hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
دو منظره
دو منظره نام رمان کوتاهی است که غزاله علیزاده نگارش آن را در اسفند ۱۳۵۸ به پایان می برد و در ۱۳۶۳ به چاپش می رساند.
رمان سیر خطی زندگی مهدی را از کودکی دنبال می‌کند که در شهرستانی دور (قوچان) با بیهودگی، آرزوهایی فروخفته و در سایه پدرسالاری بسر می برد. هنگامی که در شهری بزرگتر (مشهد) به دانشگاه می‌رود، همچنان ترسان و گوشه گیر می‌ماند. گذر تاریخ در پس زمینه ماجراها محسوس است. کودتای ۲۸ مرداد چنین بازتاب می‌یابد: «فضای تار عصر تموز از بوی باروت سنگین شده بود، و سراسر شهر از لرزه‌ای خاموش و سرخ، شبیه جان سپاری پرندگان مرتعش بود.»عشق روحیه مهدی را دگرگون می کند: «شهری که قبلاً سربی و ساکت بود ناگهان رنگین» می‌شود. با طلیعه ازدواج می‌کند و دختر در شب زفاف از عشق پیشین خود می‌گوید، از جوانی باجسارت و عاشق پیشه به نام بهمن که اینک گویا در آن سرزمین دوردست در شهری اروپایی شادمان و سرخوش است.
مهدی که همواره دربند «پندار کم ارزشی و بی لیاقتی خود» بوده است، می‌کوشد در سایه پیدایی بهمن شناسه ای تازه بیابد. بهمن تنها رنگین کمان پریده رنگ زندگی سربی زن و شوهر است. به نیروی خیال دامنه خاطرات کوتاه زن از بهمن را می‌گسترانند. و در همه چیز می‌کوشند پسند بهمن را در نظر بگیرند. خیال‌بافی راهی برای گریز از یکنواختی زندگی کارمندی در شهرستانی اندوه زاست. با به دنیا آمدن مریم، زن کم و بیش به دنیای واقعی پا می‌نهد. اما مرد که همچنان در بند رویای بهمن است و بودن خود را وابسته به بودن او می‌پندارد، تنها می‌شود: مرد هر بار که احساس می‌کند به خوشبختی نزدیک شده، در پرتگاهی از ناامیدی و نامرادی فرو می‌افتد و با چه تلاش توان فرسایی بار دیگر دلگرمی تازه ای برای خود می‌یابد. در اداره همکاری می‌یابد به نام توسلی گاهی با او دردلی می کند. شبی برای مهدی از ماجراهای گذشته‌اش می‌گوید. شگفتا! این مرد دون پایه و سست اراده الکلی همان بهمن رویاهای آنان است. رویای مهدی فرو می‌ریزد.
دستگیری مریم، به علت کارهای سیاسیش، شوری در دل مهدی بر می‌انگیزد. اما این احساس نیز دیری نمی‌پاید و مهدی با پی بردن به خیانت دخترش بار دیگر سرشکسته می‌شود. چه بسا آزادی مریم نیز «رگه‌یی از تلاشی و پوسیدگی در حال تحلیل نیروی او بود.» جریان انقلاب، تغییر دهنده است. کارمند پیر و بیمار که عمری در فضایی تهی آونگان بوده است؛ به مردم می‌گوید: «بخشی مهم از عمر او با سکوت و عزلت و ترس هدر شده بود. اما اکنون بر لبه‌های فضا، دوباره آن نفس مبارک را به جا می‌آورد... وحشت‌ها، آروزها، و دلبستگی‌های زندگانی دراز او بی‌رنگ، و دور می‌نمود. گویی به شخص دیگری تعلق داشت.» همهٔ دستاویزهای گذشته، عشق طلیعه، بی‌باکی بهمن و دخترش مریم  «در قیاس با حالت روحی او بی‌جاذبه می‌نمود». همراه جوانان در راهپیمایی‌ها شرکت می‌کند: «در آن لحظات با چهره‌ای مصمم و مطمئن و سری سرفراز قدم بر می‌داشت: برای اولین بار آنچه را که سال‌ها در دیگران می‌جست اکنون در خود پیدا می‌کرد.» او که زندگی بیهوده ای داشته است، ناگهان به خود می‌آید و انقلاب، چون جذبه‌ای عرفانی، او را دگرگون می‌کند.
نبرد ایتالیا
ناپلئون بناپارت در سال ۱۷۹۶ با ارتشی ضعیف و ژنده پوش که همگی به دزدی و چپاول مشغول بودند، مامور حمله به شمال ایتالیا شد. او نظم را در این سپاه برقرار ساخت. وی در آوریل ۱۷۹۶ با عبور از رشته کوه آلپ و معبد کرنیش در مقابل لشکرهای اتریشی قرار گرفت و به قلب سپاه اتریش حمله برد . بولیو، ژنرال اتریشی، که غافلگیر شده بود، بخشی از سپاه خود را از دست داد. نیروهای ناپلئون پس از اندکی استراحت، باقی مانده سپاه اتریش را به کلی شکست داده و ۵ گردان اتریشی را از بین بردند. وی ظرف ۶ روز در ۶ نبرد دیگر نیز پیروز شد و عملاً متحد ایتالیایی اتریش را مجبور به صلح کرد. پادشاه پیه مون ( در شمال ایتالیا ) صلح را پذیرفت و در ۱۵ مه ۱۷۹۶ ایتالیایی‌ها از دشمن فرانسه به متحد آن تبدیل شدند. ناپلئون پس از خارج کردن ایتالیایی‌ها از صحنه به سمت رودخانه پو در شمال ایتالیا تغییر جهت داد و در نزدیکی رود آوا به یک واحد ۱۰ هزار نفری اتریشی برخورد کرد و نبرد درگرفت.
ناپلئون پس از آنکه واحد های توپخانه اتریشی به او اجازه عبور از پل را ندادند، با شجاعتی کم نظیر با یک گردان تصمیم به عبور از پل گرفت. ۲۰ توپ اتریشی بی رحمانه آتشبار می کردند و تنها پایداری نارنجک اندازان اتریشی و تهور شخص ناپلئون بود که سبب سقوط پل و عقب نشینی اتریشی‌ها شد. در این نبرد دو هزار اتریشی کشته شدند و میلان به دست فرانسویان افتاد.
ناپلئون با حرکت خود به داخل خاک ایتالیا، سپاه ۳۰ هزار نفری اتریش را شکست داد و سپس به ۱۰۰ مایلی جنوب وین، پایتخت اتریش، رسید. اتریشی‌های وحشت زده به سرعت تقاضای صلحی کردند که ۸ ماه بعد به انعقاد قرارداد کامپوفرمیو منجر شد.
خلاصه نبرد ناپلئون در ایتالیا - زبان ایتالیایی
اگر می‌شد
اگر می‌شد فیلم رمانتیک/دراماتیک محصول ۲۰۰۴ انگلستان می‌باشد. کارگردان فیلم جیل جانگر و بازیگران آن جنیفر لاو هیوت و پاول نیکولاس می‌باشند. ساخت فیلم از نوامبر ۲۰۰۲ تا ژانویه ۲۰۰۳ بطول انجامید. نسخه ویدئویی این فیلم هیچگاه در آمریکا توزیع نشد و اولین نمایش آن در تاریخ ۱۵ ژانویه ۲۰۰۶ و توسط شبکه ای بی سی انجام گرفت.
سامانتا آندروز (جنیفر لاو هیوت) دانشجوی موسیقی آمریکایی و دانش‌آموخته کالج دانشگاهی لندن می‌باشد. وی شخصی بشاش، عجول و بی‌دست و پا بوده که عاشق دوست پسر انگلیسیش بنام لن ویندام (پاول نیکلاس) نیز می‌باشد. بر خلاف سامانتا، لن فردی خونسرد بوده که تمام وقت خود را صرف مشغله‌های کاری‌اش می‌نماید و کمتر توجهی به سامانتا دارد. با این حال سامانتا از این کم توجهی دلسرد نشده و در صدد تحکیم رابطه عاشقانه‌شان می‌باشد.
روزی لن خوابی می‌بیند که بر اساس آن سامانتا به زودی در معرض خطر مرگ قرار می‌گیرد. لن تصمیم می‌گیرد…
زانتوس
زانتوس یا زانث ( یونانی : "Ξάνθος زانثُس" ) نام شهری باستانی در لیکیه است که امروزه کاش نامیده می‌شود و در استان آنتالیا، ترکیه جای گرفته است. رودی به هم این نام در آن جا روان است.
از سال ۱۹۸۸ یونسکو آن را در فهرست میراث جهانی یاد داشته است.
زانثُس = زَنث ( رنگ "زَرد" و "زرّین" در یونانی ) + اُس ( پسوند نام‌ها در یونانی )
یک ایرانی در بهشت
یک ایرانی در بهشت نام یک نمایش کمدی از هوشنگ توزیع است.
«یک ایرانی در بهشت» در سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ در شهرهای گوناگون جهان با بازیگری شهره آغداشلو و هوشنگ توزیع به روی صحنه رفت. مضمون اصلی نمایش بر محور رابطه زناشویی پر تنش یک زوج مهاجر (مرد تصادفی و همسرش) که در سرزمینی بیگانه پا به میان‌سالی گذاشته‌اند دور می‌زند.
مرد جان خود را در یک سانحهٔ رانندگی از دست داده و به صورت غیرمنتظره‌ای وارد بهشت شده‌است. پروردگار فرشته‌ای را که خیلی زود درمی‌یابیم ایرانی است مأمور رسیدگی به امورات این تازه وارد که هنوز گیج و منگ است کرده‌است.
حوادث بعد از انتخابات ایران، محبوبیت جنبش نوپای سبز و انعکاس قتل ندا آقا سلطان در رسانه‌های بین‌المللی و بازتاب این رویدادها در زندگی مهاجرین ایرانی نیز بخش قابل توجهی از نمایش «یک ایرانی در بهشت» را به خود اختصاص داده‌است.
شب‌های تهران
شب‌های تهران می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
تاکلوبان
تاکلوبان یکی از شهرهای بندری فیلیپین است. این شهر در حدود ۳۶۰ مایلی جنوب مانیل واقع شده‌است.
تاکلوبان مرکز استان لیته بوده و به‌عنوان نخستین شهر مدرن در منطقهٔ ویسایاس شرقی به‌شمار می‌رود. این شهر بزرگ‌ترین شهر و مرکز منطقهٔ ویسایاس شرقی (منطقهٔ هشتم فیلیپین) است.
جمعیت تاکلوبان در سال ۲۰۰۷ بالغ بر ۲۱۷٬۱۹۹ نفر بوده‌است. مساحت این شهر نیز ۲۰۱٫۷۲ کیلومتر مربع است. تاکلوبان از ۲۰ اکتبر ۱۹۴۴ تا ۲۷ فوریه ۱۹۴۵ جزء مناطق مشترک‌المنافع فیلیپین محسوب می‌شده‌است.
سنگ‌نوشته پایکولی
سنگ‌نوشتهٔ پایکولی کتیبه‌ای است که نرسی هفتمین شاهنشاه ساسانی به افتخار پیروزی خویش بر بهرام سوم، شاه پیشین، در منطقهٔ پایکولی واقع در جنوب سلیمانیه عراق و در شمال قصرشیرین دریک کیلومتری غرب دهکدهٔ جدیدبرکل پدیدآورده است.
نرسی از ۲۹۳ تا سال ۳۰۲ میلادی، پادشاه ساسانی بود. پدر او شاپور یکم دومین شاهنشاه ساسانی بود. نرسی در طی شورشی که به قیام نرسی معروف است، بهرام سوم را از پادشاهی خلع کرده و بجای او برتخت نشست. پادشاهی نرسی به دین‌سالاری و نفوذ کرتیر موبد در دربار ساسانی پایان داد.
سنگ‌نوشتهٔ پایکولی، شرح رویدادهایی که به پیروزی نرسی انجامیده آمده‌است. رویدادهای مذکور به زبان‌های پارتی و فارسی میانه نوشته شده اما همهٔ سطرهای این کتیبه، اکنون قابل مرمت نیست و بدین جهت بسیاری از جزئیات رویدادهای ایران در آن روزگار برای همیشه مجهول مانده‌است. نخستین بار هرتسفلد بخش بزرگی از این سنگ نوشته را بازسازی کرده‌است.
این یادبود پدید آمده‌است از بغ مزداپرست، خدایگان نرسی شاهنشاه ایران و انیران که چهر (نژاد) از ایزدان دارد. او فرزند بغ مزدا پرست، شاپور یکم، شاهنشاه ایران و انیران و نوادهٔ اردشیر یکم شاهان شاه است. این یادبود به فرمان نرسی شاهان شاه بنا شد. من شاه ارمنستان بودم و بهنام خود سوگند شکست و اسیر اهریمن و دیوان شد و همهٔ راه‌ها را بست و بدین روال نه برابر ما راهی بود و نه (...) برابر شاهزادگان (...) و بزرگان و آزادگان [=نجیبان] و پارسیان و پارتیان.  سپس در کتیبه چنین آمده که پس از مرگ بهرام دوم فرزند او بهرام که نرسی همه جا او را سکانشاه می‌نامد، افسر شاهنشاهی ایران را بر سر نهاد و خواست بر تخت نیاکان بنشیند. هواخواهان او پایتخت را بتصرف آوردند.
سپس نرسی از این نکته یاد می‌کند که بسیاری از فرمانروایانی که هواخواه نرسی بودند و نیز عده‌ای دیگر شهریاری او را پذیره شدند.
چنین بنظر می‌رسد که پشتیبانی شاه میشان اهمیت فراوان داشته‌است. سپاه نرسی بسوی تیسفون تاخت و فرماندار بهنام نیروی کافی برای جلوگیری از نفوذ سپاه نرسی در اختیار نداشت. نرسی همینکه به کاخ رسید خود را شاهنشاه خواند و بزرگان هواخواه او سوگند وفاداری یاد کردند. از کتیبه‌ای که آسیب فراوان دیده، معلوم نیست که بر سر بهرام سوم چه آمده‌است. در دنبالهٔ کتیبه که سطرهای این بخش افتادگی بسیار دارد، از شجره و نسب نرسی یاد شده‌است. نرسی یادآور می‌شود که تخت شاهی ایران از سوی پدرش شاپور یکم به او واگذار گردید. پس از آن نرسی از هواخواهان خویش نام برده‌است. کتیبه با این سطرها پایان می‌یابد.
نرسی به نام اهورامزدا و همهٔ ایزدان و الههٔ آناهیتا بر تخت شاهی ایرانشهر نشست. پرستشگاه دودمان که از سوی غاصبان به کرتیر داده شده بود از نو به شاهنشاه بازگشت. در تصویر ویژهٔ تاجگذاری نرسی در نقش رستم مظهر قدرت شاهی نه از سوی اهورامزدا بلکه از سوی آناهیتا به او واگذار شده‌است. این کاری بود، حساب شده، چه در نقش و چه در کتیبه، شکوه مجدد، خط مشی قانونی دودمان اعلام شد. در کتیبه اعلام شده که نفوذ غیرقابل تقسیم موبد اهورامزدا کرتیر در همهٔ کارهای دولتی پایان یافته‌است. نرسی در کتیبهٔ خود اندیشهٔ جدید دولت را با تکیه به اردشیر بابکان بنیانگذار شاهنشاهی ساسانی اعلام داشت.
کوست
کوست یا کستک یکی از واحدهای تقسیمات کشوری ایران بود. این نوع تقسیم‌بندی از زمان پادشاهی خسرو انوشیروان اتخاذ گردید. در دوران فرمانروایی انوشیروان کشور به چهار بخش یا کوست تقسیم شد.
شهرستانهای ایرانشهر کتابی است که ابتدا به زبان پهلوی نوشته شده بود و یکی از نادرترین منابع جغرافیای تاریخی ایران عصر ساسانی است. نامی از مؤلف این اثر برجا نمانده‌است. در این رساله ایران، مطابق معمول آن دوران در چهار جهت جغرافیایی یا به چهار ناحیه شرق و غرب و شمال و جنوب تقسیم شده‌است. و هر ناحیه را کوست می‌نامد. تقسیمات مؤلف بدین شرح است:
رآکتور تحقیقاتی تهران
رآکتورتحقیقاتی تهران رآکتوری با توان ۵ مگاوات است که در سال ۱۹۶۷ توسط ایالات متحده آمریکا در مرکز تحقیقات اتمی تهران در دانشگاه تهران ساخته شد. هسته مرکزی این رآکتور در عمق ۸ متری استخری با ظرفیت ۵۰۰ هزار لیتر آب سبک قرار دارد.
راکتور تحقيقاتي تهران يک راکتور از نوع استخري با کندکننده و خنک کننده آب سبک است که برای مقاصد تحقیقاتی، آموزش و تولید رادیو ایزوتوپ ها مورد استفاده قرار می گیرد. راکتور تحقيقاتي تهران از سال ۱۳۴۶ و در ابتدا با سوخت هاي صفحه اي با غناي بالا (بيش از ۹۰٪) مورد بهره برداري قرار گرفت. در راستاي برنامه RERTR  آژانس بين المللي انرژي اتمي براي كاهش غناي سوخت راكتورهاي تحقيقاتي به دليل نگراني هاي موجود در مورد گسترش سلاح هاي هسته اي، سوخت راكتور تهران در سال ۱۳۷۲ به سوخت هاي صفحه اي UO-Al با غناي حدود ۲۰٪ تبديل شد.
قلب راکتور تهران حاوی دو نوع مجتمع سوخت صفحه ای استاندارد (SFE) و كنترلي (CFE) با غناي حدود ۲۰٪، محفظه های تابش دهی و گرافیت (به عنوان بازتابنده نوترون) است که در یک صفحه مشبک ۶×۹ قرار گرفته اند. مجتمع هاي سوخت صفحه ای استاندارد داراي ۱۹ صفحه سوخت هستند درحاليكه مجتمع هاي سوخت كنترلي تنها داراي ۱۴ صفحه سوخت هستند تا فضاي كافي براي ورود ميله هاي كنترل فراهم شود. كنترل راكتور از طريق وارد يا خارج كردن چهار ميله کنترل اصلي  و يک میله کنترل تنظیمی كه به ترتيب حاوي آلياژ Ag–In–Cd و فولاد ضد زنگ هستند انجام مي شود. بخش ديگري از كنترل نيز توسط ويژگي ذاتي سيستم و منفي بودن ضرايب دمايي راكتيويته تامين مي گردد.
استخر بتوني و مملو از آب راكتور از دو قسمت تشكيل شده است كه قلب راكتور مي تواند در هر يك از آن دو قسمت مورد بهره برداري قرار گيرد. در ديواره يكي از اين دو قسمت، تجهيزات آزمايشگاهي نظير ۷ عدد بيم تيوب با سطح مقطع هاي مختلف، تيوب هاي پنوماتيكي ربيت و نيز ستون حرارتي قرار گرفته اند. به علاوه، امكان تابش دهي نمونه در محفظه های تابش دهی درون قلب نيز وجود دارد.
برداشت حرارت از قلب راکتور تهران به وسیله جریان ناشی از گرانش آب استخر با آهنگ نامی ۵۰۰ متر مكعب بر ساعت از درون قلب، شبکه نگهدارنده قلب و پلنیوم به سمت تانک تأخیری صورت می­گیرد. سپس آب از درون تانک تأخیری به درون مبدل حرارتی پمپ شده و پس از خنک شدن مجدداً به استخر بازگردانده می­شود.
راکتور تحقيقاتي تهران گستره اي از سرويس هاي آموزشي، تابش دهي و توليد راديو ايزوتوپ ها را براي مراكز درماني، علمي و صنعتي ارائه مي دهد. يكي از اهداف اصلي اين راكتور ارائه خدمات به دانشمندان، مهندسان و دانشجويان در زمينه علوم هسته اي است. از راکتور تحقيقاتي تهران مي توان براي فعاليت هاي آزمايشگاهي شامل مطالعات قلب راكتور و انجام آزمايشات راكتور، مطالعات پراكندگي نوترون، حفاظ سازي، طيف سنجي گاما، BNCT، راديوگرافي نوترون و فعالسازي نوتروني بهره برد.
در نوامبر ۱۹۶۷ یک شرکت آمریکایی ۵٫۸۵ کیلوگرم اورانیوم ۹۳ درصد را برای رآکتور فراهم آورد. در می۱۹۸۷ ایران قراردادی با آرژانتین برای تغییر هسته رآکتور برای تغییر سوخت آن از اورانیوم ۹۳ درصد به اورانیوم ۲۰ درصد غنی شده ۲۳۵-u امضاء کرد. ارزش این قرار۵٫۵ میلیون دلار بود و پس آز آن نیز آرژانیتن ۱۱۵٫۸ کیلوگرم اورانیوم ۲۰ درصد برای ایران فراهم کرد.
موزیکال دبیرستان ۲
موزیکال دبیرستان ۲ در سال ۲۰۰۷ فیلم سینمایی آمریکایی است.
دبیرستان موزیکال ۳: سال آخر
دبیرستان موزیکال ۳: سال آخر یک فیلم موزیکال آمریکایی است که در سال ۲۰۰۸ در سینماها اکران شد. این فیلم قسمت سوم و پایانی سری فیلم‌های دبیرستان موزیکال است. اکران سینمایی فیلم در آمریکا در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۸ () شروع شد. در سه روز اول اکران، دبیرستان موزیکال ۳: سال آخر، ۵۰ میلیون دلار در آمریکای شمالی و در سراسر جهان ۴۰ میلیون دلار فروش کرد و رکورد جدیدی برای پرفروشترین اکران آخر هفته، برای یک فیلم‌های موزیکال بر جای گذاشت.
موسی خورنی
موسی خورنی تاریخ‌نگار، فیلسوف، الهی‌دان، مترجم و شاعر و نویسنده ارمنی در سده ۵ میلادی بود.
موسی خورنی کتاب «تاریخ ارمنستان» را نگاشته که اطلاعات مفیدی راجع به جغرافیای جهان کهن و به‌وبژه ارمنستان و ایران می‌دهد.
او در ناحیهٔ غربی ارمنستان، دهکدهٔ خورنگ متولد شد سال تولد او را بین سال‌های ۴۰۵ تا ۴۱۰ میلادی می‌دانند. موسی خورنی تحصیلات خود را در کلیسای افس شروع کرد و نزد استاد معروف عصر، یعنی مسروپ ماشتوتس و مخترع خط ارمنی، او علوم ریاضی، طبیعی، فلسفه، مسائل مذهبی، و زبان‌های ارمنی، سریانی و یونانی را آموخت و سرانجام در سال ۴۳۱ میلادی عازم مرکز علم آن زمان، یعنی اسکندریه شد. وی در اسکندریه به فراگیری فلسفه، حکمت و فن خطابه پرداخت و زبان یونانی را تکمیل کرد و سپس عازم روم و آتن شد و بعد از مدتی اقامت در آتن حدود سال ۴۴۰ میلادی از طریق قسطنطنیه به ارمنستان بازگشت.
تألیفات و ترجمه‌های موسی خورنی را می‌توان در سه گروه تقسیم‌بندی کرد اگر چه کلیهٔ آثار وی به دست نیامده‌است.
بررسی مؤسس، ده قاطیغوریاس ارسطو، مسائل یووانالا، بررسی منطقی مسائل مورد اختلاف فلاسفهٔ یونانی مکتب ملیتوس و فیلسوف ارمنی آتنی، فلسفهٔ داود شکست ناپذیر، کتاب هری شامل درس‌هایی از فن خطابه و ترجمهٔ خطابهٔ گریگور نازانزین از یونانی به ارمنی است.
آفرین به گروه دوشیزگان ریپسیمه، تاریخ گروه دوشیزگان ریپسیمه، نیایش ویژهٔ خداوند.
اثر شناخته شدهٔ تاریخ ارمنستان که حدود سال‌های ۴۸۲ میلادی تألیف شد، ترجمهٔ زندگی اسکندر از زبان یونانی به ارمنی و سرانجام کتاب مشهورش به نام جغرافیای موسی خورنی که بر اساس کتاب شهرستان‌های ایران و با توجه به جغرافیای بطلمیوس به زبان ارمنی تألیف شده‌است.
بابه قران
عبدالغفار و فرزند سلطان مشهور به بابه قِران هنرمند آواره و درویش افغانستانی، در سال ۱۲۸۹ خورشیدی در گذر ده حسن ولسوالی تاشقرغان ولایت سمنگان به دنیا آمد.
بابه قران از همان کودکی به خواندن آهنگ‌های محلی آغاز نمود. در اوایل که شغل چوپانی داشت افزون‌بر آوازخوانی توله می‌نواخت. در سن دوازده‌سالگی نزد مرحوم محمدحکیم تنبورنواز به نواختن دمبوره پرداخت. او پس از سال‌ها توانست پول ناچیز را جمع کند تا دمبوره‌ای برای خود خریداری کند. در ولسوالی تاشقرغان به جز بابه قران کسی دیگری نبود که در محافل خوشی آهنگ بسراید. مردم او را به این خاطر بابه قران می‌گفتند که او پس از ساعت‌ها آوازخوانی مبلغ یک قِران که با آن نیمِ یک قرص نان می‌شد بدست می‌آورد. زندگی او خیلی به زحمت پیش می‌رفت. پس از سال‌ها تجربه، او به سرودن شعر و آهنگ‌های جدید و دلنشین پرداخت. آهسته آهسته شهرت وی تا مزار شریف رسید. در مزار شریف مردم از کمپوز و شعرهای وی به مشاعره می‌پرداختند. شعرهای بابه قران را بنام شیر و شکر و آهنگ‌های او را به نام قطغنی یاد می‌کنند. بابه قران در سال‌های ۱۳۶۰ یک گروه هنری محلی را با شرکت بنگیجه زیربغلی‌نواز (دُهُلی که در زیر بغل سکت چپ گذاشته می‌شود) و نورمحمد غیچک‌نواز حکیم طنبوری، صمد توله‌چی، شریف زیربغلی نواز، غلام، بابه نور بنیاد گذاشت. رادیو تلویزیون افغانستان توانست در دوران واپسین عمر او چند پارچه دمبوره و آهنگ او را ثبت کند.
هنرمند از یاد رفتهٔ دیگری بنام آق پشک (پشک/گربهٔ سفید) نیز هم‌روزگار بابه قران بود که در نواختن دمبوره با او رقابت می‌کرد و این نکته ارزشمند در کتابی بنام «موسیقی در فرهنگ صفحات شمال افغانستان» اثر پژوهشی پروفسور مارک سلوبین، موسیقی‌دان، نظریه‌پرداز و اندیشمند آمریکایی تذکر رفته است که در سال‌های ۱۹۶۷-۱۹۶۸ میلادی در اقامت پانزده ماهه‌اش در افغانستان به تحقیقات موسیقی فولکلور پرداخت. نغمهٔ معروف بنام پرده گنجشکک نیز برای نخستین بار توسط آق‌پشک اجرا و توسط پروفسور مارک سلوبین در تاشقرغان برای نخستین بار ضبط نواز گردید. سلوبین در کتاب خویش از توانایی و مهارت هر دو هنرمند در نواختن دمبوره یاد نموده است. ولی نسل امروز در سمت شمال کوچک‌ترین معلومات دربارهٔ آق‌پشک ندارند و او کاملاً به‌باد فرامشی سپرده شده‌است.
بابه قران در زمان حکومت طالبان حیات داشت ولی بینایی چشم‌هایش را ار دست داده بود. او در سال ۱۳۷۸ جهان فانی را وداع گفت و یکی از دوستان قدیمی‌اش معروف به زرگر او را به خاک سپارید. بعد از مدتی زرگر هم وفات نمود و مقبرهٔ او گُم می‌باشد. او در وقت مرد که موسیقی در افغانستان مرده بود به این خاطر مقبره تا حال پیدا نشده‌است.
او ازدواج نکرده و از او کدام فرزندی باقی نمانده‌است. پس از اینکه طالبان از صحنهٔ سیاست خارج شدند و افغانستان دارای چندین شبکهٔ تلویزیونی، رادیویی و سایر رسانه‌های گروهی شد، هنرمندان خارج از افغانستان آهنگ‌های بابه قران را با موسیقی مدرن سرودند که آهنگ‌های وی امروز در افغانستان، تاجیکستان و ایران بر سر زبان‌هاست.
ادبیات تطبیقی
ادبیات تطبیقی یا هم‌سنجشی شاخه‌ای از نقد ادبی است که از روابط ادبی ملل و زبان‌های مختلف و از تعامل میان ادبیات ملت‌ها با یکدیگر سخن می‌گوید؛ در اصطلاح، حوزهٔ مهمی از ادبیات است که به بررسی و تجزیه و تحلیل ارتباط‌ها و شباهت‌های بین ادبیات، زبانها و ملیت‌های مختلف می‌پردازد. به‌طور کلی انواع تأثیرات زبانی و حوزه‌های پژوهش در ادبیات فارسی، به دو بخش تقسیم می‌شود:
مانند تأثیر فردوسی بر متیو آرنولد انگلیسی و تأثیر حافظ بر گوته.
ادبیات تطبیقی، از شاخه‌هایی است که با رونق گرفتن نقد ادبی در قرن نوزدهم در فرانسه شکل گرفته‌است. می‌توان گفت، شیوهٔ نوین پژوهش تطبیقی ادبیات در سده‌های گذشته پدید آمده‌است. هرچند دربارهٔ این‌که چه کسی نخستین بار از این اصطلاح بهره برده‌است دادهٔ گویایی در دست نیست اما برخی، فرانسوا ویلمن را پیشگام در این‌گونه پژوهش‌های ادبی به‌شمار آورده‌اند.
ادبیات تطبیقی یکی از رشته‌های نوی دانشگاهی در ایران است که در سال ۱۳۱۳ توسط فاطمه سیاح در دانشگاه تهران بنیان گذاشته شده‌است.
نخستین «همایش ادبیات تطبیقی در دههٔ کنونی و چشم‌اندازهای آن» در خرداد سال ۱۳۹۱ در تالار مولوی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی برگزار شده‌است.
جان نپر
جان نپی‌یر یا جان نِپِر (زاده ۱۵۵۰ (میلادی) در مرکیستون کسل - درگذشته ۴ آوریل ۱۶۱۷ در مرکیستون کسل) ریاضی‌دان و نویسنده دینی اهل اسکاتلند بود که مفهوم لگاریتم را پایه‌ریزی کرد. وی احتمالاً در سال ۱۵۹۴ کار بر روی مبحث لگاریتم‌ها را آغاز کرد و در سال ۱۶۱۸ برای نخستین بار منابعی که وی در اشاره به e نوشته‌بود، منتشرشد.
یکی از حفره‌های ماه به نام نپر (دهانه) نامگذاری شده‌است.
بچه‌های کوه تاراک
بچه‌های کوه تاراک یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی از استودیو نیپون انیمیشن و به کارگردانی یوشیئو کورودا است. این مجموعه به تعداد ۲۶ قسمت از ژوئن تا دسامبر ۱۹۷۷ در شبکه آساهی برودکاستینگ کورپوریشن پخش شده‌است. "بچه‌های کوه تاراک" در دههٔ هفتاد خورشیدی از شبکه اول تلویزیون ایران پخش شد.
بچه‌های کوه تاراک داستان زندگی دو بچه خرس به نام‌های جکی و جیل است.
دوبلهٔ بچه‌های کوه تاراک به سرپرستی مهدی علی‌محمدی انجام شد. وی از دوبلرهای زیر برای ارائهٔ این اثر به زبان فارسی استفاده کرد.
تئوگونیا
تئوگونیا یا تبارنامهٔ خدایان نام مشهورترین نوشته هزیود، شاعر نامدار یونانی در قرن هشتم قبل از میلاد است، که بخش‌هایی از آن تا به امروز باقی‌مانده و بسیاری از اطلاعات مربوط به خدایان اساطیری یونان از همین اثر استخراج گردیده‌است.
هسیود در این اثر خویش، نخست دربارهٔ موزها سخن سرایی می‌کند، زیرا که اینان الهه گان هنرهای زیبا شمرده می‌شدند و در مجاورت او، در کوه هلیکون استقرار داشتند.وی که در موقع سرودن این بخش از تئوگونیا، بسیار جوان بود، با خیال جوان خود، آن الهه گان ناز را می‌دید که در دامنهٔ کوه: «با پاهای لطیف خود می‌رقصند» و در هیپوکرنه «پیکرهای لطیف خود را می‌شویند»
هسیود، سپس به توصیف زاییده شدن جهان (و نه آفریده شدن آن) می‌پردازد و داستان ولادت یافتن هر خدایی از خدای دیگر را روایت می‌کند. زاد و ولد خدایان، آن قدر ادامه پیدا می‌کند که در کوه المپ جا بر خدایان تنگ می‌شود!
در دائرةالمعارف لاروس، ترتیب مباحث مربوط به پیدایش جهان و خدایان و همین‌طور سایر مباحث موجود در تئوگونیا را، چنین فهرست کرده‌است:
پس از بیان روش به وجود آمدن خدایان، و ارائهٔ شرحی دربارهٔ آنها، هزیود در ادامهٔ تئوگونیا، به سراغ برخی افسانه‌های دیگر می‌رود. از زمرهٔ این افسانه‌ها می‌توان به «داستان پرومته دوراندیش و آتش آور» اشاره کرد. همچنین در ادامه به داستان‌هایی دربارهٔ فسق و فجور فراوان خدایان برمی خوریم. افسانه‌هایی که معلوم نیست کدامیک از فرهنگ ابتدایی و نزدیک به دوره توحّش یونان ناشی شده و کدامیک را، هسیود شخصاً ساخته‌است.
بر اساس نوشتهٔ هزیود در تئوگونیا در آغاز خدایی بی تعیّن، به نام خائوس وجود داشت. سپس خدای زمین یعنی گایا که ملجاء استوار و ایمن تمامی موجودات جاویدان یعنی خدایان شد، به وجود آمد.
پس از آن، تارتاروس، خدای عالم سُفلا، و بعد از او اروس، که خدای عشق و زیباترین خدایان است، پدیدار شد.
خدای تاریکی و شب که اربوس نام داشت، از خائوس زاده شد، و خدای اثیر و روز از او. سپس خدای کوه‌ها و آسمان یعنی اورانوس از خدای زمین زاد و از قرین گشتن آن دو، اوکئانوس که خدای دریا بود، ولادت یافت.
ویل دورانت معتقد است که مقصود هزیود از زاده شدن این خدایان و ترتیب این زاد و ولد، چیزی جز این نیست که بگوید: جهان در آغاز، مادّه‌ای بی تعیّن بوده‌است و سپس زمین و مظاهر آن، شب و روز، و دریاها، همگی از همان مادّهٔ بی تعیّن پدید آمده‌اند و عامل پدید آمدن همهٔ آن‌ها نوعی شوق یا خواست است.
در نسب نامه خدایان، هسیود ترکیبی مذهبی از نوع بسیار پیچیدهٔ آن را به نمایش گذاشته‌است. خدایانی از سرتاسر عالم شرقی (آسیایی) در یک نظام شبه تاریخی در هم آمیخته‌اند و طبقه‌بندی و سازماندهی شده‌اند.
البته خدایان کاملاً هلنی (یونانی) هم در این نظام یافت می‌شوند که توسط فاتحان آریایی معرفی شده بودند.
بدین ترتیب، در تئوگونیا، اکثریتی از خدایان بزرگ اولمپی تشکیل شده‌است که چون طبق سنّت، کاخ‌های محل سکونتشان بر قلّهٔ کوه المپ(اولیمپوس) واقع شده بود، به نام خدایان کوه المپ خوانده می‌شدند.
هسیود در این اثر، علاوه بر خدایان بزرگی همچون: زئوس، آپولو، هفائستوس و سایرین، جایگاه والا و نقش مهمی به شخصیت‌های متعددی که آنان هم ایزد به‌شمار می‌آیند، اعطا کرده‌است. این ایزدها دارای سیمایی مبهم هستند و به سختی شناخته می‌شوند. در واقع این ایزدان در تئوگونیا، گاهی اوقات مظهر و نمایندهٔ نیروهای طبیعت، اجسام نجومی، اهریمنان دریایی و ارواح نباتی هستند و گاهی وقتها اصول اخلاقی تجریدی ساده‌ای با اسامی کاملاً شفاف و آشکار، نظیر: «قدرت» و «ناسازگاری» را، نمایندگی می‌کنند.
اساطیر بیان شده در تئوگونیا، از قساوت و کارهای وحشتناک سرشارند و رسواترین روابط جنسی در این کتاب با بی پروایی به خدایان نسبت داده شده‌است.
موز (ابهام‌زدایی)
موز می‌تواند به هریک از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سکس ضربدری
سکس ضربدری نوعی ارتباط جنسی بین دو یا چند زوج جنسی می‌باشد. این رابطه می‌تواند بخشی از یک مهمانی خصوصی باشد یا در خلال تجمع‌های گروهی یا کلوب‌های مخصوص سکس ضربدری صورت پذیرد. ترتیب ملاقات هم می‌تواند از طریق مجلات، اینترنت یا معرفی دوستان داده شود. پیشینه تاریخی ثبت شده این نوع ارتباط به دوران رم باستان بازمی‌گردد که در آن مناسکی با نام Orgy یا ارتباط جنسی گروهی بین زوجین انجام می‌شده‌است. اما این نوع رابطه از دهه ۱۹۶۰ با به‌وجود آمدن انقلاب جنسی و پیدایش روشهای پیشگیری از بارداری وارد مرحله جدید و مطمئن‌تری شد.
در برقراری ارتباط حالات گوناگونی متصور می‌باشد. زوجین ممکن است با یکدیگر سکس دخولی داشته یا صرفاً به سکس دهانی یا تفخیذ بسنده کنند.
قراردادی رسمی بین جان دی، همسرش جین و یک طالع بین scryer به نام ادوارد کلی و همسرش در مورخ ۲۲ آوریل ۱۵۷۸ منعقد می‌گردد با این مضمون که روابط نکاحی و زناشویی بین آنان تقسیم شود.
تنها گروهی که رسماً عمل سکس ضربدری را انجام می‌دادند روشنفکران اروپایی بودند، که مشهورترین آنها مری شلی نویسنده «فرانکشتاین» و شوهرش (پرسی شلی) بودند. امروزه نیز روشنفکران حتی در بین ادیان ابراهیمی نشانه‌هایی را از مراسم و آیین‌هایی مشاهده می‌کنند که در خلال آن مبادلهٔ زوجات صورت می‌گرفته‌است؛ که در این میان می‌توان به دو فرقهٔ کیزیباش و یهودیت در ترکیه اشاره نمود.
دراواسط قرن نوزدهم و مخصوصاً در آلمان به زوج‌هایی که عمل تبادل زوجات را انجام می‌دادند لقب کمونیست داده می‌شد. به مفهوم این‌که همه چیزشان حتی همسرشان را به اشتراک می‌گذارند.
با اختراع اینترنت امکان یافتن زوج مناسب جهت سکس ضربدری هرچه بیشتر فراهم گردید.
براساس کتاب «نگاهی به آیین شهوانی سکس ضربدری» نوشته تری گلد، سکس ضربدری در میان گروهی از خلبانان نیروی هوایی آمریکا و همسرانشان در جنگ جهانی دوم متداول بود. از آنجایی که نرخ تلفات در میان آنان بالا بود خانوادهٔ خلبانان با یکدیگر توافق می‌نمودند، در صورتی که هریک از آنان کشته شد یا مفقودالاثر گردید، همسر او توسط دیگر همکارش همانند همسر خود به‌لحاظ ارضای تمایلات جنسی و عاطفی مراقبت شود.
در عربستان پیش از اسلام، نوعی از سکس ضربدری مرسوم بوده که به آن ازدواج تعویضی یا می‌گفتند، یعنی دو مرد با یکدیگر توافق می‌کردند و زنانشان را با هم عوض می‌کردند.
دربارهٔ شیوهٔ برخورد بعضی از مسلمانان صدر اسلام با زنان محمد و سبب پرده‌نشینی همسران وی، در قرآن اشاراتی شده‌است. در مورد آیه ۵۲ احزاب («[ای پیامبر] از این پس زنانِ [دیگر] برای تو حلال نیست، و نه اینکه آنان را با همسرانی بَدَل سِتانی گرچه زیباییِ آنان تو را به شگفت آوَرَد؛ مگر آنچه دستت دارا شود[بردگانِ زن]. و خدا نگهبان بر همه‌چیز است.») روایتی بدین شرح آورده‌اند که مسلمانی به خانهٔ پیامبر آمده و بدون اجازه در حُجرهٔ عایشه داخل گردید و سپس خطاب به محمد، خواستار مبادلهٔ عایشه با زن خود برای آمیزش جنسی شد. پیامبر رنجید و گفت این عمل حرام شده‌است.
رکعت
در احکام اسلامی به هر یک از بخش‌های نماز یک رَکعَت گویند. هر رکعت نماز دارای یک قیام یک رکوع و دو سجده است.
هر رکعت نماز دارای یک قیام یک رکوع و دو سجده است. انجام هر رکعت نماز معمولاً یک یا دو دقیقه طول می‌کشد.
نمازهای روزانه محموعا ۱۷ رکعت است. نماز صبح ۲ رکعت، نماز ظهر ۴ رکعت، نماز عصر ۴ رکعت، نماز مغرب ۳ رکعت و نماز عشا ۴ رکعت است. نمازهای ۴ رکعتی در مسافرت ۲ رکعتی می‌شوند.
به غیر از نماز های روزانه بقیه نماز ها دو رکعت یا کمتر از دو رکعت هستند.
پارک ملی فونگ نها-که بانگ
فونگ نها-که بانگ از میراث‌های جهانی یونسکو واقع در استان کوانگ‌بن در شمال منطقهٔ مرکزی ویتنام است، که حدود ۵۰۰ کیلومتری جنوب پایتخت هانوی قرار دارد. این پارک ۲٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و هستهٔ مرکزیش دارای ۸۷۵٫۵۴ کیلومتر مربع وسعت است.
این پارک برای محافظت از یکی از دو بزرگترین کارستهای جهان با بیش از ۳۰۰ غار طبیعی و غارهای تراشیده شده توسط انسان (گروتو) و همچنین محافظت از جنگلهای اکوسیستم سنگ آهک در منطقهٔ آنامیته در ناحیهٔ شمالی ساحل مرکزی ویتنام احداث شده‌است.
افسانه توشیشان
افسانه توشیشان نام یک انیمهٔ ژاپنی است. این کارتون محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی تاکه ایچی سایتو است.
توشیشان که در کودکی دزدها مادرش را ربوده بودند، سال‌های کودکی‌اش را با همنشینی با بچه‌های ولگرد کوچه و خیابان گذراند و بزرگ شد. این افسانهٔ ژاپنی از آنجا آغاز می‌گردد که در مکاشفه‌ای به توشیشان الهام می‌شود که می‌تواند ۳ آرزو کند.
اولین آرزوی او، ثروت بود. پیرمراد به او می‌گوید: امشب موقع غروب آفتاب، جایی که سایه سرت افتاد را بکن. با یافتن صندوقچه طلا، او مرد ثروتمندی شد ولی سرمستی از ثروت، خوشگذرانی و غفلت از حساب و کتاب، باعث شد مال و منالش از کف برود. بار دوم آرزوی قدرت کرد. اما به‌دلیل بی‌کفایتی خودش و توطئه اطرافیان، آن هم از دست می‌رود. توشیشان که مال و قدرت را باخته دیگر سرد و گرم روزگار را چشیده، این بار می‌داند که چه بخواهد؛ انسانیت و مردانگی. آرزویی که برای دست‌یافتن به آن وارد فضاهای مالیخولیایی شد. گذر از صخره‌های بلند، حمله موجودات عجیب‌الخلقه و… آن مرارت‌ها برای پاک‌کردن توشیشان از تعلقات نفسانی بود. توشیشان در نهایت با یافتن گل‌سر مادرش آرام گرفت، در حالی که برای خودش مردی شده بود.
کار (نشریه)
نشریهٔ کار ارگان سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود و نخستین شماره آن در ۱۹ اسفند ۱۳۵۷ منتشر شد.
پس از انتشار شمارهٔ ۶۰ نشریهٔ کار و پس از انشعاب در سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران میان اکثریت و اقلیت در خرداد ۱۳۵۹ این دو سازمان نام "«کار»" را برای ارگان خود حفظ کردند.
ارگان سازمان آزادی کار ایران (فدائی) که نخستین شمارهٔ آن در شهریور ۱۳۶۴ منتشر شد، نیز "«کار»" نام داشت.
نام ارگان برخی دیگر از انشعابات در سازمان‌های فدائی، "«کار»" به علاوهٔ یک پیشوند یا پسوند است؛ از جمله "«کار کمونیستی»"، ارگان سازمان اتحاد فداییان کمونیست (انتشار نخستین شماره در بهمن ۱۳۷۵) و "«اتحاد کار»"، ارگان سازمان اتحاد فداییان خلق ایران.
هم‌چنین، گروهی از فدائیان خلق ایران از داخل کشور، نشریه‌ای با نام «کار داخل کشور» منتشر می‌کنند که نخستین شماره آن در ۱۹ اسفند ۱۳۸۶ منتشر شده است.
در سرمقالهٔ شمارهٔ نخست "کار"، هدف از انتشار این نشریه به عنوان «نشریهٔ ویژهٔ کارگری»، قدم برداشتن در جهت «ارتقاء» و «تشکّل، آگاهی و مبارزات جنبش کارگری ایران» عنوان شده است.
گراف چگال
گراف چگال گرافی است که شمار یال‌های آن به بیشینه شمار یال‌ها نزدیک باشد. در برابر گرافی چگال، گراف تنک گرافی است که یال‌های اندکی داشته باشد. شناسایی گرافی چگال از یک گراف تُنُک وابسته به زمینه و گنگ است. چگالی برای گراف باسو با برابری formula_1 تعریف می‌شود. در این برابری‌ها، formula_2 شمار یال‌های گراف و formula_3 شمار گره‌های گراف است. شمار بیشینه‌ی یال‌ها در گراف‌های باسو برابر است با formula_4 و در گراف‌های بی‌سو formula_5 است. از این روی، بیشینه‌ی چگالی یک و کمینه‌ی آن صفر است.
گرافی را (k,l)-تنک تعریف می کنیم اگر هر زیرگراف ناتهی آن با n گره حداکثر kn – l یال داشته باشد. بنابراین جنگل، گراف (1,1)-تنک و شبه جنگل گراف (1,0)-تنک می باشد. بقیهٔ گراف‌ها که بر پایه‌ی چگالی دسته بندی نشده‌اند از این روش قابل توصیف هستند. برای نمونه این حقیقت که هر گراف مسطح با n گره، حداکثر ۳n – ۶ یال دارد، و اینکه هر زیر گراف گراف مسطح، خود مسطح است، نشان می دهد که گراف‌های مسطح از نوع گراف (۳,۶)-تنک هستند. همچنین، گراف دوبخشی مسطح از نوع گراف (۲,۴)-تنک است.
گراف تنک: گرافی است formula_6 که در آن formula_7. گراف formula_6، با n گره را در نظر بگیرید. فرض کنید درجهٔ خروجی هر گره در گراف G، مقدار ثابت K باشد. می گوییم گراف G تنک است زیرا formula_9. برای گراف چگال formula_6 داریم: (E| = Θ(|V|۲|. گراف formula_6، با n گره را در نظر بگیرید. فرض کنید درجهٔ خروجی هر گره در گراف G، مقدار اعشاری f، ۰نظریه اردوس-استون چگالی بالا می‌تواند تنها ۱ یا یکی از اندازه‌های کسری ۰، ۱/۲، ۲/۳، ۳/۴، ۴/۵، ...، (n/(n+1، ...
۱-صفحه انگیسی ویکی‌پدیا . ۲-Paul E. Black, "dense graph", in Dictionary of Algorithms and Data Structures [online], Paul E. Black, ed., U.S. National Institute of Standards and Technology. 14 August 2008. ۳-Bruno R. Preiss, Data Structures and Algorithms with Object-Oriented Design Patterns in C++, Waterloo, Canada, November 11-12, 1999
کماندار نوجوان
کماندار نوجوان یا ماجراجویی رابین هود نام یک مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی است. این کارتون توسط استودیو تاتسونوکو پروداکشن در سال ۱۹۹۰ و در ۵۲ قسمت به کارگردانی کوئیچی ماشیمو ساخته شد. "کماندار نوجوان" در دهه هفتاد خورشیدی از شبکه اول تلویزیون ایران پخش شد.
"کماندار نوجوان"، داستان یک اشراف‌زاده انگلیسی است که کاخ او توسط آلوین (Alwyn)،‌ بارون ناتینگهام سوزانده می شده و او و باقی اعضای نوجوان بازمانده خانواده از جمله ویل،‌وینفرد و جنی از بیم تعقیب به جنگل شروود می گریزند،‌و در آنجا با دار و دسته دزدانی به رهبری جان کوچولو آشنا می شوند. آنها با هم می کوشند آلوین را متوقف کرده و مانع از ازدواج (در نسخه ژاپنی) بیشاپ هارتفورد‌ (Bishop Hartford) حریص با ماریان لنکستر (Marian Lancaster) و تصاحب ثروت خانوادگی وی توسط بیشاپ شوند.
"کماندار نوجوان" در دهه هفتاد خورشیدی از شبکه اول تلویزیون ایران پخش شد. و شبکه جم جونیور در تاریخ ۲۹ تیر ماه ۱۳۹۴ خورشیدی این سریال کارتونی ژاپنی را با دوبله فارسی از این شبکه پخش نمود.
کوسه برنشین
"دربارهٔ بهارجشن چوپانان، بنگرید: کوسه‌گردی"
مراسم کوسه برنشین یا بهار جشن یکی از مراسمی بود که در ایران مقارن با بهار انجام می‌دادند. در روزگار ساسانیان بخاطر اجرای گاه‌شماری زرتشتی و عدم در نظر گرفتن سال کبیسه آغاز بهار با اول آذر ماه سال اوستایی مصادف بود. یکی از مراسمی که شهرتی بسیار داشت و جشن‌های کارناوالی را به یاد می‌آورد. موسوم بود به رکوب الکوسج یا کوسه برنشین. ابوریحان بیرونی شرح این رسم را آورده است که در اولین روز بهار، مردی کوسه را بر خر می‌نشاندند که به دستی کلاغ داشت و به دستی بادزن که خود را مرتب باد می‌زد اشعاری می‌خواند که حاکی از وداع با زمستان و سرما بود و از مردم چیزی به سکه و دینار می‌گرفت. آنچه از مردم می‌ستاند، از بامداد تا نیمروز به جهت خزانه و شاه بود و آنچه از نیمروز تا عصر اخذ می‌کرد، تعلق به خودش داشت. آنگاه اگر از عصر وی را می‌دیدند، مورد آزار و شتم قرار می‌دادند. ابوریحان می‌گوید در روزگار ما چنین رسمی در شیراز اجرا می‌شود. محمد حسین بن خلف تبریزی متخلص به برهان، نظیر شرح فوق را در برهان قاطع آورده است. مسعودی در کتاب مروج الذهب به این رسم اشاره کرده‌است. چنین رسمی میان اقوام و ملل گوناگون بر پا بوده و شکل‌های مختلف داشته‌است.
این رسم در روزگار ساسانی و دورهٔ اسلامی، توسط غلامان سیاه اجرا می‌شده که ملبس به لباس‌های رنگارنگ شده و با آرایش ویژه و لهجهٔ شکسته و خاصی که داشتند، دف و دایره می‌زدند و ترانه‌های نوروزی می‌خواندند. حاجی فیروزهای امروزی که مقارن نوروز و سال نو در کوی و برزن مردم را به طرب درمی‌آورند، از بقایای آن رسم کهن است. با این تفاوت که امروزه چون غلام و سیاهانی نیستند که چنین کنند، دیگران خود را سیاه کرده و به زی آنان آراسته و تقلیدشان می‌کنند.
کوسه در این نمایش مظهر بهار و زندگی دویاره و نوروز است و کلاغ سمبل زمستان.
این نمایش بیشتر در شهر های همدان و آذربایجان اجرا می شده است.
هاشم، رضی. گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان. تهران: انتشارات فروهر، ۱۳۵۸
کتاب خلاقیت نمایشی،حامد امرایی،انتشارات شباهنگ،1394
میر نوروزی
میر نوروزی نوعی نمایش کمدی‌گونهٔ ایرانی که ریشه در آیین‌های کهن داشت و شکل تکامل‌یافته‌ای از نمایش عمرکشان بود. نمایش میرنوروزی در اولین چهارشنبهٔ هرسال برای شادی همگانی اجرا می‌شد. میرنوروزی از مراسم وابستهٔ جشن نوروز بود که در ایران مقارن با بهار انجام می‌دادند. در ایران رسم بود در ایام عید نوروز محض تفریح عمومی و مضحکه فردی عامی و از میان مردم را به عنوان پادشاه یا امیر یا حاکمی موقتی به نام میر نوروزی انتخاب می‌کردند و فرمانروایان و حکام محلی، برای یک یا چند روز زمام امور شهری را به عهده‌اش می‌سپردند. در مدت امارت موقتی میر نوروزی ظاهراً عنان اختیار را به دست وی سپرده و اوامر او را رعایت کرده و لازم الاجرا می‌دانسته‌اند. پس از انقضای ایام نوروز پادشاهی او نیز به پایان می‌رسیده‌است. از آغاز تا انجام دوره حکومت سپنجی (حکومت عاریتی) حق هر گونه خندیدن یا تبسم از میر نوروزی سلب می‌شد و وظیفهٔ همگان این بود که در صورت مشاهدهٔ کمترین خنده یا تبسم از میر وی را از مقام خلع کنند. بزرگان شهر نیز امکانات گوناگون و شمشیر و خنجر و و انواع وسایل مورد نیاز را در اختیار وی و یارانش می‌گذارده‌اند و مردم شهر هم دستورهای میر را که بسیاری از آن‌ها در جهت فراهم ساختن شادی و نشاط و سرگرمی عموم و خنداندن طبقات مردم صادر می‌شده، به طیب خاطر اجرا می‌کرده‌اند.
اعضای حکومت سپنجی میر عبارت بوده‌اند از:
این رسم هر ساله به صورت نمایشنامهٔ مضحک و نشاط‌انگیزی برگزار می‌شده‌است.
واضح است که جز تفریح و خنده و بازی هیچ منظور دیگری در بین نبوده‌است و احکامی که میرنوروزی صادر می‌کرده، پس از نوروز به حال اول بازگردانده می‌شده‌است. نظیر این جشن در بابل و در بین ملل دیگر نیز مرسوم بود. نشانی از این رسم را در اثر سروانتس به نام دن کیشوت نیز ملاحظه می‌کنیم. قهرمان داستان را که علی‌الظاهر سفیه و ابله است در شهری لباس شاهان می‌پوشانند که چند روزی حکومت کند و مردمان تفریح نمایند. همچنین از شواهد چنین بر می‌آید که انتخاب میر نوروزی نه تنها در نقاط ایرانیان در سرآغاز سال نو مرسوم بوده بلکه پا به پای گسترش آئین نوروزی در قلمرو اسلام که به وسیله ایرانیان انجام می‌گرفته، برگزیدن میر نوروزی در برخی از کشورها از جمله مصر نیز رواج عام یافته بوده‌است.
گرایفسوالد
گرایفسوالد یکی از شهرهای شمال شرقی آلمان است که در ایالت مکلنبورگ-فورپومرن واقع شده‌است. این شهر در ساحل دریای بالتیک واقع شده و رودخانهٔ کوچک ریسک از داخل آن عبور می‌کند.
گرایسفوالد در میانهٔ شهرهای برلین و هامبورگ قرار گرفته و از هرکدام از این شهرها حدود ۲۵۰ کیلومتر فاصله دارد. این شهر به‌جهت جای‌دادن دانشگاه گرایسفوالد و نیز عبور خط لولهٔ گاز از آن، در سطح بین‌المللی شناخته شده‌است.
بزرگ‌ترین جزایر آلمان به نام‌های روگن و اوسدوم در نزدیکی گرایسفوالد قرار گرفته‌است. ۱۴ پارک ملی متعلق به ۳ کشور همسایه نیز در نزدیکی این شهر واقع شده‌است.
جمعیت گرایفسوالد حدود ۵۵٬۰۰۰ نفر برآورد شده که از این تعداد ۱۲٬۵۰۰ نفر دانش‌آموز و ۵٬۰۰۰ نفر از کارکنان دانشگاه این شهر هستند.
دمدولاسیون
دمدولاسیون استخراج کردن سیگنالِ دارای اطلاعات اصلی (پیام) از موج حامل است. وسیله‌ای که این کار را انجام می‌دهد دمدولاتور می‌نامند که در گیرنده سیگنال پیام را از روی سیگنال حامل پیاده می‌کنند، به این عمل دمدولاسیون یا آشکارسازی پیام می‌گویند.
وظیفه دمدلاتور در یک سیستم مخابراتی، تشخیص یکی از دو سیگنال ارسال شده در فرستنده است. درواقع وظیفه دمدلاتور، عکس وظیفه مدلاتور، تبدیل شکل موج سینوسی دریافتی به صفر و یک است. یعنی دمدلاتور باید فرکانس موج سینوسی را اندازه گرفته و متناسب با تعریف اولیه، صفر و یک منطقی را در خروجی آشکار نماید. باتغییر فرکانس موج سینوسی، سطح منطقی از یک به صفر و بالعکس تغییر می‌کند.
مشتاق اصفهانی
میر سید علی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان است. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار است. وی از بنیانگذاران دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت پولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد.
زمزمه‌های روی گردانی از سبک دورهٔ صائب، مقارن عصر فترت پس از صفویان زمانی بالا گرفت که میر سید محمدعلی مشتاق با تأسیس انجمن ادبی اصفهان، کاروان سالاری آن را عهده‌دار شد و با کمک یاران و همفکران خود این نهضتی را به سرانجامی توفیق‌آمیز نزدیک کرد. میر سید محمد علی از طبقهٔ سادات اصفهان بود و در این شیوه تازه، به یک معنی طریقهٔ محتشم را که در آغاز عهد صفویان تا حدی با شیوهٔ پیشنیان هم مربوط می‌شد بازآفرینی کرد. مشتاق با بازگشت به شیوهٔ قدما تا حد معتدلی علاقه به صنایع بدیعی را هم که در عصر صائب از یاد رفته بود، از نو برانگیخت. او در شیوهٔ قدما به طرز گویندگان عراق و فارس توجه داشت. گروه زیادی از شاعران معاصر وی مانند آذر، میرزا نصیر، صباحی، هاتف اصفهانی، عاشق، صهبا با او ارتباط و دوستی و هم قدمی داشتند و مشتاق بر گردن برخی از آن‌ها حق استادی داشت.
این بیت مشتاق بسیار مشهور است:
خانیک (گناباد)
روستای خانیک، روستایی است از توابع بخش اسلامیه شهرستان فردوس در استان خراسان جنوبی ایران. این روستا در ۳۰ کیلومتری شهر گناباد و بین این شهر و شهر فردوس واقع شده‌است.
بر اساس لغتنامه دهخدا: خانیک دهی است از دهستان برون بخش اسلامیه حومه شهرستان فردوس واقع در ۲۶ هزارگزی جنوب باختری شوسه فرعی گناباد به فردوس. این دهکده کوهستانی و هوایش معتدل و سکنه‌اش ۱۰۷۰ تن است و تعداد خانوار آن در زمستان ۱۰۰ خانوار و در تابستان به ۷۰۰ تا ۸۰۰ خانوار نیز می‌رسد که یکی از گروه اقوام اصیل که در این روستا زندگی می‌کنند درویش زاده می‌باشد. مذهب اهالی شیعه و زبان آنها فارسی است. آب آنجا از قنات و محصول آنجا گندم وجو و شغل اهالی زراعت است.
که در لغت نامه دهخدا نیز مشاهده می‌شود این روستا به شهرستان فردوس تعلق دارد.
این روستا دارای جاذبه‌های دیدنی بسیاری شامل قنات‌ها، چشمه‌ها، کوه‌ها و مراتع زیبایی می‌باشد.
نانوایی
نانوایی مکانی است که برای تولید یا عرضه محصولاتی که عموماً توسط فر یا تنور پخته می‌شود.از این قبیل محصولات می‌توان به نان، انواع کلوچه ها، نان شیرینی حلقوی، شیرینی، کیک و همین طور کاپ کیک (نوعی کیک کوچک)، بیسکویت، کوکی ها، مافین، انواع رولت، چوب‌شور، دونات و دیگر چیزهایی که توسط نانوا پخته می‌شود اشاره کرد.
برخی از نانوایی‌های کوچک اقدام به خرده فروشی و برخی دیگر همانند کافه اقدام به سرو چای و قهوه برای مشتریانی می‌کنند که تمایل دارند محصولات تازه پخته شده را در نانوایی میل کنند.
جشن زگموک
زگموک یا آکیتو جشن سال نو بابل است که همه ساله از آغاز تا دهم ماه نیسان، نخستین ماه بهاری در گاه‌شماری بابلی با رسم‌ها و تشریفات خاص برگزار می‌شد و دوباره در نیمهٔ سال یعنی در ماه تیشری تکرار می‌شد. در هزارهٔ دوم پیش از میلاد جشنوارهٔ آکتیو را در همهٔ شهرهای بزرگ و کوچک بر پا می‌کردند و این رسم تا زمان گشودن بابل به دست کوروش بزرگ دوام داشت و حتی در دورهٔ هخامنشی و بعدها در عهد سلوکیان از رونق نیفتاد چنان‌که کوروش پسر خود کمبوجیه را برای شرکت در مراسم نو به بابل فرستاد و قراین حاکی از آنست که آغاز این جشن به زمانی باستانی‌تر و به دوران سومریان می‌رسد.
از روی منابع آیینی که از دورهٔ سلوکی به جای مانده دربارهٔ ترتیب و آذین جشن زگموک یا آکتیو و مراسم ویژه‌ای که در روزهای معین آن برگزار می‌شد شرح مفصل در دسترس است. روز چهارم جشن اسطوره بندهشنی باز خوانده می‌شد در روز هشتم پیکرهٔ مردوک را از معبد معروف او اساگیلی حمل کرده، به جایگاه مخصوص نیایش و یزشن که در بیرون شهر آذین بسته بودند، می‌آوردند و در آنجا خجستگی همسری مقدس مردوک و الهه زارپانیت را شادی می‌کردند و بالاخره در روز یازدهم پیکرهٔ مردوک را دوباره به بابل بر می‌گرداندند.
به هنگام برگزاری مراسم جشن آکتیو نمایشهای آیینی و مناسک مذهبی خاصی را ترتیب می‌دادند و شرکت شاه بابل در این مراسم، اهمیت نقش مذهبی شاه را که از دیر باز در مصر و بین‌النهرین مظهر اعلای شاه- موبد بود، آشکار می‌کند. جشن آکتیو در بنیاد، یک گاهنبار بود که در دو موسم سال یعنی بهار و پاییز به خاطر باروری زمین و فراوانی محصول بر پا می‌شد. بعدها این سور-آیین جنبهٔ مذهبی و رسمی به خود گرفت و با مسایل بندهشنی در آمیخت.
میان جشن سال نو آکتیو و نوروز ایرانی مشابهت و همسانیهای فراوان به چشم می‌خورد که برخی از پژوهشگران بدان اشاره کرده‌اند؛ چنان‌که پروفسور آرتور کریستنسن، شرق‌شناس و ایرانشناس برجسته دانمارکی در کتاب مشهور خود "ایران در زمان ساسانیان" می‌نویسد: "نوروز عید بهاری است و آثاری از زگموگ Zagmuk، که جشن بابلیان بود، در آن باقی است."
غارت
غارت یا چپاول یا غارتگری، به دزدیدن اموال و کالاهایی در حین درگیری نظامی در جنگ یا در زمان کمک رسانی به یک فاجعه طبیعی یا در طی یک اغتشاش یا شورش صورت می‌گیرد، می‌گویند. این اصطلاح همچنین در موارد دیگری همچون دزدی و اختلاس از دارایی‌های عمومی یا خصوصی انجام می‌گیرد نیز اطلاق می‌شود. دزدیدن آثار باستانی از کشورهای مختلف را نیز غارت می‌گویند.
چمدان
جامه‌دان، جامدان یا چمدان کیف بزرگ یا صندوقچه دسته‌داری را می‌گویند که رخت و جامه و وسایل شخصی فرد در آن قرار داده می‌شود. از جامه‌دان هم برای جابجایی و هم برای نگهداری رخت و جامه استفاده می‌شود.
جامه‌دان‌های امروزی معمولاً از جنس الیاف مصنوعی، فلز، پلاستیک سخت، چرم، پارچه‌های مقاوم یا ترکیبی از اینها ساخته می‌شوند. برخی جامه‌دان‌ها دارای دسته‌های بلند و برخی دارای چرخند. درب بعضی جامه‌دان‌ها نیز برای امنیت بیشتر به قفل مجهز است.
واژهٔ چمدان واگفتِ روسی واژهٔ جامه‌دان است که شاید از ریشه «جامه‌دان» بوده، در گذشته از فارسی و از طریق زبان‌های ترکی‌تبار در آسیای میانه به زبان روسی راه پیدا کرده، و در دوران معاصر به عنوان وام‌واژه از روسی به فارسی وارد شده باشد. تعدادی از برندهای معروف چمدان عبارت است از  Power  Manchester Topeuoro Eagler Paris Sonada
ترانویسی
ترانویسی اصطلاحی در زبان‌شناسی است که به نمایش نظام‌مند زبان به شکل نوشتاری گفته می‌شود. ترانویس شخصی است که ترانویسی می‌کند و حاصل کار او را ترانوشت می‌گویند. منبع یک ترانویس ممکن است زبان گفتاری باشد یا یک متن از پیش موجود که با خطی دیگر نوشته شده‌است. با این وجود برخی زبان‌شناسان تنها حالت اول را ترانویسی می‌دانند. ترانویسی را نباید با ترجمه یا نویسه‌گردانی اشتباه گرفت. نوشتن نام خیابان‌ها و شهرها با حروف لاتین، یک نمونه از ترانویسیِ فارسی با الفبای لاتین است؛ که در تمام کشورهای دیگر نیز مرسوم است. البته ترانویسی همان لاتین نویسی نیست، در حالیکه لاتین‌نویسی گونه‌ای از ترانویسی است.
نرم‌افزار ترانویس به نرم‌افزاری گفته می‌شود که برای کمک به تبدیل صحبت‌های انسان به ترانوشت متنی به کار می‌رود.
پس از انتشار نخستین استانداردِ رسمیِ ترانویسی، استادانِ آموزش زبان پارسی در داخل و خارج از کشور به استفاده از این شیوه‌نامه روی آوردند؛ و چندین کتاب به زبان پارسی و با الفبایِ لاتین منتشر کردند. این آثار ارزشمند برای علاقه‌مند به زبان پارسی و نسل جوان ایرانیان مقیم در دیگر کشورها بسیار سودمند است. از آن جمله می‌توان دیوان حافظ  ، رباعی‌های خیام  ، کتاب آموزشی خودآموز زبان پارسی  و کتاب دانشنامه جغرافیای ایران  را نام برد. (که می‌توان آن‌ها را به‌رایگان دریافت (بارگیری) کرد)
ایزوکاربوکسازید
ایزوکاربوکسازید
نام تجارتی : Marplan
رده دارویی: مهارکننده منو آمین اکسیداز
رده درمانی: ضد افسردگی
اشکال دارویی: قرص ۱۰ میلی گرمی
ایزوکاربوکسازید اثر ضد افسردگی خود را از طریق مهار آنزیم منوآمین اکسیداز اعمال می‌کند. مهار این آنزیم باعث افزایش غلظت نوراپی نفرین و سروتونین در دستگاه عصبی مرکزی (CNS) می‌شود.
نکته از فارماکولوژی کاتزونگ: ایزوکاربوکسازید یکی از مهارکننده‌های MAO می‌باشد که مانند اغلب داروهای ضد افسردگی، (به جز SSRIها) در نهایت سبب Down regulation گیرنده‌های آمینی می‌شوند. تمامی داروهای ضد افسردگی (به جز بوپروپیون) موجب تشدید فعالیت نوراپی نفرین، سروتونین یا هر دو می‌شوند.
نکته‌ای دیگر از کاتزونگ: مهارکننده‌های MAO، مثل سه حلقه‌ای‌ها، قادر به مهار بازجذب نوراپی نفرین در پایانه‌های عصبی اتونوم می‌باشند. در نتیجه اثرات سمپاتومیمتیک در اعصاب اتونوم محیطی ایجاد می‌شود. در بالغین: ۱۰ میلیگرم از راه خوراکی، هر ۸ ساعت تجویز می‌شود. در صورت بهبود نسبی، مقدار دارو باید به ۱۰ تا ۲۰ میلی گرم در روز کاهش یابد."نکته مهم": مصرف درازمدت مهارکننده‌های MAO، از جمله ایزوکاربوکسازید موجب افت فشار خون می‌گردد.
ایزوسورباید دی نیترات
ایزوسورباید دی نیترات
نامهای تجارتی : Isordil - Isotrate - Sorate - Sobide TD - Sorbitrate - Sorbitrate SA - Dilatrate_SR - Iso_bid - Isonate TR - Isorbide
رده دارویی: نیترات
رده درمانی: گشادکننده عروق (وازودیلاتور)، ضد آنژین
اشکال دارویی: قرص زیرزبانی ۵ میلی گرمی، قرص ۱۰ میلی گرمی، قرص آهسته رهش ۴۰ میلی گرمی
ایزوسورباید دی نیترات اثر ضدّ آنژینی خود را از طریق کاهش نیاز عضلهٔ میوکارد به اکسیژن و همینطور از طریق وازودیلاتاسیون محیطی اعمال می‌کند.
نکته از فارماکولوژی کاتزونگ: ایزوسورباید دی نیترات یک نیترات است و نیترات‌ها، در داخل عضله صاف دنیتراته شده و اکسید نیتریک (NO) آزاد می‌شود که گوانیلیل سیکلاز را تحریک نموده و cGMB آزاد می‌گردد که cGMB عضله صاف را شل می‌کند.
نکته‌ای دیگر از کاتزونگ: وریدها بیشترین حساسیت را به نیترات‌ها دارند، سپس شریانها و در آخر آرتریولها، کمترین حساسیت را دارند.
نکته از کاتزونگ: مکانیسم اصلی درمانی نیترات‌ها در درمان آنژین آرترواسکلروتیک، کاهش نیاز به اکسیژن می‌باشد. افزایش جریان خون کرونر از راه عروق جانبی در ناحیهٔ ایسکمیک، از سایر مکانیسم‌های احتمالی است. نیترات‌ها هیچگونه اثر مستقیمی بر میوکارد ندارند. در بالغین: ۲/۵ تا ۱۰ میلی گرم از قرص زیرزبانی استفاده می‌شود. در خلال مرحلهٔ حادّ بیماری می‌توان این دوز را هر ۲ تا ۳ ساعت یک بار تکرار کرد. امّا جهت پیشگیری یا پروفیلاکسی باید از این دارو هر ۴ تا ۶ ساعت یک بار استفاده نمود.
روش دیگر فقط برای پروفیلاکسی: ۵ تا ۳۰ میلی گرم، از راه خوراکی، چهار بار در روز[این روش قبلاً به عنوان درمان نیز در نظر گرفته می‌شد!]
در بالغین با روش‌های ذیل تجویز می‌شود:
نکته: در درمان نارسایی احتقانی قلب، ایزوسورباید دی نیترات معمولاً همراه با داروهای گشادکنندهٔ عروق مصرف می‌شود.
در بالغین: ۱۰ تا ۳۰ میلی گرم ایزوسورباید دی نیترات از راه خوراکی هر ۴ ساعت تجویز می‌شود.
بهمنگان
بهمنگان (به زبان امروزی بمنگان، که اکنون نام روستای در خراسان رضوی شهرستان چناران است) یکی از جشن‌های ایرانی در بهمن روز از بهمن ماه برابر با روز دوم بهمن است.
بهمن از واژه اوستایی وهومن Vohumana گرفته شده که با «اندیشه نیک»، «منش نیک» و «خرد سپندینه» (: «خرد مقدس») برابر نهاده شده است. ایرانیان، یازدهمین ماه سال و دومین روز از هر ماه را به نام وهومن نامگذاری کرده‌اند و آن را جشن می‌گیرند.
وهومن یکی از امشاسپندان نزدیک به درگاه اهورامزدا می‌باشد. زرتشت برای دریافت پیام‌های اهورایی از وهومن یاری می‌گیرد.  در گاتها آمده‌است که اشوزرتشت به یاری مهین فرشته «بهمن» به پیامبری برگزیده شد. وهومن در جهان مینوی نماد منش نیک اهورامزدا است؛ و با خواست او، به اشوزرتشت روی می‌آورد و او را با گفتار و خواست اهورایی پیوند می‌دهد. در اوستا، بهشت خانه وهومن خوانده شده‌است و نیکوکاران در سرای وهومن (بهشت) به پاداش ایزدی می‌رسند. در نوشته‌های پهلوی چون دینکرد و بندهش، وهومن نخستین آفریده است. رستم شهزادی در کتاب «جهان‌بینی زرتشتی» می‌نویسد: «بنا به فرهنگ ایران باستان و آموزش‌های زرتشتی، منظور از یگانگی هستی، این است که در جهان هستی، حقیقت یکی است و سرچشمهٔ وجود همان حقیقت یکتاست که اهورا یا «بود» نامیده شده است و همهٔ موجودات نمودهایی از آن «بود» اصلی هستند و بازگشت همهٔ نمودها به «بود» اصلی است.»
اسدی طوسی در سدهٔ پنجم، در کتاب «لغت فرس» در بارهٔ جشن بهمنگان، که آن را «بَهمَنجَنه» نامیده، می‌نویسد: «جشنی است که دوم روز از بهمن ماه کنند و طعام‌ها سازند و بهمن سرخ و زرد بر سر کاسه‌ها نهند و ماهی و تره و ماست آرند.» ابوریحان بیرونی در «آثار الباقیه عن القرون الخالیه» در مورد جشن بهمنجه چنین می‌نویسد: «روز دوم آن روز بهمن عید است که برای توافق دو نام آن را بهمنجه نامیده‌اند؛ بهمن نام فرشتهٔ موکل بر بهایم است که بشر به آنها برای عمارت زمین و رفع حوایج نیازمند است و مردم فارس در دیگ‌هایی از جمیع دانه‌های مأکول با گوشت غذایی می‌پزند و آن را با شیر خالص می‌خورند و می‌گویند که حافظه را این غذا زیاد می‌کند و این روز را در چیدن گیاهان و کنار رودخانه‌ها و جوی‌ها و روغن گرفتن و تهیه بخور و سوزاندنی‌ها خاصیتی مخصوص است و بر این گمانند که جاماسب وزیر گشتاسب این کارها را در این روز انجام می‌داد و سود این اشیاء در این روز بیشتر از دیگر روزها است.»
نام این جشن را در سروده‌های فرخی سیستانی و منوچهری دامغانی می‌توان یافت. فرخی می‌سراید: فرخش باد و خداوندش فرخنده کنادعید فرخنده و بهمنجنه و بهمن ماه
منوچهری نیز می‌سراید: اورمزد و بهمن و بهمنجنه فرخ بود فرخت باد اورمزد و بهمن و بهمنجنه
و نیز، در جای دیگری می‌سراید: رسم بهمن گیر و از سر تازه کن بهمنجنه ای درخت ملک بارت عز و بیداری تنه
خروس پرندهٔ ویژهٔ بهمن؛ رنگ سپید، رنگ ویژه و گل یاسمن سپید هم گل ویژهٔ امشاسپند بهمن است.