hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
فهرست فرودگاه‌های آرژانتین
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های آرژانتین است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
ستاره دریایی مراکش
ستاره دریایی مراکش سرده‌ای از ستاره‌های دریایی هستند که در اوایل دوره کرتاسه منقرض شدند. این سرده در سال ۲۰۱۱ توسط دانیل بی بلک و رولاند ریبول با تشریح گونه M. coronatus معرفی شد.
فهرست فرودگاه‌های ارمنستان
فهرست فرودگاه‌های ارمنستان
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های ارمنستان است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های آروبا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های آروبا.
غزوه ودان
غزوه ودان که به غزوه ابوا نیز شناخته می‌شود یکی از غزوات محمد است. پیامبر اسلام در طول ده سالی که در مدینه اقامت داشت، غزوات و سریه‌های متعددی را با مشرکان و غیر مشرکان به منظور مطیع ساختن یا جلوگیری از توطئه آن‌ها انجام داد، به‌طوری‌که طبری به نقل از ابن اسحاق می‌گوید: «غزوات پیامبر به عدد ۲۶ می‌رسد و اولین غزوه‌ای که پیامبر در طول این سال‌ها انجام دادند، غزوه ودان بود.»
این غزوه در محلی به نام «ودان» در مدینه و در نزدیکی منطقه ابوا رخ داد. ودان نیز بین جحفه (محلی در جنوب شرقی ودان) و ابوا قرار دارد. از آنجا که بین ودان و ابوا شش میل فاصله است و در نزدیکی هم قرار دارند؛ لذا در منابع به هر دو نام آمده‌است.
در ماه صفر که دوازدهمین ماه از هجرت به مدینه بود، محمد بن عبدالله تصمیم گرفت، اولین غزوه را آغاز نماید؛ به این صورت که ایشان به منظور گرفتن کاروانی از قریش و نیز جنگ با قبیله بنی ضمره بن بکر کنانی مدینه را به قصد ابوا ترک نمود و کسی از انصار در این جنگ نبود. محمد قبل از خروج از مدینه، سعد بن عباده را برای رسیدگی به امور در مدینه به جای خود منصوب نمود. چون به ودان رسید، در آنجا بنی ضمره برای آشتی و صلح به حضور محمد آمدند و کسی که از سوی وی قرارداد صلح را امضا نمود، مخشی بن عمرو ضمری بود که در آن زمان ریاست قبیله مذکور را به عهده داشت. مدت غیبت محمد در مدینه پانزده شب بود.
در این قرارداد صلح مقرر شد که:
سپس میان خود عهدنامه‌ای نوشتند و پیامبر(ص)محمد به مدینه بازگشت.
محمد بعد از این جریان به مدینه بازگشت و وقتی متوجه شد که مکر و کیدی از سوی ایشان در کار نیست، بقیه ماه صفر و چند روزی از ربیع‌الاول که گذشت، عبیدة بن حارث بن عبدالمطلب را با شصت سوار که همه از مهاجران بودند و هیچ کس از انصار همراهشان نبود به جنگ اعزام فرمود و پرچمی که برای او بسته شد، نخستین پرچمی است که در اسلام بسته شده‌است. در همین هنگام پیامبر حمزة بن عبدالمطلب را هم همراه سی سوار از مهاجران به ناحیه سیف البحر که از بخش‌های عیص است، روانه فرمود. عبیده در ناحیه ثنیةالمرّة کنار آبی که نامش «أحیا» بود، با مشرکان برخورد کرد و هر دو طرف شروع به تیراندازی نمودند، در حالی که فرمانده مشرکان ابوسفیان بود. نخستین کس از مسلمانان که در راه خدا تیراندازی نمود، «سعد بن ابی وقاص» بود. آنگاه پراکنده شدند و از هر طرف بعضی به طرف دیگر پیوستند که از جمله "مقداد بن اسود" و "عتبة بن غزوانگ به مسلمانان پیوستند. حمزة نیز همراه همان سی نفر، خود را کنار دریا رساند و "ابوجهل" که همراه سیصد سوار بود، ایشان را دید؛ امّا "مجدی بن عمرو جهنی" که همپیمان هر دو گروه بود، وساطت کرد و حمزه بازگشت و میان آن دو گروه جنگی صورت نگرفت. مردم درباره چگونگی پرچم عبیده و حمزه روایات مختلف نقل کرده‌اند. "بیهقی" به نقل از "ابن اسحاق" میگوید: «گروهی می‌گویند نخست پرچم حمزه بسته شد و گروه دیگر می‌گویند، نخست پرچم عبیده بوده‌است و به هر حال پیامبر(ص) هر دو را بدرقه فرمود و چون هر دو عده با هم بودند، نقل مطالب برای مردم پیچیده شده‌است.»
آنگاه در ماه ربیع‌الاول محمد به عزم جنگ با قریش از مدینه به سمت بواط (غزوه بواط) بیرون آمد.
http://www.pajoohe.com
فهرست فرودگاه‌های استرالیا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های استرالیا است.
List of airports in the Australian Capital Territory فهرست فرودگاه‌های نیو ساوت ولز List of airports in the Northern Territory فهرست فرودگاه‌های کوئینزلند فهرست فرودگاه‌های استرالیای جنوبی فهرست فرودگاه‌های تاسمانی List of airports in Victoria فهرست فرودگاه‌های استرالیای غربی فهرست فرودگاه‌های ایالت‌ها و ناحیه‌های استرالیا List of Royal Australian Air Force installations
فهرست فرودگاه‌های بحرین
این مقاله، شامل فهرست فرودگاه‌های بحرین است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های باخا کالیفرنیا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های باخا کالیفرنیا در کشور مکزیک است.
فهرست فرودگاه‌های باخا کالیفرنیا سور
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های باحا کالیفرنیا سور در کشور مکزیک است.
مرده‌شوی‌خانه
مرده‌شوی‌خانه، نام مکانی است که مراحل آماده‌سازی جسد مردگان، پیش از دفن در آن انجام می‌شود. این مکان به‌طور معمول در همه گورستان‌های مسلمانان موجود است و انجام غسل میت و نیز پوشانیدن کفن در آن صورت می‌گیرد. همچنین در گورستان‌های یهودیان، صابئین و بهائیان که به شستن مردگان اعتقاد دارند، مرده‌شوی‌خانه وجود دارد.
فهرست فرودگاه‌های بنگلادش
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بنگلادش که بر پایهٔ مکان قرارگیری و نوع آن‌ها مرتب شده‌اند.
فهرست فرودگاه‌های باربادوس
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های باربادوس است.
فهرست فرودگاه‌های بلاروس
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بلاروس است که بر پایهٔ مکان قرارگیری و نوع، مرتب شده‌اند.
فهرست فرودگاه‌های بلژیک
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌هایبلژیک است که بر پایهٔ مکان قرارگیری مرتب شده است.
غول‌پیکری
غول‌پیکری یا ژیگانتیسم (Gigantism) بیماری ناشی از افزایش ترشح هورمون رشد در دوران کودکی است که مهمترین ویژگیش قد بسیار بلند است. هورمون رشد (GH) از هیپوفیز قدامی ترشح میشود. اگر به دلیل بیماری (مانند آدنوم هیپوفیز) ترشح این هورمون در دوران کودکی (قبل از بسته شدن صفحه رشد استخوان) بسیار بیشتر از مقدار معمول گردد موجب رشد طولی استخوانهای بلند و بیماری غول‌پیکری میشود.
در این بیماری قد فرد بیش از دو متر و ده سانتیمتر است. برخی از ورزشکاران مشهور به این بیماری مبتلا بوده‌اند. اگر هیپوفیز پس از بسته‌شدن صفحه رشد (صفحه اپی‌فیزی) هورمون رشد (hGH) بیش از اندازه تولید کند بیماری آکرومگالی (درشت‌پایانکی) را خواهیم داشت.واژه های مصوب فرهنگستان
فهرست فرودگاه‌های بلیز
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بلیز است که بر پایهٔ موقعیت قرارگیری آن‌ها، مرتب شده‌است.
کموکین
کموکاین‌ها یا کموکین‌ها خانواده‌ای از سیتوکین‌های با اندازه کوچک یا پروتئینهای تولید شده توسط سلول‌ها هستند. نام این خانواده از خاصیت آن‌ها برای جذب سلول‌های پاسخ دهنده الهام گرفته شده‌است.
پروتئین‌هایی که به عنوان کموکاین طبفه بندی می‌شوند دارای ویژگی‌های ساختاری مشابهی همچون اندازه کوچک (۸–۱۰ کیلودالتون) و حضور چهار عدد مولکول سیستئین در جایگاه‌های کلیدی ساختاری هستند. برخی از کموکاین‌ها دارای نقش پیش-التهاب هستند و در هنگام التهاب، سلول‌های ایمنی را به مکان عفونت فرا می‌خوانند. دیگر کموکاین‌ها در نگهداری همئوستاز نقش دارند و باعث حرکات سلول‌ها در طی فرایند طبیعی رشد و گسترش سلول می‌شوند. کموکاین‌ها در همه مهره‌داران و برخی باکتری‌ها یافت می‌شوند.
کموکاین‌ها در چهار گروه CXC , CC , CX3C و XC تقسیم‌بندی می‌شوند و از طریق یک پروتئین غشایی بنام جی پروتئین اثر می‌کنند.
سیتوکین
فهرست فرودگاه‌های برمودا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های برمودا است.
گرهک (پزشکی)
گِرِهَک یا ندول (انگلیسی: "nodule") یک ساختار غیرعادی گرد و تقریباً سفت است که در قسمت‌های مختلف بدن ممکن است بروز کند.
ندول‌ها در جاهای مختلفی ممکن است بروز کنند مثلاً در بافت عضله به دنبال آسیب، گرهک‌های حنجره، گرهک‌های تیروئید و در پوست (بیماری سارکوم کاپوزی).
گرهک‌های صوتی شایع‌ترین آسیب‌های تارهای صوتی هستند که هم در کودکان و هم در بزرگسالان روی می‌دهند.
ندول حنجره در پسران قبل از دوران بلوغ و اغلب در سنین ۳ تا ۶ سالگی اتفاق می‌افتد و زمانی که پسرها بزرگتر می‌شوند شواهد کمتری از ندول‌ها را نشان می‌دهند. ندول در زنان بزرگسال بین ۲۰ تا ۵۰ سال نیز شیوع بیشتری دارد. ندول از لحاظ اندازه، تعداد و جایگاه در تارهای صوتی در خوانندگان، غیر خوانندگان و کودکان متنوع است
گرهک‌هایی که در اسکن تیروئید با ید رادیواکتیو ثبت می‌شود به سه دسته تقسیم می‌شوند:
۱- گرهک‌های که در آن‌ها هیچ ماده رادیوآکتیوی جذب نمی‌شود.(ندول سرد)
۲- تمام ماده تزریقی جذب آن می‌شود و ندول موجود اجازه جذب به سایر قسمت‌های تیروئید را نمی‌دهد. (ندول داغ)
۳- ندول هائی که در آن‌ها جذب ماده رادیو آکتیو بیشتر از سایر قسمت‌های غده بوده ولی سایر قسمت‌های تیروئید نیز جذب دارند. (ندول گرم)
ندول سرد تیروئید که جراحان بیشتر نگران آن بوده و سعی در درمان قطعی آن دارند در ۱۵- ۲۵% موارد سرطانی شده و اهمیت تشخیصی و درمانی زیادی دارد.
کورک
فهرست فرودگاه‌های بوتان
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کشور بوتان است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فرودگاه باگدوگرا () in neighbouring India is also accessible for flights to Bhutan.
فهرست فرودگاه‌های بولیوی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بولیوی است که بر پایهٔ نوع و مکان قرارگیری مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های بونیر
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بونیر است.
فهرست فرودگاه‌های بوسنی و هرزگوین
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بوسنی و هرزگوین است که بر پایهٔ مکان قرارگیری و نوع آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های بوتسوانا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بوتسوانا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های برزیل
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های برزیل است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های برونئی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های برونئی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
عدسی ناکروی
عدسی ناکُروی یا عدسی ناکُره‌ای لنز کروی (اصلاح‌شده) است که لبه‌های آن تخت شده، به‌گونه‌ای که یک کُرۀ کامل نیست و تصویری عالی و بدون عیوبِ عدسی‌های معمولی ایجاد می‌کند. یعنی عیوب عدسی های کروی را دارا نیست و عیوب آن برطرف شده است
فهرست فرودگاه‌های بلغارستان
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بلغارستان است.
فرودگاه‌های بلغارستان بر پایهٔ تعداد مسافر در سال ۲۰۱۱ میلادی:
فهرست فرودگاه‌های بورکینافاسو
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بورکینافاسو است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های میانمار
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های میانمار است که بر پایهٔ مکان قرارگیری و نوع آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های بوروندی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های بوروندی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های کامبوج
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کامبوج است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های کامرون
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کامرون است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های دماغه سبز
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های دماغه سبز است.
پرده (فیلم)
پرده فیلمی از جعفر پناهی و کامبوزیا پرتوی که با دوربین شخصی پناهی و در ویلایی در شمال ایران در سال ۲۰۱۲ ساخته‌شده‌است. این فیلم در بخش مسابقه جشنوارهٔ فیلم برلین حضور داشت و برنده خرس نقره‌ای برای بهترین فیلم‌نامه شد.
این فیلم داستان مردی است که پس از درگیری با مأمورانی که جفت سگ او را کشتند سگ خود را در ساک دستی‌اش پنهان می‌کند. و به همراه سگش به ویلایی در شمال می‌رود و پرده‌های خانه‌اش را می‌کشد. او با دختری جوان برخورد می‌کند که می‌خواهد به خانهٔ او پناه بیاورد. با ورود جعفر پناهی به فیلم مشخص می‌شود که این دو شخصیت زادهٔ ذهن او هستند. مرد او را به ادامهٔ کار و نوشتن تشویق می‌کند و زن، نومید از همه چیز، او را به خودکشی تشویق می‌کند.
پس انتخاب فیلم برای بخش مسابقه در جشنواره برلین، مدیران جشنواره درخواست اجازهٔ سفر پناهی به آلمان را کردند که پاسخی از طرف ایران داده‌نشد. پس از آن دولت آلمان هم به‌طور رسمی تقاضای اجازهٔ سفر وی را به آلمان کرد که به این درخواست نیز پاسخی داده نشد. در نهایت پرتوی و مقدم در جشنواره شرکت کردند و کامبوزیا پرتوی جایزه بهترین فیلم‌نامه را دریافت کرد.
پس از بازگشت کامبوزیا پرتوی و مریم مقدم از جشنواره فیلم برلین، گذرنامه این دو، در فرودگاه امام خمینی تهران توقیف شد.
فهرست فرودگاه‌های چاد
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های چاد است که بر پایهٔ مکان قرارگیری و نوع آن‌ها مرتب شده است.
ملانین
ملانین یک اصطلاح گسترده‌ای برای گروهی از رنگدانه‌های طبیعی موجود در بسیاری از موجودات زنده (عنکبوتیان یکی از چند گروه معدود هستند که در آن تشخیص داده نشده‌است) است. ملانین مشتق شده از اسید آمینه تیروزین است، با این حال از اسیدهای آمینه ساخته نشده‌است و یک پروتئین نیست. رنگدانه‌ای است که در یک گروه تخصصی از سلول‌های شناخته شده به عنوان ملانوسیت‌ها تولید می‌شود. سه نوع اساسی از ملانین وجود دارد: eumelanin، pheomelanin، و neuromelanin است. رایج‌ترین نوع eumelanin است که به رنگ "سیاه " و "قهوه‌ای" تولید می‌شود. Pheomelanin سیستئین حاوی پلیمر قرمز - قهوه‌ای از واحدهای بنزوتیازین تا حد زیادی مسئول رنگ قرمز مو و کک و مک است. Neuromelanin در مغز یافت می‌شود، هر چند عملکرد آن مبهم باقی می‌ماند.
تولید ملانین در یک بخشی سلول ملانوسیت به نام ملانوزوم از اسیدآمینه تیروزین اتفاق می‌افتد، پوست، و مو با رنگدانه تیره حاوی ملانوزوم‌هایی با مقادیر بیشتر ملانین هستند لذا مرگ این سلول‌ها باعث ایجاد پوست روشن یا کاملاً سفید رنگ در فرد می‌شود. ملانین شایع یوملانین است که رنگدانه‌ای قهوه‌ای مایل به سیاه است.
تراکم ملانوسیت‌ها در پوست و مو بین نژادهای مختلف یکسان است، اما تفاوت رنگ پوست در نژادهای مختلف به علت تفاوت در میزان تولید رنگدانه توسط ملانوسیت‌ها است. میزان آن با نژاد، عوامل ژنتیکی، عوامل هورمونی و تماس با آفتاب رابطه دارد.
این اختلالات در نتیجه تغییر در تعداد ملانوسیت‌ها یا افزایش یا کاهش در میزان فعالیت آن‌ها است. لکودرما در ارتباط با اختلالات التهابی پوست نظیر درماتیت آتوپیک، پیسی و آلبینیسم سه مورد از شایعترین اختلالات همراه با کاهش رنگدانه پوستی می‌باشند. بیماری ویتیلیگو، هر چند سنین مختلف را درگیر می‌کند، اما در بین افراد گروه سنی ۱۰ تا ۳۰ سال، بیشترین شیوع را دارد و به ندرت در نوزادان و افراد مسن بروز پیدا می‌کند.
ملانوسیت
رنگ پوست انسان
فهرست فرودگاه‌های شیلی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های شیلی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های کلمبیا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کلمبیا است که براساس موقعیت و نوع آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های اتحاد قمر
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اتحاد قمر است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های کاستاریکا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کاستاریکا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده‌است.
فهرست خورشیدگرفتگی‌های سده ۱ (میلادی)
این فهرست شامل خورشیدگرفتگی‌های قرن اول پس از میلاد است که در طی دورهٔ سال ۱ پیش از میلاد تا ۱۰۰ پیش از میلاد روی داده‌اند. در این دوره، ۲۴۸ خورشیدگرفتگی رخ داد که ۹۰ مورد آن خورشیدگرفتگی جزئی، ۷۵ مورد خورشیدگرفتگی حلقه‌ای، ۵۸ خورشیدگرفتگی کامل و ۲۵ مورد نیز از نوع خورشیدگرفتگی مرکب بود.
فهرست فرودگاه‌های کرواسی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کرواسی است که براساس موقعیت قرارگیری و نوع آن‌ها مرتب شده است.
فهرست خورشیدگرفتگی‌های سده ۲ (میلادی)
این فهرست شامل خورشیدگرفتگی‌های قرن دوم پس از میلاد است که در طی دورهٔ سال ۱۰۱ پیش از میلاد تا ۲۰۰ میلادی روی داده‌اند. در این دوره، ۲۳۷ خورشیدگرفتگی رخ داد که ۸۰ مورد آن خورشیدگرفتگی جزئی، ۷۷ مورد خورشیدگرفتگی حلقه‌ای، ۶۴ خورشیدگرفتگی کامل و ۱۶ مورد نیز از نوع خورشیدگرفتگی مرکب بود.
امینه اردوغان
امینه اردوغان (، زاده ، سابقاً گلباران ) همسر رجب طیب اردوغان ، رئیس‌جمهور ترکیه است. در شهر کوچک سیرت در جنوب شرق ترکیه در نزدیکی مرز عراق با ترکیه در خانواده‌ای با اصالت عرب دیده به جهان گشود اما در شهر استانبول بزرگ شد. در ۴ ژوئیه ۱۹۸۷ با رجب طیب اردوغان ازدواج نمود و حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های بلال و احمد و دو دختر به نام‌های سمیه و اسرا است.
مادرش خیریه و نام پدرش جمال است. امینه گلباران بعد از ۴ پسر به نام‌های حسین، حسن، ایوب و علی به دنیا آمد. ۴ سال بیشتر نداشت که پدرش به استانبول مهاجرت کرد. امینه ۱۵ سال داشت که به اصرار و اجبار برادر بزرگ خود حسین که ۱۲ سال از او بزرگ‌تر بود، ملزم به استفاده از حجاب شد. او در تمام سفرهایی که همسرش را همراهی می‌کند با پوشش اسلامی ظاهر می‌شود.
فهرست فرودگاه‌های کوبا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کوبا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های کوراسائو
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های کوراسائو است.
حسن شاطری
حسن شاطری (زاده تیر ۱۳۴۱ سمنان – درگذشته ۲۴ بهمن ۱۳۹۱ لبنان) معروف به حسام خوش‌نویس، معاون مهندسی نیروی قدس سپاه سپاه قدس بود و بعنوان مسئول بازسازی لبنان فعالیت می‌کرد.
وی در طول جنگ ایران و عراق، از اعضای واحد مهندسی سپاه پاسداران بشمار می‌آمد. پس از جنگ، مدتی معاونت فنی و مهندسی قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا را برعهده داشت. پس از جنگ ۳۳ روزه، مسئول بازسازی لبنان گردید و در مسیر دمشق به بیروت، در پی تیرباران خودروی وی توسط نیروهای اسرائیلی، کشته شد.
حسن شاطری در سال ۱۳۴۱ در سمنان زاده شد. وی در جریان جنگ ایران و عراق در حوزه مهندسی جنگ، جاده‌سازی و راه‌سازی مناطق جنگی فعالیت داشت. با پایان یافتن جنگ در بازسازی کردستان و افغانستان به فعالیت پرداخت. او با نام مستعار حسام خوش‌نویس به عنوان رئیس ستاد بازسازی جنوب لبنان در لیست تحریم آمریکا قرار داشت.
وی پس از جنگ ۳۳ روزه مسئول بازسازی لبنان گردید. از جمله اقدامات وی می‌توان به بازسازی کلیساهای جنوب لبنان و بازسازی و تعمیر راه‌ها و پل‌ها، همچنین ساخت مسجد قدس در مرز اسرائیل و لبنان اشاره کرد.
شاطری در مسیر دمشق به بیروت و در جریان رسیدگی به کارهای ستاد بازسازی کشته شد.
ارتش آزاد سوریه در بیانیه‌ای اعلام کرد که او در حمله هوایی ارتش اسرائیل به کاروان تسلیحاتی که از سوریه به سمت لبنان در حرکت بود، کشته شده است. این گروه هیئت ایرانی بازسازی جنوب لبنان را پوششی برای فعالیت‌های سپاه پاسداران در کشورهای لبنان و سوریه می‌داند. اما خبرگزاری العربیه مخالفان بشار اسد را عامل کشته شدن او اعلام نمود. پس از مرگ وی، سید حسن نصرالله در پیامی کشته شدن وی را تبریک و تسلیت گفت.
وی متاهل و صاحب چهار فرزند است. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته مهندسی عمران است.
فهرست فرودگاه‌های قبرس
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های قبرس است که بر پایهٔ موقعیت قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
رژیم‌شناس
تدوین برنامهٔ غذایی برای افراد بیمار یا سالم بر پایهٔ اصول علم تغذیه را رژیم‌شناسی می‌گویند. کسی که بر پایهٔ اصول علم تغذیه برای افراد و گروه‌ها برنامهٔ غذایی تدوین کند رژیم‌شناس نامیده می‌شود.
رژیم‌شناس‌ها پرهیزهای غذایی را تجویز می‌کنند تا وضعیت تندرستی افراد را بهبود بخشد. علاوه بر این رژیم‌شناسان از رفتارهای رایج افراد در ارتباط با تغذیه نیز آگاهند و توصیه‌های لازم را در این زمینه به مراجعان می‌کنند.
فهرست فرودگاه‌های دانمارک
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های دانمارک است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های جیبوتی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های جیبوتی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های دومینیکا
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های دومینیکا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده‌است.
فهرست فرودگاه‌های تیمور شرقی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های تیمور شرقی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های اکوادور
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اکوادور است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های مصر
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های مصر است که بر پایهٔ موقعیت قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های السالوادور
این مقاله شاملفهرست فرودگاه‌های السالوادور است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده‌است.
فهرست فرودگاه‌های گینه استوایی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های گینه استوایی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های اریتره
این مقاله شاملفهرست فرودگاه‌های اریتره است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فهرست فرودگاه‌های استونی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های استونی است.
فهرست فرودگاه‌های اتیوپی
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اتیوپی است.
ساق‌پوش
ساق‌پوش یا گِتر پوششی از جنس چرم یا جیر است که قسمت پایین ساق و بالای کفش را می‌پوشاند. ساق‌پوش پوششی است که برای جلوگیری از ورود برف، شن و یا حشرات به درون کفش روی کفش و پاچه شلوار قرار می‌گیرد و از کنار یا پشت آن به وسیلهٔ زیپ بسته می‌شود. ساق‌پوش را معمولاً بر روی شلوار می‌پوشند و امروزه به جای چرم یا جیر آن‌ها را بیشتر از جنس پلی‌استر می‌سازند.
ساق‌پوش‌های سوارکاران البته هنوز هم از چرم ساخته می‌شود.
گتر را کاملا باز کنید و بند زیری آن را ببندید. آن را بپوشید و اندازه‌ی بند زیری آن را تست کنید. اگر کوتاه یا بلند بود، مجددا بند زیری را تنظیم کنید. بند باید در فرو رفتگی جلوی پاشنه‌ی پا جای بگیرد تا موقع حرکت، لگدمال و کوبیده نشود! گتر را بپوشید و بند را در زیر کفش قرار دهید. سگگ بند را در صورت وجود بر روی جلویی‌ترین بخش بند کفش قرار دهید. پس از پوشیدن گتر، زیپ یا چسب آن را نیز ببندید.
مریم مقدم
مریم مقدم (زاده ۱۳۴۸، تهران) بازیگر ، نویسنده و کارگردان سینما و تلویزیون ایرانی ساکن سوئد است که با نقش آفرینی در فیلم بلندی‌های صفر، در سال ۱۳۷۲ برای اولین بار به سینمای ایران معرفی شد.
مریم مقدم متولد ۱۳۴۸ در تهران است. وی در سوئد ابتدا در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد ولی به دلیل علاقه‌اش به کارگردانی، ناتمام گذاشت و تغییر رشته داد. وی فارغ‌التحصیل از مدرسه بین‌المللی هنرهای نمایشی گوتبرگ در سوئد بوده و از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۰ بازیگر تئاتر ملی سوئد بوده‌است. کتاب «سه روز با برگمان» و «ضحاک» را به فارسی ترجمه کرده‌است. بازی در سینما را از سال ۱۳۷۲ با «بلندی‌های صفر» به کارگردانی «حسینعلی لیالستانی» آغاز کرد. سپس در فیلم‌های «سینما، سینماست» (۱۳۷۵) و «چریکه هورام» (۱۳۷۸) و مجموعه تلویزیونی «با من بمان» بازی کرد. وی مقیم سوئد است و گاهی برمی‌گردد و در فیلمی بازی می‌کند.
کوپید کمانش را می‌سازد
کوپید تاقش را می‌سازد اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را بین سال‌های ۱۵۳۳ تا ۱۵۳۵ میلادی خلق نموده‌است. تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه‌ای در وین اتریش نگهداری می‌گردد. این اثر به با ابعاد ۱۳۵ در ۶۵٫۳ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
آنته‌آ
آنته‌آ یا پرتره‌ای از یک زن جوان، اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را در ۱۵۲۴ میلادی خلق نموده‌است. تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه ملی کاپودیمونته در ناپل ایتالیا نگهداری می‌گردد. این اثر به ابعاد ۸۶ در ۱۳۶ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
این تابلو با نام آنته‌آ نیز شناخته می‌شود.
پرتره پیر ماریا روسی اهل سان سکوندو
پرترهٔ پیر ماریا روسی اهل سان سکوندو ، اثر نقاش شیوه گرای ایتالیایی قرون وسطی جیرولامو فرانچسکو ماریا ماتزولا معروف به پارمیجانینو است. وی این تابلو را بین سال‌های ۱۵۳۵ تا ۱۵۳۹ میلادی خلق نموده‌است. تابلوی مذکور هم‌اکنون در موزه ای در مادرید نگهداری می‌گردد. این اثر به با ابعاد ۱۳۳ در ۹۸ سانتی‌متر و به صورت رنگ روغن کار شده‌است.
پین چیائو
پین چیائو نام مستعار چئین یوئه جن پزشک نیمه اسطوره ای چین است.
وی در نیمه اول قرن پنجم قبل از میلاد در ایالت چنگ برآمد. رساله ای طبی به نام نان چینگ در ۸۱ فصل به او منسوب است. نان چینگ یکی از قدیمی‌ترین رساله‌های طبی چینی و یکی از رایجترین آن‌ها است. نظریه چینی دربارهٔ نبض نیز به او منسوب است.
ان‌تی‌تی دوکومو
ان‌تی‌تی دوکومو شرکت مخابراتی ژاپنی است، که به عنوان بزرگترین اپراتور تلفن همراه در کشور ژاپن، شناخته می‌شود.
دوکومو، مخفف عبارت "Do Communications over the Mobile network" است، همچنین دوکومو در زبان ژاپنی، یک واژه ترکیبی بوده، که به معنی "در همه جا" می‌باشد. ان‌تی‌تی نیز از مخفف نام مالک این شرکت، یعنی نیپون تلگراف اند تلفن گرفته شده‌است.
شرکت ان‌تی‌تی دوکومو ارائه‌کننده خدمات تلفن ثابت، تلفن تصویری، تلفن همراه، اینترنت و پست الکترونیکی (ایمیل، پیام کوتاه و اس‌ام‌اس) است.
دفتر مرکزی این شرکت در برج سانوپارک، منطقه ناگاتاچو، در چیودا، توکیو مستقر می‌باشد. شرکت دوکومو در ماه اوت سال ۱۹۹۱ به منظور توسعه شبکه تلفن همراه کشور ژاپن و نیز مدیریت بر این بخش، توسط شرکت نیپون تلگراف اند تلفن، راه‌اندازی شد و در حال حاضر همچنان به عنوان یک شرکت تابعه از کمپانی نیپون تلگراف اند تلفن، فعالیت می‌کند.
این شرکت ارائه‌کننده طیف وسیعی از خدمات تلفن همراه می‌باشد، که عبارتند از: خدمات نسل دوم شبکه تلفن همراه (2G)، در باند ۸۰۰ مگاهرتز، نسل سوم شبکه تلفن همراه (3G) در باندهای ۲ گیگاهرتز، ۸۰۰ مگاهرتز و ۱۷۰۰ مگاهرتز، خدمات نسل چهارم شبکه تلفن همراه (4G) و نیز پروژه مشارکتی نسل سوم شبکه تلفن همراه (LTE). از دیگر خدماتی که ان‌تی‌تی دوکومو فراهم می‌نماید، می‌توان به سرویس‌های پیجر و تلفن‌های ماهواره‌ای اشاره نمود.
قانون گورتون
قانون گورتون یا قوانین گورتون یک مجموعه قوانین یونانی قدیم است که در سال ۱۸۸۴ میلادی بر روی دیواری در شهر گورتون در جزیره کرت کشف گردید. این کشفی بسیار مهم بود زیرا ابعاد جدیدی از رویه قضایی رایج در یونان باستان را نمایان می‌ساخت.
قالبی از این قوانین در موزه باستان‌شناسی کلاسیک کمبریج موجود است. قانون گورتون گسترده‌ترین یادمان از قانون‌گذاری یونانی تا پیش از عصر هلنیستی است.
در قانون گورتون به مسائلی مانند مناقشات مالکیت برده‌ها، تجاوز، زنا، حقوق زن پس از طلاق، نگهداری از فرزندانی که پس از طلاق زاده شده‌اند، خون‌بها، فروش یا رهن مسکن، فرزندان ازدواج‌های مخلوط (با والدین برده، آزاد و خارجی) و سرپرستی فرزند پرداخته شده‌است. در این قانون با طبقات گوناگون اجتماع، برده‌ها، خارجی‌ها و انسان‌های آزاد متفاوت رفتار شده‌است.
دورست (انگلستان)
دورست یکی از شهرستان کشور انگلستان است که در ناحیه جنوب غربی انگلستان قرار دارد.
این شهرستان در سال ۲۰۱۱ میلادی ۷۴۵٬۴۰۰ نفر جمعیت داشته و مرکز آن شهر دورچستر، دورست است.
چارلز بری
سر چارلز بری(تولد:۲۳ می ۱۷۹۵-درگذشت:۱۲ می ۱۸۶۰) یک معمار و عضو انجمن سلطنتی انگلیس بود. بیشتر معروفیتِ وی بخاطر بازسازی کاخ وست‌مینستر در لندن در خلال قرن ۱۹ بود. وی همچنین دارای چندین کار مشهور دیگر بر روی ساختمان‌ها و باغ‌ها هم هست. چارلز بری بخاطر نقش عمده در رواج معماری ایتالیایی در بریتانیا نیز شناخته شده‌است.
بارتل لیندرت ون در واردن
بارتل لیندرت وان در واردن دانش‌آموختهٔ دانشگاه آمستردام و دانشگاه گوتینگن در زمینهٔ ریاضیات پیشرفته است. وی مدرک دکترای خود را در زمینهٔ هندسهٔ جبری از دانشگاه آمستردام دریافت نموده‌است. از میان تألیفات ایشان، تاکنون کتاب پیدایش دانش نجوم توسط همایون صنعتی‌زاده به فارسی برگردانده شده‌است.
سایشی
همخوان سایشی نامی برای دسته‌بندی روش ساخت آوای یک همخوان است. در تولید یک همخوان سایشی با نزدیک شدن اندامهای گفتار به یکدیگر، شکافی باریک در مجرای گفتار شکل میگیرد که جریان هوا به دشواری از میان این شکاف گذشته و با ساییدگی (سایش) هوا با اندامهای گفتار همخوان سایشی تولید شود. آشفتگی هوا در پشت این شکاف، صدای هیس مانندی تولید میکند که از مشخصه‌های همخوانهای سایشی است. این صدای هیس‌مانند، در واج‌های بیواک بهتر از واکدارها شنیده میشود؛ زیرا در واجهای واکدار، جریان هوا پیش از رسیدن به واجگاه باید از میان تارآواها عبور کند؛ از همین رو میزان هوایی که در پشت شکاف باریک واجهای سایشی است ، بسیار کمتر از واجهای بیواک است. از سوی دیگر، لرزش تارآواها نیز بخشی از این صدای هیس‌مانند را میپوشاند. سایشی‌های کاربردی در زبانهای گوناگون اینهایند: /f/, /v/, /s/, /z/, /θ/, /ð/, /X/ و /ɤ/.
بخشبندیهای گوناگونی میتوان از همخوانهای سایشی نشان داد. یکی از این دسته بندیها برپایه گونه شکاف است که میتواند تخت یا شیاردار باشد؛ برای نمونه در ساخت آوای /s/ ( مانند سین در فارسی) حالت زبان شیاردار و در ساخت آوای /θ/ (مانند ثاء در عربی) حالت زبان تخت است.
صفیری (سوت دار) نام پوششی‌ایست که به سایشی‌هایی نظیر /s/ و /ʃ/ (ش) گفته میشود. ویژگی آواهای صفیری اینست که کانالی که برای ساخت آوا درست میکنند دندانی، لثوی یا پشت‌لثوی است؛ از همین رو، فشار هوا شتاب گرفته و بسوی لبهٔ دندانها رانده میشود و صدای سوت‌مانندی دارد. آواهایی که دارای ویژگی صفیری هستند اینها هستند: /f/, /v/, /s/, /z/, /ʃ/, /ʒ/, /tʃ/, /dʒ/. سایشی‌هایی که دارای این ویژگی نیستند غیرصفیری نامیده میشوند.زبان فارسی دارای ۸ همخوان سایشی است که عبارتند از:
ری-بن خلبانی
عینک ری-بن هوانوردی که به ری-بن خلبانی شهرت دارد، یک سبک عینک آفتابی است که با برند ری-بن توسط بوش ان لامب آمریکا طراحی گردید و توسعه داده شد. در هفتم می ۱۹۳۷ بوش اند لامب حق انحصاری مدل مشهور خود به نام ری‌بن خلبانی را ثبت کرد. لنزهای سبز رنگ این عینک مانع نفوذ اشعه‌های فرابنفش و فروسرخ به داخل چشم می‌شد. قاب فلزی و روکش طلای آن نیز بسیار سبک بود.
جسم فیزیکی
در فیزیک، یک جسم فیزیکی یا شی فیزیکی (گاهی به‌سادگی "جسم" یا "شی" یا "برآخت" گویند) مجموعه‌ای جرم است که یکی گرفته می‌شود. برای نمونه یک تکه سنگ را می‌توان یک جسم فرض کرد، هرچند که از اجزای کوچک‌تری تشکیل شده‌است. بنا به مفهومی رایج، یک جسم فیزیکی در جهان، گسترده است، به این معنا که فضا اشغال می‌کند، هرچند برخی نظریات در مکانیک کوانتوم و کیهان‌شناسی این باور را به چالش می‌کشند.
یک جسم را می‌شود با نظریه‌های مکانیک کلاسیک یا مکانیک کوانتومی توصیف کرد. این توصیف شامل یافتن اطلاعات در مورد مکان جسم است. در فیزیک کلاسیک یک جسم فیزیک نه تنها دارای انرژی ٬ بلکه دارای جرم است٬ سه بعد دارد٬ مسیر آن در فضا مشخص است و برای مدت مشخصی از زمان وجود دارد. اما در مکانیک کوانتومی و کیهان‌شناسی ٬ نظریاتی مبتنی بر اینکه ذرات بنیادی جسم نیستند و فقط یک نقطه بدون گستردگی در سه‌بعد در فضا در فضازمان هستند یا اینکه در حداقل یک بعد در فضا٬ گسترده هستند (مانند نظریه ریسمان) وجود دارد.
اسب شوالسکی
اسب شوالسکی یا تاخی یا اسب جونغارستانی زیرگونهای کمیاب و در معرض انقراض از اسب وحشی ("Equus ferus") است که بومی استپهای آسیای مرکزی به ویژه مغولستان می‌باشد. مشخصهٔ این جانور بدن و سر بزرگ، گردن قوی، و رنگ کرم مایل به زرد (سمند) است. چنین هیبتی از اسب شوالسکی به کرات در هنر پیشاتاریخی به تصویر کشیده شده است. ارتفاع این اسب به صورت میانگین به ۱٫۲۵ متر می‌رسد.
اسب شوالسکی یکی از سه زیرگونه شناخته شدهٔ اسپ وحشی "Equus ferus" است. دو تای دیگر اسپ ("Equus caballus") و تارپان منقرض شده "(Equus ferus ferus)" هستند. این اسب در مغولستان با نام تاخی خوانده می‌شود. در قدیم تارپان مغولی نیز نامیده می‌شد. تا سال ۱۸۷۹ و هنگام شناسایی آن توسط زیست‌شناسان، این جانور هیچ گاه توسط انسان رام نشده بود. پس از آن، اسب‌های شوالسکی فراوانی برای نمایش در باغ وحش‌ها به دام انسان افتادند و این باعث شد که تا یک سده پس از آن دیگر اسبی وحشی از این نوع در حیات وحش یافت نشود. به دلیل زادآوری متعدد از گروه محدودی از این اسب ها در باغ وحش‌ها، اسب شوالسکی از هم‌خونی رنج می‌برد. در دهه ۱۹۹۰، برنامه‌های گوناگونی به منظور معرفی دوباره این جانور به حیات وحش در مناطقی از زمین از جمله مغولستان، چین، فرانسه، و اسپانیا اجرا شدند.
شعبجره
شعب جره یا شعبجره، روستایی از توابع بخش طغرل‌الجرد شهرستان کوهبنان در استان کرمان ایران است. این روستا در دهستان شعبجره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۸۳ نفر (۵۹۴ خانوار) بوده‌است.
لئو جانن
لئو جانن() شهری در استان کالیمانتان شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۸۵٫۹۴۱ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۲۴٫۱۶۰ نفر افزایش یافته‌است.
پامولنگ
پامولنگ() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۶۳٫۶۲۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۸٫۹۶۱ نفر افزایش یافته‌است.
سوکرجا
سوکرجا() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۴۷٫۳۶۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۱٫۱۷۹ نفر افزایش یافته‌است.
پاسرکمیس
پاسرکمیس() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۴۴٫۵۷۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۸٫۱۲۵ نفر افزایش یافته‌است.
سیکامپک
سیکامپک() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۳۶٫۴۹۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۹٫۲۹۴ نفر افزایش یافته‌است.
سیسات
سیسات() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۳۲٫۱۷۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۴٫۵۶۹ نفر افزایش یافته‌است.
بلینداه
بلینداه() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۲۷٫۰۳۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۸٫۹۴۳ نفر افزایش یافته‌است.
بالارجا
بالارجا() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۲۲٫۰۰۹ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۳٫۴۴۹ نفر افزایش یافته‌است.
رنگکاسبیتونگ
رنگکاسبیتونگ() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۸٫۹۵۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۰٫۱۱۲ نفر افزایش یافته‌است.
کیامیس
کیامیس() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۵٫۸۹۰ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۶٫۷۵۶ نفر افزایش یافته‌است.
سوکراجا
سوکراجا() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۲٫۴۳۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۲٫۹۸۰ نفر افزایش یافته‌است.
سپتان
سپتان() شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۱۱٫۰۱۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۲۱٫۴۲۷ نفر افزایش یافته‌است.
کمنگ
کمنگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۱۰۴٫۰۷۵ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۳٫۸۳۳ نفر افزایش یافته‌است.
نگامپراه
نگامپراه() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۹۷٫۴۴۹ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۶٫۵۸۶ نفر افزایش یافته‌است.
سیلدوگ
سیلدوگ() شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۹۲٫۳۵۵ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۱٫۰۱۴ نفر افزایش یافته‌است.
بلاوان
بلاوان () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۳٫۶۶۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۵٫۰۷۰ نفر افزایش یافته‌است.
رانتاوپراپات
رانتاوپراپات () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۳٫۹۱۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۵٫۳۷۹ نفر افزایش یافته‌است.
بونتانگ
بونتانگ () شهری در استان کالیمانتان شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۶۶٫۸۴۲ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۷٫۱۱۱ نفر افزایش یافته‌است.
ساونگن
ساونگن () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۹۱٫۱۳۴ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۶٫۹۴۷ نفر افزایش یافته‌است.
تانجونگ بالای-مرال
تانجونگ بالای-مرال () شهری در استان ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۵۶٫۹۹۷ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۷٫۰۶۲ نفر افزایش یافته‌است.
سورنگ
سورنگ () شهری در استان پاپوآ کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۷۹٫۶۵۷ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۲٫۷۰۰ نفر افزایش یافته‌است.
مارتاپورا
مارتاپورا () شهری در استان کالیمانتان جنوبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۱۰۵٫۱۳۶ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۳۴٫۸۱۸ نفر افزایش یافته‌است.
باتم
باتم () شهری در استان جزایر ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی ۸۲٫۳۵۸ تن بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۱۱٫۷۶۵ نفر افزایش یافته‌است.
بکاسی
بکاسی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۴۴٫۲۸۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱٫۲۹۴٫۲۵۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱٫۶۱۹٫۷۷۵ نفر افزایش یافته‌است.
تانگرانگ
تانگرانگ () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۸۷٫۹۵۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱٫۲۲۵٫۷۳۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱٫۴۳۳٫۴۲۷ نفر افزایش یافته‌است.
دپوک
دپوک () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۶۱٫۴۹۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۹۴۹٫۲۰۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱٫۳۱۵٫۱۷۳ نفر افزایش یافته‌است.
پادنگ، اندونزی
پادنگ ()ڨادڠ شهری در استان سوماترای غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۷۷٫۰۶۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۷۰۵٫۰۴۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۸۹۹٫۳۴۹ نفر افزایش یافته‌است.
بندر لامپونگ
بندر لامپونگ() شهری در استان لامپونگ کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۵۷٫۹۲۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۶۷۰٫۰۷۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۸۵۷٫۳۵۲ نفر افزایش یافته‌است.
مالنگ
مالنگ () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۴۹٫۷۶۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۷۲۵٫۷۷۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۷۵۲٫۰۲۰ نفر افزایش یافته‌است.
سوراکارتا
سوراکارتا () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۰۳٫۸۲۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۵۴۰٫۷۸۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۵۵۹٫۷۶۶ نفر افزایش یافته‌است.
مانادو
مانادو () شهری در استان سولاوسی شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۷۵٫۲۱۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۸۸٫۰۰۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۴۷۹٫۷۱۵ نفر افزایش یافته‌است.
پونتیاناک
پونتیانک () شهری در استان کالیمانتان غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۸۷٫۴۴۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۴۳۲٫۷۳۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۴۶۲٫۷۳۰ نفر افزایش یافته‌است.
جمبی، اندونزی
جمبی () شهری در استان استان جمبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۰۱٫۴۳۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۷۶٫۳۱۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۴۳۷٫۷۱۶ نفر افزایش یافته‌است.
دنپاسار
دنپاسار () شهری در استان بالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۴۵٫۱۵۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۸۷٫۴۷۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۴۱۲٫۶۳۳ نفر افزایش یافته‌است.
سیماهی
سیماهی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۴۴٫۶۰۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۶۸٫۳۴۳ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۸۰٫۸۷۳ نفر افزایش یافته‌است.
ساماریندا
ساماریندا () شهری در استان East Kalimantan کشور Indonesia است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۳۴٫۸۵۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۳۴۶٫۹۵۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۵۶٫۱۳۹ نفر افزایش یافته‌است.
پرکوت سی توآن
پرکوت سی توآن () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۲۹٫۰۳۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۳۵٫۱۱۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۴۷٫۸۲۷ نفر افزایش یافته‌است.
بنگکولو، اندونزی
بنگکولو () شهری در استان بنگکولو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۴۶٫۳۹۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۴۲٫۶۹۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۴۰٫۴۰۶ نفر افزایش یافته‌است.
جمبر، اندونزی
جمبر () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۱۸٫۵۲۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۷۱٫۴۹۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۰۹٫۶۷۶ نفر افزایش یافته‌است.
سیلگون، اندونزی
سیلگون () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۱۶٫۹۸۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۸۱٫۰۱۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۳۰۷٫۳۶۸ نفر افزایش یافته‌است.
سوکابومی
سوکابومی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۱٫۸۷۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۴۶٫۸۴۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۸۸٫۷۸۱ نفر افزایش یافته‌است.
باندا آچه
باندا آسه () یا در گذشته بندر آچه ()، شهری در استان آچه کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۴۳٫۳۶۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۰۹٫۳۳۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۸٫۹۱۳ نفر افزایش یافته‌است.
تاسیک‌مالایا
تاسیک‌مالایا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۷۹٫۷۶۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۷۹٫۹۳۱ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۶٫۷۱۹ نفر افزایش یافته‌است.
کندری، اندونزی
کندری () شهری در استان سولاوسی جنوب شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۴٫۸۲۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۷۴٫۷۴۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۴٫۲۲۰ نفر افزایش یافته‌است.
سیبادک
سیبادک () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۲٫۴۶۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۶۶٫۱۴۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۳٫۹۰۷ نفر افزایش یافته‌است.
پکالونگن
پکالونگن () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۲۷٫۳۷۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۴۸٫۸۸۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۱٫۰۱۴ نفر افزایش یافته‌است.
ماجالایا
ماجالایا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۳٫۱۷۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۷۱٫۲۵۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۵۳٫۸۵۳ نفر افزایش یافته‌است.
بینجای
بینجای () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۲۷٫۱۸۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۸۹٫۷۶۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۴۶٫۱۸۵ نفر افزایش یافته‌است.
سومدنگ
سومدنگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۶٫۳۳۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۵٫۴۴۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۴۱٫۷۰۲ نفر افزایش یافته‌است.
سیبونگ‌بولانگ
سیبونگ‌بولانگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۰٫۵۳۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۸٫۳۸۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۴۰٫۴۷۵ نفر افزایش یافته‌است.
پوروکترا
پوروکترا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۵٫۹۳۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۶۷٫۱۵۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۹٫۱۵۲ نفر افزایش یافته‌است.
تگال
تگال () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۲۵٫۶۱۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۳۴٫۴۲۳ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۷٫۴۸۰ نفر افزایش یافته‌است.
سیامپی
سیامپی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۲٫۷۰۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۲٫۳۳۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۶٫۰۵۶ نفر افزایش یافته‌است.
رنگاسدنگکلوگ
رنگاسدنگکلوگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۱٫۰۶۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۱٫۸۳۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۴٫۰۲۶ نفر افزایش یافته‌است.
سیلیونگسی
سیلیونگسی () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۶٫۶۵۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۸٫۸۰۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۳۱٫۳۲۲ نفر افزایش یافته‌است.
سیبی‌تونگ
سیبی‌تونگ () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۱٫۸۲۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۳٫۷۰۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۲۷٫۹۶۵ نفر افزایش یافته‌است.
پارونگ
پارونگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۳٫۰۲۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۵٫۱۴۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۲۶٫۶۹۰ نفر افزایش یافته‌است.
کوروگ
کوروگ () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۵٫۰۹۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۸٫۵۶۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۹٫۵۰۸ نفر افزایش یافته‌است.
پور وکرتو
پور وکرتو () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۰۲٫۴۵۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۱۳٫۳۵۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۸٫۱۸۷ نفر افزایش یافته‌است.
لئوویلیانگ
لئوویلیانگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۴٫۹۸۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۱٫۹۷۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۶٫۳۰۰ نفر افزایش یافته‌است.
سیلاکپ
سیلاکپ () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۰۶٫۹۲۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۱۲٫۸۶۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۴٫۲۰۲ نفر افزایش یافته‌است.
لمبانگ
لمبانگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۲٫۰۹۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۹٫۴۸۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۳٫۵۷۶ نفر افزایش یافته‌است.
سیپوتات
سیپوتات () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۷۰٫۸۱۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۹۴٫۸۳۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۱۳٫۱۰۲ نفر افزایش یافته‌است.
پماتنگ سیانتر
پماتنگ سیانتر () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۰۳٫۸۲۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۰۶٫۲۰۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۹٫۹۰۸ نفر افزایش یافته‌است.
پوندوک آرن
پوندوک آرن () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۲٫۶۷۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۱٫۷۶۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۸٫۱۸۶ نفر افزایش یافته‌است.
بربس
بربس () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۳٫۰۲۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۴٫۸۶۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۷٫۱۱۱ نفر افزایش یافته‌است.
کاراونگ
کاراونگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۴۵٫۰۴۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۸۰٫۴۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۶٫۴۱۶ نفر افزایش یافته‌است.
سیبی‌نونگ
سیبی‌نونگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۰۱٫۳۱۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۵٫۲۲۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۳٫۹۱۳ نفر افزایش یافته‌است.
سیکوپا
سیکوپا () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۰٫۹۰۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۳٫۸۰۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۰۲٫۳۳۱ نفر افزایش یافته‌است.
بوجونگ گده
بوجونگ گده () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۸٫۱۵۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۶٫۰۲۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۹۵٫۶۷۶ نفر افزایش یافته‌است.
بانجاران
بانجاران () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۵٫۹۳۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۶٫۴۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۹۱٫۳۷۷ نفر افزایش یافته‌است.
پلومبن
پلومبن () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۵٫۵۷۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۲٫۵۵۱ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۹۰٫۸۶۱ نفر افزایش یافته‌است.
مادیون، اندونزی
مادیون () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۶۵٫۸۰۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۸۰٫۴۹۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۸٫۰۰۲ نفر افزایش یافته‌است.
پمالنگ
پمالنگ () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۵۲٫۶۶۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۷۴٫۲۲۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۷٫۸۶۲ نفر افزایش یافته‌است.
سالاتیگا
سالاتیگا () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۸٫۰۱۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۴۴٫۷۲۱ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۵٫۱۸۹ نفر افزایش یافته‌است.
پربونگن
پربونگن () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۵٫۶۷۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۱٫۸۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۱٫۵۳۸ نفر افزایش یافته‌است.
پروبولینگو
پروبولینگو () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۷۶٫۹۰۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۸۰٫۹۶۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۱٫۴۰۲ نفر افزایش یافته‌است.
سیسالنگکا
سیسالنگکا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۴٫۸۸۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۶٫۶۳۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۸۰٫۶۳۳ نفر افزایش یافته‌است.
لاونگ
لاونگ () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۸٫۴۴۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۲٫۶۱۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۹٫۴۰۸ نفر افزایش یافته‌است.
تانجونگ موروا
تانجونگ موروا () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۴٫۶۲۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۴٫۳۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۳٫۵۹۹ نفر افزایش یافته‌است.
دیوید او. راسل
دیوید او. راسل (زاده ۲۰ اوت ۱۹۵۸) نویسنده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
همپرن پراک
همپرن پراک () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۳۸٫۷۲۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۰۸٫۳۱۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۲٫۱۰۶ نفر افزایش یافته‌است.
رنسایکک
رنسایکک () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۳٫۳۳۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۴٫۳۶۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۷۰٫۲۰۸ نفر افزایش یافته‌است.
سورینگ
سورینگ () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۲٫۴۹۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۳٫۲۸۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۹٫۳۳۱ نفر افزایش یافته‌است.
سونگل
سونگل () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۹۲٫۳۴۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۳٫۱۱۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۸٫۸۲۱ نفر افزایش یافته‌است.
لوبوک لینگائو
لوبوک لینگائو () شهری در استان سوماترای جنوبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۳٫۶۲۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۱٫۲۲۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۷٫۵۲۴ نفر افزایش یافته‌است.
پورودادی
پورودادی () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۹٫۸۸۳ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۶٫۷۵۹ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۷٫۴۷۴ نفر افزایش یافته‌است.
گونونگ پوتری
گونونگ پوتری () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۶۲٫۴۰۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۲٫۴۷۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۶۴٫۶۰۵ نفر افزایش یافته‌است.
استاناجاپورا
استاناجاپورا () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۰٫۴۴۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۲۲٫۲۶۶ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۹٫۷۶۶ نفر افزایش یافته‌است.
پاسورئوان
پاسورئوان () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۵۲٫۰۷۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۷٫۲۱۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۸٫۷۰۴ نفر افزایش یافته‌است.
کارنگ تنگاه
کارنگ تنگاه () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۲۸٫۰۶۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۰۱٫۴۳۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۷٫۷۵۱ نفر افزایش یافته‌است.
کبومن
کبومن () شهری در استان جاوه مرکزی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۶٫۷۴۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۸٫۵۳۸ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۶٫۳۰۳ نفر افزایش یافته‌است.
دومای، اندونزی
دومای () شهری در استان ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۰٫۸۵۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۹٫۳۱۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۴٫۳۷۴ نفر افزایش یافته‌است.
تانجونگ بالای
تانجونگ بالای () شهری در استان سوماترای شمالی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۱٫۱۶۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۹٫۱۱۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۲٫۸۸۳ نفر افزایش یافته‌است.
سیانجور
سیانجور () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۱۴٫۳۳۵ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۳۶٫۰۷۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۱٫۱۲۵ نفر افزایش یافته‌است.
باتوراجا
باتوراجا () شهری در استان سوماترای جنوبی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۵۲٫۳۰۲ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۰۲٫۹۵۰ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۱٫۰۳۵ نفر افزایش یافته‌است.
سیدوارجو
سیدارجا () شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۷۲٫۵۲۱ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۱۳٫۵۲۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۵۱٫۰۰۹ نفر افزایش یافته‌است.
سیومس
سیومس () شهری در استان جاوه غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۸۷٫۳۷۹ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۵۶٫۳۹۵ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۸٫۸۱۸ نفر افزایش یافته‌است.
تلوکناگا
تلوکناگا () شهری در استان بانتن کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۱٫۷۱۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۹۳٫۵۹۷ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۴۶٫۸۲۹ نفر افزایش یافته‌است.