ترازودون
ترازودون
رده درمانی: ضدافسردگی
اشکال دارویی: قرص و شربت
ترازودون در درمان افسردگی مصرف دارد. چون ضد اضطراب و خواب آور است لذا در مواردی که افسردگی همراه با اضطراب، بی خوابی یا هر دو باشد سودمندتر است. ترازودون ، با نام های تجاری بسیاری فروخته می شود . این دارو برای درمان اختلال افسردگی عمده ، اختلالات اضطرابی و همراه با داروهای دیگر برای وابستگی به الکل استفاده می شود که موارد استفاده پزشکی زیر را دارد: برای درمان بی خوابی ناشی از سم زدایی مواد افیونی می توان از این دارو استفاده کرد.
ترازودون برداشت مجددسروتونین به داخل پایانه عصبی را مهارمی‌کند و در نتیجه سروتونین مدت زمان‌بیشتری گیرنده‌های خود را تحریک می‌کند. این یک ترکیب فنیل پیپرازین از کلاس آنتاگونیست سروتونین و مهار کننده بازگشت مجدد (SSRI) است. Trazodone همچنین دارای اثرات آرام بخش است.  Trazodone
به دلیل نداشتن عوارض آنتی کولینرژیک ترازودون برای مواردی که این عارضه مشکل‌زاست انتخاب مناسبی است.مانند: هایپرتروفی خوش‌خیم پروستات ٬ گلوکوم زاویه بسته و یبوست شدید.
و دیگر عوارض، خشکی دهان، سردرد، تهوع و استفراغ، طعم بد دهان، تاری دید، یبوست و گیجی، غش، درد و لرزش عضلات، ضربان قلب نامنظم، بثورات جلدی، هیجان غیر طبیعی، نعوظ نامناسب، دردناک و مداوم، خواب آلودگی، اسهال، ضعف و خستگی غیرمعمول. تمایل Trazodone برای ایجاد آرام بخش شمشیر دو لبه است. برای بسیاری از بیماران ، رهایی از بی قراری، اضطراب و بی خوابی می تواند سریع باشد. برای سایر بیماران ، از جمله افرادی که دارای کمبود فشار روانی و احساس کمبود انرژی هستند ، ممکن است دوزهای درمانی ترازودون به دلیل آرام بخشی قابل تحمل نباشد. Trazodone باعث افت فشار خون وضعیتی در برخی از افراد می شود، که احتمالاً به علت اشغال گیرنده آدرنرژیک α است. بروز اختلال دو قطبی ممکن است با ترازودون و سایر داروهای ضد افسردگی رخ دهد. اقدامات احتیاطی برای مصرف ترازودوم شامل حساسیت شناخته شده به ترازودون و سن کمتر از 18 سال است و همراه با سایر داروهای ضد افسردگی که ممکن است احتمال افکار یا اقدامات خودکشی را افزایش دهد.  گزارش شده است که ترازودون باعث ایجاد تشنج در تعداد کمی از بیماران شده که آن را همزمان با داروها برای کنترل تشنج مصرف کرده اند.در حالی که ترازودون یک عضو واقعی از کلاس های ضد افسردگی SSRI نیست ، اما هنوز هم بسیاری از خواص SSRI ها ، به ویژه احتمال سندرم قطع در صورت قطع خیلی سریع داروها را دارد. بنابراین باید هنگام قطع دارو ، یک روند تدریجی کاهش میزان دوز در یک دوره زمانی ، .در پیش گرفته شود. داروهای ضد افسردگی ممکن است خطر افکار و رفتارهای خودکشی را در کودکان و بزرگسالان افزایش می دهد. بنابراین نظارت دقیق برای ظهور افکار و رفتارهای خودکشی توصیه می شود.  از آنجا که ترازودون ممکن است توانایی های ذهنی و / یا جسمی مورد نیاز برای انجام کارهای بالقوه خطرناک مانند کار با خودرو یا ماشین آلات را مختل کند ، به بیمار توصیه می شود که در هنگام مصرف در چنین فعالیت هایی شرکت نکند. در مقایسه با داروی ضد افسردگی MAOI برگشت پذیر مانند موکلوبماید ، اختلال هوشیاری بیشتری با ترازودون ایجاد می شود.  گزارشات موردی نشان داده است که آریتمیهای قلبی در ارتباط با درمان با ترازودون ، چه در بیمارانی که پرولاپس دریچه میترال از قبل موجود دارند و چه در بیمارانی که سابقه شخصی و خانوادگی منفی بیماری قلبی دارند ، در حال ظهور هستند.  طولانی شدن QT با درمان با ترازودون گزارش شده است. آریتمی هایی مشخص شده شامل PVC های جدا شده ، کوپل های بطنی و در دو بیمار اپیزود های کوتاهی از (سه تا چهار ضربه) تاکی کاردی بطنی مشاهده شد. چندین گزارش پس از بازاریابی در بیماران تحت درمان با تازودون که دارای بیماری قلبی از قبل وجود دارند و در برخی از بیمارانی که بیماری قلبی از قبل نداشته اند ، از آریتمی گزارش شده است. تا زمانی که نتایج مطالعات آینده نگر در دسترس نباشد ، بیماران مبتلا به بیماری قلبی از قبل موجود باید از نزدیک مورد بررسی قرار گیرند ، خصوصاً برای آریتمی قلبی. ترازودون در مرحله بهبودی اولیه انفارکتوس میوکارد برای استفاده توصیه نمی‌شود. مصرف همزمان داروهایی که فاصله QT را طولانی تر می کنند یا مهار کننده CYP3A4 هستند ممکن است خطر ابتلا به آریتمی قلبی را افزایش دهند. یک عارضه جانبی نسبتاً نادر ، اما چشمگیر ، در ارتباط با ترازودون ، پریاپیسم است ، که احتمالاً به دلیل اثر آنتاگونیستی آن در گیرنده های α-آدرنرژیک است. بیش از 200 مورد گزارش شده است و تولیدکننده تخمین زده است که بروز هرگونه عملکرد نعوظ غیر طبیعی در حدود یک در 6000 بیمار مرد است که تحت درمان با ترازودون قرار دارند. به نظر می رسد خطر ابتلا به این عارضه در طول ماه اول درمان با دوزهای کم یعنی کمتر از 50 میلی گرم در روز بیشترین باشد . شناخت زودهنگام هرگونه عملکرد نعوظ غیر طبیعی مهم است ، از جمله نعوظ طولانی مدت یا نامناسب ، و باید سریعاً درمان را قطع کند. گزارشات کلینیکی همچنین عوارض جانبی روانی جنسی مربوط به ترازودون را در زنان ، از جمله افزایش میل جنسی ، پریاپیسم کلیتوریس و ارگاسم خود به خود توصیف کرده است . موارد نادر از سمیت کبد مشاهده شده است ، احتمالاً به دلیل تشکیل متابولیتهای واکنشی. غلظت پرولاکتین بالاتر در افرادی که ترازودون مصرف می کنند مشاهده شده است.  مواردی از سندرم سروتونین با مصرف بیش از حدترازودون گزارش شده است . همچنین گزارش هایی از سندرم سروتونین در بیمارانی که چندین SSRI را همراه ترازودون استفاده می کنند وجود دارد. به نظر می رسد که ترازودون نسبت به TCA ها ، MAOI ها و برخی دیگر از داروهای ضد افسردگی نسل دوم در موارد مصرف بیش از حد ایمن تر است ، به خصوص هنگامی که تنها داروی مصرفی باشد. تلفات نادر است .هیچ پادزهر خاصی برای ترازودون وجود ندارد. بنابراین ، در مصرف بیش از حد باید درمان حمایتی باشد. هر شخصی که مشکوک به مصرف بیش از حد است ، باید در اسرع وقت در بیمارستان ارزیابی شود. ذغال فعال و دیورز اجباری ممکن است در تسهیل حذف دارو مفید باشد ، نشان داده شده است که لاواژ معده مفید نیست مگر اینکه در اولین ساعت پس از مصرف انجام شود. Trazodone توسط CYP3A4 ، آنزیم کبدی متابولیزه می شود. مهار این آنزیم توسط مواد مختلف دیگر ممکن است تخریب آن را به تأخیر بیندازد و منجر به افزایش سطح دارو در خون شود. CYP3A4 ممکن است توسط بسیاری از داروها ، گیاهان و مواد غذایی دیگر مهار شود ، و به همین ترتیب ، ترازودون ممکن است با این مواد در تعامل باشد.