hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
صفی‌آباد (دزفول)
صفی‌آباد از شهرهای شهرستان دزفول در استان خوزستان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۹٬۸۷۹ نفر (در ۲٬۸۹۴ خانوار) بوده‌است.
این منطقه مدت کوتاهی پس از شکل‌گیری در سال ۱۳۵۴ (احتمالاً) توسط متخصصان آمریکایی و هلندی در دزفول بنا نهاده شد این شهر در ۱۲ کیلومتری جنوب دزفول و ۲ کیلومتری شمال شهر امام و ۱۷ کیلومتری شرق شوش واقع است. از اسامی گذشته این شهر می‌توان به کاووس، کوتیان، شریعتی و امام حسین اشاره کرد از مکانهای زیارتی این شهر نیز می‌توان به بقعه سید شهاب الدین محمد قائد معروف به پیر فراش اشاره کرد ساکنین کنونی این شهر ازطوایف عرب زبید. وبخش کوتیان وبالنگان می‌باشند. این شهر از سرسبزترین شهرهای شمال خوزستان می‌باشد که حومه آن پوشیده از درختان آکالیپتوس و باغات مرکبات می‌باشد همچنین مزارع کشاورزی نیز جلب توجه می‌کند.
لغت‌نامه دهخدا کوتیان. (اِخ) دهی از دهستان بلوک شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان دزفول واقع است و ۵۰۰ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).
علامه دهخدا در کتاب لغت‌نامه خویش به نقل از کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران در مورد فراش این‌گونه می‌نویسد: مرکز تحقیقات کشاورزی صفی‌آباد پس از بررسی‌ها و مطالعات اولیه‌ای که در اراضی آبخور سد دز در سال ۱۳۳۹ آغاز شده بود، رسماً در سال ۱۳۴۲ در قلب اراضی ۱۲۵ هزار هکتاری شبکه آبیاری دز در شمال استان خوزستان افتتاح گردید. مساحت اولیه مرکز در بدو تأسیس ۳۴۰ هکتار بود که در سال ۱۳۵۵ به ۴۰۰ هکتار افزایش یافت. هدف اصلی مرکز تحقیق در جهت شناخت پتانسیل‌های کشاورزی و دامداری منطقه بود. شناسایی و کلاس بندی خاک‌های منطقه و تعیین قابلیتهای کشت آن‌ها و معرفی بسیاری از گیاهان زراعی که قبلاً در منطقه کشت نمی‌شد، تعیین نیاز آبی محصولات مختلف از زمرة وظایف مرکز بوده‌است. آموزش کشاورزان به‌طور هم‌زمان آغاز گردید و نیروهای متخصص با آخرین اطلاعات روزآمد نسبت به اجرای طرحهای تحقیقاتی و کاربردی اقدام نمودند.
از سال‌ها پیش، در دوتپهٔ باستانی جنوب غرب صفی‌آباد، اشیا و آثار گرانبهایی از جمله مجسمه‌ها، سکُه‌ها و سفال‌های عهد اسلامی، ساسانی و هخامنشی به ویژه پیکرهٔ آناهیتا، اله هی آب یافت می‌شود که توجه علاقه‌مندان را به خود معطوف داشته‌است.
آناهیتا در زبان اوستایی، نام یک پیکر کیهانی هند و ایرانی است، که ایزدبانوی آبها (آبان) پنداشته می‌شود و از این رو با نمادهایی چون باروری، شفا و خرد نیز همراه است. آناهیتا، در پارسی میانه یا امروزی ناهید یا آناهید است و در زبان ارمنی آناهیت نامیده می‌شود. تاریخ نویسان یونان و روم باستان از او با نام آناتیس anaÏtis یاد کرده یا او را یکی ازایزدان معابد خود شناسانده‌اند. آناهیتا، آناهید یا ناهید که در زبان پارسی به معنای دور از آلودگی است، نام ایزد بانوی آب، باران و باروری در مذاهب ایران باستان است. به احتمال زیاد «اردویسور آناهیتا» نیز چون «میترا» از ایزدانی بود که پیش از پیدایش زرتشت، توسط مردم ایران مورد ستایش قرار می‌گرفت. آناهیتا با جنگاوری نیز مربوط بوده‌است و باور بر این بود که جنگاورانی را که به پیشگاه او او نذر کنند، یاری می‌دهد. البته باید خاطر نشان نمود ایرانیان عهد باستان یکتاپرست بودند، ولی آناهیتا و دو ایزد بانوی دیگر به عنوان خدایان فرعی تقدیس می‌شدند. در تپهٔ فرُاش که متعلُق به دورهٔ اسلامی و بالنجان که متعلق به عهد ساسانی و پیش از ان است، اشیا و آثار باستانی فراوانی باقی‌مانده که ارزش تاریخی، فرهنگی و ملی شایانی دارند.
مأرب
مأرب نام شهری باستانی و مرکز شهرستان مارب و استان مأرب در کشور یمن است. مأرب در دورانی بسیار دور پایتخت ( مملکت سبا ۶۵۰ ق. م _ ۱۱۵م ) بوده‌است. آثار محرم بلقیس ملکهٔ سبا در این شهر باستانی باقی‌مانده‌است. همچنین مأرب موطن «قبیلهٔ ازد» بود است. در دوران آبادانی مأرب کاخی بسیار زیبا ومشهور و سد تاریخی مأرب در این شهر زیبا قرار داشته‌است.
گویند: سد مأرب توسط: «سبا بن یشجب بن یعرب» بنیادگذاری شده‌است. اما قول دیگری نیز وجود دارد که: «لقمان بن عاد» این سد را بنا نهاده‌است. آثار این سد عظیم در مابین سه کوه بلند قرار دارد. آبخیز سد مأرب از اطراف این سه کوه سر به فلک کشیده جمع‌آوری و به سوی حوضچهٔ سد سرازیر می‌شده‌است. مردمان پیشین یمن (سبا) از آب این سد برای آبیاری مزروعات کشاورزی و دامداری و حتی برای آشامیدنی استفاده می‌نموده‌اند.
سر انجام این سد عظیم به‌وسیلهٔ سیل ویران می‌شود. سیل بنیان کنی سد مأرب سبب تفرق و آوارگی قوم سبا در چهار گوشهٔ دنیا می‌شود؛ و عاقبت خرابی قطعی این سد بی‌نظیر به‌وسیله سیلی عظیم بنیان کنی می‌شود، که مآخذ آن را همان «سیل اَلعَرِم» مذکور در قرآن کریم دانسته‌اند؛ و سیل العرم یعنی (سیل قوی و طاقت ناپذیر) که به وسیله آن قسمت‌های زیادی از سد خراب شد؛ و با خراب شدن قطعی این سد عظیم که در سال ۴۵۲ میلادی رخ داد، مملکت سبأ مکانت اصلی تجارتی و آبادانی خود از دست داد. بعد از خرابی وانحطاط سد مأرب، نام سد و سیل و مأرب در اشعار بسیاری از شعراء آن عصر آمده‌است،
در این مورد: المثلم بن قرط البلوی می‌گوید:
همچنین شاعر جاهلی: «میمون بن قیس» ملقب به (اعشی) قصیده‌ای طولانی در وصف سد مأرب وخرابی آن سروده‌است که چند بیت از آن می‌آوریم:
گروهی از علماء وفضلاء واهل علم به مأرب منتسب می‌شوند که بارزترین آن‌ها عبارت‌انداز: یحیی بن المأربی الشیبانی، سعید بن أبیض بن جمال المأربی و ثابت بن سعید المأربی.
عبدالملک حوثی
سید عبدالملک بدرالدین الحوثی حسنی طباطبایی به عربی (السيد عبد الملك بن بدر الدين الحوثی الطباطبایی)(زادهٔ ١ ژانویه ۱۹٧٩ در صعده) رهبر فعلی مبارزان حوثی انصارالله یمن است. وی برادر یحیی بدرالدین حوثی و حسین بدرالدین حوثی است. حسین بدرالدین الحوثی در سال ۲۰۰۴ به دست نیروهای ارتش یمن کشته شد.
سید عبدالملک حسینی حوثی فرزند سید بدرالدین حسینی حوثی و متولد سال ۱۹۷۹ میلادی است آموزش‌های دینی و مذهبی خود را در مدارس دینی و مذهبی زادگاهش فرا گرفت و در خانواده‌ای کم‌درآمد، اما آرام، رشد و نمو یافت. ادعای برخی منابع حاکی از آن است که او توسط پدرش آموزش یافت و هیچ‌گاه به مدرسه دولتی نرفت. پدرش، بدرالدین حوثی محقق دینی و از اقلیت شیعیان زیدیه یمن بود. او همانند خانواده‌اش به امور و مسائل منطقه‌ای و بین‌المللی توجه بسیاری داشت و آنها را پیگیری می‌کرد. متأهل و دارای فرزندانی هست. بخشی از دوره کودکی را در منطقه «مران» از توابع استان «صعده» در شمال غربی یمن و بخش دیگر این دوره را در منطقه «جمعة بن فاصل» از توابع ناحیه «حیدان» در صعده سپری کرد و دوره جوانی را نیز در همین منطقه گذراند.
در ۲۸ سالگی به رهبری گروه حوثی‌ها انتخاب شد. در این راه، از برادران بزرگتر خود پیشی گرفته و از تأیید پدرش برخوردار بود. این رویداد پس از کشته شدن برادرش حسین الحوثی بنیانگذار جنبش حوثی‌ها در سال ۲۰۰۴ اتفاق افتاد. پس از کشته شدن برادرش حسین و دستگیری پدرش بدرالدین، در صعده ماند و به مرتب کردن صفوف پیروان و مدیران گروهش پرداخت. او به تثبیت گام‌های فکری و سیاسی گروه در صعده و توسعه آن در مناطقی در عمران و صنعا، موفق شد.
وی در گفتگو با «رأی الیوم» دربارهٔ ارتباطِ یمن و کشورهای جهان اسلام معتقد است:«ما از هر گونه رابطه با جهان عرب و جهان اسلام که بر پایهٔ احترامِ متقابل و دخالت نکردن در امور داخلی باشد استقبال می‌کنیم.»
دولت یمن به منظور تضعیف روحیه انصارالله در روز دوم بهمن ماه ۱۳۸۸ اقدام به انتشار خبر مرگ سید عبدالملک الحوثی کرد که عبدالملک الحوثی با انتشار فیلمی شایعهٔ کشته یا مجروح شدنِ خود را تکذیب کرد.
"نوشتار مادر:درگیری ۲۰۰۹-۲۰۱۰ یمن" عبدالملک الحوثی رهبری اصلی درگیری‌های سال ۲۰۰۹ بین دولت یمن و مبارزان شیعه این کشور است.
بامداد دوشنبه ۶ اکتبر ۲۰۱۷ عربستان سعودی فهرست اسامی چهل نفر از شبه نظامیان حوثی در یمن را اعلام کرد و برای هرکسی که اطلاعاتی دربارهٔ هرکدام از آن‌ها که منجر به دستگیری‌شان ارائه دهد، جایزه‌ای تعیین کرده‌است. نام عبدالمالک حوثی رهبر انصارالله در صدر لیست قرار داده شده‌است. جایزه اطلاعات منجر به دستگیری عبدالملک الحوثی ۳۰ میلیون دلار تعیین شده‌است.
صالح محیا
صالح محیا یکی از ژنرال‌های ارتش عربستان سعودی است. وی همراه با ارتشبد خالد بن سلطان یکی از فرماندهان ارتش عربستان سعودی در جنگ خلیج فارس بود.
ویکی‌پدیای انگلیسی
خالد بن سلطان
خالد بن سلطان (متولد ۱۹۴۹) یکی از فرماندهان ارشد کنونی ارتش عربستان سعودی است.
او در آکادمی نظامی سلطنتی در ساندهورست و فرماندهی ارتش ایالات متحده و ستاد کل در کالج فورت لیون ورث در کانزاس حضور داشته، او همچنین فارغ التحصیل دانشکده جنگ هوایی در پایگاه نیروی هوایی ماکسول در آلاباما می باشد.
شاهزاده خالد پس از تصدی طولانی در شاخه‌های مختلف نیروهای مسلح در عربستان سعودی، به فرمانده کل نیروهای مشترک در طی سال ۱۹۹۰ در حمله عراق به کویت منصوب شد. او پس از مبارزات انتخاباتی توسط عمویش ملک فهد به درجه فیلد مارشالی ارتقا یافت. شاهزاده خالد در سال ۱۹۹۱ بازنشسته و در کسب و کار تمرکز کرد. وی به همراه صالح محیا از فرماندهان اصلی عربستان سعودی در جنگ خلیج فارس بودند.
شاهزاده خالد در ماه ژانویه سال ۲۰۰۱ پس از بازگشت به خدمات دولتی، برای معاون وزیر دفاع، امور نظامی انتخاب شد. خالد بن سلطان رئیس شورای جایزه پرنس سلطان بن عبدالعزیز بین‌المللی برنده جایزه برای آب، بی - جایزه سالانه بین‌المللی برای پژوهش‌های علمی آب است. در نوامبر سال ۲۰۰۹، نیروهای نظامی عربستان سعودی تحت فرماندهی بن سلطان مداخله در جنگ داخلی در یمن شرکت نمودند نیروهای متفقین ژنرال نورمن شوارتسکف - با پرنس خالد در طول جنگ خلیج فارس به رهبری فیلد مارشال صالح محیا - فرمانده نیروی زمینی سلطنتی عربستان بود.
وی فرزند بزرگ سلطان بن عبدالعزیز آل سعود‌ می باشد.
همسران وی عبارتنداز :
ویکی‌پدیای انگلیسی
فهرست امپراتوران بیزانس
این یک فهرست از امپراتوران روم شرقی است که مورخان مدرن معمولاً آنها را بعنوان امپراتوران بیزانس می‌شناسند. این فهرست شامل ولیعهدها و مدعیان سلطنت _که موفق به حکمرانی نشده‌اند_ نمی‌شود.
فهرست با کنستانتین کبیر شروع می‌شود. او اولین امپراتور مسیحی امپراتوری بیزانس بود. کنستانتین در سال ۳۳۰ میلادی، پایتخت امپراتوری روم را، از روم، به شهر بیزانس، منتقل کرد. با تغییر پایتخت، امپراتوری روم به امپراتوری بیزانس، تغییر نام داد. از این پس نام شهر بیزانس نیز تغییر پیدا کرده و کنستانتینوپول یا شهر کنستانتین، خوانده شد. قسطنطنیه معرب کنستانتینوپول است. این شهر در دوران جمهوری ترکیه به استانبول تغییر نام داد.
در سال ۳۹۵ (میلادی)، تئودوسیوس یکم روم را، به دو بخش مجزای امپراتوری روم غربی و امپراتوری روم شرقی، تقسیم کرد. از این تاریخ به بعد، بیزانس فقط به قسمت روم شرقی اطلاق می‌شود.
عنوان تمام امپراتوران قبل از هراکلیوس، اگوستیوس بوده‌است. گرچه عناوینی نظیر دومینوس، هم بکار می‌رفته است. برای مثال:
Caesar Flavius Valerius Aurelius Constantinus Augustus
بعد از هراکلیوس، عنوان امپراتورها، عموماً به باسیلیوس (Gr. Βασιλεύς) یونانی تبدیل شده که معنی پادشاه و حاکمیت می‌داده‌است.
بدنبال به قدرت رسیدن امپراتوری رقیب، در اروپای غربی (امپراتوری مقدس روم)، عنوان آتوکراتور (Gr. Αυτοκράτωρ) هم همچنان به‌طور مکرر بکار برده می‌شده‌است.
پادشاهان خارجی با واژهٔ جدید رگان (Gr. Ρήγας، from the Lat. "Rex") یا یک اصطلاح عمومی دیگر، آرگون (Gr. Άρχων، "ruler") نامیده می‌شدند. در قرون آخر امپراتوری مسیحیان غربی، امپراتوران بیزانس، امپراتوران یونانی خوانده می‌شدند.
بعد از نابودی امپراتوری غربی، امپراتوری بیزانس، خود را امپراتور واقعی مسیحیت و حاکم مطلق رومیان، بحساب می‌آورد.
هفوف
جمعیت آن ترکیبی از سنی و شیعه است «الهفوف» یکی از شهرهای قدیمی است، در دوران قدیم مدتی مرکز حکم قرمطیان بوده‌است. در این شهر قلعه بزرگی که به قلعه ابراهیم مشهور است وجود دارد، این قلعه از موقعیت خوب راهبردی برخوردار است.
شهر هفوف به تعداد زیاد چاه‌های نفت و همچنین باغ‌های نخل خرما مشهور است. در باغ‌های این شهر بهترین انواع گل کاشت و تهیه می‌شود.
هفوف به داشتن یکی از بزرگترین مناطق تولید خرما در جهان، و همچنین به خاطر بازارهای قدیمی و کاخ‌هایش و باغ‌های لیموترش، انگور معروف است. شهر هفوف ۱۵۰ هزار نفر جمعیت دارد و بخشی از منطقه واحه‌ای پرجمعیت از چندین شهر و دهکده است که جمعا حدود ۶۰۰ هزار نفر جمعیت دارند.
هفوف در داخله کشور، در جنوب غربی بقیق و کلانشهر ظهران-دمام-خبر در جاده به سمت جنوب به حرض واقع شده‌است. هفوف نزدیکترین شهر به میدان نفتی معروف غوار، یکی از بزرگترین میدان‌های متعارف (واقع در خشکی) در جهان است. هفوف از مهمترین مراکز فرهنگی عربستان است. بسیاری از خانواده‌های شناخته شده در آنجا زندگی می‌کنند. دانشکده‌های کشاورزی، دامپزشکی و منابع حیوانی دانشگاه ملک فیصل در این شهر واقع شده‌است (بقیه در دمام هستند). پردیس هفوف همچنین دارای امکاناتی است که زنان سعودی می‌توانند در رشته‌های پزشکی، دندانپزشکی و اقتصاد خانگی تحصیل کنند. در افسانه‌ها، هفوف را به عنوان محل خاکسپاری لیلی و مجنون دانسته‌اند.
در داستان‌ها همچنین آمده که ملکه سبا نیز از پادشاهی خود در یمن به این شهر سفر کرده‌است. کاوشگر آلمانی، هرمان بورشارت، در سال ۱۹۰۴ از این شهر عکاسی کرد.
کوئنتیلی
مارکوس کوئنتیلی یا کوین تیلیان (۳۵ میلادی در کالاهرا، لاریخا - ۱۰۰ میلادی) بلاغتدان، فیلسوف، و ادیب رومی اهل هیسپانیا بود که به گستردگی در نوشته‌های مکاتب بلاغیِ سده‌های میانه و رنسانس به او اشاره شده‌است.
در سده‌های اول و دوم پیش از میلاد خطیبانی مانند سیسرون اصول و موازینی خاص برای علم بلاغت تدوین کرده بودند. فیلسوف و سیاستمدار رومی، سنکا اصول سیسرون را تخطئه کرد، اما کوئنتیلی از اصول سیسرون دفاع، و گفته‌های سنکا را رد کرد و رساله‌ای هم به نام «"در چگونگی تربیت خطیب"» نوشت. این رساله پس از مرگ او متروک ماند، اما در دوران رنسانس از مآخذ و مراجع مهم فن بلاغت و خطابت به شمار می‌رفت.
تنها اثر به‌جامانده از کوئنتیلی رسالهٔ دوازده جلدی در علوم بلاغی در عنوان «Institutio Oratoria» (ترجمه: تأسیس بلاغی) که در حدود سال ۹۵ میلادی نوشته شد. این کتاب نه‌تنها با نظریه‌ها و بکارگیری علوم بلاغی، بلکه با آموزش و پیشرفت در خود سخنور نیز سروکار داشت.
پیش از این، متنی تحت عنوان «De Causis Corruptae Eloquentiae» (ترجمه: اندر دلایل سخنوری خراب) نوشته شده بود که گم شده‌است، هرچند که باور برآنست که تقریر اولیهٔ برخی از دیدگاه‌هایی که پس‌تر در «Institutio Oratoria» به کار رفت، بوده باشد.
به‌علاوه، دو دسته از دکلماسیون از او وجود دارد، «Declamationes Majores» و «Declamationes Minores» که به کوئنتیلی نسبت داده شده‌اند، هرچند که جدال‌هایی بر سر نویسندهٔ اصلی این متن‌ها وجود دارد.
خوان پونسه د لئون
خوان پونسه د لئون ای فیگروا(زادهٔ ۱۴۷۴- مرگ ژوئیه ۱۵۲۱) کاوش‌گر اسپانیایی بود. او همچنین نخستین فرماندار پورتو ریکو بود. نخستین هیئت اکتشافی به [كاليفرنيا ]] به رهبری او گسیل شد. این هیئت در جستجوی سرچشمه جوانی به كاليفرنيا گسیل شد.
د پونته در دومین سفر کریستوف کلمب به ینگه دنیا داوطلبانه بدو پیوست. در ۱۴۹۳ این گروه به هیسپانیولا رسیدند. در ۱۵۰۴ او مامور سرکوب سرخ‌پوستان تائینو شد. پس از آن او ماموریت یافت تا به رونق و ساخت و ساز در مستعمره‌های اسپانیایی بپردازد.
هنگامی که او از تائینوها دربارهٔ پورتوریکو و رودخانه‌های زرخیز آن شنید پروانهٔ کاوش آن سرزمین را در ۱۵۰۸ گرفت. مردان او اقامت‌گاهی در جزیره ساختند و به جستجوی زر پرداختند. به زودی او فرماندار آن جزیره شد. او بومیان جزیره راب رای بهره گرفتن از نیروی کارشان میان مردانش تقسیم کرد. سرخ‌پوستان را به جستجوی طلا و تولید خوراک وامی‌داشتند. سرخ‌پوستان جز آن که به بردگی کشانده شده بودند با دردسر تازه‌ای که همانا بیماری‌های اروپاییان بود رودررو گشتند؛ بیماری‌هایی چون آبله و سرخک که سیستم دفاعی بدن ایشان توان رزم با این مهمانان را نداشت و مرگ و میرشان را در پی داشت. شورش این بومیان هم به جایی نمی‌رسید چرا که اسلحه‌های اولیهٔ ایشان در برابر کمان زنبورکی و شمخال نیروهای خوان پونسه بسیار ناتوان بود.
در ۱۵۱۳ د پونسه به دستور پادشاه و برای کاوش سرزمین‌های تازه رهسپار فلوریدا گشت و آن سرزمین را به مناسبت همزمانی‌اش با آیین جشنواره‌ٔ گل‌ها پاسکوا فلوریدا(که همان معنا را می‌دهد) خواند. روایاتی افسانه‌وار هدف خوان د ژونسه را از کاوش فلوریدا دستیابی به چشمهٔ جوانی ذکر می‌کند. هرچند که تاریخنگاران آماج او را بیشتر یافتن طلا و گشترش امپراتوری اسپانیا دانسته‌اند.
د پونسه در واپسین سفرش در ۱۵۲۱ در کرانه‌های جنوب باختری فلوریدا با همراهانش از کشتی پیاده شد. به زودی سرخ‌پوستان بر آنها تاختند و تیری که با شیرهٔ درختی بومی زهرآگین شده‌بود بر شانهٔ د پونسه نشست و او را زخمی نمود. گروه به همراه د پونسه به کوبا راندند ولی خوان د پونسه بر اثر آن زخم به زودی جان‌سپرد و پیکرش را در پورتو ریکو به خاک سپردند.
Wikipedia contributors, "Juan Ponce de León," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Juan_Ponce_de_León&oldid=326299785 (accessed November 18, 2009).
باجروان
باجروان (به لاتین: Bəcirəvan) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. باجروان ۲٬۳۲۲ نفر جمعیت دارد.
باجروان یا "بجروان" از شهرهای مهم آذربایجان و در منطقه مغان بوده‌است که تا قرن‌های سوم و چهارم، این شهر رونق داشته‌است. اعضائ هیئت آلمانی که در سال ۱۶۳۳ میلادی (۱۰۵۳ هجری)و در زمان حکومت صفوی، در مسیر راه شیروان به اردبیل از بالقارچای (بالهاری = بالهارود) و از نزدیک باجروان گذشته‌اند، از این آبادی نام برده و آنجا را انتهای مغان دانسته‌اند.
حمداله مستوفی مورخ قرن هشتم هجری باجروان را در چهار فرسنگی شمال برزند، و بیله سوار را در هشت فرسنگی باجروان معرفی می‌کند. وی می‌افزاید که بیله سوار از رودخانه باجروان مشروب می‌شود. حمداله مستوفی همچنان در مورد باجروان می‌نویسد : «باجروان از اقلیم چهارم است طولش از جزایر خالدات فج نط و عرض از خط استوا لح در اول مغان بود و اکنون خرابست و بقدر دیهی معمور...هوای باجروان به گرمی مایل است و آبش از جبالی که در حدود آن است بر می‌خیزد و حاصلش غیر از غله چیز دیگر نمی‌باشد»
همچنین مستوفی این آبادی را ویران و هوایش را گرم توصیف کرده که محصول آن غله بوده‌است.
در دوره صفوی اتصال شهرهای شمالی ارس با شهرهای جنوب ارس از مسیر باجروان برقرار می‌شده‌است .حمداله مستوفی در کتاب نزهه القلوب فاصله شهر سلطانیه که پایتخت آن زمان بوده تا باجروان را چنین توضیح می‌دهد : «...از سلطانیه تا شهر اردبیل سی و هفت فرسنگ، ثم الی قراباغ ارّان از او تا رباط ارشد هشت فرسنگ ازو تا دیه ورنق هشت فرسنگ، شهر برزند که اکنون دیهی است بدست چپ در قبله این مرحله‌است، بیک فرسنگی از ورنق تا شهر" باجروان" که اکنون دیهی است چهار فرسنگ جمله باشد. از اردبیل تا باجروان بیست فرسنگ و از سلطانیه پنجاه و هفت فرسنگ، از باجروان راهی به محمود آباد گاوباری رود بر این موجب تا پیلسوار هشت فرسنگ تا جوی نو شش فرسنگ تا محمود آباد گاوباری شش فرسنگ جمله باشد از باجروان تا محمود آباد گاوباری بیست فرسنگ از اردبیل چهل فرسنگ از سلطانیه هفتاد و هفت فرسنگ ...»
وجه (عربستان)
دارای یک باند فرودگاه است که از هواپیمهای داخلی استقبال می‌کند.  جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۴ میلادی ۳۰ هزار نفر نشان می‌دهد که از اهل سنت و از شاخه مالکی هستند . همچنین دارای اسکلهٔ کوچک است که ماهی گیران از آن استفاده می‌کنند.تجارت تجزءه نیز از این بندرگاه به کشورهای همسایه رواج دارد. این شهر دارای آثار باستانی گوناگونی است که در دوران حکم عثمانی باقی‌مانده‌است. از جمله آثارهای موجود قلعهٔ بزرگی است که به قلعه زریب معروف است. قلعه در ضلع شمالیبه روی تپهٔ تپه‌ای به بس بلند واقع شده‌است.
هندسه متناهی
هندسه متناهی ، هرنوع دستگاه هندسی است که تنها دارای تعداد متناهی نقطه می‌باشد. هندسه اقلیدسی رایج، متناهی نیست، چون خط اقلیدسی دارای تعداد بی‌شماری نقطه می‌باشد. هندسه‌ای مربوط به گرافیک نمایش‌یافته روی صفحه کامپیوتر هندسه متناهی می‌باشد، که در آن پیکسل‌ها نقش نقاط را دارند. در حالی که هندسه‌های مختلفی در دسته هندسه‌های متناهی می‌گنجند، عمده توجه به دلیل نظم و سادگی بر روی فضاهای تصویری و آفین متناهی می‌باشد. انواع مهم دیگری از هندسه متناهی، صفحات موبیوس، معکوس، و بنز و همچنین معاد ابعاد بالاترشان چون هندسه‌های معکوس می‌باشد.
هندسه‌های متناهی را می‌توان از طریق جبر خطی و با شروع از فضاهای برداری روی میدان‌های متناهی ساخت؛ صفحات آفین و هندسی که بدین طریق ساخته می‌شوند را هندسه‌های گالوا می‌نامند. هندسه‌های متناهی را می‌توان به صورت محض اصول موضعی نیز ساخت. بسیاری از هندسه‌های متناهی رایج، هندسه‌های گالوا هستند، چرا که هر فضای هندسی متناهی از بعد سه یا بیشتر یک‌ریخت با فضای تصویری روی یک میدان متناهی است (یعنی تصویرسازی یک فضای برداری روی میدانی متناهی). با این‌حال، بعد دو دارای صفحات آفین و تصویری است که با هندسه‌های گالوایی یکریخت نبوده، به این صفحات، صفحات غیر-دزارگی می‌گویند. نتایج مشابهی برای سایر انواع هندسه‌های متناهی نیز برقرار است.
شهرهای باستانی و تاریخی ایران
این فهرست شامل شهرهایی است که در گذشته در ایران وجود داشته‌اند اما یا امروزه تنها ویرانه‌های آن‌ها برجاست (مانند تخت جمشید) ویا تنها نامی از آن‌ها در کتاب‌ها باقی مانده‌است.
ورشو (ابهام‌زدایی)
ورشو می‌تواند دارای کاربردهای زیر باشد.
رده:صفحه‌های ابهام‌زدایی نام شهر
چهل گفتار در ادب و تاریخ و فرهنگ ایران
چهل گفتار در ادب و تاریخ و فرهنگ ایران، مجموعه‌ای از مقاله‌های ادبی و تاریخی نوشتهٔ دکتر محمدامین ریاحی است که در سال ۱۳۷۹ در تهران به چاپ رسیده‌است.
زبان و فرهنگ ما:
فردوسی و شاهنامه:
در احوال گذشتگان:
در آیینه تاریخ:
نکته‌ها:
یاد استادان و یاران رفته:
مبندازول
مبندازول یک داروی بنزایمیدازول با اثر درمانی بر روی بیماری‌های انگلی ایجاد شده توسط کرم‌هاست. این دارو اثر درمانی روی کرمک، کرم‌های گرد، کرم‌های نواری، کرم‌های قلابدار و کرم‌های شلاقی دارد. مبندازول به‌عنوان یک داروی انتخابی در درمان آسکاریازیس، کاپیلاریازیس، انتروبیاز و تریکوریاز به کار می‌رود.
مبندازول از طریق تخریب میکروتوبولهای سیتوپلاسمی انگل، باعث مهار انتخابی و غیرقابل برگشت جذب گلوکز و سایر مواد غذایی دارای وزن مولکولی کم می‌شود و ذخایر گلیکوژن را که برای تکثیر و بقای این کرم‌ها لازم است تخلیه کرده و موجب بی‌حرکتی و مرگ در کرم‌ها می‌شود. مبندازول جذب روده‌ای خوبی ندارد و پس از مصرف زیاد، مقدار زیادی از آن بدون تغییر در مدفوع یافت می‌شود. دفع این دارو عمدتاً کلیوی بوده و در حضور غذا، به ویژه غذاهای چرب، میزان جذب خوراکی از طریق دستگاه گوارش افزایش می‌یابد. دارو اثر درمانی خود را به آهستگی (غالباً ظرف سه روز) نشان می‌دهد. طیف اثر این دارو گسترده‌است و ممکن است در آلودگی‌های چندگانه مفید باشد.
مبندازول یک قرص جویدنی می‌باشد و می‌توان پس از جویدن کامل قرص، مقداری آب مصرف کرد.
به دلیل جذب محدود در روده، این دارو تنها عوارض جانبی مختصری از جمله درد شکمی و اسهال از خود نشان می‌دهد. درصورت مصرف همزمان با مترونیدازول، احتمال بروز نشانگان استیونس-جانسون وجود دارد.
خسرو سیف
خسرو سیف (زادهٔ ۱ اردیبهشت ۱۳۱۳ – درگذشته ۲۲ تیر ۱۴۰۰) سیاستمدار ایرانی بود. وی از مخالفان حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی، از اولین اعضای حزب ملت ایران و دبیرکل این حزب پس از قتل داریوش فروهر در سال ۱۳۷۷ بود. خسرو سیف از سال ۱۳۳۰ وارد حزب ملت ایران به رهبری داریوش فروهر شد و بیشتر بخاطر همکاری سیاسی درازمدتش با فروهر شناخته می‌شود. وی چندین مرتبه زندانی شد که یکبار آن پس از وقایع تیرماه ۱۳۷۸ بود.
وی تا زمان مرگ، سمت دبیرکلی حزب ملت ایران را برعهده داشت.
در تاریخ ۲۲ تیر ۱۴۰۰، خسرو سیف در اثر ابتلا به کووید ۱۹ درگذشت.
ارگ هرات
اَرگ هرات (پشتو: اختیارالدین کلا انگلیسی:Herat Citadel) مشهور به قلعه اختیارالدین بنایی تاریخی در شهر هرات بجای‌مانده از روزگار اسکندر مقدونی است. در سال ۳۳۰ پیش از میلاد، اسکندر پس از تصرف شهر آرتاکوانا (اردکانه؟)، مرکز ساتراپی هریوا، آن را ویران کرد. سپس وی یا بازماندگانش در نزدیکی آرتاکوانا شهر جدیدی بنا کرده و نامش را «اسکندریه آریانا» (Alexandria in Ariana) نهادند و در آنجا این دژ را برای نظامیان خود ساخت که بقایای آن هنوز باقی است. هدف از ساختن این دژ، حفظ نظامیان از شورش احتمالی مردم شهر در برابر سلطهٔ مقدونی‌ها بود. این بنای عظیم هم‌اکنون در وسط شهر هرات موجود است. در اواخر دوره محمد ظاهرشاه و دوران سردار داودخان بودجه‌ای برای بازسازی ان اختصاص دادند که در پایان دوره داودخان دوباره احیا و بازسازی شد. برج و باروهای بزرگ این قلعه از دوردست‌ها قابل دیدن است.
دژ اختیارالدین نخستین دژ استوار منطقه هرات در افغانستان است که اهالی آن به راهنمایی شمیره دختر فریدون به منظور رهایی از چیرگی و باجگیری دشمن آباد کردند. در سدهٔ چهارم پیش از میلاد در پی تهاجم اسکندر مقدونی ویران ولی پس از آن به فرمان خود او ازنو آباد شد. این دژ دوباره در اثر هجوم چنگیز ویران ولی بعدآ در عصر فخرالدین (۶۸۷ - ۷۰۶) توسط وزیرش اختیارالدین آباد شده و بنام وی نامیده شد.
در سال (۸۱۰) دوره شاهرخ فرزند تیمور لنگ که پایتخت خراسان را از سمرقند به هرات انتقال داد علاوه بر ترمیم ویرانی‌های گذشته به استوارسازی و آراستن این دژ نیز پرداخته شد.
این بنا در قرن هفتم توسط اختیار الدین مرمت شد و پس از خرابی‌های زمان مغولان مجدداً توسط ملک فخر الدین کرت تعمیر شد. قلعه اختیار الدین به دلیل مرکزیت حکومتی و نظامی همیشه مورد تخریب و صدمات نیروهای مهاجم بوده‌است. پس از حمله (۷۸۳ هـ. ق) و تصرف شهر هرات توسط وی صدماتی بر آن وارد شد و تا زمان حکومت شاهرخ در هرات به همان شکل باقی‌ماند و در سال (۸۱۸ هـ. ق) (۱۴۱۶ م) توسط شاهرخ پسر تیمور مجدداً مرمت شد. این قلعه در زمان داوود خان (۱۹۷۵میلادی) توسط یونسکو شروع به مرمت آن گردید که متأسفانه به دلیل رویکار آمدن رژیم کمونیستی نیمه کار ماند.
قلعه در قسمت شمالی شهر بین محل قطبیچاق و محله بردارانیها بر روی پشته‌ای بلند واقع شده‌است. قلعه اختیار الدین حدود (۵۰۰۰) متر مربع مساحت دارد و بلندترین نقطه آن ۲۰ متر می‌باشد. در حال حاضر دارای ۱۳ برج می‌باشد این بنا از خشت خام ساخته شده‌است.
قلعه اختیار الدین در سال‌های اخیر به عنوان محل موزه شهر هرات استفاده می‌شده و به تازگی با تخلیه قلعه اختیار الدین از تجهیزات نظامی و تبدیل آن به موزیم اقدام شده‌است.
برج‌های قلعه اختیار الدین در زمان تیموریان (شاهرخ) دارای تزیئنات کاشیکاری شد و بقایای حاضر کاشیکاری نشانگر آن است که کتیبه‌ای عظیم به خط ثلث بر روی بدنه قلعه کار شده بوده و همچنین روی دوبرج در حال حاضر این تزئینات به چشم می‌خورد. در پایین برج کتیبه‌ای به خط کوفی سفیدکار شده و در قسمت بالا در میان گر ه‌های ترنجی شکل باخطوط کوفی بنائی روبرو هستیم بناً به نظر بعضی منابع در دوره تیموریه داخل قلعه اتاقی وجود داشته که اتاق زرنگار نامیده می‌شود و تمامی دیوارها و سقف‌ها نقاشی و تزئین شده بودند که متأسفانه امروزه وجود ندارد.
کاخ صاحبقرانیه
کاخ صاحبقرانیه به دستور ناصرالدین‌شاه قاجار بنیان شد و قصر و مکان تعیش وی گردید.
بعدها با فقدان سلسله قاجار و براندازی آن توسط پهلوی اول، این مکان محل به عنوان دفتر کار پهلوی دوم مورد استفاده قرار گرفت.
ناصرالدین شاه در سال ۱۲۲۹ ه‍.ش دستور داد قصر نیاوران را در دو طبقه شامل شاه نشین، کرسی خانه، حمام، تالار آینه و ۵۰–۴۰ دستگاه خانه هر کدام شامل ۴ اتاق و یک ایوان برای زنان حرمسرایش بسازند. ناصرالدین شاه در سی و یکمین سال حکومتش خود را صاحب‌قران نامید و این کاخ را «کاخ صاحبقرانیه» نام نهاد.
تالار آینه (جهان‌نما) با تابلوهای نقاشی گران بها و اشیاء بسیار نفیس تزیین شدند. آینه کاری‌های تالار اصلی آن در زمان ناصرالدین شاه آغاز شد و در زمان مظفرالدین‌شاه قاجار به پایان رسید. تالار آینه دارای چهار اتاق است: اتاق منشی دفتر شاه (آخرین منشی دفتر شاه هرمز قریب بود)، اتاق هدایا، اتاق دندانپزشکی و سرویس بهداشتی.
طبقه زیرین این کاخ حوض خانه نام دارد که در زمان ناصرالدین شاه، ورودی حرمسرایش بوده و در کنار صاحبقرانیه ساختمانی با ۴۰ اتاق قرار داشته که حرمسرای شاه بوده که آن ساختمان به دستور رضا شاه پهلوی تخریب شد. حوض خانه در زمان محمدرضاشاه به محل برگزاری جشن‌های غیررسمی پهلوی تبدیل شد. حوض در وسط بنا قرار دارد و اطراف آن را مبلمان فراگرفته‌است. یک جار و چند تابلوی نقاشی، از جمله تابلوی حوضخانه صاحبقرانیه اثر کمال‌الملک در این فضا به چشم می‌خورد. سقفهای چوبی منقوش این بخش، متعلق به قرن ۱۳ هـ.ش. بوده و از شیراز آورده شدند. حوضخانه به لحاظ معماری و تزئیناتی چون گچ‌بری‌ها، ارسیهای فاخر و آثار موجود در آن، بعد از تالار آیینه از زیباترین بخش‌های کاخ است.
پس از ناصرالدین شاه، مظفرالدین شاه تغییراتی در ساختمان ایجاد و قسمتی از حرمسرا را خراب کرد. فرمان مشروطیت نیز در حیاط کاخ صاحبقرانیه، توسط او امضا گردید.
در دوران رضاشاه این کاخ برای برگزاری مراسم ازدواج محمدرضا پهلوی و فوزیه بازسازی می‌شود، اما به علت سرمای شدید آن سال مراسم در مکان دیگری برگزار می‌گردد.
در دوران محمدرضا شاه، فرح دیبا تغییراتی اساسی در قسمت‌های داخلی بنا و دکوراسیون آن ایجاد کرد و طبقه اول یعنی حوضخانه برای پذیرایی میهمانان و طبقه دوم به عنوان دفتر کار محمد رضا پهلوی مورد استفاده قرار گرفت. از دیگر اتاق‌های این کاخ می‌توان به اتاق‌های استراحت نیمروزی شاه و اتاق مذاکرات جنگی شاه (با شیشه‌های ضدگلوله و فضای آکوستیک) و اتاق مذاکرات خصوصی، انتظار سفرا، منشی، هدایا، دندانپزشکی و استراحت محمدرضا شاه نام برد. همه درها و پنجره‌های چوبی این بنا به شکل اُرُسی بوده و با شیشه‌های رنگی تزئین شده‌است. از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۷ از این کاخ به عنوان دفتر کار شاه استفاده می‌شده‌است.
مجموعه قهوه تلخ به کارگردانی مهران مدیری، سریال تلویزیونی میرزا کوچک‌خان و فیلم‌های سینمایی شازده احتجاب، سلطان صاحب‌قران، دلشدگان و کمال‌الملک در این کاخ فیلم برداری شده‌اند.
در حال حاضر قسمت اصلی کاخ صاحبقرانیه و طبقه زیرین آن (حوضخانه) در حال مرمت می‌باشد و قابل بازدید نیست. همچنین اعلام شد پس از زلزله تهران در سال ۱۳۹۹، قسمتی از این کاخ آسیب جزیی دیده است.
بسیاری از منابع و کارشناسان نیز گودبرداری های غیراصولی و نشست زمین را علت اصلی آسیب دیدگی این کاخ عنوان کرده اند.
علم کشاورزی
علم کشاورزی دانشی گسترده‌است که از بخشهایی شامل علوم طبیعی، دقیق، اقتصادی و نوعی از روابط اجتماعی است که در درک درستی از کشاورزی به کار می‌رود (دامپزشکی بنا به تعریف جزء این شاخه نیست)
کشاورزی شهری
طبق تعریف به هر گونه کشاورزی در محیط‌های شهری، کشاورزی شهری گویند. کشاورزی شهری شامل مجموعه‌ای پیچیده و متنوع از فعالیت‌های تولید مواد غذائی، از جمله شیلات و جنگلداری است که در داخل یا حاشیه شهرها انجام می گیرد. ایده تولید غذای تکمیلی فراتر از عملیات کشاورزی روستایی مفهومی جدید نیست. در شهرهای نیمه بیابانی ایران قدیم، واحه‌ها از طریق قنات‌هایی که آب کوهستان را حمل می‌کردند تغذیه می‌شدند تا از تولید فشرده مواد غذائی حمایت کنند. در ماچوپیچو (پرو)، بسترهای گیاهی پلکانی (تراس بندی) برای استفاده بهتر از نور خورشید و طولانی‌شدن فصل رشد طراحی شد، و آب مصرفی شهر، صرفه جوئی و استفاده دوباره میشد. کشاورزی شهری، چه در زمان جنگ و رکود و کمبود مواد غذایی، و چه در زمان فراوانی نسبی استفاده می‌شد. باغ های اختصاصی در آلمان، در اوایل قرن نوزدهم به عنوان پاسخی به فقر و نآمنی غذایی پدید آمدند. در طول جنگ جهانی اول، رئیس جمهور آمریکا، وودرو ویلسون، از همه شهروندان خواست تا از هر فضای آزاد جهت تولید غذا استفاده کنند تا جائی که در سال ۱۹۱۹، بیش از ۵ میلیون قطعه زمین زیر کشت بود و بیش از ۵۰۰ میلیون پوند محصول برداشت میشد.
از مزیت‌های این روش می‌توان به این اشاره نمود که جمعیت شهرنشین دنیا که چیزی در حدود یک سوم جمعیت جهان است، ساعاتی از وقت خود را به کشاورزی اختصاص می‌دهند تا نیاز خانواده خود را تا حدی تأمین کنند، یا محصولات خود را بفروشند. این قبیل کشاورزان به دلیل استفاده از سیستم‌های کوچک و سرمایه‌گذاری در بخش‌های پر‌سود معمولاً موفقیت بیشتری نسبت به کشاورزان روستایی دارند.
در برخی از شهرها مانند لندن برای تأمین غذا نیاز است که آنها را از مسافت‌های دور آورد که این امر هزینه زیادی دارد. در مقایسه٬ تولید محلی ارزانتر بدست مصرف کننده میرسد. از سوئی میتوان گفت که بهره‌وری انرژی تولید غذا در این روش بالاتر و رد‌پای کربنی پائینتر است.
براساس گفته کریس اسکات، از مؤسسه بین‌المللی آب و خاک سری‌لانکا، حدود ۱۰ درصد زمین‌های کشاورزی شهری، با مواد بودار که از فاضلاب شهرها گرفته می‌شوند، آبیاری و تغذیه می‌شوند. اسکات معتقد است دولت‌ها باید با تصفیه فاضلاب از مواد میکروبی و نگهداری مواد غذایی مفید آن‌ها از این روش حمایت کنند.
کشاورزی در شهرها موجب تولید فضای سبز و کاهش حمل و نقل در داخل شهر می‌شود و موجب پاکیزه ماندن آب و هوا نیز می‌شود.
بنا به گزارش سازمان ملل متحد، حدود ۱۵ درصد محصولات غذایی جهان، در مناطق شهری تولید می‌شود و این مقدار رو به رشد است.
نمونه‌ای از اینها را می‌توان مردمی که در کلکته‌ی هندوستان مشغول تولید کود از زباله هستند یا افرادی که در لیما و پرو به صورت غیرقانونی خوک پرورش می‌دهند یا عده‌ای که در نایروبی و کنیا در قفس‌هایی چسبیده به آپارتمان‌شان مرغ پرورش می‌دهند را نام برد.
در شانگهای حدود یک میلیون نفر از ساکنان آن در این نوع مزارع به کشاورزی مشغول هستند. این شهر، شیر و تخم‌مرغ مورد نیاز خود و تقریباً قسمت عمده سبزی خود و بخشی از گوشت و تقریباً دومیلیون تن از غله مصرفی سالانه خود را تأمین می‌کند.
لوئیس کارول
چارلز لاتویج دادسون با نام مستعار لویی کارل (زاده در دیرزبری – درگذشته در گیلدفورد) استاد ریاضیات کالج کرایست‌چرچ دانشگاه آکسفورد، کشیش، عکاس و نویسنده انگلیسی بود. او جزو بزرگترین نویسندگان ادبیات کودک جهان به‌شمار می‌رود.
چارلز لاتویج دادسون با نام مستعار لوئیس کارول (لویس کارول) در ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۳۲ به دنیا آمد.
او استاد ریاضیات کالج کرایست‌چرچ در دانشگاه آکسفورد، فرزند خانواده‌ای ثروتمند از طبقات بالای جامعه و افراد بانفوذ شمال انگلستان، دارای رگه ایرلندی و وابسته به دو طبقه اصیل نظامی و مذهبی بود. وی تدریس در آکسفورد را از ۱۸۵۵ آغاز کرد و تا ۲۶ سال بعد ادامه داد. کارول به دلیل تب در دوران کودکی، از یک گوش ناشنوا و در همان دوران، دچار لکنت زبان نیز شد.
کارول در ردیف خیال‌پردازی‌نویسان مهم دوره ویکتوریا قرار دارد. "آلیس در سرزمین عجایب" (۱۸۶۵) و "آن‌سوی آینه" (۱۸۷۲) از مهم‌ترین آثار او هستند که همچون دیگر آثار ادبی او با نام مستعار «لوئیس کارول» منتشر شدند.
هر دو کتاب، سفر آلیس، قهرمان دختر داستان را شرح می‌دهند و ماجراهایی را بیان می‌کنند که به صورت نمادین سیر تحول ذهنی او را در مسیر زندگی نشان می‌دهد. گونهٔ این داستان‌ها، خیال‌پردازی است و در بستری رشد می‌کند که فراواقعیت‌ها پایه‌های طرح را تشکیل داده و لحظاتی از زندگی نویسنده را به تصویر می‌کشند.
مهارت او در بازی با کلمات، منطق و خیال‌پردازی خوانندگان را، از کودکان گرفته تا برگزیدگان ادبی، مجذوب خود کرده‌است و فراتر از آن، آثار وی عمیقاً در فرهنگ امروزی جای گرفته و بسیاری از هنرمندان را تحت تأثیر قرار داده‌است.
وی در ۱۴ ژانویه ۱۸۹۸ میلادی، در شصت‌وشش سالگی، بر اثر ذات‌الریهٔ شدید در گیلدفورد در جنوب شرقی انگلستان درگذشت و در گورستان مونت سمتری در گیلدفورد به خاک سپرده شد.
پناهگاه کلک‌چال
پناهگاه کُلَک‌چال، یا اردوگاه پیشاهنگی قبل از انقلاب اسلامی یکی از پناهگاه‌های کوهنوردی در شمال تهران است.
ارتفاع این پناهگاه از سطح دریا، ۲۶۰۰ متر است. این پناهگاه سه مسیر دسترسی دارد: بوستان جمشیدیه، گلاب‌دره و دره وزباد. پناهگاه دارای تأسیسات آب و برق است و زیر نظر وزارت آموزش و پرورش اداره می‌شود. همچنین این مجموعه دارای چندین ردیف درختکاری بوده و امکاناتی از قبیل استخر،زمین والیبال، مسجد، بوفه، سرویس بهداشتی و غیره را دارا می‌باشد. نام دیگر این مجموعه اردوگاه پیشاهنگی قبل از انقلاب اسلامی و در حال حاضر اردوگاه دانش‌آموزی شهید باهنر است.
این پناهگاه در سال ۱۳۳۹ و توسط سازمان پیشاهنگی ایران ساخته شد. در روی برج سفید آن، نام گروه‌های پیشاهنگی به چشم می‌خورد.
کلک‌چال
کُلَک‌چال نام یکی از کوه‌های رشته کوه البرز است که در شمال شهر تهران قرار دارد. مرتفع‌ترین نقطه این کوه قلهٔ کلکچال نام دارد.همانطور که قله کلکچال در دوران قدیم تحت سیطره مازندران بود این کلمه به معنی کلک (kàlek) یعنی مرز مشخص شده پرچین شده.چال هم به معنی چاله. معنی کامل ان چاله مرزی میباشد. ارتفاع قلهٔ کلک‌چال از سطح دریا، در حدود ۳۳۵۰ متر است.
مسیرهای مختلفی برای صعود به این قله وجود دارد که مهم‌ترین آنها را می‌توان مسیر پارک جمشیدیه دانست. خیابان فیضیه که از اواسط خیابان نیاوران شروع می‌شود، حدود ۲ کیلومتر طول دارد و در انتها به پارک جمشیدیه می‌رسد.
به اعتقاد برخی از مردم، کلک‌چال خانهٔ دیو سپید در ادبیات فارسی بوده‌است، ولی برخی دیگر کلک‌چال آمل را خانهٔ دیو سپید می‌دانند.
در منظومه حماسی شبرنگ‌نامه، که در سده هفتم هجری و دربارهٔ رزم رستم با شبرنگ فرزند دیو سپید سروده شده، از نخستین نبرد رستم و شبرنگ در کُلَک‌چال، سخن رفته‌است.
کُلَک‌چال را یخچال پربرف هم‌معنی کرده‌اند.
سیکلوپ‌ها
سیکلوپ (; ) یکی از موجودات افسانه‌ای در اساطیر یونانی و بعدها در اساطیر روم است. سیکلوپ در اسطورۀ یونان، به نژادی بسیار کهن از غول‌‌هایی با یک چشم در وسط پیشانی گفته می‌شود. آن‌ها قدرتمند، سرسخت و غیرقابل پیش‌بینی بودند و حرکات آن‌ها همیشه همراه با خشونت و قدرت بود. در افسانه‌های یونان دو نسل سیکلوپ وجود داشت؛ نسل اول شامل سه برادر نامیرا به نام‌های: برونتس (تندرگر)، استروپس (فلشر) و آرگس (درخشانگر)، که از وصلت گایا و اورانوس به وجود آمده بودند. نسل دوم از نوادگان پوزئیدون، و بلندآوازه‌ترین آن‌ها پولیفموس از ادیسه هومر بود.
جزیره‌ای که تصور می‌شود سیکلوپ‌ها در آن می‌زیستند جزئی از سیسیل است، آن‌ها در غارها زندگی می‌کردند و از هر نوع گوشت تازه (شامل گوشت انسان) تغذیه می‌کردند، همچنین گوسفند و بز را نیز برای خود نگه می‌داشتند. در داستان "ادیسه" هومر، اودیسئوس همراه با خدمه خود به جزیره آن‌ها وارد شدند، و شش تن از ملوانان او توسط پولیفموس خورده شدند. اودیسئوس نیز او را مست کرد و با میله‌ای داغ کورش نمود.
یونانیان خدایان و هیولاها را فرزندان تایتان‌ها خدایان اولیه، می‌دانستند که بیشتر آن‌ها فرزند گایا الهه مادر و اورانوس بودند. این دو با یکدیگر فرزندان بسیاری به وجود آوردند که شامل ۱۲ تن از تایتان‌ها نیز هست. سیکلوپ‌ها که نماد تندر، برق و آذرخش به‌شمار می‌آمدند، اولین آهنگران بودند و توسط اورانوس، زندانی شدند. زئوس، هنگام شورش علیه تایتان‌ها، سیکلوپ‌ها را آزاد کرد و در عوض آن‌ها اسلحه معروف او، صاعقه و تندر را به او هدیه دادند.
ولی رعیت
ولی‌ رعیت ( ۱۳۴۰ در قائمشهر ) نماینده دوره‌های ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابی شهرستان‌های قائمشهر، جویبار و سوادکوه می‌باشد . این نماینده مجلس اصلاح طلب بوده‌است.
رعیت همچنین عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس ششم و عضو کمیسیون اجتماعی مجلس هفتم بوده‌است.
خاورمیانه بزرگ
خاورمیانه بزرگ یک اصطلاح سیاسی است که توسط دولت بوش ابداع گردید. خاورمیانه بزرگ گاهی اوقات "خاورمیانه جدید" یا "طرح خاورمیانه بزرگ" خوانده می‌شود.
تمشک ارمنی
توت سیاه ارمنی که به نام شاه توت ارمنی و شاه توت هیمالیایی نیز معروف است.
این گیاه بومی کشور ارمنستان و جنوب غربی آسیا و همچنین شمال ایران می‌باشد. این گونه گیاهی تمشک در سال ۱۸۳۵ میلادی به اروپا و در سال ۱۸۸۵ به کشور استرالیا و آمریکای شمالی معرفی شد.
شاه توت ارمنی، گیاهی است دیرپا که بر روی ساقه‌های خاردار دوساله از ریشه گیاه دیرپا، میوه می‌دهد. ساقه یک ساله آن به طول ۴ تا ۱۰ متر و رنگ متمایل به قرمز می‌باشد. طول برگ‌های شاه توت ارمنی در سال اول به ۷ تا ۲۰ سانتی‌متر می‌باشد.
در سال نخست، گل‌ها بر روی ساقه‌ها دیدار نمی‌شوند و در سال دوم نیز، ساقه‌ها دیگر رشد نمی‌کنند.
گل‌های درختچه شاه توت ارمنی در اواخر بهار و اوایل تابستان ظاهر می‌شوند که هرکدام از گل‌ها دارای ۲ تا ۵/۲ سانتی‌متر قطر و دارای ۵ گلبرگ سفید یا صورتی کمرنگ می‌باشند.
میوه‌های آن متعددو به قطر ۱ تا دو سانتیمتر و به رنگ‌های سیاه و ارغوانی تیره می‌باشند.
بیست (فیلم)
بیست فیلمی سینمایی ساخته عبدالرضا کاهانی محصول سال ۱۳۸۷ ایران است.
داستان فیلم دربارهٔ صاحب یک سالن پذیرایی به نام سلیمانی است که به توصیه پزشک معالجش، تصمیم می‌گیرد سالن را به فروش بگذارد. کارگران تالار که وابستگی زیادی به آن دارند، در مهلت بیست روزه‌ای که تا زمان واگذاری سالن دارند، مجبور به تلاش برای جلوگیری از این اتفاق هستند.
یوریا هیپ (گروه موسیقی)
یوریا هیپ یک گروه پُرسابقهٔ راک انگلیسی است که از سال ۱۹۶۹ تاکنون فعال است. از یوریا هیپ به خاطر ملودیک بودن آهنگ‌های‌شان و استفاده از صداهای متعدد خواننده‌های هم‌آوا همراه با خوانندهٔ اصلی، با عنوان «بیچ بویزِ موسیقی هوی متال» هم یاد می‌شود. موسیقی آن‌ها تاثیرگرفته از پراگرسیو راک، هارد راک، هوی متال، جَز و حتی در پاره‌ای اوقات، موسیقی کانتری است.
آخرین آلبوم آن‌ها با نام "Into the Wild" در سال ۲۰۱۱ روانهٔ بازار شد. از ۲۱ آلبوم پیشین آن‌ها که از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۸ منتشر شدند بیش از ۳۰ میلیون نسخه به‌فروش رسیده‌است.
یوریا هیپ را دیوید بایْرِن (خواننده) و میک باکس (گیتاریست) بنیان گذاشتند. آن‌ها قبلاً عضو گروهی به نام اِستاکِرز بودند و زمانی که اِستاکِرز منحل شد، گروه خودشان با نام اسپایس را تشکیل دادند. با پیوستن کِن هِنزلی (نوازندهٔ کیبورد و گیتار) و پال نیوتن (باسیست) گروه به ترکیب مناسبی رسید و پس از مدتی نام‌اش به یوریا هیپ تغییر یافت. اعضای گروه، نام‌شان را از یکی از شخصیت‌های آفریدهٔ چارلز دیکنز در رمان دیوید کاپرفیلد اقتباس کردند. درامر پیشین اسپایس، اَلکس نِیپیِر هم برای مدت کوتاهی به آن‌ها پیوست که به‌زودی جای‌اش را به نایجل اولسن داد. این ترکیب در سال‌های بعد بارها دست‌خوش تغییر شد به شکلی که در دو دههٔ بعدی، یوریا هیپ بیش از ۳۰ عضو مختلف را در ترکیب نفرات‌اش تجربه کرد.
اسماعیل میرفخرایی
اسماعیل میرفخرایی (زادهٔ ۱۹ مهر ۱۳۲۵) مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های علمی تلویزیون اهل ایران است.
میرفخرایی به سال ۱۳۲۵ در محلهٔ شیخ هادی تهران متولد شد. در سال ۱۳۴۳ برای تحصیل رشتهٔ زیست‌شناسی وارد دانشگاه تهران شد. او کار خود را در آبان ۱۳۴۵ به عنوان مجری و تهیه‌کننده برنامه‌های علمی مجموعه‌ای به نام دانش در رادیو و تلویزیون شروع کرد؛ برنامه‌ای که اولین برنامه علمی تلویزیون ایران به حساب می‌آید.
او فارغ‌التحصیل رشتهٔ لیسانس زیست‌شناسی از دانشگاه تهران و رشتهٔ رادیو و تلویزیون از دانشگاه ایلینوی جنوبی در کاربوندیل و فوق لیسانس ارتباطات در آموزش از همان دانشگاه است. میرفخرایی پس از انقلاب، بازنشسته شد و برای ادامهٔ تحصیل به استرالیا رفت تا در رشتهٔ ارتباطات و در مقطع دکترا تحصیل کند اما به دلیل بروز مشکلاتی با استاد راهنمایش در حالی که تنها دفاع از پایان‌نامه‌اش با عنوان «استفادهٔ قانونی و غیرقانونی از رسانه در ایران» باقی مانده بود، کار را نیمه‌تمام رها کرد و به ایران بازگشت.
ساخت بیش از ۵۰۰ برنامه در زمینهٔ مسائل علمی، شرکت در مجموعهٔ تلویزیونی با عنوان "جمعیت، حال، آینده" و ساخت مجموعهٔ علمی "با طبیعت" که به مسائل زیست‌محیطی می‌باشد. از آخرین کارهای میرفخرایی که او به عنوان تهیه‌کننده در آن شرکت کرده، برنامهٔ "ارتباط ایرانی" می‌باشد. او در کنار فعالیت‌های خود به تدریس در دانشگاه‌های ایران و خارج از کشور نیز اشتغال دارد.
قات
قات (خات) گیاه گلداری است که بومی بخش گرمسیری شرق آفریقا و شبه جزیره عربستان می‌باشد.
قات از سال ۱۹۷۳ توسط سازمان جهانی بهداشت نوعی ماده مخدر محسوب شده و در بیشترین مناطق کشور اتیوپی به‌طور وسیع کشت می‌شود. برگ گیاه قات تا یک هفته در یخچال قابل نگهداری است و معمولاً به صورت تازه مصرف می‌شود.
مصرف قات موجب می‌شود تا مصرف‌کننده برای چند ساعت با نشاط، سرزنده و هیجانی شده و شروع به صحبت بی ربط کند، در ساعات بعدی دچار سکون شده و در نهایت دچار خمودگی و تنبلی جسمی و فکری شود. تأثیر قات عموماً در حد کاتینون خالص است.
گیوتین پرنده
گیوتین پرنده نوعی گیوتین قابل حمل و یک سلاح افسانه‌ای مربوط به خاندان چینگ از سلسله پادشاهان یانگ‌ژنگ کشور چین است. قسمت‌های مختلف این وسیله شامل یک کلاه که در قسمت زیرین آن تعدادی تیغ تعبیه شده و یک زنجیر بلند هستند. با پرتاب کردن کلاه روی سَر قربانی و کشیدن زنجیر، اهرم‌هایی که رابط بین زنجیر و تیغ‌ها هستند، تیغ‌ها را به سمت مرکز کلاه هدایت می‌کنند و سَر قربانی را قطع می‌کنند.
گیوتین پرنده، دست‌مایهٔ ساخت فیلمی با نام استاد گیوتین پرنده (۱۹۷۵) محصول مشترک تایوان و هنگ‌کنگ هم بوده‌است.
وراکروز
وراکروز یکی از ۳۱ ایالت کشور مکزیک می‌باشد.
این ایالت از شمال به تامائولیپاس، از خاوری به خلیج مکزیک، از جنوب به اوئاکساکا و چیاپاس، از جنوب خاوری به تاباسکو و از غرب به پوئبلا، هیدالگو و سن لوئیس پوتوزی محدود می‌شود.
جمعیت این ایالت هفت میلیون تن می‌باشد و مساحت وراکروز هم ۷۱،۶۹۹ کیلومتر مربع می‌باشد.
مرکز این ایالت هم خالاپا می‌باشد و شهرهای آن وراکروز، کوئاتساکوئالکوس و اوریسابا می‌باشند.
وجه نام‌گذاری آن به رسیدن ارنان کورتس به این منطقه در ۱۵۱۹ میلادی بازمی‌گردد که چون در روزی که از دید آیین مسیحیت روز خجسته‌ای شمرده می‌شده بدینجا رسید نام لا ورا کروس (به معنای صلیب راستین) را بر آن نهاد.
جره
جره (اشپاگان) ، روستایی از توابع بخش جره و بالاده شهرستان کازرون در استان فارس ایران است.
نرگس‌زار جره، بزرگ‌ترین نرگس‌زار طبیعی ایران است که با ۱۴۰ هکتار وسعت در نزدیکی روستای جره قرار گرفته است. نرگس‌زار جره در سال ۱۳۹۵ از سوی انجمن گل و گیاه ایران به عنوان خانه نرگس ایران معرفی شد.
این روستا در دهستان جره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۴۹۱ نفر (۳۳۷خانوار) بوده‌است.
برگ‌خواری
در زیست‌شناسی برگ‌خوار به موجودات زنده گیاه‌خواری که از برگ درختان تغذیه می‌کنند گفته می‌شود. برگ‌های قدیمی حاوی میزان بالایی سلولز سخت هضم با انرژی کم و اغلب دارای ترکیبات سمی هستند. به همین دلیل حیوانات برگ‌خوار از باکتری‌های همزی در معده خود برای هضم این ماده استفاده می‌کنند. البته مشاهدات نشان می‌دهد که حیوانات بیشتر برگ‌های نورس که دارای میزان بالاتری از پروتئین و فیبر و همچنین میزان کمتری از سموم هستند را استفاده می‌کنند.
مشاهدات نشان می‌دهد که پرندگان به دلیل میزان پایین انرژی و هضم سخت کمتر از برگ‌ها تغذیه می‌کنند ولی در این میان چند استثنا نیز وجود دارد.
آماده سقوط
«آمادهٔ سقوط» اولین تک‌آهنگ آلبوم رنجبر و رنج‌بین اثر گروه پانک راک رایز اگنست است. این آهنگ مورد استفاده بازی ایکس گیم قرار گرفت. همچنین در سال ۲۰۰۹ در بازی‌های رایانه‌ای "گیتار هیرو: ورلد تور" و "تپ تپ ریونج ۳" قرار گرفت.
آماده بسوی سقوط در فیلم سینمایی "۱۲روندز" با بازی «جان سینا» اسفاده شده‌است.
ویدئوی «آماده بسوی سقوط» که توسط کوین کرسلیک کارگردانی شده‌است اعضای گروه را در جنگل تخریب شده‌ای نشان می‌دهد که در حال اجرای آهنگ هستند. ویدئو همچنین صحنه‌هایی از شکار بی‌رویه، قطع درختان جنگلی، شکار بی‌موقع حیوانات، دود ماشین‌ها و کارخانه‌ها، ریختن سوخت کشتی‌ها به دریا و از بین رفتن حیوانات آبزی را نیز نمایش می‌دهد.
جان کانولی
جان کانولی متولد ۲۱ اکتبر ۱۹۶۸ نوازنده درامز سابق گروه "پیس داگز" و گیتاریست گروه هوی متال سونداست و "پروجکتد" می باشد. جان کانولی از گیتارهای لس پاول و دین استفاده می کند.
شکست (ترانه)
«شکست» اولین تک‌آهنگ آلبوم زندگی الان شروع می‌شود اثر گروه کانادایی تری دیز گریس است که در ۱ سپتامبر ۲۰۰۹ منتشر شد. همچنین از تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۰۹ از ایستگاه‌های رادیویی راک پخش شد. این ترانه در آی تونز نیز موجود است.
نانپوینت
نانپوینت یک گروه متال آمریکایی است که از سال ۱۹۹۷ کار خود را شروع کرد. این گروه نه آلبوم رسمی و یک لایو آلبوم منتشر کرده است.www.nonpoint.com www.myspace.com/nonpoint
فرای (یونان)
فرای (به یونانی: Φεραί) یکی از شهرهای یونان باستان در جنوب شرقی تسالی بود.
از حاکمان معروف فرای می توان به آدمتوس اشاره کرد.
لرزه‌سنج
لرزه‌سنج دستگاهی است که شتاب یا تغییر مکان ناشی از امواج لرزه‌ای درونی زمین که در اثر زمین‌لرزه و انفجار اتمی یا دیگر عوامل ایجاد شده‌است را ثبت می‌کند. به دستگاهی که برای سنجش شتاب ایجاد شده در جریان زلزله استفاده می‌شود، اصطلاحاً شتاب‌نگار گفته می‌شود.
در لرزه‌سنج‌های قدیمی‌تر، که آنها را لرزه‌نگار می‌نامند و شامل یک قلم و کاغذ متحرک است، کار اندازه‌گیری و ثبت لرزه‌ها همزمان و دریک جا انجام می‌گرفت. در دستگاه‌های نوین این کارها در بخش‌هایی جدا از هم انجام می‌گیرد.
در لرزه سنج‌های امروزی داده‌های مربوط به شتاب یا تغییر مکان زمین در بازه‌های زمانی معین به رایانه ارسال و در آن به صورت سری اعداد ذخیره می‌گردد.
داده‌های مربوط به کلیه زلزله‌های ایران از سایت مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن قابل دریافت است.
اساس کار این دستگاه بر اصول ساده دینامیک سازه‌ها استوار است. معادله دیفرانسیل حاکم بر یک سیستم یک درجه آزادی که تحت تحریک شتاب تکیه گاهی قرار گرفته‌است، به صورت زیر بیان می‌شود:
پاسخ این سیستم یک درجه آزادی به صورت زیر قابل محاسبه‌است.
که در آن
مقادیر M و k ثابت هستند. D عبارت است از ضریب بزرگنمایی دینامیکی (Dynami Amplification Factor) و در صورتی که این پارامتر نیز ثابت باشد، پاسخ SDOF با شتاب نسبت مستقیم خواهد داشت. D به این صورت بیان می‌شود:
در این فرمول formula_5 مربوط به سازه و formula_6 مربوط به تحریک است. همانگونه که دیده می‌شود بزرگای پاسخ formula_7 به چند عامل نسبت میرایی، نسبت فرکانس، جرم و سختی بستگی دارد.
حال به نمودار نشان داده شده توجه کنید: این نمودار تغییرات D را در مقابل نسبت بسامد و نسبت میرایی نشان می‌دهد.
با کمی دقت قابل بررسی است که به ازای تغییرات نسبت فرکانس از ۰ تا ۰٫۶، نمودار مربوط به نسبت میرایی ۰٫۷ ثابت است. اساس کار شتاب نگار همین مطلب است. شتاب نگارها با نسبت میرایی حدود ۰٫۷ ساخته می‌شوند تا در صورت اعمال شتابهایی از زمین با فرکانس کمتر از ۰٫۶ برابر فرکانس طبیعی ارتعاششان، پاسخی متناسب با شتاب داشته باشند و پس از یک کالیبراسیون ساده، دقیقاً شتاب زمین را ثبت کنند.
مؤسسه قلب تگزاس
موسسه قلب تگزاس تأسیس ۱۹۶۲، واقع در مرکز پزشکی تگزاس در هیوستون، نام یک مرکز تحقیقاتی-درمانی غیرانتفاعی در تگزاس است.
این مرکز درمانی خصوصی توسط دنتون کولی بنا نهاده شد.
این مرکز بیش از ۱۰۰۰۰۰ عمل جراحی قلبی باز تا کنون انجام داده است.
سیکان (تونل)
تونل سِیکان تونلی زیرزمینی است که جزیرهٔ هونشو (بندر آئوموری) را به جزیرهٔ هوکایدو (بندر هاکوداته) وصل می‌کند. ساخت این تونل در سال ۱۹۸۸ میلادی پایان یافت و تا سال ۲۰۱۶ درازترین تونل خط آهن-کشیده‌شدهٔ جهان بود. از سال ۲۰۱۶ میلادی، تونل سیکان، عنوان «طولانی‌ترین تونل جهان» را به تونل پایه گوتهارد سوییس واگذار کرد.
۲۳٫۳ کیلومتر از ۵۳٫۹ کیلومتر درازای تونل سیکان، زیر دریا (تنگهٔ تسوگارو) حفر شده‌است. برنامه‌ریزی و طرح‌های مطالعاتی و امکان‌سنجی فنی – عملیاتی این تونل در سالهای ۱۹۳۹ الی ۱۹۴۰ انجام گرفت و کار ساخت آن نیز از سال ۱۹۷۱ آغاز شد پس از ۱۷ سال تلاش بی وقفه سرانجام این تونل ریلی در سال ۱۹۸۸ تکمیل گردید.
هزینه اجرای این پروژه عظیم بالغ بر ۳٫۶ میلیارد دلار بوده‌است که بوسیله شرکت " فن آوری و ساخت حمل و نقل راه آهن ژاپن " ۲ انجام شد. این تونل ریلی در حال حاضر بوسیله راه‌آهن منطقه " هوکاییدو" اداره می‌شود. در این تونل روزانه ۵۰ قطار مسافری تردد می‌کنند. ناوگان وسایل نقلیه ریلی عمدتاً شامل لکوموتیوهای EH و 500 ED کلاس ۷۹ است که حمل و نقل مسافری را در امتداد این تونل بر عهده دارند. در ساعاتی از شب که حرکت قطارهای مسافری انجام نمی‌شود، سیر و حرکت قطارهای باری از مسیر ریلی این تونل دریایی انجام می‌شود.
خدمات حمل و نقل مسافری و باری در این تونل ریلی از مارس سال ۱۹۸۸ آغاز شد. در آغاز طراحی فنی خطوط ریلی تونل سیکان به گونهایی انجام شده بود که بتواند سیر و حرکت قطارهای پر سرعت "شینکانسن " را پشتیبانی نماید. در امتداد این تونل دریایی دو ایستگاه ریلی احداث شده‌است. نخست ایستگاه " تاپی کائیتی " در جزیره " هونشو" و همچنین ایستگاه " یوشی او کا " در جزیره " هوکائیدو" که به نوعی نخستین ایستگاه‌های ریلی جهان محسوب می‌شوند که در عمق دریا ساخته شده‌اند. البتهایستگاه‌های مزبور در مسیر این تونل دریایی به عنوان یک نقطه خروج اضطراری ۳ در مواقع بروز بحران یا سوانح ریلی نیز عمل می‌کنند. مسیر ریلی و ایستگاه‌ها در امتداد این تونل دریایی به " اگزوز فن "‌های بسیار قدرتمند مجهز شده‌اند که قادرند در تمامی اوقات دود و آلودگی‌ها را به خارج از تونل هدایت کنند. در این تونل همچنین به‌طور وسیع از فن آوری سیستم‌های " اعلان حریق مادون قرمز " ۴و همچنین سیستم " نازل اسپری کننده آب " ۵ بمنظور مقابله با شرایط اضطراری و پیشگیری از وقوع آتش‌سوزی مجهز شده‌اند، که ایمنی مسافران را در مسیر ریلی این تونل دریایی تضمین می‌کنند. به لحاظ فنی و عملیاتی انشعابات اطمینانی و اصلی این پروژه دریایی در عمق بستر دریا در حوزه پشتیبانی، ایمنی و نگهداری و تعمیرات به سه محور عمده تقسیم می‌شود؛ محور " پایلوت "، محور " خدماتی و نگهداری و پشتیبانی " و یک محور " اصلی " که در یک محدوده ۵ کیلومتری به تونل اصلی متصل می‌شوند و به لحاظ فنی، پشتیبانی و نگهداری و ایمنی در نوع خود یک سازه عظیم و بی نظیر به‌شمار می‌آید.
تنگه تسوگارو
تنگهٔ تسوگارو (تسوگارو کایکیو) تنگهٔ میان جزیرهٔ هونشو و هوکایدو در ژاپن است. این تنگه، دریای ژاپن را به اقیانوس آرام شمالی می‌پیوندد. تونلی زیرزمینی به نام سیکان از زیر این تنگه می‌گذرد. پهنای تنگه از ۲۴ تا ۴۰ کیلومتر در تغییر است.
نام این تنگه از شهرستان تسوگارو در غرب استان آئوموری گرفته شده‌است.
چلیک آمونتیلادو
چلیک آمونتیلادو نام داستان کوتاهی در سبک وحشت از نویسندهٔ آمریکایی ادگار آلن پو است که آن را در ۱۸۴۶ نوشته است. این داستان که در فارسی با نام‌های «بشکهٔ آمونتیلادو» و «صندوق آمونتیلادو» نیز شناخته می‌شود روایتگر داستان مردی است که برای انتقام گرفتن از فردی که او را مورد ریشخند قرار داده است، او را به بهانهٔ چشیدن شراب آمونتیلادو (آمونتیادو) به سردابی کشانده و در میان دیوارها مدفون می‌سازد.
راوی داستان در اینجا نیز همچون داستان‌های قلب رازگو و گربه سیاه خودِ قاتل است که شیوهٔ گرفتن انتقام خویش از دشمنش را برای خواننده بیان می‌دارد.
"مونترسر" داستان شبی را بازگو می‌کند که دوستش "فورچوناتو" را به انتقام توهینی که در داستان ذکر نشده میکشد. او، به بهانه اینکه کنجکاو است در مورد اصالت صندوقی (حاوی حدود ۱۳۰ گالن یا ۴۹۲ لیتر) از شراب آمونتیادو که به تازه گی خریداری کرده‌است مطمئن شود فورچوناتو را به سرداب‌های زیرزمینی خانه‌اش میکشد و او را در قسمتی از سرداب که به سبک گورهای دسته جمعی پاریس ساخته شده‌است به زنجیر کشیده و سپس زنده بگور میکند. همچنین در آخر داستان متوجه میشویم که ۵۰ سال از این واقعه گذشته و هنوز کسی از حقایق با خبر نشده است.
-مونترسر در مورد "هزاران صدمه‌ای که فورچوناتو به او رسانده است " نمی‌دهد، در واقع نمی‌دانیم که او بیماری روانیست و قتل را از روی جنون انجام داده یا برای انجام آن دلیل مهمی داشته‌است. این درحالیست که مونترسر نمی‌تواند کاملاً بیمار باشد چرا که داستان را با جزئیات کامل نقل کرده‌است. -فورچوناتو در داستان به عنوان خبره ی شراب معرفی شده و این در حالیست که خود او بارها در حین صحبت در مورد فرد دیگری که او هم در زمینه تشخیص شراب خبره است میگوید: " او فرق بین آمونتیادو و شری را نمی‌داند!" اما ما میدانیم که امونتیادو خود نوعی از شری است. فورچوناتو همین‌طور شراب فرانسوی گران قیمت "De Grave ( دو گقو)" را در یک جرعه مینوشد به‌طوری‌که انگار از ارزش آن با خبر نیست.