استیون پینکر
استیون آرتور پینکر (زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۴) زبان‌شناس، روان‌شناس تجربی، دانشمند علوم شناختی کانادایی-آمریکایی و نویسندهٔ کتاب‌های علمی است.
او استاد دانشگاه هاروارد و استاد خانوادهٔ جانستون در گروه روانشناسی دانشگاه هاروارد است. او به دلیل طرفداری از روانشناسی تکاملی و نظریهٔ محاسباتی ذهن، مشهور است. او به خاطر فعالیتش در روانشناسی تکاملی و نظریه محاسباتی ذهن شناخته شده‌است. تخصص او شامل رشته‌های روان‌شناسی زبان، ادراک بصری، تصویر برداری ذهن، تشخیص شکل، توجه بصری، تکامل زبان در کودکان، پدیده‌های قاعده‌مند و بی‌قاعده در زبان، پایهٔ عصبی کلمات و دستور زبان است. او نویسندهٔ هفت کتاب به نام‌های «غریزهٔ زبان»، «ذهن چگونه کار می‌کند»، «کلمات و قواعد»، «لوح سپید»، «مواد ذهن»، «جنس اندیشه: زبان به‌عنوان پنجره‌ای به طبیعت انسان» و «فرشتگان بهتر از طبیعت ما» است.
تخصص دانشگاهی پینکر علوم شناختی دیداری و روانشناسی است. تحصیلات دانشگاهی او شامل آزمایش‌های بر روی تصویرسازی ذهنی، ساختار شناخت، توجه دیداری، پیشرفت زبان در کودکان، پدیده‌های منظم و نامنظم در زبان، ریشه‌های عصبی کلمات و دستور زبان و روانشناسی کنایه و تعبیر، است. او دو کتاب فنی منتشر کرد که نظریهٔ عمومی‌ای را پیرامون فراگیری زبان و بکارگیری آن در یادگیری افعال در کودکان، پیشنهاد می‌داد. در کتابهایی کمتر دانشگاهی، او زبان را به عنوان یک «غریزه» یا سازگاری بیولوژیکی که توسط انتخاب طبیعی شکل گرفته، مورد استدلال قرار می‌دهد. در این دیدگاه، او در مقابل نوام چامسکی و دیگر کسانی است که توانایی انسان برای یادگیری زبان را محصول جانبی سایر سازگاری‌ها می‌دانند.
پینکردر خانواده یهودی در سال ۱۹۵۴ منترال بزرگترین شهر استان کبک در کانادا متولد شد. وضعیت اقتصادی خانوادهٔ او متوسط بود. والدین او رزالین (ویسنفلد) و هری پینکر بودند. اجداد او در سال۱۹۲۶ از رومانی ولهستان به کانادا مهاجرت کردند و صاحب کارخانهٔ کوچک کراوات در مونترال شدند. پدر او که وکیل بود که در ابتدا به عنوان صاحب کارخانه شروع به کار کرد و مادرش هم به عنوان معمار شروع به کار کرد و سپس به عنوان مشاور و پس از آن به نایب مدیر مدرسه کار کرد. او یک خواهر و برادر کوچکتر از خود دارد. برادرش رابرت تحلیلگر سیاسی دولت کانادا است خواهرش، سوزان پینکر، روان‌شناس و نویسنده کتاب تضاد جنسی و تأثیر روستا است.
تحقیقات پینکر بر روی شناخت بصری با همکاری استفان کسلین مشاور پایان‌نامه شروع شد. او در تحقیقات خود نشان داد که تصاویر ذهنی نشانگر مناظر و اشیا هستند (چیزی مشابه تصویر سه بعدی) و به همین ترتیب بنا به نظریه یک عصب‌شناس به نام دیوید مور «طرح دو و نیم بعدی» است. او همچنین نشان داد که این سطح در دقت بصری و در تشخیص اشیا (حداقل برای تشخیص اشکال نامتقارن) مورد استفاده می‌باشد. در مقابل در تئوری مور که می‌گوید برای تشخیص دادن، دیدگاه مستقل مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در کتاب محبوب هفتمش، سبک نگارش: راهنمایی کسی که در قرن ۲۱ دست به قلم می‌برد. (۲۰۱۴) پینکر تلاش کرد که سبکی برای نگارش ابداع کند که از آن طریق علوم روز و روانشناسی را بیان کند، فارغ از اینکه نوشتن و توصیف و توضیح علم پیچیده و غیرقابل درک باشد و درک موضوع نیز برای خواننده آسان باشد.
پینکر اغلب در مناظرات عمومی با موضوعات محیط اطراف و تفسیر جامعه امروزی شرکت می‌کند. مفاسران جامعه مانند اد وست نویسنده کتاب «توهم تنوع» به جسارت و علاقهٔ پینکر در رویارویی با تابوها اشاره کرد. وست پس از گذشت یک دهه از چاپ کتابش اینگونه می‌نویسد که این عقیده (مرحله فرضی فکری خالی از افکار و تخیلات) بر خلاف تخیلات فانتزی به عنوان یک واقعیت باقی می‌ماند. وست پینکر را اینگونه توصیف می‌کند: «پینکر بدون هیچ بحث و جدلی خواننده را بر آن می‌دارد که خودشان نتیجه را به تصویر بکشند.»
پینکر به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد برتر تأثیرگذار جهان در سال ۲۰۰۴ در مجله تایمز شناخته شد و به عنوان یکی از ۱۰۰ چهره روشنفکر در هر دو سال ۲۰۰۸ و ۲۰۰۵ شد. در سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ از او در ردهٔ متفکران جهانی در سیاست‌های خارجی یاد شد. در سال ۲۰۱۶ او به عنوان فرد برتر در آکادمی علمی ملی بیشترین رای را بدست آورد.
تحقیقات وی در زمینهٔ روانشناسی شناختی برنده جایزه شغل اولیه در سال ۱۹۸۴ و برنده جایزه بوید مک کندلس در سال ۱۹۸۶ از انجمن روانشناسان آمریکا شد. از دیگر جوایزی که برنده شد می‌توان به جایزه پروژه ترولند (۱۹۹۳) از انجمن آکادمی ملی علوم، جایزه هنری دال (۲۰۰۴) از مؤسسه رویال بریتانیای کبیر، و جایزه جورج میلر (۲۰۱۰) از جامعه عصب شناسان اشاره کرد. او همچنین دکترای افتخاری از دانشگاه‌های نیوکسل، سوری، تلاویو، مک گیل، سیمون فراسر و دانشگاه ترومسو دریافت کرد. او دو بار به مرحله فینال برای دریافت جایزه پولیتزر در سالهای ۱۹۹۸ و ۲۰۰۳ راه یافت. در ۱۳ ماه می ۲۰۰۶ او موفق به دریافت جایزه انساندوست برتر سال در انجمن حقوق بشر دربارهٔ درک عمومی از انقلاب بشریت گردید.