hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
شم طوو بن یوسف فالاکوئرا
شم طوو بن یوسف فالاکوئرا یا پالاکوئرا(عبری: שם טוב בן יוסף אבן פלקירה) (۱۲۹۰ - ۱۲۲۵) فیلسوف، نویسنده، مترجم و شاعر اسپانیایی بود که در استان‌های مرزی اسپانیا و فرانسه سکونت داشته‌است.
شم طوو بن یوسف که با فلسفه یونانی و فلسفه اسلامی آشنا بود، و به زبان‌های یونانی و عربی نیز تسلط داشت، آثار مختلفی را پدید آورده‌است. نوشته‌های او اغلب دربردارنده نقل‌قول‌هایی از منابع عربی‌است که وی آن‌ها را به عبری ترجمه کرده‌است. متون نوافلاطونی که او ترجمه کرده و از آن نقل می‌کند، کتاب "پنج جوهر" نوشته امپدوکلس را شامل می‌شود؛ علاوه بر این، پنج اثر در اخلاق، "رساله‌ای در مورد روان‌شناسی"، و رساله دیگری را که بیان‌کننده مراتب تکامل عقلانی‌است، تألیف کرد. کتاب "رسالات فی البحث" به دنبال تمایز نهادن میان قلمرو علم و دین است و کتاب "دلالةالدلالة" شرحی بر عبارات مختلفی از کتاب دلالةالحائرین نوشته ابن‌میمون است.
کتاب دیگر او عیقاریت نامیده می‌شود شامل مناظره و مکالمه بین یک یهودی و یک فیلسوف است؛ هدف اصلی این کتاب اثبات حقانیت تنخ و تلمود است. کتاب "دئوت هافیلسوفیم" شامل نکاتی در مورد فیزیک و متافیزیک ارسطو است که در آن از تفاسیر ابن رشد بهره گرفته است. از شم‌طوو بن یوسف، کتاب‌هایی در زمینه تأویل و تعبیر رویا نیز برجای مانده‌است.
شم‌طوو بن یوسف، در میان آثارش بسیاری از موضوعات موجود در یهودیت، از جمله رابطه میان پیامبری و علم را مورد بحث قرار داده‌است. او با تکیه بر آرا و نوشته‌های ابن سینا، در کتاب دلالةالدلة خود اظهار داشته‌است که پیامبر تمام امور را به واسطه لطف خدا در می‌یابد؛ به همین دلیل شناخت او کامل است و تفاوتی با شناخت فلاسفه ندارد. به نظر شم‌طوو بن یوسف، پیامبر از طریق کشف و شهود می‌تواند به چنین اشراقی دست یابد، نه از طریق برهان و دلیل. به علاوه، پیامبر از این جهت که عنایت الهی با اوست، با فیلسوف متفاوت است.
به طور کلی، شم طوو بن یوسف می‌خواست آرای فلسفی را در کنار هم قرار دهد و با هم مقایسه کند، حتی اگر در ظاهر با هم مطابقت نداشتند. او در صدد ارائه راه حلی برای تعارضات ظاهری آن‌ها نبود. شم طوو بن یوسف سنت فلسفی را از درون منسجم و پیوسته می‌دانست.
بسیاری از آثار شم طوو بن یوسف، از جمله موره نبوخیم مورد مخالفت خاخام‌های یهودی اهل فرانسه قار کرد.
Wikipedia contributors، "Shem-Tov ibn Falaquera،" Wikipedia، The Free Encyclopedia
نورساز
نورساز نام یک گروه موسیقی آمریکایی است با صدای خوانندهٔ آمریکایی موسیقی ایرانی، مونیکا جلیلی.
نورساز موسیقی سنتی سرتاسر ایران را به صورت دوزبانه به شنوندگان آمریکایی معرفی کرده‌است.
نورساز در آمریکایی طرفداران بسیاری دارد و برنده جوایزی نیز شده‌است.
اعضای گروه:
مهوش افشارپناه
مهوش افشارپناه (زادهٔ ۱۳۲۸ در سقز) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما و تلویزیون و دوبلور اهل ایران است.
او لیسانس کارگردانی و بازیگری تئاتر را از دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک گرفته‌است. او خواهر کورش افشارپناه، بازیگر است.
ماتروشکا
ماتریوشکا (انگلیسی: "Matryoshka") یا عروسک روسی (انگلیسی: "Russian Doll") یا عروسک تودرتوی کشور روسیه، مجموعه‌ای از عروسکهای کوچک‌شونده است که به ترتیب داخل دیگری قرار می‌گیرد.
ماتروشکا عروسک‌های چوبی درون‌تهی معروف روسی است که از چوب درخت زیرفون (کُپ) و در تعداد ۵ یا بیشتر یا کمتر و به صورت تو در تو با تزیینات و رنگ آمیزی متنوعی ساخته می‌شود. ماتروشکا از اواخر سدهٔ نوزده میلادی به عنوان نماد و هدیه یادگاری روسیه درآمده‌است.
واژهٔ «ماتروشکا» برگرفته از اسم‌های روسی ماتریونا (Matryona) و ماتریوشا (Matriosha) است که برای دختران روس به کار می‌رود. حرف «ک» در ماتروشکا، «ک» تصغیر است.
تاریخ ماتریوشکا به سال ۱۸۹۰ بازمی‌گردد و الهام گرفته از عروسک‌های سوغات ژاپن است. اگرچه اصل اشیای تودرتو در روسیه آشنا بوده‌است و به سیب‌های تراشیدهٔ چوبی و تخم‌مرغ‌های عید پاک در سال ۱۸۸۵ بازمی‌گردد که دارای مرغ، جوجه، تخم‌مرغ و زرده تخم‌مرغ تودرتو بوده‌اند.
ماجرا به آنجا بازمی‌گردد که سرگی مالیوتین نقاشی از کارگاه هنری مردمی از املاک آبرامتسوو، صنعتگر مشهور روس و از دوست‌داران هنر «ساوا مامونتوو»، مجموعه‌ای از عروسک‌های چوبی ژاپنی را که هفت خدای بخت و اقبال را نشان می‌داد، دیدند. بزرگ‌ترین عروسک مربوط به Fukurokuju، خدایی خوشحال و تاس، دارای چانه‌ای بسیار دراز - بود که درون آن ۶ خدای دیگر تودرتو قرار داشتند.
مالیوتین با الهام از آن، نسخهٔ روسی عروسک را طراحی نمود. این طرح توسط واسیلی وزدوچکین در یک کارگاه اسباب‌بازی تراشیده شد و توسط سرگی مالیوتین نقاشی شد. این نمونه از ۸ عروسک تشکیل شده بود؛ که بیرونی‌ترین آن دختری با خروس بود، و پس از آن ۶ عروسک دختر دیگر و یک عروسک پسر و درونی‌ترین آن‌ها یک نوزاد بود.
در سال ۱۹۰۰، «م.ا. مامونتووا»، همسر (زن) «ساوا مامونتوو»، عروسک‌ها را در نمایشگاهی جهانی در پاریس به نمایش گذاشت و این اسباب‌بازی، مدال برنز دریافت کرد. به زودی در دیگر نقاط روسیه بسیاری آغاز به ساخت ماتروشکاها در سبک‌های گوناگون کردند.
هنرمندان نوین، سبک‌های گوناگونی از عروسک‌های تودرتو ساختند. معمول‌ترین موضوع، مجموعهٔ حیوانات، نقاشی پرتره و کاریکاتورهای سیاست‌مداران مشهور، موسیقی‌دانان، و ستاره‌های نامدار فیلم‌ها بودند. عروسک‌های ماتروشکا که رهبران کمونیست روسیه را تصویر کرده‌بودند، در سال‌های آغازین دههٔ پایانی هزارهٔ میلادی، با تجزیه شوروی، بسیار محبوب شدند. امروزه بسیاری از هنرمندان با استعداد روسیه در نقاشی عروسک‌های ماتروشکا تخصص دارند که مقولات تخصصی از اشیاء، مردم و طبیعت را تصویر می‌کنند. در طول پروستریکا، رهبران اتحاد جماهیر شوروی به یکی از موضوعات نمایش داده شده بر ماتروشکاها تبدیل شدند.
در طراحی «اصل ماتروشکا» یا «اصل عروسک‌های تودرتو» اصلی است که بازگوکنندهٔ «اشیای یکسان درون اشیای یکسان» است که در بسیاری از طرح‌های طبیعی یا ساخت انسان وجود دارد. برای نمونه می‌توان به «مغز ماتروشکا» * و «فرمت حاوی رسانه ماتروشکا» * اشاره کرد.
ساختار پیاز نیز به همین شکل است. با کندن لایه بیرونی پیاز، دوباره لایه‌ای مشابه در زیر آن مشاهده می‌شود. از این ساختار در طراحی لباس و میزها نیز استفاده می‌شود. در طراحی لباس در لایه‌کردن لباس‌ها و در طراحی میزها، هنگامی که میز کوچک‌تر درون میز بزرگ‌تر جا می‌گیرد و میزی باز کوچک‌تر درون میز کوچک. (همچنین ببینید: مسیریابی پیازی*)
علی‌اکبر فیاض
علی‌اکبر مجیدی فیّاض (۱۲۷۷ خورشیدی –۱۳۵۰ خورشیدی)، معروف به علی‌اکبر فیّاض، مصحح و استاد ادبیات فارسی و بنیانگذار دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد بود. چشمگیرترین کار او تصحیح "تاریخ بیهقی" بوده‌است.
علی‌اکبر فیاض در سال ۱۲۷۷ هجری خورشیدی در خانواده‌ای از سادات شهیدی مشهد به دنیا آمد و در کودکی با آموختن قرآن و مقدمات زبان عربی نزد پدرش، سید عبدالمجید ثقةالاسلام، پرورش یافت و پس از تحصیل علوم قدیمه و تبحریافتن در علوم معقول و منقول به جای پدر خادم باشی کشیک اول آستان قدس رضوی گشت. در سال ۱۳۰۷ خورشیدی ریاست دبیرستان شاهرضای مشهد از طرف آستان رضوی به او سپرده شد و در سال ۱۳۱۴ خورشیدی به عنوان نخستین رئیس مؤسسه دانشسرای عالی منصوب شد.
در سال ۱۳۱۶ خورشیدی پس از شرکت در امتحانات دوره ابتدایی و دبیرستان، وارد دانشگاه تهران شد و در کتابخانه دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی به کتابداری پرداخت و در سال ۱۳۲۲ به مدرک دکتری در زبان و ادبیات فارسی رسید و به استادی ملل و نِحَل در دانشکدهٔ معقول و منقول دانشگاه تهران برگزیده شد.
در ۱۳۳۳ دانشکدهٔ ادبیات مشهد را به دستور وزارت فرهنگ بنیان نهاد و به مدت نُه سال ریاست آن دانشکده را بر عهده داشت و در آنجا تدریس کرد و پس از آن به تهران برگشت و مدیریت گروه ادیان و مذاهب دانشکدهٔ الاهیات و معارف اسلامی را برعهده گرفت و با بازنشستگی‌اش در سال ۱۳۴۶ به مشهد بازگشت.
در ۱۳۴۷ برای انجام معالجاتی به سوئیس رفت و مدتی در آنجا اقامت گزید و در بهمن ۱۳۴۹ به دعوت دانشگاه مشهد به تدریس پرداخت تا اینکه در ۴ شهریور ۱۳۵۰ درگذشت و در آستان قدس رضوی به خاک سپرده شد.
علی‌اکبر فیاض که مدتی ریاست انجمن ادبی بهار و ریاست هیئت تحریریه مجله آستان قدس رضوی را بر عهده داشت، نایب رئیس انجمن قلم خراسان نیز بود و در انجمن ادبی مشهد و انجمن ادبی ایران شرکت می‌کرد. او با همکاری با دوستان خویش بالاخص قاسم غنی در تصحیح "تاریخ بیهقی" و تألیف عصر حافظ فعالیت داشت و همچنین در نوشتن کتابی با عنوان "تاریخ مشهد" نیز فعالیت کرد که به چاپ نرسید. در مقدمهٔ کتاب "تاریخ بیهقی" که پس از درگذشت او به چاپ رسید مقالهٔ محققانه‌ای از وی با عنوان "نسخه‌های خطی تاریخ بیهقی" به چاپ رسیده‌است. او همچنین دو کتاب دربارهٔ زنبور عسل و دوربین عکاسی نیز نوشت.
شمعون بن صمح دوران
شَمْعُون بِنْ صِمَحْ دُوران(عبری: שמעון בן צמח דוראן) که به نام رشبصد (רשב"ץ) خوانده می‌شد، خاخام، فیلسوف، ریاضیدان، ستاره‌شناس و پزشک یهودی‌است که در سال‌های بین ۱۳۶۱ تا ۱۴۴۴ میلادی می‌زیست.
زونز، زادگاه شمعون بن صمح را در بارسلونا دانسته‌است؛ اما درست آن است که شمعون بن صمح در آذار ۱۳۶۱ میلادی، در جزیره مایورکا متولد شد. او را نواده ابن‌گرشوم دانسته‌اند؛ این ادعا اثبات نشده‌است اما احتمالاً شمعون از خویشاوندان نزدیک لاوی بن گرشوم بوده‌است. او شاگرد افرایم ویدال و یونا مائیستر، خاخام ساراگوسا و کالاتایود است که دخترش بونگودا با شمعون ازدواج کرد. پس از کشتارهای دسته‌جمعی سال ۱۳۹۱ در بالئاریک آیلز، شمعون به همراه پدر و خواهرش به الجزیره رفت، و در آن‌جا به مطالعه پزشکی و آموزه‌های دین یهود پرداخت. وی همچون در آن‌جا شاگردی خاخام اعظم اسحق بن ششت را کرد و پس از مرگ ششت در سال ۱۴۰۸، شمعون به عنوان خاخام اعظم الجزیره برگزیده شد. شمعون بن صمح، که تمام دارایی خود را در پالما تا آخر عمر بر این سمت باقی ماند؛ و از سوی جامعه یهود الجزیره حقوق دریافت می‌کرد.
شمعون علاوه بر تحقیقاتی که در زمینه‌های شریعت یهود انجام داد، تعدادی تحقیق فلسفی نیز تألیف کرد. دو اثر عمده او عباراند از "اوهو مشپاط"(دوست‌دار عدالت) که در رابطه با عنایت الهی‌است و "ماگن آووت"(سپر پدران) که در مورد اصول اساسی دین یهود است. فصل چهارم از دومین بخش کتاب ماگن آووت، رساله‌ای جدلی بر ضد مسیحیان و مسلمانان است که به صورت جداگانه تحت عنوان "قشت و ماگن"(کمان و سپر) به چاپ رسید.
شمعون بن صمح در لابه‌لای نوشته‌هایش از متفکران یهود و نیز اندیشمندان یونانی و مسلمان نقل قول کرده، به رغم این گرایش فلسفی، حقیقت را تنها از طریق وحی می‌دانست.
او شرح‌ها و تفسیرهایی بر میشنا و تلمود نوشت. وی همچنین علیه نوشته‌های حسدای کرسکاس و در دفاع از ابن‌میمون رساله نوشته‌است.
از شمعون تعدادی اشعار مذهبی و غیرمذهبی برجای مانده‌است.
Wikipedia Contributors، Simeon ben Zemah Duran، From Wikipedia، the free encyclopedia
میرزا بابایف
میرزا بابایف (۱۶ ژوئیه ۱۹۱۳، باکو - ۱۳ ژانویه ۲۰۰۳، باکو) بازیگر و خواننده آذربایجانی بود.
وی در رشتهٔ معماری از دانشگاه صنعتی عزیزبیف آذربایجان فارغ‌التحصیل شده و سپس به تحصیل آواز در کنسرواتوار دولتی حاجی‌بیف آذربایجان پرداخت. از معروفترین آثار او میتوان به ترانه ی «چاقیریرام گل» اشاره کرد.
وی در بیش از سی فیلم مشارکت داشته‌است.
انعکاس (فیلم)
انعکاس نام فیلمی ساختهٔ رضا کریمی است که در سال ۱۳٨۷ ساخته شد و به نمایش درآمد.مهناز افشار، شهره قمر، کامبیز دیرباز، حمید گودرزی ، بیتا سحرخیز، رضا رضوی
«انعکاس» داستان زوج جوانی است (با بازی دیرباز و افشار) که هرکدام بی اراده در معرض آزمون سخت اثبات وفاداری قرار می‌گیرند. آنها تنها دوراه پیش رو دارند. انتخاب نهایی هریک از آنها، انعکاسی را در زندگی مشترکشان رقم خواهد زد.
پارک توریستی کمربسته
پارک توریستی کمربسته در شمال شهر سرکان در استان همدان واقع است.
شش اصله درخت چنار کمربسته پیرامون دایره‌ای به شعاع حدود سه متر کنار هم روئیده و طول محیط تنه هر یک از پنج اصله ۷ متر و دیگری که کوچکتر به نظر می‌رسد ۵ متر می‌باشد. (بن درختان با انجام عملیات عمرانی با خاک پوشیده شده اند) که با ساقه‌ای صاف و مستقیم در حدود ۳۰ متر سر به فلک کشیده اند. با توجه به نحوه استقرار و رویش این چنارها برخی از صاحبنظران بر این باورند که درختان چنار موجود در واقع شاخه‌هایی می‌باشند که در اطراف بن یک چنار کهنسال که چندین قرن پیش قطع شده روئیده اند. اگر این نظریه درست باشد چنار اصلی بسیار کهنسال بوده و شاید قدمتی معادل سرو ابرقو که بیش از ۳۵۰۰ سال قدمت دارد و کهنسالترین درخت جهان است داشته باشد. در آنصورت کهنسالترین درخت چنار موجود خواهد بود. بدیهی است صحت و سقم این نظر منوط به بررسیهای بیشتر دقیق و علمی توسط کارشناسان مربوطه می‌باشد.
محمدرضا علیقلی
محمدرضا علیقلی (زاده ۱۳۳۹ خورشیدی در تهران) آهنگساز فیلم اهل ایران است. او ۱۵ بار نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن از جشنواره فیلم فجر شده‌است و ۴ بار از این دفعات را موفق به کسب این سیمرغ بلورین شده‌است.
وی به سال ۱۳۳۹ در تهران متولد و از ۱۴ سالگی زیر نظر وانکو نایدنف بلغاری شروع به آموختن نوازندگی ترومبون و آهنگسازی کرد. چند سال بعد فعالیت حرفه‌ای خود را با ساخت موسیقی برای چند سریال تلویزیونی و تئاتر آغاز کرد.
علیقلی موسیقی متن برای بیش از ده‌ها فیلم و سریال آهنگسازی کرده که فیلم‌های خیلی دور، خیلی نزدیک به کارگردانی رضا میرکریمی، نرگس به کارگردانی رخشان بنی اعتماد، قدمگاه به کارگردانی محمدمهدی عسگرپور و دو فیلم امکان مینا به کارگردانی کمال تبریزی و دختر به کارگردانی رضا میرکریمی چهار بار برنده سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن فیلم از جشنواره بین‌المللی فیلم فجر شده‌است.
او تهیه‌کنندگی فیلم مجنون و حضور در فیلم مرد عوضی را در کارنامه دارد. وی همچنین برادر «محمود (سیامک) علیقلی» خواننده و مجری رادیو و تلویزیون، که با آهنگ‌های «آب زنید راه را» و «خلیج فارس» به شهرت رسید، می‌باشد. بعد از فوت پدر ایشان نام خانوادگی وی توسط مادرایشان از شفیعی به علیقلی که در واقع نام خانوادگی مادرایشان است تغییر یافت.
محمدرضا علیقلی در دی ماه ۱۳۹۶ لوح تقدیر بهترین موسیقی متن را از جشنواره فصلی "ASIANS ON FILM" آمریکا برای انیمیشن «چشم‌انداز خالی» به کارگردانی علی زارع قنات نوی کسب کرد.
از دیگر آثار وی ساخت پوئم سمفونیک «آب تشنه» است که به توصیف واقعه عاشورا در قالب یک داستان کلی و قصه‌های کوتاه می‌پردازد. این اثر در تاریخ ۱ و ۲ آبان ۱۳۹۸ توسط ارکستر ملی ایران و گروه کر به رهبری سهراب کاشف به روی صحنه رفت.
جان وو
جان وو یو-سن یک تهیه‌کننده و کارگردان چینی است. John Woo directed 2 Nike commercials, "futebol airport" and "good vs evil"
اژدهای سرخ (فیلم)
اژدهای سرخ () یکی از چندگانه فیلم‌های دلهره‌آور مربوط به شخصیت هانیبال لکتر یک دکتر روانپزشک می‌باشد که به قلم توماس هریس نوشته شده‌است و برت راتنر کارگردانی این اثر را برعهده داشت. این فیلم در سال ۲۰۰۲ میلادی بر روی پرده‌های سینما رفت.
داستان این فیلم ۲ سال قبل از حوادث فیلم سکوت بره‌ها اتفاق می‌افتد. در سال ۱۹۸۰ ویل گراهام که مأمور اف بی آی است و مهارت خاصی در شناسایی و دستگیری قاتلین زنجیره‌ای دارد، هانیبال لکتر را دستگیر می‌کند اما برخوردی بسیار خونین و خطرناک بین او و هانیبال رخ می دهد. از آن پس گراهام خود را بازنشسته می‌کند اما یک قاتل حرفه‌ای دست به جنایاتی می‌زند و گراهام دوباره به خدمت فراخوانده می‌شود. گراهام برای حل این پرونده با هانیبال دیدار می‌کند تا از او کمک بگیرد...
آب مجازی
آب پنهان یا آب مجازی یا آب نهفته مفهومی است که توسط پرفسور تونی آلن در سال ۱۹۹۳ معرفی شد، آب پنهان به مجموع حجم آبی که در مراحل مختلف تهیه، تولید و ارائه یک محصول (غذا، کالا، انرژی یا خدمات) به صورت مستقیم یا غیرمستقیم استفاده می‌شود، برابر با آب پنهان (نهفته) یا آب مجازی آن محصول است. مثلا برای تولید یک کیلو مرغ اب برای خوراک مرغ، برای رشد دانه ای ک مرغ انرا میخورد، برای ابزار الات ذبح مرغ، شست و شوی مرغ و ... .
به عبارت دیگر آب مجازی مقدار آبی است که یک کالا یا یک فراورده کشاورزی طی فرایند تولید مصرف می‌کند تا به مرحله تکامل برسد و مقدار آن معادل جمع کل آب مصرفی در مراحل مختلف زنجیره تولید از لحظه شروع تا پایان می‌باشد. مثلاً برای تولید یک کیلوگرم گندم ۱۳۰۰ لیتر آب مصرف شده‌است. صفت مجازی در این تعریف بدان معناست که بخش عمده آب مصرف شده طی فرایند تولید، در محصول نهایی وجود فیزیکی ندارد، و در حقیقت بخش بسیار ناچیزی از آب مصرفی در پایان به عنوان آب واقعی در بافت محصول باقی خواهد ماند. نکته مهم اینکه، صفت مجازی به معنای غیر واقعی نیست، بلکه آب واقعی، حجم راستین آبی است که پیشتر مصرف شده‌است.
شرایط اقلیمی و فرهنگی، مکان تولید، مدیریت و برنامه‌ریزی در میزان و حجم آب واقعی کالا مؤثر است و مقدار آن در مورد یک کالا در مناطق مختلف جهان متفاوت می‌باشد.
ده محمد
ده محمد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۱۶خانوار) ۳۷۴نفر بوده است.
بر اساس گفته های بزرگان محلی شخصی به نام محمد در این محل قناتی را حفر می کند و با استخراج آب از دل زمین به کشاورزی مشغول می شود و این زمین را آباد می کند و نام این محل به نام خود او شناخته می شود.
شخصی به نام طاهر که تجربه زیادی در تشخیص آبهای موجود در دل کوه داشت، به طاهر آبشناس معروف بود .وی در شهرهای یزد واصفهان، شیراز و اکثر شهرهای ایران، معروف بود. با عده ای از همراهیانش با اسب درحال گذر از کوه های اطراف روستای ده محمد بود که به همراهانش دستور داد تا سم اسبان خویش را با نمد ببندند. همراهان علت را خواستار شدند که وی در جواب گفت این کوه ها آنقدر آب دارند که می ترسم تیزی سم اسبان شکافی در زمین ایجاد کند وآب فوران کند و همه ما غرق شویم. شخصی بنام محمد که همراه ایشان بود بر آن شد که قناتی حفر کند و اینگونه کرد و بعد از اتمام حفر قنات ، به کار کشاورزی مشغول گشت واسم آن محل را بنام خودش(روستای ده محمد) نام گذاری کرد. بعدها آب و ملک این روستا وقف مسجد امیر چخماق یزد گردید که مناره های آن مسجد را خود او ساخت.
احیای قنات و آبادی روستا احیانا توسط شخصی به نام محمد بوده است. اما آنچه از زبان متولی وقف شنیده شد و در وقفنامه رؤیت گردید وقف این روستا به حدود 600 سال پیش بر می گردد که زمانی که بی بی ستی خانم خواهر خانم گوهرشاد که فرزند میر چخماق است - فرماندهی دارای قشون نظامی زیادی بوده و تا ماوراء النهر هم لشکر کشی می کرده است- با یال و کوپال نظامی عظیم به سمت مشهد می رفته که در مسیر به این آبادی می رسد و خوشش می آید.اینجا را می خرد و وقف مسجد میرچخماق یزد می کند.
دهستان دستگردان
دهستان دستگردان، یکی از دهستان‌های بخش دستگردان شهرستان طبس در استان خراسان جنوبی ایران است.
جمعیت این دهستان بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱٬۳۲۷خانوار) ۴٬۴۲۱ نفر بوده‌است.
امیرآباد (دستگردان)
امیرآباد ، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۹خانوار) ۱۲۸نفر بوده است.
ملوند (طبس)
ملوند، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۸۲خانوار) ۲۵۴نفر بوده‌است.
همت‌آباد (دستگردان)
همت‌آباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۲خانوار) ۴۹نفر بوده است.
مویی اینترستانته
مویی اینترستانته (به اسپانیایی:Muy Interesante) به معنی بسیار جالب نام ماهنامه‌ای اسپانیایی دربارهٔ علوم عام پسند است .موضوعات آن واقعیت ها جالب و وقایع اخیر مانند ظهور و پیشرفت نانوتکنولوژی ٫ اختراعات و پژوهش های جدید و واقعیت های تاریخی است.همچنین این مجله با داشتن جواز در مکزیک ٫ آرژانتین ٫ کلمبیا ٫ برزیل ٫ پرتغال و شیلی نیز چاپ می‌شود.آدرس اینترنتی مجله در زیر در پیوندها به بیرون آمده است.
گل‌شانه
گل شانه، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۲۶خانوار) ۵۵نفر بوده است.
موهاک
واژه موهاک به معنی «خورنده مرد» را دشمنان قبیله به این قبیله نسبت می‌دادند ولی مردم این قبیله، خود را کانینکهاکا به معنی «مردمان سخت» می‌نامند.
قلمرو آنها از دره موهاک که از شمال ایالت نیویورک تا جنوب ایالت کبک کانادا و خاور ایالت انتاریو را شامل می شود. محل زندگی کنونی قبیله موهاک، حوالی دریاچه انتاریو و رودخانه سن‌لوران کانادا است. محل زندگی سنتی قبیله، در جنوب رود موهاک، در خاور گرین مانتین در ایالت ورمانت، در باختر با قبیله اونیدا هم‌مرز، و در شمال به دریاچه سنت لورنس محدود می‌شده است. اما در اصل، تا هنگام مهاجرت به کانادا در سده ۱۸ (میلادی) ساکن ایالت نیویورک بودند.
قبیله موهاک یکی از عضو های پیمان ایروکوا هستند. دیگر اعضای این پیمان عبارت اند از سنکا، اونیدا، کایوگا، و اونونداگا، توسکاروگا هستند. امروزه به اعضای این پیمان "شش ملت " گفته می‌شود.
قبیله موهاک دارای یک انجمن است که اعضای آن توسط مادر قبیله انتخاب می‌شوند. اما در اصل، تصمیم‌ها در شورای بزرگ ایروکویس گرفته می‌شود که ۹ نفر از قبیله به‌عنوان نماینده در این شورا عضو هستند. مردان قبیله مسئول شکار، بازرگانی و جنگ و زنان قبیله مسئول کشاورزی و خانه‌داری بودند.
مردمان امروز قبیله به زبان انگلیسی صحبت می‌کنند. اما شمار کمی هم به زبان اصلی خود صحبت می کنند. زبان اصلی قبیله از آواهایی پدید می‌آید که هیچ شباهتی به زبان انگلیسی ندارد. برای نمونه «نیا ونه» به معنی «سپاسگزارم» است.
ابراهیم‌آباد (طبس)
ابراهیم آباد ، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶۰خانوار) ۳۲۱نفر بوده است.
پاشنه‌داران
پاشنه داران، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۸خانوار) ۲۳نفر بوده است.
حسن‌آباد اعتماد
حسن آباد اعتماد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران. این روستا در کیلومتر 85 محور طبس - عشق آباد و 20 کیلومتری شهر عشق آباد واقع شده است.(موقعیت جغرافیایی 56°57'3.94"E و 34°11'29.12"N)
یکی از جاذبه های گردشگری زیبای طبس گلشن ، تپه های ماسه بادی است که در این روستا واقع شده است و دارای طبیعت بکر و زیبا است که همه ساله بویژه در ایام نوروز مورد استقبال میهمانان نوروزی قرار میگیرد . با توجه به این که این روستا در کنار جاده ی طبس - مشهد واقع شده و دارای جاده آسفالته 1.5کیلومتری تا محل تفرجگاه میباشد ، امکان دسترسی آسان و راحت به این مکان وجود دارد .بنابراین مورد توجه تور های کویر نوردی واقع شده و از استقبال بینظیری برخوردار است.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۳خانوار) ۶۱نفر بوده است.
دستگردان (طبس)
دستگردان، روستایی از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران است.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶۶خانوار) ۲۴۹نفر بوده‌است.
زرتشت بهرام پژدو
زَرتُشت بهرامِ پَژدو از شاعران زرتشتی است که در قرن هفتم و در دوران حکومت ایلخانیان زندگی می‌کرده‌است. پدرش بهرام پژدو از اهالی کرمان بود. او آثاری با موضوعات زردشتی نوشته است.
زرتشت پسر بهرام پسر پژدو است که در قرن هفتم هجری می‌زیسته‌است و خاندان وی از مردم روستای بیژن‌آباد خواف خراسان اما مقیم ری بوده‌اند، همچنان‌که کیخسرو بن دارا که زرتشت بهرام او را (باب) خود می‌خواند و ظاهراً سمت استادی و ارشادی او را داشته از افراد خاندانی از خاندان‌های مهم ری بوده‌است و نیز کیکاوس بن کیخسرو که موضوع زراتشت نامه را به زرتشت پسر بهرام القاء کرده‌است از همین شهر بوده‌است. بهرام پژدو (پدر زرتشت) نیز شاعر و پزشک و ادیب و اخترشناس و هیربد و دری‌دان و پهلوی‌خوان بوده‌است و آثاری از وی بر جای مانده.
زرتشت، در کرمان دین‌دبیری و علوم شرعی زرتشتی و نجوم و حساب را فراگرفت و به شاعری پرداخت. زرتشت کتاب ارداویراف‌نامه را از پهلوی به فارسی منظوم برگرداند و پس از آن مجموعه‌ای از اشعار پدرش را در کتابی به نام بهاریات گرد آورد. دیگر منظومه‌ای که زرتشت بهرام پژدو سروده‌است، مثنوی چنگرنگهاچه است که در آن سراینده مباحثه زرتشت با چنگرنگهاچه هندو و پیروزی زرتشت را روایت می‌کند.
ری میانه‌های سده هشتم میلادی یک شهر بی‌اهمیت ولایتی بیش نبود و عظمت پیشین را از دست داده بود. از آغاز این قرن ری صحنه اغتشاشات و اختلافات مذهبی گشته بود و دچار کلیه مصائبی بود که تعصب پیروان فرق و مذاهب مختلف به‌بار می‌آورد. در کوی و برزن آن حنفیان - شافعیان و شیعیان درگیر بودند، تا در سال ۱۲۲۰ میلادی در عهد سلطنت غازان خان یغماگران فاتح مغول این شهر را ویران کردند. در میان این درگیری‌ها جماعت قلیلی زردشتی به‌سختی روزگار می‌گذراندند و در حفظ بقایای روایات و سنت‌های دینی خود می‌کوشیدند. آنچه که زرتشت بهرام از اغتشاشات سیاسی شهر خود مشاهده کرده در بعضی ابیات او به‌خوبی بازتاب یافته است.
اما آثار زرتشت بهرام یکی زراتشت‌نامه است و موضوع آن معجزات پیش از زادن و زمان خردسالی زرتشت پیغمبر و داستان‌هایی از زندگانی وی و رسیدنش به‌درگاه کی‌گشتاسب و برتری و غلبه یافتن بر حکمای دربار این پادشاه و هزاره او و قیام هوشیدر و روی کار آمدن بهرام ورجاوند و پایان هزاره او است.
نظم این منظومه را که دارای ۱۹۷۰ بیت است (ظاهراً پنج بیت آخر آن از ناسخ باشد) در روز آذر (روز نهم) از ماه آبان سال ۶۴۷ یزدگردی برابر ۹۷۷ هجری و ۱۲۷۸ میلادی آغاز کرده و دوروزه به پایان برده‌است.
زراتشت‌نامه برگرفته از روایات قدیم و سنت کهن وبه احتمال قریب به یقین از کتب پهلوی زادسپرم و کتاب‌های پنجم و هفتم دینکرد و احتمالاً برخی آثار دیگر برگرفته و بازگو شده‌است، که کیکاوس پسر کیخسرو از مردم ری آن را به ناظم القاء کرده‌است.
زراتشت‌نامه را چنان‌که خود شاعر می‌گوید بنا بر خواهش موبد موبدان وقت، کاووس پور کیخسرو پور داراب به نظم درآورده و در دو روز به پایان رسانده‌است:
اثر دیگر زراتشت بهرام در مورد ارداویراف‌نامه و موضوع آن سیر اردای ویراف در بهشت و برزخ و دوزخ است و خبر دادن وی جهانیان را از تنعم نیکوکاران و عذاب گنهکاران در جهان دیگر. در دنباله این منظومه داستان چنگر نگهاجه حکیم هندی و آمدن وی به دربار کی‌گشتاسب و مناظره کردن در خصوص دین زرتشتی و مجاب شدن او نقل شده‌است.
از دیگر تصانیف زراتشت بهرام پژدو داستان شاهزاده ایران‌زمین با عمر بن خطاب است دارای ۶۷۳ (۵۸۸ یا ۵۰ بیت) و هم خمسه اوست که شماره ابیات آن ۹۲۹ مدت. این بود مختصری در شرح حال شاعر و آثار او برای اطلاع بیشتر چنان‌که گفتیم بکتاب «مزدیسنا و تأثیر آن در ادبیات فارسی.
کلر جانستن
کلر جانستن (به انگلیسی: Claire Johnston) (۱۹۴۰-۱۹۸۷) نظریه‌پرداز فمینیست سینما بود که همراه با مالی‌هاسکل، لورا مالوی، پم کوک، رزالین کوارد، کایا سیلورمن، ماری آن دوان و ترزا دلارتیس مهمترین نظریات فمینیستی دههٔ هفتاد را پدید آوردند. در این میان جانستن با نظریات پیشروی خودش در باب یک سینمای متفاوت زنان بر روی نسل فیلمسازان فمینیست دههٔ هفتاد و هشتاد بیش از همه تأثیر گذاشت. مهمترین مقالهٔ او در این باب سینمای زنان به منزلهٔ ضد سینما (۱۹۷۵) نام داشت. این مقاله برای نخستین بار در جشنوارهٔ فیلم ادینبورو ارائه شد.
جانستن به بررسی سینمای رسمی پرداخت و نشان داد که در این سینما زنان همواره دارای نقش فرعی هستند و وجود زن در این فیلم‌ها صرفاً برای تکمیل شخصیت مرد فیلم است. او اعتقاد داشت در هالیوود و سینمای رسمی سایر کشورها مرد شخصیت فعال و زن شخصیت منفعل است. حتی لذت‌ها در فیلم به‌گونه‌ای صرفاً برای مردان طراحی شده است. او از این باب تمامی عناصر سینمای رسمی چون میزانسن، دکوپاژ، فیلمبرداری و تدوین را مردانه خواند. او برعکس از پیدایش یک سینمای زنان خبر داد. سینمایی که حتی لذت‌ها در آن برای زن طراحی شده‌اند و زن را در موقعیت سوژه فعال قرار می‌دهند.
دلاکوک
دلکو ، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۵خانوار) ۱۷نفر بوده است.
فتح‌آباد (طبس)
فتح آباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۸خانوار) ۲۶نفر بوده است.
نصرآباد (طبس)
نصرآباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶خانوار) ۲۰نفر بوده است.
نصرت‌آباد (طبس)
نصرت آباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۴خانوار) ۱۶نفر بوده است.
رضویه آبخورک
رضویه آبخورک، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۸۷خانوار) ۲۰۲نفر بوده است. گفته می‌شود در ایام عید جمعیت این روستا به 2020 نفر می رسد. در میان بازدید کنندگان از این روستا، افرادی با توابع ایالات متحده که سهامدار پمپ بنزین های دارای نام هستند وجود دارند.
بژوغر
بژوغر، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال 1390 جمعیت آن (30خانوار) 110نفر بوده‌است. نام صحیح این روستا بژدغر می‌باشد که به اشتباه بژوغر ثبت شده‌است  بیشتر املاک این روستای زیبا در انحصار خانوادهٔ حاج آقایی می‌باشد . در سالهای اخیر کوچ اقوام غیر بومی به این روستا زیاد شده است .اکثر درآمد این روستا از دامداری-جو - گندم- کنجد- ذرت -زعفران و باغداری است.
بلا بالاژ
بِلا بالاژ (زاده ۴ اوت ۱۸۸۴ با نام هربرت بلا باوئر، درگذشتهٔ ۱۷ مه ۱۹۴۹) نویسنده، شاعر، منتقد و کارگردان فیلم، نظریه‌پرداز سینما و کارشناس هنرهای زیبا اهل مجارستان بود. او برندهٔ جایزهٔ ملی کشوت در سال ۱۹۴۹ شد.
بلا بالاژ در یک خانوادهٔ یهودی به دنیا آمد. خانوادهٔ او در سال ۱۹۰۲ به بوداپست مهاجرت کردند و او تحصیلات در رشتهٔ ادبیات مجاری و آلمانی را در دانشگاه اوتووش در آنجا به پایان رساند.
بالاژ در پاییز ۱۹۱۵ محفلی را با نام "حلقه یکشنبه"، به همراه لایوش فولِپ، آرنولد هاوزِ، گئورگ لوکاچ، و کارل مانهایم برای بحث‌های روشن‌فکری بنیان نهاد و این جلسات بعد از ظهر یکشنبه‌ها در آپارتمان او برگزار می‌شدند؛ او در زمستان آن سال در خاطرات خود به موفقیت این گروه اشاره کرد.
یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار او لیبرتوی اپرای قصر ریش آبی است. بالاژ آن را در ابتدا برای هم اتاقی‌اش زلتان کدای نوشته‌بود ولی باب آشنایی را با بلا بارتوک برای او باز کرد که آهنگساز نهایی اثر شد. این همکاری همچنین با سناریویی برای باله شاهزاده چوبی ادامه یافت.
با فروپاشی جمهوری کوتاه‌مدت مجارستان تحت رهبری بلا کون در ۱۹۱۹ او از مجارستان خارج شد و مدتی طولانی را در وین، آلمان و از ۱۹۳۳–۱۹۴۵ در اتحاد جماهیر شوروی گذراند.
بالاژ در وین تبدیل به نویسندهٔ پرکار نقد فیلم شد و اولین کتابش را با عنوان "انسان مرئی" در ۱۹۲۴ نگاشت. این اثر پایه و اساس "تئوری فیلم به عنوان یک زبان" به حساب می‌آید که تأثیر عمیقی بر ایده‌ها و نظریه‌های سرگئی آیزنشتاین و وسیوالاد پودوفکین گذاشته‌است.
در ۱۹۳۱، او فیلمنامهٔ اپرای سه‌پولی را بر اساس نمایشنامه‌ای از برتولت برشت برای گئورگ ویلهلم پابست نگاشت. بالاژ همچنین در ۱۹۳۲ فیلمنامهٔ نور آبی را با همکاری کارل مایر، فیلمنامه‌نویس اتریشی نوشت و در کارگردانی آن نیز با لنی ریفنشتال همکاری کرد. بعداً ریفنشتال نام هر دو را از عوامل فیلم به علت یهودی بودن حذف کرد.
او که در ۱۹۳۱ پیش‌تر به حزب کمونیست آلمان پیوسته بود، در پاییز آن سال به دعوت فیلمسازان اتحاد جماهیر شوروی، به مسکو سفر کرد تا در کالج فیلم سخنرانی کند و فیلمی نیز دربارهٔ جمهوری شورایی مجارستان به سفارش بلا کون بسازد که او از این کار طفره رفت. سال بعد او و همسرش در مسکو مستقر شدند. فیلم او با عنوان "تیسا می‌سوزد" در دهه ۳۰ بدون اکران ساخته‌شد. او از سال ۱۹۳۸ به عضویت مجله مجاری-زبان "صدای نو" در مسکو درآمد و در ستون دائمی "نامه‌هایی از راه دور" قلم زد.
در پایان ۱۹۴۱ او و همسرش به علت پیشروی جبهه به آلماتی منتقل شدند.
در ۱۹۴۵ به خانه بازگشت و به کار فیلم، آموزش و سردبیری مشغول شد. یکی از بهترین فیلم‌های بالاژ، "جایی در اروپا" به کارگردانی گِزا رادوانْیی در ۱۹۴۷ است.
شمس‌آباد (طبس)
شمس آباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۲خانوار) ۴۶نفر بوده است.
کامرانیه (طبس)
کامرانیه، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۴۰خانوار) ۱۴۸نفر بوده است.
نوک (طبس)
نوک، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۴۳خانوار) ۱۶۱نفر بوده است.
جنبش سرخپوستان ایالات متحده آمریکا
""جنبش سرخپوستان ایالات متحده آمریکا" به منظور متشکل کردن تلاش‌های سرخ‌پوستان جهت بازیافتن هویت فرهنگی سیاسی و اقتصادی خود برای رهایی از تحصیلات دولت ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۶۸ به وجود آمد و تمام سرخ‌پوستان نیمکره غرب را به نام ملت سرخ زیر پوشش قرار داد و ماهیت وجودی خود را یک نهضت مذهبی برای احیا ساختارهای سنتی جوامع سرخ‌پوستی اعلام نمود.
احمدآباد کلاته
احمدآباد کلاته، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۷خانوار) ۲۰نفر بوده است.
غنی‌آباد (طبس)
غنی آباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۳خانوار) ۹۱نفر بوده‌است.
ده‌نو (دستگردان)
ده‌نو یا دهنو توکلی روستایی در دهستان دستگردان بخش دستگردان شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۰ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
وسایل چگونه کار می‌کنند
HowStuffWorks نام وبگاهی برای شرح چگونگی کارکرد بسیاری از ابزارها است. این وبگاه از عکسها، نمودارها، ویدئوها و پویانمایی برای شرح واژگان و سازوکارها به زبان ساده بهره می‌برد.
رحیم‌آباد (طبس)
رحیم آباد، روستایی است از توابع بخش دستگردان و در شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران.
این روستا در دهستان دستگردان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۹خانوار) ۲۸نفر بوده است.
ترزا دلارتیس
ترزا دلارتیس (به انگلیسی: Teresa de Lauretis) نظریه‌پرداز ایتالیایی در حوزهٔ سینما و ادبیات است. او در حال حاضر استاد تاریخ آگاهی در دانشگاه سانتاکروز کالیفرنیا است. او درجهٔ دکترایش را در رشته زبان و ادبیات مدرن از دانشگاه بوچونی میلان کسب کرده‌است. او پیش از تدریس در دانشگاه سانتاکروز، استاد دانشگاه‌های کلرادو و ویسکانسین بوده‌است. حوزه‌های مورد علاقهٔ او شامل نشانه‌شناسی، روانکاوی، نظریه فیلم، نظریه ادبیات، فمینیسم، همجنس‌خواهی زنان و پژوهش‌های همجنس‌خواهانه است.
دلارتیس معتقد است که جنسیت یک ماهیت حقیقی ندارد. بلکه فناوری‌های گوناگون اجتماعی آن را تولید می‌کنند. یکی از این فناوری‌ها سینما است. سینما مانند سایر فناوری‌ها انسان را قالب‌ریزی می‌کند. نقش‌های اجتماعی و جنسی را تعریف می‌کند. او در برابر آن معتقد به سینمایی است که به ماورای تفاوت‌های جنسی برود. اندیشه‌های دلارتیس بیش از همه متأثر از امبرتو اکو نظریه‌پرداز ساختارگرا، چالرز پیرس، ژاک لاکان و زیگموند فروید است.
میرزا محمود وصال
محمود شیرازی (۱۲۳۴–۱۲۷۴ه‍. ق/۱۸۱۹–۱۸۵۸م) معروف به میرزا محمود وصال و محمود حکیم فرزند میرزا کوچک وصال (وصال شیرازی)، خوشنویس، طبیب و شاعر ایرانی در قرن سیزدهم بود. او از مشاهیر شهر شیراز به شمار می‌رود. افزون بر پدر، پنج برادر او نیز از خوشنویسان و شاعران صاحب‌نام سده سیزدهم هجری هستند. میرزا محمود حکیم در خوشنویسی خط نستعلیق صاحب‌نام است. او متخلص به «حکیم» بود و از او دیوان شعری باقی است.
میرزا محمود فرزند دوم وصال شیرازی است و در سال ۱۲۳۴ ه‍. ق در شیراز به دنیا آمد. او در جوانی زیر نظر پدر کسب کمالات کرد و در فنون ادبی مهارت یافت و به تحصیل علم پرداخت. محمود در شاعری پیرو ناصرخسرو و سنایی بود. وی در ابتدا "طوبی" تخلص داشت و چون به آموختن حکمت الهی و طب یونانی پرداخت، "حکیم" تخلص کرد. او به رحمت علیشاه شیرازی (حاج زین العابدین قزوینی شیرازی قطب سلسله دراویش نعمت‌اللهی قبل از مونس‌علی‌شاه ذوالریاستین) دست ارادت داد و به سیر و سلوک پرداخت و رحمت علیشاه او را به دامادی خود برگزید. حکیم در زمان سلطنت محمدشاه قاجار به تهران آمد و مدتی با رضاقلیخان هدایت، مؤلف مجمع الفصحا، دوستی و همنشینی داشت. سپس به زادگاه خود شیراز برگشت و در سال ۱۲۶۶ قمری با احمد وقار، برادر بزرگترش، به هندوستان سفر کرد و در آنجا «دیوان حافظ» را به خط خود نوشت که یک سال بعد در بمبئی به چاپ رسید و پس از چندی به شیراز بازگشت.
محمود حکیم در سال ۱۲۷۴ و در چهل سالگی بر اثر بیماری وبا در شیراز درگذشت و در مزار شاهچراغ، نزدیک به آرامگاه پدر خود، به خاک سپرده شد.
از وی «دیوان» اشعاری به‌جای مانده است.
برخی از آثار خوشنویسی او عبارتند از:
فضل‌الله ساوجی
حاج میرزا فضل‌الله ساوجی از خوشنویسان ایران در زمان فتحعلی شاه است.
ساوجی از خاندان شاملو و از اولاد حسن‌خان معروف است. او در زمان سلطنت فتحعلی‌شاه قاجار معلم علیخان ظل‌السلطان بود. علاوه بر نستعلیق، ثلث و نسخ را خوش می‌نوشت. فضل‌الله ساوجی در ظهر عاشورای ۱۲۷۵ه‍.ق در تهران درگذشته است. جنازه‌اش را به نجف برده در وادی‌السلام به خاک سپرده شد.
میرزا محمد داوری
داوری شیرازی یا میرزا محمد داوری (زاده ۱۲۳۸ شیراز - درگذشته ۱۲۸۳ شیراز) از خوشنویسان و شاعران قرن سیزدهم هجری بود. او در حکمت، انواع شعر، ادبیات، نقاشی، و خطوط نستعلیق و شکسته ماهر و استاد بود. و «داوری» تخلص می‌کرد.
داوری شیرازی فرزند سوم میرزا کوچک وصال شیرازی است در ۱۲۳۸ در شیراز متولد و در ۱۲۸۴ وفات کرده‌است. دیوان داوری شیرازی از آن اوست.
او چهارمین فرزند وصال بود که در سال ۱۲۳۸ در شیراز متولد شد. داوری به سال ۱۲۸۳ در شیراز درگذشت و در جوار پدر در بقعه شاه چراغ به‌خاک سپرده شد.
افزون بر پدر، پنج برادر او نیز از خوشنویسان و شاعران صاحب‌نام سده سیزدهم هجری هستند. میرزا محمد داوری در خوشنویسی خط نستعلیق و شکسته صاحب‌نام شده‌است.
ابوالمعالی میرعلی شیرازی
ابوالمعالی میرعلی شیرازی ملقب به شمس‌الادبا از خوشنویسان ایران در زمان ناصرالدین شاه است. او خواهرزاده و شاگرد‍ وصال شیرازی است.
علی‌محمد لواسانی
میرزا علی‌محمد لواسانی (۱۲۲۱لواسان - ۱۲۹۹ ه‍. ق) فرزند میرزا حسینعلی متخلص به «صفا» از خوشنویسان سده سیزدهم در ایران است.
او برادر کوچک میرزاجعفرحکیم‌الهی از عارفان و دانشمندان مشهور دوره سلطنت محمدشاه و ناصرالدین شاه قاجار بود. میرزا علی‌محمد در علوم و فنون مختلف سررشته داشت، شعر می‌گفت و «صفا» تخلص می‌کرد. وی از مشاهیر خوشنویسی عصر خود بود و خط شکسته نستعلیق را استادانه می‌نوشت. او به سال ۱۲۹۹ ه‍. ق در سن ۷۸ سالگی در تهران درگذشت و جنازه‌اش را به عتبات منتقل کردند. آثار خطی صفا نسبتاً زیاد است و در کتابخانه‌ها و مجموعه‌های خصوصی مختلف نگهداری می‌شود. نسخه‌ای از «خلاصة الحساب» اثر شیخ بهاءالدین محمد عاملی (شیخ بهائی) دانشمند قرن یازده به خط نستعلیق علی محمد لواسانی در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است، که تاریخ ۱۲۸۵ ه‍. ق را دارد.
میرزا محمدحسین ناصر شیرازی
میرزا محمدحسین ناصر شیرازی از خوشنویسان ایران در زمان ناصرالدین شاه بوده و در نستعلیق تسلط داشته است.
محمد حسین شیرازی
فتحعلی شیرازی
میرزا فتحعلی شیرازی متخلص به حجاب شیرازی فرزند اقا محمد جعفر شیرازی از خوشنویسان و نستعلیق نویسان زبردست قرن سیزدهم ه ق ایران بوده وی در زمان محمد شاه و ناصرالدین شاه می زیسته در شعر حجاب تخلص می‌کرد و در خشنویسی فتحعلی رقم می‌کرد و از شاگردان میرزا کوچک وصال شیرازی بود وی نزد ایشان کمال و اخلاق وهنر و دانش اموخت حجاب شعر هم می سرود و ازاو دیوانی در شش هزار بیت باقی مانده وی نستعلیق را کامل می‌نوشت منظور از شش دانگ ٬ اندازه سطح مقطع قلم است که از ریزترین تا درشت‌ترین اندازه تراشیده می‌شود . ریزترین اندازه را در سطح مقطع قلم خوشنویسی ٬ غبار گویند که فتحعلی در این سبک دشوار بسیار استاد بود و در دیگر اندازهای قلم خطش چنان استادانه بود که گاه با میر عماد اشتباه می‌گرفتند. عمر حجاب چندان طولانی نبود و به پنجاه نرسیده. در سال ۱۲۶۹ ه ق برابر با ۱۸۷۱ میلادی در شیراز درگذشت و در بقعه شاه چراغ به خاک سپرده شد. فرصت الدوله شیرازی در مورد ایشان در کتاب آثار عجم در صفحه ۵۴۴ اینگونه می‌نویسد٬( نستعلیق می‌نوشت ه وصیت کمالش در این شیوه گوشزد جهانیان است که حاجت به وصف این فقیر نیست ).
محمدشفیع تبریزی
محمدشفیع تبریزی از خوشنویسان ایران و مسلط به خط نسخ بوده است.
او فرزند میرزا محمدعلی خوشنویس و از نسخ‌نویسان طراز اول تبریز در سده سیزدهم هجری است. قدرت قلم او را کمتر کسی از معاصرینش داشته و از آثار او بسیار در دست است. سی و دومین قرآنی که نوشته دیده شده است. درگذشتش را ۱۲۵۲ ه‍. ق گفته‌اند که خطاست و آثار تاریخ‌دارش تا سال ۱۲۶۲ه‍. ق نیز موجود است.
فرزند محمد شفیع، هم‌نام پدربزرگش بود و محمدعلی نام داشت. او نیز از خوشنویسان نسخ و نستعلیق است.
مجید روشنگر
مجید روشنگر ناشر، نویسنده، مترجم و منتقد ادبی ایرانی است.
وی در تهران و در بازارچهٔ کربلایی عباسعلی در محلهٔ سنگلج به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان شهر گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران در دانشگاه آکسفورد و سپس دانشگاه سیدنی ادامه تحصیل داد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ حقوق بین‌الملل با پایان‌نامه‌ای در زمینهٔ سیاست خارجی ایران دریافت کرد.
وی پس از بازگشت به ایران و در سال ۱۳۳۸ با شروع همکاری با انتشارات فرانکلین وارد صنعت نشر می‌شود. در سال ۱۳۳۹ یا ۱۳۴۰ و در ابتدای دههٔ دوم زندگی‌اش، مدیریت سازمان کتابهای جیبی را که در حال ورشکستگی بود، برعهده گرفت. وی که مدت سه هفته در انتشارات پنگوئن انگلستان کارآموزی کرده بود و راه حل کتاب نخواندن مردم ایران را چاپ کتاب‌هایی در قطع جیبی و ارزان می‌دانست، توانست در مدت مدیریتش این سازمان را احیا می‌کند. در زمان مدیریت او بیش از ۵۰۰ عنوان کتاب در این سازمان به چاپ می‌رسد که برخی به چاپ‌های چهارم و پنجم نیز رسیدند.
وی در سال ۱۳۴۰ با همکاری سه نفر از دوستانش - فریدون نیکنام، منوچهر حسن‌زاده، و پرویز علی‌بیگ - انتشارات مروارید را با تأسیس کرد تا بتواند کتاب‌هایی را که نمی‌توان آن‌ها را در تیراژ بالا و زیر نظر سازمان کتابهای جیبی چاپ کرد، توسط این انتشارات و به طور مستقل به چاپ رساند.
روشنگر در سال ۱۳۴۳ در وزارت امور خارجه استخدام می‌شود و تا سال ۱۳۴۷ یا ۱۳۴۸ که برای مأموریت خارج از کشور به سوئیس اعزام می‌شود، علاوه بر مسوولیت در وزارت امور خارجه، مدیریت سازمان کتابهای جیبی و مشارکت در مدیریت انتشارات مروارید را بر عهده داشت. همچنین او در سال ۱۳۴۴ انتشار نشریهٔ بررسی کتاب را آغاز می‌کند که تا به امروز ادامه دارد.
وی پس از انقلاب و در دولت مهدی بازرگان به خدمت خود در وزارت امور خارجه ادامه داد و به‌عنوان سرکنسول به هنگ‌کنگ اعزام شد و در نهایت در سال ۱۳۶۰ به درخواست خود بازنشسته شد و برای زندگی نزد فرزندانش به خارج از کشور رفت.
بازارچه کربلایی عباسعلی
بازارچهٔ کربلایی عباسعلی نام محله‌ای در تهران قدیم است که روبه‌روی خیابان جنوبی پارک شهر (که امروزه خیابان بهشت نام دارد) و بین خیابان شاهپور و خیابان امیریه قرار داشته است.
"از کتابهای جیبی تا انتشارات مروارید و بررسی کتاب؛ گفت‌وگو با مجید روشنگر"، جهان کتاب، سال دوازدهم شماره ۵ و ۶، شهریور و مهر ۱۳۸۶، صص. ۶–۱۱.
انتشارات مروارید
انتشارات مروارید نام یکی از مؤسسات انتشاراتی ایرانی است.
این مؤسسه در سال ۱۳۴۰ به دست مجید روشنگر و فریدون نیکنام و منوچهر حسن‌زاده و پرویز علی‌بیک با سرمایهٔ اولیهٔ ۱۰ هزار تومان در دفتری در خیابان نادری راه‌اندازی شد. روشنگر، که در آن زمان مدیر سازمان کتابهای جیبی نیز بود، هدفش از تأسیس انتشارات مرواید را چنین بیان می‌کند:
نخستین کاری که انتشارات مروارید چاپ کرد رمانی بود به نام "دلشکسته" کارِ ناتانیل وست که به ترجمهٔ عبدالله توکل منتشر شد. فعالیت این انتشارات با چاپ اشعار بیژن جلالی برای اولین بار ادامه یافت.
در سال ۱۳۴۱ با اجارهٔ مغازه‌ای روبه‌روی دانشگاه تهران در خیابان شاهرضا (خیابان انقلاب اسلامی بعدی) فروشگاه کتاب انتشارات مروارید با نام «خانهٔ کتاب» راه‌اندازی شد.
در سال ۱۳۴۲ فروغ فرخزاد برای چاپ کتاب شعر جدیدش - "تولدی دیگر" - به مروارید مراجعه کرد. سال ۱۳۴۵ بهرام بیضایی "دنیای مطبوعاتی آقای اسراری" را برای انتشار به مروارید سپرد. بدین ترتیب فعالیت انتشارات مروارید ادامه یافت و صدها کتاب در سالیان بعد منتشر کرد.
"از کتابهای جیبی تا انتشارات مروارید و بررسی کتاب؛ گفت‌وگو با مجید روشنگر"، جهان کتاب، سال دوازدهم شماره ۵ و ۶، شهریور و مهر ۱۳۸۶، صص. ۶–۱۱.
سازمان کتاب‌های جیبی
سازمان کتابهای جیبی مؤسسهٔ انتشاراتی ایرانی بود که هدف آن انتشار کتاب در قطع جیبی و بعدها در قطع پالتویی و با قیمت اندک بود. از مهم‌ترین کتاب‌های منتشرشده توسط این انتشارات مجموعهٔ ده‌جلدی "تاریخ ایران باستان" و مجموعهٔ سه‌جلدی "سیر حکمت در اروپا" است.
همایون صنعتی‌زاده، مدیر انتشارات فرانکلین، در سال‌های پایانی دههٔ ۱۳۳۰ به فکر افتاد که سازمان کتابهای جیبی را تأسیس کند. این مؤسسه به‌عنوان بخشی از انتشارات فرانکلین راه‌اندازی شد اما شش ماه پس از آغاز کار از نظر مالی به وضعیت ورشکستگی رسید. در ۱۳۴۰، زمانی که قرار بود این سازمان تعطیل شود، مجید روشنگر داوطلب شد که مدیریت آن را برعهده گیرد در حالی که این مؤسسه در آن زمان حدود ۳۰۰ هزار تومان به شرکت سهامی افست - که چاپ کتابهای جیبی را برعهده داشت - بدهی داشت.
این سازمان با مدیریت روشنگر توانست بدهی را بپردازد و به وضعیت مناسبی برسد. بنابر توافقی که روشنگر با مدیران انتشارات فرانکلین انجام داده بود، در این دوران این سازمان به شکل غیرانتفاعی اداره می‌شد و سود حاصل شده در خود سازمان سرمایه‌گذاری مجدد انجام می‌شد.
روشنگر مدت کوتاهی را به کارآموزی در انتشارات پنگوئن در انگلستان گذرانده بود. مدیر پنگوئن، چاپ کتاب در قطع پالتویی، در تیراژ زیاد، و با قیمت تمام‌شدهٔ کم و بهای ارزان را راه حلی برای غلبه بر مشکل کتاب نخواندن مردم پس از جنگ جهانی دوم می‌دانست. روشنگر بیان کرده‌است که در زمان مدیریت سازمان کتابهای جیبی، این ایده‌ها را راه حلی برای کتاب نخواندن مردم ایران می‌دانسته و سعی می‌کرده، آن‌ها را به کار بندد.
در دوران مدیریت روشنگر بر سازمان کتابهای جیبی، بیش از ۵۰۰ عنوان کتاب منتشر شد که برخی از آن‌ها به چاپ چهارم و پنجم هم رسید. در این دوران سازمان کتابهای جیبی کمتر از ۱۵ نفر کارمند داشت.
او که در استخدام وزارت امور خارجه بود در سال ۱۳۴۸ برای مأموریتی سیاسی به سوئیس اعزام شد و بنابراین مدیریت سازمان به مؤسسهٔ فرانکلین بازگشت. این مؤسسه در این زمان، سازمان کتابهای جیبی را به شرکت سهامی تبدیل کرد و سهام آن را به انتشارات امیرکبیر فروخت.
تقریباً همه کتاب‌های منتشرشده از سوی سازمان کتابهای جیبی، تجدید چاپ کتاب‌هایی بود که قبلاً در قطع متفاوت و توسط ناشری دیگر منتشر شده بودند. البته در میان کتاب‌های منتشرشده توسط این مؤسسه، استثناهایی هم به چشم می‌خورند. شیوهٔ انتخاب کتاب‌ها این طور بود که به ناشری مراجعه می‌شد و برای تجدید چاپ یکی از کتاب‌های او کسب اجازه می‌شد. کتاب با آرم سازمان کتابهای جیبی به چاپ می‌رسید ولی در آن ذکر می‌شد که چاپ کتاب با سرمایهٔ ناشر اولیه است. در این حالت تمام سود کتاب به ناشر اصلی تعلق داشت و سازمان تنها درصدی را به‌عنوان حق توزیع دریافت می‌کرد. حداقل تیراژ کتاب‌های این مؤسسه ۱۰ هزار نسخه بود.
این مؤسسه از سیاست‌های چاپ کتاب انتشارات فرانکلین پیروی نمی‌کرد و در نتیجه اجباری که فرانکلین بر حسب اساسنامه‌اش برای چاپ ادبیات آمریکایی داشت، مشمول سازمان کتابهای جیبی نمی‌شد.
برخی از کتاب‌های چاپ سازمان کتابهای جیبی:
سازمان کتاب‌های جیبی، کتاب‌های خود را در طریق ۵۰۰ روزنامه‌فروشی در تهران و ۵۰۰ کتابفروشی در سراسر ایران توزیع می‌کرد. در روزنامه‌فروشی‌ها جاکتابی‌هایی در دو اندازه بزرگ (با ۲۰ تا ۳۰ بخش) و کوچک (با ۹ بخش) قرار داده شده بود که کتاب‌ها در آن قرار می‌گرفت. توزیع‌کنندگان کتاب هر روز به روزنامه‌فروشی‌ها مراجعه می‌کردند و کسری‌های کتاب‌ها را در اختیار آن‌ها قرار می‌دادند. با چنین روش توزیعی گاه تیراژ ده هزار نسخه‌ای یک کتاب ظرف مدت شش ماه به فروش می‌رسید.
ابراهیم موصلی
ابراهیم بن ماهان بن بهمن الموصلی (نام‌های دیگر: ابن ماهان و ابن‌میمون) شاعر، غزل‌سرا، موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز، خواننده و عودنواز ایرانی‌تبار و رهبر جنبش کلاسیک در موسیقی عرب بود که در سال ۱۲۵ق در کوفه به دنیا آمد و در سال ۱۸۸ق در بغداد از دنیا رفت.
او پایه‌گذار مقام ریتمیک ماخوری و نخستین پیرو برپایی شعر عرب بر آهنگ‌های ایرانی بود. همچنین بهره‌مند از آموزش استادان ایرانی و عرب، به ویژه جوانویه زرتشتی و سیاط بود. ابراهیم که پرورده بنی تمیم بود به آموختن موسیقی در موصل، ری و در بغداد از سیاط پرداخت. پسرش اسحاق موصلی و زلزل، مخارق، علویه، ابوصافه، سلیم بن سلام، محمدبن حارث و محمد رف شاگردش بوده‌اند. دسته پیروان او در برابر گروه پیرو ابن‌جامع قرار داشتند.
در زمان امویان، ماهان، پدر ابراهیم که از ایرانیان پارس بود به خاطر بیدادگری‌های فرماندار استان پارس ناچار به گریز از خانه شد و در میان قبیله تمیمی ساکن گشت. در آن زمان، فرهنگ و زبان فارسی در میان قبیله عرب تمیمی نفوذ زیادی داشت و برخی از آنان نیز زرتشتی شده‌بودند.
ماهان از خاندان بزرگ ایرانی در ارجان فارس بود که سپس از ستم امویان به کوفه کوچ نمود. او با دختری از مردم پارس (مادر ابراهیم) که پدرش هم‌زمان با ماهان به کوفه گریخت و هر دو به قبیله بنی عبدالله دارمی وارد شدند، ازدواج نمود. ماهان در طاعون سال ۱۲۵ق کوفه درگذشت.
اسحاق موصلی
اسحاق موصلی (۱۵۰ق/۷۶۶م، ری - ۲۳۵ق/۸۸۹م، بغداد) نامدار به ابن‌ندیم، پسر ابراهیم موصلی و مادری ایرانی به نام شاهک و فقیه، محدث، ادیب، شاعر، موسیقی‌دان، خواننده و نوازنده در دوران عباسی است. در دربار هارون الرشید بود. او در یک خانواده نامدار نوازنده زاده شد. پدرش ابراهیم الموصلی در همان جایگاه پیش از پسرش بود. همچنین وی آموزگار زریاب بود.
گرچه یکی دو تن از استادان هم‌زمان او در آواز، هم‌ردیف اسحاق بودند ولی هیچ کس مانند او عود نمی‌زد و در این هنر خود را در ردیف پهلبد و وارث او می‌دانست. او نخستین شاعر به عربی است که ترانه‌ها و غزلیات لطیف در معاشقه با زنان را به درجه کمال رسانیده. او ایجادکننده و نوآور گونه جدید نوشتن نغمه و تقسیم و طبقه‌بندی کامل آوازها و پرده‌ها بود. خود او نغمه را با صدای بلند و تیز آغاز می‌کرد، از این رو اسحاق را «مَلسُوع» یعنی مارگزیده و عقرب‌زده لقب دادند.
اسحاق را دارای حدود ۴۰ اثر دانسته‌اند:
از شاگردان نامدار او ابن خردادبه، عبیدالله بن احمد، زریاب (علی بن نافع)، عمروبن سلیمان نامدار به ابن بانه و پسرش حمادبن اسحاق بودند. حماد نخستین نویسنده‌ای است که بیان سرگذشت او را به گستردگی در کتابی گردآوری کرده‌است.
حسین‌خان اسماعیل‌زاده
حسین‌خان اسماعیل‌زاده٬ موسیقی‌دان و نوازندهٔ کمانچه٬ ویلن و تار اهل ایران بود.
حسین‌خان نوازنده مشهور اواخر دورهٔ ناصری و پسر اسماعیل کمانچه نواز است. پس از فراگرفتن کمانچه نزد عمویش قلی‌خان، مدتی با دستهٔ مطربان سرپولک همکاری می‌کرد، چون در نواختن کمانچه مهارت بسیار یافت و با انجمن اخوت نیز آشنایی پیدا کرد، به تشویق ظهیرالدوله در سلک اخوان صفا درآمد و نوازندگی در مجالس را کنار گذاشت، و در کلاس مشق کمانچه و تعلیم مشغول کار شد. وی در جلسات انجمن اخوت هم شرکت می‌کرد و تکنواز کنسرت‌های درویش خان و عارف قزوینی بود. با مهارت فوق‌العاده‌ای که حسین‌خان در نواختن کمانچه داشت، با روی کار آمدن ویلن اغلب کسانی که می‌خواستند ویلن بزنند از محضر او استفاده می‌کردند. او ویلن را به سبک کمانچه روی زمین و گاه روی زانو می‌گذاشت و می‌نواخت و همان‌طور تعلیم می‌داد. از جمله شاگردان وی که در نوازندگی به شهرت رسیدند، می‌توان از رکن‌الدین مختاری، ابوالحسن صبا، شهباز برمکی و ابراهیم منصوری نام برد. حسین یاحقی از شاگردان او در رشتهٔ کمانچه است که تا پایان عمر به این ساز وفادار باقی ماند. حسین تهرانی فرا گیری جدی تنبک را نزد او که اولین استاد او در این فن محسوب می‌شد آغاز کرد.
حسین‌خان اسماعیل‌زاده آخرین و برجسته‌ترین کمانچه نواز دوران اخیر است که تکنیک درست و صحیح کمانچه را تثبیت کرده است. علاوه بر این از وی رنگ‌ها و پیش درآمد‌هایی باقی‌مانده که از جهت زیبایی و به خصوص از جهت تنوع و ریتم یا وزن بی نظیرند.
یکی دیگر از شاگردان اسماعیل‌زاده، جهانگیر مراد معروف به حسام‌السلطنه بود که همانند استادش قطعات چشمگیر زیادی خلق کرده است.
حسین‌خان اسماعیل‌زاده نه فقط پایه‌گذار راستین کمانچه در قرن گذشته است، بلکه یکی از زبردست‌ترین آفرینندگان پیش درآمد و رنگ نیز محسوب می‌گردد.
موسی معروفی
موسی مَعروفی (زادهٔ ۱۲۶۸ در تهران – درگذشتهٔ ۷ شهریور ۱۳۴۴در تهران) موسیقی‌دان، نوازندهٔ تار، مُدرس و گِردآورندهٔ ردیف موسیقی ایرانی بود. وی پدر جواد معروفی بود.
موسی مَعروفی در سال ۱۲۶۸در خانواده‌ای متدین و علاقه‌مند به موسیقی در تهران به متولد شد. او فرزند محمد اسماعیل‌خان امین‌الملک و برادرزاده میرزا علی‌اصغر اتابک صدراعظم ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه بود. در کنار تحصیلات سنتی، نواختن سه‌تار را نزد «یوسف صورتگر» که از عکاسان دربار ناصری بود آغاز کرد. سپس از محضر استادان آن زمان از جمله درویش‌خان بهره برد. او با پشتکار و تمرینِ بسیار به درجه‌ای از نوازندگی رسید که موفق شد نشان «تبرزین طلا» را از درویش‌خان دریافت نماید. وی هم‌چنین نزد «حسین هنگ‌آفرین» به فراگیری «نت» پرداخت. در سال ۱۳۳۰ کتاب "دستور مقدماتی تار و سه‌تار" توسط موسی معروفی، نصرالله زرین‌پنجه و روح‌الله خالقی برای سال اول هنرستان موسیقی ملی، تنظیم و به چاپ رسید. در سال ۱۳۰۲ به مدرسه موسیقی «علی‌نقی وزیری» راه یافت و بر آموخته‌های خود افزود.
او از نوجوانی در این فکر بود تا ردیف موسیقی سنتی ایران را نت برداری کند. برای این منظور بعدها با تمامی استادان آن دوران تماس گرفت تا این کار را به انجام برساند. موسی معروفی با تکیه بر ردیف میرزا آقا حسینقلی و میرزا عبدالله و استفاده از نوشته‌های علی‌نقی وزیری ردیفی را گردآوری کرد که در سال ۱۳۴۲ منتشر شد. بنا به پیشنهاد موسی معروفی، سلیمان روح‌افزا نوازنده تار، ردیف مذکور را از روی نُت با تار اجرا و ضبط کرد.
او در سال‌های ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۷ به همراهِ «ابوالحسن صبا» ، «مشیر همایون شهردار» و چند هنرمند دیگر به خارج از کشور سفر کرد و صفحاتی را ضبط نمود.
ردیف جواد معروفی که تحت عنوان «ردیف موسیقی ایران برای پیانو» تدوین شده و در ۴ نوار کاست نیز اجرا شده، برگرفته از ردیف پدرش موسی خان معروفی است.موسم گل مشهورترین قطعه‌ای است که از موسی معروفی به یادگار مانده، وی این تصنیف را در مایهٔ دشتی بر اساس ملودی مازندرانی روی شعری از وحید دستگردی ساخت و قمرالملوک وزیری نخستین بار آن را در سال ۱۳۱۹ اجرا کرد.
وی علاقه‌ی زیادی به تکمیل کردن نت‌نویسی ردیف داشت و آثار و تصنیف‌های زیادی از خود به یادگار گذاشته است، از جمله تصنیف «موسم گل» که مرتضی حنانه برای سریال هزاردستان ملودی این تصنیف را انتخاب (به علت هم‌دوره بودن تصنیف و اتفاق داستان)، تنظیم و ارکستراسیون بی‌نظیری کرده است. از جمله فعالیت‌های هنری موسی معروفی به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: