کاش اینجا بودی (آلبوم پینک فلوید)
کاش اینجا بودی نهمین آلبوم استودیویی از گروه موسیقی راک بریتانیایی، پینک فلوید است که در ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۵ از طریق هاروست رکوردز و بعداً توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد. "کاش اینجا بودی" در طول سال ۱۹۷۵ و در طی جلسات متعددی در ابی رود استودیوز لندن ضبط شد.
آلبوم موضوع‌هایی شامل انتقادها از صنعت موسیقی، تنهایی و بیگانگی و همچنین اشاراتی به عضو سابق گروه یعنی سید برت دارد که به دلیل مصرف بیش از حد مادهٔ توهم‌زا سلامتی روانی خود را از دست داده بود. گروه همانند آلبوم پیشین خود، "نیمه تاریک ماه" (۱۹۷۳) از اثرات صوتی و سینث‌سایزر استفاده کرده‌است. روی هارپر به عنوان خواننده مهمان در این آلبوم حضور دارد و در ترانه «دودی بگیر» به خواندن می‌پردازد و همچنین وی در ترانه بدرخش ای الماس خوش تراش نیز حضور دارد. گروه برای تبلیغ آلبوم، تک‌آهنگ ساید-ای «به ماشین خوش‌آمدی» / «دودی بگیر» را منتشر کرد.
"کاش اینجا بودی" در زمان انتشارش نقدهای متفاوتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد که موسیقی آن را غیرقابل تحسین و رتبه پایین‌تر از کارهای قبلی خود می‌دانستند. آلبوم به‌صورت گذشته‌نگر مورد تحسین منتقدین قرار گرفته‌است و به عنوان یکی از بزرگترین آلبوم‌های همه زمان‌ها توسط منتقدان شناخته شده‌است. همچنین توسط کیبوردیست ریچارد رایت و گیتاریست دیوید گیلمور به‌عنوان آلبوم مورد علاقه خود از پینک فلوید ذکر شده‌است.
آلبوم توانست در صدر جدول‌های فروش "بیلبورد" و آلبوم‌های بریتانیا قرار گیرد. فروش آلبوم به گونه‌ای بود که ئی‌ام‌آی رکوردز که یکی از ناشران این آلبوم بود نمی‌توانست پاسخگوی تقاضای زیاد مشتریان برای این آلبوم باشد. حدود ۲۰ میلیون از این اثر از زمان انتشار تا کنون در سراسر جهان به فروش رفته‌است.
پینک فلوید در تورهای ۱۹۷۴، نسخه‌های اولیه از سه آهنگ «باید دیوانه باشی»، «گوسفند» و «بدرخش ای الماس مجنون» را در چند کنسرت در فرانسه و انگلیس به اجرا درآورد. این اولین تور پینک فلوید از زمان انتشار آلبوم نیمه تاریک ماه بود.  پینک فلوید هیچ‌گاه روزنامه‌نگار و تبلیغاتچی برای خود استخدام نکرده بود و خود را از مطبوعات دور نگاه می‌داشت، ارتباطشان هم با مطبوعات ترش شده بود. بدنبال انتشار یک نقد بدبینانه نسبت به آهنگ‌های جدید گروه در مجلهٔ ان‌ام‌ئی توسط "نیک کنت" (از هواخواهان سید برت) و "پیت ارسکین"، آن‌ها در هفتهٔ اول ۱۹۷۵ به استودیو بازگشتند.
"کاش اینجا بودی" دومین آلبوم پینک فلوید است که در آن از زمینه‌های مفهومی استفاده شده‌است. این زمینه‌های مفهومی توسط نوازندهٔ گیتار بیس، خواننده و ترانه‌سرای گروه راجر واترز در آلبوم گنجانده شده و منعکس‌کنندهٔ احساس آن‌ها در آن زمان نسبت به سید برت عضو سابق گروه است که برای مدت زیادی از گروه دور بود و اعضای گروه از او بی‌خبر بودند.
آلبوم با یک مقدمهٔ طولانی شامل ۸ دقیقه و ۳۰ ثانیه موسیقی بیکلام که نوعی پیش‌درآمد برای ورود به اشعار آهنگ «بدرخش الماس مجنون» است آغاز می‌شود، آهنگی که گرامیداشتی برای عضو پیشین گروه سید برت است، کسی که گروه را به دلیل مشکلات روحی و روانی ترک کرد و کم‌کم به انزوا رفت. در این آهنگ برت با جملاتی نظیر «"یادت می‌آید وقتی بچه بودی مثل خورشید می‌درخشیدی؟"» و «"تو زود به رازها دست یافتی و برای ماه گریستی"» یادآور می‌شود.
این آلبوم به انتقاد از کسب و کار در صنعت موسیقی نیز می‌پردازد، آهنگ «"بدرخش"» با رفتن به سمت آهنگ «به ماشین خوش‌آمدی» خاتمه می‌یابد که این آهنگ، با بازشدن یک درب آغاز می‌شود ("راجر واترز" ترانه‌سرای این آهنگ آن را نمادی برای ورود به صنعت موسیقی توصیف می‌کند و صنعت موسیقی آن دوره را بیشتر مشتاق و مایل به طمع و حرص و آز می‌داند) و با سر و صدای یک مهمانی به پایان می‌رسد. این آهنگ به «نبود ارتباط و احساس واقعی میان افراد» نیز تمرکز دارد. همانند «به ماشین خوش‌آمدی»، آهنگ «دودی بگیر» هم به صنعت موسیقی می‌پردازد؛ در اشعار این آهنگ از جملاتی مانند «ما آنقدر خوشحالیم که نمی‌تونیم پولها رو درست بشماریم»، «ما به این بازی می‌گوییم قطار ثروت‌سواری»، «آها، راستی کدامتان پینک است؟» استفاده شده که این جملهٔ حداقل یک‌بار از گروه در جاهای مختلف پرسیده می‌شد.
آهنگ بعدی «کاش اینجا بودی» شامل اشعاری است که فقط مربوط به وضعیت سید برت نمی‌شود و به دوگانگی شخصیت راجر واترز به عنوان یک سلطه‌جو و آرمان‌خواه هم می‌پردازد. آلبوم با بخش‌های ششم تا نهم از آهنگ «بدرخش» به پایان می‌رسد که بیشتر شامل موسیقی بی‌کلام است و در متن آن نیز جملاتی مانند «کسی نمی‌داند الان کجا هستی و چقدر نزدیکی یا چقدر دور» در ارتباط با برت است، چون تا آن موقع از وی بی‌خبر بودند.
دیوید گیلمور می‌گوید: «من خودم هم چندین نقد به نیمه تاریک ماه داشتم. گفتن از ایده‌ها و باورهای خود دلیل بر این نمی‌شود که حتماً بیان آن‌ها بی نقض بوده‌است. من بر این باور بودم که ما باید تلاش بیشتری برای نشان دادن ایده‌های خود داشته باشیم تا موسیقی مان به کمال برسد. این یکی از اهداف من در زمان ضبط این آلبوم بود.
پینک فلوید از آلن پارسونز (یکی از کارکنان ئی‌ام‌آی رکوردز) به عنوان مهندس صوت برای آلبوم قبل خود "نیمهٔ تاریک ماه" استفاده کرده بود، اما به دنبال انتشار آن آلبوم مسیر به گونه‌ای رقم خورد که میل او برای ادامه کار با آن‌ها کاهش یافت، ولی درعوض به موفقیت‌هایی با پروژه شخصی خود، آلن پارسونز پراجکت، دست یافت.
گروه با "برایان هامفریز" در آلبوم "بیشتر"، که در «پای استودیوز» ضبط شده بود، پیشینهٔ همکاری داشت و بار دیگر در سال ۱۹۷۴، او با یک مهندس کنسرت کم‌تجربه جایگزین شد. از این رو او یک انتخاب عادی برای کار با گروه به‌شمار می‌آمد، گرچه در روزهای نخست همکاری؛ او به عنوان یک غریبه تازه برای کار در ابی‌رود استودیوز دچار مشکلاتی بود؛ یک نمونه از خرابکاری‌های ناخواستهٔ او در بخش‌هایی از آهنگ «بدرخش» بود که در یکی از قسمت‌های این آهنگ که واترز و نیک میسن وقت زیادی برای تکمیل آن کرده بودند، کل آن به صورت اکو ضبط شد و مجبور شدند دوباره آن را ضبط کنند.
گروه در ابتدا برای ساخت آلبوم جدید کار سختی را پیش رو داشت، چون که آلبوم قبلی آن‌ها "نیمهٔ تاریک ماه" به عنوان پرفروش‌ترین کار آن‌ها تا آن زمان بود و هر چهار عضو از لحاظ جسمی و روحی تخلیه شده بودند. مراحل ظبط آلبوم در استیو سوم اَبی رود شروع شد. مراحل ظبط تا تاریخ جولای ۱۹۷۵ ادامه یافت، در چهار روزاز هفته به ظبط از ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر تا پاسی از شب به ظبط آلبوم می پرداختند. در آغاز ظبط برای گروه دشوار بود که ایده ها جدید و تازه ایی برای آلبوم بنویسند که دلیل اصلی آن به علت موفقیت فراوان "نیمه تاریک ماه" بود. ریچارد رایت این دوره را به «سقوط در یک دوره دشوار» و راجر واترز آن را «شکنجه» توصیف می‌کند. درامر گروه نیک میسن هم فرایند ضبط چند آهنگی را خسته‌کننده می‌دانست و دیوید گیلمور هم بیشتر به دنبال بهبود قطعات کنونی آلبوم بود، او همچنین از میسن به‌طور چشمگیری خشمگین شده بود، زیرا شکست در ازدواجش باعث به وجود آمدن نوعی حس بی‌علاقگی در او شده بود که در نحوه درام زدنش هم تأثیر گذاشته بود. گیلمور دربارهٔ این دوره می‌گوید: هامفریز در مصاحبه ایی در سال ۲۰۱۴ میلادی درباره مشکلات اولیه ظبط می گوید:« گاهی اوقات چندین روز متوالی به بطالت و بیهودگی گذرانده می شد، فکر نمیکنم خودشون [پینک فلوید] هم نمیدونستن که میخوان چیکار کنند. ما یک اسلحه بادی و داشتم که به صفحه دارت شلیک میکردیم و یا اسم و فامیل بازی میکردیم، و بعدش معمولا نوشدنی الکی مصرف میکردیم و مست به خانه برمیگشتیم تا فردا دوباره همین کار هارو ادامه بدیم. این تمام کارمون تا کم کم مراحل ظبط آلبوم روی غلتعک افتاد.»
با این حال پس از چند هفته راجر واترز به تجسم‌سازی مفهوم دیگری پرداخت. سه قطعه موسیقی جدید از تور ۱۹۷۴ («باید دیوانه باشی»، «گوسفند» و «بدرخش») می‌توانست دست کم نقطه شروعی برای یک آلبوم جدید باشند، و آهنگ «بدرخش» هم می‌توانست یک انتخاب معقول و یک محور برای ساخت آن آلبوم باشد، برای این‌کار می‌شد همانند آهنگ‌هایی نظیر «پژواک‌ها» عمل کرد و یک آهنگ بلند ساخت که بیشتر آن را موسیقی بی‌کلام تشکیل دهد و یادآور عضو پیشین گروه، سید برت بود.
گیلمور چهار نوت گیتار ابتدایی که در اوایل آهنگ «بدرخش» شنیده می‌شود را کاملاً اتفاقی نوشته بود، اما واترز از آن خوشش آمده بود و کاملاً نسبت به ساخت آلبوم جدید دلگرم شد. واترز می‌خواست آهنگ «بدرخش» را به دو قطعه تقسیم کند و بین آن دو، آهنگ‌های جدیدی را قرار بدهد. با اینکه گیلمور مخالف این کار بود اما نظر اعضای گروه دربارهٔ این پیشنهاد واترز، سه به یک به ضرر گیلمور بود و از این رو او نیز پذیرفت که آهنگ به دونیم و از هم جدا شود.
اشعار دو آهنگ «دودی بگیر» و «به ماشین خوش‌آمدی» حملات شدیدی به کسب و کار موسیقی بود و شعر «بدرخش» هم باید به گونه‌ای گفته می‌شد که ظهور و سقوط سید برت را بیان کند. واترز در این باره می‌گوید: «چون می‌خواستم شعر تا آنجا که ممکنه نسبت به آنچه که حس می‌کردم بیشتر نزدیک باشه… یک نوع مالیخولیای غیرقابل وصف و اجتناب ناپذیر از ناپدید شدن ناگهانی سید».
با مفهوم جدیدی که پایه‌ریزی شده بود دو قطعه آهنگ «باید دیوانه باشی» و «گوسفند» از آلبوم کنار گذاشته شدند چون در آن مسیری که واترز برای آلبوم جدید تعریف کرده بود قرار نمی‌گرفتند. از این دو آهنگ در آلبوم "جانوران" استفاده شد.
یکی از مهم‌ترین نکات قابل ذکر در هنگام ضبط آلبوم "کاش اینجا بودی" در ۵ ژوئن ۱۹۷۵ رخ داد. گیلمور تازه ازدواج کرده بود و گروه در آستانه برگزاری دومین تور خود در آمریکا قرار داشت.
اعضای گروه مشغول ویرایش و کامل کردن میکس‌های پایانی آهنگ «بدرخش ای الماس مجنون» بودند که در این هنگام یک مرد چاق با ابروان و موهای تراشیده وارد اتاق شد، در دستان او یک کیسه پلاستیکی بود. واترز که مشغول کار در استودیو بود در ابتدا او را نشناخت، ریچارد رایت هم هویت او را تشخیص نداد، حدس زد که از دوستان واترز باشد و با او کاری دارد، اما پس از لحظه‌ای متوجه شد که او سید برت است. گیلمور هم حدس زد که وی از کارکنان ئی‌ام‌آی رکوردز است و نیک میسن هم نتوانست او را به جای آورد و هنگامی که گیلمور به او گفت، او وحشت زده شد.
واترز پس از شناختن برت گریه‌اش گرفت. آن روز برت در کنار آن‌ها نشست و با هم صحبت کردند، ولی استورم تورجرسن طراح جلد گروه در این آلبوم در این باره می‌گوید: «او واقعاً در بین ما نبود». میسن در کتاب خود با نام "پُشت و رو" مکالمهٔ برت را در آن روز «غیر معقول و بی‌قاعده» به خاطر می‌آورد. اندرو کینگ از او پرسید که چرا اینقدر چاق شده‌است؟ و او هم این‌گونه پاسخ داد:
او نسخهٔ میکس شدهٔ «بدرخش» را هم گوش داد ولی هیچ نشانه‌ای از فهمیدن ارتباط آن با خودش نشان نداد. سید برت به عنوان مهمان در غذاخوری جشن عروسی گیلمور هم شرکت کرد، ولی بدون خداحافظی آنجا را ترک کرد. واترز او را چند سال بعد در فروشگاه هارودز هنگام خرید شکلات دید و بعد از آن هیچ‌یک از اعضای گروه دیگر او را ندیدند تا اینکه او در سال ۲۰۰۶ از دنیا رفت.
اگرچه اشعار آهنگ «بدرخش» قبلاً گفت شده بود اما حضور برت در آن روز شاید بر بخش‌های پایانی این آهنگ تأثیر گذاشته باشد، یک اشارهٔ زیرکانه از آهنگ «نواختن امیلی را ببین» توسط ریچارد رایت در بخش پایانی آلبوم قابل شنیدن است.
گروه همانند آلبوم "نیمه تاریک ماه" از ترکیب‌کننده‌های نظیر «ای‌ام‌اس وی‌سی‌اس ۳» استفاده کرد (در آهنگ «به ماشین خوش‌آمدی»)، اما توسط گیتار آکوستیک گیلمور و سازهای کوبه‌ای نیک میسن ملایم‌تر از آب درآمد. شروع آهنگ "«بدرخش»" شامل قطعاتی ناکامل از آلبومی که از قبل ضبط شده بود و به نام «لوازم خانگی» شناخته می‌شود است. در این قطعه از نواختن لیوان های شراب خوری که مایعات مختلفی پر شده بودند استفاه شده بود.
در هنگام ضبط آلبوم دو نوازندهٔ ویولن در سبک جاز و کلاسیک به نام‌های استفان گراپلی و یهودی منوهین در حال اجرا در استودیوی دیگری بودند که از آن‌ها برای مشارکت در قطعه‌ای دعوت به عمل آمد و آن‌ها نیز آمدند که گراپلی نواخت و منوهین تنها نظاره‌گر بود. هرچند که بعد از آن گروه تصمیم گرفت که از آن همکاری در آلبوم استفاده نکند و آن را برای آلبوم نامناسب خواند. با اینکه برای این آلبوم از قطعهٔ مشارکتی گراپلی استفاده نشد و از این رو به وی ۳۰۰ پوند پرداخت کردند که تا سال ۲۰۱۳ به ۲۱۰۰ پوند رسید. تا سال ۲۰۱۱ گمان می‌رفت که این قطعهٔ مشارکتی از بین رفته‌است. اما بعدا مشخص شد که قطعه در نسخه نهایی آلبوم استفاده شده بود اما در میکس نهایی آلبوم به قدری کم صدا بود که گروه فرض بر این برد که نام بردن از وی در مشخصات آلبوم، یک جور توهین به حساب می آید. نوازنده ساکسیفون امگلیسی تبار دیک پری، که از نوازندگی او در آلبوم "نیمه تاریک ماه" استفاده شده بود در این آلبوم در قطعه "بدرخش ای الماس خوش تراش" نیز، استفاده شده است.  آغاز آهنگ «کاش اینجا بودی» که با صدای رادیو شروع می‌شود از رادیوی خودروی گیلمور ضبط شده‌است که با چرخش درجه ایستگاهای رادیویی تغییر می‌کند که در این میان قسمتی از سمفونی چهارم چایکوفسکی شنیده می‌شود.
جلسات ضبط دو بار به دلیل تور آمریکا قطع شده بود. (یکی در آوریل و دیگری در ژوئن ۱۹۷۵). اجرای این تور و آهنگ «بدرخش» برای واترز هم مشکلاتی به وجود آورد و وی نتوانست در آهنگ «دودی بگیر» به خواندن بپردازد، از گیلمور خواست که خواندن در این آهنگ را بر عهده بگیرد که او نیز نپذیرفت. از این رو از روی هارپر که در ابی رود مشغول ضبط آلبوم شخصی خود بود دعوت کردند که در این آلبوم نیز مشارکت داشته باشد و در آهنگ «دودی بگیر» به خواندن بپردازد. دیوید گیلمر برای آلبوم هارپر چندین بار نوازندگی گیتار نیز کرده بود. واترز بعداً ابراز تاسف کرد و اعتقاد داشت که خودش باید این آهنگ را می‌خواند. گیلمور نیز در دو آهنگ «کاش اینجا بودی» و «به ماشین خوش‌آمدی» به عنوان خواننده حضور دارد. گروه «"دِ بلک بریز"» نیز در قطعه "بدرخش ای الماس خوش‌تراش" به عنوان خواننده پشتیبان حضور دارند.
پینک فلوید در تاریخ ۵ جولای سال ۱۹۷۵ میلادی اکثر ترانه‌های آلبوم را در «"جشنواره موسیقی نب ورد"» در شهر نب ورد انگلیس به اجرا درآوردند. "روی هارپر" که در این جشنواره نیز حضور داشت بعد از گمشدن لباس اجرای خود، به یکی از وانت‌های حمل وسایل پینک فلوید حمله کرد که موجب آسیب زدن به خودش نیز شد. این حمله اختلالی در ادوات صدا و موسیقی گروه و اجرای آنان به وجود آورد. به علت اینکه از پیش تأیین شده بود تا هنگام ورود تماشاچیان به محل برگذاری جشنواره دو فروند هواگرد جنگنده، سوپرمارین اسپیت‌فایر از بالای سر آنان عبور کنند؛ پینک فلوید قادر به عقب انداختن اجرای خود نبودند.
به علت خرابی یکی از منبع تغذیه‌های گروه، کیبورد واترز به کلی از کار افتاد و اجرای گروه را با مشکل مواجه کرد. این موارد باعث شد تا او به فکر ترک سالن اجرا بیفتد اما گروه توانستند با استفاده از یک کیبورد دیگر و یک پیانو به اجرا ساده‌تر قطعات آلبوم ادامه دهند. بعد از وقفه کوتاهی گروه به جای اجرای "ای کاش اینجا بودی" به اجرای قطعاتی از ترانه‌های "نیمه تاریک ماه" پرداختند. اما منتقدین به علت اینکه به آنان اجازه ورود به پشت صحنه اجرای پینک فلوید داده نشده بود، به تخریب وجه پینک فلوید و تخریب اجرای آنان دامن زدند.
آلبوم "کاش اینجا بودی" در یک بسته‌بندی وقت‌گیر که توسط استورم تورجرسن طراحی شده بود فروخته شد. استورم تورجرسن کسی بود که طراحی جلد اکثر آلبوم‌های پینک فلوید را بر عهده داشت و در تور ۱۹۷۴ نیز همراه با گروه بود؛ از این رو می‌توانست در طراحی جلد این آلبوم نیز از مفهوم‌هایی که در ارتباط با ترانه‌های آلبوم بود استفاده کند. وی در معنی‌دادن به اشعار این آلبوم پینک فلوید نقش تأثیرگذاری داشت و در نهایت تصمیم گرفته شد که موضوع «حضور تحقق نیافته» را جایگزین موضوع مرتبط با برت کنند. این تمِ «غیاب و نبودن» از هم‌اندیشی او در طی ساعت‌ها همراهی با اعضای گروه منعکس می‌شد. تورجرسن بعد از دیدن جلد آلبوم زندگی روستایی گروه راکسی میوزیک که به علت سانسور با جلد مات سبز رنگی در فروشگاه عرضه شده بود؛ تصمیم گرفت تا "ای کاش اینجا بودی" را با جلد سیاه رنگی عرضه کنند که این کار باعث دیده نشدن جلد اصلی آلبوم در زمان خرید توسط خریدار میشد.  مفهوم دو آهنگ «"به ماشین خوش امدی"» و «"دودی بگیر"» به او این ایده را داد، تا برچسبی از دو دست ربات مانند و بدون احساس و انسانیت را بروی جلد سیاه آلبوم بگذارد. جورج هاردی طراح و نگاشتار انگلیسی دو دست ربات مانند را طراحی کرد تا روی جلد سیاه آلبوم قرار بگیرد. این طرح همچنین در نسخه صفحه گرامافون نیز استفاه شده است اما به جای پس زمینه ایی سیاه، دارای پس زمینه ابی است.
عکس روی جلد آلبوم توسط همکار تورجسن، «"اوبری پو پوول"» در استودیو هیپ نوسس گرفته شده است. ایده این طرح برگرفته برگرفته از کسانی است که احساس واقعی خود را به علت وجود «خطر سوختن»، پنهان میکنند. «سوختن» یک اصطلاح رایج در صنعت موسیقی هم بود و بیشتر برای هنرمندانی به کار گرفته می‌شد که از دریافت حق امتیاز کارهای خود محروم بودند. دو مردی که در کاور آلبوم هستند و در طراحی جلد از آن‌ها استفاده شده «"رونی راندل و دنی راجرز"» هستند، که یکی جلیقه ضد اتشی زبر کت و شلوار خود به تن دارد، و سرش توسط کلاه ضد آتشی زیر یک کلاه گیس محافظ شده است. این عکس در محل استودیوی برادران وارنر که در لس‌آنجلس قرار دارد، گرفته شده‌است. به در ان زمان به این محل «"بربنک استیودیو"» گفته میشد. در ابتدا باد در جهت مخالف می وزید و این باعث شد تا شعله های اتش سبیل رونی راندل را بسوزاند. این دو بدلکار به علت این مسئله جای خود را بایکدیگر عوض کرند، و عکس ها بعدأ در استودیو دستکاری شده تا به حالت اولیه برگردند.
تصویر پشت جلد آلبوم یک «فروشندهٔ بی‌چهرهٔ که آلبوم های پینک فلوید » را میفروشد نشان می‌دهد که در صحرا ایستاده‌است. استورم تورجرسن درباره این عکس میگوید: «روح خودش را در صحرا می فروشد.» این تصویر توسط "اوبری پو پوول" در "صحرا یوما" گرفته شده است. عدم وجود مچ دست و زانو در عکس کمک شایانی به وجود امدن این احساس میکند که این فرد واقعی نیست و فقط یک کت و شلوار خالی است. در کتابچه آلبوم عکسی از زنی عریانی که توسط لباسی که در باد میوزد پوشانده شده است، در ادامه تصویری از شناگری است که به تنهایی در دریاچه ایی به نام «"مونو لیک"» شنا میکند، که بر احساس تنهایی که آلبوم میخواهد به شنوده القاء کند، می افزاید. تصمیم بر اینکه آلبوم را در جلد سیاه رنگی بگذارند تا جلد اصلی آن پنهان بماند، مورد قبول کلمبیا رکوردز که صحاب امتیاز نشر آثار آنان در ایالات متحده بود، نبود. این شکرت موثر بر این بوده که این نوع بسته بندی کنار گذاشته شود اما در پایان تصمیم پینک فلوید عوض نشد. شرکت ایی ام آیی با استفاده از نوع بسته بندی موافق بود.  در پایان پینک فلوید از محصول نهایی و آلبوم خود بسیار خرسند بودند.
آلبوم در ۱۲ سپتامبر ۱۹۷۵ در بریتانیا و بدنبال آن در روز بعد در آمریکا منتشر شد. این البوم اولین اثر گروه بود که توسط کلمبیا رکوردز یکی از مجموعه‌های سی بی اس در آمریکا عرضه می‌شد. گروه و مدیر برنامه آن‌ها، استیو ارورک از شرکت موسیقی کاپیتال رکوردز  وابسته به ای ام آیی که مسئول پخش پینک فلوید در آمریکا بود، راضی نبودند. گروه تغییری در شرکت هاروست رکوردز که مسئول انتشارات آلبوم آن‌ها در اروپا بود به وجود نیاوردند.
آلبوم در بریتانیا با بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ فروش به رتبه سوم جدول فروش رفت و در هفته بعد به صدر جدول فروش رسید. تقاضا به گونه‌ای بود که ئی‌ام‌آی رکوردز به خرده‌فروشان خود اطلاع داد که تنها ۵۰ درصد از تقاضاها تحقق خواهد یافت. برای کلمبیا رکوردز از قبل ۹۰۰٬۰۰۰ سفارش خرید آلبوم رسید که برای این ناشر بیشترین به حساب می‌آمد. آلبوم در هفته دوم به صدر آلبوم‌های آمریکا هم دست یافت. "ای کاش اینجا بودی" سریعترین آلبوم پینک فلوید بر اساس فروش است. آلبوم در ۱ام آگوست ۱۹۷۵ به دو گواهی فروش طلا و پلاتینیوم در انگلیس رسید و در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۵ به گواهی فروش طلا در آمریکا دست پیدا کرد. در ۱۶ می سال ۱۹۹۷ میلادی به گواهی شیش گانه فروش پلاتینیوم دست پیدا کرد. تا سال ۲۰۰۴ توانست پیش از ۱۴ میلیون نسخه به فروش برساند. کلمبیا رکوردز آهنگ "دودی بگیر" را به عنوان تک اهنگ اصلی البوم انتخاب کرد. و آهنگ "به ماشین خوش امدی" در کنار این آهنگ در آمریکا نیز عرضه شد. "ای کاش اینجا بودی" به موفقیت فراوان تجاری زیادی در اروپا دست پیدا کرد. در هلند، انگلیس و اسپانیا به صدر جدول فروش رسید، همچنین به مدت ۲۰ هفته متوالی در صدر رتبه جدول فروش‌های اسپانیا باقی ماند.
آلبوم در بدو انتشار نقدهای گوناگونی دریافت کرد.
در سال ۲۰۰۳ مجلهٔ رولینگ استون "کاش اینجا بودی" را در بین ۵۰۰ آلبوم برتر تمام اعصار در ردهٔ ۲۰۹ام قرار داد. در سال ۱۹۹۸ خوانندگان مجله کیو "کاش اینجا بودی" را، ۳۴اُمین آلبوم برتر تمام زمان‌ها انتخاب کردند، همین مجله در سال ۲۰۰۰ این آلبوم را در ردهٔ ۴۳ام "صد آلبوم برتر انگلیسی" برای همیشه قرار داد. در سال ۲۰۰۷ یکی از بزرگترین ایستگاه‌های رادیویی آلمان "وی‌دی‌آر۲" از شنودگانش خواست که ۲۰۰ آلبوم برتر همه زمان‌ها را انتخاب کنند و در این لیست، "کاش اینجا بودی" در صدر آلبوم‌ها قرار گرفت. در سال ۲۰۰۴ آلبوم "کاش اینجا بودی" در ردیف ۳۶ام صد آلبوم برتر دهٔ ۷۰ میلادی از نگاه "پیچفورک مدیا" قرار گرفت. IGN هم "کاش اینجا بودی" را هشتمین آلبوم کلاسیک راک انتخاب کرد.
با وجود اینکه در مراحل تولید این آلبوم مشکلاتی جود داشت اما این آلبوم جزو آلبوم‌های مورد علاقهٔ نوازندهٔ کیبورد گروه ریچارد رایت باقی ماند:
"کاش اینجا بودی" در چند فرمت مختلف انتشار مجدد یافت و ریمستر شد. آلبوم در سال ۱۹۸۳ به صورت "لوح فشرده" در آمریکا و ۱۹۸۵ در بریتانیا منتشر شد، و دوباره در سال ۱۹۹۴ با طرح جلدی متفاوت‌تر از طرح جلد اصلی ریمستر شد.
آلبوم به عنوان یکی از بخش‌های مجموعه جعبه‌ای "بدرخش" منتشر شد و ۵ سال بعد کلمبیا رکوردز آن را با ۱۷ ثانیه بیشتر نسبت به نسخهٔ ریمستر شده توسط ئی‌ام‌آی رکوردز در سال ۱۹۹۴ دوباره منتشر کرد. همچنین آلبوم در سال ۲۰۰۰ در ۲۵امین سالگرد انتشارش توسط کپیتال رکوردز در ایالات متحده منتشر شد. آلبوم در سال ۲۰۱۱ به عنوان بخشی از مجموعه جعبه‌ای "ایمرژن" (Immersion) به صورت استریو و دیجیتال توسط جیمز گاتری در لوح فشرده ریمستر شد.
پینک فلوید تنها برای یک آهنگ این آلبوم نماهنگ ساخت. «به ماشین خوش‌آمدی» برای ساخت نماهنگ برگزیده شد و برای ساختش از یک انیمیشن‌ساز به نام جرالد اسکارف دعوت شد، کسی که بعدها در فیلم دیوار نیز با گروه مشارکت می‌کند.
همانگونه که در سال ۲۰۰۳ برای آلبوم "نیمه تاریک ماه" ساخته شد در سال ۲۰۱۲ نیز مستندی به‌نام «داستانی از کاش اینجا بودی» دربارهٔ آلبوم کاش اینجا بودی ساخته شد و در آن مراحل ساخت آلبوم مورد بررسی قرار گرفت. این مستند شامل مصاحبه‌هایی با اعضای گروه شامل راجر واترز، دیوید گیلمور، نیک میسن، ریچارد رایت و سایر مشارکت‌کنندگان مانندمهندس صوت آلبوم "برایان هامفریز" است. از برخی تصاویر و کلیپ‌های مرتبط با "سید برت" نیز در این مستند استفاده شده‌است.