hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
لودهیانا
لودهیانا
لودهیانا (انگلیسی: Ludhiana پنجابی:ਲੁਧਿਆਣਾ) یکی از پنج شهر مهّم ایلات پنجاب در شمال کشور هندوستان است که در فاصله ۳۶۰ کیلومتری از دهلی نو واقع شده‌است. جمعیّت شهر در حدود ۴/۱ میلیون نفر و مساحت آن ۳۷۶۷ کیلومتر مربع برآورده شده‌است.
لودهیانا شهری عمدتاً تجارتی و صنعتی است. بیشتر صنایع آن، ریسندگی و منسوجات، نوشابه سازی، مونتاژ خودرو و لبنیّات است. در عین حال این شهر همانند سایر بخشهای ایالات پنجاب از نظر تولیدات کشاورزی نیز موقعیّت ممتازی دارد. از نظر سطح درآمد و تراز اقتصادی از جمله شهرهای گران و مرفّه پنجاب به‌شمار می‌آید. میزان آلودگی هوا و معابر بالاست.
این شهر فاقد بنای تاریخی مهم، مرکز تفریحی مطلوب و تفرّجگاه و وسایل سرگرمی و رفاه به ویژه جهت استفاده خارجیان است. با این وجود می‌توان از مراکز زیر نام برد
۱. چورا بازار (Choura Bazaar)
این بازار مرکز تجارت لودهیانا است ولی در منطقه‌ای پرترافیک و آلوده واقع است. معابر بسیار تنگ منطقه، رفت‌وآمد را برای عابران مشکل می‌کند. با این وجود قیمتهای اجناس در مقایسه با مناطق دیگر شهر مناسب تر است.
۲. گومار ماندی (Gumar Mandi)
این بازار در فاصله نزدیک تری به دانشگاه واقع است. در عمده فروشگاه‌ها، البسه و منسوجات به فروش می‌رسد. دانشجویان پس از تهیه و اجاره منزل برای خرید لوازم اولیه زندگی از قبیل ظروف به این بازار مراجعه می‌کنند. در این بازار مجتمع تجاری جدیدی به نام new shopping complex احداث شده‌است.
۳. مال رود (Mall Road (The Mal
این خیابان (بلوار) از جمله مناطق نسبتاً تمیز شهر لودهیانا است و چندین مجتمع تجاری و فروشگاه‌های لباس (انواع پوشاک) از مارکهای معتبر تجاری دنیا در آن واقع است. البته سطح قیمتها بسیار بالاتر از سایر مناطق لودهیانا است.
۴. خیابان باس استند Bus Stand Road
در انتهای این خیابان، ترمینال اتوبوس شهر لودهیانا واقع است. دانشجویان جهت خرید وسایل چوبی و فلزی (از قبیل کمد، میز تحریر، صندلی و مانند آن‌ها) به این خیابان مراجعه می‌کنند.
این سینما در فاصله زمانی حدود ۵–۶ دقیقه (با وسیلة نقلیّه) از در شماره ۲ دانشگاه در حاشیه Ferouzepur Road و نرسیده به میدانی که به همین نام مشهور است (Aarty Chowk) واقع است.
۷. سینما ماهار Malhar cinema
این سینما در بلواری معروف به Malhar road منشعب از F. Road واقع است.
۸. پارک رز گاردن (Rose Garden)
تنها مکان عمومی تفریحی شهر است.
این شهر از طریق جاده اصلی دهلی - آمریستار و همچنین راه‌آهن به دهلی و سایر شهرهای ایالت متّصل می‌شود. مناسب‌ترین وسیله برای سفر به دهلی نو، قطار SHATABDI است که طی ۴ ساعت و در دو نوبت در روز (صبح و عصر) و در تمام ایام هفته قابل استفاده‌است.
عمده شهرت لودهیانا به عنوان شهری دانشگاهی به واسطه وجود دانشگاه کشاورزی پنجاب (PAU) می‌باشد. این دانشگاه قدمتی ۴۰ ساله دارد و همواره جزء سه دانشگاه برتر هند در زمینة علوم کشاورزی بوده‌است. (دو دانشگاه دیگر، انستیتو تحقیقات کشاورزی درپوسا (دهلی نو) و دانشگاه کشاورزی بنگلور می‌باشند) سایر رشته‌ها و گرایشهای آموزشی دانشگاه ایالتی پنجاب در مرکز ایالت در شهر چندیگر متمرکز است.
دانشگاه کشاورزی پنجاب (PAU) دارای یک کمپ (پردیس) اصلی در لودهیانا و چندین ایستگاه تحقیقاتی در سایر نقاط ایالت می‌باشد. فضای سبز و محیط عمومی پردیس دانشگاه تفاوت بسیار چشمگیری با سطح شهر دارد به طوری که عموماً جهت بهره‌مندی از هوای مناسب و محیط آن و پیاده‌روی عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دانشگاه از ۴ دانشکده: college of basic science , college of veterinary , college of agric.eng , college of agriculture تشکیل شده‌است.
سایت رایزن علمی سفارت جمهوری اسلامی ایران در هند و شبه قاره
ویکی‌پدیای انگلیسی
خالص (آلبوم هیلی وستنرا)
خالص نخستین آلبوم جهانی هیلی وستنرا است. آلبوم‌های پیشین او تنها در زلاند نو و نزدیک استرالیا منتشر می‌شدند. این آلبوم هم‌چنین از فرد مشهور، سر جرج مارتین، که در تهیهٔ ترانهٔ «unique appeal» او کمک کرد، مشاوره‌های حرفه‌ای را دریافت کرد. این آلبوم، پرفروش‌ترین آلبوم زلاند نو در سال ۲۰۰۴ بود و در نتیجهٔ آن، هیلی را با دریافت جایزه‌ای از جوایز موسیقی زلاند نو در سال ۲۰۰۴ برتری بخشید. این آلبوم به وسیلهٔ گروه موسیقی دکا در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. این آلبوم به وسیلهٔ یونیورسال کلسیکس در سال ۲۰۰۴ در ایالات متحده توزیع شد و در طی اولین هفته، ۱۹۰۶۸ نسخه از آن به فروش رفت. تا ۲۰۰۷، خالص، پرفروش‌ترین آلبوم کلاسیک قرن ۲۱ در بریتانیا است. "خالص" شامل گزیده‌ای متفاوت و متغیر از ترانه‌ها، چون ترجمه‌هایی از «Who Painted the Moon Black?»، «Hine e Hine» (ترانه‌ای از مائوری‌ها، قبایل بومی زلاند نو)، «In Trutina»، از آلبوم کارمینا بیورنا، «Wuthering Heights» (تقلیدی از ترانهٔ مشهور کیت باش)، و ترانهٔ کلاسیک جاودانهٔ روحانی «Amazing Grace» است. هم‌چنین در آلبوم، Pokarekare Ana که ترانهٔ عاشقانهٔ نیوزیلندی که محبوبتت درازمدتی داشته نیز وجود دارد.
میسور
میسور (انگلیسی:Mysore کانارا: ಮೈಸೂರು) دومین شهر بزرگ ایالت کارناتاکا در کشور هندوستان پس از بنگلور و شاید زیباترین شهر این ایالت باشد که در فاصله ۱۴۰ کیلومتری جنوب غربی بنگلور، مرکز این ایالت و در ارتفاع ۷۶۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است. این شهر مساحتی معادل ۱۲۸ کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر یک میلیون نفر (در سال ۲۰۱۴) دارد.
زیبائی میسور به خاطر طبیعت سرسبز آن می‌باشد که به همین خاطر مناظر و مناطق دیدنی زیادی را در خود جای داده‌است. دمای هوا در میسور به ندرت تغییرات قابل ملاحظه‌ای دارد و در بیشتر ماه‌های سال مشابه هوای بهار در ایران را دارا ست. به‌طور دقیق تر ماه‌های «ژوئن» تا «نوامبر» هوا بیشتر بارانی و ابری، «دسامبر» تا «فوریه» کمی سرد و «مارس» تا «ژوئن» نیمه گرم می‌باشد به‌طوری‌که در فصل گرما دمای هوا بین ۲۵– تا ۳۰ درجه در نوسان است.
مردم میسور مردمی میهماندوست و آرام هستند که تقریباً بین ۶۰ تا ۶۵٪ آنان را هندوها، ۲۰ تا ۳۰٪ آنان را مسلمانان و حدود ۱۰٪ آنان را مسیحیان تشکیل می‌دهند. مردم به زبان محلی کانارا تکلم می‌کنند ولی اکثر آنان زبان زبان انگلیسی و هندی را نیز می‌دانند.
میسور دارای مناطق دیدنی زیادی است که عموماً جنبه تاریخی و طبیعی دارد و به همین خاطر در کتب محلی آن را شهر «باغها و قصرها» می‌نامند. این شهر یکی از مراکز مهم توریستی ایالت کارناتاکا به حساب می‌آید و در ایام جشن‌های داسارا از مراکز مهم گردشگری هند است
از جمله معروفترین نقاط دیدنی میسور به این موارد می‌توان اشاره کرد:
همچنین این شهر به عنوان مرکزی برای آموزش یوگا به جلب گردشگران خارجی می‌پردازد. و
۱- رشته‌های غیر پزشکی:
مهمترین مرکز تحصیلی در میسور دانشگاه میسور است این دانشگاه که در سال ۱۹۱۶ میلادی تأسیس شده، جزء دانشگاه‌های پنج ستاره هند است. این دانشگاه تقریباً در تمامی رشته‌ها در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری دانشجو می‌پذیرد و دوره‌های کارشناسی آن در کالجهای وابسته به دانشگاه برگزار می‌گردد.
علاوه بر مرکز اصلی دانشگاه، کالجهای وابسته به دانشگاه در مقطع لیسانس نیز در بسیاری از رشته‌ها از جمله کامپیوتر، مدیریت، بیوتکنولوژی، بازرگانی، تغذیه و کنترل بهداشتی مواد غذائی، حقوق، علوم اجتماعی و سایر رشته‌های مطرح دانشجو می‌پذیرند.
علاوه بر آن میسور دارای چندین مرکز تحقیقاتی مهم از جمله «سی–اف–تی–آر–آی» (مرکز تحقیقات تکنولوژی غذائی هند) – مرکز تحقیقات ابریشم و مرکز تحقیقات گفتار درمانی و شنوائی سنجی نیز می‌باشد که این مراکز نیز عمدتاً در مقاطع دکتری دانشجو می‌پذیرند.
۲ - رشته‌های پزشکی:
در بخش تحصیل در رشته‌های پزشکی نیز کالجهای شهر میسور به‌طور کلی زیر نظر دانشگاه مادر و معتبر دانشگاه راجیو گاندی «Rajive Gandhi university of Health sciences» اداره می‌شوند.
در شهر میسور سه کالج وابسته به این دانشگاه به این شرح فعالیت دارند:
۳ – رشته‌های مهندسی:
در بخش تحصیل در مقاطع کارشناسی میسور دارای کالجهای معتبری همچون: SJCE , NIE , JSS , Maharaga می‌باشد که تقریباً اکثر رشته‌های مهندسی و همچنین کارشناسی علوم را شامل می‌شوند. رشته‌های «مهندسی عمران، کامپیوتر، مکانیک، بیوتکنولوژی، الکترونیک و کارشناسی علوم در رشته‌های کامپیوتر، بیوتکنولوژی و مدیریت» از جمله رشته‌های تحصیلی در این کالجها می‌باشند.
https://web.archive.org/web/20080109120406/http://www.iiee.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=32&Itemid=46
مریم پالیزبان
مریم پالیزبان (۱۵ مهر ۱۳۶۰، ارومیه) بازیگر سینما و تئاتر و شاعر اهل ایران است.
مریم پالیزبان دارنده دکترای فلسفه و علوم انسانی با گرایش مطالعات تئاتری از دانشگاه فرای برلین (Freie Universität Berlin) و فارغ‌التحصیل رشته هنرهای نمایشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. وی از سال ۱۳۷۸ در حوزهٔ شعر و تئاتر شروع به فعالیت کرد و در اولین تجربهٔ بازیگری خود در سینما با فیلم نفس عمیق کاندید بهترین بازیگر زن از جشنواره فیلم فجر شد. از دیگر تجربه‌های او در حوزهٔ بازیگری می‌توان به فیلم‌های لرزاننده چربی و لانتوری اشاره کرد.
مریم پالیزبان از محققان مرکز تحقیقات مطالعات فرهنگ و ادبیات برلین (ZFL) بوده و دورهٔ فوق دکترای خود را در مطالعات مذهبی با گرایش مطالعات تئاتری از دانشگاه بوخوم در کالج کِته هامبورگر (Käte Hamburger Kollegs) گذرانده‌است. تألیفات و سخنرانی‌های وی به زبان‌های آلمانی، انگلیسی و فارسی در حوزهٔ مطالعات فرهنگی و گرایش بینارشته‌ایست. رسالهٔ دکترای او با عنوان ابعاد نمایشی قتل در سال ۲۰۱۶ به زبان آلمانی به چاپ رسیده‌است که به موضوع آیین و نمایش خشونت در حوزه مطالعات تئاتری، به‌خصوص تعزیه می‌پردازد.
در حوزهٔ اجرایی تئاتر، فعالیت‌های وی بیشتر بر تئاتر آزمایشگاهی و تجربی تمرکز داشته و در پروژه‌های مختلف نمایشی در آلمان و سایر کشورهای اروپایی حضور داشته‌است. آخرین تجربهٔ تئاتری وی در مقام بازیگر، نمایش زمستان /داخلی/خانه‌ی عروسک است که در بهمن و اسفند سال ۱۳۹۸ در ایران به روی صحنه رفته‌است.
استان سامرا
سامُرا (به اسپانیایی: Zamora دراسپانیایی صدای ز وجود ندارد و z به صورت س تلفظ می‌شود) استانی در غرب اسپانیا، در غرب بخش خودمختار کاستیا-لئون است.
این استان هم‌مرز با استان‌های اورنس، لئون، بالادولید، سالامانکا و کشور پرتغال است.
مرکز استان شهر سامُرا است.
جمعیت این استان ۲۰۰٬۶۷۸ نفر است (۲۰۰۲) که از این میان یک سوم در شهر سامرا ساکن هستند.
مساحت استان ۱۰٬۵۶۱کیلومتر مربع است و ۲۵۰ دهستان دارد.
گاگرا
گاگْرا (به آبخازی و روسی: Гагра، به گرجی: გაგრა) شهر کوچکی است در جمهوری آبخاز واقع در کشور گرجستان.
گاگرا در راستای ۵ کیلومتر از کرانهٔ دریای سیاه و در کوه‌پایه‌های قفقاز واقع شده است. کوهستان گاگرا در نزدیکی شهر گاگرا به دریای سیاه نزدیک می‌شود و به این خاطر که راه رسیدن بادهای سرد و خشک از شمال و شرق را سد می‌کند، نقش مهمی در تعدیل آب‌وهوای این شهر دارد. این شهر به خاطر آب‌وهوای نیمه‌گرمسیری خود، در زمان روسیه تزاری و شوروی از تفرج‌گاه‌های محبوب بود.
جمعیت گاگرا در سال ۱۹۸۹ برابر با ۲۶٬۶۳۶ نفر بوده است ولی پس از آن در پی کشمکش‌های قومی در منطقه کاهش یافته است.
گفته شده که در دوران باستان یک کوچ‌نشین یونانی به نام تریگلیت، در جای این شهر وجود داشته است که ساکنان آن را یونانی‌ها و کولخیس ها تشکیل می‌داده‌اند. این شهر بعدها در تصرف پادشاهی پونتوس و پس از آن در سدهٔ یکم پ.م. تحت سیطره امپراتوری روم قرار گرفت.
Wikipedia contributors, "Gagra," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed March 30, 2008).
واردنیس
واردنیس (به ارمنی: Վարդենիս) یک شهر در ارمنستان است که در استان گغارکونیک واقع شده‌است. واردنیس در کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده است.
از سال ۱۸۳۰ توسط مهاجران ارمنی از ارمنستان غربی مسکونی شد؛ و نام‌های تاریخی این شهر، واساکاشِن (تا سال ۱۹۶۹) بوده‌است.
شهر واردنیس در استان گغارکونیک و در کرانه‌های جنوبی دریاچهٔ سِوان واقع شده‌است.
واردنیس ۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۶۸۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
منحنی فراموشی
منحنی فراموشی، کاهش توانایی به‌یادآوری حافظهٔ انسان در طول زمان، و نحوهٔ فراموشی اطلاعات زمانی که کوششی برای حفظ آن نشود را نمایش می‌دهد. یک مبحث مرتبط قدرت حافظه است که به ماندگاری حافظه در ذهن اشاره دارد. حافظه هر چقدر قوی‌تر باشد، مدت طولانی‌تری می‌توانیم آن را به یاد بیاوریم. نموداری نوعی از منحنی فراموشی نشان می‌دهد که معمولاً انسان‌ها ناخودآگاهانه در طول چند روز یا هفته، بخشی از اطلاعات جدید یادگرفته شده را از خاطر می‌برند مگر اینکه آن را مرور کنند. منحنی یادگیری خاصیت نمایی دارد، به این معنی که فراموشی اطلاعات در چند روز اولیه در بیشترین حد خود است و سپس نرخ فراموشی کاهش می‌یابد.
منحنی فراموشی اولین بار توسط روانشناس آلمانی هرمان ابینگ هاوس در سال ۱۸۸۵ معرفی شد. تحقیق وی در سال ۲۰۱۵ مجدداً انجام شده و نتایج مشابهی به دست آمده‌است.
حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حَزین و معروف به شیخ علی حزین ، شاعر، عارف و دانشمند ایرانی در سال ۱۱۰۳ قمری در اصفهان زاده شد. او از تبار زاهدی‌ها و نوادگان شیخ زاهد گیلانی است. از استادان حزین می‌توان به امیر سید حسین طالقانی اشاره کرد.
او جهانگرد و همچنین دانشمندی جانورشناس بود. وی همچنین از آخرین شاعران بزرگ سبک هندی بود. از آثار او می‌توان به تذکره شعرا، دیوان اشعار، صفیر دل و حدیقه ثانی در برابر حدیقه سنایی و تذکارات العاشقین در برابر لیلی و مجنون اشاره کرد. تذکره حزین لاهیجی با سبکی ساده و پخته به نگارش درآمده‌است.
حزین در کتاب تاریخ خود به نام «زندگی شیخ حزین به قلم خود او» وضعیت اصفهان در زمان حمله افغانان و نیز اشغال ایران به وسیلهٔ ترکان عثمانی را شرح می‌دهد.
حزین از خانواده‌ای از علما و زمینداران در گیلان برخاسته بود و تبار او به شیخ زاهد گیلانی می‌رسید. پدر او در دورهٔ شاه سلیمان اول برای تحصیل به اصفهان رفت و محمد در دربار صفوی در سن کم به عنوان بحر العلوم و شاعر پرورش یافت. او در ایران و هند و تا عربستان سفرهای متعدد کرد.
حزین لاهیجی در سال ۱۱۴۶ق به هند رفت و در سال ۱۱۸۱ق در حدود هفتاد و هشت سالگی در بنارس درگذشت و در همان شهر دفن شد.
حزین لاهیجی از ترس نادرشاه به هندوستان رفت و تا پایان در هند زندگی کرد. سکونت محمدعلی حزین لاهیجی در نوزده سال آخر زندگی خود در بنارس که تحت حکومت نواب‌های شیعه بود، از رویدادهای مهم در حیات فرهنگی، مذهبی و ادبی این شهر است. آرامگاه او - که مدفن خلیل علی ابراهیم خان نیز در جوار آن است - در بنارس و در محله فاطمان زیارتگاه مهمی است که زوار آن، علاوه بر شیعیان، سایر مسلمانان نیز هستند. حضور حزین و درسهای او در ترویج و اشاعه تشیع در آن سامان نقش بسیار مهمی داشت.
بخشی از سروده‌های او به زبان فرانسه نیز ترجمه شده‌است.
فهرست بزرگراه‌های تبریز
شهر تبریز دارای چند بزرگراه و آزادراه است که عبارتند از:
واصل لاهیجی
ملا محمد امین واصل لاهیجی از شاعران قرن ۱۱ بوده‌است. مدتی از عمر خویش را در تبریز و مشهد گذراند و سرانجام به اصفهان رفت و در مدرسه حاج محمد باقر مهابادی به ادامه تحصیل مشغول شد و در همین شهر نیز درگذشت. از وی شعرهایی هم به زبان گیلکی برجای مانده است. از آثار وی خلوت راز است که بر وزن تحفه العراقین سروده شده‌است.
واج‌آرایی
واج‌آرایی یا آلیتراسیون (به فرانسوی: Allitération) (به انگلیسی: Alliteration) در ادبیات به تکرار یک حرف یا صدا (صامت، مصوت) در یک بیت یا متن واج آرایی یا نغمه حروف گفته می‌شود.
صداهای زبان از دو نقطه نظر مورد مطالعه قرار می‌گیرند، اگر از جهت چگونگی تولید و مشخصات فیزیکی مورد بررسی قرار گیرند آنها را «آوا» می‌نامند، اما اگر آواها از نظر تعداد آنها در یک زبان خاص و چگونگی ایجاد تفاوت معنایی مورد مطالعه قرار گیرند، «واج» نامیده می‌شوند. واج در واقع جنبه ذهنی و انتزاعی آوا است؛ مثلاً، زبان فارسی به‌طور ثابت ۲۹ واج دارد، شامل ۲۳ صامت و ۶ مصوت و تفاوت آن با حروف الفبا این است که واج جنبه تلفظی و حروف جنبه نوشتاری دارند، بدین‌ترتیب حروفی که تلفظ یکسان دارند یک واج محسوب می‌شوند یا مصوت‌های کوتاه که نشانهای در حروف الفبا ندارند، حرف به‌شمار نمی‌آیند درحالی که هر کدام یک واج به حساب می‌آیند.
واج‌آرایی (نغمه حروف) تکرار یک یا چند واج صامت یا مصوّت در شعر یا در نثر است، که در کلمه‌های یک مصراع یا بیت به گونه ای که آفرینندهٔ موسیقی درونی باشد و بر تأثیر شعر بیفزاید. موسیقی برخاسته از واج آرایی صامت‌ها عموماً محسوس‌تر از موسیقی است که از واج آرایی مصوّت‌ها ایجاد می‌شود. با این حال مصوّت‌ها نیز تأثیر خاصی در واج آرایی داشته‌اند؛ قدیم تکرار مصوّت «-ِ» را تتابع اضافات می‌نامیده‌اند چنین می‌پنداشتند که مانع روشنی و رسایی سخن است، در حالی که امروزه در ادبیات بر این باورند که این تکرار و همچنین تکرار مصوّت «اُ» موسیقی بیت را بیشتر کرده و بر تأثیر کلام می‌افزاید؛ مانند این بیت از سعدی:
همچنین مصراع نخست این رباعی خیّام که در آن «ف» تکرار شده و مصراع دوم که «س» تکرار شده‌است.
و این بیت از حافظ:
یکی از زیباترین نمونه‌های حس آمیزی را در این بیت حافظ می‌توان دید:
در این بیت علاوه بر تکرار واج «س» در مصراع اوّل و واج «د» در مصراع دوم، نکتهٔ دیگری که به واج آرایی زیبایی دوچندانی بخشیده‌است، بردن ذهن خواننده با تکرار واج «د» به حال و هوای اماکن گنبدی شکل و پیچیده شدن و بازتاب صدای ضرب و آلات موسیقایی چون دف است.
همچنین در بیتی از نظامی می‌توان واج آرایی حرف س را که بسیار موسیقی کلام را دلنواز و شیرین می‌کند را دید:
ای هست کن اساس هستی کوته ز درت دراز دستی
مثالی دیگر از واج آوایی: «ما به مام میهن مهر می‌ورزیم.»
در اینجا تکرار حرف میم باعث موسیقی زیبایی در متن شده‌است.
وقتی واج‌آرایی بیانگر یا یادآور صدای خاصی در طبیعت باشد، به آن نغمهٔ حروف گفته می‌شود؛ مانند این شعر از فردوسی:
در این شعرِ منوچهری واج «خ» و «ز» تکرار شده‌است. واج «خ» یادآور خرد شدن برگ پاییزیِ درختان در زیر پا است:
در ادبیات پارسی نغمهٔ حروف اولین بار توسط پور سینا مورد توجه و بررسی قرار گرفته‌است.
۱. فنون بلاغت و صناعات ادبی، علامه جلال‌الدین همایی، نشر هما، ویرایش اوّل، چاپ سی‌ویکم، شابک: ۹۷۸۹۶۴۶۱۷۱۰۶۰
۲. آرایه‌های ادبی (قالب‌های شعر، بیان و بدیع)، کتاب سال سوم آموزش متوسطه، شاخه نظری (رشته ادبیات و علوم انسانی)، مؤلف: دکتر روح‌الله هادی - لینک کتاب
سجع
سجع در کلمه به معنای آواز قمری و آنچه به آن مانند باشد است.
نثر و شعری که در آن آرایه سجع به کار رود، مُسَجَّع یا آهنگین نامیده می‌شوند. در این گونه نثر، جمله‌های مشابه را قرینه می‌گویند و واژه‌های آخر قرینه‌ها در وزن یا حرف یا هر دو هم‌خوانی دارند.
نثر مسجع نثری است آهنگین و شعرگونه؛ هر چند فاقد وزن است، همانند شعر، از موسیقی قافیه و زیبایی‌های ترفندهای ادبی و ظرایف بلاغی بهره دارد. زبان در نثر مسجع معمولاً عاطفی است نه خبری؛ زیرا سجع با مضامین خبری صرف تناسبی ندارد.
نمونه‌ای از این‌گونه نثر از ابوالفتوح رازی: «سهل بن عبد اللّه گفت: تقوی آن باشد که بپرهیزی به دل از غَفَلات، و به نفس از شهوات و به حقّ از لذّات و به جوارح از سیّآت. آن وقت که این کرده باشی، امید باشد تو را به وصول دَرَجات و نجات از دَرَکات.»
سَجع یک‌سانی دو واژه در یک عبارت؛ از نظر واج یا واج‌های پایانی، وزن یا هر دوی آن‌هاست. آرایه سجع در کلامی دیده می‌شود که حداقل دو جمله باشد و بیشتر در نثر بکار می‌رود؛ زیرا سجع‌ها باید در پایان دو جمله بیایند و آهنگ دو جمله را به یک‌دیگر نزدیک سازند تا آرایه سجع نامیده شوند؛ از این جهت سجع مانند قافیه است که در پایان مصراع‌ها یا بیت‌های شعر آورده می‌شود. اگر سجع‌ها در یک جمله در کنار یک‌دیگر به کار برده شوند، «تضمین مزدوج» نامیده می‌شود.
سجعی که در شعر به کار رود، قافیه میانی یا قافیه درونی نامیده می‌شود، در قافیه میانی شاعر هر بیت را به چهار بخش تقسیم کرده و در پایان سه بخش از آن واژه‌هایی را آورده‌است که باهم سجع متوازی یا مطرف دارند؛ این روش رایج‌ترین کاربرد سجع در شعر است.
هر گاه هر مصراع به دو جمله بخش شده باشد، در هر مصراع، کلمه‌های جمله اول با قرینه خود در جمله دوم هم‌وزن باشند، و سجع متوازن ایجاد کنند، رویارویی سجع‌های متوازن، آرایه موازنه را پدیدمی‌آورد که می‌تواند موسیقی لفظی ایجاد کند. موازنه‌ای که تمام سجع‌های آن متوازی باشد، «ترصیع» نامیده می‌شود. این آرایه‌ها در شعر شاعرانی چون مسعود سعد، جمال‌الدین عبدالرزاق، سعدی، مولوی، حافظ و سنایی وجود دارد.
در ادب پارسی، نثر مسجع با آثار خواجه عبدالله انصاری آغاز شد. در "طبقات‌الصوفیه"، نثر کتاب در برخی بخش‌ها، مسجع است. سجع‌های خواجه عبدالله را تقلیدی از ترانه‌های هشت‌هجایی و قافیه‌دار دوره ساسانی دانسته‌اند. در ادب فارسی، نثر مسجع با تصنیف کتاب گلستان سعدی به اوج خود رسید. پس از آن نثرهای مسجع به تقلید از سعدی ایجاد شدند. از آن جمله جامی در تصنیف بهارستان از سعدی تقلید کرد، با این تفاوت که سخن جامی متمایل به سادگی و روانی بود. قائم مقام فراهانی در "منشأت"، نامه‌ها و مکتوبات خود را گرد آورد و سبک جدیدی در نویسندگی نثر مسجع پدیدآورد. "مقامات حمیدی" و "کتاب پریشان" از دیگر آثار نثر مسجع فارسی است. مانند: محبت را غایت نیست ؛ از بهر آن که محبوب را نهایت نیست .ارزش موسیقایی سجع متوازی از همه بیشتر و ارزش موسیقایی سجع متوازن از همه کمتر است.
جناس
یکسان بودن دو یا چند واژه در واژه‌های سازنده را گویند، گرچه معنی متفاوتی داشته باشند. در دو واژه هم‌جنس گاه جز معنی تفاوتی ندارند و گاه علاوه بر معنی، در یک مصوت یا همخوان با هم متفاوت‌اند. به دو واژه هم‌جنس ویا هم‌معنی که در یک مصراع یا بیت به کار می‌رود، ارکان جناس گویند. ارزش جناس به موسیقی و آهنگی است که در سخن می‌آفریند و زیبایی جناس در گرو پیوندی است که با معنی سخن دارد. جناس هم در شعر و هم در نثر به کار می‌رود. جناس تام، یکسانی دو واژه در تعداد و ترتیب واج‌هاست؛ بر موسیقی درونی مصراع یا جمله می‌افزاید. به این بیت شعر از حافظ توجه کنید:
یکسان نبودن دو یا چند واژه در صامت‌ها (حروف بی‌صدا) و اختلاف آنها در مصوت‌های (حرف‌های صدادار) کوتاه نیست. تکرار صامت‌ها، موسیقی درونی مصراع را پدیدنمی‌آورد؛ مانند:  محمد حسین سالاری در بیت بالا، سه واژهٔ «مَلِک، مُلک، مَلَک» به کار رفته‌اند؛ صامت‌های هر سه واژه یکسان اما واکه‌های کوتاه آنان و همچنان معنی‌شان با هم متفاوت است.دریاب اولی با فتحه است و دریاب دومی با ضمه.
شباهت یک واژه در حرف اول، وسط یا آخر است. جناس میان دو واژه آنگاه جناس ناقص خوانده می‌شوند که اختلاف آنها بیش از یک حرف باشد. مانند:
در این مثال، دو واژه «خروش» و «خروس» در کنار هم آمده‌اند، آخرین صامت دو واژه با هم متفاوت است. هماهنگی این دو واژه در بقیه صامت‌ها و مصوت‌ها و هماهنگی حرف اول آن‌ها با «خیزد» از عوامل آفرینش موسیقی در مصراع اول اس این جناس در کتب سنتی، به تفکیک اختلاف در حرف اول، وسط و آخر، جناس مضارع، لاحق و مطرف نامیده می‌شده‌است.
گُل و مُل در حرف اول با هم اختلاف دارند.
دستی، مستی و هستی فقط در حرف نخست باهم متفاوتند.
بلا و ولا در حرف نخست با هم متفاوتند.
اختلاف یک واژه در معنی و تعداد حروف است. این نوع جناس در کتب سنتی جناس زاید یا مُذَیّل نامیده می‌شده‌است. در جناس ناقص افزایشی، افزایش ممکن است در حرف اول، وسط و آخر رخ دهد. مانند:
در این بیت، واژهٔ «چمان» یک حرف بیشتر از «چمن» دارد. حرف در وسط آن افزوده شده‌است. همسانی سه صامت دیگر در این دو واژه و همراهی «چمان» و «چمن» با واژهٔ «چرا» در آفرینش موسیقی درونی نقش داشته‌است.
جان و جهان جناس افزایشی دارند.
قدم و مقدم جناس افزایشی دارند.
دم و دمبدم جناس افزایشی دارند.
بیا و بیار جناس افزایشی دارند.
جام و جامه جناس افزایشی دارند.
عذر و عذار جناس افزایشی دارند.
آن است که دو واژه یا واج در خط و تلفظ یکسان باشند، ولی در معنی با هم تفاوت داشته باشند:
اشتقاق (زبان‌شناسی)
در زبان‌شناسی، اشتقاق یکی از روش‌های واژه‌سازی است، همان‌طور که شاد-ی و نا-خشنود از شاد و خشنود، یا تعیین از تعیین کردن ساخته شده‌است. یک تقابل با فرایند صرف معنی می‌شود که نوع دیگری از وند را به منظور ساختن نوع دیگر همان کلمه بکار می‌گیرد . همان‌طور که تعیین کردن / تعیین کردن سوم شخص / در حال تعیین کردن / معین .(1)
یک وند اشتقاقی معمولاً مربوط به کلماتی از مقوله نحوی است و آن‌ها را به کلماتی از مقوله نحوی دیگری تغییر می‌دهد . برای مثال، پسوند اشتقاقی انگلیسی ly صفت را به قید تبدیل می‌کند. (آهسته = به آهستگی) . مثال‌هایی از الگوهای اشتقاقی انگلیسی و پسوندهای آنان : اگرچه وندهای اشتقاقی لزوماً مقوله نحوی را توصیف نمی‌کنند، اما معنای پایه را توصیف می‌کنند . در بیشتر موارد، وندهای اشتقاقی هم مقوله نحوی و هم معنا را تغییر می‌دهند : امروزی = امروزی کردن ("نوین کردن") . گاهی اوقات تعدیل معنا قابل پیش‌بینی است . صفت + ness = حالت صفت بودن ؛ (سفید = سفیدی) .
یک پیشوند (نوشتن = بازنوشتن؛ کاستن = فروکاستن) به ندرت مقوله نحوی در انگلیسی را تغییر می‌دهد. پیشوند اشتقاقی -un به صفت (سالم = ناسالم)، به بعضی افعال (انجام دادن = بی‌اثر کردن) متصل می‌شود اما به ندرت به اسم‌ها متصل می‌شود . پیشوندهای -en و -be استثناهای کمی هستند . – en ( - em قبل از آوای لبی ) معمولاً به عنوان یک نشانه گذرا در افعال بکار می‌روند، اما همچنین می‌توانند به صفات و اسم‌ها متصل شوند تا افعال گذرا بسازند : دور زدن (فعل) = حلقه زدن (فعل)؛ اما ثروتمند (صفت) = ثروتمند کردن (فعل)، بزرگ (صفت) = بزرگ کردن (فعل)، وجد (اسم) = به وجد آوردن (فعل)، برده (اسم) = بنده کردن (فعل) .
لیست کاملی از الگوهای اشتقاقی در زبان فارسی و پیشوندها و پسوندها هماننددر مطالعه ارائه شده توسط قاسمی زاده و رحیمی جمع‌آوری شده‌است .
اشتقاق می‌تواند بدون هیچ تغییری در شکل اتفاق بیفتد . برای مثال تلفن (اسم) و تلفن کردن . این به عنوان تغییر یا اشتقاق صفر شناخته شده‌است . بعضی از زبان شناسان تصور می‌کنند که وقتی مقوله نحوی یک کلمه بدون هیچ تغییری در شکل عوض شده‌است، یک تکواژ پوچ اضافه شده‌است .
۱.آرایه‌های ادبی (قالب‌های شعر، بیان و بدیع)، کتاب سال سوم آموزش متوسطه، شاخه نظری (رشته ادبیات و علوم انسانی)، مولف : دکتر روح‌الله هادی - لینک کتاب
تکرار (آرایه ادبی)
تکرار از آرایه‌های ادبی است که به معنی دوباره یا چندباره آوردن واژه‌ای است، به گونه‌ای که بتواند بر موسیقی درونی بیفزاید و تأثیر سخن را بیشتر سازد. تکرار بیشتر در اشعار مولوی دیده می‌شود، پس از پروین اعتصامی بیشترین میزان تکرار در اشعار حافظ و سعدی است.
تصدیر نوعی از تکرار است، که در آن واژه‌ای در آغاز و پایان بیتی دوباره آورده می‌شود. برخی تطریز را نیز نوعی از تکرار دانسته‌اند. در اصطلاح معانی یکی از انواع اطناب است.
مراعات نظیر
مُراعات نَظیر یا تناسب آوردن واژه‌هایی از یک دسته است که با هم، هماهنگی دارند؛ این هماهنگی می‌تواند از نظر جنس، نوع، مکان، زمان یا همراهی باشد. ، سبب تداعی معانی است. مراعات نظیر، پرکاربردترین آرایهٔ ادبی در ادبیات فارسی است و در اشعار سعدی، مولوی، حافظ فردوسی به فراوانی یافت می‌شود؛ برای نمونه:
یا:
مراعات نظیر، آوردن واژه‌های فراخور هم است در شعر، مانند جمع‌شدن خسرو با شیرین و لیلی و غیره.لاله و نرگس هر دو نوعی گل هستند.
ابر و باد و مه و خورشید و فلک همگی  جز عناصر و پدیده‌های طبیعت هستند
ابر بهار، سمن، سنبل و نسرین همه جزء عناصر بهار هستند.
نی، قول، نغمه و چنگ همه عناصر موسیقی هستند.
داس، درو، مزرع و کشته همگی مربوط به کشاورزی و درو کردن محصول هستند.
فلس، ماهی، بحر و نهنگ همه جزئی از دریا هستند.
تضمین
تضمین از آرایه‌های ادبیات و به معنی آوردن آیه، حدیث، یا سخن مشهور در بین سخن است. هم‌چنین، اگر شاعر تمامی مصراع یا بیتی را از شاعری دیگر در سخن خود بیاورد، تضمین خوانده می‌شود. اگر شاعر یا نویسنده‌ای مثلی را که پیش از وی رواج داشته، در میان نوشته یا سروده خود بیاورد نیز تضمین خوانده می‌شود.
آرایه تضمین با ایجاد تنوع، به آرایش سخن کمک می‌کند. همچنین، تضمین پدیدآورنده ایجاز در سخن است و آگاهی شاعر را از قلمروهای گوناگون کلام نشان می‌دهد. در زمانی که شاعر، سخن یا شعر معروفی را تضمین کند، معمولاً نام سراینده یا گوینده نوشته نمی‌شود. اما اگر شعر یا سخن مشهور نباشد، عموماً نام سراینده یا نویسنده سخن نیز ذکر می‌گردد. تضمین هنری یا تضمین طبیعی در نهایت ایجاز انجام می‌پذیرد.
در بیت بالا، حافظ بخشی از آیهٔ هشتم سورهٔ بینه را در کلام خویش عیناً به کار برده‌است، که در این‌جا تضمین هنری به‌شمار می‌آید.
تضمین سعدی از سروده فردوسی:
تضمین هاتف از غزل عراقی:
تضمین دیگری از سعدی از سروده فردوسی:
این دو بیت بخشی از بوستان سعدی است و سعدی بیتی معروف از فردوسی را در میان شعر خود عیناً نقل کرده‌است.
این بیت از دیوان حافظ است که در آن خواجه از اشعار سعدی تضمین کرده‌است:
اصل شعر سعدی چنین است:
اینجا نیز بیت اول از حافظ است که در آن خواجه از بیت دوم که از اشعار سعدی است تضمین کرده‌است:
بیت اول از حافظ است که در آن خواجه از بیت دوم که از اشعار سلمان ساوجی است تضمین کرده‌است.
بیت اول از حافظ است که در آن خواجه از بیت دوم که از اشعار سلمان ساوجی است تضمین کرده‌است.
بیت اول از حافظ است که در آن خواجه از بیت دوم که از اشعار اوحدی است تضمین کرده‌است.
بیت اول از حافظ است که در آن خواجه از بیت دوم که از اشعار اوحدی است تضمین کرده‌است.
لف‌ونشر
در لغت، لَفّ به معنای درهم‌پیچیدن و لوله کردن است، و نَشر به معنای باز کردن و گستردن.
در اصطلاح، لف و نشر آن است که شاعر یا نویسنده دو یا چند واژه را در "بخشی از سخن"(معمولاً مصراع یا بیتی از شعر) بیاورد، و در "بخش بعدی سخن" واژه‌های دیگری که به نوعی با واژه‌های قبلی در "ارتباط" باشند را ذکر کند، به‌طوری که می‌توان دو به دو این واژه‌ها را به هم مربوط کرد. "رابطه" لف و نشر، «مفعول و فعل»، «فاعل و فعل»، «مشبه و مشبهٌ‌به»، «مسندٌالیه و مسند»، «اسم و متمم»، «اسم و صفت» و... است. واژه‌های اول را لف و واژه‌های دوم (که به لف‌ها مربوط می‌شوند) را نشر می‌نامند. تعیین این‌که هر نشر مربوط به کدام لف است به فهم شنونده واگذار می‌شود.
لف و نشر دو گونه است:
۱) اگر توزیع نشرها به ترتیب لف‌ها باشد، لف و نشرْ مرتب نامیده می‌شود؛ مانند این شعر فردوسی:
۲) اگر نشرها به ترتیب لف‌ها نیایند و پراکنده باشند، لف و نشرْ نامرتب یا مشوش(به هم ریخته) نامیده می‌شود؛ مانند شعر زیر:
۲-۱) اگر نشرها به ترتیب معکوس لف‌ها بیایند، لف و نشر را معکوس می‌نامند؛ مانند این شعر خاقانی:
برخی بر آنند که لف و نشر معکوس نوعی از لف و نشر مشوش است، و برخی دیگر لف و نشر را به سه دسته تقسیم می‌کنند و می‌گویند لف و نشر اگر مرتب و معکوس نباشد، مشوش نامیده می‌شود.
لف و نشر مرتب، موسیقی معنوی خاصی ایجاد می‌کند که به خاطر درگیری ذهن برای یافتن لف و نشرهاست، به همین دلیل عموماً هنری‌تر است. معروف‌ترین مثال لف و نشر در این شعر فردوسی است:
همچنین در این شعر ناصرخسرو، مصراع اول لف و نشر مرتب و مصراع دوم لف و نشر مشوش است.
این آرایهٔ ادبی در قرآن مجید هم به کار رفته است.
مثلا آیه «و من رحمته جعل لکم اللیل و النهار لتسکنوا فیه و لتبتغوا من فضله: و از رحمت الهی است که شب و روز را برایتان پدید آورد تا در آن آرامش یابید و برای بهره‌گیری از فضل خدا تلاش کنید» (سورهٔ قصص، آیه ۷۳) دارای لف و نشر مرتب است، و منظور این است که در شب آرامش یابید، و در روز از فضل الهی روزی بجویید.
همچنین در آیه «و قالوا کونوا هوداً أو نصاری تهتدوا: و [اهل کتاب به مسلمانان] گفتند: یهودی یا مسیحی شوید تا هدایت یابید!» (سوره بقره، آیه ۱۳۵) منظور این است که یهودیان گفتند یهودی شوید تا هدایت‌یافته شوید، و مسیحیان گفتند مسیحی شوید تا هدایت‌یافته گردید؛ که لف در آن در مرحله اجمال است. همچنین است آیهٔ ۱۱۱ سورهٔ بقره «و قالوا لن یدخل الجنة الاّ من کان هوداً أو نصاری: و [اهل کتاب] گفتند: هیچ‌کس وارد بهشت نمی‌شود مگر آن‌که یهودی یا نصرانی باشد.»
حس‌آمیزی (آرایه ادبی)
حس‌آمیزی در آرایه‌های ادبی، آمیختن دو یا چند حس است در کلام؛ به گونه‌ای که ایجاد موسیقی معنوی به تأثیر سخن بیفزاید. عبارت‌هایی چون «خبر تلخ»، «قیافه بانمک» نمونه‌هایی از حس‌آمیزی در ادبیات عامیانه است که در آن‌ها حس شنوایی و حس بینایی با حس چشایی آمیخته شده‌است. نقطه اوج حس‌آمیزی در شعر فارسی، اشعار بیدل دهلوی و صائب تبریزی و سهراب سپهری است.با حنجره چکاوک خردی که ماه دی
از پونه بهار سخن می‌گوید
وقتی کزان گلوله سربی
با قطره
قطره
قطره خونش
موسیقی مکرر و یکریز برف را
ترجیعی ارغوانی می‌بخشد.
آرایه‌های ادبی (قالب‌های شعر، بیان و بدیع)، کتاب سال سوم آموزش متوسطه، شاخه نظری (رشته ادبیات و علوم انسانی)، مؤلف: دکتر روح‌الله هادی - لینک کتاب
متناقض‌نما (ادبیات)
متناقض‌نما یا تناقض ظاهری آوردن دو واژه یا دو معنی که به ظاهر متناقض و متضاد به نظر می‌رسند مانند: غم شیرین، جک جدی، یا قیام آرام. متناقض‌نما در کلام، به گونه‌ای که آفریننده زیبایی باشد، جز آرایه‌های ادبی بدیعی قرار می‌گیرد. تناقض معادل پارادوکس است که در فارسی به بیان نقیضی یا متناقض‌نما یا ناسازنما نیز آمده است. تناقض‌های ظاهری در زمینه‌های متفاوتی بروز می‌کنند.
زیبایی تناقض در این است که ترکیب سخن به گونه‌ای باشد که تناقض منطقی آن از قدرت اقناع ذهنی و زیبایی آن نکاهد. نقطه اوج تناقض را در اشعار سبک هندی، به ویژه اشعار بیدل دهلوی و صائب تبریزی دانسته‌اند. ترکیب‌هایی چون «لباس عریانی»، «فریاد خاموشی»، «بحر آتش» یا «شرم سرافرازی» در اشعار بیدل بسیار دیده می‌شود؛ و این نمونه‌ای از بیدل:
نکته‌ای که باید در نظر داشت این است که همواره بیان متناقض به همراه وجود لغات متضاد رقم نمی‌خورد؛ به بیانی دیگر، اگر در بیت یا متنی، دو یا چند لغت متضاد یافتیم، دلیلی بر وجود حتمی آرایه پارادوکس (متناقض‌نما) نیست؛ ولی گه گاه آرایه متناقض‌نما، لغات متضاد را نیز به همراه خود می‌آورد.
برای نمونه:
حافظ در این بیت ترکیب متناقض دولت فقر را درحالی به کار می‌برد که تضاد میان فقر و دولت آشکار است.
حافظ در این بیت بسیار زیبا و شاعرانه تناقض میان وزش باد و افروختن چراغ را به کار می‌برد و تأکید دارد که نسیم باد نوروزی و نه هر بادی مسبب روشنایی و برافروختگی چراغ دل آدمی می‌گردد.۱. فنون بلاغت و صناعات ادبی، علامه جلال الدین همایی، نشر هما، ویرایش اوّل، چاپ سی‌ویکم، شابک: ۹۷۸۹۶۴۶۱۷۱۰۶۰
۲. آرایه‌های ادبی (قالب‌های شعر، بیان و بدیع)، کتاب سال سوم آموزش متوسطه، شاخه نظری (رشته ادبیات و علوم انسانی)، مؤلف: دکتر روح‌الله هادی - لینک کتاب
حسن تعلیل
حسن تعلیل آوردن دلیلی ادعایی به جای علت اصلی یا ایجاد رابطهٔ علت و معلولیِ تخیّلی بین دو پدیده است. این علت سازی عموماً مبتنی بر تشبیه است و هنر آن زشت یا زیبا نمودن چیزی است. با وجود این حسن تعلیل، واقعی، علمی یا عقلی نیست. مخاطب آن را از علت اصلی دلپذیرتر می‌یابد. بیشترین حسن تعلیل در ادبیات فارسی، در اشعار منوچهری دیده می‌شود. هر چند در آثار رودکی، حافظ، سعدی، سنایی و نظامی نیز نمونه‌های بسیاری از آن وجود دارد.
مثال:
آیا هرگز فکر کرده‌اید که چرا خروس به هنگام سحر می‌خواند؟ کسی پاسخ واقعی این سؤال را نمی‌داند. تنها می‌توان گفت که این از خصلت‌ها و غرایز طبیعی این حیوان است. اما شاعر در مثال اول برای خواندن خروس سحری علّتی خیالی می‌آورد. او می‌گوید که خروس بدان سبب ناله سر می‌دهد که در آیینهٔ صبح حقیقتی را می‌بیند و آن این است که از عمر ما روزی دیگر گذشته و ما هم چنان در بی‌خبری مانده‌ایم. ناله سردادن خروس در غم این بی‌خبری است. این علّت ادعایی که سخت پذیرفتنی می‌نماید و توان اقناع مخاطب را دارد، عامل اصلی موسیقی معنوی موجود دراین بیت است.
مثال:
در اینجا حافظ بارش باران بر سبزه زاران را ناشی از گریهٔ ابر بهاری می‌داند که از دست بدعهدی روزگار به ستوه آمده‌است؛ در حالی که در عالم واقع علّت بارش باران برای همگان روشن است.
مثال: شاعر (محمدتقی بهار) علّت ابر پوش بودن قلّهٔ دماوند را برای ندیدن او بیان کرده‌است.
علت برآمدگی دماوند اینگونه توجیه شده‌است که (دماوند) قلب زمین تصور شده‌است که درد گرفته و از شدت درد، ورم نموده‌است.
به این نمونه دقت کنید:
اقبال لاهوری در این دوبیتی، برای پدیدهٔ به گل نشستن نهنگ‌ها دلیلی غیر واقعی و شاعرانه می‌آورد. در واقع برای آنکه خواننده را متوجه کند که در پی آسایش و سکون مطلق نباشد، غیر مستقیم سرنوشت نهنگ‌های به گل نشسته را به عنوان شاهد می‌گیرد و هشدار می‌دهد نهنگ (آدمی) اگر در پی آرامشی به دور از هر گونه هیاهو باشد، دچار رخوت می‌شود و این رخوت، هلاک آدمی (نهنگ) است.
مثال:
مثال:
گل را هم 'رنگ'ست و هم 'بوی'. جلوه گری گل، عاشق را از احوال یار (دوست) باخبر می‌دارد اما اینک نه چنین است چرا که در هنگامهٔ وزیدنِ باد صبا، فرصت عرض اندام ندارد و هیبت و غیرت باد صبا سبب گشته او خاموش بماند و عطر و بوی خود را نپراکند، چراکه 'فرصت'، فرصت باد صبا است.
مثال:
در این بیت حافظ علت حل شدن شکر در آب را کم آوردن شکر در برابر شیرینی لب یار می‌داند.
مثال:
در این بیت حافظ دلیل سرخی اشک خود را خجلت اشک از فاش کردن راز شاعر می‌داند.
مثال پایانی از صائب:
در این بیت، شاعر برای شکل ظاهری و آویزان بودن شاخه‌ها و برگ‌های درخت بید، علتی شاعرانه اما غیرواقعی آورده‌است و آن، سرافکندگی بید به سبب بی‌حاصلی است.
مثال شعری از رودکی:
من موی خویش را نه از آن می کنم سیاه
تا باز نو جوان شوم و نو کنم گناه
چون جامه‌ها به وقت مصیبت سیه کنند
من موی از مصیبت پیری کنم سیاه
در اینجا شاعر مثال مشکی پوشیدن افراد موقع مصیبت میگوید در حالی که معمولا افراد به خاطر جوان شدن موی خود را سیاه می کنند
در این بیت سعدی دلیل رویش گل‌های رنگارنگ از دل خاک را مدفون بودن انسان های زیبارو و خوش‌اندام در آن دانسته است و این دلیل شاعرانه اما غیرواقعی، حسن تعلیل را پدید آورده است.
صائب دلیل چشمک زدن ستارگان را ناز و کرشمۀ محبوب می‌داند و این دلیل غیرمنطقی اما ادبی و دلنواز، آرایهٔ حسن‌تعلیل را پدید آورده نیست
۱. آرایه‌های ادبی (قالب‌های شعر، بیان و بدیع)، کتاب سال سوم آموزش متوسطه، شاخه نظری (رشته ادبیات و علوم انسانی)، مؤلف: روح‌الله هادی - لینک کتاب
آندره دوریه
آندره دوریه زاده ۱۵۸۰ اولین مترجم قرآن به زبان فرانسوی بود. وی اولین کسی بود که گلستان سعدی را به فرانسوی ترجمه کرد و آغازگر معرفی این شاعر به دنیای غرب شد.
او در ناحیهٔ سون-ا-لوآر فرانسه به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در کشور خود به پایان رساند و سپس عازم ترکیه عثمانی شد در آن جا زبانهای ترکی، عربی و فارسی را آموخت. مدتی در قاهره داد و ستد کرد و همزمان امور کنسولی کشور فرانسه را نیز انجام داد. تا سال ۱۶۳۰ در مصر بود و در این زمان رهسپار استانبول شد و زبان ترکی آموخت.
دوری‌یه پس از بازگشت به کشور فرانسه در سال ۱۶۳۰ مترجم شاه این کشور در زبان‌های شرقی شد.
او در حدود سال ۱۶۴۰ به ترجمهٔ قرآن همت گماشت و نخستین بار آن را مستقیماً از روی متن عربی به زبان فرانسه درآورد و در پاریس با عنوان «قرآن محمد» منتشر کرد. در سال ۱۶۴۹ این ترجمه تجدید چاپ شد و در همان سال به زبان انگلیسی سپس به زبان‌های هلندی، آلمانی و روسی درآمد؛ و از تاریخ انتشار تا سال ۱۷۸۵ ۲۴ بار به چاپ رسید و چنین موفقیتی تا آن دوره برای یک کتاب مذهبی متعلق به غیر مسیحیان سابقه نداشت.
او نخستین اروپایی بود که سعدی را به غرب معرفی کرد. در سال ۱۶۳۴ گزیده‌ای از گلستان را به فرانسوی ترجمه کرد و همان ترجمه ناقص باعث آشنایی اروپاییان با سعدی شد و به دنبال آن ده‌ها ترجمه از آثار سعدی (اغلب از فارسی) به دیگر زبان‌های اروپایی انجام گرفت. ترجمه دوریه در ۱۷۶ صفحه، مستقیماً از زبان فارسی انجام شد و در پاریس به چاپ رسید. انتخاب حکایات برای ترجمه عمدتاً شامل چند باب نخست پیرامون توصیه به پادشاهان برای زمامداری بوده‌است. وی در پیشگفتار کتاب اینطور بیان می‌کند: «هنگام جستجو در میان معظمترین کتابخانه‌های قاهره و قسطنطنیه به کتابی با عنوان گلستان یا مُلک گلهای سرخ برخوردم که به دلیل ظرافت پندار و لطافت گفتار و آهنگ کلام و جذابیت پندهایش ارزش والایی در نزد خاص و عام داشت. پس تمایل یافتم که پس از مراجعت، ساعاتی از اوقات فراغتم را به برگردان آن اختصاص دهم و جامهٔ فرانسوی بر تن آن بپوشانم.» لازم است ذکر شود که او در برگردان همین حکایتها نیز دخل و تصرفها و حذفیات قابل توجهی داشت.
دوریه علاوه بر این دو ترجمه، نویسنده کتاب دستور زبان ترکی نیز بوده‌است.
ریکشا
ریکشاها، گونه‌ای از وسایل حمل و نقل با نیروی انسان هستند: در ریکشاها گاریچی، گاری دوچرخی را می‌کشد که یک یا دو نفر در آن نشسته‌اند.  ریکشا از آسیا برآمده‌است و بیش‌تر برای ترابری بزرگان به‌کار می‌رفته‌است. البته ریکشاها به دلیل تصادفات و برخوردهای بسیار، از مدت‌ها پیش در بسیاری از کشورهای آسیایی ممنوع شده‌اند.
ریکشاهای کشیدنی در آسیا، با ریکشاهای رکابی جایگزین شدند. از ریکشا در شهرهای کشورهای غربی همچون نیویورک هم استفاده می‌شود.
ریشهٔ واژهٔ ریکشا از واژۀ ژاپنی «جینریکیشا» (ریکشا «جینریکیشا» 人力車 = انسان «جین» 人، نیرو «ریکی» 力، وسیلهٔ نقلیه «شا» 車) است که به معنی «وسیلهٔ نقلیه با نیروی انسانی» می‌باشد.
اتوریکشا
اتوریکشا یا موتور سه‌چرخ یا سه‌پاچه یا توک-توک (نامی که بیشتر در تایلند کاربر دارد) خودرو و در واقع موتورسیکلتی است سه چرخه که یکی از عمده‌ترین روش‌های حمل مسافرهای درون‌شهری در بسیاری از کشورها در سراسر جهان، به ویژه در مناطقی که آب و هوای گرمسیری یا نیمه گرمسیری دارند و از جمله بسیاری از کشورهای در حال توسعه مانند هند، پاکستان، نپال، بنگلادش، فیلیپین، سریلانکا، هنگ کنگ، سودان، تایلند، افغانستان و چند کشور دیگر به‌شمار می‌رود. اتو ریکشا هم به عنوان یک وسیله نقلیه کرایه‌ای و هم برای استفاده خصوصی بکار می‌رود و پررونق‌ترین وسیله برای حمل و نقل افرادی است که پول کافی برای استفاده از تاکسی ندارند.
اتوریکشا گونهٔ موتوردار شدهٔ ریکشای سنتی است. ریکشای سنتی یک گاری کوچک دو یا سه چرخه‌است که توسط یک انسان کشیده می‌شود و اگر مانند دوچرخه با رکاب زدن حرکت کند به آن ریکشای رکابی می‌گویند.
شمار کمی از اتوریکشاها را می‌توان امروزه در خیابان‌های شهرک چینی‌های لندن و برخی نقاط دیگر اروپا دید، اگرچه بیش‌تر توسط گردشگران و نه مردم محلی استفاده می‌شود.
اغلب اتوریکشاهای هند ساخت کارخانه باجاج آتو هستند؛ که در مدل‌های مختلف برای حمل تعداد متفاوتی از مسافر یا بار تولید شده‌اند. اتوریکشاهای معمولی برای حمل دو مسافر طراحی شده و حداکثر ظرفیت حمل سه نفر را دارند. این وسیله بسیار کم مصرف بوده و مکانیزم ساده‌ای دارد از این رو متناسب با اقتصاد کشورهای کم درآمد است. در بسیاری از شهرهای هند این وسیله به شکل دوگانه سوز برای استفاده از گاز مایع یا گازی در کنار بنزین تبدیل شده‌است. در برخی از شهرها مانند بمبئی به اختصار به آن اتو و در بعضی شهرها مثل پونا و بوپال به آن ریکشا می‌گویند.
این وسیله را در افغانستان و به‌ویژه در هرات به نام «زرنج» می‌شناسند. شاید به این دلیل که نخست، شهر زرنج مرکز ولایت نیمروز محل اصلی بسته ‎بندی و استفاده از این وسیله نقلیه بود که بعداً به دیگر نقاط افغانستان گسترش یافت.
ابسیدین
ابسیدین یا شیشهٔ آتشفشانی، سنگی غنی از سیلیکات است که بافت شیشه ای سیاه رنگی دارد و از سرد شدن سریع ماگما به وجود می آید. اگرچه این سنگ ترکیب شیمیایی دقیقی ندارد اما سنگی است که بیش از ۷۰ درصد سیلیس دارد. بشر در دوران سنگ از ابسیدین تراش داده شده به عنوان ابزار استفاده می‌کرده‌است و امروزه از آن به عنوان ماده خام صنایع استفاده می‌کند.
امروزه از ابسیدین به عنوان چاقوی جراحی استفاده می‌شود، زیرا از هر چاقوی فلزی تیزتر است و ناهمواری ندارد. در گذشته مردم فکر می‌کردند ابسیدین راهی به جهانی دیگر است.
ریکشای رکابی
ریکشای رکابی، وسیله‌ای برای حمل مسافر در تعداد و مسافت محدود است و یکی از گونه‌های سه‌چرخه به‌حساب می‌آید. ریکشاهای رکابی با نیروی انسان کار می‌کنند که بیش‌تر برای سوارکردن مسافر و به‌صورت کرایه‌ای به‌کار می‌روند. ریکشاهای رکابی علاوه بر راننده، دارای یک یا چند جای نشستن هستند که برای جابجایی یک یا حداکثر دو سرنشین و ره‌سپار به کار می‌روند. ریکشاهای رکابی در شهرهای بزرگ جهان به‌ویژه در خاور دور، آسیای جنوب شرقی و هندوستان دیده می‌شوند و بیش‌تر برای مراکز شهری بزرگ، جذب گردشگر، و رویدادهایی که شلوغی زیادی ایجاد می‌کنند به‌کار می‌روند. بسیاری از ریکشاهای رکابی با ریکشاهای کم‌بهره که توسط کسی کشیده می‌شد، جایگزین شده‌اند.
۱۳۷۲ (خورشیدی)
سال ۱۳۷۲ هجری خورشیدی، سالی است.
• نوید افکاری.
"فروردین"
"اردیبهشت"
"خرداد"
"تیر"
"مرداد"
"شهریور"
"مهر"
"آبان"
"آذر"
"دی"
"اسفند"
هریت بیچر استو
هریت الیزابت بیچر استو (زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۸۱۱ کنتاکی – درگذشته ۱ ژوئیهٔ ۱۸۹۶) از نامی‌ترین نویسندگان ادبیات پایداری سیاهان و از هواداران فعال لغو بردگی در ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌رود.
هریت در خانواده‌ای مذهبی و تهی‌دست در روستای «لیچفیلد» ایالت کنتاکی آمریکا چشم به جهان گشود. پدرش مردی روحانی بود و هفت برادر و دو خواهر داشت. برادرانش همگی وارد خدمات مذهبی شدند و خواهر بزرگترش مدیر یک دبستان شد. وی نیز از ۱۳ سالگی در مدرسهٔ خواهرش به تدریس پرداخت.
هریت در ۲۱ سالگی به همراه خانواده‌اش به اوهایو سفر کرد و در آن‌جا نیز به تدریس مشغول شد. در ضمن به فراگیری زبان‌های ایتالیایی، فرانسوی و لاتین و آموزش نقاشی نیز پرداخت. وی در این سال‌ها از نزدیک شاهد زندگی سیاهان و ظلمی که بر آنان می‌رفت، بود. وضع برده‌داری در آن زمان تأثیر زیادی بر روحیه وی گذاشت و این امر باعث شد تا کتاب معروف "کلبه عمو تام" را به رشته تحریر درآورد و همین کتاب نیز باعث شهرت وی شد. هریت در سال ۱۸۳۶ با کشیشی به نام «کالوین استو» ازدواج کرد. آن‌ها زندگی را با فقر آغاز کردند و صاحب هفت فرزند شدند. او در زمان انتشار کتاب کلبه عمو تام زنی ۴۰ساله و گمنام بود که پس از انتشار کتابش، نویسنده‌ای مشهور شد. هریت پس از تألیف کلبهٔ عمو تام، کتاب‌های دیگری نیز نوشت؛ ولی هیچ‌کدام از آن‌ها به اندازهٔ این کتاب شهرت جهانی نیافت. پس از ۹ سال از انتشار کلبهٔ عمو تام و در سال ۱۸۶۱، جنگ داخلی آمریکا آغاز شد که سرانجام آن صدور فرمان لغو بردگی بود.آبراهام لینکلن دربارهٔ او گفت که این زن کوچک جنگی بزرگ را آغاز کرد.
خودروی رکابی
خودروی رکابی، وسیلهٔ نقلیه‌ای با نیروی انسانی است، که قابلیت محافظت در برابر آب و هوا و تصادفات را دارد. دراصل آن‌ها همواره خودروهای تک‌سرنشین هستند. آن‌ها از دوچرخه‌ها یا سه‌چرخه‌های زمین گستر (خوابیده روی زمین) هستند، که علاوه بر آن به خوبی صیقل زده شده‌اند (حفاظ آیرودینامیک). کارخانجات اندکی هستند که خودروی رکابی تولید می‌کنند؛ بسیاریشان دست‌ساز هستند.
حادثه
یک حادثه، سانحه یا تصادف، یک رویداد خارجی مشخص، قابل شناسایی، ناگاه و غیرقابل پیش‌بینی، غیرعادی و بدون قصد است که در یک زمان و مکان ویژه رخ می‌دهد، و بدون دلیل آشکار است؛ اگرچه اثری مشخص دارد. یک حادثه معمولاً احتمال نتیجهٔ منفی و ناگواری دارد که با آگاهی از دلایل رویدادی که حادثه را می‌آفریند و انجام کار مناسب پیش از رویداد، می‌توان از آن جلوگیری و پیشگیری کرد.
لاوری
لاوری یکی از رودخانه‌های بزرگ روستای تیس از توابع شهرستان چابهار استان سیستان و بلوچستان ایران است. این رودخانه در وسط این روستا جریان دارد و از ارتفاعات بلند سر چشمه می‌گیرد.
در طی بارندگی‌های شدید خسارات زیادی را به همراه دارد که از جمله تخریب شدن جاده و مسدود شدن رفت وآمد مردم به جهت واقع بودن در میان روستا مشکلات زیادی را به بار آورده است.
ساعت گرینویچ
ساعت جهانی یا ساعت گرینویچ که به صورت مخفف به آن «GMT» نیز می‌گویند، به ساعت جاری دهکده گرینویچ در نزدیکی شهر لندن اشاره دارد. این ساعت در رصدخانه سلطنتی گرینویچ و بر اساس موقعیت خورشید تنظیم می‌شود.
گرینویچ تقریباً چیزی معادل ساعت هماهنگ جهانی (UTC) است با این تفاوت که عمدتاً توسط مراکز وابسته به بریتانیا همچون بی‌بی‌سی، نیروی دریایی سلطنتی و معدود کشورهای عربی مورد استفاده قرار می‌گیرد. کشورهایی همچون استرالیا، آفریقای جنوبی، هند و پاکستان نیز از این استاندارد استفاده می‌کنند. البته در بریتانیا «جی‌ام‌تی» فقط در طول زمستان مورد استفاده قرار می‌گیرد و با تغییر فصل به تابستان از ساعت تابستانی بریتانیا یا بی.اس. تی (BST) که مخفف عبارت «British Summer Time» استفاده می‌شود.
در قرن نوزدهم، نگهداشتن زمان کاری شخصی بود. معمولاً ساعت ساز شهر یا ساعت بزرگی که در شهر نصب کرده بودند، نمایش دهنده ساعت رسمی آنجا می‌بود. در این بین عده‌ای نیز با حرکت هفتگی به نقاط مختلف و تنظیم ساعت مردم آنجا شروع به راه‌اندازی کسب و کاری برای خود کرده بودند. با گسترش ارتباطات و امکان سفر انسان به مناطق دوردست، خصوصاً در دهه ۱۸۴۰ که صنعت راه آهن توسعه یافت این مشکل شکلی جدی به خود گرفت. زیرا به عنوان مثال وقت هر قطار بر اساس ساعت محلی یک شهر تنظیم می‌شد که با شهر دیگر متفاوت بود.
در همان اوایل (۱۸۴۰) انگلیسی‌ها تصمیم گرفتند که شرکت‌های راه‌آهن و لوکوموتیوها، ساعت‌های خود را به شکل مداوم با ساعت لندن هماهنگ کرده تا این مشکل برطرف شود و این روش تا ۷ سال بعد از آن اجرا می‌شد که در سال ۱۸۴۷ شرکت‌های راه‌آهن موظف به هماهنگ کردن ساعت‌های خود با گرینویچ به جای لندن شدند. این امر تا سال ۱۸۴۸ در تمام شرکت‌های راه‌آهن انگلیس عملی شد. ۵ سال بعد نیز دیگر شرکت‌های انگلیسی هم این کار را انجام دادند.
به دنبال تغییرات ساعت در انگلیس، آمریکایی‌ها نیز در فکر استفاده از گرینویچ به عنوان یک ساعت رسمی افتادند. این تصمیم در ظهر روز ۱۸ نوامبر و با فرستادن هم‌زمان سیگنال ساعت از طریق تلگراف به شهرهای بزرگ آمریکا عملی شد. تا پیش از این بیش از ۳۰۰ ساعت محلی مختلف در آمریکا وجود داشت.
نهایتاً در کنفرانس بین‌المللی که در این خصوص در شهر واشینگتن برگزار شد، سران ۲۵ کشور دنیا تصمیم گرفتند که گرینویچ را به عنوان ساعت استاندارد جهانی قبول کنند. البته عمده دلیل اینکه چرا گرینویچ انتخاب شد، این بود که آمریکا پیش‌تر شروع به استفاده از این استاندارد در ایالت‌های خود کرده بود و امکان تغییر همه آن‌ها را مجدداً نداشت.
برای محاسبهٔ فاصلهٔ محل خود با گرینویچ، نیاز به داشتن یک نقشه با خطوط طول و عرض جغرافیائی است. ابتدا باید محل خود را بر روی نقشه پیدا کرده و بعد خطوط مابین خود و خط نصف النهار مبدأ را شمارش کنید. فاصله شما پیدا می‌شود.
حال باید دید که شما از گرینویچ جلوتر هستید یا عقب‌تر. برای این کار توجه کنید که موقعیت شما در غرب خط نصف النهارست یا شرق:
به عنوان مثال نیویورک. اگر خطوط بین نیویورک و خط نصف النهار مبدأ را شمارش کنید، عدد ۵ به دست می‌آید. این ۵ یعنی ساعت که می‌شود ۰۵:۰۰از آنجا که نیویورک در غرب گرینویچ است پس از گرینویچ عقب‌ترست و این یعنی یک منفی هم باید اضافه کنید.
مکانیک محیط‌های پیوسته
مکانیک محیط‌های پیوسته زیرشاخه‌ایست وسیع از مکانیک کلاسیک که به مطالعهٔ رفتار جامدات، و سیالات می‌پردازد. در این تئوری مواد رفتار پیوسته دارند، یعنی در حجم بی‌نهایت کوچک یک ماده،جسم کاملاً یکپارچه است( اتم‌ها در جسم را در نظر نمی‌گیریم) به عبارتی وجود اتم‌ها را در مواد در نظر نمی‌گیریم و آن را یک جسم بدون اتم پیوسته فرض می‌کنیم.  ۱-ناحیه پیوسته ساده یا بسیط (simply connected region) مدل و مفهوم پیوسته بودن محیط‌ها از ریاضیات می‌آید. مجموعه اعداد حقیقی یک محیط پیوسته ایجاد می‌کند که در آن بین هر دو عدد حقیقی مجزا عدد حقیقی مجزای دیگری وجود دارد، و بدین گونه، همواره بینهایت عدد حقیقی دیگر مابین هر دو عدد مجزای حقیقی (هرچقدر هم نزدیک به هم) یافت می‌شود.
چنانچه مفهوم بالا پیرامون پیوستگی مجموعه اعداد حقیقی را در مورد مواد تعمیم دهیم به مدل توزیع پیوسته مواد در فضا (مکان) خواهیم رسید.
کانن (شرکت)
کانُن شرکت صنایع الکترونیکی و تجهیزات پزشکی ژاپنی چندملیتی است، که در طراحی و تولید دوربین‌ها و تجهیزات جانبی عکاسی و تصویربرداری تخصص ویژه‌ای دارد.
ستاد مرکزی شرکت کانن در توکیو، ژاپن قرار دارد و محصولات این شرکت شامل دوربین عکاسی، دستگاه‌های فتوکپی و چاپگرهای رایانه، دوربین‌های دیجیتال و ویدئویی، دوربین‌های تک‌لنزی بازتابی و پویشگر می‌باشد. بر اساس واپسین فهرست مجلهٔ فورچون نام شرکت کانن در ردیف ۳۸۰ از ۵۰۰ شرکت برتر جهان قرار دارد.
شرکت کانن در سال ۱۹۳۳ توسط «یوشیداگورو» و «اوچیدا سابورو» تأسیس شد. شرح تاریخچه کانن بدون ذکر نام «لابراتوار پریسیژن اپتیکال اینسترومنت» که کانن از آن منشعب شده کامل نیست. این لابراتوار را دوست صمیمی اوچیدا به نام «تاکشی میتارایی» تأسیس کرد. هدف از تأسیس این لابراتوار، پژوهش دربارهٔ توسعه دوربین‌های باکیفیت بود. در سال ۱۹۳۴ آن‌ها نخستین دوربین خود را به نام «کوآنن» به بازار عرضه کردند. در اواخر همین سال، نام این شرکت و تولیدات آن به کانن تغییر پیدا کرد.
کانن نخستین شرکتی است که دوربین‌های خود را با لنزهای لایکا به بازار عرضه کرد. شرکت کانن نخست از لنزهای ساخت شرکت نیکون در محصولات خود استفاده می‌کرد، اما پس از مدتی اقدام به ساخت لنزهایی با نام تجاری «سرنار» کرد.
به رغم آن که دوربین‌ها و چاپگرهای رایانه‌ای کانن بازار مصرف را در دست دارند، بیشتر درآمد این شرکت از دستگاه‌های فتوکپی آنالوگ و دیجیتال تأمین می‌شود. شرکت کانن در همکاری با شرکت توشیبا به تولید تلویزیون‌های صفحه تخت، گونه جدید فناوری نمایشگرهای تلویزیون مبادرت نموده‌است.
۱۹۵۴ تأسیس شرکت «چیچیبو ایکوشا» - تولید هدهای مغناطیسی
۱۹۵۸ تولید Exposure meter برای دوربین عکاسی
۱۹۶۴ نام شرکت به Canon تغییر پیدا کرد
۱۹۷۵ تولید شاتر و قطعات اصلی دوربین AE-1
۱۹۷۶ ورود به عرصه تولید چاپگر و ماشین حساب
۱۹۷۹ تولید فلاپی‌دیسک
۱۹۸۱ عرضه سهام شرکت به دسته دوم بورس توکیو
۱۹۸۴ گشایش کارخانه میساتو
۱۹۸۵ تولید تجهیزات ماکرو
۱۹۸۸ تولید چاپگرهای لیزری ۱۹۸۹ افتتاح خط تولید کانن الکترونیک در مالزی
۱۹۹۰ تولید سامانه بایگانی و ذخیره الکترونیکی
۱۹۹۶ افتتاح کارخانه کرانتان در مالزی
۱۹۹۸ توزیع سهام شرکت کانن در بورس دسته یک کالای توکیو
۱۹۹۹ افتتاح کارخانه آکاگی - افتتاح دفتر اصلی شرکت در شیبائورا
کانن ئی‌اواس ۵دی
کانن ئی‌اواس ۵دی مارک ۲
کانن ئی‌اواس ۵دی مارک ۳
کانن ئی‌اواس ۵دی مارک ۴
کانن ئی‌اواس ۳۰۰دی
کانن ئی‌اواس ۳۵۰دی
کانن ئی‌اواس ۴۰۰دی (در ژاپن با نام به انگلیسی: EOS Kiss Digital X و درآمریکا با نام به انگلیسی: Rebel XTi)
کانن ئی‌اواس ۴۵۰دی
کانن ئی‌اواس ۷ دی (محبوب بین خبرنگاران)
کانن ئی‌اواس ۵۰۰دی (در ژاپن با نام Kiss X3 و در آمریکا با نام Rebel T1i شناخته می‌شود)، (کانن ئی او اس ۷۵۰ دی)در آمریکا به‌عنوان RebelT6i شناخته می‌شود و معروف به قهرمان اتوفوکوس جهان لقب دارد.
سازمان خدمات حرفه‌ای کانن (CPS)، سازمانی است که به جهت ارائه خدمات به عکاسان حرفه‌ای جهان در رویدادهای معتبر خبری و ورزشی ایجاد شده است. این سازمان جدیدترین تجهیزات عکاسی را در اختیار عکاسان رسمی و تأییدشده در رویدادهایی همچون مسابقات المپیک، جام جهانی فوتبال، مسابقات فورمول یک، مراسم اسکار و غیره جهت پوشش خبری و تصویری آن رویداد می گذارد و همچنین خدمات تمیزکاری و تعمیرات جزئی دوربین آنان را در حاشیه آن رویداد انجام می‌دهد.
دوربین‌های دیجیتال کانن در دو رده کلی دسته‌بندی می‌شوند:
جنگ‌افزار کشتارجمعی
سِلاح کُشتارجمعی به جنگ‌افزاری گفته می‌شود که می‌تواند شمار بسیار زیادی انسان را بکشد و خسارت فراوانی به سازه‌های ساخت بشر یا محیط زیست وارد آورد.
در میان این‌گونه سلاح‌ها، به جنگ‌افزارهایی مانند جنگ‌افزارهای شیمیایی و میکروبی و اتمی، جنگ‌افزار نامتعارف گفته می‌شود.
جایزه آسترید لیندگرن
جایزه آسترید لیندگرن یکی از جایزه‌های بسیار معتبر بین‌المللی در رشته ادبیات کودک و نوجوان است.
این جایزه پس از مرگ آسترید لیندگرن در سال ۲۰۰۲ هر سال به بهترین برنامه یا برترین افراد در رشته ادبیات کودک و نوجوان اهدا می‌شود و مبلغ آن ۵۰۰۰۰۰۰ (پنج میلیون) کرون سوئد است.
کمال‌الملک (فیلم)
کمال الملک فیلمی ایرانی در ژانر درام،تاریخی به کارگردانی و نویسندگی علی حاتمی در سال ۱۳۶۲ است که به زندگی نقاش برجسته ایرانی، کمال‌الملک می‌پردازد.
نقش اصلی فیلم (شخصیت کمال الملک) را جمشید مشایخی بازی کرده‌است و عزت‌الله انتظامی نقش ناصرالدین شاه را برعهده دارد و مظفرالدین شاه با بازی علی نصیریان نقش‌آفرینی شده‌است. همچنین محمدعلی کشاورز نقش اتابک و داود رشیدی نقش رضا شاه را ایفا میکند.
سرپرست گویندگان:ناصر طهماسب
چهره پرداز: جلال الدین معیریان
شمارش معکوس
شمارش معکوس شیوه‌ای از شمارش است که در آن اعداد از آخر به اول شمرده می‌شوند. البته در این روش باید یک عدد را به عنوان شروع شمارش انتخاب کرد.
از شمارش معکوس بیشتر برای انتظار برای زمانی مشخص استفاده می‌شود. معمولاً این زمان مشخص دارای اهمیت زیادی است. به‌طور مثال می‌توان به شمارش معکوس روزهای مانده به سال ۲۰۲۱ بر روی برج ایفل اشاره کرد.
شمارش معکوس در ورزش برای نشان دادن زمان شروع رقابت‌ها کاربرد دارد. در ورزش معمولاً شمارش معکوس از عدد ۳ شروع می‌شود و بعد از گفتن عدد ۱ معمولاً کلمه‌ای امری چون «حرکت!» گفته می‌شود.
Wikipedia contributors, "Countdown," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Countdown&oldid=202132515 (accessed March 30, 2008).