hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
بازگشت به سیاهی (آلبوم ایمی واینهاوس)
بازگشت به سیاهی دومین آلبوم استودیویی هنرمند بریتانیایی، اِیمی واینهاوس است که در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۶ توسط آیلند رکوردز منتشر شد. این آلبوم آخرین آلبومی است که در دوران زندگی ایمی واینهاوس منتشر شد. سبک آلبوم بازگشت به سیاهی آمیزه‌ای است از سبک‌های سول دههٔ ۶۰ و ریتم و بلوز مدرن و مضمون آن تجربیات ایمی واینهاوس در زمینهٔ مشروبات الکلی، مواد مخدر و سکس است.
در پنجاهمین دورهٔ جایزه گرمی، بازگشت به سیاهی برندهٔ ۵ جایزه شد و به این ترتیب واینهاوس (همراه با لارن هیل، آلیشیا کیز، بیانسه، نورا جونز و آلیسون کراس) رکورد دومین هنرمند زنی که در یک مراسم بیشترین جایزه را برنده شده، به دست‌آورد. این آلبوم جایزهٔ گرمی بهترین آلبوم آوازی پاپ را به دست‌آورد و ترانهٔ بازپروری از همین آلبوم جایزهٔ بهترین اجرای آوازی پاپ توسط خوانندهٔ زن، عنوان ترانهٔ سال و جایزهٔ بهترین ترانهٔ ضبط‌شده در آن سال را برنده شد. در این مراسم ایمی واینهاوس به عنوان بهترین هنرمند جدید برگزیده شد. آلبوم بازگشت به سیاهی نیز کاندیدای دریافت جایزهٔ بهترین آلبوم سال بود.
وین‌رار
وین‌رار نرم‌افزار بایگانی‌کننده و فشرده‌سازی فایلهای مختلف است. این نرم‌افزار برای نخستین بار در سال ۱۹۹۵، توسط یوجین راشال، الکساندر راشال عرضه شد. این درحالی بود، که فرمت فشرده‌ساز RAR پیش‌تر و در سال ۱۹۹۳ ساخته شد. این نرم‌افزار، یکی از نرم‌افزارهای اختصاصی در حوزه فرمت RAR بوده که سایر فرمت‌های فشرده‌سازی چون زیپ را نیز پشتیبانی می‌کند.
وین‌رار یکی از محبوب‌ترین و پرکاربردترین نرم‌افزارهای فشرده‌سازی است. وین‌رار کاندید جایزه اپسیلون سال ۲۰۰۸ بهترین نرم‌افزار شد و بعدها در هشتمین کنفرانس نرم‌افزار اروپا، برنده بهترین نرم‌افزار سال شد.
یکی از ما دو نفر
یکی از ما دو نفر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی تهمینه میلانی و تهیه‌کنندگی محمد نیک‌بین ساخته سال ۱۳۸۹ایران است، این فیلم در ۲۶ اسفند ۱۳۸۹ بر روی پرده سینما رفته‌است.
سارا که پس از پایان تحصیلات مهندسی تازه از آمریکا برگشته، برای استخدام به شرکتی می‌رود که بابک مدیر آن است. بابک که از به هم خوردن نامزدی سارا باخبر است… این فیلم در بیست و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۹) حضور داشته‌است.
برف روی کاج‌ها
برف روی کاج‌ها فیلمی به کارگردانی و نویسندگی پیمان معادی و تهیه‌کنندگی جمال ساداتیان محصول سال ۱۳۸۹ است.
زنی که معلم پیانو است متوجه می‌شود همسرش با یکی از شاگردانش رابطه دارد.
شیش و بش
شیش و بش فیلمی به کارگردانی بهمن گودرزی، تهیه‌کنندگی مرتضی شایسته و نویسندگی محمدرضا گلزار محصول سال ۱۳۸۹ است، این فیلم همزمان با عید فطر ۱۳۹۰ اکران شد.
این فیلم داستانی است در مورد دو رفیق که تجربه به زندان افتادن آن دو به نفع شان شد. این دو رفیق هنگام آزاد شدن از زندان از یک پیرمرد نقشهٔ گنجی را دریافت کردند. نقشه گنج در مورد ۳ یاقوت بود که دست ۳ نفر بود و یک تاج که در کنار هم ارزش پیدا می‌کردند…
نویسنده اصلی شیش و بش آرش قادری است ولی در مصاحبه ای کلیه حقوق مادی و معنوی آن را به محمدرضا گلزار واگذار کرد.
قفس طلایی (فیلم ۱۳۸۹)
قفس طلایی فیلمی به کارگردانی محمد زرین‌دست، تهیه‌کنندگی علی‌اکبر مزینانی و نویسندگی شوبیر شیرازی ساخته سال ۱۳۸۹ است، سکانس‌هایی از این فیلم در کشور آمریکا تصویر برداری شده‌است.
امیر فرزند کوچک خانواده ایزدی بزرگ است که با امید کسب موقعیت‌های بهتر از سوی پدرش به خارج از کشور فرستاده می‌شود ولی پس از چندی به دلیل بروز اختلافاتی رابطه امیر با خانواده‌اش قطع می‌شود و منصور برادر بزرگتر امیر برای بازگرداندن وی به آمریکا می‌رود.
دانشگاه موگادیشو
دانشگاه موگادیشو دانشگاهی غیر دولتی در شهر موگادیشو پایتخت کشور سومالی است.
تاسیس این دانشگاه به سال ۱۹۹۲ میلادی باز می‌گردد که پس از پنج سال به بهره‌برداری رسید.این دانشگاه هفت دانشکده دارد که عبارت‌اند از:
استان بوئنوس آیرس
استان بوئنوس آیرس بزرگترین و پرجمعیت‌ترین استان در کشور آرژانتین است. نام این استان از نام شهر بوئنوس آیرس گرفته شده‌است که زمانی مرکز استان بود تا آنکه در سال ۱۸۸۰ به دولت فدرال تغییر یافت. مرکز کنونی استان بوئنوس آیرس شهر لا پلاتا است که در سال ۱۸۸۲ بنیاد گذاشته‌شد.
استان بوئنوس آیرس در شمال به انتره ریو و سانتا فه، در غرب به کوردوبا، لا پامپا و ریو نگرو و در جنوب و شرق به اقیانوس اطلس محدود است. این استان به‌طور کامل بخشی از ناحیهٔ جغرافیایی پامپاس را تشکیل می‌دهد.
جمعیت تقریبی این استان ۱۵٬۶ میلیون نفر برابر با ۳۹٪ جمعیت کل آرژانتین است. از این تعداد تقریباً ۱۰ میلیون نفر در بوئنوس آیرس بزرگ، کلان‌شهری در اطراف شهر خودمختار بوئنوس آیرس، زندگی می‌کنند.
استان بوئنوس آیرس همچنین با ۳۰۷٬۵۷۱ کیلومتر مربع مساحت، بزرگترین استان آرژانتین است که ۱۱٪ کل کشور را دربر می‌گیرد. Wikipedia contributors, "Buenos Aires Province," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Buenos_Aires_Province&oldid=461611571 (accessed November 24, 2011).
سیپروترون
سیپروترون
رده درمانی: ضد آندروژن
اشکال دارویی: قرص
سیپروترون به همراه استروژن برای درمان آکنه حاد در زنان مقاوم به درمان تجویز می‌شود. این دارو برای درمان رشد موهای زائد (هیرسوتیسم) در زنان نیز بکار می‌رود. سیپروترون بهمراه استروژن اثر ضدبارداری دارد. این دارو به دلیل آثار آنتی آندروژنی‍ک در مردان در درمان سرطان پروستات استفاده می‌شود.
نارسایی یا سرطان کبد، افسردگی شدید و بیماری دیابت قندی و سابقه ترومبو آمبولی.
سیپروترون استات یک هورمون جنسی ساختگی است که مانع از تأثیر هورمونهای جنسی مردانه می‌شود.
این دارو از تولید اسپرم می‌کاهد و مردها را عقیم می‌کند که بعد از ترک دارو معمولاً بخودی خود برطرف می‌شود. بدنبال مصرف دارو عوارضی مانند تهوع، استفراغ، سردرد، درد و سفتی پستان‌ها، تغییراتی در وزن‌بدن، تغییراتی در میل جنسی، افسردگی، کلوآسما، زیادی فشار خون، تحریک‌لنزهای تماسی، اختلال عملکرد کبد، تومورهای کبدی، کاهش حجم خون‌قاعدگی و لکه‌بینی در اوایل سیکل قاعدگی گزارش شده است
آندروژن
میل جنسی
کافور
آکنه
جان بول
جان بول نماد بریتانیای کبیر به طور عام و انگلستان به طور خاص است. این نماد به ویژه در کارتون‌ها و پوسترهای سیاسی کاربرد دارد. این شخصیت معمولاً به‌صورت مردی میانسال و تنومند که نیمتنه یا جلیقه‌ای به نقش پرچم بریتانیا پوشیده‌ داست تصویر می‌شود.
این نماد در سال ۱۷۱۲ میلادی خلق شده‌است.
تادالافیل
تادالافیل
رده درمانی: درمان ناتوانی جنسی مردان
اشکال دارویی: قرصتادالافیل باعث مهار نوع شماره ۵ آنزیم فسفودی استراز خاص cGMP می‌شود.
سردرد، گرگرفتگی، سوء هاضمه، گرفتگی بینی و دردهای عضلانی، درد قفسه سینه، خشکی دهان، افزایش تعداد ضربان قلب، گیجی، خستگی مفرط، تشنج، تاری دید، بثورات جلدی، خارش شدید، افزایش فشارخون و کاهش فشارخون و تب
الکاسیر
الکاسر نرم‌افزاریست که توسط یک گروه دانشگاهی روشنفکر عرب برای حذف محدودیت‌های اینترنتی و رسیدن به آزادی و امنیت بیشتر ساخته شد. الکاسیر از نظر مالی برای تأمین هزینه ماهانه سرورهایش از سوی دو سایت دگر اندیش Mid East Youth و YemenPortal.net حمایت می‌شود.
الکاسر در عین اینکه سرعت بالایی دارد قابلیت مخفی کردن کامل IP شما را به صورت Highly Anonymous دارد. همچنین به این دلیل که با پروتکل قوی SOCKS 5 کار می‌کند به خوبی تمام سایتها از جمله فیس بوک را باز می‌کند. همچنین می‌توانید آن را در مسنجر و دیگر نرم‌افزارهایتان نیز تنظیم کنید.
کرسپی د آدا
کرسپی د آدا یک منطقهٔ مسکونی تاریخی در کاپریاته سن جروازیو، در لمباردی در شمال ایتالیا است. این بناها یک نمونهٔ برجسته از شهرک‌های صنعتی به جای مانده از اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ میلادی است. نمونه‌های مشابه آن در اروپا و شمال آمریکا نیز ساخته شده بود، این شهرک‌ها برای فراهم کردن نیازهای کارگران در نزدیکی مناطق صنعتی ساخته می‌شدند. این شهرک هنوز دست-نخورده باقی‌مانده‌است و بخش‌هایی از آن نیز همچنان برای کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. با گذر زمان و تغییر شرایط اقتصادی و اجتماعی نگرانی‌های از به خطر افتادن این شهرک‌ها به وجود آمده‌است. از سال ۱۹۹۵ این شهر به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شده‌است.
در ۱۸۶۹ کریستوفورو بنینیو کرسپی، که یک تولید کنندهٔ پارچه از بوستو آرسیتسیو، از استان وارزه بود؛ زمینی را در درهٔ میان رود برمبو و آدا تا جنوب کاپریات به قصد ساخت یک کارخانهٔ نخ‌ریسی در ساحل رود آدا خرید.
کریستوفورو کرسپی به روزترین فن تابیدن، بافتن و فرایند پایانی نخ‌ریسی را ارائه کرد. در سال ۱۹۰۶ کارخانهٔ برق آبی ترزو بر روی رود آدا تنها چند کیلومتر بالاتر برای صنایع تولیدی کریستوفورو کرسپی ساخته شد.. منطقهٔ مسکونی که در سال ۱۸۷۸ کنار کارخانهٔ نخ‌ریسی ساخته شد، یک روستا بود که نیازهای یک زندگی اجتماعی مانند درمانگاه، مدرسه، سالن تئاتر، گورستان، حمام عمومی و کلیسا همگی در آن فراهم بود. شهرک مسکونی و کارخانه به دلیل داشتن جریان الکتریسیته از روشنایی برق بهره‌مند بود. روستای کرسپی دادا، اولین روستای ایتالیا بود که از امکانات به روز زندگی مانند روشنایی با جریان الکتریسیته، بهره‌مند شده بود. خانه‌های کارگران انگلیسی در طول جاده‌های موازی به سمت شرق کارخانه قرار دارد. یک خیابان چند شاخه نیز بخش تولید را از محل زندگی کارگران جدا کرده‌است. معماری و طراحی مهندسی تمام شهر (به جز اولین بخش نخ‌ریسی که بوسیلهٔ مهندس آنجلو کولا طراحی شد.) بوسیلهٔ مهندس معمار ارنستو پیرُوانو در طول پنجاه سال طراحی شده‌است؛ در این مدت مهندس پیترو بروناتی نیز در ساخت سازهٔ این روستا با پیرُوانو همکاری می‌کرد.
در ۱۸۸۹ سیلویو، پسر کریستوفورو، به عنوان مدیر کارخانه شروع به کار کرد. پس از مدتی کار در اولدهام او از سیاست زندگی در بلوک‌های ساختمانی خوابگاهی روی گردان شد و به سوی تک خانه‌های حیاط دار برای یک خانواده روی آورد. از نظر او این گونه خانه در مقابل زندگی صنعتی، مانند یک منطقهٔ امن بود و باعث ایجاد آرامش بیشتر در میان کارگران می‌شد. وی به اندیشهٔ خود در سال ۱۸۹۲ جامهٔ عمل پوشید، که با موفقیت بسیاری همراه شد، چون در آن مدت هیچگونه اعتصاب یا بی‌نظمی در طول پنجاه سال مدیریت کرسپی اتفاق نیفتاد.
در دورهٔ رکود بزرگ اقتصادی در سال ۱۹۲۹ و سیاست‌های نادرست و نژادپرستانهٔ مالی، خانوادهٔ کرسپی ناچار به فروش تمامی شهر به STI یا شرکت پارچهٔ ایتالیا شد، که این کار باعث شد تا در ۱۹۷۰ به Rossarl e Varzi company تغییر پیدا کند. پس از آن به Legler company تغییر یافت که آن‌ها بیشتر خانه‌های آن منظقه را فروختند. در مرحلهٔ آخر این مجموعه به دست Polli industrial group افتاد که آن‌ها تنها ۶۰۰ نفر را استخدام کردند که نسبت به ۳۲۰۰ نفری که پیش از آن در دورهٔ پرکاری کارخانه مشغول به کار بودند، رقم بسیار کمی است.
امروزه این روستا به منطقهٔ مسکونی بازمانده‌های کارگران اصلی کارخانه تبدیل شده‌است. کارخانه با وجود تمام مشکلات تنها در سال ۲۰۰۴ از تولید دست کشید؛ و زمینهٔ کاری آن همواره تولید پارچه‌های کتانی باقی‌ماند.
جان لانگشاو آستین
جان لانگشاو آستین (۱۹۱۱ - ۱۹۶۰)، فیلسوفی انگلیسی و چهرهٔ برجستهٔ مکتب فلسفی زبان روزمره و بنیان‌گذار نگرهٔ کنش گفتاری بود.
او در مدرسهٔ شروزبوری فیلولوژی کلاسیک را فرا گرفت و از سال ۱۹۲۹ در دانشگاه آکسفورد به تحصیل فلسفهٔ یونان باستان به‌ویژه ارسطو پرداخت. از سال ۱۹۳۳ آستین به‌عنوان مدرس در دانشگاه آکسفورد مشغول به کار شد و به فلسفهٔ افلاطون، لایبنیتس و ایمانوئل کانت پرداخت. پس از جنگ جهانی دوم سمینارهایی موسوم به «شنبه صبح» را برگزار کرد، که در آن بیش از همه در باره نگره‌های ویتگنشتاین، فرگه و نوآم چامسکی بحث می‌شد.
آستین در ۴۸ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت.
نگرهٔ کنش گفتاری آستین در کتابی به‌نام "کلمات چگونه کار می‌کنند؟" منتشر شد، که عبارت از مجموعه مقالات تدریسی او در آکسفورد بود. نگرهٔ آستین با تحلیل انواع مختلف کارهایی آغاز می‌شود، که می‌توانیم با کلمات بکنیم. دیر زمانی است، فیلسوفان بر این باور اند، که زبان به کار گرفته می‌شود، تا جهان را بازنماید، یعنی نشان دهد که چه هست و چه نیست. به همین دلیل، مفهوم حقیقت، مفهومی مرکزی در فلسفهٔ زبان بوده‌است. اما آستین، مانند ویتگنشتاین متأخر، مصمم است، تا بسیاری از کارهای دیگری را که با کلمات می‌توانیم انجام دهیم، نشان دهد. ما تنها چیزها را آن‌گونه که هستند بازنمایی نمی‌کنیم، بلکه پرسش می‌کنیم، فرمان می‌دهیم، لطیفه می‌گوییم، وعده می‌دهیم، پیشنهاد می‌کنیم، پند می‌دهیم، تشویق و تهدید می‌نماییم و همهٔ این‌ها با استفاده از کلمات انجام می‌شود.
آستین در ادامه، تمایز سه‌گانه‌ای میان اشکال مختلف کنش‌های گفتاری رسم می‌کند. در شکل نخست، کلمات معنای روشن و متعارفی دارند. این جمله که «گربه روی فرش نشسته‌است» به یک گربه، یک فرش و ربط میان آنها، که نشستن یکی روی دیگری است، اشاره می‌کند. معنای متعارف آن چیزی است که در یک کنش گفتاری خاص گفته می‌شود. آستین به این کنش، نام فنی کنش بیانی می‌دهد. در شکل دوم، فرد با گفتن کلمات خاصی، به‌واقع، موجب وقوع عملی می‌شود— مثلاً فرد با گفتن «بله» به هنگام عقد، پیمانی را می‌پذیرد، با گفتن «می‌شود این کار را انجام دهید؟» خواسته‌ای را مطرح می‌کند و با گفتن «انجامش بده» فرمان به انجام کاری می‌دهد. آستین این کنش‌های گفتاری را کنش غیربیانی می‌نامد. نهایتاً در شکل سوم، در پی گفتن چیزی، اغلب عملی انجام می‌شود، مثلاً با گفتن «بله»، فردی ازدواج می‌کند، و با گفتن «من این جنس را با قیمت مناسب‌تری نسبت به مغازهٔ روبه‌رو به شما می‌فروشم»، خریداری به خرید جنسی قانع می‌شود و… آستین به این کنش‌ها، کنش فراعبارتی می‌گوید.
Philosophical Papers, Clarendon Press, 1961
How to Do Things with Words.Harvard University in 1955/Clarendon Press, Oxford 1962
Sense and Sensibilia, Oxford University Press, 1964
فیلسوفان زبان جان لانگشاو آستین
مارک هنری
مارک جرولد هنری کشتی‌گیر حرفه‌ای است که در برند اسمکدان فعالیت می‌کند. وی در سال ۲۰۰۲ در مسابقات جهانی قویترین مرد جهان که توسط آرنولد شوارزنگر برگزار شد موفق شد عنوان قویترین مرد جهان را از آن خود کند. مارک هنری در مدت زمان کاری خود فقط توانسته یک بار قهرمان جهان و کمربند سنگین وزن شود اما مهم ترین اتفاق زندگی اش در کشتی کج پس از اعلام بازنشستگی ، دعوت شدن به تالار شهرت دبیلو دبیلو ای می باشد
پرنس جرج، بریتیش کلمبیا
پرنس جرج یا پرینس جورج نام بزرگ‌ترین شهر شمال بریتیش کلمبیای است که به نام پایتخت شمالی بریتیش کلمبیا نیز شناخته می‌شود. این شهر در هم‌ریزگاه دو رود فریزر و نچاکو و در تقاطع بزرگراه ۹۷ کانادا (بزرگراه کاریبو) و بزرگراه ۱۶ کانادا (بزرگراه یلوهد) جای گرفته است.
سرآغاز این شهر به پایگاه فورت جرج مبادله پوست و خز شرکت نورث وست بازمی‌گردد که در سال ۱۸۰۷ به دست سایمون فریزر پایه‌گذاری و به افتخار پادشاه جورج سوم پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، بدین نام خوانده شد.
کاخ ه
کاخ ه یا کاخ H (به کاخ اردشیر یکم نیز مشهور است) یکی از کاخ‌های تخت جمشید است که در جنوب‌غربی تخت‌گاه و در غرب کاخ هدیش قرار گرفته‌است. پلکان منقوشی که از دو جانب به این کاخ راهبر است، اکنون حالتی نیمه ویران دارد. پلکان اصلی به گواهی قطعه مکتوبی که از آن به جای مانده، به بنایی تعلق دارد که خشایارشا آغاز و اردشیر یکم آن را تمام کرده‌است. لبه غربی و جنوبی بنای اصلی دارای کنگره‌ای بوده که حالت شاخ و سر گاو نری را داشته‌است. تیلیا مرمت‌گر تخت جمشید و همسرش چند عدد از این کنگره‌ها را در پایین تخت‌گاه از زیر خاک بیرون آورده و سر جایشان نصب کرده‌اند. تعبیر این کنگره‌های کله گاوی روشن نیست و این که جان‌پناه بوده‌اند یا نماد، هنوز نامشخص است.
پارس (مطبوعات پهلوی)
پارس نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران پهلوی دوم است.
این روزنامه از سال ۱۳۲۱ خورشیدی به وسیله فضل‌الله شرقی، در شیراز به چاپ رسیده است.
کاخ سه‌در
کاخ سه‌در، تالار رایزنی، دروازه شاهان، سه دروازه، سه دری یا کاخ میانی، در میانه کوشک شاهی تخت‌جمشید جای دارد. این کاخ با سه درگاه و چند راهرو به کاخ‌های دیگر راه می‌یابد و از این رو آن را کاخ میانی یا سه دری نیز می‌خوانند. چون بر پلکان‌های این کاخ، بزرگزادگان پارسی را نقش کرده‌اند که به گونه ای دوستانه و خودمانی، برای دیدار فرمانروا می‌روند و نیز از روی گونه کاربری و جایگاه کاخ، گاهی آن را تالار رایزنی (انجمن) نیز نامیده‌اند. پیشتر ساخت این کاخ را به داریوش بزرگ وابسته می‌دانستند، با این همه نشانه هایی در درست است که پایان آن به فرمان اردشیر یکم انجام گرفته است.
ساختمان کاخ تا اندازه ای چهار گوش است. در میان سازه، تالار میانی چهارگوش به اندازه هر پهلو ۱۵٫۵ متر است که بامش بر چهار ستون سترگ استوار می‌باشد. در دیوار شرقی این تالار، درگاه ورودی و اصلی هست و شاه از اینجا به درون می آمده‌است. دو درگاه دیگر آینه وار در دیوار جنوبی و شمالی جای دارند. درگاه شرقی به اتاقی بزرگ و باریک، موازی با تالاری باز می‌شده‌است که اتاقک کوچکی در جنوب آن و کفش کنی هم اندازه آن، در شمال بوده‌است. از این کفش کن، پلکانی با ده پله هر پله با ۱۰ سانتی‌متر بلندا به درون سرپله‌ای می‌رفته که خود از راه پلکانی ۲۸ پله، هر یکی به بلندای ۱۰ سانتی‌متر، به درون اتاق کوچکی در شمال غربی یا همان بخش پیشکاران شبستان خشایارشا، راه می‌برده‌است و سپس از راه درگاه شرقی این اتاق کوچک، به اتاق دیگری راه می‌یافته که پلکانی سنگی، آن را به دالان جنوبی کاخ صد ستون می‌پیوسته‌است. امروزه اتاق‌های شرقی کاخ سه دروازه از میان رفته و تنها بخشی از پلکان شمال غرب حرمسرا به جا مانده است که این بخش را به حیاط آپادانا پیوند می‌دهد که در سال ۱۳۵۶ خ به دست علیرضا شاپور شهبازی باستان‌شناس ایرانی بازسازی بنیادی شده‌است.
پلکان دالان جنوبی کاخ صد ستون نیز هنوز به جا مانده‌است. درگاه شمالی کاخ سه‌در به ایوان دو ستونی باز می‌شده که با دو پلکان جانبی و نقش و نگاره دار، به گستره جنوبی حیاط آپادانا می پیوسته‌است. در دیوار غربی این ایوان، دهلیزی ساخته بوده‌اند که با چند پله سنگی به پهنه جنوب کاخ آپادانا و خود تالار آپادانا راه داشته‌است. درگاه جنوبی هم به ایوانی دو ستونی باز می‌شده که در جنوبش یک حیاط خلوت جا داشته‌است. خود این حیاط با پلکان نقشدار کوچکی به یک اتاق سر پله و سپس به حیاط شرقی کاخ خشایارشا، با نام هدیش، چسبیده بوده‌است. ایوان غربی با دو درگاه به اتاق‌های بخش غربی کاخ سه‌در، که دارای چند تالار دو یا چهار ستونی و شماری اتاق بلند و پاسدارخانه مانند بوده، راه می‌یافته‌است. همه کاخ با خیابانی از کاخ ج جدا بوده‌است.
قره عثمان
قره‌عثمان، قراعثمان یا قراملک عثمانیا قرایولوق عثمان بیک (۱۴۳۵-۱۳۵۰م.) فرمانده و رئیس اتحادیهٔ عشایر ترکمان آق‌قویونلو بود و به عنوان بنیانگذار رسمی این دودمان در سال ۱۳۷۸ میلادی در اطراف ارزنجان (و از سال ۱۳۸۹ تا سال ۱۴۷۱ در آمِد (دیاربکر) و پس از آن تا زمان سرنگونی به‌وسیلهٔ شاه اسماعیل در سال ۱۵۰۱ در تبریز) شناخته می‌شود.
عثمان‌بیک فرزند فخرالدین قتلغ بیک رهبر ترکمانان آق‌قویونلو و ماریا دسپینا خواهر آلکسیوس سوم امپراتور ترابوزان بود که پس از بردارش احمد بیک به سرکردگی اتحادیهٔ ترکمانان آق‌قویونلو رسید. قره‌عثمان بعداً با ازدواج با یکی از شاهزاده خانم‌های ترابوزان از پدرش پیروی کرد. قره‌عثمان در زندگی طولانی خود نسبت به پدر آرامش‌طلب خویش به درگیری‌های بسیاری دست یازید. در آن زمان مهمترین دشمن آق‌قویونلوها، همبسته ایلاتی آنان اتحادیهٔ ترکمانان قراقویونلو بودند. رهبرشان قره‌محمد چندی بیش عمر نکرد. ولی جانشین او قره‌یوسف با تمامی توان خود دشمنی دیرینه را ادامه داد. وقتی تیمور در خاور نزدیک ظاهر شد، قراقویونلوها از نخستین افرادی بودند که با سپاه تیمور روبر شدند و هر بار هم که جنگ درگرفت شکست خوردند. لاجرم طبیعی بود که رهبر آق‌قویونلوها به تیمور ملحق شود و به خدمت او درآید. این قضیه در سال ۱۳۹۹ در اردوی قره‌باغ در ماورای قفقاز رخ داد و قره‌عثمان در برابر تیمور کرنش کرد. او در نخستین لشکرکشی تیمور به آناتولی فرماندهٔ سپاهیان طلایه او بود و در لشکرکشی بعدی تیمور به سوریه هم نام او در میان بود. قره‌عثمان بعدها در نبرد آنکارا (۱۴۰۲) شرکت کرد که شکست و اسارت بایزید یکم انجامید. تیمور به پاس خدمات رهبر آق‌قویونلوها لقب امیر بدو بخشید و سرتاسر اراضی دیاربکر را تیول وی ساخت.
وقتی تیمور در فوریهٔ ۱۴۰۵م. در اثنای لشکرکشی به شرق مرد، روشن بود که امپراتوری وسیع او که حاصل فتوحاتش بود، فاقد ثبات داخلی است. پس از مرگ تیمور، قره‌عثمان که کامیابی‌های او در نزد تیمور اعتبار زیادی در چشم اتحادیهٔ ایلی‌اش داشت و شماری از ایلات و عشایر را زیر چتر او کشانده بود، با تعدادی از امیرنشین‌های مجاور جنگ درانداخت و به پیروزی رسید. روابط او با مصر در آغاز حسنه بود، اما بعدها به متصرفاتشان حمله کرد. قره‌عثمان به خاندان تیمور وفادار باقی ماند و در لشکرکشی‌های سه‌گانهٔ شاهرخ به آذربایجان علیه قره‌یوسف قراقویونلو در کنار تیموریان جنگید. با اینکه قره‌یوسف در آغاز نخستین لشکرکشی مرد و سپاهیان او پراکنده شدند اما قراقویونلوها به‌سرعت به بازسازی خود پرداختند. وقتی در سومین لشکرکشی، اسکندر از برابر شاهرخ فرار کرد و به ترکان عثمانی پناه برد، قره‌عثمان، با وجود هشتاد سال سن، در صدد جلوبرکردن او برآمد اما در هنگام جنگ در ارزروم به‌شدت زخمی شد و بر اثر آن در پایان اوت ۱۴۳۵ درگذشت. اسکندربیک هنگامی که به ارزروم برگشت، دستور داد قبر رهبر آق‌قویونلوها را نبش قبر کنند و جسدش را نزد سلطان مصر بفرستند و سلطان مصر هم آنرا در ملاء عام به نمایش گذاشت. هیچکدام از فرزندان قره‌عثمان به شجاعت و شهامت پدرشان نبودند و خاندان حاکمهٔ آق‌قویونلوها به مدت یک دهه پس از وی گرفتار آشفتگی و نابسامانی بود.
گوستاف اشترزمان
گوستاف اشترزمان (زادهٔ ۱۰ مهٔ ۱۸۷۸ – درگذشته ۳ اکتبر ۱۹۲۹) سیاستمدار آزادی‌خواه آلمانی، وزیر خارجهٔ این کشور و صدر اعظم آلمان در ۱۹۲۳ میلادی بود. او به همراه آریستید بریان در ۱۹۲۶ به‌طور مشترک برندهٔ جایزه صلح نوبل شد.
اشترزمان را امروزه از مدافعان سرسخت دموکراسی در جمهوری شکنندهٔ وایمار می‌دانند.
اشترزمان در جنوب برلین در خانواده‌ای متوسط زاده‌شد. دانش‌آموزی خوبی بود و به ادبیات آلمان و شعر علاقه داشت. دوست داشت آموزگار شود ولی در ۱۸۹۷ به دانشگاه هومبولت برلین رفت و اقتصاد سیاسی خواند. برای گرفتن دکترا به دانشگاه لایپزیگ رفت و تز دکترایش را هم در زمینهٔ صنعت آبجوسازی در برلین ارائه داد. در ۱۹۰۳ با "کته کلفلد" دختر یک بازرگان یهودی ثروتمند پیمان زناشویی بست.
در ۱۹۰۶ او به عضویت انجمن شهری درسدن انتخاب شد. به زودی به حزب لیبرال ملی پیوست و در ۱۹۰۷ به نمایندگی رایشستاگ رسید. پس از جنگ جهانی یکم او به حزب دموکراتیک آلمان پیوست. سپس بسیاری از دست راستی‌های حزب لیبرال ملی را در حزب خلق آلمان به رهبری خویش گردآورد.
در ۱۳ اوت ۱۹۲۳ و در پی اشغال نظامی منطقه رور توسط فرانسه عهده‌دار وزارت امور خارجه و صدارت عظمی شد. آسان‌گیری دربارهٔ عاملان کودتای مونیخ سبب خروج سوسیال دموکرات‌ها از ائتلاف دولت او و واژگونی‌اش در ۲۳ نوامبر ۱۹۲۳ شد. ویلهلم مارکس صدر اعظم شد ولی اشترزمان وزیر خارجهٔ کابینهٔ جدید برجای ماند.
در ۱۹۲۶ آلمان به عضویت دائمی در شورای امنیت جامعه ملل پذیرفته‌شد. در همان سال اشترزمان جای صلح نوبل را برد. در ۱۹۲۸ پیمان بریان-کلوگ بسته شد. وی روابط حسنه ای با بسیاری از وزیران امور خارجهٔ کشورها به ویژه فرانسه برقرار ساخت. او کوشید تا با آمریکا وارد قراردادهای بازرگانی شود. او با هربرت هوور وزیر اقتصاد وقت آمریکا روابط دوستانه‌ای برقرار نمود.
سرانجام گوستاف اشترزمان بر اثر سکته مغزی در ۱۹۲۹ و در سن ۵۱ سالگی درگذشت. حاصل ازدواج او نیز دو پسر به نام‌های ولفگانگ و یواخیم بود.
گالریا والریا
گالریا والریا (درگذشتهٔ ۳۱۵) دختر دیوکلتیان، همسر گالریوس و امپراتریس روم بود.
گالریا والریا دختر امپراتور دیوکلتیان و پریسکا بود. پریسکا فردی بود مسیحی یا علاقه‌مند به مسیحیت و دخترش نیز همچون او یا به دین مسیح گرویده بود یا نسبت به مسیحیان احساس همدردی می‌کرد. والریا در سال ۲۹۲ یا ۲۹۳ به‌عنوان دومین همسر گالریوس که در آن زمان عنوان سزار را داشت به ازدواج او درآمد. این ازدواج در واقع با هدف مستحکم‌تر کردن روابط بین گالریوس و دیوکلتیان صورت پذیرفت. گالریوس در ۳۰۵ به امپراتوری رسید و احتمالاً در نوامبر ۳۰۸ والریا را به جایگاه آگوستایی رساند و عنوان "Mater Castrorum" را به او اعطا نمود. گالریوس همچنین خانه‌ای برای همسرش در نیکومدیا ساخت و به افتخارش نام یکی از استان‌های روم را تغییر داد. والریا نیز کاندیدیانوس، پسر نامشروع گالریوس را به فرزندخواندگی خود پذیرفت. کاندیدیانوس سپس به نامزدی دختر ماکسیمینوس دایا درآمد.
گالریوس در سال ۳۱۱ میلادی و هنگام بازگشت به دهکدهٔ آبا و اجدادی خود به‌منظور انجام بازدیدی درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد. با مرگ او، مراقبت از گالریا والریا و مادرش پریسکا به لیسینیوس سپرده شد، با این حال آن دو از پیش لیسینیوس به دربار ماکسیمینوس دایا گریختند. دایا خواهان ازدواج با والریا بود اما وقتی مقاومت او را دید تمامی اموال او را ضبط و والریا و مادرش را به سوریه تبعید نمود. به‌دنبال این رویدادامپراتور بازنشسته دیوکلتیان، چندین بار تلاش نمود تا از سیاه‌بختی دخترش جلوگیری کند و خواست تا آنان را به پیش او در سالونا بازگردانند اما فایده‌ای نداشت و توجهی به او نشد. در عین‌حال ماکسیمینوس از اینکه با دیوکلتیان همچون یک استدعاکننده و با دخترش همچون یک مجرم برخورد می‌کرد دچار غرور شده بود.
با مرگ دایا در سال ۳۱۳، والریا و مادرش با فرار از تبعیدگاه خود به دربار لیسینیوس بازگشتند. لیسینیوس نخست به‌نیکی با آنان رفتار نمود و والریا احساس آرامش کرد. اما پس از آگاهی از اعدام‌های خونین او در کاخ نیقیه دریافت که فردی ستمکارتر از ماکسیمینوس دایا به‌جای او نشسته است. والریا و مادرش پریسکا بار دیگر گریختند و لیسینیوس فرمان مرگ آنان را صادر نمود. آن‌ها خود را به جامهٔ پلب‌ها درآوردند و به مدت ۱۵ ماه از استانی به استان دیگر سرگردان بودند تا آنکه سرانجام در سال ۳۱۵ میلادی در تسالونیکا دستگیر شدند. والریا را همراه با مادر و پسرخوانده‌اش کاندیدیانوس گردن زدند و اجسادشان را به دریا انداختند.
غارهای آجانتا
غارهای آجانتا در ۴۰ کیلومتری شهر جالگائون هندوستان قرار دارد. این محل دارای ۳۰ غار زیبا پر از نقاشیهای مذهبی است که بیشتر آنها دربارهٔ بودا می‌باشد. قدمت این غارها به ۲ قرن پیش از میلاد بر می‌گردد. در یکی از این غارها سنگ نگاره نقاشی شده از دوره ساسانی در هند وجود دارد. در غارهای آجانتا واقع در شمال غربی حیدر آباد، تصویر هیئت اعزامی خسرو پرویز به هند هک شده‌است.سمینار بررسی آثار نفوذ فرهنگ ایرانی درهند
شهر قدیم گوا
شهر قدیم گوا (Konkani: "Pornnem Goem" , "Adlem Gõi" , "Goeam") یا Velha Goa ("Velha" به معنی «قدیمی» به زبان پرتغالی) یک شهر تاریخی در بخش گوا شمالی در ایالت گوا در هند است. این شهر در قرن ۱۵ توسط عادل‌شاهیان ساخته شد و از قرن شانزدهم میلادی تا زمان رها شدن آن در قرن ۱۸ به دلیل طاعون به عنوان پایتخت هند پرتغالی شناخته می‌شد. گفته می‌شود که در زمان پرتغالی‌ها، پیش از طاعون، شهری تقریباً ۲۰۰۰۰۰ نفری وجود داشته‌است، و پیش از طاعون، پرتغالی‌ها در قاره‌ها تجارت می‌کردند. بقایای این شهر یک میراث جهانی یونسکو است که در سال ۱۹۸۶ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. شهر قدیم گوا تقریباً ۱۰ کیلومتر در شرق پایتخت ایالت پانجی است.
این شهر در قرن ۱۵ به عنوان بندری در سواحل رودخانه ماندووی توسط حاکمان سلطان بیجاپور تأسیس شد. شهر قدیمی گوا بعد از عادل‌شاهیان از سلسله ادیل شاهی سلطان دوم ساخته شد. این محوطه توسط یک قبر محاصره شده بود و شامل کاخ شاه، مساجد و معابد بود. این شهر توسط پرتغالی‌ها اشغال شد و از سال ۱۵۱۰ به عنوان مرکز اداری پرتغال هندوستان تحت فرمان پرتغال قرار گرفت.
ویلهلم مارکس
ویلهلم مارکس (زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۸۶۳ – درگذشته ۵ اوت ۱۹۴۶) وکیل آلمانی و سیاستمدار کاتولیک عضو حزب مرکزی آلمان بود. او دو بار به صدر اعظمی آلمان رسید، نخست میان سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ و سپس از ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۸. او مدت کوتاهی هم نخست‌وزیر پروس بود.
او در کلن زاده شد. پدرش یک آموزگار بود. مارکس علم حقوق را در دانشگاه بن خواند. مدتی به انجام کارهای حقوقی و دفتری در والدبرول و زیمرن پرداخت. در ۱۸۹۴ در البرفلد قاضی شد و ده سال پس از آن به کلن بازگشت.
همسر او یوهانا ورکوین بود که از او دارای چهار فرزند شد.
مارکس از ۱۸۹۹ به حزب مرکز پیوست و در ۱۹۰۸ رئیس حزب در دوسلدورف گردید. او دو بار در ۱۹۲۳ و سپس در ۱۹۲۶ از سوی حزب مطبوعش مرکز به صدر اعظمی رسید. در ۱۹۲۳ با کناره‌گیری گوستاف اشترزمان به صدر اعظمی رسید ولی تنها ۱۳ ماه این مقام را دارا بود. دور دوم صدارت او ولی ۲۵ ماه دوام آورد. او در این زمان کوشید تا اقتصاد آلمان را پس از ابرتورم پایدار نگاه دارد. در دور دوم صدارت او بود که آلمان به عضویت جامعه ملل پذیرفته‌شد. همچنین او توانست در برابر دخالت نظامیان در دولت مقاومت نماید. مارکس در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۲۹ آلمان هم شرکت کرد ولی از پاول فون هیندنبورگ شکست خورد.
در ۱۹۲۶ و در کابینهٔ هانس لوتر مارکس وزیر دادگستری گردید. او تا ۱۹۳۲ عضو رایشستاگ بود. با برآمدن نازیسم و در میانهٔ جنگ جهانی دوم او در بن ساکن‌بود و در همان‌جا هم جان سپرد.
Wikipedia contributors, "Wilhelm Marx," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Wilhelm_Marx&oldid=438455585 (accessed July 30, 2011).
سانچی
سانچی یک روستای کوچک در منطقه رایسن درایالت مادیا برادش هندوستان است و در ۴۶ کیلومتری شمال شرق بوپال قرار دارد. این روستا دارای بناهایی تاریخی بودا متعلق به ۳ قرن پیش از میلاد را در خود جایی داده‌است و یکی از اماکن مهم زیارتی بودایان می‌باشد. اطراف گنبد نمادهایی وجود دارد که هر کدام نشان دهنده عشق، صلح، اعتماد، و شجاعت است. گنبد بزرگ در سانچی در اصل توسط امپراتور بزرگ آشوکا در ۳ قرن پیش از میلاد بنا شد.
مرکز تاریخی فلورانس
مرکز تاریخی فلورانس ناحیه‌ای‌است در شهر فلورانس ایتالیا. این ناحیه که ناحیهٔ یکم فلورانس است در سال ۱۹۸۲ میلادی به عنوان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
یونسکو از این ناحیه به عنوان گنجینه‌ای از آثار هنری و معماری یاد می‌کند که در دوران طلایی فلورانس و در پی قدرت اقتصادی و تجاری آن در این دوران پدید آمد. کلیسای جامع فلورانس و برج جیوتو در کنار و کلیسای سنت جان در جلوی آن، کاخ مدیچی، کلیسای سن لورنس، موزه سن مارک، مجسمه داوود و بپتیستری سن جووانی برخی از این آثار هستند.
هانس لوتر
هانس لوتر (زادهٔ ۱۰ مارس ۱۸۷۹ – مرگ ۱۱ مهٔ ۱۹۶۲) سیاستمدار آلمانی و صدر اعظم این کشور از ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۲۵ تا ۱۲ مهٔ ۱۹۲۶ بود.
او زادهٔ برلین بود. از ۱۹۰۷ با عضویت در انجمن شهری ماگدبورگ وارد سیاست شد. در ۱۹۲۸ شهردار اسن شد. در ۱۹۲۲ و در کابینهٔ ویلهلم کونو او وزیر غذا و کشاورزی گردید. در ۱۹۲۵ به جای ویلهلم مارکس به صدارت رسید، ولی چند ماه پس از آن مارکس کرسی صدارت عظمای خود را از او بازپس‌گرفت.
از ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ او سفیر آلمان در ایالات متحده آمریکا بود. پس از آن بازنشسته‌شد. البته با پایان جنگ جهانی دوم وی دوباره به سیاست بازگشت و مشاور دولت پس از جنگ آلمان شد. مرگ او در دوسلدورف رخ‌داد.
Wikipedia contributors, "Hans Luther," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hans_Luther&oldid=437257923 (accessed July 30, 2011).
کنش غیربیانی
کنشِ غیربیانی یا کنش منظوری یا کنشِ غیرمستقیمِ زبانی توسط آستین بنیانگذار نظریه کنش گفتاری مطرح شد و به معنای انجام گرفتن عملی به کمک یک پاره گفتار (Utterance) می‌باشد. برای مثال هنگامیکه قول می‌دهیم، سؤال می‌پرسیم، فرمان یا اخطار می‌دهیم… به عبارتی گوینده از بیان یک گفتار منظوری را دنبال می‌کند.
به عنوان مثال، هنگام غذا خوردن بر سر سفره، وقتی یک نفر می‌گوید: «آن نمکدان نمک دارد؟»، بیانش برای دانستن این که «آیا در نمکدان نمک هست یا نه؟» نیست، بلکه علّت بیانش «لطفا نمکدان را به من بدهید تا به غذایم کمی نمک بزنم» است. یا هنگامی که به شخصی می‌گوییم «یک خرس پشت سرت است»، علّت بیان‌مان دادن هشدار به آن شخص برای فرار است.
کنش بیانی، کنش غیربیانی، کنش پسبیانی زمانی که بر اساس عملی که پاره گفتارها انجام می دهند آنها را تقسیم بندی می کنیم می توان به این نتیجه رسید که هر کدام ازپاره گفتارها به نوعی یک کنش گفتاری است و این ارزش عملکردی مستقل از ساختار دستوری و کلماتی است که در آن به کار رفته است. بنابراین می توان پاره گفتارها را بر اساس نقش آنها،و نه صورت شان، تقسیم بندی کرد. برای مثال، اگرچه دو پاره گفتار "پنجره را ببند" و "اینجا هوا سرده" به گونه ای متفاوت درخواست را بیان می کنند، اما هر دو درخواست هستند. این پاره گفتارها، کنش های بیانی خوانده می شوند. نیت یک کنش بیانی (Locutions)، کنش غیربیانی (Illocutionary act) نامیده می شود و هدف آن را نیروی غیربیانی (Illocutionary force) می خوانیم. یک گوینده میتواند از کنشهای بیانی متفاوت برای رسیدن به یک هدف غیربیانی واحد استفاده کند، همانند مثالی که در باال گفته شد. و یا برعکس، یک گوینده میتواند از یک کنش بیانی برای مقاصد متفاوتی استفاده کند. (رجوع کنید به مقالۀ «مروری بر نظریه های کاربردشناسی»، ترجمۀ تریفه عزیزی)
سعید شاملو
سعید شاملو () ، (زادهٔ ۱۳۰۸ ملایر، درگذشتهٔ ۱۰ دی ۱۳۸۳) مشهور به پروفسور سعید شاملو دکتر روانشناس و استاد دانشگاه ایرانی است. سعید شاملو بنیانگذار روانشناسی بالینی در ایران است.
پس از طی دوران دبستان و دبیرستان برای ادامهٔ تحصیل به کشور آمریکا رفت. در آنجا در دانشگاه جورج واشنگتن، دانشگاه ایالتی واشنگتن و دانشگاه ایلی نویز به دریافت درجات کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در روانشناسی بالینی و فوق دکتری در روان درمانی نایل آمد. سپس در آمریکا دو سال با سمت استادیاری به تدریس پرداخت و نیز در بخش روانپزشکی بیمارستان ایلی نویز به عنوان روانشناس بالینی بخش، به فعالیت پرداخت.
پس از بازگشت به ایران، از سال ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۲ در دانشکده پزشکی شهید بهشتی (دانشگاه ملی ایران) به تدریس و تحقیق و فعالیت بالینی پرداخت. از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۷۳ در دانشگاه تهران، سپس دانشگاه علوم پزشکی تهران با سمت‌های استادیاری، دانشیاری و استادی به تدریس و تحقیق و ارائه خدمات بالینی اشتغال داشت. در سال ۱۳۷۳، گروه روانشناسی دانشگاه علوم بهزیستی و توان بخشی را تأسیس کرد و از آن سال استادی و مدیریت همان گروه را بر عهده داشت. ریاست در جلسات اخیر پنجمین هیئت مدیرهٔ انجمن روانشناسی ایران از جمله کارهای او است.
وی بانی تجدید حیات انجمن روانشناسی ایران بوده و در دوره‌های اول، دوم و پنجم ریاست هیئت مدیره انجمن را نیز بر عهده داشت. وی همچنین از پیشگامان طراحی سازمان نظام روانشناسی بود.
یک هفته پس از برگزاری دومین کنگره بین‌المللی روان‌درمانی در شرق پس از برگزاری این کنگره بین‌المللی دچار حمله قلبی شد. پروفسور شاملو بلافاصله پس از ترخیص از بیمارستان و با وجود توصیهٔ پزشک معالج مبنی براستراحت، به دانشگاه رفت تا به امور جاری گروه، دانشجویان و انجمن روانشناسی ایران رسیدگی کند. چند روز پس از مراجعت به دانشگاه بار دیگر دچار حمله قلبی شد و از آن پس در بیمارستان بستری بود تا سرانجام در صبح‌گاه روز دهم دی‌ماه ۱۳۸۳ درگذشت و روز یازدهم دی‌ماه در قطعهٔ هنرمندان بهشت‌زهرا تهران به خاک سپرده شد.
سعید شاملو در کنار تألیف و ترجمهٔ کتاب، بیش از یکصد مقالهٔ نظری و پژوهشی در زمینهٔ روانشناسی تألیف کرده‌است. همچنین اولین کلینیک مرکز مشاوره و راهنمایی را در سال ۱۳۴۴ در دانشگاه تهران تأسیس و اولین دورهٔ فوق لیسانس و دکترای روانشناسی بالینی را در ایران راه‌اندازی کرد.
برگزاری دومین کنگرهٔ بین‌المللی روان‌درمانی در شرق و گفتگوی بین تمدنها که بیش از ۶۰ مهمان از تمام قاره‌های جهان در آن شرکت داشته‌اند، برجسته‌ترین فعالیت علمی پروفسور شاملو در اواخر عمر بود. همچنین ریاست و سمت دبیر کمیته علمی این کنگره را بر عهدهٔ وی بود.
پناهگاه‌های صخره‌ای بهیمبتکا
پناهگاه‌ها و غارهای سنگی بهیم بتکا واقع در منطقه رایسن در ایالت مادایا پرادش هندوستان قرار دارد. این پناهگاه‌ها، اولین نشانه‌های زندگی انسان در این سرزمین است. بررسیهای انجام شده نشان می‌دهد که برخی از این پناهگاه‌ها، بیش از ۱۰۰ هزار سال محل سکونت انسان بوده‌است. بعضی از نقاشیهای صخره‌ای روی بدنه ی این سکونتگاه‌ها متعلق به ۳۰ هزار سال قبل است.این سایت باستانشناسی دردر سال ۲۰۰۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
هاینریش برونینگ
هاینریش برونینگ (زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۸۸۵ – درگذشته ۳۰ مارس ۱۹۷۰) سیاستمدار آلمانی و صدراعظم این کشور بود. او از ۳۰ مارس ۱۹۳۰ تا ۳۰ مه ۱۹۳۲ صدارت آلمان را بر عهده داشت و به این ترتیب طولانی‌ترین زمان صدر اعظمی جمهوری وایمار از آن اوست.
برونینگ در مونستر چشم به جهان گشود. یک ساله بود که پدرش را از دست داد. زیر آموزه‌های برادر بزرگترش -هرمان یوزف - او کاتولیکی پارسا پرورده‌شد. تحصیلات خود را در دانشگاه استراسبورگ، مدرسه اقتصاد لندن و دانشگاه بن پی‌گرفت و دکترایش را دربارهٔ اقتصاد ملی به دست آورد. در جنگ جهانی یکم برای نبرد داوطلب شد. پس از جنگ بدو نشان صلیب آهنی درجه اول و دوم داده‌شد.
در ۱۹۲۴ او به حزب مرکزی آلمان پیوست و از وروتسلاو نمایندهٔ رایشستاگ شد. در ۱۹۳۰ به صدرات عظمی رسید.
او از مخالفان سرسخت دولت هیتلر بود. با روی کار آمدن آدولف هیتلر، برونینگ از بیم او در ۱۹۳۴ به هلند گریخت و سپس به بریتانیا رفت. در ۱۹۳۹ استاد علوم سیاسی دانشگاه هاروارد شد. او در روزهای تبعید کوشید تا افکار عمومی آمریکاییان را با خطر نازیسم آشنا کند، پس از جنگ دربارهٔ توسعه‌طلبی شوروی هم او هشدار داد که هر دوی این هشدارهای او مورد توجه وارد نشد.
در ۱۹۴۷ او به آلمان بازگشت و به تدریس در دانشگاه کلن پرداخت. او منتقد کنراد آدناور بود. وی در آمریکا درگذشت و پیکرش در زادگاهش به خاک سپرده شد.
Wikipedia contributors, "Heinrich Brüning," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Heinrich_Brüning&oldid=439442834 (accessed July 30, 2011).
غارهای الفنتا
غارهای الفنتا شبکه‌ای از غارها حجاری شده واقع در جزیره الفنتا در بندرگاه بمبئی در ۱۰ کیلومتری ایالت مهاراشترا است؛ که شامل مجسمه‌های سنگی، متعلق به فرقه هندو، و به شیوا خدای هند اختصاص داده شده‌است.
فراخ شوال
فِراخ شِوال نوعی دامن‌های پرچین از جنس ابریشم است که خاستگاه آن شهرستان مهدیشهر (سنگسر) است. این دامن از محصولات تولیدی عشایر ایل سنگسر است و قدمت آن به دوره اشکانیان باز می‌گردد. در دوره اشکانیان پوشش زنان شامل پیراهن شلوار و در مراسم‌های رسمی و مذهبی همراه با شال بلندی بوده‌است که نمونه‌های آن در مجسمه‌های دوره اشکانیان نمایان است و این لباس سنگسری، شباهت‌های زیادی به لباس‌های زنان اشکانی دارد.
دامن فراخ شوال در زبان سنگسری و در بین عشایر ایل سنگسر به قِردار شوال هم مشهور است.
این پوشاک عشایر ایل سنگسر، دامن بلندی است که انتهای پایینی آن با برش‌های اُریب و دو لایه پارچه ابریشمین تزئین شده‌است که نوارهای رنگی مورب و باریک ابریشمین در لبه پایینی دامن، یادآور طرح محرمات در طراحی سنتی ایرانی است.
فراخ شوال در دو نوع تیره ساده و روشن گل دار تولید می‌شود. نمونه تیره مخصوص بانوان متاهل و نمونه گلدار مختص دختران است.
از این دامن معمولاً در مراسم عروسی و میهمانی استفاده می‌شود.
در هر دو نوع فراخ شوال، برای ساخت یک دست دامن، بیش از ۳۰ متر پارچه مورد نیاز است که به صورت بسیار پرچین و فشرده دوخته می‌شود. از این رو فراخ شوال، این لباس سنتی زنان عشایر ایل سنگسر را بایستی در رده پوشاک گرانقیمت و پرهزینه دسته‌بندی کرد.
دسامبر (ترانه کالکتیو سول)
«دسامبر» ترانه‌ای از گروه آلترنتیو راک کالکتیو سول و یکی از قطعات آلبوم سال ۱۹۹۵ آن‌ها با نام "کالکتیو سول" است. این ترانه را خواننده و گیتاریست گروه، اِد رولند سروده‌است.
تک‌آهنگ «دسامبر» در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ ۲۰اُم بیلبورد هات ۱۰۰ صعود کرد و جایگاه نخست جدول ترانه‌های داغ جریان اصلی راک را برای ۹ هفتهٔ متوالی به‌خود اختصاص داد.
پارس (سرزمین)
سرزمین فارس یا پارس کهن (به پارسی باستان: پارسه 𐎱𐎠𐎼𐎿 (Pārsa)) ناحیه جنوبی ایران منتهی به خلیج فارس که اشتراکات تاریخی، اقلیمی، فرهنگی و بخصوص گویشی دارند و شامل استان‌هایخوزستان، فارس، اصفهان، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد، استان هرمزگان و استان چهار محال و بختیاری و بخش باختری استان کرمان می‌باشد که آن را خاستگاه و میراث دار پارسی میانه می‌دانند. که تا امروزه نیز بخصوص از جهت فرهنگی و زبانی از تشخص و تمایز برخوردار است.
در حدود سال ۵۵۸ پیش از میلاد کوروش بزرگ (کوروش دوم) در انشان/انزان پارس به دنیا آمد و پس از آن شاهنشاهی پارس را در (مرودشت) شمال استان پارس بنیاد نهاد و پس از آن پایتخت هخامنشیان را به شوش جابجا کرد.
از مهم‌ترین اشتراکات منطقه فارس زبان و گویش است. این منطقه خاستگاه زبان پهلوی بوده و علاوه بر آن تا به امروز نیز اشکال گویش قدیم پهلوی در آن بجا مانده‌است. گویش‌های پهلوی گویش‌هایی هستند که پهلوی‌اند و هنوز حالت پارسی میانه را در خود حفظ کرده‌اند. مهم‌ترین ویژگی آن‌ها داشتن حالت کنایی و اسپلیت ارگاتیو است و مانند صرف فعل پهلوی ساسانی هنوز شناسه‌های صرفی پیش از فعل قرار می‌گیرند. بجز این مورد تفاوت خاص دیگری با فارسی ندارند. این گویش‌ها در استان فارس منطقهٔ دشتی در بوشهر و بهبهان در خوزستان و روستاهای معدودی در کهگیلویه بویر احمد و استان هرمزگان به جز شرق استان که زبان بلوچی کاربرد دارد رایج است. عمدهٔ متکلمان گویش‌های پهلوی در استان فارس در روستاهای منطقهٔ کوهمرهٔ ارژن و دشتک مرودشت و روستاهای اطراف کازرون و بیشاپور و منطقهٔ لارستان بسر می‌برند. زبان شیرازی قدیم که حافظ و سعدی به آن شعرهایی دارند نیز به گونه‌ای از همین گویش است که مانند زبان فارسی باقیماندهٔ زبان پهلوی جنوبی می‌باشد.
فارس قدیم یا ایالت فارس از جهت تاریخ سیاسی در دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی یک ایالت بوده و شامل استان‌های فارس کنونی، بوشهر، استان هرمزگان، استان کهگیلویه و بویراحمد و حتی استان یزد و شهرستان بهبهان از استان خوزستان بوده‌است. ابن حوقل حدود این ایالت را از مشرق به کرمان، از مغرب به خوزستان و از شمال به بیابان منتهی به خراسان و قسمتی از اصفهان و از جنوب همجوار خلیج فارس دانسته‌است. منطقه فارس تا قرن اخیر نیز در تقسیم‌بندی سیاسی با تفاوتهایی نسبت به گذشته ایالتی یکپارچه محسوب می‌شد.
ایالت فارس از دورهٔ قبل از اسلام به پنج خوره (کوره) تقسیم شده‌بود (برای کوره معانی مختلفی ذکر شده از جمله روشنایی، شهر، ولایت و استان). این پنج کوره که در دوره بعد از اسلام نیز برقرار بودند، عبارتند از:
از شهرهای مهم اسنتم پارس استخر، بیشاپور، گور، دارابگرد، فسا، جهرم، خفر، سیمکان، ارجان، کثه، جنابه، مهرویان، غندجان، توج، نوبندجان، بیضا، سیراف، یزدخواست، جویم، ایج، نجیرم، ریشهر، سینیز، قطرویه، نای‌ذی، تموکن، مشکان، پیشیاوادا و لیان را می‌توان نام برد.
کورت فون اشلایشر
کورت فُن اشلایشر(زادهٔ ۷ آوریل ۱۸۸۲ – درگذشته ۳۰ ژوئن ۱۹۳۴) ژنرال آلمانی و صدراعظم این کشور از ۳ دسامبر ۱۹۳۲ تا ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۳۳ بود.
او در برندنبورگ آن در هاول زاده شد. در ۱۹۰۰ به ارتش آلمان پیوست. در دورهٔ آموزش افسری با فرانتس فن پاپن روابط دوستانه‌ای برقرار ساخت. در جنگ جهانی اول شرکت جست. چندی هم وزیر دفاع آلمان بود.
اشلایشر در شب دشنه‌های بلند در خانهٔ خود و به همراه همسرش به ضرب گلولهٔ نازی‌ها کشته شد.
Wikipedia contributors, "Kurt von Schleicher," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kurt_von_Schleicher&oldid=440697976 (accessed July 30, 2011).
رستم قاسمی
رستم قاسمی (زاده ۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۳ سرگاه) نظامی و سیاست‌مدار اصولگرای ایرانی است، که هم‌اکنون در دولت سیزدهم به‌عنوان وزیر راه و شهرسازی فعالیت می‌کند. وی در دولت دهم از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ وزیر نفت بود.
قاسمی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۶۰ در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آغاز کرد و در طول جنگ ایران و عراق از اعضای این نهاد بود. او در فاصله سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰ فرمانده قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا بود و پیش‌تر به‌عنوان معاون اقتصادی نیروی قدس فعالیت می‌کرد.
رستم قاسمی در سال ۱۳۴۳ در روستای سرگاه از توابع شهرستان مهر، استان فارس زاده شد. قاسمی در سال ۱۳۶۰ به عضویت سپاه پاسداران درآمد و در جنگ ایران و عراق شرکت کرد. وی دارای مدرک کارشناسی مهندسی عمران از دانشگاه صنعتی شریف و کارشناسی ارشد مهندسی عمران آموزش راه دور از دانشگاه صنعتی امیرکبیر واحد گرمسار استان سمنان است.
پس از جنگ ایران و عراق، به قرارگاه خاتم‌الانبیاء پیوست. وی در سال ۱۳۸۶ پس از عبدالرضا عابد، به عنوان فرمانده قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا منصوب شد. وی در مرداد ماه ۱۳۹۰ در پی برکناری مسعود میر کاظمی، توسط محمود احمدی‌نژاد برای تصدی پست وزارت نفت پیشنهاد شد و در ۱۲ مرداد، به‌عنوان آخرین وزیر نفت دولت دهم از مجلس رای اعتماد دریافت کرد. پس از انتخاب قاسمی به عنوان وزیر نفت، تیموتی گایتنر هشدار داد که از امروز، وزارت نفت ایران تحت تسلط سپاه پاسداران درآمده‌است.
نام رستم قاسمی به عنوان فرمانده قرارگاه خاتم‌الانبیاء در فهرست تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل، دولت فدرال ایالات متحده آمریکا، اتحادیه اروپا و استرالیا قرار داشت که بعد از وزیر شدن، از فهرست تحریم‌های بین‌المللی خارج شد.
وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۴ سپتامبر ۲۰۱۹ رستم قاسمی و پسرش را در رابطه با یک شبکه انتقال نفت تحت کنترل سپاه پاسداران تحریم کرد. این شبکه به «شبکه نفت در خدمت تروریسم» معروف شده‌است.در زمان وزارت رستم قاسمی در وزارت نفت، ماجرای گم شدن دکل نفتی که در سال ۱۳۹۱ رخ داد که این دکل متعلق به صندوق بازنشستگی ناجا بوده که به صورت اجاره به شرط تملیک خریداری گردیده بود. بعد از تحریم ها با توجه به عدم امکان پرداخت قسط دوم شرکت سازنده از تحویل دکل خودداری نمود که صندوق بازنشستگی ناجا هم اکنون در مراجع قضایی انگلیس در حال پیگیری است.
وزارت امور خارجه با انتشار اطلاعیه‌ای اظهارات رستم قاسمی در ارتباط با کمک نظامی و حضور مستشاران نظامی ایران در یمن را تکذیب کرد.
رستم قاسمی در جریان رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی به کابینهٔ دولت سیزدهم در جلسهٔ بررسی صلاحیت خود برای وزارت راه و شهرسازی، به اشتباه گفت:«من ۱۰ دستور کار را نوشته‌ام که اولین روز حضور در وزارت نفت، با برنامهٔ زمان‌بندی به مسئولین وزارت‌خانه ابلاغ کنم» و چندین بار لفظ وزارت نفت را بکار برد که مورد توجهٔ برخی رسانه‌ها قرار گرفت.
رستم قاسمی در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ نامزدی خود را برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ اعلام کرد.
پس از نشست خبری اعلام کاندیداتوری رستم قاسمی برای انتخابات ۱۴۰۰ خبرگزاری مهر، خبرگزاری میزان قوه قضائیه، خبرگزاری مشرق، راه دانا و باشگاه خبرنگاران جوان تأیید کردند که میکروفن جعلی رسانه‌هایشان در این جلسه استفاده شده‌است و آنها حضوری نداشته‌اند.
وی در ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ با حضور در ستاد انتخابات وزارت کشور برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۴۰۰ ثبت‌نام کرد.
رستم قاسمی در ۳ خرداد ۱۴۰۰ قبل از اعلام اسامی تایید صلاحیت شدگان انتخابات ریاست‌جمهوری توسط شورای نگهبان، از کاندیداتوری در سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری انصراف داد.
دنیایی که می‌شناسم
«دنیایی که می‌شناسم» ترانه‌ای از گروه آلترنتیو راک کالکتیو سول و یکی از قطعه‌های آلبوم سال ۱۹۹۵ آن‌هاست که هم‌نام خود گروه است. این ترانه را اِد رولند (خواننده) و راس چیلدرن (گیتاریست) سروده‌اند. تک‌آهنگ «دنیایی که می‌شناسم» در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ ۱۹اُم بیلبورد هات ۱۰۰ صعود کرد و برای ۴ هفته، شماره ۱ جدول ترانه‌های داغ جریان اصلی راک مجلهٔ بیلبورد بود.
کاخ هدیش
کاخ هدیش یا کاخ ویژه خشایارشا در شرق کاخ ه در کوشک شاهی تخت‌جمشید جای دارد. به گواهی سنگ نبشته‌های کاخ هدیش، این سازه به دستور خشایارشا و برای خود و یکی از همسرانش هدیش نام (هدسه) ساخته شده‌است. او در یک سنگ نبشته این ساختمان را "هدیش" خوانده گرچه در نبشته‌ای دیگر، آن را "تچر" نامیده‌است. کاخ هدیش بر سینه سنگ و در جنوب سکّو ساخته شده و پایه آن در برابر ترازِ دشت نزدیک به ۱۸ متر بلندتر است. راستای درازنای کاخ، غربی–شرقی بوده و گستره آن نزدیک به ۲۵۵۰ متر مربع (۴۰ در ۵۵) متر است. یک پلکان دو سویه در غرب و یکی دیگر در شمال شرقی، آن را به ترتیب به حیاط کاخ تچر و حیاط کاخ سه در می‌پیوندد.
در سرتاسر جنوب کاخ، بالا خانه یا ایوانی با لبه کنگره‌دار است که از دو سوی شرق و غرب از راه پلکان‌های باریکی به درون بخش غربی شبستان راه داشته‌است. پلکان غربی هنوز پابرجاست گرچه پلکان شرقی که آجری بوده، از میان رفته‌است و علیرضا شاپور شهبازی باستان‌شناس ایرانی آن را در سال ۱۳۵۷ خ آن را به سیمای آغازینش بازسازی کرد. بخش بزرگتر کاخ، یک تالار میانی چهارگوش دربرگیرنده شش رج ستون ۶ تایی بوده‌است. در شمال این تالار ایوانی ۱۲ ستونی (دو رج ۶ تایی) بوده که با دو درگاه بزرگ به تالار راه می‌یافته و یک در دیگر، تالار را به بالا خانه باریک جنوبی می‌پیوسته‌است. در دو سوی شرقی و غربی تالار، دو دستگاه ساختمان، دربردارنده سرای نگهبانان، اتاق چهار ستونی، کفش کن و برج نگهبانی بوده و پلکان شمال شرقی، را به کفش کن شرقی راهنمایی می‌کرده‌است. بر درگاه‌های بزرگ، نقش خشایارشا، با تاجی ساده و بی کنگره دیده می‌شود. برخی تاریخنگاران یونانی گفته‌اند اسکندر مقدونی آتش زدن تخت جمشید را از این کاخ آغاز کرده‌است.
بر پیشانی دو جرز دو طرف ایوان شمالی کاخ هدیش کتیبه خشایارشا به سه زبان نوشته شده‌است؛ که ترجمه آن چنین است:
"خدای بزرگی است اهورامزدا که این زمین را آفرید. آن آسمان را آفرید که مردم را آفرید که شادی را برای مردم آفرید که خشایارشا را شاه کرد یگانه شاهی از شاهان یگانه فرمانداری از فرمانداران بسیار.
منم خشایارشا، شاه بزرگ، شاه کشورهایی که دارای ملل گوناگون است، شاه این زمین بزرگ و پهناور، پسر داریوش شاه هخامنشی.
به خواست اهورامزدا این بنا هدیش را من ساختم. اهورمزدا با خدایان، مرا و پادشاهی‌ام را و آنچه ساخته‌ام نگاهدارد. "
غارهای الورا
غارهای الورا در ۳۰ کیلومتری اورنگ‌آباد در ایالت ماهاراشترا هندوستان قرار دارند که بین قرن‌های پنجم و دهم ساخته شده‌اند. غارهای الورا شامل ۱۲ غار بودایی متعلق به قرن‌های ششم و هشتم میلادی، ۱۷ غار هندو متعلق به قرن‌های ششم و نهم، و ۵ غار جین متعلق به قرن هشتم و دهم میلادی هستند که در مجاورت هم ساخته شده‌اند و نشان از هماهنگی مذهبی رایج در این دوره از تاریخ هند می‌باشد. این آثار در سال ۱۹۸۳ در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
روح زمانه
روح زمانه (به آلمانی: Zeitgeist) ترجمهٔ واژه‌ای است فلسفی از زبان آلمانی که خود برگرفته از زبان لاتین (به لاتین «genius saeculi») است. این عبارت آلمانی از طریق زبان انگلیسی تقریباً به همهٔ زبان‌های دنیا راه باز کرده و بدون تبدیل به زبان بومی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. روح زمانه روش و نوع تفکر و احساسات یک مقطع زمانی یا به عبارت دیگر دوران خاصی را تشریح یا توجیه می‌کند.
واژهٔ مرکب Zeitgeist از دو کلمهٔ آلمانی «تسایت» (زمان) و «گایست» (روح) تشکیل شده‌است. این واژه برای نخستین‌بار توسط یوهان گوتفرید هردر، شاعر و فیلسوف آلمانی، در سال ۱۷۶۹ ساخته و پرداخته شد. هردر در یکی از کتاب‌های خود، نوشتاری از زبان‌شناس آلمانی کریستیان آدولف کلوتس را به تمسخر گرفت. «کلوتس» در نوشتهٔ خود خواسته بود با تعبیر شکل و تاریخ سکه‌ها، شخصیت اقوام را تعریف و توجیه کرده و علاقه‌ها و احساسات هنری اقوام را تعبیر کند.
این واژه پس از انقلاب فرانسه جهانی شد. در زبان فلاسفهٔ قدیم، به عنوان قطب مقابل «genius saeculi» که همان «روح زمانه» است، واژهٔ لاتین «genius loci» یعنی «روح مکان» به کار می‌رود.
مجموعه تاریخی ماهابالی پورام
مجموعه تاریخی ماهابالی پورام، مجموعه ای از آثار مذهبی قرن هفتم و هشتم میلادی در شهر ساحلی ماهابالی پورام، تامیل نادو، هند و میراث جهانی یونسکو که در ساحل کوروماندل خلیج بنگال، حدود جنوب چنای واقع است.
این سایت دارای ۴۰۰ بنای باستانی و معابد مذهبی تامیل است از جمله یکی از بزرگترین نقش برجسته‌های سنگی در فضای باز در جهان: Descent of the Ganges یا "شبه جزیره آرژونا". این گروه شامل چندین دسته از بناهای تاریخی است: معابد "روتا" با ارابه‌های یکپارچه، بین ۶۳۰ و ۶۶۸ ساخته شده‌است. معابد غار با روایاتی از کتیبه‌های "مهاباراتا" و شیواپرستی، شاکتی‌پرستی و ویشنوپرستی در تعدادی از زبان‌ها و یادداشت‌های هندی؛ نقش‌برجستههای صخره ای معابد سنگی که بین سالهای ۶۹۵ تا ۷۲۲ ساخته شده و کاوش‌های باستان‌شناسی مربوط به قرن ششم و قبل از آن می‌شود.
این بناها در زمان دودمان پالاوا ساخته شده‌اند. در بسیاری از انتشارات دوره استعماری معروف به هفت پاگوداس، در ادبیات معاصر نیز از معابد ممالاپورام یا معابد مهابالی پورام نامیده می‌شوند. این مکان که پس از سال ۱۹۶۰ احیا شده‌است توسط سازمان باستان‌شناسی هند اداره می‌شود.
معابد ماهابالی پورام در ایالت جنوب شرقی هند تامیل نادو، حدود جنوب غربی چنای در ساحل کوروماندل قرار دارد. این بناها توسط جاده‌های تقسیم شده از ساحل شرقی و راجیو گاندی سالای (بزرگراه‌های دولتی ۴۹ و 49A) قابل دسترسی هستند. نزدیکترین فرودگاه در چنای (کد فرودگاه MAA) است. این شهر از طریق شبکه ریلی به بقیه هند وصل شده‌است.
این مجموعه در قرن هفتم و هشتم توسط پادشاهان پالایا بنا شده‌اند، این آثار روی صخره‌های واقع در امتداد سواحل کوروماندل تراشیده و کنده کاری شده‌اند. این آثار در سال ۱۹۸۴ در میراث جهانی یونسکو ثبت گردید. اگرچه تاریخ باستانی ماهابالی پورام نامشخص است، اما شواهد اعدادی و اپیگرافیک و معابد آن حاکی از آن است که قبل از ساخته شدن بناهای تاریخی مکان قابل توجهی بوده‌است. گمانه زنی می‌شود که این بندر سوپاتما است که در حاشیه قرن اول از دریای اریتره یا بندر بطلمیوس ملانژ در "جغرافیای" قرن دوم خود ذکر شده‌است. یکی دیگر از نظریه معتقد است که بندر نیرپیارو در پرومپاناروپادا از قرون اولیه دوران ذکر گردد ممکن است ماهابالی پورام یاا کانچیپورام باشد.
معماری معابد سنگی بریده شده، به ویژه "راتاها"، الگویی برای معابد جنوبی هند شد. ویژگی‌های معماری، به ویژه مجسمه‌ها، به‌طور گسترده در معابد جنوبی هند، کامبوج، آنامزی و جاوه تأثیر گذار بوده‌است.
دانشگاه سینت جوزف (آمریکا)
دانشگاه سینت جوزف یک دانشگاه خصوصی‌ست که در پنسیلوانیا قرار دارد. این دانشگاه در سال ۱۸۵۱ پایه‌گذاری شد.
واشه (شازند)
واشه روستایی در استان مرکزی و از توابع شهرستان شازند است که در میان شهر اراک و شازند واقع شده‌است. این روستا بیش از هزار نفر جمعیت دارد؛ عمده شغل مردمان آن کشاورزی می‌باشد. محصولات کشاورزی این روستا شامل گندم، جو، انگور، بادام و گردو است.
از نظر جغرافیایی، سه طرف این روستا از طریق کوه احاطه شده و بلندترین کوه آن که در جنوب روستا واقع شده،
همسایه‌های این روستا، از جنوب بازنه و از غرب باغ بر آفتاب و از شمال سیرکند است.
واشه از سال ۱۳۹۱ یکی از روستاهای تابع شهر جدید شهباز قرار گرفت.
واشه دارای ۱۵۰۰ تن جمعیت و ۲۵۲ خانواده است. ارتفاع روستا از سطح دریا ۲۱۶۸ متر است.
تصاویر مربوط به دهه ۵۰ از واشه
تصویر دیگری از دهه ۵۰ روستای واشه
لغت نامه دهخدا؛ ذیل کلمه واشه
نمودار میله‌ای
نمودار میله‌ای، نموداری است که در آن برای نشان دادن مقدار روی محور xها (محور طول‌ها) مستطیل‌هایی به کار می‌رود.معمولا برای اندازه‌گیری بارندگی‌ها از این نمودار استفاده می‌شود. همچنین این نمودار در ریاضی و در درس آمار و احتمال کاربرد‌های زیادی دارد و کاربرد اصلیش این است که زیادو کم بودن و مقایسه نمودار‌های دیگر با خود را میکند. همچنین نمودار میله‌ای متقارن نوعی از نمودار است که همه چیز را به صورت متقابل و الگویی روی خود ظاهر مینماید.
هامپی
مجموعه تاریخی هامپی در دهکده‌ای تاریخی هامپی در ناحیهٔ کارناتاکا واقع در کشور هندوستان است که ویرانه‌های باستانی ویجایاناگارا، یکی از پایتخت‌های امپراتوری ویجایاناگارا و معبد باستانی مشهور ویروپاکشا را در خود جای داده و در حال حاضر نیز یکی از مراکز مذهبی مهم هندوها محسوب می‌شود.
این مجموعه در سال ۱۹۸۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.