hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
وروجن علیا
وروجن علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در ((شهرستان هوراند))((دهستان چهاردانگه)) واقع شده است.
آوالان
فاصله این روستا از شهرستان هوراند 4 کیلو متر است. آوالان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه شهرستان هوراند واقع شده‌است. جمعیت این روستا ۱۵۳ نفر و ۲۵ خانوار می باشد.
اینجار
اینجار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه ، شهرستان هوراند واقع شده‌است.
طبق آخرین سرشماری انجام شده ی نفوس و مسکن در سال 1395 این روستا پر جمعیت ترین روستای شهرستان هوراند با جمعیت 708 نفر (202 خانوار) می باشد، که از این تعداد 366 نفر مرد و 342 زن می باشند.
بزینان
بزینان یا بزآیلان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
روستای بزنیان (بزآیلان) از روستاهای تاریخی و باستانی آذربایجان شرقی بوده و در حدود ٦۰ کیلومتری شهرستان اهر و ۱۰ کیلومتری غرب شهرستان هوراند و در دهستان دودانگه واقع شده است.
از روستاهای همسایه بزآیلان می توان؛ نیق، اینجار، محمدآباد، تازه کند، آوالان، میدان، جابان و خود شهر هوراند را نام برد، که در این میان اینجار، نیق و شهر هوراند نزدیکترین آنها می باشد.
سرشماری غیر رسمی و محلی سال ۱۳۹۸، حاکی از وجود ۲۰ خانوار و ۱۳۰ نفر جمعیت در روستای بزآیلان می باشد.
متأسفانه به دلیل نبود امکانات و اینترنت وآنتن دهی وخاکی بودن جاده و درآمد کافی در روستا اهالی روستا تدریجاً به شهرها مهاجرت کرده بودند.
خوشبختانه اخیراً مردم با بازگشت به روستا و احداث خانه های نو، قدمهایی در آبادسازی روستا برداشته اند.
یکی از مناظر معروف و دیدنی روستای بزآیلان مجسمه سنگی اوچ قارداش (سه برادر) با ارتفاع تقریبی ۳ متر می باشد. ارتفاع و موقعیت قرارگیری این مجسمه ها به گونه ای است که از مجاورت آن، روستای اینجار، قلعه پشتاپ، شهر هوراند و روستای بزآیلان براحتی دیده می شود.
یکی دیگر از جاهای دیدنی روستای بزآیلان؛ توپ آغاج (درختان بی نظیر توپی شکل) می باشد. به نقل از اهالی روستا، امامزاده ای در زیر این درخت ها دفن شده است و به همین دلیل اهالی روستا، احترام خاصی نسبت به این مکان قائل هستند.
از مناظر دیدنی دیگر روستا می توان آبشار یوخاری دره و چشمه های زیبای آن، آشاغی چای، چشمه های دوقوز بولاخ، گول بولاخ و باغهای زیبای آن را نام برد.
پریجان
پریجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
پشتاب
پشتاب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه شهرستان هوراند واقع شده‌است.
قلعه پشتاب از مکان‌های تاریخی و دیدنی آن است.
تازه‌کند نیق
تازه‌کند نیق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
تازه‌کند یافت
تازه‌کند یافت، روستایی از توابع بخش هوراند شهرستان اهر در استان آذربایجان شرقی ایران است.
این روستا در دهستان دودانگه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
تقی‌کندی (هوراند)
تقی‌کندی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
جابان (دودانگه)
جابان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
جرزنگ
جرزنگ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
جعفرآباد (هوراند)
جعفرآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
چرمه‌داش
چرمه‌داش یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا در فاصله چهار کیلو متری از هوراند واقع شده‌است.چرمداش داری آب هوایی معتدل ومرطوب در زمستان و گرم وخشک در تابستان می‌باشد .این روستا در فصل بهار خیلی زیبا و با طراوت می‌شود و دشت‌های پر از گل لالهٔ آن دیدن دارد. این روستا دارای پتانسیل زیادی در منطقه از لحاظ گشاورزی می‌باشد ، که به دلیل عدم توجه مسعولین سرمایه‌های این روستا که همان آب رود خانه قانی چای میباشد از دست مردم میرود،و گشاورزی این روستا با مساعل عدیده ای مواجه می گردد. این روستا با وجود این که در نزدیک‌ترین نقطه به رود خانه است از مشکلات آب شرب و آب گشاورزی رنج می برد.
ده‌رود (هوراند)
ده‌رود روستایی در دهستان دودانگه بخش مرکزی شهرستان هوراند استان آذربایجان شرقی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۴۵ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است.
شغالان
شغالان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
شلوری
شلوری یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
قتانلو
قتانلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
قره‌درویش
قره‌درویش یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.که از شرق با روستای مالان و از غرب روستای هوای از شمال روستای کورن واقع شده است
کرگس
کرگس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
کنبدان
کنبدان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
کوجان
کوجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
کورن (هوراند)
کورن یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی و مرکز دهستان چهاردانگه جنوبی، بخش چهاردانگه (هوراند)، شهرستان هوراند است.
گولان (هوراند)
گولان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
لغلان
لغلان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
محمدآباد (هوراند)
محمدآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
مزرعه گورا
مزرعه گورا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
ملاحونی
ملاحونی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
ملخاص
ملخاص یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا به علت صعب العبور بودن فاقد هرگونه امکانات زیربنایی از جمله آب و برق و تلفن و راه دسترسی مناسب بوده و ساکنان آن، با پای پیاده و به سختی نیازهای خود را از روستاهای همجوار پشتاب و چیناب تهیه می‌کنند.http://www.farsnews.ir/newstext.php?nn=13930410000250
منجاب جدید
منجاب جدید از توابع دهستان دودانگه شهرستان هوراند است که در ۲۰ کیلومتری هوراند و در کنار جاده هوراند به آبش‌احمد قرار دارد.
محصولات کشاورزی و لبنی از جمله: گندم، جو، کدو، هویج، سیب زمینی، پیاز، گوجه فرنگی، تخم مرغ، ماست، شیر و پنیر است.
روستای منجاب جدید به دلیل موقعیت جغرافیایی مذکور دارای باغات سرسبز و پرمیوه است که می‌توان به میوه‌های گردو، توت، سیب، گیلاس، آلبالو، گلابی، فندق، تمشک، آلو، زردآلو و غیره اشاره نمود.
زبان اهالی روستای منجاب جدید ترکی آذربایجانی و مذهب اهالی این روستا شیعه اثنی عشری است.
منجناب قدیم
منجناب قدیم یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
میدانلار
میدانلار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
نقدی (هوراند)
نقدی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
نیق
نیق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
این روستا در تقسیمات کشوری در استان آذربایجان شرقی شهرستان اهر و جزو توابع شهر هوراند قرار گرفته‌است. از شهر تبریز حدود ۱۷۰ کیلومتر فاصله دارد. پس از گذشتن از شهر اهر در سه راهی سامبران پس از دو شاخه شدن مسیر به طرف هوراند، حدود۱۰ کیلومتر مانده به هوراند در محلی به نام کافه عظیم آقا در سمت چپ راه آسفالته مسیر خاکی اختصاصی روستا شروع و تا خود روستا به طول تقریبی ۱۷ کیلومتر ادامه پیدا می‌کند. این روستا از شمال به روستاهای آوالان و گاوار، ازشمال شرق به روستای میدان، ازمشرق به روستاهای اینجار وبوزیلان، از جنوب شرق به روستای جابان، از جنوب به روستاهای خودی اوغلی و مرادلو، از جنوب غرب به روستاهای لروم و هوری درق و از مغرب به روستاهای محمدآباد و تازه کند محدود می‌گردد.
هرسبان
هرسبان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
هوای
هوای یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
ویق
ویق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
یدی‌بلاغ (هوراند)
یدی‌بلاغ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
آغ‌دره (هوراند)
آغ‌دَرّه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
آمپار
آمپار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.درگاه ملی آمار ایران]
آیدین‌لو
آیدین‌لو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.بهشت آذربایجان و ایران
تازه‌کند نصیرآباد
تازه‌کند مزرعه اجاقوردی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
جابان (دیکله)
جابان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
چیناب
چیناب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
حوریدرق
حوریدرق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
طایفه خلیفه‌لو
خلیفه لو نام طایفه ای از آذربایجان است در طی ۴۰۰ سال گذشته به مناطق مختلفی کوچ کرده یا کوچانده شده‌اند. بخش بزرگی از این طایفه در آن سوی رود ارس ساکن بوده‌اند که پس از دو عهدنامه که مسبب تجزیه این منطقه گردید تا آخرین لحظه دست از جنگ با روس بر نداشته و به ایران کوچ کردند. طایفه بزرگ خلیفه لو هم اکنون در دشت مغان استان اردبیل در شهر های پارس اباد جعفر اباد وگرمی سکونت دارند.روستای بزرگ این طایفه در ۱۶ کیلومتری جعفر آباد بیله سوار واقع است تقریباً نیمی ار این جمعیت به کوچ عشایری مشغولند خلیفه لو ارشق بخش بزرگی از این تاریخ می باشد و مردان بزرگی از این روستا در تاریخ ماندگار شده اند، دهنزخان خلیفه لو از جمله مردان این دیار است که تایید تاریخ گواه مردانگی این بزرگوار می باشد.
خلیفه‌لو نام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است
همچنان خلیفه لو‌های مهاجر از دشت مغان در استان قزوین خرقان شرقی بخش کلنجین روستای نصرت آباد قاراداش ساکن شدند. تعدادی از خلیفه لو‌ها نیز به گیلان مهاجرت کرده و در نقره دشت رشت ساکن شدند.
سلطان‌آباد (هوراند)
سلطان‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
سنگرآباد
سنگرآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
سیدبنه
چیناب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
کنده (روستا)
کنده یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
لروم
لروم یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا از جاده اصلی اهر_هوراند پنج کیلومتر فاصله دارد و با روستاهای حوریدرق و کنده همجوار میباشد. روستای لروم از طرف شمال غرب مشرف به کوه های هِشتسر(هشتاد سر) میباشد و از قدمت تاریخی برخوردار هست به طوری که اشیای متعلق به دوره ساسانیان در این روستا کشف شده است.
لقمان (هوراند)
لقمان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
مجیدآباد (هوراند)
مجیدآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
مرادلو (هوراند)
مرادلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
مزرعه جهانگیر
مزرعه جهانگیر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است. بر اساس سر شماری سال ۱۳۸۵ جمعیت روستا ۳۷ نفر در ۷ خانوار بود.
عزیز شهنازی از عاشیقهای معروف دورهٔ معاصر از اهالی سرشناس مزرعه جهانگیر است.
هلیلو
هلیلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دیکله بخش هوراند شهرستان اهر واقع شده‌است.
نوکیا ای۷۱
نوکیا ای۷۱ یک گوشی از سری ئی شرکت نوکیا است.
این گوشی دارای یک دوربین ۳،۲ مگاپیکسلی می‌باشد ابعاد آن ۱۰×۵۷×۱۱۴ میلی‌متر و وزن آن ۱۲۷ گرم است. رویه گوشی را صفحه نمایش ۲،۴ اینچی (با ۱۶ میلیون رنگ) احاطه کرده‌است و به نمایشگر TFT مجهز شده‌است. این گوشی از سیستم‌عامل سیمبیان نسخه ۹٫۲ + سری ۶۰ ویرایش سوم بهره می‌برد.
فهرست محصولات نوکیا
ویبریو کلرا
ویبریو کلرا نام باکتری مولد وبا است. گونه ویبریو کلرا، از جنس ویبریو و از خانواده ویبریوناسه است. ویبریوها باکتری‌های گرم منفی و دارای تاژک هستند. معمولاً در آب دریاها و آب شیرین یافت می‌شود. مکانیسم عمل آن افزایش cAMP داخل سلولی است.
افزایش cAMP موجب آزاد شدن یون سدیم و در پی آن آب به داخل روده می شود که اسهال را در پی دارد.
ویبریو
ویبریوها یا خمیزهها باکتری‌هایی هستند گرم منفی و دارای مژک. معمولاً در آب دریاها و آب شور یافت می‌شوند. این جنس جزء خانواده ویبریوناسه است. اندازهٔ معمول آن‌ها ۱-۳ میکرون است، ولی گاه تا ۱۳ میکرون هم می‌رسد.
این جنس بیش از ۶۰ گونهٔ مختلف دارد که سه گونهٔ آن بیماری‌زاتر از بقیه هستند:
شورای ملی اطلاعات آمریکا
شورای اطلاعات ملی آمریکا که به طورمخفف NIC گفته می‌شود مرکزی در میان سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا است که به تبیین استراتژی‌های کوتاه مدت وبلند مدت می‌پردازد این سازمان در سال ۱۹۷۹ تشکیل شد.این سازمان چالش‌های پیش روی آمریکا درعرصه داخلی وبین‌المللی را نشان می‌دهد.موضوع بحران خلیج کوبا در دهه ۱۹۶۰ وپیش‌بینی نادرست سازمان اطلاعاتی وقت در سال ۱۹۶۲ یکی از دلایل بوجودآمدن شورای اطلاعات ملی آمریکا بوده‌است. این سازمان تنها موضوعات سیاسی اقتصادی ونظامی را بررسی نمی‌کند بلکه در برخی موارد چالش‌های بهداشتی همچون گسترش بیماری ایدز را نیز بررسی می‌کند. رئیس شورا در سال ۲۰۰۸ توماس فینگر بوده‌است معاون او نیز استفان کاپلان می‌باشد.این شورا سیزده زیر مجموعه وبخش دارد که شامل زیر مجموعه‌ها ودفاتر زیر می‌شود:
بنگاه مستقل آبیاری
بنگاه مستقل آبیاری نهادی است که از سال ۱۳۲۲ هجری شمسی زیر پوشش وزارت کشاورزی عهده‌دار اصلاح و توسعه امور آبیاری و نظارت بر آن بود و بعدها تشکیلات آن به وزارت آب و برق تبدیل شد.
بنگاه مستقل آبیاری در دوران وزارت کشاورزی اعتبارالدوله در سال ۱۳۲۲ خورشیدی با هدف توسعه و اصلاح امور آبیارى تأسیس و با بودجه سالیانه چهار میلیون و پانصد هزار تومان تأسیس شد. این بنگاه براى استفاده از آب‌هاى زیرزمینى و حفر چاه‌های عمیق از خارج متخصص استخدام کرد و به مالکان زمین‌های کشاورزی در آبیارى یا زه‌کشى یا سدسازى کمک فنى می‌داد.
در سال ۱۳۴۴ بنگاه مستقل آبیاری منحل و اهداف و وظایف آن بنگاه در قالب وزارت آب و برق دنبال شد. تشکیلات وزارت آب و برق را شورایعالی اداری تدوین کرد و به تصویب هیئت وزیران وقت رساند.
سیستم کیو
سیستم کیو برای طبقه‌بندی توده سنگ در سال ۱۹۷۴ توسط نیک بارتون و همکاران او در انستیتوی ژئوتکنیک نروژ (NGI) گسترش یافت. این سیستم طبقه‌بندی بر اساس آنالیزهای انجام گرفته بر روی ۲۱۲ تونل حفاری شده در اسکاندیناوی ابداع شد. طبقه‌بندی سیستم Q بر اساس مقادیر کمی بوده و برپایه سیستم مهندسی خود باعث سهولت طراحی ساپورت برای تونل‌ها می‌شود. این سیستم از ۶ شش پارامتر برای تخمین کیفیت توده سنگ استفاده می‌نماید. این پارامترها عبارتند از:
(Q = (RQD/Jn) x (Jr/Ja) x (Jw/SRF
گیتی پاشایی
گیتی پاشایی تهرانی (زاده ۲۳ خرداد ۱۳۱۹ – درگذشته ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۴) خواننده، آهنگساز و بازیگر ایرانی بود.
گیتی در ۲۳ خرداد ۱۳۱۹ در تهران چشم به جهان گشود. پدر بزرگش جعفر منصوری شاعر و استاد تار و خط بود و نوازندگی تار و سه‌تار را به مادر گیتی آموخت و بدین ترتیب گیتی از طریق مادرش با موسیقی آشنا شد. وی ردیف‌های موسیقی سنتی را نزد فرامرز پایور، مهدی فروغ و محمود کریمی آموخت. پس از اخذ دیپلم به آمریکا رفت و در سیتی کالج نیویورک در رشته معماری مشغول به تحصیل شد و در سیاتل، واشینگتن آمریکا لیسانس هارمونی و ارکستراسیون گرفت.
گیتی در اواخر دهه چهل، فعالیت رسمی خود را با خوانندگی در رادیو و تلویزیون آغاز کرد و به خواندن تصنیف‌های مردمی مشغول شد. ترانه‌های «شب من شب تو»، «دل بوالهوس»، «گل مریم» و «یه دل دارم» از جمله ترانه‌هایی است که او در آن زمان خوانده بود.
در سال ۱۳۵۴ به عرفان و تصوّف روی آورد و سپس بر روی شعرهای شاعران معاصر چون مهدی اخوان ثالث، احمدرضا احمدی، محمدعلی سپانلو و نصرت فرزانه آهنگسازی کرد. در سال ۱۳۵۶ در فیلم «سفر سنگ» به کارگردانی همسرش مسعود کیمیایی به عنوان بازیگر حضور یافت اما پس از آن دیگر به بازیگری نپرداخت.
علیرضا میبدی در تلویزیون پارس می‌گوید مدتی پیش از انقلاب اسلامی در ایران «گیتی را همراه با همسرش مسعود کیمیایی در فرودگاه شیراز با پوشش کامل اسلامی و عینکی بزرگ» دیده‌است و از گرایش پیدا کردن ناگهانی گیتی به اسلام شگفت‌زده شده‌است. اما گیتی بعدها با ناراحتی ایران را ترک کرد. در آمریکا گرین کارت و مبلغ هنگفتی از او به سرقت رفت. او دوباره به ایران بازگشت.
در سال ۱۳۶۸ به آلمان رفت و در هامبورگ یک دوره موسیقی کلیسایی و ترانه‌های مذهبی را در نوریک هوخ شوله گذراند.
گیتی پاشایی پس از انقلاب به‌طور جدی به کار آهنگ‌سازی پرداخت و با سه فیلم «تیغ و ابریشم» (۱۳۶۵)، «سرب» (۱۳۶۷) و «گروهبان» (۱۳۶۹) هر سه به کارگردانی مسعود کیمیایی به عنوان آهنگساز فیلم شناخته شد.
وی در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۴ خورشیدی بر اثر بیماری سرطان سینه در سن ۵۴ سالگی در تهران درگذشت؛ و در قطعه ۱۰۳ ردیف ۱۴۲ شماره ۳۱ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
فهرست مسئله‌های حل‌نشده
این صفحه یک فهرست از مسئله‌های حل‌نشده در زمینه‌های گوناگون است. مسئله‌های حل‌نشده به تفکیک زمینه‌شان عبارت‌اند از:
باروق (هریس)
باروق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان باروق بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
تازه‌کند (هریس)
تازه‌کند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان باروق بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
قزلجه خرابه
قزلجه خرابه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان باروق بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
برازین
برازین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
کارمردم روستای برازین کشاورزی ودامداری می‌باشد و در قالیبافی شهرت دارد و در شمال آن کوه سبلاق قرار دارد.
پارام
پارام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است.
دارای یک سد آبی در بالای روستا قرار دارد که برای کشاورزان منطقه مفید می باشد و باعث مهاجرت پرندگان آبی جدید در منطقه شده است.شغل ومنبع درآمد اکثر مردم این روستا به خاطرموقعیت مناسب وداشتن منبع آبی در بالا دست این روستا و زمین های حاصل خیز مستعد کشاورزی،دامپروری می باشد که اخیرا جهت صرفه جویی در آب مصرفی با همکاری اهالی،جهاد کشاورزی و آب وفاضلاب شهرستان زمین های آبی روستا به سیستم های آبیاری بارانی مجهز گردیده است.نا گفته نماند منبع درآمد و هنر اصلی اهالی روستای پارام فرش های نفیس دست بافی است که زبان زد نه تنها استان بلکه کشورنیزاست و به صورت مستقیم وغیرمستقیم به کشورهایی همچون آلمان،آمریکا،ایتالیا،اسپانیاوکشورهای حاشیه خلیج فارس صادرمیگرد
ترکایش
ترکایش یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است.از مکانهای دیدنی متعلق به این روستا میتوان به قره دره و قوچی اشاره کرد که چندین باغ کنار هم قرار گرفته اند و منطقه ای بسیار خوش آب و هواست. کارخانه آب معدنی میانکوه هریس هم در روستای ترکایش هست که از کم یاب ترین آب معدنی های ایران به شمار می رود. از طوایف بزرگ و قدیمی این روستا میتوان به طایفه ملاحسن اشاره کرد.
خلج (هریس)
خلج یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
صمدآباد (هریس)
صمدآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
صومعه (هریس)
صومعه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
مقصودلو (هریس)
مقصودلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
مینق
مینق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بدوستان شرقی بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است.
این روستا که در11 کیلومتری شهرستان هریس (جاده قدیم هریس) قرار دارد از طرف شمال با روستاهای صومعه ،اسبخان وخلج واز طرف جنوب با روستاهای سرای ، پارام وبیلوردی واز طرف شرق با روستاهای مقصودلو و ترکایش واز طرف غرب با روستاهای نمرور و ینگجه همسایه است.
مردم مینق درزمینه کشاورزی از جمله گندم وجو بیشترین فعالیت خودرا در سال داشته ودرمنطقه بیشترین سهم تولید کشاورزی با بهره مندی از دو سد آب دربهترین منطقه آب وهوای بدوستان دارند.
صنعت فرش نیز همانند مرکز شهرستان و سایر شهرها و روستاهای شهرستان هریس در این روستا سابقه و قدمتی دیرینه داشته و اهالی به تولید فروش دستباف در کنار کار کشاورزی مشغول هستند و نقشه های مختلف فرش من جمله قاجاری، کناره، تاجری و ... در این روستا تولید می شود.
گورستان مینق یکی از آثار این روستا محسوب می‌شود و روستای مینق نیز مثل سایر روستاها و شهرهای استان سابقهٔ دیرینهٔ مذهبی دارد.
منطقه گردشگری و کویر گونه آق_قوم در مساحت ۱۲۰هکتار در منطقه کویری آق‌قوم در۸۰ کیلومتری شهر تبریز و ۱۰کیلومتری شهرستان هریس در روستای مینق واقع شده است. همچنین اثرباستانی قلعه مخروبه معروف به " قلعه جوق" که بنابه برخی منابع یکی از قلاع ساخته شده در زمان اسکندر مقدونی بوده و با زلزله مهیب آذربایجان مخروب شده است اشیاء عتیقه و باستانی را در خود جای داده است.
در وقفنامه ربع رشیدی روستای مینق را جزو موقوفات شیخ رشید الدین فضل الله همدانی وزیر دربار هولاکوخان مغول به اولاد خود معرفی نموده و در این کتاب به موقعیت و اهمیت تاریخی و وفور آب و منابع طبیعی در آن اشاره شده است.
رودخانه دائمی روستای مینق که از کوههای بالادست روستا از سلسله کوههای قوشا داغ سرچشمه میگیرد در طول سال از وسط روستا جریان دارد اما بخاطر خشکسالی ها و کمبود بارندگی در سالهای اخیر و تعرض غیرقانونی روستاهای بالادست و انحراف آب از مسیر رودخانه موجب شده این رودخانه نیز مثل سایر رودخانه های ایران در فصل تابستان با کمبود آب مواجه شده و تا مرز خشک شدن رفته است.
آب شرب این روستا نیز متاسفانه علیرغم بهره مندی از منابع زیرزمینی آب و داشتن قنات و کاریزهای قدیمی به دلیل خشکسالی و استفاده نادرست از منابع آب در تابستانها با قطعی مواجه میگردد که نیازمند رسیدگی و نظارت کافی از سوی اداره آب و فاضلاب شهرستان و نهادهای ذی مدخل می باشد.
باد معروف به "مه یلی" که از شمال به جنوب جریان دارد اغلب ایام سال در این روستا می وزد که موهبت الهی برای تولید نیرو محسوب می گردد که از چشم مسولان مغفول مانده است.
اندیس (هریس)
اندیس یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
تازه‌کند علیا (هریس)
تازه‌کند علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
خانقاه (هریس)
خانقاه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
خشگناب (هریس)
خشگناب یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
شیران
روستایی است در منطقه «دورسونخواجه» که در فاصله 25 کیلومتری اردبیل و 10 کیلومتری شهر نیر قرار دارد. اراضی کشاورزی روستای شیران از بیشترین وسعت در منطقه برخوردار است و به همین جهت بیشترین سهم آب را در منطقه دارا می‌باشد. و حتی این روستا بین روستاهای همسایه به نام " مغان کوچک" مشهور است. وجه تسمیه شیران به درستی معلوم نیست ولی برخی بر این باورند که نام شیران برگرفته از نام یک شخص بنام «شیلان» است که در گذشته بسیار دور به این منطقه آمده و موجب رونق و آبادانی آن گشته است. به قولی واژه "شیران" در زبان ترکی باستان به معنی شهر یا سکونتگاهی با تمدن باز می میگردد. حتی شهرهایی در منطقه آذربایجان وجود دارد که همراه با کلمه "شیر" است. شاید بتوان معنی شیران را به معنایی محلی و سکونتگاهی بشری است. به عنوان مثال در دامه سبلان روستایی به نام "شم شیر خانه" وجود دارد.به معنای شهر حاتم طلایی می باشد.
قدمت شیران طبق نظر بزرگان و ریش سفیدان، به بیش از 700 سال می‌رسد برخی هم بسییار بیشتر از آن دانسته‌اند. بیشتر ساکنین این روستا در گذشته از مناطق دیگر به این منطقه مهاجرت کرده‌اند. در گذشته شیران رونق بسیار چشمگیری داشته و دارای آسیاب آبی و اراضی وسیع کشاورزی بود. طبق مطالعه میدانی دوران توسعه و طلایی این روستا به سال‌های 1350-1357 باز می گردد.
جمعیت روستای شیران هم‌اکنون کمتر از 200 نفر می‌باشد که بیشتر به کار کشاورزی در روستا و کارگری در شهرهای اطراف می‌پردازند. جمعیت روستای شیران حدود 80 سال قبل تقریباً بیش از 300 خانوار بود (1500 نفر) که به کار کشاورزی و دامداری مشغول بودند ولی به تدریج بر اثر نیازهای مالی و اقتصادی به شهرهای دیگر مانند اردبیل، تهران و شهرهای جنوبی برای کار (شرکتهای راهسازی) می‌رفتند. این عوامل باعث گردید که بیشتر خانواده‌ها به شهرهای مورد نظر کوچ نمایند و متأسفانه در زلزله سال 1375 که تلفات جانی و مالی زیادی به روستا وارد گردید باعث کوچ اکثریت ساکنان گردید.
ساکنان فعلی روستای شیران به کار کشاورزی که بیشتر کاشت گندم و جو است مشغول می‌باشند و کمتر به رانندگی دستگاه آلات سنگین می‌پردازند. لازم به ذکر است بیشتر جمعیت شیرانیان ساکن در شهرها بخصوص در اردبیل به کار راهسازی و سدسازی و کارخانجات شن و ماسه و نیز رانندگی ماشین‌آلات سنگین مشغول هستند. در روستای شیران حد اقل در هر خانواده یک دستگاه سنگین از جمله کمپرسی و لودر و بیل مکانیکی وجود دارد،اکثراً فقیر هستند. قاطعانه میتوان گفت که بیشتر پروژه‌های سنگین عمرانی از قبل انقلاب تا زمان هشت سال دفاع مقدس و پس از آن در اقصی نقاط ایران بزرگ با همت و تلاش مردم این خطه به سرانجام رسیده است.
چشمه «خیلیگولمه» که خاصیت درمانی و منحصر به فردی دارد بخصوص در درمان سنگ کلیه. دره زیبای «چیل دره» که بسیار سرسبز و پرآب است. و ...
لازم به ذکر است که قدمت این روستا به بیش از 700 سال می‌رسد.. و از قدیمیترین روستاهای این منطقه میباشد.
گوراوان (هریس)
گوراوان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
مهرام (هریس)
مهرام یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
ناحیه (هریس)
ناحیه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.روستایی در دامنه کوه روستایی که به وضوح بیانگر روزگاری پر از حوادثو تمدنهایی در هزاره هایی قبل از میلاد روستایی که هنوز هم اسم قالا (قلعه) در بین مردمانش هست قلعه ای که روستا در روی ویرانه های ان بنا شده قلعه ای در دوه کیلومتری و سه کیلومتری در بالای کوه و بین دره ای که به ارامی و با تمام تاریخو مردمانش در سکوت ابدی به فراموشی سپره شده نه اسم این روستا ناحیه بوده است و نه مرمان کنونی این روستا اطلاعی دقیق از اسمو تاریخ این روستا دارند بیشتر اقوام این روستا نهایتا دویست و سیصد سال پیش به اینجا امده اند ازهزار سال پیش رو به افول گرفت خشکسالیو گرسنگی شدید بسیاری را کشت و عده مهاجرت کردندبعد از یکبار زلزله ای بشدت  ویران کرده و باز زندگی بود،و بارها با خشکسالیو زلزله بشدت ویران گشت دست خوش حوادثی بسیار ناگوار بوده و هنوزهست تا تاریخ چندین هزاره اش را به چشمان هر بیننده ای ب تماشا گذارد «ناحا کندی» «ر؛سلیمی»
نهران (هریس)
نهران یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است.
نوجه‌ده (هریس)
نوجه‌ده یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان خانمرود بخش مرکزی شهرستان هریس شهرستان هریس واقع شده‌است. قدمت این روستا به دوره ی شاه طهماسب یکم صفوی بازمیگردد(حدود 450 سال)  از جمله آثار تاریخی این روستا میتوان به برج قدیمی و تونل طهماسب بیگ اشاره کرد فرش دست باف این روستا از بهترین و مرغوبترین فرش های دستباف جهان به شمار می آید.
دهستان باروق
دهستان باروق به یکی از دهستان‌های زیر اشاره دارد:
دهستان بدوستان شرقی
دهستان بدوستان شرقی یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است.
دهستان خانمرود
دهستان خانمرود یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هریس واقع شده‌است.
اتحادیه ملی بسکتبال زنان
انجمن ملی بسکتبال زنان (WNBA) یک لیگ بسکتبال حرفه‌ای زنان در آمریکای شمالی است و در حال حاضر از دوازده تیم تشکیل شده‌است. این لیگ در 24 آوریل 1996 به عنوان همتای زنانه انجمن ملی بسکتبال (NBA) تأسیس شد و بازی‌های لیگ در سال 1997 آغاز شد. فصل به‌طور منظم از ژوئن تا سپتامبر همراه با بازی All Star برگزار می‌شود.
https://en.wikipedia.org/wiki/Women%27s_National_Basketball_Association
امیلیا نرسیسیانس
امیلیا نرسیسیانس ( زاده ۱۳۳۲ خورشیدی) انسان‌شناس، مردم‌شناس و استادیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران است.
دکتر نرسیسیانس مدیر گروه انسان‌شناسی دانشکده علوم اجتماعی در دانشگاه تهران و همچنین مدیر گروه مطالعات انسان‌شناسی فرهنگی انجمن جامعه‌شناسی ایران بوده‌است. وی دارای مقالات متعدد در مجلات معتبر داخلی و خارجی و بیش از ۵۰ مقاله ارائه شده در کنفرانس‌های ایرانی و بین‌المللی بوده‌است. در طراحی آزمون‌های (کنکور) دکتری و کارشناسی ارشد دانشگاه‌های ایران مشارکت داشته و از اعضای کمیته انتخاب سؤالات کنکور محسوب می‌شود.
امیلیا نرسیسیانس که از ارمنیان ایران است، در سال ۱۳۳۲ در منطقه لاله زار تهران زاده شد. او در رشتهٔ تاریخ و فرهنگ تطبیقی در ایران مدرک کارشناسی گرفت و برای ادامهٔ تحصیل در رشته مردم‌شناسی در مقطع کارشناسی ارشد به دانشگاه سالفورد انگلستان رفت و کارشناسی ارشد و دکترای جامعه‌شناسی تعلیم و تربیت خود را از دانشگاه سنچری آمریکا نیز دریافت کرد.
کارو لوکاس دانشمند ایرانی همسر او بود.
از کتاب‌های او می‌توان موارد زیر را برشمرد
تنسی والنتیرز
تنسی والنتیرز نامیست که به مجموع تیمهای ورزشی دانشگاه تنسی اطلاق می‌گردد.
والنتیرزها به ویژه در دو و میدانی، فوتبال آمریکایی، و بسکتبال زنان دارای شهرت ملی هستند.
لباس والنتیرزها همواره نارنجی رنگ می‌باشد.
رزم‌ناو زمینی پ. ۱۰۰۰ راته
رزم‌ناو زمینی پ. ۱۰۰۰ راته یک خودروی زرهی غول پیکر فراتر از تانک است که قرار بود توسط آلمان نازی تولید و در جنگ‌های جهانی از آن استفاده شود ولی به دلیل وجود بسیاری مشکلات پروژه آن لغو گردید.
راته (که نام آن برگرفته از نام نوعی موش است) بسیار بزرگ و سنگین بود به‌طوری‌که ارتفاع آن به مناره‌های برخی کلیساها می‌رسید و آنقدر عریض بود که انجام مانور در مناطق شهری غیرممکن یا بسیار سخت بود. راته آنقدر سنگین بود که سنگفرش یا آسفالت خیابان‌ها را با حرکت عادیش همچون زمینی شخم‌زده زیر و رو می‌کرد و اگر با آن از پلی رد می‌شدند پل فرو می‌ریخت. طول یک راته به ۳۵ متر می‌رسید و ارتفاع ۲ متری تسمه شنی آن کمک می‌کرد تا به راحتی از رودخانه‌ها عبور کند.
ساخت یک رزم‌ناو زمینی راته نیازمند یک کارخانه به بزرگی کارخانه جات کشتی‌سازی و ماهها کار کارگران زیاد بود و حتی برای جابه جا کردن قطعات ساخته شده آن برای به‌کارگیری و نصب بر روی رزم‌ناو احتیاج به ترابری داشت.
در کل تولید راته هزینه‌های هنگفتی داشت که ممکن بود به اقتصاد آلمان ضربه وارد کند.
در سال‌های ۱۹۴۱ میلادی یک سری تحقیقات راهبردی در مورد تانک‌های سنگین روسی توسط کروپ رهبری می‌شد که یکی از ثمرات این تحقیقات خلق راته بود. در ماه ژوئن سال ۱۹۴۲ میلادی سرپرست مهندسی گروت که برای شاخه زیردریایی وزارت تسلیحات کار می‌کرد پیشنهاد یک تانک ۱۰۰۰ تنی مجهز به جنگ‌افزارهای دریائی با نام (Landkreuzer:رزمناوزمینی) و با زرهی به سنگینی که تنها جنگ افزارهای دریایی بتوانند با آن رویارویی نمایند را ارائه کرد.
هیتلر شیفته این ایده شد و به کروپ دستور داد تا کار توسعه راته را آغاز کند.
هنوز یک سال از شروع تولید قسمت‌های مختلف رت نگذشته بود که در سال ۱۹۴۳ میلادی وزیر تسلیحات وقت دولت آلمان نازی آلبرت اشپیر پروژه توسعه رت را کاملاً منتفی کرد. عده‌ای بر این باورند که اشپیر توانائی زیادی در لغو پروژه‌های غیرمنطقی هیتلر داشت و بیشتر تمرکزش را بر روی جنگ افزارهای اثبات شده می‌گذاشت.
راته با سه زنجیر ۱/۲ متری مرتبط به هم در هر طرف مجهز بود که با هم یک زنجیر به عرض ۷/۲ متر را تشکیل می‌دادند تا بتوانند موازنه‌ای برای وزن بیش از حد این زره پوش ایجاد کند. در حقیقت این زنجیر به پخش شدن وزن رت کمک می‌کرد. اما با تمام این اوصاف جرم خالص راته سنگفرش خیابانها را نابود می‌کرد و نمی‌توانست از پل‌ها عبور کند ولی به واسطه ارتفاع ۲ متری شنی آن می‌توانست به راحتی از رودخانه‌ها عبور نماید. rebel base books
Panzerschreck.de
MODEL-WORKSHOP
برون‌زد
برون‌زد یا رُخنمون بخشی از سنگ بستر است که بر سطح زمین آشکار شده هر چند که در اکثر اوقات به وسیلهٔ خاک حاصل از فرسایش یا پوشش گیاهی پوشیده شده‌است. در واقع رخنمون اطلاعاتی از وضعیت لایه‌های زیر سطح زمین در اختیار زمین‌شناسان قرار می‌دهد. رخنمون با برون زد برابر هست و هر دو یک معنی دارند.
Fundamentals of Structural Geology, David D. Pollard, Raymond C. Fletcher. Cambridge University Press, New York 2005,
نوبر
نوبر یکی از محله‌های بزرگ و تاریخی شهر تبریز است که در مرکز این شهر واقع شده‌است. این محله از سمت شمال به محله‌های راسته‌کوچه و مهادمهین، از سمت جنوب به تپه‌های یانیق، از سمت شرق به محلهٔ خیابان و محله یمارالان و از سمت غرب به محله‌های چرنداب و مهادمهین محدود شده‌است. از مهم‌ترین کوی‌های محلهٔ نوبر می‌توان حاج‌اسماعیل، له له بیگ (کوی شهید یوشاری)، سیدلر (جزو منطقه چرنداب است) و مقصودیه را نام برد که دارای کوچه‌های پیچاپیچ بسیاری هستند. همچنین قنات‌های اکبرآباد، توپچی‌باشی، فتح‌الله‌اف، قورچی‌باشی و ملاباشی در این محله قرار گرفته‌اند. محلهٔ نوبر صاحب ۲۶ مسجد مختلف است که مسجد قانلی (جزو منطقه چرنداب است) و مسجد میدان از مهم‌ترین آن‌ها هستند. باغ‌شمال که مجموعه‌ای متشکل از تأسیسات فرهنگی، مسکونی، نظامی و ورزشی است و نیز لشکر ۲۱ حمزهٔ سیدالشهدا در این محله واقع شده‌اند. مرکز محلهٔ نوبر، میدان مقصودیه می‌باشد که از نام مقصودبیگ نامی از سرداران دورهٔ صفویه گرفته شده‌است.
از آثار و بناهای تاریخی محلهٔ نوبر می‌توان به بازار امیر، بازار پنبه‌فروش‌ها، بازار قائم‌مقام، بازار مسگران، بازارچهٔ ساعدالملک، بازارچهٔ فراش‌باشی، پل میرزاارضی، چاپارخانه، حمام قاضی، خانهٔ حاج سیدباقر، خانهٔ حاج میرزاشفیع آقامجتهد، خانهٔ حاج صمد طاهباز، خانهٔ محمدآقا سرتیب، خانهٔ حاج میرزایوسف‌آقا، خانهٔ میرزاارضی، خانهٔ میرزاجلیل جاپارباشی، خانهٔ میرزاحسن قافی، خانهٔ میرزاصادق‌خان رئیس، خانهٔ نظام‌العلما، دروازهٔ باغ‌میشه، کاروانسرای حاج سیدحسین، کاروانسرای حاج شیخ‌جعفر، کاروانسرای حاج میرزاجعفر، کاروانسرای حاج‌حسین، کاروانسرای خلیل‌بیگ، کاروانسرای مراغه‌ای‌ها، کاروانسرای مرتضی‌قلی، کاروانسرای مهدی‌خان فراش‌باشی، کاروانسرای میرزااسماعیل، کاروانسرای میرزاتقی آجودان‌باشی، مسجد میرزاابراهیم، مسجد میرزامهدی قاضی، مقبرهٔ میرزامهدی قاضی، میدان چوب‌فروش‌ها و میدان هفت‌کچل اشاره کرد.نادر میرزا دربارهٔ نوبر می‌نویسد: حسین حافظ تبریزی در روضات‌الجنان دربارهٔ این محله می‌نویسد:
ریشه نام شیلی
نظریات متفاوتی راجع به ریشهٔ کلمهٔ «شیلی» وجود دارد. بر طبق یک نظریه، اینکاها در پرو، که در تسخیر سرزمین آروکانیان‌ها شکست خورده بودند، دره آکنکاگوا «شیلی» را با دستکاری در نام یک رئیس قبیله‌ای («کاسیکوئه») که «تیلی» خوانده می‌شد و در زمان تسخیر اینکاها در آن ناحیه حکومت می‌کرد، انتخاب نمودند.
نظریهٔ دیگر به شباهت درهٔ آکنکاگوا با درهٔ کاسما در پرو اشاره می‌کند که در آن یک شهر و دره با نام «شیلی» وجود داشت.
نظریات دیگر بیانگر آن است که نام شیلی می‌تواند از لغت بومی ماپوچه «شیلی» گرفته شده باشد که به مفهوم «جایی که خشکی تمام می‌شود» است. یا از لغت «چانه»، «سرد»، یا کلمه آمارایی «tchili» به مفهوم «برف».
معنی دیگری که به «chilli» نسبت داده می‌شود کاربرد آوانامی «cheele-cheele»- نوعی تقلید ماپوچه‌ای از آواز یک پرنده‌است. فاتحان اسپانیایی که این نام را از اینکاها شنیدند و معدود بازماندگان اولین ماموریت اسپانیایی دیگو دل آماگرو در جنوب پرو در سالهای۳۶-۱۵۳۵ خودشان را «مردان شیلی» نامیدند.
جغرافیای شیلی
شیلی به عنوان یک کشور ساحلی بلند و باریک به شکل مخروط جنوبی در سمت غرب کوه‌های آند، از شمال به جنوب با مسافتی به طول ۴۶۳۰ کیلومتر امتداد یافته، که بزرگ‌ترین پهنای این کشور از شرق به غرب تنها ۴۳۰ کیلومتر طول دارد. این کشور مناظر بسیار بدیع و متنوعی دارد.
شیلی با وسعت ۲۹۲۲۴۰ مایل مربع (۷۵۶۹۵۰ کیلومتر مربع)، ۳۸ امین کشور بزرگ جهان (پس از ترکیه) است. اندازه آن قابل مقایسه با زامبیا است، و کمی بزرگ‌تر از ایالت تگزاس در آمریکا می‌باشد.
بیابان آتاکامای شمالی شامل ثروت عظیم معدنی، عمدتاً مس و انواع نیترات‌ها است. دره نسبتاً کوچک مرکزی که شامل سانتیاگو است، از لحاظ جمعیت و منابع کشاورزی بر کل کشور غلبه دارد. این منطقه همچنین مرکز تاریخی است که شیلی در طی قرن نوزدهم از آن توسعه یافته، زمانی که نواحی شمالی و جنوبی آن یکپارچه شدند. جنوب شیلی از جنگلها، مراتع چرا است، و دارای یک رشته از آتشفشانها و دریاچه‌ها می‌باشد. ساحل جنوبی مجموعه‌ای پیچ در پیچ از خلیجهای تنگ، دهانه‌های ورودی، کانالها، شبه جزایر درهم پیچیده، و جزیره‌ها است. کوه‌های آند در مرز شرقی آن واقع شده‌اند. شیلی طولانی‌ترین کشور (شمالی- جنوبی) در دنیا با (بیش از ۴۲۰۰&bnsp کیلومتر؛ ۲۶۰۰ &bnsp مایل) طول می‌باشد، همچنین ۱۲۵۰۰۰۰کیلومتر مربع (۴۸۲۶۲۸ &bnsp مایل مربع| mi. sq) از قاره جنوبگان به عنوان بخشی از سرزمین خود است. اما، این ادعای اخیر براساس پیمان جنوبگان، که شیلی یکی از امضاء کنندگان آن می‌باشد، مشکوک به نظر می‌رسد.
شیلی جزیره ایستر و جزیره سالا و گومز را که جزایر شرقیترین نقطه پولینزی هستند، تحت کنترل خود دارد، که در سال ۱۸۸۸ به حوزه قلمرو خود اضافه نموده، و نیز جزیره رابینسون کروزوئه، در فاصله بیش از ۶۰۰ کیلومتری (۳۷۵ مایلی) از سرزمین اصلی در مجمع الجزایر خوآن فرناندز واقع شده‌است. امروزه، جزیره ایستر ایالتی از شیلی است. همچنین کنترل جزایر کوچک سالا و گومز، سن آمبروسیو و سن فلیکس را که فاقد سکنه هستند در اختیار داشته که این جزایر بسیار با اهمیت هستند زیرا ادعای شیلی را نسبت به آبهای محدوده کنترلی خود از این ناحیه تا به داخل اقیانوس آرام توسعه می‌دهند.
فرهنگ در شیلی
فرهنگ شیلی دارای تنوع و تاریخ عمیقی است.
شمال شیلی مرکز مهمی برای فرهنگ دوران قرون وسطا و اوایل دوره جدید امپراتوری اینکا می‌باشد، در حالی که نواحی مرکزی و جنوبی، مناطق فعالیت‌های فرهنگی ماپوچه‌است. در سراسر دوره استعماری در پی فتح این کشور، و طی دوران اولیه جمهوری، فرهنگ کشور تحت سیطره اسپانیایی‌ها بوده‌است. تأثیرات اروپاییان دیگر عمدتاً انگلیسی و فرانسوی از آغاز قرن ۱۹ ام شروع شد و تا امروز نیز ادامه داشته‌است.
رقص ملی این کشور "کوئکا" (Cueca) است. شکل دیگری از ترانه سنتی شیلی، که البته همراه رقص نیست، "تونادا" (tonada) می‌باشد. موسیقی وارد شده توسط استعمارگران اسپانیایی، از کوئکا، بر اساس یک بخش ملودی واسطه‌ای و یک ملودی بارزتر، قابل تمایز است. در اواسط دهه ۱۹۶۰، اشکال موسیقی بومی توسط "خانواده پارا" (Parra family) و به کمک شعر نوی شیلی مجدداً احیاء شد، که همراه با فعالان و اصلاحگران سیاسی شد و توسط خواننده سبک فالک و محقق فرهنگ عامه و شرح نژادی مارگوت لویولا (Margot Loyola) عرضه شد.
مردم شیلی کشورشان را «país de poetas» یا 'سرزمین شعرا' می‌نامند.
گابریلا میسترال اولین شیلیایی بود که جایزه نوبل ادبیات را در سال (۱۹۴۵) برد. اما، مشهورترین شاعر شیلی، پابلو نرودا است که جایزه نوبل را در سال (۱۹۷۱) برنده شد و به خاطر مجموعه آثار دربارهٔ رومانس (داستان عاشقانه)، طبیعت، و سیاست شهرت جهانی دارد. سه خانه بسیار فردگرای اش (منحصربه‌فرد) در نواحی ایسلا نگرا، سانتیاگو و والپاریزو مقصدی معروف برای جهانگردان می‌باشد.
سیاست در شیلی
قانون اساسی شیلی در یک همه پرسی بسیار نامنظم در سپتامبر ۱۹۸۰ تحت حکومت نظامی آگوستو پینوشه به تصویب رسید. این قانون از ماه مارس 1981 اجرائی شد. پس از شکست پینوشه در همه پرسی ۱۹۸۸، قانون اساسی برای تسهیل اقدام انجام اصلاحات آتی در قانون اساسی، ترمیم شد. در سال ۲۰۰۵، رئیس جمهور ریکاردو لاگوس قانون اصلاحات متعدد قانونی در آن را که توسط کنگره تصویب شده بود، امضاء نمود. این موارد شامل حذف پستهای سناتورهای منصوب شده و نیز سناتورهای مادام العمر، اعطای اختیار به ریاست جمهوری برای برکنار نمودن رئیس کل قوای مسلح، و کاهش دوره ریاست جمهوری از ۶ سال به ۴ سال بود.
مردم شیلی در دور اول انتخابات ریاست جمهوری در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۵ رای دادند. هیچ یک چهار نامزد ریاست جمهوری بیش از ٪۵۰ از آراء را نتوانستند احراز کنند. در نتیجه، دو نفر از نامزدهای واجد آراء بیشتر – میشله باچلت از ائتلاف مرکز- چپ کنسرتاسیون و سباستین پینیرا از ائتلاف مرکز- راست آلیانزا- در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۶ در انتخابات دور دوم با هم رقابت نمودند که میشله باچلت در آن پیروز شد. او در ۱۱ مارس ۲۰۰۶ سوگند یاد نمود. این چهارمین دوره انتخابات ریاست جمهوری از زبان پایان دوره پینوشه بود. تمام چهار انتخابات اخیر آزاد و منصفانه مورد قضاوت واقع شده‌اند. رئیس جمهور به لحاظ قانونی نمی‌تواند دوره‌های متوالی در این مقام باشد. کنگره شیلی| کنگره دو مجلسی شیلی دارای ۳۸ کرسی سنای شیلی| سنا و ۱۲۰ عضو از مجلس نمایندگان شیلی| مجمع نمایندگان می‌باشد. سناتورها برای ۸ سال در دوره‌های متناوب انتخاب می‌شوند، در حتالی که نمایندگان برای دوره‌های ۴ ساله برگزیده می‌گردند. سنای فعلی دارای یک حق رای مشترک ۱۸-۲۰ به نفع سناتورهای طرفدار دولت است. آخرین انتخابات کنگره در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۵ بطور هم‌زمان با انتخابات ریاست جمهوری برگزارشد. مجلس پایینی فعلی- مجمع نمایندگان- شامل ۶۳ عضو از ائتلاف چپگرا- مرکز و ۵۷ نفر از حزب مخالف راستگرا- مرکز می‌باشد. کنگره در شهر بندری والپاریزو در حدود ۱۴۰کیلومتری (۸۴مایلی)غرب پایتخت، سانتیاگو قرار دارد.
انتخابات کنگره‌ای شیلی توسط یک نظام دوبخشی اداره می‌شود که در اختیار هیئتهای بزرگی از نمایندگان قرار دارد. بنابراین، تنها سنا و دو عضو از مجمع نمایندگان برای هر واحد انتخاباتی منصوب می‌شوند، احزاب مجبور هستند ائتلافهای بزرگ تشکیل دهند و به لحاظ تاریخی، دو فقره از بزرگ‌ترین ائتلافها (کنسرتاسیون و آلیانزا) بیشترین کرسیها را در این واحد بین خود تقسیم می‌کنند. دراینصورت ائتلاف حاکم با به چنگ آوردن آراء از ائتلاف دسته دومی از طریق یک حاشیه رای بیش از ۱تا۲ رای می‌تواند به عنوان ائتلاف برنده هر دو کرسی را به دست آورد. در سال۲۰۰۱ انتخابات کنگره‌ای، اتحادیه دموکراتیک مستقل محافظه کار برای اولین بار بر حزب دموکرات مسیحی شیلی| دموکرات مسیحی‌ها غلبه نمود تا بزرگ‌ترین حزب در مجلس پایینی (نمایندگان) باشد. در سال ۲۰۰۵، هر دو حزب سرشناس، دموکرات مسیحی‌ها و یو. دی. آی، به نفع اتحادهای معتبر حزب سوسیالیست (که بزرگ‌ترین حزب در بلوک کنسرتاسیون است) و بازسازی ملی (شیلی)| بازسازی ملی در اتاد جناح راست، کنار رفتند. حزب کمونیست شیلی| حزب کمونیست مجدداً نتوانست هیچ کرسی را در این اتخابات به دست آورد. («نگاه کنید به» انتخابات پارلمانی شیلی، ۲۰۰۵)
قوه قضائیه شیلی مستقل است و شامل یک دادگاه فرجام خواهی، یک سیستم دادگاه نظامی، یک محکمه مشروطه (قانونی)، و یک دادگاه عالی شیلی| اداگاه عالی است. اصلاحات اقدامات تفحصی را با یک نظام محکمه‌ای که بیشتر مشابه آن در ایالات متحده‌است، جایگزین ساخته‌است.
۶۴ (مجله شطرنج)
۶۴ یک مجله شطرنج روسی است که در مسکو منتشر می‌شود. نام این نشریه از تعداد خانه‌های صفحه شطرنج گرفته شده و انتشار آن از سال ۱۹۲۴ با سردبیری نیکلای کریلنکو آغاز شده‌است. "۶۴" از ۱۹۳۵ به صورت هفتگی منتشر شد و با درگرفتن جنگ جهانی دوم انتشار آن متوقف شد و با پایان جنگ از سر گرفته شد.
مجلهٔ "۶۴" از ۱۹۶۸ به صورت یک مجله هفتگی درآمد و با سردبیری تیگران پتروسیان قهرمان وقت شطرنج جهان و آلکساندر روشال و حضور واسیلی اسمیسلوف قهرمان سابق جهان به عنوان دستیار سردبیر به کار خود ادامه داد. پتروسیان تا ۱۹۷۷ سردبیر نشریه بود. این نشریه از سال ۱۹۶۷ تا ۲۰۱۳ با نظرخواهی از شطرنج‌بازان و کارشناسان این رشته جایزه‌ای به نام اسکار شطرنج را به شطرنج‌باز برگزیده سال اهدا می‌کرد.
روابط خارجه شیلی
شیلی از زمان بازگشت به دموکراسی در سال ۱۹۹۰، شرکت فعالی در عرصه سیاسی بین‌المللی داشته‌است. این کشور در ژانویه ۲۰۰۵، یک دوره دوساله به عنوان فهرست اعضای منتخب شورای امنیت سازمان ملل، غیر دائم در این شورا عضویت داشت. شیلی عضوی فعال از خانواده سازمان ملل به عنوان آژانسها و شرکت کنندگان در ماموریت‌های صلح‌بانی سازمان ملل می‌باشد. در سال ۲۰۰۲ شیلی میزبان وزرای دفاع کشورهای آمریکایی و در آوریل سال ۲۰۰۵ میزبان اجلاس اپک و مجمع وزارتی دموکراسی بود. شیلی به عنوان یک عضو کمکی مرکوسور و یک عضو کامل سازمان اپک، یک عضو مهم فعال در مسائل اقتصاد بین‌المللی و تجارت آزاد نیمکره محسوب می‌شود.
دولت شیلی روابط دیپلماتیک با بیشتر کشورها بر قرار نموده‌است. این کشور بسیاری از منازعات ارضی اش را با آرژانتین طی دهه ۱۹۹۰ حل و فصل نمود. شیلی و بولیوی به دلیل تمایل شیلی به بازپسگیری ناحیه‌ای که در طی جنگ پاسیفیک در سال‌های ۸۳–۱۸۷۹ از شیلی از دست داده بود، در سال ۱۹۷۸ با یکدیگر روابط دیپلماتیک برقرار کردند.
در سرشماری به عمل آمده در سال ۱۹۹۲، ۵٪/۱۰ کل جمعیت کشور خود را بدون توجه به زبان و فرهنگ بومی که از آن فعلاً استفاده می‌کردند، بومی اعلام نمودند؛ تقریباً یک میلیون نفر (۷٪/۹ کل جمعیت) خود را ماپوچه، و ۶٪/۰، آیمارا، و ۲٪/۰ خود را به عنوان راپانوی معرفی کردند.
در سرشماری سال ۲۰۰۲، تنها مردم بومی که هنوز بر اساس یک زبان یا فرهنگ بومی مورد بررسی قرار گرفتند که: ۶٪/۴ جمعیت (۶۹۲۱۹۲نفر) با آن شرح مطابقت داشتند؛ و از میان آن‌ها ۳٪/۸۷ درصد خود را ماپوچه معرفی کردند.
متناسب با کل جمعیت، شیلی هرگز موج مهاجران را در مقیاس وسیعش تجربه نکرده‌است.
کل تعداد مهاجران به شیلی، هم افرادی که از کشورهای آمریکای لاتین آمده‌اند و هم کل افراد دیگر از کشورهای (عمدتاً اروپایی)، هرگز از ۴٪ کل جمعیت فراتر نرفته‌است. نمی‌توان گفت که مهاجران برای تکامل جامعه شیلی و آن کشور مهم نیستند. در طی قرن نوزدهم و قرن بیستم، برخی مهاجران اروپایی غیر اسپانیایی وارد شیلی شدند- عمدتاً در محدوده‌های شمال و جنوب کشور- از جمله انگلیسی، آلمانیها، ایرلندیها، ایتالیایی‌ها، فرانسویها، کرواتها و اهالی یوگسلاوی سابق.
رواج نام‌های (خانوادگی) اروپایی غیر هیسپانیک در میان مرجع حکومتی شیلی جدید گواهی است بر کمک و تأثیر نامناسب آن بر کشور. همچنین شایان ذکر است که جوامعی از مردم کره ای| کره‌ای، و خصوصاً فلسطینی در این کشور وجود دارند، که مورد اخیر بزرگ‌ترین مجموعه در میان مردم در خارج از جهان عرب از نوع خود می‌باشد. حجم مهاجران از کشورهای همسایه به شیلی در طی همان دوره‌ها به همان میزان مشابه بوده‌است.
مهاجرت از کشورهای همسایه به شیلی طی دهه گذشته به میزان ۱۸۴۴۶۴ نفر در سال ۲۰۰۲ مضاعف شده‌است، که بیشتر از آرژانتین، بولیوی، و پرو سرچشمه می‌گیرند. مهاجرت مردم شیلی طی دهه گذشته کاهش یافته‌است: تخمین زده می‌شود ۸۵۷۷۸۱ نفر شیلیایی در خارج زندگی می‌کنند، که ۱٪/۵۰ آن‌ها در آرژانتین، ۳٪/۱۳ آن‌ها در آمریکا، ۹٪/۴ در سوئد، و حدود ۲٪ در استرالیا بوده که باقی آن‌ها با تعداد کمتر در سراسر دنیا پراکنده می‌باشند.
نیروهای دفاعی شیلی
نیروهای مسلح شیلی که تحت نظارت نظامی قرار دارند از طریق وزارت دفاع به وسیله رئیس‌جمهور کنترل می‌شوند. رئیس‌جمهور این اختیار را دارد تا فرمانده کل نیروهای مسلح را برکنار نماید.
فرمانده کل قوای ارتش شیلی ژنرال اسکار ایزوریتا فرر است. ارتش شیلی شامل ۵۵۰۰۰ نفر نیروی قوی بوده و به وسیله ستاد ارتش در سانتیاگو سازماندهی می‌شود، که شامل هفت یگان در این منطقه، یک تیپ هوابرد در رانکاگوا، و یک نیروی مخصوص کماندو در کولینا هستند. ارتش شیلی یکی از حرفه‌ای‌ترین و پیشرفته‌ترین ارتشها از لحاظ فناوری در کشورهای آمریکای لاتین می‌باشد.
دریاسالار رودولفو کودینا دیاز رهبری ۲۵۰۰۰ نفر نیروی دریایی شیلی و از جمله ۵۰۰۰ تفنگدار دریایی را برعهده دارد. از میان ۲۹ فروند کشتی زمینی- دریایی ناوگان شیلی، تنها ۶ فروند از آن‌ها سیستم‌های اصلی عملیاتی (از انواع تخریبچی و ناوچه محافظ) هستند. این کشتی‌ها در والپاریزو مستقر می‌باشند. نیروی هوایی دارای سیستم هوابرد مخصوص حمل و نقل و اسکورت برای خود بوده؛ و هیچگونه ناوشکن یا هواپیمای بمب افکن ندارد. نیروی دریایی شیلی همچنین سه فروند زیردریایی در تالکاهوانو دارد. ژنرال اوسوالدو سارابیا ویلچز فرماندهی ۱۲۵۰۰ نفر افراد نیروی هوایی را بر عهده دارد. مجموعه یگانهای هوابرد شیلی در بین پنج مقر تیپ هوایی توزیع شده که در نواحی ایکوئیکو، آنتوفاگاستا، سانتیاگو، پورتو مونت و پونتا آرناس واقع شده‌اند. نیرو هوایی شیلی همچنین در یک پایگاه هوایی در جزیره کینگ جورج، قاره جنوبگان عملیات هوایی انجام می‌دهد. نیروهوایی شیلی در سال ۲۰۰۶ ۱۰فروند هواپیمای ۱۶- F آمریکایی را در کنار ۶ فروند هواپیمای دسته دوم بازسازی شده از همان نوع مزبور از نیروی هوایی سلطنتی هلند، تحویل گرفت.
پس از کودتای نظامی در سپتامبر ۱۹۷۳، پلیس ملی شیلی که به عنوان تفنگداران شیلی نیز شناخته شده‌اند، با وزارت دفاع متحد شدند. با بازگشت حکومت دموکراتیک، پلیس تحت کنترل وزارت کشور قرار گرفت اما ظاهراً به‌طور اسمی تحت نظارت وزارت دفاع باقی مانده‌است. ژنرال خوزه برنالس رئیس ۳۰ هزار نیروی پلیس مرد و زن شیلی است که مسئول اجرای قانون، مدیریت ترافیک، مراقبت از مرزها، سرکوب (قاچاقچیان) مواد مخدر و مقابله با تروریسم در سراسر کشور شیلی هستند.
پلیس آگاهی شیلی در سال ۱۹۳۳ به وجود آمد که به عنوان یک سازمان پلیسی غیرنظامی و مشابه با دامنه و عملکرد پلیس فدرال آمریکا FBI عمل می‌کند. از لحاظ اداری بخشی از وزارت دفاع، فعالیتش به عنوان یک بازوی تحقیقاتی از شاخه قضائی است که وظایف واقعی خود را درقبال تحقیق و تحلیل پزشکی قانونی انجام می‌دهند؛ پلیس‌های شهری در مقایسه با آنها، قانون را پیاده نموده و از وقوع جرم و جنایت جلوگیری می‌کنند، اما در واقع هیچگونه تحقیقی راجع به جرم و جنایات انجام نمی‌دهند. پرفکتو آرتورو هررا وردوگو فعلاً رئیس پلیس آگاهی در شیلی می‌باشد.
ویبریو پاراهمولیتیکوس
ویبریو پاراهمولیتیکوس یک ویبریو بیماریزا است و همانند ویبریو کلرا باعث ایجاد اسهال می‌شوند، ولی ساز و کار بروز اسهال در هر دو یکسان نیست. به طوری که ویبریو پاراهمولیتیکوس، پس از تهاجم به کولون، باعث ایجاد بیماری می‌شود و حال آنکه، ویبریو کلرا بدون تهاجم به رودهٔ باریک و تنها با تولید سم (آنتروتوکسین)، موجب بروز اسهال می‌گردد. یک باکتری گرم منفی با شکل خمیده شکل، شکل گرفته در آب شور، [1] saltwater است که هنگام مصرف خوراکی باعث بیماری گوارشی در انسان می شود. [1] V. parahaemolyticus اکسیداز مثبت است، فاقد هوازگی است و اسپور را تشکیل نمی دهد. مانند سایر اعضای جنس ویبریو، این گونه متحرک است و دارای یک پروانه ی تک قطبی است. [2]
ویبریو
همای شیرازی
رضاقلی خان مشهور به میرزا محمدعلی همای شیرازی یکی از شعرای قرن سیزدهم هجری (۱۲۱۲ ه‍. ق-۱۲۹۰ ه‍.ق) است.
رضاقلی خان معروف به همای شیرازی اصفهانی سال ۱۱۷۶ خورشیدی در شیراز به دنیا آمد. علوم مقدماتی را در زادگاهش فرا گرفت و سپس برای ادامه تحصیل عازم نجف شد و حدود ۱۸ سال به تحصیل پرداخت.
همای شیرازی اصفهانی مدتی در کشورهای عربی و هندوستان و ترکستان سکونت داشت. در بازگشت به ایران به دربار محمدشاه قاجار راه یافت.
پس از مرگ محمد شاه به حلقه شاعران دربار ناصرالدین شاه پیوست.
وی در قصیده سرائی توانائی کامل داشت. هما با آنکه از مقربان دربار و ملازمان شاه شمرده می‌شد پیوسته در سلوک درویشان و کسوت ایشان بود. وی در قبل از ظهر روز پنج شنبه ۱۲ ربیع الثانی سال ۱۲۹۰ در اصفهان درگذشته است.
دیوان اشعار وی به نام «شکرستان» است.
وی صاحب پنج پسر و سه دختر بوده‌است. اسامی برخی از فرزندان:
بی‌دل و خسته در این شهرم و دلداری نیست  غم دل با که توان گفت که غمخواری نیست رو مداوای خود ای دل بکن از جای دگر  کاندر این شهر، طبیب دل بیماری نیست شب به بالین من خسته به‌غیر از غم دوست ز آشنایان کهن، یار و پرستاری نیست به‌جز از بخت تو و دیدهٔ من، در غم تو شب در این شهر به بالین سر بیداری نیست گر هما را ندهد ره به در صومعه شیخ در خرابات مگر سایهٔ دیواری نیست؟
از اشعار اوست: ما را نه غم جنت و نه حسرت حوراست با دوست خیال دگری عین قصور است بی روی تو گر صبر ندارم عجبی نیست دارم عجب از آن که تو را دید و صبور است
وی در پایین یکی از جرزهای شرقی ایوان شمالی بقعه امامزاده احمد (اصفهان) در اصفهان در نزدیکی میدان نقش جهان و خانه مشروطه (اصفهان) دفن شده‌است.
هما شد بال زن در سایه عرش
جان گوتی
جان جوزف گاتی جونیور. (زادهٔ ۱۹۴۰ - درگذشته ۲۰۰۲) او فعالیت خود را در خانوادهٔ گامبینو (Gambino Crime Family)، یکی از پنج خانوادهٔ مافیایی نیویورک آغاز کرد و بعدها خود ريیس این خانواده شد. وی به جرم اخاذی، ۱۳ مورد قتل، ممانعت از اجرای عدالت، آدم‌ربایی، توطئه برای انجام قتل، باجگیری، فرار از مالیات، رباخواری و راه‌اندازی قماری غیرقانونی به حبس ابد محکوم شد. وی ۱۰ سال بعد در زندان شهر اسپرینگفیلد، میزوری درگذشت. او نیز ایتالیایی‌تبار بود.