وارن بیتی
هنری وارن بیتی (متولد ۳۰ مارس ۱۹۳۷) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس آمریکایی است که فعالیت حرفه ای وی شش دهه طول می‌کشد. وی نامزد دریافت ۱۵ جایزه اسکار شده‌است. از جمله چهار مورد برای بهترین بازیگر مرد، چهار مورد برای بهترین فیلم، دو مورد برای بهترین کارگردانی، سه مورد برای فیلمنامه اصلی و یک مورد برای فیلمنامه اقتباسی - برنده بهترین کارگردانی برای فیلم سرخ‌ها (۱۹۸۱).
وارن بیتی در روز ۳۰ مارس ۱۹۳۷ در ریچموند ویرجینیا به دنیا آمد. شرلی مک‌لین، که از کودکی در فیلم‌های هالیوود ایفای نقش می‌کرد و بعدها او هم بازیگری نامدار شد، خواهر بزرگ او محسوب می‌شد و هر دو آن‌ها بازیگری را از کودکی و در یک اجرای آماتوری تئاتر که کارگردانی آن به عهده مادرشان بود، آغاز کردند. مادر آن‌ها "کاتلین کورینه"، مدرس تئاتر بود و پدرشان "ارا اوونز بیتی"، یک پروفسور روانپزشکی به‌شمار می‌آمد.
وارن بیتی پس از تحصیل در مدرسه فن بیان در زادگاهش و همچنین یک سال تحصیل در دانشگاه نورت وسترن، از تحصیل انصراف داد و مدتی کارگر ساختمانی بود. سپس به کلاس آموزش بازیگری استلا آدلر پیوست. وی ابتدا نقش‌های کوچکی در تلویزیون ایفا می‌کرد، اما کم‌کم با شرکت در نمایش‌های تلویزیونی به شهرت رسید. ایفای یکی از نقش‌های اصلی در نمایشنامه "اجبار" یا: Compulsion و همین‌طور شرکت در اجرای صحنه‌ای نمایشنامه شکست رزها، اثر ویلیام اینج، در این شهرت نقش داشتند.
وی بعدها به برودوی رفت و کم‌کم جذب سینما شد و با ایفای نقش در فیلم شکوه علفزار (۱۹۶۱، الیا کازان)، که نخستین نقش سینمایی او بود، در سینما نیز مطرح گردید. وی همچنین با ایفای نقش کلاید بارو در فیلم مشهور بانی و کلاید (۱۹۶۷، آرتور پن)، که خودش تهیه‌کننده‌اش نیز بود، به اوج شهرت رسید.
در سال ۱۹۷۸ میلادی وارن بیتی در کاری مشترک با باک هنری، فیلم بهشت می‌تواند منتظر بماند را کارگردانی کرد و به‌علاوه در نگارش فیلم‌نامه آن نیز با الین می‌مشارکت داشت و همچنین ضمن همکاری در تهیه این فیلم، نقش نخست آن را نیز ایفا کرد. این فیلم تبدیل به یکی از موفق‌ترین فیلم‌های او گردید، چرا که افزون بر فروش قابل توجهش، نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم نیز گردید و خود وارن بیتی نیز در دو رشته یعنی بهترین کارگردانی (به‌طور مشترک) و بازیگری، نامزد دریافت جایزه شد. گرچه در آن سال وی جایزه اسکار را دریافت نکرد، امّا سه سال بعد با فیلم سرخ‌ها (۱۹۸۱) اسکار بهترین کارگردانی را از آن خود نمود. فیلم سرخ‌ها یک فیلم سیاسی بود که براساس داستانی واقعی ساخته شده بود و خود وارن بیتی در آن نقش یک خبرنگار آرمان‌گرا، به نام جان رید، را ایفا می‌کرد.
وی پس از چندین سال عدم موفقیت و رکود، به تهیه فیلم پرهزینه‌ای به نام ایشتار (۱۹۸۷، به کارگردانی: الین می)، دست زد. گرچه این فیلم نیز با شکست مالی سختی مواجه شد، اما وارن بیتی ناامید نشد و با ساخت فیلم دیک تریسی (۱۹۹۰)، که خود افزون بر تهیه کنندگی، کارگردانی آن را نیز بر عهده داشت، به موفقیت مالی قابل توجهی دست یافت.
وارن بیتی در طی دوران طولانی حضور خود در سینمای آمریکا، و با ساخت چندین فیلم معروف و مطرح هالیوود، خود را به یکی از مرفه‌ترین، محترم‌ترین و کاریزماتیک‌ترین شخصیت‌های هالیوود تبدیل کرده‌است. وی از ابتدای فعالیت‌های سینمایی اش در سال ۱۹۶۱، ایفاگر نقش‌های نخست بود، و از سال ۱۹۶۷ به بعد، به عنوان تهیه‌کننده، بازیگر خود را مطرح نمود، و سپس از ۱۹۷۵ به بعد، به تهیه کنندگی، فیلم‌نامه‌نویسی و بازیگری روی آورد و از سال ۱۹۷۸ تاکنون، علاوه بر تهیه‌کنندگی و فیلم‌نامه‌نویسی و بازیگری به کارگردانی نیز پرداخت.
وارن بیتی در تاریخ سینما یگانه شخصیتی است که با دو فیلم بهشت می‌تواند منتظر بماند و سرخ‌ها در چهار بخش جداگانه نامزد دریافت جایزه اسکار شده‌است.
گفتنی است که وارن بیتی خارج از دنیای سینما نیز، یکی از فعالان نهضت‌های اجتماعی به‌شمار می‌رود و به لحاظ سیاسی اعتقادات لیبرالی دارد.