hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
اسماعیل شفیعی سروستانی
اسماعیل شفیعی سروستانی (متولد ۱۳۳۷ در شیراز)، نویسنده، روزنامه‌نگار ،سخنران و مهدویت‌پژوه ایرانی‌ست. پژوهش‌های او در حوزه غرب‌شناسی، ادبیات فارسی، مطالعات فرهنگی، مطالعات مهدویت و آخرالزّمان‌شناسی است. از او تاکنون بیش از ۸۰۰ مقاله و ۵۳ عنوان کتاب مستقل و بیش از یکصد رساله در حوزه‌های مختلف منتشر شده‌است.
در هفده سالگی به عنوان معلم به روستاهای اطراف استان فارس رفت و به عنوان معلم دبستان و مدرسه راهنمایی، به تدریس مشغول شد. دومین دیپلم خود را در سال ۱۳۵۶ شمسی در رشته طبیعی (تجربی) از دبیرستان نمازی شیراز گرفت و بلافاصله تحصیل در رشته برق قدرت (الکتروتکنیک) را در انستیتو تکنولوژی شیراز آغاز کرد و به عنوان دانشجوی ممتاز در این رشته فارغ‌التحصیل شد. تدریس در هنرستان فنی، بخشی از سال‌های زندگی او را به‌خود اختصاص داد. به دلیل علاقه به فرهنگ و ادبیات تغییر رشته تحصیلی داد و دانشجوی زبان وادبیات فارسی شد و در دانشگاه‌های کرمان، شیراز و بالأخره شهر تهران تحصیل کرد.
در سال دوم رشته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شیراز اوّلین اثرش با عنوان «بازخوانی کلیله و دمنه» منتشر شد. پس از آن مجموعه‌ای ۱۰ جلدی بازخوانی وتدوین آثار دستغیب را منتشر ساخت. وی در ادامه مطالعاتش، به پژوهش در حوزه «غرب و یهود» پرداخت. شفیعی برای چند سال پیاپی مسئول امور کتابخانه‌های آموزش و پرورش استان فارس و بعد از ان امور سمعی، بصری و سینمایی بود.
اوبه مدت هفت سال به عنوان عضو هیئت علمی دردانشگاه تدریس نمود. شفیعی سروستانی از سال ۱۳۷۰ به گروه بزرگ مطبوعاتی «مؤسسه کیهان» پیوست و به عنوان «نویسنده ارشد» این مؤسسه و پس از آن «دبیر سرویس فرهنگ و معارف» به فعالیت پرداخت. اوّلین سلسله مقالات شفیعی سروستانی که با عنوان «کودک ناقص‌الخلقه روشنفکری به راه افتاده‌است»، منتشر شد. بجز کیهان آثار وی در بسیاری از روزنامه‌ها (رسالت، جمهوری، همشهری و...)، ماهنامه‌ها وسایت‌ها منتشر شده‌است. وی هم‌چنین در برنامه‌های رادیویی وتلویزیونی از جمله برنامه تاجمعه ظهور و عطرعاشقی حاضر و به اظهار نظر می‌پرداخت.
وی در سال ۱۳۷۴ موسسه‌ای مطبوعاتی، تحقیقاتی، انتشاراتی و اطلاع رسانی به نام موعود را تأسیس کرد. از جمله آثار او می‌توان دائرةالمعارف موعود آخرالزمان و قبیله لعنت را نام برد.بنی اسرائیل، بنی اسماعیل و اخرالزمان
هنریک گورتسکی
هنریک میکواژ گورِتسکی (Henryk Mikołaj Górecki *IPA : ˈxɛnrɨk mʲiˈkɔwaj guˈrɛ͡tski) آهنگساز لهستانی در ۶ دسامبر ۱۹۳۳ در چرنیکا Czernica در جنوب لهستان به دنیا آمد و در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۰ در کاتُویتسه Katowice در گذشت.
دیوید هالیدی
دیوید هالیدی (۱۹۱۶-۲۰۱۰) فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هالیدی در سال ۱۹۴۱ دکتری خود را در رشته فیزیک از دانشگاه پیتسبورگ دریافت کرد و در همان‌جا به تدریس پرداخت. کتاب معروف او با رابرت رزنیک با نام "مبانی فیزیک" تاکنون بارها تجدید چاپ شده و به بسیاری از زبان‌های دنیا ترجمه‌شده‌است.
انجمن مدرسین فیزیک آمریکا به افتخار هالیدی و رزنیک جایزه سالیانه تدریس برتر خود را بنام آنان کرده است.
کوئیزومی تاکاشی
کوئیزومی تاکاشی (زاده ۶ نوامبر ۱۹۴۴) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ژاپنی است. او از میانهٔ دهه هشتاد تا سال‌های آغازین دهه نود میلادی دستیار آکیرا کوروساوا، فیلمساز برجسته سینمای ژاپن بود.
کوئیزومی در بیست و هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به‌عنوان مهمان ویژه حضور یافت. در این جشنواره آخرین ساخته او به‌نام "بهترین آرزوها برای فردا" برنده سیمرغ بلورین بخش جلوه‌گاه شرق مسابقه سینمای بین‌الملل شد. یک سال پیش از آن، فیلم پروفسور و معادله محبوبش یکی دیگر از ساخته‌های کوئیزومی در بیست و ششمین دوره این جشنواره، سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی در بخش سینمای معناگرا (بخش سینمای بین‌الملل) را به‌دست آورده بود.
فیلم‌های "بهترین آرزوها برای فردا" و پروفسور و معادله محبوبش در صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران نیز به نمایش درآمده‌اند.
مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی
مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی اولین و مهم‌ترین مؤسسه تحقیقاتی دانشگاه تهران است که در سال ۱۳۳۷ بنیان‌گذاری شد. از مهر ۱۳۹۹ ریاست این مؤسسه را، حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر حمید پارسانیا بر عهده دارد. پیش از این، از اردیبهشت ۱۳۹۸ دکتر احمد نادری ریاست مؤسسه را بر عهده داشت.
این مؤسسه در سال ۱۳۳۷ تحت نظارت غلامحسین صدیقی با هدف «تربیت کادری از جوانان مملکت و تجهیز آنان به مبانی علمی و تئوری و آشنا کردن‌شان به روش‌های تحقیق» آغاز به کار کرد.
مؤسسه ابتدا به عنوان زیرمجموعه دانشکده ادبیات، در باغ نگارستان فتحعلیشاه واقع در میدان بهارستان، آغاز به کار کرد و سپس در سال ۱۳۵۱ با مؤسسه تحقیقات تعاون (که پیشتر در سال ۱۳۴۶ تأسیس شده بود) ادغام و موجب تشکیل دانشکده آموزش عالی علوم اجتماعی شد.
مؤسسه دارای کتابخانه‌ای با بیش از ۲۵۰۰۰ جلد کتاب و دوره‌های نایاب نشریاتی همچون دوره روزنامه ایران (۱۳۰۵ تا ۱۳۱۹) و نشریه نسوان وطنخواه (۱۳۰۲ تا ۱۳۰۵) بود. کتاب‌های نفیس مؤسسه، بعدها به کتابخانه دانشکده علوم اجتماعی واگذار شد.
علاوه براین، مؤسسه به لحاظ ماهیت پژوهشی خود، خروجی کتاب داشت. انتشارات امیرکبیر کار توزیع کتب منتشره را بر عهده داشت و تا سال ۱۳۵۰، بیش از یکصد و پنجاه اثر در زمینه علوم اجتماعی توسط مؤسسه منتشر شد. علاوه براین، مؤسسه در تهیه و تدوین طرح جامع چندین کلانشهر کشور ازجمله تهران و شیراز نقش مؤثری داشته‌است.
هم‌اکنون مؤسسه تحقیقات اجتماعی دارای یک مجله علمی پژوهشی (مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران) و یک مجله علمی ترویجی است.
از میان پژوهشگرانی که در سال‌های اولیه با مؤسسه همکاری نمودند، می‌توان به جلال آل‌احمد، حسن حبیبی، ابوالحسن بنی‌صدر، حبیب‌الله پیمان، پرویز ورجاوند، جمشید بهنام، علی‌محمد کاردان، مرتضی کتبی، غلامعباس توسلی، فیروز توفیق، شاپور راسخ، احمد اشرف، باقر ساروخانی، داور شیخاوندی، نادر افشار نادری، جواد صفی‌نژاد محمود روح‌الامینی، غلامحسین ساعدی و عباس خواجه نوری اشاره نمود که اغلب آنان طی سال‌های بعد، بر مسائل اجتماعی و سیاسی ایران اثرگذار بوده‌اند.
فهرست ایزدان ایرانی
آنچه اقوام آریایی را در هزارهٔ دوم پیش از میلاد از تمامِ اقوام جهان باستان متمایز می‌سازد آن است که اینها برخلاف دیگر اقوام جهان هیچگونه عقاید بت پرستانه نداشتند بلکه خدایانشان عموماً ذاتهایی بودند که ما آن‌ها را «مظاهر طبیعت» می‌نامیم. مهمترین خدایان آریایی خورشید، ماه، سیارات، آذرخش و طوفان بودند و عموماً با القاب دَیوا (پارسی باستان: دَیوا-/daiva-، اوستایی:دَئیووا-/ daēuua-) و اَهورا (سانسکریت: اَسورا) مورد ستایش قرار می‌گرفتند. در فهرست زیر مهمترین ایزدان آریایی ایرانی آمده‌است.
در ریگ ودا از سی و سه پروردگار یاد شده‌است و همچنین از یک گروه هفت خدایی که شاید معادل امشاسپندان باشند نیز یاد شده‌است که موسوم اند به «آدی تیا» Aditya، یعنی پسران «آدی تی» Aditi که نام خدایی می‌باشد، اما از میان این هفت خدا، نام میترا-وارونا بسیار تکرار شده‌است. اما تکرار سی و سه خدا در اوستا پیدا است که پیشینهٔ بسیاری دارد، چون نام امشاسپندان و ایزدان به روی هم سی و سه می‌باشد که ذکر نام آنها چون دعا و یادکردی موجب گشایش در کارها می‌شد و تکرار سه بار از این سی و سه خداوند با دو نام واسط دیگر، تشکیل صد و یک نام خداوند را در مرحلهٔ وحدت منتقل می‌کند و یادگار و بازماندهٔ آن در تسبیح سی و سه دانه و یک صد و یک دانه مشاهده می‌شود.
فهرست زیر واژگان و مفاهیم هم‌ریشه را در ادیان هندوایرانی نشان می‌دهد که از راه تحلیل زبان‌شناسی در ریگ‌ودا و اوستا گردآوری شده‌است.
برونکوسکوپی
معاینه و بررسی داخل نای و نایژه‌ها را نایژه‌بینی یا برونکوسکوپی می‌گویند. ابزار معاینه و بررسی داخل نای و نایژه‌ها نیز نایژه‌بین یا برونکوسکوپ (Bronchoscope) نام دارد.
نایژه‌بین لوله‌ای باریک است که توسط پزشک از بینی یا دهان وارد شده و برای موارد زیر بکار می‌رود: نمونه‌برداری از بافت یا ترشحات شسته‌شده، بررسی اختلالات ساختمانی یا تغییرات بافتی، خارج ساختن اجسام خارجی، و اعمال جراحی کوچک.
نایژه‌بین‌ها به دونوع نرم و سخت تقسیم می‌شوند. نوع اول دارای لوله‌های قابل انعطاف است و بیشتر برای نمونه‌برداری و مشاهده اختلالات ساختمان داخلی بکار می‌رود ولی نوع دوم از لوله‌ای غیرقابل انعطاف تشکیل شده و بیشتر برای انجام اعمال جراحی کوچک مانند خارج کردن جسم خارجی و گشاد کردن مجاری تنگ و غیره کاربرد دارد. نرم افزارهای زیادی جهت تهیه گزارش ریپورت برونکوسکوپی توسط تولید کنندگان نرم افزار ساخته شده است که معروفترینهای آن:
پیترو آماتو
پیترو آماتو نوازنده ساز کر اهل مونترال کانادا است.
کپسول (دارو)
کپسول در داروشناسی در دو مورد به کار می‌رود:
اغلب ایجاد شکل کپسول برای یک داروی خوراکی دو دلیل می‌تواند داشته باشد یا ممکن است ماده موثره دارو برای بخشهای ابتدایی دستگاه گوارش (به خصوص معده) مضر باشد مانند داروی پیروکسیکام، یا برعکس آنزیمهای معده موجب کاهش تأثیر دارو می‌شود لذا برای سالم رسیدن ماده موثره دارو به قسمت‌های پایین تر دستگاه گوارش.
عموماً در مقایسه با قرصها ماده موثره بیشتری را می‌توان در کپسولها جای داد. بر حسب نوع ساخت، کپسولها به دو نوع سخت و نرم تقسیم می‌شوند. ژلاتین پوسته کپسول در آب سرد نامحلول است اما می‌تواند تا ده برابر وزن خود آب جذب کند. از این‌رو در مجاورت با مایعات دهان خیلی سریع نرم می‌شود و به همین دلیل بلع آن‌ها آسانتر از قرصها می‌باشد. ژلاتین در دمای ۳۷ درجه سانتیگراد ذوب می‌شود از این رو پس از بلعیده شدن در معده ژلاتین ذوب شده و ماده دارویی آن آزاد می‌شود. ژلاتین ذوب شده نیز هضم می‌شود.
کپسولها می‌توانند رطوبت محیط را به خود بگیرند لذا باید از قراردادن کپسولها در محیط مرطوب خودداری کرد زیرا علاوه بر تغییر شکل کپسول امکان ناپایدار شدن فراورده داخل کپسول نیز می‌باشد. همچنین در محیط خشک کپسول می‌تواند بسیار شکننده شود. کپسولها چنانچه در کنار هم قرار گیرند به یکدیگر می‌چسبند. حس نشدن بو و طعم دارو از مزایای کپسولها است. از کپسولهای سخت می‌توان به کپسول آموکسی‌سیلین و از کپسولهای نرم می‌توان به نیتروگلیسیرین و ویتامین A اشاره کرد.
کپسول (بافت‌شناسی)
کپسول یا پوشینه در بافت شناسی در این مورد به کار می‌رود : غشا یا پوشش یا ساختار دیگری که بافت یا اندامی را دربر می‌گیرد مانند کپسول کبد یا طحال . کپسول فیبروزه پیرامون کبد را کپسول گلیسون مینامند. کپسول بومن (Bowman's capsules or glomerular capsules) در کلیه و کپسول مفصلی در اطراف مفصل مشاهده می‌شود. کپسول در اطراف بافتهای تومورال نیز مشاهده می‌شود.
پوشینه
پوشینه یا کپسول در میکروب شناسی در این مورد به کار می‌رود: پوشش لعاب‌مانند معمولاً از جنس پلی‌ساکارید که لایه‌ای محافظ به دور برخی باکتری‌ها می‌سازد مانند پنوموکوک و باسیلوس آنتراسیس.
کپسول باعث مقاومت باکتری به محیط اطراف می‌شود و برخی از آنتی بیوتیک‌ها مانند پنی سیلین با تخریب کپسول باکتری آن را از بین می‌برند.
کپسول باکتری‌ها اغلب در بیماریزایی آن‌ها نقش دارد و آنتی‌بادی علیه آن می‌تواند ایمنی‌زا باشد.
کپسول در باکتری‌های مختلف جنس‌های متفاوتی از خود نشان می‌دهند مانند: کپسولی از جنس قند یا کپسولی از جنس پروتئین و یا کپسولی از جنس گلیکو پروتئین است. کپسول حدوداً دارای قطری به اندازهٔ ۲۰ نانومتر است ولی در بعضی از باکتری‌ها قطر کپسول به ۱۵ تا ۱۸ نانومتر کاهش می‌یابد که میکرو کپسول نام دارد و در برخی از باکتری‌ها دارای قطری کمتر از ۱۵ نانومتر است که به دو صورت نمایان می‌شوند:
۱- گلیکو کالیکس که جنس آن از گلیکو پروتئین است.
۲- لایهٔ s که جنس آن از پروتئین است. گلیکو کالیکس و لایهٔ s چسبندگی بیشتری نسبت به کپسول از خود نشان می‌دهند.
کپسول ماده‌ای لزج است که اندازهٔ آن به محیط کشت میکروبی بستگی دارد. باکتری‌های بیماری‌زا در میان باکتری‌های تولیدکنندهٔ کپسول، کپسول‌های بزرگ‌تری دارند. جنس کپسول از پلی ساکارید است که در آب محلول و به صورت غیر یونی است. کپسول به عنوان یک سد اسمزی بین باکتری و محیط اطراف خود عمل می‌کند و در واقع نقش حفاظتی دارد. همچنین کپسول تحت عنوان مخزن ذخیرهٔ مواد غذایی یا دفع مواد زاید عمل می‌کند.
از وظایف مهم کپسول می‌توان:
۱- ساختار ضد فاگوسیتوزی آن را نام برد، ولی اگر آنتی‌بادی ضد کپسولی پوشانده شوند، این خاصیت را از دست می‌دهد.
۲- کپسول، در تهاجم باکتری‌های پاتوژن نقش دارد.
۳- به علت اینکه بار کپسول‌های قندی منفی است و مقدار بار لکوسیت‌های بدن منفی است می‌توان نتیجه گرفت که این دو نسبت به هم خاصیت دافعه دارند.
۴- خاصیت و تنوع آنتی‌ژنیک دارد و نام آنتی‌ژن آن k است.
۵- نقش چسبندگی دارد. در تعدادی از باکتری‌های بیماری‌زا، وجود کپسول به شدت بیماری‌زایی و عفونت‌زایی را افزایش می‌دهد و حتی ممکن است این بیماری‌زایی به علت وجود کپسول باشد به عنوان مثال: در استرپتوکوکوس پنومونیا اگر توانایی تولید کپسول در باکتری از بین رود، این باکتری غیر بیماری‌زا می‌شود. یک نوع بیماری وجود دارد به نام شدینگ کپسولی که توسط کپسول باکتری، فرد مبتلا می‌شود. به این صورت که در هنگام حملهٔ لکوسیت‌ها به باکتری، باکتری با حرکتی هوشمندانه کپسول خود را از دیواره جدا می‌سازد و لکوسیت‌ها درگیر آن کپسول می‌شوند و همین برای مهاجرت باکتری به نقاط دیگر برای تقسیم خود و بیماری‌زایی کافی‌ست.
قدرت بیماری‌زایی پاتوژن‌ها اغلب با تولید کپسول همراه است. باکتری‌های کپسول‌دار در محیط جامد، کلنیهای مخاطی (Mucoid) یا صاف (Smooth) می‌سازند. در مقابل باکتری‌های فاقد کپسول کلنیهای خشن (Rough) دارند. اگر باکتری قدرت کپسول‌سازی خودش را از دست بدهد در مقابل قدرت ویرولانس (بیماری‌زایی) خود را از دست داده و در مقابل دستگاه ایمنی بدن میزبان تاب مقاومت نخواهد داشت.
باکتری
قره‌چخور
قره‌چخور (به ترکی آذربایجانی: "Qaraçuxur") شهری در نزدیکی باکو است که عمدتاً جزو حومه شهر باکو محسوب می گردد. این شهر ۷۸٬۷۳۰ نفر جمعیت دارد.
رسول‌زاده
رسولزاده (ترکی آذربایجانی: Rəsulzadə) شهری است در نزدیکی باکو که عمدتاً جزو حومه شهر باکو محسوب می‌گردد.این شهر ۴۸٬۷۱۶ نفر جمعیت دارد. این شهر به محمد امین رسولزاده اولین رئیس جمهور آذربایجان به این نام نامیده شده‌است.
بیله‌جری
بیله‌جری (به ترکی آذربایجانی: Biləcəri) شهری است در نزدیکی باکو که عمدتاً جزو حومه شهر باکو محسوب می گردد. این شهر ۴۵۶۷۸ نفر جمعیت دارد.
جایدشت
جایدشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد در استان فارس ایران است. جایدشت با ۵٬۵۲۴ نفر جمعیت، پرجمعیت‌ترین روستای شهرستان فیروزآباد و پنجمین روستای پرجمعیت استان فارس است.
این روستا در دهستان جایدشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵٬۵۲۴ نفر (۱٬۷۸۰ خانوار) بوده‌است. روستای جایدشت با ۵،۵۲۴تن جمعیت طبق آمار رسمی سازمان آمار ایران در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۹۵ یکی از روستاهای بزرگ استان فارس است و از ۵۲ شهر استان جمعیت بیشتری دارد.
ترولینگ ویلبریز
ترَولینگ ویلبریز یک اَبَرگروه موسیقی در دههٔ ۸۰ میلادی بود. اعضای ترَولینگ ویلبریز را جورج هریسون، باب دیلن، جف لین، تام پتی و روی اوربیسن تشکیل می‌دادند که نمایندگان ۳ نسل از ستارگان موسیقی راک بودند. آن‌ها طی دو سال فعالیت‌شان ۲ آلبوم منتشر کردند.
"Wilburys" اصطلاحی است که توسط جرج هریسون و جف لین ابداع شد. در سال ۱۹۸۷ که آن‌دو در استودیو مشغول کار بر روی آلبوم "Cloud Nine" هریسون بودند برای هرکدام از دستگاه‌های ضبط استودیو نام حیوانات مختلف را در نظر گرفته بودند. یک‌بار هریسن با اشاره به خطاهای ناشی از خرابی تجهیزات ضبط به‌شوخی به لین گفت: "We'll bury 'em in the mix" (ما همه‌شان را در زمان میکس دفن می‌کنیم). زمانی که قرار شد گروه تشکیل شود هریسون ابتدا "The Trembling Wilburys" را برای نام گروه پیشنهاد داد. لین پیشنهاد کرد که "Traveling" به‌جای "Trembling" استفاده شود و بالاخره بقیهٔ اعضای گروه این نام را پذیرفتند. املای آمریکایی واژهٔ "Traveling" از نوع بریتانیایی‌اش که "Travelling" نوشته می‌شود متفاوت است و چون ۳ نفر از ۵ عضو گروه آمریکایی بودند و ۲ نفرشان بریتانیایی، املای آمریکایی واژه برای نام‌گذاری گروه استفاده شد.
بدون دخترم هرگز (کتاب)
کتاب بدون دخترم هرگز نوشتهٔ بتی محمودی است. وی همسر آمریکایی بزرگ محمودی است. فیلم بدون دخترم هرگز در سال ۱۳۷۰ بر اساس این داستان ساخته شده است.
روایت بتی محمودی در کتاب:(بدون دخترم هرگز به صورت روشن به بخشى از فرهنگ و گونه زندگی روزمره مردمان ایرانی انتقاد کرده است. مثلاً به نوع زندگی و غذاهای ایرانیان در فضایی عقب افتاده به تصویرسازی می‌پردازد؛ غذای سنتی کله‌پاچه در اين کتاب از گونه‌های نماد عقب ماندگی قرار گرفته، و ایرانیان را وحشی خوانده است. بتی محمودی همچنین، به نحوه زندگی ایرانیان نیز انتقاد کرده است که چرا در دستشویی و آبریزگاه‌های خود به جای دستمال توالت، از آب برای شست و شو استفاده می‌کنند.)
کره (چهارپایان)
کـُرّه به بچهٔ اسب و خر (الاغ) و برخی دیگر از چهارپایان گفته می‌شود. منظور از مطلق نیز بچهٔ اسب است. کره اسب‌ها تا ۴ ماهگی آنزیم‌های گوارشی با فعالیت در روده کور برای دست یافتن به مواد مغذی موجود در دانه حبوبات و علوفه‌ها را ندارند. کره اسبها می‌توانند از دانه حبوبات یونجه و چراگاه تغذیه کنند، اما ازاین منابع، موا غذایی کمی دریافت می‌کنند. آنزیم‌های لاکتاز و مالتاز در کره اسبها تا سه ماهگی غالبترند. این آنزیمها شکر شیر را هضم می‌کنند. با بالا رفتن سن اسبها آنزیم‌های دیگری که برای شکستن کربوهیدراتها لازمند فعال می‌شوند.
روده کور قسمتی از روده بزرگ است که کربوهیدراتهای حل نشدنی را هضم می‌کند. در ایب‌های بالغ روده کور بالغ میکرو وجود دارد که به هضم سلولز و فیبر کمک می‌کنند. به‌طور عمده روده کور به عنوان یک خمره تخمیر است اما در ابتدای دوره زندگی به‌طور کامل توسعه پیدا نکرده‌است.
دهستان بالالاریجان
بالا لاریجان، دهستانی است از توابع بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۴۰۴۳ نفر (۱۱۶۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان لاریجان سفلی
لاریجان سفلی، دهستانی است از توابع بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۸۶۳ نفر (۸۸۴ خانوار) بوده‌است.
دهستان بالاخیابان لیتکوه
بالاخیابان لیتکوه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۲۱۷۱ نفر (۵۵۳۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان پایین‌خیابان لیتکوه
پایین خیابان لیتکوه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۰٬۶۷۹ نفر (۵٬۳۱۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان هرازپی جنوبی
هرازپی جنوبی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۶۴۰۴ نفر (۴۲۴۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان دابوی جنوبی
دهستان دابوی جنوبی، دهستانی است از توابع بخش دابودشت شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۷۷۹۶ نفر (۹۷۹۳ خانوار) بوده‌است.
جایزه صلح نوبل ۲۰۰۹
در سال ۲۰۰۹، کمیته نروژی صلح نوبل به علت «تلاش فوق‌العاده برای تقویت دیپلماسی بین‌المللی و ترغیب به همکاری میان مردم» جایزه صلح نوبل سال را به باراک اوباما اهدا کرد. پیش از اوباما دو رئیس‌جمهور دیگر آمریکا این جایزه را در زمان ریاست جمهوری، دریافت کرده بودند ولی اوباما اولین رئیس‌جمهوری آمریکاست که دراولین سال ریاست جمهوری خود آن را دریافت کرده‌است. اهدای این جایزه باعث برانگیخته شدن واکنش‌های حمایتی و انتقادی از سوی رهبران جهان شد. اوباما مبلغ ۱٫۴ میلیون دلار، اهدایی بنیاد نوبل برای دریافت این جایزه را به خیریه اهداء خواهد کرد. سی ان ان دلایل این انتخاب را اینگونه بیان می‌کند:۱-فرستادن جورج میچل به خاورمیانه و تلاش در جهت ایجاد صلح بین فلسطینیان و اسرائیل. ۲-فرستادن هیلاری کلینتون به روسیه در جهت توقف کمک به ایران که خواستار مسلح‌شدن احتمالی به سلاح اتمی می‌باشد. ۳-تغییر استراتژی جنگ آمریکا در افغانستان. ۴-وعده خروج نظامیان آمریکایی از عراق.
باراک اوباما در واکنش به خبر دریافت صلح نوبل سال ۲۰۰۹ گفت: "این جایزه باید با همه کسانی که برای دستیابی به عدالت و کرامت انسانی تلاش می‌کنند تقسیم شود... با زن جوانی که با وجود خطر کتک خوردن یا گلوله، با آرامش برای دست یابی به حق خود راهپیمائی می‌کند... با رهبری که چون حاضر نیست از تعهد خود به دموکراسی دست بردارد در خانه‌اش زندانی شده‌است.رادیو فرانسه در گزارشی اعلام کرد که صحبت از «زن جوان» اشاره‌ای به هیلاری کلینتون تعبیر شده، و «رهبر زندانی در خانه خود» را اشاره‌ای به آنگ سان سوکی، مخالف برمه‌ای دانسته‌اند.گرشام برت دیگر سیاستمدار جمهوری‌خواه آمریکایی نیز با انتقاد از تصمیم کمیته اهدای جوایز نوبل خاطرنشان کرد
رقصاک
رقصاک یا داءالرقص یا کره نام گروهی از بیماری‌ها است که موجب حرکتی پرشی و غیرارادی به ویژه در شانه‌ها و مفاصل خاصره‌ای - رانی و صورت می‌شوند و موجب پیچ و تابی شبیه به رقص در بدن می‌گردد. حرکات، جهشی هستند و برعکس حرکت‌پریشی (آتتوز) اغلب مفاصل بزرگ درگیرند. رقصاک یا اکتسابی است یا ژنتیکی.
کره سیدنهام شایعترین فرم رقصاک اکتسابی است که تنها علامت نورولوژیک موجود در بیماری تب روماتیسمی است. کره هانتینگتون یک اختلال پیشرونده و تباهی‌زای (دژنراتیو) سلول‌های مغزی است. انتقال ژنتیکی و به صورت اتوزومال غالب می‌باشد. شیوع بیماری یک در هر ده هزار نفردیده می‌شود.
بیماری ویلسون و برخی داروها مانند لوودوپا نیز می‌توانند موجب رقصاک شوند.
پیرغیب بالا
پیرغیب بالا، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان اندوهجرد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۷نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
جهر
جهر، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران. این روستا در ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهداد قرار دارد. عنوان «جهر» معرف وضع طبیعی آن است که در گودی قرار گرفته و دور از حاشیه کویر لوت واقع شده است.
این روستا در دهستان اندوهجرد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۵۸نفر (۱۱۳خانوار) بوده‌است.
زوار (کرمان)
زوار، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان اندوهجرد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۵نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
کدرود
کدرود، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان اندوهجرد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۴نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
هنزا (شهداد)
هنزا، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان اندوهجرد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۶۸نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
پشوییه
پشوییه، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان اندوهجرد قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۲۳نفر (۴۰خانوار) بوده‌است.
باغ هوتک
باغ هوتک، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان سیرچ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵۵نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
پوزه کوه
پوزه کوه، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان سیرچ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲نفر (۸خانوار) بوده‌است.
فیض‌آباد (سیرچ)
فیض‌آباد، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان سیرچ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۵۳نفر (۱۱۳خانوار) بوده‌است.
کاظم‌آباد (سیرچ)
کاظم‌آباد، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان سیرچ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۵نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
لوئیجی نونو
لوئیجی نونو آهنگساز ایتالیایی در ۲۹ ژانویه ۱۹۲۴ در ونیز به دنیا آمد و در ۸ مه ۱۹۹۰ در همان شهر درگذشت.
لوئیجی نونو براساس تمایلات سوسیالیستی‌اش بسیار تلاش کرد تا موسیقی مجلسی و ارکسترال را به فضای کارخانه‌ها ببرد. وی موفق به این کار شد اما این کنش تداوم نداشت و در نهایت تبدیل به پروژه‌ای شکست‌خورده شد. نخبه‌گرایی موسیقی علمی و آکادمیک اروپا که هنرمندان را به شدت مشغول به خود کرده بود بزرگ‌ترین ضربه را بر پیکر خود وارد کرد.
کناران (کرمان)
کناران، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان سیرچ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۸نفر (۵خانوار) بوده‌است.
سیرچ
سیرچ، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.سیرچ یکی از زلزله خیز ترین روستاهای ایران است، علی اسدی سیرچی از جمله پایه گذاران این روستا می‌باشد
این روستا در دهستان سیرچ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱٬۶۸۸نفر (۴۴۵خانوار) بوده‌است.
کشتوئیه
کشتوئیه، روستایی است از توابع بخش شهداد شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
این روستا در دهستان سیرچ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۱۳نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
ناصرآباد (شهداد)
ناصرآباد روستایی در دهستان سیرچ بخش شهداد شهرستان کرمان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۳ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
تاریخ تفلیس
تفلیس (تلفظ: tbilisi) پایتخت و بزرگترین شهر گرجستان است.
این شهر در دو طرف رود متکواری قرار داشته و جمعیتی حدود ۱٫۵ میلیون در آن زندگی می‌کنند. تفلیس در قرن پنجم میلادی و توسط واختانگ یکم پادشاه گرجستان باستان یا همان ایبریا بنیان‌گذاری شده و به سبب چشمه‌های آب گرم آن، «تْبیلیسی» (مشتق از واژهٔ «تْبیلی» به معنای گرم؛ منسوب به چشمه‌های آب گرم تفلیس) نام گرفته است.
تفلیس در جنوب شرق اروپا قرار گرفته است، موقعیت مکانی تفلیس یعنی قرار گیری در مسیر شرق و غرب، این شهر را نقطهٔ اتصال امپراتوریی‌های رقیب گوناگون قرار می‌داده است و امروزه موقعیت آن را به عنوان یک مسیر مهم برای انرژی جهان و پروژه‌های بازرگانی تضمین می‌کند.
تاریخ پرفراز و نشیب تفلیس را می‌توان از معماری آن درک کرد که ترکیبی از معماری قرون وسطی، معماری کلاسیک جدید و معماری استالینیست است.
تفلیس در طول تاریخ سکونتگاه مردم مختلفی با نژاد، فرهنگ و مذاهب مختلف بوده است ولی امروزه از نظر مذهبی در شمار شهرهای مسیحی ارتدوکس شرقی به حساب می‌آید.
تفلیس تا کنون پایتخت موارد زیر بوده است:
در طول قرن‌های ۴ تا ۶ میلادی مردم گرجستان برای حفظ استقلال خود از امپراتوری‌های ایران و روم با آن‌ها جنگیدند. مردم غرب گرجستان حملات رومی‌ها و مردم شرق گرجستان حملات ایرانی‌ها را دفع کردند، در اواسط قرن ۵ واختانگ گرگ سر پادشاه گرجستان بود. او پایتخت را از متسختا به تفلیس انتقال داد و رهبری مبارزه علیه ایرانی‌ها را بر عهده گرفت و در نهایت در سال ۵۷۲ میلادی گرجی‌ها نیروهای خود را تقویت کرده و ایرانیان را از گرجستان اخراج کردند.
با ظهور اسلام در میانهٔ قرن هفتم میلادی و شروع جهانگشایی اعراب به بهانهٔ گسترش اسلام، گرجستان نیز از حملات اعراب در امان نماند، اعراب با حضور دراز مدت خود، خسارات و لطمات فراوانی به گرجستان وارد ساختند. با کاسته شدن از نفوذ خلفای عباسی در قفقاز و ظهور ترکان سلجوقی وضعیت گرجستان به سبب تجاوز ترکان و فتوحات بزرگ آن‌ها وخیم شد. ترکان سلجوقی اراضی گرجستان را به مرتع تبدیل می‌کردند و بدین ترتیب پایهٔ اقتصاد فئودالی را متزلزل ساختند. مبارزهٔ بی امان گرجی‌ها در نهایت منتج به محدود کردن فضای تأثیر اعراب شد که فقط در تفلیس جریان داشت. حکومت اعراب بر تفلیس با شکست آنها در جنگ دیدگوری در سال ۱۰۲۲ میلادی پایان یافت.
شاردن در وصف تفلیس چنین می‌نویسد: «شهر تفلیس جمعیت زیاد دارد، سکنهٔ این شهر از اقوام و ملل مختلف ترکیب یافته چنان که می‌توان گفت در هیچ نقطهٔ دنیا اختلاط جمعیت بدین سان نیست. بازرگانی این شهر رونق بسیار دارد، دربارش مجلل و با شکوه است و از نظر کثرت درباریان و عظمت بنا و دیگر شرایط و لوازم همطراز دربار پادشاهان می‌باشد... برخی از عالمان جغرافیا نام این شهر را تبیلی کالاکی گذاشته‌اند که به معنی شهر گرم است از این سبب که این شهر دارای چشمه‌های آب گرم و معدنی زیاد می‌باشد یا به این جهت که برخلاف بیشتر شهرهای دیگر گرجستان هوایش سرد نیست.»
ابن حوقل تفلیس را چنین وصف نموده است: «تفلیس... شهری است فراخ نعمت و استوار و پر برکت و ارزان کالاست و نسبت به سایر بلاد مشابه از این حیث برتری دارد... مردم آنجا سالم و مهمان نوازند و به کسی که اندکی فهم یا بهره‌ای از ادب داشته باشد علاقه مندند...»
مؤلف حدودالعالم در وصف تفلیس چنین می‌نویسد: «تفلیس شهری است بزرگ و خرّم و استوار وآبادان و با نعمت بسیار...»
مؤلف تاریخ قم چنین می‌نویسد: «... حق جل و علا از جمیع شهرها کوفه و قم و تفلیس را برگزیده است.»
صافی خلخالی قصیده‌ای در وصف تفلیس سروده که چند بیت از آن چنین است:
کراتوکنژنکتیویت بهاره
کراتوکنژنکتیویت بهاره یا کراتوکنژنکتیویت حساسیتی این بیماری یک حساسیت مزمن، غیرواگیر و دوطرفه ملتحمه، پلک فوقانی و قرنیه است. در فصل بهار، مناطق گرمسیر و روستاها و در پسران شایعتر است. شروع این بیماری به‌طور معمول بین ۳ تا ۲۰ سالگی می‌باشد و در سنین بالا اغلب بهتر می‌شود .
علائم شایع آن خارش شدید چشم، ترشحات غلیظ و چسبنده که گاه در روی مژه فوقانی دلمه می بندد، حساسیت به نور و التهاب مخاط چشم است. اغلب بیماران سابقه حساسیت یا اگزمای دوران کودکی را دارند. چشم پزشک در معاینه ممکن است برجستگی‌های سفید رنگ و سفتی را پشت پلک فوقانی یا اطراف قرنیه مشاهده کند که این یافته کراتوکونژنکتیویت بهاره را از سایر بیماری‌ها متمایز می‌کند. گاهی درگیری در قرنیه به صورت نقطه نقطه و سطحی و در موارد شدید زخمی با حدود کاملاً" مشخص و استریل مشاهده می‌شود که می‌تواند دید بیمار را به‌طور موقت یا دائمی کاهش دهد. برای تشخیص افتراقی این بیمار از کراتوکونژنکتیویت آتوپیک باید به سن شروع بیماری، محل زخم ها، درماتیت وعدم وجود تغییرات فصلی توجه شود.
واکنش‌های آلرژیک در نتیجه پاسخ شدید سیستم ایمنی بدن به مواد آلرژن به وجود می آیند. مهمترین سلول شرکت‌کننده در بیماری کراتوکونژنکتیویت بهاره ائوزینوفیلها هستند.
هدف از کنترل این بیماری، کاهش علائم و جلوگیری از ایجاد عوارض تهدیدکننده بینائی است. موثرترین درمان حذف یا دوری از مواد آلرژن است که در اغلب اوقات غیرممکن می‌باشد.
کمپرس سرد، عینکهای محافظ، استفاده از اشک مصنوعی و پمادهای چشمی اغلب باعث تسکین علائم می‌شود. برای درمان مرحله حاد این بیماری میتوان از آنتی هیستامینهای موضعی و در موارد شدیدتر از قطره‌های کورتیکواستروئید موضعی استفاده کرد. استفاده از مواد ثابت کنند ه غشاء سلول مانند کرومولین سدیم علائم فعلی بیماری را کاهش نمی‌دهد بلکه باعث کاهش علائم بیماری در روزهای بعد می‌شود، لذا برای جلوگیری و کنترل علائم بیماری استفاده می‌شود .
بیمارانی که زخم قرنیه دارند، باید با قطرههای سیکلوپلژیک و آنتی بیوتیکهای موضعی تحت درمان قرار گیرند. استفاده از یک لنز پانسمانی و نازک می‌تواند باعث کاهش تماس بین قرنیه و پلک شود. زمانی که قسمت سطحی قرنیه ترمیم شد آنگاه می‌توان از قطره‌های کورتیکواستروئید نیز استفاده کرد.
بهتر است برای کنترل این بیماری یک ماه قبل از شروع و در طول فصل حساسیت، از کرومولین سدیم استفاده کرد و آن‌ها را قطع نکرد زیرا پس از قطع، با شروع مجدد حداقل ۲ هفته طول می کشد تا اثر آن‌ها ظاهر شود.
فورت فرونتناک
فورت فرونتناک نام دژی بوده فرانسوی که به انگیزه‌های نظامی و نیز کاربرد پست‌خانه‌ای در ۱۶۷۳ و در جای کنونی کینگستن، انتاریو در کانادا ساخته شده‌بود. این دژ در جایی استراتژیک ساخته‌شده بود، بر دهانهٔ رود کاتاراکی و در جایی که رود سن لارنس دریاچهٔ انتاریو را ترک می‌کند. این سنگر نام خود را از لویی دو فرنتناک فرماندار فرانسه نو وام‌دارد چرا که او مجری ساخت این سنگر بود. این سنگر را به دلیل جای ساختش فورت کاتاراکی نیز خوانده‌اند.
این دژ دو جنگ را به خود دید. یکی در سال ۱۶۸۸ که سرخ‌پوستان ایروکوی آن را به محاصره درآوردند و دیگر نبرد سنگر فرونتناک در ۱۷۵۸ میلادی. در مورد نخست شهربندان سرخ‌پوستان دو ماه به درازا کشید. اگرچه سنگر پایدار ماند ولی سکونت‌گاه‌های گرد آن ویران شد و بسیاری از دژنشینان مردند. البته دلیل مرگ بیشترشان بیماری اسکوربوت بود. سرانجام فرانسویان آنجا را رها کردند ولی پیش از رهاکردن دست به ویرانی آن زدند. سپس در ۱۶۹۵ دوباره بر آن چیره‌گشتند و بازسازیش کردند.
مورد دوم در پی رقابت میان انگلستان و فرانسه برای چیرگی بر آمریکای شمالی و آنگاه جنگ هفت‌ساله میان این دو کشور رخ داد. در ۱۷۵۸ انگلیسان با ۳ هزار نیرو بر این دژ تاختند. در پادگان شهر ۱۱۰ مرد جنگی بود که به پدافند برخاستند. ولی سرانجام در برابر رهایی از مرگ دژ را به انگلیسیان سپردند. انگلیس‌ها نیز پس از دستیابی به تجهیزات و مهمات درون دژ آن را ویران ساختند.
Wikipedia contributors، "Fort Frontenac،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Fort_Frontenac&oldid=318570473 (accessed October 11، 2009).
درمانگاه
درمانگاه یا کلینیک ساختمان یا بخشی در بیمارستان یا مرکز بهداشتی - درمانی که به درمان بیماران یا مراقبت پزشکی از بیماران سرپایی اختصاص دارد. معمولاً درمانگاه موسسه‌ای مستقل است که به درمان بیماران می‌پردازد ولی برخلاف بیمارستان بیماران را بستری نمی‌کند.
در ایران درمانگاه معمولاً می‌تواند دارای بخشهای پزشک عمومی و متخصص، دندانپزشکی، داروخانه، مامایی، رادیولوژی، آزمایشگاه و … باشد. مجوز تأسیس و پروانه بهره‌برداری درمانگاه را وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از طریق دانشگاه‌های علوم پزشکی مربوطه صادر می‌نماید. درمانگاه می‌تواند خصوصی، دولتی یا خیریه باشد. هر درمانگاهی بجز مؤسس باید برای هر شیفت فعال خود دارای مسئول فنی پزشک باشد. درمانگاه می‌تواند عمومی یا تخصصی (مانند درمانگاه پوست و مو یا درمانگاه دندانپزشکی) باشد.
برخلاف ساختمان پزشکان، درمانگاه مؤسسه واحدی است لذا می‌تواند با سازمانهای بیمه گر و ادارات قرارداد (جهت پذیرش بیماران) ببندد، سرنسخه و سربرگ داشته باشد و پذیرش و صندوق واحدی برای بخشهای مختلف داشته باشد.
مجتمع درمانی
مجتمع درمانی مجتمعی که در آن انواع مختلف بیماری‌ها و صدمات به‌طور سرپایی بررسی و درمان می‌شود.
معمولاً مجتمع درمانی مانند درمانگاه موسسه ای مستقل است که به درمان بیماران می‌پردازد ولی برخلاف بیمارستان بیماران را بستری نمی‌کند و برخلاف درمانگاه معمولاً همزمان بیماران در چند رشته تخصصی ( مانند چشم، ارتوپدی، قلب و ...) پذیرش می‌شوند .
مجتمع درمانی می‌تواند خصوصی، دولتی یا خیریه باشد . البته در قوانین مصوب فعلی بخش درمان ساختار مستقلی با نام مجتمع درمانی نداریم .
مینی‌بوس
مینی‌بوس، گونه‌ای خودروی ترابرد مسافر است و در سرویس مدارس، ادارات و کارخانجات کاربرد بسیاری دارد که ظرفیت آن از یک ون بیشتر بوده و از یک اتوبوس کمتر است. معمولاً ظرفیت مینی‌بوس بین ۸ تا ۳۰ صندلی است. پیشرانه مینی‌بوس برخلاف اتوبوس، اغلب در جلوی خودرو قرار دارد.
بر اساس تعریف بند «چ» ماده ۵۱ آئین‌نامه راهنمایی و رانندگی ایران، مینی‌بوس خودروی مسافربری است که ظرفیت آن با راننده بین ۱۶ تا ۲۶ نفر می‌باشد. بر اساس قوانین ایران، همه دارندگان گواهینامه پایه دوم رانندگی پیشین، به شرط گذشتن یک سال از تاریخ اخذ گواهینامه و به شرط دارا بودن حداقل سن ۲۳ سال تمام، می‌توانستند رانندگی مینی‌بوس را برعهده گیرند. براساس قوانین جاری دارندگان گواهینامه پایه سوم با گذشت دو سال از اخذ آن و داشتن سن ۲۳ سال تمام می‌توانند در آزمون گواهینامه پایه دوم شرکت کنند.
دهستان خوش‌رود
خوش‌رود، دهستانی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۱۷۵۸ نفر (۳۱۴۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان شهیدآباد
دهستان شهیدآباد به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
دهستان فیضیه
فیضیه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۴۰۷۳ نفر (۶۲۱۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان اسبوکلا
اسبوکلا، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۶۳۱۹ نفر (۴۱۹۷ خانوار) بوده‌است.
دهستان گنج افروز
گنج افروز، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۲۷۹۲ نفر (۶۰۹۵ خانوار) بوده‌است.
دهستان سجادرود
سجاد رود(سِجرو)، دهستانی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران. دهستان سجادرود(سِجرو) از پرجمعیت ترین دهستان های ایران است.
این دهستان در بخش بندپی شرقی در شهرستان بابل قرار دارد و برابر سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۶۸۰۹ نفر (۶۷۳۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان فیروزجاه
فیروز جاه، دهستانی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۲۰۱ نفر (۸۶۱ خانوار) بوده‌است این دهستان به طور کامل در عرصه های جنگلی واقع شده است .
دهستان بابل‌کنار
بابل‌کنار، دهستانی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۶۹۹۰ نفر (۴۹۱ خانوار) بوده‌است.
دهستان درازکلا
درازکلا، دهستانی است از توابع بخش بابل‌کنار شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۴۳۱ نفر (۲۱۳۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان کاری‌پی
کاری‌پی (در گذشته: جلال ارزک)، دهستانی است از توابع بخش لاله‌آباد شهرستان بابل در استان مازندران در شمال ایران. شغل اصلی ساکنین روستاهای کاری‌پی کشاورزی و محصول اصلی آن برنج است. بخشی از جاده جدید بابل به آمل از این دهستان می‌گذرد.
این دهستان، در سال ۱۳۶۶ به مرکزیت زرگرمحله ایجاد شده و شامل پنجاه و یک آبادی و یک شهر است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲۷۸۲۸ نفر (۹۲۰۶ خانوار) بوده‌ است. سه مرکز مهم جمعیتی آن (بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵) به شرح زیر می‌باشد.
دهستان لاله‌آباد
لاله‌آباد (به مازندرانی: لاله‌وا)، دهستانی است از توابع بخش لاله‌آباد شهرستان بابل در استان مازندران در شمال ایران. شغل اصلی ساکنین روستاهای لاله‌آباد کشاورزی و محصول اصلی آن برنج است. بخشی از جاده قدیم بابل به آمل از این دهستان می‌گذرد.
این دهستان، در سال ۱۳۶۶ به مرکزیت پایین احمدچاله‌پی ایجاد شده و شامل بیست و نه آبادی است.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۷۳۲۳ نفر (۵۷۴۵ خانوار) بوده‌است. سه مرکز مهم جمعیتی آن (بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵) به شرح زیر می‌باشد.
دهستان گتاب جنوبی
گتاب جنوبی، دهستانی است از توابع بخش گتاب شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۴۷۴۳ نفر (۳۵۳۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان گتاب شمالی
گتاب شمالی، دهستانی است از توابع بخش گتاب شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۳۴۰۵ نفر (۵۹۰۵ خانوار) بوده‌است.
باسماچی‌ها
باسماچیان نام گروهی از مسلمان‌های آسیای‌میانه است که در میان سال‌های ۱۲۹۷ تا ۱۳۰۹ خورشیدی (برابر ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۰ میلادی) شورش‌هایی را ضد شوروی انجام می‌دادند. این جنبش با آمدن انورپاشا وزیر جنگ پیشین عثمانی به بخارای شرقی تقویت شد. پس از قتل او، ابراهیم بک تا سال ۱۳۰۵ خورشیدی (۱۹۲۶ میلادی) فرماندهی باسماچیان را برعهده داشت. قلع و قمع باسماچیان تا اواخر این دهه به درازا کشید و در جریان آن خسارات بسیاری به اقتصاد بخارای شرقی و فرغانه وارد آمد. در این اغتشاشات گروهی از مردم امیرنشین بخارا که نگران آینده بودند، به افغانستان و ایران مهاجرت کردند.
واژه «باسماچی» در ازبکی به معنای «راهزن» یا «دزد» است روس‌ها این اصطلاح را برای نام‌گذاری گروه‌های مبارز در آسیای میانه به کار می‌بردند که به مردم سراسر منطقه نشان دهند که آن‌ها جنایتکارانی بیش نیستند.
پس از پیمان آخال که ایران از تمامی سرزمین‌های خود در آسیای میانه چشم پوشید، بدرفتاری زمامداران روس با مردم، کم‌کم مردم را به آنان بدبین ساخت. پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه که روس‌ها چیرگی کامل بر تمام شهرها یافتند، آغاز به دگرگونی‌های فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و اقتصادی زدند که بیش از پیش آن‌ها را در بین مردم بدبین ساخت و زمینه‌ساز جنبش‌هایی ضد روس‌ها شد.
این جنبش از شهر بخارا آغاز و کم‌کم به فرغانه، خوقند، سمرقند، سیردریا و آمودریا و کوهستان‌های تاجیکستان و بخش‌هایی از قرقیزستان و در کل به همهٔ آسیای میانه رسید. رهبری گروه را شخصی به‌نام ابراهیم بک پیش می‌برد که در زمان نادر بر اثر سازش دو دولت ابراهیم از افغانستان داخل ترکمنستان گردید و با ۷۰۰ سرباز کشته شد. پس از آن باسماچی‌ها مدت ۳۵ سال با دولت اتحاد شوروی جنگیدند. تا آنکه در زمان خروشچف نیمه آزادی را به‌دست آوردند؛ دولت شوروی بدخشان تاجیکستان را به‌نام ولایت مختار بدخشان نام گذاشتند.
با گذشت زمان رهبران محلی شروع به همکاری با مقامات شوروی کردند و مردم نیز در پی سیاست‌های بومی‌سازی لنین و استالین به حزب کمونیست پیوستند. بسیاری نیز در جمهوری‌های تاجیک، ازبک، قرقیز، قزاق و ترکمن به مقامات بالایی رسیدند. در زمان شوروی‌سازی آسیای میانه، کانون مبارزات ضددینی اسلام بود. دولت با سرکوب روحانیون اسلامی و نشانه‌های هویت اسلامی مانند حجاب، بیشتر مساجد را تعطیل کرد. ازبک‌هایی که همچنان مسلمان بودند، ملی‌گرا شناخته می‌شدند و بیشتر هدف زندان یا اعدام قرار می‌گرفتند. جمع‌آوری و صنعتی‌سازی استالینی نیز همانند سایر نقاط اتحاد جماهیر شوروی پیش می‌رفت.
پس از اینکه جنبش باسماچی به عنوان یک نیروی سیاسی و نظامی نابود شد، مبارزانی که در مناطق کوهستانی پنهان مانده بودند شروع به جنگ چریکی کردند. قیام باسماچی تا سال ۱۹۲۶ در بیشتر مناطق آسیای میانه خاموش شده بود. با این حال، درگیری‌ها و درگیری‌های گاه و بیگاه در مرزهای افغانستان تا اوایل دهه ۱۹۳۰ ادامه داشت. جنید خان در سال ۱۹۲۶ خیوه را تهدید کرد، اما سرانجام در سال ۱۹۲۸ تبعید شد. دو فرمانده برجسته، فضیل مقسوم و ابراهیم بک، به فعالیت خود در خارج از افغانستان ادامه دادند و در سال ۱۹۲۹ به جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان حمله کردند. ابراهیم بک وقتی به مقاومت به جمعی‌سازی دامن زد، جنبشی دوباره را آغاز کرد و موفق شد این سیاست را تا ۱۹۳۱ در ترکمنستان به تأخیر بیندازد، اما خیلی زود دستگیر و اعدام شد. سپس جنبش تا حد زیادی خاموش شد. آخرین عملیات اصلی باسماچی‌ها در اکتبر ۱۹۳۳، هنگامی که نیروهای جنید خان در صحرای کاراکوم شکست خوردند، رخ داد. جنبش باسمچی در سال ۱۹۳۴ کاملاً از میان رفته بود.
این شورش موضوع فیلم‌های «اوسترن» بسیاری از جمله "خورشید سفید بیابان"، "گلوله هفتم" و "محافظ شخصی" و همچنین مجموعه تلویزیونی "مرز کشور" بوده‌است.
کولونوسکوپی
پس‌روده‌بینی یا کولون‌بینی یا کولونوسکوپی معاینه و بررسی داخل پس‌روده (کولون) و انجام اقدامات تشخیصی و درمانی با دستگاه پس‌روده‌بین (کولونوسکوپ) را می‌گویند.
برای اینکار معمولاً ابتدا بیمار با مصرف مسهل یا تنقیه (انما) روده خویش را خالی می‌کند. سپس با دستگاه کولونوسکوپ که لوله‌ای شکل بوده و سر آن دوربینی دارد از راه مقعد وارد روده بزرگ می‌شوند و به بررسی مخاط کولون و راست روده از نظر وجود زخم یا بدخیمی می‌پردازند. اغلب دستگاه‌های کولونوسکوپ امکان نمونه‌برداری (biopsy) همزمان از مخاط روده و ضایعات مشکوک را به پزشک می‌دهند.
معاینات دوره‌ای در افراد مسن یا افراد دارای پولیپوز خانوادگی یا سابقه سرطان روده بزرگ در بستگان، بررسی وجود خون در مدفوع، بررسی احتمال بیماریهای التهابی روده مانند کولیت اولسروز بیماری کرون که مانند کولیت اولسروز باعث التهاب در روده بزرگ می‌شود ولی حالت التهاب آن فرق دارد.دیورتیکول یا نوعی بیرون زدگی قسمتی از روده بزرگ. پولیپ‌های روده بزرگ یا کولون. سرطان کولون یا روده بزرگ
مصرف مسهل: لازم است شب قبل از انجام کولونوسکوپی از داروهای مسهل به منظور نرم نمودن مدفوع و پاک کردن روده‌ها استفاده شود. این دارو هم به شکل قرص و هم به شکل پودر قابل دسترس است.
تنقیه: وارد نمودن آب یا محلول صابون ملایم با استفاده از بطری شستشوی مخصوص از طریق مقعد
مصرف داروهای ضد انعقاد : اگر از داروهای ضد انعقاد و رقیق کننده خون مانند آسپرین، داروهای آرتروز، داروهای دیابت و ویتامین‌های حاوی آهن استفاده می‌شود باید با پزشک مشورت کرد.
مایعات قرمز و بنفش: از دو روز قبل مصرف خوراکی‌های قرمز و بنفش مانند انگور و انار ممنوع است.
رژیم غذایی: از دو روز قبل از کولونوسکوپی لازم است بیمار از غذاهای جامد استفاده نکند و خوراکی‌هایی نظیر آب، چای، قهوه، آبمیوه رقیق، آبگوشت رقیق، یخمک طعم‌دار و ژله را جایگزین کند.
نرم افزارهای زیادی جهت تهیه گزارش ریپورت کولونوسکوپی و آندوسکوپی توسط تولید کنندگان نرم افزار ساخته شده است که معروفترینهای آن:
کولون
یما
یما یا یَمَه (سانسکریت: यम)، در هند یَمَراجه (यमराज) نیز نامیده می‌شود، در تبت: شینجِه (གཤིན་རྗེ།)، در چین: یان‌لووَنگ (閻羅王) یا به‌طور ساده‌تر یان (閻)، در ژاپن: اِنمَه دای-اّو (閻魔大王)، ایزد مرگ، نخستین بار در وداها آمده‌است. او پسر سوریا (ایزد) است. شخصیت مشابه در اساطیر ایرانی آئین مزدیسنا ییمَه خشائیتَه است که در اوستا آمده‌است و با جم و ییمه جمشید پیوند دارد. واژه ییمه و یما و یمی یک ریشه مشترک دارند. در فرهنگ ژاپنی و چینی و در بودایی نیز یم و یما و یمی اساطیر مشابهی با استوری‌های هندی و ایرانی هستند. جم در اسطوره‌های ایرانی با این نام پیوند دارد.
جم در داستانهای ایرانی اولین پادشاه جهان است.
لائودیکه (دختر پریاموس)
لائودیکه یا لائودیسه در اسطوره‌های یونان، دختر پریاموس و هکابه است.
او با هلیکانون پسر آنتنور ازدواج کرد. زمانی که آکاماس به عنوان قاصد یونانیان برای بازگرداندن هلن به تروا آمد، لائودیکه به او دل بست و از او فرزندی به دنیا آورد. در شب غارت تروا، زمین دهان گشود و او را بلعید.
عاشورای شمسی
عاشورای شمسی روز مطابق عاشورا در تقویم هجری شمسی است که معمولاً برابر با بیستم مهرماه می‌باشد و بعضی شیعیان این روز را بزرگداشت می گرفته‌اند. این روز در گاهشماری‌های دیلمی روز چهارم نوروزماه دیلمی (برابر تیر و مرداد خورشیدی) بود که در آن برای حسین بن علی سوگواری می‌کردند.
بازماندگان ملا علی بابا مهرانی (مخلص) در روستای مهران طالقان (واقع در غرب استان البرز) حدود یک قرن و نیم است که همه ساله، آخرین جمعه تیر ماه را به مناسبت سالگرد کشته‌شدن حسین (عاشورا) سوگواری می‌کنند. آنان با سیاهپوش کردن معابر و منازل و برافراشتن پرچم‌های سیاه به عزاداری، سینه زنی، تعزیه خوانی و اطعام می‌پردازند. ملا علی بابا مهرانی فرزند شیخ لطفعلی از شعرا و ادبای عصر زندیه‌ است. او تا ۵۰ سالگی کمتر شعر می‌سروده و بیشتر تعزیه خوانی می‌کرده‌است که پس از مشاهده رویایی معنوی در سال ۱۲۸۰هجری قمری با جدیّتی بیشتر به تعزیه خوانی مشغول شده و در تعیین زمان دقیق اتفاقات محرم بر اساس گاهشماری دیلمی از این رؤیا مدد می‌گیرد. آخرین جمعه تیر ماه بر اساس گاهشماری کوه نشینان‚ شمال ایران مصادف با روز عاشورا است.
در روزگاران گذشته که هنوز استفاده از تقویم ماههای خورشیدی رواج چندانی نداشت؛ گاهشماری دو سوی دامنه‌های البرز به ویژه طالقان به این صورت محاسبه می‌شد که هر ماه را سی روز حساب می‌کردند که به این ترتیب سال، ۳۶۰ روزه می‌شده و پنج روز باقی‌مانده از ۳۶۵روز سال خورشیدی را جزء ایام عمر خود محسوب نمی‌کردند. آن‌ها ۲۱ تا ۲۵ فروردین را با عنوان «پنجه پیتک» (خمسه مسترقه)، پنج روز آخر سال به‌شمار می‌آوردند. ماه‌های این تقویم به گویش محلی عبارتند از: اول ماه، سیا ماه، دیه ماه، ورفن ماه، نوروزماه، تن شور ماه، کرچ ماه، هری ماه، تیر ماه، مردال ماه، شریر ماه، امیر ماه. درباره۳۶۰روز بودن این تقویم که بر خلاف ماه‌های خورشیدی از نظر مطابقت ماه با فصل فرق داشت؛ گفته‌اند: «رواج دهندگان آن ۵ روز اول را جزء سال جدید به حساب نمی‌آوردند تا سایر ماه‌ها ۳۰ روزه شود. شاید نمی‌توانستند ماههای نیم سال اول را ۳۱ روزه محاسبه کنند؛ به همین دلیل وقتی ۵ روز اول سال را به سال دیلمی می‌افزاییم سال ۳۶۵ روز به دست می‌آید». نوروزماه گاهشماری‚ دیلمی برابر با ماه‌های چهارم و پنجم خورشیدی (تیر و مرداد) است که مانند ماه‌های طبری از نیمه تیر ماه آغاز می‌گردد..
بازماندگان ملاعلی بابا در طالقان بر این باورند که ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری قمری (=عاشورا) برابر با ۲۰ مهر ۵۹ خورشیدی و مصادف با چهارم نوروز ماه گاهشماری دیلمی بوده‌است. از نسخه خطی «تشبیه المصائب» ملاعلی بابامهرانی چنین بر می‌آید که دوستداران حسین در روستای مهران طالقان علاوه بر ایام محرم در روز چهارم نوروز ماه به عنوان «عاشورای قدیم» سوگواری می‌کردند که به تدریج به روز هفتم و بعدها به روز هجدهم و هم‌اکنون به آخرین جمعه تیر ماه (نیمه دوم نوروز ماه دیلمی) انتقال یافته‌است. برخی از اهالی روستای مهران بر این نظرند که مرحوم مخلص با استفاده از علم نجوم روزگار خویش و مکاتبه با «مرحوم شیخ جعفر مازندرانی»، تاریخ عاشورای سال ۶۱ هجری قمری را با تاریخ فرس قدیم مطابقت داده و آغازگر آیین عاشورای قدیم در منطقه طالقان بوده‌است..
عاشورای شمسی سال ۶۱ هجری قمری طبق بعضی محاسبات نجومی با توجه به گاه‌شماری هجری قمری هلالی با سه‌شنبه، ۲۰ مهر ۵۹ هجری خورشیدی (۹ اکتبر ۶۸۰ میلادی) برابر دانسته می‌شود. اما براساس محاسبات جدولی گاه‌شماری هجری قمری قراردادی این روز با چهارشنبه، ۲۱ مهرماه خورشیدی (۱۰ اکتبر میلادی) همان سال تطبیق داده می‌شود.
لالوداماس
لالوداموس (Laodamas) در اسطوره‌های یونان، پادشاه تب است.
علیه اپیگون‌ها جنگید و آیگیالئوس را کشت. به روایتی خود نیز به دست آلکمئون کشته شد.
آلفرد دریفوس
آلفرد دریفوس افسر ستاد توپخانه در ارتش فرانسه بود که به خیانت به کشورش محکوم شده بود. وی که یهودی‌تبار بود، به جرم «خیانت به جمهوری فرانسه» از طریق «جاسوسی برای آلمان» به محاکمه کشانده شده بود. وی در دادگاه نظامی جنجالی در سال ۱۸۹۴ میلادی، محکوم به خلع درجه و تبعید ابدی به جزیره شیطان در ناحیه گویان در شمال شرقی آمریکای جنوبی شد. پس از حدود پنج سال و کشف اسناد و مدارک جدیدی که دریفوس را بی‌گناه نشان می‌داد، بحث‌های سیاسی در مورد محاکمه او بالا گرفت.
تئودور هرتسل، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی یهودی که جلسات دادگاه آلفرد دریفوس را برای نشریه اتریشی نویه فرایه پرسه (Neue freie Press) گزارش می‌کرد، در پی ماجراهای دادگاه و مشاهده احساسات یهودستیزانه در در میان افراد جامعه، متقاعد شد که یهودیان نیازمند داشتن کشوری مستقل برای خود هستند و از این روی کتابی را با عنوان «کشور یهود» نوشت و برای رسیدن به این هدف جنبش صهیونیسم را تأسیس کرد.
ماجرای دریفوس، رویدادی است که طی آن آلفرد دریفوس در دادگاه به اتهام خیانت به حبس محکوم گشت. پس از حدود پنج سال، بی‌گناهی وی روشن گشت. امیل زولا، به حمایت از وی در اعتراض به عمل دادگاه به یک سال حبس محکوم شد. پس از آن سیصد تن از نویسندگان و اندیشمندان طی نامه‌ای در اعتراض به این حکم برخاستند که به اعلامیه روشنفکران مشهور شد.
لئاندر
لئاندر در اسطوره‌های یونان، عاشق هرو کاهنه معبد آفرودیته است.
به علت کاهنه بودن هرو، این دو حق ازدواج نداشتند. بنابراین عشق‌شان را پنهان داشتند. لئاندر هر شب شناکنان خود را به هرو می‌رساند و هرو با روشن کردن چراغی راهنمایی‌اش می‌کرد. یک شب زمستانی چراغ خاموش شد و لئاندر غرق گشت، صبح روز بعد جسدش را در ساحل پیدا کردند. هرو نیز خود را از برجی به زیر انداخت و کشت.
رود ساراسواتی
رود ساراسواتی (سانسکریت: सरस्वती नदी/سَرَسوتی نَدی) یکی از رودهای اصلی در ریگ‌ودا کهن‌ترین نوشته‌های آئین هندو است. ساراسواتی٬ ایزدبانو دانش، شناخت، موسیقی و هنر در آئین هندو را در ودا، بدین نام خوانده‌اند. معمولاً رود ساراسواتی را با رود ارغنداب ولایت قندهار افغانستان همانند می‌دانند که در سرزمین باستانی رخج (اوستایی: هرخوائیتی، سانسکریت: ساراسواتی) شناخته شده بود.
دهستان ساحلی
ساحلی، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۷۶۹۵ نفر (۲۰۸۲ خانوار) بوده‌است.
دهستان بابلرود
بابلرود، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۱۶۴۴ نفر (۳۱۲۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان بهنمیر
بهنمیر، دهستانی است از توابع بخش بهنمیر شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱۳۹۴ نفر (۲۹۲۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان عزیزک
عزیزک، دهستانی از توابع بخش بهنمیر شهرستان بابلسر در استان مازندران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۸۶۰ نفر (۱۰۴۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان پازوار
پازوار، دهستانی است از توابع بخش رودبست شهرستان بابلسر در استان مازندران ایران.پازوار جمعیتی بالغ بر ۱۷۷۲۷ را داراست.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۷۷۲۷ نفر (۴۶۴۸ خانوار) بوده‌است.
دهستان کوهستان (بهشهر)
کوهستان، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۷۴۲۰ نفر (۴۴۵۳ خانوار) بوده‌است.
دهستان میان‌کاله
میان کاله، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در ناحیه شمالی کشور و استان مازندران از کشور ایران قرار دارد.
براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۸۴۶۹ نفر (۶۰۲۶ خانوار) بوده‌است.
دهستان پنج‌هزاره
پنج هزاره، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۶۵۳ نفر (۸۳۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان شهدا
دهستان شهدا به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
دهستان عشرستاق
عشرستاق، دهستانی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
عشرستاق برگرفته از دو واژه عربی شامل عشر(عدد ده) و رستاق(معرب روستا) است. این ده روستا عبارتند از سابق محله، کردمحله، لمرد، برما، جوربند، جیربند، یارسم، ولو، آهنگرکلا و لوجنده.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۲۸۴ نفر (۱۸۵۹ خانوار) بوده‌است.
مهرداد نبیلی
مهرداد نبیلی (زاده ۱۳۱۱، اهواز، ایران - درگذشته ۷ اردیبهشت ۱۳۸۳، پراگ، جمهوری چک)، مترجم، نویسنده، روزنامه نگار و آموزگار ایرانی بود.
نبیلی در اهواز زاده شد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان جمشید جم تهران گذراند. پدرش که مسئولیت صفحات فارسی روزنامه شیپور را برعهده گرفته بود وقتی مهرداد ۱۲ ساله بود درگذشت و مادرش او را به مدرسه انگلیسی‌ها در کراچی -که آن زمان یکی از شهرهای هند بود- منزل یکی از آشنایان فرستاد و دوره دبیرستان را همان‌جا گذراند.
پس از گرفتن دیپلم دانشگاه کمبریج در کراچی در سال ۱۳۲۹ به ایران آمد و به همکاری با مجله صبا به سردبیری ابوالقاسم پاینده پرداخت. در سال ۱۳۳۴ دوره لیسانس ادبیات انگلیسی را در دانشگاه تهران تمام کرد و با بورسیه بانک ملی به انگلستان رفت و در مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن تحصیل آغاز کرد. در سال ۱۳۳۹ فارغ التحصیل شد و در بانک مرکزی ایران شروع به کار کرد و در سال ۱۳۵۹ از آن‌جا بازنشسته شد.
نبیلی پس از انقلاب در اوایل دهه ۶۰ به انگلستان رفت و تا اواخر دهه با رادیو بخش فارسی بی‌بی‌سی همکاری می‌کرد. در رادیو بی‌بی‌سی به تولید برنامه‌های فرهنگی و ادبی همت گماشت؛ برنامه‌هایی مثل سریال رادیویی بر اساس داستانهای هزار و یک شب، برنامه‌هایی براساس ترجمه داستان‌های کوتاه از نویسندگان نامدار ادبیات جهان و نیز "مجله شفاهی" که برنامه‌ای طنز سیاسی بود با مضمون شوخی با سیاستمداران که با طنزی گزنده گفته‌هاشان را به بازی می‌گرفت. نبیلی دکترای آموزش داشت و پیش از انقلاب تا چند سال بعد از آن مدرسه‌ای بین‌المللی به نام کوروس را در تهران اداره می‌کرد.
نبیلی به گفته کریم امامی از تسلط کم‌نظیری بر زبان انگلیسی برخوردار بود و آثار زیر از جمله ترجمه‌های اوست:
بخش کلار
بخش کلار، یکی از بخش‌های شهرستان عباس‌آباد در استان مازندران ایران است. جمعیت این بخش بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰٫۹۶۹ نفر (۳٫۶۴۵خانوار) بوده‌است.
بخش کلار به دو دهستان زیر تقسیم می‌شود:
دهستان میرشمس‌الدین
دهستان میر شمس الدین، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تنکابن در استان مازندران کشور ایران.
بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۸٫۷۳۶ نفر (۲۸۴۹ خانوار) بوده‌است.
دهستان گلیجان
دهستان گلیجان، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان تنکابن در استان مازندران کشور ایران.
بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت دهستان گلیجان برابر با ۲۳٫۶۴۳ نفر (۸٫۲۳۰ خانوار) بوده‌است.
دهستان تمشکل
تمشکل، دهستانی است از توابع بخش نشتا شهرستان تنکابن در استان مازندران کشور ایران.
بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۱٫۳۹۴ نفر (۳٫۷۵۵ خانوار) بوده است.