شورای امور جهانی هند
شورای امور جهانی هند (The Indian Council of World Affairs) در سال ۱۹۴۳ به عنوان اولین اندیشگاه و مؤسسه پژوهشی توسط گروهی از روشنفکران هندی به رهبری آقای "سر تیج بهادر ساپرو" تشکیل شد.
این مؤسسه به عنوان یک سازمان غیردولتی، غیرسیاسی و غیرتجاری تشکیل شده و طبق قانون ثبت انجمن‌ها سال ۱۸۶۰ ثبت گردید. هدف از تشکیل این مؤسسه صرفاً مطالعه روابط بین‌المللی و امور خارجی بود. این مؤسسه از زمان تشکیل خود جهت نیل به هدف خود تلاش‌های گسترده انجام داده است. آقای سر در تاریخ ۸ دسامبر ۱۸۷۵ در علیگر، ایالت اتار پرادش، متولد گردید. وی به یک خانواده هندو براهمن کشمیری تعلق داشته و یک وکیل معروف دادگاه عالی اله آباد بود. آقای ساپرو که یک حقوقدان برجسته بوده یک حزب سیاسی به نام «حزب لیبرال هند» Indian Liberal Party تشکیل داده بود. وی از حامیان مذاکره با دولت انگلیس بوده و خواهان استقلال کشور نبود. آقای ساپرو باتوجه به فعالیت‌های سیاسی خود در مجالس ایالتی و مرکزی هند عضویت داشته‌است. دولت انگلیس در سال ۱۹۲۲ به وی خطاب Sir اعطاء نمود. در واقع ساپرو همیشه سیاست معتدل را دنبال نموده و حتی ماهاتما گاندی را مورد انتقاد قرار داد. وی مخالف جنبش عدم همکاری با انگلیس به رهبری گاندی مخالف بوده اما در برخی موارد بین انگلیس و گاندی میانجیگری کرد. البته حزب لیبرال او نتوانست بین مردم نفوذ پیدا کند و صرفاً بهً یک مرکز مباحثه و تبادل نظر تبدیل شده بود. وی در سال ۱۹۴۳ شورای هندی امور جهانی هند را تشکیل داد. ساپرو اگرچه یک رهبر محترم در هند بعد از استقلال این کشور بوده، اما با توجه به مخالفت وی با حزب کنگره و ماهاتما گاندی میزان محبوبیت او بین مردم درسطح پایین قرار داشت و به همین دلیل بعد از استقلال هند در هیچ سمت رسمی منصوب نشد. آقای ساپرو در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۴۹ در اله آباد فوت کرد. مؤسسه تعدادی از کنفرانس‌های بین‌المللی و تاریخی از جمله «کنفرانس روابط آسیائی» Asian Relations Conference در سال ۱۹۴۷ به رهبری خانم ساروجنی نائیدو، یکی از رهبران معروف جنبش استقلال هند و حزب کنگره، و همچنین کنفرانس «سازمان ملل و نظم نوین جهانی» United Nations and the New World Order در سال ۱۹۹۴ برگزار کرده است. این مؤسسه کنفرانس‌ها، نشست‌ها و برنامه‌های تبادل نظر را به صورت موردی و براساس نیازهای روز برگزار می‌کنند. جواهر لعل نهرو، نخستین نخست وزیر هند، که نخستین وزیر امور خارجه و معمار سیاست خارجه این کشور نیز بوده، کراراً از این مؤسسه جهت تبادل نظر با روشنفکران و کارشناسان رشته امور خارجه بازدید می‌کرد. این مؤسسه در یک ساختمان مجلل به مساحت حدود دو هکتار در خیابان باراخامبا در دهلی نو مستقر می‌باشد. این ساختمان که با کمک مالی دولت مرکزی هند احداث گردیده در ماه مه سال ۱۹۵۵ توسط پندت جواهرلعل نهرو، نخست وزیر هند، افتتاح و براساس نام بنیان‌گذار انجمن یعنی آقای سر تیج بهادر ساپرو به عنوان «ساپرو هائوس» نامیده شد.
همکاری و تبادل با اندیشکده‌های معروف از جمله Institute for Defence Studies and Analyses (IDSA)(موسسه مطالعات و بررسی‌های دفاعی)، School of International Studies (موسسه مطالعات بین‌المللی که بعداً در دانشگاه جواهر لعل نهرو دهلی ادغام شد)، Children's Film Society of India(انجمن فیلم کودکان) و Press Institute of India (موسسه مطبوعات هند) در همین ساختمان تشکیل یافتند.
قبلاً قسمت عمده بودجه این مؤسسه توسط دولت تأمین می‌شد اما اکنون این مؤسسه در اختیار مستقیم دولت قرار گرفته و رسماً به یک گروه مطالعاتی وزارت امور خارجه هند تبدیل شده‌است. دولت ائتلاف ملی متحد به رهبری حزب بی. جی. پی.، از طریق تصویب The Indian Council of World Affairs Act, 2001 (قانون شورای امور جهانی هند سال ۲۰۰۱) مدیریت این مؤسسه در اختیار مستقیم دولت گرفت.
ماده ۱۳ قانون یادشده اهداف این مؤسسه را به شرح ذیل بیان می‌نماید: تشویق به مطالعه امور بین‌المللی جهت تشکیل دیدگاهی براساس اطلاعات دقیق در مسائل بین‌المللی. تشویق از روابط هند با سایر کشورها از طریق مطالعه، تحقیقات، مباحثه، سخنرانی‌ها و تبادل نظرات و اطلاعات با سایر سازمان‌ها در داخل و خارج کشور سرگرم فعالیت‌های مشابه. فعالیت به عنوان یک مرکز اطلاعات و آگاهی در خصوص امور جهانی. تهیه، تنظیم و انتشارکتب،مجلات، فصلنامه‌ها، بررسی‌ها، مقاله‌ها و مواد اطلاعاتی در موضوعات مورد نظر. برقراری تماس با سازمان‌های سرگرم انجام فعالیت‌های ذکر شده در بند فوق برگزاری کنفرانس‌ها، سمینارها و مباحثه‌ها و انجام مطالعات سیاست هند نسبت به امور بین‌المللی.
ساپرو هائوس که مرکز مؤسسه امور جهانی هند (ICWA) است، دارای تسهیلات زیادی برای مطالعه و برگزاری برنامه‌های مختلف مانند کنفرانس‌ها، سمینارها، مباحثه‌ها و میزگردها می‌باشد. مساحت این ساختمان دو هکتار است. این ساختمان دارای یک تالار با ظرفیت ۳۸۰ کرسی، دو اتاق کنفرانس با ظرفیت ۷۵ و ۵۰ کرسی و یک کتاب خانه بزرگی می‌باشد.
این مؤسسه متشکل از یک شورای عمومی است که رئیس و شورای هیئت مدیره را انتخاب می کنند. رئیس مؤسسه یک شورای مدیریت را منصوب می‌نماید. اعضای شورای عمومی و هیئت مدیره، کارمند این مؤسسه نیستند، در حالی‌که اعضای شورای مدیران کارمند مؤسسه می‌باشند و از بودجه این مؤسسه براساس میزان حقوق کارمندان دولت مرکزی حقوق می‌گیرند. آقای حامد انصاری، معاون رئیس‌جمهور هند در حال حاضر رئیس این مؤسسه می‌باشد. اسامی روسای پیشین این مؤسسه به شرح ذیل می‌باشند:
اسامی اعضای شورای مدیران:
این مؤسسه علاوه بر چاپ کتب، مقاله‌ها و بررسی‌ها یک فصلنامه را نیز منتشر می‌نماید. عنوان این فصلنامه India Quarterly – A journal on International Affairs می‌باشد. عملیات انتشار این فصلنامه در سال ۱۹۴۵ شروع شده بود. مسئولیت چاپ این فصلنامه اکنون به عهده گروه انتشاراتی خصوصی به عنوان SAGE Publications دریافت شده‌است. این مؤسسه مطالب را جهت درج در این مجله از کارشناسان داخلی و خارجی دعوت می کنند. مطالب این فصلنامه مربوط به مسائل معاصر هند و جهان می‌باشند. البته این مؤسسه از این مجله جهت ابراز دیدگاه خود استفاده نمی‌کند.
شورای مشاور: آمیتاب ماتو، دانشگاه جواهر لعل نهرو، سی راجا موهان، دانشگاه فناوری نانیانگ، سنگاپور، خانم ایشر جاج آهلووالیا، ICRIER، کی راگونات، قائم مقام پیشین وزارت امورخارجه هند، لالیت مان سینگ، قائم مقام پیشین وزارت امور خارجه هند، پوشپیش پانت، دانشگاه جواهر لعل نهرو و سیدارت وارداراجان، روزنامه هندو.
این کتاب خانه که برای نشستن ۱۲۰ نفر جا دارد یکی از مهم‌ترین کتاب خانه‌های تحقیقاتی در دهلی می‌باشد. این کتاب خانه بیش از ۱۲۵ هزار نسخه کتب، تعداد زیادی از مجلات و روزنامه‌ها، نقشه‌های نادر و مایکروفیلم‌ها وی‍ژه را ذخیره نموده است. یکی از ویژگی این کتاب خانه وجود بیش از هفت میلیون بریده‌های روزنامه‌های مختلف در موضوعات گوناگون و فهرست بندی شده می‌باشد. قسمت عمده این بریده‌ها متعلق به موضوعات روابط بین‌المللی و قانون بین‌المللی می‌باشد. این کتابخانه تقریباً ۴۰۰ نوع مجلات تحقیقاتی داخلی و خارجی را مرتباً دریافت می‌نماید و حدود ۲۸ هزار جلد مجلات را ثبت کرده است. در این کتاب خانه آرشیو روزنامه‌های هندو (مدراس) متعلق به مدت ۱۹۳۳ تا ۱۹۷۹، روزنامه تایمزآوایندیا (بمبئی) طی دوره ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۵ و روزنامه تایمزآوایندیا (دهلی نو) طی دوره ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۴ نگهداری شده‌اند. آرشیو روزنامه‌های ایشین ایج، اکونامیک تایمز، فاینانشیال تایمز (لندن)، اینترنیشنال هیرالد تریبیون، نیشن (لاهور)، پاکستان تایمز، ژاپن تایمز (توکیو) اورشلیم پوست، یونگ یانگ تایمز و خبرگزاری‌های گراما و سودان نیز در این کتاب خانه وجود دارند.
این کتابخانه دارای یک بخش سازمان ملل و اتحادیه اروپا می‌باشد که در آن مدارک، مجلات و فصلنامه‌های مربوط به سازمان ملل و اتحادیه اروپا نگهداری شده‌اند. این کتاب خانه تقریباً تمام مدارک مربوط به سازمان ملل از سال ۱۹۴۵، به ویژه مباحث و قطعنامه‌های شورای امنیت و مجمع عمومی را دارا است. همینطور این کتاب خانه تمام مدارک مربوط به اتحادیه اروپا نیز حفظ نموده است. دسترسی به این مدارک رایگان می‌باشد. این کتابخانه واحدی را تحت عنوانCurrent Awareness Services (آگاهی از مسائل روز) را اداره می‌نماید و براساس مطالب ۲۰۲ مجلات مختلف را براساس موضوعات فهرست بندی می‌کند. این واحد از سال ۱۹۵۶ شروع شده و برای پژوهشگران مختلف بسیار مفید واقع شده‌است.
در این کتاب خانه به منظور انجام مطالعه مسائل مربوط به کشورهای آفریقائی یک مرکز آفریقا نیز تأسیس شده‌است. این مرکز کتب، مجلات، نقشه‌ها و مدارک مختلف مربوط به این کشورها را نگهداری کرده است. عضویت:شورای امور جهانی هند