hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سنگ‌نوشته داریوش یکم در نقش رستم
سنگ‌نوشتهٔ داریوش یکم در نقش رستم سنگ‌نوشته‌ای در آرامگاه داریوش یکم در نقش رستم است. داریوش در مقام فرمانروایی جهانی، در بالا و کنار دیوارهٔ بیرونی آرامگاه خود در نقش رستم با دو نوشتهٔ بزرگ که هریک به سه زبان فارسی باستان، عیلامی و اکدی نوشته شده، وصیتی معنوی از خود برجای گذاشته که در تاریخ خاورمیانه بی‌مانند است. نخستین نبشته در قسمت بالایی است و به DNa مشهور است و دومی بر کنار درگاه ورودی آرامگاه کنده شده و به‌نام DNb معروف می‌باشد. هردو نوشته جنبهٔ شاعرانه دارند و تجلی مؤثری از شخصیت و نبوغ داریوش‌اند و خصوصیات وی را به نیکی روشن می‌سازند. او نبشته‌اش را به دو بخش تقسیم کرده‌است. یکی نبشته‌ای همگانی و بیطرفانه (DNa) و دیگری، نوشته‌ای شخصی (DNb).
در زیر متن عیلامی، سنگ‌نوشته‌ای بیست و پنج سطری به خط آرامی وجود دارد که ارنست هرتسفلد در سال ۱۹۲۳ آن را تشخیص داد ولی این نبشته بسیار آسیب دیده و نمی‌توان چیز زیادی از آن دریافت اما والتر هنینگ در سطر چهارم آن، نام سلوکوس را تشخیص داد، بنابراین می‌بایست پیشینهٔ این سنگ‌نوشته به ۳۱۲ تا ۳۰۵ پیش از میلاد یعنی نزدیک به دویست سال پس از ساخت آرامگاه، باشد.
داریوش در سنگ‌نوشتهٔ DNa که دارای شش بند است؛ نخست، اهورامزدا را ستایش می‌کند و اعلام می‌دارد که قدرت و شاهی را اهورامزدا به وی بخشیده‌است، پس از آن خود را معرفی می‌کند، سرزمین‌های فرمانروایی‌اش را نام می‌برد و تأکید می‌کند که چون اهورامزدا این سرزمین را آشفته دید، شاهی به آن ارزانی داشت، آنگاه در بند پایانی از دیگران می‌خواهد که از فرمان اهورامزدا پیروی کنند و شورش نکنند!
آشکار است که نه تنها وفاداری به شاه و حمایت از او خواست اهورامزدا معرفی می‌شود، بلکه همهٔ اعمال و اراده‌های شاه نیز با تأیید ایزدان است. هر چند وارونه‌ی خدایان پیشین آنها رأساً دست به اقدامی نمی‌زنند.در سنگ‌نوشتهٔ DNb که در میان ستون‌های آرامگاه جای دارد، داریوش با صراحت بیشتری از خود و اهدافش می‌گوید. این نبشتهٔ داریوش، به‌صورت غریبی، شخص داریوش را در مرکز همهٔ اندیشه‌های سرزمینش قرار می‌دهد.
داریوش در این سنگ‌نوشته که ۱۲ بند دارد، پس از ستایش اهورامزدا، می‌گوید: به گفتهٔ خانم هایدماری کخ، چنین بیانیه‌ای از زبان یک شاه در سدهٔ ششم پیش از میلاد به معجزه می‌ماند.
داریوش در ادامهٔ سخنانش اشاره می‌کند که به هرکس فراخور کاری که کرده‌است، پاداش یا کیفر می‌دهد و از کسی که در حد توانش کار کند خشنود است. او از هوش بالا و توانایی‌های جسمی‌اش مانند توانایی اش در نبرد تن‌به‌تن، کاربرد هر دو دست و پا، سوارکاری، کشیدن کمان و نیزه‌زنی می‌گوید و تأکید می‌کند که نیزه‌زنی و کمانداری‌اش چه در حالت سواره و چه پیاده خوب است.
در دو بند پایانی، داریوش بی پروا رو به مردم کشورش می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد که دریابند وی چگونه انسانی بوده و هنر و برتری‌اش چه بوده‌است و می‌گوید که مبادا آنچه به گوشتان رسید را دروغ و نادرست انگارید.سنگ‌نوشته DNf که ۲۵۰۰ سال در سایه و زیر جلبک‌ها و رسوبات پنهان مانده‌بود در بهمن ۱۳۹۷ توسط مجتبی درودی کشف و ثبت شد. به گفته واوتر هنکلمن باستان‌شناس بین‌المللی کشف این کتیبه اهمیت زیادی در حوزه پژوهش‌های ایران باستان و زبان شناسی باستان داشته و در 50 سال اخیر بی سابقه است.
طایفه‌های بالاگریوه
ایل بالاگِریوِه یکی از ایلات لرستان و جزئی از مردم لر محسوب می‌شود. بالاگریوه نزد مردم لرستان دو معنی متفاوت می‌دهد، معنای اول همان معنای جغرافیای است. معنای دیگر بالاگریوه مردمانی لر زبان هستند که به گویشی خاص از زبان لری سخن می‌گویند، این گویش لری بالاگریوه‌ای نام دارد. ولادیمیر مینورسکی ایران‌شناس و خاورشناس معروف روسی طایفه‌های بالاگریوه را به عنوان لرهای اصیل معرفی می‌کند.
این ایل اتحادی از هفت طایفه و ایل دیرکوند، بهاروند، میر، جودکی، رشنو، قلاوند و ایل پاپی است. مسیو چریکف در سفرنامه خود طوایف بالاگریوه را ده طایفه معرفی می‌کند که عبارتند از کردعلیوند، دیرکوند، پیرانه وند، باج آلاوند، ساکی، پاپی، جودکی، رشنی، ماما صارم، مکان علی و مقیمه. در ضمن مراد حسن پاپی در کتاب تبار هخامنش دیار بالاگریوه طایفه کوشکی را نیز یکی از ده طایفه اصلی بالاگریوه یاد کرده‌است.
بالاگریوه منطقه‌ای سرسبز، استراتژیک و مهم در جنوب استان لرستان کنونی است که وسعت آن از شرق تا بخش پاپی از شمال تا کوه هشتادپهلو از غرب تا کبیر کوه و از جنوب تا بخش الوار گرمسیری در شهرستان اندیمشک است. این منطقه که جغرافیای اصلی سکونت ایل‌های بالاگریوه است به دلیل قرارگرفتن در راه ارتباطی شمال-جنوب و شرق-غرب لرستان و ایران در طول تاریخ همواره منطقه‌ای با اهمیت بالا تلقی شده‌است.
گویش مردم بالاگریوه لری بالاگریوه‌ای است. زبان و گویش این مردم گویش اصیل لری و شبیه به گویش هخامنشیان است و بسیاری از کلمات و واژه‌هایی که در این گویش به کار برده می‌شود، ریشه در زبان هخامنشی دارد.
جمعیت کنونی ایل بالاگریوه مشخص نیست. آمارهای ذکر شده مربوط به گذشته‌است. هنری راولینسون در سفرنامه خود جمعیت ایل بالاگریوه را ۶٫۰۰۰ خانوار ذکر کرده‌است. جمعیت ایل دیرکوند (یکی از ایلات بالاگریوه) در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی حدود ۱۰٫۰۰۰ خانوار ذکر شده‌است. جمعیت ایل پاپی در سال ۱۳۳۶ ه‍.ش ۵٫۰۰۰ خانوار ذکر شده‌است. طایفه جودکی در سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۰۰ خانوار جمعیت داشته‌است. جمعیت ایل رشنو به درستی مشخص نسیت، رزم‌آرا در سال ۱۳۲۰ جمعیت طایفه بهاروند را ۴٫۸۵۰ خانوار ذکر کرده‌است که به دلیل وابسته بودن رشنو به بهاروند جمعیت ۱٫۰۰۰ خانواری رشنو جز ایل بهاروند ذکر شده‌است.
بیشه دراز
بیشه دراز روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است. این روستا در ۳۲ کیلومتری دهلران واقع شده است.
این روستا در دهستان اناران قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۵۷۷نفر (۱۱۷خانوار) و زبان مردم آن کْردی فیلی ‌است. از جاذبه های این روستا می‌توان به غار هَویر و منطقه هَوَر اشاره کرد. در منطقه هَوَر آبشاری بسیار زیبا، و همچنین اسیاب های قدیمی زیبایی وجود دارد. این منطقه به داشتن دشت های گل نرگس نیز شهرت دارد.  بیشه دراز در دوران دفاع مقدس جان فشانی و بزرگ مردان بسیاری به خود دیده است. این روستای کوچک، 33 شهید و شیرمرد را به خود اختصاص داده است. بیشه دراز تنها روستای منطقه با این تعداد شهدا است. مهدی نظری رکورددار گینس ، از اهالی این روستا به خاطر اقدامش در درختکاری وسیع در پیرامون روستا به عنوان «مرد درختی» مشهور است. او درختان گرمسیری اعم از کُنار، اکالیپتوس و کهور می‌کارد. گفته شده که او با کمک اهالی حدود صد هزار اصله درخت کاشته‌است.
زلیخا
زُلِیخا در ادبیات دینی یهودی و اسلامی، نام همسر پوتیفار (وزیر اعظم مصر) بود که پس از مرگ همسرش، با یوسف ازدواج می‌کند.
او در ابتدا برای حفظ آبرو و موقعیت خود به ناچار یوسف را متهم می‌کند که قصد تجاوز به او را داشته‌است اما طبق روایت قرآن سال‌ها بعد در حالی که از کردهٔ خویش پشیمان است و خود را مقصر سال‌ها در بند بودن یک جوان بی‌گناه می‌داند، در حضور فرعون و همگان پرده از حقیقت ماجرا برداشته و به بی‌گناهی یوسف شهادت می‌دهد.
یوسف از زندان به دلیل اینکه بی‌گناه بودنش ثابت شد و خواب فرعون را که همهٔ معبران در تعبیر آن عاجز بوده‌اند تعبیر کرد، آزاد شد و پس از مرگ پوتیفار، به دستور فرعون وقت عزیز مصر شد.
در "تاریخ طبری" آمده: "راعیل" (همان زلیخا) پس از مرگ همسرش "پوتیفار" به دستور فرعون به همسری یوسف درمی‌آید.
بنگوئه
بنگوئه یا بنگوئت (Benguet) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر لا ترینیداد است. جمعیت آن حدود سیصد و سی هزار نفر است. مساحت این استان دو هزار و ششصد کیلومتر مربع است .
بولاکان
بولاکان (Bulacan) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است.
این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر مالولوس است.
جمعیت آن حدود دو میلیون و هشتصد هزار نفر است.
مساحت این استان دو هزار و ششصد کیلومتر مربع است .
پامپانگا
پامپانگا یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر سن فرناندو است. جمعیت آن حدود یک میلیون و نهصد هزار نفر است. مساحت این استان هزار و هشتصد و هشتاد کیلومتر مربع است .
تاوی تاوی
تاوی تاوی (Tawi-Tawi) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در جنوب جزیرهٔ میندانائو قرار گرفته است. مرکز این استان شهر پانگلیما سوگالا است. جمعیت آن حدود سیصد و بیست هزار نفر است. مساحت این استان هزار و هشتاد کیلومتر مربع است .
تارلاک
تارلاک (Tarlac) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر تارلاک سیتی است. جمعیت آن حدود یک میلیون و هفتاد هزار نفر است. مساحت این استان سه هزار و پنجاه و سه کیلومتر مربع است .
جزایر دیناگات
جزایر دیناگات یا دیناگات آیلندز (Dinagat Islands) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است.
مرکز این استان شهر سن خوزه است. جمعیت آن حدود یکصد و هفت هزار نفر است. مساحت این استان هشتصد و دو کیلومتر مربع است .
مدرسه نظام (تهران)
مدرسه کل نظام یا به اختصار مدرسه نظام، آموزشگاهی بود که در دوران رضاشاه به آموزشهای نظامی در کنار آموزشهای دیگر می‌پرداخت. مکان مدرسه در باغشاه بود.
بانی و مؤسس مدرسه سرلشکر محمد نخجوان (امیر موثق) بود که به تقصیر و تلخیص نکردن نام مدرسه از مدرسه کل نظام به مدرسه نظام حساسیت زیادی داشت. از معروفترین شاگردان این مدرسه می‌توان به محمدرضا پهلوی و حسین فردوست اشاره نمود.
هوشنگ نهاوندی
هوشنگ نهاوندی (زاده ۱۱ آذر ۱۳۱۲) سیاستمدار و استاد دانشگاه ایرانی است. او وزیر آبادانی و مسکن، وزیر علوم، رئیس دانشگاه شیراز و رئیس دانشگاه تهران در دوران محمدرضا پهلوی بود.
او به هنگام تحصیل در فرانسه جزء گروه چپگرای پاریس بود. در بازگشت به گروه ترقی خواه حسنعلی منصور پیوست و در کابینه وی وزیر مسکن و آبادانی شد. پس از قتل منصور به توصیه امیراسدالله علم به ریاست دانشگاه شیراز منصوب شد و مدتی بعد به دعوت احسان نراقی به گروه اندیشمندان فرح پهلوی پیوست. او سپس برای مدتی رئیس دفتر مخصوص شهبانو فرح پهلوی شد. او مدتی نیز به ریاست دانشگاه تهران دست یافت. نهاوندی در دولت جعفر شریف‌امامی به عنوان وزیر علوم فعالیت کرد.
وی پس از انقلاب از ایران خارج شد و به مدت ۱۷ سال استاد دانشگاه پاریس بوده‌است.
هوشنگ نهاوندی در ۱۱ آذر ۱۳۱۲ در رشت به دنیا آمد. پدر و مادر او هر دو اهل گیلان بودند. پدر هوشنگ، میرزا علی اکبر تاجر نهاوندی، در مدرسه رشدیه در رشت تحصیل کرده بود و به صادرات و واردات با روسیه اشتغال داشت. جد چهارم او لر بود و از نهاوند به رشت مهاجرت کرده بود و در این شهر تجارت می‌کرد. او از مؤسسین شعبهٔ حزب عامیون دمکرات در استان گیلان بود و در مجلس مؤسسان اول به نمایندگی از لاهیجان انتخاب شد و چون جوانترین نماینده بود به منشی گری مجلس رسید. او به زبان روسی تسلط داشت و مترجم میرزا کوچک خان جنگلی در دورهٔ نهضت جنگل بود. مادر هوشنگ، عزیزه، دختر تاجری یزدی ولی مقیم گیلان به نام میرزا محمد وکیل التجار یزدی بود که نمایندگی رشت را در ادوار اول و دوم مجلس شورای ملی بر عهده داشت. فعالان سیاسی چپ‌گرا فریدون و کریم کشاورز دایی هوشنگ نهاوندی بودند.
از فرزندان نهاوندی، فیروزه استاد علوم اجتماعی دانشگاه آزاد بروکسل و افسانه استاد مطالعات رهبری دانشگاه سن دیگو و استاد سابق دانشگاه ایالتی آریزونا است. همسر افسانه علی ملکزاده رئیس دانشگاه روزولت است. نهاوندی معتقد بود امیرعباس هویدا گزارش واقعی وضعیت کشور را به محمدرضا پهلوی نمی دهد. از این رو وی در سال ۱۳۵۴ گزارش گروه بررسی مسائل ایران(گروه اندیشمندان) در خصوص میزان تورم را نزد محمدرضا پهلوی برد. در این گزارش تصریح شده بود که میزان افزایش قیمت ها در سال قبل بیش از ۳۰ درصد بوده است و این روند در سال جاری نیز ادامه خواهد داشت.
رومبلون
رومبلون (Romblon) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر رومبلون است. جمعیت آن حدود دویست و شصت و پنج هزار نفر است. مساحت این استان یکهزار و چهارصد کیلومتر مربع است .
ریزال
ریزال (Rizal) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر پاسیگ است. جمعیت آن حدود یک میلیون و هفتصدهزار نفر است. مساحت این استان هزار و سیصد کیلومتر مربع است. استان ریزال به افتخار خوزه ریزال، قهرمان ملی این کشور، نام‌گذاری شده‌است.
زامباله
زامباله یا زامبالس (Zambales) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر ایبا است. جمعیت آن حدود ششصد و سی هزار نفر است. مساحت این استان سه هزار و هشتصد کیلومتر مربع است .
سارانگانی
سارانگانی (Sarangani) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر آلابل است. جمعیت آن حدود چهارصد و ده هزار نفر است. مساحت این استان سه هزار کیلومتر مربع است .
شریف کابون سوآن
شریف کابون سوآن (Shariff Kabunsuan) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر داتوئودین سینسوآت است. جمعیت آن حدود سیصد و شصت و پنج هزار نفر است .
عرشه بدل
عَرشه‌ی بَدَل کوتاه‌شدهٔ عرشه‌ی بدل‌نمایی نام اتاق‌های ویژه‌ای است در ستاره‌پیماها و اخترپایگاهها در مجموعه داستان‌های تخیلی پیشتازان فضا.
عرشه بدل شکل پیشرفته‌ای است از واقعیت مجازی. این عرشه فضای بسته‌ای است که در آن انسان‌ها، اجسام و فضاها شبیه‌سازی می‌شوند. این شبیه‌سازی به وسیلهٔ ترکیبی از تمام‌نگاره‌ها، پرتوهای کششی ضعیف و میدان‌های نیرو ایجاد می‌شود. در این عرشه، صداها و بوها نیز شبیه‌سازی می‌شوند.
واقع‌نمایی بدل‌نمایی‌ها در این عرشه به گونه‌ای است که بازشناسی آن از جهان واقعیت ممکن نیست. در عرشه‌های بدل معمولاً برنامه‌های ثابتی برای گزینش و اجرا وجود دارند که بیشتر بر پایهٔ داستان‌های کلاسیک تهیه شده‌اند. فضایی که برنامه بدل‌نمایی در عرشه ایجاد می‌کند می‌تواند بسیار بزرگ‌تر از فضای واقعی اتاق حس شود. این اثر توسط میدان‌های نیرو ایجاد می‌شود. این میدان‌ها باعث می‌شوند فرد حس کند که در حال پیشروی به هنگام راه رفتن است در حالی‌که در جای ثابتی گام برمی‌دارد (مانند دستگاه دویدن درجا).
نخستین باری که عرشهٔ بدل در این سریال دیده شد در پخش آزمایشی قسمتی از پیشتازان فضا، نسل بعد (۱۹۸۷-۱۹۹۴) به نام «رویارویی در دوردست» بود. البته ایدهٔ آن پیشتر در قسمتی به نام پیشتازان فضا: سری پویانما، شوخی دستی که در دههٔ ۱۹۷۰ پخش شد شکل گرفته‌بود. در آن قسمت یک اتاق تفریحات دیده‌میشد که در آن شبیه‌سازی‌های تمام‌نگارانه به‌کار رفته‌بود. نخستین‌باری که درباره مفهوم عرشهٔ بدل صحبت شد در قسمتی از پیشتازان فضا: انترپرایر به نام نابیوسیده بود.
از آن‌جا که برخورداری از یک عرشه بدل‌نمایی می‌تواند سودمندی‌های زیادی برای تمرینات نظامی داشته‌باشد هم‌اینک پژوهش‌هایی برای ساخت واقعی یک‌چنین تأسیساتی در جریان است.
در این سریال تلویزیونی، عرشه بدل را به عنوان اتاق بسته‌ای نشان داده‌اند که اجسام و افراد در آن پدیدار می‌شوند. این پدیداری به وسیله ترکیبی از مادهٔ ساخته‌شده توسط دستگاه واساز، پرتوهای کششی، و میدان‌های خمیدهٔ نیرو که تصاویر بدل‌نمایی به آن‌ها تابانده می‌شود ایجاد می‌شود.صداها و بوها توسط بلندگوها و افشانهها تولید می‌شوند.
سیکیخور
سیکیخور (Siquijor) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ ویسایا به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر سیکیخور است. جمعیت آن حدود هشتاد و یک هزار نفر است. مساحت این استان سیصد و چهل و سه کیلومتر مربع است .
سولو (فیلیپین)
سولو یا سلو (Sulu) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر جولو است. جمعیت آن حدود هشتصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان هزار و ششصد و چهار کیلومتر مربع است .
سورسوگون
سورسوگون (Sorsogon) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ ویسایا به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر سورسوگون است. جمعیت آن حدود ششصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان دو هزار و صد و چهل کیلومتر مربع است .
سلطان قدرت
سلطان کودارات یا سلطان قدرت (Sultan Kudarat) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر ایسولان است. جمعیت آن حدود پانصد و هشتاد و شش هزار نفر است. مساحت این استان چهار هزار و هفتصد کیلومتر مربع است.
ابوالفتح والاتبار
میرزاابوالفتح حشمت‌الدوله (والاتبار) (۱۲۵۳ تبریز - ۱۳۳۷) از سادات طباطبایی دیبا، وزیر دوران قاجار و استاندار و سناتور دوره پهلوی و از درباریان بانفوذ هر دو خاندان سلطنتی قاجار و پهلوی بود.
پدرش فضل‌الله خان وکیل‌الملک در دربار مظفرالدین میرزا ولی‌عهد، صاحب مقام و مادرش «خاور خانم بهجت‌الدوله»، دختر حاج میرزا محمدعلی، تاجر معروف تبریز بود. از پنج سالگی نزد معلمان خصوصی تحصیل کرد و در ده سالگی به استدعای پدرش از منشیان و محرران ولیعهد شد. پس از آنکه مدتی در دربار مظفرالدین میرزا خدمت کرد با سمت مستوفی اول جزو کارکنان محمدعلی میرزا اعتضادالسلطنه (محمدعلی شاه بعدی) درآمد.
در سال ۱۳۰۸ هجری قمری (۱۲۶۹ یا ۱۲۷۰ خورشیدی) منشی‌باشی ولیعهد شد و سه سال بعد لقب ثقةالدوله گرفت. پس از آن‌که در سال ۱۲۷۵ مظفرالدین میرزا به تخت نشست و محمدعلی میرزا ولی‌عهد شد، میرزا ابوالفتح با لقب وکیل‌الملک رئیس دفتر مخصوص و مهردار محمدعلی میرزا و یکی از محارم و نزدیکان او شد و امور مالی و اداری ولی‌عهد کاملاً زیر نظر او بود.
در سال ۱۲۸۵ که محمدعلی میرزا به سلطنت رسید، میرزا ابوالفتح همراه او به تهران رفت و از درباریان بانفوذ شد. ابتدا درجه امیر تومانی و سپس سرداری گرفت و لقب حشمت‌الدوله نیز به او اعطا شد. در جریان نهضت مشروطه و مبارزه مجلس و محمدعلی شاه، حشمت‌الدوله هوادار مشروطه‌خواهان بود و پس از به توپ بستن مجلس و بازداشت مشروطه‌خواهان، عده زیادی از آنان را از مجازات رهایی داد.
پس از فتح تهران به دست مشروطه‌خواهان در سال ۱۲۸۸ و خلع محمدعلی شاه از سلطنت، تا چند سال از کار کنار گذاشته شد تا اینکه در شهریور ۱۲۹۵ در کابینه وثوق‌الدوله وزیر جنگ شد و نزدیک به نه ماه عضو دولت بود. در سال ۱۲۹۸ در کابینه وثوق‌الدوله مدتی وزیر امورخارجه بود و در دولت بعدی که میرزا حسن خان مشیرالدوله تشکیل داد، وزیر داخله شد و تا آبان ۱۲۹۹ در این سمت بود.
در دوران رضا شاه پهلوی، حشمت‌الدوله که نام خانوادگی والاتبار برگزیده بود از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۸ والی کرمان شد. سپس از کار دولتی کناره گرفت و در تبریز به املاک خود رسیدگی می‌کرد تا اینکه پس از کناره‌گیری رضا شاه از سلطنت، وارد خدمت دربار محمدرضا شاه شد.
والاتبار در چهارم اردیبهشت ۱۳۲۸ استاندار آذربایجان و همان سال با تشکیل نخستین دوره مجلس سنا، سناتور انتصابی آذربایجان شد و تا پایان عمر این عنوان را داشت.
کاپیز
کاپیز (Capiz) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیره‌های ویسایا به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر روکساس است. جمعیت آن حدود ششصد و پنجاه هزار نفر است. مساحت این استان دو هزار و ششصد کیلومتر مربع است .
کالینگا
کالینگا (Kalinga) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر تابوک است. جمعیت آن حدود یکصد و هفتاد و چهار هزار نفر است. مساحت این استان سه هزار و صد کیلومتر مربع است .
بهجت نجاتیگیل
بهجت نجاتیگیل با نام اصلی محمد بهجت گونول (زاده ۱۶ آوریل ۱۹۱۶، استانبول – درگذشته ۱۳ دسامبر ۱۹۷۹، استانبول) نویسنده، شاعر و مترجم ترک بود.
وی در سال ۱۹۴۰ در رشتهٔ زبان و ادبیات ترکی از دانشگاه استانبول فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ در کارس و زونگولداک به معلمی پرداخت. پس از اتمام سربازی از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۲ در استانبول به تدریس پرداخت.
جایزه شعر بهجت نجاتیگیل برای یادبود وی از سال ۱۹۸۰ تاکنون همه‌ساله اهدا می‌شود.از ترجمه‌های وی از آلمانی به ترکی ۳۶ کتاب تاکنون منتشر شده‌است که از میان نویسندگان مشهور این کتاب‌ها می‌توان به صادق هدایت، هاینریش هاینه، توماس مان، راینر ماریا ریلکه و هاینریش بل اشاره کرد.
کاگایان
کاگایان (Cagayan) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود. مرکز این استان شهر توگوئه گارائو Tuguegarao است. جمعیت آن یک میلیون نفر است. مساحت این استان نه هزار کیلومتر مربع است .
کاتاندوانه
کاتاندوانه یا کاتاندوانز یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر ویراک است. جمعیت آن حدود دویست و پانزده هزار نفر است. مساحت این استان هزار و پانصد کیلومتر مربع است .
میکروسکوپ سنگ‌نگاری
میکروسکوپ سنگ نگاری نوعی میکروسکوپ است که در سنگ‌شناسی و کانی‌شناسی نوری به منظور تشخیص سنگ‌ها و کانی‌ها در مقاطع نازک استفاده می‌شود. سنگ‌نگاری شاخه‌ای از سنگ‌شناسی است که در آن سنگ‌ها به صورت تفضیلی شرح داده می‌شوند.
دلتا (جغرافیا)
دلتا در دانش جغرافیا زمینی است مثلثی شکل که از آبرفت رودخانه پدید آمده باشد.
دلتا زمانی تشکیل می‌شود که مقدار رسوبی که به وسیله رودخانه به دریا می‌رسد، بیش از مقداری باشد که بر اثر جزر و مد، امواج و جریان‌های دریایی پراکنده می‌شود. این نام را یونانی‌ها به ملاقی نیل و مدیترانه به دلیل شکل مثلث مانند و شباهت آن به حرف دلتا در الفبای یونانی داده بودند.
این زمین سه‌گوش با خاک رسوبیش در دهانه رود با دریا قرار می‌گیرد. خاک این سرزمین برای کشاورزی مناسب است. دلتاها معمولاً در سرزمین‌های هموار تشکیل می‌شوند. چون رود در مسیر خود آبرفت‌ها را انباشته می‌کند و باعث می‌شود که ارتفاع آن قسمت از دیگر قسمت‌ها بیشتر شود؛ بنابراین رود چند شاخه شده و از مسیر جدیدی به سمت دریا می‌رود. این روند برای هر شاخه چندین بار تکرار می‌شود تا دلتا تشکیل شود. رودها آبرفت‌ها را در دهانهٔ خود، یعنی جایی که به دریا می‌ریزند، انباشته می‌کنند. از انباشته شدن آبرفت‌ها در دهانهٔ رودها دلتاهای پهناوری به وجود می‌آید. با انباشته شدن دایمی آبرفت‌ها، دلتاها پیوسته توسعه می‌یابند، در آب دریا پیش می‌روند و جاهای مناسبی برای کشاورزی به وجود می‌آورند. وجود این دلتاها در زمین‌های بسیار هموار ممکن است خطر بروز سیلاب‌ها را افزایش دهد.
دلتای رودخانه وقتی تشکیل می‌شود که رودی که در حال حمل رسوبات است یا (۱) به یک توده آبی مثل دریاچه، اقیانوس یا آبگیر برسد. (۲) به یک رود دیگر وصل شود که توانایی حمل رسوبات را نداشته باشد یا (۳) به یک خشکی برسد و در آنجا منشعب شود و رسوبات خود را بر جا بگذارد.
داریوش مؤدبیان
داریوش مؤدبیان (زاده ۱۳۲۹ در تهران) هنرپیشه سینما و تئاتر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و مترجم ایرانی است. مؤدبیان فعالیت هنری را با تئاتر تلویزیونی ضحاک ماردوش در سال ۱۳۴۳ آغاز کرد. او از سال ۱۳۴۸ شروع به همکاری با مطبوعات کرد و پس از آن نمایشنامه‌های زیادی از نویسندگان سرشناس دنیا را ترجمه کرد. او در سال ۱۳۵۳ در رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک تهران فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۳۵۹ مدرک فوق‌لیسانس تخصصی مطالعات هنرهای نمایشی را از دانشگاه سوربن پاریس و در سال ۱۳۶۰ فوق‌لیسانس تخصصی زبان‌شناسی را از مؤسسه مطالعات علوم انسانی پاریس دریافت کرد. نخستین فعالیت سینمایی او در سال ۱۳۵۷ به‌عنوان یکی از فیلم ‌نامه‌نویسان فیلم غبارنشین‌ها بود.
داریوش مؤدبیان در تهران به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسه جم به انجام رساند. مؤدبیان فعالیت هنری را با تئاتر تلویزیونی "ضحاک ماردوش" در سال ۱۳۴۳ آغاز کرد. او از سال ۱۳۴۸ شروع به همکاری با مطبوعات کرد و پس از آن نمایشنامه‌های زیادی از نویسندگان سرشناس دنیا را ترجمه کرد.
او در سال ۱۳۵۳ در رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک تهران فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۳۵۹ مدرک فوق‌لیسانس تخصصی مطالعات هنرهای نمایشی را از دانشگاه سوربن پاریس و در سال ۱۳۶۰ فوق‌لیسانس تخصصی زبان‌شناسی را از مؤسسه مطالعات علوم انسانی پاریس دریافت کرد. نخستین فعالیت سینمایی او در سال ۱۳۵۷ به‌عنوان یکی از فیلم‌نامه‌نویسان فیلم "غبارنشین‌ها" بود.
مؤدبیان پس از بازگشت از فرانسه، در سال ۱۳۶۱ همکاری دوباره‌اش با تلویزیون را آغاز کرد و از سال ۱۳۶۳، به تدریس در دانشگاه هنر، دانشگاه آزاد و دانشگاه صدا و سیما پرداخت.
داریوش مودبیان، تاکنون نمایشنامه‌های بسیاری را از زبان فرانسوی به فارسی ترجمه کرده‌است. مؤدّبیان گردآورنده و مترجمِ گزیدهٔ ادبیِ "طنزآوران جهان نمایش" است که ۲۴ جلدش منتشر شده است.
مؤدبیان در سال ۱۳۸۷، پس از ۱۹ سال با بازی در نمایش "درخت‌ها" به کارگردانی «مهرداد کوروش‌نیا» دوباره به عرصهٔ بازیگری تئاتر بازمی‌گردد. او آخرین بار در سال ۱۳۶۸ در نمایش "سفارتخانه (اثر مروژک)" به کارگردانی فردوس کاویانی روی صحنه حاضر شد.
آوگسبورگ
آوگسبورگ شهری در جنوب غربی ایالت بایرن آلمان است. این شهر به خطوط راه‌آهن آلمان متصل است؛ و رود لش از این شهر می‌گذرد. این شهر نیز نزدیک به رود دانوب است. این شهر یکی از قدیمی‌ترین شهرهای آلمان است و سومین شهر برزگ ایالت باواریا است. جمعیت این شهر ۲۸۴٬۰۰۰ نفر است.
پودر موبر
پودر موبر که به آن حنازرد یا نوره یا واجبی هم گفته می‌شود، فراورده‌ای پودری‌شکل به رنگ سفید است که از آمیخته شدن آهک و زرنیخ درست می‌شود و از آن برای موزدایی استفاده می‌شود. در تولیدات تجاری جدید، از سولفید یا باریوم سولفات (Barium sulfate) به عنوان جایگزین آرسنیک استفاده می‌کنند.
یافته‌های باستان شناسان نشان می‌دهد که انسان‌های نخستین، از درهم آمیختن زرنیخ، سنگ آهک، صمغ و چکیدهٔ گیاهان، چنین آمیخته‌ای را برای رستن به دست می‌آورده‌اند. چهرهٔ پاک و تراشیدهٔ مصریان باستان، گواهی دهندهٔ وجود چنین آمیخته‌هایی است. به گفتهٔ هرودوت مصری‌ها بر این باور بودند که تنها در دنیای پس از مرگ، مو و ریش آن‌ها پروانهٔ رشد دارند. آن‌ها با به کار بردن نشاسته، آرسنیک و آهک آمیخته‌هایی برای پاکی خود از مو داشته‌اند. چنین وسواسی برای بی‌مویی و زیبایی به اندازهٔ بهداشت و جاویدی ارزش داشته‌است.
برچیدن تمام موهای بدن، یک روش پیشگیرانه در برابر عفونت و پلشتی بوده‌است. بدون شک آمیخته‌های نخستین، برای برداشتن مو دربرگیرندهٔ مادهٔ خمیری قندی از پختن شکر با لیمو و دیگر ادویه‌های طبیعی بوده‌است که با کشیدن در خلاف جهت رشد مو به کار گرفته می‌شده‌است. مایهٔ قندی باعث مهار رشد باکتری در محیط گرم این سرزمین می‌شده‌است. این روش حتی به خارج از خاور میانه هم رفته‌است. در شب پیش از زناشویی، عروسان در لبنان، فلسطین، ترکیه و مصر بدن خود را با چنین آمیخته‌ای از هر گونه مو پاک می‌کرده‌اند. با نگرش به افسانه‌ها، بدن بی‌موی عروسان در درازای زندگی زناشویی، نمادی از پاکیزگی و گرامی داشتن شوهر خود است.
این محلول شامل ۶۵ درصد کلسیم بی‌کربنات Ca(HCO3)2 و ۲۵ درصد آرسنیک سولفید As2S3 و ۱۰ درصد آهک و رطوبت است. فرایند شیمیایی به صورت زیر می‌باشد CaCO3 + CO2 + H2O → Ca(HCO3)2
Ca(OH)2 + CO2 = CaCO3+H20 هر دو نمک‌های آرسنیک (اسید) و آهک (بازی)، خورنده هستند و برای همین، آمیخته‌شان، خاصیت شدید خورندگی دارد. آرسنیک بسیار سمی و کشنده است و برای همین، واجبی به عنوان مادهٔ آرایشی سمی به‌شمار می‌آید.
بیمارستان لقمان حکیم در تهران، بزرگترین مرکز سم‌شناسی ایران در یک برنامهٔ چند ساله رابطهٔ میان آمیختهٔ شیمیایی واجبی موجود در بازار ایران در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ و شمار مسمومیت‌های گزارشی مرتبط با آرسنیک را پژوهش کرد. برآیند این برنامهٔ پژوهشی نشان داد در سال ۱۹۹۹ با گسترش واجبی بدون آرسنیک در بازار شمار مسمومین به شدت کاهش یافته‌است. از همان سال دسترسی واجبی از طرح قدیم در زندان‌ها محدود شد. واجبی طرح جدید از سولفید یا باریوم سولفات (Barium sulfate) به عنوان جایگزین آرسنیک استفاده می‌کنند. شاید علت این مقدار آماری که بیان‌گر مسمومیت بوده، بیشتر برآمده از خورده شدن چنین واجبی‌هایی بوده باشد وگرنه بو کشیده شدن آرسنیک، پیامد ناگوار مسمومیتی‌ای را به همراه ندارد.
محسن آرمین
محسن آرمین (۱۳۳۳ خورشیدی در کاشان) سیاست‌مدار اصلاح‌طلب و پژوهشگر دینی ایرانی است. او از اعضای بنیان‌گذار، عضو شورای مرکزی، و نیز سخنگوی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران است. او پیش‌تر در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ تهران بوده‌است.
وی فارغ‌التحصیل مهندسی الکترونیک از دانشگاه علم و صنعت بود و برای مدتی دورهٔ دکترای خود را در دانشگاه تربیت مدرس گذراند.
آرمین پیش از انقلاب عضو هستهٔ مرکزی گروه توحیدی صف بود که به مبارزه نظامی و سیاسی با حکومت پهلوی می‌پرداخت. این گروه یکی از هفت گروهی (در کنار گروه‌های امت واحده، توحیدی بدر، فلاح، فلق، منصورون، موحدین) بود که پس از انقلاب در سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ادغام شدند. آرمین یکی از بنیانگذاران سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بود و در ابتدای فعالیت مسئول واحد ایدئولوژی سازمان بود که با نام مستعار «برادر امین» به اعلام مواضع سازمان می‌پرداخت. این سازمان خود را به سید روح‌الله خمینی و انقلاب ایران (۱۳۵۷) وفادار می‌دانست و از ابتدای کار، در بیانیه‌هایشان اعلام کردند که به منظور مبارزه با دشمنان، مخفی خواهند ماند.
محسن آرمین همراه با مصطفی تاجزاده در آغاز انقلاب به سازماندهی کمیته‌های انقلاب می‌پرداختند و با قدرت گرفتن سپاه و کمیته‌ها در آن زمان، سازمان مجاهدین در هر دو نهاد حضوری فعال داشت. گرایش بخشی از نیروهای تازه‌جذب‌شده به فقهایی چون احمد آذری قمی، محمدعلی شرعی، و حسین راستی کاشانی باعث شد تا یک انشعاب راست‌گرا در سازمان شکل بگیرد که در ۱۳۶۱ شرایط را بحرانی کرد و زمینهٔ خروج ۳۷ نفر از اعضای جناح چپ‌گرای سازمان از جمله محسن آرمین از سازمان را فراهم کرد، تا اینکه در سال ۱۳۶۵ این سازمان منحل شد. سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران در ۱۶ مهر ۱۳۷۰ خورشیدی، با کوشش برخی از اعضای جناح چپ سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی تأسیس شد که در اینجا نیز محسن آرمین در کنار کسانی چون محمد سلامتی، بهزاد نبوی، مصطفی تاج‌زاده، هاشم آقاجری، ابوالفضل قدیانی، فیض‌الله عرب‌سرخی و صادق نوروزی یکی از اعضای مؤسس آن بود. او همچنین سردبیری دوهفته‌نامهٔ عصر ما، نشریهٔ رسمی مجاهدین انقلاب اسلامی ایران را بر عهده داشت. بر خلاف کسانی چون بهزاد نبوی و محمد سلامتی که سال‌ها در دولت کار کردند و برخلاف تاج‌زاده که به دولت خاتمی وارد شد، محسن آرمین هرگز به دولت وارد نشد و تنها به فعالیت در سازمان پرداخت. او تا پیش از جدایی گروه کیان و زنان از کیهان فرهنگی، مدتی در حلقهٔ کیان و از جملهٔ گروه نویسندگان کیهان فرهنگی بود که بیش‌ترشان از شاگردان فکری عبدالکریم سروش به‌شمار می‌رفتند.
با روی کار آمدن دولت اصلاحات نیز او چه به عنوان یکی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب و چه با حضور فعال در نشریات اصلاح‌طلب، کار خود را در مجموعهٔ اصلاح‌طلبان ادامه داد. در انتخابات مجلس ششم به عنوان نمایندهٔ چهارم تهران وارد مجلس شد و برای مدتی سخنگوی مجلس ششم و یکی از برجسته‌ترین اعضای آن بود. آرمین یکی از نمایندگان مجلس ششم بود که از لوایح دوقلو که سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت به مجلس ارائه کرده بود، دفاع کرد. او در ماجراهایی چون تحصن و استعفاء جمعی از نمایندگان مجلس ششم و پروندهٔ زهرا کاظمی از شخصیت‌های محوری بود.
وی در آستانهٔ سالگرد انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ ایران در تاریخ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۹ بازداشت شد.
محسن آرمین در تاریخ ۲۱ دی ماه ۱۳۹۰، در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی صلواتی به جرم اجتماع، تبانی، اقدام علیه امنیت ملی و فعالیت تبلیغی علیه نظام به تحمل ۶ سال حبس و ۵ سال دوری از فعالیت‌های سیاسی – تبلیغی و عضویت در احزاب و گروه‌ها محکوم شد.
پرتو کششی
پَرتو کِشِشی نام دستگاهی تخیلی در داستان‌های علمی-تخیلی است که می‌تواند جسمی را از فاصله‌ای دور به سوی خود بکشد. در جهان واقعی تنها در سطح میکروسکوپی پدیده مشابهی وجود دارد (انبرک نوری را ببینید).
در داستان‌های پیشتازان فضا پرتوهای کششی به صورت پرتوهای گرانشی خطی هستند که توسط ستاره‌پیماها و ایستگاه‌های فضایی برای کنترل حرکت و جابه‌جایی اجسام خارجی استفاده می‌شود.
پرتو کششی در پیرامون ناوهای فضایی دیگر یک تنش محیطی ایجاد می‌کند که به‌وسیلهٔ آن می‌تواند ناو مربوطه را ثابت نگه داشته یا حرکت آن را کنترل کند. پرتوهای کششی در داستان‌های پیشتازان فضا معمولاً در سرعت‌های زیر سطح فرانور به کار می‌روند.
جایزه ادبی جلال آل احمد
جایزه ادبی جلال آل احمد یک جایزه ادبی دولتی است که به منظور معرفی آثار برگزیده ادبیات داستانی در ایران پایه‌گذاری شده‌است. این جایزه به نام جلال آل احمد نویسنده مشهور ایرانی نام‌گذاری شده‌است و با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی در سال ۱۳۸۷ نخستین دوره خود را در سال‌روز تولد آل‌احمد آغاز کرد.
از هفتمین دوره برگزاری جایزه ادبی جلال، بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان برگزارکننده این رویداد ادبی می‌باشد. مؤسسه بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان قرار است در آذر ماه هر سال مقارن با تولد جلال آل احمد جشنواره جایزه ادبی جلال آل احمد را برگزار کند. هدف از اهدای جایزه، «ارتقای زبان و ادبیات ملی- دینی» از رهگذر بزرگداشت پدید آورندگان آثار برجسته، بدیع و پیشرو است. هدف از ایجاد این سایت، معرفی جایگاه جایزه جلال آل احمد و اخبار و تازه‌های مربوط به جشنواره است. این جایزه در چهار گروه داستان بلند و رمان، مجموعه داستان کوتاه، نقد ادبی و مستندنگاری اهدا می‌شود.
ابتدا قرار بود این جایزه به برگزیدگان خود ۱۱۰ سکه بدهد که در اولین دوره برگزاری خود، اعلام کرد در هیچ‌کدام از رشته‌های داستان کوتاه، رمان، نقد ادبی و تاریخ، برگزیده ندارد و به اعلام آثار شایسته تقدیر اکتفا کرد.
برگزاری هفتمین دوره جایزهٔ جلال آل‌احمد، به‌عنوان گران‌ترین جایزهٔ ادبی ایران، بازتابی حداقلی در رسانه‌ها داشت و حتی در روزنامه‌های سراسری، اخبار برگزاری آن به‌طور کامل زیر سایهٔ نتایج مذاکرات هسته‌ای ایران قرار گرفت و مغفول ماند.در چهار دورهٔ این جایزه اسامی داوران مشخص کنندهٔ برندگان اعلام نشده‌است.
دفاع سیسیلی
دفاع سیسیلی یکی از محبوب‌ترین گشایش‌های بازی شطرنج است که با حرکت "(1. e4 c5)" آغاز می‌شود. در حرکت "c5" در پاسخ به "e4" که به دفاع سیسیلی می‌انجامد در بسیاری از بررسی‌های آماری مسابقات شطرنج‌بازان حرفه‌ای موفق‌ترین پاسخ سیاه شناخته شده‌است. مجله نیو این چس در نشریه سالانه سال ۲۰۰۰ خود نتیجه گرفته‌است که تنها ۵۲٫۳٪ امتیاز بازی‌های سیسیلی به بازیکن سفید رسیده‌است. همچنین ۱۷٪ مجموع بازی‌های بین استادبزرگان و ۲۵٪ بازی‌های منتشر شده در نشریه چس اینفورمنت با سیسیلی شروع می‌شوند.
جان نان استاد بزرگ و تئوریسن سرشناس انگلیسی محبوبیت سیسیلی را در ماهیت مبارزه‌جویانه آن می‌داند.
نخستین بررسی‌های موجود در مورد گشایش سیسیلی به اواخر سده ۱۶ توسط جیولو پولریو و جیوچینو گرسو شطرنج‌بازان ایتالیایی بازمی‌گردد. اما محبوبیت آن پس از جنگ جهانی دوم آغاز شد.
حرکت پیاده c سیاه در حرکت اول به منظور جلوگیری از "d4" سفید و همچنین ایجاد نشدن تقارن (با حرکت "e5") است. البته این حرکت برخلاف پاسخ‌هایی همچون e5 یا Nc6 کمکی به گسترش سیاه نمی‌کند و مرکز را در اختیار سفید قرار می‌دهد. در نتیجه سفید در گسترش بازی برتری کسب می‌کند و فرصت حملات خطرناکی را به‌دست می‌آورد. مزیت دیگر سیسیلی برای سیاه در اختیار گرفتن ستون نیمه باز C پس از حرکت "d4" سفید و تعویض پیاده c با آن است. دفاع سیسیلی یکی از پیچیده‌ترین روش‌های بازی است و واریانت‌های زیادی مثل نایدورف و دراگون دارد.
گشایش باز
گشایش باز به دسته‌ای از گشایش شطرنج گفته می‌شود که سفید بازی را با حرکت "e4" آغاز کرده و سیاه با حرکت "e5" به آن پاسخ می‌دهد.
چس اینفورمنت
چس اینفورمنت یک انتشارات مخصوص شطرنج در بلگراد است که بیشتر به خاطر انتشار کتاب‌هایی با همین نام معروف است. این شرکت در سال ۱۹۶۶ با هدف دستیابی سایر شطرنج‌بازان جهان به اطلاعاتی که شطرنج‌بازان شوروی از آن برخوردارند، تأسیس شد. چس اینفورمنت در آوریل ۲۰۰۸ صدمین جلد کتاب خود را منتشر کرد و تاکنون حدود ۳ میلیون نسخه از آن‌ها در ۱۵۰ کشور به فروش رفته است.
چس اینفورمنت تا سال ۱۹۹۱ دو کتاب در سال و از این سال به بعد سه کتاب در سال را منتشر کرده است. گری کاسپاروف قهرمان سابق شطرنج جهان ( ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۰) گفته است: همه ما فرزندان چس اینفورمنت هستیم.
تعداد دیگری از قهرمانان شطرنج جهان همچون آناند، کرامنیک و کارپف نیز اذعان کرده‌اند که چس اینفورمنت یکی از منابع اصلی تمرینی آن‌هاست.
گشایش انگلیسی
شروع انگلیسی یکی از گشایش‌های بازی شطرنج است که با حرکت "c4" سفید آغاز می‌شود. حرکت "c4" چهارمین حرکت معمول سفید برای حرکت نخست بازی است و ممکن است با پاسخ سیاه به گشایش‌های دیگری از جمله دفاع سیسیلی (معروف به سیسیلی معکوس)، دفاع هندی شاه، گامبی وزیر نپذیرفته، دفاع اسلاو و دفاع کاروکان بینجامد.
نام این شروع بازی از هوارد استانتون شطرنج باز بزرگ انگلیسی سده ۱۹ گرفته شده است. شروع انگلیسی در قرن بیستم توسط بتوینیک، کارپف و کاسپارف در بازی‌های قهرمانی جهان و همچنین بابی فیشر در مسابقه سال ۱۹۷۲ با بوریس اسپاسکی استفاده شده‌است. ویکتور کورچنوی و یاسر سیروان از دیگر شطرنج‌بازان مطرحی هستند که از این گشایش، بارها بهره برده‌اند.
گشایش انگلیسی معمولاً در سطح بازیکنان آماتور بسیار کارآمد است، چرا که بیشتر بازیکنان وقت خود را صرف کار کردن با سیستم‌های گشایشی علیه d4 و e4 می‌کنند و تجربه چندانی برای بازی در این گشایش ندارند.
گشایش نیمه‌باز
گشایش نیمه باز به دسته‌ای از گشایش‌های شطرنج گفته می‌شود که سفید بازی را با حرکت "e4" آغاز کرده و سیاه با حرکتی به جز "e5" به آن پاسخ می‌دهد.
دفاع سیسیلی که با حرکت "c5" مشخص می‌شود معمول‌ترین گشایش نیمه باز است. دفاع فرانسوی ("e6") و دفاع کاروکان ("c6") دو روش محبوب دیگر هستند.
در این گشایش‌ها سیاه منتظر می‌ماند تا پس از تصرف مرکز توسط سفید به آن حمله کند. به این ترتیب سفید برتری مختصری در آغاز بازی پیدا می‌کند و سعی می‌کند تا با بازتر کردن بازی از این برتری بهره‌مند گردد اما سیاه سعی دارد تا با جلوگیری از باز شدن خطوط گسترش خود را تکمیل کند.
هیومن برین مپینگ
هیومن برین مپینگ یا نقشه‌برداری مغز انسان، نام یک ژورنال علمی تخصصی آمریکایی است.
این ژورنال معتبرترین ژورنال علمی جهان در زمینهٔ تصویربرداری از مغز است، و ضریب تأثیرگذاری ۶٫۱۵۱ (که بالاترین ضریب در میان ۸۷ ژورنال در این شاخه است) از نظر مؤسسه اطلاعات علمی را داراست.
این نشریه علمی توسط مرکز پژوهش‌های تصویری در مرکز علوم درمانی دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو تأسیس و ویرایش شده، و توسط انتشارات جان وایلی منتشر می‌شود.
جایزه شعر بهجت نجاتیگیل
جایزه شعر بهجت نجاتیگیل جایزه‌ای است که از سال ۱۹۸۰ همه‌ساله به برگزیدگان شعر ترکیه اهدا می‌شود.
این جایزه به یادبود بهجت نجاتیگیل از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲ در روز وفات وی (۱۳ دسامبر) اهدا می‌شد اما از سال ۱۹۹۲ به بعد در روز تولد وی (۱۶ آوریل) داده می‌شود.
تیکو براهه
تیکو بِراهه (۱۵۴۶ استورپ، دانمارک – ۱۶۰۱) ستاره‌شناس دانمارکی بود.
او در چهارده‌سالگی (سال ۱۵۶۰) شاهد منظره‌ای از کسوف شد و تصمیم گرفت به ستاره‌شناسی بپردازد. او در دانشگاه کپنهاگ و دانشگاه‌های آلمانی در رشته ستاره‌شناسی تحصیل کرد. اولین کتابش در سال ۱۵۷۳ منتشر شد که به رانده‌شدنش از سوی پدر و مادر و البته شهرت او انجامید. امپراتور دانمارک رصدخانه‌ای در جزیره هون برای وی تأسیس کرد. تیکو زمین را ثابت و در مرکز جهان می‌دانست و دستگاهی بر این اساس ساخته بود. او مردی خوش‌گذران بود و در دسامبر ۱۵۶۶ بینی خود را در حالت مستی در یک دوئل با پسرخاله‌اش بر سر اینکه کدامشان ریاضی‌دان بهتری است از دست داد. درّه‌ای در کره ماه به نام وی نامیده شده‌است.
او رصدخانه‌های اورانیبورگ و استیرنبورگ را بنیان نهاد و آن‌ها را با دستگاه‌هایی که در زمان خود تازه‌ترین دستاوردهای فناوری به شمار می‌رفتند، مجهز کرد که عبارت بودند از سُدِس (سکستانت)، حلقه‌دار (ذات‌الحَلَق)، و رُبع. تیکو براهه نخستین کسی بود که به معنای امروزی، شیوهٔ منظم و دقیق رصد کردن را در نجوم به کار گرفت. او نخستین مبنای منطقی را برای تعیین فاصله‌های نسبی کیهانی عرضه کرد و نادرستیِ تصورات قدیمی دربارۀ دنباله‌دارها و فضای کیهانی را نشان داد. هم‌چنین با ترسیم دقیق مسیرهای حرکت ماه، خورشید و ستارگان، مقدمات انقلاب کوپرنیکی را فراهم آورد.
دو مهندس ماجراجوی دانمارکی که قصد دارند با تجهیزات دست‌ساخت خود به فضا سفر کنند، نام فضاپیمای کوچک یک‌نفرهٔ خود را به افتخار این منجم مشهور دانمارکی، تیکو براهه نامیده‌اند. اولین تلاش آنها برای پرواز آزمایشی فضاپیمای تیکو براهه در پنجم سپتامبر ۲۰۱۰ میلادی به‌دلیل روشن نشدن موتور موشک هیت-۱ با شکست روبرو شد. تلاش دوم برای دوم ژوئن ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده بود که با یک روز تأخیر انجام شد و علی‌رغم پاره‌ای اشکالات به بخشی از اهداف از پیش تعیین شده خود دست یافت. فضاپیمای تک‌سرنشینهٔ تیکو براهه هنوز به فضا سفر نکرده‌است اما دو جوان دانمارکی طراح و سازندهٔ آن اعتقاد دارند که این مهم به‌زودی تحقق خواهد یافت.
مرثیه گمشده
مرثیه گمشده ("The Lost Requiem") عنوان فیلمی ۵۹ دقیقه‌ای مستندی ساخته خسرو سینایی محصول سال ۱۳۶۲ ایران است. این فیلم دربارهٔ مهاجرت لهستانی‌ها به ایران در طی سال‌های جنگ جهانی دوم در سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ است؛ که ساخت آن به دلیل مشکلات، ۱۳ سال طول کشیده‌است.. بنا بر برخی اسناد، تعداد مهاجران حدود ۳۰۰ هزار نفر بوده‌است.
سینایی برای ساخت این فیلم، عکس‌های باقی‌مانده از جنگ جهانی دوم را به‌کار برده و همچنین با افرادی که آن دوره را به یاد دارند، گفتگو کرده‌است.
وی بخاطر این فیلم، نشان افتخار «صلیب لیاقت» از رئیس‌جمهور وقت لهستان دریافت کرده‌است.
مرثیه گمشده در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۷ برای نخستین بار در دانشگاه علوم انسانی لهستان به نمایش درآمد و از سینایی تجلیل شد. یک سال پس از آن در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۸، در مراسم اختتامیه جشنواره فیلم لهستانی در گدنیا، صلیب لیاقت جمهوری لهستان از سوی لخ کاچینسکی، رئیس‌جمهور این کشور به سینایی اهدا شد. این نشان افتخار به خاطر تلاش فراوان سینایی برای معرفی تاریخ ملت لهستان به وی اعطا شد.
ربه‌کا (فیلم ۱۹۴۰)
ربه‌کا (انگلیسی: Rebecca) فیلمی در ژانر رمانتیک تریلر روان شناختی آمریکایی به کارگردانی آلفرد هیچکاک و تهیه‌کنندگی دیوید سلزنیک است.فیلم در سال ۱۹۴۰ ساخته شده و جوایز اسکار بهترین فیلم و بهترین فیلمبرداری را ازآن خود ساخته‌است. این فیلم که بر اساس رمان روانشناسانه و پر از تعلیق "ربه‌کا"، اثر نویسندهٔ انگلیسی دافنه دوموریه ساخته شده‌است . ربکا اولین فیلم آمریکایی هیچکاک و اولین همکاری مشترک او با دیوید سلزنیک محسوب می‌شود. لارنس الیویه، جون فانتین و جودیت اندرسون نقش‌های اصلی را در این فیلم بازی می‌کنند.
ندیمه‌ای جوان در مونت کارلو با مرد جوان ثروتمندی به نام ماکسیم دو وینتر که همسرش ربه‌کا را به تازگی از دست داده‌است آشنا می‌شود. آندو عاشق یکدیگر شده و ازدواج می‌کنند. ماکسیم همسرش را به عمارت باشکوه ماندرلی می‌آورد، اما خدمتکاران که هنوز به همسر اول ماکسیم که به طرز مشکوکی جان داده‌است وفادارند، خانم دو وینتر جدید را با بی‌میلی به عنوان بانوی خانه می‌پذیرند. اما در رأس آنان خانم دانوِر، ندیمهٔ وفادار ربه‌کاست که بانوی زیبارویش را همچنان می‌ستاید و برخوردی سرد و ترسناک با بانوی جدید خانه دارد.
رمه‌گردانی
به نوعی از کوچ‌گردی عشایر که با اسکان نیمه‌ثابت همراه باشد رَمه‌گَردانی گفته می‌شود.
به عبارتی رمه‌گردانی، دامداری متحرک توسط گروهی است که در اصل یکجانشین و روستانشین است. در اصطلاح، کوچ‌گرد بودن یا کوچ‌نشینی را اسکان متحرک، یکجانشینی‌ را اسکان ثابت و رمه‌گردانی را اسکان نیمه‌متحرک می‌گویند.
گالش‌ها در گیلان و مازندران نمونه‌ای از دامداران فصلی یا همان رمه‌گردانان هستند.
شبه‌جزیره
شبه‌جزیره اصطلاحی جغرافیایی است که بر قطعهٔ وسیعی از خاک اطلاق می‌شود که از یک سو متصل به خشکی باشد، و از سه طرف دیگر، آب آن را فراگرفته‌باشد. اگر آن بخش از خشکی که شبه‌جزیره را به بقیهٔ خشکی پیوند می‌دهد باریک باشد به آن برزخ گفته می‌شود. یک شبه‌جزیره می‌تواند به‌شکل دماغه، رأس، زبانه یا سنگپوز باشد. شبه جزیره به شکل دماغه است اما از آن وسعت بیشتری دارد.
قاره‌های نیم‌کره جنوبی شبه‌جزیره کم دارند اما قاره‌های اروپا، آسیا و آمریکای شمالی شبه‌جزیره‌های فراوان دارند. بسیاری از کشورهای اروپا در شبه‌جزیره قرار دارند مانند نروژ، سوئد، دانمارک، اسپانیا، ایتالیا، پرتغال، و یونان. شبه‌جزیره‌های عربستان، مالایا و کره ازجمله شبه‌جزیره‌های آسیا هستند. حقیقت این است که سراسر قاره اروپا شبه‌جزیره عظیمی است که یک سوی آن به آسیا چسبیده و سه سوی دیگر آن را آب فراگرفته است. آلاسکا و فلوریدا هم ازجمله شبه‌جزیره‌های آمریکای شمالی هستند. یونان  آلبانی  روسیه  سوئد  اسپانیا
عیاران
عیاران طبقه‌ای از اجتماع سیستان بودند که اصول اخلاقی و مبارزاتیِ ویژه‌ای را برگزیده و کمک به فقیران را پیشه خود ساخته بودند. عیاران گروهی بودند که طرفدار جوان‌مردی و بخشش و کمک به ضعیفان بودند و افرادی را که ظالم تشخیص می‌داند را را بدون اعتنا به قوانین حاکم مجازات می‌کردند و اموال آنان را بین مردم بذل و بخشش می‌نمودند.
عیار به معنای زیرک، چالاک. حیله باز، مکار، و جوانمرد آمده‌است. عیاری گونه ای از تربیت قدیم بوده و از اواخر قرن دوم هجری وجود داشته‌است. عیاران اصول و روش‌های مخصوصی در زندگانی داشته‌اند که به‌تدریج با تصوف آمیخت به صورت فتوت درآمد.
پیشینه تاریخیِ عیاران را باید در ایران پیش از اسلام جستجو کرد. آنچه مسلم است مکتب عیاری همانند مکتب فتوّت یا جوانمردی ریشه در آیین‌های پهلوانی در ایران پیشا اسلامی دارند. مرجع اصلی در همه آیین‌های پهلوانی قهرمانان اساطیری اند که همواره در قالب داستان‌ها و افسانه‌ها اصول خود را سینه به سینه رواج می‌داده‌اند. آئین عیاری و جوانمردی شامل مرّوت، ایثار، فداکاری، یاری مظلومان و بی پناهان، شفقت به خلق، وفای به عهد و بالاخره خودشکنی بود و تمامی این خصوصیّات بعدها در تصوّف به صورت صفات ممتاز انسان کامل درآمد. جوانمردان علاوه بر صفات انسانی که داشتند مقیّد به انجام آدابی بودند که معرّف جوانمردی بود. پس از اسلام که جوانمردان دین اسلام را پذیرفتند به تدریج اساس مذهب تصوّف بر پایه اسلام و فتوّت استوار شد و آداب جوانمردی در رسوم خانقاهی میان صوفیان متداول و مرسوم گردید.
آنچه در فرهنگ‌ها دربارهٔ واژه عیار نوشته شده‌است، حاکی از آن است که این واژه در برگیرنده مفهوم چالاکی و شجاعت و جوانمردی است. ملک الشعرای بهار اعتقاد داشته‌است که لفظ عیار همان «ای‌یار» فارسی و «ادییار» پهلوی است. برخی نیز واژه عیار را مترادف دزد و طرار و شب‌رو دانسته‌اند، اگر چه این نام‌ها عمدتاً از سوی مخالفان آنان به آن‌ها داده شده‌است.
از منابع بسیار مهمی که دربارهٔ عیاران آگاهی‌هایی در اختیار ما می‌گذارد، «قابوسنامه امیر عنصرالمعالی و سمک عیار فرامرز بن خداداد بن عبدالله الکاتب الارجانی می‌باشد.
چنان‌که در آن کتاب‌ها و برخی کتب دیگر می‌خوانیم، عیاران به سختی به اصول خود که اصول جوانمردان بود پایبند بودند و هر کس آن اصول را زیر پا می‌گذاشت کیفر می‌دید. اصل و ریشه جوانمردی از دیدگاه عیاران سه چیز بود: هر چه گویی بکنی و خلاف راستی نگویی و شکیب را کار بندی.
اصول عملی که در طول زندگی خود به کار می‌گرفتند، عبارت بود از رازداری، راستگویی، یاریِ درماندگان، عفت، فداکاری، استغنا و بی‌نیازی، دوستِ دوست بودن و دشمنِ دشمن بودن، بی‌باکی و دلیری، دعوی نکردن، بازجست نکردن از کار کسان، پیمان‌داری، سوگند نشکستن، غمازی نکردن، گشاده‌دستی.
روزگار صفاریان یعقوب لیث صفاری که خود قبل رسیدن به حکومت ایران عیار بود، درخشش فعالیت عیاران بوده‌است.
نجم دایه در مرصاد العباد، عیاری را یکی از مراحل سیر و سلوک شمرده‌است و حافظ و مولانا و عطار خصایل عیاران را ستوده‌اند.
آیین عیاری به صورت فایل متنی
مون‌پلیه
مون‌پلیه یا مونپولیه مرکز استان هرو (Hérault) در ناحیه لانگ دوک -روسیون (Languedoc-Roussillon) در جنوب فرانسه واقع است. این شهر بین شهرهای نیم (Nîmes) و بزیه (Béziers) قرار دارد. مونپولیه مرکز لانگدوک روسیون است. این شهر در نزدیکی حوزه مدیترانه و نه چندان دور از پاریس قرار دارد.
این شهر در ۱۰ کیلومتری دریای مدیترانه قرار دارد. فاصله این شهر تا نیم ۵۴ کیلومتر، مارسی ۱۶۸کیلومتر، تولوز ۲۴۸ کیلومتر، لیون ۳۰۵ کیلومتر و پاریس ۷۵۰ کیلومتر است.
مونپولیه اقتصادی را بر مبنای فعالیتهای پیشرفته علمی و خدماتی پیرامون شرکتهایی چون IBM و شرکتهای معتبر دیگر مانند HORIBA, دلPalm Computing, Cap Gemini, Alstom, Inforud, Genesys یا PC soft بنیان گذاشته‌است. تخصصهای بسیار دیگری نیز مانند کشاورزی مناطق گرمسیری و مدیترانه‌ای، بهداشت، محیط زیست، فناوری اطلاعات در این شهر گسترش یافته‌است.
موزه آگروپلیس، موزه علم و جامعه، به نوبه خود موضوع کشاورزی و تغذیه را به نمایش می‌گذارد و به گسترش فرهنگ علمی آن می‌پردازد.
فرهنگ اولین جایگاه را در مونپولیه دارد. هنرهای سنتی با فناوری مدرن همراه شده‌اند و کنسرتها، نمایشگاه‌ها، آفرینش‌های نمایشی و جشنواره‌ها در تمام سال حیات فرهنگی شهر را پربارتر می‌سازند.
۶۰٬۰۰۰ دانشجو، ۳ دانشگاه، ۵ مدرسه عالی مهندسی و ده‌ها پژوهشکده در پویایی و کیفیت زندگی این شهر مشارکت دارند. در مونپولیه از هر چهار نفر یک نفر دانشجو است.
آگروپلیس، قطب بین‌المللی تحقیقات و آموزش عالی کشاورزی با بیش از ۲۰۰ واحد و آزمایشگاه، ۳۰۰۰ پژوهشگر، مدرس – پژوهشگر و تکنسین در مونپولیه و حومه آن استقرار دارند. ۶۰۰ دانشمند از مناطق ماوراءدریای فرانسه، در ۶۰ کشور جهان پراکنده‌اند و با آنان همکاری می‌کنند. موضوع این تحقیقات گسترش اقتصادی و اجتماعی مناطق مدیترانه‌ای و گرمسیری است. مون پلیه دارای ۳ دانشگاه است:
کتانژانت
کتانژانت یکی از نسبت‌های مثلثاتی است که در ریاضیات و اخترشناسی و فیزیک کاربرد فراوان دارد و در گذشته به آن ظِلّ تمام می‌گفتند.
این نسبت مثلثاتی چنین تعریف می‌شود: نسبت ضلع مجاورِ هر زاویهٔ حادّه به ضلع مقابل آن.
همان‌طور که در شکل پیداست، تابع کتانژانت تابعی متناوب با دورهٔ تناوب formula_1 است. بی‌نهایت مجانب قائم دارد و پیوستگی ندارد.
چرات
چرات یکی از روستاهای حوالی آلاشت سوادکوه در استان مازندران ایران است. در حدود 22 کیلومتری آلاشت و منطقه‌ای است ییلاقی که از جنوب خط راس آن مرز استان تهران(فیروزکوه)و مازندران را تعیین می‌کنداز غرب و شمال غربی به کوهها بندپی بابل هم مرز است با چراگاه‌های سرسبز. چرات و مراتع اطراف آن که از سلسله جبال البرز مرکزی محسوب می‌شود به لحاظ اینکه در ارتفاع بیش از ۲۷۰۰ متر واقع شده‌است به جزء در دره‌های آن که قابل کشاورزی است سایر جاهای آن فقط برای چراگاه دام کاربرد دارد بنابراین ضروری است مسئولین امر به این مهم توجه داشته باشند در صورتی که نیازهای فصل سرد سال دامداران این منطقه که در جلگه زمستان را سپری می‌کنند توجه نکنند موجب خواهد شد این منبع ارزشمند بلا استفاده باقی بماند. برخی بر این باورند که نام سوادکوه از کوه سوات گرفته شده که در جنوب شرقی روستای چرات در دهستان ولوپی واقع شده و در ارتفاعات آن آثاری از تمدن قدیم مشاهده می‌شود که احتمالاً بدلیل استقرار حاکمان قدیم سوادکوه بر جای مانده‌است.
در چرات 5 طایفه زندگی می‌کردند که از جمله طوایف سوارقلی و اویاک و جورسری و ... می باشند و هر طایفه شامل چندین خانواده با نام خانوادگی محمدی ها حیدری ها رحمانی ها اسکندری ها رمضانی ها رخشان ها کاویانی‌ها و و یزدانی‌ها و غفاری‌ها و رستمی‌ها و مرادی‌ها و لهراسبی ها و معافی ها و... که پس از زمین‌لرزه سال ۱۳۳۶ بسیاری متواری شدند و در دیگر شهرها و روستاهای استان مازندران اقامت گزیدند. نام شهرستان سواد کوه از قله‌ای به نام سواد که محلی‌ها به آن شاه نشین می‌گویند، گرفته شده‌است. چرات در سال ۱۳۳۶، قبل از زلزله، نزدیک به هزار خانوار بوده که آثار ویرانه‌های آن هنوز باقی است. از مناطق دیدنی چرات می‌توان از چشمه‌های فراوان، حمامی که بیش از ۲۰۰ سال قدمت دارد و آبشاری به نام گرچلینگ و تنگه نارم و قله شاه نشین و غارهای باستانی و مناظر و طبیعت زیبا نام برد.
"چرات همچنین نام یکی از پادگان‌های ارتش پاکستان در پیرامون شهر پیشاور است." مولوی محمد نبی سیاست‌مدار افغان ساکن چرات پاکستان بوده‌است.
شاید کتاب "تاریخ خاندان مرعشی" قدیمیترین سندی است که در آن از ناحیه چرات ذکری به بیان آمده‌است. در صفحه ۹۹ کتاب مزبور آمده‌است:
در سال ۹۳۷ در ییلاق چرات عارضه‌ای به میر علی خان روی داده، از راه اجدان کوه متوجه مازندران شد که خود را به کشک سرا برساند، روز به روز مرض شدت می‌نمود و اطبا از علاج عاجز گشته، در قریه بندپی دعوت حق را لبیک گفت.
ییلاقات معروف دیگر سوادکوه عبارت‌اند از:
خطیر کوه در شرق پل سفید اوریم در غرب پل سفید.
ماشاءالله آجودانی
ماشاءالله آجودانی (زادهٔ ۱۳۲۹ در آمل) نویسنده و تاریخ‌دان ایرانی مقیم انگلستان، از پژوهش گران تاریخ معاصر ایران و هم‌اکنون رئیس کتابخانه مطالعات ایرانی در لندن است.
ماشاءالله آجودانی در سال ۱۳۲۹ در آمل متولد شد. تحصیلات دانشگاهی وی در دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی بوده و دکترای خود را نیز از همین دانشگاه با نگارش رسالهٔ دکتری با نام «بررسی تحلیل و انتقادی شعر مشروطه» زیر نظر دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی در سال ۱۳۶۵ دریافت کرده‌است. آجودانی نزدیک هفت سال عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان و مربی گروه زبان و ادبیات فارسی بوده‌است. وی در بهمن ۱۳۵۶ (ژانویه ۱۹۷۸) به لندن رفت و در این شهر با منوچهر محجوبی مدیر مسئول و ناشر مجله فصل کتاب در انتشار آن مجله همکاری کرد و از همان آغاز سردبیری آن مجله را به عهده گرفت. آجودانی از سال ۱۳۶۵ در لندن زندگی می‌کند. از وی تاکنون حدود ۵۰ مقاله در باب ادبیات فارسی و تاریخ در نشریات معتبری چون آینده، نشر دانش، ایران نامه و ایران‌شناسی (آمریکا) گلستان (آمریکای شمالی) فصل کتاب (لندن)، دایرةالمعارف ایرانیکا (نیویورک) چاپ و منتشر شده‌است. از آثار مهم او می‌توان به "مشروطه ایرانی" و "یا مرگ یا تجدد" اشاره کرد. کتابخانه مطالعات ایرانی لندن نیز از مؤسساتی است که او بنیاد گذارده و به اداره آن می‌پردازد.
شیشه‌ماهیان
شیشه‌ماهیان (Atherinidae) یا سیمین‌پهلوهای بَرّ قدیم خانواده‌ای از ماهیان راسته گل‌آذین‌ماهی‌سانان هستند.
شیشه‌ماهیان ماهی‌های طویل و تا حدودی از دو پهلو فشرده و نقره‌ای رنگ هستند که طول آن‌ها به ندرت از ۱۲ سانتی‌متر تجاوز می‌کند.
معمولاً دهان کوچک، مورب و انتهایی دارند، استخوان‌های پیش فکی دارای زائده بالا رونده با اندازه متغیر است، زائده جانبی آن وجود دارد، یا موجود نیست، قطعه راموس استخوان دندانی از سمت عقب برامده‌است، یا اینکه از بخش قدامی آرواره پایین ناپیدا است (شکل استخوان پیش فکی در آرواره بالا و استخوان دندانی در آرواره پایین در بعضی از گونه‌ها نسبتاً اختصاصی است و می‌توان آن را به عنوان یک ویژگی تشخیصی برای شناسایی بعضی از گونه‌ها استفاده کرد. برای مشاهده این استخوان‌ها به طور واضح توصیه می‌شود که پوست آرواره‌های بالا و پایین را تراشیده و از یک ذره بین برای مشاهده آن‌ها استفاده شود)
قابلیت بیرون زدن آرواره‌ها متغیر است، دندان‌ها بر روی آرواره‌ها، کام، پرویز نی یا سمت خارجی دهان وجود دارند یا مشاهده نمی‌شوند.
رنگ: در هنگام زنده بودن پشت آن‌ها آبی سبز، سبز یا زیتونی است. قسمت‌های بالای خط میانی پهلوها شفاف بوده و فلس‌هایی دارد که خط و مرز آن‌ها توسط سلول‌های رنگی کوچک به خوبی مشخص می‌شود.
دو طرف سر و بدن و همچنین شکم به رنگ نقره‌ای است، معمولاً نوار ناحیه میانی پهلوها متمایز است و از مرز فوقانی باله سینه‌ای تا باله دمی امتداد دارد، اما گاهی اوقات با شکم نقره‌ای در سمت قدامی در هم می‌آمیزد.
باله‌ها روشن یا تیره هستند، در بعضی از گونه‌ها یک خال بر روی باله‌های سینه‌ای مشاهده می‌شود.
محققان قبلی این خانواده را با کفال‌ها و کوترماهیان در یک گروه قرار می‌دادند اما امروزه اعتقاد بسیاری این است که آن‌ها ارتباط نزدیکی با کپور ماهیان دندان دار، پوسیلی ایدها و نیم منقار داران دارند.
گونه موجود در ایران:"Atherina boyeri Risso": پراکنش در حوضه دریای خزر، بیشینه درازا و وزن به ترتیب ۱۴ سانتی‌متر و ۱۵ گرم