hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سلیمان بن عبدالملک
سلیمان پسر عبدالملک (۵۴–۹۹ هجری/۶۷۴–۷۱۷ میلادی) نوادهٔ مروان حکم از امویان بود که از (۷۱۵ تا ۷۱۷ میلادی / ۹۶ تا ۹۹ هجری) خلافت کرد.
سلیمان برادر کوچکتر خلیفهٔ پیشین ولید پسر عبدالملک بود؛ در دوران خلافت سلیمان، گرگان و طبرستان به دست فرماندار مشرق، یزید بن مهلب، گشوده شد و قسطنطنیه به محاصره افتاد. او در رمله در فلسطین ماند و هنگام رسیدن به خلافت به دمشق نرفت؛ سلیمان می‌خواست به مرز امپراتوری بیزانس نیز حمله کند که در سال ۹۹ هجری/۷۱۷ میلادی فوت کرد. او پیش از مرگ، خلافت را به عمر بن عبدالعزیز واگذاشت.
رمله در سال ۷۱۶م به فرمان او به‌عنوان پایتخت اداری فلسطین ساخته شد.
یزید دوم
یزید بن عبدالملک یا یزید دوم (۱۰۱-۱۰۵ ه.ق) خلیفه‌ای از خلفای اموی بود که از سال ۷۲۰ میلادی تا زمان مرگش در سال ۷۲۴ میلادی خلافت کرد. پس از مرگ عمر بن عبدالعزیز در سال ۷۲۰ میلادی، یزید دوم به خلافت رسید. او پیشتر در زمان عمر بن عبدالعزیز و سلیمان پسر عبدالملک فرمانداری دمشق را داشت. روزهای خلافت او، روزهای کشورگشایی و گشایش بود، جراح حکمی در شهرهای ماوراءالنهر با ترکان جنگید؛ یزید دوم در سال ۷۲۴ میلادی بر اثر بیماری سل درگذشت و برادرش هشام بن عبدالملک خلافت را به دست گرفت.
بلده عبدان (یمن)
جمعیت آن (۳۰ ) نفر (۳ خانوار) می‌باشد.
عبدان (روستا)
جمعیت آن (۴۵ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
وادی عبدان (روستا)
همچنین نام دره‌ای است مشهور در ضلع شمالی روستا، در جبال اکرم که یکی از مناطق گردشگری است وجلگنهای انبوهی از درختان کوهستانی مانند کُنار، کُور و سمر در آن دره وجود دارد. جمعیت آن (۵۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
شاحذی (روستا)
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
شوتر (روستا)
جمعیت آن (۹۰ ) نفر (۱۰ خانوار) می‌باشد.
بیت عمر (یمن)
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
قرو (روستا)
جمعیت آن (۶۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
بیت ربیعی (روستا)
جمعیت آن (۷۸ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
ولید دوم
ولید دوم یا ولید بن یزید خلیفه‌ای بود از خلفای اموی که از سال (۱۲۵-۱۲۶ ه.ق) ۷۴۳ تا ۷۴۴ میلادی فرمان راند؛ او پس از عمویش هشام بن عبدالملک به خلافت رسید؛ پدرش یزید بن عبدالملک بود؛ ولید ثانی را طبری سخاوتمند و گشاده‌دست دانسته‌است. او مواجب را افزایش داد و به نگهداری از نابینایان و از کارافتادگان همت گماشت؛ ولید دوم در شعر دستی داشت، چنان‌که طبری چند شعر از اشعار او را در تاریخ خود آورده‌است. او دو پسر خودش را به نامهای حکم و عثمان نام نهاد تا جانشین او شوند. او خراسان را به نصر بن سیار گذاشت، و سپس به ترغیب یوسف بن عمر، نصر را کنار گذاشت. او یوسف بن محمد را به فرمانداری مدینه فرستاد؛ همچنین او به قتل یحیی بن زید دستور داد؛ وليد ، پسرعمویش سلیمان بن هشام بن عبدالملک را به زندان افکند. او به می‌گساری مشهور بود؛ چنانچه شبها در مجالس غنا می‌نشست؛ برادر ولید نیز که در قتل او با یزید بن ولید همداستان بود، گواهی به می‌گساری وی داده‌است. او در سال ۷۴۴ میلادی در جنگ با سلیمان بن هشام شکست خورد؛ و یزید بن ولید جای او را گرفت.
همچنین به موارد متعددی به هنردوستی وی اشاره کرده‌اند. از جمله آن‌که چون به خلافت رسید، بستگان خویش را دعوت کرد و در اشعاری، خدا و فرشتگان نیک و بندگان صالح را شاهد گرفت که شیفته شنیدن غنا، نوشیدن شراب و ملازمت با زنان و ندیمانی است که با جام‌های شراب به سوی وی می‌شتابند. به همین دلیل خوانندگان را از مدینه و دیگر شهرها به دمشق فرا خواند. به نصر بن سیار در خراسان نیز نوشت تا انواعی از آلات موسیقی، زنان خواننده، ظرف‌های طلا و نقره، سگ‌ها‌ و اسب‌ها‌ی شکاری تهیه کند و نزد وی آورد. همچنین دستور داد تا کنیزی را که نزد وی آواز خوانده بود به هر قیمت بخرند.
برای حماد الروایه، روایتگر اشعار جاهلی و به ظاهر مسلمان،  و خانواده‌اش مبالغی پرداخت و به کارگزار خود در عراق نوشت تا او نیز ده هزار درهم به حماد بدهد. به خواننده دیگری صد هزار درهم بخشید. کنیزی را هم که او را به طرب آورده بود خریداری کرد. همچنین حوضچه‌ای مملو از شراب داشت که پس از شنیدن غنا، خود را در آن می‌افکند.
یزید سوم
یزید بن ولید یا یزید سوم دوازدهمین خلیفه اموی بود؛ فرمانروایی او تنها شش ماه نخست سال (۱۲۶ ه.ق) ۷۴۴ میلادی بود. یزید بن ولید علیه ولید بن یزید گواهی داد و او را به تباه کردن احکام اسلام متهم کرد، تا این که ولید از خلافت برکنار شد و او به جای وی به خلافت نشست. یزید سوم، منصور بن جمهور را به فرمانداری عراق فرستاد. او سهم افرادی را از بیت المال کاهش داد، و دستور به جزیه گرفتن از غیرمسلمانان به قدری داد که برایشان سنگین نباشد. او حارث بن سریج را از شهرهای ترک بازگرداند. بعد از گذشت شش ماه، یزید در سال ۱۲۶ هجری درگذشت. در روایتی که طبری نقل کرده آمده که قدریه پافشاری می‌کردند که یزید سوم، جانشینی تعیین نموده و کار مسلمانان را مهمل نگذارد؛ او برای ابراهیم برادرش و نیز عبد العزیز بن حجاج بن عبدالملک بیعت گرفت.
ابراهیم بن ولید
ابراهیم بن ولید (۱۲۶-۱۲۷ ه.ق) خلیفه‌ای از خلفای اموی بود؛ او مدت کوتاهی در سال ۷۴۴ میلادی خلافت کرد، و پس از آن از ترس رقیبان و دشمنان سیاسی، خلافت را واگذاشت؛ مروان بن محمد که اوضاع را برای بازگرداندن خلافت به موقعیت قبلی آماده دید به سمت دمشق حرکت کرد و با درگیری که در صفر سال ۱۲۷ انجام شد سپاه دمشق را شکست داد. او برای حکم و عثمان، کسانی که ولید بن یزید آنها را جانشین خود کرده بود بیعت گرفت. اما تا هنگام پیروزی او، این دو نفر که در زندان بودند کشته شدند و مردم بالاجبار با خود مروان بن محمد بیعت کردند. شاید برای اینکه بیعت او را مشروع جلوه دهند، اعلام کردند که حکم و عثمان در زندان، ضمن شعری مروان را به عنوان جانشین خود تعیین کرده‌اند. بدین ترتیب بود که آخرین خلیفه اموی بر سر کار آمد. وی متهم است قبل از خلافتش محمد باقر را به قتل رسانده.
معزه
معزه بر اساس روایتهای جمع‌آوری شده توسط حسین محدث نوری، نام گربه مورد علاقه محمد پیامبر اسلام بود.
مشهورترین داستان در مورد او این است که یکبار وقتی اذان گفته شد، معزه بر یکی از آستینهای عبای پیامبر اسلام خوابیده بود؛ محمد گربه را بیدار نکرد بلکه آستین را جدا کرد، و بقیه عبا را برداشت تا گربه به خواب ادامه دهد. و حیوانی است که پیامبر اجازه داده در خانه باشد.
سپیده خسروجاه
سپیده خسروجاه (زادهٔ ۱۱ مرداد ماه ۱۳۳۹ در تهران) نمایشنامه‌نویس، کارگردان سینما و تاتر و بازیگر ایرانی مقیم آمریکا است. سپیده خسروجاه در هفده سالگی به فرانسه و بعد از آن به آمریکا مهاجرت کرد. او دانش‌آموختهٔ کارشناسی ارشد در رشته کارگردانی سینما از دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو است.
سپیده از بنیانگزاران گروه تئاتر داروگ در شهر برکلی است و به عنوان نمایشنامه‌نویس، کارگردان، و بازیگر با این گروه همکاری داشته‌است.
از میان نمایشنامه‌های او می‌توان به «مرغ سحر»، «در سوگ کاظم اشتری»، «آغاز فصلی سرد» و «اگر بروید تنها می‌مانم» اشاره کرد.
از آثار انگلیسی خسروجاه می‌توان از نمایشنامه «It's not about Pomegranate» نام برد که در سال ۲۰۱۰ در شهر سانفرانسیسکو به روی صحنه رفت.
سپیده خسروجاه به عنوان بازیگر در نمایشنامه‌های «گزارش ارداویراف»، «طربنامه»، و «چهارراه» به نویسندگی و کارگردانی بهرام بیضایی حضور داشته‌است. او همچنان به عنوان بازیگر در نمایشنامه‌های مانند «شب بخیر مادر» نوشته مارشا نورمن، «خرس و خواستگاری» نوشته آنتون چخوف، «خواب در فنجان خالی» نوشته نغمه ثمینی، به کارگردانی همسرش حمید احیاء حضور داشته‌است.
فیلم کوتاه «کیک لیمویی» نخستین فیلم او در سال ۲۰۱۹ ساخته شده‌است.
1. روایت سپیده خسروجاه از درام‌نویسی تا فعالیت تئاتری در آمریکا.
2. تجربیات زنانه مهاجرت در غیاب تعمدی مرد ایرانی.
3. مرغ سحر و دو نمایشنامه ی دیگر
4. https://www.book-land.ir/fa/events/104-events/avacenter/246-2019-07-31-16-14-42
5. «یک روز تابستانی» توسط پارسا پیروزفر و سپیده خسروجاه به فارسی ترجمه شده است. https://www.cinemapress.ir/news/98355/پارسا-پیروزفر-یک-روز-تابستانی-را-روی-صحنه-می-برد
6. http://aftabeyazd.ir/?newsid=35452
7. https://imagineindiafestival.com/2021/01/22/lemon-cake-sepideh-khosrowjah-usa/
8. https://sffilmfinals.com/2019/05/16/59th-film-finals-official-selection/
9. https://www.jstor.org/stable/10.5325/ecumenica.11.2.0046
هانس زیمر
هانس فلوریان زیمِر (زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۷ در فرانکفورت) موسیقیدان، آهنگساز و تهیه‌کننده موسیقی اهل آلمان است.
زیمر در طول بیش از سه دهه فعالیت هنری، برای بیش از ۱۵۰ فیلم موسیقی متن نوشته‌است. از آثار او می‌توان به "شیرشاه" (۱۹۹۴)، "شاهزادهٔ مصر" (۱۹۹۸)، "گلادیاتور" (۲۰۰۰)، "آخرین سامورایی" (۲۰۰۳)، مجموعهٔ "دزدان دریایی کارائیب" (۲۰۰۳–۲۰۰۷)، سه‌گانهٔ بتمن ("شوالیهٔ تاریکی"، " بتمن آغاز می‌کند" و "شوالیهٔ تاریکی برمی‌خیزد") (۲۰۰۵–۲۰۱۲)، "رمز داوینچی" (۲۰۰۶) ، "شرلوک هلمز" (۲۰۰۹–۲۰۱۱)، "تلقین" (۲۰۱۰)، "شتاب" (۲۰۱۳)، "در میان ستارگان" (۲۰۱۴) و "دانکرک" (۲۰۱۷) (۲۰۱۶) مرد پولادین (۲۰۱۳)لیگ عدالت (۲۰۱۷) وندر وومن (۲۰۱۷) و تل ماسه (۲۰۲۱) اشاره کرد.
زیمر قبل از مهاجرت به ایالات متحده، دوران آغازینِ فعالیت خود را در لندن سپری کرد و از دستیاران استنلی مایرز بود. او مسئولیت بخش موسیقی کمپانی فیلم‌سازی دریم‌ورکس را بر عهده داشته و خود نیز مؤسس کمپانی «محصولات نظارت از راه دور» است که آهنگسازان دیگری نیز در این کمپانی مشغول فعالیت سینمایی هستند. وی همچنین در پروژه به عنوان مدرس موسیقی متن، تدریس میکند
آثار او به جهت تلفیق اصوات مدرن الکترونیکی با سازهای ارکستر سمفونیک قابل توجه است. زیمر برندهٔ چهار جایزه گرمی، دو جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزه اسکار است. نام او همچنین در فهرستی از نوابغ زندهٔ جهان که روزنامه "دیلی تلگراف" آن را منتشر کرده بود به چشم می‌خورَد. او همچنین به‌عنوان استاد در دانشگاه کالیفرنیا مشغول به فعالیت است.
لامپ فلوئورسنت فشرده
لامپ کم‌مصرف یا لامپ فلورسنت فشرده، نوعی لامپ از خانوادهٔ لامپ‌های فلورسنت است. لامپ‌های کم‌مصرف برای جایگزین‌شدن با لامپ‌های رشته‌ای که پرمصرف هستند طراحی شده‌اند، و سرپیچ آنها مانند لامپ‌های معمولی است. در مقایسه با لامپ‌های معمولی، این لامپ‌ها تقریباً همان نور را تولید می‌کنند اما مصرف برق کمتر و عمر طولانی‌تری دارند، اگرچه قیمتشان بالاتر است. در ایالات متحدهٔ آمریکا، یک لامپ کم‌مصرف در مقایسه با یک لامپ معمولی و در طول عمر لامپ، بیش از ۳۰ دلار در هزینهٔ برق صرفه‌جویی می‌کند و تا ۲۰۰۰ برابر از تولید گازهای گل‌خانه‌ای جلوگیری می‌کند.
اولین لامپ فلورسنت در اواخر دههٔ ۱۸۹۰ به وسیلهٔ "پیتر کوپر هیویت" اختراع شد. از لامپ‌های هیویت در سالن‌های عکاسی و برخی صنایع استفاده می‌شد. بعدها و در سال ۱۹۲۷ فردریک مه‌یِر و هانس اسپنر لامپ بخاری فشار بالا را اختراع و ثبت کردند. بعدها جورج اینمان با شرکت General Electric در مورد تولید لامپ‌های مهتابی کارآمد به توافق رسید و تولید این نوع لامپ‌ها شروع شد. لامپ‌هایی که در سال ۱۹۳۸ تولید و در سال ۱۹۴۱ ثبت شد. لامپ‌های کم‌مصرف نوین به وسیلهٔ "اِد هامر"، که مهندس شرکت General Electric بود، در واکنش به بحران نفتی سال ۱۹۷۳ اختراع شد. وی با بودجه‌ای در حدود ۲۵ میلیون دلار این لامپ‌ها را به تولید انبوه رساند اما بعدها فناوری ساخت این لامپ‌ها فاش شد و افراد دیگر با کپی‌برداری توانستند این لامپ‌ها را تولید کنند.
مهمترین پیشرفت در فناوری ساخت این لامپها، افزایش فرکانسِ کارِ لامپ بوده است. به این معنی که فرکانس کار آنها به جای 50 یا 60 هرتز، چندین کیلوهرتز است (مثلاً 20 کیلوهرتز). این باعث می‌شود اجزای مدارِ راه اندازِ لامپ، به ویژه سیم‌پیچ (سِلف)، به مراتب کوچک‌تر شوند. به همین دلیل، این نوع لامپ‌های فلورسنت را، فشرده می‌گویند. از سوی دیگر، با این کار چشمک‌زدن‌های لامپ و آهسته روشن‌شدن آن نیز از بین می‌رود؛ مشکلی که تقریباً در همهٔ لامپ‌های فلورسنت وجود داشت.
لیندا پری
لیندا پری ( زاده ۱۵ آوریل ۱۹۶۵) آهنگ‌ساز، خواننده، گیتاریست و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است.
لیندا پری زادهٔ ۱۹۶۵ در اسپرینگفیلد ماساچوست و فرزند یک خانواده پرجمعیت(با یک خواهر و پنج برادر) است. مادر وی که تبار برزیلی دارد مدل، طراح و کاراگاه خصوصی و پدرش آلفرد خاویر پری(دو رگه پرتغالی/آمریکایی) مهندس و موزیسین بود. دوران نوجوانی لیندا با دست و پنجه نرم‌کردن با بیماری نارسایی کلیه و یک دوره کوتاه اعتیاد سپری شد. در همین دوره به آموختن گیتار روی آورد و از همان ابتدای کار استعدادش در زمینه موسیقی را بروز داد.
وی همجنس‌گراست و بیان داشته‌است که با دختر سیبل شفرد یعنی کلمتنه فورد رابطه داشته‌است.
اوایل سال ۱۹۸۷ به سن فرانسیسکو نقل مکان کرد که آغازی برای فعالیت حرفه‌ای او بود. پس از مدتی نوازندگی در کافه و کلوپ‌های شبانه، اولین ترانه جدی‌اش با نام «Down On Your Face» را ساخت و این زمانی بود که پیشنهادهایی برای عضویت در گروه‌های موسیقی مختلف دریافت می‌کرد. یکی از پیشنهاد دهندگان کریستا هیل‌هاوس بنیانگذار گروه تازه تأسیس فور نان بلاندز بود که به دنبال یک خواننده جدید می‌گشت. لیندا پیشنهاد همکاری را پذیرفت و به عنوان آهنگساز و خواننده اصلی فور نان بلاندز فعالیت‌اش را شروع کرد. آن‌ها اولین آلبوم‌شان به نام "بزرگتر، بهتر، سریع‌تر، بیشتر!" را در سال ۱۹۹۲ و با لیبل شرکت معتبر اینترسکوپ منتشر کردند. آلبوم در ابتدا با اقبال زیادی روبرو نشد اما پس از مدتی و با آغاز پخش ویدئوی «چه خبر؟» از ام‌تی‌وی، گروه به‌سرعت مسیر موفقیت را پیمودند. "بزرگتر، بهتر، سریع‌تر، بیشتر!" بیش از شش میلیون نسخه در سطح جهان فروش کرد و در پی این موفقیت تورهای متعدد گروه در نقاط مختلف دنیا برگزار شد.
لیندا در سال ۱۹۹۵ و در پی اختلاف عقیده بر سر چگونگی ساخت قطعات آلبوم دوم فور نان بلاندز که در مرحله پیش تولید بود، گروه را برای همیشه ترک کرد.
وی تا مدتی به ساخت آهنگ‌های شخصی‌اش پرداخت که حاصل آن دو آلبوم با نام‌های "In Flight" و "After Hours" تا به امروز است. در حال حاضر او بیشتر به عنوان تهیه‌کننده در صنعت موسیقی آمریکا فعالیت می‌کند.
فهرست کشورها و مناطق بر پایه پهناوری
در اینجا فهرست کشورها و مناطق بر پایه پهناوری ارائه شده‌است.
ورزشگاه راه‌آهن
ورزشگاه راه‌آهن یک ورزشگاه فوتبال در شهرک اکباتان تهران است. این ورزشگاه در همسایگی ورزشگاه شهید دستگردی قرار دارد. این ورزشگاه در گذشته با نام‌های ورزشگاه اکباتان،‌ ورزشگاه آپادانا و ورزشگاه پرسپولیس نیز خوانده می‌شد.
ورزشگاه راه‌آهن ورزشگاه خانگی باشگاه راه‌آهن است که پیش از این ورزشگاه خانگی پرسپولیس تهران بوده‌است. علی عبده، مالک پرسپولیس ورزشگاه فوتبال آپادانا را ساخت. پرسپولیس به علت کمبود امکانات برای هوادارانش و عدم همکاری دیگر باشگاه‌ها، تنها یک بازی در ورزشگاه آپادانا انجام داد و از آن پس از آن تنها برای تمرین استفاده می کرد. در سال ۱۳۵۴ و پس از حمایت نکردن دیگر باشگاه‌ها از حرفه‌ای‌گری پرسپولیس، عبدو ورزشگاه آپادانا را به ارزش ۲۰۰٬۰۰۰ تومان به باشگاه راه‌آهن فروخت. در شهریور ۱۳۸۷، پس از انتقال باشگاه راه‌آهن به شهرری، پرسپولیس ورزشگاه راه‌آهن را به ارزش ۱۵۰ میلیون تومان برای یک سال اجاره کرد و پس از ۳۵ سال به ورزشگاه خانگی دیرین خود در اکباتان بازگشت.
پس از واگذاری باشگاه راه‌آهن این ورزشگاه به‌طور اختصاصی در اختیار این تیم قرار گرفت.
این ورزشگاه با نام "ورزشگاه پرسپولیس" در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران نیز به کار گرفته شد و در کنار ورزشگاه‌های آریامهر و امجدیه میزبان دیدارهای دور نخست مقدماتی این رقابت‌ها بود.
ورزشگاه راه‌آهن همچنین به همراه ورزشگاه شهید دستگردی میزبان پانزدهمین دوره مسابقات فوتبال زیر ۱۶ سال آسیا در سال ۲۰۱۲ بودند که با شرکت شانزده کشور آسیایی در تهران برگزار شد.
زویا زاکاریان
زویا زاکاریان (زاده ۲۵ خرداد ۱۳۲۹ تهران) ترانه‌سرا و نمایشنامه‌نویس ایرانی ارمنی‌تبار است.
زویا در ۲۵ خرداد ۱۳۲۹ در محلهٔ پل چوبی تهران در خانواده‌ای از ارامنهٔ آذربایجان به دنیا آمد. پدر و برادرش هر دو نوازنده بودند و مادرش خواننده گروه کر بود. پس از اخذ دیپلم، به دانشگاه پهلوی شیراز رفت تا پزشکی بخواند، اما پس از یک سال برای تحصیل در رشته‌های هنری به تهران بازگشت.
پس از بازگشت از شیراز در دانشگاه هنرهای دراماتیک شروع به تحصیل کرد. نخستین ترانهٔ اجراشده‌اش "قُمری" نام داشت که با آهنگ‌سازی فرید زلاند، تنظیم Eric Arconte و اجرای لیلا فروهر در سال ۱۳۵۴ منتشر شد. از زویا در پیش از انقلاب ۱۵ ترانه توسط گوگوش، مارتیک، ابی، شماعی‌زاده و لیلا فروهر اجرا و منتشر شده‌است.
وی در سال ۱۳۶۳ ایران را ترک کرد و به آلمان رفت و پس از دو سال، در سال ۱۳۶۵ به آمریکا مهاجرت کرد. در تمام این سال‌ها چند نمایش‌نامه نوشته و برای آوازخوانان بسیاری ترانه سروده‌است. ترانه‌های شب‌زده، گهواره، فصل تازه، نامه، دست من نیست، کیوکیو! بنگ‌بنگ! و …، در زمرهٔ شاخص‌ترین آثار او هستند. وی همسر رضا ژیان بود.
او در دوران ترانه‌سرایی با خوانندگانی مثل عارف، داریوش، ابی، مهرداد آسمانی، لیلا فروهر، سیاوش قمیشی، مارتیک، حسن شماعی‌زاده، معین، نوش‌آفرین، گوگوش، داوود بهبودی، شهرزاد سپانلو، شهرام صولتی، گروه سیلوئت (شهرزاد، مهرانا، شراره، گروه «شی باهی»، سپیده و هنرمندان بی‌شمار دیگری همکاری داشته‌است. زویا زاکاریان زمانی که در ایران زندگی می‌کرد، نویسندهٔ مجموعهٔ تلویزیونی «مثل‌آباد» بود که از موفق‌ترین مجموعه‌های تلویزیونی آن زمان به‌شمار می‌آمد. این مجموعه بسیاری از ضرب‌المثل‌های ایرانی را به شکل داستانی بازتاب می‌داد. لازم است ذکر شود که این مجموعهٔ تلویزیونی در سال‌های بعد نیز برای بار دوم و سوم بازپخش شد.
زاکاریان به‌جز ترانه‌سرایی، در زمینه نمایشنامه‌نویسی نیز دارای آثاری متعددی است. خود او دربارهٔ نمایشنامه‌هایش می‌گوید: «در آمریکا ۶ نمایشنامه نوشته‌ام که یکی از آن‌ها به نام قصه‌های آقا جمال، محبوبیت بسیاری پیدا کرد و ۹ ماه روی صحنه بود.» در سال ۱۳۸۱، ماندانا زندیان، که خود اکنون در آمریکا اقامت دارد، به جمع‌آوری و تنظیم ترانه‌های زویا زاکاریان پرداخت و گزیده‌ای از آن آثار را با نظارت شاعر در مجموعه‌ای به نام «طلوع از مغرب» در ایران منتشر کرد.
اطلاعات مندرج در این جدول بر اساس کتاب «پاکت بی‌تمبروتاریخ» (گفت‌وگو و مجموعه‌ترانه‌های زویا زاکاریان) تنظیم شده‌است.
جام جهانی فوتسال ۱۹۹۶
قهرمانی فوتسال جهان فیفا ۱۹۹۶ سومین دوره مسابقات قهرمانی فوتسال جهان بود که در نوامبر و دسامبر ۱۹۹۶ در اسپانیا زیر نظر فدراسیون بین‌المللی فوتبال برگزار شد. در این دوره تیم ملی فوتسال برزیل برای سومین بار متوالی به مقام قهرمانی مسابقات رسید.
مرحله مقدماتی این مسابقات در ۴ گروهِ ۴ تیمی با حضور ۶ تیم از قاره اروپا (اسپانیا، ایتالیا، روسیه، اوکراین، هلند و بلژیک)، ۳ تیم از آمریکای جنوبی (برزیل، اروگوئه و آرژانتین)، ۳ تیم از آسیا (ایران، چین و مالزی)، ۱ تیم از آفریقا (مصر) و ۲ تیم از آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب (کوبا و ایالات متحده و آمریکا) و ۱ تیم از اقیانوسیه (استرالیا) برگزار شد.
در دور نیمه‌نهایی این مسابقات تیم برزیل ۲–۶ روسیه را شکست داد و اسپانیا ۱–۴ اوکراین را برد و با پیروزی ۴–۶ برزیل بر تیم میزبان در دیدار پایانی و برد ۲–۳ روسیه بر اوکراین در مسابقه رده‌بندی، تیم‌های برتر این مسابقات مشخص شدند.
یک‌طرفه‌ترین نتیجه و پرگل‌ترین دیدار این مسابقات پیروزی برزیل بر کوبا بود که با نتیجه ۱۸ بر صفر رقم خورد.
ورزشگاه شهید دستگردی
ورزشگاه شهید دستگردی یا ورزشگاه پاس قوامین یک ورزشگاه فوتبال در شهرک اکباتان تهران است. این ورزشگاه در همسایگی ورزشگاه راه‌آهن قرار دارد.
ورزشگاه شهید دستگردی در سال ۱۳۸۱ ساخته شده و دارای گنجایشی برابر با ۸٬۲۵۰ تماشگر است. این ورزشگاه از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۶ ورزشگاه اختصاصی باشگاه فوتبال پاس تهران بود که پس از واگذاری این باشگاه، در اختیار باشگاه فوتبال استیل آذین قرار گرفت. هم‌اکنون تیم ملی فوتبال جوانان ایران از آن بهره می‌گیرد.این ورزشگاه همچنین در طول این سال‌ها مورد استفاده باشگاه‌های مختلف تهرانی همچون نفت، راه‌آهن و پیکان قرار گرفت.در سال ۱۳۹۴، با بازگشت باشگاه سایپا به تهران، مسئولین خبر از برگزاری بازی‌های خانگی این تیم در ورزشگاه دستگردی واقع در شهرک اکباتان دادند.
در سال ۱۳۸۴ دیدار سوپر جام فوتبال ایران بین تیم‌های فولاد خوزستان و صبا باتری که به برد ۴-۰ صبا باتری انجامید در این ورزشگاه برگزار شد.
این ورزشگاه میزبان دیدارهای خانگی تیم فوتبال پاس تهران در رقابتهای لیگ قهرمانان آسیا در سال ۲۰۰۵ بود. باشگاه فولاد خوزستان نیز که در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۶ جواز حضور در مسابقات را به دست آورده بود، به دلیل آماده نبودن ورزشگاه خانگی خود، تختی اهواز، بازی‌های آسیایی‌اش را در ورزشگاه شهید دستگردی تهران انجام داد.
ورزشگاه شهید دستگردی به همراه ورزشگاه راه آهن میزبان پانزدهمین دوره مسابقات فوتبال زیر ۱۶ سال آسیا در سال ۲۰۱۲ بودند که با شرکت شانزده کشور آسیایی در تهران برگزار شد.
همچنین بازی‌های تیم ملی فوتبال سوریه در مسابقات مقدماتی جام ملتهای آسیا ۲۰۱۵ به دلیل درگیری‌های داخلی این کشور در ورزشگاه شهید دستگردی تهران برگزار شد. تیم ملی فوتبال عراق هم به دلیل محرومیت از برگزاری از بازی‌های خانگی در شرایط جنگی کشور عراق، دیدارهای خانگی خود را در دور مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ و دور سوم مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ در این ورزشگاه برگزار کرد، که از آن میان می‌توان به دیدارهای عراق با تیم ملی استرالیا و تیم ملی ژاپن اشاره کرد.این ورزشگاه همچنین میزبان مسابقات فوتبال انتخابی قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ بوده است.
شتربان
شُتُرْبانْ به (ترکی آذربایجانی: دَوه‌چی) یکی از کوی‌های تاریخی و بزرگ شهر تبریز است. این کوی از سوی شمال به کوه سرخاب، از سوی جنوب به رودخانهٔ مهران‌رود ، از سوی خاور به کوی سرخاب و از سوی باختر به کوی امیرخیز می‌رسد. مسجد عربلر مهمترین مسجد در میان مساجد سی‌گانهٔ کوی شتربان است. امامزاده سید ابراهیم، درهٔ گرو و میدان صاحب‌الامر نیز در این کوی هستند. سنگ‌نوشتهٔ بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم اثر میرزای سنگلاخ پیش‌تر در امامزاده سید ابراهیم نگهداری می‌شد که بعدها به موزهٔ آذربایجان منتقل شده‌است. بیشتر اهالی این کوی به همراه کوی‌های باغمیشه، سرخاب و ششگلان هنگام جنبش مشروطه ایران مخالف مشروطه بوده و با اهالی کوی‌های خیابان و امیرخیز که هوادار مشروطه بودند مخالفت کرده و با آنها درگیر جنگ داخلی شدند. امروزه برخی از این آثار از میان رفته‌اند.
نادر میرزا در خاطرات خود کدخدای شتربان را حاجی میرزا موسی خان کدخداباشی که جد خانواده آهی و کدخدایی می باشد معرفی کرده که بعد از حاجی میرزا موسی خان پسر ارشد ایشان علی اکبر خان کدخدا باشی زاده به جای ایشان شغل کدخدایی را به عهده گرفت که قبل از حکومت پهلوی آخرین کدخدای شتربان بودند و هم‌چنین دربارهٔ قنات‌های این کوی می‌نویسد:
قنات امام جمعه:
قنات امیرنظام:
ورزشگاه ثامن‌الائمه
ورزشگاه ثامن‌الائمه نام ورزشگاهی در شهر مشهد است. این ورزشگاه که در ۱۰ کیلومتری جاده مشهد شاندیز قرار دارد، در سال ۱۳۷۳ زمینی به مساحت ۴۰۰ هکتار به آن اختصاص یافت؛ سپس در سال ۱۳۷۵ کلنگ زنی صورت گرفت و در نهایت در سال ۱۳۸۴ و همزمان با میلاد علی بن موسی الرضا فاز نخست این ورزشگاه بعد از صندلی گذاری ظرفیت ٢٤،٤۰۰ نفر به دست محسن مهرعلیزاده، معاون رییس‌جمهور وقت به بهره برداری رسید. دیدار افتتاحیه بین دو تیم ابومسلم و پرسپولیس برگزار شد که در نهایت با برتری ۱ بر صفر ابومسلم به پایان رسید. این ورزشگاه همچنین میزبان مسابقات تیم‌های ملی افغانستان و سوریه بوده که به دلیل ناامنی کشورشان مسابقات انتخابی جام‌جهانی را در این ورزشگاه برگزار کرده اند. همچنین این ورزشگاه میزبان چند مسابقات بین المللی نیز بوده است. یکی از مشکلات اصلی این ورزشگاه دور بودن بیش از حد از شهر است که باعث خالی بودن آن در بعضی مسابقات شده است. در هیچکدام از شهرهای ایران تا این حد ورزشگاه دور از شهر ساخته نشده است.
پس از پایان لیگ شانزدهم چمن ورزشگاه زیر کشت خواهد رفت و عملیات بازسازی شامل صندلی گذاری و نصب اسکوربورد آغاز خواهد شد.  فاز دوم گنجایش ورزشگاه را به ۶۰٫۰۰۰ نفر افزایش خواهد داد. از جمله مواردی که باعث عدم استقبال هواداران از این ورزشگاه شد عبارت است از:
Samen Al-Aeme Stadium worldsportatlas.com
Iran worldstadiums.com
محمدعلی سعدایی
محمدعلی سعدایی جهرمی (زاده ۱۳۳۴ شیراز، درگذشت ۱۳۸۷ تهران) نماینده جهرم در مجلس ششم و عضو کمیسیون کشاورزی آب و منابع طبیعی و نایب‌رئیس فراکسیون مشارکت در مجلس، عضو شورای مرکزی و هیئت اجرایی جبهه مشارکت ایران اسلامی بود. از دیگر سمت‌های وی اولین رئیس شورای مرکزی جهادسازندگی جهرم، جانشینی جهاد سازندگی فارس، مدیریت طرح و برنامه جهاد سازندگی فارس، عضویت در شورای مرکزی جهاد سازندگی عشایر فارس، معاونت سیاسی امنیتی استانداری و سرپرست استانداری بوشهر در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی، معاونت عمرانی استانداری کرمانشاه و معاونت سیاسی امنیتی استانداری فارس بوده‌است.
سعدایی با همراهی غلامرضا صحرائیان نوحه خوان معروف انقلابی (کاخت کنم زیر زبر یابن مرجانه) سال‌ها در کشور مسئولیت داشت.
وی در مجلس ششم نایب رئیس فراکسیون مشاکرت مجلس بود و فعالیت چشمگیری در جریان تحصن نمایندگان مجلس ششم در اعتراض به رد صلاحیت گسترده انتخابات مجلس هفتم توسط شورای نگهبان داشت و در سال های بعد نیز از آن اقدام دفاع کرد. محمدعلی سعدایی در ظهر ۲۴ مهرماه سال۸۷ در یکی از خیابان‌های تهران به علت سکته قلبی درگذشت. در پی درگذشت وی سیدمحمد خاتمی و برخی چهره‌های سیاسی پیام تسلیت دادند و مردم جهرم برای قدرشناسی از وی در مراسم خاکسپاریش در قبرستان فردوس جهرم شرکت کردند.
ورزشگاه حافظیه
ورزشگاه حافظیه بعنوان دومین ورزشگاه بزرگ شیراز پس از ورزشگاه پارس شناخته می‌شود و دقیقاً در روبروی آرامگاه حافظ واقع شده‌است و محل برگزاری مسابقات تیم‌های شیرازی در لیگ برتر ایران و لیگ دسته یک است. این ورزشگاه با ظرفیت ۲۰ هزار نفر جمعیت محل برگزاری بازی‌های خانگی تیم‌های برق شیراز، فجر شهید سپاسی، برق جدید شیراز و قشقایی شیراز است. همچنین مسابقات دو و میدانی کشوری نیز در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
به مناسبت هفته شیراز برای اولین بار در ایران ۱۲ بالون هوای داغ به‌طور هم‌زمان بر فراز آسمان شیراز به پرواز درآمدند. مراسم مذکور در طی دو مرحله برگزار گردید در مرحله اول در غروب و شب تاریخ ۶ اردیبهشت ۱۳۸۹ بالون‌ها در ورزشگاه حافظیه مراسم نورافشانی شبانه داشتند و در صبح روز ۷ اردیبهشت ۱۳۸۹ بالونها از دو مکان ورزشگاه حافظیه و ورزشگاه دانشکده علوم پزشکی در بلوار چمران پرواز کردند و پس از ۲ ساعت پرواز بر فراز شیراز در نقاط مختلف شهر فرود آمدند.
صعود به قله نامحتمل
صعود به قلهٔ نامحتمل یک کتاب علمی همه‌فهم است، که توسط ریچارد داوکینز در سال ۱۹۹۶ نوشته شده‌است. کتاب دربارهٔ احتمالات و چگونگی مطرح شدن آن در نظریهٔ فرگشت است؛ و به طور ویژه با هدف پرده‌گشایی از ادعاهای خلقت‌گرایان در مورد احتمال مکانیسم طبیعت‌گرایانه انتخاب طبیعی در به وجود آوردن اندامگان پیچیده نوشته شده‌است.
تمثیل اصلی یک چشم‌انداز جغرافیایی است، که فرگشت در آن تنها به طور تدریجی بالا می‌رود و نمی‌تواند از صخره بالا رود. او نوشته: «کوهی را تصور کنید که یک طرف آن یک دیوارهٔ عمودی است که صعود از آن ناممکن است، اما طرف دیگر این کوه، تا قله شیب ملایمی دارد.» او در این کتاب ایده‌های گوناگونی دربارهٔ چگونگی درآمدن مکانیسم‌های پیچیده از داخل مراحل تدریجی می‌دهد؛ که در وهلهٔ نخست به نظر نمی‌آیند.
ایده‌های اولیهٔ کتاب از سخنرانی علمی داوکینز در کریسمس ۱۹۹۱ به وجود آمده‌است. کتاب توسط همسر داوکینز تصویرگری شده؛ و تقدیم به رابرت وینستون شده‌است؛ که به گفتهٔ داوکینز «یک پزشک و انسان نیک» است. کتاب دارای ده بخش است:
بنی ولید (روستا)
جمعیت آن (۶۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
مسامر (روستا)
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
حصامی (روستا)
جمعیت آن (۹۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
شوکاء (روستا)
جمعیت آن (۵۵) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
بنی ربیعه (یمن)
جمعیت آن (۸۷ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
کسر بودجه
کسر بودجه وقتی پدید می‌آید که یک مؤسسه (معمولاً دولت) بیش از درآمدش را خرج می‌کند.
وقتی دولت کشوری مانند کشور ما ایران با کسر بودجه مواجه‌است چند راه حل در پیش رو دارد:
۱-انتشار پول، که در چند دهه اخیر به وفور انجام گرفته‌است، راه اول است. این یکی از مهمترین روش‌های تأمین کسر بودجه در ایران است. توجه به این نکته لازم است که اگر درصد افزایش نقدینگی به مراتب بیش از درصد افزایش تولید داخلی باشد این افزایش نقدینگی به تورم منجر می‌گردد. تورم ایران هم از همین جنس است. تورمی که ریشه پولی دارد.
اولین بودجه رسمی تاریخ ایران که مربوط به وزارت صنیع‌الدوله هدایت در سال ۱۲۹۹ شمسی بود. درآمدهای آن ۱۴ میلیون و ۱۱۶ هزار و ۶۰۰ تومان و هزینه‌های آن ۱۴ میلیون و ۶۱۸ هزار تومان برآورد شده بود و نکته جالب توجه اینکه نخستین بودجه ایران نیز کسری داشته که میزان آن ۵۰۰ هزار تومان بوده‌است. عمده‌ترین بخش درآمد آن را هم مالیات بخش کشاورزی تشکیل می‌داد.
دولت آمریکا کسری بودجه عظیمی دارد. کسری بودجه سال ۲۰۰۸ این دولت (بدون احتساب بودجه نجات موسسات مالی) حدود ۵۰۰ میلیارد دلار است که رکوردی تاریخی است و تخمین زده می‌شد که این کسری در سال ۲۰۰۹ افزایش یابد. برای جبران این کسری بودجه، دولت آمریکا، دلار قرض می‌گیرد. طریقه قرض پول هم انتشار اوراق قرضه‌است. عمده‌ترین خریداران باند دولتی هم موسسات زیر نظر خود دولت آمریکا هستند که یکی از این خریداران فدرال رزرو یا همان بانک مرکزی آمریکاست که به هر میزان که خود تصمیم بگیرد و منطبق با سیاست‌های پولی فدرال رزرو باشد باند دولتی می‌خرد. در مقابل خرید این اوراق قرضه، فدرال رزرو پول چاپ شده خود را در اختیار دولت قرار می‌دهد. کشورها و موسسات و افراد خارجی هم طلبکار بیش از ۲۵ درصد این بدهی‌ها که بالغ بر ۲۵۰۰ میلیارد دلار است می‌باشند. ژاپن و چین، هر کدام با بیش از ۶۰۰ میلیارد دلار، بزرگترین دارندگان خارجی اوراق قرضه دولت آمریکا هستند. در حقیقت قسمت عمده‌ای از ذخائر ارزی جهان همان بدهی‌های آمریکا به کشورهای خارجی است.
اقتصادانه
قریه جبا کحلان (روستا)
جمعیت آن (۱۰۰ ) نفر (۱۷ خانوار) می‌باشد.
غفار (روستا)
جمعیت آن (۴۰ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
جبل نعمان (روستا)
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
خولان بنی عامر (روستا)
جمعیت آن (۹۰ ) نفر (۱۰ خانوار) می‌باشد.
دودمان مینگ
امپراتوری مینگ(چینی:明朝) یا امپراتوری مینگ بزرگ دودمان پادشاهی چین از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۶۴۴ میلادی بود، که پس از فروپاشی دودمان مغولی یوآن بنیاد گذاشته شد. مینگ آخرین دودمان پادشاهی چینی بود که هان‌ها قدرت اصلی را در دست داشتند. هونگ‌وو، رهبری شورش عمومی علیه پادشاهی یوآن را بر عهده داشت.
هونگ‌وو پس از پیروزی سلسلهٔ پادشاهی مینگ را بنیان نهاد. هویی‌تی، نوهٔ جوان هونگ‌وو جانشین او گردید، وی درگیر کشمکشی طولانی با عموهای خود شد تا این که سرانجام در قصر خود سوزانده شد.
یونگ‌لو، سومین امپراتور سلسلهٔ مینگ بود. او در آغاز حکومتش دستور به کشتار دسته‌جمعی پیروان هویی‌تی داد. او بر مغولان تسلط یافت و دیوار چین را تعمیر نمود. یونگ‌لو، چنگ هه، دریانورد مسلمان را به سفر دریایی فرستاد.
یونگ‌لو خانوادهٔ سلطنتی و خدمتکاران دربار را از نان‌کینگ که پایتخت هونگ‌وو بود؛ به پکن منتقل کرد. در این زمان یونگ‌لو به ساختن شهر ممنوعه فرمان داد.
شهر ممنوعه، مجموعه‌ای وسیع از باغ‌ها و تالارهای مخصوص مراسم و جشن‌ها و نیز بناهای سلطنتی بود. این مجموعه که در شهر پکن قرار داشت، با دیوارهای بلندی به رنگ قرمز احاطه شده بود. دهقانان و مردم عادی حق ورود به شهر ممنوعه را نداشتند. خانوادهٔ امپراتور تحت مراقبت شدید زندگی می‌کردند و از شهر ممنوعه خارج نمی‌شدند.
تا اواسط سلسله مینگ ترس از حملهٔ تاتارها برای پادشاهان مینگ وجود داشت از طرفی دیگر قومی بنام نیو جن(Nu zhen) نیز از شمال شرقی چین امنیت سلسلهٔ مینگ را تهدید می‌کرد، در نتیجه سلسلهٔ مینگ هم از سمت شمال و هم از سمت شمال شرقی مورد هجوم قبایل قرار می‌گرفت، پادشاهان مینگ برای جلوگیری از این حملات به فکر تعمیر دیوار قدیمی چین افتادند، این دیوار در دورهٔ مینگ به کامل‌ترین سیستم دفاعی چین تبدیل شد. دیوار چین در طول ۲۰۰ سال ۱۸ بار توسط پادشاهان مینگ ترمیم شد.
در سال ۱۴۹۹، لشکریان مغول، سپاه چین را شکست دادند و امپراتور چنگ‌تونگ را دستگیر کردند. هشت تن از مشاوران سلطنتی که به «هشت ببر» معروف بودند؛ ادارهٔ چین را در دست گرفتند. در سال ۱۵۱۰ لیوچین، رهبر هشت ببر عزل شد و ثروت شخصی خود را از دست داد.
چیاچینگ از امپراتوران پرقدرت سلسلهٔ مینگ بود. در دوران حکومت چیاچینگ، دهقانان ناراضی به شورش پرداختند؛ اما چیاچینگ شورش‌های آنان را سرکوب کرد. چیاچینگ به بازرگانان پرتغالی اجازه داد تا یک مرکز داد و ستد در چین تأسیس کنند. در این دوره بعضی از مبلغان مسیحی که اعضای فرقهٔ یسوعی‌ها بودند؛ به چین راه یافتند.
یک رئیس قبیله به نام نورهانچی، تمامی قبایل ساکن منچوری را با هم متحد ساخت و استان لیائوتونگ را که تحت حکومت سلسلهٔ مینگ قرار داشت؛ مورد تاخت و تاز قرار داد. نوادگان نورهانچی از این منطقه، مزاحمت‌هایی برای امپراتور مینگ به وجود آوردند.
آخرین امپراتور سلسلهٔ مینگ، چونگ‌جن (چونگ‌چنگ) بود. در زمان حکومت او شورشیان پکن را تصرف کردند. چونگ‌چنگ نیز به خودکشی دست زد. سپاهیان منچوری از هرج و مرج در پکن استفاده کردند، و فرماندهٔ جوان سپاه، فولین، پایان حکومت مینگ را اعلام نمود و خود را امپراتور چین دانست.
منصور یاقوتی
منصور یاقوتی (۵ اسفند ۱۳۲۷ در روستای کیوه‌نان شهرستان سنقر در استان کرمانشاه)، داستان‌نویس، شاعر و منتقد ادبی است. وی در زمینه داستان کوتاه و داستان بلند فارسی متون درخشانی خلق کرده و یکی از چهره‌های شاخص و مطرح در میان نویسندگان نسل دههٔ ۴۰ و ۵۰ ایران است.
منصور یاقوتی در ۵ اسفند ۱۳۲۷ در روستای کیوه‌نان شهرستان سنقر در استان کرمانشاه در خانواده‌ای کردزبان به دنیا آمد. پس از مهاجرت خانواده‌اش به شهر کرمانشاه در ۷ سالگی، تحصیلات ابتدائی در مدرسه داریوش در کرمانشاه و دوران دبیرستان را در مدرسه کزازی گذراند و موفق به دریافت دیپلم ادبی شد. پس از آن به عنوان سپاهی دانش به روستاهای کردنشین کرمانشاه رفت و به آموزگاری پرداخت. مهرماه ۱۳۵۰ به صورت رسمی به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و پس از پنج سال فعالیت به عنوان آموزگار روستا، در شهر کرمانشاه به تدریس در مدرسهٔ حسینعلی گویا پرداخت.
منصور یاقوتی از شهریور ۱۳۵۸ بدون کیفر خواست یا حضور در دادگاهی یا ارائه دلیل از آموزش و پرورش پاکسازی شد و از آن زمان در کنار نویسندگی به مشاغل دیگری به مانند کارگری، نگهبانی ساختمان و سرایداری پرداخت.
یاقوتی نخستین بار در دوران تحصیل در دبیرستان کزازی در کرمانشاه در سال ۱۳۴۶ دستگیر شد. دستگیری دوم وی در سال ۱۳۵۶ و در زمان حکومت نظامی ازهاری بود. وی در این زمان از زندان شهربانی کرمانشاه به زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری برده شد و تا روی کار آمدن دولت بختیار در زندان ماند. یاقوتی پس از انقلاب هم به فعالیت سیاسی خود ادامه داد و از تیرماه ۱۳۶۰ به دلیل فعالیت‌ها و ارتباطات سیاسی تحت تعقیب حکومت جمهوری اسلامی قرار گرفت و سه سال به صورت مخفیانه زندگی می‌کرد. وی در ۶ فروردین ۱۳۶۳ در تهران دستگیر و به زندان دیزل آباد کرمانشاه منتقل شد و به مدت ۵ سال در زندان بود.
عباس معروفی در نشریهٔ گردون به‌دلیل جملات کوتاه، ادبیات قائم به ذات و به دور از تقلید یاقوتی وی را «چخوف ایران» نامید. یاقوتی همچنین به‌سبب توصیف فضاهای روستایی و زندگی دهقانان و فرودستان و نیز ارائهٔ تصویری واقعگرایانه و انتقادی از جامعهٔ روستایی کردستان ایران جایگاه مهمی در ادبیات روستایی و همچنین ادبیات اقلیمی منطقهٔ جنوب کردستان ایران دارد. وی همچنین علاوه بر آثار ادبی خود که عمدتاً رئالیسم موسوم به کارگری، واقع‌گرایی سوسیالیستی هستند، در زمینه‌های مختلف مانند گردآوری افسانه‌ها، تحقیق در ادبیات فولکلوریک و شاهنامه کُردی نیز فعالیت کرده‌است.
فهرست بخشی از آثار منتشر شده:به گفتۀ منصور یاقوتی، رمان چراغی بر فراز مادیان‌کوه چندین بار از سوی کارگردانان مختلف برای اقتباس سینمایی مورد توجه قرار گرفت،‌ اما به دلیلی هر بار به دلیلی مسائل مالی امکان ساخت آن فراهم نشده‌است. با این حال بخشی از سکانس‌های فیلم سینمایی «دادا» با بازی ایرج قادری و فخری خوروش، به کارگردانی ایرج قادری که در سال ۱۳۶۱ ساخته شده‌است، برداشتی از این رمان است‌.
نمودار تمام‌لگاریتمی
مقیاس لگاریتمی برای هر دو محور افقی و عمودی در آن استفاده می‌شود. به خاطر مقیاس غیرخطی محورها، تابعی به صورت formula_1 به صورت خط راست در نمودار تمام‌لگاریتمی دیده می‌شود، که "b" شیب خط و "log(a)" مقدار متغیر "y" متناظر با formula_2 است. این نمودارها در مواقعی که پارامترهای "a" و "b" باید از داده‌های عددی تعیین شوند کاربرد دارند. هم‌چنین از این نمودارهای می‌توان برای تعیین بعد برخالی برخال‌های طبیعی هم استفاده کرد.
پادشاهی هابسبورگ
پادشاهی هابسبورگ از سال ۱۵۲۶ تا ۱۸۰۴ ادامه یافت.
در اواخر قرن پانزدهم، با ازدواج فردیناند دوم آراگون و ایزابلای یکم کاستیا که هر یک حاکم قسمتی از اسپانیا بودند، دولت واحد و قدرتمندی در اسپانیا به وجود آمد. اسپانیا در سال ۱۴۹۲ مسلمانان و یهودیان را بیرون راند و با کشف آمریکا، آن کشور نیز تحت سیطرهٔ اسپانیا درآمد. سلطنت فردیناند و ایزابل به دخترشان جوانا رسید. جوانا با فیلیپ ولیعهد اتریش ازدواج کرد؛ فیلیپ وارث سلطنت و قلمرو اتریش، هلند و چند منطقه دیگر بود. از ازدواج فیلیپ و جوانا پسری به نام شارل به دنیا آمد.
شارل خود را شارلکن [شارل پنجم] نامید و پادشاه اسپانیا، اتریش و هلند بود. شارلکن صاحب وسیع‌ترین قلمرو در اروپا و آمریکا و بیش‌ترین قدرت در بین پادشاهان قرن شانزدهم بود. شارلکن در سال ۱۵۱۹ به عنوان امپراتور امپراتوری مقدس روم نیز برگزیده شد، و بدین‌ترتیب فرمان‌روای اسپانیا، هلند، اتریش، قسمتی از فرانسه، قسمتی از ایتالیا و مستعمرات اسپانیا در آمریکا شد. خاندان سلطنتی شارلکن به هابسبورگ معروف است. پس از شارلکن، برادرش فردیناند امپراتور امپراتوری مقدس روم شد و شعبه هابسبورگ‌های اتریش را بنیان گذاشت. پسر شارلکن به نام فیلیپ دوم نیز در اسپانیا به سلطنت رسید.
فلیپه دوم
فلیپه دوم (۲۱ مه ۱۵۲۷ – ۱۳ سپتامبر ۱۵۹۸)یکی از پادشاهان اسپانیا بود.
اسپانیا در دوران سلطنت او به اوج نفوذ و قدرت خود رسید. از این رو گاهی این دوره عصر طلایی اسپانیا نامیده می‌شود. عبارت «امپراتوریی که خورشید هرگز در آن غروب نمی‌کند» در زمان فلیپه دوم مطرح شد تا منعکس‌کننده قدرت او و پهناوری سرزمین‌های امپراتوری اسپانیا باشد.
فلیپه دوم در نبرد سن‌کانتن پیروز شد و فرانسوی‌ها را به امضای پیمان کاتو کامبرزی واداشت. فلیپه دوم جهت برقراری رابطه حسنه با فرانسه و ایجاد ثبات در روابط خارجه، با الیزابت والوا، دختر آنری دوم، پادشاه فرانسه ازدواج کرد.
فلیپه دوم مذهب را در اسپانیا تابع دولت ساخت. او همواره خود را کاتولیک می‌نامید و بر حفظ وحدت مذهبی تأکید داشت. فلیپه دوم مسلمانانی را که پس از پذیرفتن آیین کاتولیک هنوز عبادات را به شیوه‌ای اسلامی انجام می‌دادند، تحت فشار قرار داد. او در سال ۱۵۶۷ با صدور فرمانی هرگونه اجرای مراسم اسلامی، استفاده از زبان عربی و داشتن کتاب‌های عربی را ممنوع اعلام کرد. در نتیجه این اقدام مسلمانان در سال ۱۵۷۱ سر به شورش برداشتند و ناحیهٔ وسیعی در گرانادا را به تصرف درآوردند. نیروهای فلیپه دوم شورش را سرکوب کردند و مسلمانان را از گرانادا بیرون راندند.
فلیپه دوم پایتخت را از تولدو به مادرید منتقل کرد. در دوران فلیپه دوم سازندگی در اسپانیا به اوج خود رسید. فلیپه دوم دستور داد در چهل کیلومتری شمال غرب مادرید بناهایی شامل یک قصر سلطنتی، یک مرکز اداری، یک مدرسه، یک آموزشگاه روحانیون، یک صومعه، یک کلیسا و یک مقبره ساخته شود. در نبرد سن‌کانتن، توپخانهٔ فلیپه دوم کلیسایی را که وقف قدیس لاورنتیوس شده بود، ویران کرد. فلیپه دوم از پی جبران این روی‌داد برآمد و به نشانه سپاسگزاری از خدا برای غلبه بر دشمن نذر کرد که زیارتگاهی را در اسپانیا وقف این قدیس کند. از این رو همه آن ساختمان‌های وسیع مقر سلطنتی قدیس لاورنتیوس نامیده شد.
فلیپه دوم در هلند مناصب بالایی را به اسپانیایی‌ها بخشید. او سعی کرد از طریق ایجاد دستگاه تفتیش عقاید، مذهب پروتستان را در هلند از بین ببرد. در نتیجه، مردم هلند در برابر حکومت اسپانیا متحد شدند. دوک آلوا، نایب‌السلطنه اسپانیا در هلند، در دفع این شورش متوسل به خشونت شد. هفت استان پروتستان شمال هلند اتحادیه اوترخت را تشکیل دادند و اعلام کردند که از این پس به اسپانیا وفادار نخواهند بود. با شکل‌گیری این اتحادیه کشتی‌های هلندی به کشتی‌ها و مستعمرات پرتغال و اسپانیا حمله کردند. آن‌ها حتی به خاک اصلی اسپانیا هجوم بردند و چند پایگاه تجاری پرتغال متعلق به هند شرقی را در اختیار گرفتند.
برآورد می‌شود اسپانیا در تمامی دوران حاکمیت او تنها مجموعاً شش ماه را در شرایط صلح به سر برد و این وضعیت آثار متعددی بر جامعه آن نهاد. البته این جنگ‌ها نه درون خاک اسپانیا، بلکه بسیار دورتر از مرزهای آن به وقوع پیوستند.
پس از مرگ فلیپه دوم پسرش، فلیپه سوم، به حکومت اسپانیا رسید.
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Philip_II_of_Spain&oldid=457498328
فلیپه سوم
فیلیپ سوم (۱۴ آوریل ۱۵۷۸–۳۱ مارس ۱۶۲۱) پادشاه اسپانیا و پرتغال بود و تا زمان مرگش در آن سرزمین‌ها فرمان راند. پس از مرگ فیلیپ دوم اسپانیا، وی به حکومت اسپانیا رسید.
او از سال اول پادشاهی بی‌کفایت بود و عملاً تمام قدرت خود را به صدراعظم دوک لرما واگذار کرد. دوک‌لرما استقلال هلند را به رسمیت شناخت، جدایی هلند از اسپانیا ضربه‌ای سخت بر مقام و موقعیت اسپانیا وارد ساخت.
در دورهٔ فیلیپ سوم، پادشاهی اسپانیا همچنان حضور مسلمانان را تهدیدی برای امنیت خود تلقی می‌کرد. مسلمانان، قصد داشتند با مسلمانان آفریقا، ترکان عثمانی و هانری چهارم پادشاه فرانسه علیه اسپانیا متحد شوند. از سوی دیگر، مسلمانان نوشیدن شراب و مصرف گوشت را تحریم کرده بودند، و در نتیجه همهٔ مالیاتی که بر این کالاها بسته شده بود، به مسیحیان اسپانیا تحمیل می‌شد.
از سوی دیگر، خوان دریبرا، اسقف والنسیا اظهار نگرانی کرد که مسلمانان که به ندرت مجرد می‌ماندند، فرزندان بیشتری داشته باشند و بر مسیحیان قدیمی مسلط شوند. خوان دریبرا، از فیلیپ سوم درخواست کرد که دستور بدهد همهٔ مسلمانان و مسلمان‌نژادهای بزرگ‌سال اسپانیا، اخراج شوند. دوک‌لرما نیز موافقت کرد که همهٔ مسلمان‌ها و مسلمان‌نژادهای اسپانیا، به آفریقا بروند. در نتیجه کوچ اجباری اقوام مسلمان‌نژاد به آفریقا آغاز شد. مسلمانان اسپانیا عموماً صنعتگر و کشاورز بودند، و از پرکارترین به‌شمار می‌رفتند، و در نتیجه کوچ اجباری ایشان، اسپانیا را از تجربیات و قابلیت‌های این طبقهٔ کارآزموده محروم ساخت.
تا سال ۱۶۱۸، اسراف پادشاه و درباریان، رشوه‌خواهی کارمندان، و هرج و مرج امور اقتصاد اسپانیا، سبب شد که این پادشاهی رو به انحطاط گذاشت و از عظمت و شکوه دوران شارلکن فاصله گرفت.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Philip_III_of_Spain
اوستیا (ابهام‌زدایی)
اوستیا در موارد زیر به کار رفته است
دولت موقت محمدرضا مهدوی کنی
محمدرضا مهدوی کنی از ۱۱ شهریور تا ۷ آبان ۱۳۶۰ نخست‌وزیر جمهوری اسلامی ایران بود. در پی بمب‌گذاری در دفتر نخست‌وزیری در ۸ شهریور و کشته شدن محمدجواد باهنر نخست‌وزیر و محمدعلی رجایی رئیس‌جمهور، شورای موقت ریاست‌جمهوری به عضویت اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس و عبدالکریم موسوی اردبیلی رئیس دیوان عالی تشکیل شد. برای انتخاب نخست‌وزیر نام محمد غرضی، اکبر پرورش (که اعضای حزب جمهوری اسلامی بیشتر موافق با او بودند) مهدوی کنی (که نمایندگان مجلس عمدتاً با او موافق بودند) مطرح بود که نهایتاً شورای ریاست‌جمهوری در ۱۰ شهریور محمدرضا مهدوی کنی را که عهده‌دار سمت وزارت کشور در کابینهٔ باهنر بود به نخست‌وزیری برگزید. وی در ۱۱ شهریور ۱۳۶۰ کابینه موقت خود را تشکیل داد و وزرا را به مجلس معرفی کرد. همهٔ پست‌ها مشابه کابینهٔ باهنر بود، تنها علی‌اکبر ناطق نوری جایگزین مهدوی کنی در وزارت کشور شده و برای پست وزارت راه هادی نژادحسینیان معرفی شد. کابینه با ۱۷۰ رأی موافق، ۱۳ رأی ممتنع و ۴ رأی مخالف رأی اعتماد گرفت.
دولت موقت مهدوی کنی پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و انتخاب علی خامنه‌ای به ریاست جمهوری و معرفی میرحسین موسوی به عنوان نخست وزیر در ۷ آبان ۱۳۶۰ به فعالیت خود خاتمه داد.
محمدتقی کهنمویی
محمد تقی کهنمویی (زاده ۱۰ دیماه ۱۲۹۹ در تهران - مرگ ۱۳ اردیبهشت ۱۳۶۳)، بازیگر ایرانی بود. وی دانش‌آموخته هنرستان هنرپیشگی تهران می‌باشد. بازی در تئاتر را از سال ۱۳۲۲ با گروه‌های نمایشی سیار و بازی در سینما را از سال ۱۳۴۴ با «مراد و لاله» کاری از صابر رهبر آغاز کرد.
محمد ناظمی اردکانی
محمد ناظمی اردکانی (زادهٔ ۱۳۳۴ در اردکان) اولین وزیر تعاون در دولت محمود احمدی‌نژاد بود که در سال ۱۳۸۵ کنار گذاشته شده و محمد عباسی جایگزین وی شد. همچنین پیش از این همکاری با سپاه پاسداران کردستان و معاون بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، قائم مقام معاون وزیر صنایع بوده‌است. پس از وزارت تعاون بار دیگر به سازمان ملی استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران به عنوان رئیس بازگشت؛ زیرا پیش از حضور در وزارت تعاون به عنوان معاون تدوین استاندارد در این سازمان استاندارد خدمت می‌کرد. در زمان وزارت هیچگاه سابقه کاری خود را در این سازمان مطرح نکرد و پس از سازمان استاندارد به سمت استاندار قم منصوب گردید. ناظمی سابقه ریاست سازمان ثبت احوال کشور را دارد.
اردکانی به عنوان نماینده حاکم شرع در دادگاه‌های انقلابی ارتش ایران در غرب ایران در سال‌های ۱۳۶۰–۱۳۵۹ خدمت کرد. سپس با دفتر سیاسی سپاه در استان کردستان همکاری نمود و مدتی با دفتر مرکزی جهاد سازندگی همکاری داشت و سپس به عنوان معاون و بعد مدیر کل مخابرات استان تهران منصوب گردید. در سال ۱۳۷۰ در وزارت صنایع سنگین مدیر کل شد و در سال ۱۳۷۳ معاون بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و در سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ مشاور معاون وزیر و از سال ۱۳۸۰ الی ۱۳۸۴ معاون سازمان ملی استاندارد گردید.
وقتی نامزد رئیس‌جمهور تازه منتخب محمود احمدی‌نژاد برای وزیر تعاون در مجلس تصویب نشد، اردکانی در سپتامبر ۲۰۰۵ به عنوان سرپرست وزارت منصوب شد. او در اوایل نوامبر ۲۰۰۵ توسط احمدی‌نژاد به عنوان وزیر برای رأی اعتماد به مجلس معرفی شد در مجلس مخالف ثبت نام نکرد. اردکانی در ۹ نوامبر با کسب ۱۷۴ رأی از ۲۳۶ رأی با ۵۱ رأی مخالف در مجلس به عنوان وزیر رای اعتماد گرفت؛ وی پس از یکسال شش‌ماه خدمت در وزارت تعاون برکنار شد و محمد عباسی در ۵ نوامبر ۲۰۰۶ جانشین وی شد.
اردکانی پس از ترک دفتر خود به عنوان رئیس مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران (ISIRI) منصوب شد. سپس به سمت استاندار قم منصوب شد. سپس وی به عنوان معاون وزیر کشور (مصطفی محمدنجار) و رئیس سازمان ملی ثبت احوال ایران انتخاب شد.
ایشان در سال ۱۳۶۱ با عفت‌السادات نبوی فارغ‌التحصیل رشته الهیات دانشگاه تهران ازدواج کرد و حاصل این ازدواج ۳ فرزند می‌باشد.
فوتبال ساحلی
فوتبال ساحلی یکی از انواع ورزش فوتبال است که در ساحل یا بر زمینی پوشیده از ماسه برگزار می‌شود. البته انجام بازی فوتبال در ساحل سابقه طولانی دارد اما برگزاری مسابقات رسمی و تدوین قوانینی برای این رشته ورزشی به سال ۱۹۹۲ و بنیان‌گذاری نهادی به نام فوتبال ساحلی جهانی در این سال بازمی‌گردد.
نخستین مسابقات آزمایشی با مقررات فوتبال ساحلی جهانی در میامی، فلوریدا، آمریکا برگزار شد و اولین رقابت‌های حرفه‌ای فوتبال ساحلی نیز در سال ۱۹۹۳ با حضور تیم‌هایی از ایالات متحده آمریکا، برزیل، آرژانتین و ایتالیا در لس آنجلس برگزار شد.
این ورزش به سرعت در برزیل و به‌ویژه ریو دوژانیرو محبوبیت یافت و حضور ستارگان فوتبال جهان همچون اریک کانتونا فرانسوی، خولیو سالیناس اسپانیائی و روماریو، زیکو و جونیور برزیلی سهم به‌سزایی در افزایش پوشش رسانه‌ای این ورزش داشته، به‌طوری‌که مسابقات فوتبال ساحلی در ۱۷۰ کشور دنیا پخش تلویزیونی شده و این رشته نوپا یکی از سریع‌ترین رقم‌های رشد را در میان ورزش‌های حرفه‌ای داراست.
مسابقات فوتبال ساحلی با ۵ بازیکن (یک دروازه‌بان) و توپ فوتبال در ۳ وقت ۱۲ دقیقه‌ای برگزار می‌شود. تعداد تعویض‌ها نامحدود است و مساوی وجود ندارد. به این ترتیب در صورت مساوی در پایان مسابقه، ۱ وقت اضافه ۳ دقیقه‌ای برگزار می‌شود و پس از آن ضربات پنالتی تکلیف برنده را مشخص خواهد کرد.
در صورتی که یکی از تیم‌ها در وقت معمول بازی برنده شود، ۳ امتیاز، اگر در وقت اضافه برنده شود تنها ۲ امتیاز و اگر در پنالتی برنده شود ۱ امتیاز می‌گیرد.
برخلاف فوتبال که برنده در پایان ۵ پنالتی مشخص می‌شود، در فوتبال ساحلی هر تیمی که در پایان یک ضربه از حریف جلو بیفتد برنده است؛ که البته در مسابقاتی که در امارات در نوامبر ۲۰۱۳برگزار شد برنده پس از سه ضربه پنالتی مشخص می‌شد. از جام جهانی ۲۰۲۱ روسیه مانند فوتبال هر تیم زننده ۵ ضربه پنالتی است.
هر خطا با یک ضربهٔ آزاد به سمت دروازه جریمه می‌شود که باید توسط بازیکنی که بر روی او خطا شده زده شود (مشابه بسکتبال)، به استثناء خطایِ هندِ رقیب که هر بازیکنی می‌تواند ضربه را بزند.
در صورت دریافت کارت قرمز بازیکن خطاکار به‌کلی از زمین اخراج شده و پس از دو دقیقه هم حق ورود به زمین را ندارد، اما بازیکن دیگری می‌تواند پس از دو دقیقه جایگزین او شود (مشابه کارت قرمز در فوتسال).
پوشش کف زمین منحصراً از ماسه کنار ساحل است و بایستی خالی از ریگ، صدف و هر نخاله دیگری باشد. زمین شکل مستطیل دارد، طول آن بین ۳۵ تا ۳۷ متر و عرض آن ۲۶ تا ۲۸ متر است. خط محوطه جریمه نیز به فاصله ۹ متر از دروازه قرار دارد.
زمین مسابقه با خطوط مشخص می‌شوند. این خطوط مرز محوطه‌ها را مشخص می‌کند. دو خط طولی بلندتر را تاچ لاین و دو خطوط کوتاهتر را خطوط انتهایی می‌نامند. عرض تمام خطوط باید ۱۰ سانتی‌متر بوده و از جنس مقاوم به رنگ آبی باشد که از رنگ ماسه‌ها متمایز باشد.
این خطوط در گوشه‌های زمین توسط رابط‌هایی به زمین محکم می‌شوند و در درون دروازه توسط حلقه‌های پلاستیکی به تیرهای دروازه وصل می‌شوند. زمین مسابقه توسط یک خط فرضی بدو نیمه مساوی تقسیم می‌شوند که خط میانی توسط دو پرچم قرمز مشخص شده‌است. مرکز این خط فرضی جایی است که مسابقه از آنجا شروع می‌شود.
نارسایی حاد کبد
نارسایی برق‌آسای کبد یا نارسایی حاد کبد (Acute liver failure) به صورت شروع آنسفالوپاتی ظرف ۸ هفته از شروع بیماری حاد کبد در بیمار مبتلا به بیماری حاد کبد تعریف می‌شود.این بیماری یک بیماری چند سیستمی است و باعث ایجاد اختلال در ارگانهای مختلف بدن می‌شود.علام اولیه اغلب غیر اختصاصی هستند مانند خستگی، کسالت، بی اشتهایی، تهوع، درد شکمی، تب و زردی. این نشانه‌ها پیشرفت می‌کنند و در نهایت آنسفالوپاتی یا کما ایجاد می‌شود. علایم آنسفالوپاتی می‌تواند از یک بی خوابی و اختلال در تمرکز (مرحله اول) تا کمای عمیق (مرحله 4) متغیر باشد. شدت آنسفالوپاتی رابطه معکوس با پیش آگهی بیماران دارد.
سید علی‌اکبر پرورش
سید علی‌اکبر پرورش (زاده ۱۳۲۱ در شهر اصفهان (محله چهارسوق) - درگذشته ۶ دی ۱۳۹۲ اصفهان) فعال سیاسی - مذهبی ایرانی و عضو حزب موتلفه اسلامی بود. وی از اعضای قدیمی و اولیه انجمن حجتیه بود اما به دلیل سو‌گیری این جریان با خمینی و حرکت‌های انقلابی از آن خارج شده و در جریان انقلاب ۱۳۵۷ نقش فعال و محوری در شهر اصفهان داشت. وزیر آموزش پرورش در دولت‌های باهنر، مهدوی کنی و چهار سال ریاست جمهوری خامنه‌ای و نخست وزیری دولت میرحسین موسوی بود. وی در سال ۱۳۶۰ از سوی سید علی خامنه‌ای، رئیس جمهور وقت، به عنوان نخست‌وزیر هم به مجلس پیشنهاد شد اما موفق به دریافت رأی اعتماد نگردید. پرورش در دهه شصت از رهبران جناح راست حکومت محسوب می‌شد و دو بار به عنوان نامزد احتیاطی حزب جمهوری اسلامی در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نمود و در کنار سید علی خامنه ای به رقابت پرداخت، از سال ۷۲ عضو شورای مرکزی جمعیت موتلفه اسلامی شده و تا سال ۸۰ قائم‌مقام دبیرکل مؤتلفه بود. عضویت در مجلس خبرگان قانون اساسی، عضو شورای عالی دفاع، قایم مقام دبیرکل حزب جمهوری اسلامی و دو دوره نایب ریسی مجلس از دیگر سوابق وی است.
علی اکبر پرورش در در سال ۱۳۲۱ در محله چهارسوق شیرازی‌های اصفهان متولد شد و تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در همان شهر به پایان رساند سپس در دانشگاه اصفهان مدرک لیسانس خود را در رشته ادبیات اخذ نمود ایشان مدرک فوق لیسانس خود را در دانشسرای عالی تهران در رشته کارآموزی دبیری دریافت کرد و در دهه ۴۰ و ۵۰ معلم دینی در مدارس اصفهان بود. پرورش در دوران نوجوانی به واسطهٔ هم محله ایی بودن و آشنایی با آیت‌الله دکتر بهشتی جذب فعالیت‌های مذهبی و سیاسی گردید و نخستین بار در سال ۴۳ به دلیل فعالیت‌های سیاسی بر ضد رژیم دستگیر گردید علی اکبر پرورش پس از چند سال رنج از بیماری نارسایی کلیه که باعث انجام همودیالیز می‌شد و در مرکز جراحی میلاد اصفهان مورد عمل جراحی قرار گرفت و سرانجام در روز جمعه ۶ دی ماه ۱۳۹۲ در بیمارستان شهید صدوقی اصفهان درگذشت.
سید کاظم اکرمی
سید کاظم اکرمی (زاده ۳ شهریور ۱۳۱۹، همدان)، نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی از شهرستان بهار و کبودراهنگ از استان همدان بود وی سپس وزیر آموزش و پرورش کابینه مهندس موسوی بود.
سید کاظم اکرمی در سوم شهریور ۱۳۱۹ در شهر همدان متولد گردید. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در آن شهر آغاز و سپس در تهران و از دبیرستان دارالفنون فارغ التحصل و موفق به اخذ دیپلم ادبی گردید. پس از آن در دانشسرای عالی تهران در رشته روانشناسی موفق به اخذ درجه لیسانس شد و دوره فوق لیسانس خود را در رشته مشاوره به پایان رساند. سیدکاظم اکرمی در سال‌های ۱۳۵۹-۱۳۵۷ مدیر کل آموزش و پرورش استان همدان بود و پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل خبرگان به عنوان نماینده مردم همدان به این مجلس راه یافت اکرمی در سال ۱۳۶۳ در کابینه مهندس موسوی به عنوان وزِیر آموزش و پرورش منصوب شد وی دارای تحصیلات حوزوی به میزان سطح است.
مسعود پزشکیان
مسعود پزشکیان (زادهٔ ۷ مهر ۱۳۳۳ در آذربایجان غربی)، سیاستمدار اصلاح طلب و نماینده‌ی یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تبریز، آذرشهر و اسکو است. وی در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی، نایب رئیس اول مجلس شورای اسلامی بود.
او در دوره‌های هشتم، نهم، دهم و یازدهم نمایندهٔ همین حوزه انتخابیه و همچنین در دولت هشتم، وزیر بهداشت بود.
پزشکیان تحصیلات ابتدایی خود را در زادگاهش مهاباد طی کرد و سپس به مرکز استان رفته و در هنرستان کشاورزی ارومیه، دیپلم صنایع غذایی گرفت. پس از اخذ دیپلم، در سال ۱۳۵۲ جهت انجام خدمت سربازی به شهر زابل در استان سیستان و بلوچستان منتقل شد و در همین دوره بود که به پزشکی علاقه پیدا کرد و در نتیجه در سال ۱۳۵۴ و پس از اتمام خدمت سربازی، دیپلم دوم خود را در رشته طبیعی (علوم تجربی) اخذ کرد و در سال ۱۳۵۵ در رشتهٔ پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز پذیرفته شد.
او دورۀ پزشکی عمومی خود را در سال ۱۳۶۴ به پایان رساند و در سمت مربی فیزیولوژی شروع به تدریس در دانشکدۀ پزشکی نمود. در سال ۱۳۶۹ تخصص خود در رشته جراحی عمومی را از دانشگاه علوم پزشکی تبریز اخذ کرد و سپس در سال ۱۳۷۲ فوق تخصص جراحی قلب را از دانشگاه علوم پزشکی ایران دریافت نمود و بلافاصله در بیمارستان قلب شهید مدنی تبریز استخدام شد که بعدها رئیس این بیمارستان شد. در سال ۱۳۷۳ به ریاست دانشگاه علوم پزشکی تبریز منصوب گردید که ریاست وی بر این دانشگاه تا سال ۱۳۷۹ ادامه داشت. سپس به تهران منتقل شده و به مدت ۶ ماه سمت معاونت سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را عهده‌دار گشت. سرانجام در دور دوم ریاست جمهوری محمد خاتمی به عنوان وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از مجلس رأی اعتماد گرفت.
پزشکیان در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۲ و در آخرین روز ثبت نام انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) با حضور در وزارت کشور در این انتخابات نام‌نویسی کرد، اما از کاندیداتوری انصراف داد.
مسعود پزشکیان در انتخابات مجلس دهم با کسب ۲۶۱٬۳۹۴ رأی از حوزهٔ انتخابیهٔ تبریز، آذرشهر و اسکو، راهی مجلس شد.
او در انتخابات هیئت رئیسه موقت مجلس دهم به عنوان نامزد فراکسیون امید برای نایب رییسی ثبت‌نام کرد و توانست با کسب ۱۵۸ رای نایب رئیس اول دهمین دوره مجلس شورای اسلامی شود.
مسعود پزشکیان در آخرین روز ثبت نام نامزدهای انتخاباتی، اقدام به ثبت نام برای نامزد شدن در سیزدهمین دورهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری ایران کرد که در نهایت صلاحیت او توسط شورای نگهبان احراز نشد.