محله پودنک
پُودُنَک نام محله‌ای قدیمی در شرق شیراز است که بلوار جانبازان یکی از اصلی ترین و مهم ترین بلوارهای این محله است که از یک طرف به بلوارمدرس و از طرفی دیگر به بلوار تخت جمشید راه دارد. این محله در گذشته یعنی دوران پهلوی یکی از روستاهای نزدیک شیراز بوده است که در همان دوران به شیراز پیوست. این روستا در گذشته به علت سرسبزی از مکان های گردشگری مردم شیراز در گذشته بوده است.در این روستا یک قبرستان قدیمی بوده است که با گذشت زمان خراب میشود و هم اکنون بلوار پروین اعتصامی رو به روی بیست متری پنجم و پارک ارغوان روی همان قبرستان ساخته شده اند .محل اصلی این روستا در قدیم در مکان فعلی بیست متری پنجم پودنک بوده است.بافت بیست متری پنجم پودنک بسیار قدیمی تر از بیست متری های دیگر پودنک است.
پُودُن یا پودنک نام یکی از سبزی‌هایی است که در شیراز مصرف می‌شده؛ و یکی از گونه‌های پونه وحشی است و بخاطر روئیدن زیاد در زمین اطراف، آن را پودنک نامیده‌اند.
پودنک شامل هفت بیست متری اصلی است .به اشتباه بلوار تخت جمشید گاهی بیست متری هشتم نام برده میشود.این درصورتی هست که اصلا این بلوار ربطی به محله پودنک ندارد.
بیشتر خیابان‌های اصلی پودنک با نام شعرا نام‌گذاری شده. و دیگر خیابان‌ها:
پودنک در ابتدا محدود و کوچک بوده و داری دروازه و قلعه بوده؛ و در اطراف آن زمین‌های کشاورزی وجود داشته.
اما با بلعیده شدن در شیراز تمام زمین‌های زراعی تبدیل به مناطق مسکونی شده.
محدوده مسکونی قدیم پودنک و بافت قدیم آن محدود شده به بخشی از بیست متری پنجم. هم‌اکنون نیز هم حمام پودنک و مسجد جامع پودنک که به نام مسجد سیدالشهداء نامگذاری شده در این محدوده واقع شده‌اند. خانه‌های که در محدود پودنک قدیم (خیابان شهیدان بنیانی) واقع شده‌اند. نامنظم هستند.
در قدیم زمین‌های متعلق به پودنک با اسامی چون کونجون. کوهنجان.دهقانی. بنیون. بنیان. طالقان. فیجان. مروت و… نامگذاری شده بود و بعدها به مرور زمان این اسامی به عنوان نام خانوادگی بر روی صاحبان آن زمین‌ها ماندگار شد.
در نقشه قدیم ایران پودنک را با نام فیجان به عنوان نزدیک‌ترین روستا به شیراز مشخص کرده‌اند. اما پودنک به مجموع این زمین‌ها اطلاق می‌شود.
در محدوده پودنک تعدادی شهرک وجود دارد. و …
در کل پودنک مرز بندی مشخصی ندارد؛ و در هیچ جا به جز در فرهنگ و یاد مردم شیراز چنین نامی به ثبت نرسیده.
پودنک در قدیم یکی از مکان‌های تفریحی شیراز بوده و باغ پودنک یکی از باغ‌های معروف شیراز بوده؛ که حالا خبری یا حتی اثری از این باغ نیست.
یکی از پارک‌های بزرگ شیراز در همین منطقه واقع شده‌است؛ و آن پارک ارغوان است. پارک (پودنک) ارغوان نبش بیست متری پنجم تا بیست متری چهارم است.
بخشی از پارک ارغوان بر روی یک قبرستان قدیمی احداث شده.
که هنوز بخشی از این قبرستان وجود دارد دارد. ما بین بیست متری سوم تا چهارم.
در این قبرستان شخصی که نواده کلوار نبی (یکی از پیامبران ایران باستان) به نام حاج الیاس یا در زبان عامه مردم حاجیلاس مدفون است. اما جالب است که سنگ قبر حاجیلاس خود یکی از اشیا مربوط به دوره ساسانی است.
دور از ذهن نیست که پودنک قدمت تاریخی نیز داشته باشد.
چرا که از نزدیک‌ترین آبادی‌ها به قصر ابونصر شیراز یا تخت سلیمان و برم دلک، پودنک و دست خضر یا دشت خضر هستند.
یکی امامزاده‌هایی که در پودنک وجود دارد. امام زاده سید محمد (ع) است. بین بیست متری ششم و هفتم؛ که در اطلاق عامیانه آن را دوزیمون یا داوازده امام هم می‌خوانند.
دو سالن ورزشی و تعداد زیاد باشگاه در پودنک فعال هستند. سالن ورزشی امام حسن مجتبی. بین بیست متری دوم و سوم. (احداث به جای یک از باغ‌های پودنک) سالن ورزشی امام علی. بلوار تخت جمشید.
دانشگاه بعثت دانشگاهی است مرتبط با جهاد کشاورزی. بین بیست متری اول و دوم. پودنک جز ناحیه چهار شیراز است.
جمعه بازار روزهای جمعه در حاشیه پارک ارغوان در بلوار پروین اعتصامی برگزار می‌شود.
پودنک تنها یک فرهنگ سرا دارد. فرهنگسرای فناوری اطلاعات. خیابان استاد شهریار نبش اقبال لاهوری.
"رجوع شود به لهجه شیرازی"
مردم پودنک لهجه مخصوص به خود دارند؛ که در گویش شیرازی به آن شیرازی غلیظ نیز می‌گویند. سیکو. هکو. برو په. بپو. از واژه‌های رایج در بین پودنک است.
البته ترکیب جدید جمعیتی پودنک باعث شده تا فرهنگ قدیم پودنک به حاشیه رانده شود.