سوفی شول
سُوفی ماگدالنا شُل (زاده ۹ می ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۲ فوریه ۱۹۴۳) فعال سیاسی، دانشجوی انقلابی آلمانی و عضو گروه مقاومت رز سفید در آلمان نازی بود که علیه نظام هیتلر فعالیت می‌کرد. وی پس از پخش اعلامیه‌های ضد جنگ در دانشگاه مونیخ به همراه برادرش هانس شول توسط گشتاپو دستگیر شد. در نتیجه هردو آنها در دادگاه خائن به میهن شناخته شده و محکوم به اعدام با گیوتین شدند.
از دهه ۱۹۷۰ هر سال مراسم بزرگداشتی برای وی برگزار می‌شود. سُوفی شُل را یکی از بزرگترین قهرمانان آلمانی در طول جنگ جهانی دوم دانسته‌اند که فعالانه با رژیم هیتلر مخالفت کرد.
سُوفی شُل به همراه برادر و خواهرانش، اینگه، هانس، الیزابت و ورنر از ۱۹۳۰ در فورشتنبورگ، از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ در لودویگزبورگ و از ۱۹۳۲ در اولم بزرگ شد.
سُوفی شُل ابتدا مثل برادر بزرگترش هانس شُل به جامعهٔ ایده‌آلی که ناسیونالیست‌ها تبلیغ می‌کردند باور داشت و به اتحادیهٔ دختران آلمان (BDM) پیوست. بعدها چرخشی در سازمان جوانان حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان به وجود آمد.
در ۱۹۳۶ او به همراه برادرش هانس در زندگی تیمی شرکت کرد. یکی از آن جوانان، اتحادیهٔ جوانان را بنیان نهاد، که در دورهٔ اولیهٔ رایش سوم تلاش کرد، با وجود ممنوعیت‌ها اتحادیه همچنان دوام داشته باشد.
در ۱۹۳۷ سُوفی همراه خواهر و برادرانش برای چند ساعت بازداشت شد، زیرا برادرش هانس برای تدوام این اتحادیه تحت تعقیب بود. برادران و برخی از دوستان او برای شرکت در دستگیر شدند. این حادثه تأثیری قوی در سوفی به جا نهاد و به تبلور مخالفت او با رژیم نازی کمک کرد.
در سال ۱۹۳۷ با در یک جشن رقص آشنا شد. در دوره‌ای که فریتز آموزش افسری می‌دید این دو از طریق نامه با هم در ارتباط بودند. در می ۱۹۴۰ سُوفی شُل دورهٔ آموزش مربی‌گری مهدکودک را در اولم آغاز کرد، به امید آنکه پس از آن به دانشگاه وارد شود، که تحقق نیافت. او به کار در خدمات نظامی کمکی در و بلومبرگ مجبور شد. اما سُوفی که علاقه‌ای به ارائهٔ خدمات نظامی و جنگی نداشت، از کار در این نهاد سر باز زد. در بهار ۱۹۴۱ با خواندن متون آگوستینی به ایمان مسیحی گرایش پیدا کرد. در سال ۱۹۴۲ در رشته زیست‌شناسی و فلسفه وارد دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ شد و در جو روشنفکری دانشگاه به‌سرعت جذب گروه‌های دانشجویی شد. برادر دیگرش هانس نیز که دو سال از او بزرگ‌تر بود و پیش از او وارد دانشگاه مونیخ شده بود، پایه ثابت این تشکل‌ها و اقدامات اعتراضی بود.
در سال‌های ۱۹۴۱–۱۹۴۳ تأثیر مهمی بر رشد ایمان پروتستانی در سُوفی داشت. اگر چه برادرش تمایل داشت او را از مقاومت علیه رژیم نازی دور نگه دارد اما سُوفی در نهایت عضو این گروه شد. گروه اصلی که این خواهر و برادر با همراهی تعدادی دیگر از دانشجویان دانشگاه مونیخ پایه‌ریزی کردند، گروه «رز سفید» نام داشت و هدفش آگاهی بخشی به شهروندان و آزادسازی ایشان از یوغ آلمان نازی بود. اعضای رز سفید بیانیه‌های خود را در باجه‌های تلفن و اتوموبیل‌های پارک شده قرار داده و آن‌ها را برای توزیع به دانشجویان در دیگر شهرستان‌ها می‌فرستادند.
در ژانویه ۱۹۴۳، شُل شروع به تولید اعلامیه کرد. این اعلامیه که در کلن، اشتوتگارت و وین توزیع شد، منجر به تشدید جستجو برای شناسایی نویسندگان آن گشت. در ماه فوریه گشتاپو به نویسندگان این اعلامیه‌ها در میان محافل دانشجویی مونیخ مشکوک شد.
در اواسط فوریه ۱۹۴۳، اعلامیهٔ ششم با پیام «سرنگونی رژیم نازی برای ایجاد یک اروپای معنوی» به پایان رسید. در ۱۹۴۳ سُوفی شُل به همراه برادرش در حین پخش ۱۷۰۰ اعلامیه در دانشگاه مونیخ توسط گشتاپو دستگیر شد. او همراه با برادرش هانس، توسط نازی‌ها در زندان اشتادلهایم مونیخ اعدام شد.
فیلم سوفی شول، روزهای آخر که بر اساس زندگی وی ساخته شده‌است و روایت آخرین روزهای زندگی سُوفی شُل است، از این برهه آغاز می‌شود.