رای (شبکه رادیو تلویزیونی)
رادیو تلویزیون رأی ایتالیا (RAI) (به ایتالیایی: Radiotelevisione Italiana) به اختصار رأی "Rai" که تا سال ۱۹۵۴ میلادی با عنوان رادیو Audizioni Italiane شناخته می‌شد.
رای به عنوان صداوسیمای دولتی در ایتالیا و تحت اداره وزارت توسعه اقتصاد این کشور است رأی بزرگترین شرکت تلویزیونی دولتی در ایتالیا و پنجمین شرکت بزرگ ارتباطی در اروپا است که با سه شرکت بزرگ تلویزیونی خصوصی این کشور یعنی مدیاست (mediaset)، شرکت رسانه‌ای مخابرات ایتالیا(Telecom Italia Media) و اسکای ایتالیا در رقابت است. «رای» چندین شبکه تلویزیونی و ایستگاه‌های رادیویی خود را از طریق سیستم دیجیتال و همچنین در چندین ماهواره و سیستم IPTV پخش می‌کند و در سال ۱۹۵۰ یکی از ۲۳ سازمان رسانه‌ای در بنیان‌گذاری سازمان اتحادیه پخش برنامه‌های اروپایی بوده‌است.
نیمی از درامدهای رأی از طریق خدمات فروش کارتهای این شبکه و نیمی دیگر از طریق تبلیغات است. به‌طور میانگین ۴۲٫۳٪ از مخاطبان ایتالیایی بیننده شبکه‌های رأی هستند. شبکه‌های «رای» همچنین در کشورهای همسایه: آلبانی، سویس، موناکو، مالت، سان مارینو، شهر واتیکان، مونته نگرو، اسلوونی و کرواسی به دلیل نزدیکی به ایتالیا از طریق سیستم دیجیتال زمینی قابل دریافت است.
در سال ۱۹۲۴ سازمان رادیو فونیکا با حمایت شرکت مارکونی و به تقلید از سایر کشورهای اروپایی ایجاد شد. این رادیو در مراسم تحلیف بنیتو موسولینی دیکتاتور ایتالیا در پنجم اکتبر ساعت ۲۱ بوقت اروپای مرکزی بااعلام گوینده دونارلی ویویانی: اینجا رم رادیو فونیکا ایتالیا سلام عصر بخیر آغاز به کار کرد. ۸۵ درصد سهام رادیو به شرکت وسترن الکتریک واگذار شد. براساس فرمان شماره۱۰۶۷ مورخ ۸ فوریه۱۹۲۳ رادیو تلویزیون ایتالیا در انحصار دولت و تحت نظر وزارت پست وتلگراف بوده‌است به موجب همین قانون سازمان رادیو فونیکا برای حداقل شش سال محکوم شد. اما در سال ۱۹۴۴ و پس از فروپاشی حکومت فاشیستی موسولینی بار دیگرRadio Audizioni Italiane S.p.A. (RAI)با سرمایه‌گذاری Società Idroelettrica Piemontese ایجاد شد.
در بازسازی‌های پس از جنگ جهانی دوم بسیاری از برنامه‌ریزی‌های اولیه شبکه به سبک بی‌بی‌سی و با تمرکز بر محتوای آموزشی برنامه‌ها و همچنین سبک زندگی و گردشگری معطوف بود. در طول سال‌های بعد رأی تغییرات مختلفی را در سازمان ایجاد کرد و ایستگاه‌های رادیویی خود را سامان بخشید و در نوامبر ۱۹۴۶ دو شبکه ملی Rete Rossa و ReteAzzurra و دراکتبر ۱۹۵۰ برنامه‌هایی مبتنی بر فرهنگ Terzo Programma را اضافه کرد. از یک زانویه ۱۹۵۲ با الگو گرفتن از Rete Rossa شبکه رادیویی برنامه‌های ملی با (تمرکز بر اطلاع‌رسانی) و Secondo Programma با (تأکید بیشتر بروی سرگرمی) آغاز به کار کرد. در حال حاضر امروزه این شبکه تبدیل به سه ایستگاه رایویی: رأی رادیو۱، رأی رادیو۲ و رأی رادیو۳ شده‌است.
در سال ۱۹۵۴ مؤسسه بازسازی صنعتی ایتالیا تنها سهامدار رأی شد و سرانجام تلویزیون رأی در تاریخ۳ زانویه ساعت ۱۱ بوقت اروپای مرکزی در استودیو میلان پخش و در ایستگاه‌های تورین و رم باز پخش شد. در همه پرسی سال ۱۹۹۵ مالکیت دائمی دولت بر رای برداشته شد اما هیچگاه به مالکیت خصوصی واگذار نشد.
رای قصد داشت تا در زمینه خصوصی‌سازی شرکت ۲۰ درصد از سهام عمومی خود را بفروش رساند که در اکتبر۲۰۰۵ معلق شد واقعیت از این قرار بود که برلوسکونی نخست وزیر ایتالیا دولت را تحت فشار قرار داد تا قسمتی سهام رأی را بدست بیاورد تا به همراه شرکت مدیاست بخش اعظمی از رسانه‌های ایتالیا را در اختیار داشته باشد. با این حال این طرح خصوصی‌سازی در اکتبر ۲۰۰۵ به حالت تعلیق درآمد. در سال ۲۰۰۶ رأی اعلام کرد حاصل این مشاجرات ضرر۹۶ میلیون دلاری برای این شرکت به همراه داشته‌است. شرکت رادیو تلویزیون رای خصوصی‌سازی خود را به‌طور کامل به حالت تعلیق دراورد و مدیر جدیدش «الفردو میوسی» قضیه خصوصی‌سازی را به‌طور کامل به مجلس ایتالیا واگذار کرد. شبکه‌های رأی در ۱۸ می ۲۰۱۰ با لوگو جدید آغاز بکار کردند و نام بعضی از شبکه‌هایش را نظیر رأی یویو، رای۵(که قبلاً با عنوان رأی اضافی شناخته می‌شد) رأی پریمیوم و رأی فیلم (که قبلاً با نام رأی سینما پخش می‌شدند) را تغییر داد.
رای توسط شورایی اجرایی متشکل از ۹ عضو اداره می‌شود. رئیس وزارت توسعه اقتصاد ایتالیا به عنوان رئیس کل شرکت است و مدیر rai و نه عضو اجرایی را برای مدت حداکثر ۳ سال توسط او انتخاب می‌شوند.
rai چهارده شبکه تلویزیونی خود را از طریق دیجیتال ماهواره و اینترنت پخش می‌کند که شامل:
شبکه‌هایی که فقط از ماهواره قابل دریافت است و از سیستم دیجیتال پخش نمی‌شوند:
رای سه کانال رادیویی خود را به صورت آنالوگ پخش AM و FMو بااستفاده از پخش صوتی دیجیتال و ماهواره و همچنین بروی اینترنت و موبایل قابل گوش دادن است.