hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
الکترون ظرفیت
در دانش شیمی، الکترون ظرفیت یک الکترون وابسته به الکترون‌های پوسته یا لایه الکترونی یک اتم است و اگر پوستهٔ بیرونی بسته نباشد، این الکترون می‌تواند در ایجاد و تشکیل یک پیوند شیمیایی شرکت کند. در یک پیوند کووالانسی (تک والانسی)، هر دو اتم درگیر در پیوند به منظور تشکیل یک پیوند کووالانسی، هرکدام یک "الکترون ظرفیت" عرضه می‌کنند. رفتار یک عنصر شیمیایی در واکنش‌های شیمیایی با حضور و شمار "الکترون‌های ظرفیت" تعیین می‌شود. خواص شیمیایی هر عنصر را "الکترون‌های ظرفیت" تعیین می‌کند مانند: ویژگی ظرفیت شیمیایی آن - و این‌که آیا ممکن است به دیگر عنصرها بپیوندد یا نه؛ و اگر چنین است، میزان آمادگی و با چند الکترون؟
برای یک عنصر از گروه اصلی، "الکترون ظرفیت"، تنها می‌تواند در بیرون‌ترین قسمت پوستهٔ بیرونی الکترون وجود داشته‌باشد. در یک فلز واسطه، "الکترون ظرفیت" می‌تواند در یک پوستهٔ داخلی نیز قرار داشته‌باشد.
اتمی که "لایه‌های الکترونی ظرفیت" آن بسته باشد؛ (وابسته به آرایش پیکربندی الکترونی s²p⁶)، از نظر شیمیایی تمایلی به پیوند ندارد و نسبت به دیگر اتم‌ها «بی‌اثر» است. اتم‌های دارای یک یا دو "الکترون ظرفیت" اضافی در یک لایهٔ بسته، به دلیل داشتن انرژی نسبتاً کم برای خارج ساختن الکترون‌های اضافی برای ایجاد یون مثبت، بسیار واکنش پذیر هستند. اتمی با کمبود یک یا دو الکترون در یک لایهٔ بسته، به دلیل تمایل آن برای به دست آوردن الکترون‌های از دست رفته و تشکیل یون منفی، یا در غیر این صورت برای به اشتراک گذاشتن الکترون‌های ظرفیتی و تشکیل پیوند کووالانسی، واکنش‌پذیر است.
همانند یک الکترون موجود در پوستهٔ داخلی، یک "الکترون ظرفیت" نیز توانایی جذب یا آزادسازی انرژی به شکل فوتون را دارد. دریافت انرژی اضافی می‌تواند باعث شود تا الکترون به لایهٔ بیرونی‌تری جهش کند. این پدیده به حالت برانگیخته معروف است. در این حالت، اگر الکترون انرژی کافی برای غلبه بر سد بالقوه‌ای که برابر با پتانسیل یونیزاسیون است دریافت کند، الکترون حتی می‌تواند اتم را ترک و آزاد شود و بنابراین، یک یون مثبت را تشکیل دهد. در شرایطی که الکترون انرژی خود را با انتشار یک فوتون از دست می‌دهد، می‌تواند درون یک لایهٔ داخلی که کاملاً اشغال نشده حرکت کند.
سطح انرژی ظرفیت با اعداد کوانتومی اصلی (n = ۱، ۲ ، ۳، ۴ ، ۵ ...) مطابقت داده می‌شوند، یا با حروف الفبا، با حروف مورد استفاده در نماد پرتو ایکس: (K , L، M ، ...)، برچسب زده می‌شوند.
در عناصر دسته ی s الکترون های ظرفیت مساوی تعداد الکترون های زیر لایه s آخرین لایه (n) هست. در عناصر دسته ی p الکترون های ظرفیت مساوی تعداد الکترون های زیر لایه p و s در اخرین لایه اتم(n)هست. در عناصر دسته ی d الکترون های ظرفیت مساوی تعداد الکترون های زیر لایه s آخرین لایه(n) و تعداد الکترون های زیر لایه d لایه قبل(n-1) هست. s(n) + (n-1)d
پیمد
پـِیمُد یا پـِیمُط یکی از روستاهای شهرستان نور مازندران است. این روستا در دهستان میان‌بند بخش مرکزی شهرستان نور واقع شده و ۱۸۴ نفر (۲۷ خانوار) جمعیت دارد.
فعالیت اصلی ساکنین روستا دامداری می‌باشد ولی در گذشته تمامی زمین‌های اطراف روستا مزارع گندم و جو بود. همچنین باغات اطراف روستا دارای درختان گردوی بسیار مرغوبی است.در ابتدای جاده رویان به سمت پیمد واقع شده‌است و یکی از بزرگترین پارکهای جنگلی شمال کشور می‌باشد که به علت دست نخورده بودن و بکر بودن طبیعت آن بسیار چشم‌نواز بوده و هرساله شاهد و پذیرای مهمانان بسیاری می‌باشد.آب پری منطقه‌ای گردشگر پذیر و خوش آب و هوا است که در استان مازندران و در فاصله ۵ کیلومتری شهر نور، نزدیکی شهر رویان و روستای پیمد واقع شده‌است. منطقهٔ آب پری دارای آبشاری به همین نام است. در آب پری درختان با فاصلهٔ کم از یکدیگر قرار دارند و بیشتر مناطق بکر و دست نخورده مانده‌است. این ناحیه همسایه پیمد، کجور و یوش می‌باشد. آبشار آب پری در کنارهٔ جاده قرار گرفته‌است. این آبشار، شباهت چندانی به آبشار ندارد زیرا قسمتی از سنگ‌های کوه در اثر رانش زمین در شیب تند کوه جمع شده‌اند و به علت پایین رفتن سطح آب، آب کمی از لابه‌لای این سنگ‌ها در جریان است. با این حال گردشگران پرشماری در روزهای تعطیل و تعطیلات آخر هفته به این محل می‌آیند. اختلاف درجه حرارت این ناحیه با هوای شهر رویان تقریباً ۱۰ درجه سانتی‌گراد است. درختان جنگلی در مناطق کم ارتفاع‌تر و درختان کاج در نقاط بلندتر دیده می‌شوند.
این جاده در تمامی طول سال یکی از زیباترین جاده های منطقه برای پیاده روی میباشد.در اطراف روستا کوه ۱۹۵۰ متری «سوردار» قرار دارد و جاده‌ای با پیچ و خم‌های فراوان تا این قله بالا می‌رود که برای یک پیاده‌روی خانوادگی مناسب است. وقتی بالای کوه سوردار می‌رسید، دریا در کمترین فاصله زیر پایتان است. این منظره برای هر گردشگری دیدنی و دلفریب است. سکوت زیبا و روستایی این منطقه یکی از ویژگی های این مکان محسوب میشود علاوه بر این ها از اهالی روستا میتوانید شیر و تخم مرغ و ... محلی و ارگانیک تهیه بکنید.
درگاه ملی آمار ایران
فلسفه اخلاق در تفکر غرب
فلسفه اخلاق در تفکر غرب، از دیدگاه السدیر مک‌اینتایر، نام کتابی است نوشته دکتر حمید شهریاری. این کتاب جوایز شانزدهمین دوره کتاب برتر دانشگاهی و بیست و پنجمین کتاب سال در سال ۱۳۸۶ را از آن خود کرده‌است.
کتاب فلسفه اخلاق در تمدن غرب، می‌تواند به عنوان کتابی کمک‌درسی در زمینه فلسفه اخلاق مورد استفاده دانشجویان قرار گیرد و در عین حال فصلهای دوم، چهارم و ششم آن نیز می‌تواند برای درس آشنایی با فلسفه اخلاق در تفکر غرب، در دوره کارشناسی مورد استفاده واقع شود.
۱۱۰۵ (خورشیدی)
۱۱۰۵ هزار و صد وپنجمین سال هجری خورشیدی است.
جام دیویس
جام دیویس عملاً مهم‌ترین تورنومنت تنیس تیمی بین‌المللی مردان جهان است که به صورت سالانه برگزار می‌شود. این مسابقات توسط فدراسیون بین‌المللی تنیس ( ITF ) برگزار می‌شود. فرانسه در سال ۲۰۱۷ موفق شد با شکست بلژیک به مقام قهرمانی دست یابد . این تورنومنت از سوی برگزار کنندگان آن ” جام جهانی تنیس ” خوانده می‌شود و تیم قهرمان لقب قهرمان جهان را دریافت می‌کند.
اولین دوره جام دیویس در سال ۱۹۰۰ توسط دوایت دیویس که خود یک تنیسور بود با مسابقه تیم‌های ایالات متحده آمریکا و بریتانیا برگزار شد و در سال ۲۰۱۶ تعداد کشورهای شرکت کنده در آن به ۱۳۵ کشور رسید.
معادل تورنومنت دیویس برای بخش بانوان Fed Cup است که در سال ۱۹۶۳ پایه گذاری گردید. موفق‌ترین تیم در تاریخ این رقابت‌ها ایالات متحده آمریکا با ۳۲ قهرمانی و ۲۹ نایب قهرمانی و دومین تیم موفق نیز استرالیا با ۲۸ قهرمانی و ۱۹ نایب قهرمانی و همچنین ۴ قهرمانی با تیم واحد استرالیا و نیوزیلند با عنوان استرالازیا بوده‌اند.
گروه اصلی که گروه جهانی نام دارد از شانزده تیم تشکیل شده‌است که سالانه برای کسب جام رقابت میکنند. سایر تیم‌ها در سه منطقه آمریکا، آسیا-اقیانوسیه و اروپا- آفریقا قرار می‌گیرند که هر یک در چهار گروه تشکیل می‌شود و قهرمانان هر گروه به گروه بالاتر صعود می‌کند. ITF کشورهای میزبان را مشخص و مسابقات را مستقیمأ هماهنگ می‌کند.
کانال مانش
تنگه ی انگلیس کانال اینگلیس یا اینگلیش چانئل ، قسمتی از اقیانوس اطلس است که این اقیانوس را به دریای شمال پیوند می‌دهد و در شمال فرانسه و جنوب انگلیس قرار می‌گیرد. طول کانال مانش نزدیک به و عرض آن از در عریض‌ترین نقطه تا در تنگه دوور متغیر است. مساحت کانال مانش در مجموع حدود ۷۵ هزار کیلومترمربع است.
کانال مانش، یکی از پر رفت‌وآمدترین آبراه‌های جهان است و عبور از آن با شناورهای کوچک به‌ویژه در فصل زمستان و آب‌وهوای توفانی، بسیار خطرناک است.
مسعود شناسا
مسعود شناسا (زادهٔ ۲۸ شهریور ۱۳۳۱ در شیراز) موسیقی‌دان، نوازندهٔ سنتور و آهنگساز اهل ایران است.
مسعود شناسا ۲۸ شهریور سال ۱۳۳۱ در شیراز متولد شد. پس از آموختن مقدمات موسیقی، در سال ۱۳۵۱ به دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران وارد شد و تحصیلات عالی موسیقی خود را نزد هنرمندانی همچون: داریوش صفوت و نورعلی برومند (سنتور و ردیف موسیقی ایرانی)، علیرضا مشایخی و احمد پژمان (آهنگسازی)، لوست مارتیروسیان (پیانو)، فرشاد سنجری (ساز آرایی) و هرمز فرهت پی گرفت. او در سال ۱۳۵۵ با درجهٔ لیسانس از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. پس از آن نیز مدتی نزد محمدتقی مسعودیه فراگیری آهنگسازی ادامه داد.
وی از سال ۱۳۵۲ تا اواخر دههٔ ۱۳۶۰ به تدریس سنتور در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی اشتغال داشت و از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۸ مدرس کارگاه موسیقی رادیو و تلویزیون ملی (به سرپرستی سعید خدیری) بود. مدتی نیز در گروه موسیقی دانشگاه آزاد، دانشگاه هنر و دانشگاه علم و فرهنگ به تدریس پرداخت.
شناسا در سال ۱۳۷۰ به اتفاق مهدی آذرسینا، محمد اخوان و سپس همراه با محمدرضا شجریان، شهرام ناظری، داریوش پیرنیاکان، سعید فرج پوری، محمد فیروزی، جلیل عندلیبی کنسرت‌هایی در داخل و خارج از کشور به اجرا درآورد.
در سال ۱۳۹۲ مدرک درجه یک هنری به او اعطاء شد. در اردیبهشت ۱۳۹۶ در مراسم نکوداشت سرآمدان ادب و هنر استان فارس که توسط بنیاد نخبگان فارس برگزار شد، از مسعود شناسا تقدیر به عمل آمد.
نرمه‌چسبک
نَرمه‌چَسبَک (Forsskaolea) سرده‌ای از گیاهان است از خانواده گزنگان (Urticaceae).
این جنس در ایران یک گونه گیاه علفی یک‌ساله تا چندساله دارد که نام علمی آن Forsskaolea tenacissima می‌باشد.
کرف (گیاه)
کَرَف، چماز یا سرخس عقابی گیاهی است که تقریباً در سراسر جهان می‌روید.
این جنس در ایران سه گونه سرخس دارد که معمولاً در مناطق تخریب‌یافته جنگلی شمال می‌روید.
۱۲۸۶ (میلادی)
۱۲۸۶ (میلادی) هزار ودویست و هشتاد و ششمین سال تقویم میلادی است.
۱۱۷۴ (میلادی)
۱۱۷۴ (خورشیدی) هزار و صد و هفتاد و چهارمین سال تقویم  خورشیدی است. در این سال آقا محمدخان قاجار تاج گذاری نمود و تهران رو بعنوان پایتخت برگزید.
بلندمازو
بُلَندمازو، سیاه مازو درختی است برگ‌ریز از تیره بلوط‌ها که بومی جنگل‌های شمال ایران و قفقاز است. این درخت از انواع دیگر تیره بلوط فراوانتر است و وسعت زیادی از جنگلهای شمال ایران را فراگرفته‌است و به‌طور کلی در سراسر جنگلهای شمال ایران موجود است و تا ارتفاعات زیادی هم در جنگلها بالا می‌رود. در شمال ایران با نام‌های مازومیری، موزی، سیاه‌مازو، اشپر و پالوت نیز شناخته می‌شود.
درخت بلندمازو ویژه جنگل‌های قفقاز و خزری و در جنگل‌های شمال ایران از جلگه‌های ساحلی تا ارتفاعات بالایی و از جنگل‌های هیرکانی ، مازندران (بین ساری و بهشهر، کُجُور، بین زانُوس و کینْچ، بین کینْچ و دشتِ نظیر، بین گَدُوک و عباس‌آباد، شرق چالوس، نوشهر، نکا، کره سنگ، بین بابلسر و نوشهر)، گلی‌داغ، گلستان و گردنه چناران تا آستارای گیلان پراکنده هستند.
جنگل‌های بلند مازو، پس از راشستان‌ها، باارزش‌ترین تیپ جنگلی شمال ایران به‌شمار می‌آیند و به دلیل مصارف مختلف صنعتی و سنتی، از دیرباز به‌شدت بهره‌برداری شده‌است.
بنابر آمار سازمان جنگل‌ها و مراتع در سال ۱۳۶۵، بلند مازو ۸٫۵ درصد حجم جنگل‌های شمال را تشکیل می‌داد که این مقدار در سال ۱۳۷۵ به ۸ درصد کاهش یافت.
در گرگان بلندمازو مناطق وسیعی را پوشانده‌است ولی در غرب گیلان به علت اسیدی بودن خاک، تعداد این درختان کمتر است.
بلندای این درخت به ۳۵ متر می‌رسد و قطر تنه آن ۲٫۵ متر می‌شود. برگ‌های آن ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتر درازا و ۳ تا ۵ سانتی‌متر پهنا دارند. میوه‌های آن با باد گرده‌افشانی می‌شوند.
میوه‌های بلندمازو بسیار تلخ‌اند ولی جیجاق‌ها و کبوترها و سنجاب‌ها آن‌ها را می‌خورند.
پوست تنه درخت بلندمازو و حتی برگ آن دارای مقدار زیادی «تانن» است که مقدار آن در ۸ تا ۲۵ سالگی به ۱۶ درصد می‌رسد. چوب این درخت، سخت و نفوذناپذیراست و برای تهیه تخته بشکه و در مصارف روستایی برای ساخت در و پنجره، ستون و تیر ساختمان به کار می‌رود. تانن بلندمازو در چرم‌سازی نیز کاربرد دارد و در قدیم و در هنگام قحطی، ساکنان مناطق کوهستانی ایران از بذر این درخت نوعی نان درست می‌کردند.
سیواس
سیواس (لاتین و یونانی: "Sebastia", "Sebastea", "Sebasteia", "Sebaste", Σεβάστεια, Σεβαστή, , )" یکی از شهرهای ترکیه و مرکز استان سیواس آن کشور است.
این شهر در قدیم و در زبان‌های یونانی و لاتین سباستئا نام داشت.
سلطان علاءالدین کیقباد شهر سیواس را در ساحل قزل ایرماق تجدید بنا کرد و ساختمان‌های جدید آن‌را از سنگ تراشیده ساخت. حمدالله مستوفی گوید:《... هوایش سرد است حاصلش غله، میوه و پنبه باشد》. ابن بطوطه آن‌را بزرگ‌ترین شهر سلطان عراق می‌داند و گوید منزل امراء و عمال سلطان در آنجاست، شهریست با عمارات نیکو و کوچه‌های گشاد و بازارهای پرجمعیت و خانه‌ای در آنجاست مانند مدرسه موسوم به دارالسیاده.
اوتوگی زوشی
اوتوگی زوشی به مجموعه‌ای از حدود ۳۵۰ حکایت کوتاه ژاپنی گفته می‌شود که بیشترشان در دوره موروماچی (۱۳۲۹ - ۱۵۷۳ میلادی) نگاشته شده‌اند. این داستان‌های کوتاه که نویسندگانشان ناشناس هستند، یکی از مشهورترین ژانرهای ادبی ژاپن در قرون وسطی به شمار می‌روند.
نورثروپ
نورثروپ شرکت هوافضای آمریکایی بود، که در سال ۱۹۲۷ میلادی، توسط جک نورثروپ تأسیس شد. این شرکت دارای تخصص در زمینه طراحی و ساخت هواپیماهای رهگیر، پهپادها و موشک‌های کروز بود.
شرکت نورثروپ در سال ۱۹۹۴ با شرکت گرومن ادغام گردید، که در پی آن نورثروپ گرومن تشکیل شد. مشهورترین محصول شرکت نورثروپ بال‌دیس می‌باشد؛ گرچه تعداد کمی از بال‌دیس‌های تولید شده توسط این شرکت وارد خدمت گردیده‌اند. از محصولات شناخته شده توسط نورثروپ می‌توان به: نورثروپ اف-۲۰ تایگرشارک، نورثروپ وای‌اف-۱۷، نورثروپ وای‌اف-۲۳، نورثروپ ایکس-۴ بنتم و نورثروپ وای‌ای-۹ اشاره کرد.
فهرست جشنواره‌ها در ایران
در زیر فهرستی از جشنواره‌ها در ایران آمده‌است. ایران دارای مردمی از اقوام گوناگون است که خود را دارای هویت ایرانی می‌دانند و تاکنون جشن‌های ملی ایران را پاس داشته‌اند. اعیاد و سوگواری‌های اسلامی نیز در این کشور بسیار رایج است. پس از انقلاب ۱۳۵۷، این مراسم‌ها شکلی مجلل به خود گرفت و هویت اسلامی، توسط حکومت جدید، پشتیبانی شد. جشن سال نوی ایرانی، نوروز، از سوی یونسکو به عنوان میراث فرهنگی و معنوی بشریت ثبت شده‌است و مجمع عمومی سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامه‌ای، ۲۱ مارس، برابر با اول بهار را به عنوان روز جهانی نوروز به رسمیت شناخته‌است. این آیین باستانی ایرانی، توسط پیروان دین‌های گوناگون و در کشورهای دیگر نیز جشن گرفته می‌شود. این جشن به عنوان مهم‌ترین تعطیلات ایران شناخته می‌شود و از چهارشنبهٔ آخر سال که چهارشنبه‌سوری در آن برگزار می‌شود، آغاز شده و با تعطیلات یک هفته‌ای، به روز سیزدهم سال جدید می‌رسد که سیزده‌به‌در نام دارد و در آن، مردم به پیک‌نیک می‌روند. جشن تیرگان، مهرگان، سپندارمذگان، سده، امرداد و شب یلدا از بازماندگان آداب و رسوم ایرانی هستند که هنوز در این کشور زنده‌اند.
پاره‌ای از مهمترین جشن‌های زردتشتیان ایران:
ابوالقاسم سحاب
ابوالقاسم سحاب (زاده ۱۲۶۶ فم تفرش - درگذشته ۱۳۳۵ تهران)، پژوهشگر برجسته علوم انسانی در ایران بود.
در ۱۹ فروردین سال ۱۲۶۶ شمسی در یک خانواده دهقانی در قریه فم تفرش متولد شد. در سه سالگی به مکتب‌خانه آخوند ملاحسین شاهمیری رفت و با استعداد شگرفی که داشت در مدت کوتاهی دروس مقدماتی را فرا گرفت. سپس در محضر دیگر علمای تفرش امامی و سید علی اکبر سجادی به فراگرفتن فقه و اصول و زبان‌های عربی و فرانسه اهتمام کرد. او خطی خوش و طبعی روان داشت. با کمک رجال تفرش دبیر لشکر و سناء الدوله در صدسال پیش مدرسه‌ای دخترانه در تفرش تأسیس کرد. در ۲۰ سالگی با دخترخاله‌اش ازدواج کرد.
در سال ۱۲۹۰ با انتقال به تهران و ادامه تحصیل موفق به تدریس در مدرسه آلیانس گردید. ابوالقاسم سحاب که شغل معلمی را برگزیده بود به کار تدریس و پژوهش ادامه داد و به استخدام وزارت معارف درآمد. در ۱۲۹۹ به تقاضای شیخ جلال نهاوندی به ریاست معارف ثلاث (ملایر و نهاوند و تویسرکان) برگزیده شد.
پس از بازگشت از نهاوند در دانشسرای عالی و مدارس بزرگ تهران مشغول بکار شد. این دوره از زندگانی سحاب بیشتر صرف مطالعه و تألیف آثار ارزشمند وی شد. معاشرت با فرهیحتگان آن زمان از جمله محمدتقی فخر داعی گیلانی ، علی اکبر دهخدا، امیر رضوانی ، محمود حسابی، محیط طباطبایی و دیگران موجب شکوفایی بیشتر او شد و ضمن آغاز فعالیت‌های مطبوعاتی با نگارش مقالات و اشعار برای نشریات داخل و خارج کشور آثار ارزشمندی از خود برجای گذاشت.
سحاب به زبانهای عربی، فرانسه، انگلیسی و آلمانی آشنائی داشت و در اواخر عمر به یادگیری زبان روسی نزد فاطمه سیاح پرداخت. ترجمه‌های مقالات و کتب از زبانهای مختلف به فارسی نشان از تسلط وی به زبانهای بیگانه دارد.
از وی بیش از ۷۲ عنوان کتاب که برخی از آن‌ها در چند مجلد تألیف شده باقی مانده‌است. از جمله این آثار:
وی در ۲۱ دیماه ۱۳۳۵ شمسی در تهران فوت کرد و پیکرش را در صحن حرم معصومه در قم به خاک سپردند. از جمله کارهای بزرگ او تأسیس مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب در سال ۱۳۱۵ شمسی با همکاری فرزندش عباس سحاب بود که اکنون با مدیریت محمدرضا سحاب (نسل سوم خاندان سحاب) و کمک همسر و فرزندانش اداره می‌شود و فعالیت گسترده‌ای در زمینه تهیه نقشه‌ها و انتشارات تاریخ و جغرافیا برعهده دارد.
معیار رز
معیار رز یا گاهی مدل رز نام یک مدل علمی است که امروزه در فیزیک پزشکی و پردازش سیگنال کاربردهای مهمی دارد. این مدل در باب ادراک بینایی انسان و تجهیزات بصری می‌باشد، و یک مدل احتمالاتی از میزان کمینهٔ لازم برای آشکارسازی با کنتراست پایین می‌باشد.
معیار رز به افتخار پایه‌گذار آن آلبرت رز نامگذاری گردیده که در دههٔ ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ پژوهشهایی در این زمینه در شرکت آر سی ای انجام داد. او به‌دنبال پیدا کردن یک رابطه معقول و فرمال بندی شده بین کنتراست، رزولوشن، و نویز بود. آلبرت رز تحقیقات خود را بر اساس پژوهشهایی انجام داد که در جنگ جهانی دوم توسط ریچارد بلک‌ول برای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا انجام داده بود. بر اساس داده‌های بدست آمده از آزمایش‌های بلکول، رز نشان داد که برای مشخص سازی یک شی به‌طور بصری به میزان قابل اعتمادی، بایستی نسبت سیگنال به نویز یک سیستم از ۵ بالاتر (اغلب بین ۵–۷) باشد.
اگر Φ تعداد فوتون‌ها بر واحد سطح، A سطح دریافت کنندهٔ فوتون‌ها، C کنتراست سیگنال، و k نیز نسبت سیگنال به نویز سیستم بصری باشد، آنگاه معیار رز را می‌توان به صورت زیر بیان کرد:
"k = CΦA" به این رابطه، معادلهٔ رز گویند. آلبرت رز بر پایهٔ آزمایش‌های بلک ول نشان داد که شرط لازمهٔ دیده شدن یک شی کم کنتراست توسط چشم انسان، این است که مقدار k (به‌طور تجربی) بین ۵ تا ۷ باشد.
استیوی واندر
استیوی واندر با نام اصلی استیولَند هاردِوی جودکینز (Stevland Hardaway Judkins) (زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۵۰ در سگینا، میشیگان) خواننده، ترانه‌سرا، نوازنده و تهیه‌کنندهٔ موسیقی آمریکایی است.او از سال ۲۰۰۹ سفیر صلح سازمان ملل در موضوع افراد دارای معلولیت است.
واندر که در کودکی، به کودک خارق‌العاده مشهور شده و در بزرگسالی یکی از پرافتخارترین موسیقی‌دانان پاپ در نیمهٔ دوم قرن بیستم به‌شمار رفته است، تا به امروز ۲۲ جایزهٔ گرمی، یک جایزهٔ یک عمر دستاورد گرمی و یک اسکار بهترین ترانه را دریافت کرده و بیش از ۳۰ ترانه راه یافته به جمع ده ترانه برتر روز داشته‌است.
او در سال ۱۹۸۹ به تالار مشاهیر راک اند رول و قبل از آن در سال ۱۹۸۳ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایان راه یافت. واندر همچنین در سال ۱۹۹۹ موفق به دریافت جایزهٔ موسیقی پولار شد که باب دیلن و ری چارلز به‌ترتیب برندگان این جایزه در سال‌های قبل و بعد از او هستند.
استیوی واندر که نابینا زاده شده‌است از ۱۲ سالگی کارهایش با برچسب شرکت «موتاون رکوردز» منتشر شده و این همکاری تا به امروز همچنان ادامه دارد. او تا به‌حال ۱۰ آهنگ به عنوان شماره ۱ پرفروش‌ترین‌های موسیقی پاپ و ۲۰ آهنگ به عنوان شماره ۱ پرفروش‌ترین‌های آراندبی در آمریکا داشته‌است.
او همچنین در سال ۱۹۸۷ در ترانه فقط دوستان خوب از آلبوم بد و در کنسرت تور جهانی بد استرالیا ۲۸ نوامبر ۱۹۸۷ با خواننده مشهور سلطان پاپ مایکل جکسون همخوانی داشته است.
در مجموع بیش از ۱۵۰ میلیون نسخه از آثار استیوی واندر تا به‌امروز به‌فروش رسیده‌است.
گزیده‌ای از ترانه‌های استیوی واندر:
مانش
مانش پنجاهمین شهرستان فرانسه است. شهرستان مانش در شمال غربی فرانسه در ناحیه نرماندی و در در ساحل کانال مانش قرار دارد. جمعیت آن در سال ۱۹۹۹ حدود ۴۸۱ هزار نفر و مساحت آن ۵۹۳۸ کیلومتر مربع و مرکز آن سن لو است.
شبه‌جزیره کوتانس بخشی از مانش است و این منطقه از جنوب تا جنگل نورمن ادامه می‌یابد. اورانش، سن پروف و کوتانس دیگر شهرهای مهم آن هستند.
مانش یک منطقه پررونق از نظر کشاورزی و دامپروری است. علاوه بر این صنایع بافندگی، ذوب فلزات، صنایع غذائی، تولید وسایل برقی و در شهر شربورگ نیز کشتی‌سازی موجود است.
نام این منطقه از کانال مانش گرفته شده‌است.
ارغون‌خان
ارغون خان () چهارمین فرمانروای امپراتوری ایلخانی مغول در ایران بوده است. او پسر اباقا خان و برادر زاده سلطان احمد تگودار بود. در دوران ارغون خان روابط خارجی بین او و سایر کشورهای مهم شرق و غرب برقرار بود و هیچ جنگ بزرگی نیز بین ایلخانان و کشورهای دیگر رخ نداد. ارغون خان مانند ایلخانان قبلی احترام زیادی برای قوبلای خان قایل بود و او را نسبت به خویشتن آقا و بزرگ می‌شناخت.
همسران
پسران
دختران
گل دیواری
گل‌دیواری یک مجموعه مانگا ژاپنی به نویسندگی توموکو هایاکاوا که از سال ۲۰۰۰ تاکنون در حال چاپ است. این سری مانگا توسط شرکت نیپون انیمیشن تبدیل به یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۲۵ قسمتی گردید که از ۳ اکتبر ۲۰۰۶ در شبکه تی‌وی توکیو شروع شده و تا ۲۷ مارس ۲۰۰۷ ادامه داشت. نام دیگر این مجموعه تکامل کامل دخترانه است.
کنعان (فیلم)
کنعان عنوان فیلمی سینمایی ساخته مانی حقیقی و نویسندگی اصغر فرهادی و مانی حقیقی محصول سال ۱۳۸۶ ایران است. داستان فیلم روایتگر بخشی از زندگی مینا (ترانه علیدوستی) و مرتضی (محمدرضا فروتن) را در شرایط سخت و آستانه طلاق است.
مینا که زمانی دانشجوی مرتضی بوده، پس از ده سال زندگی مشترک با وی، تصمیم می‌گیرد از او جدا شود و برای ادامه تحصیل به کانادا برود، اما مرتضی که از این تصمیم ناخرسند است، تمام تلاش خود را معطوف منصرف کردن او از تصمیمش می‌کند، تا اینکه روزی متوجه می‌شود مینا موضوع طلاقشان را با عزیز، مادر بیمار مرتضی، در میان گذاشته است. مرتضی نیز از شرایط پیش آمده استفاده می‌کند و ...
کونامی
کونامی شرکت خوشه‌ای ژاپنی توسعه‌دهنده گونه‌های بی‌شماری اسباب‌بازی، کارت تجاری، انیمه، توکوساتسو، دستگاه‌های قمار و آرکید همچنین توسعه‌دهنده و ناشر بازی‌های ویدئویی می‌باشد. این شرکت همچنین در زمینهٔ باشگاه‌های سلامتی و آمادگی جسمانی در ژاپن فعالیت می‌کند.
"کونامی" به سبب خلق مجموعه بازی‌های ویدئویی از جمله "متال گیر سالید"، "سایلنت هیل"، "کسلوانیا" و "فوتبال تکاملی حرفه‌ای" شناخته شده‌است. این هلدینگ در مارس سال ۱۹۶۹ به عنوان تعمیر و اجاره دهنده دستگاه جوک‌باکس جهت پخش موسیقی در تویوناکا، اوساکا تأسیس شد. نام "کونامی" از به هم پیوستن نام‌های کا گِماسا کوزوکی (رئیس هیئت مدیره)، یوشینوبو ناکاما، تاتوسومی ئاساکو (در نظریه دیگری هیرو ماتسودا و شوکیچی ایشیهارا).
سده ۱۴ (خورشیدی)
سده چهاردهم (۱۴) هجری خورشیدی، سده‌ای است که از ۱ فروردین سال ۱۳۰۱ هجری خورشیدی آغاز گردیده و در ۲۹ اسفند سال ۱۴۰۰ هجری خورشیدی پایان می‌یابد.  جنگ ایران و عراق و انقلاب ۱۳۵۷ ایران از مهمترین رویدادهای سده چهارده خورشیدی بود و در طول این سده در ایران دودمان قاجار، دودمان پهلوی و نظام جمهوری اسلامی ایران در راس کار بودند.
۱۰۷۷ (خورشیدی)
۱۰۷۷ هزار و هفتاد و هفتمین سال هجری خورشیدی است.
۱۰۶۷ (خورشیدی)
۱۰۶۷ هزار و شصت و هفتمین سال هجری خورشیدی است.
(درگذشت: ۱۱۲۶)، در قوچان خراسان
۱۱۲۷ (خورشیدی)
۱۱۲۷ هزار و صد و بیست وهفتمین سال هجری خورشیدی است.
منوچهر احترامی
منوچهر احترامی (تولد ۱۶ تیر ۱۳۲۰ تهران – مرگ ۲۳ بهمن ۱۳۸۷ تهران) طنزپرداز از قدیمی‌ترین نویسندگان ادبیات کودک و نوجوان بود، که مجموعهٔ کارهای «حسنی نگو یه دسته‌گل» او از دههٔ ۶۰ تا امروز، با مجموع تیراژ چندمیلیونی همچنان یکی از محبوب‌ترین کتاب‌های کودکان به‌شمار می‌رود.
احترامی در مدارس مروی و دارالفنون دوران تحصیل را طی کرد و از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. وی سال‌ها به عنوان طنزنویس با نشریات مختلف همکاری داشت و طی چند سال گذشته اغلب آثارش را در مجله گل‌آقا به مدیریت کیومرث صابری فومنی (گل آقا) چاپ می‌کرد. وی طنزنویسی را به‌طور جدی از سال ۱۳۳۷ با مجله توفیق آغاز کرد و با مطبوعات دیگر و نیز رادیو و تلویزیون هم همکاری داشت. امضاهای مستعاری همچون «م. پسرخاله» و «الف ـ اینکاره» از امضاهای اوست.
احترامی مجموعه‌ای از این آثار را درکتاب «جامع الحکایات» منتشر کرد و چاپ بخشی از داستان‌های طنزش را در مجموعه «بچه‌ها، من هم بازی» تدارک دید. منوچهر احترامی در دوران حیاتش بیش از پنجاه عنوان کتاب برای کودکان نوشته و منتشر کرد که «حسنی نگو یه دسته گل»، «خروس نگو یه ساعت»، «خرس وکوزه عسل» و «دزده و مرغ فلفلی» از آن جمله‌اند. وی کارمند و بازنشسته مرکز آمار ایران بود. وی در روز چهارشنبه، ۲۳ بهمن ۱۳۸۷ بر اثر نارسایی قلبی، در یکی از بیمارستان‌های تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
صفحه ۱۵ شماره ۴۹۸ روزنامه تهران امروز
گنبدوار هکاته
گُنبَدوار هِکاته (Hecates Tholus) یک آتشفشان بر سطح کره مریخ است که در نیم‌کره شمالی این سیاره واقع شده‌است.
مأموریت مارس اکسپرس بنگاه فضایی اروپایی نشان داده‌است که ۳۵۰ میلیون سال پیش در این مکان انفجار آتشفشانی بزرگی رخ داده‌است. این انفجار یک کاسه آتشفشانی به قطر ۱۰ کیلومتر پدید آورده‌است. دانشمندان گمان می‌کنند که نهشته‌های یخچالی بعدها بخشی از این کاسه و یک فرونشست مجاور را پر کرده‌اند. این امر در حدود ۵ تا ۲۰ میلیون سال پیش رخ داده‌است.
نمودارهای آب‌وهوایی نشان می‌دهد که امروزه یخ بر روی گنبدوار هکاته وضعیت پایداری ندارد و این نشان‌دهنده دگرگونی‌های آب‌وهوایی از زمانی است که یخچال‌های طبیعی فعال بودند.
کانال‌های مارپیچی نیز بر روی گنبدوار هکاته دیده می‌شوند که به نظر می‌آید در اثر جریانات مواد گداخته ایجاد شده باشند.
دکتر عباس کنگی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی شاهرود و پژوهشگر ایرانی زمین‌شناسی سیاره‌ای، در سال ۲۰۰۷ میلادی با بررسی داده‌های فضاپیمای مارس اکسپرس ناسا از گنبدوار هکاته، توانست یک پدیده گِل‌فشان به‌جامانده از فعالیت‌های آتشفشانی در سطح سیاره مریخ کشف کند.
این که احتمالاً نخستین گزارش علمی از وجود گل فشان در سطح سیاره بهرام است، در قالب مقاله‌ای در شماره ماه مه ۲۰۰۷ مجله علمی فرهنگستان بین‌المللی کیهان‌نوردی ارائه شده‌است.
Huber et al., Ernst (۱۷ March ۲۰۰۵). «Discovery of a flank caldera and very young glacial activity at Hecates Tholus». Nature ۴۳۴: ۳۵۶–۳۶۱.
جزایر مانش
جزیره‌های مانش جزایری متعلق به بریتانیا در کانال مانش است که در ۱۶ تا ۴۸ کیلومتری ساحل فرانسه و حدود ۱۳۰ کیلومتری جنوب انگلیس قرار دارد. مساحت این جزایر ۱۹۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۵۶ هزار نفر برآورد شده‌است.
چهار جزیره جرزی، گرنزی، آلدرنی و سارک مهمترین جزایر آن هستند و کل جزایر به دو منطقه جرزی و گرنزی تقسیم شده و هر یک قانون اساسی خاص خود را دارند و با حقوق عرفی محلی اداره می‌شوند. این منطقه به پرورش گاو معروف است.
این جزایر در فرانسوی جزایر انگلو-نورماندی یا جزایر مانش نامیده می‌شوند.
این جزایر در گذشته بخشی از دوک‌نشین نورماندی بود و با تسلیم انگلیس در جنگ سال ۱۰۶۶ جزو پادشاهی بریتانیا شدند. فرانسوی‌ها مدعی مالکیت چند خرده‌جزیرهٔ غیرمسکونی جرزی بودند و اختلاف دو کشور در ابتدای سده بیستم میلادی با فراهم شدن امکان بهره‌برداری از ذخایر غنی فلات قاره دریای مانش اوج گرفت. چرا که مالکیت جزایر تأثیر مهمی بر محدوده فلات قاره دو کشور می‌گذاشت. در نهایت دیوان بین‌المللی دادگستری در سال ۱۹۵۳ حاکمیت جرزی بر این جزایر را تثبیت کرد.
این جزایر در سال ۱۹۴۰ تنها بخش بریتانیا بودند که در جنگ جهانی دوم توسط قوای آلمانی اشغال شدند.
مردم این جزیره بیشتر از نسل نورمن‌ها هستند. به‌جز جزیره الدرنی که اکثریت ساکنان آن انگلیسی هستند. آب‌وهوای مطبوع و مالیاتهای پائین موجب شده که در سال‌های اخیر مردم بسیاری از ناحیه برتانی فرانسه به این جزایر مهاجرت کنند.
زبان‌های فرانسوی و انگلیسی هر دو صحبت می‌شوند و گویش و فرهنگ نورمنی نیز هنوز در این منطقه باقی است.
تردید (فیلم ۱۳۸۷)
تردید عنوان فیلمی سینمایی به کارگردانی واروژ کریم‌مسیحی محصول سال ۱۳۸۷ ایران است. این فیلم جایزه سیمرغ بلورین بهترین فیلم بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر را به‌دست‌آورد. "تردید" دومین ساخته کریم‌مسیحی پس از گذشت ۱۸ سال از ساخت نخستین فیلم او "پرده آخر" است.
فیلمنامه تردید بر پایه نمایشنامه "هملت" اثر ویلیام شکسپیر نوشته شده‌است و روایتگر داستان پسری به نام سیاوش است که پس از مرگ پدرش، عموی او اختیار ثروت خانوادگی را به دست می‌گیرد. سیاوش عاشق دخترعمه‌اش مهتاب است. پس از گذشت مدت کوتاهی از مرگ پدر، او از ازدواج قریب‌الوقوع عمو با مادرش باخبر می‌شود. سیاوش طی ماجراهایی می‌فهمد که پدرش کشته شده‌است.
بهرام بیضایی گفت: «همان میزان گرما، پُختگی، تحّرک، دقّت، نکته‌بینی، نیرو، سلیقه و مهّم‌تر از همه استقلالِ سَبک که هجده سال پیش تماشاگرانِ "پردهٔ آخر" از آن شگفت‌زده شدند را افزون بر تجربه گذر از این هجده سال، در "تردید" می‌توان دید. تسلّطِ مطلق بر چینشِ عناصر و پردازشِ حرکت‌ها، گُسترشِ مضمونِ هر صحنه، دقّت بر جزئیاتِ هر قاب و خودِ قاب‌بندی که همه برای تدوینی ویژه اندیشیده شده‌اند.»
مارک برنت، شکسپیرشناس ایرلندی و فیلم‌شناس، در پاییز ۱۳۹۳ دربارهٔ این فیلم در دانشگاه تهران در حضور اندیشمند برجسته و شکسپیرشناس بزرگ آمریکایی استیون گرینبلت سخن گفت. استیون گرینبلت علاقه‌مندی خود را برای تماشای این فیلم ابراز کرد.
مسجد امام سجاد (تهران)
مسجد امام‌سجاد، مسجدی در شهر تهران است که نبش خیابان فخررازی قرار دارد. مساحت آن در حدود ۶۲۰ متر می‌باشد.
در سال ۱۳۲۳ کار ساخت این مسجد آغاز شد و در سال ۱۳۲۶ به پایان رسیده و گشایش یافت. با این حال کل ساختمان مسجد در سال ۱۳۴۲ به انجام رسید. علی آشتیانی ناظر این بنا و طراح آن حسین لرزاده بودند. معمار و ناظر ساخت آن حسین علی ایزدمهر و کار کاشی‌کاری آن برعهدهٔ محمد گودرزیان بوده‌است.
در دو بخش بنا در خیابان‌های جمهوری و فخررازی، این ساختمان دارای دو کتیبهٔ سنگی به خط نستعلیق است که در کتیبهٔ خیابان اصلی، ویژگی‌های ساختمان حک شده و در کتیبهٔ دیگر شعری به نام سجاد در وصف مسجد آمده‌است.
این مسجد، گنبدی آجری با ساقهٔ کاشی‌کاری شده دارد و ستون‌های سنگی داخل بنا و دیوارها، آجری و کاشی‌کاری شده‌است‌.
مسجد امام سجاد ارتش این مسجد در محله ازگل تهران واقع شده‌است . سال تأسیس این مسجد هزار و سیصد و نود پنج است . این مسجد به همت رئیس ساحفاجا امیر سرتیپ دکترحبیبیان احداث و دومین مسجد دارای فرش یکپارچه در تهران است کاشی کاری این مسجد دو سال به طول انجامیده است . هم‌اکنون حجت الاسلام قیومی امامت این مسجد را بر عهده دارد.
حزب برادران
حزب برادران، از تشکل‌های سیاسی-مذهبی تأسیس شده در دهه ۱۰ شمسی توسط سید نورالدین حسینی الهاشمی (شیرازی). هدف از تأسیس آن تبدیل اسلام هئیتی و سنتی به اسلام زنده و سیاسی بوده‌است.
طرح اولیه این حزب در سال ۱۳۱۳ ش، زمانی که هیچ‌کس قدرت تشکیل مجمع و حزب را نداشت توسط سید نورالدین ریخته شد و به صورت محرمانه در همان دورهٔ رضاخان توسعه یافت. پس از ۱۳۲۰ فعالیت آن گسترش و نمود زیادتری پیدا کرد و پس از ۱۳۲۴ آشکارا به فعالیت پرداخت. با استفاده از تشکل‌های فرعی و هیئت های مذهبی گسترش زیادی یافت.
آیین برادری، نشریه رسمی این حزب بوده‌است. همچنین مهرایزد به صاحب امتیازی سید محمدرضا حسینی الهاشمی، از نشریات اصلی آن بوده‌است. سردار حکمت و قوام شیرازی نمایندگان مورد حمایت این حزب در انتخابات مجلس شورای ملی در دوره‌های مختلف بودند.
ادبیات پرو
در تاریخ ادبیات پرو، سنت شفاهی مردم بومی و منابع فنی نگارش (همراه با اسپانیایی‌ها) یکدیگر را تحت پوشش قرار می‌دهند. از ابتدا، این امر میسر بود که واقعیات متفاوت و پیچیده فرهنگی را گردآوری و بیان نمود که فوراً پس از فتح وارد یک درگیری و برخورد می‌شدند.
ادبیات کوئچوا و زبان آیمارا به روش شفاهی انتقال یافته‌است. این ادبیات با رسوم مذهبی، کشاورزی، صمیمانه، جشن یا تدفین رابطه نزدیک دارد. این ویژگیها به اشکال خاصی از شعر یا نثر تبدیل می‌شود، چرا که آن در اولین سرگذشت‌های تاریخی از اینکا گارسیلاسو دلاوگا (شرح وقایع) یا فلیپه گوآمان د آیالا (سرگذشت جدید حکومت خوب) و در تمایز بین یاراوی| یاراوی‌ها و شعر وطنخواهانه و رمانتیک قابل مشاهده‌است. یکی از جالبترین نمادهای آن در اینجا ماریانو ملگار بوده‌است.
سپس، سلطه گری طبقه اقلیت حاکم کریول در جامعه پرو از کنارگذاشتن اشکال بومی به نفع انواع اروپایی آن بهره می‌جستند. بعدها سبک نئوکلاسیکها بپا خواستند همچون مانوئل آسنسیو وای سگورا و فلیپه پاردو وای آلیاگا. آنها خود را تقریباً تا اواخر قرن نوزدهم پابرجا نگه داشتند. در این زمان، جریان رمانتیک با بهره از آثار کارلس آگوستو سالاوری و خوزه آرنالدو مارکوئز و بین دیگران عرضه شد. بحران عمومی حاصل از جنگ پاسیفیک جای خود را به سبک مدرنیسم داد. بهترین نمادهای آن خوزه سانتوس چوکانو و خوزه ماریا اگورن بودند. پس از آنها، جریان آوانت- گاردیسم به شدت توسط مجلات منتشر شد: مجله کلوئیونیدا و مجله آمائوتا. مجله آمائوتا در سال ۱۹۲۶ توسط خوزه کارلوس ماریاتگو پایه‌گذاری شد. بین همکاران وی چزار والجو بود. ضمناً جریان بومی در شعر به مدد لوئیز فابیو گازمار دوباره متولد شد. نویسندگان پیشگام در طرح‌های مختلف شعرغنایی پراکنده شدند، افرادی همچون خاویر آبریل، آلبرتو هیدالگو، سباستین سالازار بوندی، کارلوس گرمیان بلی، و سایرین. آنها حوزه‌های جدید و متضاد بیانی را می‌گشودند.
در قرن نوزدهم، نثر در پرو از جریان ستنگرایانه: مانوئل آسنسیو سگورا و ریکاردو پالما، به ادبیات جریان مدرنیسم: مانوئل گنزالس پرادا و خوزه سانتوس چوکانو جابجا شد. در قرن ۲۰ ام| قرن بیستم، نثر بومی به لحظات شکوفائی خود با (آثار) سیرو آلجریا و خوزه ماریا آگوداس، سباستین سالازار بوندی، مانوئل اسکروزا و خولیو رمین ریبردو رسید. بدون ترک رویکرد واقعیتگرایانه، ماریو وارگاس لیوزا به آن رسید. برخی از مشهورترین نامهای (عرصه) شعر عبارتند از امیلیو آدولفو وستفالن، خورخه ادواردو آیلسون، کارلوس ژرمن بلی، آنتونیو سیسنروس، واشینگتن دلگادو، مارکو مارتوس، و در ادبیات روایی: میگوئل گوتیرز، جورجیو مارتینز، آلونسو کوئتو، گولرمونانیو د گوسمین، بین دیگر افراد هستند.
تولید هنری پیش از حکومت اسپانیایی، به ویژه هنری که در دوران امپراتوری اینکان تولید شده باشد، تا حد زیادی ناشناخته است. تصور می‌شود که ادبیات تولید شده در منطقه مرکزی آند در اکوادور امروزی، پرو، بولیوی و شیلی به صورت شفاهی به تنهایی منتقل شده‌است، هرچند تمدن‌های اینکا و آند این مسئله را به‌طور فزاینده‌ای زیر سؤال می‌برد.
سلطان باهو
سلطان باهو (۱۰۳۹ - ۱۱۰۲ هـ ق) از عارفان هند در سدهٔ دوازدهم بود.
او در روستای اعوان در ایالت جَهنْگ (استان پنجاب در پاکستان) زاده شد و در ۶۳ سالگی در ۱۱۰۲ درگذشت. باهو مؤلف ۱۴۰ اثر عرفانی و مذهبی به زبان‌های فارسی و عربی بود.
او ابیات خود را به صورت سی حرفی گفته‌است یعنی مصرعٔ اول هر بند به ترتیب حروف تهجّی می‌آید و در آخر هر مصرع واژهٔ «هو» می‌آید که بیت را آهنگ خاصی می‌بخشد.
آثار فارسی و عربی او بدین شرح است:
یگانه اثر او به زبان پنجابی که در دست است ابیات سلطان باهو ست.
لهاسا آپسو
اسا آپسو سگی است از پستانداران جز سگ های پر انرژی و ورزشکار است
موطن اصلی لَهاسا آپسو تبت می‌باشد. این سگ نام خود را از شهر لَهاسا کسب کرده‌است. برای ۲۰۰۰ سال این نژاد تنها در تبت و توسط مردان مقدس در معابد پرورش می‌یافت. آنها اعتقاد داشتند که روح صاحب لَهاسا آپسو پس از مرگ به درون بدن این سگ منتقل می‌شود. آنها همچنین معتقد بودند که این سگ خوش یمنی را به زندگی صاحبش می‌برد. بعدها مردان حکومتی تبت آنرا بعنوان تحفه به دیپلمات‌های خارجی هدیه کردند. این نژاد برای اولین بار در سال ۱۹۲۰ در انگلستان به نمایش درآمد.
لَهاسا آپسو دارای پوشش بسیار بلند و مضاعف می‌باشد که از دو سوی بدنش به سطح زمین می‌رسد. به رنگهای طلایی، کرم، عسلی، دودی و چند رنگ یافت می‌شود. موها صاف، بلند و سنگین می‌باشد و حالت ابریشمی ندارد. دارای چشمهای تیره و فرو رفته‌است. گردنش توسط موهای بلندی پوشیده شده، دم پرپشت و فر خورده دارد.
همچنین عمری بین ۱۵ تا ۱۸ سال دارد.
سگی سرسخت، باهوش و سر زنده‌است که رفتار دوستانه‌ای دارد.
مانش (ابهام‌زدایی)
مانش ممکن است در یکی از این معانی به‌کار رود.
بحور الالحان
بحور الالحان کتابی در دانش موسیقی و نسبت آن با عروض نوشتهٔ فرصت‌الدوله شیرازی است. فرصت‌الدوله با احاطه‌ای که بر علم عروض و موسیقی داشت، رابطهٔ شعر و موسیقی را از دیدگاه وزن بیان کرده و در مقدمه کتاب شرحی دربارهٔ موسیقی و اصطلاحات معمول آن آورده‌است. "بحور الالحان" را می‌توان اولین مأخذ یا یکی از نخستین مآخذ تلقی کرد که در آن از تغییر نظام ادواری به دستگاهی سخن رفته‌است. این کتاب با وجود اختصار، به منزلهٔ پلی میان موسیقی قدیم و جدید ایران است.
این کتاب از دو جزء و یک خاتمه تشکیل شده‌است. جزء اول مقدمه‌ای است در بحث از موسیقی قدیم ایرانی و جدول هفت دستگاه آن؛ جزء دوم که در حقیقت جزء بزرگ‌تر و مهم‌تر آن است، با مقدمهٔ کوتاهی در عروض و اسامی بحرهای نوزده‌گانه شعر آغاز می‌شود و با مجموعه‌ای از اشعار (غزلیات، رباعیات، یک مثنوی، یک ساقی‌نامه، مقطعات، مناجات به نظم و نثر) ادامه می‌یابد و در خاتمهٔ کتاب نیز به حرمت تغنی از دیدگاه اسلام اشارهٔ کوتاهی شده‌است.
"بحور الالحان" اثر فرصت‌الدوله شیرازی، از اولین آثار مکتوب راجع به نظام دستگاهی در موسیقی ایرانی است. این اثر اگر چه مستقیماً از واژهٔ «ردیف» برای توصیف طبقه‌بندی دستگاه‌ها استفاده نمی‌کند، اما دستگاه‌ها را به شکل رایج (متشکل از هفت دستگاه) نام می‌برد. در این کتاب ترتیب خاصی برای دستگاه‌ها ذکر شده‌است که عبارت‌اند از راست‌وپنجگاه، چهارگاه، سه‌گاه، همایون، نوا، ماهور و شور. "بحور الالحان" اولین بار در سال ۱۳۳۲ قمری در بمبئی چاپ شد و ده سال بعد که فرصت الدوله به تهران آمد و با مهدی صلحی که از شاگردان میرزاعبدالله بود آشنا شد نسخهٔ کاملتری از کتاب را در ایران منتشر کرد. فرصت‌الدوله در این کتاب به عدم آشنایی خود با نت‌نویسی اشاره کرده‌است و کتابش فقط گوشه‌های هر دستگاه را فهرست می‌کند اما جزئیات بیشتری از نحوهٔ اجرای گوشه‌ها یا دستگاه‌ها ارائه نمی‌کند. مابقی کتاب، به تحلیل عروض و رابطهٔ آن با ضرب‌آهنگ موسیقی ایرانی اختصاص دارد و سپس فهرستی از اشعار مختلفی که معمولاً در دستگاه‌های خاصی اجرا می‌شوند به همراه متن اشعار آمده‌است.
در این که نویسندهٔ کتاب فرصت‌الدوله است شکی نیست، اما از آنجا که فرصت‌الدوله در هیچ‌یک از آثارش خود را موسیقی‌دان معرفی نکرده‌است، در این که نظریه‌پرداز اصلی "بحور الالحان" خودش باشد تشکیک شده‌است. بابک خضرائی با بررسی متن آثار فرصت‌الدوله چنین نتیجه گرفته‌است که احتمال دارد نظریه‌پرداز اصلی این رساله «میرزا عبدالوهاب یزدانی» باشد که ششمین و کوچک‌ترین فرزند وصال شیرازی بود.
ایرلند (ابهام‌زدایی)
ایرلند ممکن است در یکی از این معانی به‌کار رود.
پاپیون (سگ)
پاپیون سگی است از گونه سگ‌های عروسکی، کوچک و با قدی کوتاه و موهای لطیف و بسیار زیبا است. پاپیلون یکی از قدیمی‌ترین نژادهای «toy size» جهان‌ است.
پاپیون از نژادهای بسیار قدیمی که قدمت آن در اروپا به هفتصد سال پیش باز می‌گردد. این نژاد در زمان رُنانس در ایتالیا و بعدها در فرانسه پرورش یافت. اصولاً آن را Dwarf Spaniel و Sported Spaniel می‌نامیدند، بعدها نام Toy Spaniel بر روی او نهادند. پرورش این نژاد در طول قرن ۱۳-۱۵ میلادی در ایتالیا رواج یافت .
این نژاد کوچک، زیبا، باهوش و سرزنده‌است. دارای دم پرپشت و زیبایی است که آن را مانند حلقه‌ای بر پشت خود نگاه می‌دارد و به همین دلیل مدت‌ها آن را بنام Squirred Spaniel می‌شناختند. پوشش خارجی آن رنگ‌های متفاوتی را اعم از قهوه‌ای، سیاه، سرخ، سفید و ... شامل می‌شود. به نظر می‌رسد به دلیل فرم قرار گرفتن گوش‌هایش، او را پاپیون (به معنای پروانه) نامیده‌اند. یک پاپیلون اصیل میتواند زیر 2.5 کیلو گرم باشد، اما تا 4.5 کیلوگرم در حالت استاندارد این نژاد می‌باشد.
نژادی باهوش، پر محبت و بازیگوش است . سر و صدا ندارد و آموزش‌های کوچک را به راحتی فرا می‌گیرد. با انسان‌ها به راحتی کنار می‌آید اما در برخورد با سگ‌های دیگر عصبی می‌شود.
پاپیلون نژاد شجاعی می باشد و اگر به خوبی اجتماعی نشود، ممکن از با سگ های بزرگتر از خود درگیر شود.
کوه بزمان
کوه بزمان یا قله بزمان یکی از کوه‌های آتشفشانی ایران است که در سیستان و بلوچستان واقع شده و پس از تفتان دومین قله بلند این استان است. گرچه هیچ تاریخ دقیقی از فوران این آتشفشان در دست نیست، اما فوران این کوه در چندین مرحله (نخستین بار ۴,۶ میلیون سال پیش و اخرین فوران در ۴۱۰۰۰ سال پیش) رخ داده و تا امروز قلل این آتشفشان مملو از بخارات انواع دی‌اکسید هستند. این کوه در شمال دریاچه هامون جازموریان با ارتفاع ۳۴۹۷ متر از سطح دریا قرار گرفته‌است و کویر لوت را از جازموریان جدا می‌کند. امتداد کوه بزمان از سمت غرب به رشته کوه‌های بارز در استان کرمان می‌رسد.
یوهانا سیگورداردوتیر
یوهانا سیگورداردوتیر (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۴۲ در ریکیاویک) سیاست‌مدار ایسلندی و نخست‌وزیر این کشور از فوریه ۲۰۰۹ تا می ۲۰۱۳ بوده است. او عضو حزب سوسیال دموکرات ایسلند و اولین نخست‌وزیر زن تاریخ این کشور است.
پس از استعفای دولت ایسلند، دولت ائتلافی جدید این کشور با مشارکت احزاب سوسیال دموکرات، چپ گرایان و سبزها و با نخست وزیری سیگورداردوتیر از ۱ فوریه ۲۰۰۹، آغاز به‌کار کرد. او جایگزین "گیر هارده" شد. او نخستین رئیس دولت همجنسگرای دنیا در تاریخ دوران نوین به‌شمار می‌رود.
در سال ۲۰۱۰ دولت وی کلوپ‌های رقص برهنه را ممنوع کرد، که در رستوران‌ها به خاطر برهنگی زنان پول پرداخت می‌شود، یا دیگر روش‌های سود بردن کارفرمایان از برهنگی کارکنان. این نخستین توقیف اینچنینی در کشورهای غربی است. سیگورداردوتیر بیان داشت: «کشورهای شمالی اروپا در حال پیشروی در برابری زنان است، و زنان را به عنوان شهروندان برابر می‌شناسد، نه اموالی برای فروش.» پس از این تصمیم، وی توسط فمنیست‌ها مورد تحسین قرار گرفت، و «جولی بیندل» بیان داشت که ایسلند تبدیل به فمنیست‌ترین کشور دنیا شده‌است.
سیگورداردوتیر دانش‌آموختهٔ دانشکدهٔ بازرگانی ایسلند است. او دارای دو فرزند پسر (زاده ۱۹۷۲ و ۱۹۷۷) از ازدواج اول خود و یک ناپسری (زاده ۱۹۸۱) است. پس از طلاق در سال ۱۹۸۷، در سال ۲۰۰۲ وارد یک اتحاد مدنی با "یونینا لئوسدوتیر" یک زن روزنامه‌نگار و نمایش‌نامه‌نویس شد. زمانی که در سال ۲۰۱۰ ازدواج همجنس‌گرایان در ایسلند قانونی شد، آنها با هم ازدواج کردند، و به اولین زوج همجنس ازدواج کرده در ایسلند تبدیل شدند.
کوه تفتان
تَفتان نام یک آتشفشان نیمه فعال ایران است. این کوه در منطقهٔ جنوب شرقی ایران، در استان سیستان و بلوچستان، منطقه سرحد و شهرستان تفتان قرار گرفته‌است و با ارتفاع ۳٬۹۴۱ متر از سطح دریا بلندترین کوه جنوب شرقی ایران محسوب می‌شود. قله آتشفشانی آن ماده کوه نام دارد که در فاصله ۳۸۰ کیلومتری خط مستقیم شمال دریای مکران  واقع شده‌است و فاصله مستقیم آن تا زاهدان ۱۰۰ کیلومتر است. از سه دهانه آتشفشانی این کوه همواره بخار گوگرد خارج می‌شود. در ورودی حفره‌های آتشفشانی تخته‌های گوگردی خالص به وفور دیده می‌شوند. این قله دارای دو شاخک است؛ یکی در شمال که مرتفع‌تر است و نرکوه نام دارد و دیگری شاخک جنوبی آن که کوتاه‌تر است و ماده کوه نامیده می‌شود. نزدیکترین شهر به تفتان نوک‌آباد است.
با توجه به سابقه فوران این آتشفشان در ۶٬۹۵۰ سال پیش، و عدم فعالیت مواد مذاب در حال حاضر، این آتشفشان، جزو آتشفشان‌های نیمه‌فعال طبقه‌بندی می‌شود.
دسترسی به قله از طریق جاده اصلی خاش-زاهدان روستای کوشه امکان‌پذیر است.
در جاده خاش به زاهدان (از خاش به سمت شمال)، پس از حدود ۲۰ کیلومتر تابلوی بزرگی مسیر دسترسی به قله تفتان را نشان می‌دهد. از زاهدان به سمت خاش حدود کیلومتر ۱۳۰ می‌توان به خروجی روستاهای تمندان و کوشه رسید. از سر جاده تا دو راهی که سمت راست آن تابلوی اردوگاه را نشان می‌دهد حدود ۲۰ کیلومتر، و از دو راهی تا اردوگاه ۸ کیلومتر راه پیش رو است.
ارتفاع اردوگاه دره گل از سطح دریا ۲٬۴۹۳ متر، ارتفاع پناهگاه صُبَح ۳٬۲۲۸ متر و ارتفاع قله تفتان ۳٬۹۴۱ متر است. از اردوگاه آموزش و پرورش دره گل تا پناهگاه تفتان دو مسیر شناخته شده برای صعود وجود دارد. در صورت انتخاب مسیر تنگه گلو نیاز به سه ساعت کوه‌پیمایی تا پناهگاه است که با وجود داشتن مسیر پیمایش کمتر، به دلیل وجود یک گلوگاه باریک و حادثه خیز مسیر استاندارد برای صعود محسوب نمی‌شود و بیشتر کوهنوردان محلی از این مسیر استفاده می‌کنند. مسیر دوم و اصلی معروف به شتر راه است که مسیر استاندارد صعود کوهنوردان محسوب می‌شود اما نسبت به مسیر تنگه گلو طولانی‌تر است. همچنین از پناهگاه تا قله تفتان نیز حدود ۳ تا ۴ ساعت زمان لازم برای صعود است.
به دلیل وزش بادهای سنگین و سرد در فصل زمستان عموماً صعود به این قله دشوار است به‌طوری‌که مسیر ۳ ساعته تا پناهگاه بیش از ۶ ساعت زمان نیاز دارد. کوهنوردان عموماً از یال غربی صعود می‌کنند که در آن پناهگاه مجهزی ساخته شده‌است.
مینیاتور پینشر
مینیاتور پینچِر سگی است از گروه سگ‌های عروسکی دارای موهای کوتاه و صاف، سگی است کوچک و بازیگوش و نیاز به مراقبت نسبتاً زیادی دارد.
بر خلاف اعتقاد عمومی مردم جد مینیاتور پینچِر نژاد دابِرمَن نمی‌باشد و در حقیقت قدمت مینیاتور پینچِر بیشتر از دابِرمَن است. موطن این نژاد آلمان می‌باشد و اجداد او را تریرها و German Pinscher تشکیل می‌دهند. این نژاد برای کنترل جمعیت و شکار موشها خصوصاً در اسطبل‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین ممکن است نژا Italian Greyhound در به وجود آمدن این سگ کوچک و پر سرعت دخیل باشد. کلمه Pinscher در زبان آلمانی به معنای تریر می‌باشد.
مینیاتور پینچِر سگی است با جثه کوچک، عضلانی و پوشش نرم و براق. پاهای جلویی صاف، پنجه‌ها کوچک و شبیه به پنجه گربه می‌باشد. ماهیچه‌ها قدرتمند و به تناسب خوبی در مقایسه با بدن سگ قرار دارد. دارای دندانهای منظم و چشمان تیره و براق است. پوشش خارجی کوتاه مینیاتور پینچِر به رنگهای قرمز، مشکی، سرخ و شکلاتی یافت می‌شود.
وزن در نرها: (۴-۵) ک.گ، در ماده ها: (۴) ک.گ
ارتفاع در نرها: (۲۵-۳۰) س.م، در ماده ها: (۲۵-۲۸) س.م
عمر متوسط این نژاد معمولاً ۱۵ سال یا بیشتر است.
مینیاتور پینچِر سگی کوچک، سرسخت و بسیار وابسته می‌باشد. این نژاد مغرور و شجاع علاقه زیادی به عوعو کردن دارد. نسبت به صاحبش با وفا، هوشیار و پر انرژی است. بسیار شجاع و سرزنده و به‌طور کلی خصوصیات نژادهای بزرگ را در یک جثه کوچک دارا می‌باشد. نسبت به کودکان و دیگر حیوانات کوچک رفتار آرامی دارد، به غریبه‌ها خو نمی‌گیرد و مطیع و باهوش است.
دیجیتال پت
ایلین شولینو
ایلین شولینو متولد ۱۹۴۹ در بوفالو، نیویورک، روزنامه نگار ارشد و رئیس دفتر نیویورک تایمز در پاریس بین ۲۰۰۲-۲۰۰۸ بود. در منابع فارسی گاهی (به اشتباه) از او با نام الین اسکیولینو نام برده شده‌است.
او نخست برای نیوزویک کار کرد
او دانش آموختهٔ کارشناسی ارشد از دانشگاه نیویورک است.
شولینو در میان مسافرانی بود که در انقلاب سال ۵۷ ایران به همراه روح الله خمینی از پاریس به تهران بازگشتند.
او در مورد ایران کتابی سیاسی منتشر ساخته بنام «آئینه‌های پارسی» که در ۲۰۰۱ منتشر یافت.
او همچنین کتاب دیگری دارد با نام «کشور خاطی: بحران خلیج و اهداف صدام حسین در رسیدن به قدرت» منتشرهٔ ۱۹۹۱.
شبکیه
شبکیه (Retina) چشم انسان یک لایه بافت حساس به نور است که سطح داخلی چشم‌ها را می‌پوشاند. تصویر دنیای بیرون از طریق قرنیه و عدسی روی شبکیه به تصویر درمی‌آید، مانند فیلمی‌ که داخل یک دوربین عکاسی تصاویر را ضبط می‌کند. عده‌ای از مردم دنیا در اثر عوامل ارثی یا اکتسابی مانند پیری، ناراحتی‌هایی مثل فشار خون و دیابت و نیز بیماری‌هایی مانند سرطان شبکیه و تباهی لکه زرد از داشتن شبکیه سالم محروم می‌شوند و دیگر نمی‌توانند با محیط پیرامون خود ارتباط دیداری درست برقرار کنند یا حتی به‌طور کلی بینایی خود را از دست می‌دهند.
شبکیه داخلی‌ترین لایهٔ چشم است و شامل سلول‌های گیرندهٔ نور و نورون‌ها می‌باشد. این لایهٔ بسیار نازک (قطری حدود ۰٫۵ میلی‌متر) ۷۵٪ مساحت کرهٔ چشم را می‌پوشاند.
شبکیه لایهٔ حساس به نور را تشکیل می‌دهد و با تبدیل جریان الکترومغناطیسی نور به پیام عصبی و انتقال آن از طریق عصب بینایی به لب پس‌سری به مغز توانایی دیدن را می‌دهد. سلول‌های گیرندهٔ نور شبکیه ۲ نوع می‌باشند:
هریک از این دو نوع گیرنده برای مقصود خاصی تخصص یافته‌است. میله‌ها برای دید شب ساخته شده‌اند. این یاخته‌ها در نور کم عمل می‌کنند و احساس‌های فاقد رنگ را سبب می‌شوند. مخروط‌ها برای نور روز مناسب‌تر هستند. این یاخته‌ها به نورهای شدید پاسخ می‌دهند و موجب احساس رنگ می‌شوند.
جایی را که عصب بینایی از شبکیه خارج می‌شود نقطه کور می‌گویند. لکه زرد بخش دیگری از شبکیه‌است که در امتداد محور نوری کرهٔ چشم قرار دارد و در دقت و تیزبینی چشم نقش دارد.
در ۶ ژانویه ۲۰۱۳ محققین بریتانیایی موفق به معالجه موش‌های نابینا شدند. آن‌ها این عمل را با تزریق سلول‌های حساس به نور انجام دادند. پیرو آزمایش‌های بیشتر، این پژوهش می‌تواند موجبات بهبود بیمارانی که از رنگدانه‌ای شدن شبکیه چشم رنج می‌برند را حاصل نماید.
بافت شبکیه شامل نورون‌ها و توسط مشیمیه تغذیه رسانی می‌شود است. در شبکیه ۵ لایه نورون سلول‌های عصبی دیده می‌شود. این لایه‌ها از داخل به خارج (به سمت مشیمیه) (در تصویر، از چپ به راست)، به ترتیب عبارت اند از: نور پس از عبور از عدسی و زجاجیه، از طریق سلول‌های عقده‌ای به شبکیه وارد شده و بعد از پشت سر گذاشتن سایر لایه‌های شبکیه، سرانجام به سلول‌های گیرندهٔ نور می‌رسد. این سلول‌ها جریان نور را به پیام عصبی تبدیل کرده و آن را از طریق سلول‌های افقی به سلول‌های دوقطبی منتقل می‌کنند. به این ترتیب، پیام عصبی از سلول‌های عقده‌ای به عصب بینایی منتقل شده و به مغز می‌رود.
نقطه کور یا دیسک بینایی در پشت شبکیه قرار دارد و مکانی است که در آن آکسون‌های نورون‌ها در راس عصب بینایی با هم یکی شده و عصب بینایی را ایجاد می‌نمایند. عصب در همین منطقه از شبکیه خارج می‌شود.
در نزدیکی دیسک بینایی، در مقابل مردمک، منطقه خاصی از شبکیه با قطر ۱٫۵ میلی‌متر وجود دارد که بخش مرکزی لکهٔ زرد(fovea cetralis) نامیده می‌شود. این ناحیه دارای بیشترین دقت بینایی است. بخش مرکزی لکهٔ زرد فرورفتگی کم عمقی است که در مرکز خود فقط دارای سلول‌های مخروطی است و جسم سلولی گانگلیونی در محیط آن قرار دارند. سلول‌های مخروطی در لکهٔ زرد، بلند، باریک و بسیار متراکم می‌باشند. عدم وجود رگ‌های خونی و بیشتر نورون‌های هدایت کننده در این ناحیه باعث می‌شود که نور به طور مستقیم بر روی سلول‌ها ی مخروطی بتابد.
جو آلکس موریس
جو آلکس موریس پسر (متولد ۱۹۲۸ - درگذشته ۱۰ فوریه ۱۹۷۹) روزنامه نگار "لس آنجلس تایمز" بود.
او در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ و در جریان انقلاب ایران، توسط یک تک‌تیرانداز در تهران به قتل رسید.
او دانش آموختهٔ دانشگاه هاروارد بود. او نخست برای یونایتد پرس کار کرد.
دانشگاه هاروارد امروزه سخنرانی‌های دانشکده روزنامه نگاری خود را به افتخار او نامگذاری کرده است.
ایلین شولینو از او بعنوان یک خبرنگار «افسانه‌ای» یاد می‌کند.
هدایت‌الله گیلانشاه
هدایت‌الله گیلانشاه (زاده ۱۲۸۶ در تهران – درگذشته ۱۳۶۵ در تهران) سپهبد خلبان نیروی هوایی شاهنشاهی ایران و فرمانده آن نیرو از ۲۲ بهمن ۱۳۳۶ تا ۱۵ مهر ۱۳۳۷ بود.
وی پس از انجام تحصیلات متوسطه، وارد دانشکده افسری شد و آنگاه برای آموزش فن خلبانی از طرف ارتش به اروپا اعزام شد و در مدرسهً هوایی انگلستان و فرانسه، خلبانی آموخت و سپس به ایران آمد.
در شهریور ۱۳۲۰ فرمانده هنگ هوایی خوزستان بود. چند دوره به اروپا و آمریکا رفت و در سال ۱۳۲۸ درجه سرتیپی گرفت و ریاست ستاد نیروی هوایی را بر عهده داشت.
هدایت الله گیلانشاه از آذر ۱۳۲۹ تا آذر ۱۳۳۱ رئیس فدراسیون فوتبال ایران بود.
در دوران مصدق بازنشسته شد. علیه وی فعالیت می‌کرد و در روزهای دربدری سرلشکر زاهدی او را همراهی می‌نمود. بعد از قیام ۲۸ مرداد درجه سرلشکری گرفت و رئیس دفتر نظامی شاه شد.
از ۲۹ اسفند ۱۳۳۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۳۶ (با درجه سرلشکری) به عنوان رئیس ستاد نیروی هوایی و از ۲۲ بهمن ۱۳۳۶ تا ۱۵ مهر ۱۳۳۷ (با درجه سپهبدی) به عنوان فرمانده نیروی هوایی شاهنشاهی ایران عهده‌دار انجام وظیفه بود. در ۱۵ مهر ۱۳۳۷ تیمسار سرتیپ خلبان (ارتشبد بعدی) محمد خاتم به جای وی به فرماندهی نیروی هوایی رسید. هدایت‌الله گیلانشاه یکی از ارتشیان مقتدر دوران پهلوی دوم بود.
نت‌بوک
نت‌بوک لپ‌تاپی سبک، کوچک، قابل حمل، ارزان و با مشخصات سخت‌افزاری و قدرت پردازش کم‌تر در مقایسه با لپ‌تاپ‌های بزرگ‌تر است. گاهی به آن مینی نت‌بوکز یا آلتراپورتابلز می‌گویند. نت‌بوک برای دسترسی به اینترنت و رسیدگی به ای‌میل و برنامه‌های تحت وب به کار می‌رود و کم‌تر برای برنامه‌های پیچیده و سنگین مناسب است. در حال حاضر شرکت نویدیا با عرضهٔ پردازندهٔ گرافیکی نسل ۱ و نسل ۲ گرافیکی خود به نام «نویدیا آی‌اوان» تحوّلی در زمینهٔ گرافیک نت‌بوک‌ها ایجاد کرده‌است؛ به طوری که بازی‌های سنگینی مانند «کال آف دیوتی» در نت‌بوک‌هایی مانند Asus Eee Pc ۱۲۰۱N و دیگر نت‌بوک‌هایی که مجهز به پردازندهٔ گرافیکی یون هستند، قابل اجرا است.
اگرچه تفاوت‌های زیادی در بین نت‌بوک‌ها وجود دارد؛ ولی مشخصات سخت‌افزاری معمولی آن‌ها در پایان سال ۲۰۰۹ بدین شرح است: وزن تقریبی ۱٫۴ کیلوگرم، نمایشگر ۱۰ اینچی، قابلیت اتصال بی‌سیم اینترنتی، سیستم عامل لینوکس یا ویندوز اکس‌پی یا ویندوز سون ویندوز ۷ starter edition، پردازندهٔ اتم ساخت شرکت اینتل و قیمتی کم‌تر از ۴۰۰ دلار.
لاتین (ابهام‌زدایی)
لاتین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اصغر الهی
اصغر الهی (۱۳۲۳–۱۲ خرداد ۱۳۹۱) نویسندهٔ معاصر ایرانی بود. رمان «سالمرگی» این داستان‌نویس برنده جایزه گلشیری شد.
اصغر الهی در سال ۱۳۲۳ در مشهد زاده شد. سال‌های جوانی او به دلیل فعالیت سیاسی پرتلاطم بود. با وجود این موفق شد مدرک دکترای تخصصی رشته روان‌پزشکی را از دانشگاه تهران دریافت کند. الهی بین سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰ به عنوان سردبیر مجله بازتاب روان‌شناسی فعالیت داشت. سپس به تدریس در دانشگاه علوم پزشکی ایران و پزشکی پرداخت. وی دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران و متخصص روان‌پزشکی بود.
نخستین داستان‌های کوتاه اصغر الهی در دهه چهل منتشر شدند وی نویسندهٔ رمان‌های «سالمرگی»، «مادرم بی‌بی جان» و مجموعه داستان‌های «بازی» و «قصه‌های پاییزی» بود. در سال ۱۳۷۰ با انتشار مجموعه داستان کوتاه «دیگر سیاووشی نمانده‌است» به کشف و خلق شگردهای تازه روایتگری در داستان‌های روانشناختی پرداخت و مجموعه داستان‌های «دیگر سیاوشی نمانده»، «رؤیا تا رؤیا» و نمایشنامه «قالیباف» از دیگر آثار ادبی اوست.
اصغر الهی همچنین چند کتاب در زمینه شناخت مسائل روان‌پزشکی ترجمه و تألیف کرده‌است.
الهی با رمان سالمرگی در سال ۱۳۸۶ موفق به دریافت جایزه بهترین رمان از جایزه هوشنگ گلشیری شده بود پس از روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد، رمان سالمرگی در زمره کلیک آثاری قرار گرفت که مجوزشان برای تجدید چاپ لغو شد و چاپ مجددشان منوط به بررسی دوباره اثر شد.
فرشته احمدی در نقد رمان سالمرگی اصغر الهی می‌نویسد: «همه آدم‌های داستان با وجود تفاوت بسیارشان با یکدیگر، در ارتباط داشتنشان با ماندن و رفتن به هم شبیه می‌شوند… سرگشتگی سالمرگی‌ها هنوز با اسطوره‌ها پیوند دارد و با گناهانشان. امیدشان به بخشوده شدن آن‌ها را زنده نگه می‌دارد.»
او روز ۱۲ خردادماه ۱۳۹۱، بر اثر عارضه قلبی در بیمارستان قلب تهران درگذشت.
فهرست عشاق معروف
عشاق معروف یا عشاق نامدار جهان زوج‌های غالباً ناهمجنس (زن و مرد) و به ندرت همجنسی هستند که شدت و میزانِ احساسِ تعلقِ خاطرشان به یکدیگر را نمی‌توان با اشل و مقیاس‌های سایر زوج‌ها و بر طبق استانداردهای بشری، سنجید. این زوج‌ها، عشق را با کمیت و کیفیت‌های فرازمینی و اساطیری تجربه می‌کنند و شاید همین است که نام و شرح دلدادگی‌شان، فراتر از مرزهای مملکت خود و نیز زمان خود رفته و نامشان در زمره عشاق نامدار، نه تنها بر تارک تاریخ و در خاطر انسان، که در افسانه‌ها و سروده‌ها ثبت و تصویر و داستانشان در سفالینه‌ها و بشقاب‌ها و دفینه‌ها، نقش بسته‌است.
آلبرت رز
آلبرت رز متولد ۱۹۱۰، فیزیکدان و مهندس سیستم‌های تصویری و مخترع آمریکایی شرکت آر سی ای بود.
او دارای دکترای فیزیک از دانشگاه کرنل بود. معیار رز به افتخار او نامگذاری شده.
او ۴۰ اختراع به نام خود به ثبت رسانید. از میان جوایز او می‌توان به مدال طلای ادیسون IEEE سال ۱۹۷۹ اشاره کرد.
برخی منابع او را پایه‌گذار سیستم‌های تصویری الکترونیکی دانسته اند، و برخی منابع او را «پدر تصویرگیری الکترونیکی» نامیده‌اند.
او در ۱۹۹۰ درگذشت.
امپدانس موج
امپدانس موج عبارت از نسبت شدت میدان الکتریکی به شدت میدان مغناطیسی یک موج الکترومغناطیسی در یک نقطه.