گره
گِره (به انگلیسی: knot) یک عارضه عمدی در طناب یا بند است که ممکن است کاربردی یا تزئینی یا هر دو باشد. گره‌های کاربردی بر اساس عملکرد طبقه‌بندی می‌شوند، از جمله گره‌های مانع (Hitches)، گره‌های اتصال دو طناب، گره‌های حلقه ای و گره‌های اتصالات (یک اتصال طناب را به جسم دیگری می‌بندد).
گره‌ها به ویژه برای نجاتگران، ملوانان و کوهنوردان، دارای اهمیت زیادی هستند؛ ولی آشنا بودن با گره‌ها، در زندگی روزانه نیز ضروری به نظر می‌رسد. گره‌ها در کمند اندازی، بسته‌بندی بسته‌ها و بستن سر طناب یا نخ‌های کوتاه به کار می‌روند.
گره‌ها، دارای انواع مختلف و کاربردهای گوناگونی هستند. انتخاب گرهٔ مناسب، نیمی از هنر گره زدن صحیح است.
گره و گره زدن در طول تاریخ مورد استفاده و بررسی قرار گرفته‌است. به عنوان مثال، گره زدن چینی یک هنر دستی تزئینی است که به عنوان شکلی از هنرهای مردمی چینی در سلسله تانگ و سونگ (۱۲۷۹–۹۶۰ میلادی) در چین آغاز شد و بعداً در مینگ رواج یافت. نظریه گره، مطالعه اخیر ریاضی در مورد گره‌ها است.
گره‌های باستانی در دوران باستان شامل گره زنجیر بطری، گره بولین، گره پنجه گربه، گره خفت (ماستورف)، گره گاوچران (خود حمایت)، گره ماهیگیر دوتایی (دبل فیشرمن)، گره بولین اسکیمو، گره هشت، گره ماهیگیر (فیشرمن)، گره نیم هیچ، گره حلقه کالمیک، گره خم یک طرفه، گره سردست، حلقه سردست، گره صخره ای، گره بولین پیشرونده، گره تک لنگه، گره دزد، گره سر ترک، و گره دو نیمه ضربه؛ می‌شود.
یازده گره اصلی چینی شامل گره چهار گل، گره شش گل، گره دکمه چینی، گره اتصال دوبل، گره دو سکه، آجرماکی، گره متقابل، گره مربع، گره Plafond، گره پان چانگ و گره خوشبختی است.
گره‌های بسیار متنوعی وجود دارد که هرکدام دارای خواصی هستند که آنها را برای انجام انواع کارها مناسب می‌کنند. برخی از گره‌های کاربردی برای اتصال طناب به اشیا (مانند کارگاه، هارنس، درخت، ستون و…) یا به طناب دیگر استفاده می‌شوند. گره‌های تزئینی نیز معمولاً به خود متصل می‌شوند و الگوهای جذابی تولید می‌کنند.
در حالی که برخی از افراد می‌توانند به فیلم‌ها یا عکس‌ها نگاه کنند و گره‌های مصور شده در ذهن خود را ببندند، برخی دیگر با مشاهده چگونگی گره زدن افراد، بهترین چیز را می‌آموزند. مهارت گره زدن گره‌ها اغلب توسط ملوانان، پیشاهنگان، کوهنوردان، دره نوردان، غارنوردان، درختکاران، متخصصان نجات، هنرهای صحنه، ماهیگیران، مأموران خطوط برق و جراحان منتقل می‌شود. ، سازمانی است که به ارتقاء گره زدن اختصاص دارد.
کامیون دارانی که نیاز به اطمینان از بار دارند ممکن است از گره تراکرهیچ (Trucker's Hitch) استفاده کنند. گره‌ها می‌توانند غارنوردان را از دفن شدن در زیر سنگها نجات دهند. همچنین می‌توان از بسیاری از گره‌ها به عنوان ابزار موقت استفاده کرد، به عنوان مثال، از بولین می‌توان به عنوان حلقه نجات استفاده کرد و از آن فرود رفت، از گره حمایت (Munter Hitch) می‌توان برای حمایت از فرد در ارتفاع استفاده کرد، از گره الماس به‌طور گسترده‌ای برای بستن بسته‌ها به خرها و قاطرها استفاده می‌شد.
در محیط‌های خطرناک مانند کوه‌ها، گره‌ها بسیار مهم هستند. در صورت سقوط کسی در یک دره یا یک عارضه طبیعی، با تجهیزات صحیح و دانش گره‌ها می‌توان یک سیستم راپل را تنظیم کرد تا یک امدادگر به موقعیت مصدوم رسیده و به او کمک برساند همچنین نیز می‌توان یک سیستم حمل و نقل با کمک گره‌ها را تنظیم کرد تا به شخص سوم اجازه دهد هم نجات دهنده و هم مصدوم را از دره بیرون بکشید. همچنین دیگر کاربرد گره می‌توان ایجاد یک خط بلند با طناب بین دو نقطه (تی رول) که شبیه یک زیپ لاین است و می‌تواند برای جابجایی تجهیزات، افراد زخمی یا عبور عرضی از رودخانه‌ها، شکاف‌ها یا دره‌ها استفاده شود. توجه داشته باشید سیستم‌های ذکر شده معمولاً به کارابین‌ها و استفاده از چند گره مناسب نیاز دارند. این گره‌ها شامل گره بولین، گره هشت دولا، گره حمایت، گره ایتالیایی، گره پروسیک، گره بلوک خودکار و گره خفت است؛ بنابراین هر فردی که به یک محیط کوهستانی می‌رود باید دانش اساسی در مورد گره‌ها و سیستم‌های گره ای داشته باشد تا ایمنی و توانایی انجام فعالیت‌هایی مانند راپل را افزایش دهد.
ایجاد گره‌ها بروی طناب، مقاومت طناب را ضعیف می‌کنند. وقتی طناب گره خورده به نقطه شکست خود رسیده و از هم گسسته می‌شود، تقریباً همیشه در گره یا نزدیک آن این گسست اتفاق می‌افتد، مگر اینکه طناب در جای دیگری معیوب باشد یا آسیب دیده باشد. نیروهای خمشی، له شدگی و سایش که گره ای را در جای خود نگه می‌دارند نیز الیاف طناب را به‌طور ناهموار تحت تنش قرار می‌دهد و در نهایت منجر به کاهش مقاومت طناب می‌شود. مکانیسم‌های دقیق ایجاد ضعف و شکست پیچیده هستند و موضوع بسیار مهمی برای ادامه مطالعه هستند. الیاف خاصی که تحت فشار واکنش‌های متفاوتی دارند در حال تولید است و از آنجا که مربوط به انواع گره است برای بررسی تنش در مقاومت طناب استفاده می‌شود.
استحکام نسبی گره که به آن بازده گره نیز گفته می‌شود، مقاومت شکستن یک طناب گره خورده متناسب با قدرت شکستن طناب بدون گره است. تعیین مقدار دقیق بازده گره برای یک گره خاص دشوار است زیرا عوامل زیادی می‌توانند در آزمایش کارایی گره تأثیر بگذارند: نوع الیاف، نوع طناب، اندازه طناب، مرطوب یا خشک بودن طناب، نحوه ایجاد گره (نوع گره زدن) قبل از بارگیری، سرعت بارگذاری، اینکه گره بارها بارگذاری می‌شود و غیره. بازده گره‌های متداول بین ۴۰–۸۰٪ مقاومت اصلی طناب است.
در بیشتر مواقع تشکیل حلقه و خم برای ایجاد گره‌های معمولی بسیار کاربردی تر از استفاده از گره‌های اتصالی با طناب است (ایجاد شکست در طناب برای گره زدن بسیار می‌تواند خطر آفرین باشد زیرا که از مقاومت طناب بسیار می‌کاهد)، حتی اگر این حالت تقریباً قدرت کامل طناب را حفظ کند. کاربران محتاط به دلیل ضعیف شدن طناب در اثر ایجاد گره‌ها، سایش، آسیب دیدگی، وارد شدن شوک و غیره، اجازه می‌دهند تا مقدار زیادی از مقاومت طناب برای یک کار دیگر استفاده شود، حد بار طناب به‌طور کلی با ضریب ایمنی مخصوصی مشخص می‌شود، برای برنامه‌های مهم این نسبت تا حدود ۱۵: ۱. برای کاربردهای تهدید کننده زندگی و با ریسک بالا، عوامل دیگری در تعیین این ضریب نقش دارند.