تیم ملی فوتبال آرژانتین
تیم ملی فوتبال آرژانتین یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور آرژانتین به میدان می‌رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال آرژانتین فعالیت می‌کند. ورزشگاه خانگی این تیم مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی است و سرمربی این تیم لیونل اسکالونی می‌باشد.
آرژانتین ۲ بار در جام جهانی فوتبال، در سال‌های ۱۹۷۸ (به عنوان میزبان) و ۱۹۸۶، قهرمان شده‌است. این تیم همراه با برزیل و اسپانیا، آلمان تیم‌هایی هستند که در خارج از قاره خود به قهرمانی جام‌جهانی رسیده‌اند. آرژانتین همچنین در مسابقات کوپا آمریکا (۱۵ بار)، المپیک (۲ بار) و جام کنفدراسیون‌ها به قهرمانی رسیده‌است.
آرژانتین به همراه برزیل، فرانسه و آلمان تیمهایی هستند که در سه جام معتبر فوتبال (جام جهانی، جام کنفدراسیون‌ها و المپیک) قهرمان شده‌اند. رقبای آرژانتین در دنیای فوتبال با توجه به رویدادهای تاریخی، آلمان، برزیل، اروگوئه و انگلستان هستند. بازی‌های آرژانتین با تیم‌های یاد شده همواره از حساسیت بسیار بالایی برخوردار می‌باشد.
در سال ۲۰۰۰، دیگو مارادونا ستاره سال‌های نه چندان دور آرژانتین در رای‌گیری اینترنتی فیفا جهت انتخاب بهترین بازیکن فوتبال قرن بیستم بیشترین رای را بدست آورد و به عنوان بهترین بازیکن قرن بیستم توسط طرفداران فوتبال جهان شناخته شد. در همین سال گل دوم وی به انگلستان در جام جهانی ۱۹۸۶ به عنوان "گل قرن" برگزیده شد.
آغاز رسمی فوتبال در آرژانتین به سال ۱۸۹۳ بازمی‌گردد. نخستین مسابقه رسمی تیم ملی فوتبال آرژانتین در ۱۶ می۱۹۰۱ مقابل اروگوئه در مونته ویدئو بود که با برد ۳–۲ آرژانتین به پایان رسید. آرژانتین تا به حال در پنج فینال جام جهانی حضور داشته که حاصل آن دو عنوان قهرمانی می‌باشد. فینال نخست بازمی‌گردد به اولین دوره جام‌جهانی در سال ۱۹۳۰، دراین مسابقه آرژانتین در مقابل اروگوئه میزبان ۴–۲ بازنده شد. آسمان آبی و سفیدها فینال بعدی خود را در کشور خود و با پیروزی ۳–۱ مقابل هلند به پایان بردند. آرژانتینی‌ها ۸ سال بعد و در مکزیک، به رهبری دیگو مارادونا با پیروزی ۳–۲ برابر آلمان غربی دومین قهرمانی را به دست آوردند. آخرین فینال آنهابازمی‌گردد به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ برزیل، که در مسابقه‌ای بحث‌برانگیز ۱–۰ مغلوب آلمان شدند.
سرمربی‌گری آرژانتین در جام‌های جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ را به ترتیب، سزار لوییس منوتی و کارلوس بیلاردو بر عهده داشتند.
آرژانتین در جام ملت‌های آمریکا جنوبی نیز با کسب ۱۵ عنوان قهرمانی بسیار موفق بوده‌است. قهرمانی جام کنفدراسیون‌ها در سال ۱۹۹۲، ۲ قهرمانی در بازی‌های المپیک در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸، از دیگر افتخارات مهم این تیم می‌باشد. در ماه مارس ۲۰۰۷ آرژانتین برای اولین بار به صدر رده‌بندی جهانی فیفا صعود کرد.
فیفا در کنگره ششم ژوئیه سال ۱۹۶۶ خود در لندن تصمیم گرفت آرژانتین میزبان جام جهانی باشد و این مسوولیت در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ به ترتیب به کشورهای اسپانیا و کلمبیا سپرده شد. دو سال پس از کودتای نافرجام در آرژانتین، این کشور میزبان جام‌جهانی ۱۹۷۸ بود. آرژانتین پس از حضور در فینال نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی به میزبانی اروگوئه در سال ۱۹۳۰، مدتی طولانی انتظار کشید تا جام قهرمانی را بالای سر ببرد. حمایت بی‌دریغ تماشاگران از تیم میزبان، آنها را به پیروزی مقابل هلند در دیدار فینال جام یازدهم نایل کرد در حالیکه یوهان کرایف به دلیل اوضاع سیاسی از حضور در این جام سر باز زده بود. راهیابی آرژانتین تا فینال با جنجال فراوانی همراه بود.
در مرحله گروهی این رقابت‌ها، ۴ گروه ۴ تیمی وجود داشت. تیمهای ایتالیا و آرژانتین از گروه ۱ به دور بعد راه یافته و فرانسه و مجارستان از راهیابی به دور بعدی محروم ماندند. به دلیل دوم شدن آرژانتین در مرحله اول گروهی، این تیم همگروه برزیل در دور بعدی مسابقات شد. برزیل تقریباً از حضور خود در فینال مطمئن بود زیرا آرژانتین می‌بایست پرو را در آخرین مسابقه خود با اختلاف حداقل چهار گل شکست دهد. آرژانتینی‌ها ۶ بار دروازه پرو را گشودند تا به این مهم دست یابند. این پیروزی جنجال‌های بسیاری را در پی داشت. برزیلی‌ها آرژانتین را متهم به تبانی کردند. در نهایت آرژانتین در فینال و در حضور بیش از ۷۱۰۰۰ تماشاگر ورزشگاه مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی موفق شد هلند را با نتیجه ۳–۱ شکست دهد و برای نخستین بار قهرمان جام‌جهانی فوتبال گردد.
پس از ناکامی در جام‌جهانی ۱۹۸۲، آرژانتینی‌ها با امید بسیار وارد مکزیک شدند؛ دلیل اصلی امیدواری آنها دیگو مارادونا کاپیتان تیمشان بود. آرژانتین در گروه آ در کنار ایتالیا، بلغارستان و کره جنوبی قرار گرفت و با ۲ برد و ۱ تساوی برابر ایتالیا به عنوان سرگروه به مرحله بعد صعود کرد. در مرحله یک‌هشتم به مصاف رقیب سنتی خود، اروگوئه رفت و ۱–۰ پیروز شد. حریف آرژانتین در مرحله بعد انگلستان بود.
سابقه حساسیت در بازی‌های آرژانتین و انگلیس به جام جهانی ۱۹۶۶ برمی گردد. در مرحله یک چهارم نهایی، آرژانتین برابر انگلیس میزبان قرار گرفت. داور آلمانی مسابقه به صورت غیرمنتظره‌ای دستور به اخراج آنتونیو راتین، کاپیتان آرژانتین داد. اخراج راتین توسط کرتیلن آلمانی هنوز از معماهای جام جهانی است. راتین در اینباره می‌گوید: «داور به تیم ما اخطار می‌داد. گویی همه انگلیسی‌ها فرشته بودند و همه ما دیو. او با من آلمانی حرف زد، بی آنکه یک کلمه‌اش را بفهمم و سپس مرا اخراج کرد… حق این است انگلیسی‌ها مجسمه کرتیلن داور آلمانی را از طلا بسازند و کنار مجسمه دریادار نلسن در میدان ترافالگر نصب کنند…» انگلیس سرانجام آرژانتین ده نفره را در ومبلی شکست داد. پس از بازی، سرمربی انگلیس، الف رمزی در نشست خبری، آنها را حیوان نامید. آرژانتین بیست سال انتظار کشید تا سرانجام در مکزیک، در همان مرحله یک چهارم نهایی، برابر انگلستان قرار گرفت، اما این‌بار این دیدار به دلیل درگیری دو سال پیش آرژانتین و انگلیس در جزایر فالکلند حساسیت بیشتری یافته بود.
آرژانتین به رهبری کاپیتان خود، دیگو مارادونا در مرحله یک چهارم نهایی برابر انگلیس قرار گرفت. وقتی دو تیم وارد زمین شدند، از آن به عنوان «فالکلند۲» یاد می‌کردند. در نیمه اول آرژانتین نسبتاً برتر بود ولی موفق به شکستن سد دفاعی انگلستان نشد. دقیقه پس از شروع نیمه دوم مارادونا گل بحث‌برانگیز خود را به ثمر ساند. مارادونا با دست توپ را از بالای سر پیتر شیلتون، دروازه‌بان بلند قامت انگلیس عبور داد و یک گل تاریخی را به ثمر رساند. پس از بازی، مارادونا اعلام کرد که توپ را با دست وارد دروازه انگلستان کرده ولی آن دست، دست خدا بوده‌است. ۴ دقیقه پس از «دست خدا»، اینبار مارادونا با پشت سر گذاشتن ۷ بازیکن انگلیس گلی را به ثمر رساند که سال‌ها بعد از سوی فیفا به عنوان بهترین گل قرن بیستم انتخاب شد.
آرژانتین انگلیس را ۲–۱ شکست داد و در نیمه‌نهائی ۲–۰ از سد بلژیک گذشت تا در فینال حریف آلمان غربی شود. مسابقه‌ای که به یکی از زیباترین فینال‌های جام‌جهانی مبدل گشت. آرژانتین در ورزشگاه آزتک به مصاف آلمان غربی رفت، جایی که مارادونا دو گل برای خوسه لوییس براون و خورخه والدانو ساخت. این دو گل در دقایق ۲۲ و ۵۵ به ثمر رسیدند. آرژانتینی‌ها بازی را تمام شده می‌دیدند که آلمان‌های باروحیه با دو گل کارل هاینس رومنیگه (۷۴) و رودی فولر (۸۰) به بازی برگشتند. آلمان غربی به سختی می‌کوشید تا گل پیروزی را بزند، اما بازهم مارادونا مداخله‌ای سرنوشت‌ساز داشت و با یک پاس بسیار دیدنی خورخه بروچاگا را در یک ضدحمله روانه دروازه آلمان کرد تا او با خونسردی هارولد شوماخر را مغلوب کند و آرژانتین برای دومین بار قهرمان جام جهانی فوتبال شود.
چهاردهمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی ایتالیا در تاریخ ۸ ژوئن ۱۹۹۰ آغاز شد و مدافع قهرمانی در گروه دوم با تیم‌های رومانی، شوروی و کامرون هم‌گروه شد. در بازی افتتاحیه جام، آرژانتین مقابل کامرون قرار گرفت و در پایان ۱–۰ مغلوب شگفتی‌ساز جام شد. در دیدار دوم آرژانتین موفق شد شوروی را ۲–۰ شکست دهد و در بازی سوم برابر رومانی ۱–۱ به تساوی رسید. در بازی نیمه نهایی در برابر ایتالیا ی میزبان قرار گرفت که بازی در شهر ناپل، جایی که مارادونا تیم ناپولی را قهرمان کالچو و جام یوفا کرده بود و بازی یک بر یک و با درخشش گوئگوچه آ دروازه‌بان آرژانتینی، آرژانتین برندهٔ این بازی می‌شود. بازی فینال در برابر آلمان غربی با یک پنالتی بحث برانگیز که برمه گل میکنه به سود آلمان غربی تمام می‌شود. اشک‌های مارادونا در این بازی برای همیشه خاطره می‌شود. در بازی فینال پسر باد کانی گیا نبود و مارادونا تیم را تنها با دو برد به فینال جام جهانی می‌رساند.
آرژانتین که با سختی خود را به جام جهانی آمریکا می‌رساند، دست به دامان مارادونا می‌شود و مارادونا با ورزش و رژیم سخت خود را به شرایط ایده‌آل می‌رساند تا آرژانتین بحران زده را سامان دهد. آرژانتین با درخشش گابریل باتیستوتا در بازی نخست یونان را چهار بر صفر شکست می‌دهد که گل سوم بازی را مارادونا به زیبایی می‌زند. در بازی دوم در برابر نیجریه، پسر باد کانی گیا دو گل زیبا می‌زند و بازی دو بر یک به سود آرژانتین تمام می‌شود. پس از پایان بازی با قرعه کشی از مارادونا تست دوپینگ گرفته می‌شود و همین باعث محروم شدن مارادونا می‌شود و آرژانتین بدون کاپیتان دیگر حرفی برای گفتن ندارد و در بازی سوم دو بر صفر از بلغارستان می‌بازد و در یک‌هشتم نهایی هم سه بر دو از رومانی می‌بازد.
در این جام دنیل پاسارلا (سرمربی تیم) قانونی گذاشته بود که هیچ بازیکنی تو تیم ملی حق نداره موی بلند داشته باشه، گوشواره داشته باشه و … بسیاری از بازیکنان از جمله باتیستوتا بخاطر تیم ملی موهای خود را کوتاه کرده بودند ولی بازیکنانی مثل ردوندو و کانیگیا این کار را نکردند. بازیکنان: کارلوس روا، چاموت، آیالا، سیموئنه، اورتگا، ورون، زانتی، گالاردو، کرسپو، باتیستوتا، آلمیدا،
سرخیو رومرو (آلکمار) ماریانو آندوخار (کاتانیا) دیه گو پوسو (کولون)نیکلاس اوتامندی (ولز سارسفیلد) گابریل هاینزه (مارسی) مارتین دمیچلیس (بایرن مونیخ) والتر ساموئل (اینتر) آریل گارسه (کولون) نیکلانس بوردیسو (رم) کلمنته رودریگس (استودیانتس)خوان سباستین ورون (استودیانتس) خاویر ماسچرانو (لیورپول) خواناس گوتیرس (نیوکاسل) آنخل دی ماریا (بنفیکا) ماکسی رودریگس (لیورپول) خاویر پاستوره (پالرمو) ماریو بولاتی (فیورنتینا)لیونل مسی (بارسلونا) گونسالو ایگواین (رئال مادرید) کارلوس توس (منچستر سیتی) سرخیو آگرو (اتلتیکو مادرید) دیه گو میلیتو (اینتر) مارتین پالرمو (بوکاجونیورز) سرمربی: دیگو مارادونا
در بازی نخست یک بر هیچ از سد نیجریه گذشت، در برابر کره جنوبی چهار بر یک پیروز شد و در آخرین بازی گروهی نیز دو بر هیچ نیز یونان را شکست داد. در مرحله یک‌هشتم نهایی مکزیک را سه بر یک شکست داد و سرانجام در بازی یک چهارم نهایی چهار بر صفر از آلمان شکست خورد.
بیستمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی برزیل در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ آغاز شد و آرژانتین در گروه ششم با تیم‌های ایران، بوسنی و نیجریه هم‌گروه شد. این تیم با پیروزی در ۳ دیدارهای مرحلهٔ گروهی به عنوان تیم نخست به مرحلهٔ بعد راه پیدا کرد. آرژانتین توانست با پشت سر گذاشتن تیم‌های سوییس، بلژیک و هلند به دیدار پایانی مسابقات راه پیدا کند. حریف این تیم در فینال آلمان بود که در دیدار نیمه پایانی موفق شده بود با ۷ گل برزیل میزبان را در هم بکوبد. دیدار نهایی در ۹۰ دقیقهٔ قانونی با تساوی بدون گل پایان یافت و به وقت اضافه کشیده شد. در نهایت آرژانتین با دریافت یک گل در دقیقهٔ ۱۱۳ بازی مغلوب شد جایگاه دوم مسابقات را کسب کرد. هم‌چنین لیونل مسی از سوی فیفا به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب گردید. ، فرانکو آرمانی (ریورپلاته) و ویلی کابایرو (چلسی) کریستیان آنسالدی (تورینو)، مارکوس روخو (منچستریونایتد)، مارکوس آکونیا (اسپورتینگ لیسبون)، نیکولاس تاگلیافیکو (آژاکس)، گابریل مرکادو (سویا)، نیکولاس اوتامندی (منچسترسیتی)، خاویر ماسکرانو (هبی چین)، فدریکو فاسیو (رم) اور بانگا (سویا)، لوکاس بیگلیا (میلان)، ادواردو سالویو (بنفیکا)، کریستین پاوون (بوکا جونیورز)، ماکسیمیلیانو متسا (ایندیپندنته)، آنخل دی‌ماریا (پاری‌سن ژرمن)، مانوئل لانسینی (وستهام)، جووانی لو سلو (پاری‌سن ژرمن) لیونل مسی (بارسلونا)، پائولو دیبالا (یوونتوس)، سرخیو آگوئورو (منچسترسیتی)، گونسالو ایگواین (یوونتوس)
آرژانتین در ابتدا در مرحله گروهی با کرواسی و نیجریه و ایسلند هم گروه شد.آرژانتین در آن بازی با تساوی یک یک و با از دست رفتن پنالتی مسی به کار خود پایان داد.در دومین بازی آرژانتین این تیم از کرواسی با نتیجه ۳ بر ۰ شکست خورد.بعد از این بازی آرژانتین موفق شد نیجریه را شکست دهد با ۴ امتیاز به عنوان دوم از گروه خود صعود کند.در مرحله یک هشتم نهایی با نتیجه ۴ بر ۳ از فرانسه شکست خورد و به کار خود در جام جهانی ۲۰۱۸ پایان داد.دیگو آرماندو مارادونا درگذشت ۲۰۲۰لباس اول (میزبان) آرژانتین تشکیل شده‌است از پیراهن سفید با خطوط عمودی آبی، شورت سیاه و جوراب سفید / سیاه و سفید؛ همچنین لباس دوم (میهمان) این تیم معمولاً متشکل است از پیراهن آبی تیره، شورت سفید و جوراب آبی تیره.
لباس اول (میزبان)
لباس دوم (میهمان) فهرست ۲۳ بازیکن اصلی دعوت شده به تیم ملی برای بازی‌های مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ مقابل و در نوامبر ۲۰۲۱
تیم ملی فوتبال زنان آرژانتین