hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
توج
توز یا توج که همچنین طاووس هم نامیده شده در فارس قدیم و از توابع شاپورخوره در ۳۲ فرسنگی شیرازو بین شهر دالکی فعلی و روستای نظر آقا دشتستان واقع بوده است که برطبق اسناد محل دقیق این شهر باستانی را میتوان دو روستای بنه جاموشی و سده و منطقه هوره در پشت رودخانه دالکی عنوان نمود زیرا براساس داستان های تار یخی محلی و نوع شغل ها و نام های بجا مانده از این تمدن کهن و خانه های کشف شده(در روستای سده) بیشتر به چشم می خورد.
شهر توز همزمان با دیگر تمدن های دیگر جنوب همچون شهر های باستانی دالکی ،آز ،زیراه ،جطوط،سنا در زلزله سال 576 شمسی به تخریب 90 درصدی همراه می گردد و صنعت پارچه و عطر سازی از خرما به طور کامل از بین می رود.
یاقوت حموی در آنجا که از پارچه‌های توزی اطلاعاتی می‌دهد که دارای بعضی نکات تازه است «جامه‌هایی است نازک با بافت لطیف به غربال شباهت دارند اما دارای رنگ‌هایی زیبا و حاشیه دوزی طلا هستند. اهالی خراسان به خصوص به این جامه‌ها علاقه‌مند بودند و به همین علت مقدار زیادی از این جامه‌ها به آنجا صادر می‌شد.»
نام این شهر در گزارش‌های مربوط به حرکت سفاین اسکندر مقدونی به صورت تائوکه هم آمده‌است. اصطخری نوشته‌است «توج شهری است بسیار گرم، در گودی جای دارد. خانه‌های آن از گل ساخته شده و شهر دارای نخل‌های فراوان است.» اصطخری از نظر وسعت آن را در ردیف شهر شاپور، اصطخر، کثه، جور و نوبندجان ذکر می‌کند.
در پارسی میانه این شهر "توژک" خوانده می‌شده‌است. آب و هوای این شهر را گرم و خود توج را دارای نخلستان‌های فراوان نوشته‌اند.
در هنگام چیرگی عرب‌ها بر ایران توج دو بار گشوده‌شد که بار دوم آن در پی شورش مردمان آن سامان و راندن عرب‌ها زا درون شهر بوده‌است.
در دورهٔ اسلامی این شهر رونقی می‌یابد که اوج شکوفایی آن به سدهٔ دهم میلادی برمی‌گردد. در این زمان توج در میان راه گناوه به کازرون جای داشته و خود فراورندهٔ پارچه‌های کتانی بوده که این هر دو عامل سبب توانگری مردمان این سامان گشته‌است.
در روزگار شورش قرمطیان توج در برابر آنان ایستادگی نمود و اندکی پس از آن به سرزمین‌های زیر فرمان بوییان پیوسته‌شد. عضدالدوله دیلمی گروهی از عرب‌های شام را در توج جاگیر نمود.
پایان کار توج به سدهٔ دوازدهم میلادی بازمی‌گردد که در این زمان توج رو به ویرانی نهاد. حمدالله مستوفی که دو سده پس از این تاریخ از حدود توج گذر کرده در نوشته‌هایش از ویرانه‌های توج یاد می‌کند.
جاده‌های کیارستمی
جاده‌های کیارستمی یک فیلم مستند کوتاه ایرانی محصول ۱۳۸۴ به کارگردانی عباس کیارستمی است. این فیلم که با نام جاده‌ها نیز شناخته می‌شود، ترکیبی از تصویر و شعر و موسیقی است که با دیزالو عکس‌ها یا فیلمهای سیاه و سفید ساخته شده‌است. تصویر پایانی فیلم شامل انفجاری مهیب است که به همه آثار زندگی پایان می‌دهد.
کیارستمی این فیلم را بر پایه برخی از قطعه‌های مجموعه عکس‌هایی با نام "«جاده‌ها»" که خودش طی سال‌های متمادی با گذر از جاده‌های گوناگون گرفته، ساخته‌است. مجموعه عکس‌های جاده‌ها پیش از ساخت فیلم در نمایشگاه‌های گوناگون داخلی و خارجی به نمایش گذاشته شده بودند.
کیارستمی این فیلم مستند را یک تجربهٔ سینمایی خوب دانسته که با اعتماد کامل به بازیگر که کلید دوربین را در اختیار داشته، ساخته شده‌است. جاده‌ها در ایران به صورت اختصاصی و نیز در چند جشنواره خارجی اکران شد و در جشنواره فیلم ترایبکا نامزد جایزه هیئت داوران برای بهترین فیلم کوتاه و مستند شد.
فوت این کارگردان جنجال های زیادی در زمینه حرفه اش به پا کرد
فهرست کد جی‌اس۱ کشورها
کد شماره ۹۵۰ (دفتر مرکزی) به عنوان ساختاری جانبی برای قراردادها و درخواست‌های بین‌المللی به کار برده می‌شود، مانند ۹۵۰۹۹۹۹ که برای سازمان دارویی بین‌الملل طراحی شده‌است.
این دسته از کدها برای استفاده در آینده و برای کشورهای تازه وارد رزرو شده‌اند.
ردنک
ردنک (به معنای گردن‌سرخ) اصطلاحی توهین‌آمیز است خطاب به به ویژه (اما نه منحصراً) آمریکاییان سفیدپوستی که زمخت و ساده‌لوح، و مرتبط با سفیدپوستان روستایی جنوب ایالات متحده تلقی می‌شوند. کاربرد آن در معنا مشابه با "کرَکِر" (مخصوصا در مورد تگزاس، فلوریدا و جرجیا) "هیلبیلی" (مخصوصاً در مورد آپالاشیا و اوزارکس), و "وایت ترش" (ولی بدون اشارات این لفظ به بی‌اخلاقی) است. در بریتانیا دیکشنری کمبریج این لفظ را چنین معنا می‌کند: «فرد سفیدپوست فقیری بدون تحصیلات، مخصوصاً کسی که در دهات در جنوب ایالات متحده زندگی می‌کند، کسی که باور می‌رود ایده‌ها و عقاید تعصب آمیز داشته باشد. این واژه معمولاً توهین آمیز در نظر گرفته می‌شود.» اهالی سفیدپوست جنوب آمریکا گاهی به‌طور مطایبه آمیز به عنوان طنزی خودی به خودشان «ردنک» می‌گویند.
این واژه در ابتدا برای اشاره به ساکنان فقیر مناطق روستایی‌نشین استفاده می‌شد که بر اثر کار کردن در مزرعه‌ها برای ساعت‌های متمادی زیر تابش نور آفتاب، پشت گردنشان آفتاب‌سوخته و سرخ می‌شد. گاهی این واژه برای اشاره به توده کنسرواتیو (محافظه‌کار) جنوبی به کار می‌رود؛ سفیدپوستان طبقه کارگر و جماعت مزرعه‌دار که از تحصیلات و آموزش کمی برخوردار بوده و نظریات لیبرال را رد می‌کنند.
در ریشهٔ تاریخی این اصطلاح منابع متفاوتی ذکر شده و استفاده آن به قرن نوزدهم و دوران جنگ داخلی آمریکا بازمی‌گردد اما کاربرد امروزی آن به‌طور معمول بیشتر حالتی توهین‌آمیز پیدا کرده و یک اصطلاح عامیانه محسوب می‌گردد.
مجلس اول
مجلس اول ممکن است به موارد زیر اشاره کند:
عفت مرعشی
عفت مرعشی (زاده ۱۳۱۴) همسر اکبر هاشمی رفسنجانی تا زمان مرگ همسرش بود. او فرزند سید محمد صادق مرعشی است.
وی ۲ بار خبرساز شد. یکبار در سال ۱۳۵۸ در نجات ترور همسرش بود که در ۴ خرداد ۱۳۵۸ در حالی که دو نفر از اعضای گروه فرقان تلاش می‌کردند هاشمی را به رگبار گلوله ببندند مانع از کار آنها شد و یکبار در انتخابات ریاست‌جمهوری در سال ۱۳۸۸ و صحنه رای دادن در حسینیه جماران بود که جملاتی از وی در رسانه‌ها انتشار یافت.
عفت مرعشی از خانواده‌ای روحانی، از فامیل بزرگ مرعشی و نتیجهٔ سید محمدکاظم طباطبایی یزدی صاحب کتاب "عروه الوثقی" که جایگاه معتبری در همه حوزه‌ها دارد، است. مریم طباطبایی یزدی، فرزند سید احمد طباطبایی یزدی و نوهٔ سید محمدکاظم طباطبایی یزدی بود که حاصل ازدواجش، ۴ پسر و ۵ دختر شد. عفت مرعشی نیز از همین خانواده است که نسبت او با دو واسطه به سید محمدکاظم طباطبایی یزدی می‌رسد.
حسین مرعشی، پسر عموی عفت مرعشی، استاندار سابق کرمان، نمایندهٔ مجلس پنجم و ششم، اولین رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در سال ۱۳۸۳ و سخنگوی حزب کارگزاران سازندگی است.
خواهران وی، عذرا، اقدس، اشرف، نصرت و فرخنده و برادرانشان رضا، حسین، کاظم و علی هستند.
عفت مرعشی، روز ۱۹ خرداد ۱۳۹۵ بر اثر بیماری زخم شدید معده در بیمارستان بهمن تهران بستری شد.
خانواده‌های هاشمی و مرعشی چه در سال‌های قبل و چه در سال‌های پس از انقلاب موقعیت و نفوذ بالایی در منطقه کرمان داشتند. عفت مرعشی در سال ۱۳۳۷ با مهریه «مقداری باغ پسته» به همراه «آب» با علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی ازدواج کرد.
حاصل ازدواج عفت مرعشی و هاشمی رفسنجانی ۵ فرزند به نام‌های فاطمه، محسن، فائزه، مهدی و یاسر است. دو دختر او با دو پسر حسن لاهوتی اشکوری امام جمعه سابق رشت و از دوستان هاشمی رفسنجانی در دوره زندان، ازدواج کردند.
گفته می‌شود که عفت مرعشی در تصمیمات شوهرش نقش مؤثری داشته‌است. در ماجرای ترور هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۵۸، با تلاش وی هاشمی رفسنجانی از این سوء قصد جان سالم به در برد. در دههٔ اول انقلاب هم، او در بحث‌های درون‌خانوادگی و زنانهٔ راس حکومت نقش فعالی داشت و اخباری هم از این بحث‌ها در خاطرات هاشمی منعکس شده‌است. همچنین دفاع او از فائزه هاشمی و روزنامه زن او، نیز بازتاب یافته‌است. اما او هیچ‌گاه به شکلی آشکار در حوزهٔ سیاست به میدان نیامد. او در حوزه سیاست خارجی نیز نقش فعالی داشته‌است. هر چند روایت اکبر هاشمی رفسنجانی دربارهٔ رابطه با عربستان سعودی متفاوت از روایت همسرش است ولی آنطور که عفت مرعشی گفته، او آغازگر رابطه ایران و عربستان سعودی پس از کشتار حجاج در مکه (۱۳۶۶) بوده‌است: «بعد از جریان کشتار حجاج ایرانی در سال ۶۶، به تنهایی به عربستان سفر کردم. در این سفر، خانم ملک عبدالله میهمانی داد و یک عده را دعوت کرد و جلسه گذاشت. آنها از من خواستند که میهمانی را بپذیرم و من هم پذیرفتم. وقتی پذیرفتم روابط برقرار شد».
عفت مرعشی در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) گفت: " اگر بعد از انتخابات تقلب شد مردم بریزند در خیابانها. "
حسین مرعشی پسرعموی او پس از پیامدهای انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران دستگیر و به یک سال زندان محکوم شد. فائزه هاشمی دختر او نیز در سال ۱۳۹۰ به شش ماه زندان محکوم شد و مهدی هاشمی دیگر فرزند او نیز پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸) از سوی حکومت ایران بارها تهدید به دستگیری شد. وی سرانجام در سال ۱۳۹۴ پس‌از طی بیش از ۲۸ جلسه در دادگاه انقلاب به ریاست قاضی مقیسه محاکمه و به پرداخت جزای نقدی، انفصال دائم از خدمات دولتی و تحمل ۱۰ سال حبس، محکوم شد.
میقات
میقات، به محل احرام بستن حاجیان گویند.
میقات در فرهنگ حج، «به مکانی گفته می‌شود که انجام فعل، مثل احرام، در آن مکان مشخص، ضرورت دارد. به باور مسلمانان، تحقق وعدهٔ خدایی برای گام نهادن در بارگاه خدایی، ضرورتاً از آن مکان آغاز می‌گردد. و همانطوری که قبل و بعد زمانی در ماه حج مُخِلّ به حقیقت و عبادت حج است، همچنین قبل و بعد مکانی نیز اخلال به مناسک حج وارد می‌سازد، و بدون توجه به آن، هرگز حج به تمام نخواهد رسید.»
میقات که از ریشه لغوی «وقت» گرفته شده، در اصل «مِوْقات» بوده و واو به جهت مکسور بودنِ میم، به یاء مبدل شده و میقات گشته است. معنای لغوی آن مصدر وقت است، یعنی «وقت داشتن».
اما مراد از «وقت داشتن» آن است که به‌طور مسلّم «زمان» در یک عمل، نقش حتمی دارد و لزوما باید در یک مقطع زمانی خاص، فعل یا عملی صورت پذیرد. کاربرد واژه میقات در مکان، به خاطر قرابت مفهومی آن با زمان یا به جهت کاربرد استعاره‌ای آن در مکان، به معنای لزوم امری در مکان مشخص است.
«مواقیت» جمع «میقات» است.
میقات بر دو قسم است:  اما میقات زمانی در این که احرام پوشیدن برای عمره تمتع و حج تمتع و حج قران و حج افراد زمان خاصی در نظر گرفته شده میان فقها اختلافی وجود ندارد، اختلاف در این است که برخی زمان را محدود به ماه شوال، ذیقعده و دهه اول ذیحجه ـ به مقداری که بتواند پس از احرام اعمال حج را انجام دهد ـ میدانند. این نظر مشهور فقها است. برخی از فقها زمان احرام را ماه شوال، ذیقعده و ده روز از ذیحجه دانسته‌اند، و برخی دیگر سه ماه شوال، ذیقعده و تمام ذیحجه را برشمرده‌اند. از جمله مباحثی که میان فقها مورد اختلاف بوده است، تعداد میقات‌ها است؛ زیرا احادیث در این باره گوناگون است.  مستفاد از روایات این است که شمار میقات‌ها به‌طور اجمال عبارتند از: ۱ ـ مسجد شجره ۲ ـ جحفه ۳ ـ یلملم ۴ ـ قرنالمنازل ۵ ـ عقیق ۶ ـ محاذات مواقیت ۷ ـ ادنیالحل ۸ ـ محل سکونت ۹ ـ مکه ۱۰ ـ فخ ۱۱ ـ مسجد تنعیم ۱۲ ـ جعرانه ۱۳- حدیبیه ۱۴ ـ مکانی که با نذر باید از آنجا احرام بسته شود.
قضیه شکل اول، شکل دوم
قضیه شکل اول، شکل دوم فیلمی ایرانی و اولین فیلم به کارگردانی عباس کیارستمی پس از انقلاب و محصول سال ۱۳۵۸ است. این فیلم از جمله فیلم‌های اوست که بافت در حال تغییر سریع و ناپایدار فرهنگی و سیاسی دهه ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰ فیلم‌های او را نشان می‌دهد.
به سبب آنکه در این فیلم به پوشش دادن نظرات گرایش‌های مختلف نسبت به موضوع (به ویژه با نشان دادن رهبران گروه‌های سیاسی چپ یا مرکزگرایی که به زودی غیرقانونی شناخته شدند) می‌پرداخت و افزون برآن زنان به‌صورت بی‌حجاب (همان‌طور که در دوره سلطنت محمد رضا پهلوی بودند) تصویر می‌شد به زودی از سوی حکومت پس از انقلاب ممنوع اعلام شد.
این فیلم مستندی دربارهٔ یک معلم است که گروهی از دانش‌آموزان را از کلاس اخراج می‌کند به این دلیل که هیچ‌یک از آن‌ها به زدن روی میز اقرار نمی‌کند و آن‌ها هم شخص خاطی را لو نمی‌دهند. کیارستمی این فیلم را به کارشناسان آموزشی محمدرضا شاه پهلوی نشان داد و از نظرات آن‌ها فیلمبرداری کرد. وقتی فیلمبرداری تقریباً تمام شد، در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷، روح‌الله خمینی از تبعید به تهران برگشت و ۱۰ روز بعد جمهوری اسلامی اعلام کرد کیارستمی شروع به ساخت مجدد فیلم کرد، توضیحات آن را حذف کرد و ساختارش را تغییر داد. او تصمیم گرفت فیلم را به یک مسئله دشوار دراماتیک تبدیل کند: شکل اول شامل دانش‌آموزانی بود که زیر بار نام بردن شخص خاطی نمی‌رفتند؛ در شکل دوم یکی از دانش‌آموزان، مقصر را معرفی می‌کند و اجازه می‌یابد به کلاس برگردد. از همه ناظران جدید، از جمله وزیر جدید آموزش و پرورش، در حال نظر دادن دربارهٔ دو شکل فیلمبرداری شد. تفاوت دیدگاه‌های آن‌ها و تأثیر آن‌ها از فرهنگ سیاسی آن روزها در سخنان هر یک پیداست. خیلی از آن‌ها فیلم را تمثیلی از پلیس مخفی شاه در نظر گرفتند.
فیلم بلافاصله برنده جایزه جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان تهران شد؛ گرچه به زودی پس از آن، دولت فیلم را به خاطر آنکه پیام حدس زده شدهٔ آن خرابکارانه پنداشته می‌شود و بعضی از نظرات اعضای گروه‌های سیاسی که غیرقانونی اعلام شده بودند (کمونیست، جبهه دموکراتیک ملی ایران) در آن ابراز شده، ممنوع کرد. این فیلم فقط در بازنگری کیارستمی در سال ۲۰۰۳ در تورین به نمایش درآمد. این فیلم پس از سی سال در شهریور ماه ۱۳۸۸ در اینترنت، اکران عمومی شد.
هفت پسر دبیرستانی از کلاس درس اخراج می‌شوند. معلم تهدیدشان می‌کند که اگر اسم کسی را که با صدای ضربِ مداد روی میز، نظمِ کلاس را برهم می‌زده به او نگویند، یک هفته از حضور در کلاس درس منع خواهند شد. کات. گفتگو با ده‌ها نفر از مطرح‌ترین سیاستمداران و روشنفکران دوران انقلاب دربارهٔ این که راه حل صحیح اخلاقی برای این مسئله چیست. نورالدین کیانوری معلم و سیستم را بیشتر مقصر می‌داند با این وجود هیچ‌کدام از دو دیدگاه را رد نمی‌کند. آیت‌الله خلخالی اعلام می‌کند که این وضعیت با «انگیزاسیون» تفاوتی ندارد. صادق قطب زاده با او موافق نیست و معتقد است خاطی لیاقت حمایت گروهی را ندارد زیرا کاری ضد ارزش انجام داده است. فیلم به مدت پنجاه و سه دقیقه این دیدگاه‌ها را بالا و پایین می‌کند و نکاتی را در مورد بینش سیاسی و اجتماعی جامعه ایرانی موشکافی می‌کند. روی تصاویر پایانی فیلم، دومرتبه صدای ضرب گرفتن مداد خاطی را روی میز می‌شنویم. رفته‌رفته به تعداد مدادها اضافه می‌شود تا این که همهمه انقلابی به اوج می‌رسد و دیدگاه فیلمساز در مورد این قضیه با ظرافت و ایجاز برملا می‌شود.
افرادی که در این فیلم با آن‌ها مصاحبه می‌شود در قضیه شکل اول، به ترتیب حضور در فیلم عبارتند از (عناوین و سمت افراد بر اساس فیلم در پرانتز ذکر شده‌است):
حکومت پلیسی
حکومت یا نظام پلیسی به حکومتی گویند که در آن حکومت به‌طور سفت و سخت و با اعمال سرکوبی بر روی تمام جوانب زندگی اجتماعی، اقتصادی، و سیاسی کشور حکم می‌راند. حکومت پلیسی معمولاً از خود علائم یک سیستم توتالیترینیسمی را بروز می‌دهد و سعی در کنترل جامعه بر طبق موازین تعریف شدهٔ خود دارد، و در آن فرق چندانی بین قانون و اوامر و نظرات عوامل حاکم وجود ندارد.
ساکنین یک حکومت پلیسی در رفت‌ و آمد خود اختیارات معینی دارند، و آزادی بیان و ابراز عقیده‌شان محدود است چرا که این فعالیت‌ها توسط حکومت مرکزی نظارت می‌گردد. نظام افسار حکومت را توسط نیروهای امنیتی مخفی اداره می‌کند که ممکن است اختیاراتشان از حیطهٔ قوانین مملکتی نیز بالاتر قرار داشته باشند.
رمان "۱۹۸۴" (نوشته جرج ارول) را مصداقی از آن می دانند.
امیدوار رضایی
امیدوار رضایی (زادهٔ ۱۳۳۵ مسجدسلیمان) سیاست‌مدار، مدرس دانشگاه و جراح ایرانی است، که در ادوار پنجم، ششم، هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نمایندهٔ مسجدسلیمان از استان خوزستان، در مجلس حضور داشت و در دوره‌های پنجم و هشتم، از اعضای هیئت رئیسه مجلس بود. رضایی دانش‌آموخته دکتری پزشکی و جراحی مغز و اعصاب از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است. وی در فاصله سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ معاون امور قوانین مجلس شورای اسلامی بود و هم‌اکنون به‌عنوان رئیس بیمارستان لقمان، هم‌چنین مدرس دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و دانشگاه جندی شاپور اهواز فعالیت می‌کند. او برادر کوچک‌تر محسن رضایی می‌باشد.
امیدوار رضایی میرقائد در دی‌ماه ۱۳۳۵ در شهر مسجدسلیمان، استان خوزستان زاده شد. وی برادر کوچکتر محسن رضایی (فرمانده پیشین سپاه پاسداران و دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام) است. رضایی دوران تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش سپری کرد، سپس به تهران نقل مکان نمود و تحصیلات متوسطه تا دریافت مدرک دیپلم را در دبیرستان ارشاد تهران گذراند. او پس از قبولی در آزمون کنکور سراسری، در سال ۱۳۵۵ وارد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی  شد و در سال ۱۳۶۳ مدرک دکتری پزشکی را دریافت نمود. وی در همان سال (۱۳۶۳) تحصیل در مقطع تخصص جراحی مغز و اعصاب را آغاز نمود و در سال ۱۳۶۸ از دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران فارغ‌التحصیل شد، سپس در فاصله سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۲ دوره‌های فوق تخصصی کوتاه مدت را در مرکز جراحی مغز و اعصاب هانور آلمان سپری نمود. وی اکنون رئیس بیمارستان لقمان تهران است.
رضایی از اعضای هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی است و از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ نیز معاونت امور قوانین مجلس شورای اسلامی را برعهده داشت. وی در ادوار پنجم و هشتم مجلس شورای اسلامی، از اعضای هیئت رئیسه مجلس بود، همچنین در دوره‌های ششم و هفتم ریاست کمیسیون بهداشت و درمان مجلس را برعهده داشت.
محمدحسین میمندی‌نژاد
محمدحسین میمندی نژاد متولد سال ۱۲۸۹ خورشیدی و درگذشته ۱۳۷۱ نویسنده است.
محمدحسین میمندی‌نژاد فرزند آقا فرج‌الله معلم و کبری است. پدر و مادرش مجموعه‌ای شعر منتشر کرده‌اند.
تحصیلات ابتدایی و دوره اول متوسطه خود را در کرمان به پایان رساند. در سال ۱۳۰۵ شمسی برای ادامه تحصیل راهی تهران شد و به دانشکده کشاورزی کرج، که در آن زمان دانشکده فلاحت نامیده می‌شد، راه یافت. پس از اتمام تحصیلات خود در رشته مهندسی کشاورزی در دانشگاه تهران، با هزینه دولت برای تکمیل تحصیلات به فرانسه رفت. دوران تحصیلی وی در آن کشور شش سال طول کشید که به دریافت مدرک دکتری در رشته دامپزشکی موفق شد.
وی پس از اتمام تحصیلات به ایران بازگشت و ضمن تدریس در مراکز آموزش عالی از سال ۱۳۱۲ فعالیت خویش را در مطبوعات آغاز نمود. محمدحسین میمندی‌نژاد طی سال‌های ۱۳۲۶ تا ۱۳۲۹ ریاست دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران را به عهده داشت.
کتاب "مقررات و قوانین دامپزشکی ایران" در سال ۱۳۲۹ به چاپ رسید. او در این کتاب به قوانین حوزه دامپزشکی و اخلاقیات این رشته پرداخته است.
انتشارات دانشگاه تهران در سال ۱۳۸۸ از او به عنوان یکی از صد استادی که در این انتشارات آثاری منتشر کرده‌اند تقدیر کرد. محمدحسین میمندی نژاد قبل از انقلاب مدیر مسئول مجله رنگین کمان بود که در کتاب مطبوعات عصر پهلوی، کتاب دوم_ به نشر مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات_زمستان ۱۳۷۹ _صفحات ۱ تا ۲۳ مطالبی در آن خصوص جهت مطالعه بیشتر آمده است.
محمد حسین میمندی نژاد از محل حقوق چهل سال تدریس در دانشگاه و حق‌التألیف بعضی از آثارش، در سال ۱۳۴۲ شمسی کتابخانه‌ای در کرمان – در ضلع شرقی باغ ملی –تأسیس کرد.
پسر وی، شارمین میمندی نژاد، بنیان‌گذار جمعیت مستقل امداد دانشجویی- مردمی امام علی است.
محمدحسین میمندی نژاد کتابهایی در زمینه‌های ادبی، فلسفی، نمایشی، سیاسی، دامپزشکی نوشته است.
هفت پوند
هفت پوند فیلمی به کارگردانی گابریل موچینو محصول سال ۲۰۰۸ است. ویل اسمیت در این فیلم نقش فردی را بازی می‌کند که زندگی ۷ نفر را نجات می‌دهد. رزاریو داوسون، وودی هارلسون و بری پیپر از دیگر بازیگران این فیلم هستند. این فیلم در آمریکا و کانادا در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۸ توسط کمپانی کلمبیا پیکچرز اکران شد.
دو سال پیش، تیم توماس (ویل اسمیت) باعث ایجاد یک تصادف با ماشین شد؛ هفت نفر کشته شدند: شش غریبه و نامزد او، سارا جنسن (روبین لی). تیم تصمیم به جبران می‌گیرد. او در نظر دارد که زندگی هفت آدم خوب را نجات دهد. یک سال بعد از تصادف، او شغل خود که مهندسی فضانوردی است را رها می‌کند، او نرمه شش خود را به برادرش بن (مایکل ایلی) که کارمند اداره مالیات آمریکا است می‌بخشد. شش ماه بعد او بخشی از کبدش را به کارمند خدمات کودکان هالی (جودیان الدر) می‌بخشد. پس از آن او به دنبال کسانی می‌گردد که شایسته دریافت بخشش باشند. او جورج (بیل اسمیت رویچ) را پیدا می‌کند، مربی هاکی و یکی از کلیه‌هایش را به او و سپس مغز استخوانش را به پسری جوان به نام نیکولاس (کوئینتین کلی) می‌بخشد.
دو هفته قبل از مرگش او پیش هالی می‌رود و از او می‌خواهد که کسی را که نیاز به کمک دارد را به او معرفی کند. او کُنی تیپوس (الپیدا کاریلو) را معرفی می‌کند که با دوست پسر معتادش زندگی می‌کند. تیم خانه‌اش را ترک می‌کند و به یک متل محلی نقل مکان می‌کند و عروس دریایی خود را نیز با خود می‌برد. یک شب، پس از اینکه کُنی از دست دوست پسرش کتک خورده‌است به تیم تلفن می‌کند. تیم به او کلید و سند خانه ساحلی اش را می‌دهد. کنی که دو فرزند نیز دارد به خانه او نقل مکان می‌کند. تیم که کارت برادرش را دزدیده‌است و خود را به نام برادرش بن جا می‌زند، به دنبال دو نفر دیگر است که نیاز به کمک دارند. او ازرا تورنر (وودی هارلسون) را ملاقات می‌کند. فروشنده گوشتی که کور است و پیانو نیز می‌نوازد. تیم کمی سربه سرش می‌گذارد و منتظر است که او عصبانی شود ولی ازرا آرام سر جایش می‌ماند و تیم می‌داند که او فرد خوبی است. او سپس با امیلی پوسا (روساریو داوسون)، رابطه برقرار می‌کند، کسی که کارت‌های تبریک چاپ می‌کند و عارضه قلبی دارد و از گروه خونی نادری برخوردار است. تیم عاشق او می‌شود و تصمیم می‌گیرد که به او کمک کند. یک روز برادرش او را تا خانه امیلی تعقیب می‌کند. بن از برادرش می‌خواهد که کارتش را به او برگرداند. تیم در پایان شب به متل بازمی‌گردد. وان حمام را از یخ پر می‌کند تا اعضای بدنش حفظ شوند و از بین نروند و با انداختن عروس دریایی خود در وان، خودکشی می‌کند. دوستش دان (باری پپر) نقش قیّم او را بازی می‌کند و تیم به او سپرده‌است که اعضایش به ازرا و امیلی داده شود. ازرا قرنیه‌های او را می‌گیرد و امیلی قلب او را. در پایان، امیلی ازرا را در یک کنسرت ملاقات می‌کند و شروع به صحبت کردن می‌کنند.
خیدا کانگایوا
«خیدا» یا هدا کانگایوا (Kheda Kungayeva) دختر مسلمان چچنی، که در ۲۸ مارس سال ۲۰۰۰ میلادی توسط نظامیان روسی به شکل بی‌رحمانه‌ای به قتل رسید، او در هنگام مرگ تنها ۱۸ سال داشت. از نتیجه کالبد شکافی واضح شد که وی ساعاتی قبل از مرگش توسط نظامیان روس مورد تجاوز قرار گرفته. وی به نماد و نمونه‌ای از خشونت ارتش روسیه در چچن تبدیل گردیده‌است.
در ۲۷ مارس ۲۰۰۰ حدود نیمه شب عده‌ای از نظامیان روس وارد روستایی واقع در جمهوری چچن شدند. در این میان سرهنگ یوری بودانف ۳۷ ساله با تعدادی از سربازان خود، وارد خانهٔ خیدا کانگایوا شدند و به شکل بی رحمانه‌ای وی را از منزل بیرون کردند. به گفتهٔ پدر دختر، زمانی که به منزل وی حمله کردند، سرهنگ بودانف مست بوده.
پس از اینکه سربازان روس دختر را از منزلش بیرون بردند. او را به پایگاه نظامیان روس در چند کیلومتری روستا منتقل کردند و سرهنگ بودانف دختر را به خیمهٔ خود برد و پس از تجاوز به او، با دستانش وی را خفه کرد. سپس در صبح ۲۸ مارس، سرهنگ بودانف با کمک سه نفر از دوستانش، جنازهٔ دختر را در جنگل‌های نزدیک پایگاه خاک کردند. در همان روز خانوادهٔ خیدا با دو نفر از فعالان حقوق بشر به پایگاه نظامیان روس می‌رسند در آنجا دو سرباز روس به آنها می‌گویند که دخترشان مرده. سرانجام ژنرال ارشد پایگاه، دستور تحویل جنازهٔ دختر به خانواده اش را صادر می‌کند.
طبق گزارش پزشکی قانونی، آثار ضربه و کبودی بر گلو، چشم راست و سینهٔ سمت چپ دختر به وضوح دیده می‌شود. هم چنین پزشکی قانونی اعلام کرد که ساعاتی قبل از مرگ او، شی یا وسیله ا ی را با زور به درون مقعد و مهبل وی وارد کرده‌اند.
با اینکه تعدادی دیگر از نظامیان روس نیز در قتل خیدا کانگایوا دست داشتند؛ ولی تنها سرهنگ بودانف در قتل وی متهم شناخته شد. وکلای بودانف استدلال می‌نمودند که متهم جنایت را در جریان یک «حمله روحی زودگذر» انجام داده است و یک دادگاه نظامی در سال ۲۰۰۲ بوودانف را در برابر قتل غیرمسؤل اعلام داشت. مدتی بعد وکیلی به نام استانیسلاو مارکلوف وکالت خانوادهٔ کانگایوا را برعهده گرفت، وی پروندهٔ قتل را به دادگاه عالی روسیه ارسال کرد و خواستار محاکمهٔ یوری بودانف شد. سرانجام پس از تلاش‌های مارکلوف، در سال ۲۰۰۳ یوری بودانف در قتل خیدا کانگایوا گناهکار شناخته و به ده سال حبس محکوم شد.
با اینکه محکومیت ده سالهٔ بودانف هنوز به اتمام نرسیده، ولی وی در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۹ آزاد شد که باعث اعتراض فعالان حقوق بشر و خانوادهٔ خیدا گردید. استانیسلاو مارکلوف وکیل خانوادهٔ کانگایوا نیز در ۱۹ ژانویه در مسکو توسط فردی ناشناس به ضرب گلوله به قتل رسید.
ماخوان
ماخوان دهی بزرگ بوده‌است نزدیک به مرو که ابومسلم خراسانی دعوت خود به سود ابراهیم امام و به زیان امویان را از آنجا آغاز نمود.
ماخوان پایگاه ابومسلم بوده و او در آنجا با سران قبایل عرب و دیگران مذاکره داشته و نیز در هنگام خیزش او ایرانیان در ماخوان دست به کشتار تازیان زده‌اند.
هنری کاول
هنری کاول (به انگلیسی: Henry Cowell) آهنگساز، نوازنده پیانو، نظریه پرداز موسیقی و آموزگار موسیقی آمریکایی سده بیستم، در ۱۱ مارس ۱۸۹۷ در منلوپارک، کالیفرنیا به دنیا آمد و در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۵ در شادی، نیویورک درگذشت.
آثار او از تنوع بسیار زیادی برخوردارند و هرچند در زمان خود با بی‌مهری منتقدین که موسیقی او را « وحشی » میخواندند رویاروی بود اما امروزه نظریات او بسیار مورد توجه آهنگسازان نسل جدید قرار دارد. از میان شاگردان او می‌توان از جان کیج نام برد.
غار امجک
غار امجک یکی از غارهای استان مرکزی و در شهرستان تفرش می‌باشد که در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا و بر فراز دره سلطان امجک قرار گرفته‌است. (بین دو روستای احمدآباد و گزاوند) ورودی آن دیواره‌ای به طول ۱۲ متر دارد که نیاز به انجام سنگنوردی توسط غارنوردان دارد. پس از ورود به غار، نردبانی توسط گروه‌های کوهنوردی قرار داده شده که با پایین رفتن از آن به منطقه چکیده‌سنگ‌ها و چکنده‌سنگ‌ها وارد می‌شوید که این مسیر به دهلیزی پر از آب ختم می‌شود. ۲ دیواره دیگر به ارتفاع ۷ و ۲ متر وجود دارند که با عبور از آنها به مجموعه‌ای از از گل‌فشنگ‌های سقف و دیوار دسترسی پیدا می‌شود که سکونتگاه خفاشان غار نیز می‌باشد.
امجک در زبان ترکی «پستان» معنی می‌شود و وجه تسمیه آن به این ترتیب است که در این غار، دو چکیده‌سنگ (قندیل) وجود دارد که که شبیه پستان بوده و به همین جهت نیز غار را اینگونه نام‌گذاری کردند.
اعتقادنامه نیقیه
اعتقادنامه نیقیه | واژه انگلیسی Creed برگرفته از واژه لاتینی Credo به معنای «من اعتقاد دارم» است. این واژه برای اشاره به بیانیه‌ای اعتقادی است که نکات اصلی اعتقادات مسیحیت به اجمال در آن بیان شده و برای همه مسیحیان آشنا است. به همین دلیل، واژه اعتقادنامه هرگز در مورد بیانیه‌های اعتقادی متعلق به فرقه‌های خاص به کار نمی‌رود. در مورد اخیر، معمولاً از اصطلاح «اعتراف نامه» استفاده می‌شود.
در دوره آبا، دو اعتقادنامه در سراسر کلیسا معتبر و محترم شمرده می‌شد. به نظر می‌رسد که علت پیدایش این اعتقادنامه‌ها، نیاز شدید به ارائه خلاصه‌ای سهل الوصول از آیین مسیحیت بوده که در مناسبت‌های عمومی قابل استفاده باشد.
اعتقادنامه نیقیه نسخه طولانی‌تر اعتقادنامه رسولان است و در بر گیرنده مطالبی اضافی در باب شخص مسیح و عمل روح القدس است. در واکنش به مناقشه در باب‌الوهیت مسیح، این اعتقادنامه متضمن تاییداتی قوی از یگانگی خدا، از جمله این اصطلاحات است «خدا از خدا» و «با پدر از یک جوهر بودن». شورای نیقیه (ژوئن ۳۲۵) به مثابه بخشی از جدالش با آریوس بیان کوتاهی را در باب ایمان تنسیق کرد که اساس آن، اعتقادنامه‌ای تعمیدی بود که در اورشلیم از آن استفاده می‌شد.
در این اعتقادنامه الوهیت کامل مسیح در برابر برداشت آریوس از جایگاه مخلوق بودن او در آن مورد تأیید قرار گرفت. این اعتقادنامه شامل چهار بند است که با عبارت «ما ایمان داریم» آغاز می‌شود. با توجه به اینکه جزئیات کامل روند نیقیه هم‌اکنون در دست نیست، ناگزیریم به منابع ثانویه (مانند مورخان کلیسایی و نویسندگانی مانند آتاناسیوس و باسیل اهل قیصریه) برای دست یافتن به متن این اعتقادنامه تکیه کنیم.
این اعتقادنامه مورد قبول تمام مسیحیان است. چنانچه گروهی، خود را کلیسا بنامد اما به این اعتقادنامه ایمان نداشته باشد، به عنوان بدعت (heresy) شناخته می‌شود. از جمله شاهدان یهوه، برانهامیست‌ها، مورمون‌ها، یگانه انگاران، مدالیست‌ها.
ما ایمان داریم به خدای یکتا
پدر قادر مطلق، آفریدگار آسمان و زمین،
و هر آنچه پیدا و ناپیداست.
و به خداوند یکتا
عیسای مسیح، پسر یگانه خدا
مولود ازلی پدر.
او خداست از خدا، نور از نور،
خدای راستین از خدای راستین
که زاده شده و آفریده نشده‌است،
هم‌ذات با پدر.
و از طریق او همه چیز هستی یافت.
برای ما آدمیان و برای نجات ما
از آسمان فرود آمد.
به قدرت روح‌القدس
از مریم عذرا تن گرفت و انسان گردید.
و در زمان پنطیوس پیلاطس
برای ما مصلوب شد، رنج کشید
مرد و مدفون گشت،
و بر حسب کتاب‌مقدس، روز سوم رستاخیز نمود
و به آسمان صعود کرد
و به دست راست پدر نشسته‌است
و بار دیگر در جلال خواهد آمد
تا زندگان و مردگان را داوری کند
و سلطنتش را پایان نخواهد بود.
ما ایمان داریم به روح‌القدس
که خداوند و بخشنده حیات است
که از پدر [و پسر] صادر می‌گردد.
و او را با پدر و پسر یک پرستش و یک جلال است.
او از طریق پیامبران سخن گفته‌است.
ما ایمان داریم به کلیسا
که یکتا، مقدس، کاتولیک (همگانی)، و رسولی است.
و اعتقاد داریم به یک تعمید برای آمرزش گناهان.
ما رستاخیز مردگان
و زندگی جهان آینده را در انتظاریم.
آمین.
دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی
دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی یکی از ۱۵ دانشکده دانشگاه شهید بهشتی است که در سال ۱۳۴۵ تأسیس شده‌است. تعداد پذیرفته شده‌گان اولین سال تأسیس این دانشکده ۱۷۴ نفر بود. دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی جزء دانشکده‌های برتر حقوق بوده و با توجه به‌حضور اساتید برجسته حقوق در این دانشکده، همواره رقابت قابل توجهی بین داوطلبان برای راه پیدا کردن به این دانشکده بوده و می‌باشد. کرسی حقوق بشر، صلح و دموکراسی یونسکو به عنوان تنها کرسی موجود در منطقه خلیج فارس وابسته به این دانشکده می‌باشد.
از زمان تأسیس دانشکده حقوق در سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۹۶ هشت نفر ریاست این دانشکده را به عهده داشته‌اند، اسامی این افراد به ترتیب عبارت است از:
۱- پرویز صانعی
۲- محمدعلی معتمد تا ۱۳۵۱/۰۴/۱۸
۳- احمد قریشی از ۱۳۵۱/۰۴/۱۸ تا ۱۳۵۴/۰۸/۲۸
۴- مهدی مصلحی از ۱۳۵۴/۰۸/۲۸ تا اردیبهشت ۱۳۵۸
۵- گودرز افتخار جهرمی (دکتری حقوق خصوصی از فرانسه) از اردیبهشت ۱۳۵۸ تا ۱۳۹۰/۱۰/۱۴
۶- باقر شاملو (دکتری حقوق جزا از فرانسه) از ۱۳۹۰/۱۰/۱۴ تا ۱۳۹۱/۰۴/۲۴
۷- حسین مهرپور محمدآبادی (دکتری حقوق خصوصی از دانشگاه تهران) از ۱۳۹۱/۰۴/۲۴ تا ۱۳۹۵/۰۵/۳۱
۸- عباس قاسمی حامد (دکتری حقوق از فرانسه) از ۱۳۹۵/۰۵/۳۱ تا ۱۳۹۷/۰۴/۱۷
۹- ابراهیم بیگ زاده (دکتری حقوق بین‌الملل از فرانسه) از ۱۳۹۷/۰۴/۱۷ تا کنونمراحل راه اندازی رشته کارشناسی ارشد حقوق بیوتکنولوژی و پزشکی در دست اجرا است.
دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی
دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی یکی از ۱۵ دانشکده این دانشگاه است که در سال ۱۳۴۱ تأسیس شده‌است.
دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی در سال ۱۳۴۱ هجری شمسی با نام دانشکده زبان‌های خارجی تأسیس شد و با پذیرش ۴۸ دانشجو در ۴ رشتهٔ آموزشی زبان و ادبیات انگلیسی، آلمانی، فرانسه و ایتالیایی کار خود را آغاز کرد. در سال تحصیلی ۱۳۴۷ با افزایش برخی رشته‌های علوم انسانی و با افزایش فضاهای آموزشی مورد نیاز، تعداد گروه‌های آموزشی به ۱۰ گروه افزایش یافت. در همان سال نام دانشکده رسماً به دانشکده ادبیات و علوم انسانی تغییر یافت. رشتهٔ جغرافیا در سال ۱۳۵۶ به دانشکده علوم زمین انتقال یافت و پس از انقلاب فرهنگی رشتهٔ جغرافیا به جز در مقطع کارشناسی ارشد مجدداً به دانشکده بازگشت، و در پی آن در سال ۱۳۶۶ با بازگشایی دانشکده علوم زمین، رشتهٔ جغرافیا به‌طور دائم به دانشکده علوم زمین پیوست. همچنین رشتهٔ زبان و ادبیات ایتالیایی نیز به دانشگاه تهران انتقال یافت. رشتهٔ روان‌شناسی نیز به دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی انتقال یافت. در سال ۱۳۶۲ مقدمات تأسیس رشتهٔ زبان و ادبیات عرب نیز در دانشگاه فراهم گردید، و در همان سال اقدام به پذیرش دانشجو نمود. گروه زبان و ادبیات چینی نیز در سال ۱۳۷۵ تأسیس و اقدام به پذیرش دانشجو نمود. گروه زبان‌شناسی نیز در سال ۱۳۷۹ تأسیس شد و در مقطع کارشناسی ارشد در سه گرایش اقدام به پذیرش دانشجو نمود.
دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، دارای امکانات زیر است:
کتابخانهٔ دانشکده در سال ۱۳۴۸ تأسیس شد. کتابخانه پیش از انقلاب اسلامی حدود ۲۴۰ مترمربع مساحت و نزدیک به ۱۶۰۰۰ جلد کتاب داشت که در دهه ۸۰، مساحت آن به ۲٬۱۳۰ مترمربع افزایش یافت. تعداد عنوان‌های کتاب فارسی نزدیک به ۲۳٬۴۰۱ و کتاب لاتین نزدیک به ۱۱٬۵۹۰ است.
سایت کامپیوتر شامل یک سالن بزرگ با ۷۵ دستگاه کامپیوتر و دو اتاق با ظرفیت ۲۰ و ۱۵ دستگاه جهت برگزاری واحدهای درسی مبانی کامپیوتر است. اتاق‌های آزمایشگاه زبان (گفت و شنود) در کل مجهز به ۶۲ دستگاه کامپیوتر هستند که در چند اتاق برگزار می‌شوند.
نشریهٔ دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی با نام پژوهشنامه علوم انسانی، که دارای رتبه علمی - پژوهشی است، به صورت فصلنامه منتشر می‌شود. در این نشریه مقالات اساتید دانشکده و دیگر دانشگاه‌ها در زمینهٔ زبان و ادبیات فارسی و خارجی، تاریخ، فلسفه و جامعه‌شناسی به منظور گسترش نظریه‌ها، روش‌شناسی و آگاهی از نتایج پژوهش‌های کمی و کیفی به چاپ می‌رسد.هم‌اکنون دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی در رشته‌های زیر به تربیت دانشجویان می‌پردازد:
دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی
دانشکدهٔ معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی تهران تأسیس شده در سال ۱۳۳۹، از نظر قدمت دومین دانشکده معماری ایران است. در سال ۱۳۸۰ وزارت علوم، تحقیقات و فناوری این دانشکده را به عنوان اولین قطب معماری و شهرسازی کشور معرفی کرد.
دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی، که در آن دوره با نام دانشگاه ملّی ایران خوانده می‌شد، از مهر ماه ۱۳۳۹ به همراه دانشکدهٔ «بانکداری و علوم اقتصادی مالی»، به عنوان نخستین هسته‌های این دانشگاه شروع به کار کرد. علی شیخ الاسلام و مسعود جهان آرا از مؤسسان این دانشکده بودند. این دانشکده پس از آن که در سال ۱۹۶۵ تکمیل شد به ساختمان فعلی منتقل شد. از زمان تأسیس، فعالیت این دانشکده با پذیرش دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری آغاز شد و در سال ۵۵ - ۱۳۵۴ علاوه بر این دوره در مقطع کارشناسی نیز اقدام به تربیت نیروی انسانی متخصص و مورد نیاز کشور کرد. پس از انقلاب فرهنگی، پذیرش دانشجو در دوره کارشناسی معماری متوقف و دانشکده فقط در دوره کارشناسی ارشد دانشجو پذیرفت. همزمان دوره کاردانی معماری نیز در دانشکده برپا شد. البته این دوره در سال‌های بعد متوقف شد. در سال تحصیلی ۱۳۵۷–۱۳۵۶ رشته کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای نیز به رشته‌های دانشکده افزوده شد. از سال ۱۳۸۲ به جای دورة کارشناسی ارشد معماری پذیرش دانشجو تنها در دوره کارشناسی معماری صورت پذیرفت. البته دوره کارشناسی ارشد ناپیوسته معماری از دو سال بعد شروع به فعالیت نمود. این دانشکده از سال ۱۳۷۲ در دوره دکترای معماری و از سال ۱۳۸۴ نیز در دکترای رشته طراحی شهری دانشجو پذیرفته‌است.
در وبسایت این دانشکده متن زیر به عنوان چشم‌انداز دانشکده معرفی شده‌است:
دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی
دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی، یکی از ۱۵ دانشکده این دانشگاه است که در سال ۱۳۵۵ تأسیس شده‌است. در این دانشکده هم‌اکنون رشته‌های مختلفی در زمینه‌های مختلف علوم زمین در مقاطع مختلف وجود دارد .
دانشکده در سال ۱۹۷۵، تأسیس شد و با رشته‌های تدریس در سطح کارشناسی و کارشناسی ارشد آغاز به کار کرد . دانشکده طی ۱۴ سال گذشته به سرعت رشد یافت و هم‌اکنون رشته‌های مختلفی در سطح کارشناسی ارشد و دکترا وجود دارد . در سال ۱۹۷۷ رشته زمین‌شناسی و کانی‌شناسی پایه‌گذاری شد . سپس در سال ۱۹۷۸ متوقف شد . تحصیلات تکمیلی در سال ۱۹۸۷، پنج رشته سنگ‌شناسی، خاک‌شناسی و زیست‌شناسی کهن (دوران قدیم)، علوم زمین‌ساختی ( ساختمان‌شناسی)، رسوب‌شناسی، سنگ‌شناسی رسوبی و زمین‌شناسی اقتصادی راه‌اندازی شدند. از سال ۱۹۹۶ رشته دیگر آب‌شناسی (گرایش رشته زمین‌شناسی) به دوره‌های تحصیلی اضافه شده‌است.
رشته‌های دکترا در سال ۱۹۹۳ افتتاح شدند و شامل رشته‌های چینه‌شناسی و زیست‌شناسی دوران کهن، علوم زمین‌ساختی (ساختمان‌شناسی)، زمین‌شناسی اقتصادی و سنگ‌شناسی می‌باشند . رشته جغرافیا در سال ۱۹۷۶ از دانشکده ادبیات و علوم انسانی به دانشکده علوم زمین منتقل شد . تا سال ۱۹۸۵ رشته‌های تدریس در مطالعات محیطی و ژئومورفولوژی (علمی که دربارهٔ برجستگی‌های سطح زمین و علل پیدایش آن‌ها بحث می‌کند) وجود داشتند اما رشته جغرافیا اکنون پیشرفت یافته‌است تا رشته‌های مختلفی را در زمینه طراحی شهری و روستایی و هواشناسی در برگیرد. در سال ۲۰۰۶, گرایش ارشد جغرافیای سیاسی نیز اضافه گردید.
این دانشکده در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری، در رشته‌های زیر دانشجو می‌پذیرد :
دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه شهید بهشتی
دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه شهید بهشتی، یکی از ۱۵ دانشکده این دانشگاه است که در سال 1382 تأسیس شده‌است.
فعالیتهای آموزشی تربیت بدنی در دانشگاه شهید بهشتی به زمان شروع به کار دانشگاه در سال ۱۳۴۷ بر می‌گردد.در این زمان دانشجویان علاوه بر فعالیتهای فوق برنامه ورزشی که جنبه اختیاری داشت موظف بودند ۲ واحد درسی تربیت بدنی را به شکل عمومی اخذ و پاس نمایند. کلیه فعالیتهای آموزشی تربیت بدنی در دانشگاه تا سال ۱۳۵۰ تحت نظر اداره تربیت بدنی ادامه داشت. در این سال تربیت بدنی دانشگاه به دو بخش گروه آموزشی تربیت بدنی، به عنوان یکی از گروههای آموزشی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، و فعالیتهای فوق برنامه، که هر دو بخش تا زمان تأسیس دانشکده زیر نظر معاونت دانشجویی دانشگاه فعالیت می‌کرد. طی یک دهه گذشته نیز یک گروه کارشناسی ارشد زیر نظر دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی فعالیت داشت که در نهایت این گروه به همراه گروه آموزشی کارشناسی تربیت بدنی با کسب مجوز پذیرش دانشجو در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری توانست در سال ۱۳۸۲ موفق به اخذ مجوز قطعی برای تأسیس دانشکده تربیت بدنی گردد.
دانشکده علوم تربیت بدنی و علوم ورزشی، دارای امکانات زیر است:
کتابخانه دانشکده تربیت بدنی در اردیبهشت ۱۳۸۴، یکسال پس از تأسیس دانشکده افتتاح گردید. کل مساحت کتابخانه که در فضای مشترک با سالن مطالعه و سایت کامپیوتری می‌باشد حدوداً ۸۰ متر مربع است. براساس آخرین آمار که در سال ۱۳۸۷ گرفته شده، کتابخانه دارای ۵۵۵ جلد (۵۰۰ عنوان) کتاب لاتین و ۱۵۶۹ جلد ( ۸۵۳ عنوان) کتاب فارسی در زمینه‌های مختلف ورزشی می‌باشد. تعداد پایان نامه‌های موجود در کتابخانه ۱۰۲جلد است، که در گرایش‌های : فیزیولوژی ورزش، رفتار حرکتی، مدیریت ورزش، طب ورزش و بیومکانیک ورزشی می‌باشند. بخش مرجع این کتابخانه نیز شامل ۲۸ جلد (۲۲ عنوان) کتاب لاتین و ۶۵ جلد ( ۲۶ عنوان) کتاب فارسی می‌باشد.همچنین بخش مجلات این کتابخانه در حدود ۱۰ عنوان مجله دارد.
سایت کامپیوتر دانشکده در تاریخ ۲۰/۷/۸۴ با ۳ دستگاه کامپیوتر راه اندازی شده و هم‌اکنون دارای ۷ دستگاه کامپیوتر متصل به اینترنت می‌باشد.
این دانشکده ۳ نشریه دارد. نشریه علوم حرکت انسان نشریه اصلی این دانشکده‌است که دارای درجه علمی – پژوهشی است. همچنین دو نشریه علمی–دانشجویی با نام‌های نشریه پویا و نشاط ورزش در این دانشکده مشغول فعالیت هستند.
با تأسیس ساختمان دانشکده و برای خدمات‌دهی آموزشی و پژوهشی به اساتید و دانشجویان در سال ۱۳۸۴، آزمایشگاه دانشکده در قالب دو بخش فیزیولوژی ورزش و رفتار حرکتی راه‌اندازی شد.
گروههای آموزشی دانشکده در حال حاضر شامل ۳ گروه آموزشی است: دانشکده تربیت بدنی همچنین دارای یک کمیته ورزشهای تخصصی و عمومی است که برنامه‌ریزی درسهای عملی و تخصصی دانشجویان رشته تربیت بدنی و عمومی مربوط به دانشجویان کل دانشگاه را بر عهده دارد. ضمنااین دانشکده علاوه بر دانشجویانی که فعلادر ۳ مقطع فوق در حال تحصیل هستند، دارای ۲ گروه دانشجوی کارشناسی ارشد گرایشی در رشته‌های فیزیولوژی ورزش و رفتار حرکتی و ۱ گروه دانشجوی دکتری در رشته رفتار حرکتی می‌باشد.
دانشکده الهیات و ادیان دانشگاه شهید بهشتی
دانشکده الهیات و ادیان دانشگاه شهید بهشتی، یکی از ۱۹ دانشکده این دانشگاه است که در سال ۱۳۴۱ تأسیس شده‌است.
دانشکده الهیات و ادیان با نام گروه معارف اسلامی فعالیت خود را آغاز نمود. این دانشکده در ابتدا به لحاظ سازمانی تحت پوشش نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها اداره می‌شد، اما در سال ۱۳۷۰ گروه به طور مستقل مستقیماً زیر نظر ریاست دانشگاه درآمد. در هر نیمسال تحصیلی با ارائه حدود ۱۷۰ گروه درسی حدوداً شش هزار دانشجو با این گروه انتخاب واحد می‌نمایند. گروه معارف اسلامی به عنوان گروه برتر در بین گروه‌های معارف اسلامی سراسر کشور شناخته شده و در بین دانشکده‌های دانشگاه با اختلاف ۰۱٪ درصد، رتبه دوم را احراز کرده‌است. در سال ۱۳۸۶ دانشکده الهیات و ادیان پس از طی بررسی‌های کارشناسی در شورای آموزشی و شورای تحصیلات تکمیلی دانشگاه به تأیید شورای دانشگاه و پس از آن هیئت امنای دانشگاه رسید.
از جمله نشریات این دانشکده می‌توان به فصلنامه علمی - پژوهشی فلسفه و کلام اسلامی، آینه معرفت اشاره کرد.
کتابخانه دانشکده الهیات و ادیان با بیش از ۵۰۰۰ جلد کتاب (طبق آمار گزارش عملکرد سال ۱۳۸۶ کتابخانه مرکزی) فعالیت می‌کند. فعالیتهای فنی این کتابخانه تحت نظارت کتابخانه مرکزی می‌باشد. در این کتابخانه یک واحد کوچک دیداری شنیداری نیز وجود دارد که در آن تعدادی نوارهای دیداری و شنیداری تخصصی برای استفاده استادان ومحققان موجود است.
دانشکده الهیات و ادیان در سال ۱۳۹۸ گروه‌های آموزشی زیر را دارد:
زلقی
زلقی یا زلکی یکی از طوایف چهارلنگ از ایل بختیاری می‌باشد. این ایل متشکل از چند طایفه بزرگ و دارای بیش از ۴۰ اولاد می‌باشد. زلقی در معنی کلمه یعنی کمیاب و نادر.
مناطق سکونت این طایفه در شمال استان چهارمحال و بختیاری و نیز در شهرهای شمالی و شرقی استان خوزستان می‌باشد. در منطقه الیگودرز، بخش بزرگی از حوزه جغرافیایی این منطقه به نام بخش زلقی به عنوان محل اصلی سکونت نامگذاری شده است.
شامل تیره‌های:شامل تیره‌های: شامل تیره های:
مینجایئ
کلاوند
درقائدی
میکور
چپال
هادولوند
پیر احمد فداله
چهاربری
فرج‌الله بهرامی
میرزا فرج‌الله خان دبیراعظم (۱۲۶۱–۱۳۳۰) که نام خانوادگی بهرامی برگزید، روزنامه‌نگار، نویسنده و دولتمرد دوران پهلوی بود.
پدرش محمد‌علی خان تفرشی، پزشک بود. در مدارس دارالفنون، آلیانس و مدرسه ایران و آلمان به تحصیل پرداخت و در سال ۱۲۸۵ خورشیدی، مقارن مشروطیت، به استخدام وزارت جنگ درآمد. در زمان وزارت حسین علاء به وزارت فوائد عامه و تجارت انتقال یافت و منشی اول این وزارتخانه شد، اما پس از چندی به وزارت جنگ برگشت و مشاغل مختلفی را طی کرد، از جمله منشی اول، رئیس دفتر پیاده‌نظام و ریاست کابینه (رئیس دفتر وزیر).
مدتی پس از کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ که رضاخان سردارسپه وزیر جنگ شد، فرج‌الله خان رئیس دفتر وزیر بود. او مورد توجه سردار سپه قرار گرفت و علاوه بر اینکه نطقهای رضاخان را می‌نوشت، معلم او هم شد. دبیراعظم که مردی مطلع و به تاریخ و جغرافیای ایران آگاه بود، یکی از هفت نفری بود که روزی یکی دو ساعت به رضاخان درس می‌دادند و بر معلومات او می‌افزودند. در سال ۱۳۰۱ که قشون متحدالشکل تشکیل شد، "مجله قشون" تأسیس و مدیریت آن به فرج‌الله خان داده شد. سال بعد هنگامی که سردارسپه، احمدشاه را که راهی فرنگ بود تا خانقین بدرقه کرد، برای فرج‌الله خان از او لقب دبیراعظم گرفت. دبیراعظم همه جا با رضاخان همراه بود. پس از به سلطنت رسیدن رضاخان مورد توجه شاه واقع شد و به سمت ریاست دفتر مخصوص شاهنشاهی منصوب شد.
در همان سال ۱۳۰۲ دبیراعظم به نمایندگی تبریز به مجلس شورای ملی رفت (دوره پنجم). همین دوره پنجم بود که در نهم آبان ۱۳۰۴ با رأی به ماده واحده‌ای سلطنت دودمان قاجار را برچید و قدرت را به رضاخان پهلوی انتقال داد. بهرامی رئیس دفتر رضا شاه شد اما در این سمت نتوانست بر رضایت رضاشاه از خود بیفزاید. در سال ۱۳۰۶ به سرپرستی محصلین اعزامی قورخانه به فرنگ فرستاده شد اما در آنجا زیاد نماند و به تهران احضار و حکومت اصفهان به او داده شد. سپس والی فارس شد و انجمنهای ادبی را در شیراز راه انداخت و آرامگاه حافظ را ساخت.
در ۲۳ فروردین ۱۳۱۱ مهدی‌قلی هدایت، بهرامی را به عنوان وزیر پست و تلگراف دولت خود به مجلس معرفی کرد. در زمان وزارت او، سنگ بنای ارتباطات تلفنی بین‌المللی با پیوستن دولت ایران به «قرارداد بین‌المللى مرابطات بعیده (تله کمونیکاسیون)» گذاشته شد که در هجدهم آذر ۱۳۱۱ (نهم دسامبر ۱۹۳۲) در مادرید منعقد شد.
تا شهریور ۱۳۱۲ که دولت هدایت سقوط کرد، بهرامی وزیر پست و تلگراف بود و پس از آن، محمدعلی فروغی نخست وزیر شد و بهرامی را والی خراسان کرد تا کنگره بین‌المللی هزاره فردوسی را برگزار کند. پس از پایان کنگره در سال ۱۳۱۳ بهرامی به تهران احضار و بیکار شد.
در سال ۱۳۱۴ بهرامی همراه با علی دشتی، زین‌العابدین رهنما و محمدرضا تجدد که مورد بی‌مهری رضا شاه قرار گرفته بودند، به زندان افتادند. پس از آزادی به ملایر تبعید و دوباره در سال ۱۳۱۹ زندانی شد. بیم جان او در زندان می‌رفت که در شهریور ۱۳۲۰ و با اشغال ایران، رضاشاه از قدرت سقوط کرد و بهرامی آزاد شد.
بهرامی پس از آزادی مدتی در روزنامه "شفق سرخ" متعلق به علی دشتی مقالاتی با امضای ف. برزگر می‌نوشت تا این که قوام‌السلطنه پس از وقایع هفدهم آذر ۱۳۲۱ او را وزیر کشور کرد. اما بهرامی دست به خودسری‌هایی زد و بدون اطلاع قوام با شاه دیدار می‌کرد. بین‌ آن دو بگو مگو شد و قوام با اینکه از مجلس رأی اعتماد گرفته بود، استعفا داد. وزارت کشور بهرامی یک ماه بیشتر طول نکشید. آخرین سمت او استانداری اصفهان بود که آن هم زیاد به طول نینجامید.
نرگس فتحی
نرگس فتحی (متولد ۱۳۶۰) سردبیر سابق برنامه یک صبح یک سلام رادیو جوان صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران است. وی همچنین سابقه همکاری با برنامه‌های روی خط جوانی، پارازیت، یک صبح یک سلام، جوانی آزاد، آلاچیق، سفید مثل شب، و مدت کوتاهی سردبیری جوان ایرانی سلام را برای رادیو داشت.  وی هم‌اکنون صدابردار و نویسنده رادیوست.
فرانک مارتن
فرانک مارتن ( به فرانسه : Frank Martin) آهنگساز سوئیسی در ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۰ در ژنو به دنیا آمد و در ۲۱ نوامبر ۱۹۷۴ در ناردن، هلند در گذشت.
فرانک مارتن به ویژه در آثار پس از ۱۹۳۲ سبکی که از موسیقی دوازده نتی آرنولد شونبرگ الهام گرفته بود را گسترش داد با این حال او هرگز روش تونال را بکل رها نکرد.
استانیسلاو مارکلوف
استانیسلاو مارکلوف ، (متولد ۱۹۷۴ مسکو - ۲۰۰۹) وکیل برجسته و فعال در حقوق بشر، که توسط فردی ناشناس به ضرب گلوله به قتل رسید . با تلاش وی یوری بودانف سرهنگ ارتش روسیه به جرم تجاوز و قتل خیدا کانگایوا (دختر ۱۸ سالهٔ چچنی) به ده سال حبس محکوم گردید.
سرهنگ یوری بودانف متهم به تجاوز و قتل دختر ۱۸ سالهٔ چچنی بود. او در سال ۲۰۰۲ توسط دادگاه نظامی در برابر این جنایت، غیر مسئول شناخته شده بود . مدتی بعد استانیسلاو مارکلوف وکالت خانوادهٔ کانگایوا را بر عهده گرفت، وی پروندهٔ قتل را به دادگاه عالی روسیه ارسال کرد و خواستار محاکمهٔ یوری بودانف شد . سرانجام با تلاش‌های وی، در سال ۲۰۰۳ یوری بودانف در قتل خیدا کانگایوا گناهکار شناخته و به ده سال حبس محکوم شد . اما با اینکه مدت حبس بودانف به پایان نرسیده بود در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۹ از زندان آزاد شد . مارکلوف شدیداً از آزادی زود هنگام یوری بودانف عصبانی گردید، وی تصمیم گرفت رسانه‌ها و مطبوعات را وارد این جریان کند . سر انجام در ۱۹ ژانویه ۲۰۰۹ در نزدیکی کرملین و در حالی که از کنفرانس خبری بر می‌گشت توسط فردی که نقاب به صورت داشت به ضرب گلوله به قتل رسید.
در این جریان آناستازیا بابورووا خبرنگار ۲۵ سالهٔ اوکراینی نیز به قتل رسید . دولت فرانسه قتل استانیسلاو مارکلوف و خبرنگار اوکراینی را محکوم کرد.
en.wikipedia.org
www.ravy.ir
۱۰ روی ده
۱۰ روی ده یک فیلم مستند ایرانی محصول ۱۳۸۳ به کارگردانی عباس کیارستمی است.
در این فیلم، کیارستمی در حالی که پشت فرمان اتومبیل مشغول رانندگی است با نیم نگاهی به دوربین در حدود یک ساعت دربارهٔ شیوه فیلم‌سازی خود سخن می‌گوید. کیارستمی در "۱۰ روی ده" مانند فیلمی آموزشی، آموخته‌ها و نظریات خود در مورد سینما را در ده پرده به بیننده ارائه می‌دهد.
این فیلم به همراه "پنج" در بیست و نهمین جشنواره فیلم تورنتو به نمایش درآمد و با استقبال تماشاگران و منتقدان روبرو شد. این فیلم در جشنواره‌های فیلم دیگری همچون جشنواره فیلم کن، سائوپائولو و آدلاید نیز به نمایش درآمده است.
هادی نوروزی
هادی نوروزی‌ (زادهٔ ۱ تیر ۱۳۶۴ در بابل - درگذشتهٔ ۹ مهر ۱۳۹۴ در تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران و کاپیتان باشگاه پرسپولیس تهران بود که در بامداد روز پنجشنبه ۹ مهر ۱۳۹۴ ساعت ۴ صبح بر اثر ایست قلبی درگذشت.
هادی نوروزی‌پوری در تاریخ ۱ تیر ۱۳۶۴ در بابل زاده شد. او نخست به کشتی روی آورد. اما بعد از آن به فوتبال علاقه‌مند شد و به‌طور حرفه‌ای این رشته را آغاز کرد.
وی هفت سال در باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران بازی کرد و در سال آخر حضور در این تیم، توانست کاپیتان اصلی پرسپولیس شود اما نتوانست تعداد گل‌های خود را برای پرسپولیس به عدد ۲۴ برساند. همچنین او سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه‌های پرسپولیس قائم‌شهر، پاسارگاد تهران، فجر سپاه تهران، داماش ایرانیان و نفت تهران را داشت.
وی در فصل ۱۳۸۵–۱۳۸۶ به باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس تهران پیوست، اما حتی یک بار هم بازی نکرد و بعد از یک فصل نیمکت‌نشینی در تیم بزرگ پایتخت، به داماش ایرانیان پیوست و در ۲۲ بازی ۱۰ گل به ثمر رساند. پس از درخشش در لیگ آزادگان، به پرسپولیس بازگشت و در اولین فصل حضور مجددش، بیشتر به‌عنوان بازیکن تعویضی به میدان می‌رفت و به‌مرور به یکی از بازیکنان ثابت تیمش تبدیل شد و در بیشتر بازهای آسیایی، یکی از ۱۱ مرد اصلی پرسپولیس بود. فصل ۱۳۸۸–۱۳۸۹ را با درخشش آغاز کرد و در اولین بازی فصل مقابل تیم مس کرمان دو گل به ثمر رساند. در دربی ۶۸ نیز توانست گل تساوی پرسپولیس را به ثمر برساند. وی در این فصل، بازهای زیادی را در پست‌های هافبک-مهاجم راست و مهاجم نوک انجام داد که در نهایت افشین قطبی او را به تیم ملی دعوت کرد.
وی در نیم فصل دوم ۱۳۹۲–۱۳۹۳ به‌صورت قرضی به باشگاه فوتبال نفت تهران پیوست.
در بازی مقابل نفت تهران یک‌نیمه بازی کرد. در آن یک‌نیمه ضعیف عمل کرد و تا بازی تراکتورسازی در نیمکت ماند، اما با روی کار آمدن حمید درخشان، او در بازی مقابل نفت مسجدسلیمان در دقیقهٔ ۵۶ به محض ورود به زمین گل زد و بازیکن محبوب این سرمربی شد. او در تیرماه سال ۱۳۹۴ قرارداد خود را به مدت دو سال دیگر تمدید کرد. وی در بازی پرسپولیس مقابل پدیده در فصل ۱۳۹۴–۱۳۹۵ گل دوم تیمش و زیباترین گل فصل پرسپولیس را وارد دروازهٔ پدیده کرد و در برنامه ۹۰ به عنوان بهترین گل سال ۱۳۹۴ انتخاب شد.
لیگ برتر ایران (جام خلیج فارس) نایب قهرمانی ۱۳۹۲–۱۳۹۳
جام حذفی ایران قهرمان ۱۳۸۸–۱۳۸۹، ۱۳۸۹–۱۳۹۰
نایب‌قهرمان ۱۳۹۱–۱۳۹۲
هادی نوروزی در بامداد روز پنجشنبه ۹ مهر ۱۳۹۴ ساعت ۴ صبح بر اثر ایست قلبی درگذشت.  انتقال او به بیمارستان آتیه تهران هم نتیجه‌ای در پی نداشت.
پس از مراسم تشییع جنازه که در روز جمعه ۱۰ مهر ۱۳۹۴ در ورزشگاه آزادی جمعیتی نزدیک به ۳۵ هزار نفر برگزار شد. پیکر نوروزی به زادگاهش منتقل و در روستای کپورچال بابل به خاک سپرده شد.
هادی نوروزی با معصومه ابراهیم‌پور ازدواج کرده بود و دارای دو ۲ فرزند به نام‌های هانی و هانا بود. پسر او هانی نوروزی هم وارد دنیای بازیگری در فوتبال شده و به‌طور حرفه ای فوتبال بازی می‌کند. هانی نوروزی از سال ۹۶ به تیم اوژن مازندران پیوست و رسماً به عضویت رده نونهالان این تیم درآمد. هانی نوروزی به نیابت از او جام قهرمانی هفدهمین دوره لیگ برتر را برای پرسپولیس بالای سر برد.
وی اولین بازی ملی خود را در مقابل بوسنی و هرزگوین در سال ۱۳۸۸ انجام داد. هادی نوروزی ۹ بازی ملی در کارنامه داشت که در به ثمر رساندن گل موفق نبود.
باشگاه پرسپولیس پس از درگذشت وی شماره ۲۴ را بایگانی کرد؛ و تا ۴۰ روز بعد از درگذشت تیم پرسپولیس پیراهن مشکی پوشید. پس از فوت او، تماشاگرانِ باشگاه فوتبال پرسپولیس هادی نوروزی را در دقیقه ۲۴ تشویق می‌کنند و یادش را گرامی می‌دارند
عنوان (نشر)
عنوان یک کتاب یا هر متن منتشرشده یا اثر هنری، نامی است که مؤلف یا تهیه‌کننده برای آن اثر برمی‌گزیند. نام می‌تواند برای ارجاع به اثر، مشخص کردن بافت یا ارائه خلاصه‌ای از آن به کار رود.
فهرست بازیکنان تک‌باشگاه
بازیکن تک‌باشگاه اصطلاحی در فوتبال است که به بازیکنی اطلاق می‌شود که در تمام طول دوران بازیگری‌اش، تنها در یک باشگاه فوتبال بازی کند.
اصغر حاجیلو. استقلال 1976 _1988_ 12. عزیز اسپندار ملوان بندرانزلی
سازمان رادیو و تلویزیون اسرائیل
سازمان رادیو و تلویزیون اسرائیل سرویس‌های دولتی رادیو و تلویزیون عمومی را اداره می‌کرد. بخش اعظم بودجه "سازمان رادیو و تلویزیون اسرائیل" از طریق حق اشتراک دستگاه‌های گیرنده تلویزیونی مردم اسرائیل تأمین می‌شد.
سرویس رادیویی سازمان کل رادیو تلویزیون اسرائیل در سال ۱۹۶۷ میلادی، تأسیس شد و مرکز آن در شهر اورشلیم قرار داشت.
در تاریخ ۲۹ ژوئیه سال ۲۰۱۳ قانون انحلال سازمان ملی رادیو و تلویزیون اسراییل در مجلس این کشور (کنست) تصویب شد و در تاریخ ۱۰ ام ماه مه ۲۰۱۷ این قانون عملی شد و سازمان رادیو و تلویزیون اسراییل که شامل رادیو صدای اسراییل به زبان فارسی نیز می‌شد به کلی منحل شد.
اگرچه مدیر عامل این بنیاد از جانب هیئت دولت و به صورت پنج ساله برگزیده می‌شود، ولی ۳۱ عضو دیگر هیئت مدیره سازمان رادیو و تلویزیون اسرائیل، به مدت سه سال، توسط رئیس‌جمهور و از میان نمایندگان همه احزاب سیاسی، نویسندگان، شاعران، هنرمندان و روزنامه‌نگاران برجسته اسرائیلی برگزیده می‌شوند تا ماهیت و کیفیت برنامه‌های آن نظارت کنند و حفظ بی‌طرفی آن را تضمین نمایند.سازمان کل رادیو تلویزیون اسرائیل، شامل چند ایستگاه رادیویی به زبان عبری، یک ایستگاه‌ها رادیویی به زبان عربی و یک ایستگاه‌ها بین‌المللی رادیویی برای یازده زبان دیگر است. بخش فارسی رادیو اسرائیل نیز، یکی از یازده زبانی است که از ایستگاه بین‌المللی رادیو اسرائیل، پخش می‌شود.
سحر دولتشاهی
سحر دولتشاهی (زادهٔ ۱۶ مهر ۱۳۵۸) بازیگر ایرانی است. او در بیش از ۳۰ فیلم و سریال ایرانی نقش داشته‌است و نخستین کار حرفه‌ای او، در تئاتر "نیمروز خواب آلود" به کارگردانی آیت نجفی بود. نخستین نقش سینمایی وی نیز در سال ۱۳۸۴، در فیلم "چهارشنبه‌سوری" از اصغر فرهادی بود. وی با بسیاری از کارگردان‌های سرشناس ایرانی همکاری داشته و در سریال‌هایی همچون "کتاب‌فروشی هدهد" (۱۳۸۵)، "مسافران" (۱۳۸۸)، "نابرده رنج" (۱۳۹۰)، "توطئه فامیلی" (۱۳۹۰)، "قلب یخی" (۱۳۹۱)، "عالیجناب" (۱۳۹۶)، "ساخت ایران ۲" (۱۳۹۷)، "قورباغه" (۹۹–۱۳۹۸) و "می‌خواهم زنده بمانم" (۱۴۰۰–۱۳۹۹) ایفای نقش کرده‌است.
سحر دولتشاهی در ۱۶ مهر ۱۳۵۸ در تهران به دنیا آمد. خانوادهٔ او از نوادگان خاندان قاجاری دولتشاهی بودند. سحر دولتشاهی در رشته‌های ادبیات نمایشی و مترجمی زبان فرانسه به تحصیل پرداخت. شروع فعالیت هنری وی با تئاتر بود. حضور در صحنهٔ تئاتر بود که منجر به آشنایی او با رامبد جوان شد. دولتشاهی در ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ با رامبد جوان ازدواج کرد و در ۱۳۹۳ از وی جدا شد. بازی در فیلم "طلا و مس" به کارگردانی همایون اسعدیان در سال ۱۳۹۰ برایش نامزدی جایزهٔ بهترین بازیگر نقش دوم زن از چهاردهمین جشن خانهٔ سینما را در پی داشته‌است. همچنین سحر دولتشاهی توانست برای بازی در فیلم "عصر یخبندان" در سی و سومین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر و برای بازی در فیلم‌های "عرق سرد" و "چهارراه استانبول" در سی و ششمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر، سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به دست بیاورد. او تا کنون دو بار برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن شده‌است.
سحر دولتشاهی از جملهٔ ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضای طوماری در روز ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدال‌گرایان، ضمن قدردانی از انصراف محمدرضا عارف به نفع حسن روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.