hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
درندگان
دَرَندِگان جانوران یا دیگر ارگانیسم‌هایی هستند که طعمه‌های خود را فعالانه تعقیب کرده و به منظور خوردن می‌کشند. به این عمل طُعمه‌خواری گفته می‌شود.
شمار زیادی از گونه‌های درنده در میان پستانداران از راسته گوشت‌خواران هستند اما گروه‌های زیاد دیگری از جانوران درنده نیز وجود دارد ازجمله حشرات درنده، ماهیان درنده و پرندگان درنده.
در میان حشرات درنده گونه‌های زیادی هستند که طعمه‌های خود را زنده می‌خورند به عنوان نمونه آخوندک‌ها و مورچه‌ها.
عنکبوت‌ها، دوزیستان و خزندگان بدون استثنا گوشتخوارند. برخی دیگر از درندگان نیز همه‌چیزخوار یا لاشه‌خوار هستند. از درندگان مشهور می‌توان در خشکی شیر و ببر و پلنگ و سوسمار و در آب‌ها کوسه، کوترماهی و پیرانیا را نام برد.
از آنجا که جانوران گیاه‌خوار بخشی از گیاهان را می‌خورند و آن‌ها را نمی‌کشند ازجمله درندگان به‌شمار نمی‌آیند. هم‌چنین انگل‌ها به این خاطر که از میزبان تغذیه می‌کنند ولی برای این تغذیه به میزبان خود وابسته هستند و قصد کشتن آن را ندارند درنده و طعمه‌خوار به‌شمار نمی‌آیند.
درنده به جانور گوشت‌خواری گفته می‌شود که دارای این ویژگی‌ها باشد:  با توجه به این ویژگی‌ها هر جانور گوشت‌خواری را نمی‌توان شکارگر نامید برای مثال نهنگ آبی یک شکارگر محسوب نمی‌شود. چرا که این جانور از ارگانیسم‌های بسیار کوچک تغذیه می‌کند و موقع شکار آن‌ها را با دهان بزرگش فقط می‌بلعد. شکارگران با انجام اعمالی نظیر کمین کردن برای طعمه و تعقیب کردن آن طعمه‌های خود را به دام می‌اندازند. برخی از آن‌ها به صورت گله‌ای به شکار می‌روند و برخی نیز به تنهایی به شکار می‌پردازند. "درنده" عنوانی است که بیشتر برای پستانداران گوشت‌خواری چون شیر و گرگ به کار می‌رود ولی برای برخی از خزندگان گوشت‌خوار نظیر تمساح نیز استفاده می‌شود. بی‌مهرگانی مانند ماهی مرکب و عنکبوت نیز درنده هستند. بزرگترین درنده امروزی نهنگ عنبر است. برای پرندگانی مانند عقاب از واژه "پرنده شکاری" استفاده می‌شود.
شمار زیادی از درندگان در میان پستانداران و از راسته گوشت‌خوارسانان هستند اما گروه‌های زیاد دیگری از جانوران درنده نیز وجود دارد از جمله حشرات درنده، ماهیان درنده و پرندگان شکاری.
در میان حشرات درنده گونه‌های زیادی هستند که طعمه‌های خود را زنده می‌خورند به عنوان نمونه آخوندک‌ها و مورچه‌ها.
عنکبوت‌ها و دوزیستان بدون استثنا گوشت‌خوارند. برخی دیگر از درندگان نیز همه‌چیزخوار یا لاشه‌خوار هستند. از شکارگران مشهور در خشکی می‌توان شیر، ببر، پلنگ و تمساح و در آب‌ها کوسه، کوترماهی و پیرانیا را نام برد.
از آنجا که جانوران گیاه‌خوار بخشی از گیاهان را می‌خورند و آن‌ها را نمی‌کشند، ازجمله درندگان به‌شمار نمی‌آیند. هم‌چنین انگل‌ها به این خاطر که از میزبان تغذیه می‌کنند ولی برای این تغذیه به میزبان خود وابسته هستند و قصد کشتن آن را ندارند طعمه‌خوار به‌شمار نمی‌آیند.
چه کسی می‌خواهد یک میلیونر باشد؟
چه کسی می‌خواهد یک میلیونر باشد؟ نام یک مسابقهٔ تلویزیونی است که جوایز نقدی با مبالغ زیاد را در مقابل پاسخ دادن صحیح به یک سری سؤال‌های چند گزینه‌ای که سختی آن‌ها به ترتیب افزایش می‌یابد، می‌پردازد. قالب این برنامه تحت نظر تلویزیون تصاویر سونی است. این برنامه در کشور انگلستان و در سال ۱۹۹۸ به وجود آمد. بیشترین جایزه نقدی این مسابقه یک میلیون پوند است. اکثر انواع بین‌المللی این برنامه مبلغ یک میلیون از واحد پول همان کشور را به عنوان بیشترین جایزه می‌پردازند که در نتیجه مقادیر جایزه بسته به واحد پول هر محل متفاوت است. نسخه ایرانی این مسابقه تحت عنوان «برنده باش» از شبکه ۳ صدا و سیما پخش شده‌است.
دلفین معمولی کوتاه‌نوک
دلفین معمولی کوتاه‌نوک آب‌بازی عضو خانواده دلفین‌های اقیانوسی است و در طبقه‌بندی کچه‌ماهی‌ها قرار می‌گیرد. گستره زندگی این دلفین از دلفین معمولی درازنوک بزرگتر است و در آب‌های گرم-معتدل و اقیانوسی حاره، به استثنای اقیانوس هند، زندگی می‌کند. تعداد دلفین‌های معمولی کوتاه‌نوک در اقیانوس‌های اطلس و آرام بیشتر از هر گونه دلفین دیگر است. این دلفین همچنین در دریاهای کارائیب و مدیترانه زندگی می‌کند.
دلفین معمولی کوتاه‌نوک عضوی از خانواده کچه‌ماهی‌ها است. تا میانه دهه ۱۹۹۰ تفاوت‌های درون خانواده ("Delphinus") به عنوان جانوران مختلف شناخته نمی‌شدند و همگی عضو گونه ("D. delphis") به حساب می‌آمدند. هم‌اکنون دو گونه ("Delphinus") شناخته شده اند، دلفین معمولی درازنوک با نام علمی ("D. capensis") و دلفین معمولی کوتاه‌نوک که با نام علمی ("D. delphis") خوانده می‌شود. دلفین معمولی کوتاه‌نوک به‌طور معمول کوچکتر از درازنوک است و دارای پوزه کوتاهتری است.
دلفین معمولی کوتاه‌نوک دلفینی با جثه متوسط به‌شمار می‌آید؛ کوچکتر از دلفین شناخته‌شده تر پوزه‌بطری. طول دلفین‌های بالغ میان ۱٫۶ تا ۲ متر است و وزنشان میان ۷۰ تا ۲۳۵ کیلوگرم که البته وزن میان ۷۰ تا ۱۱۰ کیلوگرم شایع تر است؛ نرها نیز اغلب طول و وزن بیشتری دارند. الگوی رنگ‌آمیزی بر بدن آن‌ها نامتداول است. پشت به رنگ سیاه و شکم به رنگ سفید است و در پهلوها الگوهایی همانند ساعت شنی به رنگ خاکستری روشن، زرد یا طلایی وجود دارند. این دلفین دارای پوزه‌ای بلند و باریک است با ۵۰ تا ۶۰ دندان ریز، تیز و در هم جفت‌شده در هر فک.
دلفین‌های معمولی درازنوک را می‌توان در گروه‌هایی پرتعداد، از صدها تا حتا هزاران عضو، مشاهده کرد. آن‌ها گاه با دیگر گونه‌های دلفین، از جمله نهنگ‌های خلبان، ارتباط برقرار می‌کنند. آن‌ها شناگران سریعی هستند با سرعتی تا ۶۰ کیلومتر بر ساعت و پرتاب کردن خود از آب به روی سطح آن و بازی‌های آکروباتیک در هوا از جمله رفتارهای عادی آن‌ها است.
غذای دلفین‌های معمولی درازنوک را طیف گسترده‌ای از ماهیان و ماهی مرکب که در عمق زیر ۲۰۰ زندگی می‌کنند، تشکیل می‌دهند.
دوره بارداری این جانور ۱۰ تا ۱۱ ماه است. طول بچه تازه به دنیا آمده میان ۷۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر است و وزن تقریبی ۱۰ کیلوگرم دارد. برای جمعیت مقیم دریای سیاه، از شیر گرفته شدن بچه‌ها در سن ۵ تا ۶ ماهگی پدید می‌افتد که در مناطق دیگر بیشتر طول می‌کشد (تا بیشینه ۱۹ ماه). زمان بلوغ جنسی بسته به موقعیت جغرافیایی فرق می‌کند، اما میان ۲ تا ۷ سال برای ماده‌ها و ۳ تا ۱۲ سال برای ماده‌ها اتفاق می‌افتد. بیشترین طول عمر ۳۵ سال بوده، اما برای دلفین‌های مقیم دریای سیاه میانگین طول عمر ۲۲ سال تخمین زده شده‌است.
سام پرنیا
سام پرنیا استاد پزشکی در NYU Langone Medical Center است. او در این مرکز هدایت تحقیقات احیای قلبی ریوی را برعهده دارد. او برای کارهایش درباره مطالعات علمی مربوط به مرگ و تجربه نزدیک مرگ شناخته شده است. او ابتدا از دانشکده پزشکی Guys and St. Thomas از دانشگاه لندن فارغ التحصیل شد. سپس دکترای خود را در زیست‌شناسی سلولی از دانشگاه ساوت‌همپتون دریافت کرد. سام پرنیا مقالات متعددی در مجلات علمی در زمینه ریوی و تجربیات نزدیک مرگ نگاشته و در حال حاضر به فعالیت در بیمارستان‌های انگلیس و مرکز پزشکی ویل کرنل (Weill Cornell Medical Center) در نیویورک مشغول است و در زمینهٔ ریوی و در بخش مراقبت‌های ویژه کار می کند. سام پرنیا یکی از منقدین ژورنال پزشکی نیوانگلند (New England Journal of Medicine) است.
پرنیا معتقداست که بعد از ایست مغز و مرگ بالینی، آگاهی ادامه می یابد. او و همکارانش با بیش از ۳۵۰۰ مورد مواجه شده اند که نشان می‌دهد بعد از مرگ بالینی اگاهی شان واضح بوده است. برخی از این افراد از ترس تمسخر دیگران مایل نیستند درباره تجربیات خود صحبت کنند.
سام پرنیا هنگام کار در بخش مراقبت های ویژه به جمع‌آوری شواهد بعضی از بیماران از تجربه نزدیک به مرگ در هنگام مرگ بالینی پرداخت و سپس خود تحقیقاتی در این زمینه انجام داد و نتیجه تحقیقاتش را در کتابی به نام What Happens When we Die منتشر کرد. این کتاب در سال ۱۳۸۴ با نام «وقتی می‌میریم چه می‌شود؟» ترجمه شد.
در پاییز ۲۰۰۸ پرنیا و همکاران یک تحقیق گسترده موسوم به AWARE Study را آغاز کرد. این تحقیق که بزرگترین تحقیق تکمیل شده پیرامون بررسی علمی پدیدهٔ تجربه نزدیک به مرگ است و چندین محقق در بیمارستان‌های چندین کشور در آن نقش داشتند بر روی ۱۵۰۰ بازماندهٔ ایست قلبی انجام شد. نتایج تحقیق پس از نهایی شدن در اکتبر ۲۰۱۴ در ژورنال Resuscitation منتشر شد. متأسفانه با وجود گستردگی تحقیق تنیجهٔ آن قاطعانه نبود.
بعدتر پرنیا و همکاران تحقیق دیگری موسوم به AWARE Study II را آغاز کردند که بهبودیافتهٔ تحقیق قبلی است و امید می‌رود نتایج قاطعانه‌تری حاصل کند. این تحقیق نیز قرار است در مراکز درمانی مختلف مستقل و بر روی ۱۵۰۰ بازماندهٔ ایست قلبی انجام شود. این تحقیق در مهٔ ۲۰۱۷ نهایی خواهد شد.
دالی موشه
دالی موشه یا دالی نوعی بازی است که بزرگترها با خردسالان انجام می‌دهند. در این بازی، فرد بزرگتر صورتش را می‌پوشاند و بعد همزمان با آشکار کردن صورتش، عبارت «دالی» یا «دالی موشه» را بر زبان می‌راند. خردسالان طبیعتاً در واکنش به این حرکت لبخند می‌زنند یا می‌خندند. گفته می‌شود که بازی دالی موشه بر هوش و روابط اجتماعی خردسالان تأثیر مثبتی دارد.
این بازی را معمولاً کودک از ۹ ماهگی به بعد فرا می‌گیرد. البته این بازی دقیقاً مشابه بازی peekaboo می‌باشد.
تاریخ باستان کمبریج
تاریخ باستان کمبریج (به انگلیسی: The Cambridge Ancient History)، کتابی جامع است در زمینهٔ تاریخ باستان.
سری نخست این کتاب تاریخ شامل دوازده جلد، از سوی جی.بی. بری برنامه‌ریزی شده و بین سال‌های ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۹ به انتشار رسید. سری دوم، که به‌روزشده و بازبینی‌شده سری نخست بود ابتدائاً در سال ۱۹۷۰ منتشر شده و در سال ۲۰۰۵ انتشار آن کامل شد. این سری در چهارده قسمت نوشته شده و در قالب ۱۹ جلد منتشر شده‌است.
تاریخ چین کمبریج
تاریخ چین کمبریج () کتابی است در زمینهٔ تاریخ چین، که در ۱۳ جلد توسط دانشگاه کمبریج منتشر شد
تاریخ هند کمبریج
تاریخ هند کمبریج، کتابی است در زمینهٔ تاریخ هند که در ۵ جلد نوشته شده‌است این کتاب بین سالهای ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۷ توسط چاپخانه دانشگاه کمبریج انتشار یافته‌است. بعضی از جلدهای این کتاب همچنین در تاریخ امپراتوری بریتانیای کمبریج گنجانده شده‌است. با آغاز جنگ جهانی اول و همچنین بیماری دست‌اندرکاران ادامه کار به کندی گرایید و جلد دوم متوقف شد. تاریخ هند کمبریج در قطع کوچکتر تدوین شده توسط ه ه دادول در سال ۱۹۳۴ منتشر شد. کتاب جدید تاریخ هند کمبریج در اواخر دهه ۱۹۸۰ به انتشار درآمد.
پل چوبی (فیلم)
پل چوبی فیلمی به کارگردانی مهدی کرم‌پور است که در سال ۱۳۹۰ ساخته شده‌است و پس از دو سال توقیف با روی کار آمدن دولت حسن روحانی در سال ۱۳۹۲ در سینماها اکران شد.
این فیلم جزو فیلم‌های توقیفی و تحریمی حوزه هنری بود و در نهایت فیلم پس از ۳۰ مورد اصلاحیه و ۹ دقیقه کوتاه شدن توانست اکران شود. این فیلم که در زمان اکران سینماهای حوزه هنری را در اختیار نداشت توانست در ۹ روز اول اکران خود به فروش ۲۰۰ میلیون تومانی دست یابد. این فیلم در نهایت به باشگاه میلیاردی‌های سینمای ایران پیوست و به مجموع فروشی در حدود دو میلیارد تومان در سراسر ایران دست پیدا کرد.
سال ۱۳۸۸. امیر (بهرام رادان) و شیرین (مهناز افشار) در آستانهٔ دهمین سالگرد ازدواج‌شان قصد مهاجرت از ایران را دارند. در تب‌وتاب پیش از انتخابات ریاست‌جمهوری کارهای سفرشان به مشکل برمی‌خورد و تنها راه پیش رو پیشنهاد استاد قدیمی‌شان کامران صبوحی (مهران مدیری) است که مدتی قبل به آن‌ها گفته شیرین برای گرفتن ویزا و فراهم‌کردن مقدمات مهاجرت نزد او در دبی برود و امیر در آن مقطع به دلیل علاقهٔ قدیمی صبوحی به شیرین مخالفت کرده‌است. یک ماه مانده به انتخابات شیرین می‌رود و کارها به‌دلیل حوادث پس از انتخابات برای امیر بیشتر گره می‌خورد. دستگیری آیدا خواهر امیر در این اثنا و بازگشت نازلی (هدیه تهرانی) عشق قدیمی امیر که ده سال قبل او را رها کرده و رفته، بحران را تکمیل می‌کند. داستانی که در ابتدا برای حساسیت‌زدایی از قصهٔ ملتهب فیلم در اختیار رسانه‌ها قرار گرفت چنین بود: «پل چوبی» معبری بود بر خندق شمالی طهران، مابین پایتخت و ییلاق شمیران… محل اتصال طهران قدیم و تهران مدرن. این‌جا و اکنون، محله پل چوبی یادگار گذشته است. نامی به‌جا مانده در قلب شهر پر هیاهو؛ محل رخداد عاشقانه‌ای ناآرام…نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلم نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن (مهناز افشار) نامزد بهترین فیلم‌برداری (تورج منصوری) نامزد بهترین طراحی صحنه و لباس (پروین صفری) نامزد بهترین پوستر نامزد بهترین فیلم‌نامه (مهدی کرم‌پور و خسرو نقیبی) نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (مهران مدیری)
تماشاخانه سنگلج
تماشاخانه سنگلج یک تماشاخانه در تهران است در محله سنگلج در خیابان بهشت در ضلع جنوبی پارک شهر. تماشاخانهٔ سنگلج در اوایل دههٔ ۱۳۴۰ بازیر بنای ۱۰۳۴ مترمربع و در کنار باغ سنگلج توسط مهندس بابائیان ساخته شد و به وزرات فرهنگ و هنر وقت واگذار شد. این تماشاخانه که در ابتدا ۲۵ شهریور نام داشت، در مهرماه سال ۱۳۴۴ همراه با اولین جشنواره نمایش‌های ایرانی افتتاح شد، و همین زمان بود که "پهلوان اکبر می‌میرد" در این تماشاخانه به نمایش درآمد. آثار نویسندگان بزرگی همچون غلامحسین ساعدی، اکبر رادی و محمود استادمحمد در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفته‌اند. جعفر والی، عباس جوانمرد و علی نصیریان از جمله مهمترین کارگردانانی هستند که نمایش‌های خود را در قالب رپرتوار هنر ملی در تماشاخانه سنگلج روی صحنه برده‌اند.
از نمایش‌های مهمی که در اوایل کارِ این تماشاخانه بر صحنه رفت "میراث و ضیافت" کارِ بهرام بیضایی را می‌توان نام برد که در آذر ماه ۱۳۴۶ اجرا شد.
حسین روازاده
حسین روازاده (متولد ۲۶ مرداد ۱۳۳۵ در تهران)، برابر اطلاعات تارنمای سازمان نظام پزشکی، یک پزشک عمومی است او می‌گوید که دانش‌آموخته از دانشگاه تهران است و بیماران خود را با استفاده از طب سنتی و طب اسلامی درمان می‌کند. حسین روازاده مدعی است احیاگر حجامت در ایران است و هر پزشکی که در ایران حجامت انجام می‌دهد، مستقیم یا با واسطه شاگرد وی بوده‌است. او که مطالعاتی در زمینه طب سنتی و گیاهان دارویی دارد، بازگشت به تغذیه سنتی و اسلامی را راه رسیدن به سلامت می‌داند و وضعیت نامناسب تغذیه در ایران را به عوامل خارجی نسبت می‌دهد. وی که مدتی عقاید خود را در برنامه‌های صدا و سیما ابراز می‌کرد، اکنون در تارنمای خود دیدگاه‌هایش را بیان می‌کند. این دیدگاه‌ها، مورد چالش و نقد نشریات علمی طب جدید قرار گرفته‌است. روازاده که مسواک زدن پیش از خواب را باعث پوسیدگی دندان می‌داند، از دکتر علی مرسلی به‌دلیل نشر مطالبی در مخالفت با این اظهارات، به‌جرم نشر اکاذیب به دادگاه شکایت کرده‌است.
دکتر علی مرسلی؛ روازاده و دیگر مروجان دیدگاه‌های مشابه را به کلاهبرداری و تقلب علمی متهم کرده‌است. همچنین پیمان عشقی، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، در مطلبی در هفته‌نامهٔ پزشکی سپید، به انتقاد از دیدگاه‌های روازاده علیه دانش پزشکی پرداخت. روازاده بابت دیدگاه‌هایی که راجع به طب اسلامی دارد، از سوی روحانیون نیز مورد انتقاد قرار گرفته‌است؛ از جمله، محمدتقی ابطحی، در نقد دیدگاه‌های روازاده این مسئله را که تنها یک مکتب به نام طب اسلامی و تنها یک نظریه طبی جدید وجود دارد و روازاده به مقایسهٔ «طب جدید» با «طب اسلامی» می‌پردازد زیر سؤال برده و در مورد اثبات‌پذیری ادعاهای روازاده با شواهد تجربی تردید کرده‌است.
معاون غذا و داروی دانشگاه علوم‌پزشکی کرمانشاه اعلام کرد نمکی که با نام روازاده عرضه می‌شود آلوده‌است و دارای فلزات زیان‌بار است.
بهروز راوی در این جمله ۳ دروغ برمی‌شمارد: «مالزی هیچگونه محدودیتی دربارهٔ واردات و تولید آدامس ندارد. سنگاپور بر خلاف مالزی کشور مسلمان نیست و تنها ۱۵٪ ساکنین این کشور مسلمان هستد. محدودیت واردات و تولید آدامس در سنگاپور از سال ۱۹۹۲ به خاطر حفظ تمیزی اماکن عمومی است و نه وجود رابطه آدامس و بیماری‌های صعب العلاج.»
در سال ۱۴۰۰ رای قطعی یک سال محرومیت او از «اشتغال به حرفه پزشکی و وابسته» صادر شد.
کماندوها (مجموعه بازی)
کماندوها عنوان یک مجموعه بازی ویدئویی در سبک تاکتیک هم‌زمان متمایل به مخفی‌کاری است که در طی جنگ جهانی دوم روایت می‌شود و از سال ۱۹۹۸ توسط شرکت اسپانیایی پایرو استودیوز تولید و توسط آیدوس اینتراکتیو روانه بازار شده‌است. چهار نسخه نخستین این بازی در سبک تاکتیک هم‌زمان ساخته شد، اما پنجمین نسخه آن که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، در سبک تیراندازی اول شخص ساخته شده‌است. این سری، تاکنون بیش از ۳٬۳ میلیون نسخه فروش داشته‌است.
این سری در چهار نسخه اول مجموعاً ۸ شخصیت اصلی داشت: نسخه پنجم بازی تنها ۳ شخصیت داشت که شامل هیچکدام از شخصیت‌های بازی‌های قبلی نبودند، کما اینکه شباهت‌های بسیاری بین آن‌ها وجود دارد:
کیلوتوآ
کیلوتوآ آتشفشان مخروطی‌شکل بی‌سر و داسیتی است که غربی‌ترین کوه از مجموعه آتشفشان‌های رشته کوه‌های آند در اکوادور را تشکیل می‌دهد. این کوه که در حاشیهٔ کوردیلرای غربی در ۳۵ کیلومتری غرب-شمال غرب شهر لاتاکونگا قرار دارد، ۳۹۱۴ متر ارتفاع داشته و مشتمل بر کالدرایی به عرض ۳ کیلومتر است که دریاچه‌ای به عمق ۲۴۰ متر درون آن تشکیل شده و دیواره‌های شیبدار آن از سطح دریاچه ۴۰۰ متر ارتفاع دارند.
آتشفشان کوچک کیلوتوآ در طول ۲۰۰ هزار سال گذشته ۸ فوران انفجاری مهم داشته است. آخرین فوران عمدهٔ آن در حدود ۸۰۰ سال رادیوکربنی پیش روی داد و منجر به تولید جریان‌های عظیم آذرآواری، جریان‌های واریزه یا لاهار که به اقیانوس آرام ریختند و یکی از بزرگترین باران‌های خاکستر در آند شمالی شد. همچنین فروریختن گنبد گدازه‌ای کوچک در همین زمان به شکل‌گیری کالدرای کیلوتوآ انجامید.
گمان می‌رود آخرین فوران این کوه در سال ۱۲۸۰ روی داده باشد و گزارش‌هایی مبنی بر وقوع فوران در دریاچهٔ کالدرا پس از آن تاریخ نسبتاً مبهم است. دودخان‌هایی (Fumarole) در کف دریاچهٔ کیلوتوآ وجود دارد و دامنه‌های شرقی کوه نیز حاوی چشمه‌های آب گرم است. رنگ دریاچهٔ کیلوتوآ فیروزه‌ای است که نتیجهٔ حل‌شدن مواد معدنی در آن است. همچنین از آنجا که این دریاچه هیچ خروجی‌ای ندارد آب آن راکد و قلیایی بوده و قابل نوشیدن یا شناکردن نیست، بااین‌حال امکان اجاره‌کردن قایق موتوری یا کایاک برای گردشگرانی که به آنجا می‌آیند وجود دارد.
کماندوها: پشت خطوط دشمن
کماندوها: پشت خطوط دشمن یک بازی ویدئویی به سبک تاکتیک هم‌زمان و عنوان اولین قسمت در مجموعه بازی‌های "کماندوها" است. این بازی توسط استودیو اسپانیایی پایرو ساخته شده و شرکت آیدوس آن را در سال ۱۹۹۸ برای مایکروسافت ویندوز روانه بازار نمود.
فردوسی (ابهام‌زدایی)
فردوسی می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
صرف-واج‌شناسی
واژ-واج‌شناسی یا صرف-واج‌شناسی یکی از سطوح مطالعهٔ زبان است که به‌طور کلی در آن، تعامل بین صرف و واج‌شناسی یا فرایندهای صرفی و آوایی مطرح است.
هنگامی که تکواژی به واژه‌ای می‌پیوندد، می‌تواند محیط آواییِ تکواژهای دیگر در آن واژه را تغییر دهد. زبان‌شناس در مطالعهٔ خود راجع به سطح صرف-واج‌شناختی، در تلاش است که این فرایند را توصیف کند. ساختار صرفی-واجی یک زبان عموماً به شکل دسته‌ای از قواعد نشان داده می‌شود، که در شکل آرمانی می‌توانند هر تناوب صرفی-واجی‌ای را که در زبان رخ می‌دهد، توصیف کنند.
به عنوان مثالی از تناوب صرفی-واجی در زبان، می‌توان از نمونهٔ مشهوری از زبان انگلیسی یاد کرد. در زبان انگلیسی، پسوند جمع‌ساز در شکل نوشتاریِ خود به دو صورتِ "s-" یا "es-" ظاهر می‌شود و در زبان گفتار به سه شکلِ [s]، [-z-] و [ɪz-] تبلور می‌یابد. اما در این میان، بنابر آنچه زبان‌شناسی زایشی به ما ارائه می‌دهد، هنگام سخن‌گفتن از پسوند جمع در سطح انتزاعی‌تر در صرف یا سطوح پیش از سطحِ واج‌شناسی، باید تنها به وجود یک تکواژ جمع‌ساز قائل شویم که هرگاه این تکواژ انتزاعی به سطح آوایی می‌رسد، بسته به محیطی که در آن ظاهر می‌شود، می‌تواند به یکی از صورت‌های [s]، [-z-]، یا [ɪz-] ظاهر شود. مثلاً هرگاه این پسوند جمع‌ساز به واژه‌ای چون cat (گربه) افزوده شود، محیط آواییِ این واژه حکم می‌کند که تکواژ جمع به صورت [s-] ظاهر شود. هرگاه این پسوند در سطح صرف به واژه‌ای چون dog (سگ) افزوده شود، به صورت [z-]، و بالاخره در صورت افزوده شدن به واژه‌ای چون horse (اسب)، به‌خاطر شرایط آواییِ این واژه، به صورت [ɪz-] ظاهر می‌شود.
در واج‌شناسی به‌طور اعم، و در صرف-واج‌شناسی به‌طور اخص، به دنبال پاسخ به این پرسش هستیم که اگر قرار باشد تکواژها در سطوح انتزاعی‌تر به هم متصل شوند، و هر تکواژ تنها یک صورت انتزاعی داشته باشد، پس چگونه می‌شود که در سطح واج‌شناسی، تکواژها می‌توانند صورت‌های مختلف داشته باشند؟ اگر قرار باشد برای هر تکواژ یک صورت قائل شویم، آن صورتِ اصلی یا زیربنایی چه خواهد بود؟ و بالاخره اینکه در صورت یافتن صورت زیربنایی، طی چه قواعدی صورت‌های متناوب دیگر به‌دست داده می‌شوند؟
بنابر قواعد حاکم بر سطح صرف-واج‌شناسی، یعنی سطحی که در آن صرف، که انتزاعی‌تر است، با سطح آوایی در تعامل قرار می‌گیرد، صورت زیربناییِ این تکواژ، /z-/ است. این بدان معنی است که در سطح صرف به‌هنگام شکل‌گرفتن صورت cats، تکواژها به صورت /kat-z/ خواهند بود. وجود یک واج بی‌واک، در این مثال یعنی /t/ پایانیِ پایه، در مجاورت تکواژ جمع‌ساز /z-/ باعث تغییر صورت این پسوند می‌گردد و بدین ترتیب در سطح آوایی، شکل [kat-s] به‌دست داده می‌شود. همین پسوند پس از واژهٔ horse (واج‌نویسی: /hɔ(r)s/) به دلیل مشخصات آواییِ آخرین واج این واژه، به [ɪz-] تبدیل می‌گردد. به عنوان مثال دیگری از این دست، بازهم از زبان انگلیسی، می‌توان به پسوند گذشته‌ساز در این زبان اشاره کرد. این پسوند در سطح آوایی به سه صورتِ [d]، [-t-]، و [ɪd-] ظاهر می‌شود، اما قواعد حاکم بر سطح صرفی-واجی به ما نشان می‌دهند که پسوند گذشته‌ساز در واقع صورت [d-] است که در هرجا که بافت آوایی ایجاب کند، دو صورت دیگر از آن به‌دست داده می‌شوند. در زبان‌شناسی، صورت‌های متناوب را تکواژگونه‌های تکواژ اصلی می‌دانند.
روستای دره مرادبیگ
شهر دره مراد‌بیگ یا شهر دره مرادبیک در جنوب شهر همدان واقع شده‌است. در گذشته که شهر چندان گسترده نشده‌بود، ۴ کیلومتری با شهر فاصله داشت، تا اینکه بر اساس مصوبهٔ شورای عالی شهرسازی در سال ۶۷ شمسی این دره به محدودهٔ خدمات شهری ملحق و جزو شهر همدان محسوب شد. این روستا در مدخل بزرگ‌ترین درهٔ رشته کوه الوند قرار دارد. در این دره رود الوسجرد جاری است. نام الوسجرد هم در اسناد دولتی آمده و هم بر زبان مردم جاری است. این واژه از نام جاهای دوران پارتی است و به احتمال قریب به یقین از نام روستایی که در دوران های گذشته در آنجا بوده، گرفته شده‌است.
لهجه مردم همدان فارسی است
رود الوسجرد
رود الوسُجرد یا الوسُگرد از بزرگ‌ترین درهٔ رشته کوه الوند بنام دره مرادبیگ یا ولاشگرد قدیم در جنوب شهر همدان سرچشمه می‌گیرد. این رود از آب شده برف‌ها و آب چشمه‌های فراوان تشکیل می‌شود، مسیری جنوبی، شمالی دارد و در شیب نسبتاً تندی جاری است و پس از گذشتن از دره به سوی شهر روان می‌گردد و از وسط شهر از سمت جنوب و مشرق تپه هگمتانه می‌گذرد و به اراضی شمالی خارج شهر می‌رسد. در اراضی جلگه‌ای شهرستان همدان با پیوستن رودهای متعدد به آن، سرانجام به رود قره‌چای می‌ریزد.
نام الوسجرد هم در اسناد دولتی آمده و هم بر زبان مردم جاری است. این واژه از نام جاهای دوران پارتی است و به احتمال قریب به یقین از نام روستایی که در دوران‌های گذشته در آنجا بوده، گرفته شده‌است.
دره مرادبیگ
دره مرادبیگ یا دره مرادبیک بزرگ‌ترین درهٔ کوهستان الوند است و در جنوب شهر همدان قرار دارد. این دره برخلاف سایر دره‌های الوند مانند دره ماوشان‌رود (نام دیگر دره امامزاده کوه) و دره گنج‌نامه که در مسیر راه‌های باستانی قرار داشتند، در منطقهٔ بسته‌ای قرار دارد و آمدوشد در آن بسیار اندک بوده‌است. تنها راه ارتباطی راه مالروی انتهای دره است که از طریق درهٔ چشمه فرشه در فصول خشک سال با روستای پشت کوه (یال غربی الوند) امکان مراوده دارد. آثار یک روستای قدیمی در غرب این دره، در یکی دو کیلومتری شهر دره مرادبیگ به چشم می‌خورد.
از آب شدن برف‌ها و آب چشمه‌های فراوان در این دره رود الوسجرد تشکیل شده‌است.
از مکان‌های معروف دره مرادبیگ می‌توان به دره گرگ، دره غول، دره حاج احمد (حاجمد)، لیژه، چرچرآب، گوشتخل دره، قلعه سیلوار، قزوله دره، سر دوش، حمام خرابه، محمود دره، قرق، کندو خانه، منبع، پیررحمان و دره بهشت اشاره کرد.
شهر دره مرادبیگ یکی از زیباترین روستاهای همدان است. درهٔ گل زرد هم از دره‌های زیبای آن است.
آرامگاه‌ها و معابد نیکو
آرامگاه‌ها و معابد نیکّو (Nikko، 日光) که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد شامل ۱۰۳ ساختمان یا بنا و مجموعه‌های طبیعی اطراف آن است و در نیکو، منطقه توچیگی در ژاپن قرار دارد . این ساختمان‌ها وابسته به دو معبد شینتو ( معبد فوتاراسان و توشو-گو ) و یک معبد بودائی ( رینو-جی ) هستند .  از میان این ۱۰۳ ساختمان ، ۹ تای آنها به عنوان گنجینه‌های ملی ژاپن برگزیده و ۹۴ تای باقی‌مانده به عنوان دارایی‌های مهم فرهنگی این کشور شناخته شدند . در سال ۱۹۹۹ این اماکن به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شدند .
سرزمین‌های گوسوکو و دارائی‌های پادشاهی ریوکیو
سرزمین‌های گوسوکو و دارائی‌های پادشاهی ریوکیو شامل ۹ مکان می‌باشند که همگی در استان اوکیناوای ژاپن واقع شده‌اند . این میراث‌ها شامل دو بیشه یا یوتاکی، مقبره تامائودون و یک باغ و پنج قلعهٔ گوسوکو می‌باشد که اکثر آن خراب شده‌است . این مناطق معرف خوبی از فرهنگ سلطنتی ریوکیو می‌باشند که با ترکیب منحصر به فرد نفوذ ژاپنی و چینی توانست این منطقه را از لحاظ اقتصادی و فرهنگی به پلی ارتباطی میان ایالت‌های همسایه مبدل سازد.سرزمین‌های گوسوکو و دارائی‌های پادشاهی ریوکیو سال ۲۰۰۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
زیرتابوتی
زیرتابوتی تختگاه یا وسیله‌ای است که تابوت را بر روی آن قرار می‌دهند تا بازماندگان پیش از دفن از پیکر فرد درگذشته دیدار کنند یا به‌وسیله آن تابوت به محل دفن حمل شود.
در دوران باستان نیز از زنبه‌هایی به عنوان زیرتابوتی استفاده می‌کردند که پیش از خاک‌سپاری یا آتش‌سپاری، تابوت یا جسد را گاهی همراه با گورنهاده‌ها بر روی آن قرار می‌دادند.
در مراسم خاکسپاری مسیحیان، زیرتابوتی را معمولاً در میانهٔ صحن کلیسا قرار می‌دهند و گرداگرد آن شمع روشن می‌کنند و زیرتابوتی و تابوت در خلال مراسم ختم در این محل می‌ماند.
فینه (جغرافیا)
به کوه‌های زیرآبی آتش‌فشانی منفرد و جداافتاده که قله تخت آن‌ها دست‌کم ۲۰۰ متر پایین‌تر از سطح دریا و اقیانوس باشد فینه گفته می‌شود. قطر این قله‌های تخت ممکن است از ۱۰ کیلومتر بیشتر باشد.
فینه‌ها نخستین بار در زمان جنگ جهانی دوم و در زمانی که کف اقیانوس‌ها به وسیله دستگاه سونار بررسی شد کشف شدند.
گور نمادین
به بناهای یادبودی که به افتخار یک فرد درگذشته یا گروهی از درگذشتگان برپا می‌شود در حالی که بقایای پیکر این درگذشتگان در جایی غیر از این بنا باشد گور نمادین یا تُهی‌گور گفته می‌شود.
بناهای برپا شده به یادبود سربازان گمنام جنگ‌ها از مشهورترین نمونه‌های تهی‌گورها هستند.
گورهای نمادین در کشورهای مسیحی اغلب در دیوار کلیساها می‌سازندو برای نمونه گورهایی که به یادبود پاپها در سینت پیتر رم بنا شد تهی‌گور هستند چرا که گورهای اصلی این پاپ‌ها در مکان‌های دیگر قرار دارند.
در شهر هیروشیمای ژاپن تهی‌گوری برای یادبود ۲۰۰ هزار فردی که در جنگ دوم جهانی بر اثر بمب اتم در این شهر کشته شدند بنا شده‌است.
در شهر دیاربکر در کردستان ترکیه برای آرام تیگران خوانندهٔ ارمنی-کرد که وصیت کرده‌بود در این شهر دفن شود ولی با ممانعت حکومت ترکیه برای انتقال جسد وی به کردستان در بروکسل بلژیک دفن شد، یک گور نمادین ساخته شده‌است که مجسمهٔ وی نیز بر روی آن قرار دارد.
تئاتر موزیکال
تئاتر موزیکال گونه‌ای از تئاتر است که ترکیبی از موسیقی، دیالوگ و رقص می‌باشد. محتوای اساسی این گونه تئاتر می‌تواند دربارهٔ مسائل طنز، عشق و نفرت باشد. همچنین خود داستان نیز می‌توان از طریق ادای کلمات، موسیقی و حرکت دارای جنبه‌های سرگرمی باشد. امکان دارد تئاتر موزیکال و اپرا از دیدگاه برخی یکسان باشد و این بدین دلیل باشد که اهمیت یکسانی به موسیقی در برابر گفتگو بر اساس دیالوگ می‌دهند.
محمدحسین نژادفلاح
محمدحسین نژادفلاح سیاستمدار اهل ایران است. وی در دو دوره هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی نماینده ساوجبلاغ و طالقان بوده‌است. در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۹۰ به همراه محمد رویانیان، علی پروین، محمد پنجعلی و سیف‌الله فروزنده به عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس تهران انتخاب شد.
وی در اوایل تیر ماه سال ۱۳۹۲ از هیئت مدیره پرسپولیس کنار گذاشته شد و به جای او محمود خوردبین و محمد جعفر کامبوزیا به عنوان اعضای هیئت مدیره انتخاب شدند. وی از تاریخ ۲۶ بهمن ۱۳۹۳ تا تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۴، در سمت قائم مقام باشگاه پرسپولیس تهران مسوولیت داشت.
گورابه
در معماری به تاق و گنبدها یا اتاق‌های سنگی که معمولاً زیر زمین و بر روی قبر مردگان می‌سازند گورابه گفته می‌شود. در قدیم در گورابه‌ها تابوت و دارایی‌ها و یادبودهای مردگان را نیز قرار می‌دادند.
در متون فارسی به محلی که دخمه پدران رستم در آنجا دانسته می‌شد نیز گورابه می‌گفتند چنان‌که در شاهنامه آمده‌است:
در معماری غربی، گورابه‌ها را معمولاً می‌توان در طبقات زیرین برخی کلیساهای قدیمی یافت اما در برخی کاخ‌ها نیز گورابه‌هایی ساخته می‌شد.
تات
تات و تاتی چند کاربرد دارد:
قومی
زبانی
دیگر
دلفین صاف شمالی
دلفین صاف شمالی آب‌بازی کوچک‌جثه است که در آب‌های شمالی اقیانوس آرام زندگی می‌کند. این دلفین یکی از دو عضو خانواده صاف‌دلفین‌ها است که عضو دیگر آن در آب‌های سرد نیمکره جنوبی زندگی می‌کند. نام صاف‌دلفین ("Lissodelphis") برگرفته از واژه یونانی ("lisso") به معنای صاف و ("delphis") به معنای دلفین، است. پسوند ("borealis") نمایشگر گسترهٔ شمالی این جانور است. دیگر نام‌های معمول این گونه عبارت اند از "نهنگ گرازماهی صاف شمالی"، "گرازماهی افعی" و "گرازماهی صاف آرام".
فرم بدن دلفین صاف شمالی به گونه‌ای است که دارای کمترین مقاومت درون آب است. این دلفین دارای سری شیبدار است و از دیگر گونه‌های دلفین بدنی باریکتر دارد. بر پشت منحنی‌گونه این دلفین هیچ باله‌ای وجود ندارد. پوزه کوتاه و مشخص است با خط لب صاف و سفیدی آشکاری بر گونه. باله‌های کناری کوچک، انحنادار و باریک‌اند. رنگ بدن اغلب سیاه است اما بخش‌های زیرین بدن سفید یا رنگ‌های روشن تر. دم مثلثی شکل است. دلفین‌های صاف شمالی بخش سفید کوچکتری نسبت به همنوعان جنوبی خود دارند.
دلفین‌های بالغ وزنی میان ۶۰ تا ۱۰۰ کیلوگرم دارند. طولشان نیز در حدود ۲ متر می‌شود؛ با بیشینه طول در نرها با ۳٫۱ متر و بیشینه طول ماده‌ها با ۲٬۲ تا ۲٬۶ متر. به جز تفاوت در طول، دو جنس در ظاهر و رنگ همانند همدیگرند. بچه‌های تازه به دنیا آمده دارای طولی برابر ۹۰ سانتی‌متر هستند. آن‌ها ۷۴ تا ۱۰۸ دندان ریز و تیز دارند که به آشکار دیده نمی‌شوند.
دلفین‌های صاف شمالی را می‌توان در گروه‌هایی تا ۲۰۰۰ عضو نیز یافت. میانگین تعداد اعضای گروه‌ها در شرق اقیانوس آرام ۱۱۰ و در غرب آن ۲۰۰ است. آن‌ها اغلب با دلفین‌های پهلوسفید آرام معاشرت می‌کنند.
این دلفین‌ها می‌توانند با سرعت ۴۰-۳۰ کیلومتر بر ساعت شنا کنند و به اعماق تا ۲۰۰ متر در اقیانوس به دنبال فانوس ماهی و ماهی مرکب بروند. آن‌ها را می‌توان در آب‌های معتدل و سرد (۲۴ تا ۸ درجه سلسیوس) در عرض‌های جغرافیایی °۵۱ تا °۳۱ شمالی، از کرانه غربی آمریکای شمالی تا آسیا، یافت.
شکار این جانور به منظور تغذیه از گوشت آن توسط صنعت شکار نهنگ، در قرن هجدهم میلادی گزارش شده‌است. گزارش‌هایی از اواخر قرن بیستم نشان می‌دهند که جمعیت بزرگی از این دلفین‌ها در آن سال‌ها در تورهای عظیم ماهیگیری، که به منظور شکار ماهی مرکب در دریاها انداخته می‌شدند، گرفتار شدند؛ چیزی که باعث کم شدن جمعیت آن‌ها به یک تا سه چهارم جمعیت پیشینشان شد. جمعیت کنونی این جانوران اکنون مشخص نیست؛ با این حال اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست وضعیت آن‌ها را در حالت حداقل نگرانی طبقه‌بندی کرده‌است.
پرتقال کوکی (ابهام‌زدایی)
پرتقال کوکی می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
فهرست بازیکنان ایرانی در لیگ فوتبال قطر
با حضور فرشید اسماعیلی در لیگ قطر اکنون ۶۶ لژیونر فوتبال ایران در این کشور کوچک واقع در خلیج فارس سابقه حضور داشته اند.
اولین بازیکن ایرانی حاضر در لیگ قطر عبدالرضا برزگری است که در سال ۱۳۶۰ در باشگاه القطر بازی می‌کرد.
اولین بازیکن خارجی آقای گل لیگ قطر فرشاد پیوس است که با زدن ۹ گل به این مقام رسید.
امیررضا واعظی آشتیانی
امیررضا واعظی آشتیانی (۱۳۳۷) سیاستمدار اصول‌گرای اهل ایران است. او سابقه عضویت در شورای اسلامی شهر تهران، مدیریت عاملی باشگاه استقلال تهران و ریاست فدراسیون دوچرخه‌سواری ایران را دارد. او عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی است و پیشتر عضو حزب جمهوری اسلامی بوده‌است.
فدراسیون دوچرخه‌سواری ایران
فدراسیون دوچرخه‌سواری ایران نهاد متولی دوچرخه‌سواری در ایران است. این فدراسیون در سال ۱۳۲۶ به دست احمد ایزدپناه بنیانگذاری شد.
لطف‌الله فروزنده
لطف‌الله فروزنده دهکردی (زاده ۱۳۴۰، شهرکرد)، سیاستمدار اهل ایران، از ۸ مهر ۱۴۰۰ معاون برنامه‌ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورا شهرداری تهران و سخنگوی پیشین جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی است. او در دولت دهم، معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی و پس از آن، معاونت پارلمانی رئیس‌جمهور را برعهده داشت. فروزنده قائم مقام مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی و از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰ نیز دستیار تولیت آستان قدس رضوی در امور استان‌ها بوده‌است.
لطف‌الله فروزنده‌دهکردی دارای مدرک دکتری در رشته دکتری مدیریت استراتژیک از دانشگاه تهران است. پیش از آن فروزنده دهکردی مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت منابع انسانی از دانشگاه تهران و مدرک کارشناسی خود را در رشته مدیریت بازرگانی از دانشگاه اصفهان گرفته بود. وی هم‌اکنون عضو هیئت علمی دانشکده مدیریت دانشگاه تربیت مدرس است.
الساندرو کاستاکورتا
الساندرو «بیلی» کاستاکورتا (زاده ۲۴ آوریل ۱۹۶۶) مدافع مستحکم باشگاه میلان و تیم ملی ایتالیا در دههٔ ۹۰ بود. او به همراه میلان هفت بار فاتح اسکودتو شد. در رقابت‌های اروپایی او در تمام قهرمانی‌های اخیر میلان شریک بود و همراه این تیم پنج بار بر قلهٔ اروپا ایستاد.
او به همراه ایتالیا در دو جام جهانی ۹۴ و ۹۸ حاضر شد و مدال نقرهٔ مسابقات جام جهانی ۹۴ را از آن خود کرد. همچنین یکی از ارکان اصلی ایتالیا در مسابقات یورو ۹۶ بود.
بعد از بازنشستگی‌اش، در فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸ یکی از اعضای تیم مربی‌گری کارلو آنجلوتی بود و به عنوان دستیار فنی انجام وظیفه می‌کرد. در پایان فصل پیشنهاد مربی‌گری باشگاه پیسا را بخاطر ماندن در میلان و نگهداری از پسرش رد کرد. در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۰۸، به عنوان سرمربی باشگاه مانتووا انتخاب شد. دوران مربی‌گری او در تیم مانووتا که یکی از کاندیدای صعود به سری آ بود، موفقیت‌آمیز نبود و او تنها توانست تیمش را در سری بی حفظ کند.
کاستاکورتا با بانوی زیبایی سابق ایتالیا مارتینا کولومباری ازدواج کرده و پسری به نام آکیله دارد.
رجب فرامرزی
رجبعلی فرامرزی (زاده ١٣١۴ – درگذشتهٔ ۲۱ مرداد ١۴٠٠) مربی فوتبال اهل ایران بود. او مربیگری باشگاه فوتبال بانک ملی و باشگاه فوتبال پرسپولیس را برعهده داشته‌است. او دومین سرمربی تاریخ باشگاه پرسپولیس بود. سرانجام در ۲۱ مرداد ۱۴۰۰ در سن ۸۶ سالگی در آلمان درگذشت. او همچنین برای فدراسیون فوتبال آلمان نیز در رده پایه کار کرده‌است.
ادموند لیچ
ادموند لیچ (زاده ۷ نوامبر ۱۹۱۰ -مرگ ۶ ژانویه ۱۹۸۹) انسان‌شناس اجتماعی بریتانیایی‌ست. او از پیروان مکتب ساختارگرایی است.
چارلز لمرت
چارلز لمرت (متولد ۱۹۳۷) جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز اجتماعی آمریکایی‌ست. آثار او عمدتاً در زمینه نظریه اجتماعی، جهانی‌سازی، فرهنگ و جامعه‌شناسی دین است.
نرئو روکو
نرئو روکو (۱۲ دسامبر ۱۹۱۲، اتریش-مجارستان تا ۲۰ فوریه ۱۹۷۹، ایتالیا)، پرافتخارترین مربی تاریخ باشگاه میلان و اولین استفاده کنندهٔ سیستم کاتناچیو در ایتالیا می‌باشد.او همچنین بیشترین دوران مربی‌گری در تیم آ.ث میلان را از آن خود کرده‌است.
او در دوران مربیگریش دو اسکودتو، سه کوپا ایتالیا دو جام اروپا، دو جام در جام اروپا و یک جام بین‌قاره‌ای را بهمراه تیم میلان کسب کرد.
در ۱۸ اکتبر ۱۹۹۲، استادیومی جدید در تریسته به نام روکو افتتاح شد.روکو را با لقب اِل پارُن(به ایتالیایی El Paròn) می شناسند.
عصر انقلاب (روزنامه)
عصر انقلاب (و بعدها عهد انقلاب) نشریه‌ای حاوی اخبار و مقالات سیاسی بود که طی سال‌های ۱۲۹۳ تا ۱۳۰۳ شمسی در ایران منتشر می‌شد. مجموعهٔ کامل این دو نشریه در کتابخانهٔ ملی ایران در تهران موجود است.
نخستین شمارهٔ این نشریه در ۱۵ ربیع‌الاول ۱۳۳۳ (مصادف با ۳۱ ژانویه ۱۹۱۵) چاپ شد. "عصر انقلاب" تا شمارهٔ ششم به‌صورت هفته‌نامه و پس از آن دو یا سه بار در هفته منتشر می‌شد. صاحب امتیاز نشریه میرزا آقاخان همدانی، نمایندهٔ سابق مجلس، بود که بعدها نام خانوادگی «فریار» را برای خود انتخاب کرد. سردبیر "عصر انقلاب" تا شمارهٔ ۱۵، دبیر خلوت بود. در سرلوحهٔ "عصر انقلاب"، مشرب این نشریه چنین توصیف می‌شد که «این جریدهٔ ملی، آزاد و مستقل‌الافکار در حفظ منافع وطن و اساس حکومت ملی سخنرانی می‌کند».
در آوریل ۱۹۱۵، عبدالمجید میرزا عین‌الدوله به نخست‌وزیری ایران رسید و "عصر انقلاب" به‌شدت با انتصاب او مخالف بود. یکی از مقالات چاپ‌شده در شمارهٔ ۲۹ "عصر انقلاب" دربارهٔ جنگ حهانی و امپراطوری عثمانی، باعث شد این نشریه در رجب ۱۳۳۳ (ژوئن ۱۹۱۵) توقیف شود. هرچند "عصر انقلاب" کمتر از یک سال عمر کرد اما یکی از نشریات اثرگذار ایرانی در زمان جنگ جهانی اول محسوب می‌شد زیرا برخلاف مواضع دولت وقت ایران، این نشریه از جبههٔ آلمان و عثمانی دفاع می‌کرد و به همین دلیل پس از مدت کوتاهی توقیف شد.
ناصرالاسلام، نمایندهٔ فومن در مجلس، به این توقیف اعتراض کرد و از فرمانفرما، وزیر داخله، توضیح خواست که چرا "عصر انقلاب" بدون حکم دادگاه و تذکر قبلی توقیف شده است. فرمانفرما در پاسخ او گفت: «به اقتضای مصالح دولتى این دو روزنامه توقیف شده است و بیش از این نمی‌توانم در مجلس توضیح بدهم». سپس محمدتقی بهار در مجلس به اعتراض برخاست و گفت: «این جواب غیر قانونى است... باید روزنامه‌نویس را ادب کرد... بنده استرحام بکنم درخواست می‌کنم که مقرر فرمایند در وزارت عدلیه یک محکمه که صلاحیت محاکمهٔ مطبوعات را داشته باشد مطابق قانون مطبوعات یا یک هیئت منصفه بنشیند و آن روزنامه‌نویس را که برخلاف قانون مطبوعات چیزى نوشته است محاکمه کنند و بعد از محاکمه چنانچه خلافکار است مجازات بدهند نه این که بدون محاکمه روح ادبیات ملت را اعدام بکنند».
قیمت هر شمارهٔ "عصر انقلاب" پنج شاهی بود و قیمت اشتراک سالانهٔ آن برای تهران ۴۰ قران، برای استان‌های دیگر ۴۵ قران، و برای خارج از ایران ۶۰ قران بود.
سه ماه بعد، نشریه با نام جدید "عهد انقلاب" و تحت امتیاز جداگانه‌ای که متعلق به میرزا آقاخان همدانی بود، منتشر شد. تنها ۱۳ شماره از "عهد انقلاب" به چاپ رسید؛ اولین شماره مورخ ۱۰ ذوالقعده ۱۳۳۳ (۲۱ سپتامبر ۱۹۱۵)، و آخرین شماره مورخ ۳ محرم ۱۳۳۴ (۱۱ نوامبر ۱۹۱۵) بود. تعطیلی "عهد انقلاب"، مصادف با توقیف چند نشریهٔ دیگر به‌خصوص نشریات پایگاه مخالفان دولت، و در آستانهٔ رویدادهایی بود که منجر به سفر ملی‌گرایان برجسته به شهر قم و درگرفتن ناآرامی و آشوب‌های گسترده شد.
قیمت اشتراک سالانهٔ "عهد انقلاب" برای تهران ۵۰ قران، برای استان‌های دیگر ۵۵ قران، و برای خارج از ایران ۶۰ قران بود.
هفت سال بعد، در ژوئیه و اوت ۱۹۲۳، شش یا هشت شمارهٔ دیگر از "عهد انقلاب"، تحت همان امتیاز نشر، به عنوان جایگزین نشریهٔ «امید» که سعید نفیسی سردبیر آن بود و در آن زمان توقیف شده بود، به چاپ رسید. پیش از آن، در سال ۱۹۲۲، یک شماره با عنوان "عصر انقلاب" و چهار شماره با عنوان "عهد انقلاب" برای پُر کردن خلا ناشی از توقیف روزنامهٔ شفق سرخ و با امتیاز "شفق سرخ" به سردبیری علی دشتی منتشر شده بود.
در ژوئیه ۱۹۲۵، نشریهٔ دیگری با عنوان "عصر انقلاب" منتشر شد که امتیاز آن متعلق به عبدالله فریار، پسر میرزا آقاخان همدانی، بود اما عمر کوتاهی داشت.
اتحاد (روزنامه)
اتحاد نام یکی از نشریات دوران جنگ جهانی اول در شهر همدان است. اتحاد یکی از مهم‌ترین، سیاسی‌ترین، ادبی‌ترین و مردمی‌ترین نشریه در همدان بود که به سبب استحکام و توان صاحب امتیاز و مدیر آن سید محمد یوسف‌زاده غمام به نسبت دیگر نشریات از دوام بیشتری در عرصه فعالیت مطبوعاتی برخوردار گشت. بیشترین اخبار و گزارش‌های حوادث جنگ در شهر همدان را می‌توان از این نشریه به دست آورد.
از نویسندگان برجسته این روزنامه می‌توان به یاور همدانی (احمد نیک‌طلب)، شاعر سرشناس معاصر ایران اشاره داشت.
فرامرز سلیمانی
فرامرز سلیمانی شاعر، مترجم، روزنامه‌نگار، ناشر و ویراستار ادبی ایرانی بود. از او به عنوان بنیانگذار خیزش شعری "جریان موج سوم" در ایران یاد می‌شود.
فرامرز سلیمانی در ۳ آبان ۱۳۱۹ در ساری زاده شد. او تحصیلات مقدماتی خود را در مدارس «هدایت»، «نواب»، «پهلوی» و «نمونه» ساری به پایان برد، سپس به تهران آمد و در مدرسهٔ «هدف» تهران تحصیل کرد. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه علوم پزشکی تهران بود و دکترای تخصصی خود را از آمریکا گرفت. مدرسهٔ پزشکی کوه سینا، نیویورک و دانشگاه هانمن فیلادلفیا مکان‌هایی بودند که وی در آن‌ها به ادامهٔ تحصیل پرداخت. او تخصص خود را در رشتهٔ بی‌هوشی و جراحی زنان، زایمان و نازایی دریافت کرد او همچنین فوق تخصص بیهوشی مامایی داشت.
پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، او از جمله شاعرانی بود که در کنار "پرویز اسلامپور" (شاعر موج نو و شعر حجم)، "احمدرضا چه‌کنی" (شاعر موج نو و شعر حجم)، "همایونتاج طباطبایی"، "مینا دست غیب"، "آذر مطلق‌فرد" و "مهین خدیوی" در شعر ناب از آنان نام برده می‌شد.
در دوره‌ای که پس از انقلاب جریان‌های ادبی دوباره به راه افتاد، سه‌شنبه‌ها همراه عده‌ای از دوستان در زیرزمین کتاب‌فروشی بوک‌شاپ دور هم جمع می‌شدند. گروه سه‌شنبه‌شب‌ها که "سلیمانی" در کنار "محمد مختاری"، "جواد مجابی"، "کاظم سادات اشکوری"، "عمران صلاحی"، "عظیم خلیلی" و "علی دهباشی" اعضای آن بودند گروه چهارشنبه‌شب‌ها را تشکیل داند که در آن "رضا براهنی"، "نصرت کریمی"، "بهروز دولت‌آبادی"، "امیرحسین آریان‌پور" شاعران و نویسندگان جوان‌تری مثل "احمد محیط" حضور داشتند. به عنوان فرزند طبیعت و پیرو نزدیک "نیما یوشیج"، اشعار او بسیار شخصی و نوستالژیک بود. "فرامرز سلیمانی" تا پیش از مرگش، سردبیر انتشارات کتاب موج، دبیر بخش انگليسي ماهنامه ادبی نوشتا و مدیر مسؤول نامهٔ IAMA، بولتن دوزبانهٔ انجمن پزشکی ایرانی-امریکایی بود. همچنین "سلیمانی" عضو و مشاور مرکز بین‌المللی زندگی‌نامه‌ها، عضو کتابخانه بین‌المللی شعر و انجمن جهانی سردبیران پزشکی بوده‌است. او بیش از ۶۰ عنوان کتاب و یک‌هزار مقاله به زبان‌های فارسی، انگلیسی و دیگر زبان‌ها منتشر کرده‌بود. "سلیمانی" در نشریات بسیاری در ایران ویراستار بود. او تا پیش از فوتش سردبیر نشریهٔ کتاب موج در ویرجینیای آمریکا بوده‌است. "سلیمانی" در ۴ دی ۱۳۹۴ درگذشت.
افسانه (روزنامه)
افسانه نام یکی از نشریات دوران جنگ جهانی اول در شهر همدان است. این هفته‌نامه به صاحب امتیازی غلامعلی‌خان سروش‌زاده و به مدیریت انتظام‌الممالک (نقی رضوی) رئیس پلیس وقت همدان به قطع کوچک در ۴ صفحه در سال ۱۹۱۹ میلادی مطابق با ۱۳۳۸ قمری در همدان انتشار یافت. روش و زمینهٔ آن خبری و ادبی بود که پس از انتشار چند شماره تعطیل شد. اخبار و مطالب این نشریه حوادث پایانی جنگ، اقدامات رضاخانی و اقدامات قوای انگلیس در همدان را شامل می‌گردید.
تیم ملی فوتبال زنان سوئیس
تیم ملی فوتبال زنان سوئیس نمایندهٔ زنان این کشور در ردهٔ ملی است. این تیم اولین بازی خود را در سال ۱۹۷۲ انجام داد. تیم ملی فوتبال زنان سوئیس تا کنون برای هیچ‌یک از بازی‌های المپیک، جام جهانی یا قهرمانان اروپا واجد شرایط نشده است.
قرن بیستم (روزنامه)
قرن بیستم نام یکی از نشریات دوران جنگ جهانی اول در شهر همدان است. این روزنامه ابتدا توسط میرزاده عشقی تا ۳ شماره در همدان انتشار یافت و پس از بازگشت وی از استانبول به تهران، انتشار آن را در این شهر ادامه داد. نخستین شمارهٔ این نشریه البته در تهران در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۰۰ شمسی مصادف با شعبان ۱۳۳۹ قمری با حروف سربی در ۱۶ صفحه در قطع وزیری و به طور هفتگی انتشار می‌یافت. شیوه و روش آن سیاسی، ادبی و اجتماعی بود. تا سال ۱۳۰۳ شمسی که میرزاده عشقی کشته شد، ۲۳ شماره از این نشریه منتشر شد.
بوستان مردم
پارک مردم یا بوستان مردم با نام قدیم لوناپارک در سمت غربی شهر همدان در مقابل دانشگاه بوعلی سینا و دانشگاه صنعتی همدان واقع شده و یکی از قدیمی‌ترین و بهترین پارک‌های شهر به شمار می‌رود. بوستان مردم علاوه بر وسعت مناسب و جایگاه‌هایی جهت نشستن، دارای شهربازی است.
بوستان باباطاهر
پارک باباطاهر یا بوستان باباطاهر یکی از پارک‌های شهر همدان است که میدان باباطاهر و در اطراف آرامگاه باباطاهر واقع شده‌است. بوستان باباطاهر در ردیف یکی از بزرگترین بوستان‌ها در همدان است. در گوشهٔ غربی این بوستان برجی آجری مربوط به یکی از امامزاده‌های همدان به نام امامزاده هادی بن علی از بناهای قرن ۱۰ هجری قرار دارد.
بوستان شیرسنگی
پارک شیرسنگی یا بوستان میدان مجسمهٔ شیرسنگی یکی از پارک‌های شهر همدان است که در میدان شیرسنگی واقع شده‌است. از دیدنی‌های این پارک وجود پیکرهٔ چند هزار سالهٔ شیر سنگی همدان در آن است. این میدان در خیابان تختی، و بعد از خیابان ۱۲ متری سنگشیر واقع شده‌است.
بوستان تپه حاج عنایت
بوستان تپه حاج عنایت یکی از پارک‌های شهر همدان است که در حاشیهٔ شرقی واقع شده‌است. از مزایای این پارک وجود رصدخانه ابن صلاح همدانی است که از نظر علمی و اخترشناسی یکی از مراکز خوب کشور و دانشگاه بوعلی سینا است.
دلفین صاف جنوبی
دلفین صاف جنوبی دلفینی کوچک‌جثه و باریک اندام است که در آب‌های سرد و خنک نیمکره جنوبی زندگی می‌کند. این دلفین یکی از دو عضو خانواده صاف‌دلفین‌ها است. عضو دیگر در آب‌های ژرف اقیانوسی نیمکره شمالی یافت می‌شود.
سرده ("Lissodelphis") جزیی از خانواده دلفین‌های اقیانوسی است. نام صاف‌دلفین ("Lissodelphis") برگرفته از واژه یونانی ("lisso") به معنای صاف و ("delphis") به معنای دلفین، است. پسوند ("peronii") برگرفته از نام فرانسوا پرون، طبیعی‌دان فرانسوی قرن هجدهم که این جانوران را در طی سفری به تانزانیا در سال ۱۸۰۰ میلادی دید، و به یاد این دانشمند گذاشته شده است. نام متداول دیگر این گونه "گرازماهی افعی" است. دلیل نام‌گذاری دو گونه عضو این سرده به "صاف‌دلفین" آن است که هر دوی آن‌ها باله پشتی ندارند و بدنشان صاف و یکدست است.
دلفین‌های صاف جنوبی تنها دلفین‌های بی باله پشتی در نیمکره جنوبی هستند. دلفین‌های صاف جنوبی بخش سفید بزرگتری بر شکم و اطراف سر خود نسبت به همنوعان شمالی خود دارند. آن‌ها همچنین کوچک جثه تر از دلفین‌های صاف شمالی اند. آن‌ها بدنی باریک و لاغراندام دارند به رنگ سیاه در پشت و سفید در بخش‌های زیرین. باله‌های کناری این گونه به رنگ سفید، کوچک و انحنادار هستند. آن‌ها ۴۳ تا ۴۹ دندان در هر فک دارند.
محدوده زندگی این دلفین‌ها از آب‌های نزدیک به مناطق گرمسیری آغاز تا آب‌های نزدیک به قطب در نیمکره جنوبی گسترده است. گستره و جمعیت دقیق این جانوران تاکنون زیر بررسی قرار نگرفته است. جمعیت‌های بزرگی از آن‌ها اما در کرانه‌های غربی آمریکای جنوبی و نیوزیلند دیده شده اند. گستره دلفین‌های صاف جنوبی با جریان‌های آب خنک کنار کرانه‌های غربی و جنوبی آفریقا ارتباط دارد و بیشترین تراکم این جانوران در نزدیکی نامیبیا گزارش شده است. این جانور در کنار دیگر آب‌بازانی چون نهنگ خلبان باله‌کوتاه و دلفین سربی دیده شده است. دلفین صاف جنوبی در گروه‌هایی که گاه تا ۱۰۰۰ عضو دارند زندگی می‌کند. میانگین تعداد اعضای یک گروه ۵۲ است. به گل نشستگی انبوه این دلفین‌ها گزارش شده است.
رصدخانه ابن صلاح همدانی
رصدخانه ابن صلاح همدانی یا مرکز اخترشناسی ابن صلاح همدانی بر فراز تپهٔ حاج عنایت در شمال شرقی همدان قرار دارد. این رصدخانه توسط شهرداری همدان در سال ۱۳۸۲ شمسی راه‌اندازی و توسط معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری همدان اداره می‌شود. در آرشیو شهرداری بنای مذکور در حدود ۶۸۶ مترمربع زیر بنا دارد که با در نظر گرفتن سایر قسمت‌های جانبی تا ۸۰۰ مترمربع می‌رسد. سینه‌کشی‌های تپه به‌طور کامل خیابان‌کشی و جدول‌بندی است و از فضای سبزی چند هکتاری به نام بوستان تپه حاج عنایت پوشیده شده‌است. مرکز در حال حاضر مجهز به دو گنبد آسمان‌نما با تجهیزات کامل الکترونیکی پیشرفته است. گنبدها با قطر بیرونی ۶ متر و قطر داخلی ۴ و نیم متر دارای دو تلسکوپ ثابت و گردان است.
دره امامزاده کوه
دره امامزاده کوه یا دره ماوشان‌رود یکی از دره‌های کوهستان الوند است. این دره در شمال غربی الوند و در ۵ کیلومتری شهر همدان قرار دارد و امتدارد آن شرقی-غربی است. طول آن حدود ۱۲ کیلومتر و عرض آن متغیر و در برخی نقاط به ۳ کیلومتر می‌رسد. شهر مریانج دروازهٔ ورودی آن است. بعد از مریانج در جهت انتهای درخ به ترتیب روستاهای سولان، توییجین، موییجین، و وفرجین قرار دارند. ماوشان‌رود که از آب شدن برف‌های ارتفاعات و کوه‌های غربی دره و نیز چشمه‌های فراوانی که از جای‌جای دره می‌جوشد، تشکیل می‌شود در طول خط‌القعر آن جاری است.
بنیاد (ماهنامه)
ماهنامهٔ بنیاد مجله‌ای بود فرهنگی-ادبی به مدیر مسؤولی علی‌رضا میبدی که از اسفند ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۶ چاپ می‌شد.
سمفونی شماره ۴ (بروکنر)
سمفونی شماره چهار در می بمل ماژور که با نام "رومانتیک" معروف شده‌است، در کنار سمفونی شماره هفت آنتون بروکنر، از محبوب‌ترین آثار او به‌شمار می‌رود. اولین نسخه این اثر در سال ۱۸۷۴ میلادی با چهار موومان خلق شد. بروکنر نسخه دوم این سمفونی را با موومان شرتسو کاملاً جدید در سال ۱۸۷۸ ارائه کرد. در سالهای ۱۸۷۹ و ۱۸۸۰ بروکنر تغییراتی در موومان فیناله یا همان بخش نهایی سمفونی ایجاد کرد. اولین اجرای عمومی این سمفونی که بسیار هم موفقیت‌آمیز بود، در فوریه سال ۱۸۸۱ توسط ارکستر فیلارمونیک وین در شهر وین با رهبری هانز ریشتر صورت گرفت.
موفقیت اجرای نخست این سمفونی باعث خوشحالی فراوان بروکنر شد، به طوریکه بعد از اجرا، بروکنر یک سکه تالر به ریشتر داد و به او گفت که با این پول یک لیوان آبجو بخرد و به سلامتی بروکنر بنوشد! این رفتار ساده و صمیمی بروکنر، ریشتر را تحت تأثیر قرار داد.
سمفونی شماره چهار تنها سمفونی بروکنر است که دارای عنوان (رومانتیک) است. بقیه سمفونی‌های او فقط با شماره مشخص می‌شوند.
سرانه
سرانه عبارتی قیدی از لاتین متشکل از per و capita (به معنای سر) است. بنابراین عبارتی به معنای "به ازای هر فرد"  است. این عبارت به صورت وسیع در متون پژوهشی علوم اجتماعی و علم آمار استفاده می‌شود. از جمله در آمارهای حکومتی، نمایگرهای اقتصادی و مطالعات محیطی.
این عبارت اغلب در زمینه آمار و به‌جای گفتن "به ازای هر نفر" استفاده می‌شود. از این کلمه در تنظیم وصیت‌نامه‌ها و برای مشخص کردن سهم برابر هر ذی‌نفع با تقسیم املاک نیز استفاده می‌شود.
قحطی در همدان در دوران جنگ جهانی اول
قحطی در همدان در دوران جنگ جهانی اول به قحطی شدیدی که در سال‌های حدود ۱۲۹۶ شمسی، ۱۹۱۸ میلادی، ۱۳۳۴ قمری در اواخر دوران قاجار در اثر خشکسالی و حضور قوای مختلف بیگانهٔ روس، انگلیس، عثمانی و آلمانی در همدان رخ داد، اشاره دارد.
ژنرال دنسترویل فرمانده نیروهای انگلیسی در شمال و غرب ایران در ماه می سال ۱۹۱۸ میلادی قحطی هولناک در همدان را این‌گونه ترسیم می‌کند: شواهد قحطی هولناک بود. چند مورد آدمخواری در شهر رخ داده‌است. هر کس که قدمی در شهر می‌زد با آزاردهنده‌ترین مناظر روبرو می‌شد. کسی نمی‌تواند این صحنه‌ها را تاب بیاورد. مردم می‌میرند و کسی نیست که کمکی کند. گاه جسد آدم‌ها آن قدر کنار جاده‌ها، بی‌آنکه کسی نگاهی به آنها بیندازد، می‌ماند، تا آنکه از بیم لطمه به دیگران، دیگر چاره‌ای جز دفن آنها نباشد. او افشا می‌کند که از جمعیت ۵۰٬۰۰۰ نفری شهر، دست کم ۳۰ درصد در آستانهٔ قحطی قرار داشتند و برای درصد بزرگی از آنها مرگ ناگزیر بود. دنسترویل مدعی بود که ثروتمندان همدان، سود کلانی از فروش غله به انگلیسی‌ها نصیبشان شده‌بود، اما میل نداشتند به برادران دینی فقیر خود کمک کنند، تا زنده بمانند. ژنرال دنسترویل همچنین دربارهٔ اقدام انگلیس در خرید غله در ایران می‌نویسد: در اثر خریدهای ما قیمت غله بالاتر رفت و هر افزایش جزئی به معنای مرگ بسیاری از افراد بود.
دولت ایران تلاش می‌کرد جلوی خرید منابع غذایی توسط انگلیسی‌ها را بگیرد. دنسترویل می‌نویسد: من نه‌تنها می‌خواستم نیازهای خود را تأمین کنم، بلکه قصد داشتم مقداری هم برای نیروهایی که باید سرانجام این جاده را طی می‌کردند، ذخیره کنم. اما اوضاع قحطی دست و پای مرا بسته بود. از سوی دیگر با مقاومت مقام‌های محلی روبرو بودیم که از دولت تهران فرمان گرفته‌بودند تا مانع از دسترسی انگلیسی‌ها به هرگونه منبع غذایی شوند. دنسترویل افشا می‌کند که انگلیسی‌ها مخفیانه تمام مخابرات میان حکومت تهران و حاکمان ولایات در غرب ایران را شنود می‌کرده‌اند. دولت ایران فرمان داده‌بود که تمام مقاطعه‌کاران غله که به انگلیسی‌ها غله می‌فروختند، باید دستگیر شوند. دستور اجرا شده‌بود، اما بلافاصله دنسترویل دولت ایران را برای رهایی آنها تحت فشار قرار داده‌بود.
صیفی‌جات
صیفی‌جات (تابستانی‌ها)، به برخی از محصولات زراعتی گفته می‌شود که در بهار و اوایل تابستان کارهای مقدماتی آن انجام شده و حاصلش در تابستان یا اوایل پاییز به دست می‌آید، مانند خربزه، هندوانه و طالبی. به عبارت دیگر صیفی جات برخی از محصولات زراعتی هستند که کاشت، داشت و برداشت آنها در فصول گرم سال انجام می‌شود. تفاوت صیفی جات با سبزیجات به دلیل آن است که صیفی‌جات میوه هستند. طبق تعریف گیاه‌شناسی، میوه، قسمتی از گیاه است که از طریق گلدهی تولید می‌شود و همچنین بخشی از گیاه است که دارای دانه می‌باشد و به سایر قسمت‌های دیگر گیاه مانند ساقه، برگ، ریشه و حتی جوانه گل، سبزی می‌گویند؛ بنابراین چون صیفی‌جات از طریق گلدهی تولید می‌گردند، میوه محسوب می‌شوند.
از انواع دیگر صیفی جات، می‌توان انواع کدو، بادمجان، فلفل، کلم، ذرت، کرفس، باقلا، لوبیا سبز، گوجه‌فرنگی و خیار را نام برد
صیفی‌جات در مقابل شتوی‌جات قرار دارند.
قحطی مصنوعی همدان در دوران حکومت علی ظهیرالدوله
قحطی در همدان در دوران حکومت علی‌خان ظهیرالدوله به ایجاد قحطی مصنوعی در سال‌های حدود ۱۲۸۶ شمسی ، ۱۹۰۸ میلادی ، ۱۳۲۴ قمری در اواخر دوران قاجار توسط خوانین در دوران حکومت علی‌خان ظهیرالدوله در همدان، اشاره دارد.
این قحطی اصولاً ریشهٔ سیاسی داشت. در زمان حکومت علی‌خان ظهیرالدوله حاکم وقت همدان، خوانین همدان به سبب مخالفت با افکار فکری و سیاسی مشروطه‌خواهانهٔ او اقدام به احتکار و انبار کردن گندم و ارزاق عمومی در همدان نموده و در این شهر قحطی مصنوعی ایجاد کردند. قیمت گندم در طی این قحطی به ده ها برابر قیمت معمول رسید و سرانجام مردم بکلی از هستی ساقط گردیدند. کار مردم به شورش و بلوا کشید و قصد بهم ریختن نظم عمومی و حمله به منازل را داشتند که حاکم عادل و مدبر همدان ظهیرالدوله مانع بروز اغتشاش گشت. اقدامات و پیگیری‌های او از ابتدا تا انتها با همکاری حاج تقی وکیل‌الرعایا که خود مشروطه‌خواه و از وکلای بنام مجلس شورای اول بود، انجام می‌گرفت. سرانجام با کیاست این دو شورش مردم آرام شد و مردم مجبور به مسالمت و احترام به قانون شدند.
فریژر
فریژر ، (به تلفظ آمریکاییِ ˈfreɪzər) نام یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی است که در ۱۱ فصل از شبکهٔ NBC پخش شد. پخش این مجموعه در ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۳ آغاز شد و در ۱۳ مه ۲۰۰۴ به پایان رسید. این برنامه توسط دیوید آنجل، پیتر کیسی و دیوید لی تهیه و تولید شده‌است. (به عنوان Grub Street Productions در ارتباط با Grammnet (2004) و Paramount Network Television).
این سریال به عنوان اسپین آف Cheers ساخته شد. داستان یک روان پزشک Frasier Crane (به پارسی فریژر کرین) است که به زادگاهش سیاتل باز می گردد، با پدر و برادرش ارتباط می گیرد و دوستان جدید میابد. او زندگی جدیدی را به عنوان مجری برنامه رادیویی شروع می کند.
در فریزیر کلسی گرامر، جین لیوز، دیوید هاید پیرس، پری گیلپین و جان ماهونی بازی کردند. این نمایش را منتقدان تحسین کردند. این سریال و بازیگرانش، سی و هفت جایزه Primetime Emmy برنده شدند؛ که در آن زمان یک رکورد برای یک فیلم بود. همچنین فریژر برای پنج سال متوالی جایزه Primetime Emmy را برای سریال‌های کمدی برجسته دریافت کرد.