لستر براون
لستر راسل براون (متولد ۲۸ مارس، ۱۹۳۴) تحلیلگر محیط زیست ایالات متحده، بنیان‍گذار مؤسسه "worldwatch"، و بنیان‌گذار و رئیس مؤسسه "Earth policy"، یک سازمان پژوهشی غیرانتفاعی مستقر در واشینگتن است. "پیتر دی" مفسر رادیو بی‌بی‌سی او را "یکی از بزرگترین پیشگامان حفظ محیط زیست "می‌نامد.
براون نویسنده یا نویسنده مشترک بیش از ۵۰ کتاب در مورد مسائل جهانی محیط زیست است و آثار او به بیش از چهل زبان ترجمه شده‌اند. تازه‌ترین کتاب او «جهان روی لبه» دربارهٔ چگونگی جلوگیری از فروپاشی اقتصادی و زیست‌محیطی است (۲۰۱۱) براون بر اثرات جغرافیای سیاسی بر رشد سریع قیمت غلات و حبوبات تأکید می‌کند، با توجه به اینکه "بزرگترین تهدید در پایداری جهانی، آمادگی بالقوه برای بحران غذایی در کشورهای فقیر است و اینکه این موضوع می‌تواند سبب "افت تمدن" شود. وی در مجله سیاست خارجی، سهم «جغرافیای سیاسی غذا» بر ایجاد انقلاب و تحول در کشورهای مختلف را شرح می‌دهد.
بعد از یک گفتگو در دانشگاه کاتوبا در سال ۲۰۰۸، نشریهٔ دانشگاه او را " پُل ریورِ محیط زیستی" نامید، چرا که او به مخاطبانش هشدار داد که: " پایان یافتن تمدن بسیار نزدیک است، مگر اینکه تمدن مسیر حرکت‌اش را تغییر دهد… ما در دوران رقابت بین حد تسلیم طبیعت و سیاست به‌سر می‌بریم،" ما بیش از هر چیز می‌خواهیم تجارت‌جهانی را از واقعیت‌های محیط زیست آگاه کنیم." او افزود: " ما نمی‌خواهیم به دوران بعد از ذوب شدن یخ‌هایمان برویم تا آن‌زمان بفهمیم که در دردسر افتاده‌ایم. برای جلوگیری از افزایش ۲۳فوتی ارتفاع آب‌ها حاضریم چقدر هزینه دهیم؟" او توضیح می‌دهد که " هزینه‌های غیرمستقیم آیندهٔ ما را تضمین می‌کنند" و با نادیده گرفتن این هزینه‌ها " ما هم دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهیم که اِنرُن انجام می‌دهد- نپذیرفتن هزینهٔ کتاب‌ها. مصرف‌گرایی امروز بدون داشتن هیچ نگرانی‌ای نسبت به آینده یک فلسفهٔ فاتحانه نیست." او از سرعت رشد جمعیت و جنگل‌زدایی و " دو نگرانی جدید- افزایش قیمت غذا و نفت" صحبت کرد. او گفت: "همچنانکه قیمت غذا افزایش می‌یابد، قیمت بذر هم افزایش می‌یابد."
در دسامبر ۲۰۰۸، براون راهکارهایی جهت ایجاد شغل‌های جدید برای سرمایه‌گذاری عمومی هم در صنعت انرژی قابل بازیافت و هم در تکنولوژی بهره‌وری انرژی ارائه کرد. او آمار رشد به همراه تعداد محاسبه شده شغل‌های که ایجاد خواهد شد: او خاطر نشان می‌سازد" از لحاظ تاریخی نادر است که برای چندین تهدید پدیدار شده راه حلی مشترک داشته باشیم".
براون به تنهایی و با همکاری دیگران بیش از ۵۰ کتاب را تألیف کرده‌است. او یکی از پرفروشترین نویسنده‌های دنیاست و کتاب‌هایش به حدوداً ۴۰ زبان منتشر شده‌اند. در میان کتاب‌های اولیه اش می‌توان به "انسان"، "زمین و غذا"، "دنیا بدون مرزهاً و "ساختن جامعه ای قابل تامین" اشاره کرد. کتاب سال ۱۹۹۵ اش به نام "چه کسی چین را تغذیه خواهد کرد؟" دیدگاه رسمی را دربارهٔ دورنمای غذای چین به چالش کشید و صدها کنفرانس و سمینار را به راه انداخت. در طول سال‌ها کتاب‌هایش تفکر و عملکرد بسیاری از رهبران جهانی را تحت تأثیر قرار داده‌است. برای مثال وقتی مجله وایرد از او در مورد همفکری تد ترنر بنیان‌گذار CNN با آرای او پرسید، پاسخ داد، " تد یکی از متعهدترین طرفداران محیط زیست است، او پس از اینکه "نقشه B " اصلی را در ۲۰۰۳ خواند، تماس گرفت و گفت می‌خواهد آن را میان تصمیم گیرندگان کلیدی دنیا پخش کند—فرمانداران ایالات، اعضای کابینه، مدیران عامل فورتون ۵۰۰. او…۳٫۵۶۹ نسخه را پخش کرد با این یادداشت' من اینو خوندم. چیز مهمیه. تو هم باید بخونیش' "
براون در این کتاب- که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد- فشاری را که کشورهای توسعه یافته- مخصوصاً چین- بر منابع جهانی وارد می‌کنند، آشکار می‌کند. او در کتابش می‌نویسد: «چین، بزودی ممکن است، برای غذا دادن به ۱٫۲ میلیارد نفر جمعیت‌اش، مجبور به وارد کردن مقدار بسیار زیادی غله شود که این عمل منجر به افزایشی بی‌سابقه در قیمت جهانی غذا می‌شود.» او به برخی از موقعیت‌های دشوار چین در آینده اشاره می‌کند: آب کمیاب می‌شود؛ ۸۰ درصد از غلات‌شان به آبیاری احتیاج خواهد داشت؛ شهرهای رو به گسترش، به منظور صنعتی‌سازی، مراتع را از بین می‌برند؛ تولید غذا متوقف می‌شود؛ و جمعیت همچنان در حال افزایش است. «پایان هر سال معادل است با تولد یک پکن جدید.»
او تأثیری که رشد جمعیت چین، بر اقتصاد جهان می‌گذارد را اینگونه تشریح می‌کند: " افزایشِ قیمتِ غذایِ چین، باعث افزایش قیمت غذای جهانی می‌شود. کمیابی زمین در چین به معنای کمیابی زمین برای هر انسان می‌باشد؛ و تأثیر کمبود آب، بر کلِّ دنیا وارد می‌آید. وابستگی چین به وارداتی در سطح کلان - همانطوری که شیلات جهان از بین می‌رود- به معنای یک زنگ بیداری است که در آن با مسئله‌ی، توانایی زمین در غذا دادن به انسان، مواجه‌ایم." یکی از راهکارهای براون مربوط به دورهٔ جدیدی است که علت‌اش کمبود غذا است. " تعریف مجدد امنیت ملی، بدور از آماده‌باش‌های نظامی، و پشتیبانی از عرضهٔ برابر غذا، می‌تواند به‌خوبی راهبر ما باشد.
در پیشگفتار کتاب می‌نویسد: «با اینکه می‌دانستم که دولت چین از اینکه ممکن است مجبور شود مقادیر عظیمی غلات وارد کند آگاه است، اما نمی‌دانستم که این موضوع از چنین حساسیتی برخوردار است. همهٔ رهبران امروز چین، بازماندگان قحطی وسیعی هستند که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۱ پیش آمد که در واقع پیامد «سیاست یک گام بزرگ به جلو» بود. قحطی‌ای که زندگی ۳۰ میلیون نفر را گرفت، که چندصد میلیون نفر هم در آستانهٔ قحطی بودند.»
در این کتاب- که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد- او اعمالی، که در آنها " مطالبات نوین انسانی، از ظرفیت‌های طبیعی زمین پیشی می‌گیرند را برمی‌شمرد، و همچنین به بررسی چگونگی اثرگذاری تخریب محیط زیست، بر تولید غذا، در مقیاسی جهانی، می‌پردازد." او به عنوان سند تعدادی از تغییرات اساسی‌ای که در تمدن شهری امروز تاثیرگذارند را معرفی می‌کند:
براون اینگونه نتیجه‌گیری می‌کند: " توانایی ما جهت فراهم‌کردن غذای کافی روی میز شرط‌بندی است، و پیروزی در این بازی، فقط به کوشش‌هایمان در بستر فرهنگ بستگی ندارد، ما سیاست انرژی را داریم که متعادل کنندهٔ شرایط اقلیمی است، ما به تلاشی جهانی در راستای افزایش آب تولیدی نیازمندیم و همین‌طور به انقلابی کارآمد، در سیستم‌های حمل و نقل زمینی و سیاست‌های جمعیتی.