شهرستان آغاجاری
شهرستان آغاجاری یکی از شهرستان‌های استان خوزستان است که مرکز آن، شهر آغاجاری می باشد. به دلیل سکونت ایل آغاجری در قدیم نام این شهر آغاجاری ثبت شده‌است. میدان نفتی آغاجاری در محدوده این شهرستان قرار دارد.
هیئت وزیران ایران در مرداد ۱۳۹۱ با ایجاد شهرستان آغاجاری به مرکزیت شهر آغاجاری، با ترکیب بخش مرکزی شهرستان آغاجاری به مرکزیت آغاجاری و بخش جولکی به مرکزیت روستای جولکی از ترکیب دهستان سرجولکی و دهستان آب باران در تابعیت استان خوزستان موافقت کرد. پیش از این تاریخ، آغاجاری یکی از بخش‌های شهرستان بهبهان محسوب می‌شد.
تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابر آنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۹۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:شهر آغاجاری در استان خوزستان و از توابع شهرستان آغاجاری است، بیش از پنجاه هزار نفر جمعیت دارد که از طوایف عرب، لر، تُرک تشکیل شده‌است. این شهر از بزرگترین مناطق نفت‌خیز اما محروم ایران می‌باشد.
آغاجاری شهری است در استان خوزستان. آغاجاری یا آغاجری از مناطق نفت‌خیز ایران می‌باشد. جمعیت آن بیش از پانزده هزار نفر است که از اقوام لر، قشقایی، عرب و … تشکیل شده‌است. اکثر مردم مهاجرینی می‌باشند که قبل از سال ۱۳۱۷ در پی کشف نفت، در طلب کار، به این منطقه مهاجرت کرده و ماندگار شدند. آغاجاری با دارا بودن میدان نفتی آغاجاری، بالغ بر ۲۸ میلیارد بشکه نفت، یکی از بزرگترین مناطق نفتخیز جهان به حساب می‌آید. در ابتدا روزانه ۲۵۶ هزار بشکه نفت از چاه‌های این منطقه استخراج می‌شد، که امروزه بیش از ۳۰۰ هزار بشکه نفت خام از این میدان تولید می‌شود، که عملیات تولید از این میدان نفتی و چند میدان همجوار آن، بر عهده شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری می‌باشد. این شهر دارای آب و هوای بسیار گرم می‌باشد، گرمای هوا در تابستان ممکن است از ۵۵ درجه سانتیگراد نیز تجاوز نماید.
عملیات حفاری نفت در سال ۱۳۰۵ در آغاجاری آغاز گردید، چاه شماره۳ آن در سال ۱۳۱۷ به نفت رسید و نخستین محموله نفتی آن در سال ۱۳۲۳ به وسیله خط لوله به آبادان فرستاده شد. در سال ۱۳۲۹ این نقطه با تولید تقریباً نیمی از حجم فرآورده‌های نفتی ایران از ۱۶ چاه عنوان بزرگترین حوزه نفتی کشور را به دست آورد. در همین ایام با ۵۹۷۷ کارمند که ۱۷۵ نفر انگلیسی بودند و با امکانات رفاهی از قبیل یک بیمارستان ۵۰ تختخوابی، ۳ درمانگاه، سینما، استخر، زمین‌های ورزشی گلف و دیگر تأسیسات عمومی، ناحیه‌ای آباد بوده‌است.
در سال ۱۳۳۶ با بهره‌برداری از ۲۳ چاه و استخراج ۱۸٫۵ تا ۱۹ میلیون تن نفت، آغاجاری همچنان از بزرگترین مراکز نفتی ایران به‌شمار می‌آمد و تا سال ۱۳۳۷ مقدار نفت خام استخراجی آن به یک میلیارد بشکه و در سال ۱۳۴۳ تعداد ۶۹ حلقه چاه به ثبت رسیده‌است.
در این منطقه، یکی از مشهورترین میدان‌های نفتی جهان به نام میدان نفت و گاز آغاجاری قرار دارد. این میدان با حفر چاه شماره یک در سال ۱۳۱۵ کشف شد و حد فاصل میدان‌های مارون و پازنان واقع شده و شامل دو مخزن آسماری و بنگستان است. کل مقدار نفت اولیه این میدان ۲۸ میلیارد بشکه بوده که بر اساس آخرین نتایج مطالعات انجام شده، ذخایر قابل بازیافت آن حدود ۱۰ میلیارد و ۲۰۰ میلیون بشکه تخمین زده می‌شود. بهره‌برداری از میدان آغاجاری از سال ۱۳۱۷ آغاز شد و این میدان سال‌ها عمده‌ترین تولیدکننده نفت سبک ایران بود و هم‌اکنون برای افزایش تولید آن بزرگ‌ترین طرح تزریق گاز خاورمیانه اجرا و بهره‌برداری شده‌است. حجم گاز تزریقی به این میدان به وسیله خط لوله پنجم سراسری به قطر ۵۶ اینچ و طول حدود ۵۰۰ کیلومتر از میدان گازی پارس جنوبی تأمین می‌شود.
راهبری این میدان نفتی به عهده شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری از شرکت‌های بهره‌برداری تابع شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب است.
دانشگاه پیام نور واحد آغاجاری از سال ۱۳۸۶ فعالیت خود را در این شهرستان آغاز نمود: همچنین مرکز آموزش فنی و حرفه ای آغاجاری نیز به عنوان یک مرکز مهارت آموزی در این شهرستان فعالیت دارد.
بیمارستان شهید آیت الله اشرفی اصفهانی آغاجاری به عنوان بیمارستان عمومی در بلوار پرستار واقع شده‌است.