هرود بزرگ
هِرود (عبری:הוֹרְדוֹס "هُرودوس"، یونانی:Ἠρῴδης "هِرودیس") یا هِرود اول یا هِرود بزرگ پادشاه و والی یهودیه از سوی امپراتوری روم بود؛ بزرگی او به اندازه‌ای بود که وی را "اگوستوس یهودیه" خوانده‌اند. او دشمنی کسانی را که قصد داشتند وی را نزد آنتونیوس یا اوکتاویانوس بی‌اعتبار سازند، فرونشاند و حکومتی استبدادی برپایه نظم در یهودیه برقرار کرد. این فرمانروای مشهور در سال‌های تنگدستی، مردم را از پرداخت مالیات معاف کرد، موافقت روم را با کاهش مالیات‌ها به دست آورد و به یهودیان ساکن در خارج کشور امتیازاتی بخشید، زیان‌هایی را که در اثر خشکسالی به کشاورزی اورشلیم رسیده بود، جبران نمود و همچنین تجارت در بازارها و بنادر را توسعه داد.
هرود در حدود سال ۷۴ پیش از میلاد زاده شد. آنتیپاتر، او را والی ربع جلیل قرار داد و برادرش را به حکمرانی اورشلیم منصوب کرد. هرود، از سوی امپراتوری روم پشتیبانی می‌شد؛ اما سنهدرین او را به بی بند و باری اخلاقی و خون‌ریزی متهم کرد.
هرود، تحت تأثیر فرهنگ و تمدن یونانی بود، و خود نیز قصد داشت وحدت فرهنگی، در قلمرو یونان به وجود آورد؛ به همین دلیل به ترویج اخلاق، رسوم، لباس، افکار، ادبیات و هنر یونانی پرداخت. وی دانشمندان یونانی را پیرامون خویش گرد می‌آورد و مقام‌های عالی رسمی و دولتی را به آن‌ها می‌بخشید. نیکولائوس دمشقی را رایزن رسمی و تاریخ‌نویس مخصوص خود کرد.
وی در اورشلیم، یک نمایشگاه بزرگ ترتیب داد و پیرامون آن‌ها را با ساختمان‌هایی که با نام اگوستوس بنیاد می‌شد، آراست. مسابقات پهلوانی همراه با موسیقی یونانی و جنگ‌های گلادیاتور را رواج داد. وی همچنین دستور داد در میدان‌ها، تندیس‌ها و پیکره‌های یونانی برپا کنند. او همچنین در جلیل، کاخی نو برای خود بنیان نهاد و برای ساخت آن از معماران رومی کمک گرفت.
در سال هجدهم فرمانروایی، هرود قصد کرد هیکل سلیمان را از نو بسازد. هرچند یهودیان با پیشنهاد او بر ویرانی هیکل پیشین که به دستور کوروش ساخته شده بود، موافقت نکردند؛ هرود به توسعه هیکل دست زد. کار هیکل جدید در یک سال و نیم پایان یافت و صحن بیرونی آن نیز هشت سال به طول انجامید. او در ساخت هیکل، به قوانین یهودی توجه کرد و هزار کاهن را به خانه‌سازی گماشت. معبد ساخته شده، در سال ۷۰ پس از میلاد، به دستور تیتوس واژگون گشت.
او همچنین بر کوه موریا، جایی را به مساحت بیش از شصت هزار متر مربع تسطیح نمود، و به دستور وی گرداگرد آن رواق‌هایی ساخته شد که بام آن‌ها از چوب سدر بود و منبت کاری شده بود. این بام روی چند ردیف از ستونهای به سبک کورنتی قرار داشت. در بیرون حیاط اصلی، دکانهای صرافی برقرار گشت که در آنجا پول ایرانی را با پولهای عبری که در حرم مورد قبول بود، معاوضه می‌کردند.
بر اساس انجیل متی در عهد جدید، پس از زاده شدن عیسی، سه مغ (سه مرد مجوس) از هند (در تاریخ از آن سه مرد به عنوان ایرانی نیز نام برده شده‌است)، به دیدار هرودیس آمدند تا دربارهٔ خبر زاده شدن پادشاه یهود از او پرسش کنند، چرا که اختر وی را در شرق دیده بودند. هرود، پیش از آن از کاهنان و کاتبان شنیده بود که "کریستوس" یا مسیح یهودیان در بیت لحم یهودیه زاده می‌شود؛ پس مردان مغ را به بیت لحم فرستاد و از آن‌ها خواست که هرگاه آن بچه را یافتند، به وی آگاهی دهند؛ اما مردان مجوس بر اساس رؤیایی که دیده بودند، هرود را آگاه نکردند.
همچنین در عهد جدید آمده‌است که یوسف پدر عیسی، در خواب دید که هرود قصد کشتن عیسی را دارد و به همین دلیل به مصر هجرت کرد. همچنین بر اساس انجیل، هرود تمام نوزادان پسر زیر دو سال را در بیت لحم، کشت.
اعتبار تاریخی این رویداد مشخص نیست، زیرا هیچ منبع تاریخی به چنین کشتاری اشاره نکرده‌است.
متن آیه مربوط چنین است: بنا به روایت یوسفوس، هرودیس ده زن و چهارده فرزند داشت: نام دو همسر دیگر پادشاه و فرزندان آن‌ها در تاریخ ذکر نشده‌است.
بنا به روایت یوسفوس، هرود در ماه مارس یا آوریل ۴ پیش از میلاد، ۳۷ سال پس از به پادشاهی نشستن، و ۳۴ سال پس از مرگ آنتیگونوس، مُرد. پادشاه در این روزها، به بیماری استسقا، زخم معده، تب، تشنج، دهان بویناک، افسردگی و پارانویا مبتلا بود و پس از نجات از همه توطئه‌ها، در صدد خودکشی برآمد. مرگ او، پنج روز پس از اعدام آنتیپاتر، به دستور او بود. پس از مرگ او، پسرانش هرود آرخیلاوس، هرود آنتیپاس و هرود فیلیپ دوم، قلمرو را میان خود تقسیم کردند. ایهود نتصر، در ۷ مه ۲۰۰۷، به کمک گروهی از دانشگاه عبری اورشلیم، موفق به شناسایی و کشف مکان دقیق مقبره هرود بزرگ شد.