hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
خزانه‌داری
خزانه یا خزانه‌داری دارای دو معنا می‌باشد.
این واژه در دوران باستان به ساختمان‌هایی گفته می‌شده که محل نگهداری ثروت پادشاهان یا نذورات مردم برای خدایان بوده‌است .
اداره خزانه داری کل: اداره‌ای که کارهای خزانه داری یک کشور را انجام دهد. کتب مالیه عمومی، خزانه را با عنوان، صندوق و سازمان هماهنگ‌کننده دخل و خرج کشور، تعریف کرده‌اند. سیر خزانه از قدیم تاکنون ایرانیان از زمان هخامنشیان برای دریافت مالیات و امور مالی کشور دفاتر و سازمان‌های منظم و مرتبی دایر کردند. در زمان ساسانیان اینگونه دفاتر و سازمان‌ها کاملتر شد و به سه گونه مالیات دریافت می‌شد: اما پس از تسلط اعراب بر کشور ایران، به جای خزانه‌داری کشور، واژه «بیت‌المال» در اسناد تاریخی جای گرفت و مالیات به صورت زکات، صدقات و جزیه دریافت می‌گردید. اما با استقرار دولت‌های ایرانی مجدداً وضعیت دفترهای مالی کشور دارای نظم و ترتیب دیگری شد و سلسله پادشاهان ایران، بعد از حمله اعراب، هر کدام به روش خاصی به امورات مربوط به درآمد و هزینه کشور پرداختند.
بر اساس شواهد تاریخی در همه دوران سلاطین، پادشاهان و خلفا توجه خاصی به خزانه داشته‌اند و همواره مراقب بوده‌اند که حساب و کتاب داشته باشند. گر چه این مراقبت و حساب خواهی نه برای حفظ وجوه عمومی یا به عبارت دیگر از راه دلسوزی به بیت‌المال، بلکه به این دلیل بوده که آن‌ها خزانه را ملک مطلق و مایملک شخصی خود می‌پنداشتند و امور شخصی آن‌ها به هر حال باید از این طریق اداره می‌شد. به عنوان نمونه نادرشاه افشار در مکانی موسوم به کلات نادری خزانهٔ خود را نگهداری می‌کرد. نادر شاه سه گنج داشت. یکی گنج متحرک که در سفرها نیز به همراه داشت و شامل سکه‌ها، شمشیرها و تفنگهای مرصع، ظروف زرین، چادر (خیمه)‌های زربفت و سایر اقلام باارزش می‌شد. گنج دوم و سوم در قلعه ای طبیعی به نام کلات نادری نگهداری می‌شد و خزانه ثابت نادر بود. مالیات یا خراج ولایات به وسیله محصلین مالیات وصول و به گنج کوچک نادر در کلات منتقل می‌شد. هر از گاهی موجودی گنج کوچک به خزانه اصلی با نظارت مستقیم نادرشاه منتقل می‌شد. نقل شده‌است که از موجودی گنج (خزانه) اصلی هیچ کس جز نادر اطلاعی در اختیار نداشت و حتی کلید آن نیز در اختیار خود نادرشاه بوده‌است. در خزانه نادر شاه حساب موجودی‌ها در "دستک" (دفتر و دستک امروزی از همان ریشه است)نگهداری می‌شد.
تعبیر خزانه به شکل امروزی در ایران بعد از سال‌های انقلاب مشروطه مطرح شد. از آنجا که در قانون اساسی انقلاب مشروطه نامی از خزانه برده نشده بود، بعد از انقلاب مشروطه نیز در قانون اساسی و متمم آن اشاره صریحی به خزانه نشده‌است، بجز این که در متمم اصل ۱۰۰ تصریح شده‌است که هیچ مرسوم و انعامی به خزینه دولت حواله نمی‌شود، مگر به موجب قانون.
پس از تشکیل مجلس و وضع قوانین برای امور مختلف کشور، قانونی هم به نام تشکیلات وزارت مالیه کل مملکت در سال ۱۲۸۶ هجری شمسی تصویب و ناصرالملک به عنوان نخستین وزیر مالیه از مجلس شورای ملی رأی اعتماد گرفت و در ماده (۱۳) قانون تشکیل وزارت مالیه کل مملکت، اصول و وظایف خزانه داریکل تعیین شد. لازم به ذکر است که تشخیص مالیات بر عهده سازمان تشخیص و وصول مالیات‌ها به عهده خزانه بوده‌است.
راکت قسام
راکت قَسّام نوعی راکت ساخت نیروهای حماس برای استفاده علیه اسرائیل است. قسام راکتی غیرهدایت شونده‌است و در سه مدل مختلف تولید شده‌است. برد این موشک ۵ تا ۱۵ کیلومتر است و هزینه ساخت یک موشک بسیار کم (حدود ۳۰۰ دلار) است.
برآورد می‌شود که حماس از سال ۲۰۰۱ تا ۹ ژانویه ۲۰۰۹ بیش از سه هزار عدد از این راکت‌ها را به سوی اسرائیل شلیک کرده و ۲۸ نفر را در اسرائیل (اعم از نظامی و غیر نظامی، عرب و اسرائیلی) کشته و صدها نفر را مجروح کرده‌است.
سوخت راکت قسام ترکیبی از شکر و نیترات پتاسیم (نوعی کود شیمیایی رایج) و مواد منفجره آن ترکیبی از تی‌ان‌تی و نیترات اوره (نوعی کود شیمیایی رایج دیگر) است. این راکت در سه مدل قسام ۱، قسام ۲ و قسام ۳ ساخته شده‌است:
نام این راکت از گردان‌های عزالدین قسام شاخه نظامی حماس گرفته شده‌است که خود به یاد عزالدین قسام مبارز دهه ۱۹۳۰ فلسطینی نام‌گذاری شده‌است.
مخترعان و سازندگان اولیه قسام "نضال فتحی ربح فرحت" و "محمد خالد" نام دارند که با هدایت "عدنان الغول" موسوم به «پدر قسام» که در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۴ به دست اسرائیل کشته شد، این موشک را ساختند.
نخستین قسام در اکتبر ۲۰۰۱ شلیک شد. تا ۹ ژوئن ۲۰۰۶ در مجموع هزار فروند و در طول سال ۲۰۰۶ بیش از هزار فروند از این راکت به سرزمین اسرائیل پرتاب شده بودند.
ساختار قسام بسیار ساده‌است. راکت‌های فلزی استوانه‌ای شکل توخالی با ترکیبی از شکر و نیترات پتاسیم (نوعی کود شیمیایی پرمصرف) پر می‌شوند و کلاهک راکت نیز با تی‌ان‌تی و اوره نیترات (نوعی کود شیمیایی دیگر) پر شده، با پوسته فلزی پوشانده و فیوزی متشکل از فشنگ، میخ و فنر به سر آن نصب می‌شود.
کار ساخت قسام نیز بسیار سریع است، به طوری‌که یک گروه ۱۲ نفری در یک شب می‌تواند صد راکت بسازد. قیمت تقریبی مواد خام لازم برای یک راکت بزرگ حدود ۵۰۰ یورو است
موشک سطح‌به‌هوا
موشک زمین به هوا یا موشک سام موشکی است که از روی زمین یا عرشه کشتی‌ها برای نابود کردن هواگردها شلیک می‌شود و جزئی از یک سامانه پدافند هوایی است.
موشک‌های سام مستقر در زمین می‌توانند از پرتابگرهای ثابت یا متحرک که چرخ‌دار هستند یا روی وسیله نقلیه قرار می‌گیرند شلیک شوند. سام‌های بزرگتر باید روی پرتابگرهای ثابت قرار گیرند اما معمولاً این امکان وجود دارد که روی پرتابگرهای متحرک نیز قرار گیرند یا یدک‌کشی شوند. گونه‌های کوچکتر موشک‌های سام می‌توانند توسط یک نفر حمل و شلیک شوند. اینگونه سام‌ها سامانه‌های ضدهوایی دستی (MANPADS) نام دارند.
سام (SAM) سرواژه‌ای انگلیسی و مخفف عبارت Surface to Air Missile است که به صورت SA نیز نوشته می‌شود.
ویکی انگلیسی
سپیداج
سِپیداج (که ده‌پا و به اشتباه ماهی مرکب نیز نامیده شده) جانوری نرم‌تن و دریازی است از راستهٔ سپیداجان (Sepiida) و ردهٔ سرپایان.
بررسی‌های تازه نشان می‌دهد که سپیداج‌ها از جملهٔ باهوش‌ترین گونه‌های بی‌مهرگان هستند. آن‌ها داری حافظه رویدادی هستند و می‌توانند (شبیه انسان‌ها) تجربه‌هایشان را به‌همراه احساسی که در آن لحظه داشته‌اند به یاد بیاورند. سپیداج‌ها شب‌رو هستند و شب‌ها به شکار خرچنگ‌ها و میگوها می‌پردازند. سپیداج‌ها معمولاً ۸ بازو دارند که دو شاخک گیره‌ای دراز در میان آن‌ها قرار گرفته‌است. این شاخک‌ها تنها به هنگام گرفتن شکار قابل دیدن است.
جنین سپیداج حتی پیش از به دنیا آمدن قادر به مشاهده دنیای پیرامون خود است. سپیداج‌هایی که در دوره جنینی خود در پیرامون خود بیشتر خرچنگ دیده‌باشند در دوران بلوغ بیشتر به شکار خرچنگ می‌پردازند.
رنگیزه‌های ویژه‌ای در بدن سپیداج‌ها باعث می‌شود بتوانند رنگ بدن خود را تغییر داده و با محیط پیرامون هم‌رنگ بشوند. رنگ آن‌ها به هنگام جفت‌گیری به سرعت چندین بار عوض می‌شود و زمانی که عصبانی شوند به رنگ سفید در می‌آیند. عمر سپیداج حدود یک تا دو سال است.
بررسی‌ها نشان داده که سپیداج‌های نر در بسیاری از موارد زمانی که به یک سپیداج ماده نزدیک می‌شوند نیمه‌ای از بدن خود که رو به او است را با الگوها و رنگ‌های جذاب نرینه برای ماده می‌پوشانند و در همین حال بر روی نیمه دیگر بدن خود رنگ‌ها و الگوهایی مادینه را به نمایش درمی‌آورند. با این کار، یک نر رقیب که به این دو نزدیک شود گمراه شده و فکر می‌کند که دو ماده در کنار هم حضور دارند و به این طریق مزاحم جفت‌گیری آن دو نمی‌شود.
موشک زمین‌به‌هوای جولین
جَوِلین (Javelin) نام موشک بریتانیایی دوش‌پرتاب زمین به هوایی است که سابقاً در ارتش بریتانیا و ارتش کانادا از آن استفاده می‌شد.
واژهٔ انگلیسی Javelin به معنی ژوبین است.
جولرستان
روستای جولرستان از توابع دهستان ابریشم بخش مرکزی شهرستان فلاورجان استان اصفهان که فاصله آن از مرکز شهرستان ۴ کیلومتر و از مرکز استان ۶ کیلومتر است. روستای جولرستان با روستاهای کرسگان وحسین آباد و موسیان همجوار می‌باشد.از نظر جغرافیائی در موقعیت مدار 31 درجه عرض شمالی و 52 درجه طول شرقی در مدار کره زمین قراردارد. این روستا از شمال به رودخانه زاینده رود وجزین واحمد آباد، از جنوب به موسیان، از شرق به کرسگان و اتوبان ذوب آهن و شهرجدید ابریشم و از غرب به روستای حسین آباد منتهی می‌شود. ضمن اینکه روستاهای حسین آباد، کرسگان وجولرستان با توجه به رشد جمعیت و ساخت وسازهای جدید در حال حاضر بهم متصل و با یک نگاه از ارتفاع بالا یک محل مشاهده می‌شود . جمعیت این روستا در سرشماری سال 1390بالغ بر ۲۱۵۷ نفر بوده که حدود 720خانوار می‌باشد. آب وهوای این روستا بخاط عبور رودخانه زاینده رود از شمال و شمال غربی در فصول مشابه شهر اصفهان می‌باشد . این روستا دارای که در کنار رود زاینده رود واقع شده‌است. دارای امکاناتی مانند: عابر بانک، فروشگاه‌های موادغذایی، مسجد، رستوران، نانوایی و خیلی امکانات رفاهی دیگر
روستای جولرستان در ۵۱ درجه ۳۲ دقیقه و ۴۲ ثانیه طول شرقی و ۳۲ درجه و ۳۴ دقیقه و ۵۸ ثانیه عرض شمالی واقع شده‌است .این روستا از شمال به حسین‌آباد از جنوب به کرسگان و از سمت مغرب به موسیان و از سمت مشرق به شهر ابریشم محدود می‌شود.
طبق آمار رسمی سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۴۷۳ نفر است که شغل بیشتر ساکنان ان کشاورزی و مشاغل آزاد می‌باشد.
محصولات کشاورزی که در این روستا برداشت می‌شود عبارت است از: سیب زمینی.هویج.پیاز. برنج.گندم. جو و انواع سبزی
سبا ولدخان
صبا ولدخان (ولدخانی) دانشمند ایرانی برجسته زیست‌شناسی مولکولی مقیم آمریکا است.
او که فارغ‌التحصیل دکترا از دانشگاه علوم پزشکی ایران و دانشگاه کلمبیا است، اکنون کرسی استادی دانشگاه کیس وسترن رزرو را بر عهده دارد.
صبا ولدخان برنده جایزهٔ سال ۲۰۰۵ انجمن پیشبرد علوم آمریکا گردید و جایزه مقاله برتر مجله ساینس سال ۲۰۰۴ را نیز ربود.
او همچنین از مدافعان حقوق زنان در ایران است. او در مورد مهاجرین ایرانی گفته از موفق‌ترین مهاجرین به ایرانیان می‌شود اشاره کرد .او نیز در مورد خودش این‌گونه می‌گوید برای اهداف با اعتماد به نفس به دنبال کارها میروم و اندیشه‌های جدید و نو را پیگیری میکنم که بعضاً پاسخ‌های مثبتی را هم دریافت کردم این نیز برای موفقیت کافی است . دانشگاه‌های بسیاری به صبا ولد خان پیشنهادهایی در خصوص فعالیت حرفه‌ای او داشته‌اند .
تفتازانی
سعدالدین مسعود بن عمر بن عبداللّه هروی خراسانی تفتازانی مشهور به تفتازانی فقیه، متکلم، منطق‌دان و ادیب ایرانی است. در تاریخ زایش و مرگ او اختلاف بسیار است، اما بنا به قول صحیح‌تر او متولد سال ۷۰۱ خورشیدی (برابر با ۷۲۲ هجری قمری و ۱۳۲۲ میلادی) در تفتازان از توابع شهرستان شیروان و متوفی به سال ۷۶۹ خورشیدی (برابر با ۷۹۲ قمری و ۱۳۹۰ میلادی) است. وی شاگرد قطب رازی و عضدالدین ایجی است.
او را، گویا به اشتباه، نویسندهٔ تفسیر کشف الاسرار و عدة الابرار دانسته‌اند. همچنین از او است:
دیگر آثار:
دانشنامهٔ جهان اسلام پس از ذکر آثار او در ادامه چنین می‌نویسد: دانشنامهٔ جهان اسلام در پیرامون جایگاه علمی «تفتازانی» چنین آورده‌است: تفتازانی به تبع قطب رازی معتقد است کلی در خارج موجود نیست، بلکه فرد آن موجود است و اگر گفته می‌شود کلی طبیعی در خارج وجود دارد، مجاز است از باب وصف به حال متعلق موصوف، به این معنا که فرد آن موجود است. تفتازانی با استاد خود در تعریف به اعم و اخص هم رأی نیست. از نظر او معرِف و معرَف باید مساوی باشند. نیز وی برخلاف نظر استادش، حملیه محصوره را طبق رأی کاتبی به خارجیه و حقیقیه و ذهنیه تقسیم می‌کند. تفتازانی در عکس نقیض هر دو روش قدما و متأخران را عکس قلمداد می‌کند. او در شکل اول و سوم، فعلیت صغرا را شرط می‌داند و از این روی، بر آن است که این دو شکل با صغرای ممکنه نتیجه نمی‌دهد.
برکیوسور
براکیوسور یا بازوسور به معنی "مارمولک دست‌دار یا مارمولک بازودار" (به انگلسی: brachiosaurus که از ریشه یونانی از ترکیب بازو+مارمولک [arm lizard] ساخته شده) نوعی دایناسور ساروپود است که در دوره ژوراسیک پسین و احتمالاً در کرتاسه پیشین زیست می‌کرده است. به این خاطر این اسم بر روی او گذاشته شده‌است که پاهای جلویی بلندتر از پاهای عقبی بودند. یکی از بزرگترین جانورانی است که تا کنون شناخته شده و بر روی زمین قدم نهاده است.برای ده‌ها سال براکیوسور بزرگترین دایناسور شناخته شده بود.
اولین اسکلت این حیوان در سال ۱۹۰۰ در غرب کلورادو در آمریکا کشف گردید.بر پایه یک اسکلت کامل بدست آمده، براکیوسور طولی معادل ۲۵ متر داشته‌است و احتمالاً می‌توانسته ۱۳ متر نیز از زمین فاصله داشته باشد.اجزاء ناقص بدست آمده دیگر نشان می‌دهد که می‌توانسته ۱۵٪ بلندتر از این نیز بشود.اجزای ناقصی مثل یک استخوان نازک نی ساق پا که ۱۳۴۰ سانتیمتر طول دارد.
به طور سنتی وزن براکیوسور را حداقل ۱۵ تن و حداکثر ۷۸ تن تخمین می‌زنند.البته این حداکثر وزن امروزه منطقی به نظر نمی‌رسد.بر پایه تحقیقات جدید و بر طبق یافته‌های استخوان‌شناسی و ساختمان عضلانی بدن وزن براکیوسور بین ۳۲ تا ۳۷ تن برآورد می‌گردد.
براکیوسور در واقع یک دایناسور ساروپود گیاه خوار چهار پا با گردن و دمی دراز و مغزی کوچک بود.بر خلاف سایر اعضای خانواده ساروپودها، براکیوسور ساختار بدنی‌اش مانند زرافه بود.پاهای جلویش و گردنی خیلی بلند داشت.براکیوسور دندان‌های قاشق شکلی داشت که برای عادات گیاه خواری وی مناسب بودند.جمجمه‌اش از تعداد زیادی سوراخ تشکیل شده است که احتمالاً برای کاهش وزن جمجمه مناسب بوده است.براکیوسور از روی جمجمه و کاکل ویژه‌اش شناخته می‌شود.به هر حال ممکن است این ویژگی جمجمه تنها مخصوص وی بوده است.
اگر براکیوسور خون گرم بوده باشد، ده سال زمان لازم داشته است تا به اندازه نهایی‌اش برسد.اگر خون سرد بوده باشد، بالای ۱۰۰ سال زمان لازم داشته است تا به اندازه نهایی‌اش برسد.به عنوان یک حیوان خون گرم، انرژی روزانه مورد نیاز براکیوسور بسیار زیاد بوده است.احتمالاً نیاز داشته است تا هر روز تقریباً ۱۸۲ کیلوگرم غذا بخورد.اگر براکیوسور یک حیوان کاملاً خون سرد یا یک حیوان خون گرم غیر فعال بوده باشد، به غذایی به مراتب کمتر برای برآورده کردن نیاز انرژی روزانه‌اش نیاز داشته است.
براکیوسور یکی از بزرگترین دایناسورهای دوران ژوراسیک می‌باشد.این حیوان در چمن‌زارهای مملو از سرخس و علوفه و جنگلهای پهناور زندگی می‌کرده.دایناسورهای هم‌دوره آن انواعی چون استگوسور ٬ دریوسور ٬ آپاتوسور و دیپلودکس بودند.تا زمانی که براکیوسورها به صورت گله‌ای حرکت می‌کردند خطر از جانب درندگانی در هر اندازه‌ای مانند آلوسور و توروسور بسیار کم آنها را تهدید می‌کرد.
سوراخ‌های بینی براکیوسور بسیار بزرگ بود.زمانی دانشمندان تصور می‌کردند که این حیوان از سوراخ‌های بینی‌اش برای تنفس هنگامی که در زیر آب بوده استفاده می‌کرده است.اما مطالعات نشان داده است که به علت فشار آب امکان تنفس برای این حیوان هنگامی که در آب بوده میسر نبوده است و اکنون کاملاً مشخص است که براکیوسور یک موجود کاملاً خشکی‌زی بوده است.
Wikipedia contributors, "Brachiosaurus," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Brachiosaurus&oldid=260690913 (accessed December 29, 2008).
پله‌برقی
پله برقی یا پله روان گونه‌ای نقاله جابجایی است که برای جابه‌جا کردن افراد به کار می‌رود. پله برقی از پلهای به هم پیوسته تشکیل شده که به حالت افقی می‌مانند و برای بالا و پایین بردن افراد استفاده می‌شود.
پله برقی یک چرخه تکرارشونده از پله‌های در گردش است، که در آن پله‌های بازگشتی در زیر پله‌های بالایی پنهان شده‌اند. وزن پله‌های پنهان با وزن پله‌های آشکار موازنه و برابری می‌کند، بنابراین موتور پله برقی بایستی تنها وزن افراد روی پله برقی را (که در حال بالا یا پایین رفتن هستند) تحمل کند.
پله‌های برقی از نظر کاربردی به ۳ دسته semi out door, indoor, out door تقسیم می‌گردد که به ترتیب در محیط آزاد (بیرون از ساختمان)، محیط بسته (داخل ساختمان) و نیمه بسته (پل‌های عابر پیاده) استفاده می‌گردند. پله‌های مکان‌های عمومی به صورت heavy duty طراحی می‌گردد که همان پله‌های معمولی تقویت شده می‌باشند که برای کار در شرایط دشوار طراحی می‌گردند. پله‌های برقی معمولاً در دو زاویه ۳۰و ۳۵ درجه طراحی می‌گردند البته در مکان‌های مسطح ۰ تا ۱۲ درجه هم تولید می‌گردد که به آن‌ها راهروی متحرک یا auto walk می‌گویند. مزایای زیادی برای پله‌های برقی می‌توان برشمرد. با وجود اشغال فضایی تقریباً همسان با پلکان معمولی، یک پله برقی می‌تواند شمار زیادی از افراد را جابه‌جا کند. در صورت رعایت قانون بازگذاشتن سمت چپ برای راه‌روندگان در پله برقی، این پله‌ها می‌توانند جابه‌جایی بسیار سریع افراد را میسر کنند. قیمت پله‌های برقی نسبت به ارتفاع کف تا کف جابجایی تعیین می‌گردد.
آمارها نشان می‌دهد که در ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۰۴ تعداد ۳۰ هزار پله برقی وجود داشت و در آن کشور هر ساله ۹۰ میلیارد جابه‌جایی افراد بر روی این پله‌ها انجام می‌گیرد.
پله‌های برقی دارای موتور الکتریکی می‌باشند که نسبت با ارتفاع بالابری 5.۵-۸-۱۱ و 15 کیلووات یا حتی بالاتر و در بعضی موارد با دو موتور در کنار هم طراحی می گردند.پله‌های پله برقی که به استپ معروف هستند دارای دو چرخ در دو طرف می‌باشند که روی زنجیری به نام استپ چین قرار مگیرند.استپ چین به دور شفت اصلی قرار می‌گیرد و شفت توسط زنجیرموتور به موتور متصل می گردد.پله‌های برقی دارای میکروسوییچ‌های امنیتی می‌باشند که از صدمه زدن دستگاه به خودش یا مسافر جلوگیری میکند.اکثر پله‌های برقی دارای سیستم ترمز مغناطیسی می‌باشند.
از نکات جالب در مورد پله برقی می‌توان به نحوه نصب آن اشاره کرد. پله‌های برقی میبایست به گونه‌ای طراحی گردد که بر روی تیرهای اصلی سازه قرار گیرد و تنها با نیروی وزن و بدون استفاده از جوشکاری یا پیچ و پرچ بر روی نشیمن گاه قرار می‌گیرند.برای پله‌های برقی با ارتفاع بالای ۶متر پایه میانی نیز طراحی میگردد.پله‌های برقی نسبت به ارتفاع کف تا کف و نیز شرایط محیطی پروژه به تکه‌های متعدد تقسیم میگردد و به محل پروژه ارسال و توسط نیروی متخصص نصب و منتاژ می گردد. پله برقی نیز مانند سایر دستگاه‌های مکانیکی نیاز به سرویس و نگهداری ماهیانه دارند که این امر میبایست توسط متخصصین انجام گردد.
نخستین پله برقی توسط جس وبلیورنو در سال ۱۸۸۱ میلادی در ایالات متحده آمریکا ساخته‌شد و از آن برای انتقال دیرکهای چوبی و میله‌های فلزی به درون کشتی‌ها استفاده می‌شد. باوجوداین، برخی بر این باورند که سازندهٔ این دستگاه فردی امریکایی به‌نام ناتان ایمز می‌باشد. نام پله برقی برای نخستین بار در سال ۱۹۰۰ میلادی برای پلکان متحرکی به کار رفت که در نمایشگاهی در شهر پاریس به نمایش گذاشته شده بود. بیشینهٔ ارتفاع پله‌های برقی امروز ۱۸ متر است.Wikipedia contributors, «Escalator,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed December ۲۹، ۲۰۰۸).
دلشاد منصورف
دلشاد منصورف (به ازبکی: Dilshod Mansurov) (زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۸۳ در تاشکند) کشتی‌گیر آزادکار وزن ۵۵ کیلوگرم اهل ازبکستان است.
منصورف قهرمان کشتی جهان در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ و قهرمان سه دورهٔ بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ است. او در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ بوسان همه رقبای خود را با امتیاز ۱۰ بر صفر شکست داد.
او در المپیک ۲۰۰۴ در مقام دهم و در المپیک ۲۰۰۸ در مقام پنجم قرار گرفت.
منصورف ۱۶۶ سانتیمتر قد دارد و در فصل ۱۳۸۷ برای تیم گراد تهران در لیگ برتر کشتی آزاد ایران مسابقه می‌داد.
ملک‌الشعرای صبوری
میرزا محمدکاظم صبوری ملقب به ملک الشعرا و متخلص به صبوری (۱۳۲۲-۱۲۷۰)، شاعر دوره مظفرالدین شاه قاجار بود.
وی فرزند "میرزا محمدباقر" کاشانی بود که پس از مهاجرت به خراسان به شغل حریربافی روی آورد. در کتاب الذریعه، آقابزرگ تهرانی وی را از نوادگان میرزا احمد کاشانی متخلص به "صبور" برشمرده است.
وی پدر محمد تقی بهار بوده که پس از درگذشتش لقب ملک الشعرایی به فرزندش داده شد و در سال ۱۳۲۲ هجری قمری در سن ۵۲ سالگی در شهر مشهد بر اثر بیماری وبا درگذشت.
کرومیت
کرومیت اکسید کروم منیزیم آهن می‌باشد: Fe, Mg)CrO). تنها سنگ معدن کروم کانی کرومیت است.
عنصر کروم در طبیعت دارای ۴ ایزوتروپ (۵۰)Cr، (۵۲) Cr، (۵۳)Cr و (۵۴)Cr می‌باشد که ایزوتوپ (۵۲)Cr از همه فراوانتر می‌باشد، این فلز دارای دو ظرفیت ۳ و ۶ بوده که ۳+Cr دارای پایداری بیشتری است و در طبیعت نیز فلز کروم تقریباً همیشه با این ظرفیت ظاهر می‌شود. ۶+Cr تنها در محیط‌های قلیائی قوی (PH بالا) موجود است، شعاع یونی آن ۶۴/۰ آنگستروم بوده و مشابه آهن سه ظرفیتی (۶۷/۰ آنگستروم)، وانادیم (۶۵/۰ آنگستروم) و آلومینیوم (۵۷/۰ آنگستروم) می‌باشد. کروم به دلیل میل شدید به عناصر دو ظرفیتی مانند Fe, Mg,Ni, Co و... به صورت اکسید مضاعف با این فلزات یافت می‌شود.
کفن
کَفَن واژه‌ای است عربی و عبارت‌است از پوششی که به دور مرده می‌پیچند و او را با آن در گور می‌نهند.
کفن در اسلام سه‌تکه بوده و این سه بخش در فارسی "لُنگ" و "پیراهن" و "سرتاسری" خوانده می‌شوند. لنگ از ناف تا زانو، پیراهن باید از سرشانه تا میانهٔ ساق پا را بپوشاند. پهنای سرتاسری باید برای کشانده‌شدن به دو سوی مرده و بستن آن بسنده باشد.
جنس کفن مسلمان نباید از ابریشم یا پارچهٔ زربفت باشد. همچنین به دلیل اینکه کفن مسلمان نباید همچون کفن یهودیان باشد از جنس کتان نیز نباید باشد. بهتر است از پنبه سفید باشد.کفن واجباتی دارد ومستحباتی. فرق کفن زن با مرد تنها در مستحبات آن است.۱٫ عمامه، طول=به اندازه‌ای که «تحت‌الحنک» آن از دو طرف سینه گذاشته شود (دو تا تحت‌الحنک داشته باشد) و عرض=صدق عمامه کند.
۲٫ بین دو باسن را با پنبه‌ای که آن جاها بگذارد، بگیرد.
۱٫ بین دو باسن را از جلو و عقب با پنبه‌ای آن جاها بگذارد، بگیرد.
۲٫ محکم نماید دو پستان زن را با لفّافه‌ای (پارچه) که پیچیده می‌شود بر آنها و بسته می‌شود در پشت او.
۳٫ با قناعی (روسری) سر زن را بپوشاند (عوض عمامه در مرد).
(۱)- ذراع واحد طول است به اندازه تقریباً نیم متر.
(۲)- به خاطر شباهت نرساندن به یهود، زیرا اولاً شباهت به کفار در اسلام نهی شده ثانیاً یهود از کفارند (بلکه طبق آیه۸۲ از سوره مائده بد‌ترین دشمنان اسلامند) ثالثاً شیوهٔ یهود این است که در کتان کفن می‌کنند.
وافور
بافور که گاهی وافور تلفظ می‌شود ابزاری برای کشیدن و تدخین تریاک است. وافور از یک لوله چوبی خراطی شده، یک حقه (گلدانی) و بست و واشر و یراق برای اتصال این دو بخش تشکیل شده‌است. امروزه مواد مخدر شیمیایی به تدریج استفاده از وافور را به حاشیه رانده‌اند. بنابراین استفاده از وافور روشی قدیمی، پر تکلف و پرهزینه محسوب می‌شود.
مصرف تریاک به وسیله وافور در ایران پیشینه زیادی نداشته و از دو قرن تجاوز نمی‌کند؛ ولی به‌طور یقین استفاده از وافور در ابتدای سلطنت ناصرالدین‌شاه در ایران رواج داشته‌است.
در دوره رواج تریاک کشی در ایران، برخی قهوه‌خانه‌ها، خدمات منقل و وافور را نیز به مشتریان ارائه می‌دادند. در دوره ناصرالدین‌شاه، برای نخستین بار، تصویر وی بر روی حقه‌های چینی و سرامیکی نقش گردید.
در آذرماه سال ۱۳۲۵ با فشار سران فرقه دموکرات، دولت قوام‌السلطنه کشت خشخاش در ایران را به کلی ممنوع نمود و به همین مناسبت، «وافورسوزان» برپا گردید. در سال ۱۳۳۴ بساط منقل و وافور از قهوه‌خانه‌ها جمع گردید.
گسترش استفاده از وافور در ایران چنان زیاد بود که برخی از اعیان، اتاقی در منزل را به این منظور اختصاص داده و به آن «"وافورخانه"» گفته می‌شد.
بهترین نوع لوله وافور، از چوب ریشه درخت کهور ساخته می‌شود. این درخت نوعی درخت کویری است و در اطراف جیرفت وبم  و در شهرستان‌های کهنوج و فاریاب و ریگان می‌روید. به بخش انتهایی لوله وافور که به دهان گذاشته می‌شود، «"پستانک"» می‌گویند.
حقه یا دُوره کوزه سفالی، سرامیکی یا چینی بسیار کوچکی است که بر سر لوله چوبی وافور نصب می‌شود. این وسیله توخالی بوده و سوراخ ریزی بر کناره خود دارد که دود تریاک از این سوراخ وارد آن می‌شود. در گذشته تردستان حقه‌ها را در جلوی خود چیده و اشیای کوچک را در زیر آن‌ها می‌گذاشتند و به نظر می‌رسید که این اشیا ناپدید شده یا تبدیل به چیز دیگری شده‌اند. به این تردستان «حقه‌باز» گفته می‌شود. حقه به وسیله یک بست فلزی به لوله متصل می‌شود. «"بست گرفتن"» از اصطلاحات وافوریان است.
استفاده از منقل و وافور، متداول‌ترین روش برای دود کردن تریاک است. در این روش، تریاک به وسیله زغال داغ، نزدیک به سوراخ حقه سوزانده می‌شود و دود ناشی از سوختن تریاک، پس از عبور از سوراخ حقه، وارد حقه شده و سرد می‌شود. سپس از طریق لوله چوبی به سیستم تنفسی فرد کاربر وارد می‌شود. از آنجا که میزان مصرف تریاک در صورت استفاده از وافور بسیار بیشتر از سایر روش‌های مصرف است، بنابراین مصرف‌کنندگان تریاک را در مقیاس «لول» (۱۶ تا ۲۰ گرم) یا سیر (۷۵ گرم) و در برخی شهرها (رفسنجان، کرمان، زرند،راور.شهربابک،بم) مثقال (۴/۶ گرم) تهیه می‌کنند.
هنگام به‌کارگیری تریاک، بخشی از دود حاصل که دارای ناخالصی است، به‌صورت نیمه مذاب در داخل حقه باقی مانده و جامد می‌شود. این محصول بعد از سرد شدن از داخل حقه جدا می‌گردد. به این محصول جانبی «"سوخته تریاک"» گفته می‌شود. سوخته تریاک پس از عمل آوری، به «"شیره"» که یک مخدر بسیار قوی است تبدیل شده و توسط وسیله دیگری به نام «نگاری» مورد مصرف قرار می‌گیرد.
بر اساس ماده ۲۰ قانون مبارزه با موادمخدر هر کس آلات و ادوات مخصوص تولید یا استعمال مواد مخدر را تولید کند به پرداخت پنج برابر قیمت آلات و ادوات مزبور یا پنج تا بیست ضربه شلاق محکوم می‌شوند.
واژه وافور شاید از ریشه vapeur فرانسوی به معنای "بخار" باشد. واژه وافور در شعر و نثر فارسی در آثار نویسندگانی مانند صادق چوبک، فریدون توللی، حسین مسرور، ملک الشعرا بهار و ایرج میرزا ،صادق هدایت کاربرد زیاد دارد. به آثاری که به جد و طنز در مذمت تریاک آفریده شده‌اند، «"وافوریه"» گفته می‌شود.
ستبراستخوانی
سِتَبراُستِخوانی (Acropachy) بزرگی یا رشد یک اندام یا بخشی از اندام، ناشی از رشد اندازه سلول‌های سازنده آن است.
در تعریفی دیگر ستبراستخوانی یکی از وضعیت‌های پزشکی است که در آن تشکیل استخوان تازه زیرضریعی رخ می‌دهد.
چماقی شدن انگشتان دست و پا در نتیجه باد کردن بافت‌های نرم از رایج‌ترین انواع ستبراستخوانی است. ستبراستخوانی را معمولاً با بیماری گریو مرتبط می‌دانند ولی احتمالاً پرکاری تیروئید و سرطان خون نیز با آن مرتبط است. درمان مؤثری برای بیماری ستبراستخوانی یافت نشده‌است.
دانشگاه اسلامی غزه
دانشگاه اسلامی غزه ، یک دانشگاه مستقل فلسطینی است که در شهر غزه قرار دارد. این دانشگاه در سال ۱۹۷۸ میلادی، توسط دولت خودگردان فلسطینی تأسیس شد.
در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی و در سومین روز از حملات هوایی نیروهای دفاعی اسرائیل به نوار غزه، برخی تأسیسات کلیدی مربوط به گروه حماس، من‌جمله دانشگاه اسلامی غزه مورد هدف قرار گرفت و بخشی از ساختمان‌های آن ویران شد. دانشگاه اسلامی غزه از نمادهای فرهنگی جنبش حماس است. این دانشگاه یکی از مراکز مهم حمایت کننده از گروه شبه‌نظامی حماس بوده‌است و بسیاری از مسئولان این جنبش در آن تحصیل کرده‌اند.
دیوید موسلبز
داوید ولادیمیروویچ موسُلبِز (زاده ۲۸ مه ۱۹۷۲) کشتی‌گیر آزادکار گرجی‌تبار است که در گذشته برای تیم ملی روسیه و از سال ۲۰۰۷ برای اسلواکی کشتی می‌گیرد.
موسلبز در المپیک ۲۰۰۰ برای روسیه مدال طلا و در المپیک ۲۰۰۸ پکن در سن ۳۶ سالگی برای اسلواکی مدال برنز گرفته و در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ نیز قهرمان جهان شده است. او همچنین ۶ مدال طلای قهرمانی اروپا (۱۹۹۵، ۱۹۹۷، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۸) و ۴ مدال طلای قهرمانی روسیه را نیز در تابلو افتخارات خود دارد. او در المپیک پکن صاحب مدال برنز شد ولی بعد ها دوپینگ آرتور تایمازوف مثبت اعلام شد مدال برنز دیوید موسلبز به نقره تبدیل شد به عقیده برخی از کارشناسان کشتی موسلبز در دوران اوج برترین و صاحب سبکترین سنگین وزن تاریخ بود همچنین او در میان کشتی گیران سنگین وزن دنیا بیشترین پیروزی را مقابل آرتور تایمازوف بدست آورده است در مجموع از شش کشتی که با آرتور تایمازوف گرفته است پنج بار را پیروز از تشک خارج شده است و فقط در المپیک پکن مقابل آرتور تایمازوف شکست خورد که بعدها با مثبت شدن تست دوپینگ تایمازوف عملاً آن شکست تبدیل به پیروزی شد موسلبز در فصل ۱۳۸۷ برای تیم صدرای زیرآب در لیگ برتر کشتی آزاد ایران مسابقه می‌داد..
سپیده‌دم (ابهام‌زدایی)
سپیده‌دم به معنیِ سحرگاه است و ممکن است به یکی از کاربردهای زیر نیز اشاره داشته باشد:
گرگ‌ومیش (ابهام‌زدایی)
گرگ‌ومیش به حالتی بین تاریکی و روشنی هوا گفته می‌شود و ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شکر قهوه‌ای
شکر قهوه‌ای قند نیشکر است که به‌طور مشخص قهوه‌ای‌رنگ است. علت رنگ قهوه ای وجود شیرهٔ قند (ملاس) است. هنگام پالایش قند نیشکر دو محصول به‌دست می‌آید؛ قند (ساکاروز) و شیرهٔ قند که به صورت تیره، معتدل و کم رنگ می‌آید. شکر نیمه پالایش شده که هنوز اثر شیرهٔ قند دارد همان شکر سرخ است.
امروزه کارخانه‌ها شکر سرخ را با اضافهٔ شیرهٔ قند به شکر کاملاً پالایش‌شده تهیه می‌کنند. بدین‌وسیله می‌توان تناسب شکر و ملاس و هم‌چنین اندازهٔ بلورهای شکر را به صورت راحت‌تری کنترل کرد.
شکر سرخ محصول دیگری از نیشکر و سوای شکر قهوه ای است که حالت خمیری دارد و اکثراً بصورت کلوخ عرضه می‌شود.
شکر سرخ
گلستان (علی‌آباد)
گلستان، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی آباد در استان گلستان ایران.
این روستای در شمال فاضل آباد قرار دارد.اهالی این روستا از اقوام گوناگونی هستند، سیستانی، ترک، بلوچ، ارمنی، شاهرودی از مهمترین قوم‌های این روستا می‌باشند.
این روستا در دهستان استرآباد قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲٬۱۵۳نفر (۵۱۷خانوار) بوده‌است.
انجمن مکانیک سنگ ایران
انجمن مکانیک سنگ ایران ( "IRSRM" )، یکی از انجمن‌های علمی در شاخه فنی-مهندسی و وابسته به شورای انجمن‌های علمی ایران است که در سال ۱۳۷۳ تأسیس شد.
این انجمن از ۵ نفر عضو هیئت مدیره، ۲ نفر عضو علی‌البدل و ۲ نفر بازرس تشکیل شده‌است.
اهداف انجمن مکانیک سنگ، شامل گسترش و پیشبرد و ارتقا علم مکانیک سنگ، توسعه کمی و کیفی نیروهای متخصص، بهبود بخشیدن به امور آموزشی و پژوهشی در زمینه‌های مربوط به علم مکانیک سنگ می‌گردد.
این انجمن تاکنون همایش‌هایی را در زمینه مکانیک سنگ برگزار نموده‌است که از جمله می‌توان به میزبانی پنجمین همایش بین‌المللی مکانیک سنگ (ISRM ۲۰۰۸) در آذرماه ۱۳۸۷ و با حضور ۳۴ کشور در تهران اشاره نمود.
دفتر این انجمن در تهران، دانشگاه تربیت مدرس واقع است.
معرفی صنایع مرتبط
مسجد سیادی
مسجد سیادی به عربی ( مَسجـِد سِیادی )، مسجدی تاریخی واقع در شهر محرق، یکی از نقاط دیدنی بحرین به‌شمار می‌آید، که در وسط «جزیره المحرق» در استان محرق به عربی ( محافظة المحرق )، در کشور بحرین واقع می‌باشد. این مسجد توسط تاجر مروارید ( اللؤلؤ ) معروف بحرینی السید: أحمد بن جاسم سیادی ساخته شده‌است.
این مسجد در أوائل قرن بیستم میلادی توسط شخص خیر بحرینی بنام «أحمد بن جاسم سیادی» در کنار خانهٔ شخصی وی که اکنون بنام بیت سیادی معروف است ساخته شده‌است. مسجد به سبک وطراز معمار محلی تقیلیدی ساخته شده‌است، البته مسجد چندبار مورد مرمت وبازسازی قرار گرفته‌است، أما روی طراز معماری اصلی آن یعنی به همان طراز که در بادیء الأمر ساخته شده‌است، باقی مانده‌است.
مصالح ساختمان از گچ و سنگ بوده‌است و مسجد به سبک معماری تقلیدی محلی ساخته شده‌است، ستون‌های آن از جهت به کار بردن قطعات سنگ‌تراشی شده نقوش گل و بوته قابل ملاحظه‌است. پوشش تزئینی تاق و سردرها و زینت‌کاری رواق‌ها با قطعات سنگ‌تراشیده شده آهکی فوق‌العاده جالب و ظریف صورت گرفته‌است. نقوش این رواق‌ها، از سبک نقش و نگار هندی تأثیر گرفته‌است. این مسجد از تزیین و گچبری مخصوص وزیبا، و با طاق‌های اکلیل و گچ بری‌های زیبا و خواصی برخوردار بوده‌است و قابل ملاحظه‌است ستون‌های بیرونی از چوب درخت تیک و مرنتی مخصوص در هند ساخته شده‌است وتوسط کشتی به نفقه «أحمد بن جاسم سیادی» به بحرین آورده شده‌است، سازندهٔ این مسجد مردی مقتدر توانا وصاحب ثروت کلانی بود، ویکی از معروفترین تجار اللؤلؤ در آن دوران بود. بنای مسجد بر روی سطح مرتفع تری از زمین‌های اطراف ساخته شده و مشتمل بر صحن و ایوان‌های ستون‌دار است. ورودی صحن مسجد از جبهه خاوری است. مسجد دارای محرابی مجلل با تزیینات و اکلیل گچبری است. پوشش مسطح تیر و چوبی این مسجد بر روی ستون‌های میانی و جرزهای کناری قرار گرفته‌است. تزیینات منحصر به آرایه‌های گچی است. در جبهه شمال شرقی حیاط اصلی مسجد مأذنه‌ای ساخته شده‌است. سقف مسجد از چوب مخصوصی به نام صندل یا (چندل) که از هندوستان و مومباسا آورده می‌شد ساخته شده‌است. حجم مسجد کوچک است، أما از نظر زیبایی قابل ملاحظه‌است، و دیدن از این بنای تاریخی بسار تماشایی و مورد پسند می‌باشد.
مساحت کلی مسجد سیادی در حدود (۳۶۶) متر مربع است، ودارای مناره‌ای زیبا است که به سبک معماری محلی بحرینی ساخته شده‌است. دارای صحنی وسیع، لیوان یا (ساباط) است، مدخل مسجد از ناحیهٔ شرقی است، وجلو مسجد فضای آزادی وجود دارد، مسجد مذکور در سال ۲۰۰۲ میلادی به‌طور کامل بازسازی شده‌است، موقع مسجد در محلهٔ (فریج الشیوخ) در شهر المحرق می‌باشد.
آکرومگالی
در پزشکی بزرگی غیرعادی بخش‌های پایانی بدن مانند بینی و آرواره و انگشتان دست و پا را دُرُشت‌پایانَکی (Acromegaly) می‌گویند.
این سندرم زمانی رخ می‌دهد که غده هیپوفیز پس از بسته‌شدن صفحه رشد (صفحه اپی‌فیزی) هورمون رشد (hGH) بیش از اندازه تولید کند.
چندین اختلال گوناگون ممکن است باعث شود تا هیپوفیز این حالت را ایجاد کند ولی معمولاً یک تومور هورمون رشد که از سلول‌های ویژه‌ای مشتق می‌شود باعث آن است. این سلول‌های ویژه معمولاً تومورهای خوش‌خیمی به نام آدنوم هستند.
درشت‌پایانکی بیشتر در سنین میانسالی خود را نشان می‌دهد. بیماری درشت‌پایانکی را معمولاً با غول‌پیکری در ارتباط می‌دانند.
آکرومگالی بیماری نادری است که سالانه از هر ۱۰۰۰۰۰۰ نفر، فقط ۸ نفر به آن مبتلا می‌شوند و معمولاً در بزرگسالان ۵۰ – ۳۰ ساله دیده می‌شود اما در سنین دیگر هم ممکن است مشاهده شود.
در افراد مختلف متفاوت است اما خوشبختانه اکثر این علائم درمان می‌شوند. برخی نشانه‌های اولیه این بیماری احساس خستگی و خواب آلودگی است. افزایش سطح هورمون رشد سبب بزرگی دست‌ها و پاها می‌شود بطوری‌که گاه اندازه انگشتر و یا کفش این بیماران، به دلیل بزرگ شدن قطر انگشتان و اندازه پاهایشان تغییر می‌کند. علاوه بر آن بیماری بر وضعیت چهره نیز تأثیرگذار است و باعث می‌شود که برجستگی‌های غیر معمولی بر چانه و فک به وجود آید و تعرق زیاد در خانم‌ها و یا پوست چرب از جمله مشکلات این بیماران است. و مشکلات دیگری همچون: امکان دارد به وجود بیاید که با تشخیص به موقع می‌توان آن‌ها را درمان کرد.
چریکه تارا
چریکهٔ تارا فیلمی به کارگردانی و نویسندگی بهرام بیضایی و ساختهٔ سالِ ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ است. این فیلم پس از انقلابِ ۱۳۵۷ توقیف شد و، جز سه بار در بخشِ «نوعی نگاه» ِ جشنوارهٔ فیلم کن ۱۹۸۰ و یکی دو بار در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم سن سباستین، به نمایش عمومی درنیامد. این نخستین فیلمِ توقیفی در ایران پس از انقلابِ ۱۳۵۷ بود.
بیوه‌زنی به نام تارا (سوسن تسلیمی) همراه دو کودک کم‌سن و سالش (گلبهار اسلامی و قربانعلی فلاحی) از ییلاق به کومه اش بازمی‌گردد. در راه می‌شنود که پدربزرگش مرده، و در جادهٔ جنگلی به مردی غریب (منوچهر فرید) برمی‌خورد که جامهٔ تاریخی پوشیده و شتابان می‌گذرد. تارا میان میراث پدربزرگ شمشیری می‌یابد که نمی‌داند با آن چه کند؛ تارا می‌کوشد شمشیر را به جای داس درو به کار گیرد؛ اما شمشیر به این کارها نمی‌آید و تارا آن را به رودخانه می‌اندازد. تارا از نو مرد تاریخی را، که سرداری از تبار جنگجویان منقرض شده‌است، می‌بیند، که از آن‌ها جز شمشیر پدربزرگ هیچ نشانی نمانده‌است. مرد تاریخی ناپدید می‌شود و تارا در موقع جزر دریا شمشیر را می‌یابد و آن را به مرد تاریخی می‌دهد؛ اما او که عاشق تارا شده‌است قادر نیست به دنیای خود بازگردد. در این اثنا خواهر شوهرش (طاووس زارعی) او را برای برادرش آشوب (سیامک اطلسی) می‌خواهد که تارا نمی‌پذیرد. تارا از مرد تاریخی می‌خواهد که سد راهش نباشد. آشوب فرزندان تارا را می‌رباید، و تارا او را متهم می‌کند که برای رسیدن به وی برادرش را کشته‌است. آشوب دام‌گاه خود را ویران می‌کند و از آبادی می‌کوچد. تارا سراغ مرد تاریخی می‌رود و او را متهم می‌کند که همهٔ داستان‌هایش دروغ است و تبار و قبیله‌ای در کار نیست. در این موقع سپاهی عظیم از دریا، به شهادت، سربرمی آورد و مرد تاریخی از شرم به دل جنگل پناه می‌برد. تارا به او قول می‌دهد که فرزندانش را به قلیچ خواهد سپرد و همراه او خواهد آمد. مرد تاریخی با اسب زخمی‌اش به دریا می‌زند و تارا با شمشیر به موج‌های دریا حمله می‌کند تا مرد تاریخی را پس بگیرد؛ اما امواج دریا تارا را عقب می‌نشاند.
بیضایی فیلمنامهٔ "چریکهٔ تارا" را سالِ ۱۳۵۴ با مشورتِ پروانه معصومی نوشت. این فیلمنامه به صورتِ مکتوب منتشر نشده‌است.
فیلمبرداری در مردادِ ۱۳۵۷ در کنارهٔ دریای خزر آغاز شد. واروژ کریم‌مسیحی دستیارِ بیضایی بود.
نوبت عاشقی
نوبت عاشقی عنوان فیلمی از محسن مخملباف کارگردان ایرانی است که با وجود حضور در نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر توقیف شد و به نمایش عمومی در نیامد.
فیلم ۳ روایت دارد:
این فیلم در استانبول ترکیه فیلم‌برداری شده و به زبان ترکی استانبولی است.این فیلم پس از نمایش در نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر ۱۳۶۹ با استقبال گسترده مردم روبرو شد. از سوی دیگر، روحانیون و تندروهای نزدیک به حکومت ایران، این فیلم را به دلیل ستودن عشق زمینی، به جای عشق آسمانی، نکوهش کردند. صدها خبر و تحلیل و گزارش علیه فیلم منتشر شد و امامان جمعه گفتند اسلام در خطر است چونکه عاشقی را نوبتی کردند و صحبت از "فتنه مخملباف" شد. گفتگو درباره آن به مجلس ایران کشیده شد. در نهایت نیز، حکم توقیف فیلم صادر شد.
شب‌های زاینده‌رود
شب‌های زاینده‌رود از ساخته‌های توقیف‌شدهٔ محسن مخملباف در سال ۱۳۶۹ است.
فیلم شبهای زاینده رود داستان زندگی یک استاد دانشگاه در رشته مردم‌شناسی و دخترش را در سه دوره قبل از انقلاب، زمان انقلاب و بعد از انقلاب روایت می‌کند.
دختر استاد در بخش خودکشی بیمارستان کار می‌کند. جایی که هر لحظه کسانی را که خودکشی کرده‌اند، برای نجات می‌آورند. این بخش هیچگاه از خودکشی کرده‌ها خالی نیست، اما دلایل خودکشی کنندگان در قبل و بعد از انقلاب متفاوت است. یکی از خودکشی کرده‌ها عاشق دختر استاد می‌شود، به این امید که بهانه‌ای برای زندگی کردن بیابد. اما این عشق ناممکن است…
ما در ایران همیشه از سیاست نالیده‌ایم و فراموش کرده‌ایم سیاستمداران دیکتاتور ما از آسمان نیامده‌اند، بلکه از شکم مادران همین آب و خاک بیرون آمده‌اند. آن‌ها در همین فرهنگ بی‌تفاوت و خشونت طلب ما تربیت شده‌اند. پس مشکلات سیاسی ما ریشه در فرهنگ هم دارد؛ و تغییر فرهنگ نیازمند سینما و فیلمسازی است. سینمایی که متأسفانه همواره زیر تیغ سانسور است. کشتن سینماگر آسان است، اما کشتن سینما ناممکن است.
شورای سانسور فیلم را مخالف اهداف انقلاب تشخیص داد و ۳۷ دقیقه از فیلم را حذف کرد. حتی بعد از این حذف‌ها، دولت همچنان با نمایش فیلم مخالفت کرد و متریال فیلم را توقیف کرد.
فیلم به چند دلیل از جمله روابط باز میان زنان و مردان و علاوه بر آن حضور زنی که دو فرزندش را یکی در جنگ و دیگری را در مبارزه مسلحانه علیه جمهوری اسلامی از دست داده و دلایل خودکشی افراد در فیلم و …، توقیف گردید. این فیلم هیچ‌گاه روی پرده را به خود ندید، اما نسخه‌های ویدئویی آن دست به دست گردید و بسیاری از علاقه مندان سینمای مخملباف موفق به تماشای آن گردیدند.
این فیلم از سال ۱۹۹۰ به مدت ۲۶ سال فرصت نمایش در داخل و خارج از کشور را پیدا نکرد، تا اینکه در هفتاد و سومین جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۱۶ به نمایش درآمد.
در این فیلم دو قطعه آواز در بیات اصفهان یکی با صدای حسین خواجه امیری (ایرج) و دیگری با صدای علیرضا افتخاری ویک ترانه ی کوتاه اجرا شده است.
کاندیدای بهترین فیلم‌نامه و صدابرداری از نهمین جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۹.
پرونده هاوانا
پرونده هاوانا چهارمین ساخته بلند علیرضا رئیسیان کارگردان ایرانی است که در سال ۱۳۸۴ تولید شد. این فیلم سپس توسط وزارت ارشاد توقیف شد و مدتی أست که وارد شبکه نمایش خانگی شده‌است.
فیلم دربارهٔ دکتری به نام پژمان است که پا را از خط بیرون گذاشته است. خودش هم این مسئله را می‌داند. بر او معلوم است که شرکت‌های چند ملیتی بازارهایشان را آسان به دست نیاورده‌اند که آسان از دست بدهند. سوء تفاهم عاطفی از یک سو و درگیری با همسرش از دیگر سو آغاز ماجراست.
آبادان (فیلم)
آبادان فیلمی است ساخته مانی حقیقی کارگردان ایرانی. این فیلم که اولین ساخته این کارگردان بود، از جمله فیلم‌های توقیف شده سینمای ایران است.
پیرمردی قصد ترک تهران و سفر به آبادان را دارد. او می‌خواهد بسته امانتی را پیش از سفر به دوستی قدیمی که نشانی خاصی از او ندارد، تحویل دهد. در این میان خانواده اش در جستجوی او هستند. او سفری شهری را آغاز می‌کند و با سرهنگی بازخرید شده از دوران قبل از انقلاب آشنا می‌شود. این دو تصمیم می‌گیرند که به آبادان سفر کنند...اما مشکلات بین راه بسیارند.
کارگران مشغول کارند
کارگران مشغول کارند دومین ساخته مانی حقیقی کارگردان ایرانی است که در سال ۱۳۸۴ بر اساس طرحی از عباس کیارستمی ساخته شد. این فیلم از جمله فیلم‌های توقیف شده سینمای ایران است.
داستان فیلم ماجرای چهار دوست قدیمی است که از تعطیلات ناموفق اسکی خود، در حال بازگشت به خانه‌اند. این افراد دکتر، مهندس و تاجر هستند و دوران بحرانی سنین میانی خود را پشت سر می‌گذارند. در توقفی کوتاه در کنار جاده‌ای کوهستانی به تخته سنگی عجیب بر می‌خورند و همچون بچه‌های بازیگوش، تلاش می‌کنند که تخته سنگ را به قعر دره پرتاب کنند، کاری بی هوده، که نتیجه‌ای جز ناکامی بدنبال ندارد. در انتها وقتی همه نا امید و خسته از تلاش دست میکشند تخته سنگ خود به خود به دره پرتاب می‌شود.
پاراچنار
پاراچنار یا پاره‌چنار شهری نظامی و پشتون‌نشین در شمالغرب پاکستان در حدود بیست کیلومتری مرز افغانستان است. این شهر مرکز فرمانداری کُرَّم در استان مرزی شمال غربی است. نزدیک به نیمی از جمعیّت شهر شیعه دوازده‌امامی و بقیه سنی‌اند.
پاراچنار در دره‌ای سرسبز واقع شده و جاده‌ای که از این شهر به افغانستان می‌رود از دره پایه‌وار و گردنه کُرَّم (در شمال غربی شهر) می‌گذرد.
علت نام‌گذاری آن را وجود درختان کهنسال چنار یا سکونت قبیله پارا یا پاره در پیرامون چنار بزرگی در آنجا می‌دانند. سیب آن در سراسر پاکستان، مشهور و به خاطر رنگ طلایی‌اش از زمان انگلیسی‌ها به گلدن دلیشز معروف است.
عشایر ادی زئی، دوپر زئی، غندی خیل، مستوخیل، حمزه خیل، منگل، مقبل، بنګښ، درزدران منتوان، وزئی، جاجی، غلزجی، لیسانی و پاره در شهر و پیرامون آن سکونت دارند.
منطقه پاراچنار در قدیم تابستانگاه عشایر و هم‌چنین از تابستانگاه‌های شاهان گورکانی هند بود.
حملات فرقه‌ای باعث ویرانی خانه‌ها، عبادتگاه‌ها و مراکز تجاری شیعیان و اهل تسنن در پاراچنار و نواحی اطراف آن شده‌است. بیش از ۳٬۰۰۰ فرد قبیله‌ای شیعه و سنی در درگیری درون‌ قومی بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ کشته شده‌اند. هزاران تن از افراد محلی از خانه‌های خود فرار کرده‌اند.
در سال ۲۰۰۸ درگیری‌های شدید میان گروه‌های مختلف مسلمان در پاراچنار روی داد. دخالت طالبان به شدت درگیری‌ها افزوده‌است. در سال ۲۰۰۷، مقامات جاده تهال-پاراچنار را برای مسافرت ناامن اعلام کردند و این جاده تا سال ۲۰۱۱ بسته بود. ساکنان پاراچنار بدون این جاده می‌بایست از مسیر کابل-تورخوم برای رفتن به پیشاور و دیگر نقاط پاکستان استفاده می‌کردند.
و تا هنوز هم دولت محلی با بهانه‌های متعدد سعی در راه‌اندازی جنگ بین سنی و شیعه را دارد. مردم شیعه و سنی پاراچنار باوجود جنگ و درگیری که گه‌گاهی پیش می‌آمد مثل برادران با هم زندگی می‌کردند اما بعد از سال ۲۰۰۷ تعصب و نفرت در بین مردم پر رنگ شد. و الا بین قبایل سنی و شیعه عقد اخوت از قدیم‌الایام معروف بوده و بقول خودشان (جاجی د طوری ورور دی) یعنی جاجی برادر طوری است. جاجی یک قبیله بزرګ اهل سنت و طوری یکی از قبایل بزرگ شیعه هست و این اخوت تا هنوز هم برقرار است.
مخفی نماند که پاراچنار قبلاً منطقه قبایلی بوده و دولت فعلی عمران خان مناطق قبایل را در ایالت پختونخواه ضم کرد. و پاراچنار (کرم) الان یکی از شهرهای ایالت خیبر پختونخوا به حساب می‌آید.
پاراچنار دارای زمین پرآب است و بیشتر مردم این شهر شغل کشاورزی دارند، میوه‌جات و سبزی‌جات پاراچنار از شهرتی ویژه برخوردار است.
آتشکده برزوی راهگرد
آتشکده برزوی راهگرد در روستای راهگرد در ۶۵ کیلومتری شمال شرقی اراک واقع شده‌است. قدمت این آتشکده به دوران ساسانی برمیگردد. نمای این آتشکده از آجر و سنگ ساخته شده‌است.
ذلف‌آباد
شهر زیزمینی ذلف‌آباد از توابع فراهان در ۴۸ کیلومتری شمال اراک قرار دارد. قدمت اصلی آن به ۴۸۰۰ سال پیش می باشد. آثار برجامانده از این شهر زیرزمینی بیانگر آن است که این منطقه در گذشته مکانی آباد و بزرگ و صاحب تمدن بوده است. مساحت این محوطه تاریخی ۱۱۰ هکتار است و در آن آثاری از دوره ایلخانی تا قاجار بدست آمده است. طی آواربرداری‌هایی که در این شهر تاریخی شده آثاری از بازار، میدان و پلان‌هایی از خانه‌های مسکونی نمایان شده است.
کاوش‌های انجام شده در این محوطه باستانی نشان داده است که این شهر متعلق به دوره ایلخانان و سلجوقیان بوده و به لحاظ جایگاه اقتصادی و سیاسی ارتباط قوی با مناطق همجوار داشته است. در این کاوش‌ها بیش از یکصد قلم شیء شامل سکه، نقش مهر، گردنبند و دستبند تزئینی، انواع ظروف سفالینه و النگو کشف شده که متعلق به سده ۶ تا ۱۱ هجری بوده است. برخی از اشیای بدست آمده از کاوشهای این منطقه در گنجینه حمام چهارفصل اراک نگهداری شده که برای بازدید همگان به نمایش در آمده‌است.
آرامگاه پیر مرادآباد
بقعه پیرمرادآباد بقعه‌ای در بخش مرکزی شهرستان اراک، روستای مرادآباد در ۱۴ کیلومتری شمال شرقی شهر اراک و ۴ کیلومتری شمال شرقی مشهد میقان در کشور ایران واقع است.
دیرینگی ساخت این بقعه به قرن پنجم و ششم هجری قمری بازمی‌گردد. بنابر اعتقاد عامه مردم، دستور ساخت این بقعه را شاهپور ذوالکتاف داده‌است که بعدها این بنا از بین می‌رود لیکن در دوره سلجوقی بقعه‌ای مجدد بنا می‌گردد.
نقل کرده‌اند شاپور دوم که برای نبرد با دشمن از منطقه فراهان می‌گذشت، با پیرمردی برخورد می‌کند. پیرمرد پیشگویی می‌کند که شاه در جنگ پیروز خواهد شد. از قضا شاپور پیروز شد و در هنگام بازگشت نزد پیرمرد رفت ولی او مرده بود؛ لذا دستور داد تا بقعه‌ای مرتفع به یاد و گرامی‌داشت پیرمراد در آن مکان بسازند.
طرح بیرونی بنا به شکل کثیرالاضلاع منتظم است که بر هر ضلع آن طاق‌نمایی و بر فراز آنها گنبدی از نوع دوپوش وجود دارد. زمینه طاق نماها با خط بنایی به شیوه گره‌چینی با آجر تزیین شده‌است. این بنا که در دوره سلجوقیان ساخته شده از یک پایه ۱۲ ضلعی به ارتفاع حدود ۱۴ متر و گنبدی آجری به ارتفاع حدود ۵ متر که بر روی آن قرار گرفته، تشکیل شده‌است. از داخل بنا راه پله‌ای به پشت‌بام وجود دارد که برای موارد خاص استفاده شده‌است. تمامی این بنا از آجر چهارگوش، گچ و ساروج ساخته شده‌است.https://skypix.org/tools/picture/sub/474064611a11.jpg
مدرسه سپهدار
مدرسه سپهدار یکی از بناهای تاریخی باقی‌مانده از دوره قاجار است که هم‌زمان با تأسیس بازار اراک به دستور یوسف خان گرجی سپهدار اعظم و بانی شهر اراک ساخته شد. مدرسه سپهدار، نخستین مدرسه بناشده در اراک (سلطان‌آباد) به حساب می‌آید.
این مدرسه اولین مرکز علوم دینی در اراک است. مدرسهٔ سپهداری به عنوان نخستین بنای شهری با اقتباس از سبک مدارس دوره صفویه و با کاشیکاری‌های ظریف و زیبای دوره قاجار یکی از بناهای موجود در مجموعه بازار اراک است. این مدرسه به وسیله یوسف خان سپهدار (پدر داماد فتحعلی‌شاه قاجار) بنا شده و حاج‌آقا محسن عراقی در توسعه آن نقش مهمی داشته‌است. در سال ۱۳۳۳ هجری قمری عبدالکریم حائری یزدی این مدرسه را به یکی از حوزه‌های علمیه بزرگ کشور تبدیل کرد.
معماری داخل مدرسه از طرح چهار ایوانی پیروی می‌کند که از آن میان دو ایوان شمالی و جنوبی بلندتر و عظیم تر از دو دیگری است. در پیرامون حیاط مدرسه بیست و پنج حجره وجود دارد و هر حجره دارای یک ایوان کوچک در جلو و قسمت نشیمن در عقب می‌باشد، سردر و لچکی حجره‌ها با کاشیهای خشتی هفت رنگ تزئین یافته‌است. گنبد مدرسه یک پوش بوده و در نوع خود بزرگترین گنبد آجری در بافت قدیمی اراک محسوب می‌شود. از عناصر داخلی مدرسه می‌توان به آب‌انبار و صحنی نسبتاً وسیع با حوضی سنگی در میان آن اشاره کرد.
از جمله شخصیت‌هایی که در این مدرسه به کسب معارف اسلامی پرداخته‌اند می‌توان اشاره کرد به:
کاروانسرای اراک
کاروان‌سرای اراک بنایی مربوط به دوران صفویه است که در مشک آباد و در فاصله ۴۰ کیلومتری شرق اراک، نزدیک روستای انجدان و امان آباد قرار دارد این کاروانسرا مربع شکل در مسیر اصفهان به غرب ایران ساخته شده است.
شاهزاده حسین (قزوین)
امامزاده شاهزاده حسین فرزند علی بن موسی الرضا است که مقبره‌اش در شهر قزوین واقع شده‌است. گفته شده که وی در سنّ ۲ سالگی در سفر به مرو حین عبور از قزوین، در این شهر درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد. هم اکنون زیارتگاه ایشان در خیابان سلامگاه قزوین واقع شده است.
سفر علی بن موسی الرضا به قزوین، در جریان سفرش به خراسان و به‌طور مخفیانه صورت می‌گیرد. علی بن موسی الرضا در منزل «داوود بن عیسی غازی» اقامت می‌کند و فرزند دو ساله‌اش که در جریان این سفر همراهش بوده‌است در قزوین به علت بیماری فوت می‌کند و در همان‌جا به خاک سپرده می‌شود؛ و اکنون "آستان شاهزاده حسین" متعلق به فرزند علی بن موسی الرضا است.در دورهٔ حکومت صفویه برای این امامزاده که بعدها به شاهزاده حسین معروف شد، ساختمان‌های متعددی بنا گردید و زیارتگاه مردم قزوین شد. مجموعه بناهای شاهزاده حسین عبارتند از: دروازه ورودی، ساختمان گنبد دار، رواق، میانسرا، ایوان، بقعه و اتاقهایی در اطراف صحن مرکزی یا میانسرا. ورودی مجموعهٔ شاهزاده حسین، از سمت شمال، شبیه دروازه‌های ورودی شهرهای عهد صفویه و قاجاریه‌است. این ورودی دارای طاق نما و شش مناره‌است که هر یک با کاشی‌کاری‌ها بسیار زیبا تزیین شده‌است.
بقعه شاهزاده حسین با دو ورودی از سمت شمال و جنوب در میان صحن بزرگی قرار گرفته‌است. در اطراف صحن ایوان‌هایی وجود دارد که با کاشیکاری در طرحهای مختلف تزیین شده‌است. ورودی بقعهٔ شاهزاده حسین دارای مقرنس کاری و تزیینات مختلف است، که در دورهٔ قاجاریه با افزودن تالاری به آن شکل تازه‌ای یافته‌است. در بخش غربی و شرقی بقعه، دو رواق ساخته شده که به نام‌های بالا سر و پایان پا معروف و دارای گچبری و کاشیکاری است. فضای داخل بقعه شاهزاده حسین، با کاشی خشتی هفت رنگ، بدنهٔ آن با آیینه کاری و زیر گنبد با کتیبه‌هایی به خط ثلث در زمینهٔ لاجوردی تزیین شده‌است. قدیمی‌ترین و زیباترین اثر مجموعه شاهزاده حسین، در چوبی منبت کاری شدهٔ آن است که در سال ۹۶۷ هجری به مجموعه اضافه شده‌است. طبق کتیبه‌ای از کاشی معرق، این مجموعه در سال ۱۰۴۰ هجری به دستور زینب بیگم، دختر شاه طهماسب صفوی، بازسازی و صندوق چوبی نفیسی بر مزار آن نصب شده‌است.
این بنا که اصالتاً مربوط به دوره ایلخانی است در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
در سال‌های اخیر نیز مجموعهٔ شاهزاده حسین تعمیر اساسی شده و بناهایی را که به آن افزوده‌اند که از جملهٔ آن‌ها بنای یادبودی است که به یاد محمد علی رجایی رئیس‌جمهور سابق ایران، ساخته‌اند. در اتاق‌های اطراف امامزاده نیز شهیدان قزوینی جنگ ایران و عراق به خاک سپرده شده‌اند.
پل دوآب (کزاز)
پل دوآب در منطقه سوق الجیشی دوآب بنا شده و رابط مکان‌های باستانی و هم چنین در ناحیه اراک است. رودخانه‌های کله، مهاجران، آستانه، تیره و رود بزرگ در محلی به نام دو آب تشکیل رودخانه قره چای را داده که در زمان صفویه پل آجری قوسی شکل بر روی آن احداث گردید که پل ارتباطی مرکز به جنوب ایران بوده است.
دربارهٔ نام سازنده و تاریخ احداث آن سند و مدرک معتبری نیست تنها جایی که احتمال می‌رود نامی از این پل به میان آمده باشد در هنگام بازگشت ناصرالدین شاه قاجار از زیارت عتبات عالیات می‌باشد که از آن به عنوان پل بزرگ نام برده شده است.
در مجموع طول پل ۱۳۰ متر و عرض آن بین ۵/۵ تا ۷/۵ متر نوسان دارد و بلندترین نقطه پل از کف رودخانه ۵/۷ متر ارتفاع دارد. این پل دارای هشت چشمه بزرگ و کوچک با طاق‌های تیزه دار است. هر پایه از جلو دارای موج شکن تیز و از پشت دارای پشتیان است. مصالح ساختمانی به کار رفته در پل عبارتنداز: سنگ، آجر و گل آهک. بنای پل از پایین به بالا به ارتفاع حدود ۲/۱ متر سنگ کاری شده و فاقد عناصر تزیینی است. امروزه از این پل جهت عبور احشام و عبور و مرور مردم استفاده می‌شود. آخرین عملیات مرمت بر روی این پل تاریخی در سال ۱۳۸۲ انجام شده و وضعیت پل تاریخی دو آب اراک به دلیل تخریب‌های محیطی شرایط نامناسبی دارد.
آرامگاه شاهزاده محمد عابد
مرقد شاهزاده محمد عابد یکی از بناهای مذهبی و مهم شهرستان اراک است که در۱۲ کیلومتری شمال شهر اراک و در مجاورت روستای مشهدمیقان واقع شده‌است. این امامزاده، مرقد شاهزاده محمدعابد فرزند موسی کاظم و از بناهای دوره صفویه است.
امامزاده محمد عابد پدر ابراهیم مجاب است.
محمد عابد فرزند موسی کاظم، هفتمین امام شیعیان می‌باشد که از مادری به نام ام احمد متولد شده است که بدین ترتیب می‌توان وی را برادر تنی حمزه بن موسی و احمد بن موسی دانست. به نقل از مورخان، در زمان حیات موسی کاظم، محمد عابد ساکن شهر مدینه بوده است. بعد از وفات پدر (۱۸۳ (قمری)) و انتصاب علی بن موسی رضا به عنوان ولیعهد مامون عباسی، وی قصد سفر به مشهد و دیدار برادر خود را می‌نماید که در میانه راه، در مکان کنونی مرقد ایشان، فوت می‌کنند. تاریخ درگذشت وی به طور دقیق نقل نشده است ولی مورخان شیعه، اوایل سده سوم هجری قمری را پاسخ این سوالات عنوان کرده‌اند. در خصوص نحوه مرگ وی اختلاف نظر وجود دارد. برخی مورخان شیعه، عارض شدن تب شدید و مرگ طبیعی را عنوان کرده‌اند و برخی نیز حمله نظامیان عباسی به کاروان همراه وی و پناه گرفتن وی در خانه شخصی به نام عبدالله خطیب که از خوانین منطقه و دوستدار امامان شیعه بوده را نقل می‌کنند. جاسوسان والی منطقه محل اختفای وی را به والی که «اسکندر» نام داشته است، گزارش می‌کنند و خانه مورد محاصره قرار می‌گیرد. در نبردی که بین محمد عابد و سربازان انجام می‌گیرد، محمد عابد کشته می‌شود و توسط وابستگان عبدالله خطیب در مکان امروزی به خاک سپرده می‌شود.
امامزاده ابراهیم (اراک)
امامزاده ابراهیم در روستای مشهدالکوبه در ۴۵ کیلومتری شمال شهر اراک واقع شده است و از بناهای دوره صفویه محسوب می‌شود.
گاه‌شماری بربری
گاهشماری بربری ، تقویمی سالانه است که مردم بربر شمال آفریقا از آن استفاده می‌کنند. این گاهشماری در زبان عربی با نام «فلاحی» (کشاورزی) یا «عجمی» شناخته می‌شود. دلیل این نام‌گذاری اعراب این است که آن‌ها از گاهشماری بربری برای تنظیم کار فصلی کشاورزی‌شان بهره می‌برند. گاهشماری بربری از نظر زمانی، دقیقاً با گاهشماری یولیانی مطابقت می‌کند. از گاهشماری یولیانی پیش از معرفی گاه‌شماری گرگوری در اروپا استفاده می‌شد و هم‌اکنون نیز در کلیساهای شرق کاربرد دارد.
نام ماه‌های گاهشماری جدید بربر از نام‌های رومی قدیمی استفاده شده در گاهشماری یولیانی گرفته شده‌است.
امامزاده حوا خاتون
بقعهٔ حوا بانو خاتون و شاهزاده احمد بقعه‌ای مذهبی در روستای موت‌آباد از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این بقعه، آرامگاه شاهزاده احمد است که ادعا می‌شود از فرزندان موسی کاظم بوده‌است.
این بقعه یکی از مراکز قدیمی در بافت قدیم فراهان است و بنای امامزاده از سه قسمت مجزا ساخته شده و چند کتیبه در آن وجود دارد که بر روی یکی از آن‌ها تاریخ ۴۸۷ هجری قمری ثبت شده‌است.
مساحت محوطه و ساختمان‌های اطراف بقعه حدود ۱۸۰ متر مربع و بنای بقعه ۷۲ متر مربع است و دارای نمازخانه است و همچنین این بنا دارای طاقی به ارتفاع تقریبی ۵ ‏متر است. گنبد بنا از نوع هرمی است که با کاشی تزئین شده‌است.
مورد عجیب بنجامین باتن
مورد عجیب بنجامین باتن یا سرگذشت غریب بنجامین باتن فیلمی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی دیوید فینچر است. شخصیت اصلی این فیلم الهام گرفته از یک داستان کوتاه اثر اف. اسکات فیتزجرالد است. فیلم‌نامه این فیلم را اریک راث نوشته است و برد پیت و کیت بلانشت بازیگران اصلی آن هستند. این فیلم با بازخورد مثبت منتقدین نیز روبرو شد.
بنجامین در روز پایان جنگ جهانی اول (آتش‌بس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸) و در سن ۸۰ سالگی به صورت یک پیرمرد به دنیا آمد و در حالی که دیگران پیرتر می‌شوند، او هر سال جوان‌تر می‌شود. او در میانسالی عاشق دختری می‌شود که در سنین کودکی با او هم بازی بود. آنها با یکدیگر ازدواج می کنند و صاحب یک فرزند می شوند اما پس از مدتی بنجامین همسر و فرزند خود را به خاطر شرایط خاصش ترک می‌کند. او در روندی وارونه به سوی جوانی و خردسالی پیش می‌رود. همسرش او را در خردسالی می‌یابد؛ در حالی که هیچ چیز به یاد نمی‌آورد، بنجامین را به خانه می‌برد و از وی مراقبت می‌کند تا زمانی که نوزاد می‌شود و در آغوشش برای همیشه چشمانش را می‌بندد.