ساسان آقایی
ساسان آقایی یک روزنامه‌نگار منتقد است که دربارهٔ سیاست ایران، سیاست خارجی، روابط بین‌الملل و لیبرالیسم و آمریکا می‌نویسد. او با بسیاری از روزنامه‌های ایران همکاری داشته و معاون سردبیر و دبیر تحریریه روزنامه اعتماد بوده‌است. آقایی همچنین وبلاگ «تریبون آزاد» را می‌نوشته و مدیر وبگاه خرداد در سال ۸۸ بود. وی به دلیل فعالیت رسانه‌ای‌اش تاکنون چهار بار، ۸۱، ۸۸، ۹۱ و ۹۶ بازداشت شده که در آخرین بازداشت ۱۰۰ روز را در سلول انفرادی گذراند. او این دوره را در مستند شکنجه سفید، ساخته نرگس محمدی که از بی‌بی‌سی فارسی پخش شد، شرح داده‌است.
وی کار مطبوعاتی خود را از سال ۱۳۸۰ آغاز کرده و در این مدت با رسانه‌های اصلاح‌طلب بسیاری مانند اعتماد، یاس‌نو، فرهیختگان، همبستگی، توسعه و … همکاری داشته‌است. در سال ۸۱، در جریان تهیه گزارش از اعتراض در سالگرد اعتراضات ۱۸ تیر ۱۳۷۸ بازداشت و ۱۵ روز در انفرادی بازداشگاه ۲۴۰ به‌سر برد.
این روزنامه‌نگار در پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۸۸، از جمله حامیان کاندیداتوری عبدالله نوری بود و سایت «خرداد» را به عنوان پایگاه رسانه‌ای «هواداران اصلاحات ساختاری» اداره می‌کرد. پس از انتخابات نیز به مانند دیگر روزنامه‌نگاران، از جمله فعالان رسانه‌ای معترض به‌شمار می‌رفت. بازداشت دوم ساسان آقایی در اول آذر ۸۸ و در جریان اعتراض‌های مردمی ایران به اعلام نتایج پس از انتخابات رخ داد. وی این‌بار پس از ۱۳۰ بازداشت، در فروردین ماه سال ۸۹ آزاد و سپس به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال زندان محکوم شد. وی پس از آزادی از زندان، از شهریور ۱۳۸۹، سردبیری مجله صبح آزادی را برعهده داشت که دیدگاه‌های نزدیکی به جنبش سبز و رهبران آن داشت و پس از ده شماره نیز در یادداشتی از این مجله خداحافظی کرد. صبح آزادی، چندی بعد نیز توقیف شد. این روزنامه‌نگار هم‌چنین از هشت سال پیش وبلاگ «تریبون آزاد» را می‌نوشت که این وبلاگ از سوی پرشن بلاگ بسته شد. از وی یادداشت‌هایی در سایت‌های روز، گویا، ادوار نیوز و سحام‌نیوز منتشر شده‌است. نام ساسان آقایی در میان امضاکنندگان بیش‌تر بیانیه‌های انتقادی سال‌های اخیر از جمله نامه ۲۹۳ نفر به چشم می‌خورد.
ساسان آقایی برای بار سوم در ۸ بهمن ۱۳۹۱ به همراه گروهی دیگر از همکارانش در دفتر روزنامه اعتماد بازداشت شد. در جریان این بازداشت‌ها، حدود ۱۷ روزنامه‌نگار همزمان از سوی مأموران امنیتی بازداشت و به زندان اوین منتقل شدند. این موج بازداشت که به «بازداشت فله‌ای روزنامه‌نگاران» شهرت یافت، از سوی قرارگاه عمار ترتیب داده شده بود و وزیر اطلاعات دولت احمدی‌نژاد، آن را «موفقیت نظام در بازداشت عناصر مرتبط با بیگانه» دانست. همزمان وزارت اطلاعات نیز بیانیه‌های متعددی علیه روزنامه‌نگاران بازداشتی صادر کرد اما بر اثر موج فشارهای داخلی و خارجی، ناچار به آزادی تدریجی روزنامه‌نگاران شد. ساسان آقایی، پس از گذراندن ۴۰ روز در انفرادی به همراه دو روزنامه‌نگار دیگر، آخرین گروه آزادشدگان از زندان بودند.
ساسان آقایی بار دیگر در ۲۰ مرداد ۱۳۹۶ در دفتر کار خود در روزنامه اعتماد بازداشت شد. مأموران، اتاق و خانه او را تفتیش کردند و سپس این روزنامه‌نگار را به زندان اوین منتقل ساختند. بازداشت و دوره طولانی زندان انفرادی او با محکومیت بسیاری روبه‌رو شد. گزارشگران بدون مرز بازداشت او را «نقض فاحش آزادی رسانه‌ها و تهدید علیه همه روزنامه‌نگاران» دانست، نمایندگانی مانند علی مطهری و فاطمه سعیدی و الیاس حضرتی علیه بازداشت آقایی موضع گرفتند و محمود صادقی، نماینده تهران «ابراز شرمساری کرد که ساسان آقایی در زندان به سر می‌برد». آقایی در این دوره برای اعتراف علیه دیگر روزنامه‌نگاران و همکارانش تحت فشار بود که این انفرادی بلندمدت با نامه نرگس محمدی در حمایت از او همراه شد. سرانجام وی در ۳۰ آذر ۱۳۹۶ با قید وثیقه از زندان آزاد شد. پس از این دوره زندان و در پس اعتراضات دی ماه، ساسان آقایی علیه اصلاح‌طلبان موضع گرفت و دست به افشای بخشی از پشت‌پرده روابط اصلاح‌طلبان زد. در سال‌های اخیر از او به عنوان یکی از مروجان لیبرالیسم و اقتصاد آزاد یاد کرده‌اند. از او مقاله بلندی هم در مخالفت با قرارداد ۲۵ ساله ایران و چین منتشر شده که روزنامه اپک تایمز آن را به عنوان تیتر نخست خود برگزید. آقایی هم‌اکنون، پادکست مدبویز را سردبیری می‌کند.