احمد زیدآبادی
احمد زیدآبادی (زاده ۱۳۴۴ زیدآباد، سیرجان) روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر سیاسی اصلاح‌طلب و نزدیک به جریان ملی مذهبی است که در پی حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری (۱۳۸۸) به شش سال زندان، پنج سال تبعید به گناباد و محرومیت مادام‌العمر از هر گونه فعالیت سیاسی و شرکت در احزاب و هواداری و مصاحبه و سخنرانی و تحلیل حوادث، به صورت کتبی یا شفاهی محکوم شد و پس از طی دوران حبس و در اوایل تبعید در مرداد ماه ۱۳۹۴ مورد عفو عید فطر قرار گرفته و آزاد شد. وی دبیرکل سازمان دانش‌آموختگان ایران اسلامی (ادوار تحکیم) و عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران نیز بوده‌است.
احمد زیدآبادی همسر مهدیه محمدی و داماد محمد محمدی گرگانی (نماینده دوره اول مجلس و از اعضای وابسته به طیف موسوم به ملی‌مذهبیها) است. همچنین وی دارای سه فرزند به نام‌های پرهام، پارسا و پویا است. او در رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران تحصیل کرده و دکترای علوم سیاسی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران دارد. تز دکترای او «دین و دولت در اسرائیل» نام داشت و کارشناس مسائل اسرائیل به‌شمار می‌آید. از سال ۱۳۶۸ فعالیت روزنامه‌نگاری او در روزنامه اطلاعات آغاز شد. او از سال ۱۳۷۳ در روزنامه همشهری کار می‌کرد و پس از دوم خرداد با بیشتر روزنامه‌های اصلاح‌طلب همکاری داشت. همچنین او سردبیر روزنامه آزاد بود که در سال ۱۳۷۸ منتشر می‌شد. وی در سال‌های ۱۳۸۶–۱۳۸۷ با هفته‌نامه شهروند امروز همکاری داشت. وی همچنین عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران و عضو شورای سیاست‌گذاری سازمان ادوار تحکیم وحدت و دبیرکل این سازمان نیز بوده‌است.
او در سال ۱۳۷۹ به جرم تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و اقدام افسارگسیخته علیه نظام ۱۳ ماه در زندان به سربرد. همچنین ۲۴ خردادماه در پی حوادث انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) مجدد دستگیر و این بار دادگاه او را به شش سال زندان، پنج سال تبعید به گناباد و محرومیت مادام‌العمر از هر گونه فعالیت سیاسی و شرکت در احزاب و هواداری و مصاحبه و سخنرانی و تحلیل حوادث، به صورت کتبی یا شفاهی، محکوم کرد.
او در این انتخابات حامی مهدی کروبی بود. بگفته همسرش، زیدآبادی ۱۷ روز در یک اتاق یک در یک و نیم متر، در یک سلول انفرادی در حال اعتصاب غذا بوده و ۱۸ روز دیگر هم بدون اعتصاب غذا در همان اتاق بدون هیچ تماس و ارتباطی نگه داشته شد. گفته می‌شد مهم‌ترین اتهام او نگارش نامه سرگشاده‌ای خطاب به علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی بود که در آن از انتقادناپذیری وی انتقاد کرده‌بود. دادگاه نهایتاً در آذر ماه وی را به ۶ سال زندان در تبعید در گناباد و محرومیت مادام‌العمر از فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی محکوم کرد. دادگاه تجدید نظر نیز در دی ماه ۱۳۸۸ محکومیت او را (شش سال زندان، پنج سال تبعید به گناباد و محرومیت مادام‌العمر از هر گونه فعالیت سیاسی و شرکت در احزاب و هواداری و مصاحبه و سخنرانی و تحلیل حوادث، به صورت کتبی یا شفاهی) تأیید کرد. وی بعد از بیش دو سال زندان، با محرومیت از حق مرخصی با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی به مرخصی ۴۸ ساعته رفت. از او نقل شده که دربارهٔ زندان اینگونه اظهار نظر کرده‌است:
این اشاره‌ای به شرط اجازه مرخصی از زندان به شرط عدم دیدار با مهدی کروبی، میر حسین موسوی و عبدالله نوری است، که وی از قبول آن سر باز زد.
وی در حالی که در زندان به سر می‌برد در سال ۱۳۹۰ برنده جایزه آزادی مطبوعات جهانی ۲۰۱۱ سازمان یونسکو موسوم به «گیامورو کانو» شد. زید آبادی در بهار ۱۳۹۴ پس از آزادی از زندان برای گذراندن دوره پنج ساله تبعید به گناباد منتقل شد. اما در تاریخ اول مرداد ۱۳۹۴، درحالی که در تهران برای مرخصی چند روزه به سر می‌برد، آزاد شد.
زید‌آبادی در جریان انتخابات ۱۳۹۶ با بيان اينكه كه تصمیم حاکمیت به مقابله با غرب و عدم بهبود روابط بعد از توافق برجام است که در نهایت به فلج شدن و لغو برجام منتهی می شود و از آنجا كه تصمیم‌گیر اصلی هسته حاکمیت است، دولت اصلاح‌طلب فقط به عنوان ضربه‌گیر حاکمیت عمل می کند و توانایی تصمیم‌سازی مستقل ندارد، به شدت به مخالفت با حمایت اصلاح‌طلبان از حسن روحانی در انتخابات رياست‌ جمهوري اين سال پرداخت ولی توصیه‌های او به سران اين جريان از جمله محمد خاتمی و مهدی کروبی مورد تاثیر واقع نشد.
وی بعد از این دوره با این استدلال که کشور با مشکلات عدیده حل نشده و بعضا موجودیتی مواجه است و از آنجا که اصلاح‌طلبان ناتوان از حل مسائل مهم کشور هست و حاکمیت هم اجازه اتخاذ چنین تصمیماتی به آنها نمی دهد و از طرف دیگر حکومت به دنبال یکدست کردن حاکمیت است و با ابزار‌های مختلف اجازه گرفتن اکثریت مجلس و پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری را هم نخواهد داد، در انتخابات مجلس ۱۳۹۸و ریاست جمهوری ۱۴۰۰ اصلاح طلبان را دعوت به عدم مشارکت و مشروعیت بخشی به انتخابات و تحریم آن و حرکت بسمت بازسازی بدنه اجتماعی این جریان به‌ جای تلاش برای کسب قدرت با نزدیکی و جلب نظر حاکمیت کرد.
زید‌آبادی در جریان گفتگو‌های بعد از انتخابات ضمن مخالفت با هرگونه تغییر نظام با انقلاب و نشدنی دانستن آن در آینده نزدیک، بزرگترین بحران ایران را بحران هویت دانست و با بیان اینکه جمهوری‌ اسلامی با نگاه فقه‌گرایانه، به هویت معنوی ایرانی‌ها که پیوند خورده به نوعی از اسلام است آسیب زده و این بحران هویت را ایجاد کرده و برخی همراه با مخالف با رژیم، با این بخش از هویت نیز ضدیت می‌کنند. همچینن وی علی بن ابیطالب و حسین بن علی را به عنوان مواردی از مهم‌ترین محور‌های هویتی ایرانیان، چه مسلمان و چه غیر مسلمان دانست که با خواندن تاریخ می‌توانند به آن پی ببرند.مقر بنیاد بین‌المللی مطبوعات در وین پایتخت اتریش واقع است و از سال ۲۰۰۰ هر سال این جایزه را به روزنامه نگارانی می‌دهد که از نگاه هیئت داوران بنیاد، اصول حرفه روزنامه‌نگاری را غالباً در شرایط دشوار پاس داشته و برای برقراری جریان آزاد اطلاعات تلاش کرده‌اند.