hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
شهرستان واباش، ایلینوی
شهرستان واباش شهرستانی در ایالت ایلینوی ایالات متحده امریکا و بر طبق سرشماری ۲۰۱۰ این شهرستان ۱۱۹۴۷ نفر جمعیت داشته‌است. رشد جمعیت این شهرستان از ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، حدود ۷٫۷ درصد رشد منفی بوده است. طبق سرشماری ۲۰۱۰، مساحت این شهرستان ۵۸۹٫۲ کیلومتر مربع وسعت داشته که از این مقدار ۱٫۸۷ درصد آب و ۹۸٫۱۳ درصد خشکی می‌باشد.
این شهرستان در ۱۸۲۴ از شهرستان ادواردز جدا شده‌است. این شهرستان نام خود را از رودخانه وبش که مرز غربی و جنوبی آن را تشکیل می‌دهد، گرفته‌است. در ۱۸ آوریل ۲۰۰۸ در ساعت ۴٫۳۷ دقیقه وقت محلی یکی از شدیدترین زمین لرزه در تاریخ ایالت ایلینوی در این شهرستان رخ داد.
همسایگان این شهرستان عبارتند از:
راه‌های اصلی این شهرستان:
روابط خارجی افغانستان
از زمان استقلال افغانستان در سال ۱۲۹۸، این کشور دو بار توسط امپراتوری بریتانیا اشغال گردید و تا زمان اعلان استقلال آن توسط امان‌الله خان در ۱۲۹۸ سیاست خارجی افغانستان زیر نظر مستقیم امپراتوری بریتانیا بود. پس از اعلام استرداد استقلال افغانستان، این کشور روابط مستقیم خود را با کشورهای دیگر برقرار ساخت.
به لحاظ دوران طولانی تاریخ و فرهنگ مشترک با ایران، افغانستان در بین همسایگان پیوسته بیشترین روابط را با ایران داشته‌است. همچنین مهاجرت بی‌نظیر افغان‌ها به ایران طی بروز جنگ‌های مختلف در کشور و همچنین کمک‌های گاهی مالی و نظامی به بعضی از گروه‌های اسلامی توسط دولت ایران نیز بر تحکیم برخی این روابط سایه افکنده است.
آلکا یاگنیک
خانم الکا یاگنیک،، یک آوازخوان مشهور هندی (زاده ۲۰ مارس ۱۹۶۶) می‌باشد.
وی خوانندهٔ موسیقی متن در بیش از یک هزار فیلم هندی بوده و بیش از ۲۰۰۰۰ آواز در زبان‌های گوناگون هندی خوانده‌است.
او هفده بار برنده جایزه خواننده زن موسیقی متن فیلم‌ها (Filmfare Award for Best Female Playback Singer) بوده‌است.
الکا در ۲۰ مارس ۱۹۶۶ در شهر کلکته از یک خانواده گجراتی زاده شد.
مادر وی خوانده آوازهای سنتی هندی بود.
کوه هما
کوه هُما آتشفشان مختلط کربناتیتی عظیمی به ارتفاع ۱۷۵۱ متر واقع در در غرب کنیا در شرق آفریقاست که شبه‌جزیرهٔ پهناوری را در کرانهٔ شرقیِ دریاچه ویکتوریا تشکیل می‌دهد. مجراهای بسیاری در ردامنه‌های این مجموعهٔ آتشفشانیِ عمدتاً میوسنی تا پلیستوسنی وجود دارد که از این میان می‌توان به مآر کربناتیتی و فرامافیکی دریاچه سیمبی در پایین دامنهٔ شرقی این کوه اشاره نمود.
مجراهای چییو، گوت اوجاوا و گوت اولو در کناره‌های جنوبی و غربی کوه هما در آخرین مراحل فعالیت کربناتیتی شکل گرفته‌اند و مآر دریاچهٔ سیمبی نیز بنا بر روایات سکنهٔ اطراف آن باید در دوره‌ای تاریخی تشکیل شده باشد.
لاورا ریگان
لاورا ریگان او در تابستان سال ۲۰۰۷ بافرهاد صفی نیا فیلمساز مطرح ایرانی ازدواج کرد. شهرت او بیشتر برای بازی در فیلم‌های مرد نامریی ۲ و نجات جسیکا لینچ درنقش جسیکا لینچ است.این فیلم در سال ۲۰۰۳ از شبکه ان بی سی پخش شده‌است.http://www.avclub.com/article/conclusion-atlas-shrugged-trilogy-pulls-out-big-gu-206019
https://news.google.com/newspapers?nid=2194&dat=19561030&id=-PgxAAAAIBAJ&sjid=tuMFAAAAIBAJ&pg=7245,3637161
دانشگاه لایپزیگ
دانشگاه لایپزیگ یکی از کهن‌ترین دانشگاه‌های جهان و دومین دانشگاه قدیمی آلمان است که در شهر لایپزیگ در ایالت زاکسن جای‌دارد. از دانش‌آموختگان برجستهٔ این دانشگاه می‌توان از یوهان ولفگانگ گوته، فریدریش نیچه، ریشارد واگنر، آنگلا مرکل و بسیاری از برندگان جایزه‌های جهانی به ویژه جایزه نوبل در زمینه‌های شیمی، فیزیک و ادبیات را نام برد.
مستندات ایپال یک نسخه خطی از موسیقی قرن ۱۶ است که در کتابخانه دانشگاه لایپزیگ قرار دارد.
چهار دانشکدهٔ اصلیِ آن شاملِ دانشکدهٔ هنر، الهیات، پزشکی و حقوق بود. امروزه این دانشگاه شامل ۱۴ دانشکده به شرح زیر: Wikipedia contributors, "University of Leipzig," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=University_of_Leipzig&oldid=481058698 (accessed March ۱۰, ۲۰۱۲).
نجات جسیکا لینچ
نجات جسیکا لینچ فیلمی آمریکایی است ساخته سال۲۰۰۳میلادی براساس ماجرای معروف جسیکا لینچ سرباز شهیر آمریکایی و با بازی لاورا ریگان هنرپیشه مطرح آمریکایی-کانادایی در نقش وی است که موضوعی حماسی دارد و از شبکه ان بی سی پخش شد. آهنگساز این فیلم رامین جوادی است. اگرچه این فیلم بر اساس یک داستان واقعی است، اما بسیاری از جزئیات نجات لینج از طرف رسانه ها و همچنین خود لینچ به چالش کشیده شده است. لینچ به عنوان یک سرباز قهرمانانه به تصویر کشیده شده و نشان داده شده که او تا تصرف منطقه جنگیده است. در واقع لینچ در زمان سقوط خودرویش بیهوش شده و در بیمارستان به هوش می آید. عملیات نجات لینچ در یک بیمارستان غیرنظامی بدون مقاومت انجام شده است. هال اریکسون در مروری بر این فیلم نوشت: «یک مجوز شاعرانه درهم و برهم با اتفاقات پیرامون نجات جسیکا گرفته شده، و با پیشامدهای مضحک فراوان و تب و تابهای پیاپی همراه شده که برای هیجان انگیزتر کردن داستان به چرخه روایت پرتاب شده است.»
جسیکا لینچ
جسیکا داون لینچ (زاده ۲۶ آوریل ۱۹۸۳ در فلسطین، ویرجینیای غربی) سرباز درجه یک ارتش ایالات متحده آمریکا است، که در واحد تعمیر و نگهداری ۵۰۷ خدمت می کرد. در ۲۳ مارس ۲۰۰۳ در جریان عملیات آزادی عراق در پی کمین کاروان ارتش از سوی دسته ای از ارتش عراق جسیکا به اسارت ارتش عراق در آمد. آزاد کردن او در جریان یک عملیات نظامی که در اول آوریل فیلمبرداری شد، اولین جنجال و بحث قلمی را به همراه داشت، ارتش آمریکا می دانست که سربازان عراقی چند روز قبل از آن این بخش را تخلیه کرده اند و این عملیات آزادی بخش را برای مقاصد تبلیغاتی برگزار کردند.
بر اساس ماجرای زندگی وی فیلمی به نام "نجات جسیکا لینچ" ساخته شد. نقش وی در این فیلم را لاورا ریگان ایفا کرده است.
مرد توخالی
مرد توخالی فیلمی در ژانر علمی-تخیلی و ترسناک به کارگردانی پل ورهوفن محصول سال ۲۰۰۰ آمریکا و آلمان است.
بلور برف
تشکیل دانه برف هنگامی شروع می‌شود که بخار آب بر روی دانه‌های ذره‌بینی غبار متراکم می‌شود، ساختمان ویژه یک‌دانه بزرگ برف ناشی از واکنش‌های شیمیایی و درجه حرارت دائماً در حال تغییر است.  به همین خاطر بلور های برف شکل های گوناگونی دارند.
به دلیل قرار گرفتن در شرایط مختلف هنگام شکل‌گیری، بلورهای برف دارای اشکال پیچیده با جزئیات بسیار زیاد می‌شوند و از این رو، به دلیل وجود تعداد حالات بسیار زیاد، احتمال یافتن دو بلور برف پیچیده با ساختار کاملاً مشابه بسیار ناچیز است. در حقیقت، این احتمال به قدری کم است که یافتن دو بلور برف یکسان میان همهٔ بلورهای شکل گرفته در تاریخ سیاره زمین بسیار نامحتمل است.
انواع آبشار
آبشارها دارای انواع مختلفی هستند که شامل موارد زیر می‌شوند:
شیرجه‌ای: ریزش آب عمودی است و به شکلی‌ست که آبشار تماس خود را با بستر جریانی رودخانه از دست می‌دهد.
دم اسبی: در این حالت آب هنوز به صورت کامل با بستر جریانی رودخانه ارتباطش را قطع نکرده‌است.
سیلی غول‌آسا: آبشار بسیار قوی و بزرگ.
چند جوی: چندین آبشار تقریباً هم‌اندازه که به می‌پیوندند.
پهن رود: آبشارهای ناشی از جریان رودخانه‌های پهن و فراخ.
چند صخره‌ای: آبشارهایی که از چندین صخره فرو می‌ریزند.
چند جریانی: آبشارهای با جریان‌های مختلف.
قطره‌ای: آبشارهایی که به صورت قطره‌ای و با جریان ناپیوسته فرو می‌ریزند.
تنگ راه: آبشارهایی که از یک مسیر تنگ فرو پاشیده می‌شوند.
افقی: آب به صورت افقی پاشیده و پخش می‌گردد به طوری که قسمتی از آن در تماس با بستر رود است
ولسوالی نهرین
ولسوالی نَهرِین یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر نهرین در شمال افغانستان است. نهرین از ولسوالی‌های درجه اول ولایت بغلان بوده، ۱٬۰۴۳ کیلومترمربع مساحت دارد و ششمین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۷۸٬۴٣۸ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، دومین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی‌های بُرکه در شمال‌غرب، بغلان جدید در شمال‌شرق، پلخمری در غرب، دوشی در جنوب‌غرب، اندراب در جنوب و جَلگه در جنوب‌شرق ولسوالی نهرین واقع است.
ولسوالی نهرین از ولسوالی‌های سرسبز با کشتزارهای حاصلخیز در ولایت بغلان است که تقریباً ۷۵ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای آن سرد و خشک است. متوسط ​​دما ۱۶ درجه سانتی‌گراد می‌باشد و گرم‌ترین ماه، ماه اسد با ۳۲ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه، ماه دلو با ۲ درجه سانتی‌گراد است. میزان بارش به طور میانگین ۷۵۳ میلی‌متر در سال است که مرطوب‌ترین ماه، ماه حوت با ۱۷۷ میلی‌متر باران و خشک‌ترین ماه، ماه اسد با ۳ میلی‌متر بارندگی می‌باشد.
ولسوالی اندراب
ولسوالی اندراب یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر بنو در شمال افغانستان است. اندراب از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بغلان بوده، ۹۸۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و هفتمین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۲۹٬۳۳۴ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، یازدهمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
اندراب، ولسوالی وسیع ولایت بغلان را تشکیل می داد و قبلاً ولسوالی های ده‌صلاح و پل حصار نیز مربوط این ولسوالی میگردید که بعدا تجزیه شدند.
ولسوالی اندراب از شمال با ولسوالی‌های نهرین و خواجه هجران، از شمال غربی با ولسوالی دوشی، از غرب با ولسوالی خنجان، از شرق با ولسوالی‌های ده‌صلاح و پل‌ حصار و از جنوب با ولایت پروان محدود می‌باشد. بنو مرکز این ولسوالی از شهر پلخمری ۱۰۸ کیلومتر فاصله دارد.
دریای اندراب پس از سرسبز نمودن این ولسوالی با دریاهای بامیان، خنجان و نهرین یکجا گردیده دریای پلخمری را می‌سازد و پس از یکجا شدن با دریای خان‌ آباد به آمودریا می‌ریزد. جاده اندراب ولسوالی‌های خنجان را به دوشی و نهرین وصل می‌کند. بعضی مواقع در زمستان بخاطر برفباری‌های سنگین جاده مسدود می‌شود.
ولسوالی اندراب از ولسوالی‌های سرسبز ولایت بغلان است که حدود ۲۹ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای اندراب سرد و خشک است و متوسط ​​دما ۸ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۲ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۸ درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۷۵۳ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۷۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳ میلی‌متر بارندگی است.
اندراب یک دره سرسبز می‌باشد و تولیدات زراعتی آن میوه جات خشک و تازه، برنج، جو، پنیر و توت است. مشهورترین میوه‌جات اندراب ناک، شفتالو، زردآلو و خربزه قندک می‌باشد که در نازکی و مزه خود شهرت دارد. منابع طبیعی اندراب شامل سنگ مرمر سبز، گوگرد، آهن، مس و میکای سیاه است.
ولسوالی بغلان جدید
ولسوالی بغلان جدید یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر بغلان مرکزی در شمال افغانستان است. بغلان جدید از ولسوالی‌های درجه اول و صنعتی ولایت بغلان بوده، ۲٬۶۴۳ کیلومترمربع مساحت دارد و دومین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۲۰۲٬۳۷۵ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، دومین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی بغلان جدید، از زمان امان‌الله‌شاه الی حکومت داکتر نجیب، مرکز ولایت بغلان بود.
ولسوالی بغلان جدید از شمال با ولایت کندز، از شمال غربی با ولایت سمنگان، از جنوب غرب با ولسوالی پلخمری، از شرق با ولسوالی‌های بُرکه و نهرین محدود می‌باشد. بغلان مرکزی مرکز این ولسوالی از شهر پلخمری ۴۳ کیلومتر فاصله دارد.
ولسوالی بغلان جدید از ولسوالی‌های سرسبز و صنعتی ولایت بغلان است که حدود ۷۶ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای بغلان جدید گرم و مرطوب است و متوسط ​​دما ۲۰ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳۴ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۳ درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۵۹۴ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۵۰ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی پل حصار
ولسوالی پُلِ حصار یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر مرکزپل در شمال افغانستان است. پُلِ حصار از ولسوالی‌های درجه سوم و ولایت بغلان بوده، ۸۹۸ کیلومترمربع مساحت دارد و دهمین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۳۶٬۱۳۷ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، هشتمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ از ولسوالی اندراب جدا شد. پل حصار از طریق قریه پارندی با منطقه بازارک مرکز ولایت پنجشیر سرحد دارد. تولیدات زراعتی این ولسوالی بیشتر تریاک می‌باشد.
ولسوالی پُلِ حصار از شمال با ولسوالی‌های ده‌صلاح و خوست‌ و‌ فِرِنگ، از جنوب و شرق با ولایت پروان و از شرق با ولسوالی‌ اندراب محدود می‌باشد. مرکزپل مرکز این ولسوالی از شهر پلخمری ۱۲۵ کیلومتر فاصله دارد.
ولسوالی پُلِ حصار از ولسوالی‌های سرسبز و کوهستانی ولایت بغلان است که حدود ۴۰ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای پُلِ حصار سرد و خشک است و متوسط ​​دما ۲- درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۴ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۱۸- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۷۸۸ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۹۶ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۰ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی پلخمری
ولسوالی پُلِ خُمری یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر پلخمری در شمال افغانستان است. پُلِ خُمری از ولسوالی‌های درجه اول و صنعتی ولایت بغلان بوده، ۶۴۰ کیلومترمربع مساحت دارد و یازدهمین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۲۴۲٬۸۵۹ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پر چمعیت ولسوالی ولایت بغلان است.
ولسوالی پُلِ خُمری از شمال با ولسوالی‌های بغلان جدید، از شرق با ولسوالی نهرین و از جنوب با ولسوالی‌های دهنه‌غوری و دوشی محدود می‌باشد. پلخمری مرکز این ولسوالی ۲۰۴ کیلو متر از کابل فاصله دارد و بر سر راه کابل-مزارشریف واقع شده است.
ولسوالی پُلِ خُمری از ولسوالی‌های سرسبز و صنعتی ولایت بغلان است که حدود ۳۹۴ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای پُلِ خُمری گرم و مرطوب است و متوسط ​​دما ۱۸ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳۲ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۲ درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۹۸ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۹۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی تاله و برفک
ولسوالی تاله و برفک یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ [|ترک نشین]] ولایت بغلان، به مرکزیت شهر تاله و برفک در شمال افغانستان است. تاله و برفک از ولسوالی‌های درجه دوم و ولایت بغلان بوده، ۳٬۱۸۱ کیلومترمربع مساحت دارد و بزرگ‌ترین ولسوالی بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۴۴٬۸۵۲ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، هشتمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی تاله و برفک به شکل مثلث در جنوب غربی ولایت بغلان قرار دارد و از شمال غرب با ولسوالی‌ دوشی، از جنوب با ولایت پروان و از جنوب غرب با ولایت بامیان محدود می‌باشد. تاله و برفک مرکز این ولسوالی ۱۲۳ کیلو متر از شهر پلخمری فاصله دارد.
ولسوالی تاله و برفک از ولسوالی‌های کوهستانی و مرطوب ولایت بغلان است که حدود ۱۴ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای تاله و برفک سرد و خشک است و متوسط ​​دما ۲ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۸ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۱۴- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۸۸۱ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۷۷۱ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۳ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی جلگه
ولسوالی خواجه هجران یا جلگه (جلگه نهرین) یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر جلگه در شمال افغانستان است. خواجه هجران از ولسوالی‌های درجه سوم و تاجیک‌نشین ولایت بغلان بوده، ۶۲۹٫۹ کیلومترمربع مساحت دارد و سیزدهمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۲۶٬۹۷۱ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، سیزدهمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ از ولسوالی بزرگ اندراب جدا گردید.
ولسوالی خواجه هجران به شکل مستطیل است و از شمال شرق با ولسوالی‌ گذرگاه نور، از جنوب با ولسوالی ده‌صلاح، از جنوب‌غرب با ولسوالی اندراب، از غرب با ولسوالی نهرین و از شرق با ولسوالی خوست و فِرِنگ محدود می‌باشد. جلگه مرکز این ولسوالی ۹۳ کیلو متر از شهر پلخمری فاصله دارد.
ولسوالی خواجه هجران از ولسوالی‌های کوهستانی ولایت بغلان است که حدود ۱۲٫۸ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای خواجه هجران سرد و خشک است و متوسط ​​دما ۸ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۲ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۹- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۷۵۳ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۷۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی خنجان
ولسوالی خِنجان یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر خنجان در شمال افغانستان است. خِنجان از ولسوالی‌های درجه دوم و هزاره‌نشین ولایت بغلان بوده، ۱۱۸۹٫۴ کیلومترمربع مساحت دارد و هفتمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۴۵٬۴۱۱ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، نهمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
تونل سالنگ در جنوب این ولسوالی موقعیت دارد و جادهٔ اصلی کابل-مزار شریف نیز از این ولسوالی می‌گذرد.
ولسوالی خِنجان به شکل ذوذنقه است و از شرق با ولسوالی‌ اندراب، از شمال و شرق با ولسوالی دوشی و از جنوب با ولایت پروان محدود می‌باشد. خِنجان مرکز این ولسوالی ۷۳ کیلو متر از شهر پلخمری فاصله دارد.
ولسوالی خِنجان از ولسوالی‌های کوهستانی ولایت بغلان است که حدود ۳۸ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای خِنجان سرد و خشک است و متوسط ​​دما ۴ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۷ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۱۱- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۴۶ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۴۵ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۵ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی خوست و فرنگ
ولسوالی خوست و فِرِنگ یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر خوست و فرنگ در شمال افغانستان است. خوست و فِرِنگ از ولسوالی‌های درجه دوم و تاجیک‌نشین ولایت بغلان بوده، ۱۷۹۹ کیلومترمربع مساحت دارد و سومین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۷۱٬۳۴۵ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، سومین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی خوست و فِرِنگ به شکل مستطیل است و از شرق با ولایت تخار، از شمال با ولسوالی‌های فرنگ و غارو و گذرگاه نور، از غرب با ولسوالی‌های خواجه هجران و ده‌صلاح و از جنوب با ولسوالی پل حصار محدود می‌باشد. خوست و فرنگ مرکز این ولسوالی ۱۳۶ کیلو متر از شهر پلخمری فاصله دارد فایبر نوری در ولسوالی خوست و فرنگ فعال شد فورجی افغان بیسیم کارمه ساخت بندی برقی ۱۶ مگاوات برق.
ولسوالی خوست و فِرِنگ از ولسوالی‌های کوهستانی ولایت بغلان است که حدود ۳۹ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای خوست و فِرِنگ سرد و خشک است و متوسط ​​دما ۲ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۶ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۱۳- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۷۸۸ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۹۶ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۱۰ میلی‌متر بارندگی است.
کوی جماران
جماران نام یک کوی مسکونی در شرق تبریز است که از سال ۱۳۷۵ ساخت و ساز ساختمان‌های آن آغاز شده‌است. این کوی مسکونی در ابتدا مجتمع بسیج خوانده می‌شد ولی بعدها به جماران تغییر نام داد.
حسینیه جماران واقع در قسمت غربی کوی در سال ۸۵ و ظرف مدت یک ماه ساخته شد. این حسینیه در رمضان این سال افتتاح شد.
ولسوالی دوشی
ولسوالی دوشی یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر دوشی در شمال افغانستان است. دوشی از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت بغلان بوده، ۱۸۰۶ کیلومترمربع مساحت دارد و چهارمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۸۰٬۵۹۷ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، چهارمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی دوشی از غرب با ولایت سمنگان، از شمال با ولسوالی‌های پلخمری، دهنه‌غوری، از شمال شرق با ولسوالی‌ نهرین، از جنوب غرب با ولسوالی تاله و برفک، از جنوب شرق با ولسوالی‌های اندراب و خنجان و از جنوب با ولایت پروان می‌باشد. دوشی مرکز این ولسوالی ۱۳۶ کیلو متر از شهر پلخمری فاصله دارد.
ولسوالی دوشی از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۴۴ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای دوشی معتدل و مرطوب است و متوسط ​​دما ۱۵ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳۰ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۲- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۹۸ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۹۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی دهانه غوری
ولسوالی دهنه غوری (محلی: دندِ غوری) یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر دهنه غوری در شمال افغانستان است. دهنه غوری از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت بغلان بوده، ۱۶۶۴ کیلومترمربع مساحت دارد و پنجمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۶۷٬۷۹۶ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پنجمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی دهنه غوری از غرب با ولایت سمنگان، از شمال شرق با ولسوالی‌ پلخمری و از جنوب شرق با ولسوالی‌ دوشی محدود می‌باشد. دهنه‌غوری مرکز این ولسوالی ۱۳۶ کیلو متر از شهر پلخمری فاصله دارد.
ولسوالی دهنه غوری از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۴۰ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای دهنه غوری معتدل و مرطوب است و متوسط ​​دما ۱۶ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳۰ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۲- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۹۸ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۹۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی ده‌صلاح
ولسوالی دِه‌صلاح یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر ده‌صلاح در شمال افغانستان است. ده‌صلاح از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بغلان بوده، ۴۷۰ کیلومترمربع مساحت دارد و پانزدهمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۳۶٬۱۳۷ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، هفتمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی دِه‌صلاح از شمال غرب با ولسوالی جلگه، از شرق با ولسوالی‌ خوست و فرنگ، از جنوب شرق با ولسوالی‌ پل حصار و از جنوب غرب با ولسوالی اندراب محدود می‌باشد.
ولسوالی دِه‌صلاح از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۷۶٫۸ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای دِه‌صلاح معتدل و مرطوب است و متوسط ​​دما ۹ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۳ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۶- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۷۵۳ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۷۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۳ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی فرنگ و غارو
ولسوالی فرنگ و غارو یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر فرنگ و غارو در شمال افغانستان است. فرنگ و غارو از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بغلان بوده، ۵۰۴ کیلومترمربع مساحت دارد و چهاردهمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۱۸٬۷۷۳ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، چهاردهمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی فرنگ و غارو از شمال غرب با ولسوالی گذرگاه نور، از جنوب شرق و جنوب با ولسوالی‌ خوست و فرنگ و از شرق با ولایت تخار محدود می‌باشد.
ولسوالی فرنگ و غارو از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۳۲ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای فرنگ و غارو خشک و سرد است و متوسط ​​دما ۸ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۱ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۸- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۸۳ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۴۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۵ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی گذرگاه نور
ولسوالی گذرگاه نور یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر گذرگاه نور در شمال افغانستان است. گذرگاه نور از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بغلان بوده، ۲۹۴ کیلومترمربع مساحت دارد و پانزدهمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۱۱٬۴۲۳ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پانزدهمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است.
ولسوالی گذرگاه نور از از شمال با ولسوالی اشکمش ولایت تخار، از جنوب با ولسوالی خوست و فرنگ، از شرق با ولسوالی ورسج ولایت تخار و از غرب با ولسوالی اشکمش و ولسوالی‌های برکه و نهرین محدود می‌باشد.
ولسوالی گذرگاه نور از ولسوالی های سرسبز ولایت بغلان است که ۳۸ نفر در هر کیلومتر مربع آن زندگی می‌کنند. آب و هوای گذرگاه نور خشک و سرد است و متوسط ​​دما ۹ درجه سانتی‌گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۴ درجه سانتی‌گراد و سردترین ماه آن، ماه دلو با ۶- درجه سانتی‌گراد می‌باشد. میزان بارش به طور میانگین ۶۸۳ میلی متر در سال است. مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حوت با ۱۴۷ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۵ میلی‌متر بارندگی است.
ولسوالی برکه
برکه یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بغلان در شمال خاوری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۳ میلادی، ۳۹۱۱۸ نفر اعلام شده‌است.
آبشار کیتسی‌پوتوس
آبشار کیتسی‌پوتوس آبشاری است که در فنلاند واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۲۲ متر است.
آبشار لیلافورد
آبشار لیلافورد (به انگلیسی: Lillafüred) آبشاری است که در فنلاند واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۵۰ متر است.
ولسوالی آب‌کمری
آب‌کمری یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، ٨۱٬۷۳۷ نفر اعلام شده‌است.
ولسوالی آب‌کمری که در غرب ولایت بادغیس موقعیت دارد. باشندگان آنرا قوم هزاره ی اهل سنت تشکیل می‌دهند. مرکز این ولسوالی قریۀ سنگ‌آتش ثبت شده و روستاهای مربوط آن را قریه‌جات آب خدایی، الخان، انجیر، دزدنک، کنه قول، خلیفه و پاپل تشکیل داده‌است. قریۀ آب‌کمری که در جنگلات پستۀ خویش شهرت به‌خصوص را کسب کرده است. سالانه هزاران نفر اعم از باشندگان این ولسوالی، ولسوالی‌های اطراف و نیز سایر ولایات همجوار بادغیس از آن استفاده می‌کنند.
ولسوالی جوند
جوند یا به پشتو ژوند یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ٢۰٢۰ میلادی، ٨٩٬١۴٨ نفر اعلام شده‌است.
جوند از معدود ولسوالی‌های است که از لحاظ بازسازی نیز توجه کمتر بدان صورت گرفته چنانچه نه چندان کلینک ساخته شده و نه از ساخت‌وساز مکتب و مدرسه بر حسب ضرورت خبری است.
جمعیت جوند برپایه آمار سال ١٣٩٩ ٨٩٬١۴٨ نفر تشکیل می‌داد. مرکز این ولسوالی را خود جوند که به پشتو یعنی ژوند نامند مردم این ولسوالی از قوم پشتون هستند دارای ۳۸۰ قریه می‌باشد و در میان کوهای عجیب و غریب و سر به فلک کشیده موقعیت دارند. بیشتر راه‌های ارتباطی قریه‌جات جوند را باید با پای پیاده پیمود.
ولسوالی غورماچ
غورماچ یکی از ولسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال شرقی افغانستان است؛ که در مسیر شاهراه حلقوی افغانستان قرار دارد. در سال ۲۰۰۸ میلادی غورماچ به دلیل دوری زیاد از مرکز ولایت بادغیس، به ولایت فاریاب واگذر شد و هم‌اکنون جزئی از ولایت فاریاب به مرکزیت شهر میمنه محسوب می‌شود. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، ۶۱٬۲۳۷ نفر اعلام شده‌است.
مساحت این ولسوالی ۲٬۰۸۳ کیلومتر است.
این ولسوالی از شمال با ترکمنستان از غرب با ولسوالی بالامرغاب ولایت بادغیس و از شرق با ولسوالی المار و ولسوالی قیصار همسایه است.
بر اساس آمار وزارت احیا و انکشاف دهات ۹٥٪ درصد مردم این ولسوالی از قوم پشتون هستند و ۲٪ درصد تاجیک و ٢٪؜ درصد ترکمن و ۱٪ درصد هم بلوچ هستند.
کشت کوکنار در ولسوالی غورماچ بعد از فروپاشی رژیم طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی رشد فزاینده‌ای داشت. گرچه برنامهٔ محو کشت کوکنار دولت حامد کرزی دست‌آوردهایی در بهار ۲۰۰۷ داشت.
بنابر آمارها در سال ۱۳۹۵ در ولسوالی غورماچ بیش از ۱۷هزار جریب زمین زیر کشت کوکنار قرار گرفته‌است
ولسوالی غورماچ یکی از ولسوالی‌های ناآرام ولایت فاریاب است. این ولسوالی هر از گاهی بین دولت افغانستان و طالبان مسلح دست به دست می‌شود. معلم نورالدین ولسوال غورماچ در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۷ از سوی طالبان به گروگان گرفته شد؛ و بعد چند روز دوباره آزاد شد.
از سال ۲۰۰۷ میلادی به بعد بیشتر مناطق ولسوالی غورماچ در دست طالبان بوده‌است. غورماچ یک بار در ۲۶ میزان ۱۳۹۴ به دست طالبان سقوط کرد که در اثر آن عبدالمجید گلیم بافی قوماندان امنیه این ولسوالی به همرای ۱۲ سرباز دیگر به اسارت طالبان درآمدند و بعداً توسط این گروه کشته شدند. این ولسوالی یک یا دو روز بعد دوباره به تصرف دولت افغانستان درآمد ولسوالی غورماچ یک سال بعد و در تاریخ ۲۰ میزان ۱۳۹۵ دوباره به تصرف گروه طالبان درآمد که پس از گذشت چند روز با سفر شخص جنرال دوستم و سربازان دولتی و طرفدار او در تاریخ ۲۹ میزان ۱۳۹۵ به تصرف دولت درآمد در هنگام عملیات جنرال دوستم برای پاکسازی این ولسوالی در تاریخ ۲۵ میزان ۱۳۹۵ به کاروان دوستم حمله شد که در اثر آن تعدادی از نزدیکان ژنرال دوستم کشته شدند
در این ولسوالی یک لیسه، سه مکتب متوسطه، و سیزده مکتب ابتدایی وجود دارد.
بر اساس آمار دفتر سازمان ملل متحد در افغانستان ولسوالی غورماچ، دارای (۲۲۱ قریه) است. قریه جات قابل تذکر این ولسوالی عبارتند از: آبگرمک، ارزنک، دوآبی، غوربند، حسین، جوی شور، کاریز، خاتون، خوشکی، پاماختو، پتو، رنگین، راشد، سرتکت، سوریوون، سنجیدک و شر شاری می‌باشند.
ولسوالی قادس
قادس یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، ١۰۱٬۰۶۲ نفر اعلام شده‌است.
ولسوالی قلعه نو
قلعه نو یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، ۷۴۰۰۳ نفر اعلام شده‌است.
ایگناتی یولیانوویچ کراچگوفسکی
ایگناتای یولیانوویچ کراچکوفسکی (زاده ۱۸۸۳ – درگذشته ۱۹۵۱) شرق‌شناس و ایران‌شناس روس بود. او شاگرد ویکتور رومانویچ روزن (۱۸۴۹-۱۹۰۸)، مستشرق نامدار روس، بوده‌است. کراچکوفسکی سالها در کتابخانه‌های ترکیه و کشورهای عربی و کتابخانه سن پیترزبورگ به تحقیق و مطالعه بر روی نسخ خطی عربی پرداخت. حاصل تلاش وی ۳۴۴ اثر و ۴۸ یادداشت است.
روز جهانی شعر
یونسکو در سی امین اجلاس کنفرانس عمومی خود که در سال ۱۹۹۹ برگزار شد، به اتفاق آرا، روز ۲۱ مارس برابر با نوروز باستانی هر سال را به عنوان روز جهانی شعر اعلام کرد و هرسال این روز را گرامی می‌دارد.
یونسکو از کلیه کشورهای عضو، نهادهای دولتی و غیردولتی، شهرداری‌ها، مدارس، انجمن‌ها، موزه‌ها، ناشران و… خواسته‌است تا فعالیت‌هایی را به مناسبت این روز پیش‌بینی و اجرا کنند.
ولسوالی مقر (ولایت بادغیس)
مقر یکی از وُلُسوالی‌های ولایت بادغیس در شمال باختری افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۸ هجری خورشیدی، ٢۶٬۳۷۵ نفر اعلام شده‌است.
آبشار هاواسو
آبشار هاواسو (به انگلیسی: Havasu Falls) آبشاری است که در آریزونا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۳۷ متر است.
آبشار ورمیلیون
آبشار ورمیلیون (به انگلیسی: Vermillion Falls) آبشاری است که در مینه‌سوتا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۳۷ متر است.
داریوش جلالی
داریوش جلالی فعال دانشجویی و زندانی سیاسی ایرانی است.
داریوش جلالی در بهمن سال ۱۳۸۹ چند روز پس از اعتراضات جنبش سبز در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ توسط نیروهای امنیتی در منزل بازداشت و به یک سال حبس محکوم شد.
داریوش جلالی، دانشجوی رشته مهندسی مواد دانشگاه یاسوج، به دنبال تجمعات اعتراضی آبان ماه سال ۱۳۸۸ از تحصیل معلق شده بود، در ۲۹ بهمن ماه ۱۳۸۹، در پی یورش شبانه نیروهای امنیتی به منزلش، پس از اینکه مورد ضرب و شتم قرار گرفت و وسایل و کتب وی و دو تن از دوستانش ضبط گردید، همراه آنان به وزارت اطلاعات منتقل شد.
پس از بازجویی و ضرب و شتم آنان برای اعتراف گیری، وی به همراه وحید رفیعی دیگر فعال دانشجویی در بند مربوط به وزارت اطلاعات دستگیر شد.
داریوش جلالی بر اثر اعتصاب غذای خشکی که در اسفند ماه ۱۳۸۸ به آن دست زده بود، روز هشتم اسفند ماه ۱۳۸۸ هوشیاری خود را از دست داد به درمانگاه زندان برده شد.
او به اتهام «توهین به مقدسات» بازداشت و در جریان اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸)، به دو ترم محرومیت تحصیلی محکوم شد.
وی بعد از گذراندن سه ماه حبس از زندان آزاد شد.
داریوش جلالی بعد از آزادی مشکلات زیادی از جمله تعلیق و تهدید توسط ارگان‌های امنیتی مستقر در دانشگاه برای او ایجاد شده بود، تا اینکه که در روز ۳۰ بهمن ماه ۱۳۹۰، در اعتراض به محدودیت‌های اعمال شده در دانشگاه، دهان خود را دوخت و خود را نیز به نرده‌های دانشگاه زنجیر کرد.
تصویر ویدئویی داریوش جلالی در بهمن ماه ۱۳۹۰ با دهان دوخته در یوتیوب منتشر شد که منجر به بازداشت او در ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ شد.
این ویدئو نشان می‌دهد که داریوش جلالی به نشانه اعتراض به «وضعیت دانشگاه یاسوج» لب‌هایش را دوخته و خود را به نرده‌های دانشگاه زنجیر کرده بود.
یک منبع آگاه در گفتگو با بی‌بی‌سی فارسی گفت: «داریوش جلالی، دانشجوی رشته مهندسی مواد دانشگاه یاسوج و ورودی سال ۱۳۸۸، که سال گذشته به مدت سه ماه به زندان افتاده بود، در اعتراض به محدودیت‌های اعمال شده در دانشگاه و مشکلاتی که بعد از آزادی برای او ایجاد شده بود، در روز ۳۰ بهمن‌ماه دهانش را دوخت. نیروهای حراست دانشگاه به محض اطلاع از این موضوع، آقای جلالی را مورد ضرب و شتم قرار داده و بازداشت کردند، از آن زمان تاکنون نیز هیچ اطلاعی از وضعیت این دانشجو و محل بازداشت وی در دست نیست. داریوش جلالی پس از آزادی از زندان با تعلیق‌های پیاپی از تحصیل و همچنین فشار‌هایی از طرف حراست دانشگاه مواجه شده بود.»
وی در هنگام این حرکت اعتراضی بیانیه‌ای منتشر کرد که در بخشی از آن آمده است: «اما چرا بدین شیوه معترضم؟ چرا با دهان بسته؟ چرا با پای در زنجیر نشسته؟ دهان خود را دوخته ام، چرا که فریاد تظلم خواهی ام را کسی نشنید. پای خود بسته ام چرا که دویدنم به جایی نرسید. هر چه فریاد زدم کسی نشنید، گفتم شاید سکوتم را بشنوند، هر چه دویدم کسی ندید، گفتم شاید به غل نشستنم را ببینند.»
در پی این اقدام اعتراضی، او بازداشت و به محلی نامعلوم منتقل شد.
آبشار ویندو (هانگینگ راک)
آبشار ویندو (هانگینگ راک) آبشاری است که در کارولینای شمالی واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن است.
آبشار دلانیز
آبشار دلانیز (به انگلیسی: Delaneys Falls) آبشاری است که در مینه‌سوتا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۳۰ متر است.
ضرابخانه‌های ساسانی
ضرابخانه‌های ساسانی در شهرهایی قرار داشتند که از لحاظ تجاری و نظامی حائز اهمیت بوده و به دست شاهان ساسانی تأسیس یا بازسازی شده بودند. درحالی‌که تاکنون بیش از یکصد علامت ضرابخانه شناخته شده، فقط حدود ۲۰ تای آن در امپراتوری ساسانی برای ضرب سکه به کار رفته است. بسیاری از این ضرابخانه‌ها به‌طور موقتی و تنها برای پرداخت مستمری سپاهان تأسیس شده بودند و حتی در ضرابخانه‌های عمده نیز ضرورتی نداشت تا هر سال سکه ضرب گردد.
احتمالاً ضرابخانه‌ها تحت نظارت واستریوشان سالار (رئیس امور مالی) بوده‌اند. از کل مضروبات پیداست که از همان آغاز مدیرتی مرکزی وجود داشته و بر سکه‌زنی نظارت می‌کرده‌است. مطمئناً در بدو امر یعنی زمانی که فقط یک یا دو ضرابخانه فعال بوده‌است، گسترش سکه‌خانه‌ها از تیسفون آغاز شده است. بعداً از زمان بهرام دوم در نشر سکه‌زنی در کل شاهنشاهی هماهنگی پدید می‌آید که لازمهٔ آن هدایت مرکزی بوده‌است. درعین‌حال، در همهٔ دوره‌ها ضرابخانه‌های مرکزی وجود داشته که شاخص بوده و بازار اصلی ضرب را هم بر عهده داشته‌اند. ظهور گاه‌وبیگاه بعضی نشانه‌های اختصاصی ضرابخانه‌ها حاکی از برپایی سکه‌خانه‌های موقتی است که به وسیلهٔ ضرابخانهٔ مرکزی تأسیس شده و با همان سر سکه‌ای که از مرکز فرستاده می‌شد شروع به ضرب سکه می‌کردند و سپس دوباره برچیده می‌شدند.
شمار ضرابخانه‌ها در هر دوره متفاوت است. در آغاز شاید بیش از سه سکه‌خانه وجود نداشته‌است، اما در سدهٔ چهارم میلادی با سفرهای جنگی شاپور دوم به مشرق سکه‌خانه‌های زمان جنگ نیز پدید آمدند که یکی از آنها دقیقاً در افغانستان کنونی قرار داشت. با پیشینه‌های منفرد در دوران پادشاهی بهرام یکم و شاپور دوم، ذکر اجباری نام سکه‌خانه‌ها با پادشاهی بهرام پنجم آغاز می‌شود. احتمالاً همزمان با اقدام خسرو انوشیروان) به اصلاحات مالیاتی که بر سکه‌زنی نیز عمیقاً تأثیر گذاشته بود، سکه‌خانه‌ها استاندارد شده و ظرفیت آنها محاسبه و سهمیهٔ آنها مشخص گردید.از این زمان به بعد بر روی سکه‌ها سال پادشاهی، جانشین علامت نشر می‌شود و نشر سکه نیز به دلیل تعیین مقدار نشر از مرکز محدود می‌شود.
از ویژگی‌های سکه‌های ساسانی ذکر نام شهری است که سکه در آن ضرب می‌شده‌است. ذکر نام ضرابخانه از زمان بهرام چهارم (۳۸۸–۳۹۹ میلادی) به صورت رسمی بر پشت سکه‌ها صورت گرفت. آوردن نام ضرابخانه بر سکه ها کمک شایان توجهی به پژوهش‌گران کرده‌است تا به شناسایی هر چه بیشتر شهرهایی که سکه در آن ضرب می‌شده‌است، بپردازند. معمولاً در سکه‌ها نام ضرابخانه به علت کمبود جا به صورت اختصاری شدهٔ آن به کار رفته‌است، همین امر باعث گردیده است که در حال حاضر تعدادی از این ضرابخانه‌ها توسط محققان و سکه‌شناسان مختلف به دو یا چند شهر متفاوت که صورت اختصاری شدهٔ آنها شبیه به هم هستند، منتسب شود. بسیاری از این شهرها در حال حاضر از صفحهٔ روزگار محو شده یا تنها ویرانه‌هایی از آنها برجای مانده‌است.
برخی از ضرابخانه‌های ساسانی: از شهرها و ضرابخانه‌هایی که نام آنها در پشت سکه‌های ساسانی حک شده می‌توان به: آذربایجان، آمل، ابرشهر، اران، اردشیر خوره، استخر، ارمنستان، ایران، ایران خوره شاپور (شوش)، جرم قباد، بست، بلخ، بیشاپور، تپورستان، تروکوارت، تیمره گلپایگان، جی، خواش، خوزستان، دارابگرد، دینور، رامهرمز، ری، ریوارد شیر، زوزن، سغد، رابطه جنسیتان، سمرقند، شیراز، کرمان، گرگان، مرو، مرو رود، نهاوند، نهریتری، ورچن (گرجستان)، وه‌اردشیر، وه انتیوک خسرو، هرات و همدان اشاره کرد.
! ردیف  !نام مختصر(نماد) به دبیره پهلوی !ترانویسی نام مختصر به لاتین!! ترانویسی نام مختصر به فارسی !! نام کامل
لیگ آ فوتبال لیتوانی
لیگ آ فوتبال لیتوانی معتبرترین لیگ فوتبال در کشور لیتوانی است که از سال ۱۹۹۱ تاکنون برگزار می‌شود. این لیگ از ۱۲ تیم که از سراسر کشور لیتوانی در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود.
باشگاه فوتبال کاوناس با ۸ قهرمانی پرافتخارترین تیم این لیگ به حساب می‌آید.
Clubs currently playing in A Lyga are highlighted in Bold.
جام حذفی فوتبال لیتوانی
جام حذفی فوتبال لیتوانی مسابقاتی است که به صورت حذفی در کشور لیتوانی از سال ۱۹۹۰ تاکنون برگزار می‌شود. این جام از ۵۴ تیم که از سراسر کشور لیتوانی در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود.
باشگاه فوتبال ژالگیریس با ۱۲ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
دریم ترنس
دریم ترنس قدیمی‌ترین زیرشاخهٔ موسیقی ترنس است. این سبک موسیقی، در بازهٔ کوتاه بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ به محبوبیّت جهانی دست یافت (هم‌زمان با محبوب‌شدن موسیقی ترنس برای نخستین‌بار). دریم ترنس تأثیر عمیقی بر موسیقی هاوس داشته‌است؛ از این رو این سبک را با نام‌های دریم هاوس و دریم دنس نیز می‌شناسند.
امروزه دریم ترنس را نخستین و ابتدایی‌ترین زیرشاخهٔ جنبش الکترونیک پیش‌رونده، که از حدود سال ۱۹۹۲ آغاز شد، می‌دانند. بسیاری از تهیّه‌کنندگان موسیقی سای‌ترنس (از جمله اینفکتد ماشروم) در دوران اوج دریم ترنس از این موسیقی تأثیر پذیرفته‌اند.
لیگ برتر فوتبال مالت
باشگاه فوتبال اسلیما واندررز با ۲۶ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
تربیت احساساتی
تربیت احساساتی نام رمانی‌است نوشته گوستاو فلوبر که اولین بار در سال ۱۸۶۹، ۱۳ سال پس از انتشار مشهورترین رمان نویسنده، "مادام بوواری"، به زبان فرانسوی منتشر شد. بر خلاف "مادام بوواری" که در زمان انتشار بسیار محبوب و مشهور بود، بسیاری از هم‌عصران فلوبر "تربیت احساساتی" را شکستی ادبی تلقی کردند و اثر را از «منظر اخلاقی زننده و از منظر سیاسی منحرف» توصیف کردند. این اثر سال‌ها در سایه موفقیت "مادام بوواری" باقی‌ماند تا این که منتقدان معاصر ارزش ادبی "تربیت احساساتی" را دوباره کشف کردند.
این رمان در ایران با نام "تربیت احساسات" با ترجمه مهدی سحابی در نشر مرکز به چاپ رسید. صفحه در گودریدز
جام حذفی فوتبال مالت
باشگاه فوتبال اسلیما واندررز با ۲۰ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
سوپر جام فوتبال مالت
باشگاه فوتبال والتا با ۹ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
اهالی امارات
اهالی امارات یا اماراتی‌ها مردم‌هایی هستند که شهروندی و قومیت کشور امارات متحده عربی را دارند. این مردم بیشتر دارای فرهنگ و دینی یکسان (اسلام) و گویش عربی هستند. جمعیت کل اتباع اماراتی ۹۹۰،۰۰۰ نفر براساس سرشماری سال ۲۰۰۹ بوده‌است که این میزان، کمتر از ۱۷ درصد کل جمعیت ساکن در کشور امارات را تشکیل می‌دهد.
ریشه و اصالت بیشتر اماراتی‌ها، به طایفه بنی یاس برمی‌گردد. اما قوم‌های بلوچی، ایرانی، بستک،خنجی عمانی، یمنی، بحرینی اوزی نیز در طول زمان با این قوم آمیخته شدند.
غلامحسین بروجردی
غلامحسین بروجردی فرزند علی اکبر در سدهُ ۱۴ قمری در شهربروجرد به دنیا آمد. تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز و سپس راهی قم شد. بعد از آن به تهران وارد و در مدرسه شیخ هادی ساکن گردید و از عالمان آن روزگار، استفاده برد. بعد از آن خود به تدریس پرداخت.
از جمله شاگردان ایشان علی‌اکبر دهخدا بود. دهخدا دانش خود را مدیون شیخ غلامحسین بروجردی می‌دانست. و می‌گفت: دروس قدیمه از علم صرف گرفته تا اصول فقه و کلام و حکمت را بمدت ۱۰ سال از صبح تا شام نزد استاد غلامحسین بروجردی فراگرفتم.
تصحیح چند کتاب: النفلیلهُ شهید اول، در نوافل که در سال ۱۳۰۸ ق در تهران به چاپ رسید.
تذکرة الفقهاء ؛ مختلف الشیعه علامه حلی که در سال ۱۳۲۳ و ۱۳۲۴ ق در تهران به چاپ رسید.
تبوله
تبّوله سالاد لبنانی-عربی است که به‌طور سنتی از بلغور، گوجه، خیار و جعفری ریز شده که اغلب با سیر و پیاز با روغن زیتون، آبلیمو و نمک همراه است، تشکیل شده.
کوه کنیا
کوه کنیا آتشفشان چینه‌ای خاموشی در شرق آفریقاست که در مرکز کشور کنیا و درست در جنوب خط استوا قرار دارد. ارتفاع این کوه در بلندترین قله‌اش به نام باتیان به ۵٬۱۹۹ متر می‌رسد و از این نظر دومین کوه بلند قارهٔ آفریقا پس از کلیمانجارو است که حدوداً در ۳۲۰ کیلومتری جنوب کوه کنیا قرار دارد. این کوه همچنین مرتفعترین کوه کنیا است و منطقهٔ آن در سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
کوه کنیا آتشفشانی چینه‌ای و خاموش است که نوک آن مشخصاً از قله‌هایی شیب‌دار و مخروطی‌شکل تشکیل شده که از مهمترین آنها می‌توان به باتیان (۵٬۱۹۹ متر)، نلیون (۵٬۱۸۸ متر) و پوینت لنانا (۴٬۹۸۵ متر) اشاره نمود. خود کوه بسیار فرسایش یافته و بلندترین قله‌های آن شامل سینیت نفلینی (نوعی سنگ آذرین) متبلور است که مجراهای قدیمی این آتشفشان خاموش را پوشانده‌اند. چندین یخسار کوچک و در حال عقب‌نشینی که بزرگترینشان یخسارهای لوئیز و تیندال هستند جویبارها و باتلاق‌های پایین دامنه‌های کوه را تغذیه می‌کنند. این جویبارها در نهایت به رود تانا یا رود ایواسو انگیرو می‌ریزند.
پارک ملی کوه کنیا که در سال ۱۹۴۹ افتتاح شد منطقه‌ای به‌وسعت ۷۱۸ کیلومتر مربع را در بر می‌گیرد و شماری از انواع جانوران بزرگ‌جثه همچون فیل، بوفالو، کرگدن سیاه و پلنگ و نیز گونه‌هایی نادر و در معرض خطری همچون گورخر زال در آن یافت می‌شوند. زیستگاه این پستانداران ارتفاعات ۱٬۵۲۴ تا ۴٬۵۷۲ متری کوه است که جنگل‌هایی انبوه آن را پوشانده‌اند.
دامنه‌های پایینی کوه کنیا بسیار حاصلخیز است و کیکویوها، مروها و امبوها در آن کشت و زرع می‌کنند. این کوه همچنین نقطه‌ای کانونی در طول ناآرامی‌های مائومائوها در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ بود.
مردمان کیکویو از کوه کنیا با عنوان "Kirinyaga" یا "Kere-Nyaga" به معنای «کوه سپیدی» نام برده و آنرا احترام می‌کنند زیرا معتقدند که خدایشان انگای در این کوه خانه دارد.
یوهان لودویگ کراف، مبلغ مذهبی آلمانی، نخستین اروپایی‌ای بود که در سال ۱۸۴۹ این کوه را یافت و ساموئل گروف تلکی، سیاح مجارستانی در سال ۱۸۸۷ و جان والتر گرگوری، زمین‌شناس بریتانیایی در سال ۱۸۹۳ موفق به صعود تا بخشی از این کوه شدند. اما در سال ۱۸۹۹، جغرافی‌دان بریتانیایی هالفورد جان مکیندر همراه با راهنماهای سوئیسی خود به نام‌های سزار اُلیه و ژوزف بروشرل توانستند به عنوان نخستین صعودکنندگان به قلهٔ کوه کنیا برسند.
سالانه افراد بسیاری از سرتاسر دنیا برای صعود به کوه کنیا به این منطقه می‌آیند. در شمال غربی کوه شهر نانیوکی قرار دارد که فاصله‌اش تا نایروبی در جنوب آن با قطار تقریباً ۱۹۰ کیلومتر است. این شهر همراه با نارو مورو واقع در غرب کوه از مهمترین پایگاه‌های صعود به کوه کنیا هستند.
آبشار بوشکیل
آبشار بوشکیل (به انگلیسی: Bushkill Falls) آبشاری است که در پنسیلوانیا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۳۰ متر است.
آبشار سیلورترد
آبشار سیلورترد (به انگلیسی: Silverthread Falls) آبشاری است که در پنسیلوانیا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۲۴٫۳ متر است.
رزبری پای
رزبری پای یک رایانه تک-برد در اندازه یک کف دست است که بنیاد رزبری پای آن را ساخته‌است تا آموزش علوم رایانه را در مدرسه‌ها تشویق کند. چهار نسخه از این رایانه ساخته شده که قیمت نسخه‌های اول و دوم به ترتیب ۲۵ و ۳۵ دلار آمریکا (به علاوهٔ مالیات محلی) و نسخه سوم آن با نام zero، بیست و شش دلار است. نسخهٔ چهارم رزبری پای در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۹ معرفی شد و دارای پنج نسخه با قیمت‌های متفاوت است. نسخه رم ۱ گیگابایتی قیمتی معادل ۳۵ دلار دارد، نسخه رم ۲ گیگابایتی نیز به مبلغ ۴۵ دلار و نسخه رم ۴ گیگابایتی به قیمت ۵۵ دلار و نسخه رم ۸ گیگابایتی با قیمت ۷۵ دلار موجود است. همچنین یک نسخه با ۴ گیگابایت رم که به صورت یک کیبورد است با نام «رزبری پای ۴۰۰» نیز با قیمت ۷۰ دلار در دسترس است.
رایانه‌های تک-برد رزبری پای در کارخانه شرکت سونی واقع در ولز، بریتانیا تولید می‌شوند.
این رایانه دارای دیسک سخت نیست ولی به کمک حافظه SD، خود را راه اندازی می‌کند. این رایانه قادر است با سیستم عامل‌های مختلفی راه اندازی شود. سیستم عامل اولیه‌ای که با آن عرضه شد توزیع لینوکس دبیان بود ولی نسخه‌هایی از اندروید نیز برای آن تهیه شده‌است.پس از رونمایی از رزبری پای ۲، مایکروسافت مدعی شد که یک نسخه محدود از ویندوز ۱۰ را با نام Windows 10 IoT Core for Raspberry برای رزبری پای ۲ و ۳ بهینه کرده و به صورت رایگان منتشر خواهد کرد.
این رایانه با کمک یک کابل میکرو USB تغذیه می‌شود.
رزبری پای قادر است به کمک یک کابل تصویر ویدئو و یک درگاه سوزنی، خروجی صدا و تصویر داشته یا با کابل اچ دی ام آی (HDMI)، خروجی تصویری با دقت ویدیوی اچ‌دی (HD) و صدایی استریو داشته باشد. دو درگاه یو اس بی (USB) نیز برای آن در نظر گرفته شده‌است که می‌توان از آن برای ارتباطات مختلف استفاده کرد. از درگاه‌های USB برای صفحه کلید، ماوس، شبکه بی‌سیم و کلیه دستگاه‌ها با پشتیبانی از درگاه مذکور می‌توان استفاده کرد. به کمک هاب USB می‌توان از پورت‌های بیشتری استفاده کرد. مدل‌های B نسخه یک و دو این رایانه یک درگاه شبکه نیز دارد که به کمک آن می‌توان به شبکه محلی یا اینترنت متصل شد. از خروجی HDMI برای صدا، تصویر و کنترل آن باهم می‌توان بهره جست. بدین ترتیب با کمک فقط یک نمایشگر لمسی قادر است تبدیل به یک تبلت شود.
واحد پردازش مرکزی (CPU) رزبری پای مبتنی بر معماری آرم است.
این یک رایانه بسیار کوچک و ارزان با تمام قابلیت‌های یک رایانه واقعی است که می‌توان از آن در سیستم‌های روباتیک، اتوماسیون، اینترنت اشیاء و … استفاده کرد. کاربردهای پژوهشی و علمی این رایانه در مجله‌ای تخصصی که وابسته به بنیاد رزبری پای است، به صورت ماهیانه مطرح می‌شود.
سرعت پردازنده اصلی ۷0۰ مگاهرتز است که در حالت توربو تا ۱ گیگاهرتز نیز قابل افزایش است. حافظه این رایانه در نسخه‌های ۲۵۶ مگابایتی و ۵۱۲ مگابایتی و یک گیگا بایتی عرضه شده‌است.
۸۰۲٫۱۱n Wi-Fi Bluetooth ۴٫۱
آلفرد هانس جپا
آلفرد هانس جپّا یک مهندس شاغل در شرکت خودروسازی فورد بود که نسخه مفصل سرعت ثابت را در سال ۱۹۲۶ اختراع کرد. او طرح بهبود یافته خود را در سال ۱۹۳۶ ارائه داد. او متولد ژانویهٔ ۱۸۸۵ و وفات یافته در ژانویهٔ سال ۱۹۶۵ می‌باشد. طراحی آر زپا از شش توپ که حرکتی داخلی و خارجی که تقریبا سرعت انتقال گشتاور ثابت دارند بدون در نظر گرفتن زاویهٔ مشترک تشکیل شده‌است.
ایالات متحده ثبت اختراع ۲،۰۱۰،۸۹۹
شبرنگ
شبرنگ بهزاد نام اسب سیاوش در شاهنامه است که بعدها کیخسرو پسر سیاوش صاحب آن شد.
شبرنگ به معنای همچو «رنگ شب» به‌طورکل به هرچیزی که سیاه و تیره باشد گفته می‌شود. همچنین به معنای اسب سیاه هم بکار رفته‌است.
فردوسی می‌گوید:
نام اسب سیاووش:
همچنین:
تی-۶۲
تی-۶۲ نوعی تانک رزمی اصلی ساخت شوروی است که بر اساس پیشرفت طرح تانک‌های خانواده تی-۵۴/۵۵ طراحی شده و تولید آن از سال ۱۹۶۱ آغاز شد. این تانک به تدریج جای تانک‌های تی-۵۴ را در واحدهای زرهی و موتوری ارتش سرخ گرفته و تولید آن در شوروی تا سال ۱۹۷۵ ادامه یافت، تا اینکه در دهه ۱۹۸۰ با تانک‌های مدرن‌تر تی-۶۴، تی-۷۲ و تی-۸۰ در خطوط مقدم ارتش شوروی جایگزین شد.
تی-۶۲ نخستین تانکی بود که از توپ بدون خان استفاده می‌کرد. تفاوت‌های اصلی این تانک با تی-۵۴ شامل شاسی طولانی‌تر و عریض‌تر، توپ بلندتر و پرقدرت‌تر و بدون خان ۱۱۵ میلی‌متری می‌شوند.
شنی‌های تی-۶۲ مثل تی-۵۴ از ۵ چرخ تشکیل می‌شود، اما برخلاف تی-۵۴ که بیشترین فاصله بین چرخ اول و دوم است در تی-۶۲ چرخ‌های سوم، چهارم و پنجم بیشترین فاصله را از یکدیگر دارند.
سلاح اصلی این تانک توپ بدون خان ۱۱۵ میلی‌متری است که مهمترین پیشرفت آن نسبت به تی-۵۴ محسوب می‌شد. این توپ اندازه طولانی‌تری از توپ ۱۰۰ میلی‌متری تی-۵۴ و قدرت و دقت بسیار بالاتری از آن داشت و همچنین نخستین توپ بدون خان در یک تانک بود که پس از آن مورد اقتباس تانک‌های دیگر قرار گرفت و امروزه تقریباً تمام تانک‌های مهم جهان، به جز تانک چلنجر ساخت انگلستان، از توپ‌های بدون خان استفاده می‌کنند. سلاح ثانویه تانک هم تیربار متوسط هم‌محور پی‌کاتی با ۲ هزار فشنگ و تیربار ضدهوایی دوشکا در مدل تی-۶۲آ است.
موتور مدل اصلی این تانک مثل تی-۵۵ موتور دیزلی وی-۱۲ با قدرت ۵۸۰ اسب بخار بود که حداکثر برد عملیاتی آن را در جاده به ۴۵۰ و در خاکی به ۳۲۰ کیلومتر می‌رساند. این برد با دو مخزن سوخت اضافی ۲۰۰ لیتری که در پشت تانک قرار داده می‌شد قابل افزایش به ۴۵۰ و ۶۵۰ کیلومتر در جاده بود.
معایب تی-۶۲ عمدتاً همان معایب تی-۵۴ یعنی فضای محدود سرنشینان تانک، زره ضعیف، تجهیزات کنترل آتش نامرغوب، میزان محدود خم شدن سلاح اصلی به سمت پائین، و آسیب‌پذیری مخازن سوخت و مهمات است.
تیراژ تی-۶۲ در طول ۱۵ سال تولید خود از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۵ به ۲۰ هزار دستگاه رسید. پس از توقف تولید در شوروی ۱۵۰۰ دستگاه دیگر در چکسلواکی فقط برای صادرات تولید شد. کره شمالی تنها کشور دیگری بود که در دهه ۱۹۸۰ دست به تولید یک مدل بومی از تی-۶۲ با نام چونماهو زد که تغییراتی در جهت بهتر کردن قدرت تحرک تانک در آن اعمال شده بود و ۱۵۰ دستگاه از آن هم در ابتدای جنگ ایران و عراق به ایران فروخته شد.
روح‌الامین اصفهانی
روح‌الامین اصفهانی یا روح شهرستانی شهرت میرمحمد امین شهرستانی اصفهانی معروف به میرجمله (۹۸۱ اصفهان–۱۰۴۷ دهلی) شاعر متخلص به روحُ الامین و گاه روحِ امین و گاه امین خانواده‌اش اهل سادات در اصفهان بودند. دوران جوانی را در زادگاهش به تحصیل گذراند و در ۲۹ سالگی ۱۰۱۰ میلادی روانهٔ هندوستان شد و در گلکنده به خدمت میرقلی قطب شاه درآمد و ظاهراً در ۱۰۱۷ قه مقام میرجملگی (وزارت) رسید. پس از مرگ محمدقلی در گلکنده نماند و به بیجاپور رفت و پس از چندی به ایران بازگشت و در اصفهان به خدمت شاه‌عباس بزرگ رسید اما از وی نیز خیری ندید تا آنکه در ۱۰۲۷ مجبور به فرار از ایران شد و بار دیگر به هند رفت و به ملازمت جهانگیرشاه پذیرفته شد. در ۱۰۲۹ درجهٔ میرسامانی یافت و در عهد شاه جهان به مرتبهٔ میربخشی‌گری رسید.
او شاعری بسیار پرکار بود و این ویژگی با توجه به اشتغالات دیوانی او، نشان از قوت طبع و مهارت در نظم دارد. زبان و بیانش ساده است و توانایی اش در مثنوی بیش از انواع شعر است. غزل‌هایش عمدتاً به طرز وقوع و وصف حال وی در وصال و هجران است.
محمدقاسم قاسمی گنابادی
محمدقاسم قاسمی گنابادی یا قاسم جُنابِدی متوفی در سال ۹۸۲ قمری. شاعر معاصر شاه طهماسب صفوی و از خاندان سادات اهل گناباد بود. گویا کلانتری شهر را خاندان او برعهده داشتند و این مقام به وی به ارث رسید اما آن را به برادرش واگذاشت و خود در سلک اهل دل درآمد و به شاعری روی آورد. فتوحات شاه اسماعیل صفوی را به نظم کشید اما گویا عطایی نیافت و از همی رو به دیار بکر (ناحیه‌ای در قسمت شمالی الجزیره بر کنار رود دجله) رفت و به خدمت محمود خان والی آن دیار پیوست. اگر چه در انواع مختلف شعر طبع آزمود اما در مثنوی‌گویی مهارت داشت. در سخنش تأثیر پیروان نظامی گنجوی در سدهٔ نهم آشکار است.
کوک سول وان
کوک سول وان، مجموعه هنرهای رزمی باستانی مدرن کُره است که در سال ۱۹۵۸ توسط سو این هیوک سازمان یافت.
او در سال ۱۹۶۱ تشکیلات سازمانیِ «کوک سول» را معرفی کرد و آن را «کوک سول وان» (انجمن هنرهای رزمی سنتی کُره) نامید.
هدف هیوک ارائهٔ گسترهٔ کاملی از هنرهای رزمی کُره‌ای و یکپارچه‌سازی آن، شامل ضربات دست و پا و استفاده از سلاح‌های سرد بود.
یکی از اسرار کوک سول وان برای موفقیت‌آمیز بودن مفصل این است که مدافع دستش باز باشد؛ چراکه وقتی دست انسان به صورت مشت بسته باشد، ضعیف‌تر است.
روش مبارزه در کوک سول وان به‌طور اجمالی شامل موارد ذیل است:
تکنیک‌های دست:
تکنیک‌های پا:
تکنیک‌های گلاویزی و پرتابی:
کوک سول وان در سال ۱۳۵۹ خورشیدی توسط مهندس داریوش غفاری، کوک‌سول‌کار مقیم ایالات متحدهٔ آمریکا، وارد ایران شد و در ابتدا آموزش آن توسط وی در باشگاه آتش‌نشانی تهران آغاز گردید.
بنیان‌گذار کوک سول وان در ایران در طول دههٔ ۱۳۶۰ و ابتدای دههٔ ۱۳۷۰ به آموزش این هنر رزمی در نقاط مختلف تهران از جمله محلهٔ سیدخندان پرداخت.
لوسیوس سرگیوس کاتیلین
لوکیوس سرگیوس کاتیلینا یکی از سیاستمداران روم در قرن اوّل پیش از میلاد بود که برای سرنگون کردن جمهوری روم و مخصوصاً از میان برداشتن قدرت «سنا»ی این کشور، با عوام فریبی، عدّه‌ای ناراضی را به دور خود جمع کرد و دست به کودتا زد (توطئه کاتیلینا)، امّا موفق نشد.
هاتفی خرجردی
مولانا عَبدُالله هاتِفی خَرجـِردی خُراسانی (۸۵۸ – ۹۲۷ ه. ق) یا هاتفی جامی شاعر ایرانی اواخر روزگار تیموری و اوایل دوره صفویه است. او پسر خواهر شاعر ایرانی عبدالرحمن جامی بود. هاتفی در شعرسرایی دنباله‌رو نظامی گنجوی بود. او را از مثنوی‌سرایان بزرگ سده دهم می‌دانند و بیشتر شعرهایش حماسی هستند. وی شیعه بود و شاه اسماعیل یکم نیز در باغ خانه‌اش با وی ملاقات کرد. وی در سال ۹۲۷ه. ق در زادگاهش خرجرد جام درگذشت.
وی از میان انواع شعر در مثنوی مهارت داشت و خمسه‌ای به پیروی نظامی گنجوی شاعر سدهٔ نهم آغاز کرد که ناتمام ماند. . از ویژگی‌های شعر ساده و روان او تشبیهات دقیق در اوصاف اشخاص و اعمال آنان و میدان‌های جنگ و صف آرایی‌ها برشمردنی است.
لیلی و مجنون، هفت منظر (مانند هفت پیکر نظامی حدود ۲۰۰۰ بیت)، در بحر خفیف سالم مخبون مقطوع خسرو و شیرینتیمورنامه یا تَمُرنامه یا ظفرنامه، شاهنامهٔ هاتفی یا شاهنشاه‌نامه. از پنح اثر که «خمسهٔ» او را تشکیل می‌دهند فقط چهارتای آن تاکنون منتشر گشته‌است.
خمسه
خمسه به معنی پنج‌تایی یا پنج‌گانه می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
خمسه عنوان عمومی آثار پنج قسمتی از گوینده یا نویسنده‌ای واحد است که معمولاً به پنج منظومه یا مثنوی اطلاق می‌شود. مشهورترین آنها خمسه نظامی است. در تاریخ ادبیات فارسی عده‌ای از شاعران خمسه‌سرایی کرده یا قصد سرودن خمسه داشته‌اند، از آن جمله: حسینی قزوینی، هاتفی جامی، (خمسهٔ ناتمام)، اشرف مراغی، روح الامین اصفهانی، میرمحمد اسماعیل ابجدی، امیرخسرو دهلوی و عبدی بیک نویدی.
پنج گنج
خمسهٔ نظامی یا پنج گنج نظامی عنوان مجموعهٔ پنج منظومه – حدود ۲۸۹۰۰ بیت – ملقب به پنج گنج از نظامی گنجوی است، شامل:
نخستین بار در ۱۸۴۷ م یا ۱۲۵۰ ق در بمبئی و در ۱۲۶۱ ق در تهران به چاپ رسید. نخستین کسی که سعی وافری بر ارائهٔ مجموعه‌ای منسجم و مصحح از آثار نظامی به کار برد وحید دستگردی بود که حاصل کارش بین ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۷ خورشیدی منتشر شد. پس از وی چاپ‌های دیگری نیز انتشار یافت که از جملهٔ آنها مجموعهٔ شش جلدی با تصحیح و توضیح بهروز ثروتیان است که از سال ۱۳۶۳ تا ۱۳۷۹ توسّط انتشارات توس به چاپ رسید، و بار دیگر در سال ۱۳۸۶ با تصحیح و شرح مجدد توسط انتشارات امیرکبیر منتشر شد. این اثر در فهرست میراث مستند برنامهٔ حافظهٔ جهانی یونسکو از سوی ایران ثبت گردیده‌است. خمسهٔ نظامی به همت رستم علی‌اف به زبان روسی ترجمه و منتشر شده‌است.