منبع
منبع، مأخذی است که از آن سود حاصل می‌شود و سودمندی دارد. منابع می‌توانند به‌طور گسترده‌ای، با توجه به در دسترس بودن آنها طبقه‌بندی شوند - آنها به منابع تجدید پذیر و غیرقابل تجدید طبقه‌بندی می‌شوند. نمونه‌هایی از منابع غیرقابل تجدید عبارتند از زغال‌سنگ، نفت خام و غیره. نمونه‌هایی از منابع تجدید پذیر شامل هوا، آب، گاز طبیعی، باد، انرژی خورشیدی و غیره می‌شوند. آنها همچنین می‌توانند براساس سطح توسعه و استفاده به عنوان واقعیت و پتانسیل طبقه‌بندی شوند، بر اساس منشأ آنها می‌توانند به زیستی و غیرزیستی طبقه‌بندی شوند و براساس توزیع آنها به عنوان همه‌جانبه و محلی (منابع خصوصی، اجتماعی، منابع مشهور، منابع طبیعی، منابع بین‌المللی) طبقه‌بندی شوند. یک مورد با گذشت زمان و توسعهٔ فناوری به یک منبع تبدیل می‌شود. به‌طور معمول، منابع متریال، انرژی، خدمات، کارکنان، دانش یا دارایی‌های دیگری هستند که به تولید کنندهٔ سود تبدیل شده‌اند و در این فرایند ممکن است مصرف شوند یا در دسترس نباشند. مزایای استفاده از منابع ممکن است شامل افزایش ثروت، عملکرد صحیح یک سیستم یا بهبود رفاه باشد. از منظر انسانی، یک منبع طبیعی هر چیزی است که از محیط به دست می‌آید تا نیازها و خواسته‌های انسان را برآورده سازد. از منظر وسیع زیست شناختی یا زیست‌محیطی، یک منبع نیازهای یک ارگانیسم زنده را برآورده می‌کند (به منابع بیولوژیکی مراجعه کنید).
مفهوم منابع در بسیاری از مناطق تأسیس شده کار، در اقتصاد، زیست‌شناسی و محیط زیست، علوم کامپیوتر، مدیریت و منابع انسانی توسعه یافته‌است - به عنوان مثال - با مفاهیم رقابت، پایداری، حفاظت، و مباشرت. در کاربردهای جامعه بشری، عوامل تجاری یا غیرتجاری نیاز به تخصیص منابع از طریق مدیریت منابع دارند.
در اقتصاد، یک منبع به عنوان خدمات یا دارایی‌های دیگری برای تولید کالاها و خدماتی که نیازها و خواسته‌های بشر را برآورده می‌کند، شناخته شده‌است. اقتصاد به عنوان مطالعه چگونگی مدیریت و تخصیص منابع کمیاب برای جامعه خود تعریف شده‌است. اقتصاد کلاسیک سه دسته از منابع را به رسمیت می‌شناسد که به آنها عوامل تولید نیز گفته می‌شود: زمین، نیروی کار و سرمایه. زمین شامل کلیه منابع طبیعی است و هم به عنوان محل تولید و هم به عنوان منبع مواد اولیه شناخته می‌شود. نیروی کار یا نیروی انسانی شامل تلاش انسان در ایجاد محصولاتی است که با دستمزد پرداخت می‌شوند. سرمایه شامل کالاهای ساخته شده توسط انسان یا وسایل تولیدی (ماشین آلات، ساختمانها و سایر زیرساخت‌ها) است که در تولید کالاها و خدمات دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در زیست‌شناسی و محیط زیست، یک منبع به عنوان ماده ای تعریف شده‌است که توسط یک ارگانیسم زنده برای رشد، نگهداری و تولید مثل طبیعی لازم است (به منابع بیولوژیکی مراجعه کنید). منابع اصلی حیوانات مواد غذایی، آب و قلمرو است. برای گیاهان منابع کلیدی شامل نور خورشید، مواد مغذی، آب و مکانی برای رشد است. منابع، توسط یک ارگانیسم قابل مصرف هستند و در نتیجه در دسترس سایر ارگانیسم‌ها قرار نمی‌گیرند. رقابت برای منابع از برابری کامل متفاوت است (همه افراد صرف نظر از اندازه آنها مقدار یکسان از منابع را دریافت می‌کنند) تا اندازه متقارن کاملاً بزرگ (همه افراد از همان مقدار منبع در هر زیست توده واحد سوء استفاده کنند) تا کاملاً نامتقارن (بزرگترین افراد از همه استفاده کنند منبع موجود) درجه عدم برابری اندازه تأثیرات عمده ای بر ساختار و تنوع جوامع زیست‌محیطی دارد، به عنوان مثال. در جوامع گیاهی رقابت نامتقارن اندازه برای نور اثرات قوی تر بر تنوع در مقایسه با رقابت برای منابع خاک دارد.
سه تفاوت اساسی بین دیدگاه‌های اقتصادی و زیست‌محیطی وجود دارد: ۱) تعریف منابع اقتصادی انسان محور (انسان‌شناسی) و تعریف منابع بیولوژیکی یا زیست‌محیطی طبیعت محور است (زیست سنجی یا اکو مرکز). ۲) دیدگاه اقتصادی شامل میل به همراه ضرورت است، در حالی که دیدگاه بیولوژیکی در مورد نیازهای اساسی بیولوژیکی است؛ و ۳) سیستمهای اقتصادی مبتنی بر بازارهای مبادله ای برای کالاها و خدمات هستند، در حالی که سیستمهای بیولوژیکی مبتنی بر فرایندهای طبیعی رشد، نگهداری و تولید مثل هستند.
منبع رایانه هر مؤلفهٔ فیزیکی یا مجازی با دسترسی محدود در یک کامپیوتر یا سیستم مدیریت اطلاعات است. منابع رایانه‌ای شامل ابزاری برای ورودی، پردازش، خروجی، ارتباط و ذخیره‌سازی است.
منابع طبیعی از محیط زیست گرفته می‌شوند. بسیاری از منابع طبیعی برای بقای انسان ضروری است، در حالی که برخی دیگر برای ارضای میل بشر استفاده می‌شوند. حفاظت، مدیریت منابع طبیعی با هدف پایداری است. منابع طبیعی ممکن است به روش‌های مختلفی طبقه‌بندی شوند.
منابع را می‌توان بر اساس مبدأ به صورت زیر طبقه‌بندی کرد:
منابع طبیعی نیز بر اساس مرحله توسعه به این صورت طبقه‌بندی می‌شوند:
منابع طبیعی را می‌توان بر اساس تجدیدپذیری به این صورت طبقه‌بندی کرد:
بسته به سرعت و کمیت مصرف، اضافه مصرف می‌تواند به هدر رفتن یا نابودی کامل و ابدی یک منبع منجر شود. مناطق کشاورزی، ماهی و حیوانات دیگر، جنگل‌ها، آب و خاک سالم، مناظر کشت شده و طبیعی مثال‌های مهمی هستند. چنین منابع تجدید پذیری با شرایطی، گاهی اوقات به عنوان نوع سوم منابع یا به عنوان زیرگروه منابع تجدید پذیر طبقه‌بندی می‌شوند. منابع تجدید پذیر با شرایط مشروط در حال حاضر در معرض مصرف بیش از حد انسان هستند و تنها استفاده طولانی مدت از این منابع در پیمایش به اصطلاح صفر اکولوژیکی است، در جایی که استفادهٔ انسان کمتر از ظرفیت زیست‌محیطی زمین برای بازسازی است.
منابع طبیعی نیز بر اساس توزیع به صورت زیر طبقه‌بندی می‌شوند:
در مقابل منابع طبیعی بالقوه به شرح زیر است:
بر اساس مالکیت، منابع را می‌توان به صورت فردی، اجتماعی، ملی و بین‌المللی طبقه‌بندی کرد.
در اقتصاد، نیروی کار یا منابع انسانی به تلاش انسان در تولید کالاها و ارائه خدمات اشاره دارد. منابع انسانی را می‌توان از نظر مهارت، انرژی، استعداد، توانایی‌ها یا دانش تعریف کرد.
در زمینه مدیریت پروژه، منابع انسانی آن دسته از کارمندان هستند که وظیفه انجام فعالیتهای تعریف شده در برنامه پروژه را بر عهده دارند.
در مطالعات اجتماعی، سرمایه به کالاهای بادوام از قبل تولید شده اشاره دارد که در تولید کالا یا خدمات استفاده می‌شود. در اصل، سرمایه به منابع انسانی ساخته شده با استفاده از دانش و تخصص مبتنی بر ابزار یا ارزش درک شده اطلاق می‌شود. نمونه‌های معمول سرمایه شامل ساختمان‌ها، ماشین آلات، راه‌آهن، جاده‌ها و کشتی‌ها است. کالاهای سرمایه ای به عنوان منابع ممکن است به میزان قابل توجهی مصرف شوند، گرچه ممکن است در فرایند تولید کاهش یابند و به‌طور معمول ظرفیت محدود دارند یا در دسترس برای استفاده دیگران نیستند.
در حالی که، منابع ملموس مانند تجهیزات، وجود فیزیکی واقعی دارند، منابع نامشهود مانند تصاویر شرکت‌ها، مارک‌ها و حق ثبت اختراعات و سایر مالکیت معنوی در انتزاع وجود دارد.
معمولاً ارزش اقتصادی یک منبع با عرضه و تقاضا کنترل می‌شود.
در مطالعات بین رشته‌ای دوره زندگی، سه ویژگی برای تفکیک منابع و ذخایر ارائه شده‌است: به‌طور معمول منابع نمی‌توانند به صورت اصلی خود مصرف شوند، بلکه باید از طریق توسعه منابع، آنها را به کالاهای قابل استفاده تبدیل کرد. به دلیل افزایش جمعیت، تقاضا برای منابع در حال افزایش است. در توزیع منابع و نابرابری اقتصادی مرتبط بین مناطق یا کشورها تفاوت‌های چشمگیری وجود دارد، در حالی که کشورهای توسعه یافته از منابع طبیعی بیشتری نسبت به کشورهای در حال توسعه استفاده می‌کنند. توسعه پایدار الگویی از استفادهٔ منابع است که هدف آن تأمین نیازهای انسان در عین حفظ محیط زیست است. توسعه پایدار بدان معنی است که ما باید منابع خود را با دقت مورد استفاده قرار دهیم تا نیاز فعلی خود را برآورده کنیم بدون اینکه توانایی نسل‌های آینده برای تأمین نیازهای خود را به خطر بیندازد. برای صرفه جویی و گسترش در دسترس بودن منابع باید از روش سه R - کاهش، استفاده مجدد و بازیافت پیروی کرد.
مشکلات مختلف مربوط به استفاده از منابع:
مزایای مختلفی که می‌تواند ناشی از استفاده عاقلانه از منابع باشد:
مدیریت منابع طبیعی
دیدگاه مبتنی بر منابع
کمبود منابع
مدیریت پسماند
ذخایر اجتماعی