hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
اما رابرتس
اِما رُز رابرتس (زاده ۱۰ فوریه ۱۹۹۱) بازیگر، خواننده و مدل آمریکایی است.
اِما رز رابرتز متولد ۱۰ فوریه در نیویورک، ایالات متحده آمریکا است. او تنها فرزند اریک رابرتس و کایلی کانیگهام است. پدر و مادرش زمانی که او تنها یک سال داشت از یکدیگر جدا شدند و سرپرستی او با مادرش کایلی بود او همچنین رابطهٔ خوبی با پدرش ندارد با اینکه پدرش او را دوست دارد هرچند با عمه‌اش جولیا رابرتس رابطه بسیار صمیمانه دارد، او بعدها اعتراف کرد که عشقش به بازیگری به خاطر عمه اش جولیا شکل گرفته‌است؛ و دوران تحصیلاتش را در شهر لس آنجلس سپری کرد. رابرتز زمانی که کودک بود اوقات فراغتش را به حضور در پشت صحنه فیلمهای عمه مشهورش می‌گذراند و همین امر سبب شد تا او تصمیم بگیرد برای باقی عمرش حرفه بازیگری را دنبال نماید. از دوستان صمیمی او می‌تواند به کریستن استوارت و لی میشل اشاره کرد.
او از طریق پدرش از نژاد انگلیسی، اسکاتلندی، ایرلندی، روسی، آلمانی و سوئدی است.
در سن ده سالگی او به عنوان دختر جانی دپدر فیلم کوکائین (فیلم) در سال ۲۰۰۱ انتخاب شد. پس از آن نیز در چندین فیلم نقشی کوتاه را بر عهده داشت.
رابرتز در سریال Unfabulous به عنوان دانش آموز دبیرستانی بازی کرد که آهنگ می‌نویسد و می‌خواند. او حتی در آهنگ‌های این سریال نیز اجرا داشته که در آلبومی در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. در سال ۲۰۰۶ او در فیلم کمدی و فانتزی اکوامارین حضور پیدا کرد. در همان سال او نقش نانسی درو را در فیلم نانسی درو (فیلم ۲۰۰۷) با اقتباس از این شخصیت داستانی بازی کرد. این نقش آفرینی او سبب شد که او به شهرت بیشتری دست یابد و در فیلم‌های خانوادگی بیشتری بازی کند.
در سال ۲۰۰۸ او در فیلم مستقل کارگردان درک مارتینی با نام لایف لایف بازی کرد. او در سال ۲۰۱۰ پرکار بود و در فیلم‌های متعددی از جمله دوازده (فیلم ۲۰۱۰) و روز والنتاین (فیلم) بازی کرد. پس از مدت کوتاهی شرکت در کالج سارا لارنس، رابرتز به بازیگری تمام وقت بازگشت.
همچنین اما رابرتز در فیلم هنر چیره شدن (۲۰۱۱) یکی از دو نقش اصلی فیلم را بر عهده داشت. جیغ ۴فیلم ترسناک آمریکایی است. این فیلم چهارمین قسمت از مجموعه فیلم‌های جیغ به‌شمار می‌رود.
همچنین او با بازی در سریال داستان ترسناک آمریکایی شهرت بیشتری پیدا کرد.
همچنین اِما در سریال "ملکه‌های جیغ" که در پاییز سال ۲۰۱۵ شروع به پخش شد، با خواننده آمریکایی آریانا گرانده ایفای نقش کرد.
او دختر اریک رابرتس و برادرزاده جولیا رابرتس است. در سپتامبر ۲۰۱۱، رابرتز شروع به تحصیل در کالج سارا لارنس کرد اما تا ژانویه ۲۰۱۲، تحصیلات خود را متوقف کرد تا بر تعهدات کاری متمرکز شود.
او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ با ایوان پیترز وارد رابطه شد. در ژوئیه ۲۰۱۳، در حالی که آنها در هتلی در مونترال، کبک اقامت داشتند، کسی به مشاجره ای که از اتاق آنها بود شنید و پلیس را خواستار شد. آنها پس از یک «مشاجره داغ» شروع به زدن یکدیگر کرده بودند. وقتی پلیس آمد، رابرتز را دستگیر کردند. پیترز دستگیر نشد زیرا رابرتز از نظر جراحات بلافاصله قابل مشاهده نبود. پیترز از ابراز اتهامات امتناع ورزید و رابرتز چند ساعت بعد آزاد شد. در بیانیه مشترکی، زوجین آن را «یک حادثه ناگوار و سو تفاهم» خواندند. پیترز در مارس ۲۰۱۴ تأیید کرد که او و رابرتز نامزد بودند. در مارس ۲۰۱۹ گزارش شد که رابرتز و پیترز از هم جدا شده‌اند.
از مارس ۲۰۱۹، رابرتز با بازیگر گرت هدلند رابطه دارد. در آگوست سال ۲۰۲۰، وی اعلام کرد که منتظر فرزند پسرشان هستند. هدلند خبر داد که پسرشان در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۰ با اسم رودس رابرت هدلند بدنیا آمده.
هیدن پنیتیر
هیدن لسلی پنیتیر (زاده ۲۱ اوت ۱۹۸۹) بازیگر، خواننده، مدل و فعال آمریکایی است. وی بیشتر به خاطر حضورش نقش کلیر بنت در مجموعهٔ تلویزیونی قهرمان‌ها از شرکت ان‌بی‌سی و فیلم جیغ ۴ مشهور است.
دوران پیشاکلمبی
دوران پیشا-کُلُمبی به برهه‌ای از تاریخ قاره آمریکا اطلاق می‌شود که هنوز مردم اروپایی به این قاره وارد نشده بودند. عبارت پیشاکلمبی به دوران پیش از کشف قاره آمریکا توسط کریستف کلمب اشاره دارد. این دوران گاهی فقط برای عصر زندگی سرخپوستان آمریکا، پیش از ورود ماجراجویان اروپایی مطرح می‌شود. دوران پیشاکلمبی در مباحث تاریخی به دوران تمدنهای بسیار کهن قاره آمریکا مثل اولمک، آزتک‌ها، مایاها و امپراتوری اینکا نیز اشاره دارد.
میرک نقاش
میرک نقاش (روح‌الله میرک) از نگارگران سده نهم‌هجری بود. یکی از دلایل شهرت او استادی کمال الدین بهزاد است. او در خدمت میر علیشیر نوایی و سلطان حسین بایقرا بود و ریاست کتابخانه شاه را بر عهده داشت. او استادی چیره‌دست در تشعیرسازی و جانورنگاری بود. او روشی را با نام گرفت و گیر در نگارگری ایرانی ابداع کرد.
گرفت‌وگیر
گرفت و گیر روشی در نگارگری ایرانی است که در آن نگارگر صحنه های خیالپردازانه و مملو از تخیل را در زمینه نزاع و درگیری حیوانات به تصویر می‌کشد. این روش را معمولاً در تشعیرسازی مورد استفاده قرار می‌دهند. عمده محققان و تاریخ‌نگاران هنر ایران، میرک نقاش (روح الله میرک) که استاد تشعیرسازی و جانورنگاری بود را پیشگام و بنیانگذار این روش در نگارگری ایرانی می‌دانند. بنابراین پیدایش این روش به سده نهم هجری یا پانزده میلادی بازمی‌گردد. .
پاکباز، روئین. دائرةالمعارف تاریخ هنر. نشر فرهنگ معاصر. چاپ ششم. ۱۳۸۶
جنگ با تروریسم
جنگ با ترور یک رشته عملیات جنگی است که ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و تعدادی کشور دیگر به منظور مبارزه با گروه‌هایی که از دید این کشورها تروریست قلمداد شده‌اند و همین‌طور دولت‌های پشتیبان این گروه‌ها، آغاز کردند. منظور و استدلال رئیس‌جمهور پیشین آمریکا جرج دبلیو بوش از کشورهای پشتیبان تروریسم، کره شمالی، لیبی، عراق، سوریه، افغانستان و کوبا بودند. این کشورها از دیدگاه دولت آمریکا تهدیدی برای آمریکا و کشورهای غربی و جهان به‌شمار می‌آیند. اصطلاح "جنگ علیه تروریسم" بیشتر برای تروریسم اسلامی و القاعده به کار می‌رود. این اصطلاح از سوی دولت اوباما به‌کار نمی‌رفت و به جای آن عبارت "عملیات احتیاطی برون‌مرزی" (Overseas Contingency Operation) رسمیت داشت.
تشعیر
تشعیر اصطلاح و روشی در تذهیب و نقاشی ایرانی یا نگارگری است که در آرایش کتاب یا قطعات خط و مینیاتور و مرقعات استفاده می‌شود. در تشعیرسازی یا تشعیراندازی، حاشیه صفحه‌ها را با نقش مایه‌هایی از حیوان، مرغ، گل و گیاه می‌آرایند. رنگ‌ها در تشعیر محدود و اغلب از رنگ طلا استفاده فراوان می‌شود.
در واقع تشعیر نوعی تزئین نسخ خطی است که در حاشیه نسخ یا مرقعات، معمولاً با یک یا دو و حتی با سه رنگ طلا انجام می‌گیرد. تشعیر، نقوشی از یک یا دو رنگ است که در حاشیه و سرفصل‌های برخی کتاب‌ها و در و دیوار و پرده‌ها و فضاهای موجود در مجلس‌سازی‌ها و پرده‌های نقاشی ایرانی کشیده می‌شود و در جلدسازی و قلمدان‌سازی و قلم‌زنی بر روی فلز و نیز خطاطی دیده شده‌است.
تشعیر از شَعْر (مو) گرفته شده‌است و به نقوش بسیار ریز از گیاه و پرنده و درخت اطلاق می‌شود. از آنجا که طراحی تشعیر که در اصل طراحی حیوانات و منظره و اقسام آن است، اغلب با طلا و به وسیله قلم موهای بسیار ظریف انجام می‌گرفته‌است، ظرافت خطوط را به مو تشبیه کرده‌اند.
طرح‌ها و نگاره‌های غالب در ساختن تشعیر، بیشتر صخره سنگ‌ها، حرکات ابر و باد، درختان متنوع، حیوانات خیالی و افسانه‌ای مانند سیمرغ و اژدها، حیوانات وحشی در حال جست و خیز، پرندگان و حیوانات کوچک با قلم اندازی‌های استادان و استفاده بی‌دریغ از طلای ناب است.
تشعیر به همراه تذهیب، برای تزئین حواشی بزرگتر در کتاب‌های خطی، شاید تحت تأثیر نقاشی چینی، از دوران تیموریان در ایران مرسوم شده باشد.
تشعیرسازی از اواخر سده نهم (سده پانزده میلادی) و اوایل سده دهم (شانزده میلادی) در ایران رواج پیدا کرد. نگارگران ایرانی اغلب این نقش مایه‌ها را با رنگ طلایی بر پس‌زمینه لاجوردی می‌کشیدند. از میرک نقاش می‌توان به عنوان یکی از استادان و پیشگامان تشعیرسازی در ایران نام برد.
از تشعیر کاران معروف دوره های قبل می‌توان به «صالح مذهب»،«میرزا عبد العلی مذهب»و«میرزا شکر ا...»اشاره کرد. همچنین باید گفت برخی از تشعیر کاران بنام ، در کار تذهیب نیز چیره دست بودند وهم بعضی از تذهیب کاران در کار تشعیر مهارت بسزایی داشتند.ابزار کار تشعیر نیز همان ابزار کار تذهیب است.
نامگذاری انواع تشعیر بیشتر بر اساس روش‌ها و فنون و جایگاه ارائه آن است.
تشعیر دو قسمت دارد: تشعیر گیاهی یا تشعیر گل و بوته، و تشعیر وحوش.
در تشعیر گیاهی، تصاویر بر بالا و پایین برگ‌ها و گل‌ها به زر یا رنگ‌های سفید یا آبی یا مایه اصلی و ته رنگ لاجورد یا سیاه یا گِل ماشی و امثال آن، بر حواشی کتاب‌ها کشیده می‌شود. در آرایه‌های تزئینی قرآن کریم و جلد آن، علاوه بر تذهیب، فقط از این نوع تشعیر استفاده می‌شود.
در تشعیر وحوش که بر دو نوع "نخجیری " و "گرفت و گیر" است، طرح کلی تصاویر و نقوش انواع پرندگان و جانوران زمینی و دریایی و اساطیری در ترکیب‌های خاص متناسب با موضوع اصلی کتاب با کمترین رنگ و به صورت نمادین پدید می‌آید.
همچنین تصاویری از آسمان و ابرها و ستیغ کوه‌ها و صخره‌ها در تشعیر دیده می‌شود.
عهدنامه کوچوک قینارجه
عهدنامهٔ کوچوک قینارجه عهدنامه‌ای بود که در ۲۱ ژوئیه ۱۷۷۴ میلادی میان امپراتوری روسیه و امپراتوری عثمانی در محلی به نام کوچوک قینارجه (در بلغارستان امروزی) پس از شکست امپراتوری عثمانی در جنگ روسیه و عثمانی (۱۷۶۸–۱۷۷۴) به امضاء رسید.
بر پایهٔ این عهدنامه، روسیه مناطق والاچیا و مولداوی را به امپراتوری عثمانی بازگرداند، اما حق حفاظت از مسیحیان در امپراتوری عثمانی و دخالت در والاچیا و مولداوی در صورت سوء ادارهٔ عثمانی‌ها را به دست می‌آورد. کریمه مستقل اعلام شد، اما سلطان عثمانی به عنوان خلیفهٔ مسلمانان رهبر مذهبی تاتارها باقی می‌ماند. روسیه کاباردینو در قفقاز و حاکمیت نامحدود شماری از بندرها را به دست آورد روسیه در سال ۱۷۸۳ و ۱۷۹۱ تمام کریمه و مولداوی و دریای سیاه را به تصرف خود درآوردند و حق و حاکمیت عثمانی را در دریای سیاه گرفت.
قره‌چای‌ها
قره‌چای‌ها گروهی از مردمان ترک‌تبار شمال قفقاز هستند که بیشتر در استان قره‌چای-چرکس در روسیه ساکن هستند. جمعیت آنان پیرامون ۳۰۰ هزار تن برآورد می‌شود. بیشتر آنان پیرو تسنن می‌باشند. قره‌چای‌ها از تبار قبچاق‌ها هستند. همچنین می‌نماید که نیاکان ایشان دارای آمیختگی با دیگر باشندگان زیست‌گاه کنونی شان بوده‌باشند، مردمانی چون آلان‌ها، کومان‌ها، خزرها، بلغارها، هون‌ها و بومیان قفقاز. زبان ترکی آنان نیز همسانی‌هایی با زبان قوموق در داغستان دارا می‌باشد.
قپچاق‌ها در سدهٔ یازدهم میلادی به سرزمین آلان‌های ایرانی‌نژاد وارد شدند. در سدهٔ چهاردهم تیمور به شمال قفقاز تاخت، این تازش سبب رانده شدن آلان‌ها به سرزمین‌های کوهستانی و نیز گسترش اسلام در منطقه بود.
در ۱۸۲۸ میلادی روس‌ها بر مردمان قره‌چای تاختند و پس از جنگی خونین سرزمین‌های قره‌چای‌ها به روسیه ضمیمه‌شد. در شورش سال‌های ۱۸۳۱ تا ۱۸۶۰ قفقاز، قره‌چای‌ها نیز به دیگر شورشیان پیوستند. با سرکوبی شورش میان سال‌های ۱۸۶۱ تا ۱۸۸۰ بسیاری از ایشان از بیم فشارهای روس‌ها به ترکیه کوچیدند.
در ۱۹۴۲ آلمان نازی پشتوانه‌ای برای پدید آمدن یک دولت خود مختار قره‌چای با پلیس و دستگاه دیوانی مستقل شد. نتیجهٔ آن استقبال گرم قره‌چای‌ها از ارتش آلمان در ۱۹۴۳ گردید. با عقب‌نشینی آلمان‌ها، قره‌چای‌ها متهم به همدستی با ایشان شده و پیرامون ۸۰هزار تن از آنان - که اکثریت جمعیتشان را تشکیل می‌داد- به زور به آسیای مرکزی - به ویژه قزاقستان و قرقیزستان- کوچانده شدند. در دو سال نخست این تبعید ۳۵ درصد تبعیدیان بر اثر گرسنگی و بیماری از میان رفتند. سرانجام در ۱۹۵۷ و در روند اصلاحات خروشچف قره‌چای اجازه یافتند که به زادگاه خود بازگردند.
قره‌چای‌ها در طی سده‌ها زندگی در قفقاز آیین زندگی و فرهنگ مردمان قفقاز را پذیرفته‌اند، اگرچه هنوز زبان ترکی خویش را نگاه داشته‌اند.
Wikipedia contributors، "Karachays،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Karachays&oldid=420469914 (accessed April ۲۵، ۲۰۱۱).
ورزشگاه المپیک مونیخ
ورزشگاه المپیک مونیخ ورزشگاهی در شهر مونیخ است.
این ورزشگاه در سال‌های ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۵ ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال بایرن مونیخ بوده‌است. همچنین بخشی از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ و جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ در این ورزشگاه برگزار شده‌است.
این ورزشگاه توسط گونتر بنیش معمار برجسته آلمانی طراحی شد.
ورزشگاه بروسیا پارک
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال بروسیا مونشن گلادباخ در این ورزشگاه برگزار می‌شود.همچنین این ورزشگاه میزبان سه دیدار از رقابت های جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ بوده است.
آکادمی سلطنتی هنر
آکادمی سلطنتی یا آکادمی سلطنتی هنر یکی از انجمن‌های اصلی هنرمندان در بریتانیا است که توسط جرج سوم در ۱۷۶۸ بنیان گذاشته شد. دفتر مرکزی، موزهٔ هنری و بخش‌های آموزشی این آکادمی در برلینگتون هاوس در وست‌مینستر لندن قرار دارد.
در ۱۷۸۶ جرج سوم، پادشاه وقت انگلستان آکادمی سلطنتی هنر را بنا بر پیشنهاد سر ویلیام چمبرز و بنجامین وست در لندن بنیان نهاد. هدف از ایجاد این آکادمی رشد مدارس هنری، گردآوری استاندردهای لازم برای یک اثر خوب و فراهم‌آوردن سازوکار لازم برای نمایش رایگان آثار برتر هنری بود.
پادشاه خود ۳۶ عضو اصلی آکادمی را انتخاب نمود و عدد ۴۰ را به‌عنوان تعداد ثابت اعضا در نظر گرفت. در این میان سر جاشوا رینولدز، به‌عنوان نخستین رئیس آکادمی سلطنتی انتخاب شد و این سِمَت را تا هنگام مرگش در ۱۷۹۲ حفظ نمود.
کلاس‌ها و موزهٔ آکادمی نخست در سامرست هاوس برگزار می‌شد اما در ۱۸۳۷ به میدان ترافالگار و در ۱۸۶۸ به مکان کنونیش در ساختمان برلینگتون هاوس انتقال یافت.
آکادمی سلطنتی هنر از زمان آغازبه‌کارش تا کنون به‌طور مرتب دوسالانه‌هایی را برگزار نموده و آثاری از هنرمندان قدیمی و هنر معاصر را به‌نمایش گذاشته است. نمایشگاه آثار هنرمندان معاصر به‌طور سالیانه در تابستان‌ها برگزار می‌شود. مدرسهٔ هنری رایگانی نیز در طول دوران تأسیس آکادمی دایر بوده و دانشجویان دختر نیز از ۱۸۶۱ اجازه شرکت در کلاس‌های آن را یافته‌اند. همچنین از محل درآمدهای آکادمی، مبالغی برای کمک به هنرمندان نیازمند و خانواده‌های آنها، اعطای جوایز و بورس‌های تحصیلی در نظر گرفته شده‌است.
در نگارخانه‌های آکادمی سلطنتی هنر، آثاری از اعضای سابق آن همچون جاشوا رینولدز، تامس گینزبورو، جان کانستبل و جی. ام. دابلیو. ترنر به نمایش گذاشته شده‌است. همچنین تندیسی مرمرین موسوم به تَدِی توندو از مریم مقدس، مسیح و یحیی اثر میکل آنژ در این آکادمی نگهداری می‌شود.
گفن رکوردز
گِفِن رکوردز یک شرکت نشر موسیقی آمریکایی است. این شرکت زیرمجموعهٔ یونیورسال میوزیک گروپ (بزرگ‌ترین ناشر صنعت موسیقی در جهان) است.
گِفِن رکوردز را دیوید گفن در سال ۱۹۸۰ میلادی بنیان گذاشت. او پیش‌تر و در سال ۱۹۷۱ میلادی شرکت اسایلم رکوردز را تأسیس کرده‌بود. در سال ۱۹۷۲ وارنر میوزیک گروپ اسایلم رکوردز را خرید و آن را با الکترا رکوردز تلفیق کرد. دیوید گفن در سال ۱۹۸۰ ایدهٔ تأسیس شرکت جدیدی را با وارنر مطرح کرد و گفن رکوردز را با حمایت وارنر برادرز رکوردز تأسیس کرد. ۱۰ سال بعد و پس از آن‌که مدت قرارداد اولیه با وارنر به پایان رسید، گفن رکوردز به ام‌سی‌ای میوزیک انترتینمنت-که بعداً به «یونیورسال میوزیک گروپ» تغییر نام یافت-فروخته شد.
اولین آلبومی که با برچسب گِفِن منتشر شد آلبوم "سرگردان" اثر ستارهٔ موسیقی دیسکو دونا سامر بود. "سرگردان" که در اکتبر ۱۹۸۰ منتشر شد از آرآی‌اِی‌اِی گواهینامهٔ طلا دریافت کرد. در نوامبر همان‌سال، گفن رکوردز آلبوم مشترک جان لنون و یوکو اونو به‌نام "فانتزی مضاعف" را منتشر کرد. دو هفته بعد از انتشار "فانتزی مضاعف"، لنن در نیویورک به قتل رسید. در پی این اتفاق، آلبوم به فروش میلیونی رسید و به «اولین شماره یک شرکت گفن» در جدول‌های فروش کشورهای مختلف تبدیل شد.
کتابخانه اختصاصی کاخ نیاوران
کتابخانه اختصاصی نیاوران یا کتابخانه اختصاصی فرح پهلوی، هم‌جوار با کاخ نیاوران، با مساحت تقریبی ۷۷۰ مترمربع در سال ۱۳۵۵ خ در دو طبقه و یک زیرزمین در ضلع شرقی مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران احداث شده‌است. این ساختمان که طراحی داخلی آن توسط عبدالعزیز فرمانفرمائیان به انجام رسیده‌است، دارای ویژگی‌های متمایزی در نوع معماری و ساختار سازه می‌باشد. ساختار این سازه براساس الگوی رایج معماری مدرن در دهه پنجاه خورشیدی به همراه ترکیب هوشمندانه‌ای از شیشه و حجم‌ها سنگی شکل گرفته‌است. وجود پیانو و لوازم صوتی در این مجموعه حکایت از استفاده فضا به عنوان اتاق موسیقی را می‌نمایاند. آثار هنری نظیر مبلمان‌ها، مجسمه‌ها، تابلوهای نقاشی که در چیدمان اندرونی استفاده شده‌اند موجب شده که فضا بیشتر حالت موزه‌ای به خود بگیرد. آثار حجمی و تابلوهای نقاشی از هنرمندان ایرانی و غیرایرانی شامل پرویز تناولی، مسعود عربشاهی، بهمن محصص، منوچهر یکتایی، محمد مدبر، سزار بالداجینی، دیه‌گو جاکومتی، آرنالدو پومودورو و پیر آرماندو فرناندز فضای داخلی را تزئین نموده‌است.
در طراحی داخل ساختمان، ترکیب برنز و شیشه در سطح زیادی به کار رفته‌است. همچنین ترکیب حجمی بزرگی شامل بیش از ۳۰۰۰ استوانه شفاف، روشنایی سقفی کتابخانه را تأمین می‌کند. در کتابخانه اختصاصی فرح پهلوی بیش از ۲۳۰۰۰ جلد کتاب با ۱۶۰۰۰ عنوان نگهداری می‌شود. این کتاب‌ها مشتمل بر آثار فارسی، تألیف‌های فرهنگی، ادبی، اجتماعی، گزارش‌ها و آمار و آثار خارجی شامل، دائرةالمعارف‌ها، دوره‌های تخصصی هنر، باستان‌شناسی و منابع تمدن و هنر ملل می‌باشد. در این بین، سه گروه کتاب‌های مربوط به تاریخ ایران، ادبیات فرانسه و هنر نقاشی از تعداد بیشتری برخوردار است. چاپ‌های اول تعداد زیادی از سفرنامه‌های مشهور و شناخته شده خارجیان به ایران و آسیا دراین کتابخانه محفوظ است. مجموعه تقریباً کامل انتشارات دانشگاه تهران و بنیاد فرهنگ ایران با صحافی به رنگ آبی سلطنتی، آثار معتبر از نگارگران معروف دنیا به ویژه نقاشان قرن بیستم با چاپ، کاغذ و صحافی اعلا در بین مجموعه به دیده می‌شود. وجود مجموعه‌های بی نقصی از آثار برخی از نویسندگان اهل فرانسه در قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی که در زمان زندگی خود آن‌ها به چاپ رسیده‌است، بر ارزش‌های مجموعه افزوده‌است. یکی از خصوصیات منحصربه‌فرد این مکان، که این فضا را از سایر کتابخانه‌های دیگر جدا ساخته و آن را تبدیل به محیط موزه‌ایی نموده‌است، وجود کتاب‌های اهدایی است که از سران کشورها و نویسندگان نامدار به این کتابخانه بخشیده‌اند. از جمله این اشخاص می‌توان به پروین اعتصامی، علی‌نقی وزیری، منوچهر آتشی، جان اف کندی، والت دیزنی، جواهر لعل نهرو، رولف بنی، گریشمن و امضاء تعدادی از افراد سرشناس دیگر اشاره کرد. از جمله دیگر آثار موجود در این کتابخانه می‌توان به مجموعه‌های خطی اشاره کرد از جمله نویسندگان این نسخ می‌توان به میرعلی هروی، احمد نیریزی، وصال شیرازی، زین‌العابدین حسنی، محمد اصفهانی و محمدتقی مشهدی اشاره نمود.
از بخش‌های دیگر کتابخانه مجموعه آثار هنری است که جمعاً شامل ۳۵۰ اثر تابلوهای نقاشی و آثار حجمی را در برمی‌گیرد. از جمله آثار هنرمندانی نظیر پرویز تناولی، جعفر روحبخش، منصوره حسینی، ناصر اویسی، ابوالقاسم سعیدی، محمود فرشچیان، سالوادور دالی، خوان میرو، اندی وارهول و آلن بایاش که نمایان‌گر بخشی از تاریخ هنر معاصر به خصوص جریان‌های نوگرایی هنر ایران در دهه سی و چهل خورشیدی است. کتابخانه اختصاصی مجموعه فرهنگی تاریخی نیاوران در فروردین ۱۳۸۳ ش. توسط یک گروه متخصص به‌طور کامل شناسایی و ساماندهی گردید.
مرز اودر-نایسه
مرز اودر-نایسه مرز بین‌المللی بین آلمان و لهستان است. این مرز از پسایندهای جنگ جهانی دوم است. رودهای اودر و لوسیشن نایسه عمده این مرز را تشکیل می‌دهند. این مرز در غرب دریای بالتیک به شهرهای بندری شچچین و اشوینواویشچه می‌رسد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، بخش‌های واقع در شرق این مرز، میان لهستان و شوروی تقسیم شدند. اکثریت قریب به اتفاق جمعیت بومی آلمانی آن، در زمان جنگ جهانی دوم آنجا را تخلیه کردند، یا فرار کردند یا بزور از آنجا رانده شدند. اودر-نایسه از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰ مرز آلمان شرقی و لهستان بود.
پس از اتحاد آلمان شرقی با آلمان غربی در سال ۱۹۹۰ میلادی، آلمان و لهستان پیمانی امضاء کردند و اودر-نایسه را به عنوان مرز خود مجدداً به رسمیت شناختند.
پادشاهی فرانسه
پادشاهی فرانسه یک پادشاهی در سده‌های میانه و دوران مدرن بود که از سال ۸۴۳ تا ۱۷۹۲ میلادی در اروپای غربی فرمان راند. پادشاهی فرانسه در دوران مدرن به یکی از قدرت‌های سیاسی جهان تبدیل شد و مستعمرات زیادی در آفریقا و آمریکای شمالی بدست آورد. این پادشاهی سرانجام با وقوع انقلاب فرانسه و اعدام لوئی شانزدهم، آخرین پادشاه مطلقه فرانسه پایان یافت و جمهوری اول فرانسه تشکیل شد.
زبان هراری
زبان هراری یکی از زبان‌های سامی است که در کشور اتیوپی به آن تکلم می‌شود.شمار گویشوران این زبان را در حدود بیست و پنج هزار تن دانسته‌اند که بیشتر آنان به همراه زبان امهاری یا اورومو دوزبانه می‌باشند.شمار زیادی از لغات این زبان، عربی و شمار اندکی نیز ایتالیایی می‌باشند.
زبان سیلته
زبان سیلته از زبانهای سامی رایج در کشور اتیوپی می‌باشد که حدود هشتصد و سی هزار گویشور دارد. بیشتر متکلمین این زبان در آدیس آبابا بسر می‌برند.
زبان سودو
زبان سودو از زبان های رایج در کشور اتیوپی و از خانواده زبانهای سامی است که در حدود سیصدهزار تن گویشور دارد.
مرکور اشپیل-آرنا
مرکور اشپیل-آرنا ورزشگاهی در شهر دوسلدورف کشور آلمان است.
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
زبان چها
زبان چها از زبانهای سامی رایج در کشور اتیوپی می باشد که در حدود چهارصد و چهل هزارتن گویشور دارد.زبان چها در زمینه زبانشناسی زبانی شناخته شده است و به علت آواشناسی پیچیده و خاص خود مورد پژوهشهای آواشناسی زیادی قرار گرفته است.
زبان اینور
زبان اینور از زبانهای سامی رایج در کشور اتیوپی می باشد که در حدود دویست و هشتاد هزار تن گویشور دارد.این زبان بدلیل آواشناسی خاص خود مورد پژوهشهای زبانشناسی قرار گرفته است.
زبان تیگره
زبان تیگره (به تیگره: ትግረ) زبانی سامی از خانواده آفروآسیایی است که در کشورهای اتیوپی و اریتره و سودان در شاخ آفریقا گویش می‌شود. تیگره در کنار تیگرینیا نزدیک‌ترین زبان‌های زنده به زبان گعز هستند که هنوز به عنوان زبان مذهبی در کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی و کلیسای ارتدکس توحیدی اریتره کاربرد دارد. تیگره ۷۱٪ با گعز و ۶۴٪ با تیگرینیا همسانی واژه‌ای دارد. در اریتره شمار گویشوران این زبان را در حدود هشتصد هزار تن در سال ۱۹۹۷ دانسته‌اند. تیگره‌زبانان بیشتر در غرب اریتره ساکنند، گرچه در ارتفاعات شمالی اریتره و امتداد آن تا قسمت مجاور در سودان و همچنین ساحل دریای سرخ اریتره در شمال زولا نیز یافت می‌شوند.
مردم تیگره را نباید با تیگرایی‌ها، همسایگان جنوبی آن‌ها در اریتره و اتیوپی که به تیگرینیا سخن می‌گویند، اشتباه گرفت. تیگرینیا نیز از زبان مادر گعز ریشه گرفته، و با وجود شباهت نامی کاملاً از تیگره متمایز است.
تیگره دو همخوان گلویی و سامانه واکه‌های گعز را به جز دو مورد کاملاً حفظ کرده‌است. همخوان‌ها و واکه‌های این زبان در جدول‌های زیر آمده‌اند:
از حدود سال ۱۸۸۹ از الفبای گعز برای نوشتن تیگره استفاده می‌شود. تیگره‌زبانان در گذشته بیشتر از زبان عربی به عنوان زبان میانجی استفاده می‌کردند الفبایی نیز بر اساس خط عربی دارند که امروزه کمتر استفاده می‌شود. ترجمه‌ای از انجیل به زبان تیگره وجود دارد.
خط گعز یک آبوگیدا است و هر نماد نشان‌دهنده یک همخوان و یک واکه است و نمادها بر اساس همخوان و واکه در گروه‌هایی از نمادهای مشابه سازمان یافته‌اند. این سامانه نوشتاری در تضاد با الفباهای کامل است که در آن‌ها همخوان و واکه وضعیتی برابر دارند یا یک ابجد که در آن علامت واکه به صورت ناتمام یا اختیاری یا غایب است.. این خط برای نوشتن تیگره اصلاح شده‌است.
عربستانی جنوبی نوین
زبان‌های عربستانی جنوبی نوین زبان‌هایی سامی از شاخهٔ سامی جنوبی هستند که میان اقوام کوچکی در یمن و عمان گویشور دارند. ازجملهٔ این زبان‌ها عبارت است از مهری، سقطری، شحری و حرسوسی.
آلبوم ریمیکس
آلبوم ریمیکس یا آلبوم ضبط جدید یا بازترکیبی به آلبومی گفته می‌شود که اکثر ترانه‌های آن دوباره ضبط شده باشد. این آلبوم‌ها معمولاً شامل ضبط جدید (ریمیکس) ترانه‌های آلبوم‌های قبلی یک هنرمند است.
پرفروش‌ترین آلبوم دوباره‌ضبط جهان با نام «» متعلق به مایکل جکسون، هنرمند و موسیقی‌دان اهل آمریکا است.
ماد کوچک
ماد کوچک (ماد خرد) نام یکی از دو ایالت سرزمین ماد است که شامل حدود کنونی آذربایجان می‌شده‌است. مادبزرگ نیز شامل کردستان و همدان امروزی در زاگرس بوده‌است. از ماد کوچک به‌عنوان "برزخ مادی" نیز یاد شده‌است.
ماد کوچک بعدترها به گفتهٔ استرابو مورخ یونانی، عنوان آتروپاتن (آتورپاتگان) را از سردار و شهربان ایرانی آن سرزمین، یعنی آتروپات گرفت. سپس در دوران پس از اسلام آتورپاتگان به آذربایجان دگرگون شد
بوی باران
بوی باران آلبوم موسیقی سنتی ایرانی به آهنگ‌سازی و رهبری حسین یوسف‌زمانی و خوانندگی محمدرضا شجریان است که در دستگاه چهارگاه و افشاری در سال ۱۳۷۸ ساخته شده‌است."آواز چهارگاه، شعر از فریدون مشیری" "(مخالف)" بگذار که بر شاخه این صبح دلاویز "(مخالف)" آنگاه به صد شوق چو مرغان سبکبال "(مخالف)" خورشید از آن دور از آن قله پر برف "(مخالف)" سیمرغ طلایی پر و بالی است که چون من "(مخالف)" پرواز به آنجا که نشاط است و امید است "(مخالف)" آنجا که سراپای تو در روشنی صبح "(شکسته مویه)" آنجا که سحر گونه گلگون تو در خواب "(مخالف فرود)" آنجا که من از روزن هر اختر شبگرد "(زابل)" من نیز چو خورشید دلم زنده به عشق است "(زابل)" هر صبح در آیینه جادویی خورشید  "(حصار)" او روشنی و گرمی بازار وجود است "(حصار)" او یک سر آسوده به بالین ننهاده‌است "(منصوری)" ما هر دو در این صبح طربناک بهاری "(منصوری)" ما هر دو در آغوش پر از مهر طبیعت "(مویه)" ما آتش افتاده به نیزار ملالیم "(مویه فرود)" بگذار که سرمست و غزلخوان من و خورشید
"(درآمد افشاری)" رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن  رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن
"(جامه داران)" ماییم و موج سودا، شب تا به روز تنها
"(جامه داران)" از من گریز تا تو، هم در بلا نیفتی) از من گریز تا تو، هم در بلا نیفتی
"(جامه داران)" ماییم و آب دیده، در کنج غم خزیده
"(عراق)" خیره کشی ست ما را، دارد دلی چو خارا
"(حزین)" بر شاه خوبرویان واجب وفا نباشد)  ای زرد روی عاشق، تو صبر کن وفا کن
"(جامه داران)" دردی ست غیر مردن، آن را دوا نباشد، دوا نباشد
"(رهاب)" در خواب دوش پیری، در کوی عشق دیدم
"آواز مثنوی افشاری، شعر از مولوی." "(مثنوی)" ای خدا این وصل را هجران مکن "(مثنوی)" باغ جان را تازه و سرسبز دار "(مثنوی)" چون خزان بر شاخ و برگ دل مزن "(مثنوی)" بر درختی کآشیان مرغ توست "(مثنوی)" شمع جمع خویش را بر هم مزن "(مثنوی)" نیست در عالم ز هجران تلختر
شعر از فریدون مشیری
شعر از فروغی بسطامی
ساقی نامه حافظ
تکرار دو بیت از شعر فروغی بسطامی
بوی باران
هرمان فریدریش ویلهلم هینریش
هرمان فریدریش ویلهلم هینریش (۱۷۹۴-۱۸۶۱) یک فیلسوف آلمانی قرن نوزدهم بود. او ابتدا در رشته خداشناسی در استراسبورگ تحصیل کرده و سپس فلسفه را در هایدلبرگ نزد هگل فراگرفت. او آثاری در زمینه فلسفه و مذهب تالیف کرد و در سال ۱۸۲۲ به درجه پروفسوری نایل شد.
آکادمی سلطنتی (ابهام‌زدایی)
آکادمی سلطنتی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره نماید:
انسان و سمبل‌هایش
انسان و سمبول‌هایش نام کتابی فلسفی از کارل گوستاو یونگ می‌باشد که به زبان‌های بسیاری ترجمه شده‌است. یونگ در این کتاب به نقش فرهنگ و اساطیر هر ملت در شخصیت افراد تشکیل‌دهندهٔ آن جامعه می‌پردازد و مفهوم کهن‌الگو را مطرح می‌کند. پس از مرگش این کتاب در سال ۱۹۶۴ به چاپ رسید. این کتاب را نخستین بار ابوطالب صارمی به زبان فارسی ترجمه کرده و انتشارات امیرکبیر منتشر کرده است. فصول آن به این ترتیب است:
کاووس دوستدار
کاووس دوستدار (زادهٔ ۱۳۱۶ در قزوین-درگذشتهٔ ۱۳۴۴ در تهران) دوبلور شاخص و برادر کوچکتر ایرج دوستدار دوبلور سرشناس ایرانی بود.
وی در ۱۶ سالگی در نخستین فیلمش "ملانصرالدین" ایفای نقش کرد و از سال ۱۳۳۴ به کمک برادرش ایرج وارد عرصه دوبله شد. او در فیلم "هملت" به جای اینوکنتی اسمکتونفسکی در نقش هملت و همین‌طور در فیلم "روانی" آلفرد هیچکاک به جای آنتونی پرکینز گویندگی کرد که هنوز بعد از حدود نیم قرن شاهکاری بی‌همتا در دوبله است.
گفتنی است ایرج رضایی توسط کاووس به ایرج دوستدار معرفی شد.
۱ = نویسنده دایرةالمعارف تاریخ دوبله ایران سعید واحدی
لانگداک
لانگداک یکی از استان‌های سابق فرانسه با وسعت ۴۲٬۷۰۰ کیلومترمربع بود. امروزه این استان بین دو ناحیه لانگدوک روسیون و پیرنه میانه تقسیم شده است. مرکز این استان شهر تولوز بود که در حال حاضر در ناحیه پیرنه میانه قرار دارد.
شب جدایی
شب جدایی آلبوم موسیقی سنتی ایرانی به خوانندگی همایون شجریان و تنظیم مزدا انصاری است که در سال ۱۳۸۹ ساخته شد. شب جدایی
آیزول
شهر آیزول (; ) با جمعیت ۲۹۵٫۸۶۴ نفر در ایالت میزورام در کشور هند واقع شده‌است.
الوار (شهر)
شهر الوار با جمعیت ۳۰۷٫۵۴۶ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
آمبارنات
آمبارنات
شهر آمبارنات با جمعیت ۲۳۲٫۰۴۷ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
امباتور
امباتور
شهر امباتور با جمعیت ۴۰۱٫۲۲۰ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
آرا
آرا
شهر آرا با جمعیت ۲۴۴٫۴۳۹ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
آوادی
آوادی
شهر آوادی با جمعیت ۲۶۶٫۷۹۹ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
بهرام‌پور
بهرام‌پور
شهر بهرام‌پور با جمعیت ۲۰۲٫۸۹۷ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
بالی (هاورا)
بالی محله‌ای در شهر هاورای ایالت بنگال غربی در کشور هند است. بالی ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارانگر
بارانگر
شهر بارانگر با جمعیت ۲۶۸٫۵۹۱ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
باراسات
باراسات
شهر باراسات با جمعیت ۳۹۰٫۱۹۱ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
باردامن
باردامن
شهر باردامن با جمعیت ۳۱۶٫۲۸۷ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
بریلی
بریلی شهر بریلی با جمعیت ۸۲۵٫۰۶۷ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
باتیندا
باتیندا
شهر باتیندا با جمعیت ۲۶۹٫۵۲۰ نفر در ایالت پنجاب در کشور هند واقع شده‌است.
بلگایوم
بلگایوم
شهر بلگایوم با جمعیت ۴۵۸٫۲۰۸ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
بلاری
بلاری
شهر بلاری با جمعیت ۳۵۵٫۴۲۹ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
بالسوا جهانگیر پور
شهر بالسوا جهانگیرپور با جمعیت ۲۱۶٫۵۹۵ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
باتپرا
باتپرا
شهر باتپرا با جمعیت ۵۲۶٫۹۶۱ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
باونگر
باونگر بندری در جنوب ایالت گجرات هند است.
اطلس جامع گیتاشناسی
بهلای
بالای شهر بالای با جمعیت ۷۰۵٫۴۳۶ نفر در ایالت چتیسگر در کشور هند واقع شده‌است.
بیلوارا
بیلوارا
شهر بیلوارا با جمعیت ۳۷۸٫۱۹۷ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
بیوانی
بیوانی
شهر بیوانی با جمعیت ۲۱۴٫۴۱۳ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
بیدر
بیدر
شهر بیدر با جمعیت ۲۴۱٫۲۳۳ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
بیدانگر
بیدانگر
شهر بیدانگر با جمعیت ۲۳۵٫۹۵۱ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
بیکانر
بیکانر
شهر بیکانر با جمعیت ۷۲۳٬۹۸۲ (در سال ۲۰۰۸) نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
بیلاس‌پور، چتیسگر
شهر بیلاس‌پور با جمعیت ۱٬۹۹۳٬۰۴۲ (در سال ۲۰۰۱) نفر در ایالت چتیسگر در کشور هند واقع شده‌است.
بوکارو
بوکارو
شهر بوکارو با جمعیت ۴۴۰٫۰۸۶ نفر در ایالت جارکند در کشور هند واقع شده‌است.
بوماناهالی
بوماناهالی
شهر بوماناهالی با جمعیت ۲۴۴٫۹۴۵ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
برهماپور
برهماپور
شهر برهماپور با جمعیت ۴۰۲٫۶۷۲ نفر در ایالت اوریسا در کشور هند واقع شده‌است.
بلندشهر
بلندشهر
شهر بلندشهر با جمعیت ۲۲۳٫۱۶۱ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
بیاتاریاناپور
بیاتاریاناپور
شهر بیاتاریاناپور با جمعیت ۳۳۱٫۹۹۱ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
کویمباتور
کویمباتور شهر کویمباتور با جمعیت ۱٫۰۰۸٫۲۷۴ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
دربنگا
دربنگا
شهر دربنگا با جمعیت ۳۰۷٫۸۶۷ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
داساراهالی
داساراهالی
شهر داساراهالی با جمعیت ۴۰۸٫۵۶۳ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
داواناگیری
داواناگیری
شهر داواناگیری با جمعیت ۴۵۳٫۲۹۷ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
درادون
دهرادون
شهر دهرادون با جمعیت ۵۵۱٫۳۲۲ نفر در ایالت اوتاراکند در کشور هند واقع شده‌است.
دوولی
دوولی شهر دوولی با جمعیت ۲۵۸٫۶۹۰ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
دواس
دواس
شهر دواس با جمعیت ۲۸۹٬۴۳۸ نفر (۲۰۰۱) در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
دانباد
دانباد
شهر دانباد با جمعیت ۲۴۱٫۷۷۷ نفر در ایالت جارکند در کشور هند واقع شده‌است.
دوله (هند)
شهر دوله با جمعیت ۳۹۲٫۸۲۳ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
دیندیگول
دیندیگول
شهر دیندیگول با جمعیت ۲۰۴٫۶۶۲ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
فریدآباد
شهر فریدآباد در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است. فریدآباد با جمعیت ۱٬۰۵۴٬۹۸۱ نفر در سال ۲۰۱۱ و مساحت ۲٬۱۵۱ کیلومتر مربع (۸۳۱ مایل مربع) بزرگترین شهر ایالت هاریانا و از مراکز اصلی صنعتی این ایالت است.
فریدآباد را بابا فرید، خزانه‌دار جهانگیرشاه گورکانی که از صوفیان بود در سال ۱۶۰۷ میلادی بنیاد کرد. قصد او از بنای این شهر، پاسداری از راهی بود که از آن مکان می‌گذشت. بابا فرید در این محل یک دژ، یک مخزن آب و یک مسجد ساخت که امروزه ویرانه‌هایی از آن‌ها به جای مانده‌است. این محل بعدها مقر یک پرگنه (منطقه مالیاتی) شد که به عنوان جاگیر (زمین واگذار شده) در دست فرمانروایان بلبگره بود.
شهرستان فریدآباد در تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۷۹ به عنوان دوازدهمین شهرستان در ایالت هاریانا تشکیل شد. مناطق این شهرستان پیش از آن بخشی از شهرستان گورگائون بودند.
پس از جدایی پاکستان از هند، بخشی از پناهندگان پاکستانی در این شهر جای گرفتند و با اجرای پروژه‌ای برای اسکان آن‌ها، در سال ۱۹۵۰، تعدادی کارخانه صنایع سبک نیز برای اشتغال آن‌ها ساخته شد.
فرخ‌آباد (هند)
شهر فرخ‌آباد (به انگلیسی: Farrukhabad، به هندی: फ़र्रुख़ाबाद به اردو فرّخ‌آباد) با جمعیت ۲۵۴٫۰۵۱ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
این شهر در سال ۱۷۱۷ توسط محمد بنگاش تأسیس شد که آن را به نام فرخ‌سیر شاه گورکانی هند نام‌گذاری کرد. او در همین سال فرمان حقوق تجاری آزاد برای بنگال را به کمپانی هند شرقی انگلستان اعطا کرد. فرخ‌آباد در سرچشمه رودخانه مقدس گنگ واقع شده‌است.
فیروزآباد (هند)
شهر فیروزآباد با جمعیت ۳۳۵٫۳۹۶ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است. این شهر به دلیل ساختن دستبند معروف است.
گانگانگر
گانگانگر
شهر گانگانگر با جمعیت ۲۵۳٫۶۹۸ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
گایا (هند)
شهر گایا با جمعیت ۴۷۰٫۳۹۶ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
قاضی‌آباد (هند)
شهر قاضی‌آباد با جمعیت ۱٫۴۳۷٫۸۵۵ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
گوراکپور
گوراکپور
شهر گوراکپور با جمعیت ۷۱۹٫۰۹۷ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
گونتور
گونتور
شهر گونتور با جمعیت ۵۴۲٫۵۲۲ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
گورگان
شهر گورگان با جمعیت ۸۷۶٬۸۲۴ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
متروی گورگان در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۶ ایستگاه می‌باشد.
گوآهاتی
شهر گوآهاتی (، ) با جمعیت ۹۵۷٬۳۵۲ نفر در ایالت آسام در کشور هند واقع شده‌است. بزرگترین شهر هند در ایالت آسام است و همچنین بزرگترین منطقه شهری در شمال شرق هند است. یکی از بزرگترین شهرهای بندر رودخانه و یکی از سریعترین شهرهای رو به رشد در هند، گوآهاتی در جنوب رود براهماپوترا واقع شده‌است.
گوآهاتی دارای آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب است (طبقه‌بندی اقلیمی کوپن گوآ) در مقایسه با آب و هوای استوایی گرمسیری کمتر است درجه حرارت اقلیمی گوآهاتی متوسط دمای سالانه ۲۲٫۲ درجه سانتیگراد است و شدت آن از ۳۹٫۵ درجه سانتیگراد در ۲۴ آوریل ۲۰۱۴ تا ۲٫۰ درجه سانتی گراد در ژانویه سال ۱۹۶۴ ثبت شده‌است متوسط دمای سالانه ۲۲٫۲ درجه سانتیگراد است و درجه حرارت آن از ۳۹٫۵ درجه سانتیگراد است و در ۲۴ آوریل ۲۰۱۴ به ۲٫۰ ° سانتیرگراد ثبت شده در ژانویه۱۹۶۴.
هالدیا
هالدیا
شهر هالدیا با جمعیت ۲۴۸٫۰۷۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
هاورا
هاورا
شهر هاورا با جمعیت ۱٫۰۳۴٫۳۷۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
حصار (هند)
شهر حصار با جمعیت ۳۰۱٬۲۴۹ نفر (در سال ۲۰۱۱) در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
هوسپت
هوسپت
شهر هوسپت با جمعیت ۲۴۰٫۶۲۱ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
هوبلی -دارودا
شهر هوبلی -دارودا با جمعیت ۸۹۲٫۲۹۷ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
ایچالکارانجی
ایچالکارانجی
شهر ایچالکارانجی با جمعیت ۲۹۰٫۹۲۳ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
ایمفال
ایمفال
شهر ایمفال با جمعیت ۲۳۶٫۳۹۲ نفر در ایالت مانیپور در کشور هند واقع شده‌است.
جبال‌پور
جبال‌پور
شهر جبال‌پور با جمعیت ۱٫۰۶۶٫۹۶۵ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
جالگاون
جالگاون
شهر جالگاون با جمعیت ۴۹۷٫۷۸۳ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
جالنا
جالنا
شهر جالنا با جمعیت ۲۹۰٫۷۵۲ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
جانسی
جانسی
شهر جانسی با جمعیت ۴۴۲٫۴۱۹ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
جوداپور
جوداپور شهر جوداپور با جمعیت ۱٫۰۰۶٫۶۵۲ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
کاکینادا
کاکینادا
شهر کاکینادا با جمعیت ۳۰۵٫۱۶۲ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
کلیان دامبیولی
شهر کلیان دامبیولی با جمعیت ۱٫۳۲۷٫۹۶۷ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
کامارهاتی
کامارهاتی
شهر کامارهاتی با جمعیت ۳۵۱٫۲۸۹ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
کاتیهار
کاتیهار
شهر کاتیهار با جمعیت ۲۱۰٫۴۶۰ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
کیراری سلیمان‌نگر
کیراری سلیمان‌نگر شهر کیراری سلیمان‌نگر با جمعیت ۲۰۲٫۷۲۴ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
کوربا، هند
شهر کوربا با جمعیت ۴۷۷٫۲۷۶ نفر در ایالت چتیسگر در کشور هند واقع شده‌است.
کوتا
کوتا
شهر کوتا با جمعیت ۸۲۷٫۴۲۷ نفر در ایالت راجستان در کشور هند واقع شده‌است.
کریشناراجاپورا
کریشناراجاپورا
شهر کریشناراجاپورا با جمعیت ۲۱۳٫۶۳۷ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
کولتی
کولتی
شهر کولتی با جمعیت ۳۱۹٫۵۶۸ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
کورنوول
کورنوول
شهر کورنوول با جمعیت ۲۹۲٫۶۶۱ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
لونی
لونی
شهر لونی با جمعیت ۲۲۹٫۴۱۰ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
مادورای
مادورای
شهر مادورای با جمعیت ۸۹۵٫۶۰۷ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
ماهادواپورا
ماهادواپورا
شهر ماهادواپورا با جمعیت ۲۰۶٫۹۲۳ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
ماهش تالا
ماهش تالا
شهر ماهش تالا با جمعیت ۴۸۸٫۹۲۵ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
ماکاجگیری
ماکاجگیری
شهر ماکاجگیری با جمعیت ۲۶۳٫۰۳۵ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
ماو (اتار پرادش)
شهر ماو با جمعیت ۲٬۲۰۵٬۱۷۰ نفر (در سال ۲۰۱۱) در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
میرزاپور (هند)
شهر میرزاپور با جمعیت ۲۳۳٫۸۶۳ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
موروی (گجرات)
شهر موروی با جمعیت ۲۰۵٫۲۴۲ نفر در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده‌است.
مرادآباد (هند)
شهر مرادآباد (به انگلیسی:Muradabad ٬هندی: मुरादाबाद، اردو: مرادآباد) در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
نام این شهر برگرفته از نام شاهزاده مرادبخش پسر شاه‌جهان، امپراتور گورکانی هند گرفته شده‌است که در سال ۱۶۰۰ میلادی این شهر را بنیان گذارد.
مرادآباد در ۱۶۷ کیلومتری (۱۰۴ مایل) از پایتخت کشور، دهلی نو، در سواحل رودخانه رام‌گانگا (شاخه‌ای از رود گنگ) واقع شده‌است. این شهر بزرگترین صادر کننده صنایع دستی در کشور هند است و برای صادرات فلز برنج به آمریکای شمالی، اروپا و سراسر جهان شهرت دارد. از این رو به نام «برنج شهر» (یا در زبان محلی Peetal Nagri) نیز نامیده می‌شود. مرادآباد با جمعیت ۸۰۶٫۷۱۴ نفر، نزدیک به یک میلیون شهروند از اقوام و مذاهب مختلف دارد و طبق سرشماری دولتی سال ۲۰۰۱ به عنوان یکی از چند منطقه دارای اکثریت مسلمان در هند شناخته شده‌است.
موروارا
موروارا
شهر موروارا با جمعیت ۲۰۴٫۱۰۶ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
مظفرنگر
مظفرنگر
شهر مظفرنگر با جمعیت ۳۸۴٫۹۸۸ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
این شهرستان در دوره گورکانیان هند توسط سید جاگیردار منور لشکر علی تأسیس شد و او این شهر را به افتخار پدرش، مظفرعلی خان نام‌گذاری کرد.
مظفرپور
مظفرپور
شهر مظفرپور با جمعیت ۳۶۱٫۲۵۸ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
نادیاد
نادیاد
شهر نادیاد با جمعیت ۲۱۰٫۹۵۸ نفر در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده‌است.
نیاتی
نیاتی
شهر نیاتی با جمعیت ۲۹۶٫۸۳۰ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
نالا سوپارا
نالا سوپارا
شهر نالا سوپارا با جمعیت ۳۱۷٫۵۱۰ نفر در ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
نانگولی جات
نانگولی جات
شهر نانگولی جات با جمعیت ۲۵۱٫۴۷۰ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
بمبئی نو
بمبئی نو یا ناوی مومبای یا بمبئی بزرگ شهر برنامه‌ریزی شده‌ای است پیوسته به کلان‌شهر بمبئی، در سواحل غرب کشور هند ایالت مهاراشترا.
این شهر با مساحت ۳۴۴ مربع کیلومتر (۱۳۳ مایل مربع) بزرگترین شهر برنامه‌ریزی شده در جهان است که در سال ۱۹۷۲ به عنوان شهر دوقلو بمبئی توسعه یافت. ناوی مومبای به شهر مومبای یا بمبئی چسبیده‌است و از طریق پل‌های واشی و ایرولی به آن متصل می‌شود. بمبئی نو در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۲٫۶۰۰٫۰۰۰ نفر جمعیت داشته‌است.
نظام‌آباد (هند)
شهر نظام‌آباد با جمعیت ۳۲۶٫۶۹۳ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
نویدا
نویدا
شهر نویدا با جمعیت ۴۷۸٫۱۷۸ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
دومدوم شمالی
شهر دومدوم شمالی با جمعیت ۲۵۱٫۱۷۵ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
اوژوکاری
اوژوکاری
شهر اوژوکاری با جمعیت ۲۷۴٫۸۷۶ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته پودوچری در کشور هند واقع شده‌است.
پانی هاتید
پانی هاتید
شهر پانی هاتید با جمعیت ۴۱۰٫۱۴۳ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
پانی‌پت
پانی‌پِت (به انگلیسی: panipat; ) یک شهر تاریخی در شمال کشور هند است که در شرق ایالت هاریانا واقع شده‌است. این شهر در ۹۰ کیلومتری شمال دهلی‌نو و در ۱۶۹ کیلومتری جنوب چندیگر قرار دارد. سه نبرد سرنوشت‌ساز در نزدیکی این شهر در سالهای ۱۵۲۶م، ۱۵۵۶م و ۱۷۶۱م نقاط عطف مهمی در تاریخ هند بشمار می‌روند. امروزه این شهر به نام «شهر بافندگی» و «شهر نساجی» در هند شهرت یافته‌است و به عنوان «جذب سرمایه» برای «مرکز جهانی برای بازیافت منسوجات» نیز شناخته می‌شود.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۱م جمعیت پانی‌پت ۱٬۲۰۵٬۴۳۷ نفر بوده‌است.
به سبب وضعیت جغرافیایی و موقعیت سوق‌الجیشی سه واقعه مهم در نزدیکی پانی‌پت تاریخ هند را دستخوش تغییر کرد:
پاتیالا
شهر پاتیالا با جمعیت ۳۵۶٫۹۳۶ نفر در ایالت پنجاب در کشور هند واقع شده‌است.
شهر پاتیالا یکی از شاه‌نشین‌های سابق پنجاب بوده‌است. این شهر در جنوب شرقی ایالت و در فاصله ۶۵ کیلومتر از چندی‌گر مرکز ایالت قرار دارد.
پودوچری
شهر پودوچری با جمعیت ۲۳۲٫۳۳۶ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته پودوچری در کشور هند واقع شده‌است.
قلمرو ایالت پوندیچری که از چهار ناحیه جدا از هم تشکیل شده مجموعاً مستعمرات سابق فرانسه در هند را شامل می‌شود، در گذشته فرانسه چهار بندر از سرزمین هند را در اختیار داشت که از سال ۱۹۶۳ این چهار ناحیه از سلطه فرانسه خارج شدند و یک ایالت مستقل به نام پوندیچری را تشکیل دادند و به کشور تازه استقلال یافته هند پیوستند.
مرکز ایالت پوندیچری شهر پاندریکری است.
پورنیا (هند)
پورنیا
شهر پورنیا با جمعیت ۲۲۹٫۹۶۲ نفر در ایالت بیهار در کشور هند واقع شده‌است.
رائه برلی
رائه برلی شهری با جمعیت ۲۰۴٫۳۶۱ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
رایچور
رایچور
شهر رایچور با جمعیت ۲۵۱٫۰۲۱ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
راجاماهندری
راجاماهندری
شهر راجاماهندری با جمعیت ۲۹۶٫۳۷۸ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
راجارات گوپالپور
شهر راجارات گوپالپور با جمعیت ۴۰۰٫۴۰۴ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
راجندرانگر
راجندرانگر شهر راجندرانگر با جمعیت ۲۱۰٫۴۷۶ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
راجکوت
راجکوت
شهر راجکوت با جمعیت ۱٬۶۰۶٬۷۴۵ نفر (در سال ۲۰۱۲) در ایالت گجرات در کشور هند واقع شده‌است.
راجپور سونارپور
شهر راجپور سونارپور با جمعیت ۵۹۶٫۴۷۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
راماگوندام
راماگوندام
شهر راماگوندام با جمعیت ۲۵۱٫۵۹۹ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
رامپور (اوتار پرادش)
شهر رامپور با جمعیت ۳۰۹٫۳۰۳ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
در ۲۶ ژوئیه ۱۸۴۰، نواب احمد علی خان، حاکم رامپور فوت کرد، و از آنجا که وی فرزند پسر نداشت، از طرف انگلیسی‌ها، پسر برادر وی، محمد سعید خان، حاکم رامپور شد. وی آگاه به دانش روز بود. اول آوریل ۱۸۵۵، نواب محمد سعیدخان درگذشت و یوسف علی خان نواب رامپور شد. در این زمان شورش علیه انگلیسی‌ها شدت گرفت، اما محیط آرام رامپور باعث جلب عده زیادی از علمای نقاط گوناگون به این ناحیه شد. پس از مرگ یوسف علی خان در ۲۱ آوریل ۱۸۶۵، کلبعلی خان جانشین وی شد. در ۲۳ مارس ۱۸۸۷، کلبعلی خان فوت کرد و پسرش مشتاق علی خان حاکم رامپور شد. وی چون بیمار بود، حکومت بریتانیا، جنرال اعظم الدین خان را مأمور منطقه کرد. وی در سال ۱۸۹۱ م در رامپور به قتل رسید و به جای وی سرگرد اچ.آر. دیمنت به این سمت مأمور گشت. در سال ۱۸۹۶ م، ریاست کنسولی منطقه به پایان رسید و نواب حامدعلی خان به حکومت رامپور رسید
رانچی
رانچی
شهر رانچی با جمعیت ۱٫۰۴۷٫۴۹۰ نفر در ایالت جارکند در کشور هند واقع شده‌است.
راتلام
راتلام
شهر راتلام با جمعیت ۲۵۳٫۵۰۷ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
روتک (هند)
شهر روتک با جمعیت ۳۴۸٫۹۸۹ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
ساغر (هند)
شهر ساغر با جمعیت ۲۲۱٬۹۸۷ نفر (در سال ۲۰۰۱) در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
سهاران‌پور
سهاران‌پور
شهر سهاران‌پور با جمعیت ۵۲۱٫۰۱۸ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
سالم (هند)
شهر سالم با جمعیت ۸۳۱٬۰۳۸ نفر (در سال ۲۰۱۱) در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
سامبال
سامبال
شهر سامبال با جمعیت ۲۰۸٫۰۲۴ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شیملا
شیملا
شهر شیملا با جمعیت ۲۰۸٫۵۵۴ نفر در ایالت هیماچال پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
شیموگا
شیموگا
شهر شیموگا با جمعیت ۳۶۹٫۵۰۲ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
شریرام‌پور
شریرام‌پور
شهر شریرام‌پور با جمعیت ۲۵۷٫۷۸۲ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
سینگراولی
سینگراولی
شهر سینگراولی با جمعیت ۳۳۰٫۹۳۵ نفر در ایالت مادایا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
سیرسا
سیرسا
شهر سیرسا با جمعیت ۲۰۶٫۵۱۳ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
سولاپور
شهر سولاپور یا شولاپور با جمعیت ۲٬۲۵۳٬۸۴۰ نفر (طبق سرشماری ۲۰۱۱) در غرب ایالت مهاراشترا در کشور هند واقع شده‌است.
سولاپور هفتمین شهر پرجمعیت ایالت مهاراشترا است و نقطه‌ای مهم در محل اتصال خط راه‌آهن مرکزی هند به‌شمار می‌رود. و صنایع کوچک و متوسط در آن استقرار دارد.
سونیپات
سونیپات یک شهر و شرکت شهرداری در ایالت هریانا در شمال هند است که در منطقه پایتخت ملی در ۴۳ کیلومتری شهر دلهی قرار دارد. رودخانهٔ یمونا در مرز شرفی سونیپط جریان دارد.
در ۲۲ دسامبر ۱۹۷۲ سونیپط از ناحیهٔ روحتک (Rohtak) جدا و یک ناحیه مستقل شد.
نام سونیپط به چهار نام شناخته شده‌است. نام شهر سونیپط در دردوره باستان "سونپراسثا " بوده‌است. مدت‌ها بعد این نام به "سوارناپراسثا" (شهر طلایی) تغییر کرد. بعد به یک نام دیگر - "سوارنپط" - تغییر کرد، و بعد به "سونیپط".
سونیپط در حماسه هندویی «مهاباراتا» نام برده می‌شود. پنج برادر از خاندان پنداوا شهر سونپراسثا را تأسیس کردند. سونیپط یکی از پنج شهری بود که یودهیشتیرا آن‌ها را در عوض صلح و پادشاهی از دریودهی در خواست کرده بود. پانینی یکی از زبان شناسان بانام هند باستان به شهر سونیپط در رساله خود در مورد زبان سانسکریت اشاره کرده بود.
سونیپط در ۲۸٫۹۸°N 77.02°E قرار دارد. ارتفاع متوسط آن ۲۲۴٫۱۵ متر بالای سطح دریا (۷۳۵٫۴ فوت) است. مساحت کل ناحیهٔ سونیپط ۲۲۶۰ کیلومتر مربع است.
سونیپط دارای آب و هوا ی خشک با تابستان‌های گرم و زمستان سرد است. در طول فصل موسوم (از ماه جولای تا سپتامبر) آب و هوایش ملایمتر می‌شود.
در سال ۲۰۱۱، جمعیت سونیپط ۲۷۸٬۱۴۹ نفر بود. جمعیت پهنه کلا نشهری سونیپط ۲۸۹٬۳۳۳ نفر بود.
دوم دوم جنوبی
دوم دوم جنوبی
شهر دوم دوم جنوبی با جمعیت ۵۰۹٫۹۱۷ نفر در ایالت بنگال غربی در کشور هند واقع شده‌است.
سلطان پور ماجرا
شهر سلطان پور ماجرا با جمعیت ۲۱۹٫۳۸۶ نفر در ایالت ناحیه هم‌پیوسته دهلی در کشور هند واقع شده‌است.
تریسور
تریسور
شهر تریسور با جمعیت ۳۳۱٫۴۹۲ نفر در ایالت کرالا در کشور هند واقع شده‌است.
تیروچیراپالی
تیروچیراپالی
شهر تیروچیراپالی با جمعیت ۸۱۳٫۴۲۶ نفر در ایالت تامیل نادو در کشور هند واقع شده‌است.
تیرونلولی
تیرونلولی (به زبان تامیل: திருநெல்வேலி) شهری در ایالت تامیل نادو در کشور هند است. تیرونلولی ۴۶۱٫۰۴۵ نفر جمعیت دارد.
تیرونلولی مرکز شهرستان تیرونلولی و ششمین شهر بزرگ تامیل نادو است. این شهر در ۷۰۰ کیلومتری جنوب باختری چنای (مدرس) و ۱۴۰ کیلومتری خاور تیروواناتاپورام واقع شده‌است.
تیرونلولی شهری باستانی است که در آن نیایشگاه‌های و صومعه‌های فراوانی وجود دارد که پرستشگاه شیوا در این شهر بزرگ‌ترین پرستشگاه در نوع خود در تامیل نادو است. تاریخ تیرونلولی به هزار سال پیش از میلاد بازمی‌گردد.
شهر تیرونلولی در کرانه باختری رودخانه تامیرابارانی قرار گرفته و در روبه‌روی آن در سمت دیگر رودخانه شهر پالایامکوتای واقع شده‌است.
تیرونلولی به خاطر حلوای خود در جنوب هند معروف است و به این خاطر ملقب به «شهر حلوا» شده‌است.
تیروپاتی
تیروپاتی شهر تیروپاتی با جمعیت ۲۷۶٫۲۰۳ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
تومکور
تومکور
شهر تومکور با جمعیت ۳۷۷٫۱۹۵ نفر در ایالت کارناتاکا در کشور هند واقع شده‌است.
وارانگل
واراناگل
شهر وارانگل با جمعیت ۵۸۸٫۹۴۴ نفر در ایالت آندرا پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
یامونانگر
یامونانگر شهر یامونانگر با جمعیت ۲۲۹٫۳۹۱ نفر در ایالت هاریانا در کشور هند واقع شده‌است.
شهرجرد
روستای شهرجرد با نام اصلی شهرگرد حدوداً در فاصله ۵ کیلومتری مشرق اراک واقع شده‌است (شهرجرد معرب شهرگرد است). راه این روستا از کمربندی شمالی اراک میباشد. بیشتر اهالی این روستا نام خانوادگی شهرجردی دارند.
این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۰ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
پروانه زدلیب
پروانهٔ زدلیب یکی از پروانه‌های مجاز نرم‌افزارهای آزاد است که تحت شرایطی که zlib و libpng منتشر می‌شوند قرار دارد. آن همچنین توسط سایر بسته‌های نرم‌افزارهای رایگان نیز استفاده می‌شود.
مجوز زدلیب همچنین از طرف بنیاد نرم‌افزارهای آزاد به عنوان اجازه‌نامه نرم‌افزار آزاد و از طرف ابتکار متن‌باز (OSI) به عنوان یک پروانهٔ نرم‌افزار متن‌باز پذیرفته شده‌است. همچنین آن با پروانهٔ عمومی همگانی گنو هماهنگ است.
ورزشگاه ام‌اس‌وی آرنا
ورزشگاه ام‌اس‌وی آرنا ورزشگاهی در شهر دویسبورگ در کشور آلمان است.
ورزشگاه بای‌آرنا
بازی‌های خانگی بایر ۰۴ لورکوزن در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
علیان (دامغان)
علیان نام روستای با پیشینه تاریخی حدوداً هشت هزار ساله در جنوب شهرستان دامغان از استان سمنان است.
الفهرست
الفهرست نام کتاب از چند نویسنده است:
ورزشگاه فولکس‌واگن آرنا
بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال وولفسبورگ در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
چندی‌گر
چندی‌گر یا قلمرو اتحادیه چندی‌گر (به انگلیسی: Chandigarh پنجابی: ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ، هندی: चण्डीगढ़، اردو: چندی گڑه) با جمعیت ۱٬۰۵۴٬۶۸۶ نفر (در سال ۲۰۱۱) مرکز دو ایالت پنجاب و هاریانا در کشور هند است. این شهر گاهی اوقات با نام «شهر زیبا» نیز خوانده می‌شود.
نام چندیگر از معبد قدیمی چندی یا «چندی مندیر» گرفته شده و به معنی «قلعهٔ چندی» است.
چندی‌گر به عنوان اولین شهر طراحی شده هند و به جهت معماری و برنامه‌ریزی شهری‌اش در جهان شناخته شده‌است.
چندی‌گر مرکز پروژه‌های متعدد معماری است که توسط معمارهای پرآوازه‌ای چون لو کوربوزیه، پیر جانرت، متیو نوویکی، و آلبرت مایر اجرا شده‌اند.
چندی‌گر از نظر بالاترین درآمد سرانه و شاخص توسعه انسانی در صدر فهرست ایالت‌ها و ناحیه‌های هم‌پیوسته هند قرار گرفته و براساس مطالعه انجام شده توسط وزارت توسعه شهری هند، به عنوان تمیزترین شهر در هند شناخته شده‌است.
آرفودسونیت
آرفودسونیت (Arfvedsonite) با فرمول شیمیایی [Na][Na][(Fe)Fe][(OH)|SiO] کانی آمفیبول سدیم با ساختار بلوری تک‌شیب است. این کانی ترد است و رنگ آن در برابر شعله سبز رنگ می‌شود و در اسیدها نامحلول است. کانی مشابه آن آکمیت است و بوسیلهٔ تفاوت آن‌ها در واکنش‌های شیمیایی و واکنش در برابر اشعهٔ X می‌توان آن‌ها را از هم تشخیص داد. ضریب شکست‌های آن nα=۱٫۶۵۲ - ۱٫۶۹۹ ،nβ=۱٫۶۶۰ - ۱٫۷۰۵ و nγ=۱٫۶۶۶ - ۱٫۷۰۸ است. از کانی‌های مرتبط با آرفودسونیت، می‌توان از کوارتز، نفلین، کاتوفوریت، آلبیت، آئگرین و ریبکیت را نام برد. آرفودسونیت، کمیاب است و می‌توان آن را در آلمان، نروژ، گرینلند، روسیه، آمریکا و ... پیدا کرد. این کانی در سال ۱۹۲۳ کشف شد و نام آن به افتخار شیمی‌دان سوئذی یوهان آگوست آرفودسون (۱۸۴۱-۱۷۹۲) انتخاب شده‌است.
فهرست کشورها بر پایه ذخایر نفتی
فهرست کشورها بر پایه ذخایر نفتی اثبات شده به نقل از رزرو بوک نفت در نوامبر ۲۰۱۹.
فهرست کشورها بر پایه تولید گوجه فرنگی
این فهرست تولید گوجه فرنگی کشورها، در سال ۲۰۰۸ بر اساس گزارش فائو اعلام شده‌است.
فهرست کشورها بر پایه تولید پیاز
این فهرست کشورها بر پایه تولید پیاز در سال ۲۰۰۸، بر اساس گزارش فائو اعلام شده است.
ویکی‌پدیای انگلیسی
فهرست یهودیان برنده جایزه نوبل
برندگان یهودی جایزه‌های نوبل بر پایهٔ رشته‌های مختلف در زیر فهرست شده‌اند:
فهرست کشورها بر پایه مساحت آبیاری
در اینجا فهرست کشورها بر پایه مساحت آبیاری ارائه شده‌است.
فهرست فلسفه‌های توسعه نرم‌افزار
در زیر روش‌های و فلسفه‌های توسعه نرم‌افزار فهرست شده‌است. این فهرست شامل مواردی مانندروند توسعه نرم‌افزار، روش‌نامه توسعه نرم‌افزار و تولید یکنفره و چند نفره و قوانین حقوقی آن می‌باشد.
عنصر نامطلوب
عنصر نامطلوب اصطلاحی در حقوق بین‌الملل است که ممکن است از سوی دولتی دربارهٔ شهروندان دیگر دولت‌ها و به ویژه دیپلمات‌ها به کار رود. کسی که عنصر نامطلوب شناخته شده‌است حق ورود یا اقامت در کشور پذیرنده را ندارد. دولت پذیرنده بدون نیاز به تعقیب قضایی و محاکمه می‌تواند عنصری را که نامطلوب شناخته از کشور اخراج کند. این امر به ویژه دربارهٔ دیپلمات‌ها که مصونیت دیپلماتیک دارند صورت می‌گیرد.
بر اساس مادهٔ ۹ کنوانسیون وین راجع به روابط دیپلماتیک «دولت پذیرنده می‌تواند در هر زمان و بدون ارائهٔ هیچ توضیحی در خصوص تصمیمش» هر کدام از مأموران دیپلماتیک را عنصر نامطلوب یا مأمور متخلف خواند. مأموری که عنصر نامطلوب است و غیرقابل پذیرش قلمداد می‌شود، معمولاً توسط کشور فرستنده‌اش فراخوانده می‌شود. چنانچه کشور فرستنده اقدام‌های لازم را انجام ندهد، «کشور پذیرنده می‌تواند از شناسایی شخص به عنوان عضوی از هیئت دیپلماتیک خودداری کند و حتی او را اخراج نماید.»
درحالیکه مصونیت دیپلماتیک، مأموران را از تحت تعقیب قرار گرفتن به دلیل نقض قوانین مدنی و جزایی حمایت می‌کند، بر اساس مادهٔ ۴۱ و ۴۲ کنوانسیون ۱۹۶۱ وین، مأموران ملزم به رعایت قوانین و مقررات داخلی کشور پذیرنده هستند. نقض قوانین، اقدام علیه امنیت و منافع کشور پذیرنده، پرداختن به فعالیت‌های نامشروع یا هر عمل خلاف دیگر به تشخیص کشور پذیرنده، دخالت در امور داخلی آن کشور و نارضایتی از فعالیت‌های کشور فرستنده همگی می‌تواند منجر به عنصر نامطلوب شناخته شدن مأموران دیپلماتیک یک کشور شود. امروزه تقریباً در تمامی موارد، کشور فرستنده که مأمورش در کشور پذیرنده عنصر نامطلوب تشخیص داده شده‌است، طبق اصل تعامل به مثل، از مأمور آن کشور می‌خواهد کشورش را به عنوان یک عنصر نامطلوب ترک کند.