت می کند که حدود ده دقیقه میباشد.
سهم
سهم، قطعه‌ای از سرمایه یک شرکت است. هر سهم، نشان‌دهنده یا نمایندهٔ کوچکترین واحد مالکیتی، در یک شرکت یا کارخانه است. دارندهٔ هر سهم یا سهام‌دار، به همان نسبتی که سهام در اختیار دارد، در مالکیت شرکت یا بنگاه تولیدی شریک است. برای مثال، اگر شرکتی به تعداد دو میلیون سهم منتشر کرده و شخصی مالک دو هزار سهم در این شرکت باشد، او یک‌هزارم از مالکیت این شرکت را در اختیار دارد.؛ از نظر ماهیت آورده
؛ سایر انواع سهام
؛ از نظر شکل
لیلیت پیپویان
لیلیت پیپویان معمار، ترانه‌سرا و خوانندهٔ ارمنی است.
او در خانواده‌ای هنرمند متولد شد. مدتی در مدرسه تخصصی موسیقی اسپندریان به فراگیری موسیقی پرداخت و پس از پایان این دوره، در دانشگاه به تحصیل در رشتهٔ اصول نظری و تاریخ معماری ارمنستان مشغول شد و با کسب مدرک دکترا از آنجا فارغ‌التحصیل شد.
او تا به امروز ۴ آلبوم به صورت انفرادی و گروهی منتشر کرده‌است. تاثیرات فرهنگ خاورمیانه‌ای و شعر و موسیقی ارمنی، در آثار لیلیت آشکارا نمود دارد. او تابحال در کشورهای ارمنستان، سوئیس، ایالات متحده آمریکا و سوریه اجراهایی داشته‌است. لیلیت به همراه همسر و دو فرزندش در ایروان زندگی می‌کند.
رسانه سرد
در فرهنگ ارتباطات، رسانهٔ سرد اصطلاحی است برای اشاره به رسانه‌هایی که مخاطب برای دریافت پیام آن‌ها، به تمرکز فراوان احتیاج دارد. این اصطلاح را مارشال مک‌لوهان ابداع کرده‌است. طبق آرای او، به رسانه‌هایی عنوان رسانهٔ سرد داده می‌شود که لازم است کاربران هنگام استفاده از آن‌ها، به نهایت تمرکز حواس تن دهند تا محتوا را بهتر کسب کنند. از جمله رسانه‌هایی که مک‌لوهان در این باره نام می‌برد، تلویزیون است.
رسانه گرم
در فرهنگ ارتباطات، رسانهٔ گرم اصطلاحی است برای اشاره به رسانه‌هایی که مخاطب در برخورد با آن‌ها، احتیاج به تمرکز فراوان ندارد؛ برای مثال عکس، رادیو و سینما، وسایل ارتباطی گرم هستند چراکه نحوهٔ انتقال و عرضهٔ پیام و معنی، از وضوح بالا برخوردار است. این اصطلاح را مارشال مک‌لوهان ابداع کرده‌است. طبق آرای او، به رسانه‌هایی عنوان رسانه گرم داده می‌شود که کاربران آن‌ها، نیازی به تمرکز شدید حواس ندارند، و رسانه قادر است بار معنایی خود را به روشنی منتقل سازد. از جمله رسانه‌هایی که مک‌لوهان در این‌باره نام می‌برد رادیو است. همچنین مک‌لوهان، جوامع را نیز به "دو دستهٔ سرد و گرم" تقسیم می‌کند. وی، جوامع کم‌سواد را جامعهٔ سرد و جامعهٔ اروپایی را جامعهٔ گرم می‌نامد.
شهرهای فدرالی روسیه
فدراسیون روسیه از ۸۳ واحد فدرال تشکیل می‌شود که ۳ تای آن‌ها شهر فدرال هستند:
این دو شهر مهمترین و بزرگترین شهرهای روسیه هستند و هر دوی آنها در غرب کشور قرار دارند. سن پترزبورگ تا سال ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود و از آن هنگام تاکنون مسکو پایتخت روسیه است. البته پس از الحاق کریمه به فدراسیون روسیه شهر سواستوپول نیز شهر فدرال شد، اما بسیاری از کشورها مالکیت روسیه بر شبه جزیره کریمه را به رسمیت نمی‌شناسند.
ناحیه‌های خودگردان روسیه
اوکروگ خودگردان که اصطلاحاً به آن ناحیه خودگردان هم گفته می‌شود.
هم کنون ۴ اوکروگ خودگردان در خاک روسیه تعریف شده‌است که عبارتند از:
۱. چوکوتکا ۲. خانتیا-مانسیا ۳. ننتسیا ۴. یامالو-ننتس
در سال ۱۹۹۰ میلادی روسیه دارای ۱۰ اوکروگ خودگردان به شرح زیر بوده‌است:
ویخر
موشک ویخْر ، موشکی ضد تانک، هوا به زمین و کوتاه‌برد است که با لیزر هدایت می‌شود.
موشک ویکهرم برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ و در نمایشگاه هوایی فارنبورو (Farnborough) به نمایش گذاشته شد. این موشک قابل استقرار و بکارگیری به وسیلهٔ بالگرد کوکوم بوده و هر بالگرد می‌تواند ۱۲ فروند از این موشک‌ها را حمل کند.
حمید عبدالملکی
حمید عبدالملکی (زاده ۱۳۳۰) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، صداپیشه و عروسک‌گردان ایرانی است.
حمیدرضا عبدالملکی در ارومیه به دنیا آمد. او دانش‌آموختهٔ دانشکده هنرهای دراماتیک است و در سال ۱۳۵۶ تحصیلات‌اش در این دانشکده را به پایان برد. عبدالملکی در سال ۱۳۶۰ برای اولین بار در فیلم "کچل کفتر" باز جلوی دوربین رفت. در دهه هفتاد به فرانسه مهاجرت کرد.
سهم عادی
سهام عادی سندی است که نشان می‌دهد یک سرمایه‌گذار، مالک درصد معینی از یک شرکت است، و درصد معینی از سود شرکت، و مزایای دیگری که به سهامداران تعلق می‌گیرد را دریافت خواهد کرد.
دارندگان سهام عادی، مالکان اصلی شرکت بوده، و از حقوق و مزایای زیر برخوردارند:
اکثر سهام شرکت‌ها به صورت سهام عادی است و به همین دلیل، معمولاً صاحبان این نوع سهام کنترل و مدیریت شرکت‌ها را در دست دارند.
کیم فیلبی
هارولد آدریان راسل «کیم» فیلبی (۱۹۱۲–۱۹۸۸) یکی از معروف‌ترین جاسوسهای قرن ۲۰ در جهان بود که در پست ریاست بخش ضد‌جاسوسی شوروی در سازمان جاسوسی خدمات مخفی اطلاعاتی بریتانیا ام‌آی۶ برای شوروی جاسوسی می‌کرد.
فیلبی در کتاب خاطرات خود می‌گوید که در دانشگاه کمبریج سوسیالیست بود و بعد از دوره دانشگاه به استخدام روزنامه تایمز لندن درآمد و به عنوان خبرنگار جنگی به اسپانیا در زمان جنگ داخلی اسپانیا فرستاده شد، در اسپانیا به علت مشاهده عملکرد نیروهای فاشیستی به رهبری ژنرال فرانکو علیه مردم اسپانیا و جمهوری خواهان تصمیم به یاری جمهوری خواهان اسپانیا گرفت و در این جریان با نیروهای ارتش شوروی که برای کمک به ارتش جمهوری خواهان در اسپانیا بودند آشنا شد، و این تماس‌ها را بعد از جنگ داخلی اسپانیا نیز در طول جنگ دوم جهانی ادامه داد، وی تا سال ۱۹۶۴ بر راس اداره ضد جاسوسیِ ام‌آی۶ انگلیس در پست رئیس قسمت ضد شوروی «خدمت کرد».
سال ۱۹۶۴ پس از به خطر افتادن وی و خطر کشفش به شوروی فرار کرد، در آنجا رئیس بخش ضد جاسوسی کاگ‌ب در قسمت اداره ویژه انگلیس بود. فیلبی در سال ۱۹۸۸ در مسکو بر اثر حمله قلبی درگذشت.
Kim Philby, My Silent War, published by Macgibbon & Kee Ltd, London, 1968
Philby, Kim: Im Secret Service: Berlin , Militärverlag der DDR ۱۹۸۵.
کنزا فرح
کنزا فرح (زادهٔ ۸ ژوئیه ۱۹۸۶)، که با نام فرح شناخته می‌شود، خواننده فرانسوی الجزایری‌تبار سبک آر اند بی است. نخستین آلبوم او با نام "اوثنتیک" که در سال ۲۰۰۷ عرضه شد با موفقیت زیادی همراه بود.
فرح خوانندگی را از دوره نوجوانی با اجرای آثار سلین دیون در قالب موسیقی محلی مارسی آغاز کرد و در این شهر به محوبیت دست یافت. او خیلی زود به ترانه‌سرایی روی آورد و از طریق وبلاگش، دوستداران زیادی را به خود جلب کرد.
موتور بخار
موتور بخار به ماشین گرمایی گفته می‌شود که سیال سیکل گرمایی آن بخار می‌باشد.
ایده استفاده از بخار آب برای ایجاد نیروی حرکتی پیشینه‌ای طولانی در حدود ۲۰۰۰ سال دارد. اما تا حدود ۳۰۰ سال پیش دستگاه‌های بخار تولیدکنندگان مهمی در حوزهٔ نیروی مکانیکی نبودند. توسعه استفاده از بخارهای پر فشار و تبدیل آنها به نیروهای خطی و دورانی قادر به ایجاد نیروی مورد نیاز بسیاری از ماشین‌های تولید بود. این دستگاه‌ها در هر جایی که آب و سوخت چون زغال سنگ یا چوب فراهم باشد قابل استفاده هستند. ماشین‌های بخار وسایل حمل و نقل اولیه چون تراکتورهای بخار و لوکوموتیوهای بخار را ممکن ساخت. امروزه توربین‌های بخار مدرن حدود ۸۰ درصد برق تولیدی را در جهان بوسیلهٔ سوخت‌های متفاوت تولید می‌کنند.
ثروت حاصل از مستعمرات بعضی از کشورهای اروپایی خصوصاً انگلستان، افزایش تولیدات صنعتی، نیاز به بازار فروش محصولات، توسعه معادن زغال سنگ، افزایش دستمزد کارگران و سایر عوامل مرتبط باعث شد تا دانشمندان اروپایی انگیزه کافی را برای تکمیل و توسعه موتور بخار را به صورت کاربردی پیدا کنند.
اولین ماشین بخار را دنی پاپن در سال ۱۶۹۰ اختراع کرد. قسمت اعظم ماشین کوچکی را که پاپن ساخته بود، سیلندرها و پیستون‌ها تشکیل می‌دادند. آب در داخل سیلندرها تبدیل به بخار شده، موجب بالا رفتن پیستون‌ها می‌شدند. با بالا رفتن این پیستون‌ها هوای قسمت فوقانی این سیلندرها فشرده می‌گردید. حال اگر بخار آب زیر پیستون‌ها را ناگهان سرد کرد و تبدیل به آب نمود، هوای فشرده قسمت فوقانی سیلندرها، پیستون‌ها را با قدرت به طرف پایین می‌راند و این حرکت پیستون‌ها می‌توانست مثلاً موجب حرکت کردن یک چرخ شود.
پس از پاپن عده‌ای کار او را دنبال کردند ولی نتیجه زیادی نگرفتند تا اینکه اولین موتور قابل استفاده توسط توماس ساوری در سال ۱۶۹۷ و توماس نیو کامن در سال ۱۷۱۲ ساخته شد که برای تخلیه آب معادن و بالا بردن آب برای چرخاندن چرخهای آبی استفاده می شد.این موتورها خیلی کند و غیر کارآمد بودند،اما راه گسترش دانش جدید را گشودند.
سرانجام جیمز وات اسکاتلندی با حمایت همسرش مارگارت میلو، دکتر جان روباک و یک کارخانه دار ثروتمند به نام ماتیو بالتن دست به تجاربی زد و موفق گردید با اختراع نخستین موتور بخار تجاری، بزرگ‌ترین انقلاب را در صنایع انگلیس ایجاد کند.
عقرب دوم
عقرب همچنین پادشاه عقرب یا عقرب دوم به دومین پادشاهی که به این نام در مصر شمالی در طول دوره پیش دودمانی حکومت می‌کرد، بر می‌گردد.
تنها مدرک مبنی بر وجود او کلاه‌خودی است که با نام «کلاه‌خود عقرب» شناخته می‌شود که در حفاری‌های اصلی که توسط باستان‌شناسان جیمز اِدوارد کوبل و فردریک دبلیو. گرین در معبدی در نخن در فصل حفاری سال‌های ۱۸۹۸–۱۸۹۷ انجام گشت، کشف شد و در حال حاضر در موزه اشمولین در آکسفورد در معرض نمایش است.
لایه‌های زمین‌شناسی مکان پیدا شدن آن کلاهخود به دلیل متدهای حفاری آن زمان از بین رفته است اما حالت و فرم آن خیلی شبیه به اواخر دوره پیش دودمانی است. با وجود صدمهٔ شدید، بخش سالم مانده این شی به طرز فوق‌العاده‌ای اطلاعاتی از زمان‌های بسیار دور تاریخ مصر دارد.
عباسقلی رنجبر
حاج عباسقلی رنجبر (۱۳۱۰ در اُترآباد قوچان - ۱۵ آذر ۱۳۸۷ در قوچان) نوازنده دوتار و از بخشی‌های سرشناس موسیقی شمال خراسان بود. او در سال ۱۳۷۰ و در آستانه شصت سالگی به عنوان پدیده جشنواره موسیقی نواحی کرمان شناخته شد. کارشناسان موسیقی رنجبر را به خاطر استیل خاص وی ( او همیشه با لبخند خاصی دوتار مینواخت ) در صحنه و نیز نوع نوازندگی‌اش، صاحب سبک و دارای جایگاهی برجسته برمی‌شمردند.
رنجبر دوتارنوازی را نزد پدرش که از شاگردان سید محمد بخشی استخری بود فراگرفت. او یکی از دوستان نزدیک و هم‌نوازان حاج قربان سلیمانی بود. وی در دومین جشنواره موسیقی نواحی کرمان به عنوان پدیده جشنواره معرفی شد. پس از آن در "جشنواره موسیقی مقدس آلمان" شرکت کرد و در آنجا نیز مورد تحسین قرار گرفت.
رنجبر سرانجام به‌دلیل نارسایی قلبی در سحرگاه ۱۵ آذر ۱۳۸۷ درگذشت و در باغ بهشت قوچان به خاک سپرده شد.
او از آخرین بازماندگان نسل بخشی های موسیقی شمال خراسان بود .
عبدالعلی دستغیب
عبدالعلی دست‌غیب (متولد ۱۶ آبان ۱۳۱۰)، منتقد ادبی، نویسنده و مترجم ایرانی، کارشناس ارشد فلسفه، با سابقهٔ تدریس در مدارس عالی و دانشسراها است. وی بیش از ۵۰ عنوان کتاب ترجمه یا تألیفی در زمینه‌های نقد ادبی و فلسفی، شعر نو و ادبیات فارسی، ترجمه‌های متعددی از فلاسفهٔ غربی؛ هگل، نیچه، راسل و دیگران را، در کارنامهٔ خود دارد.
وی پس از سال‌ها سکونت در تهران به شیراز بازگشته و هم‌اکنون ساکن زادگاه خویش است.
عبدالعلی دست‌غیب در ۱۶ آبان ۱۳۱۰ خورشیدی در شیراز به دنیا آمد. پدرش جواد، کارمند وزارت معارف (فرهنگ و آموزش و پرورش بعدی) در شهرستان‌های فیروزآباد و جهرم بود. عبدالعلی دست‌غیب تحصیلات ابتدایی و دوره اول متوسطه را در فیروزآباد و جهرم انجام داد. سپس وارد دانشسرای مقدماتی شیراز شد و پس از فراغت از تحصیل، به تدریس در دبستان‌های کازرون و نورآباد ممسنی پرداخت. وی پس از ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ به دلیل فعالیت سیاسی بازداشت شد و یک‌سال را در زندان شیراز گذراند. دست‌غیب پس از آزادی از زندان، به علت ممنوعیت از مشاغل دولتی، به کار در دفتر اسناد رسمی و روزنامه‌های محلی شیراز پرداخت و مدت سه سال نیز کارمند غیررسمی اداره بهداشت بود.
دست‌غیب در سال ۱۳۳۷ برای ادامه تحصیل به تهران رفت و وارد دانشسرای عالی شد. از گذراندن دورهٔ سه سالهٔ دانشسرای عالی در رشتهٔ فلسفه و علوم تربیتی، فوق لیسانس همین رشته را ادامه داد، اما به دلیل موانعی درس را رها کرد. از آن پس تا سال ۱۳۵۹ به تدریس ادبیات، نقد ادبی و جامعه‌شناسی هنر در دبیرستان‌ها، مدارس عالی و دانشسراهای مقدماتی در شیراز و تهران پرداخت. وی در سال ۱۳۵۹ به درخواست خود بازنشسته شد و از آن پس توانست وقت بیشتری را به مطالعه و نگارش اختصاص دهد.
عبدالعلی دست‌غیب از سال ۱۳۲۶ در روزنامه‌های شیراز همچون پارس و بهار ایران، و سپس در مجله‌ها و روزنامه‌های تهران همچون اطلاعات، کیهان، سخن، فردوسی، نگین، روشنفکر، امید ایران، پیام نوین، راهنمای کتاب، آینده، آدینه، کلک، کیهان فرهنگی، نیستان و ادبیات داستانی، مقاله‌ها و مطالب متعددی در زمینه‌های تاریخ، فلسفه، جامعه‌شناسی و هنر نوشته‌است.
از دست‌غیب نزدیک به چهل کتاب منتشر شده‌است. دست‌غیب در سال ۱۳۷۴ از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان منتقد نمونه برگزیده شد و لوح سپاس خدمات فرهنگی دریافت کرد. همچنین، در سال ۱۳۸۲ طی مراسمی در صدا و سیما، دست‌غیب به عنوان چهره ماندگار در رشته نقد ادبی شناخته شد و موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه گردید. در مراسم نکوداشتی که از سوی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان فارس برگزار شد، سومین نشان مفاخر این استان در دی ماه ۱۳۹۵ در مراسمی با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به وی اهدا شد.
در سال ۱۳۹۴ مستندی با نام «این مرد نیچه نیست» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سعید کشاورز از زندگی عبدالعلی دستغیب ساخته و در شیراز اکران عمومی شد.
رابعه عدویه
رابعه عَدَویّه لقب گرفته به "تاجُ الرجال" با کنیهٔ امُ الخیر (۷۱۳ میلادی برابر ۹۵–۹۴ قمری- ۸۰۱ میلادی برابر ۱۸۵–۱۸۴ قمری) بانوی صوفی و شاعر عربی در سدهٔ دوم هجری بود. آن گونه که وی از خدادوستی سروده‌است برمی‌آید که از شوق به خدا و آگاهی بر دریافتن زیبایی ازلی اوست نه از ترس عذاب یا طمع در ثواب او.
او دختر «اسماعیل عدوی قیسی» بود. نام او را از این جهت رابعه گذاشتند که فرزند چهارم خانواده بود. رابعه یکی از کسانی است که فریدالدین عطار در کتاب تذکره الاولیایش از او یاد کرده‌است. رابعه صوفی ای بود ربودهٔ جذبات الهیه و در طریقت جذبه اش بر سلوک غلبه داشت. او طبع شاعری هم داشته و اشعاری در عشق به خدا سروده‌است.
وی را با صوفیانی چون حسن بصری، ابراهیم ادهم، سفیان ثوری و مالک دینار هم‌دوره دانسته‌اند.
هم‌دوره بودن و شاید دیدار رابعهٔ عدویه با حسن بصری قابل تردید است، زیرا حسن بصری در سال ۱۱۰ هجری فوت نموده‌است. احتمالاً با حسن بصری دیگری هم‌دوره بوده‌است.
محل دفن او را به اشتباه در رأس طور زیت در قریهٔ طور در شرق بیت‌المقدس دانسته‌اند که محل دفن رابعه شامیه است. رابعهٔ عدویه احتمالاً در بصره مدفون است..
عطار نیشابوری: «آن مخدره‌ی خدر خاص، آن مستوره‌ی ستر اخلاص، آن سوخته‌ی عشق و اشتیاق، آن شیفته‌ی قرب و احتراق، آن نایب مریم صفیه، آن مقبول رجال، رابعه‌ی عدویّه – رحمها الله تعالی – اگر کسی گوید که ذکر او در صف رجال چرا کردی؟ گوییم خواجه‌ی انبیا- علیه الصلوة والسلام – می‌فرماید که «ان الله لا ینظر الی صورکم»، کار به صورت نیست به نیّت نکوست... چون زن در راه خدای – تعالی – مرد باشد او را زن نتوان گفت.»
قدمعلی سرامی: «پیش از رابعه، کسی از حب و محبت الهی سخن نگفته بود. درواقع او نخستین عارفی است که این مضمون را به معنای حقیقی و تام و تمام کلمه و نه صرفاً به لحاظ تعبیر لفظی آن مفهوم که کاربردی زبانی و ظاهری است، در تصوف و عرفان اسلامی وارد کرد و به علاوه به قولی «جسارت ورزیده، میان مفهوم حب و مفهوم خلّت (صمیمیت و یکرنگی) که هرکه بدان درجت در دوستی حق رسید طاعت از وی برخیزد و حکم تکلیف از او ساقط می‌گردد، وفق داد و بدین‌گونه غوغایی برانگیخت و گشاینده راه دور و دراز و پرخطری شد که حسین‌بن منصور حلاج با پیمودنش بر سر دار رفت.»  رابعه گفت: یا بنی آدم! از دیده به حق منزلی نیست و از زبان‌ها بدو راه نیست؛ و سمع، شاهراه زحمت گویندگان است و دست و پای، سکان حیرتند و کار با دل افتاده‌است. بکوشید تا دلی بیدار به دست آرید که چون دل بیدار شد او را به یار حاجت نیست. یعنی دل بیدار آن است که در حق گم شده‌است و هرکه گم شد با یار چه کند؟ الفناء فی الله اینجا بود.
گفتند: بنده کی راضی شود؟ گفت: آنگاه که از محنت شاکر شود، چنان‌که از نعمت.
گفتند: حضرت عزّت را دوست داری؟ گفت: دارم. گفتند: شیطان را دشمن داری؟ گفت: از دوستی رحمن با عداوت شیطان نمی‌پردازم.
گفت: ثمره معرفت، روی به خدای - عزّ و جل - آوردن است.
سفیان از رابعه پرسید: بهترین چیزی که بنده به آن به خدای تعالی تقرّب جوید کدام است؟ گفت: آنکه بداند که بنده از دنیا و آخرت غیر وی را دوست نمی‌دارد.
گوید: اگر همه دنیا از آنِ مردی بود، آن مرد به آن غنی نبود. گفتند چگونه است؟ گفت: زیرا دنیا فنا پذیرد.
بخش نخستین کتاب "زنان صوفی" تألیف جواد نوربخش به رابعه عدویه اختصاص یافته‌است.
تاریخچه پذیره آثار مولوی
کم و کیفِ پذیره شدنِ آثارِ مکتوبِ جلال‌الدین مولوی در ادوارِ گوناگون، یکسان نبوده است. مولوی در روزگارِ زندگیِ خود شهرتی داشت، چنان‌که احتمال داده‌اند سعدی هم در شیراز او را می‌شناخته است. پس از مرگش به لقبِ «مولوی» و «مولانا» شهره شد و طریقتِ مولویه توسط فرزندش، سلطان ولد و فرزندِ سلطان ولد، اولو عارف چلپی پدید آمد. در سدهٔ بعدی عمدتاً فراموش شد، مگر نزد اهالیِ خانقاه؛ تا این که سرانجام در سدهٔ چهاردهم هجری قمری، با رونقِ چاپِ حروفی در ایران و پدید آمدنِ تصحیح‌هایی از آثارش، ناگهان در ایران بلندآوازه و بلافاصله جهانی نیز شد، چنان‌که در ۲۰۰۰ م به‌واسطهٔ ترجمه‌های انگلیسیِ شعرش، پرفروش‌ترین نویسندهٔ آمریکا شد. در همین سده، منتقدان و مخالفانش نیز همچون دوستدارانش فراوان شدند، و از جمله احتمال دادند که بعضی ابیاتِ سعدی کنایه‌ای به مولوی بوده است. آثارِ مولوی از خانقاه‌ها بیرون آمد و جزو ادبیاتِ رسمی شد و دولت‌های ملی هم — هرچند محتاطانه — بدان رویِ خوش نشان دادند؛ چنان‌که پاره‌هایی عمدتاً حِکمی و اخلاقی از شعرش در کتاب‌های درسیِ مدارسِ ایران از دورهٔ پهلوی اول تا جمهوری اسلامی گنجانده شده است.
یک مولوی‌پژوه با دانش خود در زمینهٔ ادبیّات، فلسفه، تاریخ، عرفان و.. به بررسی و شناخت بهتر اندیشه‌های مولانا می‌پردازد و تلاش می‌کند جنبه‌های بیشتری از کوشش‌های وی را آشکار سازد.
"مثنوی‌پژوه" ادیبی است که مثنوی مولانا را می‌پژوهد. شروح متعددی بر "مثنوی معنوی" مولانا نوشته شده‌است که کاربردی‌ترین و قابل توصیه‌ترین آن‌ها -که خلاصه شروح مهم گذشته است- شرح کریم زمانی است که با نام شرحِ جامعِ مثنوی، تبیین شده‌است. شرح مهم بدیع‌الزمان فروزانفر با نام شرح مثنوی شریف را نیز می‌توان کاملترین شرح مثنوی نامید.
تاریخچهٔ زندگی مولانا با دیگر شاعران برجستهٔ پارسی‌گوی روشن‌تر است؛ زیرا تمام جزئیات زندگی او درست و دقیق ثبت شده و باقی مانده است. چنان‌که انگار یا او خود زندگی‌نامه خود را نوشته یا کسی همیشه همراه او بوده که تمام جزئیات حوادث زندگی او را ثبت کرده و برای آیندگان به ارمغان گذاشته است.
چند اثر در بخش زندگی مولانا از آثار اولیه و معتبر به حساب می‌آید که تقریباً همهٔ پژوهشگران عرصهٔ مولاناپژوهی ناگزیر به آن‌ها مراجعه و از آن‌ها استفاده می‌کنند.
ولدنامه از بهاء ولد پسر مولاناست. او حوادث زندگی پدر خود را با همان وزن و سیاق مثنوی معنوی به رشتهٔ نظم کشیده است و از نزدیک‌ترین افرد به مولانا بوده‌است. دیدگاه‌های او دربارهٔ مولانا از اعتبار فراوانی برخوردار است.
رسالهٔ سپهسالار در مناقبِ حضرتِ خداوندگار به حوادث زندگی مولانا و خانوادهٔ او پرداخته و کهن‌ترین و مهم‌ترین سند مثنوی است. این کتاب اثر فریدون سپهسالار است. سپهسالار به گفته خودش چهل سال در خدمت مولانا بوده و از حوادث عمدهٔ زندگی وی و خانواده‌اش آگاهی داشته‌است.
کتاب دیگری که زندگی مولانا، شمس تبریزی، محقق ترمذی، بهاء ولد فرزند مولانا و فرزندان او و نیز دو خلیفهٔ او یعنی زرکوب و چلبی را با تفصیل و دقت لازم بررسی کرده کتاب مناقب العارفین اثر احمد افلاکی است.
دانشگاه ۱۸ مارس
دانشگاه ۱۸ مارس چاناک قلعه (تأسیس ۱۹۹۲)، یکی از دانشگاه‌های ترکیه است. این دانشگاه دارای ۷ دانشکده، ۲ مدرسه عالی، ۱۰ مدرسه عالی آموزش شغلی، ۲ انستیتو و ۴ مرکز تحقیقات است. تعداد دانشجویان آن حدود ۱۰ هزار نفر و تعداد کادر علمی آن حدود ۵۰۰ نفر است.
مجتمع امکانات دانشگاه در مرکز شهر و بخش‌های اطراف هستند. زبان آموزشی دانشگاه ترکی است.کتابخانه دانشگاه حدود ۲۰ هزار کتاب دارد.
خوابگاه این دانشگاه ظرفیت ۱۵۰۰ نفر (۱۰۰۰ دختر و ۵۰۰ پسر) دارد. همچنین، در مجتمع رفاهی یحیی چاووش نیز ۳۰۰ پسر و در بیگا (Biga) خوابگاه‌هایی با ظرفیت ۶۰۰ نفر وجود دارد.
دانشگاه چوکوروا
دانشگاه چوکور اُوا (´Çukurova) در ۱۹۷۳ در شهر آدانا تأسیس شد. در حال حاضر، دارای۱۰ دانشکده، ۳ مدرسه عالی، ۷ مدرسه عالی آموزش شغلی، ۳ انستیتو و ۲۵ مرکز تحقیقات است. تعداد دانشجویان آن بالغ بر ۲۰ هزار نفر و تعداد کادر علمی آن نزدیک به ۲ هزار نفر است. مجتمع رفاهی دانشگاه در ۱۰ کیلومتری شهر در زمینی به مساحت ۲۰ هزار هکتار بنا شده‌است. برخی از مدارس عالی آموزش شغلی در بخش‌های جیهان، عثمانیه، کوزان، قدیرلی و کاراعیسی لی واقع شده‌است.
کتابخانه: کتابخانه دانشگاه دارای حدود ۱۳۰ هزار جلد کتاب و ۶۵ هزار مجله مجلد می‌باشد. به۸۵۰ نشریه ادواری مشترک است. تعدادی نیز آثار خطی در آن وجود دارد.
اسکان و تغذیه: در داخل مجتمع رفاهی دانشگاه یک غذاخوری مرکزی وجود دارد. در این غذاخوری ناهار دانشجویان داده می‌شود. در مدارس خارج از مجتمع نیز سرویس غذا وجود دارد. همچنین در داخل دانشکده‌ها و مدارس عالی نیز بوفه‌هایی خدمات غذایی را ارائه می‌کنند.
خوابگاه دانشجویی فوزی چاک ماک در مجتمع رفاهی بالجالی ظرفیت اسکان۳۵۰۰ نفر دانشجوی دختر و پسر را دارد. خوابگاهی نیز در مرکز شهر آدانا، جیهان و عثمانیه وجود دارد.
فعالیتهای فرهنگی: در مرکز فرهنگی - هنری وابسته به ریاست دانشگاه، گروه‌های موسیقی و تئاتر فعالیت می‌نمایند. در طول سالتحصیلی تعداد زیادی نمایشگاه، کنسرت و... برگزار می‌شود. بالغ بر ۲۰ بخش در مرکز فوقِ فعالیت می‌کنند.
تأسیسات ورزشی: دانشگاه دارای مجموعه ورزشی سربسته، استخر شنای سرپوشیده، پاتیناژ و میدانهای ورزشی دیگر می‌باشد.
رشته‌های تحصیلی دانشگاه:
مدرسة عالی بهداشت آدانا: مامایی، پرستاری
دانشکدة دندانپزشکی
دانشکدة تربیت معلم: در رشته‌های: زبان آلمانی، تکنولوژی‌های رایانه‌ای و آموزشی، گروه فلسفه، زبان فرانسه، زبان انگلیسی، پیش دبستانی، مشاوره و راهنمایی، کلاسداری و علوم اجتماعی
دانشکدة علوم پایه و ادبیات: بیولوژی، فیزیک، شیمی، ریاضیات، زبان و ادبیات ترکی
دانشکدة اقتصاد و علوم اداری: اکونومتری، اقتصاد، مدیریت، مالیه
دانشکدة الهیات: الهیات، فرهنگ دینی و علم اخلاقِ دوره ابتدایی،
دانشکدة مهندسی: مهندسی در رشته‌های: محیط، الکتریک - الکترونیک، صنایع، ساختمان، زمینشناسی، معدن، ماشین آلات، معماری، نساجی
دانشکده محصولات آبی
دانشکده پزشکی
دانشکده کشاورزی:تولید گیاهی، مهندسی غذا، تولید حیوانی، معماری روستایی، تکنولوژی کشاورزی
دانشگاه آبانت عزت بایسال
دانشگاه عزت آبانت یک دانشگاه در ترکیه است.
این دانشگاه در سال ۱۹۹۲ میلادی در شهر بولو ساخته شد. دارای ۶ دانشکده، ۵ مدرسه عالی، ۴ مدرسه عالی آموزش شغلی و ۳ انستیتو است. تعداد ۱۰ هزار دانشجو و ۵۰۰ کادر علمی دارد. مجتمع دانشگاه در ۱۲ کیلومتری دانشگاه قرار دارد.
دانشگاه دارای ۵ خوابگاه دخترانه و پسرانه است. علاوه بر مجتمع در خوابگاه‌ها نیز به دانشجویان غذای ظهر داده می‌شود. فعالیت فرهنگی در دانشگاه جریان دارد. یک مرکز فرهنگی سه طبقه با هدف انجام فعالیت‌های فرهنگی در دانشگاه وجود دارد. در مرکز مذکور، کنسرت‌‌ها، نمایشگاه‌ها، سخنرانی‌ها و فعالیت‌های دیگر ترتیب داده می‌شود.
وب‌گاه دانشگاه
دانشگاه بیلگی استانبول
دانشگاه بیلگی (دانش) استانبول در سال ۱۹۹۶ توسط بنیاد آموزش علم و فرهنگ در استانبول تأسیس شد در حال حاضر ۷۰۰۰ دانشجو از ۲۶ کشور دنیا در آن مشغول به تحصیل هستند کهِ ۱۴۰۰ نفر بورسیه می‌باشند.
دانشگاه در محله‌های تقسیم، قوش تپه و دولاب دره ساختمانهای مدرنی دارد. مجموع رشته‌های آن۲۸ مورد است.
در کتابخانه مرکزی آن امکانات کتاب، نشریات ادواری و اطلاعات الکترونیکی وجود دارد. ضمن اینکه در بخش‌های مادر نیز کتابخانه‌هایی ایجاد می‌شود. باشگاه‌های دانشجویی دانشگاه در بسیاری از زمینه‌ها فعالیت می‌نمایند.
دانشگاه تلویزیون و رادیو نیز دارد. آموزش مبتنی بر پرداخت شهریه است. هزینه ثبت نام برای دانشکده اقتصاد و علوم اداری ۷۳۸۵ دلار و برای دوره پیش دانشگاهی ۷۰۵۰ دلار است. مبلغ فوقِ شامل مالیات نمی‌شود. پرداختها در دو قسط انجام می‌شود.
کامپیوتر، ادبیات تطبیقی، ریاضیات، روانشناسی، جامعه‌شناسی، تاریخ، موسیقی، اقتصاد، مدیریت، علوم سیاسی، امور مالی بین‌المللی، روابط بین‌الملل، روابط مردم، نظام‌های ارتباط رسانه‌ای، تبلیغات، سینما-تلویزیون، روزنامه‌نگاری تلویزیونی، طراحی ارتباط بصری، هنرهای صحنه و نمایش و مدیریت عمومی و طراحی لباس
پایگاه اینترنتی دانشگاه:http://www.ibun.edu.tr
دانشگاه آتاترک
دانشگاه آتاتُرک (به انگیسی | Ataturk University) ، در سال "۱۹۵۷" در شهر اَرزُروم ساخته شد. این دانشگاه دارای ۱۵ دانشکده، ۱۷ مدرسه عالی، ۶ انستیتو، ۱۰ مرکز تحقیقات و ۲ بیمارستان تحقیقاتی است. زبان آموزشی دانشگاه، ترکی استانبولی است.
تعداد مجتمع‌های دانشگاه، با احتساب مجتمع مرکزی، ۱۲ مجتمع است. این مجتمع‌ها در شهرهای ارزروم، آغری و ارزینجان قرار دارند.
تعداد دانشجویان، ۳۵ هزار نفر و تعداد کادر علمی ۲۵۵۰ نفر است. نسبت استاد به دانشجو، ۱ به ۱۵ است.
براساس گزارش ثبت نام سال ۲۰۰۰، تنها دانشگاهی است که مشکل خوابگاه برای دانشجویان خود ندارد.
باشگاه‌های دانشجویی در بخش‌های مختلف فرهنگی فعالیت می‌کنند و دانشگاه در زمینه‌های فرهنگی و هنری مختلفی برای دانشجویان کلاس تشکیل می‌دهد.
دانشگاه آتاترک با دارا بودن ۱۵۰ آزمایشگاه توسعه‌ یافته، یک مرکز علمی مدرن محسوب می‌شود.
دانشجویان در مرکز بهداشتی، فرهنگی و ورزشی دانشگاه معاینه می‌شوند. دانشجویان در صورت نیاز به بیمارستان تحقیقاتی دانشگاه معرفی می‌شوند. خدمات دندانپزشکی در دانشکده دندانپزشکی انجام می‌شود.
این دانشگاه دارای یک سالن ورزشی سربسته، ۳ سالن باز و تعدادی میدان ورزشی برای بازی‌های فوتبال، والیبال و بسکتبال است.
دانشگاه آتیلیم
دانشگاه آتیلیم (Atılım) در سال ۱۹۹۵ به وسیله‌ی بنیاد آتیلیم در استانبول ایجاد شد. هدف از ایجاد این بنیاد، کمک به افراد ضعیف بود. دانشگاه در سال ۱۹۹۷ و با ۳ دانشکده شروع به کار کرد. برای پذیرفته شدن بی قید و شرط از دانشگاه کسب نمره ۵۰۰ از امتحان تافل ضروری است. افرادی که بین ۴۰۰ تا ۴۴۹ نمره از امتحان تافل را کسب نمایند، به طور مشروط وارد دانشگاه می‌شوند.
زاج‌کاری
زاج‌کاری افزودن یک لایه بسیار نازک از اکسید سیاه آهن (Fe3O4) به بخش‌های فولادی جنگ‌افزارها یا دیگر قطعات فولادی است. زاج‌کاری بیشتر برای زیبایی و محافظت از لوله تفنگ و استتار از دید دشمن یا شکار بکار می‌رود. روش‌های مختلفی برای زاج‌کاری وجود دارد که به دو دسته زاج‌کاری گرم و زاج‌کاری سرد تقسیم می‌شوند.
در زاج‌کاری گرم محلولی داغ از سود سوزآور و نیترات پتاسیم و آب تهیه می‌شود که مایع زاج نامیده می‌شود. برای زاجکاری گرم ابتدا قطعات فولادی را با حلال مخصوص غیر اسیدی چربی زدائی کرده سپس با سمباده نرم پوساب مخصوص سمباده کاری می‌کنند و بعد در مایع زاج داغ که حرارت آن بوسیله توموسویچ وترموکوبل تحت کنترل است فرو برده و درمی‌آورند. در زاج‌کاری سرد از محصولات آماده تجارتی استفاده میگرددکه اخیراً افشانه‌های مخصوصی نیز به جهت زاجکاری سرد تولید شده‌است که چون راهنمای کاملی ازچگونگی استفاده درست به همراه دارند برای افراد غیر حرفه‌ای زاجکاری را راحت ترکرده‌است.
در زاجکاری گرم بخار ناشی از مایع زاج بسیارسمی است و در زاجکاری سرد سعی شود از دستکش پلاستیکی استفاده شود زیرا سم ان از طریق پوست هم جذب می‌گردد.
آبی‌کاری را فرهنگستان زبان فارسی این‌گونه تعریف کرده‌است: قرار دادن سطح زنگارزدایی‌شدهٔ آلیاژ آهنی در معرض هوا یا بخار آب، یا مواد دیگر در دمای مناسب و در نتیجه تشکیل لایهٔ آبی‌رنگ اکسیدی نازک در سطح آن که شکل ظاهری آن را بهبود می‌دهد و بر مقاومت آن در برابر خوردگی می‌افزاید.
امین زندگانی
امین زندگانی (زادهٔ ۵ شهریور ۱۳۵۱) بازیگر و مجری اهل ایران است. او در سال ۱۳۷۰ با ورود به دانشگاه هنر و تحصیل در رشته تئاتر وارد عرصهٔ بازیگری شد و پس از اجرای نمایش‌هایی در سال ۱۳۷۴ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد را از جشنوارهٔ تئاتر فجر را دریافت کرد. زندگانی در همین سال با ایفای نقش در مجموعه "وکلای جوان" فعالیت در تلویزیون را نیز آغاز کرد. بازی در نقش سلیمان نبی در فیلم سینمایی "ملک سلیمان" از مهم‌ترین نقش‌های دوران بازیگری او است.
او فرزند سیاوش زندگانی از استادان موسیقی نامدار ایران و نیز برادر امید زندگانی است. امین زندگانی فارغ‌التحصیل رشتهٔ نمایش و ادبیات نمایشی در دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز است.
امین زندگانی در سال ۱۳۵۱ در خانواده‌ای هنرمند و آشنا با موسیقی و اصالتا خوزستانی, در تهران متولد شد. پدرش، سیاوش زندگانی، از استادان موسیقی بود که در سال ۱۳۸۲ درگذشت. برادرش، امید زندگانی، مدتهاست که درعرصه موسیقی فعالیت می‌کند. زندگانی به فراگیری نواختن فلوت پرداخت و اکنون نیز به عنوان یکی از خوانندگان گروه «هفت» فعالیت می‌کند.
زندگانی در سال ۱۳۷۰ با ورود به دانشگاه هنر و تحصیل در رشته تئاتر وارد عرصهٔ هنر شد و به ترتیب در نمایش‌های «همسرایی مختار» (محمود عزیزی)، «خروسک پریشان» (داوود کیانیان)، «بازی تابلوی آخر» (نصرالله قادری)، «به من دروغ بگو» (امین زندگانی)، «دو مرد و یک نیمکت» (بهاء صدر)، «سرخ سوزان» (چیستا یثربی)، «مرغ دریایی» (اکبر زنجانپور) به فعالیت پرداخت. از سال ۱۳۷۴ با بازی در سریال «وکلای جوان» (بهرام کاظمی)، کار در مقابل دوربین را آغاز کرد و در سریال‌های «به سوی پیروزی» (سیروس مقدم)، «راه سوم» (قاسم جعفری)، «روزگار جوانی» (اصغر توسلی)، «همسفر» (قاسم جعفری)، «چند دقیقه زندگی» (حسینی خواه)، «معصومیت از دست رفته» (داوود میرباقری)، «نوعروس» (بیژن میرباقری)، «طلسم شدگان» (داریوش فرهنگ) به ایفای نقش پرداخت. او همچنین در فیلم‌های سینمایی «زن شرقی»، «آدمکها» و «بازیگر» حضور یافت.
زندگانی در سال ۱۳۷۴ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد را از جشنوارهٔ تئاتر فجر را دریافت کرد و در سال ۱۳۸۰ دومین بازیگر منتخب مردم از بین سریال‌های پخش شده (در طول ۴ سال) از شبکه سوم سیما شد.
گریس هاپر
گریس موری هاپر ریاضی‌دان اهل نیویورک که به‌عنوان نخستین بانوی نرم‌افزار و نخستین مادر و مدرس برنامه‌نویسی رایانه شناخته می‌شود.
گریس هاپر اولین زبان برنامه‌نویسی را در سال‌های دههٔ ۱۹۵۰ برای رایانهٔ مارک یکم و یونیواک یکم اختراع کرد و نخستین مترجم (کامپایلر) را ساخت.
از وی به‌عنوان زنی که در پروژه طراحی و ساخت زبان کوبول (COBOL) در کنار چارلز فیلیپس (Charles Philips) پیشتاز بوده، یاد می‌شود.
وی نخستین زنی بود که درجهٔ دکترای ریاضی را در دانشگاه ییل (Yale University) دریافت کرد و نیز به‌عنوان پیرترین افسر در خدمت نیروی دریایی آمریکا بود.
قرارداد
قرارداد یا عقد یا پیمان یا کنترات یک توافق الزام آور میان اشخاص است که حقوق و تکالیف طرفین آن را تعیین می کند. در تعبیر حقوقی به توافق دو یا چند اراده در جهت ایجاد یک اثر حقوقی گویند. به عبارت ساده‌تر هرگاه جهت به وجود آمدن یک اثر حقوقی همچون خرید (بیع)، اجاره و نظایر آن، نیاز به تلاقی و تراضی ضروری حداقل دو اراده باشد، عقد محقق می‌گردد. با این تعریف ماهیاتی چون وصیت تملیکی و دیگر ماهیاتی که قبول قابل در آن قبول ضروری یا قبول عقدی نیست، از تعریف و شمول عقد خارج می‌شوند. در قوانین ایران انواع نتعددی از قرارداد وجود دارد مانند قرارداد بیع، قرارداد کاری، مضاربه و...
قانونگذار ایران در ماده ۱۸۳ قانون مدنی عقد را چنین تعریف نموده‌است: «عقد عبارت از اینست که دو یا چند نفر در مقابل دو یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آنها باشد» بر این تعریف ایراداتی شده‌است. از جمله اینکه این تعریف عقود تملیکی را به واسطه حصر عقود به تعهد طرفین در جمله قانونگزار دربر نمی‌گیرد. این ایراد از سوی بزرگان علم حقوق ایران اینگونه پاسخ داده شده‌است که:اگرچه متن این ماده از قانون فرانسه مأخوذ است، اما نویسندگان قانون مدنی ایران با نظر به فقه این ماده را تغییر داده‌اند. فلذا چون در فقه عهد در معنی عقد نیز به کار می‌رود، این ماده همه عقود را در برمی‌گیرد. ایراد دیگر این ماده قانونی استفاده از کلمه نفر است، در حالی که بهتر بود از کلمه شخص استفاده می‌شد تا اشخاص حقوقی را نیز شامل می‌شد. اقسام عقود درفقه و قانون مدنی:بیع- اجاره-رهن-امانت- نکاح-قرض-وصیت- عاریه-شرکت-وقف-وکالت-جعاله-مزارعه مساقات-سلف-سلم-مضاربه و
در ایران سرویس‌های ارائه خدمات قرارداد به دو نوع سرویس‌های خدماتی کلاسیک و آنلاین قابل تقسیم است. ارائه دهندگان خدمات کلاسیک شامل فارغ التحصیلان رشته حقوق و به ویژه وکلای دادگستری است. از جمله سرویس‌های آنلاین ارائه دهنده خدمات قراردادی که تمام تمرکز خود را بر روی قراردادها گذاشته‌اند می‌توانیم به رکلا اشاره کنیم که خدمات نمونه قرارداد و تنظیم قرارداد ارائه می‌کند. ضمن آنکه تعداد زیادی از سرویس‌های آنلاین ارائه دهنده خدمات حقوقی در کنار سایر خدمات خود، نسبت به ارائه خدمات قراردادی نیز اقدام می‌کنند.
شهبال شب‌پره
شهبال شب‌پره (زاده ۱۱ آبان ۱۳۱۹ در تهران) پایه‌گذار گروه بلک کتس، اولین گروه موسیقی پاپ ایرانی است. وی پایه گذار گروه "سیلوئت" و "شی با هی" نیز بوده است.
شهبال شب‌ پره در ۱۱ آبان ۱۳۱۹ در تهران به دنیا آمد. مادر او در مدرسه موسیقی (کنسرواتوار) تدریس موسیقی می‌کرد. پدر او نیز آهنگساز، شاعر، و نوازنده پیانو بود. او از ۶ سالگی نواختن پیانو را آغاز کرد . شهبال شب پره
در نوجوانی، پدرش او را برای ادامه تحصیل به یکی از دانشگاه‌های موسیقی انگلستان فرستاد.
پس از بازگشت به ایران ،گروه بلک کتس را در تهران تشکیل داد. در آن موقع بلک کتس با اولین اعضای خود در سال ۱۳۴۳ شروع به کار کرد.
شهبال بعد از کسب موفقیت‌های بسیار زیاد با گروه بلک کتس در سال ۲۰۰۳ آلبومی به نام پاپ فادر را به بازار ارائه کرد که در آن آهنگی به نام «آهنگ من» وجود دارد که شعر این آهنگ را شهبال به خاطر دختر خود «ملودی» سروده‌است.
شهبال برادر شهرام شب‌پره است. وی یک برادر دیگر به نام شهنام و یک خواهر به نام شهناز دارد.
حوالی اتوبان
حوالی اتوبان فیلمی به کارگردانی سیاوش اسعدی، نویسندگی سعید نعمت اله و تهیه‌کنندگی سید غلامرضا موسوی محصول سال ۱۳۸۷ ایران است.
این فیلم داستان زوج جوانی است که با ورود زنی میانسال زندگی شان دستخوش تغییر می‌شود.
هرمان هولریث
هرمان هولریث مهندس، آمارشناس، مخترع و بازرگان زادهٔ نیویورک بود که روشی را برای استفاده از کارت پانچ برای جدول‌بندی داده‌ها در مرکز سرشماری سال ۱۸۹۰ ابداع کرد.
دستگاه‌های ساخت وی انقلابی را در بازرگانی (به‌ویژه در تجارت راه‌آهن و سرشماری) در آمریکا و کشورهای دیگر پدید آورد. جان شاو بیلینگز (John Shaw Billings) از مقامات ارشد اداره سرشماری، ایده اصلی این دستگاه و کارت پانچ را به وی داده است.
هولریث شرکت دستگاه جدول‌بندی را تأسیس کرد که بعدها به شرکت آی‌بی‌ام تبدیل شد.
صدرالدین الهی
صدرالدّین الهی ( – ) نویسنده، و روزنامه‌نگار ایرانی بود.
صدرالدّین الهی در ۱۳ آذر ۱۳۱۳ در تهران، ناحیهٔ ۹ عودلاجان زاده شد. نیاکانش از مدرسین حکمت الهی در دوران خود بودند. او از سال آخر دبیرستان (۱۳۳۱) کار روزنامه‌نگاری را در روزنامهٔ کیهان آغاز کرد. صدرالدّین الهی کارش را به عنوان گزارشگر خیابانی و با پوشش ناآرامی‌ های سیاسی سال‌های نخست دهه ۱۳۳۰ آغاز کرد. سپس در سال ۱۳۳۴ به همراه کاظم گیلان‌پور مجله "کیهان ورزشی" را راه‌اندازی کرد. صدرالدّین الهی نقش برجسته‌ای در انتشار نشریه "کیهان ورزشی" داشت. کار در بخش ورزش به او امکان می‌داد بیانگر مفاهیمی چون احترام به قانون و اهمیت دادن به دیدگاه مردم باشد.
صدرالدّین الهی تحصیلات خود را در رشته دکترای جامعه‌شناسی سیاسی ورزشی در فرانسه به پایان برد و دیپلم‌های تخصصی دریافت کرد. در سال ۱۳۵۷ کمی پیش از پیروزی انقلاب برای فرصت مطالعاتی به دانشگاه ایالتی سن‌خوزه و دانشگاه برکلی به آمریکا رفت و ساکن آن کشور شد.
صدرالدّین الهی در کنار مصطفی مصباح‌زاده، داریوش همایون، و هوشنگ وزیری از کسانی است که در پیدایش خبرنگاری مدرن در ایران نقش به‌سزائی داشته‌اند. پژوهش، ترجمه، و شعر نیز همواره مورد توجه وی بوده و در کنار حسینقلی مستعان، حمزه سردادور، و ذبیح‌الله منصوری از بانیان پاورقی‌نویسی به‌عنوان ژانر مهمّی از ادبیات داستانی در ایران به‌شمار می‌رود.
الهی از بانیان گفت‌وگوهای مطبوعاتی به سبک مدرن با بزرگان فرهنگ و سیاست نیز هست که انتشارشان بین سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ بازتاب گسترده‌ای در جامعهٔ ایران داشته‌است. از آن جمله گفت‌وگو با محمد معین، پرویز ناتل خانلری، علی‌اکبر دهخدا، سید ضیاءالدین طباطبائی، ساعد مراغه‌ای، نادر نادرپور و حسین بنائی هستند.
الهی گزارش‌نویس برجسته‌ای نیز به‌شمار می‌رود و گزارش‌هایش از جنگ استقلال الجزایر نمونه‌ای از آن هستند. او هنگامی که در فرانسه دانشجو بود برای تهیهٔ این گزارش‌ها ۲۷ بار قاچاقی به الجزایر رفت و بارها جان خویش را به خطر انداخت. صدرالدّین الهی را در این زمینه با عبدالرحمن فرامرزی مقایسه می‌کنند.
هنگامیکه صدرالدّین الهی برای آموزش روزنامه‌نگاری به دانشکدهٔ علوم ارتباطات دعوت شد استاد این رشته در همه شاخه‌هایی آن و در صدر همهٔ شاخه‌ها «گزارش‌نویسی» شد.صدرالدین الهی در ۸ دی ۱۴۰۰ در ۸۷ سالگی در آمریکا درگذشت.
محمد سید طنطاوی
محمد سید طنطاوی (۱۹۲۸–۲۰۱۰) امام جماعت مسجد الازهر و شیخ دانشگاه الازهر مصر بود. طنطاوی، ۱۹ اسفند ۱۳۸۸ در ریاض درگذشت.
طنطاوی در ابتدا به عضویت مؤسسه ادیان اسکندر پیوست او همچنین در دانشگاه اسلامی لیبی تحصیل کرده‌است در دهه ۱۹۸۰ پس از سفر به عربستان سعودی به ریاست بخش تفسیر دانشگاه اسلامی مدینه برگزیده شد. طنطاوی در سال ۱۹۸۵ به مصر بازگشت. او در سن ۵۸ سالگی به عنوان مفتی اعظم مصر برگزیده شد. در سال ۱۹۹۶، ده سال پس از رسیدن طنطاوی به درجه مفتی اعظم، او از سوی حسنی مبارک به عنوان شیخ الازهر انتخاب شد.
پس از ممنوع شدن پوشش حجاب در مدارس فرانسه طنطاوی طی فتوایی به دختران اجازه داد تا بتوانند بدون حجاب در کلاس‌های درس حضور یابند. او همچنین درفتوایی سقط جنین را برای زنان قربانی تجاوز جنسی مجاز دانست. طنطاوی ختنه زنان را غیراسلامی دانسته‌است. طنطاوی بمب‌گذاری انتحاری را نیز مردود دانسته‌است. در جریان دیدار طنطاوی از یکی از شعبات الازهر در مصر، در گفتگویی بین این رهبر مذهبی و یک دختر روبنده دار طنطاوی از این دانش آموز مصری خواسته بود تا روبنده خود را بردارد و به او گفته بود روبنده زدن در اسلام جایی ندارد و هیچ حکمی دربارهٔ روبنده زدن زنان وجود ندارد (نقل به مضمون). که دختر از این کار سرباز زد. از آن پس شیخ الازهر با صدور فرمانی رسمی، پوشش روبنده را در تمامی شعبات دانشگاه الازهر مصر ممنوع اعلام کرد. پس از آن وزارت آموزش و پرورش مصر این دستور را به تمام مراکز آموزشی مصر تسری داد اما پس از مدتی دیوان عالی آن را لغو کرد.
دست دادن طنطاوی با شیمون پرز، رئیس‌جمهور اسرائیل در سال ۲۰۰۸ واکنش‌هایی را در مصر و کشورهای اسلامی برانگیخت. طنطاوی گفته بود در هنگام دست دادن، نمی‌دانسته که طرف مقابل، رئیس‌جمهور اسرائیل است.
هنگام سخنرانی محمد خاتمی در الازهر، طنطاوی در کنار او حضور داشت. وی همچنین دیدارهایی را با مقامات ایران از جمله علی لاریجانی و حداد عادل داشته‌است. او همچنین با ساخت شعبه الازهر در تهران موافقت کرده‌است. از سوی دیگر طنطاوی پس از ساخت مستند اعدام فرعون درایران که به ماجرای ترور انور سادات رئیس‌جمهور سابق مصر می‌پردازد اعلام کرد که این فیلم باید آتش زده شود.
محمد سید طنطاوی، (مرگ: ۱۰ مارس ۲۰۱۰)رئیس دانشگاه الازهر مصر بر اثر سکته قلبی در جریان سفر خود به عربستان سعودی درگذشت.
دفاع فرانسوی
دفاع فرانسوی یکی از گشایش‌های بازی شطرنج است که با حرکت‌های "1. e4 e6" در شروع بازی آغاز می‌شود.
دفاع فرانسوی از مهمترین گشایش‌های نیمه باز است و به یک روش کاملاً پوزیسیونی برای سیاه شهرت دارد که معمولاً به بازی‌هایی پیچیده منجر می‌شود. در دفاع فرانسوی سیاه معمولاً در جناح وزیر وضعیت بهتری یافته و سفید در جناح شاه امکانات بیشتری دارد.
این شاخه گشایشی اولین بار در اثری از لوسنا در سال ۱۴۹۷ میلادی بررسی شده است. این نام پس از بازی‌های سال ۱۸۳۴ شطرنج‌بازان پاریس و لندن به این گشایش داده شد. شطرنج‌بازان پاریس در این رویارویی عمدتاً در پاسخ به e۴ از e۶ استفاده می‌کردند. در ۱۸۴۲ یانیش شطرنج‌باز روس تحلیل‌های گسترده‌ای را در مورد دفاع فرانسوی به انتشار رساند. با این حال دفاع فرانسوی تا ابتدای قرن بیستم محبوبیت چندانی نداشت. ویلهلم اشتینیتس نخستین قهرمان رسمی شطرنج جهان گفته بود: «من در تمام عمرم هرگز دفاع فرانسوی را بازی نکرده‌ام چرا که کندترین شروع بازی است» و ریچارد رتی شطرنج‌باز چک، دفاع فرانسوی را در کنار گامبی وزیر دو گشایشی معرفی می‌کرد که بازیکنان تازه‌کار باید از آن پرهیز کنند.
امروزه دفاع فرانسوی به یکی از محبوب‌ترین شروع بازی‌ها تبدیل شده‌است. بررسی‌های مگادیتابیس بازی‌های شطرنج نشان می‌دهد که در سال ۲۰۰۶ "e۶" دومین پاسخ معمول سفید به "e۴" و دومین شاخه گشایشی محبوب پس از سیسیلی بوده است.
میخائیل بتوینیک، کورچنوی، نیمزوویچ، پتروسیان مهمترین بازیکنانی هستند که به طور مداوم از دفاع فرانسوی استفاده کرده‌اند. در سال‌های اخیر هم استادانی چون میخائیل گورویچ، یوگنی باریف، الکسی دریف، الکساندر خالیفمن، الکساندر موروزویچ، نایجل شورت و تیمور رجبوف از این گشایش بهره برده‌اند.
کد شاخه‌های مختلف دفاع فرانسوی بر اساس طبقه‌بندی دانشنامه گشایش‌های شطرنج از C۰۰ تا C۱۹ هستند.
کامپوستلا ولی
کامپوستلا ولی یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر نابونتوران Nabunturan است. جمعیت آن پانصد و هشتاد هزار نفر است. مساحت این استان چهار هزار کیلومتر مربع است.
کامیگوئین
کامیگوئین (Camiguin) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر مامباجائو Mambajao است. جمعیت آن هفتاد و چهار هزار نفر است. مساحت این استان دویست و سی کیلومتر مربع است .
کاویته
کاویته (Cavite) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر تره مارتیرز Trece Martires City است. جمعیت آن دو میلیون و هشتصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان هزار و سیصد کیلومتر مربع است .
کزون
کِزون (نیز: کیزون، کوئه زون و کویزون)(Quezon) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. نام این استان برگرفته از نام یکی از رئیسان جمهور پیشین این کشور، مانوئل کوئیزون است.
مرکز این استان شهر لوسنا Lucena City است. جمعیت آن یک میلیون و هشتصد و هشتاد هزار نفر است. مساحت این استان هشت هزار و هفتصد کیلومتر مربع است .
کزون سیتی
کِزون سیتی (نیز: کوئیزون سیتی و کویزون سیتی) (Quezon City) یکی از شهرهای کشور فیلیپین است. این شهر بخشی کلانشهر مانیل به حساب می‌آید و پرجمعیت‌ترین شهر فیلیپین است. شهر کوئیزون در جزیرهٔ لوزون در شمال این کشور قرار گرفته است و از مراکز مهم تجاری و صنعتی فیلیپین به شمار می‌رود. نام این شهر برگرفته از نام یکی از رئیسان جمهور پیشین این کشور، مانوئل کوئیزون است.
جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی برابر ۲،۶۷۹،۴۵۰ نفر گزارش شده است که پرجمعیت‌ترین شهر فیلیپین است. مساحت این شهر ۱۶۰ کیلومتر مربع است.
کزون سیتی در گذشته پایتخت کشور فیلیپین بود که بعدها با ادغام در کلانشهر مانیل جایگاه خود را از دست داد.
کویرینو
کوئیرینو یا کویرینو (Quirino) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر کاباروگوئیس Cabarroguis است. جمعیت آن یکصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان سه هزار و پنجاه کیلومتر مربع است .
گیماراس
گیماراس یا گویماراس (Guimaras) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ ویسایا به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر جُردن است. جمعیت آن بیش از یکصد و چهل و یک هزار نفر است. مساحت این استان ششصد و چهار کیلومتر مربع است .
لاگونا
لاگونا (Laguna) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر سانتاکروز است. جمعیت آن کمتر از دو میلیون نفر است. مساحت این استان هزار و هفتصد و شصت کیلومتر مربع است .
ماریندوک
ماریندوک یا ماریندوکو (Marinduque) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به‌شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر بوآک است. جمعیت آن کمتر از دویست و هفده هزار نفر است. مساحت این استان نهصد و شصت کیلومتر مربع است.
ماگوئیندانائو
ماگوئیندانائو (Maguindanao) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به‌شمار می‌رود. ماگوئیندانائو بخشی از منطقه خودمختار مسلمان‌نشین فیلیپین است. مرکز این استان شهر شریف آگواک است. جمعیت آن یک میلیون و پانصد هزار نفر است. مساحت این استان چهار هزار و نهصد کیلومتر مربع است .
ماونتین (فیلیپین)
ماونتین یا مانتین (Mountain Province) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به‌شمار می‌رود. ماگوئیندانائو بخشی از منطقه خودمختار مسلمان‌نشین فیلیپین است.
مرکز این استان شهر بونتوک Bontoc است. جمعیت آن یکصد و چهل هزار نفر است. مساحت این استان دو هزار و صد کیلومتر مربع است .
کلانشهر مانیل
کلانشهر مانیل یا مترو مانیلا (Metro Manila) ناحیه پایتخت کشور مانیل فیلیپین است. این کلانشهر، در اطراف شهر مانیل پایتخت این کشور گسترش یافته است و علاوه بر شهر مانیل مشتمل بر شهرهای بزرگ دیگر ی مانند کوئیزون، ماکاتی، مالاته، پاسای، پاسیگ، لاس پیناس و والنزوئلا نیز می‌شود. مترو مانیل بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
جمعیت آن در سال ۲۰۱۵ برابر ۱۲٬۸۷۷٬۲۵۳ نفر بوده است. مساحت این کلانشهر، ششصد و سی و شش کیلومتر مربع است .
کلانشهر مانیل معادل یک استان در نظر گرفته می‌شود و به همراه استانهای همجوار خود یعنی لاگونا، کاویته، ریزال و بولاکان بر روی هم مانیل بزرگ را تشکیل می‌دهند که جمعیتی بیش از بیست میلیون نفر را شامل می‌شود. کلانشهر مانیل از نظر تقسیمات کشوری مستقل و یکی از ناحیه‌های کشور فیلیپین به نام ناحیه پایتخت ملی فیلیپین را تشکیل می‌دهد.
جورجه انسکو
جورجه اِنِسکو (به رومانیایی: George Enescu) () موسیقی‌دان و آهنگساز رومانیایی بود. او در ۱۹ اوت ۱۸۸۱ در لیوه‌نی، رومانی زاده شد و در ۴ مهٔ ۱۹۵۵ در پاریس درگذشت. انسکو نامدارترین آهنگساز رومانیایی بود. وی همچنین نوازندهٔ برجستهٔ ویولن، رهبر ارکستر، نوازندهٔ پیانو و معلم موسیقی بود.
تنها فرزند بازمانده از میان هشت فرزند خانواده، جورجه در خانوده‌ای که پدرش رهبر غیرحرفه‌ای گروه کُر بود و مادرش گیتار می‌نواخت، خیلی زود اشتیاق خود را به موسیقی آشکار کرد. در ۴سالگی یک ویولن هدیه گرفت و او را برای آموزش نزد یک معلم ویولن به آموختن این ساز گماردند. سپس وارد کنسرواتواری در رومانی شد و بعد به وین رفت تا در کنسرواتوار این شهر به آموختن ویولن و آهنگسازی بپردازد و در آنجا خیلی زود به عنوان نوازندهٔ نابغه زبانزد تالارهای شهر شد، در این هنگام جورجه تنها ۱۲ سال داشت. در سال ۱۸۹۵ انسکو به پاریس رفت تا در کنسرواتوار پاریس با استادانی چون ژول ماسنه، گابریل فوره، به آموختن آهنگسازی و ویولن ادامه دهد، در همین دوران با هنرمندانی چون پل دوکا، آلفرد کورتو، پابلو کاسالس، موریس راول و فلوران اشمیت آشنا گردید. انسکو در حالی‌که هنوز هنرجو بود آثار بسیاری را خلق کرد و به عنوان نوازندهٔ ویولن و آهنگساز سفرهای بسیاری را در سراسر اروپا انجام داد.
به هنگام جنگ نخست جهانی به رومانی بازگشت و در آنجا به کارهای گوناگونی مشغول شد و چندین اثر مهم خود را نوشت. پس از پایان جنگ انسکو پی در پی میان رومانی و فرانسه دررفت‌وآمد بود و در سال ۱۹۲۴ موفق به دریافت لژیون دونور گردید سپس در سال ۱۹۲۹ به عضویت فرهنگستان هنرهای زیبا درآمد. او همچنین در حالی‌که عضو انجمن پدیدآورندگان آثار هنری فرانسه بود انجمن پدیدآورندگان آثار هنری رومانی را بنیان نهاد. در همین سال‌ها برخی از شاهکارهایش همچون سونات نامی خود برای ویولن «در حال و هوای موسیقی محلی رومانی» و اپرای ادیپ را آفرید. وی همزمان با فعالیت‌هایش به عنوان آهنگساز و نوازنده به آموزش نیز می‌پرداخت و شاگردانی چون: کریستیان فراس، ایوری گیتلیس، آرتور گرومیو، و یهودی منوهین را پرورش داد. منوهین در مورد انسکو گفته‌است:
در هنگامه جنگ دوم جهانی انسکو به زادگاهش پناه برد و در آنجا به دفاع از موسیقی نو رومانیایی پرداخت. پس از جنگ نیز او با وجود مشکلات مالی و سلامتی هرگز تا پایان از تلاش و کوشش بازنایستاد و به عنوان نوازندهٔ ویولن و رهبر ارکستر با داوید اویستراخ، امیل گیلس، یهودی منوهین و آلفرد کورتو کنسرت‌هایی را برگزار کرد. وی در نیمه‌شب ۳ به ۴ ماه مهٔ ۱۹۵۵ در قلب پاریس در گذشت و در گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد.
نازی ناز کن
آلبوم نازی ناز کن دومین آلبوم ابی است که در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت ترانه روی سی‌دی منتشر شد. شرکت ترانه در سال ۱۹۸۴ این آلبوم را با عنوان باغ بلور (ابی ۱) بر روی نوار کاست منتشر کرده بود. این آلبوم شامل گزیده‌ای از ترانه‌های پیش از انقلاب ابی است. پیش از انقلاب این آثار یا به صورت تک‌آهنگ یا به انتخاب شرکت‌های مختلف موسیقی پخش شده بود اما پس از انقلاب زیر نظر ابی دوباره منتشر شدند. ترانه ی نازی ناز کن که نام آلبوم از این ترانه بر گرفته شده با شعری از فرهاد شیبانی، تنظیم از اریک(موزیسین فرانسوی) و آهنگسازی تورج شعبانخانی ساخته شده است
در آلبوم نازی ناز کن ۱۱ ترانه وجود دارد که مشخصات آن‌ها به شرح زیر است :
کوه یخ (آلبوم)
کوه یخ چهارمبن آلبوم ابی است که در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت ترانه روی سی‌دی منتشر شد. این آلبوم در سال ۱۹۸۷ با عنوان کوه یخ (ابی ۳) توسط شرکت ترانه روی نوار کاست منتشر شده بود. آلبوم کوه یخ شامل گزیده‌ای از آثار پیش و بعد از انقلاب ابی است. گفتنی است سیاوش قمیشی آهنگساز قطعه کوه یخ در قسمتی از این اثر با ابی هم صدا شده‌است.
در آلبوم کوه یخ ۱۲ ترانه وجود دارد که مشخصات آن‌ها به شرح زیر است:
یوسف شاهین
یوسف شاهین (به عربی: یوسف شاهین) (۲۵ ژانویه ۱۹۲۶ — ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۸) کارگردان معروف سینمای مصری بود. او به‌عنوان یک چهره برجسته هنری و شخصیتی سرشناس و محبوب در مصر و جامعه عرب شناخته می‌شد. در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۷ جایزه یک عمر دستاورد هنری به شاهین اعطا شد.
شاهین در فیلم‌هایش بیشتر به مسایل سیاسی، مشکلات مردم مصر و بحرانهای اجتماعی این کشور می‌پرداخت. او همواره با سیاست‌های رییسان جمهور مصر به‌ویژه حسنی مبارک به مخالفت می‌پرداخت و از گروه‌های بنیادگرای اسلامی کشورش نیز به‌شدت انتقاد می‌کرد.
یوسف شاهین در ۲۵ ژانویه ۱۹۲۶ در خانواده‌ای مسیحی به دنیا آمد. شاهین در دهه ۱۹۴۰ به آمریکا رفت و دوره آموزش هنرپیشگی را در "پلی‌هاوس پاساندا" در لس آنجلس گذراند. او نخستین فیلم خود را با نام "بابا امین" در سال ۱۹۵۰ کارگردانی کرد. شاهین در سال ۱۹۵۱ با فیلم "پسر نیل" در جشنواره فیلم ونیز حضور یافت.
وی سرانجام پس از چند هفته به‌سربردن در حالت اغما، در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۸ در بیمارستان نظامی "المعادی" در جنوب قاهره درگذشت.
شاهین جوان که از سنین کودکی مجذوب هنرهای نمایشی بود، شروع به ایجاد نمایش‌هایی در خانه برای خانواده خود کرد. تحصیلات خود را در مدرسه سان مارک شروع کرد. او در دانشگاه نخبگان ویکتوریا اسکندریه تحصیلاتش را ادامه داد و پس از فارغ‌التحصیلی در کالج ویکتوریا در سال ۱۹۴۴، تصمیم گرفت برای تحقق آرزوهای خود به خارج از کشور برود.
شاهین در طول ۵۰ سال فعالیت هنری، فیلم‌های زیادی را کارگردانی کرد که مهم‌ترین آنها از این قرارند:
ونیوار بوش
وَنیوار بوش مهندس و سیاست‌مدار آمریکایی زاده ماساچوست بود که تجزیه و تحلیل دیفرانسیل (مکانیک) را در انستیتو تکنولوژی ماساچوست ساخت که نخستین تلاش برای طراحی رایانه بود و می‌توانست بسیاری از محاسبات علمی را انجام دهد و پیشگام عصر رایانه باشد.
ونیوار بوش ایده ابرمتن‌ها را در مقاله‌ای با عنوان «چنان‌که می‌توانیم بیندیشیم» در سال ۱۹۴۵ مطرح ساخت.
ونیوار بوش کمیته پژوهشی دفاع ملی را در آمریکا برای سازماندهی دانشمندان و مهندسان در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۰ بنیاد نهاد و رهبری وی بر بیش از دو سوم فیزیکدانان در پروژه منهتن بسیار سودمند بود.
کونانت شیمیدان وی را درباره مسائل هسته‌ای آگاه ساخت.