hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ولسوالی شهر بزرگ
شهرستان شهر بزرگ یکی از شهرستان های استان بدخشان در شمال شرقی افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۶۷٬۰۰۰ نفر. درین شهرستان مردم به زبان‌ فارسی و ازبکی صحبت می‌کنند.
دنیل فریدمن
دنیل زی. فریدمن یک فیزیک‌دان نظری اهل آمریکا است. او هم‌اکنون استاد فیزیک و ریاضیات کاربردی در موسسه فناوری ماساچوست است. شهرت او بیشتر به خاطر کارهایش در ابرگرانش می‌باشد.
گلومرولونفریت پرولیفراتیو حاد
سندرم گلومرولونفریت پرولیفراتیو حاد یا گلومرولونفریت پست‌استرپتوکوکی نوعی بیماری است که با آدم، ادرار خونی، دفع پروتئین، وافزایش فشار خون به طور ناگهانی همراه است. این بیماری نمونه‌ای از سندرم نفریتیک حاد است، در سندرم نفریتیک حاد گلومرول ثانویه به مکانیسم ایمنولوژی دچار التهاب می‌شود.
گلومرونفریت پس از عفونت استرپتوکوکی معمولاً چند روز بعد از ابتلا به یک عفونت پوستی یا عفونت حلق توسط رده استرپتوکوک بتا همولیتیک گروه آ ایجاد می‌شود.
نشانگان نفریتیک
ویکی‌پدیای انگلیسی Acute_proliferative_glomerulonephritis
ولسوالی فیض‌آباد
فیض‌آباد یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۵۷۰۰۰ نفر.
ولسوالی کران و منجان
کران و منجان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۸۰۰۰ نفر.
ولسوالی کشم
کِشم یکی از ۲۸ ولسوالی ولایت بدخشان به مرکزیت شهر مشهد در شمال خاوری افغانستان است که ۱۰۶۸۷۰ نفر جمعیت و ۹۱۰ کیلومتر مربع پهناوری دارد.
ولسوالی کوف‌آب
شهرستان کوف‌آب یا (ولسوالی کوف آب) یکی از ۲۸ ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است؛ جمعیت این ناحیه نزدیک به ۲۴٬۴۰۰ نفر می‌باشد. و در سال ۱۳۷۳ هجری خورشیدی از ولسوالی خواهان جدا شد. این ناحیه هم‌سرحد با ولسولی‌های خواهان، راغستان ، شغنان، و مایمی، شکی، و با ناحیهٔ درواز، است.
ولسوالی واخان
واخان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۸٬۳۲۸ نفر در قسمت شرق مرکز ولایت بدخشان موقعیت دارد که از شرق به کشور چین، از شمال به ولایت مختار کوهستان بدخشان، تاجیکستان، از جنوب به ساحهٔ گلگت، پاکستان و از غرب به ولسوالی اشکاشم متصل است.
دهلیز واخان در ولسوالی واخان واقع شده‌است. این منطقه با کوه‌های تاجیکستان و پاکستان هم‌سرحد است و تا مرز چین امتداد دارد. دهلیز واخان در قرن ۱۹ میلادی و در «بازی بزرگ» به‌عنوان یک منطقهٔ حائل میان دو امپراتوری روسیه و راج بریتانیا ایجاد شد تا دو امپراتوری با یکدیگر هم‌مرز نباشند.
واخی‌ها اغلب تاجیک‌تبار و پیرو طریقهٔ اسماعیلیه هستند.
مالداری چرخهٔ اصلی زندگی مردم را در واخان می‌چرخاند. گردشگری از جمله دیگر منابع درآمد در واخان است. در برخی از روستاهای واخان، مهمانخانه‌هایی برای پذیرایی از گردشگران بنا شده‌است.
بزرگترین یخچال‌های طبیعی افغانستان در ولسوالی واخان قرار دارند.
در سال ۲۰۱۳ میلادی، به عنوان دومین پارک ملی افغانستان معرفی شد. در این پارک ملی، کوه ۹ شاخ با بیش از ۷٬۵۰۰ متر ارتفاع قرار دارد. در این پارک ملی، یخچال‌های طبیعی واخان قرار دارند که در سلسله کوه‌های پامیر واقع‌شده‌اند.
پلنگ برفی، بز کوهی، خرس، آهوی مارکوپولو و برخی از انواع نادر پرندگان در پارک ملی واخان زندگی می‌کنند.
ولسوالی وردوج
ولسوالی وردوج یکی از ۲۸ ولسوالی‌ ولایت بدخشان به مرکزیت شهر وردوج در شمال خاوری افغانستان است که ۳۱۰۰۰ نفر جمعیت و ۱،۰۴۰ کیلومتر مربع پهناوری دارد. این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ میلادی از ولسوالی بهارک جدا شد و در مسیر خیابان ولسوالی‌های زیباک، اشکاشم، واخان و شغنان موقعیت دارد. این ولسوالی از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بدخشان بوده و ۴۵ روستا در آن قرار دارد. باشندگان وردوج ۹۰٪ تاجیک و ۱۰٪ اوزبیک می‌باشند و به زبان‌های وردوجی، دری، اوزبیکی صحبت می‌کنند.
وردوج نکتهٔ مهم راهبردی برای طالبان، داعش و یا (دولت اسلامی خراسان) و دولت افغانستان دارد. ولسوالی وردوج سرحد بین پاکستان و نزدیک با کوه‌های تاجیکستان است. تاکنون در طی چند سال صدها طالب و داعش و سربازان افغانی درین محل کشته شده‌اند. حدود ۵۰۰۰ از سربازان مسلح داعش با فامیل‌های خود در مناطق مختلف بدخشان، تخار، و کندز جای گرفته‌اند. آن‌ها کوشش دارند تا درون کشورهای آسیای میانه شوند تا بتوانند در آنجا فعالیت‌های مسلحانه و دهشت‌افکنانه نمایند. بدین وسیله محلی که از آنجا حملات را آغاز می‌کنند ولسوالی وردوج بدخشان است.
ولسوالی یفتل پایین
ولسوالی یفتل یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال شرقی افغانستان با جمعیتی نزدیک به ۸۸۰۰۰ نفر است. این ولسوالی از دو بخش بالا و پایین تشکیل شده بود که یفتل بالا به مرکز ولایت ؛ شهر فیض آباد پیوست شد و فقط بخش پایینی آن باقی ماند که همان ولسوالی یفتل کنونی است.
این ولسوالی یکی از ولسوالی‌های باستانی ولایت بدخشان است که مردم این سرزمین از اعقاب یفتلی‌ها یا هپتالیان هستند و به همین نام خوانده می‌شوند. یفتلی ها که نوادگان مردم ایرانی‌تباری بودند که در آسیای میانه و باختر چین به دامداری مشغول بوده و به تدریج توسط اقوام بیابانگرد ترک-مغول (آلتایی زبان) به جنوب و جنوب‌غربی محل سکونتشان رانده شده و به نواحی تخارستان/بدخشان هجوم آوردند و حاکم شدند و امپراتوری آنها چهار قرن (تا سال ۵۶۷ م) دوام یافت.
امروزه آثار و نشانه‌های زیادی از دوره یفتلی‌ها در این خطه از افغانستان بر جای مانده‌است. سکه‌هایی که به نام و چهرهٔ شاهان یفتلی ضرب شده و همچنین ظروفی که از آن دوره یافت شده را می‌توان در موزیم ملی کابل مشاهده کرد. علاوه بر آن آثار دیگری در نقاط مختلف کشور و همچنین کشورهای همسایه وجود دارد که گواه بر وجود دودمانی مسلط بر منطقه بوده‌است که مشهودترین آن‌ها دیوار یفتلی‌ها در کوی زنبورک شاه در بالا حصار کابل می‌باشد. نشانه‌های زیادی از این دودمان در خود ولایت بدخشان و ولسوالی یفتل مبنی بر وجود آثار به جای مانده از آن‌ها را می‌توان دید که شامل کتیبه‌ها، سکه‌ها و ظرف‌های سفالی است که پس از کاوش‌ها و حفاری‌هایی توسط خود این مردم در قریه‌های گزانک ، نالن ، کول دره و کِشِن دره یافت شده‌اند.
قریه ها: این ولسوالی شامل یک صد قریه می باشد که مشهورترین آنها قرار ذیل اند
کولدره
سرن
بروکان
شیرچنگ
گزانک
پهندره
بیدکلان
نالن
انار دره
شکر لب وغیره
پیشه ی بیشتر مردم یفتل، کشاورزی ، دام پروری ، زرشویی (طلایابی رودخانه ای) و معدنکاری چپسیوم و طلا و سنگ‌های قیمتی است و بعضن تجارت‌های کوچکی نیز در بازار کشن دره (اتفاق) (کولدره)این ولسوالی انجام می‌دهند.وهچنین قریه های رباطک ،سپین ،باغبالین؛کشگاه،بهدکلان،لنگر وتوریابهااز دهستان های این ولسوالی می باشد
اقلیم این منطقه برای پرورش آبزیانی چون ماهی آب سرد و بسیاری میوه‌ها مانند توت ، پسته ، چهارمغز (گردو) ، سیب ، زردآلو ، آلبالو و گیلاس، قَیام و شَکُندی مناسب است. محصولات کشاورزی این منطقه شامل جو، گندم، جواری، زقیر و انواع سبزیجات می باشد.
همه ساله مردم این منطقه در جشن باستانی نوروز، آداب ویژه ای در بزرگداشت این جشن تاریخی دارند که یکی از مهم‌ترین آنها نوعی بازی به نام بُزکَشی است که از نیاکانشان به آن‌ها رسیده و بیشتر نمایانگر صحنه‌های شکار و چیرگی و زور آوری و همچنین طعمه رُبایی است و هر شخص سوار بر اسبش در میدانی در پی یک بُز مرده که در دست حریف مقابل است می‌تازد تا آن را گرفته و به میدانی مشخص شده پرتاب کند و امتیاز بگیرد. اخیرا تلاش‌هایی برای ثبت ملی و بین‌المللی این بازی از طرف نهادهای ورزشی دولتی صورت گرفته‌ است.
از کالاهای ویژه ی مردم این منطقه می‌توان به نوعی پای‌افزار ساق بلند به نام چَمبوس اشاره کرد که از چرم خالص ساخته شده و بسیار مقاوم است و هنوز هم به ندرت استفاده می‌شود و بخشی از صنایع دستی مردم این مرز و بوم شناخته شده‌ است. از خوراک‌های مشهور مردم این منطقه نوعی نوشیدنی به نام شور چای است که از مخلوط شیر و چای و چهارمغز و قیماق و مقدار بسیار کمی نمک درست شده و بیشتر مردم نان را در آن ، درون کاسه‌هایی ترید کرده و به منظور صبحانه میل می‌کنند.
ولسوالی یفتل در فلات پامیر و رشته کوه های هندوکش واقع شده است.
ولسوالی یمگان
یمگان یکی از ولسوالیهای ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۲۳۰۰۰۰ نفر.
بازگشت مجدد استیو جابز
بازگشت مجدد استیو جابز (به انگلیسی: "The Second Coming of Steve Jobs") یک زندگی‌نامه غیرمجاز در مورد زندگی استیو جابز یکی از مؤسسین شرکت اپل است که توسط آلن دویستچمن در سال ۲۰۰۱ و در ۳۵۲ صفحه نوشته شده‌است. شرکت رندوم هاوس ناشر این کتاب است. این زندگی‌نامه به زمان‌های حضور جابز در نکست، موفقیت غیرمنتظره‌اش در پیکسار و بازگشتش به اپل در پی ساخت آی‌مک است.
باشگاه فوتبال گسترش فولاد سهند
باشگاه فوتبال گسترش فولاد سهند که سابقاً با نام گسترش فولاد نوین بناب شناخته می‌شد، یک باشگاه فوتبال ایرانی منحل شده‌است که مقر آن در شهر تبریز واقع بود. این تیم بعد از صعود به لیگ یک فوتبال ایران در فصل ۹۱-۹۲ حاضر نشد و امتیاز خود را به کاوه تهران واگذار کرد.
سوفی مارسو
سوفی مارسو با نام اصلی سوفی دانیل سیلوی موپو یک هنرپیشه اهل فرانسه است.
در ۱۷ نوامبر ۱۹۶۶ در پاریس متولد شد. ابتدا برای کسب در آمد در یک آژانس تبلیغاتی برای کودکان و نوجوانان ثبت نام کرد. در سال ۱۹۸۰ در سن ۱۳ سالگی برای اولین بار در نقش نوجوانی رومانتیک و سرکش در فیلم لابوم بازی کرد که باعث شهرتش شد. در سال ۱۹۸۲ در لابوم۲ بازی کرد که سزار بهترین امیدهای سال را برایش به همراه داشت.
در سال ۱۹۸۳ در کنار ژرار دپاردیو در فیلم قلعه ساگان و ژان پل بلموندو در فیلم عید پاک مبارک ظاهر شد. با بازی در فیلم عشق می‌درخشد که با نقش‌های قبلی اش تفاوتی عمده داشت به سینمای بزرگسالان وارد شد تا دوباره اینبار در نقش یک بزرگسال همبازی ژرار دپاردیو در فیلم "پلیس" شود و از او یک سیلی واقعی بخورد. فیلم‌های تاریخی همچون دختر دارتن یان و مارکیز را تجربه کرد.
بازی در کنار مل گیبسون در فیلم شجاع دل در سال ۱۹۹۵ درهای هالیوود را بر او گشود و بازی در فیلم‌های آنا کارنینا و فیلمی از سری جیمز باند بنام دنیا کافی نیست از مایکل آپتد را به دنبال داشت که این نقش آفرینی‌ها موقعیت او را به عنوان یک ستاره بین‌المللی تقویت کرد.
در سال ۲۰۰۲ اولین فیلمش را با نام با من از عشق حرف بزن را کارگردانی کرد که جایزه بهترین کارگردانی جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال را نصیبش کرد.
اولین رمانش را با نام دروغگو در سال ۱۹۹۶ منتشر کرد و هم‌زمان نقاشی و خوانندگی را دنبال کرد. او همچنین سرپرست انجمن رنگین کمان است که با هدف کمک به کودکان بیمار تأسیس شده.
در سال ۲۰۰۹ نقش مادر یک نوجوان سرکش را در فیلم لول LOL بازی کرد که موفقیت تجاری بزرگی در فرانسه به دنبال داشت. در همین سال با مونیکا بلوچی در فیلم پشت سرت را نگاه نکن که در جشنواره فیلم کن هم به نمایش در آمد همبازی شد.
او همچنین در فیلم شادی هرگز به تنهایی نمی‌آید بازی کرده‌است.
در سال ۱۹۸۱ با کارگردان لهستانی آندژی ژووافسکی که ۲۶ سال از خودش بزرگتر بود ازدواج کرد و بعد از ۱۷ سال زندگی مشترک در سال ۲۰۰۱ از هم جدا شدند. پسرش وینست متولد ۱۹۹۵ حاصل این ازدواج است. در جریان فیلم "دنیا کافی نیست" با تهیه‌کننده فیلم جیم لملی آشنا شد که دخترش ژولیت حاصل این آشنایی است. از سال ۲۰۰۷ تا سال ۲۰۱۴ با کریستوفر لمبرت هنرپیشه فرانسوی زندگی می‌کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که سوفی مارسو در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
باشگاه فوتسال مس سونگون ورزقان
باشگاه فرهنگی ورزشی مس سونگون ورزقان یک باشگاه فرهنگی ورزشی ایرانی است که در شهر ورزقان واقع شده ‌است. این باشگاه در رقابت‌های لیگ برتر فوتسال کشور حضور دارد. سرمربی فعلی تیم فوتسال مس سونگون حمید بی غم و مدیرعامل آن محمد رضا کافی و دیگر اعضای هیات مدیره آن منصور حضرتیان و حسین نقی یان است.
باشگاه فرهنگی ورزشی مس سونگون ورزقان در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ تاسیس شد
باشگاه مس سونگون ورزقان در سال ۱۳۸۹ به وسیله حبیب سلیمی و رضا علیزاده (نماینده وقت ورزقان در مجلس شورای اسلامی) با خرید امتیاز تیم شاهین اهواز تأسیس شد. این تیم در فصل ۹۰–۱۳۸۹ در لیگ دسته دو با مربیگری ناصر چرتابیه در مسابقات شرکت کرد؛ اما وی به دلیل کسب نتایج ضعیف (۵ امتیاز از ۱۶ بازی) برکنار شد و حسن آذرنیا به عنوان سرمربی انتخاب شد که او نیز نتوانست کاری انجام دهد و در نهایت مس به لیگ دسته سه سقوط کرد. این باشگاه در فصل ۹۱–۱۳۹۰ با سرمربی‌گری احد شیخ‌لاری دوباره به لیگ دسته دو ۹۲–۱۳۹۱ صعود کرده و پس از یک فصل حضور در لیگ ۲، موفق به صعود به لیگ دسته اول شد. با این صعود، شیخ‌لاری نخستین مربی ایرانی است که تیمش در فصل‌های متوالی از دسته سه تا دسته یک صعود کرده‌است.
کشوری:
قاره‌ای:
دموکراسی مستقیم
دموکراسی مستقیم یا مردم‌سالاری مستقیم نظامی است که مردم ـ مستقیماً ـ به تصمیمات حکومت مانند قبول یا رد قوانین رأی می‌دهند و از طریق پیشگامی شهروندان در فرایند پیشنهاد برای طرح‌ها و لوایح جدید مشارکت می‌کنند. تفاوت این نظام با نظام‌های دموکراسی معمول فعلی در جهان این است که مردم نماینده برای تصمیم‌گیری‌ها (مثلاً نماینده قوه مقننه برای تصویب قوانین) انتخاب نمی‌کنند، بلکه هر قانون مستقیماً به رای مردم گذاشته می‌شود و هر شهروند در موضوعاتی که مورد علاقهٔ اوست، از حق رای خود استفاده می‌کند.
گفته می‌شود که در ۵۰۰ (پیش از میلاد) در آتن نظامی بر مبنای مردم‌سالاری مستقیم وجود داشته‌است. اککلسیا مجمعی برای شرکت مستقیم مردم آتن در امور شهرشان بود.  از تنها مدعیان دموکراسی مستقیم حاضر در جهان، در نظام اداره کانتون گلاروس و کانتون آپنتزل اینرهودن در کشورهای سوئیس و لیختن اشتاین وجود دارد. در مناطق کردنشین سوریه، که طی جنگ داخلی سوریه به صورت خودگردان اداره می‌شوند، یکی از پایه‌های حکومت دموکراسی مستقیم بوده‌است. در سیستم کنفدرالیسم دموکراتیک روژاوا، کانتون‌ها (شهرها) به صورت دموکراسی مستقیم اداره شده و در اتحادی کنفدرال با یکدیگر هستند.
باشگاه فوتبال صنایع آلومینیوم حکمتی تبریز
باشگاه فوتبال صنایع آلومینیوم حکمتی تبریز یک باشگاه فوتبال ایرانی است که مقر آن در شهر تبریز واقع شده‌است. این تیم هم‌اکنون در لیگ استانی آذربایجان شرقی هست.آلومینیوم سابقهٔ حضور در لیگ دسته سوم فوتبال ایران را دارد.
باشگاه فوتبال شهرداری نوین تبریز
باشگاه فوتبال شهرداری نوین تبریز یک باشگاه فوتبال ایرانی است که مقر آن در شهر تبریز واقع شده‌است. این تیم اکنون در رقابت‌های لیگ استانی آذربایجان شرقی حضور دارد. شهرداری نوین سابقهٔ حضور در لیگ دسته سوم فوتبال ایران را دارد.
ولسوالی گیلان
ولسوالی گیلان یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک جانده در جنوب خاوری افغانستان است. گیلان از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت غزنی بوده، ۸۹۹ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ١٣۸۳ حدود ۷۸،۴۰۴ نفر می‌باشد.
در جنوب ولسوالی گیلان، ولسوالی ناوه، در جنوب غرب آن ولایت زابل، در شرق آن ولایت پکتیکا، در شمال شرق آن ولسوالی مقر، در شمال غرب آن ولسوالی جاغوری قرار دارد. باشندگان این ولسوالی به‌ترتیب پشتون‌ها، تاجیک‌ها و هزاه‌ها می‌باشند.
ولسوالی ده‌یک
ولسوالی دِه‌یک یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ نوینِ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک رامک در جنوب خاوری افغانستان است. دِه‌یک از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۷۱۰ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ۵۵٬۲۶۹ نفر می‌باشد.
در جنوب و جنوب غرب ولسوالی دِه‌یک، ولسوالی اندر، در شمال آن ولسوالی زنه‌خان، در غرب آن ولسوالی غزنی و در شرق آن ولایت پکتیا قرار دارد. اکثریت باشندگان این ولسوالی پشتون‌ها و اقلیت آن تاجیک‌ها می‌باشد.
ولسوالی غزنی
غزنی یکی از ولسوالی‌های ولایت غزنی در جنوب خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۷۶٬۷۳۲ نفر. باشندگان این ولسوالی هزاره‌ها می‌باشند و به زبان دری (گویش هزارگی) سخن می‌گویند.
ولسوالی ناوه
ولسوالی ناوه یکی از ولسوالی‌‌‌‌های ولایت غزنی، به مرکزیت سورکلی در جنوب خاوری افغانستان است. ناوه ۱۹۱۳ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ۳۳٬۶۱۳ نفر می‌باشد.
ولسوالی ناوه یکی از ولسوالی های درجه دوم ولایت غزنی به شمار می‌رود که در شمال آن ولسوالی گیلان، در شرق آن ولایت پکتیکا و در غرب آن ولایت زابل قرار دارد.
ولسوالی آب‌بند
ولسوالی آب‌بند یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت غزنی، به مرکزیت سرفراز در جنوب خاوری افغانستان است. آب‌بند ۸۱۷ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ۵۱٬۰۸۹ نفر می‌باشد.
آب‌بند به دو بخش می‌باشد: آب‌بند شمالی و آب‌بند جنوبی که بین شان بیابان و دریای غزنی قرار دارد. آب ایستاده غزنی که دریای غزنی در آن می ریزد نیز در ولسوالی آب‌بند موقعیت دارد. کوه‌های این ولسوالی شامل خواجه لعل، زرچه، لاگا تگا و خار کشته می‌باشند تپه‌های این ولسوالی نیز شامل تپه زگای، وات‌غار و... است.
این ولسوالی که ۵۱٬۰۸۹ نفر جمعیت دارد تماما پشتون نشین است و طایفه‌های عمده آن بودِن‌خیل، ناخیل، مول‌خیل و سرخیل است.
آب‌بند به دلیل انگورهای خوش طعمی که معمولاً برای تجارت و مبادله کالا به شهر غزنی و ولسوالی مقر صادر می شود، معروف است. آب‌بند هیچ زیربنایی ندارد و مردم محلی آن به طور منظم برای کار به پاکستان و ایران می روند. همچنین مرکز ولسوالی یک بازار کوچک دارد که برای خرید نیازهای روزمره محلی‌ها و دیدار با روستاییان همسایه می‌باشد. این بازار بین روستای بازی و روستای چاونای قرار دارد. افراد خرید نیازهای روزمره فقیر هستند. آنها بیش از ۶ ماه تلاش می‌کنند و در زمینه‌های کشاورزی کار می‌کنند تا فقط زمستان سخت را تحمل کنند.
منابع آب از نوع کاریز است. کاریز یک گودال به طول ۴-۵ کیلومتر در زیر زمین است که در نقطه شروع ممکن است ۳۵ متر عمق داشته‌باشد، اما آب آن بلاخره به سطح‌زمین می‌رسد و جریان آن مانند شبکه است. در طی خشکسالی‌های سال ۲۰۰۰، بیشتر کاریزها خشک شده و مردم برای راه‌اندازی پمپ آب عجله کردند. با این حال، یک مشکل دیگر وجود دارد که روستاییان دیگر با پمپ‌های آب مخالف هستند زیرا بقیه کاریزهای منطقه را نیز خشک می کنند.
ولسوالی گیرو
ولسوالی گیرو یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک پانا در جنوب خاوری افغانستان است. گیرو ۸۱۷ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ۴۱٬۳۱۹ نفر می‌باشد.
این ولسوالی از شمال به ولسوالی اندرمیری، از شمال باختری به ولسوالی قره‌باغ، از جنوب خاوری به ولایت پکتیکا و از جنوب باختری به ولسوالی آب‌بند هم‌مرز است.
ولسوالی زنه‌خان
ولسوالی زنه‌خان یا زینه‌خان یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ نوینِ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک دادو در جنوب خاوری افغانستان است. زنه‌خان از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۳۲۴ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ۱۴٬۲۱۵ نفر می‌باشد.
در جنوب ولسوالی زنه‌خان، ولسوالی ده‌یک، در جنوب غرب آن ولسوالی غزنی، در شمال شرق آن ولایت لوگر و در شمال غرب آن ولایت میدان وردک قرار دارد. تمام باشندگان این ولسوالی پشتون‌ها می‌باشد.
ولسوالی واغز
ولسوالی واغز یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت غزنی، به مرکزیت شهر واغز در جنوب خاوری افغانستان است. واغز از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۴۷۷ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۴۳٬۵۸۷ نفر می‌باشد. این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ (میلادی) از ولسوالی جغتو جدا گردید.
این ولسوالی در همسایگی با ولسوالی‌های قره‌باغ، ولایت غزنی، جغتو، ولایت غزنی، ولسوالی ولی‌محمد شهید خوگیانی، ولسوالی جاغوری ، ولسوالی اندر  و ولسوالی غزنی واقع است.
ولسوالی خواجه‌عمری
ولسوالی خواجه عمری یکی از ۱۹ ولسوالی نوینِ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک خواجه عمری در جنوب خاوری افغانستان است. خواجه عمری از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۱۸۸ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۲۱٬۳۹۰ نفر می‌باشد. در سال ۲۰۰۵، این ولسوالی از ولسوالی پهناور جغتو جدا گردید.
۸۰ درصد زمین‌های خواجه عمری قابل کشت می‌باشد ک منبع اصلی درآمد کشاورزی است. ولی بخش بزرگی از مردم در غزنی کار می‌کنند. به همین دلیل نرخ بیکاری در این ولسوالی پایین‌تر از دیگر ولسوالی‌ها است. در جنوب ولسوالی خواجه عمری، ولسوالی غزنی، در جنوب شرق آن ولسوالی زنه‌خان، در جنوب غرب آن ولسوالی جغتو و در شمال آن ولایت میدان وردک قرار دارد. باشندگان این ولسوالی اکثریت هزاه‌ها می‌باشند.
مردمان این منطقه را اکثراً هزاره‌ها با اقلیت‌های تاجیک و پشتون تشکیل می‌دهند
ولسوالی رشیدان
ولسوالی رشیدان یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ نوینِ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک رشیدان در جنوب خاوری افغانستان است. رشیدان ۳۷۱ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ۲۰٬۲۳۸ نفر می‌باشد.
در شرق و جنوب این ولسوالی پشتون‌ها و در شمال و غرب آن هزاره‌ها سکونت دارند. مهم‌ترین مشکل ولسوالی خشکسالی بوده‌است که باعث کوچیدن باشندگان به سایر ولسوالی‌ها یا بیرون‌مرز شده‌است. بسیاری از آنان در سوداگری سودمند کالاها در مرز با ایران مشغول به کار اند.
در جنوب ولسوالی رشیدان، ولسوالی جغتو، در شمال و شمال‌غرب آن ولسوالی ناهور و در شرق آن ولایت میدان وردک قرار دارد.
ولسوالی ولی‌محمد شهید خوگیانی
ولسوالی ولی محمد شهید خوگیانی یا خوگیانی یکی از ۱۹ ولسوالی‌‌‌‌ نوینِ ولایت غزنی، به مرکزیت شهرک خوگیانی در جنوب خاوری افغانستان است. خوگیانی از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت غزنی بوده، ۲۲۹ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ حدود ۲۸٬۸۴۲ نفر می‌باشد. در سال ۲۰۰۵، این ولسوالی از ولسوالی پهناور جغتو جدا گردید.
درآمد ولسوالی کشاورزی است که در سالهایی به سختی از خشک‌سالی تأثیر پذیرفته‌است. بهداشت و آموزش در آن به بهبود فراوانی نیاز دارد. جاده‌های ولسوالی باریک ولی در چگونگی خوبی بسر می‌برند. ولسوالی غزنی این ولسوالی را از باختر دربرگرفته و ولسوالی‌های واغز و جغتو نیز به ترتیب در جنوب و باختر آن قرار دارند. شمال آن با ولسوالی رشیدان و شمال خاوری آن با ولسوالی خواجه‌عمری همسایه است.
ولسوالی خوگیانی
خوگیانی یکی از ولسوالیهای ولایت ننگرهار در خاور افغانستان است. جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۱۱۱۴۷۹ نفر اعلام شده است.
ولسوالی ولی‌محمد شهید خوگیانی
شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری
اندیشهٔ اعلام نام میراث‌های فرهنگی و معنوی بشر به دهه ۱۹۹۰ میلادی بر می‌گردد، پس از آنکه در سال ۱۹۸۹ پیشنهادهایی در سازمان ملل متحد برای نگهداری و پشتیبانی از فرهنگهای سنتی در جهان مطرح شد. در کنار میراث‌های جهانی، میراث‌های فرهنگی و معنوی به منظور آشناتر کردن بیشتر جهانیان با ابعاد گوناگون فرهنگ و رسوم در ملت‌های سراسر جهان، توسط یونسکو شناسایی و پاس داشته می‌شوند. میراث فرهنگی ناملموس بنا به تعریف کنوانسیون پاسداشت از میراث فرهنگی ناملموس، رفتارها، نمادها و آئین‌هایی ست که یک اجتماع آن‌ها را بخشی از میراث فرهنگی خود می‌شناسد.
نخستین تلاش عملی برای شناسایی میراث معنوی بشر در سال ۱۹۹۷ و در طی یک گردهمایی که از سوی یونسکو و روشن‌اندیشان مراکشی در شهر مراکش برگزار شد، انجام گرفت. در این نشست مفهوم «میراث زبانی بشر» تعریف شد و تصمیم بر آن گرفته شد که برای پاسداشت "شاهکار"های این میراث اقدام صورت گیرد. این اقدام با نام «اعلامیه شاهکارهای میراث زبانی و معنوی بشریت» نام‌گذاری شد و پس از بررسی‌های فراوان منجر به ارائه فهرستی از میراث‌های فرهنگی بشر از سوی کشورهای گوناگون در سال ۲۰۰۱ شد. این فهرست هر دو سال مورد بازبینی قرار می‌گیرد و میراث از دیدگاه زنده بودن یا در معرض تهدید قرار داشتن ارزیابی می‌شوند. دولت‌ها باید شرح فعالیت‌های انجام شده برای نگهداری و تشویق مردم به ادامه این میراث را ارائه دهند و قرار داشتن نام یک میراث در فهرست یونسکو به معنای حفاظت کامل از آن میراث نیست.
در سال ۲۰۰۳ کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی و معنوی بشر از سوی یونسکو به تصویب رسید. این کنوانسیون در سال ۲۰۰۶ به اجرا گذاشته شد و نخستین مجمع عمومی آن در ژوئن همان سال تشکیل شد. تا ژانویه سال ۲۰۱۲، ۱۴۰ کشور حداقل یکی از مراحل تصویب، پذیرش، یا پیوستن به این کنوانسیون را گذرانده‌اند.
بیت لوسی
روستای شهید دستغیب با نام محلی بیت لوسی در قسمت غربی اتوبان اهواز – اندیمشک در ۱۲ کیلومتری شهر شوش وجود دارد. این روستا، در گذشته به صورت پراکنده در ۳ کیلوتری محل کنونی به شکل غیر متمرکز شکل گرفته بود. از سال ۱۳۲۰ این روستا در محل کنونی مستقر شد. در این روستا یک محوطه باستانی نیز وجود دارد.
اولین شخصی که این روستا را پایه‌گذاری کرد شخصی بود به نام شیخ لوسی. شیخ در ابتدا به همراه خانواده گسترده‌اش (حدود ۱۵ خانوار) اینجا را خانه خود کرد. ساکنان این محل تا سال ۱۳۵۰ به ۴۰ تا ۵۰ خانوار رسیدند و هم‌اکنون حدود ۷۰ خانوار هستند. جمعیت این روستا بالغ بر ۶۰۰ الی ۷۰۰ نفر است.
۹۵ درصد از اهالی این روستا به دلیل وجود زمین‌های حاصل خیز زراعتی کشاورزند و بقیه به شغل آزاد و تعداد معدودی نیز به دلیل نزدیکی به شهر شوش در سازمان‌ها و اداره‌های این شهر مشغول هستند. اهالی این روستا از قبیله کعب با تلفظ محلی چعب و به همین دلیل اکثر این اهالی قوم و خویشند. در زمان جنگ ۸ ساله برخی ساکنان از این روستا مهاجرت می‌کنند و به سمت شهر شاوور می‌روند و به همین دلیل اندکی از جمعیت این روستا کاسته شد.
سه تیم نوجوانان، جوانان و بزرگسالان در بیت لوسی وجود دارد. «الاتحاد» نام تیم بزرگسال آن است. از سال ۸۷ تیم منتخب جوانان بیت لوسی با ۲۵ نفر پایه‌گذاری شد. تمام بازیکنان جوانان ۱۸ سال به پایین هستند و هر کدام از بازیکنان وقتی از ۱۸ سال بالاتر بروند وارد تیم بزرگسالان روستا می‌شودند.
«محیبس» یکی از بازی‌های بیت لوسی است که در بین بزرگ و کوچک مرسوم است، البته این بازی در شهرهای دیگر استان هم انجام می‌شود، «فیت» یکی دیگر از بازی‌های محلی این روستا بود؛ یک بازی شبیه به بازی هفت سنگ. «آبکار» که در فارسی به معنی «قرقره» است هم نام یکی دیگر از بازی‌های این روستا بود.
دو اتاقک در مقبره این روستا وجود دارد، نام «المشهداویه ندهه صرخیه» روی یکی از سنگ‌های قبر حک شده‌است. المشهداویه ندهه صرخیه زن شیخ لوسی کعبی است که برای اهالی روستا قابل احترام و به صورت زیارتگاه کوچکی درآمده. در قدیم چون کمتر کسی موفق به زیارت امام رضا می‌شد، هر کسی به مشهد می‌رفت پیشوند مشهداوی یا مشهداویه را به او می‌دادند. در اتاقک دوم سید احمد نوری از سادات بیت سید نور مدفون است.
بطن‌های طرفی
بطن‌های طرفی که هر کدام در یکی از نیمکره‌های مغز قرار دارند، دارای مایع مغزی-نخاعی هستند که این مایع از طریق شبکه کوروئید بطن طرفی ایجاد می‌گردد. در ابتدا مایع مغزی-نخاعی در بطن طرفی انباشته شده و از طریق سوراخ مونرو (سوراخ بین بطنی) به بطن سوم، سپس از راه مجرای سیلویوس به بطن چهارم انتقال می‌یابد. درنهایت، از طریق بطن چهارم است که مایع مغزی-نخاعی از دستگاه بطنی خارج می‌گردد. یک سوراخ بین بطنی (سوراخ مونرو) به ندرت مسدود می‌گردد.  هر بطن طرفی از سه قسمت تشکیل شده‌است:
دوحصاران
روستای دوحصاران در استان خراسان جنوبی و در بخش مرکزی شهرستان سرایان قرار دارد. این روستا یکی از قدیمی‌ترین روستاهای خراسان جنوبی است.
در فرهنگ دهخدا چنین آمده است: دوحصاران.[ دُ ح ِ ] (اِخ) دهی است از دهستان سه قلعهٔ بخش حومهٔ شهرستان فردوس. در ۸۰ هزارگزی جنوب خاوری فردوس سر راه شوسهٔ عمومی معدن به فردوس. دارای ۴۱۳ سکنه. آب آن از قنات است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).
در اولین سرشماری عمومی نفوس و مسکن جمهوری اسلامی ایران که در سال 1300 هجری شمسی انجام شده است روستای تاریخی دوحصاران دارای 410نفر جمعیت بوده است ومزرعه پایگریت باجریت نیز 64 نفر جمعیت ساکن داشته است . در همان سرشماری سال 1300 روستای بغداده 472 نفر جمعیت داشته است . که مشخص است دوحصاران از موقعیت و ابادانی بهتری برخوردار بوده است
در حال حاضر این روستا حدود 1000نفر جمعیت دارد وسومین روستای پرجمعیت شهرستان سرایان می باشد . و از نظر تقسیمات کشوری در بخش آیسک شهرستان سرایان قرار دارد. این روستا یکی از روستاهای باستانی ایران است ولی جز کاوش‌های غیر مجاز که بدلیل جستجوی گنج انجام شده کاوش‌های رسمی صورت نگرفته است.
دوحصاران در فاصله حدودا ٣٠ کیلومتری جنوب شرقی شهر فردوس قرار دارد و مردمش به گویش کتابی صحبت می کنند و در کل لهجه خاصی ندارند .
این روستا در قدیم دارای دو دیوار و حصار بلند در سمت شرق و غرب، یک قلعه در سمت جنوبی قرار داشته است. نامش دوحصار و به مرور زمان به دوحصاران تغییر یافته است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۸۹۰ نفر (در ۲۷۴ خانوار) بوده است.
جمعیت روستای دوحصاران بر اساس سرشماری سال 1395 شمسی 963 نفر می باشد.
روستای دوحصاران دارای بناهای بسیار قدیمی از جمله که از این آثار دو اثر در فهرست آثار ملی ایران کشور به ثبت رسیده است.
جشن معنوی سده دوحصاران «در گویش محل شادشادی بادبادی» در اریخ 1391/11/4 با شماره 808 در فهرست آثار ناملموس معنوی کشور به نام این روستا به ثبت رسیده است ..
بطن سوم
بطن سوم یا بطن میانی یکی از بطن‌های مغزی حاوی مایع مغزی-نخاعی در دیانسفالون است. تالاموس‌ها در طرفین بطن سوم قرار می‌گیرند. این بطن از یک طرف با بطن‌های طرفی و از طرف دیگر با بطن چهارم ارتباط دارد. بطن سوم از طریق سوراخ مونرو با بطن طرفی و توسط مجرای سیلویوس (مجرای مغزی) با بطن چهارم مرتبط است. مسیر مایع مغزی-نخاعی از بطن‌های طرفی به بطن سوم و سپس بطن چهارم است. مایع مغزی-نخاعی از شبکه کوروئیدی (که توده‌ای مویرگی است) هر یک از بطن‌ها ترشح می‌گردد.
انسداد هر یک از بطن‌ها یک عامل مهم افزایش حجم مایع مغزی-نخاعی است که باعث هیدروسفالی می‌گردد. مجرای سیلویوس ممکن است به علت تنگی مادرزادی، وجود یک کیست در بطن سوم یا عوامل دیگری مسدود شود.
گیاهان دربرابر زامبی‌ها (بازی ویدئویی)
گیاهان دربرابر زامبی‌ها یک بازی رایانه‌ای در سبک استراتژیک است که در سال ۲۰۰۹ توسط شرکت EA برای ویندوز و مک اواس ده به بازار عرضه شد. ولی حالا برای اندروید هم در دسترس است.
بازی به این گونه است که یک دسته زامبی که برای ادامه زندگی نیاز به مغز دارند قصد حمله به خانه فردی را دارند تا مغز او را بخورند. کاربر باید با کاشتن گیاهان مختلف (که هر کدام خواص ویژه خود را دارند) در حیاط خانه با آن‌ها مقابله کند و مانع این کار شود. این بازی در سراسر دنیا محبوب شده است و نسخه‌های بسیاری از این بازی آمده‌است.
مرحله‌های اصلی این بازی ۵۰ تا هستند. مرحله‌های فرعی بازی نیز به سه دسته چیستان(puzzle)، پایست(survival) و ریزبازی(mini game) تقسیم می‌شوند. در ادامه مرحله‌های اصلی و فرعی بیشتر شناسانده خواهند شد.
این بازی پنجاه مرحله اصلی را داراست. مرحله‌ها دارای محیط هستند و این محیط، هر ۱۰ مرحله یک بار دگرگون می‌شود.
بخش‌های چیستان (puzzle)، پایست (survival) و ریزبازی (mini game) دارنده مرحله‌های گیرا (جذاب) و سرگرم‌کننده ای هستند.
این بازی دارای ۳ محیط حیاط، حیاط پشتی و پشت بام است. حیاط و حیاط پشتی هر کدام ۲۰ مرحله دارند که ۱۰ مرحله در شب و ۱۰ مرحله در روز جریان دارند؛ و پشت بام ده مرحله در روز و یک مرحله در شب دارد (این مرحله، مرحله پایانی است). در عکس‌های گذاشته شده، می‌توان هر کدام از این محیط‌ها را دید.
آهنگ‌های این بازی توسط آهنگ ساز ژاپنی-آمریکایی بازی‌های رایانه ای: لارا شیگی هارا ساخته شده‌اند.
گل‌آذین خوشه‌ای
گل‌آذین خوشه‌ای در گیاه‌شناسی یکی از انواع گل‌آذین‌هاست. گل‌آذین خوشه‌ای شامل محوری طویل با گل‌های پایک‌دار در امتداد آنست. گل‌آذین خوشه‌ای جزو گل‌آذین‌های نامعین است یعنی دارای تداوم تولید جوانه‌های جدید گل در انتها بوده و مسن‌ترین گل‌ها در پایین قرار دارند.
بنا به تعریف گل‌آذین نامعین، گل‌آذینی است که در آن جوانهٔ انتهایی برای دوره‌ای نامعین گاهی اوقات تا زمانی که شرایط مناسب باشد، به رشد ادامه می‌دهد.
ابوالقاسم گرجی
ابوالقاسم گرجی (زاده ۱۳٠۲ در تهران – درگذشته ۱۳۸۹ در تهران) استاد ممتاز دانشگاه تهران، فقیه و حقوقدان، دانش‌آموخته فلسفه و حکمت اسلامی از دانشکده الهیات، نوزدهمین رئیس دانشگاه تهران و چهره ماندگار ایران در دومین همایش چهره های ماندگار سال ۸۱ بود. دکتر گرجی از اعضای پیوسته فرهنگستان علوم بود. او همین‌طور دارنده نشان درجه یک دانش و برنده سه دوره جایزه کتاب سال و یک دوره شایسته تقدیر، بوده‌است.
در سال ۱۳۰۰ شمسی در تهران متولد شد. پس از تحصیلات ابتدایی، به تحصیل علوم حوزوی و یادگیری دروسی چون صرف، نحو، معانی و بیان، منطق، فقه و اصول (در دو مقطع: سطح و خارج) و فلسفه پرداخت. معروف‌ترین اساتید وی عبارتند از محمد قصیر، محمدحسین بروجردی،محمدعلی شاه آبادی، ابراهیم امام‌زاده زیدی و محمدرضا تنکابنی.
در مدت تحصیل در تهران، بنا بر روش حوزه‌های علمیه مبنی بر تدریس هنگام تحصیل، به تدریس ادبیات عرب، منطق و کتب مقدماتی فقه و اصول می‌پرداخت. در حدود سال ۱۳۲۲، به تشویق محمدرضا تنکابنی، برای ادامه تحصیل به اتفاق میرزا علی فلسفی عازم نجف اشرف شد. اساتید وی در نجف سید ابوالقاسم خویی، شیخ محمدعلی کاظمینی، سید عبدالهادی شیرازی، محمد کاظم شیرازی و دیگران بوده‌اند. در این میان، بیشترین بهره را از محضر درس سید ابوالقاسم خویی برد و بیش از یک دوره خارج اصول و به موازات آن، خارج فقه در درس ایشان شرکت داشت.
در نجف اشرف نیز به موازات تحصیل، به تدریس کتاب‌های رسائل، مکاسب و کفایه اشتغال داشت. در سال ۱۳۳۰، با اخذ گواهی اجتهاد از برخی از مراجع بزرگ، به تهران مراجعت کرد. در آغاز ورود به تهران، به درخواست تعدادی از فضلا، به تدریس رسائل و مکاسب شیخ و کفایه آخوند خراسانی و بعد به تدریس خارج پرداخت و در سال ۱۳۳۲ پس از کسب مدارک مقدماتی، برای تحصیل به دانشکده الهیات و معارف اسلامی وارد شد. در سال ۱۳۳۵، دوره لیسانس منقول و در سال ۱۳۳۸ دوره دکترای فلسفه و حکمت اسلامی را به پایان رساند و در سال ۱۳۴۲، پایان‌نامه دکترا را با درجه ممتاز گذراند.
در سال ۱۳۳۲ به تدریس در دبیرستانها و در سال ۱۳۳۸ به تدریس ادبیات عرب و بالاخره اصول و فقه در دانشکده الهیات و معارف اسلامی مشغول شد. در آغاز به عنوان دبیری و از سال ۱۳۴۲ به عناوین دانشگاهی و پس از چند سال به رتبه استادی رسید. در بین سالهای ۱۳۴۷–۱۳۴۳ در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، به تدریس ادبیات عرب و در دانشکده الهیات دانشگاه تهران به تدریس اصول و فقه پرداخت. از سال ۱۳۴۸ در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران به تدریس حقوق اسلامی مشغول بود. و پس از آن رسماً به دانشکده حقوق و علوم سیاسی منتقل شد پس از آن با دانشگاه‌هایی از جمله دانشگاه آزاد (واحد علوم و تحقیقات) همکاری داشت. ابوالقاسم گرجی در ظهر شنبه ۷ اسفند ۱۳۸۹ درگذشت و در حرم شاه عبدالعظیم به خاک سپرده شد.
باشگاه فوتبال بازرگانی مصطفی‌لوی تبریز
باشگاه فوتبال مؤسسه مصطفی‌لو آذربایجان شرقی یک باشگاه فوتبال ایرانی است که مقر آن در شهر تبریز واقع شده‌است.این تیم با قهرمانی در سوپرلیگ آذربایجان شرقی به لیگ سه ایران صعود کرد.
هیسپان‌تی‌وی
هیسپان‌تی‌وی نام اولین شبکه تلویزیونی اسپانیایی‌زبان ایران می‌باشد. همچنین این شبکه اولین شبکه با فرمت HD جمهوری اسلامی ایران است.
این شبکه که فعالیت خود را از تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۱ آغاز کرد در ۳۱ ژوئن ۲۰۱۲ با حضور رئیس وقت سازمان صداوسیما (سید عزت‌الله ضرغامی) و رئیس‌جمهور وقت (محمود احمدی‌نژاد) به صورت رسمی افتتاح شد.
با تأسیس این شبکه ایران تصمیم دارد روابط خود را با کشورهای اسپانیایی زبان مثل اسپانیا، کوبا، کاستاریکا،مکزیک وبقیه کشورهای امریکایی مرکزی وحوزه دریای کارائیب و امریکایی جنوبی (لاتین) بهبود ببخشد.
این شبکه تلویزیونی یک شبکه دولتی است که درگروه زبان‌های خارجی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. مرکز اصلی آن در تهران است اما این شبکه در دیگر کشورهای اسپانیایی زبان هم صاحب دفتر و مرکز پخش می‌شود. مجریان و خبرنگاران این شبکه از کشورهای مختلف انتخاب شده‌اند که در کنار ایرانیانی که به این زبان تسلط دارند به فعالیت پرداخته‌اند. این شبکه بنا دارد دنباله رو دیگر شبکه‌های برون مرزی ایران مثل پرس تی‌وی و العالم باشد که شعار خود را «بازتاب بی طرفانه خبرهای مهم جهان و خبر از دیدگاهی نو» معرفی کرده‌اند. هدف اصلی این گونه شبکه‌های خارجی زبان، آشنایی بیشتر مردم دنیا با دیدگاه‌های جمهوری اسلامی ایران است.
گئورگ وارطانیان
گئورگ وارطانیان با نام مستعار «امیر» ; ، زاده ۱۷ فوریه ۱۹۲۴ – درگذشته ۱۰ ژانویه ۲۰۱۲) افسر اطلاعاتی و جاسوس «افسانه‌ای» اتحاد جماهیر شوروی در ایران بود.
گفته می‌شود که مهم‌ترین موفقیت وی، خنثی‌سازی «عملیات پرش بلند» برای ترور دسته‌جمعی رهبران متفقین، ژوزف استالین، وینستون چرچیل و فرانکلین روزولت در نوامبر سال ۱۹۴۳ (میلادی) در کنفرانس تهران بود که از سوی آدولف هیتلر و به مسئولیت ارنست کالتنبرونر و رهبری اتو اسکورزنی برای اجرا طراحی شده بود
پدر گئورگ وارطانیان نیز افسر اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۱۹۳۰ به ایران اعزام شد و برای ۲۳ سال تحت پوشش ظاهر یک بازرگان معمول به فعالیت پرداخت. گئورک وارطانیان حتی پیش از رسیدن به سن ۱۶ سالگی وارد سازمان اطلاعات شوروی شد. در ۱۹۵۵ او از مؤسسه زبان‌های خارجی ایروان فارغ‌التحصیل شد. همچنین همسر وی گوهر وارطانیان نیز از مأموران اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی در تهران بود.
گئورگ وارطانیان به خاطر فعالیت‌های طولانی‌مدت خود برای سازمان اطلاعات و امنیت شوروی، مدال لیاقت «قهرمان اتحاد شوروی» را دریافت کرد. او سومین مأمور اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی است که به این شکل از وی قدردانی شده است.
عصر سه شنبه ۱۰ ژانویه ۲۰۱۲ در سن ۸۷ سالگی در بیمارستانی در مسکو درگذشت.
کلیسای یکپارچه
یکپارچه یا به طور رسمی کلیسای یکپارچه ، یک جنبش دینی در میان جنبش گسترده تر اندیشه نوین (New Thought) می باشد. این جنبش خود را مسیحیت کاربردی مثبت توصیف می نماید
کلیسای یکپارچه در 1889 در کانزاس سیتی از سوی چارلز فیلمور و میرتل فیلمور بنیان گذاری شد. جنبش کلیسای یکپارچه خویش را یک سازمان مسیحی جهانی می داند و رویکردی مثبت در زندگی را با پذیرش دیدن خوبی در همه مردم و رخ دادها آموزش می دهد.
یکپارچه را با نداشتن هیچ عقیده ویژه، یک اصول دگم، و هیچ گونه مراسم مذهبی شناسایی می کنند.
یکپارچگی چندین برنامه دارد : مرکز کلیسای یکپارچه، دهکده یکپارچگی، در میسوری می باشد
کلیسای یکپارچه
چه کسی در دریا مین کاشت؟
چه کسی در دریا مین کاشت؟ ترجمه یازده داستان کوتاه از مجموعه‌ای شامل سی داستان کوتاه نوشته ایتالو کالوینو است که اولین بار در سال ۱۹۴۹ میلادی با نام اصلی کلاغ آخر همه می‌رسد چاپ شد و در ایران به سال ۱۳۸۷ خورشیدی توسط انتشارات کتاب خورشید به ترجمه اعظم رسولی به چاپ رسید. ضمن این که نام یکی از داستان‌های مجموعه نیز هست.
کالوینو در نگارش این داستان‌ها، از تجربه خود در مبارزاتش در تشکیلات کمونیستی بریگاد گاریبالدی در آخرین ماه‌های جنگ جهانی دوم الهام گرفته است.
بیشتر داستان‌های این مجموعه به مشکلات اجتماعی و اقتصادی ایتالیا دوران جنگ جهانی دوم می‌پردازد و مصایبی ناشی از جنگ را، که گاه یک نیاز ساده را به چالشی بزرگ و حیاتی بدل می‌کند، به تصویر می‌کشد. بخشی از این داستان‌ها هم حاوی مشاهدات تیزبینانه‌ای از جامعه پساجنگ ایتالیا است. با این که این مجموعه، بیشتر به سبک نوواقع‌گرایی نگاشته شده، اما نویسنده عناصر و مشخصه‌هایی تخیلی و افسانه‌وار را هم، که در کارهای فانتزی بعدی‌اش می‌توان یافت، در آن‌ها به کار بسته است.
ورزشگاه ماراکانا
ورزشگاه ماراکانا در ریو دو ژانیرو، برزیل واقع است. این ورزشگاه در سال ۱۹۵۰ به دست Waldir ramos (مدیر پروژه) تأسیس شد.
ورزشگاه ماراکانا در ۱۶ ژوئن ۱۹۵۰ میلادی در بازی دوستانهٔ تیم‌های Rio de Janeiro و São Paulo به‌طور رسمی افتتاح شد. ۸ روز بعد ورزشگاه میزبان بازیهای جام جهانی ۱۹۵۰ برزیل بین تیم‌های برزیل و مکزیک بود که با نتیجه ۴ بر صفر به سود برزیل تمام شد. این ورزشگاه همچنین میزبان ۴ بازی دیگر در این دوره جام جهانی بود که یک بازی در دور اول مسابقات و سه بازی دیگر در دور دوم رقابت‌ها بود. علاوه بر این، ورزشگاه ماراکانا میزبان دیدار پایانی جام جهانی ۱۹۵۰ بین تیم‌های برزیل و اروگوئه بود که با نتیجه ۲ بر یک اروگوئه به پیروزی رسید و قهرمان جام جهانی ۱۹۵۰ لقب گرفت. پس از آن به‌طور عمده مورد استفاده باشگاه‌های بزرگ برای برگزاری مسابقات فوتبال قرار گرفته‌است. همچنین میزبان تعدادی از کنسرت‌ها و سایر رویدادهای ورزشی نیز بوده‌است.
ورزشگاه ماراکانا در سال ۱۹۶۶ به دنبال مرگ روزنامه‌نگار معروف برزیلی Mario-Fiho به این نام، نام‌گذاری شد ولی اکثر مردم این ورزشگاه را با همان نام ماراکانا (Maracanã) می‌شناسند. ماراکانا تا سال ۱۹۹۰ میلادی تغییر چندانی نداشت تا اینکه در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۲ با مرگ سه تماشاچی و زخمی شدن ۵۰ تماشاچی جایگاه بالایی بسته شد و جایگاه‌های ایستاده ورزشگاه حذف شدند که بر اثر این حادثه ورزشگاه دستخوش تغییراتی شد.
در سال ۲۰۰۷ میلادی که برزیل میزبان جام جهانی ۲۰۱۴ شد، واضح بود که ورزشگاه ماراکانا به عنوان میزبان فینال جام جهانی به تغییرات اساسی و توسعه مجدد نیاز دارد.
توسعهٔ ساختمان ورزشگاه در سال ۲۰۱۰ آغاز شد. در این تغییرات ردیف پایین ورزشگاه بازسازی و سقف جدیدی برای ورزشگاه ساخته شد. در حال حاضر گنجایش آن ۱۱۰٬۸۹۸ تماشاچی است. و بزرگترین ورزشگاه در برزیل و آمریکای جنوبی است. پس از نوسازی و ارتقاء گنجایش آن به حدود ۱۱۲۳۵۹ تماشاگر می‌رسد و برای بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۴ و بازی المپیک ۲۰۱۶ آماده می‌شود. ورزشگاه ماراکانا در ۲ ژوئن ۲۰۱۳ در بازی دوستانه برزیل و انگلیس بار دیگر افتتاح شد.
ماراکانا ورزشگاه اصلی باشگاه‌های فلامینگو، واسکو دوگاما، فلومیننزه و بوتافوگو می‌باشد. میزبان المپیک ۲۰۱۶ نیز بوده‌است.
پله هزارمین گل خود را در ۱۹ نوامبر ۱۹۶۹ در این استادیوم به ثمر رساند. همچنین بزرگترین گلزن تاریخ این استادیوم زیکو با زدن ۳۳۳ گل در ۴۳۵ بازی میباشد.
عکاسی گلامور
عکاسی گلامور شاخه‌ای از عکاسی است که سوژهٔ آن معمولاً زن است و در حالت رمانتیک و سکسی به تصویر کشیده می‌شود. سوژه ممکن است ملبس یا نیمه‌برهنه باشد. این نوع عکاسی معمولاً با قراردادن سوژه در یک ترکیب‌بندی و حالت ایستاده و بدون حرکت است؛ سوژه‌های گلامور اغلب مانکن‌های حرفه‌ای هستند و عکس‌ها عموماً مصرف تجاری و تبلیغاتی دارند که شامل تولید انبوه برای تقویم و پوستر و همچنین در مجله‌های بزرگسال همچون "پلی‌بوی" استفاده می‌شود. البته گاهی اوقات عکس‌ها فقط برای استفادهٔ خصوصی و شخصی در نظر گرفته می‌شوند.
عکاسان برای ایجاد تصاویر زیبا و پُر زرق‌وبرق، از ترکیبی از لوازم آرایشی، نورپردازی و قلم بادی استفاده می‌کنند.
جایزه دنی هینمن در فیزیک ریاضی
جایزه دنی هینمن در فیزیک ریاضی جایزه‌ای است که از سال ۱۹۵۹ هرسال توسط موسسه فیزیک آمریکا و انجمن فیزیک آمریکا به دست‌آوردهای برجسته در فیزیک ریاضی اهدا می‌شود. مبلغ مالی این جایزه از سال ۲۰۱۰ به بعد ۱۰۰۰۰ دلار می‌باشد.
گوزن نه‌رنگ
گوزن نُه‌رنگ (به چینی: "九色鹿"، به پین‌یین: "Jiǔ Sè Lù"، به انگلیسی: "A Deer of Nine Colors") یک فیلم کوتاه پویانمایی چینی به مدت ۳۰ دقیقه است که در سال ۱۹۸۱ توسط استودیو پویانمایی شانگهای ساخته‌شد. این انیمیشن بر پایهٔ داستانی به‌همین نام در جاتاکاهای بودایی که بر دیواره‌های غار موگای یا غار هزار بودا در دون‌خوانگ چین نقاشی شده‌بود ساخته شده‌است.
زمانی در عهد باستان، بازرگانی ایرانی در بیابان دچار طوفان شن شده و گم می‌شود. ناگهان گوزنی نه‌رنگ در برابرش پدیدار می‌شود و راه را به او نشان می‌دهد. گوزن سپس به جنگل محل زندگیش باز می‌گردد و ناله‌ای را می‌شنود. با رفتن به‌دنبال صدا مردی را می‌بیند که در حال غرق شدن در رودخانه است. گوزن او را نجات می‌دهد و مرد نیز در مقابل به او قول می‌دهد که به کسی چیزی دربارهٔ محل زندگیش نگوید.
از سوی دیگر بازرگان ایرانی که به کاخ پادشاه رفته است برای او از اتفاقی که در بیابان برایش افتاده می‌گوید و ملکه خواهان آن می‌شود تا گوزن را شکار کرده و از پوستش جامه‌ای برای او بدوزند. پادشاه که اصرار همسرش را می‌بیند اعلام می‌دارد هرکس که جای گوزن را به او نشان دهد پاداشی بس عظیم دریافت خواهد نمود. مرد نجات‌یافته از غرق‌شدن با فهمیدن این موضوع تطمیع شده و برآن می‌شود تا جای گوزن را به پادشاه نشان دهد. او همراه با سربازان به جایی که گوزن نه‌رنگ را دیده بود می‌رود و با افکندن دوبارهٔ خود به رودخانه تظاهر به غرق‌شدن می‌کند. نقشه آن است که هنگامی که گوزن به نجات او می‌آید سربازان گوزن نه‌رنگ را با تیر بزنند. گوزن می‌آید اما تیرهای سربازان دربرابر او به خاک تبدیل می‌شود. گوزن سپس به پادشاه از ناسپاسی مرد در برابر خوبی کردنش به او می‌گوید و پادشاه سخت از این موضوع برآشفته می‌شود. مرد طماع که از خشم پادشاه وحشت کرده است عقب‌عقب رفته، به درون رودخانه افتاده و غرق می‌شود.
چرخه سی‌ان‌او
چرخه پروتون پروتون که به اشتباه سی‌ان‌او نامیده شده‌است. یکی از دو واکنش هسته‌ای است که ستارگان با آن هیدروژن را به هلیم دگرگون می‌سازند. چرخه دیگر واکنش زنجیری سی‌ان‌او می‌باشد. در ستارگان، دوگونه واکنش که مایه دگرگونی هیدروژن به هلیوم و سرانجام آزاد شدن انرژی می‌شود، وجود دارد:
چرخه واکنش‌های هسته‌ای سبب فرآوری انرژی در ستاره‌های رشته اصلی که جرمی بیش از ۱/۱ جرم خورشید دارند، می‌باشد. این چرخه برای اولین بار به‌طور مستقل از هم توسط هانس بت و کارل وون در سال ۱۹۳۸ توصیف شده‌است. در این چرخه همجوشی چهار عدد هسته هیدروژن یا پروتون وتولید یک هسته هلیوم وجود دارد که در دمای بیشتر از ۴ میلیون درجه رخ می‌دهد. این چرخه به دما بستگی دارد و در دمای بیش از ۲۰ میلیون درجه عامل اصلی تولید انرژی می‌باشد. جرم یک هسته هلیوم (۴٫۰۰۲۷ واحد جرم ا تمی) کمتر از وزن چهار هسته هیدروژن (۴٫۰۳۰۴ واحد جرم اتمی) است واین تفاوت جرم مطابق رابطه معروف اینشتین به انرژی به صورت تابش گاما تبدیل می‌شود و ذرات نوترینو و پوزیترون نیز تولید می‌شوند. حضور کربن به شکل کاتالیزور برای انجام واکنش لازم است. درابتدای چرخه کربن -۱۲ مصرف می‌شود؛ ولی بعد از چند واکنش دوباره تولید می‌شود. ایزوتوپ‌های کربن، اکسیژن و نیتروژن از موادی هستند که در میانه‌های چرخه تولید و مصرف می‌شوند. چرخه سی‌ان‌او، بر خلاف واکنش زنجیری پرتون-پروتون یک چرخه کاتالیزور می‌باشد.
دانشنامه ستاره‌شناسی
لیگ دسته اول فوتبال مونته‌نگرو
باشگاه فوتبال موگرن با ۲ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
شطاریه
شَطّاریه یک طریقت عرفانی صوفیانه بود که در شده پانزدهم میلادی از ایران سرچشمه گرفت و در هند توسعه یافت و تکمیل و مدون شد. بعدها شعبات فرعی آن نیز به حجاز و اندونزی برده شد. بر خلاف سایر صوفیان، شطاریه مفهوم فنا (نابودی نفس) را قبول ندارند. در این مکتب مستی و از خود بی خود شدن و رهایی از دنیا و خودپرستی، لحاظ داشتن صفات شاعرانه پسندیده می‌باشد که به سکر طیفوری معروف است. این مکتب زیر مجموعه مکتب ملامتیان می‌باشد.
شطاریه را طیفوریه نیز می‌نامند چرا که این سلسله به بایزید بسطامی (طیفور بن عیسی) عارف قرن سوم هجری قمری می‌رسد. منتسب است به بایزید بسطامی.
نان شطاریه از واژه شاطر گرفته شده که به معنی «چالاک» است و به کردارهای معنوی اشاره دارد که قرار است به حالت «کمال» بیانجامد.
چنان معلوم است که مرکز اصلی این فرقه در جونپور بوده‌است. انتشار طریقه شطاریه در اندونزی در طول قرن دهم و یازدهم هجری قمری از طریقه‌های دیگر صوفیه بیشتر بوده‌است اما پس از آن، این طریقه در آن منطقه از بین می‌رود. این طریقه اکنون در جزایر شرقی هند پیروانی دارد.
شاخه‌ای از شطاریه، طبسیه نامیده شده و منسوب به شیخ محمد عارف طبسی است. طبسیه را گیلکیه نیز می‌نامند. شاخه دیگری از شطاریه، عشقیه نام دارد.
کتاب جواهر خمسه (گوهرهای پنج‌گانه) از نوشته‌های مهم این شطاریه است. جواهر خمسه رساله‌ای در موضوع دعوات، ریاضت‌ها، طرق چله نشستن و مقامات صوفیه. این کتاب اثر محمد غوث گوالیاری از نوادگان فریدالدین عطار نیشابوری است. وی در نیمه دوم قرن دهم هجری قمری در گوالیار هند زاده شد و سپس به گسترش فرقه شطاریه در گجرات پرداخت.
ادریس شاه، در کتاب صوفیان می‌نویسد که فن شطاری یا «چالاکی» از طریقت صوفی نقشبندی سرچشمه گرفته‌است. بسیاری از شطاریان متأخر، به ویژه آنانی که اهل مدینه بودند، به نقشبندیه راه یافتند، و در میان شعبه مظهریه نقشبندیه، شیوخ نیز مجاز شدند که به شطاریه و سایر طرق وارد شوند.
همان‌گونه که از نامش برمی‌آید سرعت «سلوک» در فرقه شطاری پرسرعت‌ترین است.‎ استاد (پیر) با ورود به مسیر شطاری، شاگرد (مرید) را از پایگاه مقام (ایستگاه) شریعت بلند می‌کند و در یک حرکت او را به طریقت ارتقا می‌دهد. سپس، بسته به ظرفیت هر شاگرد، با دقت هدایت می‌شود و در مراحل پیشرفته حقیقت و معرفت پیش می‌رود. شطاریان مدعی هستند که کلید معنا و اسرار قرآن را در دست دارند و دارای علم پنهان «حروف المقطیات» هستند. افشای این علم به صورت علنی ممنوع است زیرا این «امانتی» از علی و محمد است. هرگونه خیانت در امانت و سوء استفاده از این علم، «گناه کبیره» به‌شمار می‌آید.
زاغ نوک‌زرد
زاغ نوک‌زرد یا زاغ آلپی یک پرنده از خانواده کلاغ است، یکی از تنها دو گونه از سرده زاغ یا زاغ کوهی. دو زیرگونه از آن در کوهستان‌های بلند از اسپانیا و شرق اروپا و شمال آفریقا به آسیای مرکزی،هند و چین وجود دارد.
این پرنده با پرهای زینتی براق سفید و مشکی، نوک زرد، پاهای قرمز و صداهای خاص از دیگر پرندگان متمایز است. این پرنده می‌تواند یک پرواز آکروباتیک منظم داشته باشد. رنگ تخم‌های این پرنده سفید و قهوه‌ای می‌باشد. این پرنده به عنوان غذا، در فصل تابستان عمدتاً از شکار حیوانات (بی مهرگان) بهره می‌برد و در فصل زمستان از میوه‌ها استفاده می‌کند.
تغییرات آب‌وهوایی می‌تواند یک تهدید برای زندگی این نوع پرنده باشد که با تغییر زیستگاه پرنده از نقاطی با ارتفاع کم به نقاطی با ارتفاع زیاد برطرف می‌شود.
زاغ نوک‌زرد دارای دو زیرگونه موجود است: زاغ بال‌سفید استرالیا "Corcorax melanorhamphos"، با وجود شکل نوک خود و پرهای زینتی سفید و مشکی، تنها زاغی است که دورتر از سایر گونه‌های زاغ زندگی می‌کند.
زاغ‌های نوک‌زرد آلپ بالغ پرهای زینتی سفید و مشکی، یک نوک زرد کوتاه، عنبیه قهوه‌ای تیره، و پاهای قرمز دارند. کمی کوچک‌تر از زاغ نوک‌قرمز ۳۹-۳۷ سانتیمتر(۱۴٫۶-۱۵٫۳ اینچ) طول به همراه ۱۲-۱۴ سانتیمتر(۴٫۷-۵٫۵ اینچ) دم و ۷۵-۸۵ سانتیمتر(۴۰-۳۳ اینچ) طول بال‌های آنهاست، اما دم کوتاه‌تر و بال‌های بلندتر نسبت به بستگان خویش دارد. جنس نر و ماده در ظاهر یکسان هستند اگرچه نر به‌طور متوسط کمی از ماده بزرگتر است. زاغ نابالغ نسبت به زاغ بالغ تفاوت‌هایی از قبیل نوک زردرنگ مبهم و پاهای قهوه‌ای دارا می‌باشد. زاغ نوک‌زرد بعید است با هر گونه دیگر اشتباه شود، اگرچه زاغ نوک‌زرد و نوک‌سرخ شبیه به هم هستند اما زاغ نوک‌زرد کوچک‌تر است و دارای پرهای زینتی خاکستری می‌باشد، و زاغ نوک‌قرمز دارای نوک قرمز و بلند می‌باشد.
زیرگونه "P. g. digitatus" به‌طور متوسط کمی بزرگتر از گونه نوع اول، با وزن ۱۹۱-۲۴۴ گرم(۶٫۸-۸٫۷ اونس) در برابر ۱۸۸-۲۵۲ گرم(۶٫۷-۹ اونس)و پاهای قوی‌تر است. این است که مطابق با اصل برگمان، که پیش‌بینی می‌کند که حیوانات بزرگ‌جثه‌تر باید در ارتفاعات بالاتر یا در مناطق سردتر و خشک‌تر زندگی کنند احتمال زندگی آنان در این نوع مناطق بیشتر است. پرواز زاغ نوک‌زرد سریع و آکروباتیک با ضربه شدید بال‌های آن است. و در پرواز نسبت به زاغ نوک‌قرمز تمییز می‌یابد.
کارت خاکستری
کارت خاکستری یک رنگ‌درجه خاکستری متوسط است که به صورت پایه برای سایر محاسبات مورد استفاده قرار می‌گیرد. این کارت به‌طور معمول همراه با یک نور سنج بازتابی، برای نوردهی یا هماهنگی رنگ در فیلم عکاسی استفاده می‌شود.
کارت خاکستری یک شیء مســــطح به یک رنگ خاکســـتری خنثی است، که مشتق از طیف بازتابش صاف است. برای نمونه کارخانه کداک مجموعه R - 27 را که شامل دو کارت ۸ در ۱۰ اینچی و یک کارت ۴ در ۵ اینچ است، با بازتابش ۱۸ ٪ در سراسر طیف نور مرئی، با پشت سفید که با بازتابش ۹۰ ٪ می‌باشد به بازار ارائه داده‌است. باید توجه داشت که یکنواختی انعکاس طیف نور یک مشحصه بسیار مهم در تضمین عملکرد این کارت به حساب می‌آید.
استفادهٔ عمدهٔ کارت خاکستری به عنوان یک مرجع استاندارد برای تعیین کیفیت نور در عکاسی است. کارت خاکستری یک شیء کاملاً مات بوده و نور بازتاب شده از آن سافت (Soft) است، بنابراین میزان بازتاب نور از سطح آن به جهت قرار گرفتن کارت نسبت به منبع نور ندارد. با قرار دادن یک کارت خاکستری در صحنه عکاسی، در زاویه تعریف شده نسبت به جهت نور ورودی (سوژه و دوربین)، و اندازه گرفتن آن با استفاده از یک نور سنج بازتابی، عکاس می‌تواند از نوردهی خود در تمام عکس‌هایی که از این صحنه می‌گیرد، مطمئن باشد. استفاده از این تکنیک شبیه استفاده از اندازه‌گیری نور ورودی است، از شدت نور (illuminance)، اما نه به صورت بازتاب شده از سوژه.
جام حذفی فوتبال مونته‌نگرو
باشگاه فوتبال رودار پلیولیا با ۳ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
عبدالهادی التازی
عبدالهادی التازی (زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۲۱ – مرگ ۲ آوریل ۲۰۱۵) زبان‌شناس و تاریخ‌دان مشهور معاصر عرب بود که مدتی هم‌زمان با انقلاب ۱۳۵۷ ایران سفیر پادشاهی مراکش در تهران بوده‌است. از وی دست‌کم یکصد اثر چاپ شده است. وی از جمله کسانی است که در مورد جغرافیای خلیج فارس و فرهنگ ایرانیان کتاب نوشته و از نام خلیج فارس دفاع کرده‌است. التازی همچنین کتابی تحت عنوان ایران بین الیوم و امس نوشته که نگاهی به روابط فرهنگی ایران و مغرب دارد. التازی مصصح سفرنامه ابن بطوطه است و در حاشیه سفرنامه توضیحات جالبی در مورد شهرها و آبادی‌های یاد شده در سفرنامه ارائه می‌کند. Rihla ( -
شب‌زده
آلبوم شب‌زده نخستین بار در سال ۱۹۸۷ بر روی کاست توسط شرکت ترانه منتشر شد. بعد ها در سال ۱۹۹۱ این آلبوم مجددا بر روی سی‌دی منتشر شد ولی لیست آهنگهای این نسخه با نسخه کاست متفاوت است. شرکت ترانه این آلبوم را بار دیگر در سال ۲۰۰۵ با طرح جلد جدید منتشر کرد. این آلبوم شامل گزیده‌ای از ترانه‌های پیش از انقلاب ابی است.
در آلبوم شب‌زده ۱۰ ترانه وجود دارد که مشخصات آن‌ها به شرح زیر است:
شعر شب‌زده:
عزیز بومی! ای هم‌قبیله! رو اسب غربت چه خوش نشستی
تو این ولایت، ای با اصالت، تو مونده‌بودی؛ تو هم شکستی
تشنه و مؤمن‌به‌تشنه‌موندن غرور اسم دیار ما بود
اون که سپردی به باد حسرت تمام داروندار ما بود
کدوم خزون خوش‌آواز تو رو صدا کرد، ای عاشق
که پر کشیدی بی‌پروا به جستجوی شقایق؟
کنار ما باش که محزون به انتظار بهاریم
کنار ما باش که با هم خورشیدو بیرون بیاریم
هزار پرنده - مثل تو عاشق - گذشتن از شب به نیت روز
رفتن و رفتن، صادق و ساده؛ نیومدن باز اما تا امروز
خدا به همرات، ای خسته‌ازشب؛ اما سفر نیست علاج این درد
راهی که رفتی رو به غروبه، رو به سحر نیست؛ شب‌زده، برگرد!
دکلمهٔ آغازین ترانهٔ خورجین از ایرج جنتی عطایی است.
دانشگاه ردیمر
دانشگاه ردیمر یکی از دانشگاه‌های کاناداست که در سال 1982 بنیان‌گذاری شد و در آنتاریو قرار دارد.
کریگ بارتولومئو
کریگ بارتولومئو استاد فلسفه دانشگاه ردیمر کانادا است.
دیروزهای ما
دیروزهای ما رمانی است نوشته ناتالیا گینزبرگ، نویسنده ایتالیایی، که در سال ۱۹۵۲ میلادی به چاپ رسید و جایزه بین‌المللی ویون (Veillon) را از آن خود کرد.  این مجموعه در ایران به سال ۱۳۸۸ خورشیدی توسط انتشارات کتاب خورشید به ترجمه منوچهر افسری به چاپ رسید.
قهرمانان اصلی داستان خانواده‌ای از طبقه متوسط در زمان جنگ جهانی دوم است. نویسنده تم رمان دیروزهای ما را مصایب واردشده از این جنگ بر مردم عادی قرار داده و به‌خصوص وضعیت دوگانه مردم ایتالیا را بین گرایش خود به پیروزی متفین و خاتمه جنگ از یک سو و درگیری ایتالیا به عنوان متحد آلمان در جبهه متحدین از سوی دیگر، به تصویر می‌کشد.
به نظر می‌رسد برخی اشخاص و مکان‌ها در این کتاب از شهر تورینو، زادگاه خانوادگی وی، الهام گرفته شده است؛ از جمله کارخانه صابون‌سازی که اشاره‌ای به کارخانه‌های خوردوسازی فیات یا شخصیت‌هایی چون چزاره پاوزه، ایتالو کالوینو، ماسیو میلا و ، که بارها با نام‌های مستعار در نوشته‌های وی ظاهر شده‌اند. (برداشت از مقدمه «دیروزهای ما» )
نام شخصیت‌های اصلی داستان به ترتیب الفبا.
جایی بدون هیچ نام
«مکانی بدون نام» نام آهنگی از مایکل جکسون است. قسمتی از این آهنگ که حدود ۲۴ ثانیه می‌شد، در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۹ (۳ هفته بعد از مرگ مایکل جکسون) توسط وب‌گاه TMZ.com بر روی اینترنت لو رفت.
لیگ ملی فوتبال مولداوی
باشگاه فوتبال شریف تیراسپول با ۱۰ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
مدل رنگی سی‌ام‌وای‌کی
مدل رنگ سی‌ام‌وای‌کی مخفف چهار رنگ Cyan (فیروزه‌ای) ، Magenta (سرخابی) ، Yellow (زرد) ، Black (سیاه) است که بیشتر با نام سی‌ام‌وای‌کی شناخته می‌شود و بر خلاف مدل رنگی آرجی‌بی که برای کارهای نمایشی یا مانیتوری استفاده می‌شود این مدل رنگی برای کارهای چاپی استفاده می‌شود.