hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سنووس انرژی
سنووس انرژی شرکت نفت و گاز کانادایی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کالگری، آلبرتا قرار دارد.
اواسط سال ۲۰۰۹ کمپانی انکانا (انگلیسی: Encana) اعلام کرد، که قصد دارد، فعالیت‌های بخش نفت را، از گاز تفکیک نماید. سپس در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۰۹ شرکت سنووس، به عنوان بخش نفت انکانا، تشکیل شد. شرکت گاز این کمپانی، همچنان با نام تجاری انکانا، به فعالیت خود ادامه داد.
در پی این تفکیک، شرکت‌های پن‌کانادین انرژی و آلبرتا انرژی کمپانی نیز با سنووس ادغام شدند. این دو شرکت در زمینه نفت و گاز فعالیت می‌نمایند و در سال ۲۰۰۲، کمپانی انکانا، با ادغام این شرکت‌ها، تشکیل شده بود...
خدمات نفتی چین
شرکت خدمات نفتی چین شرکت خدمات نفتی چینی است، (به چینی : 中海油田服务股份有限公司) که یک شرکت تابعه از شرکت ملی نفت فلات قاره چین می‌باشد.
شرکت نفت فلات قاره چین، که مالک این شرکت می‌باشد، در بخش تولید نفت دریایی، در مناطقی مانند اندونزی، مالزی و دریای خزر موفق عمل کرده‌است. این شرکت بدنبال کسب بازار جنوب غربی آسیا، خاورمیانه و آسیای مرکزی بوده، ولی هنوز در این زمینه، موفق عمل نکرده‌است.
شرکت خدمات نفتی چین، در زمینه ارائه خدمات حفاری و همچنین ساخت خطوط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی فعالیت می‌کند. این شرکت، در زمینه سکوهای نیمه شناور دریایی و ارائه خدمات حفاری فراساحلی برای شرکت ملی نفت فلات قاره چین نیز فعالیت می‌نماید.
سهام شرکت خدمات نفتی چین در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ و بورس اوراق بهادار شانگهای معامله می‌شود.
فهرست شرکت‌های نفتی
این فهرست، از شرکت‌های فعال در زمینه اکتشاف و تولید نفت (بخش بالادستی نفت) انتخاب شده‌است و شرکت‌های بخش پایین‌دستی صنعت نفت (پالایش و بازاریابی) را شامل نمی‌شود.
تکنیپ
تکنیپ شرکت خدمات مهندسی نفت و گاز فرانسوی است. این کمپانی، یکی از بزرگترین شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات؛ کنترل پروژه، مهندسی نفت و گاز، خدمات حفاری ساحلی-خشکی-فراساحلی و ساخت سازه‌ها، در صنایع مرتبط با انرژی می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینه مدیریت پروژه، خدمات مهندسی و ساخت‌وساز نیز فعالیت می‌نماید.
در شرکت تکنیپ، بیش از ۴۰،۰۰۰ نفر به‌طور مداوم، در حال ارائه خدمات در عمیق‌ترین مخازن نفت و گاز در بستر دریا، تا احداث بزرگترین و پیچیده‌ترین سازه‌های دریایی، زیرساخت‌های ساحلی و راه‌اندازی خطوط لوله، در مناطق مختلف جهان می‌باشند.
در حال حاضر این کمپانی، در ۴۸ کشور جهان، فعالیت می‌نماید. سهام شرکت تکنیپ، در بازار بورس یورونکست پاریس دادوستد می‌شود.
شرکت تکنیپ، در سال ۱۹۵۸ توسط آی‌اف‌پی، یا انستیتوی نفت فرانسه، در شهر پاریس، تأسیس شد. اولین فعالیت‌های تکنیپ، در زمینه ساخت‌وساز بود. با شروع دهه ۱۹۶۰، این شرکت وارد صنایع نفت و گاز شد.
کمپانی تکنیپ، اولین سری موفقیت‌های بین‌المللی خود را، در اواسط دهه ۱۹۶۰، با تکمیل پروژه‌هایی در آفریقا و آسیا آغاز کرد.
گروه بین‌المللی تکنیپ، با ثبت یک دفتر در شهر رم و ایجاد شرکت جئوپروداکشن تکنیپ اولین شرکت تابعه خود را تأسیس کرد. این شرکت، به صورت تخصصی در زمینه تجهیزات هیدروکربن فعالیت خود را آغاز نمود.
در طول این دوره، شرکت تابعه دیگری نیز بنام کافلکسیپ توسط انیستوی نفت فرانسه، ثبت شد. این شرکت، به صورت تخصصی در زمینه طراحی، تولید و عرضه کارخانه قطعات و دستگاه‌های حفاری زیر دریا فعالیت می‌نمود.
در این دوره همچنین دفاتری در هیوستون، آبردین و ریو دو ژانیرو ثبت گردید.
در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی تکنیپ حضور جهانی خود را گسترش داده و مراکز فعال خود را در شهرهای کوالالامپور و ابوظبی تأسیس نمود.
در طول این دهه، کافلکسیپ، کارخانه تولیدی خود را در کشور برزیل راه اندازی کرد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی شعبه دیگری از این کارخانه نیز، در شهر نیوکاسل، انگلستان ثبت گردید.
در اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی تکنیپ وارد بازار بورس اوراق بهادار پاریس و کافلکسیپ، نیز در بازار بورس نیویورک ذکر گردید.
در طول این دهه، کافلکسیپ، شرکت نروژی استنا را خریداری کرد و توانست خود را وارد بازار استرالیا نماید. در حالی که تکنیپ از طریق خرید شرکت‌های تخصصی توانست خود را در بسیاری از کشورها مطرح نماید. این شرکت‌ها عبارت بودند از: اسپیچیم، کربس و کی‌تی‌آی. تکنیپ، از طریق شرکت کی‌تی‌آی توانست وارد بازار نفت و گاز آمریکای شمالی شود.
در این دهه دو شرکت تکنیپ و کافلکسیپ با هم ادغام شدند، و در اواخر دهه ۲۰۰۰ میلادی نیز شرکت آکر را خریداری کرد. این شرکت، سرپرست بخش دریایی آب‌های عمیق است.
کمپانی تکنیپ، در حال حاضر یکی از پنج شرکت برتر در زمینه فنی و مهندسی، فناوری و ارائه خدمات در صنایع انرژی می‌باشد.
بسیاری از قراردادهای مهم این کمپانی، به ویژه در خاورمیانه و در زمینه گاز مایع، اتیلن و بخش پالایش در این دهه، به امضا رسید.
ناوگان تکنیپ گسترش یافت و تعداد آن‌ها به ۱۷ کشتی رسید، علاوه بر این، کشتی آپاچی II، به این ناوگان اضافه شد. این کشتی، یکی از پیشرفته‌ترین کشتی‌ها در صنعت پایپینگ می‌باشد.
در اواخر دهه ۲۰۱۰ میلادی، خط تولید محصولات آسیافلکس که یک کارخانه تولید لوله‌های انعطاف‌پذیر می‌باشد، در کشور مالزی افتتاح شد.
فعالیت‌های کمپانی تکنیپ، در سه بخش گسترده می‌باشد: بخش زیر دریا، بخش دریایی، بخش خشکی.
تیری پیلنکو رییس هیئت مدیره شرکت تکنیپ، در ماه آوریل سال ۲۰۰۷ به عنوان مدیرعامل این کمپانی، انتخاب شد.
اعضای کمیته اجرایی عبارتند از:
نشنال اویل‌ول وارکو
نشنال اویل‌ول وارکو به اختصار ان‌اووی شرکت چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در هیوستون، تگزاس قرار دارد. این شرکت در زمینه ساخت سکوهای حفاری نفتی، در مناطق خشکی و دریایی فعالیت می‌نماید.
شرکت نشنال اویل‌ول وارکو همچنین ارائه‌کننده خدمات مختلفی در صنعت نفت می‌باشد، مانند خدمات سر چاهی و بازرسی خطوط لوله. این شرکت دارای شبکه توزیع گسترده‌ای است، که در کشورهای مختلف، فعال بوده و بیش از ۷۰۰ جایگاه را شامل می‌گردد.
کمپانی ان‌اووی یکی از بزرگترین شرکت‌های دنیا، در زمینه طراحی، تولید و فروش تجهیزات و قطعات حفاری نفت و گاز و همچنین عملیات تولید، تأمین و ارائه خدمات به بخش بالادستی نفت و گاز می‌باشد.
در سال ۲۰۰۸، روزنامه "هیوستون کرونیکل" کمپانی نشنال اویل‌ول وارکو را به عنوان بهترین شرکت هیوستون انتخاب نمود. این شرکت، در سال ۲۰۰۷ در رتبه ۱۵ قرار داشت.
سی‌جی‌جی
سی‌جی‌جی شرکت خدمات نفت و گاز فرانسوی است، که در زمینه اکتشاف نفت و گاز و توسعه میادین با تمرکز بر ارائه خدمات ژئوفیزیک، لرزه‌نگاری سه‌بعدی و خدمات نرم‌افزاری فعالیت می‌نماید. شرکت سی‌جی‌جی در سال ۲۰۰۷ با ادغام شرکت‌های سی‌جی‌جی و وریتاس دی‌جی‌سی تشکیل شد.
سی‌جی‌جی، شرکت خدمات حفاری نفت و گاز است، که در سال ۱۹۳۱ توسط کنراد شلومبرجر تأسیس شد و اولین پروژه لرزه نگاری خود را، در سال ۱۹۳۲ اجرا نمود. در سال ۱۹۶۶، سی‌جی‌جی اولین مرکز پردازش داده‌های لرزه‌ای را، در شهر مسی فرانسه افتتاح کرد.
وریتاس انرژی، در سال ۱۹۷۴ توسط رافائل بی. کروز در شهر کالگری، کانادا تأسیس شد. وریتاس انرژی، یک شرکت ارائه دهنده خدمات ژئوفیزیک بود، که بعدها، توسط دی. بی. رابسون خریداری شد.
دی‌جی‌کان، ( در سال ۱۹۶۵ در هیوستون، تگزاس تأسیس شد. این شرکت، در زمینه اعمال محاسبات دیجیتال در صنعت ژئوفیزیک فعالیت می‌نمود. در سال ۱۹۶۹، نام این شرکت از دی‌جی‌کان، به دی‌جی‌سی؛ تغییر پیدا کرد و در همان سال، سهام آن به صورت عمومی در بورس اوراق بهادار آمریکا واگذار شد.
وریتاس دی‌جی‌سی، شرکت ارائه دهنده خدمات نفت و گاز بود، که در سال ۱۹۹۶، با ادغام شرکت‌های وریتاس انرژی و دی‌جی‌سی، (دی‌جی‌کان) تشکیل شد.
سی‌جی‌جی‌وریتاس، در سال ۲۰۰۷، با ادغام دو شرکت سی‌جی‌جی و وریتاس دی‌جی‌سی تشکیل شد. ابتدا وریتاس دی‌جی‌سی توسط شرکت سی‌جی‌جی خریداری شد، سپس دو شرکت، با هم ادغام شدند. شرکت تازه تأسیس، سی‌جی‌جی‌وریتاس نام گرفت.
کمپانی سی‌جی‌جی‌وریتاس، در زمینه اکتشاف، حفاری و تولید نفت خام و گاز طبیعی، در مناطق خشکی، آب‌های کم عمق، آب‌های عمیق و بستر دریاها و نیز در زمینه تفسیر و پردازش داده‌های لرزه‌ای فعالیت می‌نماید. سی‌جی‌جی‌وریتاس، همچنین دارای ناوگان دریایی پیشرفته، با کشتی‌ها و سکوهای نیمه شناور حفاری می‌باشد.
ترانس‌کانادا
ترانس‌کانادا شرکت انرژی کانادایی است، که دفتر مرکزی آن، در کلگری، آلبرتا، قرار دارد.
این شرکت، در حال توسعه و اجرای زیرساخت‌های انرژی در آمریکای شمالی می‌باشد. کمپانی ترانس‌کانادا، دارای شبکه گسترده ۵۹،۰۰۰ کیلومتری خط لوله بوده، که تقریبأ به تمام حوضه‌های عمده عرضه گاز طبیعی در آمریکای شمالی، متصل است.
شرکت ترانس‌کانادا در سال ۱۹۵۱ در شهر کالگری تأسیس شد و در حال حاضر با در اختیار داشتن ۳۵۵ میلیارد فوت مکعب مخازن ذخیره‌سازی، دارای بزرگترین ظرفیت ذخیره‌سازی گاز در جهان می‌باشد. همچنین این شرکت، دارای ظرفیت تولید برقی معادل ۱۰،۸۰۰ مگاوات است. ترانس‌کانادا بزرگترین سهام‌دار پروژه خط لوله تی‌سی می‌باشد.
فهرست شرکت‌های خدمات نفتی
در زیر، فهرستی از شرکت‌های خدمات نفتی ذکر شده‌است. این شرکت‌ها، خدماتی مانند اکتشاف میادین نفتی و حفاری چاه‌های نفت را، به‌عنوان یک شرکت پیمان‌کاری به کمپانی‌های نفتی ارائه می‌کنند و معمولاً در پروسه تولید نفت خام، به‌طور مستقیم وارد نمی‌شوند.
در لیست زیر، شرکت‌های تابعه کمپانی‌های بزرگ، به‌طور زیرمجموعه‌ای از شرکت اصلی، درج شده‌است.
انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز
انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز، (انگلیسی: International Association of Oil & Gas Producers) از همکاری و گردهمایی جهانی شرکت‌های نفت و گاز دولتی، خصوصی و تحت نظارت دولت‌ها، انجمن‌های نفت و گاز کشورهای مختلف و همچنین شرکت‌های اصلی فعال در اجرای پروژه‌های بالادستی، تشکیل شده‌است. کشورهای عضو این انجمن بیش از نیمی از نیازهای نفتی و تقریباً یک سوم مصرف گاز جهان را تأمین می‌کنند.
انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز، در سال ۱۹۴۷، با هدف ایجاد ارتباط مؤثر بین صنایع بالادستی و شبکه پیچیده‌ای از دستگاه‌های نظارتی بین‌المللی تشکیل شد.
این نهاد، که در ابتدا تحت عنوان «"مجمع اکتشاف و تولید"» شناخته شده بود، در سال ۱۹۹۹ «انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز» نام گرفت. تأمین منافع صنایع بالادستی در مقابل دستگاه‌های نظارتی و قانون‌گذار بین‌المللی، بخش مهمی از مأموریت این انجمن را تشکیل می‌دهد.
انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز که مقر اصلی آن در لندن است، به عنوان نماینده صنعت نفت و گاز در چندین نهاد سازمان ملل، نظیر سازمان جهانی دریانوردی و کمیته توسعه پایدار، حضوری فعال دارد، ضمن آنکه همکاری‌های مستمر خود را نیز با بانک جهانی و سازمان بین‌المللی استاندارد حفظ کرده و علاوه بر آن، تاکنون از سوی چندین نهاد منطقه‌ای؛ از جمله کمیسیون اُسپار (کمیسیون حفاظت محیط زیست دریایی در آتلانتیک شمال شرقی)، کمیسیون هلسینکی و کنوانسیون بارسلون به رسمیت شناخته شده‌است.
انجمن تولیدکنندگان نفت و گاز از طریق دفتر خود در بروکسل، در جهت ایجاد ارتباط و برگزاری مذکرات بین صنایع بالادستی و اتحادیه اروپا فعالیت می‌کند و در این راستا با کمیسیون و پارلمان اروپا به‌طور منظم در تماس است.
این انجمن همچنین برای نیل به پیشرفت‌های مستمر در ایجاد ایمنی، تأمین بهداشت و حفاظت از محیط زیست و همچنین مهندسی و اجرای پرژه‌های بالادستی، و بهره‌برداری از آن‌ها به کشورهای عضو کمک می‌کند. ارتباط گسترده این انجمن با جامعه بین‌المللی، دانش غنی، اطلاعات وسیع و تجارب ارزنده‌ای را برای آن به ارمغان آورده است. کمیته‌های انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان نفت و گاز و گروه‌های کار، وظیفه انتقال و تبادل این اطلاعات را از طریق چاپ نشریات و برگزاری سمینارها و همایش متعدد در سرتاسر دنیا به عهده دارند.
انجمن بین‌المللی صادرکنندگان نفت و گاز در جهت ارتقای سطح آگهی فعالان این صنعت، نسبت به مسائل مربوط به مسئولیت شرکتی تلاش می‌کند، ضمن آنکه، شفافیت سازی درآمدها و مبارزه با فساد مالی نیز، بخش دیگری از فعالیت‌های این انجمن را، تشکیل می‌دهد.
اسنام
اسنام شرکت گاز ایتالیایی است، که در زمینه احداث زیرساخت‌ها و خطوط لوله گاز طبیعی فعالیت می‌نماید.
در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ ارزش بازار این شرکت، معادل ۱۲٫۶۵ € میلیارد یورو اعلام شده‌است. شرکت اسنام، یک شرکت تابعه از کمپانی انرژی ایتالیایی انی می‌باشد، که دارای ۵۲٪ از سهام اسنام است.
اسنام، در تاریخ ۳۰ اکتبر ۱۹۴۱ در سان دوناتو استان میلان ناحیه لمباردی ایتالیا و با نام سوسیئتا نازییوناله متانودوتی (ایتالیایی : Societá NAzionale Metanodotti) تأسیس شد.
در ۱ ژوئن ۲۰۰۱ نام آن به اسنام رته گس (ایتالیایی : Snam Rete Gas) تغییر پیدا کرد. از ۶ دسامبر ۲۰۰۱ وارد بازار بورس اوراق بهادار ایتالیا شد. در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۲ نام این کمپانی، به اسنام تغییر پیدا کرد.
شرکت‌های تابعه کمپانی اسنام :
در سال ۲۰۱۰ کمپانی اسنام تنها در کشور ایتالیا بیش از ۸۰ میلیارد متر مکعب، گاز طبیعی بفروش رسانده‌است، که بخش اعظم آنرا، نیروگاه‌ها و مصرف کنندگان خریداری کرده‌اند.
این کمپانی، تأمین‌کننده اصلی گاز طبیعی، کشورهای روسیه، الجزایر و لیبی می‌باشد، که در مجموع، در سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۰ میلیارد مترمکعب گاز طبیعی از کمپانی اسنام، خریداری نموده‌اند.
آنادارکو
آنادارکو شرکت نفت و گاز آمریکایی است، که به‌طور متوسط روزانه معادل ۷۹۰ هزار بشکه نفت خام تولید می‌کند و به عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های خصوصی در زمینه اکتشاف و تولید نفت و گاز در آمریکا بشمار می‌آید.
حجم ذخایر قابل برداشت شرکت آنادارکو معادل ۲٫۳ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. تعداد کارکنان شرکت آنادارکو در سراسر جهان، در حدود ۴۷۰۰ نفر می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در برج آنادارکو در شهر وودلندز، تگزاس قرار دارد. آنادارکو از لحاظ میزان تولید نفت و گاز پنجمین شرکت نفتی در ایالات متحده می‌باشد.
آمک
آمک شرکت خدمات مهندسی و مدیریت پروژه بریتانیایی است، که در زمینه ارائه خدمات مشاوره، مهندسی و مدیریت پروژه‌های نفت و گاز، استخراج معادن و احداث زیرساخت‌های شهری و صنعتی، فعالیت می‌نماید.
شرکت آمِک، در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد و امروزه یک شرکت چندملیتی است، که تمرکز اصلی آن بر حوزه‌های نفت و گاز، مواد معدنی، فلزات، انرژی تجدیدپذیر، محیط زیست و زیرساخت‌های شهری معطوف می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت، در شهر لندن قرار دارد.
شرکت آمک دارای دفاتر و شعبه‌های فراوان، در بیش از ۴۰ کشور دنیا می‌باشد. این کمپانی، تقریباً یک سوم از حجم معاملات خود را در اروپا، نیمی در آمریکای شمالی و ۱۲٪ را در سایر نقاط جهان، اجرا می‌نماید.
کمپانی آمک، در فهرست شرکت‌های بازار بورس اوراق بهادار لندن ذکر شده‌است و همچنین، یکی از اجزاء اصلی تشکیل دهنده فهرست اف‌تی‌اس‌ای ۱۰۰ می‌باشد.
نیپون اویل
نیپون اویل شرکت نفت ژاپنی است، که در زمینه اکتشاف، تولید، پالایش و واردات نفت خام فعالیت می‌کند.
این شرکت همچنین به فروش فراورده‌های نفتی؛ از جمله بنزین، روغن، گازوئیل و سایر فعالیت‌های مرتبط با انرژی اشتغال دارد. شرکت نیپون جایگاه‌های پمپ بنزین خود را با نام تجاری و لوگوی "اینیوس" ثبت و راه‌اندازی می‌کند.
شرکت نیپون، در سال ۱۸۸۸ با نام "نیپون اویل"، در شهر توکیو، تأسیس شد. در سال ۱۹۹۹ نیپون اویل، با شرکت "میتسوبیشی اویل" ادغام شد. شرکت تازه تأسیس، "نیپون میتسوبیشی اویل" نام گرفت. سپس در سال ۲۰۰۲ بار دیگر نام این شرکت به "نیپون اویل" تغییر یافت.
نیپون اویل محصولات خود را تحت نام تجاری اینیوس (انگلیسی: ENEOS) به فروش می‌رساند. انیوس، یک شرکت تولید روغن اتومبیل بود، که در ایالات متجده فعالیت می‌کرد و در سال‌های گذشته، توسط نیپون اویل خریداری شد.
سپس در پی توسعه فعالیت‌های بین‌المللی، نیپون اویل، اقدام به گسترش انیوس نمود. این شرکت، از همین نام تجاری (انیوس) برای جایگاه‌های پمپ بنزین خود نیز، استفاده می‌کند.
شرکت نیپون در حال‌حاضر، بزرگترین شرکت نفتی در کشور ژاپن است و در سال‌های گذشته، فعالیت‌های خود را، در کشورهای دیگر گسترش داده است.
نیپون اویل در بخش پایین‌دستی صنعت نفت، در حدود ۴٫۲۲۲ نفر را در اختیار دارد، که در بخش‌های مختلف پالایشگاه‌های این شرکت، فعالیت می‌کنند.
پالایشگاه‌های نیپون اویل، در ژاپن، عبارتند از:
نیپون اویل، در ایالات متحده، از طریق شرکت تابعه خود، بنام جی‌اکس نیپون اویل & انرجی در ایتاسکا، تگزاس، ایلنویز و نیز در کالیفرنیا فعالیت می‌کند.
همچنین از طریق شرکت تابعه دیگر، بنام نیپون اویل لوبریکنتز در چیلدرزبرگ آلاباما فعالیت می‌نماید.
کمپانی نیپون، اخیرأ فعالیت‌های گسترده‌ای را در تولید و فروش روغن موتور با نشان‌های تجاری سوستینا در ایالات متحده آغاز کرده‌است.
بخش اکتشاف شرکت نیپون اویل، مالک ۵٪ از سهام کمپانی کانادایی سینکرود است، که از طریق شرکت تابعه خود، در کشور کانادا با نام موکال انرجی، این سهام را خریداری نموده است.
نیپون اویل، از طریق موکال انرجی همچنین، فعالیت گسترده‌ای در زمینه اکتشاف و تولید نفت از ماسه‌های نفتی در کشور کانادا دارد.
نیپون اویل، همکاری فنی با شرکت تاید واتر اویل هند، داشته و با نام تجاری انیوس انواع روغن، گریس و دیگر فراورده‌های نفتی را به شرکت تاید واتر سپرده و این شرکت، محصولات انیوس را در بازار هند، عرضه می‌نماید.
این رابطه عرضه و تقاضا، همچنان میان نیپون اویل و تاید واتر ادامه دارد.
نیپون اویل، در گذشته‌ای نه چندان دور، با نشان تجاری انیوس، اسپانسر تیم هوندا ریسینگ، در مسابقات اتومبیلرانی فرمول یک بود.
در حال حاضر کمپانی نیپون اویل، اسپانسر باشگاه فوتبال توکیو است.
این شرکت نفتی، همچنین اسپانسر تیم لکسوس لمنز انیوس، در مسابقات سری سوپر جی‌تی می‌باشد.
در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی تا اوایل دهه ۱۹۹۰، اسپانسر تیم پورشه بود. نیپون اویل، همواره با نشان و نام تجاری انیوس، در مسابقات اتومبیل‌رانی، مشارکت می‌کند...
فرمولا نیپون، یک کلاس خاص از سری مسابقات اتومبیل‌رانی می‌باشد و با حمایت کمپانی نیپون اویل، در کشور ژاپن برگزار می‌شود.
این دوره از مسابقات، از سال ۱۹۷۳ آغاز شد و به صورت سالیانه با حضور دوازده تیم و به صورت تک نفره، اجرا می‌شود.
اتومبیل‌های مسابقات فرمولا نیپون را، تویوتا و هوندا تأمین می‌نمایند. از راننده‌های شناخته شده این کلاس، می‌توان به "رالف شوماخر" اشاره کرد.
شرکت ملی نفت فلات قاره چین
شرکت ملی نفت فلات قاره چین یکی از شرکت‌های عمده نفتی چین است. (چینی : 中国海洋石油总公司) این شرکت، سومین شرکت بزرگ نفتی، در جمهوری خلق چین، پس از شرکت ملی نفت چین (مالک پتروچاینا) و شرکت پتروشیمی چین (مالک ساینوپک) می‌باشد.
تمرکز شرکت ملی نفت فلات قاره چین در زمینه بهره‌برداری، اکتشاف و توسعه نفت خام و گاز طبیعی در میادین فراساحلی چین می‌باشد. سهام شرکت نفت فلات قاره چین، به‌طور کامل متعلق به دولت جمهوری خلق چین است. انجام امور حقوقی و مدیریتی آن، بر عهده کمیسیون نظارت بر دارایی‌های دولتی و شورای امور خارجه (ساساک) می‌باشد.
یکی از شرکت‌های تابعه این کمپانی، شرکت سی‌ان‌اواوسی است، که در فهرست بورس اوراق بهادار هنگ کنگ نام آن ذکر شده‌است. از دیگر شرکت‌های تابعه آن، می‌توان به شرکت خدمات نفتی چین (به‌اختصار سی‌اواس‌ال) اشاره نمود، که در فهرست بورس اوراق بهادار هنگ کنگ و نیز بازار بورس نیویورک قرار دارد.
سایپم
سایپم شرکت ایتالیایی پیمانکار صنعت نفت و گاز می‌باشد. این شرکت، یک شرکت تابعه از شرکت ایتالیایی انی است. انی، مالک ۴۳٪ درصد از سهام شرکت سایپم می‌باشد. سایپم در پروژه‌های بزرگ خطوط لوله، مشارکت داشته و خطوط لوله نفت و گاز بسیاری را طراحی و احداث نموده‌است. از مجموع این پروژه‌ها، می‌توان به خطوط لوله: بلو استریم، گرین استریم، نورد استریم و ساوت استریم اشاره کرد.
سایپم در سال ۱۹۵۷ به عنوان یک شرکت ارائه دهنده خدمات حفاری و خطوط لوله، توسط شرکت انی٬ تأسیس شد. این شرکت، از طریق ادغام شرکت اسنام مونتاجی، و شرکت حفاری سایپ تأسیس شد.
شرکت سایپم در دهه ۱۹۶۰ میلادی، خارج از گروه انی، شروع به ارائه خدمات نمود. این شرکت در سال ۱۹۶۹ کاملاً از شرکت انی جدا شد و به عنوان یک شرکت تابعه از انی، به فعالیت‌های خود ادامه داد.
در سال ۲۰۰۸ شرکت سایپم، در فهرست ۱۰۰ شرکت برتر جهان٬ قرار گرفت.
با توجه به اینکه شرکت سایپم، کماکان از شرکت‌های تابعه شرکت انی محسوب می‌شود، ولی این شرکت، کاملا به صورت مستقل اداره می‌شود و شرکت انی، به عنوان ناظر، عمل می‌نمایند.
در حال حاضر، رییس هیئت مدیره شرکت سایپم، مارکو مانجیاگالی و مدیر عامل این شرکت، پیترو فرانکو تالی می‌باشد.
سورگوت‌نفته‌گس
سورگوت‌نفته‌گس شرکت نفت و گاز روسی است که در سال ۱۹۹۳ با ادغام چند شرکت دولتی، که دارای ذخایر عظیم نفت و گاز در غرب سیبری بودند، تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون پس از گازپروم، لوک اویل، روس‌نفت و تی‌ان‌کی-بی‌پی، پنجمین شرکت نفت و گاز روسیه به‌شمار می‌آید.
دفتر مرکزی شرکت سورگوت‌نفته‌گس، در شهر سورگوت، استان تیومن، روسیه قرار دارد و سهام آن در بازارهای بورس مسکو و بورس لندن مبادله می‌شود.
شرکت سورگوت‌نفته‌گس، در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده‌است. در سال ۱۹۹۵ میلادی، این شرکت در مناقصه میدان‌های بزرگ نفتی، در منطقه خانتی-مانسی برنده شد. شرکت سورگوت‌نفته‌گس، همچنین مجوز ساخت ترمینال صادرات در خلیج فنلاند را بدست آورد، سپس یک خط لوله بین ترمینال و پالایشگاه کیریشی نیز احداث نمود.
این شرکت رابطه نزدیکی با دولت روسیه داشته و دلیل آن، رابطه مدیران ارشد کمپانی، با ولادیمیر پوتین می‌باشد. سورگوت‌نفته‌گس دارای یک پالایشگاه بزرگ نفت، در شهر کیریشی، استان لنینگراد است، که این پالایشگاه، توسط شرکت کینف که از شرکت‌های تابعه این کمپانی است، مدیریت می‌شود.
سورگوت‌نفته‌گس تأمین‌کننده اصلی نفت خام کشور بلاروس است. این شرکت، در سال گذشته، در حدود ۳۰٪ درصد از نفت بلاروس را تأمین نموده‌است.
کمپانی سورگوت‌نفته‌گس در پروژه‌های توسعه چاه‌ها و استخراج نفت، در کشورهای ایران، لیبی و عراق شرکت نموده‌است.
سورگوت‌نفته‌گس دارای شبکه گسترده‌ای از جایگاه‌های پمپ بنزین در روسیه است، که بخش اعظم این پمپ بنزین‌ها، در شمال غربی روسیه مستقر می‌باشند و از طریق همکاری با شرکت پیترزبورگ فیول، فعالیت می‌نمایند.
سورگوت‌نفته‌گس همچنین، یکی از سهامداران اونکسیم بانک است. این شرکت، تحت رهبری ولادیمیر بوگدانوف، فعالیت خود را آغاز نمود. همچنین میدان نفتی سورگوت، در سال ۱۹۸۳ توسط وی راه‌اندازی شد، که ۱۰ سال بعد، به تأسیس کمپانی سورگوت‌نفته‌گس انجامید. نام این شرکت، از نام شهر محل استقرار شرکت، سورگوت، گرفته شده‌است
در سال ۲۰۰۷ شرکت سورگوت‌نفته‌گس معادل ۲۴ $ میلیارد دلار درآمد داشته، در این سال، تعداد کارکنان این شرکت روسی ۸۲٫۰۰۰ نفر اعلام شده‌است.
تی‌ان‌کی-بی‌پی
تی‌ان‌کی-بی‌پی شرکت نفتی روسی است، که دفتر مرکزی آن در شهر مسکو قرار دارد. این شرکت سومین تولیدکننده نفت روسیه است و در فهرست ده شرکت بزرگ نفتی خصوصی جهان نیز قرار دارد.
شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی، از نظر میزان ذخایر و تولید نفت خام، نیز به عنوان سومین شرکت نفتی روسیه محسوب می‌شود. این شرکت با سرمایه‌گذاری مشترک شرکت بی‌پی و گروه آلفا راه‌اندازی شد. شرکت بریتانیایی بی‌پی، مالک ۵۰٪ از سهام این شرکت بود و ۵۰٪ دیگر آن نیز در اختیار کنسرسیوم گروه آلفا بود، که توسط گروهی از بازرگانان روسی که در صدر آن‌ها جرمن خان قرار داشت تشکیل شد. در سال ۲۰۱۳ شرکت روس‌نفت سهام شرکت بی‌پی را در تی‌ان‌کی-بی‌پی خریداری کرد و هم‌اکنون مالک نیمی از سهام آن محسوب می‌شود.
در سال ۲۰۰۳ سرمایه‌اولیه شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی از طریق سرمایه‌گذاری مشترک، شرکت بی‌پی و گروه آلفا تأمین شد و این کمپانی در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۰۳ تأسیس گردید.
سپس از طریق خریداری و جمع‌آوری منابع عملیاتی و دارایی‌های شرکت نفتی "اسلاونفت"، شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی توسعه یافت. در آغاز، حوزه عملیاتی این شرکت منابع نفت و گاز دو کشور روسیه و اوکراین تعیین شد.
تی‌ان‌کی-بی‌پی در سال ۲۰۰۳ و در اولین سال فعالیت در صنعت نفت و گاز، معادل ۲،۷ $ میلیارد دلار سود خالص کسب نمود، که این رقم، در سال ۲۰۰۹، به ۵،۳ $ میلیارد دلار افزایش یافت.
هیئت مدیره شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی، از ۱۱ مدیر تشکیل شده‌است، که از ۴ نماینده کمپانی بی‌پی ۴ نماینده، از کنسرسیوم آلفا و ۳ مدیر مستقل تشکیل می‌شود. درحال‌حاضر، "میخائیل فریمن" از کنسرسیوم آلفا، رییس هیئت مدیره و "جورج رابرتسون" از بی‌پی، نایب رئیس هیئت مدیره این شرکت، می‌باشند.
در ماه ژوئن سال ۲۰۱۰ "ماکسیم بارسکی"، رئیس سابق بخش استراتژی این کمپانی، به عنوان "معاون مدیرعامل" منصوب شد. وی در سال ۲۰۱۱ مدیرعامل شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی شد.
حوزه عملیاتی کمپانی تی‌ان‌کی-بی‌پی، از سبدی متنوع، از فعالیت‌های بخش بالادستی صنعت نفت و همچنین بخش پایین‌دستی این صنعت، تشکیل شده‌است، که در روسیه و اوکراین مرکزیت دارد.
عملیات بالادستی تی‌ان‌کی-بی‌پی، در درجه اول در سیبری و منطقه ولگا اورال واقع شده‌است.
در سال ۲۰۰۹ بخش بالادستی این شرکت، به‌طور متوسط، روزانه معادل ۱،۶۹ میلیون بشکه نفت خام تولید کرده‌است.
بخش پایین‌دست شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی، ظرفیت پالایشی معادل ۶۷۵ هزار بشکه در روز را دارا می‌باشد.
پالایشگاه‌های اصلی این شرکت، در شهرهای: ریازان، ساراتوف، نیجنوارتوفس و لیسیچانسک قرار دارند.
شرکت تی‌ان‌کی-بی‌پی، دارای ۱۴۰۰ جایگاه پمپ بنزین، در کشورهای روسیه و اوکراین است. این جایگاه‌ها، تحت نام‌های تجاری بی‌پی و تی‌ان‌کی فعالیت می‌کنند.
این شرکت، یکی از تأمین‌کنندگان اصلی بنزین، در روسیه بوده، همچنین به عنوان بزرگترین توزیع‌کننده بنزین، در کشور اوکراین شناخته می‌شود.
اکسیدنتال پترولیوم
اکسیدنتال پترولیوم که به اختصار؛ اًکسی خوانده می‌شود، شرکت نفت و گاز آمریکایی است، که دفتر مرکزی آن، در منطقه وست وود شهر لس‌آنجلس، کالیفرنیا قرار دارد.
دامنه فعالیت‌های این کمپانی، در زمینه اکتشاف و تولید نفت خام و گاز طبیعی در ایالات متحده آمریکا، خاورمیانه، آفریقای شمالی و آمریکای جنوبی می‌باشد.
"اکسی"، بزرگترین تولیدکننده نفت خام در ایالت تگزاس است. در کالیفرنیا نیز، کمپانی اکسی، بزرگترین تولیدکننده گاز طبیعی به‌شمار می‌آید.
فعالیت‌های اکسی، در ایالات متحده، در ایالت‌های: کانزاس، داکوتای شمالی، یوتا، اکلاهما، کلرادو و نیومکزیکو متمرکز می‌باشد.
در سال ۱۹۶۴ برای اولین بار، در بازار بورس نیویورک از نام مستعار "اکسی" برای اشاره به سهام "اکسیدنتال پترولیوم" استفاده شد...
اکسی از لحاظ ارزش بازار، چهارمین کمپانی نفتی ایالات متحده است. در سال ۲۰۱۱، تعداد کارکنان این شرکت، بیش از ۴۰،۰۰۰ نفر اعلام شد، که در شعبه‌های مختلف این کمپانی، در سراسر جهان، فعالیت می‌نمایند.
یورو استاکس ۵۰
یورو استاکس ۵۰ شاخص سهام، متعلق به شرکت‌های مستقر در منطقه یورو می‌باشد، که توسط شرکت استاکس (Stoxx Ltd) طراحی شده‌است و ارائه دهندگان این شاخص؛ بورس آلمان (یا دویچه بورزه Deutsche Börse) و سیکس گروپ (یا گروه شش SIX Group) می‌باشند.
دیسم بن ابراهیم کرد
دیسم بن ابراهیم کُرد، مشهور به ابوسالم، والی آذربایجان در قرن ۴ هجری قمری بود که از مسافریان شکست خورد.
مادر دیسم دختر یکی از رؤسای قبایل کرد آذربایجان و پدرش از نزدیکان هارون الشاری حاکم آذربایجان بود. پس از قتل هارون شاری، آذربایجان را «یوسف بن ابوالساج» بگرفت و دیسم بدو پیوست و مقام و منصبی بدست آورد و پس از ابوالساج، بر آذربایجان را چیره گشت. دیسم خارجی مذهبی بود و اغلب سربازان وی را اکراد و عده‌ای از دیلمیان وشمگیری تشکیل می‌دادند. وزیر او ابوالقاسم علی بن جعفر از مردم آذربایجان و از بزرگان باطنیه بود.
مرزبان بن محمد بن مسافر (مالک قلعه شمیران) برای تصرف آذربایجان با دیسم درآویخت؛ در نتیجهٔ این نبرد، دیسم به ارمنیه گریخت. مجدداً با سپاهی در خارج شهر تبریز با مرزبان بن محمد درگیر شد؛ اما باز شکست خورد و به اردبیل گریخت و پس از محاصرهٔ طولانی، تن به‌صلح داد. آنگاه در سال ۳۴۲ ه . ق . دیسم به بغداد نزد معزالدوله دیلمی رفت و از وی برای مقابله با مرزبان کمک خواست و چون مأیوس گردید به‌موصل نزد ناصرالدین بن حمدان رفت و او نیز دیسم را نومید ساخت. و از آنجا نزد سیف الدوله بشام رفت و تا سال ۳۴۴ هَ . ق . در آنجا ماند. دیسم بنا بدعوت کُردان مجدداً به آذربایجان بازگشت و پس از شکست از مرزبان به ارمنیه گریخت و به حاکم آن دیار پناهنده شد. حاکم ارمنیه بخاطر ترس از مرزبان، دیسم را تسلیم وی کرد. مرزبان او را به زندان افگند و چشمش را کور کرد و پس از مرگ مرزبان، بدست طرفداران مرزبان کشته شد. گرچه شکست دیسیم و بر سر کار آمدن سلاریان به ضرر آل بویه بود؛ ولی با توجه به این که حضور یک خاندان شیعی و دیلمی، موجب جلوگیری از پیشرفت‌های نظامی سامانیان در غرب می‌شد، به طور کلی منافع بوییان حاصل گردید.
ایمپریال اویل
ایمپریال اویل شرکت نفتی کانادایی-آمریکایی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کالگری، کانادا مستقر می‌باشد.
شرکت ایمپریال اویل، دومین کمپانی بزرگ نفتی از نظر ارزش بازار، در کشور کانادا است. فعالیت‌های این شرکت، در زمینه اکتشاف، تولید و فروش نفت خام و گاز طبیعی است. اکثریت سهام شرکت ایمپریال، در اختیار کمپانی اکسون‌موبیل می‌باشد.
ایمپریال اویل در سال ۱۸۸۰ در لندن، انتاریو کانادا تأسیس شد. سپس دفتر مرکری آن، به شهر تورنتو، اونتاریو منتقل شد و تا اوت ۲۰۰۵ در این شهر باقی‌ماند. در حال حاضر ساختمان مرکزی ایمپریال اویل، در کالگری، آلبرتا قرار دارد، در حالیکه دفاتر اصلی این کمپانی، همچنان در شهرهای تورنتو و مونترال نیز مستقر می‌باشند.
در سال ۱۹۸۹ ایمپریال اویل، تکزاکو کانادا را خریداری نمود و سپس تمامی دارایی‌های این کمپانی را با ایمپریال ادغام نمود.
ایمپریال اویل، توسط کمپانی اکسون موبیل مدیریت می‌شود، که مالک ۶۹٫۶٪ درصد از سهام این شرکت می‌باشد. شرکت ایمپریال، مالک ۲۵٪ از سهام کمپانی نفتی سینکرود کانادا است. سینکرود، بزرگترین تولیدکننده نفت خام ترکیبی، در جهان می‌باشد. جایگاه‌های پمپ بنزین ایمپریال اویل در کانادا تحت نام تجاری اسو و همچنین نام تجاری "آن دِ ران" فعالیت می‌نمایند.
ایمپریال اویل یکی از تولیدکنندگان گاز طبیعی در کانادا و بزرگترین پالایشگر این کشور می‌باشد.این شرکت، در زمینه بازاریابی و فروش فراورده‌های نفتی فعالیت می‌نماید. ایمپریال اویل همچنین دارای کارخانجات پتروشیمی در کشور کانادا است. بیشترین فعالیت‌های تولیدی ایمپریال اویل در مخازن نفت و گاز آلبرتا و منابع بخش شمال غربی کانادا متمرکز می‌باشد.
نفت خام تاپیس
نفت خام تاپیس، (انگلیسی: Tapis crude) نفت خام مالزی است، که به عنوان یک معیار قیمت گذاری در سنگاپور مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در حالی که در بازار نفت برنت یا وست تگزاس اینترمیدیت، معامله‌ای انجام نشود، از این شاخص به عنوان معیار قیمت نفت، در بازارهای آسیا و استرالیا استفاده می‌شود.
ایستموس-۳۴ سبک
ایستموس-۳۴ سبک، (انگلیسی: Isthmus-34 Light) نفت خام ترش است، که در کشور مکزیک تولید می‌شود. این محصول، عمدتاً در کامپیچه در خلیج مکزیک با مرکزیت چیاپاس، تاباسکو و وراکروز استخراج می‌گردد. این نام از منطقه "ایستموس توانتپک" گرفته شده‌است. با وجود اینکه مکزیک عضو اوپک نبوده، ولی نفت ایستموس-۳۴، بخشی از سبد اوپک می‌باشد.
قیمت نفت خام اندونزی
قیمت نفت خام اندونزی (انگلیسی: Indonesian Crude Price) به اختصار ICP، شاخص قیمت نفت خام در کشور اندونزی است.
قیمت نفت خام اندونزی توسط کمپانی پرتامینا تعیین می‌شود، که به‌طور متوسط بر اساس قیمت پنج شاخص نفت خام بین‌المللی مشخص می‌شود:
در برخی موارد، قیمت نفت خام اندونزی؛ به عنوان شاخص در قراردادهای بلند مدت ال ان جی، در شرق آسیا مورد استفاده قرار می‌گیرد.
شاخص نفت ترش آرگوس
شاخص نفت ترش آرگوس، (انگلیسی : Argus Sour Crude Index) به اختصار (ASCI) یک ابزار قیمت‌گذاری است، که توسط خریداران، فروشندگان و معامله گران نفت خام مورد استفاده قرار می‌گیرد. این شاخص اغلب در قراردادهای طولانی مدت بکار می‌رود.
شاخص آرگوس، که به صورت روزانه، توسط آرگوس مدیا منتشر می‌شود، قیمت نفت ترش آمریکا را تعیین می‌نماید...
شاخص آرگوس، در سال ۲۰۰۹ به عنوان معیاری برای قیمت فروش نفت خام شرکت سعودی آرامکو تعیین گردید. در همین سال، این شاخص در معاملات نفتی کشور کویت و در سال ۲۰۱۰ نیز توسط عراق مورد استفاده قرار گرفت.
بورس نفت ایران
بورس نفت ایران نام بازاری است که قرار بود با کمک وزارت نفت در جزیره کیش و با هدف تاثیرگذاری بر روند تعیین قیمت نفت خام در جهان و ایجاد مرجعیت قیمتی در حوزه نفت خام مانند بورس های نیویورک و لندن فعالیت نماید که به دلیل مشکلات فنی، این پروژه به سرانجام نرسید و بورس نفت هیچگاه در ایران راه اندازی نشد.
شرکت ملی نفت
شرکت ملی نفت به اختصار NOC خوانده می‌شود، به کمپانی نفتی گفته می‌شود، که به‌طور کامل یا اکثریت سهام آن، متعلق به یک دولت ملی می‌باشد. "اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده"، در سال ۲۰۰۷ اعلام نمود؛ که ان‌اوسی‌ها، ۵۲٪ درصد از تولید جهانی نفت و ۸۸٪ درصد از ذخایر اثبات شده نفت خام را، در اختیار دارند.
با توجه به افزایش تسلط این شرکت‌ها بر ذخایر جهانی، اهمیت شرکت‌های ملی نفت، نسبت به شرکت‌های نفتی بین‌المللی (که به اختصار؛ آی‌اوسی IOC خوانده می‌شوند)، مانند اکسان موبیل، بی‌پی یا رویال داچ شل، در سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است.
همچنین در حال حاضر دیده می‌شود که شرکت‌های ملی نفت نیز، به‌طور فزاینده‌ای، در خارج از مرزهای ملی خود، سرمایه‌گذاری می‌کنند. از بزرگترین شرکت‌های ملی نفت می‌توان به: سعودی آرامکو، شرکت ملی نفت ایران، شرکت ملی نفت چین، استات اویل، شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، گازپروم، روس‌نفت، شرکت نفت هند، مؤسسه نفت کویت، ادنوک، شرکت ملی نفت نیجریه، قطر پترولیوم، شرکت ملی نفت فلات قاره چین، شرکت نفت و گاز طبیعی هند، اورلن، پمکس، پتروبراس، سونانگول، سوناطراک، پرتامینا، پترولئوس دی ونزوئلا و پتروناس، اشاره کرد.
کامرون اینترنشنال
کامرون اینترنشنال (انگلیسی : Cameron International) (سابقاً شرکت کوپر کامرون) شرکت نفتی آمریکایی است، که ساختمان مرکزی آن، در هیوستون، تگزاس قرار دارد.
این شرکت، در فهرست فورچون ۵۰۰ بوده و یک کمپانی تخصصی حفاری و عملیات سرچاهی است. کمپانی کامرون ارائه دهنده خدماتی چون کنترل فشار، سیستم‌های پردازش، کنترل جریان، سیستم‌های فشرده سازی و همچنین مدیریت پروژه در صنایع نفت و گاز می‌باشد.
در حال حاضر، تعداد کارکنان شرکت کامرون اینترنشنال؛ در حدود ۲۰،۰۰۰ نفر است. نام این کمپانی در سال ۲۰۰۶ از کوپر کامرون کورپوریشن به‌طور رسمی، به کامرون اینترنشنال تغییر یافت.
شرکت ملی نفت نیجریه
شرکت ملی نفت نیجریه به اختصار؛ ان‌ان‌پی‌سی شرکت دولتی نفت و گاز نیجریه است، که در سال ۱۹۷۷ با تشکیل کنسرسیومی از شرکت‌های بین‌المللی؛ رویال داچ شل، اکسان‌موبیل، توتال، آجیپ، تکزاکو و شورون، در قالب شرکت نفت نیجریه، سپس ادغام آن با وزارت معادن و فولاد نیجریه تأسیس شد. این شرکت امروزه از طریق شرکت‌های تابعه خود در حوزه‌های صنابع بالادستی، پایین‌دستی، پشتیبانی و لجستیک، فعالیت می‌کند.
شرکت ملی نفت نیجریه در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۷۷ با ادغام شرکت نفت نیجریه و وزارت معادن و فولاد نیجریه، تأسیس شد. این شرکت توسط "قانون مدیریت سرمایه‌گذاری مشترک"، بین دولت فدرال نیجریه و تعدادی از شرکت‌های چندملیتی خارجی، راه‌اندازی شد. این کمپانی‌ها عبارتند از: رویال داچ شل، اکسان موبیل، شورون و تکزاکو.
دولت نیجریه از طریق همکاری با این شرکت، عملیاتی مانند اکتشاف و تولید نفت را مدیریت و اجرا می‌نماید. دفتر مرکزی شرکت ملی نفت نیجریه، در برج ان‌ان‌پی‌سی در شهر آبوجا قرار دارد، که متشکل از چهار برج یکسان، در مرکز تجاری ابوجا است. این شرکت، همچنین دارای دفاتر ناحیه‌ای در شهرهای لاگوس، کادونا و پورت هارکورت می‌باشد. دفتر بین‌المللی شرکت نفت نیجریه نیز در شهر لندن مستقر است.
انسکو
انسکو شرکت چندملیتی خدمات نفت و گاز است، که دفتر مرکزی آن در شهر لندن، انگلستان قرار دارد.
این شرکت، دومین کمپانی بزرگ در زمینه حفاری مناطق دریایی نفت و گاز در جهان است. شرکت انسکو، دارای ۴۹ جک یوپی‌اس دریایی، ۷ سکوی حفاری فراساحلی و ۲۰ سکوی نیمه شناور حفاری می‌باشد.
انسکو پی‌ال‌سی، در سال ۱۹۸۷ در دالاس، ایالات متحده تأسیس گردید، سپس در سال ۲۰۰۹ دفتر مرکزی آن، به بریتانیا و شهر لندن انتقال یافت؛ ولی کارکنان کمپانی، همچنان در دالاس باقی ماندند.
شرکت انسکو با بیش از ۷٬۰۰۰ کارمند و درآمد سالانه‌ای معادل ۲٫۳ میلیارد دلار، به عنوان یک شرکت عمومی در بورس اوراق بهادار نیویورک با نماد ای‌اس‌وی معامله می‌نماید.
شرکت نفت و گاز طبیعی
شرکت نفت و گاز طبیعی یا به‌اختصار اوان‌جی‌سی شرکت نفت و گاز هندی و چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر دهرادون، هند قرار دارد.
کمپانی اوان‌جی‌سی، از نظر اکتشاف و میزان تولید نفت خام و گاز طبیعی، به‌عنوان یکی از بزرگترین شرکت‌های صنعتی آسیا شناخته می‌شود.
این شرکت، پس از بانک مرکزی هند سودآورترین شرکت عمومی هندی به‌شمار می‌آید. در سال مالی ۲۰۱۲ شرکت نفت و گاز طبیعی، در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۳۵۷ از بزرگترین شرکت‌های جهان، قرار گرفت.
شرکت نفت و گاز طبیعی در تاریخ ۱۴ اوت ۱۹۵۶ توسط دولت هندوستان، تأسیس شد و در حال حاضر دولت هند، مالک ۷۴٫۱۴٪ درصد از سهام این شرکت است. شرکت نفت و گاز هند، از لحاظ میزان ارزش بازار سرمایه و حجم معاملات، یکی از بزرگترین شرکت‌های عمومی در کشور هند به‌شمار می‌آید.
شرکت اوان‌جی‌سی، مجوز اکتشاف و بهره‌برداری از ۲۶ حوضه رسوبی هیدروکربنی را در کشور هند، دارا می‌باشد. این شرکت همچنین مالک ۱۱،۰۰۰ کیلومتر خطوط لوله انتقال نفت خام و گاز طبیعی در این کشور است.
شرکت نفت و گاز هند، همچنین ۷۷٪ درصد از نفت خام هندوستان، (معادل حدود ۳۰٪ درصد از کل تقاضای نفت این کشور) و حدود ۸۱٪ از گاز طبیعی این کشور را استخراج و عرضه می‌نماید.
در سال ۲۰۱۲ در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰؛ شرکت اوان‌جی‌سی در رتبه ۳۵۷ از بزرگترین شرکت‌های جهان، قرار گرفت.
شرکت نفت و گاز طبیعی پروژه‌های اکتشاف و تولید فراوانی در میادین نفت و گاز مستقر در کشور هند دارا می‌باشد و از لحاظ در اختیار داشتن ذخایر نفت و گار، در میان شرکت‌های نفتی هند، در رتبه اول جای دارد.
این شرکت در پروژه‌های نفت و گاز بسیاری در خارج از هند، مشارکت دارد، که کلیه فعالیت‌های خارج از این کشور، توسط شرکت اوان‌جی‌سی ویدش که بزرگترین شرکت زیرمجموعه شرکت نفت و گاز طبیعی است، مدیریت می‌گردد.
از بزرگترین پروژه‌های استخراج و توسعه نفت و گازی که این شرکت در خارج از هند در آنها مشارکت دارد، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: پروژه استخراج نفت از میدان نفتی مستقر در آب‌های عمیق شمال کوبا، به‌همراه شرکت‌های استات اویل و رپسول.
پروژه استخراج نفت از میدان نفتی کاشاقان قزاقستان، واقع در دریای خزر، با مشارکت کمپانی کونوکو فیلیپس و شرکت نفتی دولتی قزاقستان کزمونای‌گس. کمپانی اوان‌جی‌سی، همچنین مالک ۸٫۴٪ درصد از این میدان نفتی است، که این سهام را، به مبلغ ۵ میلیارد دلار از شرکت کونوکو فیلیپس خریداری کرده‌است.
اوان‌جی‌سی ویدش، شرکت نفتی هندی است، که در عمل به‌عنوان بازوی بین‌المللی شرکت نفت و گاز طبیعی فعالیت می‌کند. این شرکت در ۱۵ ژوئن ۱۹۸۹ به‌عنوان یک شرکت تابعه از شرکت نفت و گاز طبیعی تأسیس شد.
شرکت اوان‌جی‌سی ویدش در حال حاضر دارای ۱۴ پروژه تولید فراورده‌های نفتی، در ۱۶ کشور جهان می‌باشد.
نفت سبک بانی
نفت سبک بانی به نفت خام نیجریه، با درجه سنگینی ای‌پی‌آی بالا گفته می‌شود، که در حوزه دلتای نیجر یافت می‌شود و به لحاظ تولید در مناطق اطراف شهر بانی، نیجریه، نام این شهر را بر آن نهاده‌اند. محتوای بسیار کم گوگرد در نفت خام سبک بانی، آن را به یکی از مطلوب‌ترین نفت‌های جهان تبدیل کرده‌است.
رده‌های دیگری از نفت خام نیز در کشور نیجریه وجود دارد، ولی کیفیت بالای نفت سبک بانی، باعث شده که تقاضای خرید این محصول، از سوی پالایشگاه‌های آمریکایی و اروپایی افزایش یابد. از این رو، نفت بانی به یک منبع عمده تولید درآمد برای کشور نفت خیز نیجریه تبدیل شده‌است.
نفت خام دبی
نفت خام دبی نفت خام ترش و سبک استخراج شده از دبی می‌باشد. بهای نفت خام دبی، به عنوان معیار یا مبدأ قیمت نفت خلیج فارس، مورد استفاده قرار می‌گیرد و دلیل استفاده از آن، در دسترس بودن این محصول برای خرید فوری، نسبت به انواع دیگر نفت‌های استخراج شده در خلیج فارس می‌باشد.
دو مبدأ یا معیار دیگر نشانگر قیمت نفت در صنعت نفت جهانی، نفت برنت و وست تگزاس اینترمیدیت است. بهای نفت خام دبی به‌طور کلی برای قیمت گذاری نفت خام صادر شده از منطقه خلیج فارس به آسیا استفاده می‌شود. شاخص دبی در امارات متحده عربی، با عنوان فاتح نیز، شناخته می‌شود.
نفت خام دبی، نفتی سبک است (البته نه به سبکی نفت برنت و وست تگزاس). غلظت آن، برابر ۳۱ درجه‌ای‌پی‌آی (وزن مخصوص ۰٫۸۷۱) و گوگرد محلول در آن، معادل ۲٪ درصد از وزن آن می‌باشد.
سبد اوپک
سبد اوپک، (انگلیسی: OPEC Reference Basket) یا سبد مرجع اوپک، عبارت است از فهرست قیمت انواع مختلف نفت خامی که توسط کشورهای عضو اوپک تولید می‌شود، که با توجه به میزان غلظت (سبک یا سنگین بودن نفت خام) نفت آن‌ها، طبقه‌بندی می‌شوند. سبد اوپک، به عنوان یکی از مهم‌ترین معیارها، برای تعیین قیمت نفت خام مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۵ ساختار طبقه‌بندی سبد اوپک کاملأ تغییر کرد. در حال حاضر سبد اوپک به صورت زیر طبقه‌بندی شده‌است:
اوپک همواره تلاش می‌نماید، با افزایش و کاهش میزان تولید خود، قیمت نفت در سبد اوپک را ثابت نگاه دارد. سبد اوپک، ترکیبی از انواع مختلف نفت خام سبک و سنگین می‌باشد. به عنوان مثال، نفت سنگین سبد اوپک، سنگین تر از نفت برنت و نفت وست تگزاس اینترمیدیت است.
فدراسیون جهانی بورس
فدراسیون جهانی بورس، (انگلیسی: World Federation of Exchanges) که به اختصار؛ دبلیواف‌ای نیز خوانده می‌شود. سازمان بین‌المللی اوراق بهادار می‌باشد، که وظیفه سازماندهی و ارتباط بین بازارهای بورس و سهام در کشورهای مختلف را، بر عهده دارد.
این سازمان، در گذشته با عنوان فدراسیون بین‌المللی بورس اوراق بهادار (فرانسوی: Federation Internationale des Bourses de Valeurs) خوانده می‌شد.
در حال حاضر، اعضای فعلی فدراسیون شامل ۵۵ بازار بورس می‌باشد. مقر اصلی فدراسیون جهانی بورس، در شهر پاریس قرار دارد.
احمد پورمخبر
احمد پورمخبر (زادهٔ ۱۴ شهریور ۱۳۱۹ – درگذشتهٔ ۳۰ تیر ۱۳۹۹) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی بود. پور مخبر در محله گلوبندک در خانواده ای اهل تفرش به دنیا آمد. او همچنین عضو بازنشسته ارتش شاهنشاهی ایران بود.
وی اولین بار در سال ۱۳۷۵ و در چند سکانس کوتاه برای مجید مجیدی و در فیلم بچه‌های آسمان جلوی دوربین رفت اما شهرت اصلی وی از دو سریال متهم گریخت (رمضان ۸۴) و ترش و شیرین (نوروز ۸۶) بود که کارگردانی هر دوی آنها بر عهده رضا عطاران بود.
احمد پورمخبر که مدتی به بیماری آلزایمر مبتلا شده بود، ۳۰ تیر ۱۳۹۹، در سن ۷۹ سالگی در کرج درگذشت. پیکر او روز ۳۱ تیر ۱۳۹۹ در سکوت خبری، به دلیل رعایت مسائل بهداشتیِ شیوع بیماری کرونا، در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
پردنیزون
پردنیزون یک داروی گلوکوکورتیکوئیدی است که بیشتر برای سرکوب سیستم ایمنی و کاهش التهاب در شرایطی مانند آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه(COPD) و بیماری‌های روماتیسمی استفاده می‌شود. همچنین برای درمان هایپرکلسمی به دلیل سرطان و نارسایی غده فوق کلیوی همراه با سایر استروئیدها استفاده می‌شود. این دارو به شکل خوراکی مصرف می‌شود.
عوارض جانبی رایج با استفاده طولانی مدت شامل آب مروارید، تحلیل استخوان، کبودی آسان، ضعف عضلانی و برفک است. سایر عوارض جانبی کوتاه مدت شامل افسردگی شدید یا افکار خودکشی، افزایش وزن، تورم، افزایش قند خون، افزایش خطر عفونت و روان پریشی است. به‌طور کلی در بارداری بی خطر در نظر گرفته می‌شود و به نظر می‌رسد دوزهای پایین آن در دوران شیردهی بی خطر است. پس از استفاده طولانی مدت، پردنیزون باید به تدریج قطع شود.
پردنیزون یک پیش‌داروی است و قبل از فعال شدن باید توسط کبد به پردنیزولون تبدیل شود. پردنیزولون سپس به گیرنده‌های گلوکوکورتیکوئید متصل می‌شود و آنها را فعال می‌کند و باعث ایجاد تغییراتی در بیان ژن می‌شود.
پردنیزون در سال ۱۹۵۴ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۵۵ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۲۲ میلیون نسخه، بیست و هفتمین داروی رایج تجویز شده در ایالات متحده بود.
سیکلوفسفامید
سیکلوفسفامید
رده درمانی: داروهای ضدنئوپلاسم آلکیله کننده
اشکال دارویی: آمپول
سیکلوفسفامید برای درمان سرطان‌ها مانند بسیاری از انواع سرطان‌های خون مانند لوسمی و لنفوم و سرطان مثانه،آدنوکارسینومای تخمدان، سرطان پستان، ریه، آندومتر ،نوروبلاستوم، رتینوبلاستوم، سارکوم یوئینگ و تومور ویلمز تجویز می‌شود.برای درمان بیماری‌های خودایمنی و عوارض شدید خارج مفصلی آرتریت روماتوئید مانند عوارض ریوی، چشمی و واسکولیت نیزممکن است سیکلوفسفامید تجویزشود.
سیکلوفسفامید با آلکیله کردن DNA مانند سایر عوامل آلکیله‌کننده یک گروه آلکیل (CnH2n+1) را به مولکول DNA پیوند میدهد و با این روش مانع همانندسازی DNA می‌شود. قلبی عروقی: مسمومیت قلبی (در دوزهای بالا).خونی: ترومبوسیتوپنی، لکوپنی، پان‌سیتوپنی، مهار مغز استخوان، لوسمی میلوئید حاد. گوارشی: تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش وزن، کولیت، مسمومیت کبدی. ادراری تناسلی: سیستیت هموراژیک، خون در ادرار، نئوپلاسم، آمنوره، آزوسپرمی، ناتوانی جنسی،فیبروز تخمدان. پوست: آلوپسی، درماتیت، پیگمانتاسیون بستر ناخن‌ها، خطوط برجسته و متقاطع ناخن. تنفسی: فیبروز ریوی بینابینی، آمبولی، ادم ریوی. اندوکرین: سندرم ترشح نامتناسب ADH. سیستم عصبی مرکزی: سردرد: سرگیجه.
عوامل آلکیله کننده
قایق موشک‌انداز کلاس کمان
قایق موشک‌انداز کلاس کمان یک شناور تندرو تهاجمی ِ موشک‌انداز و توپ‌دار است که نیروی دریایی ایران سفارش خرید ۱۵ فروند از آن را در سال ۱۹۷۴ به فرانسه داد و ۱۲ فروند از آن‌ها بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ تحویل ایران شدند.
این قایق‌ها مشابه قایق‌های کلاس Combattante IIa ساخت فرانسه و کلاس تایگر نیروی دریایی آلمان هستند که طراحی آن‌ها از سال ۱۹۶۸ به سفارش اسرائیل آغاز شده اما به دلایل سیاسی به این کشور فروخته نشدند. ۲۰ فروند از این شناورهای تندرو بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ وارد ارتش آلمان شد و حدود سی سال با دو نوبت به‌روزرسانی گسترده و افزودن رادار و تجهیزات جنگ الکترونیک در خدمت نیروی دریایی آلمان باقی ماند.
قایق‌های آلمانی بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ به نیروی دریایی یونان (۶ فروند)، در سال ۱۹۹۸ به نیروی دریایی شیلی (۶ فروند) و در سال ۲۰۰۲ به نیروی دریایی مصر (۵ فروند) واگذار شدند و سه فروند باقی‌مانده هم در سال ۲۰۰۳ اوراق شدند. ده فروند قایق از کلاس مشابه نیز به لیبی فروخته شد.
این شناورهای سریع و تهاجمی به چهار (دو لانچر دوتایی) موشک کروز ِ ضدکشتی ِ آمریکایی هارپون (قایق‌های آلمانی و فرانسوی به موشک مشابه فرانسوی اگزوسه مسلح شده‌اند)، یک توپ اتوماتیک ۷۶ میلی‌متری ایتالیایی اوتوملارا (یا مدل ایرانی آن فجر ۲۷)، یک توپ ضدهوایی ۴۰ میلی‌متری بوفورس و دو تیربار ۱۲.۷ میلی‌متری آمریکایی ام۲ برونینگ (که آن‌ها احتمالاً با تیربار مشابه روسی دوشکا جایگزین شده‌اند) مسلح شده‌اند. در سال ۱۹۹۵ لانچرهای موشک‌های هارپون برداشته شده و پنج سال بعد لانچرهای موشک نور مدل تولید ایران موشک کروز چینی سی-۸۰۲ بر روی این شناورها نصب شد. رادار کنترل آتش شناورهای کلاس کمان هم رادارهای WM-28 ساخت هلند بود. نصب موشک‌های ضدهوایی ِ آمریکایی ریم-۶۶ استاندارد (که کاربرد دوگانه ضدکشتی هم دارند) بر روی این قایق‌ها هم گزارش شده‌است.
وزن خالی قایق‌های موشک‌انداز کلاس کمان ۲۴۹ تن و حداکثر وزن قابل جابجایی آن‌ها ۲۷۵ تن است و حداکثر سرعت آن‌ها به ۳۶ گره دریایی (نزدیک به ۶۷ کیلومتر در ساعت) می‌رسد و برد عملیاتی آن‌ها ۷۰۰ مایل دریایی (حدود ۱۳۰۰ کیلومتر) با سرعت ۳۳ گره دریایی (۶۱ کیلومتر در ساعت) است.
قایق‌های کلاس کمان در جنگ ایران و عراق حضور فعالی داشتند. در روزهای آغازین جنگ (هفتم آذر ماه ۵۹) نیروی دریایی ایران در عملیات مروارید با دو قایق موشک‌انداز کلاس کمان به نام‌های جوشن و پیکان در کنار شش کشتی آبی‌خاکی و با کمک بالگردهای کبرا، بل-۲۱۴ و سی‌اچ-۴۷ شنوک به بندر ام‌قصر و دو سکوی نفتی مهم عراق؛ البکر و الامیه در ساحل اروندرود حمله کردند.
جوشن و پیکان علاوه بر گلوله‌باران سکوهای نفتی دو همتای روسی خود یعنی قایق‌های موشک‌انداز کلاس اوسا را با موشک‌های هارپون غرق کردند و پیکان با دو موشک ضدکشتی پی-۱۵ ترمیت از بین رفت. سپس جنگنده‌های ایرانی و عراقی وارد صحنه نبرد شدند و چهار میگ-۲۳بی‌ان به جوشن حمله‌ور شدند. ملوانان جوشن با موشک‌های دوش‌پرتاب سام-۷ دو میگ را سرنگون کرد. در نهایت با حمایت جنگنده‌های نیروی هوایی، جوشن و بقیه ناوگان دریایی ایرانی توانستند به سلامت از معرکه نبرد خارج شود.
جوشن در اواخر جنگ در سال ۱۹۸۸ در جریان عملیات آخوندک با نیروهای آمریکایی درگیر شده و با اصابت سه موشک ریم-۶۶ استاندارد از ناوشکن واین‌رایت و ناوچه سمپسون و گلوله‌باران توپ‌های ناوچه‌های واین‌رایت و بیگلی غرق شد.
از سال ۲۰۰۳ ساخت مدل‌های مهندسی معکوس این کلاس با نام کلاس سینا در ایران آغاز شده‌است و دو قایق نخست به نام قایق‌های غرق شده پیکان و جوشن نام‌گذاری شده‌اند.
رله بوخهولتس
در صنعت توزیع و انتقال برق رله بوخهُلتس (Buchholz relay) رلهای است که برای حفاظت از تجهیزاتی که با روغن خنک می‌شوند بکار می‌رود.
این رله در پی پدید آمدن گاز یا هوا در درون منبع روغنی یا پایین آمدن سطح روغن از حد روا یا گردش بیش از حد روا روغن به کار می‌افتد و در گام نخست آژیر را بکار می‌اندازد و اگر افت سطح روغن ادامه یابد در گام دوم ترانسفورمر را قطع می‌کند.
در رله بوخهُلتس از روغن برای جداسازی و خنک‌کنندگی به کار گرفته می‌شود. این رله از حدود دهه چهل میلادی است شناخته شده بیشتر برای ترانس‌هایی دارای منبع انبساط استفاده می‌شود. با توجه به شدت خطا ترتیب داده شده است. (بیشتر خطاهایی که در این ترانس رخ می‌دهد با تولید گاز همراه است) این رله معمولاً بین منبع اصلی و منبع انبساط روغن نصب می‌شود. دو مشخصهٔ ضروری برای رلهٔ بوخهولتس حساسیت بالا و مقاومت در برابر نوفه است.
۱- قوس الکتریکی بین هسته و دیگر بخش‌های ترانس.
۲- اتصال زمین بین زنجیره‌های کلاف.
۳- بُرش شدن یک فاز یا سوختن آن.
۴- چکه کردن روغن از تشت روغن یا لوله‌های ارتباطی آن.
در گام نخست که آژیر بکار می‌افتد و هشدار می‌دهد مشکلات پدید آمده به این گونه‌اند:
۱- کاستی‌های سیستم جداسازی.
۲- آسیب دیدگی جداگر ورقه‌های هسته و پیچ اتصال ورقه‌های هسته.
۳- هروسپ نبودن کنتاکتها در پیوندهای الکتریکی.
۴- گرم شدن بیش از اندازه بخشی از سیم پیچ و آسیب دیدگی جداگرها به علت گذر جریان فوکو بیش از اندازه.
در گام دوم که ترانس بُرش خواهد شد و فرمان تریپ به ترانس داده خواهد شد مشکلات پدید آمده به اینگونه ند:
۱- شکستن بوشینگ‌ها.
۲- اتصال کوتاه فاز به فاز.
۳- اتصال زمین.
۴- اتصال درون سیم پیچ‌ها.
۵- اتصال تپ‌ها به یکدیگر.
۶- پایین آمدن سطح روغن در پی سرد شدن روغن بیش از اندازه و کم بودن روغن یا نشتی روغن.
هوا یا گازهای متصاعد شده از روغن وارد لوله رابط بین ترانسفورماتور و منبع ذخیره روغن شده و به داخل رله بوخهلتس که در یک قسمت از این لوله قرار دارد راه یافته و به طرف قسمت بالای رله که به صورت مخزن گاز درست شده صعود می‌کند و در آنجا جمع می‌شوند و گازهای راه یافته به داخل رله بوخهلتس به سطح فوقانی روغن فشار می‌آورد و باعث پایین آوردن سطح روغن در رله بوخهلتس می‌گردد. این فشار به شناور بالایی رله منتصل می شودو ان را به طرف پایین می‌راند. حرکت شناور باعث بستن یا باز کردن کنتاکتها می‌شود که جهت دادن در یک محفظه جیوه‌ای تعبیه شده است.
عوامل آلکیله‌کننده
عوامل آلکیله‌کننده عواملی هستند که یک گروه آلکیل را به مولکول DNA پیوند می‌دهند و با این روش مانع همانندسازی DNA می‌شوند. از این عوامل بیشتر در شیمی درمانی نئوپلاسم‌های مختلف استفاده می‌شود مانند ملفالان، سیکلوفسفامید و کلرامبوسیل. البته در برخی موارد مانند گاز خردل کاربرد سمی نیز دارند. عوامل آلکیلان معمولاً یک گروه آلکیل (CnH2n+1) را به اتم شماره هفت نیتروژن در نوکلئوتید گوانین در مولکول DNA پیوند می‌دهند. عوامل دی آلکیلان مانند Busulfan با دو اتم نیتروژن مختلف پیوند میبابند لذا موجب ایجاد پیوندهای عرضی (اتصالات متقاطع) درDNA می‌شوند. تغییر شکل DNA با جلوگیری از همانندسازی سلول‌ها موجب مهار رشد تومور می‌شود.
محدودیتهای استفاده از عوامل آلکیلی: عملکرد این عوامل وقتی در حضور آنزیم ریپیر دی ان آ هستند محدود می‌شود چرا که این آنزیم که ام جی ام تی (ا-۶-متیل گوانین دی ان آ متیل ترنسفراز ) نام دارد و کراس لینک زنجیره دو رشته ای دی ان آ که در نتیجه عامل آلکیلی اتفاق می افتد توسط سیستم ریپیر سلولی مختل می‌شود
اگر منطقه پرومتور این آنزیم متیله شود سلول قادر به تولید آنزیم نیست بنابراین پاسخگویی به عامل آلکیلی بیشتر می‌شود. متیله کرد پروموتور آنزیم ام جی ام تی در سرطان گلیوما سطح پاسخگویی یه عامل آلکیلی را پیشگویی می‌کند.
این عوامل چون موجب مهارهمانندسازی می‌شوند در سلول‌های تکثیریابنده بدن نیز عوارض متعددی دارند مانند سلول‌های پیاز مو (ریزش مو) ؛ غدد جنسی (ناباروری ) ؛ روده (اسهال و کولیت) ؛ مغز استخوان (سیتوپنی). همچنین احتمال ایجاد سرطان و هایپرترمی از عوارض این داروها هستند. برخی عوامل آلکیله‌کننده درضدعفونی استفاده می‌شوند. این عوامل گروه آلکیل خود را جایگزین اتم‌های هیدروژن در مولکول‌های پروتئین می‌کنند و به این ترتیب آن‌ها را دناتوره کرده یا گروه‌های فونکسیونل موجود در پروتئین را غیر فعال می‌کنند. این عوامل برخلاف بقیه ضدعفونی‌کننده‌ها علاوه بر فرم‌های رویشی باکتری‌ها ضد اسپورها نیز فعال هستند مانند فرمالدئید و گلوتارآلدئید.
قبل ازاستفاده از مواد آلکیلی در شیمی درمانی از آنها در تولید گاز خردل سولفوری استفاده می‌شده‌است. همین‌طور در تولید سلاحهای شیمیایی در جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد. خردلهای نیتروژنی جزو اولین عوامل آلکیلی هستند که در پزشکی و در شیمی درمانی مدرن از آنها استفاده شد. گودمن و گیل من در سال ۱۹۴۲ در دانشگاه یل بدنبال نتایج تحقیقات بدست آمده از آزمایش تومور برروی موشها که بسیار متغیر بود شروع به تحقیق روی گازخردل کردند. بعداً در همان سال همان عوامل روی انسان بررسی شد. بخاطر حساسیتی که روی برنامه حمله‌های گازی در جنگ جهانی دوم بود تا مدتها نتایج این تحقیقات که نشان از کاهش چشمگیر سایز تومور داشت منتشر نشد.
گودمن و گیل من قصد داشتند به مطالعه پتانسیل خردل نیتروژنی به عنوان راهی در درمان سرطان بازمانده‌های اتفاق سال ۱۹۴۳ که در اثر گاز خردل لوکوپنیک بودند در باری-ایتالیا بپزدازند.
استان سیراکوز
استان سیراکوز (ایتالیایی:Provincia di Siracusa؛سیسیلی:Pruvincia di Sarausa) یکی از استانهای جزیره سیسیل ایتالیا می‌باشد. پایتخت این استان، شهر سیراکوز است.
مساحت این استان ۲٬۱۰۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن طبق آمارهای سال ۲۰۰۱، ۳۹۶٬۱۶۷ نفر است. سیراکوز با این جمعیت، ۸% از جمعیت سیسیل را در خود جای داده است. این استان از شمال و شمال غرب به استان کاتانیا و از غرب به استان راگوسا می‌رسد.
استان سیراکوز جمعاً دارای ۲۱ شهرستان است که در جدول زیر مهم‌ترین آن‌ها ذکر گردیده:
انبریج
انبریج شرکت نفتی کانادایی است، که در کلگری، آلبرتا مستقر می‌باشد.
فعالیت‌های اقتصادی این کمپانی، از سه بخش تشکیل شده‌است، که شامل: بخش نفت خام، میعانات گازی و احداث خطوط لوله، بخش انتقال و توزیع گاز طبیعی و بخش تولید انرژی‌های تجدیدپذیر.
شرکت انبریج در سال ۱۹۴۹ و با نام شرکت خط لوله آی‌پی‌ال تأسیس شد. مدت کوتاهی پس از کشف اولین میدان بزرگ نفتی در کانادا، که در شهر لودوک آلبرتا قرار داشت، خط لوله اصلی برای انتقال نفت خام از غرب کانادا به پالایشگاه‌های مستقر در شرق این کشور، توسط این شرکت ساخته شد.
در سال ۱۹۹۸ نام کمپانی، از آی‌پی‌ال، به انبریج تغییر یافت. نام انبریج Enbridge ترکیبی از دو واژه "انرژی" و "بریج" «بمعنی: پل» می‌باشد.
تعداد کارکنان شرکت انبریج در حدود ۶٫۰۰۰ نفر است، که در کانادا و ایالات متحده فعالیت می‌نمایند. در اکتبر ۲۰۰۹ فهرست ۱۰۰ شرکت بزرگ کانادا، توسط "مدیاکورپ" اعلام شد، که نام انبریج نیز، در این فهرست قرار داشت.
استان تورین
استان تورین (ایتالیایی:Provincia di Torino؛پیدمونتی:Provincia ëd Turin) استانی در ناحیه پیمونت ایتالیا می‌باشد. پایتخت این استان شهر تورین است.
مساحت این استان ۶،۸۳۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲،۳۰۶،۶۷۶ نفر طبق آمارهای ۳۰ ژوئن ۲۰۱۱ است. ۳۱۵ شهرستان در این استان قرار دارند - بیش تر از هر استان دیگری در ایتالیا. - و با توجه به آمارها ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ پرجمعیت ترین این شهرها عبارتند از:
استان ونیز
استان ونیز (Provincia di Venezia) استانی در ناحیه ونتو واقع در شمال ایتالیا می‌باشد. مرکز این استان شهر ونیز می‌باشد. مساحت این ناحیه ۲٬۴۶۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۶۵٬۰۰۰ نفر طبق آمارهای سال ۲۰۱۲ است. همچنین، این استان دارای ۴۴ شهرستان می‌باشد که مهم‌ترین آنها در سال ۲۰۰۵ عبارت بودند از: