hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
مقابله (اخترشناسی)
مقابله در نجوم کروی موقعیتی است که یک جرم آسمانی (مثلا یک سیاره بیرونی) از ناظر (زمین) نسبت به خورشید در نقطه مقابل (۱۸۰ درجه‌ای) قرار می‌گیرد. به نحوی که جرم آسمانی مذکور با زمین و خورشید در یک خط؛ و زمین در میانه آن دو قرار می‌گیرد. یک سیاره بیرونی یا (یا سیارک یا ماه) هنگام مقارنه، همزمان با غروب خورشید، طلوع کرده و نیمه‌شب در بیشترین زاویه از افق (و بر نصف‌النهار) ناظر قرار داشته و چون در مقابل خورشید است با بیشترین درخشندگی (قرص کامل) در بهترین حالت رصدی و در بیشترین زمان ممکن (یا تمام طول شب) و در نزدیکترین فاصله سالانه از زمین و نیز بزرگتر رویت می‌شود.
مقابله نسبت به زمین؛ برای هر جرم آسمانی (سیارات بیرونی، سیارات کوتوله، سیارکها، دنباله‌دارها، ماه و… بنحوی ستارگان)؛ بجز اجرام و سیارات داخلی روی می‌دهد. بطور تقریبی مقابله برای سیارات بیرونی سالانه، برای مریخ هر دو سال، برای کره ماه دقیقاً هر ماه قمری (در نیمه ماه) و برای ستارگان دقیقاً هر سال نجومی یکبار روی می‌دهد.
در حالت مقابله، کره ماه چون در برابر خورشید است و زمین در میانه آندو، ماه بیشترین درخشندگی (بدر) دارد و گاه سایه زمین بر ماه می‌نشیند (ماه‌گرفتگی).
زمانی که از نظر ناظر زمینی، مریخ در مقابله قرار دارد از نظر ناظر مریخی در همان زمان زمین در مقارنه داخلی با خورشید قرار خواهد داشت.
مقابله یک ستاره هنگامی است که در یک لحظه، دقیقاً هر یک سال نجومی از جهت مختصات طولی (بعد نجومی) بطور کامل در نقطه مقابل خورشید قرار می‌گیرد. آنگاه در نزدیکترین شب به لحظه مقابله، بهترین موقعیت رصدی (از جهت روشنایی و احیاناً بیشترین زمان رویت‌پذیری در شب) را خواهد داشت.
جدول مقابلهٔ سیارات (تناوب مداری، زمان حرکت انتقالی و تناوب هلالی، مدت زمان بین دو مقابله یا مقارنه یا استهلال سیاره است)
* نیاز به بازبینی و منبع دقیقتر
کینیدین
کینیدین
رده درمانی: داروهای آنتی آریتمیک
اشکال دارویی: قرص
کینیدین هرچند ایزومر فضایی کینین و از مشتقات درخت سین کونا است ولی امروزه اغلب در درمان آریتمی‌های قلب استفاده می‌شود. کینیدین یکی از داروهای ضد آریتمی‌های رده I است.
تمام ضد آریتمی‌های رده I هدایت تحریک الکتریکی قلب را (به خصوص در سلول‌های دپلاریزه) کند یا مسدود می‌کنند و ضربان سازهای غیرطبیعی را کند یا حذف می‌کنند. این داروها بر بافت غیرطبیعی سریع تر اثر می‌گذارند تا بر کانال‌های طبیعی زیرا کانال‌های یونی در بافت آریتمیک زمان بیشتری را در وضعیت باز یا غیرفعال می‌گذرانند و تحت چنین شرایطی این داروها برای اتصال به این گیرنده‌ها تمایل بیشتری دارند.
عوامل رده IA مانند کینیدین و پروکائین آمید هم بر آریتمی‌های دهلیزی و هم آریتمی‌های بطنی تاثیر می‌گذارند. این داروها هم کانال‌های سدیم را مسدود می‌کنند و هم پتاسیم فعلی (در جریان) را کاهش می‌دهند. آن‌ها مدت پتانسیل عمل و دوره مقاومت مؤثر را افزایش داده که منجر به کند شدن سرعت هدایت و مهار ضربان سازهای نابجا می‌شود. ممکن است این داروها فاصله QTc را در نتیجه افزایش مدت پتانسیل عمل طولانی کنند.
سندرم سینکونیزم همراه با سردرد، سرگیجه و وزوزگوش است. احساس سبکی سر، خستگی، ضعف، اختلال خواب، لرزش، تهوع، ناراحتی معده و اسهال، تپش قلب یا ضربان قلب نامنظم، درد سینه، بثورات جلدی، زردی چشم‌ها یا پوست، خونریزی یا کبودشدگی غیرمعمول و اختلالات بینایی مانند تاری دید دوطرفه، محدود شدن میدان دید و گاه کوری.مصرف در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس با احتیاط انجام شود.
استان لا پامپا
استان لا پامپا ، یکی از ۲۳ استان آرژانتین، واقع در منطقه پامپاس در مرکز کشور می‌باشد. این استان با استان‌های سان لوئیس، کوردوبا، بوئنوس آیرس، ریو نگرو، نئوکن و مندوسا مرز مشترک دارد.در سال ۱۶۰۴ میلادی ارنانداریاز پا به منطقه‌ای (لا پامپای کنونی) گذاشت که بعدها در سال ۱۶۶۲ توسط «خرونیمو لوئیز ده کابره را» کشف شد. با وجود این اکتشاف، اقامتگاه‌های دائمی از سدهٔ ۱۸ در منطقه ایجاد شد. اسپانیایی‌ها پس از مهاجرت با مقاومت بومیان محلی روبرو شدند. این مقاومت تا فرمانداری خوان مانوئل ده روساس و حتی پس از آن، تا عملیات «فتح صحرا» (دههٔ ۱۸۷۰ م.) ادامه یافت. در این عملیات نظامی که به فرماندهی ژنرال خولیو روکا انجام گرفت، منطقهٔ پاتاگونیا به دست مهاجران افتاد و بومیان از آنجا بیرون رانده شدند. منطقه، بین افسران نظامی تقسیم شد و نخستین اقامتگاه‌ها در آن ساخته شد. در سال ۱۸۸۴ منطقه زیر نام «قلمروی ملی لا پامپای مرکزی» که شامل استان ریو نگرو ی کنونی نیز می‌شد تشکیل شد. جمعیت این خطه که در آن زمان ۲۵ هزار نفر بود تا سال ۱۹۱۵ به ۱۱۰ هزار نفررسید. ۴۰ سال بعد، خطهٔ مزبور تجزیه شد و لا پامپا استقلال خود را به عنوان یک استان به دست آورد. استان لا پامپا با وجود نمایهٔ روستایی، یکی از بالقوه‌ترین مناطق در زمینه آموزشی ست.
استان لا پامپا در مرکز منطقهٔ پامپاس قرار گرفته‌است. میزان بارش سالانه در این استپ هموار و کم ارتفاع، ۵۰۰ میلی‌متر می‌باشد. رطوبت کم و هوای معتدل اختلاف دمای زیادی بین روز و شب به وجود اورده‌است که در پوشش گیاهی منطقه تأثیر زیادی دارد. شمال غرب استان - در همسایگی استان بوئنوس آیرس – منطقه پرباران «پامپا اومیدا» (پامپای مرطوب) نام دارد. تأثیر منطقهٔ خشک کویو با کوه‌های کم ارتفاع نیز در غرب دیده می‌شود. رودهای جاری در لا پامپا عبارتند از: رود کلرادو (در مرز با استان ریو نگرو) و رود سالادو.
لا پامپا با تولید ارزش ۲/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ (بیست درصد میانگین ملی) از فعال‌ترین ایالات در بخش کشاورزی است. مهم‌ترین فعالیت آن را شاید بتوان پرورش گاو با ۳۶۳۲۶۸۴ راس، گوسفند (۲۰۲ هزار راس)، بز (۱۴۰ هزار راس) و خوک (۶۰ هزار راس) دانست. در خاک‌های حاصلخیز بخش شمال شرق استان، محصولاتی چون گندم (۱۰ درصد تولید ملی)، آفتاب گردان (۱۳ درصد تولید ملی)، ذرت، جو و سایر غلات تولید می‌شود. از دیگر منابع درآمدزا می‌توان به صنعت لبنیات سازی با ۳۰۰ مرکز و ۲۵ کارخانه پنیر سازی، تولید عسل و استخراج نمک اشاره کرد. اگر چه توریسم در استان چندان رشدی نداشته اما شهر سانتا روزا (مرکز استان) و پارک ملی لیوئه کالل در شمار جاذبه‌های جهانگردی استان می‌باشند.
استان به ۲۲ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
۱ – بخش آترئوکو
۲ – بخش کالئو کالئو
۳ – بخش مرکزی (با مرکزیت سانتا روزا)
۴ – بخش کاتریلو
۵ – بخش چالیلئو
۶ – بخش چاپالئوفو
۷ – بخش چیکال کو
۸ – بخش کونه لو
۹ – بخش کوراکو
۱۰ – بخش گاتراچه
۱۱ – بخش اونکال
۱۲ – بخش لیوئه کالل
۱۳ – بخش لیمای مائویدا
۱۴ – بخش لوونتوئه
۱۵ – بخش ماراکو
۱۶ – بخش پوئلن
۱۷ – بخش کمو کمو
۱۸ – بخش رانکول
۱۹ – بخش رئالیکو
۲۰ – بخش توآی
۲۱- بخش تره نل
۲۲ – بخش اوتراکان
کینین
کینین یا کوآیناین ، یک بلور آلکالوئید طبیعی سفید است که ویژگی‌های دارویی تب‌بُر، درمان‌کنندهٔ مالاریا و کاهش‌دهندهٔ درد را دارد.
کینین، داروی تب‌بُر سنتی قوم کچوا در پرو بود که از پوست درخت گنه گنه بدست می‌آمد. اروپایی‌ها پس از فهمیدن خواص درمانی آن برای مالاریا، شروع به کِشت و برداشت گستردهٔ آن کردند. در سدهٔ نوزدهم میلیون‌ها پوند از پوست چینچونا به اروپا صادر می‌شد و حکومت‌های پرو و کشورهای همسایهٔ آن، صدور تخم و نهال این درخت را ممنوع کردند تا انحصار آن‌را از دست ندهند. در ۱۸۶۰، یک استرالیایی موفق شد یک پوند بذر چینچونا را به‌طور قاچاق خریداری کرده و به دولت هلند بفروشد؛ در نتیجهٔ آن، در سال ۱۹۳۰ از کشتزارهای هلندی در جاوهٔ اندونزی بیش از ۲۲ میلیون پوند پوست درخت چینچونا تولید می‌شد که ۹۷ درصد کینین جهان از آن بدست می‌آمد. پس از اشغال اندونزی و فیلیپین بدست ژاپنی‌ها در جنگ جهانی دوم، دست متفقین از منابع کینین کوتاه شد. آمریکا پیش از اشغال توانست چهار میلیون بذر چینچونا را به ایالات متحده انتقال دهد و در کشور کاستاریکا پرورش دهد اما رشد آن‌ها طول می‌کشید و مجبور شدند تا کینین مورد نیاز را از بازار سیاه خریداری کنند یا با تولید داروهای شیمیایی چون کلروکینین که در ۱۹۳۷ ساخته شد، نیاز خود را رفع کنند.
در ابتدا فقط در درمان مالاریا به کار می‌رفت. امروزه در برخی بیماری‌های روماتولوژی مانند آرتریت روماتوئید و لوپوس سیستمیک و اسپاسم عضلانی نیز استفاده می‌شود. کینین در درمان مالاریای ناشی از پلاسمودیوم فالسیپارم مقاوم به کلروکین یا در صورتی که ارگانیسم عامل، نامشخص باشد یا آنکه گونه‌های مختلف پلاسمودیوم در بروز بیماری دخالت داشته‌باشند، مصرف می‌شود.
کینین علاوه بر تخریب پلاسمودیومها اثرات ضدالتهابی دارد. درگذشته کینین از پوست درخت "سین کونا" (چینچونا) یا درخت گنه گنه (با نام علمی: chinchona officinalis) به دست می‌آمده‌است. کینین یک آلکالوئید است و به‌نظر می‌رسد در وزیکول‌های اسیدی انگل مالاریا تجمع می‌یابدو با تغییر pH داخل سلولی موجب مرگ تک‌یاخته می‌شود.
علائم سینکونیسم شامل (وزوز گوش، سردرد، پوست داغ و برافروخته، تهوع)، درد شکم، بثورات جلدی، اختلالات بینایی (از جمله کوری موقت) و اغتشاش شعور با مصرف این دارو گزارش شده‌است.
دهستان گوغر
گوغر، منطقه ای کوهستانی، مرتفع و سردسیر از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان، ایران است. این منطقه نسبتا وسیع دارای جاذبه‌های گردشگری زیادی است و سالانه گردشگران زیادی از این منطقه دیدن می‌کنند.امیر اباد مرکز این منطقه میباشد.همجواری این منطقه با دو شهرستان بردسیر(شمال)وسیرجان(غرب)ویژگی خاصی به آن داده است.در زمانی نه چندان دور مرکز تجارت منطقه بود و حاکمان منطقه(کلانتر)بی شک از شخصیتهای با نفوذ استان بودند.طبق سندی 260ساله امیر عبداقادر جوجردرانی*از باغفتک بزنجان در شرق بافت تا روستای هشون در سرچان را مهریه خانمش کرده است.
*جوجردران=نام قدیم گوغر بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن۷٬۲۶۵ نفر بوده‌است. مردم این منطقه مسلمان و شیعه هستند. آب و هوای دهستان گوغر سرد و کوهستانی و ارتفاع مرکز این دهستان از سطح دریا ۲٬۶۰۵ متر می‌باشد هرچند در برخی روستاهای گوغر تا ۳۰۰۰ متر از سطح دریا نیز می رسد. اصلی ترین محصول کشاورزی منطقه گوغر گردو است که از کیفیت بالایی برخوردار است. میوه های سردسیری دیگر نیز در این منطقه کشت می شود.
رودخانه پارانا
رود پارانا رودی واقع در جنوب مرکزی آمریکای جنوبی با طول ۲۵۷۰ کیلومتر است که از کشورهای برزیل، پاراگوئه و آرژانتین عبور می‌کند. درازای آن با احتساب آب‌های رود پارانایبا (در برزیل) به ۳۹۹۸ کیلومتر می‌رسد. پارانا دومین رود بزرگ آمریکای جنوبی پس از رودخانه آمازون است.
نام پارانا در زبان توپی (از زبان‌های بومیان منطقه) به معنای " به بزرگی دریا " یا " به شکل دریا " گرفته شده‌است.
رود پارانا از هم ریزشی دو رود پارانایبا و ریوگرانده در جنوب برزیل تشکیل می‌شود. این رود تا ۶۱۹ کیلومتر پس از سرچشمه در مسیری به سوی جنوب غرب تا شهر سالتو دل گوایرا پاراگوئه پیش می‌رود و پس از آن برای ۱۹۰ کیلومتر به سمت جنوب جریان می‌یابد و مرزی آبی به همان طول را تا برخورد با رود ایگواسو، بین دو کشور پاراگوئه و برزیل پدیدمی‌آورد. سد بزرگ « ایتایپو» (دومین سد بزرگ تولید برق در جهان) کمی پس از اتصال این دو رود ایجاد شده‌است. رود پارانا پس از تلاقی با رود ایگواسو، مرز طبیعی بین دو کشور آرژانتین و پاراگوئه را تشکیل می‌دهد. دو شهر انکارناسیون پاراگوئه و پوساداس آرژانتین در دو سوی این رود مشرف شده‌اند. رود مسیر خود را رو به جنوب تا ۴۶۸ کیلومتر و پس از آن با پیچی ملایم به سوی غرب به درازای ۸۲۰ کیلومتر و سپس برخورد با رود پاراگوئه ادامه می‌دهد.
آب‌های روان پارانا، قبل از برخورد با رود پاراگوئه، درپشت سد« یاسیره تا » (به عنوان دومین سد هیدروالکتریکی و پروژه مشارکتی بین آرژانتین و پاراگوئه)، ذخیره آبی عظیمی را پدیدآورده‌است. این منبع ارزشمند آبی گاهی بر اثر طغیان، زندگی سکنه زمین‌های پست انکارناسیون پاراگوئه را مختل می‌سازد.
رود پارانا پس از تلاقی با رود پاراگوئه، ۸۲۰ کیلومتر به سوی جنوب و با پیچ ملایمی به درازای ۵۰۰ کیلومتر روان می‌شود و پس از آن در دهانه ریورپلاته به رود اروگوئه می‌رسد و سرانجام به اقیانوس اطلس می‌ریزد.
رود پارانا و شعبه‌هایش، شاخآب‌های عظیمی را تشکیل می‌دهد که بیشتر بخش‌های جنوب مرکزی قاره از جمله کل پاراگوئه، شمال آرژانتین، جنوب برزیل و بخش‌های از بولیوی و اروگوئه را در بر می‌گیرد. حجم آبی که از دهانه ریورپلات (ریو دلاپلاتا ) به اقیانوس اطلس می‌ریزد برابر با حجم دلتای رود میسی سیپی است. این آبریز، آب شهرهای بزرگی مانند آسونسیون، بوئنوس آیرس، سائوپائولو و برازیلیا را تأمین می‌کند. پارانا و شاخه‌های آن همچنین منبع درآمد و معاش روزانه بسیاری از ماهیگیران ساحلی می‌باشد. برخی گونه‌های ماهی (مانند سوروبی و سابالو) برای مصارف داخلی و نیز واردات صید می‌شوند. بخش عظیمی از رود قابل کشتیرانی است که به عنوان گذرگاه آبی، شهرهای داخلی پاراگوئه و آرژانتین را به اقیانوس اطلس مربوط می‌سازد.
هم چنین پل‌های متعددی بر رود پارانا احداث شده‌است از جمله:
به علاوه، پلی بین شهرهای رکونکوئیستا (استان سانتافه) و گویا (استان کورینتس) و نیز پل دیگری بر روی دهانه آبریز ریورپلاته (بین اروگوئه و آرژانتین) تحت بررسی است.
دهستان زز شرقی
ززشرقی، دهستانی است از توابع بخش زز و ماهرو شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۱۶۹ نفر (۱٬۲۴۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان زز غربی
ززغربی، دهستانی است از توابع بخش زز و ماهرو شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۲۴۸ نفر (۳۹۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان ماهرو
ماهرو، دهستانی است از توابع بخش زز و ماهرو شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۰۲۳ نفر (۳۴۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان بربرود شرقی
دهستان بربرودشرقی، دهستانی است از توابع بخش بربرود شرقی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۰٬۴۲۹ نفر (۲٬۳۱۶ خانوار) بوده‌است و همچنین مرکز آن، روستای دوزان می باشد.
دهستان بربرود غربی
بربرود غربی دهستانی است از توابع بخش بربرود غربی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۱۷۱ نفر (۲٬۰۴۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان پاچه‌لک شرقی
پاچه لک شرقی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۴۷۸ نفر (۱٬۲۶۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان خمه
خمه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۴۴۵ نفر (۸۹۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان فرسش
فرسش، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰۰ نفر (۱۳۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان پیشکوه ذلقی
پیشکوه ذلقی، دهستانی است از توابع بخش زلقی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۳۸۸ نفر (۵۹۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان ذلقی شرقی
ذلقی شرقی، دهستانی است از توابع بخش زلقی شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۲۶۷ نفر (۵۵۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان ذلقی غربی
ذلقی غربی، دهستانی است از توابع بخش  زلقی  شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۲۵۲ نفر (۵۲۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان چم‌سنگر
چم‌سنگر، دهستانی است از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۵۲۰ نفر (۴۵۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان سپیددشت
سپیددشت دهستانی از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۱۱۷ نفر (۹۳۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان کشور
کشور، دهستانی است از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۸۷۳ نفر (۴۱۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان گریت
گریت، دهستانی است از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
از جمله شهر های دیگری که در دوره اتابکان لر کوچک از معروفیتی برخوردار بوده شهر گریت است.گریت امروزه از نظر تقسیمات کشوری یکی از دهستان های بخش پاپی است که شامل ۳۹ روستا و دهکده است. (دهکده سرتنگ قلا) مرکز گریت است.
گریت در گذشته منطقه پر رونق و صاحب نامی بوده است و اوج ترقی آن مربوط به دوره سلاطین لر کوچک است.
شهر گریت در قرن هفتم شهری آباد بوده چنانچه نخستین امرای لر کوچک از جمله شجاع الدین خورشید و سیف الدین رستم و عزالدین گرشاسف مرکز فرمانروایی خود را در این شهر قرار دادند. ولی از قرن هشتم به بعد این شهر رونق خود را از دست داد.
حمدالله مستوفی مولف قرن هشتم آنرا جزو شهر های خراب منطقه لر کوچک ذکر کرده است و می نویسد:
«از شهر های آنجا سه شهر خراب اند,گریت,لورشت (کوهدشت) و صیمره (سیمره)»
شهر گریت همچنین دارای دژ مستحکمی بود که مشرف بر شهر و راههای اطراف بوده و امروزه نیز آثار آن بر روی کوهی به نام (سر تنگ) به چشم می‌خورد. همانگونه که در منابع تاریخ سیاسی اتابکان گفته شد عزالدین گرشاسفو همسرش ملکه خاتون برای خلاصی از دست حسام الدین خلیل به این دژ پناه بردند
براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۱٬۸۷۶ نفر (۴۵۲ خانوار) بوده‌ است.
دهستان تنگ هفت
تنگ هفت، دهستانی است از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۰۴۶ نفر (۴۶۴ خانوار) بوده‌است. نام داران و بزرگان این روستا از طایفه مناصر حیدری هستند
دهستان بیرانوند جنوبی
بیرانوندجنوبی، دهستانی است از توابع بخش بیرانوند شهرستان خرم‌آباد شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۳۰۹ نفر (۱٬۳۵۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان بیرانوند شمالی
بیرانوند شمالی، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان بروجرد در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۵۲۵ نفر (۷۶۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان تشکن
تشکن، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان چگنی در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال۱۳۹۸ جمعیت آن۱۴۰۰۰ نفر(۳۲۰۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان دوره
دوره، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان چگنی در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۲۰۸ نفر (۲٬۰۵۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان رازان
رازان، دهستانی است از توابع بخش زاغه شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۰۲ نفر (۶۹۴ خانوار) بوده‌است. مردم این منطقه بیشتر به لری خرم‌آبادی سخن میگویند.
دهستان زاغه
زاغه، دهستانی است از توابع بخش زاغه شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۹۵۱ نفر (۱٬۲۷۲ خانوار) بوده‌است. مردم این منطقه به زبان لری خرم‌آبادی و لکی سخن می گویند.
دهستان قایدرحمت
قایدرحمت، دهستانی است از توابع بخش زاغه شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۳۸۱ نفر (۱٬۵۴۳ خانوار) بوده‌است. این مردم به زبان‌ لریِ و لکی سخن می‌گویند.
دهستان ازنا
دهستان ازنا سکوند نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد، استان لرستان در ایران است.مرکز این دهستان ایمان آباد می باشد. که به نام زنده یاد ایمانقلی خان خسروی سکوند می‌باشد . بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲۱۴ نفر (۱۲۰۰ خانوار) بوده‌است.جمعیت در سال ۱۴۰۰ به صورت تقریبی۱۰۰۰۰نفر می باشد . طی مطالبات مردم منطقه و مسئولین قرار است در سال آتی این منطقه به بخش و ایمان آباد به منطقه شهری ارتقا یابد .
دهستان ده‌پیر جنوبی
ده پیر، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران این دهستان در شرق خرم آباد و بر سر راه بیران شهر قرار دارد.
ساکنین این دهستان از طوایف رکرک،سالار حسنوند، بیرانوند، دلفان شامل محمودوند و خالوند ،چگنی،سکوند،می‌باشند که به خانواده زبان لری از جمله لری خرم آبادی و  لکی تکلم می‌کنند.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۴۷۹ نفر (۱٬۶۹۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان ده‌پیر شمالی
ده پیرشمالی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران میباشد آثار به دست آمده در تپه خانجان خانی در دهستان ده پیر آثار سفالی ساسانی است. از قسمت های بریده آن کوزه های محتوی استخوان پیدا شده است. روی این تپه، در میان خانه های روستایی قبری قرار دارد که مورد احترام است و به «سرمگو» مشهور است. پایه ستون های سنگی متعدد موجود این محل علی الظاهربه دوره پارت ها مربوط است. از آثار دوره اسلامی نیز سنگ قبرهایی به خط کوفی یافت شده است.وجود تپه های باستانی متعدد نشان از موقعیت سوق الجیشی این منطقه در گذشته دارد ، آثار بدست آمده از محوطه باستانی شیخ حیدر که قدمت آن ها به عصر‌ مس و عصر سنگ دوران های پی لایه‌های فرهنگی این تپه مربوط به دوره‌های چندگانه پیش از تاریخ، تاریخ پیش از اسلام و قرون میانه اسلامی است. این منطقه در فصل بهار دارای جاذبه های دیدنی فراوانی میباشد مردم این منطقه نقش مهمی در شورش لرستان علیه قوای دولتی داشتند همچنین زادگاه سرداران حاج رحیم دلفان ، محمدی سپهوند ، مجید صالحی راد ، روح اله سپهوند میباشد از سرشناسان این منطقه می توان عزیزخان سپهوند معروف به پادشاه صلح و رحیم خان سپهوند ،تیمور خان سپهوند ،کدخدا جانکه صیادی، حاج شکرعلی مصطفی وند لرستانی نام برد
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۳۳۲ نفر (۱٬۳۷۷ خانوار) بوده‌است.
ساکنین این دهستان عمدتاً از طوایف گله دار، سالار حسنوند ،رکرک، چنگایی بیرانوند،سکوند، دلفان شامل محمودوند و خالوند، چگنی می‌باشند که به خانواده زبانی لری تکلم می‌کنند.
دهستان کرگاه غربی
کرگاه غربی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵٬۴۰۹ نفر (۹٬۲۹۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان کرگاه شرقی
کرگاه شرقی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۲۹۴ نفر (۲٬۲۱۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان کاکاشرف
کاکاشرف، دهستانی است از توابع بخش پاپی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران  براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۰۹۱ نفر (۷۹۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان شوراب (دوره)
شوراب، دهستانی از توابع بخش ویسیان شهرستان چگنی در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۰۸۱ نفر (۱٬۱۶۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان ویسیان
ویسیان، دهستانی است از توابع بخش ویسیان شهرستان دوره در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۱۳۱ نفر (۱٬۴۷۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان ایتیوند جنوبی
ایتیوند جنوبی، دهستانی است از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۴۰۰ نفر (۱٬۱۹۶ خانوار) بوده‌است.با توجه به کوهستانی بودن منطقه بخشی از آن در تقسیمات کشوری به شهرستان کوهدشت و بخشی هم به شهرستان کرمانشاه الحاق گردیده است.
دهستان ایتیوند شمالی
ایتیوندشمالی، دهستانی است از توابع  بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران.است
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۲۶ نفر (۶۲۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان کاکاوند شرقی
کاکاوندشرقی، دهستانی است از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران.اهالی این دهستان از طایفه غیب غلام ایل کاکاوند هستند و مذهب ایشان شیعه جعفری است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۲۴۱ نفر (۱٬۷۱۵ خانوار) بوده‌است. مردم این دهستان از طایفه کاکاوند هستند و به زبان کردی گویش لکی تکلم می‌کنند.درختان بلوط، کیکم، ارژن، زالزالک، انجیر و بادام کوهی، گیاهان داروئی و صنعتی و پوشش گیاهی برای چرای دام به فراوانی در این منطقه رویش می‌کند. نوع پوشش گیاهی این منطقه خاص کوهستانی بودن آن است. جانوران زیادی هم در این منطقه یافت می‌شود از جمله گرگ، روباه، خرگوش، شغال، خرس، گراز، تیهو و کبک. این دهستان از جنوب به جنگل‌های بلوط چیاوزان منتهی میگردد از شمال سلسله کوه های نوخین و گون بان آن را از بخش خزل کنگاور و روستاهای گروس صحنه جدا می‌کند و همچنین گردنه مرتفع گشور با ارتفاع زیاد به دشت هرسین ختم می‌شود. در نزدیکی روستای گلستانه کوه بزرگی به اسم چغادزدان وجود دارد که محل گردشگری بزرگی برای مردم این اهالی است
دهستان کاکاوند غربی
کاکاوند غربی، دهستانی است از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان و به زبان کردی با لهجه لکی تکلم میکنند مذهب ایشان جعفری بوده و در مناطق حاشیه گاماسیاب به طریقت یارسان هستند.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۸۳۱ نفر (۱٬۰۴۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان خاوه جنوبی
خاوه جنوبی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۴۱۹ نفر (۲٬۸۱۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان خاوه شمالی
خاوه شمالی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران.
این دهستان جزئی از بخش مرکزی شهرستان دلفان است. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۱۴۹ نفر (۱٬۸۳۸ خانوار) بوده‌است. مردمان این دهستان از ایل کرمعلی هستند.
جمعیت بعضی روستاهای پر جمعیت:
که مهمترین آنها ایرانشاه می‌باشد که با مرکز شهرستان ۱۰ کیلومتر فاصله دارد.
این دهستان از ایل کولیوند می‌باشند که در مهمان نوازی زبانزد منطقه می‌باشد.
این روستا سرسبزترین و حاصلخیزترین روستاهای دلفان می‌باشد.
مردمان این دهستان شیعه مذهب هستند و گاوبازه به عنوان مذهبی‌ترین روستای شهرستان دلفان در این دهستان می‌باشددشت خاوه از پیشینه تاریخی کهنی برخوردار است کما این که خاستگاه کاسی‌ها ی جنگجو و اسب سوار بوده‌است. همچنین وجود قلعه سه طبقه ساسانی به نام کفراج (درحال حاضر تپه‌ای بیش نیست) در روستای کفراج حاکی از اهمیت ای جلگه سرسبز در گذشته‌است. فریا استارک فرانسوی در سفرنامه خود از این منطقه یاد کرده‌است که: (از گردنه ورازانه که عبور کردیم به دشت خاوه رسیدیم. فصل تابستان بود و مردم گندمها را درو می‌کردند. مردم این منطقه هیکلهای بلند با صورتهای استخوانی و جوش جوشی داشتند…).
مردم این منطقه به کشاورزی و دامداری مشغول هستند. کشاورزی این منطقه در کذشته زبانزد بوده‌است ولی در حال حاضر به دلیل کم توجهی مسولین از رونق کشاورزی آن کاسته شده‌است.
ااین منطقه جلگه‌ای بسیار خوش آب و هوا است و از طرف شرق و شمال به رشته کوه بلند گرین برخورد می‌کند. رود خاوه از وسط این جلگه عبور می‌کند و و آب آشامیدنی شهر نورآباد از چاهایی که در این منطقه حفر شده‌است تأمین می‌شود.
دهستان نورآباد
دهستان نورآباد به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
دهستان نورعلی
نورعلی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۱۷۳ نفر (۱٬۵۳۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان چالانچولان
چالانچولان، دهستانی است از توابع بخش سیلاخور شهرستان بروجرد در استان لرستان ایران. اکثریت مردم چالانچولان از تیره یاراحمد(یارمه) بیرانوند می باشند.
اکثریت طوایف: ۱_ یاراحمدی ۲_شاهوردی ۳_ حاجیوند بختیاری
مردمان دهستان چالانچولان به زبان لری (بختیاری )فیلی(لکی) و لری(سیلاخوری) صحبت می کنند.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۲۸۸ نفر (۲٬۰۵۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان سیلاخور
سیلاخور، دهستانی است از توابع بخش سیلاخور شهرستان بروجرد در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۵۱۴ نفر (۱٬۳۴۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان حشمت‌آباد
حشمت‌آباد، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دورود در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۷۳۸ نفر (۲٬۲۹۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان دورود
دورود، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دورود در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۶۸۹ نفر (۲٬۸۳۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان ژان
ژان، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دورود در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰٬۱۷۵ نفر (۴٬۲۸۷ خانوار) بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان رومشکان
بخش مرکزی شهرستان رومشکان یکی از بخش‌های شهرستان رومشکان در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۲۰۵۳ نفر (در ۶۰۷۱ خانوار) بوده‌است.
شهر : چقابل
بخش سوری
بخش سوری یکی از بخش‌های شهرستان رومشکان در استان لرستان ایران است. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۷۰۰۵ نفر (در ۴۶۷۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان طرهان شرقی
طرهان شرقی، دهستانی است از توابع بخش طرهان شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران.
روستای بیر، کل‌سرخ، رئیس وند، دم روستان، پشت تنک، اولاد نقی آباد
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۵۳۱ نفر (۱٬۰۶۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان طرهان غربی
طرهان غربی، دهستانی است از توابع بخش طرهان شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۸۴۷ نفر (۱٬۷۰۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان گل‌گل
گل‌گل، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲۱۵۰ نفر (۲٬۴۵۵ خانوار) بوده‌است. این دهستان را اغلب طایفهٔ های مختلف تشکیل می‌دهد و بزرگترین روستای این دهستان روستای سپیده گل گل می‌باشد که از نظر موقعیت جغرافیای در ۱۸ کیلومتری شهر کوهدشت قرار دارد
دهستان زیرتنگ
زیرتنگ، دهستانی است از توابع بخش کوهنانی شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۴۴۴ نفر (۱٬۲۰۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان بلوران
بلوران، دهستانی است از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران مشتمل بر ۱۷ روستا که بزرگترین و مرکز آنها روستای بلوران است.براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۰۸۲ نفر (۸۲۴ خانوار) بوده‌است.
نقشه ی بلوران
دهستان درب گنبد
درب گنبد، دهستانی است از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۸۸۶ نفر (۱٬۱۵۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان جاپلق شرقی
جاپلق شرقی، دهستانی است از توابع بخش جاپلق شهرستان ازنا در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۳۳۷ نفر (۱٬۶۴۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان جاپلق غربی
جاپلق غربی، دهستانی است از توابع بخش جاپلق شهرستان ازنا در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۲۱۵ نفر (۱٬۰۰۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان پاچه‌لک غربی
پاچه‌لک غربی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ازنا در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۸۶۴ نفر (۲٬۷۴۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان سیلاخور شرقی
سیلاخورشرقی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ازنا در استان لرستان ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۱۷۱ نفر (۱٬۷۶۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان جایدر
جایدر، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۰٬۸۰۳ نفر (۳٬۰۹۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان جلوگیر
جلوگیر دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳٬۸۹۶ نفر (۱٬۰۷۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان ملاوی
ملاوی، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۸٬۴۸۹ نفر (۲٬۵۴۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان میانکوه غربی
میانکوه غربی، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
میانکوه غربی در ۵ کیلومتری شرق شهر پلدختر شروع می‌شود و تا ۴۰ کیلومتر پس از آن امتداد می‌یابد. طبیعت زیبای میانکوه غربی تفرجگاه افراد زیادی از سرتاسر استان است و بخصوص در فصل بهار، پاییز و زمستان میزبان گردشگران پلدختری می‌باشد. مردم این منطقه به زبان لری بالاگریوه‌ای سخن می‌گویند.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲٬۴۳۴ نفر (۶۷۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان افرینه
دهستان افرینه نام دهستانی در بخش معمولان شهرستان پلدختر، استان لرستان در ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶٬۸۹۳ نفر (۱۹۳۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان معمولان
معمولان، دهستانی از توابع بخش معمولان شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳٬۰۷۷ نفر (۹۲۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان میانکوه شرقی
میانکوه شرقی دهستانی از توابع بخش معمولان شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
میانکوه شرقی اختلاف ارتفاع زیادی با مرکز شهرستان یعنی شهر پلدختر دارد به طوری که میانکوه شرقی بیش از ۹۰۰ متر از شهر پلدختر مرتفع تر است و به همین علت زمستان‌های بسیار سرد و تابستان‌های نسبتا خنکی دارد. این مناطق از صعب العبور ترین کوههای زاگرس در منطقه لرستان بوده و دارای زیبایی فوق العاده ای خصوصاً در اواخر فروردین و اردیبهشت می باشند. از ده‌های معروف این دهستان می‌توان به طایی،قلعه نصیر،چمشک و دهلیز اشاره کرد. تییک
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳٬۷۴۶ نفر (۱٬۰۴۶ خانوار) بوده‌است.
استان سان خوآن، آرژانتین
استان سن خوآن یکی از ایالات ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در غرب کشور می‌باشد .
سان خوان با ایالات لاریوخا، سان لوئیز، مندوسا مرز مشترک دارد. در غرب استان، شیلی قرار دارد .پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استان سان خوان کنونی زیستگاه بومیانی بود که تحت تأثیر فرهنگ و امپراتوری اینکاها بودند . از جمله آن‌ها : هوارپس، دیاگیتاس، کاپازانس، اولون گاستاس و یاکامپیس بودند .
شهر سان خوان دلا فرونترا در سال ۱۵۶۲ توسط خوان خوفره ای مونته سا تأسیس گشت اما در سال ۱۵۹۳ به سبب طغیان رود سان خوان به ۲ کیلومتری جنوبش انتقال یافت .
در سال ۱۷۷۶ هنگامی که سان خوان به نایب السلطنه ریو دلاپلاتا واگذار شد، زمین لرزه ای تقریباً تمام شهر را ویران نمود .
رهبر و پیشوای استقلال آرژانتین، ژنرال خوزه ده سان مارتین در سال ۱۸۱۴ حاکم کویو شد ( سان خوان در آن زمان بخشی از کویو بود ) . سان خوان بعدها تبدیل به شهری شد که حامی سفرهای اکتشافی به آند بود . در سال ۱۸۲۰ سان خوان از استان کویو جدا شد و استقلال خود را کسب کرد . استان کویو بعدها به استان مندوسا ملحق شد .
به دنبال جدایی بین‌المللی آرژانتین و ظهور دولتی لیبرال در سال ۱۸۵۳ بسیاری از روشنفکران تبعیدی به آرژانتین بازگشتند . یکی از این روشنفکران، افسر نظامی اهل سان خوان، دومینگو سارمینتو بود . سارمینتو در سال ۱۸۶۲ فرماندار سان خوان و در ۱۸۶۸ رئیس جمهور کشور شد . از تلاش‌های او می‌توان به برنامه‌های عمرانی و کاربست آموزش مدرن اشاره نمود .  در سال ۱۹۴۴ زمین لرزه مخربی بیشتر شهر سان خوان را ویران کرد . در این زمین لرزه ۱۰ هزار نفر کشته شدند . زمین لرزه دیگری در سال ۱۹۷۷ شهر را تکان داد .
در سال ۱۹۷۳ دانشگاه ملی سان خوان با کمک دولت ملی تأسیس شد . دولت برای پاسخ دادن به نیازهای بخش کشاورزی استان، سد و ذخیره آبی اویوم را احداث نمود .
استان سان خوان بخشی از منطقهٔ نیمه بیابانی " کویو " است . دشت‌های خشک در بخش شرقی با ماهورها و تپه‌های کم ارتفاع و بخش‌های مرتفع در غرب آن قرار دارد . هر دو بخش استان در معرض بادهای سوزان زوندا هستند . رودهای عمده استان رود هاچال، رود سان خوان | سان خوان و دساگادرو می‌باشند که دره‌های حاصلخیز و مرکز استان را سیراب می‌کنند . رود سان خوان به مرداب گواناکاچه در جنوب شرق استان می‌ریزد .
استان سان خوان با تولید ارزشی برابر ۶/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درامد سرانه ۵۸۲۰ دلار از نظر اقتصادی کم توسعه می‌باشد . کشاورزی عمده‌ترین فعالیت استان به‌شمار می آید .  صنعت شراب سازی از مهم‌ترین صنایع منطقه می‌باشد به طوری که پس از مندوسا دومین استان تولیدکننده شراب می‌باشد . ۵۶ درصد از زمین مولد استان به تاکستان‌ها اختصاص دارد . همچنین محصولاتی مانند ذرت، گوجه فرنگی، انجیر، هلو و سیب زمینی در استان به عمل می آید .
آب سدهای اویوم، لا روزا و سان امیلیانو مصارفی چون آبیاری و تولید برق دارد . در بخش معادن می‌توان به معادن طلا، سرب و گرافیت اشاره کرد .  بخش صنایع استان را صنایع غذایی، شیمیایی، پلاستیکی، آهنی و نساجی تشکیل می‌دهد .
صنعت جهانگردی چندان منبع درامدزایی نمی‌باشد . با این حال شهر سان خوان ( زادگاه سارمینتو )، پارک ایسچی گالاستو، سد اویوم و بهارهای پیزمانتا از جاذبه‌های توریستی استان به‌شمار میروند .
استان به ۱۹ بخش ( دپارتمان ) تقسیم می‌شود .
استان سان لوئیس
استان سان لوئیس یکی از استان‌های ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در مرکز کشور می‌باشد. سان لوئیس با استان‌های لاریوخا، کوردوبا، لا پامپا، مندوسا و سان خوان مرز مشترک دارد.پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استانی که امروزه سان لوئیس نام دارد زیستگاه بومیان بود. از اقوام این بومیان می‌توان به کالچاکیس، میچیلینگس، رانکلس، پوئلچس و پئوئنچس اشاره نمود. شهر سان لوئیس توسط خوان خوفره ده لوآیسا منه سس در سال ۱۵۹۴ تأسیس شد که بعدها بر اثر حملات مکرر بومیان از سکنه خالی گشت اما در سال ۱۵۹۶ توسط مارتین گارسیا ده اونیز آباد شد. در سال ۱۷۱۲ شهر بر اثر حمله ویرانگر بومیان مالونس رو به نابودی رفت اما مجدداً همراه با احداث دژهایی رو به‌آبادی رفت. اندکی پس از ایجاد نایب السلطنه ریودلاپلاتا در سال ۱۷۷۶، منطقه تحت تسلط کوردوبا و سپس کویو (۱۸۱۳) بود. سرانجام استان در سال ۱۸۲۰ اعلام استقلال نمود. خطوط راه‌آهن و سیستم ریلی در سال ۱۸۷۵ به سان لوئیس رسید که موجب ایجاد شهرهایی (مانند ویا مرسدس و سانتا روزا) در بین مسیر آن شد. پس از بحران مالی دهه ۱۹۳۰، جمعیت استان به نصف خود رسید. از چهره‌های سیاسی برجسته استان می‌توان به آدولفو رودریگز سا (پرونیست) اشاره نمود.
در شمال و غرب استان، تپه‌ها و ماهورهای کم ارتفاع وجود دارد. در جنوب و مرکز نیز زمین‌های هموار و دریاچه نمک پامپا دلاس سالیناس قرار دارد. هر چند آب و هوای سان لوئیس معتدل و کم باران است، مناطق بسیاری با آب و هوایی معتدل و خاک حاصلخیز چون ویا ده مرلو وجود دارند. رودهای عمده در استان، کوئنتو و کونلارا می‌باشند. همچنین رودهای سالادو و دساگادرو مرز این استان را با سایر ایالات تشکیل می‌دهد.
استان سان لوئیس با تولید ارزشی برابر ۴/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درآمد سرانه ۹۲۰۰ دلار از نظر اقتصادی رو به رشد می‌باشد. کشاورزی و صنایع عمده‌ترین فعالیت استان به‌شمار می‌آید. فعالیت استان در بخش کشاورزی محدود به تولید ذرت، لبنیات، گیاهان جایگزین گوشت حیوانی و پرورش گاو است. در بخش معادن می‌توان به معادن آهک، مرمر، اورانیوم، نمک و تنگستن اشاره کرد. در بخش صنایع نیز صنعت چرم، نساجی، سرامیک، پلاستیک، وسایل خانگی و کاغذ فعال می‌باشد. پرورش دام در سالتا تنها در بخش شرقی و مرطوب انجام می‌شود. صنعت جهانگردی چندان منبعی درآمدزا نمی‌باشد. با این حال جاذبه‌های توریستی شامل مکانهای زیر است:
مناطق خوش آب و هوای اطراف ویا ده مرلو
پارک ملی سیه را دلاس کیخاداس
دریاچه پوتره رو
استان به ۹ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
۱ – بخش آیاکوچو
۲ – بخش بلگرانو
۳ – بخش مرکزی (با مرکزیت سان لوئیس)
۴ – بخش چاکابوکو
۵ – بخش کورونل پرینگلس
۶ – بخش خنرال پدرنرا
۷ – بخش گوبرنادور دوپوی
۸ – بخش خونین
۹ – بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین
دهستان فیروزآباد
فیروزآباد، دهستانی است از توابع بخش فیروزآباد شهرستان سلسله در استان لرستان ایران. زبان مردم این دهستان کردی به گویش لکی و مذهب آنان شیعه است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت فیروزآباد ۱۰٬۰۹۲ نفر بوده که ۵۱۵۹ نفر مرد و ۴۹۳۳ نفر زن بوده اند. این دهستان دارای ۲۸۹۱ خانوار می‌باشد.
دهستان قلایی
قلایی، دهستانی از توابع بخش فیروزآباد شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
جمعیت براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ مرکز آمار ایران، جمعیت دهستان قلایی ۲٬۶۷۱ نفر بوده که ۱۳۵۷ نفر مرد و ۱۳۲۰ نفر زن بوده‌اند. این دهستان دارای ۶۸۴ خانوار است.
دهستان قلعه مظفری
قلعه مظفری، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۰۸۷ نفر (۱٬۴۷۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان هنام
هنام، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۷۸۸ نفر (۱٬۵۰۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان یوسف‌وند
یوسف‌وَند، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان سلسله در استان لرستان ایران می باشد.  دهستان یوسف‌وند، یکی از شش دهستان شهرستان سلسله در استان لرستان است که شامل روستاهای دهرحم ، (بعنوان مرکز دهستان)، اکبرآباد، هندی، دره تنگ، گرکان، دکاموند، پیرکه،چناره ،گریران و... می‌باشد. طبیعت این دهستان همه ساله گردشکرانی را به این شهرستان می‌کشاند.
حدود این دهستان عبارت است از خاور به دهستان حسنوند، از باختر به دهستان کولیوند، از ۲۲ آبادی تشکیل گردیده ساکنین از ایل یوسفوند و ایل ترکاشوند هستند. عدهٔ کثیری از سکنه ییلاق و قشلاق می‌روند. (از لغت‌نامه دهخدا).
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۹۵۱ نفر (۱٬۸۸۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان ارکوازی
دهستان ارکوازی، یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان چوار در استان ایلام ایران است.
ایل ارکوازی منجمله در این منطقه یکجانشین شده است.
جمعیت دهستان ارکوازی براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲،۳۵۹ نفر بوده‌است.
دهستان بولی
دهستان بولی، یکی از دهستان‌های بخش بولی شهرستان چوار در استان ایلام ایران است.
جمعیت دهستان بولی براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۷۰۰ نفر بوده‌است.
دهستان ده پایین
دهستان ده پایین نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان ایلام، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹۰۹ نفر (۳۴۵۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان میش خاص
میش خاص، دهستانی از توابع بخش سیوان شهرستان ایلام در استان ایلام ایران است.
این دهستان مرکز یک جانشینی ایل میشخاص است.
بخش میشخاص در شمال رشته کوه کبیرکوه و جنوب شهرستان سیروان،در غرب شهرستان بدره و شرق دهستان ده پایین واقع شده.این بخش سرچشمه اصلی رود کنجان چم است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۱۵٬۱۶۴ نفر (۱٬۸۲۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان دوستان
دوستان، دهستانی از توابع شهرستان بدره در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۸۶۲ نفر (۹۹۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان هندمینی
هندمینی، بخشی از توابع شهرستان بدره در استان ایلام ایران است. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۸۴۱ نفر (۱٬۵۱۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان ارمو
ارمو، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳95جمعیت آن 111222نفر 2024 خانوار) بوده‌است.
دهستان زرین‌دشت
زرین‌دشت، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۶۸۰ نفر (۱٬۹۲۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان کولکنی
کولکنی، دهستانی از توابع بخش ماژین شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۷۱۹ نفر (۳۱۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان ماژین
ماژین، دهستانی از توابع بخش ماژین شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۶۶ نفر (۶۱۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان سیدابراهیم
سیدابراهیم، دهستانی از توابع بخش زرین‌آباد شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۵۴۷ نفر (۲۹۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان اناران
اناران دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است. مرکز این دهستان روستای بیشه دراز است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۷۰۹ نفر (۹۱۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان ابوغویر
ابوغویر، دهستانی از توابع بخش دشت عباس شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۴۲ نفر (۱۹۰ خانوار) بوده‌است.
بخش دشت عباس
بخش دشت عباس یکی از بخش‌های شهرستان دهلران استان ایلام ایران است. این دهستان در سال ۹۶ به بخش ارتقاء یافت.براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، جمعیت بخش دشت عباس برابر با ۸٬۵۲۵ نفر بوده‌است.
دهستان نهرعنبر
نهرعنبر، دهستانی از توابع بخش موسیان شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۰۳۷ نفر (۶۶۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان زنگوان
زنگوان، دهستانی است از توابع بخش کارزان شهرستان سیروان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۶۷۹ نفر (۷۶۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان کارزان
کارزان، دهستانی از توابع بخش کارزان شهرستان سیروان در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۵۹۳ نفر (۹۲۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان لومار
لومار، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سیروان در استان ایلام ایران مردم این دهستان از ایل ریزوند می باشند.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت لومار که مرکز این دهستان است بالغ بر ۶٬۲۲۳ نفر (۱٬۲۷۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان آسمان‌آباد
آسمان‌آباد، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان شیروان و چرداول در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸۹۳۲ نفر (۱٬۲۷۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان بیجنوند
بیجنوند، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان چرداول در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۰۱۷ نفر (۱٬۶۷۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان زردلان
دهستان زَردَلان، یکی از دهستان‌های بخش جزمان در شهرستان هلیلان از توابع استان ایلام ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این منطقه ۲٬۵۱۸ نفر (۵۱۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان هلیلان
هُلِیلان دهستانی از توابع بخش هلیلان شهرستان هلیلان در استان ایلام ایران است. بخش هلیلان به شهرستان هلیلان ارتقا یافت و نام دهستان هلیلان به دهستان گوران(هلیلان) تغییر نام داد
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۰۶۳۴ نفر (۲٬۴۲۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان چمزی
چمزی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ملکشاهی در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۵۲ نفر (۶۱۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان گچی
گچی، دهستانی است از توابع بخش ملکشاهی شهرستان ملکشاهی در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳٬۰۶۷ نفر (۲٬۱۵۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان هجداندشت
دهستان هجداندشت نام دهستانی در بخش صالح‌آباد شهرستان مهران، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۲۵ نفر (۳۹۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان محسن‌آب
محسن‌آب، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهران در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۹۰۱ نفر (۱٬۴۸۵ خانوار) بوده‌است. محسن‌آب خیلی بزرگ بوده اسم قدیم مهران بوده است.
دهستان مورموری
مورموری دهستانی از توابع بخش کلات شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۹۶۰ نفر (۲۴۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان آب‌انار
آب‌انار، دهستانی است از توابع بخش کلات شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۱۴۹ نفر (۳۸۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان ماسبی
ماسپی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران،که مردمان این دیار از اصیل‌ترین مردمان کرد این منطقه بوده اند
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۷۲۷ نفر (۵۱۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان جابرانصار
جابرانصار، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۵۲۷ نفر (۹۱۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان چم‌کبود
دهستان چم کبود، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۴۲۴ نفر (۱٬۱۰۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان سراب‌باغ
سراب‌باغ، دهستانی است از توابع بخش سراب‌باغ شهرستان آبدانان در استان ایلام ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۶۷۸ نفر (۹۲۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان کلان
دهستان کلان نام دهستانی در بخش زرنه شهرستان ایوان، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۳۵ نفر (۷۸۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان زرنه
دهستان زرنه نام دهستانی در بخش زرنه شهرستان ایوان، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۷۸ نفر (۵۷۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان نبوت
دهستان نبوت نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان ایوان، استان ایلام در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴۱۶ نفر (۱۲۵۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان مارگون
دهستان مارگون، نام دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان مارگون در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۴۴۰ نفر (۱٬۷۷۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان دشت روم
دشت روم، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۸۷۴ نفر (۲٬۰۰۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان سپیدار
دهستان سپیدار، یکی از دهستان‌های بخش سپیدار شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. این دهستان در مسیر جاده یاسوج به دهدشت واقع شده است و سرشار منابع طبیعی و مزارع مختلف است. همچنین دارای ۲ شهرک صنعتی بسیار مهم در مرکز استان می باشد که یکی از این شهرک ها محل استقرار کارخانه های تولید شن و ماسه و آسفالت می باشد.
مرکز این دهستان در فاصله ۳۰ کیلومتری شهر یاسوج که در محور اصلی یاسوج به دهدشت قرار دارد که و از جاذبه‌های دیدنی این منطقه طبیعت بکر دلی بجک و دیلگون و کوه زراورد و آبشار تنگ تامرادی است.
پیشه بیشتر مردم روستا کشاورزی و به روش سنتی است. به زبان لری صحبت می‌کنند و از طوایف مختلفی تشکیل شده‌اند؛ که از مهمترین طایفه این دهستان کیگوی، گنجه ای، سادات امامزاده علی، سادات عنایی، سادات امامزاده محمود، قایدگیوی‌ها و طایفه آغا و اردکانی و بقیهٔ اقوام هستند که در مرکزیت و حول دهستان سپیدار مرکزی ساکن می‌باشند. در تابستان دارای آب و هوای مطبوع و خنک و زمستان آن سرد است به‌طوری‌که همه ساله همراه با بارش فراوان برف است. در کوه‌های بلند پیرامون روستاهای دهستان که گاه ارتفاع آن‌ها به ۳۰۰۰ متر بالغ می‌شود انواع گیاهان و درختان می‌رویند و در بسیار از نقاط لاله‌های واژگون نیز دیده می‌شود.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان سپیدار برابر با ۳،۶۱۱ نفر بوده‌است.
دهستان سررود جنوبی
سررود جنوبی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۱٬۵۰۳ نفر (۶٬۴۱۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان سررود شمالی
سررود شمالی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۵٬۹۰۸ نفر (۵٬۳۰۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان کاکان
کاکان، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. مرکز دهستان کاکان روستای منصورخانی است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲٬۲۸۱ نفر (۴۹۷ خانوار) بوده‌است.
- منصورخانی
روستایی بسیار سرد و دیدنی که درختان سیب و گردو هر چهار طرف روستا را احاطه کرده‌است و بین دو رودخانه فصلی قرار دارد. منصورخانی یکی از روستاهای مهم و پرجمعیت دهستان کاکان محسوب می‌شود که عنوان مرکزیت را به خود اختصاص داده‌است. نام دیگر این روستا پاسدران می‌باشد.
- حاج عباسعلی خانی
به کوه بزرگ کاجدان (کاچیون) و رودخانه متصل است بیشتر افراد این روستا کاکانی اصیل نیستند و برگرفته ار اردکانی‌ها، ترکهای دره شوری، فارسی مدان، سی سخت، نورآباد، چهارمحال بختیاری، خسرو شیرین و ساونی است. نام دیگر این روستا علی‌آباد است.
-غضنفر خانی
آخرین روستای دهستان کاکان که زیباترین و سرسبزترین مناظر طبیعی را داراست این روستا جمعیتی حدود۵۰خانوار دارد و نزدیک به جاده اصلی یاسوج- اقلید ،یزد و… قرار دارد. نام دیگر این روستا اسلام‌آباد است.
- حمزه خانی
یکی از نزدیک‌ترین روستاها به روستای منصورخانی است که دارای چشمه زیبا به نام چشمه ریزی است و از طریق پلی به روستای منصور خانی و از طرفی به تل خالی راه دارد. نام دیگر این روستا جهاد آباد است.
- تل خالی
این روستا با داشتن جمعیت کم دارای منابع معدنی و زیر زمینی ویژه‌ای از جمله سه معدن نمک، گوگرد، نفت و غیره است که در میان روستاهای زیبای کاکان دهکده گردشگری را به خود اختصاص داده‌است.
- امام زاده محمد (دم پیر)
یکی از کم جمعیت‌ترین و در عین حال پر ترددترین روستا است. دلیل تردد وجود متبرک امام زاده محمد و گلزار شهدا و قبرستان است که سالانه تعدادزیادی از مردم را به طرف این روستا می‌کشد
- بقیه روستاها عبارتند از:
حسین خانی، خنگ (مسلم آباد)، زرده خونی (منتظرآباد) ،احمد قلندری (امام آباد)، مورگاه (یاسر آباد)، پوزه سفید (مالک اشتر)، دهنو کاکان.
دهستان لوداب
لوداب، دهستانی است از توابع بخش لوداب شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۳۹۲ نفر (۱٬۸۶۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان چین
دهستان چین نام دهستانی در بخش لوداب شهرستان بویراحمد، استان کهگیلویه و بویراحمد در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۷۹ نفر (۹۴۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان طیبی سرحدی شرقی
طیبی سرحدی شرقی، دهستانی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۰۶۳ نفر (۱٬۶۳۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان طیبی سرحدی غربی
طیبی سرحدی غربی، دهستانی از توابع بخش چاروسا شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۹۹۳ نفر (۱٬۸۹۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان چرام
چرام، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چرام در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۲۳۴ نفر (۱٬۳۱۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان الغچین
الغچین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چرام در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۷۷۵ نفر (۱٬۱۰۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان طیبی گرمسیری شمالی
طیبی گرمسیری شمالی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان لنده در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۳۵۸ نفر (۱٬۳۸۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان عالی طیب
عالی طیب، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان لنده در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۲۵۳ نفر (۵۹۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان دشمن‌زیاری (کهگیلویه)
دشمن‌زیاری، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶٬۴۰۵ نفر (۱٬۲۰۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان دهدشت شرقی
دهدشت شرقی، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۲٬۲۷۳ نفر (۲٬۲۱۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان دهدشت غربی
دهدشت غربی، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۹٬۱۱۸ نفر (۱٬۷۶۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان راک
راک، دهستانی از توابع بخش سوق شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۱۳۰ نفر (۱٬۰۳۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان بهمئی سرحدی شرقی
بهمئی سرحدی شرقی، دهستانی از توابع بخش دیشموک شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸٬۳۴۸ نفر (۱٬۴۹۱ خانوار) بوده‌است. آبادی ها بهمئي سرحدئ شرقي
اميراباد ، تلخاب ، باقلادون ، بردله ، تلخاب ديشموك ، دره گروسفلي ، دره گروعليا ، ده قاضي ، سربيشه عليا ، سرپرتلخاب ، سرغل ، سرطوف ، لاوه پاتل ، ورگرد ، امامزاده ميرسالارفارتق ، باسيتي قارتق ، بن گير ، پس اسياب فارتق ، تلخه زارسفلي ، تلخه زارعليا ، تنگ انجيرديشموك ، تنگ گوردالو ديشموك ، دروارفارتق ، ده احمد ، سرپوت فارتق ، كلات بونه راه دزدان ، گراب ديشموك ، نسه تلخه زارگوروك عليا، نسه تلخه زارگوروك سفلي ، شرانگ رنگ ، كولاب فارتق ، باغ كلك ، برداسپيدموردراز ، بيدستان موردراز ، تنگ تي ، تنگ سوخته ليراب ، تنگ لا ، چندار ، چنگل ، دشتك ، ريزك ، سربس سفلي ، سربس عليا ، سرتنگ ليراب ، سرگچ ، كرنگ موردراز ، گناوه ليراب ، ليراب ، لاي لاشان ، مورخاني ، موردراز ، نسه طاويس ، دهه نادرلرزو ، چشمه پهن كرنگ
دهستان بهمئی سرحدی غربی
بهمئی سرحدی غربی، دهستانی از توابع بخش دیشموک شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است که مرکز آن روستای اسفندان می‌باشد . مردم این دهستان از ایل بزرگ بهمئی بوده و بیش از ۹۰ درصد آن‌ها از طوایف عالی محمدی و علاءالدینی می‌باشند.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷٬۵۳۹ نفر (۱٬۳۶۰ خانوار) بوده‌است. آبادی های بهمئي سرحدئ غربي
تنگ كوشك ، درغك ، دهنودرغك ، رستم زماني ، شه ولي ، كوشك تلخ درغك ، پاطاوه رودسمه ، پاي پررودسمه ، چل گاوخوسي رودسمه ، حياطي ، دره نرزينه ، دلي ، ده تل ، ده قندي ، رودسمه ، سربيشه سفلي ، سرپر ، سرتل مله گهر ، سرسررودسمه ، سرهنگ ، شهسواري ، گودبند ، نرميرزاعلي رودسمه ، اسفندان ، دم رودايوك دارخياري ، دره شيرين ، رودايوك دارخياري ، سردوسفلي ، سردوعليا ، كنده كوه سردو ، مازه فرج اسفندان
دهستان آجم
آجم، دهستانی از توابع بخش دیشموک شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۰۶ نفر (۱۲۴ خانوار) بوده‌است.
آبادی های آجم
اب چاتي اجم، بشيره اي، پاتاوه اجم، تنگ اسياب اجم ، حيدري اجم ، داربلنداجم ، دره زري اجم، رودريش كيزه اجم ، گرده پي اجم ، ليطون اجم ، موري اجم ، سراسياب اجم ، ميدان ، سرتنگ اسياب سبزمير ، دم تنگ دويسون اجم ، ريزك اجم ، چشمه مزار تك سرب
دهستان پشته ذیلایی
پشته ذیلایی، دهستانی است از توابع بخش سرفاریاب شهرستان چرام در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴٬۲۱۷ نفر (۸۳۱ خانوار) بوده‌است.