حبیب لک‌زائی
حبیب لک‌زایی (۱۳۴۲–۱۳۹۱) از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنوب شرق ایران و جانشین سپاه سلمان سیستان و بلوچستان بود.
وی متولد ۱۸ شهریور ۱۳۴۲ بود. پدر وی از روحانیون فعال و مبارز منطقه و اساتید حوزه و امام جمعه موقت شهرهای زابل، زهک و ادیمی می‌باشد.
وی بعد از پیروزی انقلاب، علاوه بر ایفای نقش فعال و تأثیرگذار در محرومیت زدایی از منطقه زابل و شرکت در برنامه‌های فرهنگی، به جهادسازندگی پیوست.
بعد از پیروزی انقلاب با سپاه همکاری داشت و در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ملحق شد.
وی در ۸ تیرماه ۱۳۶۰ به عضویت سپاه پاسداران درآمد و در دوران جنگ ایران و عراق نیز در قالب لشکر ۴۱ ثارالله چندین بار در جنگ حضور پیدا کرد. حبیب لک‌زایی در شرایطی به جنگ می‌رفت که فرماندهان تمایل بیشتری به حضور او در پشت جبهه و تلاش برای تقویت نیروهای اعزامی داشتند و بارها پس از ورود به جبهه به دستور فرماندهان به عقب بازگردانده می شد.
وی در سال ۶۷ در منطقه شلمچه شدیدا مجروح شد، به طوری که ۴ روز در بیهوشی به سر برد.
حبیب لک‌زایی از ابتدای جنگ تا شهادت، مسئولیت‌های زیادی را برعهده داشتند؛ از جمله:سردار شهید حبیب لک زائی در طول جنگ ایران و عراق در عملیات فتح المبین و کربلای پنج حضور داشت و سابقه بیش از ۱۰۰ماه حضور افتخارآمیز در مناطق عملیاتی جنوب شرق کشور را دارد. همچنین در هشت سال دفاع مقدس مسئولیت نیروهای اعزامی از منطقه سیستان را عهده‌دار بوده‌است. در آن زمان نیروهای اعزامی از استان‌های سیستان و بلوچستان و کرمان در موقعیت لشکر ۴۱ ثارالله قرار می‌گرفتند که فرمانده آن حاج قاسم سلیمانی ( فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران که در ۱۳ دی ۱۳۹۸ ترور شد ) و قائم مقام آن حاج قاسم میرحسینی (که در عملیات کربلای پنج به شهادت رسیده بودند) بوده‌است.
او در سال ۶۷ در منطقه عملیاتی شلمچه از ناحیه چشم، پهلو، سر، گردن و پا به شدت مجروح گشت بطوری که سایر همرزمان وی که اسیر شدند تصور نمودند کشته شده‌است و در اردوگاه اسرا برای وی مراسم فاتحه گرفتند؛ اما بعد از مداوا و تلاش پزشکان در بیمارستان آیت‌الله کاشانی اصفهان به به زندگی بازگشت. از قول وی نقل شده‌است که می‌گفت: «از زمان جبهه به بعد، خدا به او برای زندگی وقت اضافه داده‌است و لذا آن را وقف خدا می‌نماید.»
وی جانباز ۷۷/۵ درصد و دارای درجهٔ سرتیپ بود. گفته می‌شود وی در سال ۱۳۷۵ از سوی سپاه شایسته درجه امیری شناخته شد. در سال‌های ۶۹ تا ۷۵ و بعد از آن چندین سال پیاپی به عنوان فرمانده نمونه سپاه در کشور برگزیده شده‌است. در جریان سیل سیستان در سال ۱۳۶۹ او و همکارانش، از افراد مؤثر در امداد رسانی به سیل زدگان منطقه بودند. در آن زمان وی ۲۷ سال سن و فرماندهی سپاه سیستان (زابل) را به عهده داشت.
برادر وی در واقعه تروریستی تاسوکی در سال ۱۳۸۴ به اسارت گروهک جندالله درآمد. فرزند وی،طلبه مسلم لک‌زائی در همان واقعه کشته شد.
لک زائی دارای مدرک کارشناسی مدیریت دولتی، مدرک کارشناسی ارشد مدیریت امور دفاعی و استراتژیک از دانشگاه فرماندهی و ستاد تهران (۱۳۷۹) و همچنین دارای دکترای (افتخاری) ایثارگری بود. ایشان در استان سیستان و بلوچستان اولین نفری بود که در اولین دوره عالی فرماندهی دافوس شرکت کردند و پس از آن دوره به سردار پیشنهاد مسئولیت در تهران را نمودند اما عشق و علاقه وافر به وطن و خدمت برای مردم محروم منطقه استان سیستان بلوچستان را برخود وظیفه‌ای الهی می دانست و لذا با توجه به اینکه در دوران ۳۳ساله فعالیت خود در سپاه پیشنهاد فرماندهی سپاه چهار استان دیگر کشور هم به وی داده شد و مسئولیت سازمان‌های دیگری همچون بنیادشهید استان و خدمت به عنوان استاندار و فرماندار به ایشان داده شد که تنها یک جمله به همه این پیشنهادها داده اند که من خودم را وقف سپاه کرده‌ام و تا آخرین نفس در این ارگان به فعالیت خود ادامه خواهم داد. همچنین دوره عالی فرماندهی دافوس را در کنار سرداران ارشد سپاه چون سید محمد حجازی (فرمانده وقت نیروی مقاومت بسیج) گذرانده‌ بود. مقالات، بیانات و آثار منتشره به یادگارمانده از او شدیداً متأثر از ایدئولوژی انقلاب اسلامی و ولایت فقیه (رهبری ایران)،آیت‌الله سید علی خامنه‌ای است.لک زایی در تاریخ ۲۵ مهر۱۳۹۱، پس از تحمل ۲۴/۵ سال رنج ناشی از جراحات و مصدومیت‌های دوران جنگ در حالی که بیش از ۶۳ ترکش در بدن داشت، در بیمارستان بعثت نیروی هوایی ارتش در تهران درگذشت و پس از انتقال به زادگاهش، در حسینیه شهدا و در گلزار شهدای ادیمی به خاک سپرده شد. وی در تاریخ بیست و چهارم مهرماه (یک روز قبل درگذشت) از سوی سید علی خامنه‌ای به درجه سرتیپ تمامی ارتقاء یافت. https://web.archive.org/web/20190308100101/http://www.lakzaei.ir/