hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ورکش (طالقان)
ورکش، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز ایران است. این روستا در دهستان میان‌طالقان واقع شده‌است. این روستا از روستاهای شهرستان طالقان است که دارای غار تاریخی (غار تاریخی ویا)، قبرستان قدیمی و … می‌باشد. این روستا شامل رود و باغ‌ها و مزارع فراوانی است. در این روستا جاده‌ای در حال احداث می‌باشد که به هشتگرد متصل می‌شود و تا سال‌های پیش رو جاده جدید و اصلی شهرستان طالقان می‌شود. روستای ورکش شامل محله‌های زیادی از قبیل:چَله گاهره، محله، علی‌آباد، سگرانچال، جیرمحله. اسامی سایر مناطق روستای ورکش:خلی زر، زرده گاهره، ورکش نو، پنجل تپه، دُروان، کَمَر، کوَریش، سنغر، باغان، تنگه و…
حکایت دِهِ ما نوشته عباسعلی قدسی که درقالب شعر به ضمیمه تصاویری از گذشته ورکش می‌باشد.
این روستا در دهستان میان طالقان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵۸ نفر (۸۲خانوار) بوده‌است.
تاتی زبان مردم این دیار است.
گندم، جو، سیب زمینی، لوبیا، سیر، عدس، نخود و …سیب، آلبالو، گیلاس، زردآلو، گوجه سبز، گلابی، گردو، شلیل و …
درحال حاضر هیچ گونه صنایع دستی در این روستا تولید نمی گرددودر قدیم صنایع دستی از قبیل  گلیم بافی، قالی بافی، جاجیم بافی و...درحد رفع احتیاجات خود مردم روستا بوده است (که همه در زمان قدیم انجام داده می‌شد
غار ویا: که یکی از قدیمی‌ترین غارها به‌شمار می‌رود و درون غار سه راه است که به دلایلی به دلیل ریزش مسدود شده‌است! البته اواسط غار مسدود شده‌است و حدود نیمی از آن باز است و دارای دو درب ورودی می‌باشد. قبرستان‌های قدیمی:که در قسمت خلی زر واقع شده‌اند و نمونه‌هایی از سنگ‌های قبرِ بسیار بسیار قدیمی در آن موجود است که دارای نوشته می‌باشد و تاریخ آن به قبل از میلاد حضرت مسیح بازمی‌گردد.
وب سایت روستای ورکش شهرستان طالقان
سرکنددیزج
سرکنددیزج یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.
علی‌اکبرلو (شبستر)
علی‌اکبرلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.
مردم این روستا به زبان ترکی آذری تکلم میکنند.
جمعیت به شغل های تولید شیرینی جات و آبنبات و دیگر کارخانه جات تولیدی مشغول هستند. متاسفانه نزدیک به نیمی از جمعیت روستا در اثر سوء مدیریت مهاجرت کرده اند، لازم به ذکر است این روستا شبیه شهرک های صنعتی است ولی از نظر آب شُرب و کشاورزی در مذیقه میباشد که واحدهای صنعتی موجود در آن از این موضوع رنج میبرند و این امر یاری مسئولان را می طلبد
کندرود (شبستر)
کندرود یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است. مردم روستا شیعه مذهب بوده و زبان گفتاری آنها ترکی آذربایجانی می‌باشد.
روستای کندرود در ۱۵ کیلومتری جادهٔ صوفیان-شبستر و در دامنهٔ کوهستان میشو و در همسایگی شهر سیس و روستاهای گل‌آباد و سرکنددیزج قرار گرفته‌است.
ارتفاع این روستا از سطح دریا، برابر با ۱٬۴۹۰ متر بوده و در مدار ۳۸ درجه و ۱۵ دقیقهٔ شمالی و ۴۵ درجه و ۵۱ دقیقهٔ شرقی واقع شده‌است.
روستای کندرود دارای چهار محله اصلی بوده که با نام کوچه آن در زبان محلی نامیده می‌شود که عبارتند از آشاقا کوچه، آرا کوچه، تهمز کوچه و دار کوچه. اهالی این روستا در محله شهدای طرشت (پشت خوابگاه دانشگاه صنعتی شریف ) دارای حسینه ای بزرگ و مشهور می‌باشند. سایت اصلی
اهالی روستا از راه باغداری و دامپروری کسب روزی می‌کنند. اکثر کشت و کار آنها انگور, گردو, بادام, گندم, سیب و ... می‌باشد.
اهالی روستا در ۴۰ سال اخیر به تدریج به سوی تهران کوچ کرده‌اند و اکنون تعداد خانوارهای مانده که به طور مدام در روستا زندگانی می‌کنند به ۶۰ خانوار نمی‌رسد (براساس امارسال ۱۳۸۵ روستا دارای ۱۸۷ خانوار و ۵۸۰ نفر می باشد) که بیشتر آنها افراد کهنسال را تشکیل می‌دهد و به دلیل کم شدن تعداد کودکان و نوجوانان تنها مدرسه روستا تعطیل گردیده‌است.
در تابستان این روستا به صورت محل ییلاقی برای گردش ساکنان تهرانی استفاده می‌شود که اکثر مبادرت به ساخت ساختمانی برای خود کرده‌اند.
در خصوص نامگذاری این روستا اطلاعات دقیقی در دست نیست ولی طبق سخنان سالخوردگان روستا به دلیل وجود رودی در کنار روستا که آب در آن به آرامی حرکت می‌کرده نام روستا "کند رود" نام گذاری شده است.
گل‌آباد (شبستر)
گل‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.
مهتراحمد (شبستر)
مهتراحمد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.
در کوه‌های شمال روستای مهتراحمد (جنوب کوه میشو ) آبشار بسیار زیبائی بنام گوور چین نیق (جائی که کبوتر چاهی در آنجا زنگی می‌کنند )وجود دارد شکل آن غار مانند است که سقف آن باز می‌باشد . گذر آب طی چندین سال باعث بریده شدن سنگ‌ها ودرست شدن این آبشار گردیده و در فصل بهار بسیار دیدنی است .
نعمت‌الله (شبستر)
جمعیت روستای نعمت اله در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۱۰۱۴ نفر بوده.
کوهستان میشو که در امتداد کوه‌های قره‌داغ قرار گرفته مانند دیواری سر تا سر غرب دهستان نعمت الله را می‌پوشاند. تنوع زیستی و جانوری این کوهستان تأثیرات اکولوژی و اکوسیستمی غیرقابل انکاری در آب و هوا و زیست‌ بوم منطقه داشته‌است. آب و هوای نعمت الله در تابستان‌ها نیمه معتدل و در زمستان‌ها سرد است. اثر بادهای مرطوب مدیترانه‌ای که از فراز کوه‌های مرزی ترکیه و آذربایجان غربی می‌رسند، در این منطقه کاملاً نمایان است. به علت خشک شدن دریاچه ارومیه آب و هوای این منطقه از معتدل و نیمه مرطوب به گرم و خشک تغییر یافته‌است و دمای این منطقه در تابستان‌ها به بالای چهل و پنج درجه نیز می‌رسد.
شهرستان شبستر و نعمت الله یک منطقه کشاورزی بود ولی به علت افزایش دما و تأثیر عوامل محیطی همچون خشک شدن دریاچه ارومیه این منطقه با کمبود آب روبرو شد و در حال حاضر مردم این منطقه رو به اقدامات صنعتی و تولیدی آورده‌است و بیشتر در زمینه تولید محصولات غذایی فعال می‌باشد.
شرکت‌هایی همچون ارس مهر، آیدین، شیرین عسل، آندیا در زمینه تولید مواد غذایی در شهرستان شبستر فعال می‌باشد.
مردم نعمت الله ترک بوده و زبان آن‌ها ترکی آذربایجانی است.
1
هارونیه (شبستر)
هارونیه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان میشو جنوبی بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان چله‌خانه
دهستان چله‌خانه یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان رودقات
دهستان رودقات یکی از دهستانهای بخش صوفیان شهرستان شبستر استان آذربایجان شرقی است که دارای 20 روستا به مرکزیت روستای امند است.
دارای هوایی ییلاقی و سردسیر سالم است. و رودخانه‌ ایوند (سینیق) دیه‌های واقع در مسیر خود را مشروب می‌کند.
این دهستان بر طبق گزارش سرشماری سال 1395 مرکز آمار ایران دارای 11158 نفر سکنه می باشد
سابق بر این ،دهستان رودقات جزو بخش مرکزی شهرستان مرند و دارای 40 روستا بود که مهمترین آن‌ها عبارت بودند از: بناب ، النجق، زرغان،دوگیجان،امند و ایوند.
بر اساس تقسیمات کشوری در سال 1367 شمسی اکثر روستاهای آن از شهرستان مرند منفک و به شهرستان شبستر الحاق گردید که 20 روستای آن با نام دهستان رودقات و 5 روستای آن به دهستان چله‌خانه، بخش صوفیان الحاق شدند و باقی روستاهای آن به دهستان بناب و دهستان میشاب شمالی شهرستان مرند الحاق شدند .
آلوچه ملک، امند، ایوند، پردول، تازه کند، ترپ، چراغلو، زبرلو، زین‌آباد، سار، ساری قیه ( خالی از سکنه ) ، سهرل (سهرقه)، کلانکش، کهل، لار (لاری)، مزرعه، منور، موجومبار ،هرزنق، ورکش
دهستان میشو جنوبی
دهستان می‌شو جنوبی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش صوفیان شهرستان شبستر واقع شده‌است. مرکز این دهستان روستای نعمت الله هست
در حدود ۳۰ کیلومتری شهر صوفیان کوهی به ارتفاع ۳۰۰۰ متر با نام "میشو" قرار دارد.
در نیمه‌های این کوه زیبا و سرسبز، دو سنگ به ارتفاع ۲ متر قرار دارد و از دور با چشم غیر مسلح به صورت دو نفر، در حالت نشسته، دیده می‌شود و به نام جفت خواهران (جود باجیلار) نامیده می‌شود. این سنگ‌ها در سمت چپ کوه و در نیمه‌های آن قرار گرفته‌اند.
شجاعت قانع
شجاعت قانع (زاده در ۱۹۷۵) استادبزرگ شطرنج اهل ایران است.
از ۱۶ سالگی شطرنج را در اردبیل شروع کرد. دوران موفقیت را به صورت سریع طی نمود. به همراه تیم ملی ایران در چهار المپیاد شطرنج بازی کرده‌است. او دانشجوی رشته تربیت بدنی نیز می‌باشد.
امستجان
امستجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چهرگان بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است. شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی، باغبانی و دامداری است.
این روستا در ضلع شمالی دریاچه ارومیه در دامنه کوه میشو واقع شده و در حدود ۷ کیلومتر از شهر تسوج فاصله دارد. روستای امستجان از شمال با روستاها و شهرهای شهرستان مرند، از جنوب با شهر تسوج و دریاچه ارومیه، از شرق با روستای انگشتجان و از غرب با دهستان چهرگان همسایه می‌باشد.
روستای امستجان دارای محصولات کشاورزی زیر می‌باشد:
توپچی
توپچی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چهرگان بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
این روستا از غرب به روستای قزلجه از شرق روستای چشمه کنان از جنوب جاده اصلی ریل راه‌آهن و دریاچه ارومیه و از شمال به کوه‌های میشو (میشو داغی و طبیعت بکر منتهی می‌شود.
اکثر محصولات روستا:آلبالو، گیلاس، سیب، گردو، بادام، گندم و … که هم برای مصرف شخصی و هم جهت عرضه در بازار محلی کاشت و برداشت می‌شود.
چشمه‌کنان
چشمه‌کنان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.تاریخچه پیدایش این روستا نامعلوم و قدمت آن بسیار زیاد است. همانگونه که از نام آن پیداست محل جوشش چشمه های طبیعی کوهستانی بوده است .یکی از معادن پرمغز مس ایران در آن واقع شده است و دلیل سرخی خاک آن نیز همین می باشد .
چشمه کنان نام روستائیه که جمعیت حدود ۴۰۰ نفر بروی تابلوی ورودی کنار جاده حک شده در حالی‌که در تعطیلات جمعیت بالای ۱۲۰۰ نفر را در خود جای میده واین نشان از قدرت بالای این روستا در جذب گردشگر داره. شاید دلیل نامگذاری چشمه‌کنان به این نام وجود چشمه‌های زیاد در این روستا باشه.
چهرگان
چهرگان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چهرگان بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
در زبان آذری، زبان بومی آذربایجان پیش از ورود ترکی، حرف «س» فارسی در آغاز واژه‌ها تبدیل به «چ» می‌شده‌است چنانچه سریش را در آن زبان "چریش" می‌گفتند. نام چهرگان نیز در زبان آذری به معنی سهرگان (مکان سهره‌ها) است چهر به معنی چهره است و گان به معنی خون است چون خاک این روستا تمایل به رنگ قرمز دارد چنین اسمی بر آن نهادند به این معنی که چهره‌ای خونین دارد.
غلمانسرای
غلمانسرای یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چهرگان بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
قزلجه (شبستر)
قزلجه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چهرگان بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
تیل (شبستر)
تیل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی غربی بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است. این روستا مرکز دهستان گونی غربی می‌باشد. جمعیت تیل در سال ۱۳۴۵ بالغ بر ۲٬۹۰۰ نفر بوده که از شهرهای چابهار و بوشهر آن زمان بزرگ‌تر و پرجمعیت‌تر بوده‌است. همچنین جمعیت این روستا طبق آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، ۳۳۰۳ نفر بوده و دارای ۱۱۵۰ خانوار است.
دربارهٔ معنی نام این روستا، تیل در زبان سومری_تُرکی باستان به معنای زندگی و حیات دوباره آمده‌است.
از مکان‌های گردشی تفریحی این روستا می‌توان آوازان، چشمه دریل، زَردَ دَلیهی، شورگول (سد تیل)، لوه کهریزی، پاشاسوودی، گوورچین داشی، قرخ آیاغ، گلین گیه، جنگی گل، ین کهریز، زیوه، شابادن، تیه لیه و قره داشلی را نام برد. رودخانهٔ فصلی تیل نیز در سمت شمالی آن جاری می‌باشد.
حیدرآباد (تسوج)
حیدرآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی غربی بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۷ نفر (۱۵۷ خانوار) می‌باشد.
این روستا دارای سه باب مسجد، یک باب مدرسه ابتدایی شش کلاسه، یک باب خانه بهداشت، یک باب ساختمان دهیاری می‌باشد. شغل بیشتر مردم کشاورزی و اخیراً تولید زغال است. آغ بولاق منبع اصلی آب کشاورزی این روستاست.
شیخ‌ولی
شیخ‌ولی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی غربی، بخش تسوج، و شهرستان شبستر واقع شده‌است. شیخ ولی در ۱۵ کیلومتری تسوج، ۱۰ کیلومتری بندر شرفخانه و ۲۸ کیلومتری شبستر واقع شده‌است. این روستا از شمال به دهستان تیل، از غرب به روستای قره‌تپه و از جنوب به دریاچه ارومیه محدود می‌شود. این روستا در میان جاده بین‌المللی تبریز-بازرگان و خط راه‌آهن تبریز-سلماس قرار گرفته‌است. جمعیت این روستا کمتر از ۸۰۰ نفر می‌باشد. تنها مدرسه فعال این روستا دبستان ۱۵ خرداد می‌باشد که از پایه اول تا پنجم ابتدایی را شامل می‌شود.
مردم این روستا غالباً در بخش‌های دولتی بویژه راه‌آهن، کشاورزی و پرورش دام و طیور فعالیت دارند.
قره‌تپه (شبستر)
قره‌تپه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی غربی بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
قره‌تپه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی غربی در ۵ کیلومتری بخش تسوج و ۳۸ کیلومتری شهرستان شبستر واقع شده‌است. این روستا از شمال به بخش تسوج از جنوب به دریاچه ارومیه از شرق به روستای شیخ ولی و از غرب به قلعه مراغوش محدود می‌شود.
در گذشته دور کاروان‌هایی که از تبریز به سلماس و ترکیه رفت‌وآمد داشتند از داخل روستا عبور می‌کرده‌اند؛ که بنا به گفته تاریخ نویسان این همان جاده‌ای است که یکی از رشته‌های فرعی جاده ابریشم بوده که در بین اهالی به جاده استانبول معروف است.
در طول جنگ جهانی اول و دوم، نیروهای روسیه بارها از این جاده رفت‌وآمد می‌کردند. در این مسیر قهوه‌خانه‌هایی وجود داشت که غذای گرم برای کاروانیان مهیا ساخته و در کنار آن اصطبل‌هایی برای مراکب ساخته شده بود.
یکی از کهن‌ترین آثار بازمانده از ساکنان قدیم منطقه ارونق و انزاب کول تپه هاست که در سراسر شمال دریاچه ارومیه بر سر راه جاده ابریشم یا راه تبریز-طرابوزان در امتداد یکدیگر قرار گرفته‌اند. بقایای این قلعه‌ها یا آتشکده‌ها در نزدیکی قره تپه وجود دارد. این قلعه‌ها در سر راه آسیای صغیر و عثمانی قرار داشته‌اند که در نتیجه حوادث متعدد تاریخی به صورت ویرانه و تل خاکی درآمده‌اند.
احمد سلیمی در کتاب «نگاهی به تاریخ و جغرافیای شبستر، تسوج و صوفیان» می‌نویسد: تپه‌های خاکستری که در بیشتر نقاط آذربایجان در پیرامون دریاچه ارومیه دیده می‌شود، و تعداد آن‌ها به ۶۴ تا می‌رسد و مردم محل همه به اتفاق این تپه‌ها را تپه‌های آتش پرستان می‌خوانند؛ ولی مورخین معتقدند که قبل از تولد زرتشت این تپه‌ها وجود داشته‌اند. این تپه‌ها که ارتفاع نسبی شان معمولاً از ۳۰ تا ۴۰ متر بیشتر نمی‌شود، شامل بقایای از فرهنگ مادی انسان‌هایی هستند که در هزاره‌های گذشته در آن‌ها زیسته‌اند. علت اصلی انتخاب چنین تپه‌هایی برای سکونت از طرف جماعت‌هایی که از غارها به دشت آمده بودند، بی‌گمان مسئله امنیتی و تدافعی بوده و از این روست که اغلب مساکن انسانی بر فراز تپه‌ها و در میان حصارها و باروهای دفاعی محصور بوده و غالباً به صورت دژ درمی‌آمده‌اند. در آذربایجان در اطراف دریاچه ارومیه ۵۰ تپه تاریخی کشف شده اما در تعداد کمی از آن‌ها حفاری‌های باستان‌شناسی به عمل آمده‌است.
با توجه به این موضوعات، به نظر می‌رسد نام این روستا از همین کول تپه‌ها گرفته شده باشد که «قره» به معنای سیاه (برگرفته از خاکسترهای سیاه رنگ این تپه) و «تپه» به سرزمینی اطلاق می‌شود که دارای پشته بلند برآمده از زمین باشد.
قلعه مراغوش
قلعه مراغوش یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی غربی بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است. این روستا در ضلع شمالی دریاچه ارومیه قرار دارد. از جنوب این روستا مسیر راه آهن تهران _سلماس_ترکیه عبور می کند.
الماس (شبستر)
الماس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی غربی بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
هریس (شبستر)
هریس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی غربی بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
هفت‌چشمه (دلفان)
هفت‌چشمه شهری در شمال شهرستان دلفان. این شهر مرکز بخش کاکاوند از توابع شهرستان دلفان است که در سال۱۳۹۰ به شهر تبدیل شده‌است. این شهر در ۳۸ کیلومتری شمال غربی نورآباد و در مسیر راه فرعی نورآباد– هرسین قرار دارد.
این شهر در بخش کاکاوند از توابع شهرستان دلفان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۷۰ نفر (۲۷۹خانوار) بوده‌است.  نسبتاً سرد و نیمه خشک، بیشترین درجه گرما ۳۸ درجه بالای صفر و کمترین درجه ۲۸ درجه زیر صفر و مقدار ریزش باران سالانه به‌طور متوسط ۵۰۰ میلی‌متر است.
شهر هفت چشمه در مسیر راه نورآباد – هرسین قرار گرفته از این طریق به طول ۱۹ کیلومتر بسوی شمال باختری تا مرکزشهرستان هرسین و به طول ٣٨ کیلومتر به سوی جنوب شرقی تا مرکز شهرستان دلفان فاصله دارد.
دهستان چهرگان
دهستان چهرگان یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان چهرگان در 10 کیلومتری غرب تسوج واقع گردیده است.
دهستان گونی غربی
دهستان گونی غربی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش تسوج شهرستان شبستر واقع شده‌است.
اعداد متباین
در نظریه اعداد، دو عدد صحیح را متباین یا هم‌اول یا نسبت به هم اول گویند؛ چنانچه بزرگترین مقسوم علیه مشترک (ب.م.م) این دو عدد، برابر یک باشد؛ یا به عبارتی هیچ مقسوم‌علیه مشترکی جز یک نداشته باشند.
بدین ترتیب اگر formula_1 و formula_2 اعدادی صحیح باشند و formula_3 باشد؛ آنگاه formula_1 و formula_2 نسبت به هم اول خواهند بود.
همچنین هم‌اول بودن دو عدد مانند formula_1 و formula_2 را به صورت formula_8 نمایش می‌دهند.اگر بخواهیم عوامل اول این دو عدد را بدست آوریم؛ خواهیم داشت:
formula_11formula_12
بدین ترتیب مشاهده می‌کنیم که در عوامل تجزیه شده دو عدد عامل مشترکی به جز formula_13 وجود ندارد؛
بنابراین formula_14 خواهد بود. پس آنگاه می‌گوییم دو عدد formula_9 و formula_10 نسبت به هم اول هستند.اگر بخواهیم عوامل اول این دو عدد را بدست آوریم؛ خواهیم داشت:
formula_19formula_20
بدین ترتیب مشاهده می‌کنیم که در عوامل تجزیه شده دو عدد، علاوه بر عدد formula_13، عامل مشترک دیگری (عدد formula_22) نیز وجود دارد.
بنابراین formula_23 خواهد بود. پس آنگاه می‌گوییم دو عدد formula_17 و formula_18 نسبت به هم اول نیستند.
نکته: اعداد formula_13 و formula_27 تنها اعدادی هستند که با هر عدد صحیح دیگر متباین هستند؛ همچنین تنها اعدادی هستند که با عدد formula_28 متباین هستند.
نکته: از الگوریتم اقلیدس می‌توان برای تشخیص هم‌اول بودن اعداد استفاده کرد.formula_30formula_34formula_37formula_40
formula_41
طوسک
طوسک (مامیسا یا گل کبوتر) (Scabiosa) سَرده‌ای از گیاهان گلدار از تیرهٔ خواجه‌باشیان است. از سردهٔ طوسک ۲۵ گونه گیاه علفی یک‌ساله و چندساله در ایران می‌روید. این گل در کتاب‌های طب سنتی با نام‌های «مامی‌ثا»، «مامی‌ثای صحرایی» و در عربی با نام‌های، «ورد الحمام»، «حشیشه‌الجرب»، و به فرانسوی، «Scabieuse»، ذکر شده‌است.
در قدیم در ایران باور بر این بود که اگر قدری از گُل طوسک را بکوبند و در شیر بمالند شیر بسته می‌گردد و اگر بجوشانند و بر موضعی که می‌خواهند قطع کنند بگذارند بی‌حس می‌کند.
بلندی گل کبوتر ۴۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر است و گیاهی است چند ساله، دارای برگ‌های دراز، باریک، متقابل. بدون دندانه. گلهای آن دارای نوش فراوان و به رنگ آبی مایل به بنفش، و مورد علاقه شدید زنبور عسل می‌باشد.
در ریشه این گیاه تانن، نشاسته، قند ساکاروز، ساپونین، گلوکوزیدی به نام «اسکوبیوزید» وجود دارد.
در طب سنتی و از روزگاران قدیم، این گیاه از داروهای مفید بیماری‌های پوستی مانند: جرب بوده‌است، نامگذاری آن هم بر همین اساس صورت گرفته‌است. این گیاه اثر تقویت کننده بر روی هضم و تصفیه‌کنندگی خون را دارد. برای تهیه دم‌کرده آن ۱۰ گرم از برگ گیاه را در یک لیتر آب خوش دم کرده و صاف نموده و میل می‌کنند.
روز معارفه (آمریکا)
روز مُعارفه روزی‌ست که در آن رئیس‌جمهوری ایالات متحدهٔ آمریکا و معاونش سوگند یاد می‌کنند و وارد کاخ سفید می‌گردند. این مراسم، هر چهار سال یکبار رخ می‌دهد و دو ماه‌ونیم پس از انتخابات سراسری در این کشور انجام می‌شود.
جرج واشینگتن در ۳۰ آوریل ۱۷۸۹، به عنوان نخستین رئییس جمهور ایالات متحده در نیویورک سوگند یاد کرده‌است و این مراسم هر چهار سال یکبار برقرار است.
رئیس‌جمهور منتخب آمریکا بعد از ادای سوگند رسماً رئیس‌جمهور کشور می‌شود و بدین صورت آخرین مرحله انتقال قدرت انجام می‌گردد:
لس آنجلس تایمز
لس آنجلس تایمز (همین‌طور با نام اِل‌اِی تایمز نیز شناخته می‌شود) روزنامه‌ای است که در ال سگوندو، کالیفرنیا منتشر می‌شد، که از سال ۱۸۸۱ در لس آنجلس، کالیفرنیا منتشر می‌شود و در قسمت غربی ایالات متحده آمریکا توزیع می‌شود. این روزنامه دومین روزنامه بزرگ مناطق شهری و دارای پنجمین تیراژ بزرگ در ایالات متحده می‌باشد. این روزنامه بزرگترین روزنامه آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در ساحل شرقی آمریکا قرار ندارد. تمرکز محتوای این روزنامه حول موضوعات برجسته در ساحل غربی آمریکا، مانند روند مهاجرت و بلایای طبیعی قرار دارد. به دلیل منعکس کردن این موضوعات و سایر موضوعات مرتبط تا کنون بیش از ۴۰جایزه پولیتزر را دریافت کرده‌است. از تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸، مالکیت این روزنامه در اختیار پاتریک سون-شیونگ قرار دارد، و مسئولیت اجرای ویراستاری آن به عهده نورمن پیرلستین است.
لس‌آنجلس تایمز از سال ۲۰۱۴ تا کنون ۴۱ جایزه پولیتزر از جمله چهار جایزه سرمقاله کاریکاتور را که هرکدام مرتبط به گزارش‌های خبری شورش واتس در ۱۹۶۵ و شورش لس‌آنجلس در ۱۹۹۲ بوده‌است را کسب کرده‌است.
تایمز برای اولین بار در تاریخ ۴ دسامبر ۱۸۸۱به عنوان روزنامه لس آنجلس دیلی تایمز به مدیریت ناتان کول جونیور و توماس گاردینر منتشر شد. اولین بار در چاپخانه میرور، متعلق به جسی یارنل و تی جی چاپ شد. کیزیل کول و گاردینر که قادر به پرداخت مخارج چاپ نبودند، روزنامه را به شرکت میرور واگذار کردند. در همین حال، اس جی متس به این شرکت پیوسته بود و با اصرار وی بود که تایمز به انتشار ادامه داد. در ژوئیه ۱۸۸۲، هریسون گری اوتیس از سانتا باربارا نقل مکان کرد و سردبیر روزنامه شد.اوتیس در تایمز به موفقیت مالی دست یافت.
کوین استار، مورخ نوشت که اوتیس تاجری «قادر به دستکاری کل دستگاه‌های سیاست و افکار عمومی برای غنی سازی خود» بود. سیاست تحریریه اوتیس مبتنی بر تقویت مدنی، تعالی فضایل لس آنجلس و ارتقا رشد آن بود. با دستیابی به این اهداف، این روزنامه از تلاش برای گسترش تأمین آب شهر با دستیابی به حق آبرسانی دره اوونز دور حمایت کرد.
آنا سدوکووا
آنا سدوکووا یا (زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۸۲ در کیف)، که با نام "آنیا سداکووا" هم شناخته می‌شود، یک خواننده پاپ اوکراینی است.
سدوکووا از اعضای گروه "نو ویگروس" بود که پس از ازدواج با والنتین بلکویچ بازیکن باشگاه فوتبال دینامو کیف، این گروه را ترک کرد.
یکی از آهنگ‌های او با نام "«Moy Geroy»" ("قهرمان من)" در صدر بهترین‌های روسیه قرار داشت.
او قبلاً عضو گروه ویا گرا بود.
هرراسور
هِرِه‌راسور "(به انگلیسی:Herrerasaurus)" دایناسور گوشتخوار و از اولین انواع دایناسور است که حدود ۲۳۱٫۴ میلیون سال پیش در آمریکای جنوبی می‌زیسته‌است اولین اسکلت هرراسور را کشاورزی به نام ویکتوریا هررا پیدا کرد و نام این دایناسور از نام او برگرفته شده‌است. از این دایناسور یک اسکلت کامل در آرژانتین پیدا شده‌است.
هرراسور یکی از اولین دایناسورهای شکارچی تاریخ و از دایناسورهای ابتدایی و اولیه محسوب می‌شود. اندازهٔ بدن این جانور ۶ متر و وزن آن حدود ۳۵۰ کیلوگرم بوده‌است که در بین دایناسورهای همدوره اش واقعاً بزرگ و سنگین‌وزن محسوب می‌شده‌است.
هرراسور از جانوران کوچک و متوسط جثه تغذیه می‌کرد. نقطهٔ قوت او در شکار سرعت بالای او بود. هرراسور همچنین از دندان‌های تیزی سود می‌برد.
"Dinosauriërs, Henry Gee;Luis V. Rey, kerkdriel:2003 "
سوفیا روتارو
سوفیا روتارو (نام کامل:"سوفیا میهایلوونا روتارو-اِودوکیمنکو" ، به مولداویایی:"Sofia Rotaru"، به اوکراینی:"Софiя Ротару") (زادهٔ ۷ اوت ۱۹۴۷)، یک خواننده و ترانه‌سرای پاپ، آهنگساز، رقصنده، تهیه‌کننده موسیقی و فیلم، بازیگر و نویسنده روسی، اوکراینی و مولداو است.
درخت ژنرال شرمن
درخت ژنرال شرمن، نام یک سکویای غول‌پیکر است که به افتخار ویلیام شرمن نام‌گذاری شده است. این درخت یکی از بلندترین درختان سکویای غول‌پیکر است و ارتفاع آن ۸۴٫۸ متر است. حجم تنه این درخت در هنگام سال ۲۰۰۲ (میلادی) ۱۴۸۷ متر مکعب برآورد شده‌است و این مسئله جنرال شرمن را بزرگترین ارگانیسم زنده غیر جنسی بر حسب حجم در دنیا می‌کند. این درخت بزرگترین موجود زنده جهان است..
سن تقریبی این درخت ۲۳۰۰ تا ۲۷۰۰ سال برآورد می‌شود. این درخت در پارک ملی سکویا قرار دارد.
Wikipedia contributors, "General Sherman (tree)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=General_Sherman_(tree)&oldid=249685185 (accessed November 12, 2008).
تهی‌پیکر
سیلوفیسیس یا تُهی‌پیکر نوعی دایناسور گوشتخوار است که سریع‌ترین شکارچی تریاس پسین به شمار می‌آید. بدن این دایناسور دراز و لاغر بود و درازای بدن او به همراه دم درازش ۲ تا ۴ متر بود. وزن بدن این دایناسور حدود ۴۰ کیلوگرم بود. سیلوفیسیس‌ها از حیوانات کوچک و بی‌مهرگان تغذیه می‌کردند.
از این دایناسور فسیل‌ها و اسکلت‌های بسیاری یافته شده است و تعداد یافته‌ها از دیگر انواع ددپایان بیشتر است. پژوهشگران در سال ۱۹۴۷ در نیومکزیکو صدها اسکلت سیلوفیسیس پیدا کردند که برخی از آنها کامل بودند.
این دایناسور در سال ۱۹۹۸ در شاتل ایندور جمجمه اش به فضا پرتاب شد!
کشتی هوایی
کشتی هوایی نوعی هواگرد در کلاس هواایست می‌باشد که موتور هم دارد. مدل‌های پیشرفته آن برای شناور ماندن در هوا با گاز هلیم پر می‌شوند. در زیر آن اتاقکی قرار دارد که می‌تواند تا بیست نفر مسافر حمل کند. موتورهایی که پروانه‌ها را می‌چرخانند تا کشتی هوایی را به جلو ببرند به این اتاقک متصل می‌شوند. بر خلاف بالون، حرکت کشتی‌های هوایی به باد بستگی ندارد. خلبان می‌تواند ان را به وسیله یک سکان بزرگ هدایت کند. کشتی هوایی نیز مانند هواپیما سکانِ افقیِ متحرکی دارد که باعث می‌شود کشتی هوایی صعود کند یا شیرجه برود. یک کشتی هوایی با طول ۶۰ متر می‌تواند ۲۰ نفر را در خود جای دهد. کشتی هوایی از اتاقک، موتورها، سطوح کنترل، دماغه، بال و بالون تشکیل شده‌است.
برای صعود کردن یا شیرجه رفتن کشتی هوایی، خلبان زوایای بال‌های افقی متحرک واقع در پشت موتور را تغییر می‌دهد.
زپلین LZ 129 هیندنبورگ است. این کشتی هوایی ساخت آلمان در ۱۹۳۶ است. طول این کشتی هوایی ۲۴۵ متر با خدمه ۶۱ نفری و ۳۶ مسافر است. سرعت افقی این کشتی هوایی ۱۲۵ کیلومتر در ساعت است که عرض اقیانوس اطلس را در ۶۵ ساعت طی کرد. این کشتی از دو عرشه مسافر بری (با اتاق‌های یک‌نفره و دو نفره)، ناهار خوری، قرائت خانه، سالن نوشتن، سالن استراحت (با پیانو) تشکیل شده‌است.
اولین پرواز یک کشتی هوایی به لا فرانس در۱۸۸۴ صورت گرفت. تعدادی زیادی کشتی هوای عظیم پر از هیدروژن برای حمل مسافر ساخته شد. در ۱۹۲۹ گراف زپلین در ظرف ده روز یک دور کامل به دور دنیا سفر کرد. در ۶ مه ۱۹۳۷ کشتی هوایی هیندنبورگ آتش گرفت و ۳۵ نفر از ۹۷ مسافر آن کشته شدند. پس از آن حادثه، دیگر از کشتی‌های هوایی پر از هیدروژن استفاده نشد. دو آمریکایی در ۱۹۶۱ رکورد ارتفاع را به نام خود ثبت کردند. بالون پر از هلیوم آن‌ها به ارتفاع ۳۴/۷ کیلومتر رسید. آن‌ها می‌بایست کپسول‌های هوا همراه خود می‌بردند تا بتوانند در ان ارتفاع تنفس کنند.
سفر با کشتی هوایی پیشرفته، آرام، بی‌خطر و راحت است. توانایی ساکن ماندن در هوا، آن را وسیله‌ای ایدئال برای کارهای عکس برداری و فیلم‌برداری برای تلویزیون ساخته است. ممکن است تصاویر رویدادهای ورزشی را که از یک کشتی هوایی گرفته شده‌اند، دیده باشید. کشتی‌های هوایی جرثقیلهای پرنده خوبی نیز هستند و می‌توانند سازه‌های سنگین را دقیقاً در موقعیت خود قرار دهند. از آن‌ها معمولاً برای پروازهای تجارتیِ مسافر بری استفاده نمی‌شود.
پلاتیوسور
پلاتیوسور "(به انگلیسی:plateosaurus)" نوعی دایناسور گیاهخوار بود که در دورهٔ تریاس می‌زیست. این دایناسور بدنی به درازای ۵ تا ۱۰ متر و وزنی حدود یک تن داشت. پلاتیوسوروس گردن و دمی دراز داشت و به کمک دم قوی خود می‌توانست بر روی پاهای عقبی خود ایستاده و از برگ درختان تغذیه کند. پژوهشگران به دلیل یافتن فسیل‌های زیاد در یک مکان حدس می‌زنند که این دایناسورها به طور گروهی زندگی می‌کرده‌اند.
"Dinosauriërs، Henry Gee;Luis V. Rey, kerkdriel:2003 "
امیرذکریا
امیرزکریا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است. این روستا از سمت شمال با کوه میشو، از جنوب با روستای زنگی و ملک‌زاده، از غرب با شهر سیس و از شرق با روستای گل آباد همسایه است. یکی از محاسن این روستا نسبت به روستاهای دیگر قرار گیری آن در کنار اتوبان شبستر- صوفیان (جاده ترانزیت تبریز ارومیه) است که منجر به سهولت رفت و آمد روستائیان می‌شود. به دلیل خشکسالی چند سال اخیر اکثر جوانان روستا به شهرهایی مثل تهران و تبریز کوچ کرده‌اند. روستای امیرذکریا دارای دو چشمه است که یکی از آنها به دلیل بی‌توجهی خشک شده‌است و تمام آبیاری زمین‌های روستا از چشمه اصلی روستا صورت می‌گیرد. از محصولات کشاورزی این روستا می‌توان بادام سیب آلبالو و گردو را نام برد.
زنگی (شبستر)
زنگی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
زیناب
زیناب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
روستای زیناب در مختصات جغرافیایی ۳۰″ ۵۲′ ۴۵°شرقی ۲۷″ ۹′ ۳۸°شمالی قرار دارد. این روستا دارای 1200 سکنه بوده و شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی است.
کلمه زیناب از دو کلمه "زینه" به اضافه "آب" تشکیل شده است. "زینه" در زبان ترکی به معنی تراوش خود به خود آب بوده و ترکیب این دو کلمه با هم نشان دهنده پر آبی و جلگه بودن این روستا است که از قرار گرفتن مابین رشته کوه های میشو و دریاچه ارومیه مشهود است. با این حال، اکنون به دلیل خشک شدن آب دریاچه ارومیه و پایین رفتن سطح آب های زیرزمینی، این روستا با مشکل کم آبی مواجه است.
روستای زیناب در سالهای اخیر به عنوان روستایی پر از عروس خردسال مشهور شده است.
شغل اکثر مردم روستا کشاورزی است. محصول اصلی نیز تا چند سال پیش پیاز و گوجه فرنگی بود که به دلیل کم آبی و همچنین عدم ثبات قیمت این محصولات، مردم روستا را مجبور به تغییر کشت در زمین های کشاورزی نمود. در حال حاضر سطح روستا پر از باغات و درختان میوه پوشانده است که محصول اصلی آن را نیز میوه جاتی از قبیل هلو، شلیل، زردآلو و سیب تشکیل می دهد.
ساربانقلی
ساربانقلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است . مسافت زمینی ساربانقلي از شهر تبریز حدود 60 كيلومتر مي باشد.
عمده فعاليت هاي كشاوزي ساكنين اين روستا در زمينه هاي كشت ، هلو گوجه فرنگي، خيار و پياز مي باشد.
با تغييرات اقليمي و كم شدن آب در سفره هاي زير زميني و اثر مخرب آن بر فعالیتهای کشاورزی به تدریج مهاجرت معکوس جمعيت روستا به شهرهاي بزرگ تر آغاز شد
علیشاه (شبستر)
علیشاه یکی از شهرهای بخش مرکزی شهرستان شبستر در استان آذربایجان شرقی است. این شهر ۳٬۰۱۰ نفر جمعیت دارد و در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ خورشیدی با تصویب هیئت وزیران به شهر ارتقا یافت.
علیشاه به دلیل وجود کارخانجات صنعتی که تعداد آن‌ها به بیش از ۵۰ واحد تولیدی می‌رسد، به تولید مواد غذایی از قبیل کیک، کلوچه، آب‌نبات، نبات و... واحدهای تولیدی دامی و ... میپردازند. این شهر یک شهر فعال در زمینهٔ صنعت است که درصد بیکاری در آن صفر است. علیشاه دارای باغ‌های متنوع هلو، سیب و سایر میوه‌ها و مرکبات است و یکی از قطب‌های صادرکننده هلو در استان است.
غلاملو
غلاملو لغت نامه دهخدا
غلاملو. [غ ُ] (اِخ) دهی است از دهستان سیس بخش شبستر شهرستان تبریز که در ۱۲کیلومتری شرق شبستر و ۲ کیلومتری شوسه و خط آهن جلفا قرار دارد. جلگه و معتدل است. سکنهٔ آن ۳۰۰تن شیعه و ترکی زبان‌اند. آب آن از چشمه و چاه، و محصول آن غلات، حبوبات، گردو، بادام، انواع میوه و شغل اهالی زراعت، باغداری و گله داری است. راه آسفالته ومالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).
غلاملو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
ملک‌زاده (شبستر)
ملک‌زاده یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیس بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
بنیس
بنیس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است. بنیس تنها روستایی است که دانشگاه دارد و مردم آن بی سواد نیستند و همه نیز شاغل هستند، همچنین نام دیگر روستا که بین مردم شهرت دارد؛ «روستای لاکچری» است.
روستای بنیس در ۵ کیلومتری شمال شبستر، ۶۵ کیلومتری شمال غرب تبریز و در دامنهٔ جنوبی کوه‌های میشو قرار گرفته‌است.
کمربندی از باغات سرسبز که به وسیلهٔ آب قنات و جویبارهای تشکیل‌شده از کوهساران سیراب می‌شوند، این روستا را محاصره کرده‌اند. شکل ظاهری روستای بنیس از نوع متمرکز می‌باشد. میدان بزرگ این روستا در مرکز و مسجد، حمام عمومی و مغازه‌ها گرداگرد آن جای گرفته‌اند و از ضلع جنوبی میدان توسط یک جادهٔ آسفالت به شبستر متصل می‌شوند.
جمعیت روستای بنیس در سرشماری ۱۳۹۵ ایران ۷۰۹ نفر (۲۹۶ خانوار) بوده و در فصل تابستان جمعیت این روستا افزایش قابل توجهی دارد، به حدود هزار نفر می رسد. کشاورزی در بنیس از سالیان دور وجود داشته و در حال حاضر نیز کم و بیش ادامه دارد و از محصولات کشاورزی این روستا می توان به مغز گردو و بادام اشاره کرد. در قرن نوزدهم اغلب مهاجرت‌ها از این روستا به شهرهایی نظیر استانبول، باکو و تفلیس بوده و بعد از انقلاب بلشویکی روسیه مسیر مهاجرت بیشتر در درون کشور و به شهرهایی چون آبادان، اهواز و تهران انجام می‌گرفت. اکثریت آنان در تولید مواد غذایی قنادی یا چاپ اوزالید و تجارت کاغذ فعالیت دارند.
اهالی بنیس در ساخت و احداث مراکز آموزشی و مؤسسات خیریه (از جمله جمعیت خیریه بنیس) از پیشگامان هستند. وجود شخصیت‌هایی خیر چون برادران درخشانی ومصداق و موید این مطلب است. با وجود کوچکی و روستابودن بنیس، تمامی امکانات شهری با همت و تلاش و همیاری مردم و خیرین در این روستا برقرار شده و از طرف سازمان یونسکو در سال ۱۳۷۸ به‌عنوان روستای نمونه و الگو مطرح گردید. وجود جادهٔ آسفالت، مخابرات خودکار، درمانگاه مجهز، آب و برق و گاز شهری و مراکز آموزشی، کودکستان، دبستان، دبیرستان ، و هنرستان دخترانه و پسرانه و مراکز آموزشی دانشگاه پیام نور، نمونه‌هایی از این امکانات هستند. جمعیت خیریه بنیس مرکز اصلی گردهمایی‌ها، مراسم مذهبی و انجام امور خیریه بنیسی‌ها در تهران می‌باشد.
دیزج‌خلیل
دیزج‌خلیل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
و طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ با جمعیتی معادل ۲۹۴۱ نفر پرجمعیت‌ترین روستای شهرستان می‌باشد که از چهار محله به نام‌های دیزه، غیبیلو، مریلو و علیا تشکیل یافته‌است.
روستای دیزج خلیل از قدیمی ترین روستاهای دارای مدرسه نوین در استان و همچنین کشور میباشد.
این روستا در فاصله ۲ کیلومتری از مرکز شهرستان و فاصله ۶۰ کیلومتری از مرکز استان شهر تبریز قرار گرفته‌است؛ و از شمال با روستای نوجه‌ده، از جنوب با شهر وایقان، از شرق با روستای آق کهریز و روستای علیشاه و از طرف غرب با باغات شبستر و وایقان همجوار است.
شانجان
شانجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است نام قدیم این روستا ( چنه وان ) بوده است.
قلعه حسن‌آباد (شبستر)
قلعه حسن‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
نوجه‌ده
نوجه‌ده یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
روستای نوجه ده از روستاهای دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر استان آذربایجان شرقی و در ۲ کیلومتری شمال جاده شبستر - تبریز واقع شده‌است. این روستا از جنوب به جاده ارتباطی مذکور و روستای دیزج خلیل، از شرق به پادگان قدس، از غرب به شهر شبستر (مرکز شهرستان) و از شمال به روستای بنیس محدود می‌شود.
جمعیت روستا بر اساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ معادل ۸۵۹ نفر بوده که در قالب ۳۰۱ خانوار به‌طور دائم در روستا زندگی می‌کنند. گردیده‌اند.
در این روستا سنگ قبرهای با قدمت ۸۰۰ سال وجود دارد که البته آثار از سیل مهیب که ۲۰۰ سال پیش به این روستا آمده‌است باقی مانده‌است.
داریان (شبستر)
دریان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان شبستر در ۲ کیلومتری شمال خامنه، ۷ کیلومتری شرق شبستر و ۶۰ کیلومتری شرق تبریز واقع شده است. این شهر در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۹۸ خورشیدی با تصویب هیئت وزیران به شهر ارتقا یافت.
جمعیت داریان در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۴٬۱۳۸ نفر بوده است. این شهر از شمال به رشته‌کوه‌های میشو و شهرستان مرند، از شرق به شهر شبستر و روستای شانجان، از غرب به روستاهای مشنق و هریس و از جنوب به خامنه و کوزه‌کنان مشرف است.
کسانی که در دریان متولّد می شوند آخر فامیلی شان داریان می آید که نشان می دهد این فرد در دریان متولّد شده است.
دریان دارای جاذبه های طبیعی فراوانی است که از جمله مهمترین آنها می توان به کوه میشو و جنگلهای مصنوعی منطقه دوز اشاره کرد.
موافقت وزارت کشور تبدیل روستا رادیان به شهر
شنگل‌آباد (شبستر)
روستای شنگل‌آباد از توابع شهرستان شبستر و در ۵ کیلومتری جنوب شهر شبستر واقع است.روستای شنگل آباد از شمال به شهرستان شبستر، از شرق به شهر وایقان، از غرب به شهر سرسبز شندآباد و از سمت جنوب به دریاچه ارومیه منتهی می‌شود.
تاریخچه روستای شنگل آباد به گذشته‌های دور برمیگردد، این روستا بخشی از یک روستای بزرگ و باستانی به نام " امیران" یا "مران" بوده‌است که بر اثر زلزله از بین رفته‌است. این روستای باستانی حدودا در ۱۵۰۰ متری روستای فعلی قرار داشته‌است.
در گذشته روستای شنگل آباد روستایی بسیار سرسبز و پرآب بوده‌است ولی با گذشت زمان و بروز خشکسالی، کم‌کم چشمه‌ها و قنات‌ها خشک شدند یا آب آن‌ها به اتمام رسید و از چاه‌های آب، آب شور بیرون می‌آمد و بدین ترتیب این روستا به کم آبی دچار شد. حتی نقل شده که در گذشته در نزدیکی دریاچه ارومیه که آب شوری دارن، قناتهای آب شیرین وجود داشته‌است.است
در گذشته شغل مردم روستا کشاورزی و دامداری بوده‌است و امروزه نیز اکثر مردم روستا به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند.ولی اکثر مردم بخاطر خشکسالی بیکاری و کم آبی به شهر شندآباد مهاجرت کرده اند.
زنان در روستای شنگل آباد نقش بسزایی در تمامی فعالیت‌ها دارند به‌طوری‌که هم در دامداری و هم در کشاورزی همراه با مردان خانواده به کار و فعالیت می پردازند.
روستای شنگل آباد دارای نانوایی ، غسال خانه ، سردخانه ، قبرستان ، مسجد ، سوپر مارکت می باشد
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
وبلاگ روستای شنگل آباد
علی‌بیگلو (شبستر)
علی‌بیگلو یکی از روستاهای، استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی مرکزی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
از شمال به روستاهای هریس و مشنق از جنوب به دریاچه ارومیه از شرق به کوزه‌کنان و از طرف غرب به بندر شرفخانه محدود می‌شود.
اکثر اهالی این روستا به علت بالا بودن سطح سواد و فرهنگ، علاوه بر اشتغال به کشاورزی و دامداری در زمینه صنعت نیز یکی از پیشگامان شهرستان شبستر محسوب میشوند به گونه ای که دومین ناحیهٔ بزرگ تولید آجر سفال و آجرهای فساری در این روستا مستقر می‌باشد علاوه بر آن یکی از برجسته‌ترین و با عظمت‌ترین بناهای دوره‌های اخیر در ساخت مساجد اسلامی که می‌توان به آن لقب بزرگ ترین مسجد جامع شهرستان شبستر نیز اطلاق نمود مسجد جامع روستای علی بیگلو می‌باشد .
همچنین یکی از شخصیت‌های سیاسی شناخته شده این روستا که به عنوان نماینده مردم شهرستان شبستر در مجلس شورای اسلامی و نیز به عنوان یکی از روحانیون مبارز دوره‌های اول انقلاب اسلامی ایران می‌شود به ایشان اشاره کرد که از لحاظ سطح علمی در مرتبه مرجعیت حوزه نیز بوده‌است حاج میرزا باقر آخوندی است که نماینده دوره دوم مجلس شورای اسلامی بودند. همچنین علی علیلو نیز که یکی از نخبگان سیاسی و مذهبی شهرستان قلمداد می‌شوند و در دوره نهم مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده شهرستان شبستر در حال خدمت میی باشند از همین روستا قد علم نموده و رشد و نمو یافته‌است و هنوز به صورت مستمر به علی بیگلو رفت‌وآمد می نمایند. علاوه بر این یکی از برجسته‌ترین سرمایه گذاران بخش خصوصی که به عنوان نماد ایجاد اشتغال و آبادانی در سطح شهرستان شبستر و استان آذربایجان شرقی شهرت خاص و عام دارند .مرحوم حاج مقصود هادی پور کسی است که اولین و یکی از بزرگترین برندهای تولید لوله و اتصالات پلی اتیلنی را در سطح کشور ایجاد نمودند و نقش بسزایی در رشد و شکوفایی این روستا و بالا رفتن سطح فرهنگی آن ایفا نموده‌اند. هم اینک نیز این روستا در سایهٔ تلاش‌های مستمر اهالی آن به رشد اقتصادی ، علمی و فرهنگی خود ادامه می‌دهد.  یکی از جالب‌ترین آمارهای کشورایران از لحاظ مهاجرت مربوط به این روستا میباشد که یکی از نادرترین روستاهای کشور محسوب می‌شود که دارای مهاجرت معکوس و منفی می‌باشد . در خصوص مرحوم آیت‌الله آخوندی و مرحوم حاج مقصود هادی پور و فعالیت‌های انقلابی، فرهنگی و عمرانی ایشان که اولی نماد فرهنگ و اخلاق و دومی نماد تلاشگری وسازندگی همه جانبه روستای علی بیگلو هستند می‌توان به مقدمه کتاب مجمع الاحادیث مرحوم آخوندی و مقدمه کتاب آهسته آهسته و مقاله آخوندی ستاره ای از علی‌بیگلو در آسمان پرستاره شهر قم نوشته دکتر اصغر هادی پور فرزند مرحوم حاج مقصود هادی پور که اولی مجموعه شعر و دومی مقاله ایست که درکنگره ملی شبستر در قلمرو فرهنگ وهنر در اسفند1391ارایه شد، رجوع نمایید. این روستا هم‌اکنون نیز با توجه به زیرساختهای آماده شده توسط این دو بزرگوار و در سایه حمایت قاطبه مردم از راه و روش این دو بزرگوار هم‌اکنون نیز مسیر رشد و توسعه را طی نموده و در عرصه‌های تحصیل و تولید گامهای مهمی برداشته‌است.
کوشک (شبستر)
کوشک یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی مرکزی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
روستای سرسبز و پر رونق که بین شندآباد و کافی‌الملک واقع شده است ، این روستا دارای بالاترین درصد افراد با تحصیلات عالی در میان روستاهای اطراف می باشد. اهالی این روستا اغلب در بخش کشاورزی و به ویژه باغداری فعالیت می کنند. جمعیت این روستا در حال حاضر حدود نهصد نفر تخمین زده میشود که در فصل بهار و تابستان به صورت ییلآق نشین تا هزار نفر هم می رسد.
ایستگاه قدیمی راه آهن این روستا با عمر بیش از نود سال از مکان های دیدنی و جالب برای عکاسی محسوب می شود. همچنین امامزاده حاج عرب در جنوب روستا محل جلب نذورات و مراجعه ساکنین و سایر اهالی منطقه می باشد.
از سنت های زیبا و خاص این روستا اهدای مجمعه (سینی) غذا و انواع خوراکی به خانه صاحب عزا در سه روز اول از دست دادن عزیزی از طرف همه اهالی می باشد.
یوسف‌آباد (شبستر)
یوسف‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی مرکزی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان سیس (شبستر)
دهستان سیس یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان گونی شرقی
دهستان گونی شرقی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
دهستان گونی مرکزی
دهستان گونی مرکزی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
ای‌جی‌ام-۲۸ هاندداگ
موتور این موشک توسط شرکت پرت اند ویتنیساخته شده‌است و با علامت P-۳ نشان داده می‌شود که از نوع توربوجت و کلاهک جنگی آن از نوع هسته‌ای است.
پرنده‌سوسماران
پرنده‌سوسماران یک خانواده منقرض‌شده چهارپا از خزندگان دوکاو بود که در دورهٔ تریاس می‌زیستند، و وابسته به شاه‌سوسماران و گوشت‌خوار بودند. در حال حاضر سه سرده اورنیتوچوس، وناتیکوسوچوس و ریوجاسوچوس شناسایی شده‌اند.
چاه ابرژرف کولا
چاه اَبَرژرف کولا، عمیق‌ترین چاه ساخته بشر و عمیق‌ترین حفره مصنوعی کره زمین است. این پروژه در سال ۱۹۶۲ پیشنهاد و حفاری آن به شورای علمی میان‌بخشی برای مطالعه درونه زمین و حفاری ابرژرف واگذار شد. در سال ۱۹۶۵ (میلادی) موقعیت حفاری آن در شبه‌جزیره کولا واقع در شمال باختر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، ۱۰ کیلومتری باختر شهری به نام زاپولیارنی انتخاب شد.
هدف نخست، رسیدن به ژرفای بود. کار حفاری در سال ۱۹۷۰ آغاز شد. در ۶ ژوئن ۱۹۷۹ رکود عمیق‌ترین گمانه که در اختیار گمانه برثا راجرز (به ژرفای واقع در شهرستان وشیتا، اکلاهما، ایالات متحده آمریکا بود شکسته شد. در سال ۱۹۸۳ ژرفای حفاری از گذشت و حفاری به علت جشن این رویداد در حدود یک سال متوقف شد. اما در سپتامبر ۱۹۸۴ این وقفه زمانی، ادامه پیدا کرد. چرا که در حین حفاری در نزدیک به ۵۰۰۰ متر از لوله حفاری پیچ خورد و در گمانه باقی‌ماند. برای رفع این مشکل تصمیم گرفته شد که حفاری از ژرفای ۷۰۰۰ متری دوباره انجام شود. در سال ۱۹۸۹ ژرفای حفاری، بار دیگر به رسید. در آن سال چنان انتظار می‌رفت که گمانه در پایان سال ۱۹۹۰ به ژرفای و در سال ۱۹۹۳ به ژرفای نهایی ۱۵۰۰۰ برسد. اما در این ژرفا دانشمندان با گرمای غیرمنتظره‌ای معادل ۱۸۰ درجه سلسیوس مواجه شدند. درحالیکه گرمای پیش‌بینی‌شده در این ژرفای معادل ۱۰۰ درجه سلسیوس بود. حفاری بیشتر در این شرایط امکان‌ناپذیر به نظر می‌رسید و در نتیجه حفاری در سال ۱۹۹۲ متوقف شد. چرا که حفاری تا ژرفای ۱۵۰۰۰ متری مستلزم افزایش دما تا ۳۰۰ درجه سلسیوس می‌شد و در این دما سرمته‌های حفاری نمی‌توانستند کار زیادی انجام دهند.
در سال ۱۹۹۵ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، دولت روسیه، ورود به محل حفاری را ممنوع اعلام کرد. اما گردشگران همچنان برای بازدید به آنجا می‌روند.
در دوره جنگ سرد، بین شوروی و ایالات متحده آمریکا در همه زمینه‌ها رقابت بود. از این رو آمریکایی‌ها نیز اقدام به حفر چاه‌های عمیق کردند. اما این رقابت، برنده‌ای نداشت. زیرا دولت‌ها به این نتیجه رسیدند که هزینه رکوردشکنی در مسابقه حفاری بیش از نفع آن است و برنامه خود را تعطیل کردند. برای نمونه، کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۶۷ بودجه حفاری عمیق را قطع کرد. زیرا تنها چند متر نمونه سنگ بازالتی که از عمق زمین بیرون آورده شده بود، به ارزش امروز نزدیک چهل میلیون دلار آمریکا خرج برداشته بود.
آمریکایی‌ها برنامه حفاری خود را از اواخر دهه ۱۹۵۰ آغاز کردند. آنها برای زودتر رسیدن به گوشته زمین، حفاری را از کف اقیانوس آرام آغاز کردند. اما مشکل این بود که نازک‌ترین بخش پوسته، معمولاً در عمیق‌ترین نقاط اقیانوس است.
آلمان در سال ۱۹۹۰ حفاری چاهی را در ایالت بایرن آغاز کرد و تا ژرفای ۹ کیلومتری زمین پایین رفت. امروز از این چاه برای کارهای پژوهشی یا هنری یا به عنوان ابزار اندازه‌گیری استفاده می‌شود.
ژاپن حفر چند چاه عمیق را آغاز کرده‌است. پژوهش علمی این پروژه را مؤسسه علوم دریایی-زمینی ژاپن بر عهده دارد.
مشکل اصلی همه پروژه‌های حفاری این چنینی، نبود فناوری لازم بود. بنابرین این فناوری باید ابداع می‌شد. آمریکایی‌ها سرجانگه‌داشتن کشتی را بلد نبودند؛ بنابراین پره‌هایی اطراف کشتی حفاری ساختند که کشتی را در یک نقطه مشخص ثابت نگه دارد.
مشکل دیگر، عمودی نگه‌داشتن مته بود وگر نه گشتاور روی مته زیاد می‌شد. روشی که آلمانی‌ها برای حل این مسئله ارائه کردند امروزه در میدان‌های نفت و گاز جهان به کار می‌رود. آلمانی‌ها پایه راه حل خود را از شوروی یادگرفتند.
بزرگمهر حسین‌پور
بزرگمهر حسین‌پور (زاده آذر ۱۳۵۵ در تهران) کاریکاتوریست و کارگردان انیمیشن اهل ایران است.
حسین‌پور در سال ۱۳۵۵ به دنیا آمد. او رشته نقاشی را در دانشگاه آزاد تهران به پایان رساند. از سال ۱۳۶۹ به عنوان کارتونیست و کاریکاتوریست در نشریات گوناگون کشور مانند گل آقا، کیهان کاریکاتور، روزنامه زن، سروش نوجوان، رشد نوجوان، روزنامه نوروز، روزنامه آفتابگردان، روزنامه اقبال و هفته‌نامه چلچراغ به کار پرداخته‌است. ا
درب نوبر
درب نوبر یکی از دروازه‌های قدیمی تبریز است که در حدود ۴۰۰ هجری بنا شده‌است. این درب در دوران غازان خان نیز جزو ده دروازهٔ شهر تبریز بوده‌است. این دروازه‌ها همگی در زلزلهٔ سال ۱۱۹۳ هجری ویران شده و دوباره بازسازی شدند.
درب و دروازهٔ نوبر در هنگام احداث خیابان پهلوی سابق توسط شهرداری تخریب شدند. محدودهٔ این دروازه، محلهٔ نوبر نامیده می‌شود که مسجد کدخداباشی، مسجد میدان، خانهٔ بهنام و موزه ادبی استاد شهریار در این محله قرار دارد. در دهه ۱۳۹۰ خورشیدی شهرداری تبریز در محل تقریبی دروازه درب نوبر در تقاطع خیابان تربیت با خیابان امام، بنای جدیدی را با الهام از تصاویر موجود از درب نوبر بنا نمود.
گاه‌شماری طبری
گاهشماری طبری / تبری (مازندرانی)، نوعی از گاهشمار ساسانی است که در آن سال برابر ۳۶۵ روز و شامل دوازده ماه ۳۰ روزه بوده‌است.
اکنون طبری است.
مبداء سال طبری از دوم مرداد ۱۳۳ سال پیش از هجرت، مصادف با پادشاهی «قباد ساسانی» و حاکم شدن فرزندش «کیوس» بر تبرستان است.
از آنجا که دوازده ماه سی روزه برابر سیصد و شصت روز خواهد شد، پنج روز اضافه محاسبه نمی‌شود. پنج روز اضافه هر سال پیتِک نامیده شده و به آخر سال اضافه می‌شود. اهالی سعی می‌کنند که این پنج روز را در دامان طبیعت به استراحت بگذرانند. به ششمین روز اضافه سالهای کبیسه ششک گفته می‌شود.
سال طبری با فردینه ما (مرداد ماه) آغاز و با نوروز ما (تیر ماه) پایان می‌پذیرد.
امیر تیمور قاجار (همدوره محمدشاه قاجار) ماه‌های طبری را چنین می‌شمارد.
دربارهٔ مبدأ تقویم تبری نظرات متفاوتی ارائه شده‌است و مبدأ آن را اسپهبدی (۲۴شمسی)، یزدگردی، خراجی (۱۱ق. ه) یا باستانی می‌نامند. اما آنچه امروزه مشهور است بر اساس محاسبات نصرالله هومند آغاز آن باستانی و برابر با دوم مرداد ۱۳۳سال پیش از هجرت مصادف با پادشاهی قباد ساسانی و حاکمیت فرزندش کیوس بر ساتراپ تبرستان می‌باشد. وی معتقد است که در این سال مردمان تبرستان با برقراری یک روز کبیسه به نام ششک سال را از گردش بازداشتند و از این رو آن را مبدأ در نظر گرفت. از اینرو این تقویم با تقویم هجری خورشیدی ۱۳۳ سال تفاضل دارد که بعلت تفاوتشان در سر سال از اول فروردین تا اول مرداد این تفاضل ۱۳۲ سال می‌باشد.
اکنون طبری است.
سال تبری دوازده ماه‌است با فردینه ما از ۲ مردادماه هجری خورشیدی آغاز می‌شود و هر ماه ۳۰ روز دارد. مانند تقویم باستانی دارای پنجه می‌باشد که «پیتک» نام دارد و با پنج روز اول فروردین هجری خورشیدی برابر است و در سالهای کبیسه ۳۰ اسفند با روز کبیسه «شیشک» برابر است. سرسال تقویم تبری با داشتن کبیسه‌گیری یکنواخت چهارساله نسبت به تقویم رسمی گردان بوده‌است و زمانی که به ۲ مردادماه خورشیدی رسیده‌است از نظر کبیسه‌گیری با تقویم رسمی هماهنگ شده‌است و سرسال آن تثبیت شده‌است. این روز بعلت تناسب فصلی سرسال گرفته شده و تثبیت گردیده‌است؛ و از سویی روز کبیسه «شیشک» با این محاسبه با ۳۰ اسفند مطابقت دارد.
این گاهشماری با قرائتی دیگر (غیررسمی و قدیمی‌تر) در تطبیق با تقویم هجری خورشیدی سال آن از ۳ مردادماه تثبیت شده و شروع می‌شود و در ماه‌های پاییز و زمستان با تقویم هجری خورشیدی مطابق است. در سالهای عادی روز اول فروردین با ۳۰ اونه ما تبری و پنج روز بعد با پیتک (۵ روزه) و در سالهای کبیسه شش روز اول فروردین برابر با شیشک (۶ روزه) برابر است.
ادی ون هیلن
ادی ون هیلن (زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۵۵–درگذشته ۶ اکتبر ۲۰۲۰) آهنگ‌ساز و گیتاریست هلندی بود.
ادی ون هیلن را که بیشتر به عنوان نوازنده و بنیانگذار گروه راک ون هیلن شناخته می‌شود، از بزرگ‌ترین و بااستعدادترین نوازندگان گیتار الکتریک قرن بیستم می‌دانند.
پدرش ژان ون هیلن نوازنده ساکسفون و کلارینت بود و مادرش یوژنیا تبار اندونزیایی داشت. نام کامل اِدی، ادوارد لودویگ ون هیلن است که بخش میانی آن برگرفته از اسم لودویگ وان بتهوون است. خود ون هیلن نیز بعدها این رویه نام‌گذاری را ادامه داد و زمانی که صاحب فرزند پسری شد او را ولفگانگ نام گذارد (برگرفته از نام ولفگانگ آمادئوس موتزارت).
در اوایل دهه ۶۰ میلادی خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کردند و در پاسادینای کالیفرنیا اقامت گزیدند. در همین سال‌ها بود که به همراه برادر بزرگترش اَلکس به فراگیری پیانو پرداخت. او مدتی بعد به نواختن درامز روی آورد و سرانجام گیتار را به‌عنوان ساز اصلی‌اش انتخاب کرد. تمرین‌های پیوسته دو برادر و آشنایی آن‌ها با دیوید لی راث در سال‌های بعد، به تشکیل گروه ون هیلن انجامید.
مجله رولینگ استون در سال ۲۰۱۰ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، ادی ون هیلن را در رتبه ۷۰ قرار داد و در سال ۲۰۱۵ او را با ۶۲ پله صعود، پس از جیمی هندریکس، اریک کلپتون، جیمی پیج، کیث ریچارد، جف بک، بی.بی.کینگ و چاک بری، در رتبه هشتم جای داد.
در سال ۱۹۸۲، ادی ون هیلن در تک‌آهنگ «بزن به چاک» اثر مایکل جکسون که جایزه گرمی «بهترین تک‌آهنگ سال» را برنده شد، تک نوازی گیتار الکتریک را برعهده داشت.
ون هیلن را می‌توان یکی از تأثیرگذارترین نوازندگان گیتار الکتریک به‌شمار آورد که در تکامل شیوه نوازندگی با این ساز نقش به‌سزایی ایفا کرد. تپینگ دو دستی تکنیکی‌ست که توسط او ابداع شد و امروزه نوازندگان بیشماری در سبک‌های راک و متال از این تکنیک استفاده می‌کنند. او همچنین در تکامل بخشیدن به آرتیفیشال هارمونیکس، ترمولو پیکینگ و ویبراتو نقش بزرگی ایفا کرده‌است.
سازهای اصلی او یک گیتار قرمز رنگ دست‌ساز (بوسیله خودش) با نام فرنکن استرت و یک میوزیک‌من (سری اختصاصی خودش با نام ارنی بال) هستند. او همچنین از گیتارهای کرامر (سری اختصاصی خودش با نام فرانکن‌اشتین)، آیبانز (سری دسترایر)، پیوی (سری اختصاصی خودش با نام ولفگانگ) و شارول (سری آرت) استفاده می‌کند. ادی ون هیلن نشان تجاری مخصوص خودش با نام EVH را دارد که تولیدکننده گیتار، لوازم جانبی آن و اَمپلی فایرهای ای.وی. اچ است.
در سال ۱۹۹۹ علائم سرطان دهان در وی پدیدار شد. به نظر می‌آمد که مصرف زیاد نوشیدنی‌های الکلی و سیگار دلیل ابتلای او به سرطان هستند. ون هیلن به توصیه پزشکان سیگار را کنار گذاشت و مدتی بعد بافت مشکوک ایجاد شده در قسمت زبان وی از بین رفت، اما بعد از چند ماه نشانه‌های بیماری دوباره بازگشت. ون هیلن دوباره سیگار کشیدن را شروع کرد و در مصاحبه‌ای اعلام کرد که او فکر نمی‌کند سیگار ربطی به این بیماری داشته باشد او همچنین گفته‌است که دلیلی ندارد بیماری‌اش را از هواداران مخفی نگاه دارد و دلیل ایجاد این بیماری را نگهداشتن پیک فلزی در دهانش برای زمان طولانی در هنگام کار در استودیو می‌داند.
او پس از ۲۰ سال مبارزه با سرطان در ۶ اکتبر ۲۰۲۰ در ۶۵ سالگی درگذشت.
بمب‌گذاری در حرم عسکریین
پس از جنگ عراق در حرم امامین علی النقی و حسن عسکری مدفون در سامرا، دو بمب‌گذاری روی داد. اولین حمله در ۳ اسفند ۱۳۸۴ و دومین حمله پس از گذشت شانزده ماه در ۲۳ خرداد ۱۳۸۶ رخ داد.
۳ اسفند ۱۳۸۴ هجری شمسی حدود ساعت ۷ صبح تکفیری‌های وابسته به القاعده به رهبری ابومصعب زرقاوی، با پوشیدن لباس نیروهای تکاور عراق، وارد حرم عسکرین شدند و پس از خلع سلاح نگهبانان، آنها را همراه با خادمان حرم در یکی از غرفه‌های صحن زندانی کردند. سپس با به‌کارگیری بیش از ۲۰۰ کیلوگرم تی ان تی و کارگزاری آن در مرکز گنبد اقدام به تخریب گنبد و بخشی از گلدسته‌های طلائی حرم کردند.دو سال بعد ۲۳ خرداد ۱۳۸۶ ساعت ۹صبح به وقت محلی دو انفجار دیگر در حرم عسکرین روی داد. با انفجار اول، مناره سمت چپ حرم به صورت کامل تخریب شد و ۵دقیقه بعد، با اصابت گلوله دوم مناره سمت راست نیز فرو ریخت.انتشارات قرآنیوم در ایران در سالروز بمب‌گذاری در حرم عسکریین طی بیانیه ای در محکومیت این اقدام برای نخستین بار تفسیر قرآن عسکری را با دستخط منسوب به امام یازدهم شیعیان (حسن بن علی العسکری) منتشر کرد.[�]پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست جمهوری اسلامی ایران ابتکار کیهان همشهری پایگاه اطلاع‌رسانی شیعیان
سالروز تخریب حرمین عسکریین تفسیر امام حسن عسکری با احیاء دستخط منسوب به آن حضرت بازآفرینی شد انتشارات قرآنیوم