hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
مصلای سبزوار
مصلی سبزوار مربوط به سدهٔ ۸ ه.ق است و در سبزوار، خیابان خواجه نظام الملک (شهدا) واقع شده این بنای آجری مصلی شهر در قرون گذشته بوده‌است که جهت برگزاری نمازهای جمعه و اعیاد مورد استفاده قرار می‌گرفته و مشتمل بر چهار طاقی اصلی (فضای مرکزی)، با گنبدی بر فراز آن و ایوانی بزرگ است. عناصر معماری طرفین ایوان به صورت برج‌های نیم استوانه‌ای نقش پشتیبان پایه‌های طرفین ایوان و جلوگیری از رانش دیوارهای این قسمت را داشته‌اند فضای معماری چهار طاقی انتهای ایوان دارای گنبدی بلند است که به وسیلهٔ آجرهای خفته- راسته پوشش یافته‌است. اگر چه برخی از صاحب نظران بنای مصلی را به دوره سربداریه نسبت می‌دهند اما شیوه ساختمانی آن قابل مقایسه با معماری دوره صفویه است؛ و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. عده‌ای از سربداران در دفن شده‌اند.
بخشی ازبرج و باروی کاشان
بخشی ازبرج و باروی کاشان مربوط به دوره سلجوقیان است و در کاشان، محدوده شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه بی‌بی شاه زینب
بقعه بی‌بی شاه زینب مربوط به دوره صفوی است و در ۳۰ کیومتری کاشان در فاصله راه قم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکیه و آرامگاه طاهر و منصور
تکیه و بقعه طاهر و منصور مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، محله طاهر و منصور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مدرسه علیا و مدرسه حبیبیه فردوس
مدرسه علیا و مدرسه حبیبیه فردوس مربوط به سدهٔ ۱۰ ه.ق است و در جنوب شرق فردوس، محوطه تون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه صائب
آرامگاه صائب مربوط به دوره پهلوی است و در اصفهان، خیابان بهشتی، خیابان صائب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
صائب تبریزی یکی از شعرای معروف قرن یازدهم هجری است که نسبش به شمس تبریزی، مرشد و مراد مولوی می‌رسد. سنگ قبر او تاریخ ۱۰۸۷ ه‍.ق را بر خود دارد.
موزه یادبود سوم اسفند
بنای موزه یادبود سوم اسفند مربوط به دوره سلجوقیان - دوره صفوی است و در شهرستان قزوین روستای آقابابا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاخ فرح‌آباد (تهران)
کاخ فرح‌آباد ساختمانی متعلق به دوره قاجار در دوشان‌تپه تهران، انتهای خیابان پیروزی (فرح‌آباد پیشین) جای گرفته است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این کاخ گاهی با قصر فیروزه که از بین رفته است، اشتباه گرفته می‌شود.
به دستور مظفرالدین شاه قاجار ساخت کاخ سلطنتی فرح‌آباد در سال ۱۲۸۱ خورشیدی (۱۳۲۰ ه‍. ق)، در دهکده فرح‌آباد، در شرق تهران آغاز شد و در سال ۱۲۸۳ خورشیدی (۱۳۲۲ ه‍. ق) به پایان رسید. این کاخ که با الگو گرفتن از طرح کاخ تروکادرو پاریس، به شکل نیم‌دایره و با چند ردیف ایوان‌های روباز دورتادور ساختمان ساخته شد. گنبد فیروزه‌ای بر سقف کاخ ساخته شد.
باغ و کاخ از سه بخش گوناگون شکل گرفته است: محوطه نخست جایگاه اقامت کارکنان کاخ به همراه یک اصطبل آجری، یک باغ کوچک و سرانجام بخش سوم یک باغ و استخر بسیار بزرگ است. در هر طبقه کاخ نیز یک اتاق مرکزی و چند اتاق پیرامونی وجود دارد. در طراحی باغ قرینه‌سازی در نظر گرفته نشده است و به نیمه خاوری آن بیش از نیمه باختری پرداخته شده است. معماری کاخ سراسر اروپایی است.
پس از مظفرالدین شاه، تا دوره سلطنت احمد شاه توجهی به کاخ نشد و در دوره او بود که کاخ به رونق گذشته بازگشت و عمارت اندرونی به آن افزوده شد. در دوره پهلوی نیز، رضا شاه اهمیتی به این کاخ نداد، و در دوره محمدرضا شاه بود که کاخ بازسازی و دگرگون شد. سپس در پیرامون و دامنه‌های سرسبز آن منطقه خانه‌های ویلایی اشرافی ساخته شد.
بعد از انقلاب ایران، این منطقه به تصرف سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و کاربری نظامی پیدا کرد. پس از چند سال این کاخ به موزه نیروی دریایی سپاه پاسداران تبدیل شد، اما اجازه بازدید همگانی از آن داده نمی‌شود.
این کاخ به اشتباه «قصرفیروزه» معرفی شده است. در صورتی که «قصرفیروزه» به دستور ناصرالدین شاه قاجار و توسط مهندس میرزامهدی خان شقاقی معروف به ممتحن الدوله ساخته شده و امروزه اثری از آن ساختمان وجود ندارد و به صورت کلی تخریب شده است.
خانه شوریروستای شیرازی
خانه شوریروستای شیرازی مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، کوچه هفت پیچ، منشعب از بازارچه حاج زینل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منطقه سیراف
منطقه سیراف مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در بندر سیراف (طاهری) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده محمدصانع و محمداسماعیل
امامزاده محمدصانع ومحمداسماعیل مربوط به دوره زند - دوره قاجار است و در شهرستان کاشان، بخش قمصر، روستای ازوله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه قلعه جلالی و یخچال‌های مجاور
مجموعه قلعه جلالی و یخچال‌های مجاور مربوط به دوره سلجوقیان است و در کاشان، محدوده شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آرامگاه امامزاده محمد اوسط
بقعه امامزاده محمد اوسط مربوط به دوره صفوی - دوره زند است و در شهرستان کاشان، روستای جوشقان استرک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام سلطان امیر احمد
حمام سلطان امیراحمد مربوط به دوره قاجار است و در کاشان، خیابان علوی ـ کوچه سلطان امیر احمد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این حمام یکی از لوکیشن های سریال قبله عالم (مجموعه نمایش خانگی) بوده است .
مجموعه باباولی
مجموعه باباولی مربوط به سدهٔ ۱۳ ه.ق است و در کاشان، امتداد گذر بابا ولی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منطقه پیک
منطقه پیک مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زرندیه، بخش مرکزی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منطقه مشکین تپه (تپه سنگی)
منطقه مشکین تپه (تپه سنگی) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در زرندیه، جنوب غربی ایستگاه راه آهن شهرپرندک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منطقه عبدالله‌آباد
منطقه عبدالله آباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام تا سدهٔ ۹ ه‍.ق است و در زرندیه، شهر مامونیه، انتهای خیابان مفتح واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آثار روستای سید حسین
آثار روستای سید حسین مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان کازرون، غرب نقوش برجسته تنگ چوگان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یاستی قلعه (یاسدی قلعه)
یاستی قلعه (یاسدی قلعه) مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان ماه‌نشان روستای یاستی قلعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کاخداد (منزلگاه پنجم راه شاهی)
تپه کاخداد (منزلگاه پنجم راه شاهی) مربوط به دوره هخامنشی است و در شهرستان ممسنی، روستای گچکران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع فرخ شهر
مسجد جامع فرخ شهر، مربوط به اواخر دوره صفوی است و در فرخشهر، مرکز شهر واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یخچال خلیلی
یخچال خلیلی مربوط به دوره معاصر بود و در تهران، خیابان ۱۷ شهریور، اتوبان شهید محلاتی، ایستگاه ورزشگاه آیت‌الله سعیدی (درخشان سابق یا خلیلی) واقع شده بود. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود.
یخچال خلیلی در اوایل دههٔ ۱۳۶۰ از فهرست آثار ملی خارج و به منظور ایجاد فضای سبز به طور کلی منهدم شد. امروزه به جای آن ورزشگاه آیت‌الله سعیدی ساخته شده است.
تپه عباسلو
تپه عباسلو مربوط به هزاره ۴ و ۳ قبل از میلاد است و در شهرستان ساوه، بخش مرکزی، روستای بندچای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در سال ۱۳۷۲ با بستن سد بر روی رود خانه قره چای که به سد ساوه معروف است متأسفانه این منطقه بدون کاوش‌های باستانی به زیر اب رفته و در طی سال‌های اخیر با افت اب رود خانه قره چای چندین بار توسط افراد سودجو برای غارت اموال ان اقدام شده ولی به خاطر گل لای متراکم روی ان فعلاً کاری از پیش نبرده‌اند محیط این منطقه شبیه دلتا ست که نوک ان به سمت کوه وکف قاعده ان به سمت رود خانه است که نشان دهنده قلعه‌ای در این منطقه بوده و با طغیان رودخانه از بین رفته وروستا به سمت غربی این منطقه جابجا شده این روستا نیز با بستن سد نیز جابجا شده‌است
منطقه گزنگ صدرآباد
منطقه گزنگ صدرآباد مربوط به هزاره ۵ قبل از میلاد تا دوره ساسانیان است و در شهرستان زرندیه، بین روستاهای صدرآباد و خان آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه مستوفی‌الممالک
خانهٔ مستوفی‌الممالک مربوط به اواخر دوره قاجار است و در محله سنگلج تهران، گذر مستوفی واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بانی این خانه حسن مستوفی‌الممالک نخست‌وزیر مشهور پس از مشروطیت بوده که آنرا در زمین‌های پدری خود بنا کرد. پس از انقلاب این بنا به مالکیت شرکت پست درآمد و از نوادگان مستوفی‌الملک خریداری شد. این بنا لوکیشن فیلم‌های متعددی از جمله سلطان صاحبقران، عروسی خوبان، دلشدگان، خوب بد جلف و شهرزاد بوده است. اکنون این خانه به صورت نیمه‌متروک درآمده و قرار بر مرمت آن است. اتاق پروانهٔ این خانه از نمونه‌های کم‌نظیر در تهران است. به گزارش همشهری قرار است، عمارت مستوفی‌الممالک با همکاری سازمان نوسازی شهرداری تهران مرمت و احیا شود.
کاروانسرای شاه‌عباسی (آهوان)
کاروانسرای شاه عباسی آهوان مربوط به دوره صفوی است و در ۳۶ کیلومتری سمنان، در مسیر جاده سمنان به دامغان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حمام مهدی قلی‌بیک
حمام مهدی قلی بیک مربوط به دوره صفویه است و در مشهد، ابتدای بازار بزرگ، جنب مسجد شاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. در شهر مشهد و در راسته بازار بزرگ و نزدیک به مسجد هفتاد و دو تن امروزی فضای حمام قدیمی مهدی قلی بیک بنای یکی از امرای تیموری معروف به مسجد قرار دارد که به سال ۱۰۲۷ قمری ساخته شده‌است. این حمام مجموعه‌ای از فضاهای متعدد بوده و بزرگترین و زیباترین بخش آن بخش بینه حمام با هشت ستون و تزئینات نقاشی است.
این بنا وقف آستان قدس رضوی گردید که پس از مرمت و بازسازی در سال ۱۳۸۵ شمسی به موزه مردم‌شناسی تغییر کاربری داد. در این موزه اشیایی از قبیل لوازم مورد نیاز در حمام‌های قدیمی، انواع سماورهای ذغالی، قندیل، ظروف مختلف، آبخوری، بخش نمایشگاه عکس قدیم و مردم‌شناسی به نمایش درآمده است. فیلمی دربارهٔ حمام در سال ۱۳۸۹ به کارگردانی علی حسن‌زاده ساخته شده‌است.5. جاهای دیدنی مشهد
کاروانسرای روستای ده ملا
کاروانسرای روستای ده ملا مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان شاهرود، بخش مرکزی، روستای ده ملا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آرامگاه پیر پالاندوز
مقبره پیر پالان دوز مربوط به دوره صفوی ـ دوره معاصر است و در مشهد، خیابان نواب صفوی، ضلع شرقی حرم امام رضا (ع) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این مقبره متعلق به محمد عارف عباسی، از عرفای بزرگ قرن دهم هجری و قطب سلسله ذهبیه است. بنای مزبور چهار ضلعی بوده و دارای گنبد پیازی شکل و ایوان آجری زیبا است. در داخل بقعه بر سقف‌ها بقایای نقاشی‌هایی از دوران صفویه وجود دارد. بنا با کاشی‌های ساده فیروزه‌ای رنگ تزئین شده است. تاریخ ساخت بنا مربوط به سال ۹۸۵ قمری می‌باشد.
خانه کبیری
خانه کبیری مربوط به اواخر دوره زند است و در خوی، خیابان آیت ا طالقانی، کوچه امیر، بن‌بست اخوان، پ۳ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۶۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این بنا در دو طبقه ساخته شده است اولین طبقه آن تزئینات چندانی ندارد و فقط در تالار آن گچ بری هایی به چشم میخورد اما طبقه دیگر بنا که از قسمت های مهم و قابل توجه است با نقاشی های بسیار زیبا از گل و بوته تزئین شده و دارای یک پنجره بزرگ مشبکی یا به اصطلاح ارسی با شیشه های رنگی است که نمای بسیار زیبایی به خانه داده است. سفره خانه ای نیز در حیاط موزه کبیری برای پذیرای از بازدید کنندگان وجود دارد.
قم‌تپه (جاجرم)
قم تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان جاجرم، روستای دشت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حاجی پیر
تپه حاجی پیر مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان زنجان، روستای حبش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه منجیق لیغ
تپه منجیق لیغ مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان خدابنده، روستای چنگوری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه‌گبری
تپه قلعه گبری (گودر قلعه سی) مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در قزوین، حومه شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه باشی
تپه قلعه باشی مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان ابهر، روستای الکریز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه قالایاله (قلعه کیوان)
تپه قالایاله (قلعه کیوان) مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان خدابنده، روستای قره قوش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه زندان وسط
تپه زندان وسط مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان خدابنده، روستای سجاس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
داشلی تپه (اشی تپه)
داشلی تپه (اشی تپه) مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان زنجان، روستای مهرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کلیسا
تپه کلیسا مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان زنجان، روستای قیطول واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه رجب کتی
تپه رجب کتی مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در بابل، میر بازار، ۱۲ کیلومتری جاده آسفالته بابل به بابلسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه ابوالحسن‌کلا
مجموعه ابوالحسن کلا مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بابل، بخش مرکزی، روستای ابوالحسن کلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قلعه کتی ابوالحسن‌کلا
قلعه کتی ابوالحسن کلا مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بابل، بخش مرکزی، روستای ابوالحسن کلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
پل محمدحسن‌خان
پل محمدحسن‌خان پلی قدیمی است که از روی رودخانه بابلرود در شهر بابل می‌گذرد. این پل از آثار دوره قاجار است که به جای پل قدیمی‌تری ساخته شده‌است. به نوشته "تاریخ بیهقی"، در دوره غزنوی در این محل پلی چوبی وجود داشته‌است، که به نوشته "تاریخ طبرستان ابن اسفندیار"، بعدها به دستور نصیرالدوله شاه غازی (۵۵۸-۵۳۶ هجی قمری) «زر به خروارها ریخته شد و پارو در میان زد و … پلی از خشت و آهک بنا کردند».
این پل در ۲ کیلومتری مرکز شهر بابل و در جنوب قرار دارد و اطراف آن متشکل از ۵ محله شامل شهرک شهید چمران، شهرک فرهنگیان، محله سرپل محمدحسن‌خان بخش دو و سه و محله سرپل محمدحسن‌خان بخش مرکزی است.
در اوایل حکمرانی کریم‌خان زند، به سال ۱۱۴۶، محمدحسن‌خان قاجار جد آغامحمدخان قاجار، که شهر "بارفروش" (شهر بابل فعلی) و سایر نقاط مازندران را تصرف کرده و در جنگ بر کریم‌خان زند پیروز شده‌بود به پاس قدردانی از مردم بابل، با صرف هزینه ۱۲۰۰۰ تومان بر روی رودخانه بابل پل بزرگی احداث کرد که تا امروز باقی مانده و به پل محمدحسن‌خان معروف است. این پل دارای هفت چشمه (طاق) اصلی و دو چشمه فرعی است که ارتفاع آن از بستر رودخانه ۱۱ متر است. این پل با طول ۱۴۰ متر و عرض ۶ متر، یکی از پل‌های مهم استان از نظر مسائل اقتصادی و ارتباطی به‌شمار می‌آید.
تا سال ۱۳۴۳ارتباط بابل و آمل از طریق همین پل ممکن بود تا اینکه در همین سال راه جدیدی که از سوی غرب شهر آغاز می‌شد ساخته شد، اما با این که سالیان زیادی از قدمت این پل می‌گذرد کماکان پابر جاست و ماشین‌های سنگین از آن عبور می‌کنند، که این امر با خود انتقادهایی را هم به دلیل صدماتی که می‌تواند به این اثر ملی وارد کند به همراه داشته‌است. هم اکنون از این پل هیچ ماشینی عبور نمی کند و با ساخت مجسمه هایی به یاد قدیم و عبور اسب ها از این به بعد این مکان تنها محل پیاده رو شده است و حتی عبور ماشین های سنگین از زیر ان نیز ممنوع است.
به همین منظور و به دلیل قابلیت عبور تنها یک باند سواره‌رو و ترافیک سنگین بر روی پل محمدحسن‌خان و به دلیل حجم ترافیک سنگین در محور قدیم بابل به آمل چندی پیش معاونت ساخت و توسعه راه‌های وزارت راه و ترابری تصمیم به ایجاد پلی بتنی یک‌طرفه در کنار پل قدیمی موجود گرفت، که اکنون در حال استفاده می‌باشد.
این پل بزرگ‌ترین راه ارتباطی بخش‌های گتاب، بندپی شرقی و بندپی غربی شهرستان بابل نیز می‌باشد. این پل پیش از این یک‌بار به وسیلهٔ رضاشاه پهلوی مرمت شده‌است. یکی از موارد شاخص این پل معماری صفوی بنا و استفاده از سفیده تخم‌مرغ (البته به گفته برخی زرده تخم‌مرغ و ساروج) در ساخت آن است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این پل در اسفند[۱۳۹۴]روز منتهی به سال جدید یعنی سال[۱۳۹۵] افتتاح رسمی شد و در حال حاضر رفت آمد خودروها از روی این پل متوقف شده‌است و با تلاش شهرداری بابل امکاناتی برای بازدید عموم از این پل فراهم شده‌است؛ که البته با آمدن باران شدید مجبور به برداشتن داربست‌ها شدند
این پل در نزدیکی منزل رقیه حسینی همسر محمد نجفی که دارای دو فرزند به نام های شهاب و نگار است
آرامگاه امامزاده سید علی کیا سلطان
بقعه امامزاده سید علی کیا سلطان مربوط به سدهٔ ۹ و ۱۰ ه.ق است و در شهرستان نوشهر، روستای سیدعلی کیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ازنوادگان معروف ایشان می توان به سید میرشهاب الدین کیائی که دارای اشعار وتالیفات متعدد می باشد نوه بزرگواردیگر ایشان سید شهرام کیایی بوده که در باب عرفان و ادب تالیفات فراوانی دارد که در دانشگاه های معتبر تدریس می گردد
تپه شال‌کتی قراخیل
تپه شال‌کتی قراخیل مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قائم شهر، بخش مرکزی، روستای قراخیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عیسی کتی
تپه عیسی کتی مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در بابل، میر بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه محمد علی کتی
تپه محمد علی کتی مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در بابل، میر بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دین‌کتی باوند جنید
تپه دین‌کتی باوند جنید مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قائم شهر، بخش مرکزی، روستای جنید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه احمد کتی
تپه احمد کتی مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در جاده بابل به بابلسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه عبدالله کتی
تپه عبدالله کتی مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در ۱۲ کیلومتری شمال بابل، برسر راه بابل به میر بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه علی جان کتی
تپه علی جان کتی مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در بابل، میر بازار، ۱۱ کیلومتری بابل، جاده بابل به بابلسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پایین دین کتی رمنت
تپه پایین دین کتی رمنت مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بابل، بخش مرکزی، روستای رمنت واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دین کتی ملا محله
تپه دین کتی ملا محله مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بابل، بخش گتاب، روستای ملا محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه‌کتی احمدکلا
تپه قلعه کتی بالا احمد کلا مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بابلسر، روستای بالا احمد کلا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کوتر دین
تپه کوتر دین مربوط به هزاره اول - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بابل، روستای کوتردین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چماز کتی
تپه چماز کتی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در بابل، ۱۲ کیلومتری شمال بابل به میر بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه امامزاده کتی
تپه امامزاده کتی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قائم شهر، روستای جنید واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دین‌کتی قراخیل
تپه دین‌کتی قراخیل مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان قائم شهر، بخش مرکزی، روستای قراخیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آب‌انبارهای بنارویه
آب انبارهای بنارویه مربوط به دوره صفوی است و در لار، محدوده شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رحیم یداللهی
منزل رحیم یداللهی فارسانی مربوط به دوره قاجار است و در اصفهان، خیابان ابن سینا، کوچه صرافها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. متأسفانه در سالهای اخیر تمام جزئیات و آینه‌ها در این ساختمان به سرقت رفته‌است و الان به یک مخروبه تبدیل شده‌است.
چهارطاقی عقدا
چهار طاقی عقدا (ساباط) مربوط به اواخر دوره صفوی است و در شهرستان اردکان، روستای عقدا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بقعه شاه رکن‌الدین
بقعه شاه رکن الدین مربوط به سدهٔ ۱۲ ه‍.ق است و در دزفول، محله شاه رکن الدین ـمرکز محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.__نمایه__ __بی‌فهرست__
مسجد جامع میبد و گنبد امام حسن
مسجدجامع میبدوگنبدامام حسن مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در میبد، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های خرم‌آباد
تپه‌های خرم‌آباد مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ساوجبلاغ، بخش مرکزی، روستای خرم‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبرستان (خراسان شمالی)
تپه قبرستان مربوط به پیش از اسلام - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مانه و سملقان، روستای مهمانک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شماره یک آغربلاغ
تپه شماره یک آغربلاغ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در مانه و سملقان، حاشیه روستا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گلور
تپه گلور مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان مانه و سملقان، شرق حصه گاه کیکانلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گنبد چهارسوق
گنبد چهارسوق مربوط به دوره صفوی است و در ساوه، خیابان سلمان ساوجی واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این بنا در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۸۶ به مناسب روز جهانی صنایع دستی به عنوان موزه مردم‌شناسی شهرستان ساوه مورد بهره‌برداری قرار گرفت. در این موزه اشیایی همچون کتب خطی و دست‌نویس، انواع قفل‌های قدیمی، ظروف مسی و سفالی، سکه و اسناد خطی و سنگ قبرهایی مربوط به دوره قاجار به نمایش درآمده است.
بنای باغ مزار
بنای باغ مزار مربوط به سدهٔ ۷ ه.ق است و در گرمه، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خزینه (بجنورد)
تپه خزینه مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بجنورد، روستای ختاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه خان
تپه خان مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان مانه و سملقان، غرب آش خانه روستای قلعه خان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه غلامعلی
تپه غلامعلی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان مانه و سملقان، روستای نادرآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های منجق لی
تپه‌های منجق لی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - دوره ایلخانی است و در شهرستان بجنورد، ۳۰ کیلومتری شمال شرق شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پهلو آسیاب
تپه پهلو آسیاب مربوط به هزاره دوم و اول قبل از میلاد است و در شهرستان مانه و سملقان، جنوب اینچه، دره قزلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه امامزاده ابوالقاسم
بقعه امامزاده ابوالقاسم در شهرستان فلاورجان، روستای سحر فیروزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج شرقی خرقان
برج شرقی خرقان مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای حصار ارمنی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
برج غربی خرقان
برج غربی خرقان مربوط به دوره سلجوقیان است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آوج، روستای حصار ارمنی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد جامع استهبان
مسجد جامع استهبان مربوط به دوره صفوی است و در استهبان، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای سنگی محمدآباد (قم)
کاروانسرای سنگی محمدآباد مربوط به دوره سلجوقی است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای محمدآباد واقع شده است. این کاروانسرا مساحتی چند هکتاری دارد و یکی از بزرگترین کانوانسراهای ایران است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این کاروانسرا در نزدیکی قلعه گلی محمدآباد یک قعله تاریخی که قدمتشان به بیش از دو هزار سال قبل یعنی دوره اشكاني بر می گردد.
این دو اثر بزرگ از مهمترین آثار ملی ایران هستند.
بازار نائین
بازار نائین مربوط به دوره تیموریان است و در نائین، حد فاصل دروازه چهل دختران واقع شده و این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۱۵۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مجموعه ملاوردیخان
مجموعه ملاوردیخان مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در قزوین، خیابان پهلوی ـ غرب خیابان مولوی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای قدیمی میاندشت
کاروانسرای قدیمی میاندشت مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شاهرود، شرق شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسراهای میان‌دشت در دهکده میان‌دشت میامی در هفت فرسخی خاور میامی واقع است. در آنجا سه کاروانسرا وجود دارد که یکی از آنها کاروانسرای شاه عباسی و دو کاروانسرای دیگر را حسین‌خان نظام‌الدوله در دوره قاجاریه ساخته‌است.
شیوه ساخت این کاروانسراها در کتاب مطلع الشمس به گونه مشروح و پردامنه بیان شده‌است. بر پایه نوشته نویسنده کتاب در سه کاروانسرای میان‌دشت و بیرون آنها ۲۰٬۰۰۰ زائر می‌توانستند خانه نمایند. تاریخ بنای کاروانسرای میانی را ملک الشعرای صبوری پدر ملک الشعرای بهار به شعر آورده و بر سردر کاروانسرای نام برده نگاشته‌اند.
خانه پیرنیا (موزه مردم شناسی کویر)
خانه پیرنیا (موزه مردم‌شناسی کویر) در نائین واقع است. این اثر تاریخی که مربوط به دوران صفوی است در کنار مسجد جامع نائین قرار گرفته‌است.
خانه پیرنیا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منجوق لغ تپه
منجوق لغ تپه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان ماهنشان، روستای باستی قلعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه انصاری (بم)
خانه انصاری مربوط به دوره قاجار است و در بم، چهارراه بوعلی، کوچه انصاری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه نادری
خانه نادری مربوط به دوره قاجار است و در بم، سه راه باغ جعفری، کنارمخابرات قدیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چاخ چاخ تپه
چاخ چاخ تپه مربوط به سدهٔ ۶ تا ۹ ه‍.ق است و در شهرستان زنجان، مسیر آغل بیک سفلی به روستای آغ بلاغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه ارهان
تپه ارهان مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان ابهر، روستای الکریز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بابا قلعه سی
تپه بابا قلعه سی مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان خدابنده، روستای چقلوی سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.همزمان با ثبت این اثر در آثار ملی به دو آن حصارهایی کشیده شد و مورد توجه قرار گرفت. بعد از انقلاب به دلیل بی توجهی مس/ولین حصارهای آهنی این قلعه سرقت شده واین قلعه به حال خود رها شد و هم‌اکنون به کوهی تبدیل شده‌است ولی باز هم آثار گرانبهایی از نظر تاریخی و ملی را درون خود جای داده است که در سال‌های گذشته بسیاری از انسان‌های کم خرد دست به حفاری برای سرقت اشیای گرانبهای این اثر زده اند
چال صورت تپه
چال صورت تپه مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان زنجان، روستای شیخ جابر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آق‌بلاغ
تپه آق بلاغ مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان زنجان، روستای قلتوق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه قرخ قز
تپه قلعه قرخ قز مربوط به سدهٔ ۶ و ۷ ه.ق است و در شهرستان زنجان، روستای سعیدکندی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۵۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قلعه کیخسرو
تپه قلعه کیخسرو مربوط به سدهٔ ۷ و ۸ ه.ق است و در شهرستان خدابنده، روستای ارغون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
طالب تپه
طالب تپه مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان ایجرود، روستای جوقین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قوچی کندی
تپه قوچی کندی مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان زنجان، روستای چایرلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سلطان‌بلاغی
تپه سلطان بلاغی مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان زنجان، روستای آقکند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قبرستانهای نور علی بلاغی
قبرستانهای نور علی بلاغی مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زنجان، روستای قلتون واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه آرغاجی
تپه آرغاجی مربوط به هزاره سوم و ۲ قم است و در شهرستان زنجان، روستای آغل بیک سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ چهلستون بهشهر
باغ چهلستون مربوط به دوره صفوی است و در بهشهر، بلوار شهید هاشمی نژاد، ساختمان شهرداری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۳۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. باغ چهلستون بهشهر یا همان شهرداری، یکی از زیباترین باغ هاست و در آن از شیب زمین بهره‌گیری شده است. جنگل و کوه‌های پیرامون، ان را زیباتر کرده است. باغ تاج آباد نطنز نیز چنین است. باغ خسروآباد سنندج مربوط به زمان خسرو خان اردلان است. در ماهان نیز چنین است. این باغ چیزی جز سه چهار صحن کوچک ندارد و جندان هم کهن نیست؛ ولی هنگامی که از آن بیابان خشک، به این میانسرای گرد بسته با ان درختان سرو و استخرهای آب درآییم، بسیار دل‌انگیز جلوه می‌کند. باغ دولت‌آباد یزد نیز این چنین است. پس آب و هوای پیرامون این باغ‌های کویری بسیار به دلنشینی آن یاری رسانده است.
کاشی تپه
کاشی تپه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بیجار، روستای قزل علی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دارکین اسکندر
تپه دارکین اسکندر مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بیجار، روستای دولت یار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قبا سرخ
تپه قبا سرخ مربوط به دوره ساسانیان - سدهٔ ۲ و ۵ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای قبا سرخ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کهنه قلعه قجور
تپه کهنه قلعه قجور مربوط به دوره ساسانیان - سدهٔ ۶ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای قجور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شهرک
تپه شهرک مربوط به دوره ساسانیان -قرون اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیجار، روستای شهرک سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قره میرک
تپه قره میرک مربوط به دوره ساسانیان و دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیجار، روستای قمیشلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه آیت‌اللهی
خانه آقای آیت اللهی مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان لطفعلی خان زند ـ کوچه حمام گلدسته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منزل سید محمدباقر عالم آیت‌اللهی
منزل سید محمدباقرعالم آیت اللهی مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان قاآنی ـ کوچه حسینیه کردها واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسین پاکیاری
خانه حسین پاکیاری مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان قاآنی ـ کوچه کدخدا ـ پلاک ۶۵ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه عبدالحمید تولائی
خانه عبدالحمید تولائی مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان قاآنی، کوچه مقنی‌ها، پلاک ۵۱ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه دکتر معدل‌السلطنه
خانه دکتر لطفعلی خان معدل السلطنه مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان قاآنی ـ کوچه معدل ـ پلاک ۱۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه رجبعلی هوائی
خانه رجبعلی هوائی خانکهدانی مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان احمدی ـ کوچه خانقاه احمدی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شترگلو (خانه)
شتر گلو مربوط به دوره قاجار و خانه خاندان رضوی نعمت‌اللهی است و در ماهان، داخل شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. در مرکز ساختمان شترگلو ماهان حوضخانه‌ای زیبا که با سقف بلند و گنبدی شکل و مقرنس کاری شده، قرار دارد.
شترگلو به نوعی سازه آبی سنتی گفته می‌شود که کار انتقال آب را از مکانی به مکان دیگر انجام می‌دهد، به نوعی که اگر در مسیر آب موانعی مانند جاده، رودخانه و… قرار گرفته باشد، به گونه‌ای که سطح مانع از مسیر آب پایین‌تر باشد، می‌توان با احداث شترگلو به راحتی آب را منتقل نمود. عملکرد شترگلوها به عنوان سازه‌های آبی سنتی، به نوعی شبیه به عملکرد سیفون‌های معکوس به عنوان سازه‌های آبی امروزی می‌باشد. در گذشته برای اینکه امنیت باغ‌ها و خانه‌هایی که در مسیر آب قنات‌ها و چشمه‌ها قرار داشتند تأمین شود، ورودی و خروجی آب را به گونه‌ای طراحی می‌کردند که هیچ موجود زنده‌ای نتواند وارد شود. برای این منظور در زیر دیوار خانه، کانالی به شکل زاویه منفرجه می‌ساختند تا آب از یک سمت با ارتفاع مناسبی پایین رفته و از سمت دیگر بنا به قاعده ظروف مرتبط بالا بیاید و از آنجا که شکل این کانال‌ها به گردن و گلوی شتر شباهت دارد به چنین سازه‌ای «شترگلو» می‌گفتند.
عمارت شترگلو دو قسمت شاه‌نشین و اندرونی دارد. عمارت شاه‌نشین این مجموعه روبه‌روی «حرم شاه نعمت‌الله ولی» قرار گرفته است . بالای عمارت شاه‌نشین دو بادگیر مرتفع و یک کلاه فرنگی قرار گرفته و سقف داخلی آن نیز با یزدی‌بندی زیبایی تزئین شده است. عمارت شترگلو دارای چند حیاط است، که حیاط شمالی انارستان و حیاط جنوبی نارنجستان بوده و یکی از موارد قابل توجه در این عمارت جریان دائمی آب درون بنا در سرتاسر عمارت بوده است. وجود درهای ارسی زیبا و حجره‌های تو در تو از دیگر موارد قابل توجه این بنای فاخر و تاریخی است.
حوض‌خانه‌ای با سقف بلند و گنبدی شکل و مقرنس‌کاری شده در مرکز ساختمان شترگلو وجود دارد. در پیرامون این حوض‌خانه علاوه بر اتاق‌ها و رواق‌هایی که به‌وسیله گچ‌بری‌های زیبا آراسته شده‌اند، دهلیزهایی به منظور هدایت جریان هوا از دو بادگیر قرینه و زیبا، پس از عبور از خنکای آبی که دایما از یک فواره می‌جوشد و در حوض و پاشویه‌ها جاری می‌شود، به فضاهای اطرافی که به‌خاطر استراحت ساکنان خانه در روزهای گرم تابستان پیش‌بینی شده، جاسازی شده است. این دهلیزها یکی از هوشمندانه‌ترین جلوه‌های هنری و تدارکات خلاق مهندسان و معماران ایرانی را در مبارزه اندیشمندانه با گرمای تابستان پیرامون کویر در معرض دید مردم به نمایش گذاشته است.
در ساخت این عمارت از آجرهای سفالی در پوشش سقف استفاده شده و دارای شیب‌بندی مناسب و دقیق است که این امر باعث محفوظ ماندن ساختمان از نفوذ آب باران شده است. نگاره‌های با ارزش در گچ‌بری، مقرنس‌کاری، تارمی‌های آجری، سنگ‌فرش فضاهای داخلی
حوض‌خانه، درهای چوبی زیبا همراه با شیشه‌های شبکه‌دار و رنگی، ستون‌ها و سرستون های زیبا که با گچ‌بری‌های هنرمندان آراسته شده‌اند، آجرکاری‌های زیبا در نمای بیرونی، نوع مصالح به کار رفته در مسیر آب، فضای پر درخت پیرامون ساختمان و غیره وجود دارد.
پل میر بهاءالدین
پل میر بهاءالدین مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زنجان (شهر زنجان در ابتدای جاده بیجار)، روی رودخانه زنجان رود واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این پل توسط یکی از خیرین شهر زنجان به نام حاج میر بهاءالدین در زمان ناصرالدین‌شاه قاجار احداث گردیده است.
پل سردار
پل سردار مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زنجان، بر روی رودخانه زنجان رود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل حاج سید محمد
پل حاج سید محمد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زنجان، بر روی رودخانه زنجان رود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه دودی
تپه دودی مربوط به اواسط هزاره دوم قم است و در شهرستان بیجار، روستای شریف‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه حیدر بیگ
تپه حیدر بیگ مربوط به سدهٔ ۵ الی ۱۰ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای نجف آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه پیرتاج
تپه پیر تاج مربوط به سدهٔ ۵ تا ۷ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای پیرتاج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پای تپه
پای تپه مربوط به سدهٔ ۵ تا ۷ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای دارغیاث واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چال تپه
چال تپه مربوط به سدهٔ ۵ تا ۷ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای پیر تاج واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قراطوره
تپه قراطوره مربوط به سدهٔ ۵ تا ۹ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای قراطور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه لاوردی
تپه لاوردی مربوط به سدهٔ ۵ تا۷ ه‍.ق است و در شهرستان بیجار، روستای قزل علی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه بابا رشانی
تپه بابا رشانی مربوط به سدهٔ ۵ و ۶ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای بابا رشانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گوسوار
تپه گوسوار مربوط به سدهٔ ۶ ه.ق است و در شهرستان بیجار، روستای سلامت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سراب گرگین
تپه سراب گرگین مربوط به هزاره اول و دوره ساسانیان است و در شهرستان بیجار، بخش کرانی، روستای گرگین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه‌های قیداری
تپه‌های قیداری مربوط به هزاره دوم - دوره ساسانیان است و در شهرستان بیجار، روستای گرگین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منجوق تپه گرگین
منجوق تپه گرگین مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان بیجار، روستای گرگین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چغا (بیجار)
تپه چغا مربوط به هزاره دوم قبل از میلاد است و در شهرستان بیجار، روستای دارغیاث واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه قشلاق خانه
تپه قشلاق خانه مربوط به هزاره ۴ تا ۲ قم است و در شهرستان بیجار، روستای قشلاق خانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
چهارسوق بزرگ بازار تهران
چهار سوق بزرگ بازار تهران مربوط به دوره زند - دوره قاجار است و در تهران، بازار چهل تن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه محتشم
خانه محتشم مربوط به دوره زند - دوره قاجار است و در شیراز، خیابان شاهپور سابق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه تاریخی محتشم روبروی بنای تاریخی دیوانخانه کریمخانی در خیابانی کنار ارگ کریمخانی در شیراز قرار دارد و از قدیمی‌ترین خانه‌ها در شیراز محسوب می‌شود
مدخل اصلی خانه در خیابان شاپور واقع است علاوه بر آن دو درب دیگر نیز در کوچه بن‌بست شمالی قرار دارد.
این خانه از دو بخش تشکیل شده‌است. یک قسمت در شرق که مربوط به دوره قاجار است و بخشی که قدیمی تر بوده و در غرب قرار گرفته و مربوط به دوران زندیه است.
ساختمان اصلی آن در سمت غرب واقع شده‌است. سنگ ایوان حجاری شده و نقش‌های جالب و برجسته حیوانات وحشی و گل‌ها بر آن کنده شده‌است. پشت بام این قسمت که فقط منحصر به تالار اصلی می‌شود شیروانی است.
ساختمان بخش غربی دو طبقه است که طبقه زیرین از حیاط به اندازه دو پله بالاتر است؛ و شامل یک ارسی با شاه‌نشین و گچبری است. سقف‌های چوبی با نقاشی رنگ و روغن است. در دو طرف شاه‌نشین دو اطاقک پستو مانند دیده می‌شود. برای رفتن به طبقه بالا دو راهرو در اطراف شاه‌نشین قرار دارد که در انتهای راهروها پله‌ها قرار گرفته‌است. در سمت راست و چپ این راهروها دو اتاق سه دری روی اتاق‌های سه دری پایین است؛ و دو اتاق موسوم به نمازخانه که دید به تالار اصلی دارد. اتاق‌های طبقه بالا همانند طبقه زیرین دارای تزئینات گچبری و سقف‌های چوبی نقاشی شده‌است. در نمای این ساختمان دو ستون سنگی به چشم می‌خورد که بین درک‌ها قرار گرفته‌است. جرزهای دارای تزئینات کاشی کاری است.
در سمت شرق ساختمان که قاجاری است مشرف به خیابان می‌باشد، این ساختمان دو طبقه و فاقد هنرهای تزئینی است. در سمت شمال جمعاً شش اتاق تو در تو است که راهروی ورودی آن از وسط است. در قسمت زیرین، زیرزمین است که جنبه انباری دارد
. محور تقارن بنا به صورت شرقی و غربی است.
درمقایسه این بنا با تعدادی از بناهای دوران زندیه وقاجاریه تشابه گره کاری‌های موجود در ارسی‌ها وپنجره با ارگ کریمخانی کاملأمشهوداست.
ورودی ساختمان از طریق راهرویی به طول هفت متر با دیوارهای آجری امکان‌پذیر می‌شود. در کنار این راهرو و در جوار ضلع شرقی تزئین کاشی هفت رنگ از زیبایی خاصی برخوردار است. در ضلع غربی نیز یک ایوان با دوستون سنگی وسقف چوبی نقاشی شده خودنمایی می‌کند و ارسیهایی که به ایوان بازمی‌شوند مزین به تزئینات چوبی بسیار ظریف وآینه کاری هستند. این ایوان که به آن شاه‌نشین می‌گفته‌اند با گچ بری‌های زیبایی تزئین شده که نظر هربینده‌ای رابه خود جلب می‌کند وضلع جنوبی بنا دیواری مزین به طاقنماست.
حیاط مصفای این بنای تاریخی حالت یک باغ کوچک را دارد که در وسط آن دوحوض سنگی ساخته‌اند، در وسط حوض که به صورت شرقی -غربی طراحی شده چند فواره سنگی وجود دارد.
حجاری‌ها و نقوش برجسته گل وبوته وتصاویر حیوانات بر روی سنگ‌های ازاره که ازجنس گندمک است، سقف‌های چوبی نقاشی شده بارنگ‌های زنده ونقوش ظریف ومتنوع ایوان‌ها وطاق‌های گچ بری شده، کاشیکاری، آینه کاری و گره چینی روی ارسی‌ها و درک‌های چوبی ازجمله تزئینات این بنای تاریخی هستند.
خانه فریور طالبان
منزل فریور طالبان مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان لطفعلی خان زند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امامزاده سید مرتضی
امامزاده سید مرتضی مربوط به دوره قاجار است و در کاشمر، خیابان مزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این آرامگاه به بقعه سبز استان خراسان رضوی توسط اسماعیل تدینی ملقب شده‌است و در ۶۰ هکتار فضای سبز و چاه‌موتور مستقل که در یکی از زیباترین بوستان‌های جنگلی منطقه قرار گرفته‌است.
ساختمان کنونی امامزاده به سبک معماری صفوی بر بلندای تپه‌ای بنا شده‌است و درب اصلی آرامگاه به صحن جنوبی باز می‌شود و ایوانی آینه‌کاری شده، گنبد بزرگ در وسط دو گلدسته بلند با کاشی‌هایی به رنگ لاجوردی رؤیت است. گلدسته‌ها و گنبد منقش به کاشی‌کاری معرق و درج اسماءالله و آینه‌کاری داخل آرامگاه و جاذبه‌های اطراف آن برای زائران و گردشگران خیره کنندست، طرح کامل آرامگاه که در حال اجراست، شامل کاربری‌های فرهنگی، اداری، خدماتی، گسترش زائرسراها، ۲ خودروگاه به مساحت ۵ هکتار، ۲ رستوران با ظرفیت پذیرایی از ۳ هزار نفر، شبیه‌خوانی، مهمانسرا، انتظامی، تجاری و فضای سبز هست و احداث انبار ظروف، حمام مجاور، وضوخانه مستقل خواهران و برادران و کفشداری‌های جداگانه از خدمات آن‌است.
خانه اسد بختیاری
خانه اسد بختیاری مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان کیار، شلمزار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان موزیک
ساختمان موزیک بنایی در بندر انزلی است که در سال ۱۳۱۱ به سفارش شهرداری بندر انزلی و توسط مهندسان آلمانی ساخته شد. این بنا بین ساختمان شهرداری و فرمانداری انزلی واقع شده و در گذشته مکانی برای نواختن موسیقی بوده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای شهرداری بندرانزلی
بنای شهرداری مربوط به دوره پهلوی است و در بندر انزلی، جنب بلوار قدس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
میدان شهرداری (رشت)
میدان شهرداری رشت کنونی در شهر رشت، با ساختمانهایی به سبک معماری اروپای شرقی مربوط به دوره پهلوی اول است که در دوره قاجار به دلیل وجود عمارات دیوانی رشت به «میدان درب دیوانی» مشهور بود این میدان که امروزه به یاد شهدای سرپل ذهاب «میدان شهدای ذهاب» نامیده می‌شود، در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بر طبق خبر درج شده در روزنامه پرورش شماره ۱۳۵ چهارشنبه اول تیر ماه ۱۳۰۵، اداره بلدیه رشت در این تاریخ به ساختمان نوساز خود انتقال یافت. ساختمانی که با الهام از معماری نئوکلاسیک اروپا به ویژه معماری سنت پیترزبورگ روسیه و توسط معماران ایرانی مقیم رشت ساخته شد و هم‌اکنون نیز پس از گذشت ۷۵ سال مقر شهرداری رشت است.
ساختمان شهرداری و برج ساعت آن که نماد شهر رشت می‌باشد و نیز موزه پست و ساختمان قدیمی هتل ایران می‌باشد. مجموعه بناهای میدان شهرداری رشت در اوایل سلطنت رضا شاه پهلوی (۱۳۰۴-۱۳۲۰ ه‍. ش) احداث شده‌است. برج ساعت شهرداری که نماد شهر رشت محسوب می‌شود، به هنگام وقوع زلزله مهیب و ویرانگر گیلان در سال ۱۳۶۹ آسیب دیده بود که چندی بعد به صورت سابق بازسازی گردید. مجموعه شهرداری مربوط به دوره پهلوی است و در رشت، میدان شهرداری واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ترمیم سگنفرش خیابانهای اطراف میدان شهرداری رشت، تبدیل اداره پست به موزه پست و ساختمان هتل ایران به گنجینه مردم‌شناسی و پس از انتقال شهرداری به ساختمان جدید ساختمان فعلی تبدیل به موزه بلدیه رشت و مرکز اسناد شهرداری رشت خواهد شد.
اجرای موزیک زنده به‌طور روزانه در صبحگاه و مناسبت‌ها توسط گروه ارکستر شهرداری رشت رو به روی درب شهرداری داخل محوطه میدان و در محوطه مخصوص گروه ارکستر از ویژگی‌های بی نظیر شهرداری رشت است.
زنگ ساعت مجموعه در هر ساعت برابر با عدد ساعت و هر نیم ساعت یک زنگ به صدا در می‌آید. میدان شهرداری رشت اکنون دارای قدمتی است که می توان از آن به عنوان یک مکان تاریخی نام برد چرا که عمر مجموعه بناهای این میدان نزدیک به یک قرن است. وقتی یک مکان عمومی با چنین قدمتی هنوز هم مرکز فعالیت‌های شهری است می توان آن را به عنوان یک تاریخچه و فرهنگ به دنیا معرفی کرد. میدان شهرداری رشت را باید به جهانیان معرفی کرد تا برای دیدن فرهنگ و تاریخ بخشی از مردم ایران به این مکان دیدنی بیایند و نوع زندگی مردم رشت را به تماشا بنشینند. وقتی هر زمان که به میدان شهرداری رشت قدم بگذاری دسته دسته کبوترهایی ببینی که روی سنگفرش‌های میدان شهرداری رشت نشسته‌اند و در حال خوردن دانه‌هایی هستند که مردم شهر برای آن‌ها خریداری کرده‌اند و روی زمین پاشیده‌اند یعنی می‌توانی روی انسانیت و فرهنگ غنی مردم شهر حساب ویژه‌ای باز کنی. برای شناختن فرهنگ یک مردم گاهی می‌توان چشم‌ها را بست و تنها استشمام کرد. بوی ماهی دودی که ابتدای بازار میدان شهرداری رشت را پر کرده، بوی عطر داغ و شیرین کلوچه فومن، بوی مخصوص کباب‌های رشت حتی در ساعات اولیه صبح یعنی اینجا زندگی رنگ و بوی خاصی دارد که در جایی دیگر نیست.
کاخ رودسر
کاخ رودسر مربوط به دوره پهلوی است و در رودسر، جنب ساختمان فرمانداری رودسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مجموعه میدان رودسر
مجموعه میدان رودسر مربوط به دوره پهلوی است و در رودسر، میدان بسیج مستضعفان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قلعه سانسیز (گور قلعه)
قلعه سانسیز (گور قلعه) مربوط به دوره ساسانیان - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان طارم روستای سانسیز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه سید علی مقیمی
خانه سید علی مقیمی مربوط به دوره قاجار است و در رشت، خیابان مطهری، حاجی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه و خانقاه شیخ ابواسحق
مقبره و خانقاه شیخ ابواسحق مربوط به دوره قاجار است و در کازرون، سه راه ابوذر، کوچه روبروی نماز جمعه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانه حسنی
منزل حسنی مربوط به اواسط دوره قاجار است و در شیراز، بازار حاجی، ابتدای کوچه زنیجیر خانه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه سلطان میدان
تپه سلطان میدان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نیشابور، بخش سرولایت، روستای سلطان میدان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گنبد آجری مهرآباد
بنای گنبد آجری مهرآباد مربوط به دوره ایلخانی است و در نیشابور (روبروی روستای شهمیر)، کنارجاده کاشمر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
امامزاده سید غلامرسول
امامزاده سید غلامرسول مربوط به دوره تیموریان است و در چابهار، خیابان شهید ریگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرامگاه پیر محله
بقعه پیر محله مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان رودسر، روستای پیرمحله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد خان
مسجد جامع خان شهرکرد مربوط به دوره قاجار است و در شهرکرد، خیابان ملت مرکزی. کوچه مشرف الملک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این بنا براساس حکاکی روی دیوارضلع شرقی مسجد در سال ۱۲۷۰ هجری قمری بدستور حاج محمدرضاخان چالشتری. حاکم وقت چهارمحال ساخته شده است.