hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
دانشگاه هرمزگان
دانشگاه هرمزگان یکی از دانشگاه‌های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است که در شهر بندرعباس مرکز استان هرمزگان قرار دارد و در کیلومتر ۹ جاده بندرعباس به میناب واقع شده‌است.
این دانشگاه شامل ۶ دانشکده و یک پردیس دانشگاهی (قشم) است و در حال حاضر نزدیک به ۶۰۰۰ دانشجوی دختر و پسر در مقاطع تحصیلی مختلف (۴۰ رشته محل کارشناسی، ۷۱ رشته محل کارشناسی‌ارشد و ۳۲ رشته محل در مقطع دکترا) در آن مشغول به فعالیت است.
دانشگاه هرمزگان به استناد مصوبه ۱۳۷۰/۷/۱۰ شورای گسترش آموزش عالی و با مجوز راه‌اندازی ۶ رشته آموزشی در مقطع کارشناسی (مهندسی صنایع، مهندسی مکانیک، دبیری ریاضی، دبیری فیزیک، دبیری ادبیات فارسی) در دهه فجر سال ۱۳۷۰ تأسیس شد و با انتقال آموزشکده فنی هرمزگان (وابسته به دانشگاه شیراز) در سال ۱۳۷۱ فعالیت آموزشی خود را آغاز کرد.
مجموعه حوزه‌های در حال استفاده دانشگاه در زیربنایی بالغ بر ۵۵۰۰۰ مترمربع (اداری ۶۰۰۰ مترمربع، خوابگاهی ۲۰۰۰ مترمربع، آموزشی، پژوهشی و فرهنگی ۲۹۰۰۰ مترمربع) مشغول به فعالیت است.
طبق ساختار تشکیلاتی عملیاتی شده مصوب، دانشگاه هرمزگان دارای پنج حوزه معاونت شامل: معاونت طرح و توسعه، معاونت آموزشی و تحصیلات تکمیلی، معاونت پژوهشی و فناوری، معاونت دانشجویی و معاونت فرهنگی و اجتماعی است.
کامی
کامی موضوع پرستش آیین شینتو است و در اصل لقبی است که از سر تجلیل برای ارواح باعظمت و مقدس به کار می‌رود و نوعی احساس تمجید برای فضایل و اقتدار و اعتبار آنها در پی می‌آورد. اوصاف رشد و نمو، حاصلخیزی و تولید مثل همواره در بین ذات‌ها و پدیده‌هایی که از روزگار قدیم به نام کامی خوانده شده‌اند، دیده می‌شود. پدیده‌های طبیعی از قبیل باد و توفان و موجودات طبیعی مانند خورشید، کوه‌ها، رودخانه‌ها، درختان، و صخره‌ها بعضی از حیوانات و ارواح نیاکان همچنین ارواح مقدس حافظ زمین، مشاغل و مهارت‌ها کامی به‌شمار می‌آیند.
از دید شینتو اگر جسمی یا حیوانی بتواند حس شگفتی را در انسان ایجاد کند این نشانهٔ آنست که یک کامی در خود دارد. این شی می‌تواند یک درخت، یک صخره یا یک کوه باشد. به باور ایشان در این دنیا هیچ نبوده و سپس اولین کامی به نام «آمه-نو-میناکانوشی» خودبه‌خود به‌وجود آمده‌است. او روح ستارهٔ شمالیست. او و دو کامیِ دیگر که به کامی‌های خلقت معروفند جهان و کامی‌های دیگری را به وجود آوردند که دو تا از آن کامی‌ها به نامهای «ایزاناگی» و «ایزانامی» مأمور شدند که با نیزه‌ای که به آنها داده شده بود سرزمین جدیدی را خلق کنند. به‌این‌ترتیب هشت جزیره به‌وجودآمد که همان جزایرِ ژاپن هستند.
در موارد بسیاری کامی‌هایی وجود دارند که آشکارا نمی‌توان آنها را از الوهیت‌ها ارواح آنیمیسم (جان‌باوری) و آنیماتیسم (جاندارپنداری) تشخیص داد لیکن در شینتوی جدید همهٔ کامی‌ها را در یک معنای مهذب، ارواحی با فضیلت و اقتدار معنوی تصور می‌کنند. امروزه نیز مفهوم کامی شامل ایدهٔ عدالت، نظم و لطف الهی است و متضمن این اصل است که کامی‌ها در تعاون با یکدیگر به نحوی هماهنگ عمل می‌کنند و از مشاهدهٔ هماهنگی و تعاون در این جهان مسرور می‌شوند. در آیین شینتو هیچ الوهیت مطلقی که خالق و فرمانروای همه باشد، وجود ندارد. عملکرد و فونکسیون خلاقهٔ عالم نیز از مجرای همکاری هماهنگ کامی‌ها در انجام مأموریت‌شان حاصل می‌شود. حتی کامی خورشید که سر منشأ ایجاد خاندان سلطنتی است و جهان را روشن می‌سازد و تقریباً برترین کامی آیین شینتویی است، از رأی و نظر کامی‌های دیگر مشورت می‌گیرد از آنها کمک می‌خواهد و در مواقعی هم در مقابل آنها کوتاه می‌آید.
مفهوم کامی جنبه‌ها و پیچیدگی‌های متعددی دارد که به‌طور کامل درک نمی‌شود. تنها در ایام اخیر بوده‌است که رهبران آیین شینتو تلاش کرده‌اند تا الهیات (کلام) واحدی در رابطه با کامی به وجود آوردند. بدین ترتیب به رغم توجه روزافزونی که نسبت به این موضوع ابراز می‌شود، هنوز هم مسائل و موضوعات متعددی وجود دارد که حتی بین خود طرفداران آیین شینتو به وضوح تبیین نشده‌است.
هر کامی خصوصیات، ظرفیت، و مأموریت خاص خود را دارد؛ به یک معنا هر کامی، در مقام بنیانگذار یا محافظ یک شی یا پدیدهٔ معین، پرستش می‌شود. مثلاً یک کامی مأمور توزیع آب است، کامی دیگر مأمور توزیع دارو و کامی سوم به مداوا و درمان اشتغال دارد. سپس کامی‌های نیاکان هستند که حامیان و محافظان یک گروه خاص هستند، یا کامی که قدرت محافظ یک سرزمین یا یک قبیله و عشیره است.
یوشان
یوشان یا کوه یو (به چینی: 玉山، پین‌یین: Yùshān) به‌معنای کوه یشم، کوهی است در تایوان که بلندترین کوه شرق آسیا و چهارمین کوه بلند واقع در یک جزیره محسوب می‌شود. مهاجران انگلیسی‌زبان و مبلغان مذهبی در گذشته این کوه را با نام کوه موریسون می‌شناختند که گمان می‌رود به افتخار رابرت موریسون، مبلغ مذهبی سدهٔ نوزدهمی، چنین نامیده شده بود. اما امروزه آنرا با همان نام یوشان یا کوه یشم می‌شناسند.
قلهٔ یوشان در زمستان اغلب پوشیده از لایهٔ ضخیمی از برف است که باعث می‌شود سزتاسر قله همچون یشم بدرخشد. همین موضوع سبب ناگذاری کوه به یوشان یا کوه یشم شده است.
در تاریخ ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۹، یوشان به‌عنوان یکی از ۲۸ فینالیست نظرخواهی عجایب هفت‌گانهٔ طبیعی جدید انتخاب شد. این کوه همچنین در بین ۷۷ نامزد، جایگاه بالایی را در ردهٔ «کوه‌ها و آتشفشان‌ها» در دور نخست رأی‌گیری که در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۹ به‌پایان رسید به‌خود اختصاص داده بود.
کوه یوشان و دیگر کوه‌های پیرامون آن در رشته‌کوه یوشان قرار دارند که این رشته‌کوه خود بخشی از پارک ملی یوشان را در تایوان تشکیل می‌دهد. این پارک ملی بزرگترین، مرتفع‌ترین و کم‌دسترس‌ترین پارک در تایوان است که بیشترین میزان از باقیماندهٔ مناطق دست‌نخوردهٔ این جزیره را در بر می‌گیرد. پارک ملی یوشان همچنین از نظر جنگل‌های بکر و تنوع جانوران آن از جمله بسیاری از گونه‌های بومی دارای ارزش است.
یوشان با ۳٬۹۵۲ متر ارتفاع از سطح دریا بلندترین قلهٔ رشته‌کوه یوشان به‌شمار می‌رود. این کوه زمانی در درون اقیانوس قرار داشت اما با لغزیدن صفحه اوراسیا به زیر صفحه دریای فیلیپین در مجاورت آن، بالا آمده و به ارتفاع امروزیش رسید. آب‌های اقیانوس آرام در کرانه‌های شرقی تایوان ژرفند و دامنه‌های زیر دریایی کوه یو با درجهٔ ۱:۱۰ تا اعماق اقیانوس که ژرفایش در فاصلهٔ ۵۰ کیلومتری از ساحل به بیش از ۴۰۰۰ متر می‌رسد فرو رفته است. با در نظر گرفتن این موضوع، کل ارتفاع یوشان از کف اقیانوس تا قلهٔ آن به ۸۰۰۰ متر خواهد رسید.
بارونگ
بارونگ در اسطوره‌های بالی پادشاه ارواح است و رهبر نیروهای خوب است که با رانگادا می‌جنگند. روحی که بارونگ را به حرکت در می‌آورد، باناس پاتی راجاه است. این شخصیت محافظ، معمولاً به شکل یک شیر نمایش داده می‌شود و در نمایش‌های اسطوره‌ای، در حال جنگ با رانگادا است.
در رقص‌های خیابانی این موجود افسانه‌ای، گاهی یک راهب وظیفه پاشیدن آب مقدس بر روی آن را دارد. این موجود به عنوان مادر تمام ارواح نیز شناخته می‌شود.
حمله ایسکمی گذرا
حملهٔ ایسکمی گذرا (transient ischemic attack) یا در اصطلاح پزشکی TIAبه حالت و شرایطی گذرا و ناپایدار از عملکرد ناقص و ناکامل مغز یا بخشی از آن گفته می‌شود که دلیل آن اختلال در خون رسانی (ایسکمی) به مغز باشد. در بیان ساده‌تر وقتی خون رسانی به مغز مختل شود٬ ولی زمان و شدت این اختلال در حدی نباشد که منجر به سکته (مرگ قسمتی از بافت) شود٬ "حمله ایسکمیک گذرا" نام دارد.
اصلی‌ترین عامل در حمله ایسکمی وجود یک آمبولی و انسداد یکی از رگ‌های مغزی توسط آن است. منشأ و مبدأ این آمبولی می‌تواند پلاک درون‌رگی حاصل از یک اترواسکلروز یا ترومبوز باقی‌مانده از یک فیبریلاسیون در قلب باشد. این گرفتگی در یک دوره‌زمانی بسیار کوتاه رخ می‌دهد و بنابراین آسیب‌های دائمی ایجاد نمی‌کنند. حمله ایسکمی گذرا یا تی‌آی‌آ با گروهی از بیماریهای دیگر از جمله فشارخون‌بالا٬ دیابت٬ میگرن٬ استعمال سیگار و کلسترول بالا مرتبط است.
حمله ایسکمی گذرا TIA دارای نشانه‌هایی تقریباً شبیه به سکته مغزی است و همچنین در افراد مختلف بسیار متفاوت است و البته به محل وقوع بندایش(انسداد) در مغز بستگی دارد و بیشتر شامل تاری دید یا دوبینی در چشم٬ آفازی و مشکل در سخن‌گفتن٬ همی‌پارزی یا ضعف و کرختی در یک طرف بدن و سرگیجه شده که تمامی این نشانه‌ها پس از ظاهر شدن ظرف یک‌ساعت از بین می‌روند. تشخیص حمله ایسکمی گذرا پس از اینکه پزشک از بیمار شرح حال و آزمون بدنی گرفت٬ موکول به انجام یک سری آزمایش‌ها از جمله سی‌تی‌اسکن از مغز٬ سونوگرافی از شریان کاروتید در گردن و اکوکاردیوگرافی(نوار قلب) می‌گردد و در بیشتر پرونده‌ها علت بروز یک اترواسکلروز است که در اکوگرافی مشخص می‌شود. حمله‌ایسکمی گذرا اغلب اخطاری اولیه برای سکته مغزی است. در این میان برای کاستن از خطر بروز حمله راهکارهای ارائه شده شامل موارد زیر است:
جام خیریه انگلستان ۱۹۳۸
این مسابقه در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۸ مابین تیم‌های آرسنال و پرستون نورث اند در ورزشگاه هایبوری لندن برگزار شده‌است.
تیم آرسنال در این مسابقه با نتیجه دو بر یک به پیروزی رسید.
جام خیریه انگلستان ۱۹۳۷
این مسابقه در تاریخ ۳ نوامبر ۱۹۳۷ مابین تیم‌های منچستر سیتی و ساندرلند در ورزشگاه ماین رود منچستر برگزار شده‌است.
تیم منچستر سیتی در این مسابقه با نتیجه دو بر صفر به پیروزی رسید.
جام خیریه انگلستان ۱۹۳۶
این مسابقه در تاریخ ۲۸ اکتبر ۱۹۳۶ مابین تیم‌های آرسنال و ساندرلند در ورزشگاه روکر پارک ساندرلند برگزار شده‌است.
تیم ساندرلند در این مسابقه با نتیجه دو بر یک به پیروزی رسید.
شما (ابهام‌زدایی)
شما کابردهای زیر را دارد:
خلیج ها لونگ
خلیج‌ها لونگ به معنای "اژدهای نزول‌کرده" خلیج کوچکی واقع در استان کوانگ نن در شمال شرقی ویتنام است که از نظر اجرایی به شهر ها لونگ، شهرک کام فا و بخشی از ناحیه وان دون تعلق دارد. این خلیج در فهرست میراث جهانی یونسکو جای داشته و یکی از مقاصد محبوب گردشگران است.
از ویژگی‌های خلیج‌ها لونگ وجود هزاران جزیره و کارستِ سنگ آهکی در شکل‌ها و اندازه‌های گوناگون است. این جزیره همچنین مرکز منطقهٔ بزرگتری است که خلیج بای تو لونگ در شمال شرقی و جزیره‌های کات با در جنوب غربی را در برگرفته و همگی این مناطق ازنظر زمین‌شناسی، جغرافیایی، ژئومورفولوژی، آب و هوا و خصوصیات فرهنگی شرایط یکسانی دارند.
خلیج‌ها لونگ مساحتی در حدود ۱٬۵۵۳ کیلومتر مربع شامل ۱٬۹۶۰ جزیرهٔ کوچک و عمدتاً سنگ آهکی را در بر می‌گیرد. مرکز این خلیج منطقه‌ای به مساحت ۳۳۴ کیلومتر مربع است که با دارا بودن ۷۷۵ جزیرهٔ کوچک از تراکم بالایی برخوردار است. سنگ آهکی که در این خلیج وجود دارد در طول ۵۰۰ میلیون سال و تحت شرایط و محیط‌های گوناگون شکل گرفته‌است. همچنین تکامل کارست‌های خلیج‌ها لونگ در طی ۲۰ میلیون سال و تحت تأثیر آب و هوای مرطوب گرمسیری روی داده است. تنوع جغرافیایی محیط منطقه، تنوعی زیستی را به‌وجود آورده‌است که اکوسیستمهای همیشه‌سبز گرمسیری، اقیانوسی و ساحلی را در بر می‌گیرد. خلیج‌ها لونگ همچنین موطن ۱۴ گونهٔ گیاهی بومی و ۵۰ گونهٔ جانوری بومی است.
بنا بر پژوهش‌های تاریخی انجام‌گرفته، انسانِ پیش از تاریخ در حدود ده‌ها هزار سال پیش در این منطقه می‌زیسته است. فرهنگ سوئی نهو در حدود ۱۸٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ سال پیش از میلاد، فرهنگ کای بئو در حدود ۷٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰ سال پیش از میلاد و فرهنگ‌ها لونگ در حدود ۵٬۰۰۰ تا ۳٬۵۰۰ سال پیش از جمله فرهنگ‌های باستانی این منطقه بوده‌اند. خلیج‌ها لونگ همچنین شاهد رویدادهای مهمی در تاریخ ویتنام بوده و مصنوعات بسیاری در بای تو موت، غار دائو گو و بای چای کشف شده‌است.
نگوین ترای، اندیشمند، سیاستمدار و شاعر ویتنامی در ۵۰۰ سال پیش زیبایی خلیج‌ها لونگ را در شعرش ستود و در ۱۹۶۲، وزارت فرهنگ، ورزش و گردشگری ویتنام این خلیج را در در آثار و مناظر ملی فهرست نمود. در ۱۹۹۴ منطقهٔ مرکزی خلیج‌ها لونگ از سوی یونسکو در فهرست میراث جهانی قرار گرفت و در سال ۲۰۰۹، بنیاد عجایب هفت‌گانهٔ نوین این خلیج را در فهرست نامزدهایش به‌عنوان یکی از عجایب هفتگانه طبیعت وارد نمود.
ادوارد لاینلی سمبورن
ادوارد لاینلی سمبورن (۴ ژانویه ۱۸۴۴ - ۳ اوت ۱۹۱۰) نقاش کارتون مجلهٔ پانچ و اهل پنتونویل لندن بود.
سمبورن در شانزده سالگی برای بازهٔ زمانی کوتاه به هنرستان جنوب کنزینگتون رفت ولی هنرستان را رها کرد و به شرکت مهندسی "جان پن و پسرها" در گرینویچ پیوست و در آنجا به عنوان نقشه کش مشغول به کار شد. او بیشتر وقتش را به کشیدن نقاشی و طراحی می‌گذراند و خیلی زود از نقشه کشی دلزده شد. یکی از دوستان سامبورن، آلفرد رید اتفاقی طراحی‌های او را دید و از آن‌ها خوشش آمد، بعد آن را به پدرش ژرمن رید که دوست سردبیر مجلهٔ پانچ، مارک لمون بود نشان داد و به این ترتیب سامبورن در ۲۷ آوریل ۱۸۶۷ در این مجله پذیرفته شد.
نگاره‌های زیر چند مورد از کاریکاتورهای سامبورن برای پانچ است که میان سال‌های ۲-۱۸۸۱ کشیده شده‌اند:
چند مورد از مقاله‌هایی که در آن‌ها از کارهای سمبورن استفاده شده‌است.
شوق پرواز
شوق پرواز نام یک مجموعه تلویزیونی است که به سفارش بنیاد شهید و امور ایثارگران در مورد زندگی عباس بابایی یکی از خلبانان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ساخته شده‌است. این سریال طبق نظرسنجی صدا و سیما بهترین سریال ژانر دفاع مقدس شناخته شد
این سریال از شهریور ماه سال ۱۳۹۰ تا بهمن همان سال و در قالب ۲۴ قسمت به روی آنتن رفت. کارگردانی این مجموعه بر عهده یدالله صمدی بود.
پروژه سریال از سال ۱۳۷۴ و با کسب اجازه از دفتر رهبر جمهوری اسلامی ایران آغاز شد و دستور همکاری ارتش داده شد. مرحله پیش‌تولید سریال از سال ۱۳۷۶ آغاز شد و بخش‌هایی از فیلم که مربوط به دوران کودکی سرهنگ شهید بابایی در شهر قزوین بود هم فیلمبرداری شد. کارگردانی سریال در این دوره بر عهده حسین قاسمی جامی و نویسندگی ۳ تن از نویسندگان ارتش گذاشته شده بود که به علت اختلاف نظرهای به وجود آمده بین عوامل تولید در همین ابتدا متوقف شد؛ ولی پس از وقفه‌ای ۱۰ ساله مجدداً از ۱۳۸۶ کلید خورد. در این دوره نویسندگی فیلم‌نامه کار مشترک ارتش، بنیاد امور ایثارگران و جانبازان و خانواده عباس بابایی بود. با ورود یدالله صمدی به عنوان کارگردان، تصویربرداری سریال از خرداد ۱۳۸۸ آغاز شد. ملیحه حکمت، همسر عباس بابایی با دیدن فیلم «دل‌شکسته» تحت تأثیر بازی شهاب حسینی قرار گرفت و وی را برای ایفای نقش همسرش در سریال پیشنهاد داد که با موافقت سایر عوامل تهیه روبرو شد.
مکان‌های فیلمبرداری سریال در قزوین، تهران و دزفول (پایگاه چهارم شکاری) و پایگاه هوایی هشتم شکاری(شهید بابایی) (اصفهان) بوده‌است. پایگاه دوشان تپه اغلب صحنه‌های پرواز هواپیما اف-۱۴ تام‌کت که مورد استفاده تخصصی عباس بابایی بوده، از تصاویر آرشیوی نیروی هوایی ارتش استخراج شده بود.
فهرست شهرهای کوزوو
این صفحه فهرستی از شهرهای کوزوو است. تقسیمات دولتی در کوزوو معمولاً بر پایه بزرگترین شهرهای آن‌ها نام‌گذاری می‌شود.
نور (موشک)
نور یک موشک کروز دوربرد ضد کشتی است که توسط ایران تولید شده‌است. کاربر اصلی این موشک نیروی دریایی ایران است. این موشک مهندسی معکوس یک موشک ضد کشتی چینی به نام سی-۸۰۲ است.
ایران اولین مشتری صادراتی موشک‌های چینی سی-۸۰۲ بود. قرارداد فروش این موشک به ایران در سال ۱۹۹۵ امضا شد اما به دلیل فشارهای ایالات متحده پس از تحویل ۶۰ موشک به ایران قرارداد فسخ شد. پس از لغو قرارداد، ایران برنامه ای را برای مهندسی معکوس موشک سی-۸۰۲ آغاز کرد.
زمان پایان این برنامه مشخص نیست، اما در سال ۲۰۰۰ و اوایل سال ۲۰۰۱، ایران موشک ارتقاء داه شده سی-۸۰۲ را در طول رزمایش وحدت-۷۹ آزمایش کرد. مقامات رسمی اعلام کردند که برد موشک از ۳۰ به ۱۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل به ۸۱ مایل) افزایش یافته‌است.
در موشک، موتور طلوع-۴ به کار رفته‌است، که این موتور نسخه ایرانی موتور فرانسوی میکروتوربو TRI 60 است.
در ژانویه ۲۰۰۴، ایران اعلام کرد که ساخت رادار مونو پالس DM-3B را برای موشک نور آغاز کرده‌است.به گفته مقامات ایرانی، DM-3B یک رادار فعال میلی موجی است که در مرحله آخر پرواز موشک برای یافتن هدف و مورد اصابت دادن آن استفاده می‌شود. به دلیل فرکانس رادار، ایجاد اختلال بر روی رادار که در داخل دماغه موشک قرار دارد، بسیار سخت است.
در سال ۲۰۰۶ اعلام شد که برد موشک به ۱۷۰ کیلومتر (۱۱۰ مایل) افزایش یافته‌است.
در سال ۲۰۱۱، نوع دیگری از این موشک با نام قادر و با برد ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) و توانایی حمله به اهداف ساحلی توسط ایران رونمایی شد. ویدئویی از موشک قادر که در حال هدف قرار دادن اهداف ساحلی بود توسط رسانه‌های ایرانی منتشر شد.
در اوایل سال ۲۰۱۲ و در طول رزمایش ولایت-۹۰، یک موشک نور آزمایش شد که در بخش سیستم‌های ضد راداری، تعقیب هدف، کنترل و ضد جنگال (جنگ الکترونیک) ارتقا یافته‌است. یک موشک قادر نیز در این رزمایش مورد آزمایش قرار گرفت.
فرشاد بهادرانی
فرشاد بهادرانی (زادهٔ ۶ شهریور ۱۳۶۱ در اصفهان) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
نامه تیمور به شارل ششم پادشاه فرانسه
نامهٔ تیمور به شارل ششم فرانسه از قدیمی‌ترین ومهم‌ترین نامه‌های موجود از فرمان‌رویان ایران و زبان فارسی است که در ۱۸ مرداد ۷۸۱ (۱ محرم ۸۰۵ قمری) نگاشته شده است.
تیمور از شارل ششم فرانسه درخواست می‌کند شماری از بازرگانان خود را به خدمتش گسیل دارد. شارل ششم نیز سفیران فرمانروای ایران را مطمئن می‌سازد که هرگاه بازرگانان و دولتمردان ایرانی به فرانسه سفر کنند با افتخار مورد پذیرایی و احترام قرار خواهند گرفت.
شارل ششم، پادشاه فرانسه، نامه‌هایی برای تیمور فرستاد. تیمور نیز در پاسخ به شارل، نامه‌ای به تاریخ ۸۰۵ توسط جان دوم، سر اسقف سلطانیه، فرستاد و خواستار گسترش مناسبات بازرگانی گردید. اصل این نامه در کتابخانه اسناد رسمی پاریس موجود است. جان دوم، سفیر تیمور به دربارهای انگلستان و جنووا نیز بود. هدف تیمور از تماس با دربارهای اروپایی، بیشتر برقراری مناسبات تجاری بود تا نظامی (جوادی، ص ۱۷۸).
این نامه از قدیمی‌ترین نامه‌های مهردار فرمانرویان ایران است که در آسیای صغیر و ۱۲ روز پس از شکست تاریخی عثمانی‌ها و اسارت سلطان بایزید ایلدرم نگاشته شده است. نامه لحنی دوستانه دارد ولی پر از غلط‌های نوشتاری است؛ و اصل آن بشماره ۹۳۷ در خزانه اسناد رسمی در پاریس بایگانی و مورخ بتاریخ سه‌شنبه ۱۸ مرداد ۷۸۱ غره محرم سنهٔ ۸۰۵ هجری برابرماه اوت ۱۴۰۲ مسیحی) می‌باشد. در ذیل نامه نقش مهری از امیر تیمور می‌باشد که بدین قرار است: در طرف دست راست از طرف بالا سه دایرهٔ کوچک.
نامهٔ تیمور توسط «فری جوآن مارحسیا مطران» معروف به جان دوم کشیش بزرگ منطقه‌ای که سلطانیه در مرکز آن قرار داشت و اصالتاً از مردم ایتالیا و فرقهٔ فرانسیسکن بود فرستاده شد. وی در ژوئن ۱۴۰۳ به پاریس رسید.
امیر کبیر تمر کوران زید عمره
ملک ری دفرنسا
صد هزار سلام و آرزومندی ازین محّب خود با جهان ارزمندی بسیار بعد از تبلیغ ادعیه رای عالی آن امیر کبیر را نموده می‌شود که که فری فرنسکس تعلیم‌ده بدین طرف رسید و مکاتب ملکان را آورد و نیک‌نامی و عظمت و بزرکوری آن امیرکبیر را عرضه کرد عظیم شادمان شدیم و نیز تقریر کرد که با لشکر انبوه روانه شد بیاری باری تعالی و دشمنان ما را و شما را قهر و زبون کرد من بعد فری جوان مارحسیا سلطانیة به خدمت فرستاده شد وی بخدمت تقریر کند هر چه واقع شد اکنون توقع از آن امیر کبیر داریم دائماً مکاتیب همایون فرستاده شود و سلامتی آن امیر کبیر باز نماید تا تسلّی خاطر حاصل آید دیگر می‌باید که بازرگانان شما را بدین طرف فرستاده شود که اینجایگه ایشانرا معزّز و مکرّم سازیم و نیز بازرگانان ما بدان طرف رجوع سازند ایشانرا نیز معزّز و مکرّم سازند و بر ایشان کسی زور و زیادتی نکند زیرا دنیا ببازرگانان آبادانست زیادت چه ابرام نمایم دولت باد در کامرانی بسیار سال و السلام تحریر فی غرّة محرّم المکرم سنة خمسة و ثمانمایه الهجریّة [مُهر تیمور]
دربارهٔ جزئیات این نامه علامه محمد قزوینی مقاله سودمندی در شمارهٔ پنجم از دورهٔ جدید روزنامه کاوه به تاریخ ۲۸ آذر ۱۲۹۰ نوشته است. تصاویر این مقاله در پایین آمده است. (تصاویر را با تفکیک‌پذیزی بالاتر ببینید)
فهرست میراث جهانی در آمریکا
این یک فهرست از مکان‌های میراث جهانی یونسکو در آمریکا است.
فهرست میراث جهانی در آفریقا
این یک فهرست از مکان‌های میراث جهانی یونسکو در آفریقا است.قلعه‌ها و استحکامات موجود در نواحی مرکزی و غربی آکرای بزرگ، (ف).
جو فریزیر
جو فرِیزیر که در ایران به نام جو فریزر معروف است یکی از بوکسورهای جنجالی دهه ۷۰ آمریکاست که قهرمان بلامنازع سنگین‌وزن بوکس جهان بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ بود. مبارزه‌هایش با محمد علی کلی، بوکسور افسانه‌ای جهان بسیار مشهور شد. این دو، سه بار با یکدیگر مبارزه کردند که یکی از آن‌ها دیدار معروف مانیل در سال ۱۹۷۵ بود.
جو فریزر یکی از یازده فرزند یک خانواده بسیار فقیر بود. در نوجوانی درگیر کارهای خلاف شد اما از هیجده سالگی ورزش مشت زنی را آغاز کرد و به فاصله سه سال مدال طلای این رشته را در المپیک به دست آورد.
از فریزر پرسیدند که آیا به راکی بالبوآ شباهت داشته‌است؛ وی در پاسخ اظهار داشت
فریزر که به «اسموکین جو» معروف بود در دوران حرفه‌ای مبارزات خود به استفاده از هوکهای ویران‌کننده دست چپش مشهور بود. هوک چپ عالی فریز جیمی الیس را در مسابقات قهرمانی رشته سنگین وزن در سال ۱۹۷۰ فلج کرد. جیمی الیس بسیار سریع و پرتحرک بود و در راندهای اول جو فریزر را در موضع تدافعی قرار داده بود ولی بالاخره در راند چهارم هوک چپ عالی فریزر او را از پای درآورد.
جو فریزر دو بار به عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان دست پیدا کرد تا اینکه در سال ۱۹۷۳ به جورج فورمن باخت. این مسابقه شاید بزرگترین شکست او بود. فقط در راند اول شش بار زیر ضربات جورج فورمن نقش زمین شد تا بالاخره مسابقه در راند دوم به خاطر برتری و ضربات «جورج فورمن» متوقف شد. فریزر در فیلادلفیا زندگی می‌کرد و در آنجا برای سال‌های بسیاری یک باشگاه مشت‌زنی راه انداخته بود.
فریزر در سال ۱۹۷۶ از دنیای بوکس خداحافظی کرد هرچند که در سال ۱۹۸۱ برای آخرین بار روی رینگ ظاهر شد.
فریزر در ۸ مارس ۱۹۷۱ در مبارزه‌ای که به «نبرد قرن» شهرت پیدا کرد موفق شد محمد علی کلی را در راند ۱۵ در اسکوئر گاردن شکست دهد. وی در حالی میدان مبارزه را ترک می‌کرد که اولین شکست زندگی کلی را به وی تحمیل کرده بود. مفسران ورزش مشت زنی این مسابقه را بهترین مسابقه جو فریزر می‌دانند که توانست در برابر حریف نیرومند خود تا پایان مقاومت کند. مسابقه‌ای که به گفته جو فریزر او را روانه بیمارستان کرد و مدت‌ها نه می‌توانست راه برود و نه حرف بزند. نبرد قرن از پربیننده‌ترین مسابقه‌های بوکس در تاریخ بود.
نبرد سال ۱۹۷۶ در مانیل، پایتخت فیلیپین سومین و بیرحمانه‌ترین رویارویی بین جو فریزر و محمد علی کلی بود. دو طرف با تمام نیرو و بیرحمی یکدیگر را زیر ضربه گرفتند تا اینکه در پایان راند چهاردهم وقتی که چشمان فریزر دیگر نمی‌دید و بدن او از کار افتاده بود مسابقه قطع شد. سرافکندگی ناشی از این شکست تا پایان زندگی همراه جو فریزر باقی‌ماند. محمد علی کلی پس از آن در خودنوشت نامه‌اش عنوان کرد که چیزی نمانده بود در آن دیدار بمیرد.
با وجود تمام دشمنی‌ها بین دو طرف، جو فریزر در یک برنامه تلویزیونی در بریتانیا در سال ۱۹۷۸ که به مصاحبه در مورد زندگی محمد علی کلی اختصاص داشت شرکت کرد و خطاب به بینندگان گفت: «محمد علی کلی یک قهرمان بزرگ و مردی بسیار دوست داشتنی است.»
جو فریزر در سال ۲۰۱۱ در یکی از آخرین مصاحبه‌های خود گفت: «من می‌خواهم که همه مرا به عنوان یک مرد خوب، مردی اهل خانواده به یاد بسپارند. من همه برادران و خواهران خود را دوست دارم.»
وی دوشنبه شب ۱۶ آبان ۱۳۹۰ در خانه‌اش واقع در شهر فیلادلفیا در ایالت پنسیلوانیا در پی بیماری سرطان کبد درگذشت.
تاریخ هوش مصنوعی
تاریخ هوش مصنوعی از دوران باستان با افسانه‌ها، داستان‌ها و شایعاتی در مورد موجوداتی مصنوعی دارای هوش یا آگاهی که به وسیله استاد سازنده به آن‌ها بخشیده‌است، آغاز می‌گردد. پاملا مک کورداک، نویسنده انگلیسی در این باره چنین می‌نویسد که هوش مصنوعی «با آرزویی کهن برای جعل خدایان» آغاز شد.
دانه‌های هوش مصنوعی مدرن توسط فیلسوفان کلاسیک کاشته شد که تلاش می‌کردند تا فرایند اندیشیدن انسان را با دستکاری مکانیکی سمبولها توصیف کنند. این کار با اختراع رایانه‌های دیجیتال قابل برنامه‌ریزی در دهه ۱۹۴۰ به اوج خود رسید، یعنی ماشینی که بر پایه ماهیت انتزاعی استدلال ریاضی ساخته شده بود. این وسیله و ایده‌های پشت آن تنی چند از دانشمندان را بر آن داشت تا به صورت جدی امکان ساخت یک مغز الکترونیکی را به بحث بگذارند.
شاخه پژوهش در زمینه هوش مصنوعی در کنفرانسی در کالج دارتموث در تابستان ۱۹۵۶ پایه‌ریزی شد. کسانی که در آن شرکت کردند تا چندین دهه پیشروان پژوهش در زمینه هوش مصنوعی بودند. بسیاری از آنان پیش‌بینی می‌نمودند که ماشینی به هوشمندی انسان در زمانی به اندازه یک نسل یا کمتر پا به عرصه وجود خواهند نهاد و بودجه‌هایی میلیون دلاری به آن‌ها داده شد تا این چشم‌انداز را تحقق بخشند. سرانجام روشن گردید که آن‌ها دشواری این پروژه را دست کم گرفته بودند. در سال ۱۹۷۳ در پاسخ به انتقادات سر جیمز لایت هیل وفشار مداوم کنگره، دولتهای بریتانیا و ایالات متحده تخصیص بودجه برای پژوهش‌های هدایت نشده در زمینه هوش مصنوعی را متوقف نمودند. هفت سال بعد ابتکار آینده نگری دولت ژاپن بسیاری از دولتها را بر آن داشت تا میلیاردها دلار برای هوش مصنوعی هزینه کنند اما در اواخر دهه ۸۰ سرمایه‌گذاران از خواب برخاستند و سرمایه‌گذاریها را دوباره متوقف نمودند. این چرخه رونق و کساد زمستانها و تابستانهای هوش مصنوعی همچنان با این شاخه همراه است. حتی اکنون نیز کسانی هستند که هنوز آتش تندی دارند و پیش‌بینی‌های فرا واقعی می‌کنند.
پیشرفت هوش مصنوعی با وجود فراز و نشیب آوازه‌اش در چشم دیوان‌سالاران دولتی و سرمایه‌گذاران مخاطره‌پذیر، ادامه یافت. مسائلی که در سال ۱۹۷۰ امکان‌ناپذیر می‌نمودند، حل شده‌اند و امروزه در محصولات موفق تجاری به کار می‌روند. هرچند که برخلاف پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه پژوهشگران نسل اول هوش مصنوعی، هنوز هیچ ماشینی با هوشی همپایه هوش انسان ساخته نشده‌است. آلن تورینگ در مقاله پر آوازه اش در سال ۱۹۵۰ که سبب شتاب گرفتن پویش‌های مدرن برای ماشنهای خردمند شد، چنین می‌گوید که «ما تنها فاصله کوتاهی را در پیش روی خود می‌بینیم» و می‌افزاید که «اما کار بسیاری باید انچام شود.»  چنین می‌نویسد: "هوش مصنوعی در اشکال گوناگونش اندیشه‌ای است که تاریخ تفکر غرب را فراگرفته‌است، رؤیایی با نیاز مبرم به تحقق یافتن، که در اساطیر، افسانه‌ها، داستان‌ها، پندارها و ماشین‌های خودکار کوکی جلوه نموده‌است.
انسانهای مکانیکی و موجودات مصنوعی در اساطیر یونانی دیده می‌شوند. برای نمونه می‌توان از رباتهای طلایی هفائستوس ویا گالائتای پوگمالیون نام برد. در قرون وسطا شایعاتی در مورد افزودن ذهن به ماده به وسیله کیمیاگری و روش‌های مرموز و رازآلود بر سر زبان‌ها بود؛ مانند تکوین جابر بن حیان، هومونکولوس (کوتوله یک شکل) پاراسلسوس یا گولم (آدم مصنوعی) ربی جوداه لئو. درقرن نوزدهم ایده‌های دربارهٔ انسان‌های مصنوعی و ماشین‌های متفکر به داستان‌های تخیلی راه یافتند. مانند فرانکشتاین مری شلی یا کارخانه روبات سازی روسوم(R.U.R) از کارل چاپک. و داروین در میان ماشینها از ساموئل باتلر. هوش مصنوعی در حال حاضر نیز جزو عناصر مهم داستان‌های علمی تخیلی است.
.
جان کارنفورت
سر جان وارکاپ "کاپاً کارنفورت جونیور به همراه ولادیمیر پریلاگ برنده جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۷۵ شد. انجمن نوبل «به خاطر فعالیت‌های او بر استریوشیمی واکنش‌های کاتالیز شده توسط آنزیم‌ها»، این جایزه را به او اهدا کرد.
استنفورد مور
استنفورد مور (۴ سپتامبر ۱۹۱۳ - ۲۳ آگوست ۱۹۸۲) زیست شیمیدان آمریکایی است. در سال ۱۹۷۲ برای درک اتصالات موجود میان ساختار شیمیایی و فعالیت کاتالیکی مولکول ریبونوکلئویئک به طور مشترک با ویلیام اشتین و به همراه کریستین آنفینزن موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
ویلیام اشتین
ویلیام هاوارد اشتین (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۱۱ - درگذشته ۲ فوریه ۱۹۸۰)، بیوشیمیست آمریکایی است. او در سال ۱۹۷۲ به همراه استنفورد مور و کریستین آنفینزن برای درک اتصالات موجود میان ساختار شیمیایی و فعالیت کاتالیکی مولکول ریبونوکلئویئک موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
ارنست فیشر
ارنست اوتو فیشر شیمیدان آلمانی است که به خاطر مطالعات مستقلی که بر روی فلزهای آلی انجام داده‌اند به طور مشترک به همراه جفری ویلکینسون در سال ۱۹۷۳ موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
فیشر در شهر سولن در نزدیکی مونیخ زاده شده‌است. پدر و مادر او استاد فیزیک در دانشگاه فنی مونیخ بودند. در سال ۱۹۳۷ تحصیلاتش را به پایان رساند و دو سال به خدمت اجباری نظامی رفت که خدمت او با جنگ جهانی دوم همزمان بود و در لهستان، فرانسه، و روسیه خدمت کرد.
پل فلوری
پل جان فلوری (۱۹ ژوئن ۱۹۱۰ - ۹ سپتامبر ۱۹۸۵) شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل و از پیشگامان در فهم رفتار بسپارها در محلول بود. در سال ۱۹۷۴ برای کار نظری و تجربی در شیمی‌فیزیک درشت‌مولکول‌ها جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد.
کریستین آنفینزن
کریستین آنفینزن (۲۶ مارس ۱۹۱۶ - ۱۴ مه ۱۹۹۵)، بیوشیمیست آمریکایی بود. او در سال ۱۹۷۲ برای کار بر روی ریبونوکلیزها موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
آنفینزن در پنسیلوانیا در یک خانواده مهاجر نروژی به دنیا آمد. خانواده او در سال ۱۹۲۰ به فیلادلفیا نقل مکان کرد. او در سال ۱۹۳۷ مدرک کارشناسی اش را از کالج سوارثمور گرفت و در سال ۱۹۳۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را در شیمی آلی از دانشگاه پنسیلوانیا دریاف کرد و در ۱۹۴۳ مدرک دکتری در بیوشیمی از دانشکده پزشکی هاروارد گرفت.
لوئیس فدریکو للویر
لوئیس فدریکو للویر (۶ سپتامبر ۱۹۰۶ – ۲ دسامبر ۱۹۸۷) بیوشیمیست آرژانتینی و برنده جایزه نوبل است. در سال ۱۹۷۰ او «برای کشف نوکلئوتیدهای قندی و نقش آنها در بیوسنتزهای کربوهیدارت‌ها» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد. للویر اولین دانشمند اسپانیایی‌زبان است که برنده این جایزه شده و گر چه در فرانسه به دنیا آمده ولی تحصیلات خود را در دانشگاه بوینس آیرس گذرانده‌است.
للویر در پاریس به دنیا آمد. پدر و مادر او برای درمانش پدرش اواسط سال ۱۹۰۶ از بوئنوس آیرس به پاریس امده بودند که در همان زمان او زاده شد.
للویر در بوئنوس آیرس به خاک سپرده شده‌است.
لارس اونزاگر
لارس اونزاگر (۲۷ نوامبر ۱۹۰۳–۵ اکتبر ۱۹۷۶) شیمیدان آمریکایی نروژی بود که در سال ۱۹۶۸ به خاطر کشف موازنه‌ای لارس اونزاگر برنده جایزه نوبل شیمی شد.
لارس در اسلو، نروژ متولد شد. پدر او یک وکیل بود. پس از اتمام دوره متوسطه در اسلو به مؤسسه فناوری نروژ (NTH) در تروندهایم نروژ رفت و در سال ۱۹۲۵ به عنوان یک مهندس شیمی فارغ‌التحصیل شد.
روبرت اس مالیکن
روبرت سندرسون مالیکن (زاده ۷ ژوئن ۱۸۹۶ - درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶) فیزیکدان و شیمیدان آمریکایی است که در ۱۹۶۶ «برای کار به روی کشش شیمیایی و ساختار الکترونیکی مولکولها از راه مطالعه تئوری اوربیتال مولکولی» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد.
مالیکن ۷ ژوئن ۱۸۹۶ در نیوبوریپورت، ماساچوست به دنیا آمد. پدر او، ساموئل پارسونز مالیکن استاد شیمی آلی در موسسه تکنولوژی ماساچوست (MIT) بود.
یوهان دایزنهوفر
یوهان دشنهافر (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۳)، بیوشیمیست آلمانی بود که «برای تعیین ساختار سه بعدی یک مرکز واکنش فوتوسنتزی» به همراه هارتموت می‌شاییل و رابرت هابر موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
چارلز پدرسون
چارلز جان پدرسون (۳ اکتبر، ۱۹۰۴ - ۲۶ اکتبر ، ۱۹۸۹) شیمیدان آمریکایی بود که در سال ۱۹۷۸ به طور مشترک به همراه دونالد کرام و جان ماری لن «به خاطر توسعه و استفاده از مولکولهایی با تعاملات گزینشی تحت ساختاری» موفق به دریافت جایزه نوبل در شیمی شد.
شبه‌نیرو
یک شبه-نیرو, یک نمایش نیرویی غیرواقعی است که هنگامی دیده می‌شود که ناظر در یک دستگاه مرجع لخت قرار نداشته‌باشد یعنی مثلاً در یک دستگاه مرجع چرخان باشد.
نیروی F از هیچ‌گونه منبعی به وجود نمی‌آید اما شتابی با مقدار a در دستگاه مرجع غیرلخت دیده می‌شود.
مثالی که از این نیرو می‌توان زد این است که ناظر در یک صفحه چرخان با سرعت زاویه‌ای ثابت و افقی بدون اصطکاک قرار داشته باشد و در یک لحظه جسمی را به سمت مرکز بفرستد در این صورت جسم ما از دید ناظر غیر لخت که همان فرستنده است سرعت اولیه‌ای در راستای مماسی ندارد اما سرعت اولیه شعاعی دارد و ناظر بیرونی (ناظر لخت) سرعت اولیه شعاعی و مماسی را می‌بیند. همزمان با حرکت جسم در راستای کاهش شعاع، سرعت مماسی صفحه کاهش می‌یابد(formula_1) و برآیند حرکت موجب می‌شود تا جسم از صفحه جلوتر می‌افتد و از دید ناظر لخت این موضوع به سرعت اولیه بستگی دارد ولی از دید ناظر غیر لخت این حرکت بدون هیچ‌گونه منبع داخلی بوده و باید از طریق نیرویی تأمین شود. که آن را به صورت یک شبه-نیرو می‌بینید.
اگر زمین یک جسم چرخان تلقی شود و حرکت به گونه‌ای باشد که این تغییر قابل توجه باشد پدیده‌ای مشابه مثال بالا رخ می‌دهد که آن را نیروی کوریولیس می‌نامند و عامل به وجود آورنده گردبادها است.
برای حرکت‌های چرخان یکنواخت و برای حرکت‌های چرخان غیریکنواخت
ژان-ماری لن
جان ماری لن (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۹،) شیمیدان فرانسوی است. در سال ۱۹۸۷ به‌طور مشترک به همراه دونالد کرام و چارلز پدرسون «به خاطر توسعه و استفاده از مولکولهایی با تعاملات گزینشی تحت ساختاری» جایزه نوبل در شیمی به او اعطا شد.
دونالد کرام
دونالد جیمز کرام (۲۲ آوریل ۱۹۱۹ - ۱۷ ژوئن ۲۰۰۱) شیمیدان آمریکایی بود که در سال ۱۹۸۷ جایزه نوبل شیمی «به خاطر توسعه و استفاده از مولکولهایی با تعاملات گزینشی تحت ساختاری» به او اهدا شد.
چارلز پولانی
چارلز پولانی (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۲۹) یک شیمی‌دان مجارستانی-کانادایی است که در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه نوبل شیمی شد. این جایزه «برای مطالعاتی که دربارهٔ دینامیک فرایندهای ابتدایی شیمیایی انجام داده‌اند» به او اعطا شد.
یوان لی
یوان لی (زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۳۶) اولین شیمیدان تایوانی است که برنده جایزه نوبل شده‌است. جایزه نوبا شیمی ۱۹۸۶ |«برای مطالعاتی که درباره دینامیک فرایندهای ابتدایی شیمیایی انجام داده‌اند» به او دادلی هرشباخ و چارلز پولانی اعطا شد.
دادلی هرشباخ
دادلی رابرت هرشباخ شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۸۶ است. جایزه نوبل «برای مطالعاتی که درباره دینامیک فرایندهای ابتدایی شیمیایی انجام داده‌اند» به او یوان لی و چارلز پولانی اعطا شد.
جروم کارل
جروم کارل (متولد ۱۸ ژوئن ۱۹۱۸) شیمیدان آمریکایی است. جایزه نوبل در ۱۹۸۵ به طور مشترک به او و هربرت هاپتمن «برای دستاوردهای برجسته خود در توسعه روش‌های مستقیم برای تعیین ساختارهای بلوری» اعطا شد.
هربرت هاپتمن
هربرت هاپتمن (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱) ریاضیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است. وی در سال ۱۹۸۵ «برای دستاوردهای برجسته خود در توسعه روش‌های مستقیم برای تعیین ساختارهای بلوری» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
رابرت مریفیلد
رابرت بروس مریفیلد (زاده ۱۵ ژوئیه ۱۹۲۱ - درگذشته ۱۴ مه ۲۰۰۶) بیوشیمیست آمریکایی بود که در سال ۱۹۸۴ «برای توسعه متدولوژی سنتز شیمیایی روی یک ماتریکس جامد» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
هنری تاب
هنری تاب (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۱۵ - درگذشته ۱۶ نوامبر ۲۰۰۵) شیمی‌دان آمریکایی-کانادایی بود. در ۱۹۸۳ «برای کار خود بر روی مکانیسم واکنش‌های انتقال الکترون، به خصوص فلزات پیچیده» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد. تاب نخستین کانادایی است که برنده این جایزه شده‌است. او مدارک تحصیلی کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه ساسکاچوان و دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا برکلی دریافت کرد. او همچنین پس از پایان تحصیلاتش در دانشگاه کرنل، دانشگاه شیکاگو و دانشگاه استنفورد مشغول به کار بوده‌است.
دستگاه مرجع چرخان
یک دستگاه مرجع چرخان یک حالت خاص از دستگاه مرجع غیر لخت است که نسبت به یک دستگاه مرجع لخت دوران انجام می‌دهد. یک مثال مشهور در این رابطه زمین است.
تمام دستگاه‌های مرجع غیر لخت شبه-نیرو تولید می‌کند. دستگاه مرجع چرخان سه شبه-نیرو به وجود می‌آورد. و برای حرکت‌های چرخان غیریکنواخت
ارون کلوگ
ارون کلوگ ( متولد ۱۱ آگوست ۱۹۲۶ - ۲۰ نوامبر ۲۰۱۸) شیمیدان انگلیسی بود که در لیتوانی زاده شد. او «برای توسعه بلورنگاری الکترونی و کشف ساختار بیولوژیکی پروتئین اسید نوکلئیک پیچیده» در سال ۱۹۸۲ موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
کنیچی فوکویی
کنیچی فوکویی (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۱۸ – درگذشتهٔ ۹ ژانویه ۱۹۹۸) شیمیدان ژاپنی بود که در سال ۱۹۸۱ به همراه رولد هافمن جایزهٔ نوبل شیمی را دریافت کرد. هر یک از آن‌ها سهمی از این جایزه را برای تحقیقات جداگانهٔ خود بر روی سازوکار واکنش‌های شیمیایی دریافت کردند.
فوکویی بزرگترین فرزند پسر ریوکیچی فوکویی بازرگان بود. وی در میان سال‌های دانش آموزی، ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ به مکانیک کوانتوم و معادلهٔ مشهور شرودینگر گرایش پیدا کرده بود. همچنین او این باور را در خود پرورش داده بود که کامیابی در دانش بدست نمی‌آید مگر از میان بخش‌هایی از دانش که به ظاهر ارتباطی با هم ندارند و ما انتظارشان را نداریم.
او در خودزندگی‌نامه اش که بوسیلهٔ بنیاد نوبل چاپ شد، گفته‌است که «"در دوران دبیرستان شیمی رشتهٔ مورد علاقهٔ من نبود؛ ولی بزرگترین رویدادی که در زندگی تحصیلی من رخ داد، هنگامی بود که پدرم از ژنی-ایتسو کیتا، استاد دانشگاه کیوتو خواست تا من را برای آینده راهنمایی کند. "» به سفارش کیتا، یکی از دوستان فوکویی بزرگ، کنیچی جوان را به دپارتمان صنعتی شیمی راهنمایی کرد و از آن پس بود که او به این بخش علاقه‌مند شد.
فوکویی از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۸۲ استاد دانشگاه کیوتو بود. وی پس از آن از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۸ سرپرست مؤسسهٔ فناوری کیوتو و عضو آکادمی بین‌المللی دانش مولکولی کوانتوم و عضو افتخاری آکادمی بین‌المللی دانش بود.
والتر گیلبرت
والتر گیلبرت (متولد ۲۱ مارس ۱۹۳۲) بیوشیمیست و فیزیکدان آمریکایی است. او از پیشگامان زیست‌شناسی مولکولی، و برنده جایزه نوبل شیمی است. جایزه نوبل در شیمی «برای مطالعات بنیادی درباره بیو شیمی اسیدهای نوکلئیک به خصوص DNA دوباره ترکیب کننده» در سال ۱۹۸۰ به‌طور مشترک به او و پل برگ اعطا شد.
گیلبرت در بوستون، ماساچوست، در۲۱ مارس، سال ۱۹۳۲ به دنیا آمد.
پل برگ
پل برگ (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۹۲۶) دانشمند آمریکایی زیست‌شیمی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه استنفورد است. در سال ۱۹۸۰ وی توانست نیمی از جایزهٔ نوبل شیمی را از آن خود کند. والتر گیلبرت و فردریک سنگر دانشمندان دیگری بودند که توانستند نیم دیگر این جایزه را بدست آورند. برگ این جایزه را برای تحقیقات پایه‌ای اش در زمینهٔ بیوشیمی اسیدهای نوکلئیک بویژه نوترکیب DNA دریافت کرد.
برگ دوران آموزش دانشگاهی خود را در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا گذراند و در آنجا بود که به سمت گرایش زیست‌شیمی رفت. او در سال ۱۹۵۲ مدرک دکتری خود در زمینهٔ بیوشیمی را از دانشگاه کیس وسترن رزرو دریافت کرد.
برگ در سال ۱۹۶۶ به عنوان یکی از اعضای آکادمی هنر و دانش آمریکا برگزیده شد. در سال ۱۹۸۳ رونالد ریگان نشان ملی دانش را به او داد و در سال ۱۹۸۶ نشان پزشکی کتابخانهٔ ملی را دریافت کرد. برگ در سال ۲۰۰۶ نشان کارل ساگان را برای همگانی کردن دانش از سوی واندرفست (Wonderfest) دریافت کرد.
گئورگ ویتیگ
گئورگ ویتیگ (۱۶ ژوئن ۱۸۹۷ - ۲۶ آگوست ۱۹۸۷)، شیمیدان آلمانی بود که «برای مطالعات بنیادی درباره بیو شیمی اسیدهای نوکلئیک به خصوص DNA دوباره ترکیب کننده» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
هربرت براون
هربرت چارلز براون (زاده ۲۲ مه ۱۹۱۲ – درگذشته ۱۹ دسامبر ۲۰۰۴)، شیمیدان و برنده جایزه نوبل است.
براون هربرت در لندن و از خانواده‌ای یهودی‌تبار اهل اوکراین در سال ۱۹۱۲ زاده شد. خانواده او در ژوئن سال ۱۹۱۴ زمانی که هربرت دو سال بیش تر نداشت به ایالات متحده نقل مکان کردند.
در پاییز ۱۹۳۵، او وارد دانشگاه شیکاگو و بعد از آن شهروند آمریکایی شد.
در ۱۹۷۹ «برای توسعه استفاده از ترکیبات محتوی عناصر بور و فسفر در سنتزهای آلی» جایزه نوبل در شیمی به او اعطا شد.
پیتر دی میچل
پیتر دنیس میچل (۲۹ سپتامبر ۱۹۲۰–۱۰ آوریل ۱۹۹۲) یک زیست شیمیدان انگلیسی بود که در میتچم ساری زاده شد. او در سال ۱۹۷۸ «برای درک انتقال انرژی زیستی از طریق فرمولاسیون تئوری کیمیوسماتیک» موفق به دریافت جایزه نوبل در شیمی شد.
ایلیا پریگوژین
ایلیا ویسکونت پریگوژین (زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۸ مه ۲۰۰۳) در روسیه متولد شد و شهروند بلژیک بود. او یک شیمی فیزیک دان بود که در سال ۱۹۷۷ «برای تحقیق درباره ترمودینامیک غیر متعادل به خصوص توسعه تئوری ساختارهای پراکنده» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
ویلیام لیپسکام
ویلیام لیپسکام (زاده ۹ دسامبر ۱۹۱۹ - درگذشته ۱۴ آوریل ۲۰۱۱) شیمیدان امریکایی بود که در سال ۱۹۷۶ «به خاطر مطالعاتش بر روی ساختار مشکلات نورزایی "بوران"های ترکیبات شیمیایی» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
الد پرو، آیووا
الد پرو یا پرو یک مشهر خالی از سکنه در شهرستان مادیسون، ایالت آیووا در ایالات متحده آمریکا است. ارتفاع از سطح دریای آن. 1,122 feet (342 m). است. با اینکه این منطقه خالی از سکنه است اما یک اداره پست داشت که در ۱۸ آوریل ۱۸۵۳ به وجود آمد و در ۱۴ سپتامبر ۹۰۳ بسته شد. با اینکه این منطقه اداره پستش بسته شده‌است کد پستی آن 50222 وجود دارد.
منبع میوه سیب سرخ این منطقه است.
پل بویر
پل بویر (متولد ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۸ – درگذشته ۲ ژوئن ۲۰۱۸)، بیوشیمیست آمریکایی و شیمیدان تحلیلی بود. در سال ۱۹۹۷ به همراه جان ای. واکر به‌طور مشترک «برای تحقیقات به روی ای‌تی‌پی سینتیز در زمینه سنتز آدنوزین تری فسفات» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد.
ریچارد اسمالی
ریچارد ارت اسملی (زاده ۶ ژوئن ۱۹۴۳ – درگذشته ۲۸ اکتبر، ۲۰۰۵) شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل شیمی است. در سال ۱۹۹۶ به همراه روبرت کرل و هارولد کروتو «برای کشف فولرنها» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد.
او استاد شیمی و استاد فیزیک و نجوم دانشگاه رایس در هوستون، تگزاس است.
هارولد کروتو
سِر هارولد والتر کروتو (انگلیسی: Sir Harold Walter Kroto, زاده ۷ اکتبر ۱۹۳۹ – درگذشته ۳۰ آوریل ۲۰۱۶), معروف به هری کروتو، شیمی‌دان انگلیسی بود. او جایزه نوبل شیمی ۱۹۹۶ را به همراه رابرت کرل و ریچارد اسمالی به جهت کشفشان، فولرن‌ها، دریافت کرد. او بسیاری از جوایز و افتخارات دیگر را نیز کسب کرده‌است.
او در طول زندگی خود، در کرسی‌ها و جایگاه‌های دانشگاهی بسیاری قرار گرفت؛ اما حرفه خود را در کرسی استادی شیمی «فرانسیس اِپس» در دانشگاه ایالتی فلوریدا پایان داد؛ جایی که در سال ۲۰۰۴ به آن پیوسته بود. پیش از این، او حدود ۴۰ سال را در دانشگاه ساسکس سپری کرده بود. او به توجیهات و آموزش‌های علمی معتقد بود و آن را ترویج می‌داد و از منتقدان باورها و اعتقادات مذهبی بود.
پاول کروتزن
پاول جوزف کروتزن (متولد ۳ دسامبر، ۱۹۳۳، آمستردام) شیمیدان هلندی و برنده جایزه نوبل است که در سال ۱۹۹۵ به همراه فرانک رولند و ماریو مولینا از آمریکا «برای کار درباره شیمی اتمسفر به خصوص در مورد شکل گیری و تجزیه ازن» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد.
رابرت کرل
روبرت فلوید کرل جونیور (متولد ۲۳ اوت ۱۹۳۳) شیمیدان آمریکایی دانش‌آموخته از مدرسه توماس جفرسون در سان آنتونیو، تگزاس و استاد بازنشسته شیمی دانشگاه رایس است. در سال ۱۹۹۶ به همراه هارولد کروتو و ریچارد اسملی «برای کشف فولرنها» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد.
فرانک رولند
فرانک رولند (متولد ۲۸ ژوئن ۱۹۲۷ - درگذشته ۱۰ مارس ۲۰۱۲)، شیمیدان آمریکایی و برنده جایزه نوبل است. در سال ۱۹۹۵ به همراه ماریو مولینا از مکزیک و پاول کروتزن از هلند «برای کار دربارهٔ شیمی اتمسفر به خصوص در مورد شکل‌گیری و تجزیه ازن» جایزه نویل شیمی به او اعطا شد.
او استاد شیمی دانشگاه کالیفرنیا، ایروین بود. تحقیقات او در شیمی و سینتیک شیمیایی اتمسفر بود.
فخرالمحققین حلی
فخرالمحققین، ابوطالب محمد بن حسن حلّی (زادهٔ ۶۸۲ - درگذشتهٔ ۱۵ یا ۲۵ جمادی‌الثانی ۷۷۱ قمری/بهمن ۷۴۸ خورشیدی) از علمای شیعه و فرزند علامه حلی بوده‌است.
فخرالمحققین در جوانی با پدرش به ایران آمد و دوباره با پدر به حله برگشت. خود او در حاشیه کتاب الالفین می‌نویسد که ناگزیر به جلای وطن گردیده و به آذربایجان آمده و گویا دوباره به حله بازگشته‌است. مزار او دقیقاً مشخص نیست و گویا در حله وفات کرده و در نجف مدفون شده‌است.
شهید اول، میر حیدر آملی و فرزند دانشمندش ظهیر الدین از جمله شاگردان اویند.
فخر المحققین تالیفات بسیاری دارد که بسیاری از آن‌ها تکمیل آثار پدرش است از جمله تکمیل کتاب مشهور الفین، و اثر مشهور او «ایضاح الفوائد فی شرح مشکلات القواعد» است. کتاب‌های او از کتب علمی شیعه به‌شمار می‌آید از جمله می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
جرج اولاه
جرج اندرو اولاه با نام اصلی (متولد ۲۲ مه ۱۹۲۷ – درگذشته ۸ مارس ۲۰۱۷) در بوداپست متولد شد. او یک شیمی‌دان مجارستانی-آمریکایی بود و زمینه اصلی تحقیقت او توسعه روش‌های تهیه کربوکاتیون‌ها با کمک سوپراسیدها بود و به همین خاطر در سال ۱۹۹۴، موفق به کسب جایزه نوبل شیمی «به خاطر دستاوردهایش در زمینه شیمی کربوکاتیونها» شد.
مایکل اسمیت
مایکل اسمیت (۲۶ آوریل ۱۹۳۲–۴ اکتبر ۲۰۰۰) زیست شیمیدان بریتانیایی متولد کانادا بود که «برای اختراع روش واکنش زنجیره پلیمراز» برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۹۳ شد.
کری مالیس
کری بنکس مالیس (متولد ۲۸ دسامبر، ۱۹۴۴ - درگذشته درگذشته ۷ اوت ۲۰۱۹) بیوشیمیست، نویسنده و سخنران آمریکایی بود. در سال ۱۹۹۳ «برای اختراع روش واکنش زنجیره پلیمراز» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد.
رادولف مارکوس
رادولف "رودی" آرتور مارکوس (متولد ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۲۳) شیمیدان متولد کاناداست که در سال ۱۹۹۲ جایزه نوبل در شیمی «برای نظریه مارکوس در سیستمهای شیمیایی» دریافت کرد.
او در شهر مونترال متولد شد. در سال ۱۹۴۳ مدرک کارشناسی و در سال ۱۹۴۶ دکتری خود را از دانشگاه مک گیل گرفت. در سال ۱۹۵۸، او یک شهروند ایالات متحده شد و هم‌اکنون عضو آکادمی بین‌المللی علوم کوانتومی مولکولی است.
توماس چک
توماس رابرت چک (تولد ۸ دسامبر ۱۹۴۷) در شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد. شیمیدان آمریکایی است. در سال ۱۹۸۹ او به همراه سیدنی آلتمن «برای کشف خصوصیات RNA، ریبوزیم» موفق به کسب جایزه نوبل در شیمی شد.
الیاس کوری
الیاس جیمز کوری (متولد ۱۲ ژوئیه ۱۹۲۸) یک شیمی‌دان آمریکایی است. در سال ۱۹۹۰ «برای توسعه تئوری و متدولوژی سنتز آلی»و به ویژه کار در زمینه آنالیز سنتز برگشتی، جایزه نوبل شیمی به او اهدا شد.
به گمان بسیاری او یکی از بزرگترین شیمی‌دانهای زنده دنیا محسوب می‌گردد. او معرف‌ها، روش‌های سنتزی و سنتزهای جامع بیش شماری را توسعه داده‌است که با این دستاوردها موجب پیشرفت قابل ملاحظه و چشمگیر شیمی آلی گردیده‌است.
ریچارد ارنست
ریچارد ارنست (زاده ۱۴ اوت، ۱۹۳۳ – درگذشته ۴ ژوئن ۲۰۲۱) شیمیدان سوئیسی و برنده جایزه نوبل بود. در سال ۱۹۹۱ «برای توسعه متدولوژی طیف نگاری با روزنانس مغناطیسی هسته‌ای با وضوح تصویر بالا» جایزه نوبل شیمی به او اعطا شد. او دارای دکترای افتخاری از دانشگاه فنی مونیخ و دانشگاه زوریخ است؛ و عضو انجمن جهانی گفتگوی علمی دانش بود.
ارنست تا زمان مرگ با همسرش مگدالنا زندگی می‌کرد. آنها سه فرزند داشتند: آنا مگدالنا، کاتارینا الیزابت و هانس-مارتین والتر.
ارنست در ۴ ژوئن ۲۰۲۱ در سن ۸۷ سالگی در وینترتور درگذشت.
هارتموت میشل
هارتموت میشل زیست شیمیدان آلمانی و برنده جایزه نوبل است. او ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۸ زاده شد. در سال ۱۹۸۸ «برای تعیین ساختار سه بعدی یک مرکز واکنش فوتوسنتزی» به همراه رابرت هابر و یوهان دشنهافر موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
سیدنی آلتمن
سیدنی آلتمن (متولد ۱۹۳۹) آمریکا کانادا زیستشناس مولکولی، که در حال حاضر استاد شیمی در دانشگاه ییل است. در سال ۱۹۸۹ او به همراه توماس چک «برای کشف خصوصیات RNA، ریبوزیم» موفق به کسب جایزه نوبل در شیمی شد.
یکی از دانشجویان وی در مقطع فوق دکتری، رضا امینی بودند که مقاله های مشترک سیدنی التمن ارائه داده بودند و سمت استادی بیوشیمی دانشگاه علوم پزشکی ایران را به عهده داشتند.
رابرت هابر
رابرت هابر یک زیست شیمیدان آلمانی و برنده جایزه نوبل است. او ۲۰ فوریه سال ۱۹۳۷ در مونیخ زاده شد. در سال ۱۹۸۸ «برای تعیین ساختار سه بعدی یک مرکز واکنش فوتوسنتزی» به همراه هارتموت می‌شاییل و یوهان دشنهافر موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
خورشید در می‌آید
خورشید در می‌آید هفتمین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌سرای کلمبیایی شکیرا است که در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۰ منتشر شد. جلد آلبوم در ۳۱ اوت ۲۰۱۰ منتشر شد.
این آلبوم در بیلبورد ۲۰۰ هفتمین آلبوم شد و برای شکیرا این چهارمین رتبه در میان آلبوم‌های پرفروش وی شد. در میان چارت آلبوم‌های برتر لاتین بیلبورد به مدت ۱۲ هفته اول بود.
خورشید در می‌آید در آمریکا دویست و پنجاه هزار نسخه و در سراسر جهان بیش از دو میلیون نسخه فروش رفت و برای سه گرمی لاتین شامل عنوان‌های برترین آلبوم سال و بهترین نماهنگ سال (برای لوکا) نامزد شد.
آلن مک‌دایارمید
آلن گراهام مک‌دایارمید (زاده ۱۴ آوریل ۱۹۲۷ – درگذشته ۷ فوریه ۲۰۰۷) شیمی‌دان آمریکایی زاده نیوزیلند بود که در سال ۲۰۰۰ «برای کشف و توسعهٔ پلیمررسانا» به‌طور مشترک به همراه آلن هیگر و هیدکی شیریکاوا موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
هیدکی شیریکاوا
هیدکی شیریکاوا (زاده ۲۰ اوت ۱۹۳۶) شیمی‌دان ژاپنی است که در سال ۲۰۰۰ «برای کشف و توسعهٔ پلیمررسانا» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
آلن هیگر
آلن جی هیگر (متولد ۲۲ ژانویه ۱۹۳۶) فیزیک‌دان آمریکایی است. در سال ۲۰۰۰ «برای کشف و توسعهٔ پلیمررسانا» جایزه نوبل شیمی به وی اهدا شد.
احمد حسن زویل
احمد حسن زویل (متولد ۲۶ فوریه ۱۹۴۶- درگذشت ۲ اوت ۲۰۱۶) دانشمند مصری بود که در سال ۱۹۹۹ جایزه نوبل در شیمی را «برای مطالعه دربارهٔ انتقال واکنشهای شیمیایی با استفاده از طیف نگاری در یک کوادریلیوم ثانیه، طیف‌سنجی فمتوثانیه» دریافت کرد. او استاد کرسی لینوس پاولینگ و استاد فیزیک در کلتک بود.
او اولین عرب و سومین مسلمان برنده جایزه نوبل پس از عبدالسلام و انورسادات و نخستین عربی است که موفق به دریافت جایزه نوبل در یک زمینه علمی شده‌است.
زویل روز سه شنبه دوم اوت سال ۲۰۱۶ میلادی در سن هفتاد سالگی در آمریکا درگذشت
جان پاپل
سر جان آنتونی پاپل (۳۱ اکتبر، ۱۹۲۵–۱۵ مارس، ۲۰۰۴) شیمیدان انگلیسی بود که در برنهام، سامرست، انگلستان زاده شد. جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۹۸ «برای توسعه قضیه‌های هوهنبرگ-کوهن» به‌طور مشترک به او و والتر کوهن اهدا شد.
والتر کوهن
والتر کوهن (زاده - درگذشته ) فیزیکدان نظری آمریکایی زادهٔ اتریش بود. در سال ۱۹۹۸ او با جان پاپل «برای توسعه قضیه‌های هوهنبرگ-کوهن» موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
ینس اسکو
جینس اسکو (متولد ۸ اکتبر ۱۹۱۸ – درگذشته ۲۸ مه ۲۰۱۸) شیمیدان دانمارکی و برنده جایزه نوبل بود. در سال ۱۹۹۷ «برای کشف آنزیم یونی در تبادل سدیم- پتاسیم» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد.
اسکو در دانمارک در یک خانواده ثروتمند به دنیا آمد. پدر او یک تاجر چوب و زغال سنگ بود. در سال ۱۹۴۴ در رشته پزشکی از دانشگاه کپنهاگ فارغ‌التحصیل شد و دکترای خود را در سال ۱۹۵۴ دریافت کرد.
جان ای. واکر
جان ارنست واکر (متولد ۷ ژانویه ۱۹۴۱) شیمی‌دان انگلیسی و برنده جایزه نوبل در شیمی است. در سال ۱۹۹۷ به همراه پل بویر به‌طور مشترک «برای تحقیقات به روی ای‌تی‌پی سینتیز در زمینه سنتز آدنوزین تری فسفات» موفق به کسب جایزه نوبل شیمی شد.
آکیرا سوزوکی
آکیرا سوزوکی (نام به ژاپنی: 鈴木 章) شیمیدان ژاپنی است که به همراه ریچارد هک و ای ایچی نگیشی برنده جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۱۰ شد. او به خاطر ارائه واکنش سوزوکی در سال ۱۹۷۹ مشهور شد.
سوزوکی مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۵۹ از دانشگاه هوکایدو گرفت و در همان سال به عنوان استادیار عضو هیئت علمی این دانشگاه شد. او به ایالات متحده رفت و میان سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ در آزمایشگاه هربرت براون در دانشگاه پردیو به پژوهش پرداخت. او در سال ۱۹۷۳ استاد تمام دانشگاه هوکایدو گشت و تا هنگام بازنشستگی در سال ۱۹۹۴ در آن دانشگاه به کار پرداخت.
بنیاد نوبل به خاطر «کوپل‌های با کاتالیزور پالادیوم در سنتز آلی» جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۱۰ را به او اهدا کرد. او در پس از دریافت جایزه نوبل گفت که «برای کشوری همچون ژاپن که از فقر منابع طبیعی رنج می‌برد، کار ویژه بر به دست آوردن و گسترش دانش مهم است، چرا که تنها راهی که می‌تواند از آن به رشد برسد از تلاش مردمش برای گسترش دانایی می‌گذرد.»
درخت‌اقلیم‌شناسی
درخت‌اقلیم‌شناسی (dendroclimatology) یا اقلیم‌شناسی درختی، شاخه‌ای از درخت‌گاه‌شماری است که رابطه میان تغییرات آب و هوایی و حلقه‌های سالانه رویشی درخت‌ها را بررسی می‌کند تا بتوان از این طریق به شرایط اقلیمی گذشته پی برد.
درختان در مناطق معتدله در هر سال رویش خود یک حلقه رویشی تولید می‌کنند و این منجر به افزایش قطر و رویش شعاعی درخت می‌گردد. اما این حلقه در سال‌های سخت رویش بسیار باریک و در سال‌های خوب رویش پهن می‌شود. این نوسانات رویش از سالی به سال دیگر منحنی رویش هر درخت در سال‌های پیاپی رویش را می‌سازد.
از این منحنی رویش داده‌های سودمندی در زمینه شرایط رویش درختان در سال‌هایی که هیچ ابزار اندازه‌گیری برای دمای محیط و دیگر داده‌ها وجود نداشت در اختیار قرار می‌دهد. دانشمندان به وسیله درخت‌اقلیم‌شناسی از این منحنی‌های رویش، اطلاعات دگرگونی‌های اقلیم گذشته را استخراج و پیش‌بینی‌هایی برای آینده انجام می‌دهند.
سازوکارهای فیزیولوژیکی پارامترهای اقلیمی به شکل پیچیده‌ای به تغییرات رشد شعاعی درخت انتقال می‌یابد. علاوه بر آن عوامل ویژه محیطی رویشگاه و رخدادهای طبیعی و دینامیکی ریتم این رخدادها نیز روی حلقه رویشی اثر می‌گذارد.
امروزه با شیوه‌های نوین رایانه‌ای می‌توان نقشه‌های گوناگون تحولات اقلیمی گذشته زمین را چه از نظر مکانی و چه از نظر زمانی ترسیم کرد. این علم دست‌اندرکاران مدیریت کشورها را قادر می‌سازد تا به برنامه‌ریزی علمی جلوگیری از رخدادهای آب‌وهوایی یا کنترل به‌هنگام آن بپردازند.
گرازماهی عینکی
گرازماهی عینکی گونه‌ای گرازماهی کمیاب است که در آب‌های جنوبگان و جنوب آمریکای جنوبی زندگی می‌کند. نام «عینکی» به آن دلیل به این جانور گفته می‌شود که دور چشم‌هایش را حلقه‌ای سیاه و ضخیم پوشانده که به همراه حلقه سفید نازک بیرونی، الگویی همانند عینک ایجاد می‌کند. به خاطر اندازه بدن و رنگ‌آمیزی ویژه آن، تشخیص این گونه از دیگر آب‌بازسانان بسیار ساده است.
گرازماهی عینکی سری کوچک دارد و فاقد نوک است. این گرازماهی الگوی رنگ‌آمیزی مشخصی بر بدن خود دارد که آن را از دیگر آب‌بازسانان متمایز می‌کند. کل بخش بالایی بدن سیاه است و بخش زیرین به رنگ مطلق سفید. این دو بخش توسط خطی صاف در پهلو که از سر آغاز می‌شود و در نزدیکی دم شکل انحنایی به خود می‌گیرد، جدا می‌شوند. رنگ دور چشم این گرازماهی سیاه است که حلقه‌ای سفید آن را در بر می‌گیرد.
این جانور باله پشتی بسیار بزرگ و دایره‌شکل است. مانند دیگر گرازماهیان، گرازماهی عینکی دندان‌هایی بیل‌شکل دارد، شکلی بر خلاف دندان دلفین‌ها که مخروطی است. بچه‌های تازه به دنیا آمده طولی میان ۵۰ سانتی‌متر تا ۱ متر دارند. طول گرازماهیان عینکی بالغ ۱٫۲۴ تا ۲٫۳ متر است با وزنی میان ۹۰ تا ۱۱۵ کیلوگرم.
گرازماهی عینکی در آب‌های سرد (۱۰-۵ درجه سانتی‌گراد) اطراف قطب جنوب و نیز کرانه‌های اطلسی آمریکای جنوبی زندگی می‌کند. این جانور همچنین در آب‌های برزیل، جزایر فالکلند، جزایر جرجیای جنوبی در اقیانوس اطلس و جزایر کرگولن، جزیره هرد، استرالیا، زلاندنو در اقیانوس هند یافت می‌شود. تخمینی از جمعیت جهانی این گونه در دسترس نیست.
مؤیدالدین بن العلقمی
مؤید الدین ابو طالب محمد بن احمد العلقمی معروف به «مؤید الدین بن العلقمی» عالم و وزیر شیعه المستعصم بالله تا پایان دوران خلافت عباسی و فتح بغداد توسط مغولان بود. هلاکو پس از تصرف بغداد، العلقمی شیعه و ایرانی را با سمت وزارت، حاکم بغداد کرد. از دیدگاه مورخین اهل سنت ابن العلقمی در سقوط حکومت عباسی نقش داشت. این مورخان عقیده دارند: نقشهٔ ابن العلقمی برای سقوط بغداد عبارت از سه مرحله بود: مرحلهٔ اول: تضعیف ارتش و ناراض کردن مردم، که ابن کثیر در این مورد می‌نویسد: ابن العلقمی کوشش تمام بکار برد تا ارتش را خالی کند و اسم ارتشیان را از دیوان ارتش پاک نموده و آن‌ها را اخراج می‌نمود، تعداد ارتشیان در ایام المستنصر حدود صد هزار جنگجو بود که پیوسته آن‌ها را کم نموده تا این‌که بیشتر از ده هزار نفر را باقی نگذاشت. مرحلهٔ دوم: مکاتبه سری با مغول‌ها که ابن کثیر در این مورد می‌نویسد: سپس با تاتار مراسله نموده و آن‌ها را برای حمله به کشور تشویق می‌نموده و نقاط ضعف کشور را برایشان روشن می‌نمود. مرحلهٔ سوم: نهی از جنگ با مغول‌ها و نومید کردن مردم و خلیفه
اما مورخانی دیگر مانند: ابن فوطی، ابن طقطقی، رشیدالدین فضل‌الله، ابن العبری، خواجه نصیرالدین طوسی و… برای ابن علقمی وزیر شیعه مذهب خلیفه المستعصم بالله نقشی در حمله هولاکو به خلافت عباسی قائل نیستند
چشم ببر
"چشم ببر" یک تک‌آهنگ از گروه موسیقی راک سوروایور و از سومین آلبوم آنها "چشم ببر" است. این ترانه در ۲۹ مه ۱۹۸۲ منتشر شده است. سیلوستر استالون ساخت این ترانه را از گروه درخواست کرد زیرا نتوانست با کوئین به توافق برسد و بعد از ساخت این ترانه به عنوان موسیقی متن در راکی ۳ قرار گرفت.