hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ده دوشاب
ده دوشاب، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۶ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
مردم ده دوشاب مانند دیگر الموتی‌ها تات‌ هستند و زبان‌شان تاتی است.
دورچال
دورچال، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فارسیان (گالیکش)
فارسیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گالیکش در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان نیلکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۱۱۴خانوار) بوده‌است.
پررود
پررود، روستایی از توابع بخش رودبارالموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان بهرام آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۶ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است. زبان اهالی روستا تاتی و عمده محصول کشاورزیشان زغال اخته و فندق است.
رشکین
رشکین، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. این روستا در الموت غربی و در منطقه‌ای موسوم به ناحیه که شامل روستاهای رشکین،تلاتر ، پرچکو ، قسطین ، فشک و روح آباد می‌باشد واقع شده‌است که در تاریخ این ناحیه را با نام رشکین پره می شناختند ، از زیباترین مواهب این ناحیه چشمه سار خارود "یا در اصطلاح محلی‌ها چشمه مادر " است که تامین‌کننده آب کشاورزی و آشامیدنی پنج روستای این منطقه است . سر چشمه خارود در ملک روستای رشکین واقع شده‌است و در فصل بهار جشمه‌های فصلی دیگری به این چشمه سر ریز می‌شوند که در ملک روستای تلاتر واقع شده‌اند .
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
اهالی رشکین تات بوده و به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
قلعهٔ زرد کندو واقع در الموت غربی_رشکین_بهشت ناحیه می‌باشد که حدود یک و نیم ساعت و در فاصلهٔ ۷۹ کیلومتری از شهر قزوین قرار گرفته‌است.
“قلعهٔ قریه رشکین در حسن کلایه در فاصله یک کیلومتری از چشمه سارهای زیبایی خارود دربالای ضلع شمالی رشکین که آن را زرد کوه نامند قرار دارد، تمام آن از سنگ ساخته شده‌است.
قلعهٔ مزبور دو راهرو می‌باشد که ورودی آن با دریچه‌های که از زمین ارتفاع زیادی دارد می‌باشد و دوطرف راهروها در مجموع دوازده اتاق قرار دارد، سقف تعدادی از اتاق‌های مزبور سالم و پابرجامانده از برج‌های مراقبت قلعه دو برج آن همچنان پابرجاس.
درگذشته اهالی منطقه در داخل قلعه کند و کاوهایی نموده‌اند در نتیجه وسایلی از قبیل خنجر، کارد،حلقه‌های مفرغی و تعدادی ظروف سفالی به دست آمده‌است.
منبع از کتاب سرزمین قزوین_نوشته دکتر پرویز ورجاوند.
تلاتر
تلاتر، روستایی از توابع بخش الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در بخش الموت غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۲ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است. زبان اهالی روستا تاتی است.
به دلیل قرار گرفتن روستای تلاتر در منطقه کوهستانی الموت غربی، محصولاتی چون گردو، فندق و زغال اخته در این روستا کشت می‌شود.
از جمله شخصیت‌های سرشناس این روستا می‌توان به سید هبة الله حسینی تلاتری، از علما و مجتهدین شیعه و ناصر قوامی، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی و رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس ششم اشاره کرد.
پرچکوه
پرچکوه، روستایی توریستی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است و سرچشمه اصلی چشمه سارهای زیبای خارود از این روستا می‌باشد که در نهایت به رودخانه شاهرود سرازیر می‌شود. دارای آب و هوای سرد و کوهستانی و محصول اصلی این روستای زیبا فندق و زغال اخته می‌باشد.
سر چشم اصلی خارود " چشمه مادر" طبق اسناد قدیمی و ثبتی در ملک روستای رشکین واقع است و در همجواری با روستای پرچکو قرار دارد ، آب این روستا طبق سهم نامه قدیمی مابین روستاهای رشکین ، پرچکو ، تلاتر و فشک تقسیم می‌شود و از آب باقی‌مانده پایین دست روستاهای روح اباد و پررود نیز مشمول لطف این چشمه پر برکت می‌شوند. در فصل‌ها بهار چشمه‌های فصلی دیگری از ملک روستای پرچکو به چشمه اصلی جاری می‌شود که تصویر بی بدیل از زیبایی طبیعت است. این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۸۰خانوار) بوده‌است. مردم این روستا را تات‌ها تشکیل می‌دهند.
تنگه گل
تنگه گل، روستایی از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان قراولان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
اکوجان
اکوجان، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در ۲۳ کیلومتری شهر رازمیان و جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۷، برابر ۲۱۶ خانوار و ۷۸۰ نفر بوده‌است.
که عمده اهالی آن را افراد ساکن دائمی تشکیل می‌دهند.
– دردامنه یکی ازکوه‌های نزدیک روستای آکوجان بنام «بزادشت» از ناحیه رشکین پره، غاری قرار دارد که حاجت خانه خوانده می‌شود. مردم محل شبهای جمعه به این غار می‌روند و به عبادت می‌پردازند. سنگهای بدنه داخل غار تمامی صیقلی شده و برروی آنها نقوشی کنده کاری شده‌است. این غار در فاصله ۷۹ کیلومتری ازشهرقزوین دربخش رودبارشهرستان واقع شده‌است.
– باغات بزرگ فندق و طبیعت زیبا از جاذبه‌های منطقه می‌باشد.
– فندق، محصولات باغی و صنایع دستی از دیگر جاذبه‌های این روستا می‌باشد.
این روستا در شمال شرق شهر قزوین در ″۳۵٫۵ ′۳۸°۳۶عرض شمالی و″ ۳۰٫۷ ′ ۸°۵۰ طول خاوری واقع شده‌است، این روستا یکی از روستاهای الموت غربی (رودبار شهرستان) می‌باشد در ۲۰ کیلومتری شمال غربی شهر رازمیان قراردارد.
این روستا از شمال به کوه‌های لانه سر، رشکین خانی، گردنه لکاکش و دره پیام، از شمال غربی به کوه‌های سمند خیندر و گردنه سفید آب و از شرق به دره زایین محدود می‌شود. ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱۵۵۰متر است.
درآمد اکثر مردم روستای آکوجان از فعالیت‌های دامداری و باغداری تأمین می‌شود. شرایط مساعد اقلیمی و آب فراروان، موجبات رونق باغداری در روستا را فراهم آورده‌است.
محصولات سردرختی این روستا مشتمل بر فندق، گردو و زعال اخته است. آب مورد نیاز باغات روستا از چشمه تأمین می‌شود. گروهی از مردم روستا نیز در بخش خدمات و کارگری اشتغال دارند و در شهرهای اطراف به فعالیت‌های ساختمانی می‌پردازند.
روستای آکوجان در دره‌ای خوش منظره و خوش آب و هوا استقرار یافته‌است. پیرامون روستا را کوه‌های سر به فلک کشیده و دره‌های سرسبز قرار گرفته‌است. باغات انبوه فندق، گردو و ذغال‌اخته و جریان رودهای روان که از کوه‌های اطراف سرچشمه می‌گیرند، جلوة دلپذیری به قلمرو و چشم‌اندازهای این روستای کوهستانی بخشیده‌است.
از دیگر جاذبه‌های طبیعی روستای آکوجان تنوع جانوری و حیات وحش آن است. دره‌ها و کوه‌های پیرامون روستا زیستگاه انواع جانوران و پرندگان مانند شغال، گرگ، روباه، خرگوش، بزکوهی، گراز، خرس، پلنگ و کبک است.
یکی از مراسم‌های جالب در روستای آکوجان، جشن فندق‌چین است. هر سال با فرا رسیدن فصل برداشت فندق از باغات روستا، مردم پس از آئین شکرگزاری، فندق‌چینی را آغاز می‌کنند. بیش از فندق‌چینی مراسم ویژه‌ای با نواختن دهل و سرنا و انجام بازی‌ها و ورزش‌های محلی کشتی و سوارکاری برگزار می‌شود.
غارحاجت خانه آکوجان
دردامنه یکی ازکوه‌های نزدیک روستای آکوجان بنام «بزادشت» از ناحیه رشکین پره، غاری قرار دارد که حاجت خانه خوانده می‌شود. مردم محل شبهای جمعه به این غار می‌روند و به عبادت می‌پردازند. سنگهای بدنه داخل غار تمامی صیقلی شده و برروی آنها نقوشی کنده کاری شده‌است. این غار در فاصله ۷۹ کیلومتری ازشهرقزوین دربخش رودبارشهرستان واقع شده‌است. غار حاجت خانه در ۵ کیلومتری شمال روستا آکوجان قرار دارد. از این غار آثار ظروف سفالی و سکه‌های قدیمی کشف شده‌است و این غار واجد ارزش‌های تاریخی و باستانی است.
مشخصات:
فاصله روستا تا مرکز استان (کیلومتر) ۶٩
فاصله روستا تا شهر (کیلومتر) ١۴
مذهب اکثریت: شیعه
نوع و کیفیت جاده ارتباطی: آسفالت
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۷ جمعیت آن ۷۸۰ نفر (۲۱۶ خانوار) بوده‌است. مردم این روستا به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
http://www.qchto.ir/روستای-هدف-گردشگری-آکوجان/
شهرستان سفلی
شهرستان سفلی، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۵ نفر (۱۲۰خانوار) بوده‌است.
سکنهٔ الموت به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند.
شهرستان سفلی و شهرستان علیا که با نام شهرستان در طول تاریخ شناخته میشده‌اند از مهمترین شهرهای الموت بوده اند. ابواسحاق صابی از شهرستان در قصبه اشکورجان به عنوان محل استقرار وهسودان بن مرزبان دومین حاکم آل جستان یاد کرده است.  جستانیان در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم میلادی (اواخر قرن دوم تا اوایل سوم هجری) از رودبار در دیلم، بخش کوهستانی گیلان، فرمان می‌راندند. آنان در نواحی کوهستانی رودبار الموت امارتی کوچک و محلی داشتند که تختگاه‌شان بود (و امروزه در استان قزوین واقع است) و وسعت قلمروشان طالقان و سواحل شاهرود و سفیدرود را در بر می‌گرفت.
مهم ترین محصول این روستا برنج می باشد. برداشت میوه از جمله گیلاس، آلبالو و گردو نیز از سایر محصولات تولیدی شهرستان سفلی می باشد. برخی از اهالی نیز به دام پروری مشغول می باشند.
هاشاکلایه
هاشاکلایه، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
کیاکلایه علیا
کیاکلایه علیا، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
زبان اهالی روستا تاتی و عمده محصولات کشاورزیشان گیلاس و هلو است.
کوشکدر
کوشکدر، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان اصلی روستا فارسی است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
شهرستان علیا
شهرستان علیا، روستایی از توابع بخش الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. سکنهٔ الموت به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۲ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
شهرستان علیا و شهرستان سفلی که با نام شهرستان در طول تاریخ شناخته میشده‌اند از مهمترین شهرهای الموت بوده اند. ابواسحاق صابی از شهرستان در قصبه اشکورجان به عنوان محل استقرار وهسودان بن مرزبان دومین حاکم آل جستان یاد کرده است.  جستانیان در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم میلادی (اواخر قرن دوم تا اوایل سوم هجری) از رودبار در دیلم، بخش کوهستانی گیلان، فرمان می‌راندند. آنان در نواحی کوهستانی رودبار الموت امارتی کوچک و محلی داشتند که تختگاه‌شان بود (و امروزه در استان قزوین واقع است) و وسعت قلمروشان طالقان و سواحل شاهرود و سفیدرود را در بر می‌گرفت.
سالارکیا
سالارکیا، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۴ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است. به دلیل قرار گرفتن روستا در حاشیه شاهرود عمده محصول روستا برنج و شغل اکثر مردم کشاورزی و دامداری می‌باشد.
کاظم‌آباد (نظرآباد)
کاظم‌آباد (نظرآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نظرآباد در استان تهران ایران است.
این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۶ نفر (۲۱۱خانوار) بوده‌است.
زردچال
زردچال، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است. عمده محصولات کشاورزی اهالی فندق و زردآلو می‌باشد. شغل بیشتر مردم روستا کشاورزی می‌باشد. فقط یک کیلومتر از راه ارتباطی روستا خاکی است.
گازرسنگ
گازرسنگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نظرآباد در استان البرز ایران و در مجاورت استان قزوین است.زبان مردم این روستا ترکی است.
این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۲ نفر (۱۳۶خانوار) بوده‌است.
چرشدره
چرشدره، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تاتی زبان رایج در روستای چرشدره می‌باشد .
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
مغرورآباد
مغرورآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نظرآباد در استان تهران ایران است.
این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
تاق‌دره
تاق‌دره، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
قلندرآباد پایین
قلندرآباد پایین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان سلطانعلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۷ نفر (۱۴۸خانوار) بوده‌است.
امامزاده محمد (قزوین)
امامزاده محمد (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۵ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
شنگل‌رود
شنگل‌رود، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳95، جمعیت آن 45نفر (15خانوار) بوده‌است.
سوگاه
سوگاه، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۴ نفر بوده‌است.
زبان مادری مردم سوگاه تاتی است.
هجرت (گنبد کاووس)
هجرت (گنبد کاووس)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان سلطانعلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
دربند (قزوین)
دربند (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان رودبار شهرستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است. مردم روستا به زبان تاتی صحبت می‌کنند و عمده محصولاتشان گیلاس و فندوق می‍باشد. و راه ارتباطی آن خاکی است. مزار امامزاده هاشم در این روستا قرار دارد.
مزرعه علیا
مزرعه علیا (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
مزرعه سفلی
مزرعه سفلی (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
گرمارود علیا
گرمارود علیا، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان رایج در گرمارود علیا تاتی است.
این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
گرمارود سفلی
گرمارود سفلی، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۴ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است.
اهالی روستای گرمارود سفلی به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است، سخن می‌رانند.
سرخه دزک
سرخه دزک، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان اصلی و مادری مردم تاتی است.
این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
زواردشت
زواردشت، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
مردم روستا از دیرباز به زبان تاتی تکلم می‌کنند.
ملاتقی
ملاتقی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان فجر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۹۶۴ نفر (۴۷۳خانوار) بوده‌است.
ازرت
ازرت، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
کوشک (قزوین)
کوشک (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تات‌ها ساکنین روستای کوشک هستند و به زبان تاتی تکلم می‌کنند.
این روستا در روستای معلم کلایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۰نفر (۲۰۵خانوار) بوده‌است.
زابلی‌آباد
زابلی‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان فجر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۹۴۲ نفر (۸۹۴خانوار) بوده‌است.
هرانک
هرانک، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.زبان مردم هرانک ترکی آذربایجانی است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
کشک دشت
کشک دشت، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم کشک دشت به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۴۷خانوار) بوده‌است.
کافرکش
کافرکش، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. کافرکش در شمال شرقی استان قزوین و حدفاصل دو استان قزوین و البرز در منطقه ای کوهستانی قرار دارد.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است. مردم روستای کافرکش به زبان ترکی سخن می‌گویند.
سفیددر
سفیددر روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. ترکی آذربایجانی زبان‌رایج در روستای سفیددر است..
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
روچ دره
روچ دره، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
هنیز
هنیز، روستایی از توابع بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۸ نفر (۷۷ خانوار) بوده‌است. زبان مردم هنیز تاتی است.
وناش پایین
وناش پایین، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تات‌ها ساکنین این روستا هستند که به زبان تاتی صحبت می‌کنند. این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
طاله
طاله، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
خوبکوه
خوب‌کوه، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
چوثر
چوثر، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
وناش بالا
وناش بالا، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
اهالی روستای وناش بالا هنوز به زبان تاتی سخن می‌گویند.
ایلان (قزوین)
ایلان (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳ نفر (۸خانوار) بوده‌است.
اتان‌رود
اتان‌رود، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
داودی سپاهی دادگر
داودی سپاهی دادگر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان باغلی ماراما قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
یارفی
یارفی، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۰ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
ویکان
ویکان، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
اکثر ویکانی‌ها سادات هستند و به زبان تاتی گپ می‌زنند.
نسا (قزوین)
نسا (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تاتی زبان ساکنین روستای نسا است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
زوارک (قزوین)
زوارک روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
اهالی زوارک از تات‌های اصیل هستند و به زبان باستانی تاتی سخن می‌رانند.
روچ علیا
روچ علیا یا بالاروچ، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۸ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
سکنهٔ الموت به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند. تات‌ها ساکنین روستای روچ علیا هستند که به زبان تاتی سخن می‌گویند.
این روستا آبشارها و چشمه‌های متعددی دارد و غرب و شرق این روستا به دو دره عمیق متصل می‌شود. عمق این دره‌ها آنقدر است که رودخانه انتهای دره همچون نخی مارپیچ دیده می‌شود؛ که بعد از این دره‌ها از طرف شرق به روستای ورک و از غرب به روستای پایین روچ می‌رسیم. این سه روستا موازی با هم در سه دامنه قرینه یک کوه قرار گرفته‌اند و شباهت زیادی با هم دارند اما هیچ‌کدام به اندازه بالاروچ از آب فراوان برخوردار نیستند. بالاروچ از شمال با شیب نسبتاً تندی به رودخانه شاهرود می‌رسد و در کنار رودخانه به روستاهای خوبان و زوارک و نسا و سیلیکان می‌رسیم. از سمت جنوب به قلل البرز و در پشت آنها به منطقه طالقان منتهی می‌شود. فاصله تقریبی بالا روچ از قزوین ۱۳۰ کیلومتر است. مرقد امازادگان ایوب و ذکریا هم در این روستا قرار دارد. ضمناً قسمتی از داستان تاریخی عزیز و نگار هم در بالاروچ اتفاق افتاده که کل احمد بالاروچی هم یکی از شخصیتهای این داستان عاشقانه منطقه الموت و طالقان است. بالاروچ روستاییست تقریباً ییلاقی چون زمستانهای سختی دارد. در تابستان جمعیت این روستا به بالای ۱۰۰ خانوار می‌رسد اما در زمستان حدود ۲ خانواده در آن ساکن هستند و همین امر باعث تداخل فرهنگ شهرنشینی در این روستا شده و بافت روستایی و طبیعی این روستا در حال تخریب است.
روچ سفلی (قزوین)
روچ سفلی (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تات‌ها ساکنین روستای روچ سفلی هستند که به زبان تاتی سخن می‌گویند.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
ورکرود
ورکرود، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
نرمیلات
نرمیلات، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
نرمیلاتی‌ها به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
کلان (قزوین)
کلان (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
کلانی‌ها تاتی را با گویش زیبای الموتی صحبت می‌کنند.
گرمارود
گرمارود (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است.
اهالی گرمارود تات هستند و به زبان تاتی سخن می‌رانند.
هوتن (گنبد کاووس)
پ.ن: مردم روستا مسلمان دارای مذهب سنی نقشبندیه میباشند. این روستا یکی از روستاهایی ست که در شمال شرق قرار دارد و انواع مختلفی از جوانان را در خود جای داده...از هر ایل و طایفه هم چند روحانی نسبتا قوی تحویل اجتماع شده است... البته این روستا هم افراد با گرایشات مختلف سیاسی را داراست...
هوتن (گنبد کاووس)، روستایی از توابع بخش داشلی‌برون شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان کرند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۹۲ نفر (۳۲۴خانوار) بوده‌است.
سیلکان
سیلکان (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تاتی زبان مادری اهالی روستای سیلکان است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۶ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
سراج کلایه
سراج کلایه، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در شمال شرقی قزوین دهستان الموت شرقی قرار دارد، از شمال به رشته کوه‌های البرز که مرز بین مازندران والموت می‌باشد، از جنوب به طالقان از شرق به گرمارود و از غرب به روستای زوارک می‌رسد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است؛ که البته در تابستان جمعیت این روستا به بیش از ۴۰ خانوار می‌رسد. شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد ومحصولات اصلی این روستا شامل گرد، فندق، گندم، جوولوبیا، می‌باشد و از یک چشمه آب طبیعی به نام کرمه کٌش (کرم کش) برخوردار است که یکی از بهترین آب‌های منطقه (از لحاظ کیفیت شرب) راشامل می‌شود. تاتی زبان رایج در روستا است.
دینه رود
دینه رود، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
دینه‌رودی‌ها تات هستند و به زبان تاتی تکلم می‌کنند.
پیج بن
پیج بن، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. همانگونه که از نام روستا پیداست اهالی پیچ بن مانند دیگر الموتی‌ها تات هستند و به زبان تاتی سخن می‌گویند.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
اوانک (قزوین)
اوانک (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۴۱ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.
تات‌ها ساکنین روستای اوانک هستند. روستای تات‌نشین دیگری با همین نام در طالقان وجود دارد.
اواتر
اواتر، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. اواتر آخرین روستای الموت از شمال شرق است و مردمش به زبان تاتی سخن می‌گویند.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۹ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
الانگان
الانگان، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
باغ دشت (قزوین)
باغ دشت (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۳ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
زبان مردم باغدشت هم مثل اغلب روستاهای الموت تاتی است و آداب و رسوم مردم نیز در بیشتر زمینه‌ها با آداب و رسوم کل منطقه الموت تفاوت چندانی ندارد.
مردانچال
مردانچال، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
شیرکوه (قزوین)
شیرکوه (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان مردم شیرکوه، مانند بسیاری دیگر از روستاهای الموت تاتی است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
شورستان علیا (قزوین)
شورستان علیا (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۶ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
شورستان علیا زبان تاتی را با گویش الموتی صحبت می‌کنند.
سلیمان‌آباد (قزوین)
سلیمان‌آباد که مردم محلی به آن غوره در هم می گویند در (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.سلیمان آباد (غوره در) توسط سلیمان احمدی آباد شده است و پس از آن جمیعتی از مردمی که به زبان مراغی از شاخه ی زبان تاتی سخن می گویند در آنجا زندگی می کنند ، در امتداد رودخانه الموت رود یا همان شاهرود و در حد فاصل روستای باغدشت و شیرکوه قراردارد. مردم این روستا به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است، صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 100 نفر (20خانوار) بوده‌است.
دینه کوه
دینه کوه، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹ نفر (۳۸خانوار) بوده‌است. اهالی دینه کوه دارای گویش تاتی الموتی هستند.
جوتان
جوتان، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است. تاتی زبان مردم این روستا است.
بیدلی
بیدلی، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۱خانوار) بوده‌است.
باغ کلایه
باغ کلایه، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
زبانشان تاتی است و مسلمان شیعه هستند.
امشک
امشک، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. آمشک مردمی لر تبار هستند
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
میان‌آباد ملک
میان‌آباد ملک، روستایی از توابع بخش بهاران شهرستان گرگان در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان قرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۱ نفر (۱۸۵خانوار) بوده‌است.
آزادرود
آزادرود، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان این روستا تاتی است که تقریبا در تمامی توابع طالقان و توابع الموت و کوهپیایه‌های آبیک مستعمل می‌باشد.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
زردچین
زردچین، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
میرمحله (گرگان)
میرمحله (گرگان)، روستایی از توابع بخش بهاران شهرستان گرگان در استان گلستان ایران است. روستای میرمحله روستایی خوش آب و هوا با تابستان و زمستان های سرد است. سیزده نفر از اهالی این روستا در جنگ ایران و عراق کشته شده‌اند ‌ویک نفر نیز درمرزهای شرقی (سیستان و بلوچستان) در حین مرزبانی کشته شده است. روستای میرمحله دارای دو آببندان است که از آنها برای کشت برنج و پرورش ماهی استفاده میشود.کشت محصولات صیفی نیز در میرمحله رواج زیادی دارد. بیشتر اهالی این روستا به کشاورزی و دامپروری مشغول هستند.بسیحیان زیادی در این روستا پرورش یافته‌اند.
این روستا در دهستان استرآبادشمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۲۰ نفر (۲۷۱خانوار) بوده‌است.
چاله (قزوین)
چاله (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
مردم چاله به زبان تاتی تکلم میکنند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۸ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
آقاگیر
آقاگیر روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم آقاگیر به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است. این روستادرشرق الموت قرار دارد،وباروستاهای شیرکوه,چاله،اکبرآباد،زردین،همسایه می‌باشد,این روستادر جواررودخانه الموت رود قراردارد,شغل اکثرمردم روستادامداری و کشاورزی می‌باشد؛محصول اصلی این روستاگیلاس می‌باشد.
کندان سر
کندان سر روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. اهالی کندان سر تات هستند و زبان تاتی به سخن می‌گویند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
صایین کلایه
صایین کلایه روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.این روستا از نظر مجاورت میان دو روستای شهرک و ملاکلایه واقع شده‌است.همچنین این روستا میان دو کوه واقع شده که بر جذابیت‌های روستا افزوده است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
تات‌ها از ساکنین روستای صایین کلایه هستند که زبان‌شان تاتی است.پیشه اغلب مردم این روستا کشت برنج ، باغداری و گاهاً دامداری است.
شهرک (قزوین)
شهرک (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۴ نفر (۵۵خانوار) بوده‌است.
زبان مادری اهالی شهرک تاتی است که زبان بومی منطقه تاریخی الموت می‌باشد.
شورستان سفلی (قزوین)
شورستان سفلی (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم روستا از دیرباز به زبان تاتی سخن می‌گویند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
دک (قزوین)
دک (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
مردم دک به زبان تاتی تکلم می‌کنند،‌ زبانی که در تمام الموت، رودبار،‌ طالقان و فشگلدره رایج است.
شریف‌آباد (قزوین)
شریف‌آباد (قزوین) روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. شریف‌آبادی‌ها تات‌زبان هستند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
اندج
اندج، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است. محلات : استرو - جور محل - جیر محل - پشکستان - طلا پی - کلا - امامزاده
مردم روستای اندج گویشی شبیه گویش مازندرانی دارند.
روستای اندج یکی از روستاهای هدف گردشگری استان قزوین می باشد. روستای اندج از دو طرف با رودخانه احاطه شده‌است و صخره‌های بسیار زیبایی در دو طرف آن قرار دارد. در یکی از صخره‌ها خانه‌ای با ابعاد کامل در دل سنگ تراشیده شده‌است که به نظر می‌رسد در گذشته با زمین فاصله کمتری داشته‌است اما امروزه به دلیل فرسایش خاک بدون نردبان و امکانات لازم نمی توان وارد آن شد.
یرک
یرک، روستایی از توابع بخش طالقان شهرستان طالقان در استان البرز ایران است.
این روستا در دهستان طالقان پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
مردم یرک از تات‌های اصیل هستند و به زبان تاتی سخن می‌گویند.
محمودآباد (قزوین)
محمودآباد (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹ نفر (۲۶خانوار) بوده‌است.
فیشان
فیشان، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵ نفر (۳۷خانوار) بوده‌است.
مردم فیشان همانند دیگر الموتی‌ها از قوم تات هستند و زبان‌شان تاتی است.
سرخ کوله
سرخ کوله، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. ساکنین سرخ کوله تات‌زبان هستند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
دهک (قزوین)
در طول هشت سال دفاع مقدس روستای دهک جوانان رشید و برومند خود را به جبهه های حق علیه باطل فرستاد که از این میان تنها شهید شیردل عبداللهی دهکی ستوان یار دوم ارتش در جهبه دفاع مقدس - و شهید کریم‌ رجبی‌دهکی به درجه رفیع شهادت نائل آمدند.شهید ابوالفضل رجبی دهکی به عنوان چهره‌ای پرتلاش و خوشرو و در عین حال متعهد و کاردان در جمع همکاران رسانه مشهور بود .
روستای دهک دارای یخچال های طبیعی و همچنین معدن سنگ لاشه است. در سال های اخیر مردم روستای دهک از توابع الموت شرقی به کارآفرینی در زمینه پرورش زنبور عسل و ماهی قزل آلا نیز روی آورده اند.
دهک (قزوین) روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم روستای دهک تات‌زبان هستند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۵ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
جولادک
جولادک، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
جولادکی‌ها به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
زنگیان (گرگان)
زنگیان (گرگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران است.
روستای زنگیان/گرگان/گلستان روستای زنگیان از توابع بخش مرکز ی گرگان، یکی از پرجمعیت‌ترین روستاهای استان گلستان است که در شمال گرگان و در مجاورت آن قرار گرفته و فاصله اندکی با مرکز استان دارد. این روستا از سمت شمال و شمال شرقی به روستای اوجابن و کریم آباد، از سمت جنوب به شهرستان گرگان، از سمت غرب به شهرک افسران و از سمت شرق به شهرک جدید مسکن مهر و ایستگاه راه آهن گرگان محدود شده است.
روستای زنگیان ۴،۵۵۷ نفر جمعیت دارد. مردم روستای زنگیان از اقوام طبری تبار هستند و به زبان مازندرانی سخن می گویند.
ترکان (قزوین)
ترکان (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۰ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
اوه (قزوین)
اوه (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۹ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.مردم این روستا به زبان ترکی سخن می‌گویند.
آفتابدر
آفتابدر، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان اهالی روستای آفتابدر تاتی است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است. امرار معاش مردمان این روستا غالبا از طریق دامداری و کشاورزی میباشد.
مسعودآباد (قزوین)
گازرخان (مسعودآباد)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹۰ نفر (۲۱۱خانوار) بوده‌است.
در فاصله ۱۶ کیلومتری شهر معلم کلایه و ۱۱۰ کیلومتری مرکز شهرستان واقع شده‌است.
این روستا از شمال شرقی به کوه معروف الموت و از شرق به کوه هودکان و از غرب به تپه لیز و از شمال به شاتان کوه محدود می‌شود.
اکثر درآمد مردم از فعالیتهای زراعی و دامپروری تشکیل می‌شود و تعدادی از مردم نیز به کار جاجیم بافی و گلیم بافی و کارهای خدماتی اشتغال دارند.
مردم مسعودآباد به زبان تاتی صحبت می‌کنند
خشکچال
خشکچال، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. روستای "خشکچال "در درهٔ الموت و به فاصلهٔ ۱۲۰ کیلومتری از شهر قزوین واقع شده‌است. خشکچال از شمال به شهرستان تنکابن از جنوب به روستاهای توان و گازرخان از مشرق به آتان و از مغرب به روستاهای اندج و کوچنان محدود است. این محدوده با مختصات ۳۴–۵۰تا "۲۸ - "۳۶ و ارتفاع حدود ۲۴۰۰متر سطح دریا و در نزدیکی قلعهٔ الموت واقع شده‌است.
از نظر تقسیمات کشوری روستای خشکچال تابع شهرستان قزوین، بخش رودبار الموت شرقی واقع شده‌است.
مطالعات باستانشناسی نشان می‌دهد که استان فعلی قزوین در هزارهٔ دوم قبل از میلاد محل سکونت اقوامی بوده که به ساختن ظروف سفالی رنگین نقش دار می‌پرداخته‌اند.
عده‌ای از تاریخ نویسان معتقدند که شاپور ذوا لاکتاف (۳۱۰ ۳۷۱ میلادی) برای جلوگیری از تهاجمات مردم دیلم که در کوه‌های شمالی دشت قزوین سکونت داشته و از دستورهای حکومت مرکزی اطاعت نمی‌کردند، در محل فعلی شهر قزوین قلعهٔ مستحکمی ساخت و نام دهستان الموت که روستای "خشکچال" یکی از آبادیهای آن است از نام قلعهٔ مشهور بنام " آله آموت " گرفته شده که به معنای عقاب آشیان است، و چون عقاب در جاهای بلند آشیان می‌کند این قلعه را بدین نام خوانده‌اند و در اثر کثرت استعمال الموت شده‌است.
اراضی روستای "خشکچال "که در ارتفاعات کوه الموت واقع شده‌است تا قبل از دههٔ هفتاد در برگیرنده حدود ۱۴ هکتار اراضی آبی و ۲۲۶هکتار اراضی دیم و مرتع بوده‌است. در مصاحبه‌های که از اهالی انجام شد بیان کردن که اراضی این روستا تا دههٔ سی متعلق به خانواده های صفری الموتی دیلمی و کاظمی بوده‌است؛بنابراین در زمان اجرای قانون اصلاحات ارضی، از نظر مالکیت، روستای خشکچال خرده مالک خودکار بوده‌است از دههٔ هفتاد به بعد با انتقال آب از یکی از سرشاخه‌های رودخانهٔ الموت بنام تارولات به روستا، کشاورزان به صورت غیر فنی و سنتی سطح اراضی آبی را به بیش از ۱۵۰هکتار رسانده‌اند. از نظر مردم‌شناسی اهالی الموت خصوصاً اهالی خشکچال مردمانی با خدا، زحمتکش و قانع هستند و به شغل کشاورزی اشتغال دارند.
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، جمعیت آن 520 نفر (171خانوار) بوده‌است.
زبان رایج در روستای خشکچال تاتی الموتی است.
ینگجه (تاکستان)
ینگجه (تاکستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان نرجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
قره‌باغ (تاکستان)
قره‌باغ (تاکستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان نرجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۲ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.
شنین قاقازان
شنین قاقازان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان نرجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
بنددلاور
بنددلاور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان نرجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
باشگل
باشگل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان نرجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
در کنار ای روستا، منطقه محفاظت شده‌ای نیز قرار دارد که با همین نام شناخته می‌شود. در این منطقه که وسعتی حدود ۲۷ هزار هکتار دارد، گونه‌های جانوری متعددی به زندگی و زادآوری می‌پردازند. این منطقه به پناهگاه امنی برای قوچ‌ها، میش‌ها آهوهای بومی تبدیل شده‌است.
نودهک (تاکستان)
نودهک (تاکستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان نرجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۶ نفر (۵۴خانوار) بوده‌است.
یزده‌رود
یزده‌رود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۰ نفر (۵۰خانوار) بوده‌است.
ایلوار یک‌دانگه
ایلوار یک‌دانگه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران است. دکتر حسین رستمانی معروف به حسین شارو از مفاخر این دیار است.
این روستا در دهستان سدن رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۲۴ نفر (۳۱۵خانوار) بوده‌است.
مشکین (تاکستان)
مشکین (تاکستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است. ده جزء دهستان قاقازان بخش ضیاآباد شهرستان قزوین. ۲۳ کیلومتری شمال ضیاآباد، ۶ کیلومتری راه عمومی. در دامنه، سردسیر، سکنه ۵۶۶، شیعه، تُرکی. در زمستان آب از رودخانه نکی- غلات، انگور، جنگل تبریزی، میوه‌جات مختلف. گلیم، جاجیم، قالی‌بافی. تپه‌ای در مجاور آبادی قرار دارد که در نتیجه کاوش آثار قدیم از آن خارج می‌شود. راه مالرو و از طریق اشتجین و کندر می‌توان ماشین برد.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۰۸ نفر (۱۳۲خانوار) بوده‌است.
مردم روستای مشکین پیرو دین اسلام و مذهب شیعه دوازده امامی هستند. هر ساله مراسم تعزیه خوانی با هنرمندی اصغر محمدی در نقش حسین بن علی و آقارضا ملکی در نقش شمر بن ذی الجوشن برگزار می‌شود.
مردم این روستا به زبان ترکی آذربایجانی و لهجه قاقازانی سخن می‌گویند.
نام خانوادگی مردم در این روستا عبارت است از : ملکی ، محمدی ، خراسانی ، حسینی ، عسگری ، دوستی ، صادقی ، لطیفی ، خادمی ، غفوریان ، گروسی و...
انداق
انداق، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۲۴ نفر (۲۴۲خانوار) بوده‌است.
آق‌بلاغ (تاکستان)
اقبلاغ (تاکستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۵۱خانوار) بوده‌است.
ایلوار پنج‌دانگه
ایلوار پنج‌دانگه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران است. دکتر حسین رستمانی معروف به حسین شارو از مفاخر این دیار است.
این روستا در دهستان سدن رستاق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴۲ نفر (۱۱۹خانوار) بوده‌است.
تاکند
تاکند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۰ نفر (۱۱۵خانوار) بوده‌است. زبان مردم روستا مانند دیگر روستاهای منطقه قاقازان ترکی آذربایجانی و مردم روستا شیعه مذهب هستند.
ینگجه قاقازان
ینگجه قاقازان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
مایان (تاکستان)
مایان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۴ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
قلات (تاکستان)
قلات (تاکستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۶ نفر (۱۵۳خانوار) بوده‌است.
این روستا در ۶۰ کیلومتری مرکز استان قزوین و در محور مواصلاتی آزادراه قزوین-رشت و آزادراه قزوین-زنجان قرار دارد. شغل مردم این روستا دامداری و کشاورزی می‌باشد.
محصولات کشاورزی آن شامل گندم، جو، عدس و… است
همچنین این روستا دارای باغهای انگور زیبایی می‌باشد
اب و هوای این روستا در زمستان سرد و در تابستان خنک است.
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1877042810013467ttp://www.iust.ac.ir/page/9671/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%AA%D8%B1
شناسوند
شناسوند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
سولیدره دربهان
سولیدره دربهان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
سراس
سراس، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است.
درمان چای
درمان چای، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
دربهان
دربهان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۳ نفر (۱۳۰خانوار) بوده‌است.
چنگوره (تاکستان)
چنگوره (تاکستان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است. قوم بزرگِ این روستا خاندان اسماعیلی مهم ترین و اصلی ترین قوم در این ده میباشد.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است و ساکنین اصلی آن قوم بهزادپور و قلیچ‌خانی بودند که در اوایل حکومت پهلوی و صدور شناسنامه این نامهای خانوادگی را مرحوم یاور و سلطان برای دو قوم روستا برگزیدند و کم‌کم اقوام دیگری نیز از روستاهای مجاور وارد چنگوره شدند. در منطقه غنی‌ترین فرهنگ روستایی را دارا بوده به‌طوری‌که از روستاهای اطراف جهت فراگیری کتب علمی و دینی به مکتبخانه چنگوره مراجعت می‌نموده‌اند و اولین گردانندگان مکتبخانه به ترتیب زنده یادان آیت الله آخوند ملّا علی و سپس یاور و سلطان و کدخدا یعقوب و حاج جهاندار و جمشید و کدخدا محمد بهزادپور بودند. در سال ۴۴ مدرسه در روستا تأسیس گردید. مردم این روستا آذربایجانی و به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکنند.
دو قلعه در جنوب و شمال روستا قرار دارد که قلعه جنوبی چنگوره بیش از ۹۰۰ سال قدمت داشته و مربوط به دوره خوارزم شاه است و در حمله مغولان چهل تن از سرداران لشکر تموچین در این محل گردن زده شده‌اند و توسط مغولان غارت و بخشی از آن به آتش کشیده شد، دارای چهار برج دیده بانیست و برجها از طریق تونل زیرزمینی به هم راه دارند
از گرد هم آییهای هر ساله اهالی می‌توان به مراسم پرجمعیت شبی (شبیه یا تعزیه) اشاره کرد که در ایام ده روزه اول محرم که کماکان به قوتش باقیست و اهالی ساکن و کوچ کرده را دور هم در مسجد روستا که در سال ۱۲۰۹ (ه. ق) بنا و در سال ۱۳۵۶(ه. ش) بازسازی گردید جمع می‌کند. عید نوروز نیز که از کهن‌ترین جشنهای ایران زمین است جایگاه ویژه‌ای در میان اهالی چنگوره داشته‌است که از جمله مراسم این جشن رفتن کودکان به درب منازل برای جمع‌آوری کشمش و پول و همچنین رفتن جوانان به بالای پشت بامها و آویزان کردن شال از روزنهٔ سقفها و دید و بازدیدهای عید و شب نشینی بر سر سفره هفت سین و کرسی و … اشاره نمود.
منبع اصلی آب کشاورزی روستا آب کریز است که از سمت روستای مایان سرازیر است و منبع آب آشامیدنی چشمه اصلی روستاست که در نزدیکی ورودی چنگوره است و همچنین چشمه خمارتاشا که اکنون پوشانیده شده‌است و در سال ۵۳ نیز روستا به آب لوله کشی تجهیز گردید.
جهان‌نما (کردکوی)
جهان‌نما (کردکوی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
نیکویه
نیکویه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
این روستا در دهستان قاقازان غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۰۰ نفر (۵۰۰خانوار) بوده‌است.
حاجی‌آباد کوهپایه
حاجی‌آباد کوهپایه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۰ نفر (۶۴خانوار) بوده‌است.