انزال دیررس
انزال دیررس یا دیرانزالی که بیرون‌ریزش درنگیده یا انزال نارس یا انزال مهارشده نیز خوانده می‌شود، به ناتوانی یا با مشکل مواجه بودن مرد برای رسیدن به اوج لذت جنسی درحالی که میل و تحریک جنسی فراوانی را نشان می‌دهد، گفته می‌شود. عموماً یک مرد می‌تواند تنها چند دقیقه پس از فعالیت در آمیزش جنسی به ارگاسم یا اوج لذت جنسی برسد و این در حالی است که یک مرد با مشکل انزال دیررس، یا اصلاً ارگاسم نمی‌شود یا اینکه فرایند رسیدنش به ارگاسم بسیار طولانی است. به‌طور مثال از ۳۰ تا ۴۵ دقیقه به طول می‌انجامد. در بیش‌تر موارد، مرد دچار انزال دیررس تنها قادر است پس از خودارضایی و نه آمیزش جنسی، به ارگاسم برسد. انزال دیررس یکی از نادرترین اختلالات جنسی در مردان است و ممکن است ناشی از اثرات جانبی برخی داروها نیز باشد. در پژوهشی ۸٪ مردان اظهار کردند که قادر نبوده‌اند به بیرون‌ریزش و در نتیجه ارگاسم برسند.
شدت انزال دیررس ممکن است "کم" (مردانی که در آمیزش به انزال می‌رسند اما تحت شرایطی ویژه)، "متوسط" (مردانی که نمی‌توانند در آمیزش به انزال برسند و حتمال بایستی در رابطه جنسی دهانی یا تحریک دستی بدان دست‌یابند)، "زیاد" (مردانی که تنها هنگام تنهایی قادر به انزال هستند) و "بسیار زیاد" (مردانی که اصلاً قادر به انزال نیستند) در نوسان باشد. انزال دیررس به هر شدتی که باشد موجب ناکامی جنسی می‌گردد.
از جمله دلایل پزشکی که برای انزال دیررس ارائه شده می‌توان به hypogonadism (حالتی که در آن غده جنسی، کارکرد خود را از دست می‌دهد)، بیماری‌های مرتبط با غده تیروئید، بیماری‌های مرتبط با هیپوفیز چون بیماری کوشینگ، اثرات جانبی جراحی پروستات و مصرف مواد مخدر یا داروهای تجویز شده توسط پزشک اشاره کرد. مشکل در رسیدن به ارگاسم می‌تواند همچنین ناشی از جراحی لگن خاصره که منجر به ترومای حاد به عصب‌های آن که مسئول ایجاد ارگاسم هستند نیز باشد. برخی مردان که قادر به رسیدن به ارگاسم نبوده‌اند گزارش کرده‌اند که نوک آلتشان حسیاسیت بسیار پایینی حتی در حد صفر دارد که این می‌تواند ناشی از عوامل خارجی همچون ختنه باشد.
انزال دیررس می‌تواند ناشی از اثر جانبی داروهای شیمیایی همچون بازدارنده‌های بازجذب سروتونین، افیون‌ها، مرفین، متادون، اکسی‌کدون، بنزودیازپین، والیوم، داروهای کاهنده فشار خون و برخی داروهای روان‌پزشکی دیگر باشد.
کاراهای روحی و روانی و شیوه زندگی نیز می‌توانند در انزال دیررس نقش داشته باشند که از آن جمله می‌شود به کم‌خوابی یا خواب ناکافی، خستگی، حواس‌پرتی به سبب اضطراب یا عوامل محیطی، نگرانی در رابطه با ارضاع شدن شریک جنسی یا به‌طور کل در رابطه با کیفیت روابط بین فردی اشاره کرد.
برخی معتقدند که انزال دیررس با سبب عادت کردن فرد به شیوه ویژه وی در خودارضایی مرتبط است. حسی که مرد در خودارضایی دارد، با حسی که از رابطه جنسی واقعی به دست می‌آورد کاملاً متفاوت است. کاراهایی نظیر فشار، زاویه و نحوه نگهداری آلت در خودارضایی با زمانی که فرد در رابطه جنسی قرار دارد که امکان به انزال رسیدنش کم‌تر است، بسیار متفاوت است.
همچنین در خودارضایی گونه‌ای تحریک بصری وجود دارد که در هنگام انزال در کس زن ممکن است نباشد. از آن‌جایی که حس و حال مرد در هنگام خودارضایی به خودی خود با عامل تحریک بصری رابطه تنگاتنگی دارد، خواه عامل تحریک زن باشد یا مرد، این عدم تحریک بصری توسط عامل تحریک‌آمیز در هنگام آمیزش جنسی موجب می‌شود مرد دیرتر به انزال برسد. یک راه حل برای این مشکل می‌تواند در گزینش شیوه آمیزش باشد به گونه‌ای که مرد دید بهتری از شریک جنسی خود در هنگام سکس داشته باشد.
برای درمان انزال دیررس مرد باید در فعاليت جنسى خود تغييراتى ايجاد كند كه او را در رسیدن به ارگاسم کمک کند. تغيير در زمان، مكان و حالت آميزش جنسى به همراه اصلاح رژيم غذايى از عوامل بشدت اثرگذار در درمان دير انزالى هستند. از آنجايى كه مبتلايان به دير انزالى الگوهاى خاصى براى رسيدن به ارگاسم دارند، پيشنهاد ميشود با ترك و كنار گذاشتن آن الگوها، كه اكثرا شامل خودارضايى و فتيشيسم است، الگوها و رفتارهاى طبيعى و معمول را جايگزين كنند. راه حل ديگر براى درمان دير انزالى، به وجود آوردن وقفه در فعاليت جنسى مى باشد. بدين شكل كه مرد بين يك تا چند نوبت آميزش جنسى خود را به تاخير انداخته و از شرايط و فضاهاى تحريك آميز نيز اجتناب كند تا در هنگام رابطه جنسى در بيشترين حد تحريك جنسى قرار بگيرد.
مدیتیشن نتایج امیدبخشی در پژوهش‌های صورت گرفته نشان داده است.
با این حال هنوز هیچ داروی قابل قبولی برای درمان قطعی انزال دیررس وجود ندارد. مهارکنندگان پی‌دی‌ای‌فایو چون وایاگرا تأثیر بسیار پایینی دارند. در حقیقت تأثیر تأخیری وایاگرا ممکن است در برخی نقاط مغز یا کاهش حساسیت نوک آلت مردانه باشد.