hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
پرتو اصفهانی
میرزا علی‌رضا اصفهانی فرزند محمدعلی، متخلص به پرتو و مشهور به میرزا آقاجان (یا آقاجان)، شاعر و خوشنویس (به ویژه نسخ‌نویس) سدهٔ سیزدهم هجری قمری (سدهٔ نوزدهم ترسایی) است. او در مراکز ادبی دوره قاجار، جایگاه بلندی داشت و در منابع مختلف، شعر، خط و نیک‌خوییش را ستوده‌اند. از آنجا که پرتو اصفهانی در لنجان اصفهان زاده شده بود و پدرش هم «آقامحمدعلی لنجانی اصفهانی» نام داشت، در برخی منابع، از او با نام پرتو لنجانی نیز نام می‌برند. زادروز او به درستی روشن نیست، ولی چون با بررسی منابع و گفته‌های به‌جامانده، می‌توان بدین نتیجه رسید که او پس از نود سال عمر، در ۱۳۰۳ (قمری) در اصفهان درگذشته‌است، باید در حدود ۱۲۱۳ (قمری) به دنیا آمده باشد.
پرتو تحصیلات مقدماتی را در شهر اصفهان به پایان رساند؛ او تحصیل علم و خوشنویسی (به ویژه خط نسخ) را پی گرفت تا بدانجاکه در خوشنویسی استاد و در اصفهان نامور گشت. پرتو به ویژه استاد خط نسخ و ثلث و رقاع بود، البته خط نستعلیق را نیز نیکو می‌نوشت. او خوشنویسی را نزد چیره‌دستانی چون "آقازین‌العابدین اصفهانی" ملقب به اشرف‌الکتّاب _ یکی از استادان بزرگ ایرانی خط نسخ _ آموخت، گرچه شیوهٔ پرتو با او فرق می‌کرد و ترکیبی از سبک اشرف‌الکتاب و آقاغلامعلی اصفهانی _ که او هم از استادان برجستهٔ خط نسخ می‌باشد _ بود. البته پرتو نیز به نوبهٔ خود، شاگردان فراوانی را پرورد، کسانی چون میرزا غلامعلی ثانی، سیدعلی‌اکبر زواره‌ای، ملا محمدتقی، ملا باقر و ...
پرتو در مدرسه نوریّهٔ اصفهان حجره داشت و چندی در آنجا ساکن بود و کتابت می‌کرد. شاگردانش هفته‌ای دو روز به آنجا می‌آمدند؛ حجره‌اش اغلب، محل گردهمایی شاعران و هنرمندان اصفهان بود. پرتو همنشین تنی چند از صاحب‌قلم‌های نامی دوره قاجار، مانند رضاقلی‌خان هدایت و عبدالمحمدخان ایرانی اصفهانی، مدیر روزنامه چهره‌نما در مصر بود.
پرتو در اواخر زندگی، به عنوان یکی از خوشنویسان مخصوص شاه در دربار ناصرالدین شاه قاجار در تهران در کمال احترام و بزرگداشت می‌زیست. او قرآن، کتاب دعا و دیگر کتاب‌ها را برای شاه و دیگر بزرگان به خط خوش می‌نوشت و به انجام این کار بنام بود.
پرتو در قالب‌های گوناگونی شعر می‌سرود: غزل، قطعه، قصیده، رباعی، مثنوی و مسمط؛ این گوناگونی به خوبی در دیوان اشعار او ملاحظه‌پذیر است. دیوان اشعار پرتو را میرزا حسین‌خان انصاری، متخلص به "ثمر"، گردآورد؛ البته در ته آن هم شعرهای خود را افزود. سرانجام، کل این مجموعه در ۱۳۰۵ (قمری)، با دیباچه‌ای به قلم محمدحسین فروغی ذکاءالملک در تهران، به صورت یک جلد کتاب، چاپ سنگی شد که هم‌اکنون نیز نسخه‌هایی، هرچند اندک، از آن در دست است. درون‌مایهٔ بسیاری از شعرهای پرتو، ستایش پیغمبر اسلام، علی، حسین بن علی و زینب دختر علی، و همچنین مرثیه (بیشتر در رثای حسین بن علی و پیرامون واقعه کربلا)، پند و اندرز، گلایه از روزگار، عشق و عرفان است. او در سرودن ماده تاریخ نیز چیره‌دست بود که برخیشان با یادکرد مناسبتشان در کتاب موادالتواریخ (نوشتهٔ حسین نخجوانی) نقل شده‌است. نظر به همسانی بسیار برخی از شعرهای او به چندی از آثار بزرگان ادب پارسی، چون سعدی و حافظ، چنین برمی آید که او _ دست کم گاه _ شعرهایش را به تقلید از ایشان می‌سروده‌است.
از آثار مهم به‌جاماندهٔ خوشنویسی پرتو می‌توان این‌ها را برشمرد:
حمراء (روستا)
جمعیت آن (۱۰۰ ) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
مقراب (روستا)
جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
شهلا ریاحی
قدرت‌الزمان وفادوست معروف به شهلا ریاحی (زادهٔ ۱۷ بهمن ۱۳۰۵ در تهران – درگذشتهٔ ۱۰ دی ۱۳۹۸ در تهران)، هنرپیشه سینما، تئاتر و تلویزیون بود. او با ساخت فیلم "مرجان"، اولین کارگردان زنِ سینمای ایران شد.
شهلا ریاحی در ۱۷ بهمن ۱۳۰۵ در تهران به دنیا آمد. او تحصیلات خود را تا سیکل ادامه داد و در ۱۷ سالگی، بنا به خواست و راهنمایی همسرش اسماعیل ریاحی، که خود از شیفتگان تئاتر بود، به صحنه (تئاتر تهران) راه یافت و برای اولین بار معزالدیوان فکری در نمایشنامه‌ای به نام «"سیاست هارون‌الرشید"» نقش اول دختر نمایش را به او داد. او با کار سوم و چهارم در دنیای محدود تئاتر آن زمان به عنوان بازیگری محبوب و سرشناس مورد توجه قرار گرفت.
او سینمای حرفه‌ای را سال ۱۳۳۰ با فیلم «خواب‌های طلایی» به کارگردانی معزالدیوان فکری تجربه کرد. ریاحی سال ۱۳۳۵ فیلم «مرجان» را کارگردانی کرد و به این ترتیب نام اولین زن کارگردان سینمای ایران را به خود اختصاص داد. وی گوینده رادیو و تلویزیون و مجری برنامه‌های کودک نیز بود.
او همسر اسماعیل ریاحی (کارگردان قدیمی سینما) و دارای دو فرزند (یک دختر و یک پسر) بود.
شهلا ریاحی که به علت بیماری حدود ۱۰ ماه در بیمارستان بستری بود و زندگی نباتی داشت در شامگاه ۱۰ دی ۱۳۹۸ ساعت ۲۰ شب درگذشت. مراسم تشییع پیکر شهلا ریاحی، صبح یکشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۸ با حضور اقشار مختلف مردم و جمعی از هنرمندان، در تالار وحدت برگزار شد.
نقطه (روستا)
جمعیت آن (۱۲۰) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
بنومر (یمن)
جمعیت آن (۶۵ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
ظاهر (روستا)
جمعیت آن (۸۰ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.  * المقحفی، ابراهیم، احمد ، "(مُعجَم المُدُن وَالقَبائِل الیَمَنِیَة) "، منشورات دار الحکمة، صنعاء، چاپ پنجم، وانتشار سال ۱۹۸۵ میلادی به (عربی).
کداره (روستا)
جمعیت آن (۹۸ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
هیدئو کوجیما
هیدئو کوجیما (زاده ۲۴ اوت، ۱۹۶۳) نویسنده، تهیه‌کننده، کارگردان و طراح بازی‌های ویدئویی ژاپنی است که در گذشته سخنگوی شرکت کونامی بوده‌است.
او از سال ۱۹۸۶ در زمینه طراحی بازی‌های ویدئویی فعالیت داشته و اکنون نیز مدیریت استودیوی بازی‌سازی کوجیما پروداکشنز را بر عهده دارد.
هیدئو کوجیما، در ۲۴ اوت سال ۱۹۶۳ در ستاگایا، توکیو، ژاپن متولد شد. پدر او یک دست فروش بود. زمانی که چهار سال داشت، همراه با خانواده‌اش به اوساکا مهاجرت کرد. خانواده او هر شب فیلم تماشا می‌کردند؛ اما او نمی‌توانست فیلم‌ها را تا آخر ببیند، چرا که پیش از اتمام فیلم به خواب می‌رفت.
وقتی کوجیما هنوز کوچک بود همراه با خانواده‌اش به شهر شیراساکی و چندی بعد به کاوانیشی، هیوگو در منطقه کانسای مهاجرت کرد. در ۱۳ سالگی پدرش را از دست داد. او در این باره گفت که «در نوجوانی مجبور بودم با مرگ پدرم روبه‌رو شوم». در ابتدا کوجیما به هنرپیشگی و تصویرگری علاقه‌مند بود ولی در ادامه، وی وارد عرصه نوشتن داستان‌های کوتاه شد. او داستان‌های خود را به مجلات ژاپنی می‌فرستاد ولی هیچ‌یک از مجلات، داستان‌های کوجیما را برای چاپ شدن مناسب ندانستند. داستان‌هایی که کوجیما برای مجلات می‌فرستاد، اغلب ۴۰۰ صفحه‌ای بودند؛ در صورتی که مجلات خواهان داستان‌هایی با حداکثر ۱۰۰ صفحه‌ بودند. او سپس در دانشگاه رشته اقتصاد خواند و در وقت‌ آزاد خود به همراه یکی از دوستانش که یک دوربین ۸ میلیمتری داشت، فیلمسازی را آغاز کرد.
کوجیما در مصاحبه با شبکه تلویزیونی جی۴ گفته‌ است زمانی که در دانشگاه درس اقتصاد می‌خواند، اوقات فراغتش را با بازی ویدئویی و بیشتر با نینتندو فَمیکام پر می‌کرده‌ است. در سال چهارم دانشگاه با اعلام این خبر که می‌خواهد به صنعت بازی‌سازی بپیوندد، همه را متحیر کرد؛ این در حالی بود که در ابتدا وی رویای کارگردانی را در سر می‌پروراند.
او در سال ۱۹۸۶ وارد کونامی شد و پروژه بازی متال گیر را آغاز کرد. این بازی در سال ۱۹۸۷ در ژاپن و در بعضی از نقاط اروپا عرضه شد. نتیجه کار فوق‌العاده بود و فکر ساخت عناوینی دیگر از این بازی موفق، به ذهن سازندگانش افتاد. با انتشار متال گیر سالید (Metal Gear Solid) بر روی کنسول پلی‌استیشن، شهرت کوجیما بین‌المللی شد و وی به عنوان فردی مشهور در بین رسانه‌های بازی مطرح شد. تاکنون بازی‌های زیادی از سری موفق متال گیر منتشر شده‌است که آخرین آن‌ها دث استرندینگ در سال ۲۰۱۹ است.
پس از جدایی از کونامی، کوجیما در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که استودیو کوجیما پروداکشنز به عنوان یک استودیو مستقل، تأسیس شده‌ است و نخستین بازی این استودیو یعنی "دث استرندینگ" در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.
در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۹، کوجیما برنده دو جایزه ثبت جهانی گینس برای بیشترین تعداد دنبال‌کننده به عنوان یک کارگردان بازی ویدئویی در توئیتر و اینستاگرام شد.
"برای اطلاعات بیشتر در این زمینه، سری متال گیر را ببینید"
یوکللی
یوکلِلی یک ساز زهی و زیرمجموعه‌ای از خانواده گیتار است.
خاستگاه یوکللی از سدهٔ ۱۹ و زمانی بود که پس از ورود گیتار توسط پرتغالی‌ها به هاوایی، مردم هاوایی شکل ویژه‌ای از گیتار را برای خود ساختند. یوکللی در اوایل سده بیستم در ایالات متحده محبوبیت زیادی یافت و از آن‌جا به دیگر نقاط جهان راه یافت. این ساز کوچک‌تر از گیتار است و چهار سیم در آن رواج دارد که به‌صورت بدنه کامل و حتی کات اوی (بدنه نصفه) ساخته می‌شود.
Erich M. von Hornbostel & Curt Sachs, "Classification of Musical Instruments: Translated from the Original German by Anthony Baines and Klaus P. Wachsmann." The Galpin Society Journal 14, 1961: 3-29.
آفرین عبیسی
آفرین عُبِیسی (زادهٔ ۲۲ اسفند ۱۳۳۰) با نام اصلی صغری عُبِیسی بازیگر اهل ایران است.
آفرین عُبیسی فعالیت در عرصه سینما را با لیلی و مجنون در سال ۱۳۴۹ به کارگردانی سیامک یاسمی آغاز کرد و همان سال در فیلم طوقی به کارگردانی علی حاتمی نقش کوتاهی را بازی کرد. در سال ۱۳۷۸ با بازی در فیلم "شهرت" به کارگردانی ایرج قادری پس از ۲۸ سال دوری از دنیای بازیگری پس از انقلاب ۱۳۵۷ به سینما بازگشت. در همان سال نقش کوتاهی در فیلم کودک "و سرباز" ساخته رضا میرکریمی ایفا کرد. از بازی های موفق اش پس از فاصله طولانی مدت از بازیگری می توان به نیمه پنهان اشاره کرد.
کنکیستادور
کُنکیستادورها سربازان، کاشفان و مخاطره‌جویان سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی بودند که در فتح تدریجی بخش‌های بزرگی از قاره آمریکا و نواحی آسیایی اقیانوس آرام شرکت کردند و آن سرزمین‌ها را تحت انقیاد امپراتوری اسپانیا در آوردند.
ویکی‌پدیای انگلیسی
علی زاهدی
علی سخاوت زاهدی (زاده ۱۰ تیر ۱۳۲۸ - درگذشته ۲۶ فروردین ۱۳۸۴) بازیگر سینما و تلویزیون بود که به نام قوچعلی در سری فیلم‌های صمد و چند فیلم دیگر مانند شوهر جونم عاشق شده و جوجه فکلی معروف شده‌است. وی در کنار فعالیت‌های هنری خود کارمند بخش حمل و نقل زمینی و سوخت رسانی هواپیمایی ملی ایران نیز بود.
این هنرپیشه، در ۲۲ فروردین ۱۳۸۴ در بخش آی سی یو بیمارستان آزادی بستری و در روز چهارشنبه ۲۶ فروردین ۱۳۸۴ برابر با ۱۵ آوریل ۲۰۰۵ درگذشت. وی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
ماماعصمت
تاج‌النساء ماماعصمت اسپستی از زنان صوفی سدهٔ نهم و از شاعران ایرانی بوده است که به زبان آذری، زبان بومی آذربایجان شعر می‌سروده‌است.
تاج‌النساء از خاندان بابافقیه احمد اسپستی اسد بوده‌است. بابافقیه هم‌عصر حکومت قراقویونلوها در ایران بوده. اسپست دهی است میان سردرود و اسکو در آذربایجان.
ماما عصمت اسبستی وقتی از دست برزگرش خشمگین شد، به همان زبان فریاد زد: «چکستانی، مپسندم؟» برزگر افتاد و مُرد و ماماعصمت برای تعزیت به خانه او رفت و این دوبیتی را برای او سرود:
"*هنو مستی هنو مستی هنو مست
معنی:
شماره سوم سال هشتم نشریه دانشکده ادبیات تبریز، پاییز ۱۳۳۵ - شماره ۳۸.
گذرواژه
گذرواژه، کلمه عبور یا رمزعبور یا اسم رمز یک کلمه یا جمله یا رشته‌ای از نویسه‌ها است که برای اصالت‌سنجی به کار می‌رود. افراد یا ابزارها برای استفاده از یک سامانه محافظت شده توسط گذرواژه، باید آن گذرواژه را به واحد اصالت‌سنجی آن سامانه ارائه دهند و در صورت ارائهٔ گذرواژهٔ درست مجاز به استفاده از آن سامانه می‌شوند، همچنین گذرواژه برای اثبات هویت نیز به کار می‌رود به این صورت که کاربر یک سامانه با ارائه نام کاربری خود باید گذرواژه خود را نیز ارائه بدهد در صورت ارائه گذرواژه درست، ادعای وی در مورد تعلق نام کاربری به وی مورد تأیید سامانه قرار می‌گیرد.
گذرواژه‌ها در اغلب سامانه‌های رایانه‌ای و دستگاه‌های الکترونیکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. به‌طور معمول فرایند پیکربندی دستگاه‌های الکترونیکی توسط گذرواژه محافظت می‌شود.
انتخاب گذرواژه خوب تأثیر روش محافظت با گذرواژه را بیشتر می‌کند و سامانه را از دسترسی‌های غیرمجاز مصون می‌دارد. گذرواژه خوب دارای شرایطی است که به اختصار بیان می‌شود:
سم کراوتر، هکر ۱۸ ساله استرالیایی در اوت ۲۰۱۴ (مرداد ۱۳۹۳) راهکاری در کنفرانس امنیت سایبری (PasswordsCon) در لاس‌وگاس ارائه کرد که بر اساس آن یک عکس موجود در موبایل، تبلت یا کامپیوتر کاربر می‌تواند جای‌گزین همه گذرواژه‌های او شود؛ وی نام یوسیگ (uSig) را برای ابتکار خود برگزید که صورت کوتاه‌شده عبارت Unique Signature به معنی «امضای یکتا» است. اساس این ابتکار این است که شما به جای انتخاب رشته‌ای از کاراکترها که عموماً توصیه می‌شود پیچیده باشند تا حدس زدن و شکستن آن برای هکرها دشوارتر شود، فقط یک عکس را به عنوان کلید ورود به سایت‌ها و سرویس‌ها انتخاب می‌کنید. یوسیگ این عکس را به گذرواژه‌ای به‌غایت پیچیده متشکل از ۵۱۲ کاراکتر تبدیل می‌کند و با وارد کردن اتوماتیک آن، امنیت آنلاین شما را به‌طور شگفت‌آور و بی‌سابقه‌ای ارتقا می‌دهد. انتخاب عکس به جای گذرواژه کار را به الگوریتم‌های «یوسیگ» می‌سپارد و معضل به یاد آوردن گذرواژه را هم از میان برمی‌دارد. «یوسیگ» در عین سادگی، با پیچیده کردن گذرواژه‌ها کار را برای هکرها تریلیون‌ها برابر دشوارتر می‌کند. گذشته از این، امکان هک شدن از طریق کی لاگرها هم از بین می‌رود، چون کی‌لاگرها از طریق ثبت و ضبط کلیدها، رمز را می‌یابند و با «یوسیگ» دیگر کلیدی فشرده نخواهد شد که ثبت شود. سم کراوتر در مقایسه‌ای تامل‌برانگیز می‌گوید اگر همه حالت‌های کنار هم قرار گرفتن حروف، اعداد و نشانه‌ها در یک گذرواژه رایج ۸ کاراکتری را برابر با یک‌دانه شن ساحل در نظر بگیریم، گذرواژه ۵۱۲ کاراکتری‌ای که «یوسیگ» با تجزیه کد تصویر می‌سازد برابر با همه دانه‌های شن همه سواحل دنیاست و به همین اندازه هم شکستن‌اش دشوارتر خواهد بود. عکسی که انتخاب می‌کنید می‌تواند هر عکسی باشد، آنچه در تصویر می‌بینید اهمیتی برای این سرویس ندارد چون یوسیگ عکس‌ها را از طریق تجزیه کد و با بیت‌های پنهان پشت‌شان می‌شناسد. این راهکاری خلاقانه اگر به تأیید متخصصان امنیت برسد و فراگیر شود، زمینه‌ساز گذاری تاریخی و انقلابی بزرگ در دنیای امنیت آنلاین خواهد شد.بررسی میزان امنیت گذرواژه
غلامعلی نائینی
میرزا غلامعلی نائینی فرزند میرزا محمد نائینی از خوشنویسان و نسخ‌نویسان صاحب‌نام قرن اخیر است که تا حدود ۱۳۱۵ ه.ق حیات داشته؛ او شعر هم می‌گفته است.
ماشاءالله خان در بارگاه هارون‌الرشید
ماشاءالله خان در بارگاه هارون‌الرشید رمانی طنز است به قلم ایرج پزشک‌زاد که اولین بار در ۱۳۳۷ در مجله اطلاعات جوانان و برای بار دوم در ۱۳۵۰ در مجله فردوسی منتشر شده‌است.
ادعا شده‌است که داستان سریال قهوهٔ تلخ با الهام از این رمان نوشته شده‌است.
ماشاءالله‌خان که دربان بانک است و تحت تأثیر کتب تاریخی دوران هارون‌الرشید، به دلیل ذهنیتش از رفتارهای اطرافیانش نسبت به خود، خود را در آن زمان حس می‌کند.
ماشاءالله آرزو می‌کند در دوران خلیفهٔ بغداد زاده شده بود و زندگی می‌کرد. نهایتاً روزی با رجوع به مرتاض هندی مقیم تهران مدعی پیش‌گویی آینده و گذشته‌ای از او می‌خواهد روحش را به دوران خلافت هارون‌الرشید ببرد و مرتاض چنین می‌کند و وی وقتی به هوش می‌آید که خود را در بغداد و در دوران هارون‌الرشید می‌یابد.
در طول داستان ساختار سیاسی و حکومتی در عهد خلفای عباسی مورد نقد و بررسی قرار می‌گیرد. ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی بیان می‌شود. خشونت و ظلم آن دوران در قالب فردی مانند «مسرور» که جلاد دربار هارون‌الرشید است، نشان داده می‌شود. البته داستان جنبهٔ طنز دارد و تلخی‌های محیط به شیوهٔ شیرین مطرح می‌شود.
وی در طول ماندنش در آن دوران باید هزاران رنج و مصیبت را تحمل کند و سعی دارد از بروز برخی فجایع مانند کشته‌شدن جعفر برمکی به دست مسرور جلوگیری کند.
ایرج پزشک‌زاد مقدمهٔ کتاب را در آذر ماه ۱۳۳۷ نگارش کرده، آن را با تخلص خود «ا. پ. آشنا» تمام کرده و در آن چنین می‌نویسد: «سیر و سفر در زمان، بخصوص در زمان گذشته، همیشه یک رؤیای بشر بوده‌است. آدم امروز آرزو می‌کند که با علم و اطلاع به توانایی خود و کمبودهای قدیم می‌توانست بمیان آدمهای قرون گذشته برگردد و برتریهای خود را به رخ آنان بکشد و تفریح کند. این تفریح و تفرج در گذشته، موضوع بسیاری از آثار تخیلی نویسندگان، بخصوص بعد از اختراع سینماتوگراف قرار گرفته و فیلمبرداران کشورهای مختلف این موضوع را به کرات به عنوان تفریح دلپذیر مورد استفاده قرار داده‌اند. چند شب پیش با دوستی در این مقوله حرف می‌زدیم، بفکر افتادیم که ما هم در این زمینه آزمایشی بکنیم، فکر برگرداندن ماشاالله خان دربان بانک، به دوران پرجلال هارون الرشید در ذهن ما شکل گرفت و طرح آن را به تقلید ادبیات خارجی ریختیم. اما از آنجاکه هنوز سینمای نوخاستهٔ ما توانایی آن را پیدا نکرده که این‌گونه قصه‌های پر ماجرا را به پردهٔ سینما بکشاند و از آنجا که یک مجلهٔ مختص جوانان شروع به انتشار کرده‌است، به ناچار ماشاءالله خان را بر صفحهٔ کاغذ راهی می‌کنیم تا به دوران پرشکوه هارون الرشید بگردد. ان‌شاالله سفرش بخیر باشد.»
ماشاءالله خان در دربار هارون الرشید، ایرج پزشک‌زاد، انتشارات صفی علیشاه، چاپ دوم
طاهر خوشنویس تبریزی
طاهر خوشنویس تبریزی (۱۳۵۵ – ۱۲۶۷ خورشیدی) فرزند «عبدالرحمن» از نسخ‌نویسان صاحب‌نام معاصر است که در روستای هلق بخش سیه‌رود شهرستان جلفا در استان آذربایجان شرقی زاده شد. او کاتب بسیاری از قرآن‌های چاپی، نهج‌البلاغه، کتاب‌های دعا و کتب دیگر است.
خوشنویس تبریزی هرچند از نظر قدرت قلم و هنر خوشنویسی سرآمد نبود؛ اما به دلیل تحریر قرآن در دفعات مکرر و سایر کتب مذهبی که در شمارگان زیاد چاپ و منتشر شد، در این زمینه شهرت به‌سزایی یافت و به طاهر خوشنویس مشهور شد. از قرآن‌های ماندگار او، قرآن عظیم با ترجمه و خلاصهٔ تفسیر فیض‌الاسلام است که متن به خط نسخ و ترجمه به خط نستعلیق است.
خوشنویس تبریزی ابتدا نزد پدر، تحصیلات مقدماتی و قرائت قرآن را آموخت. سپس به مکتب رفت و با صرف و نحو عربی نیز آشنا شد. او از سال ۱۲۸۵ تا سال ۱۳۳۴ خورشیدی به مدت حدود ۵۰ سال در مدارس تبریز به آموزش خوشنویسی مشغول بود.
خوشنویس تبریزی وقتی تنها ۹ سال داشت، جزء ۳۰ قرآن را به خط خوش نوشت و در ۱۴ سالگی، کتاب معالم را کتابت کرد. او از سال ۱۲۸۲ خورشیدی شروع به نگاشتن نخستین جلد کامل قرآن نمود و در سال ۱۲۸۶ خورشیدی آن را تمام کرد؛ البته ۲۴ جلد دیگر از قرآن را هم نوشت که کتابت واپسین جلدش در سال ۱۳۵۳ خورشیدی پایان یافت. کل خوشنویسی‌های خوشنویس تبریزی به بیش از ۲۰۰ جلد می‌رسد که از آن جمله‌اند:
طاهر خوشنویس در سال ۱۳۵۵ خورشیدی در تهران دیده بر جهان فروبست و ابتدا در بهشت زهرا دفن گردید؛ اما در ۱۰ بهمن ۱۳۸۴ خورشیدی و بعد از ۲۹ سال، پیکرش به مقبرةالشعرای تبریز منتقل شد و در این مکان آرام گرفت.
جامع عباسی
جامع عباسی شاخص‌ترین اثر شیخ بهایی است در فقه و به زبان فارسی که ابتکاری نو در نگارش متون فقهی به شمار می‌رفت تا آن‌جا که برخی از صاحب‌نظران از آن به عنوان اولین دوره فقه غیراستدلالی به زبان فارسی که به صورت رساله عملیه نوشته شده‌است یاد می‌کنند، این کتاب از یک مقدمه و بیست باب (از طهارت تا دیات) تشکیل شده‌است.
جامع عباسی یکی از منابع کد ناپلئون بوده است.
احمد زنجانی معصومی
احمد نجفی زنجانی معصومی(بابائی)(۱۲۸۷ ش - ۱۳۶۱ ش) روحانی و هنرمند شیعی بود که در انواع خطوط نسخ، ثلث، رقاع، کوفی، نستعلیق، شکسته و طغرا دست داشت. احمد نجفی اصالتا اهل زنجان بود ولی در نجف متولد شده است. پدر وی حسین زنجانی بود. احمد نجفی در سال ۱۲۸۷ شمسی در نجف متولد شد ولی بیشتر عمر را در تهران سکونت داشت.
او شاگرد هاشم‌محمد بغدادی و حامدالامدی محسوب می‌شود و شاگردانی چون غلام‌رضا خلج و امیر میرراضی را تربیت کرد و کتابت بسیاری از کتاب‌های مذهبی را به‌انجام رساند. این روحانی هنرمند پنج بار به کتابت کلام وحی پرداخت که از جمله آنها قرآن رحلی مذّهب چاپ هفت رنگ تهران و تحریر جزوه قرآن برای مدارس است. همچنین از آثار در خورتوجه وی چهار بار نگارش سوره اخلاص روی چهار دانه برنج با امضا و تاریخ است. این دانه‌ها دو دانه در کتابخانه امیر در نجف و دو دانه دیگر در تهران است. از دیگر آثار کتیبهنگاری آیات قرآنی در اماکن متبرکه عتبات عالیات، سوریه و ایران است. احمد زنجانی معصومی (بابائی)کتیبه آرامگاه ابوعلی سینا در همدان، کتیبه مسجد آینه قم، خطوط حرم رضا، و خطوط حرم رقیه در سوریه را به خط ثلث نوشته است. کتیبه زیبای سردر ورودی کتابخانه امیر المؤمنین نجف نیز از شاهکارهای اوست.
فرزندان وی عبارتند از: یحیی،محمدرضا، محمدتقی،فاطمه،بتول،راضیه  احمد معصومی زنجانی در سال 1361 ش در 74 سالگی درگذشت.
سیرت بزرگ
فلاتهٔ سیرت بزرگ (Syrtis Major Planum) نام "لکهٔ تیره‌ای" است بر سطح کره مریخ (بهرام).
سیرت بزرگ در مرز میان سرزمین‌های پست شمالی و سرزمین‌های مرتفع جنوبی کرهٔ بهرام قرار دارد. بررسی داده‌های رسیده از نقشه‌بردار سراسر مریخ نشان داد که فلاتهٔ سیرت بزرگ یک آتشفشان سپری با برجستگی کم است.
رنگ تیرهٔ آن در نتیجهٔ وجود صخره‌های بازالتی آتشفشانی و فقدان گرد و غبار زیاد در منطقه است.
نام سیرت بزرگ از نام رومی قدیم برای خلیج سیدرای لیبی گرفته شده‌است.
الزبده فی الاصول
الزبده فی الاصول مهم‌ترین اثر شیخ بهایی در اصول است. تاریخ نگارش آن یعنی سال ۱۰۱۸ ق و به قولی در سال ۱۰۰۵ ق، حکایت از اهمیت آن دارد، زیرا اوایل قرن یازدهم، عصر سیطره اخباریان در حوزه فقه و اصول شیعی بوده‌است.
این اثر به نوعی واکنش علمی به سیطره اخباریان در حوزه فقه و اصول شیعی بوده‌است. این کتاب تا مدت‌ها کتاب درسی حوزه‌های علمی شیعه بود و بیش از ۴۰ شرح و حاشیه بر آن نوشته شده است.
اربعین (شیخ بهایی)
اربعین کتابی است شامل چهل حدیث و شرح بر آن‌ها اثر شیخ بهایی.
تالیف اربعین از سوی محدثان و عالمان شیعی بر اساس حدیث معروفی است که از پیامبر اسلام نقل شده‌است. شیخ بهایی نیز به پیروی از این سنت معمول، به تالیف اربعین حدیث پرداخت، با این امتیاز که شرح کافی و جامع درباره حدیث‌های یاد شده دارد و در مجموع، از بهترین و معروف‌ترین اربعین‌ها است.
این اثر بعد از مثنوی سوانح حجاز، تنها اثری است که شیخ در آن به مباحث سیاسی پرداخته‌است. مؤلف در شرح حدیث پانزدهم (که درباره حرمت اعانت ظالمان و گرایش قلبی به آن‌ها وارد شده‌است) به تفصیل دیدگاه‌های خود را مطرح کرده‌است. شیخ دربارهٔ این موضوع به‌طور صریح و شفاف سخن گفته‌است. ازاین‌رو می‌توان دیدگاه و عقیده باطنی او در مورد رفتار با حاکم جور، و نیز علل و عوامل همکاری عالمان با شاهان صفوی را به دست آورد، همچنین وی در این اثر به بحث دربارهٔ امر به معروف و نهی از منکر، شرایط و مراحل آن پرداخته‌است.
نان و حلوا
نان و حلوا کتابی است نوشتهٔ شیخ بهایی. این کتاب آمیخته‌ای از مواعظ، طنز، حکایت، تمثیل و لطایف عرفانی و معارف برین بشری است. با زبانی روان و دلنشین. نان و حلوا ترسیمی است از ریاکاری، تلبیس و غرور به مال و منال و عنوان و منصب دنیایی. بهایی در یکی از بخش‌های این مثنوی به دوری از سلاطین که خود آن را از نزدیک تجربه کرده بود اشاره می‌کند، چرا که در اندیشهٔ او نزدیکی به شاهان غارت دل و دین را در پی دارد در مجموع، مثنوی نان و حلوا از جمله آثار شیخ بهایی است که در تبیین دیدگاه و اندیشه سیاسی او می‌توان به آن استناد کرد. این کتاب شامل بر ۲۴ بخش مجزا و کوتاه شامل حکایات با زبان بسیار شیرین است.
تزریق کشنده
تزریق کشنده به کشتن افراد از طریق تزریق بیش از حد دارو یا سم گفته می‌شود. این روش بیشتر به عنوان نوعی از اعدام استفاده می‌شود ولی گاهی اوقات از آن در اتانازی نیز استفاده می‌شود. این روش به عنوان جانشین روش‌های دیگر اعدام ازجمله تیرباران و دار زدن و خفگی با گاز، به عنوان روشی انسانی تر مطرح شده‌است.
تاریخچه پیشنهاد تزریق مرگبار به عنوان نوعی از اعدام به اواخر قرن نوزدهم برمی گردد. آلمان نازی در دوره جنگ جهانی دوم از این روش به صورت گسترده در کنار روش‌های دیگر کشتار استفاده می‌کردند.
مواد سدیم ساپیونتال (داروی بیهوش کننده)، پانکرودیم برمید (فلج‌کننده وباز دارنده تنفس) و پتاسیم کلرید (باز دارنده ضربان قلب) به ترتیب به فرد اعدامی تزریق می‌شود. یک دستگاه ثبت ضربان قلب به شخص اعدام شونده متصل می‌باشد تا زمان مرگ مشخص شود.
مخالفان استفاده از این روش معتقدند هستند که این روش همیشه کم درد نمی‌باشد و در برخی مواردآسیب‌های جسمانی و ذهنی فراوانی به همراه دارد. سازمان عفو بین‌الملل، پزشکان و پرستاران که در این اقدام همکاری می‌کنند را ناقض سوگند نامه پزشکی خود خوانده‌است. یک پژوهش منتشر شده در آمریکا نیز نشان می‌دهد که درصد میزان تأثیر ماده بیهوش‌کننده متناسب با وزن و قد افراد تغییر می‌کند و در نتیجه برخی از افراد سنگین‌وزن ممکن است تا پایان مرحله اعدام بیهوش نشوند و درد داشته باشند. برخی از افراد پیشنهاد دادند که تنها از ماده بیهوش‌کننده به جای ترکیب سه ماده استفاده شود ولی مسئولین امر با رد این موضوع اعلام کردند که درصورت استفاده از یک ماده ممکن است اعدام ۴۵ دقیق طول بکشد درحالی که متوسط زمان اعدام به وسیلهٔ تزریق سه ماده تنها ۱۱ دقیقه می‌باشد.
برخی ازمقامات قضایی آمریکا معتقدند که این روش انسانی‌ترین روش اعدام در بین روش‌های موجود می‌باشد. مقامات قضایی جمهوری خلق چین ضمن تآکید به استفاده هرچه بیشتر از این روش اعلام کردند که این روش انسانی تر از روش معمولی اعدام درچین یعنی تیر باران باشد.
کشکول (کتاب)
کشکول کتابی جُنگ مانند شامل شعرها و نثرهای مورد علاقه شخص، که معمولاً توسط علمای قدیمی جمع‌آوری می‌شد. معمولاً این شعرها و نثرها از دیوان (ادبیات)‌ها و کتاب‌های دیگران جمع‌آوری می‌شد. مطالب این کتابها، مضامینِ دینی، تاریخی، ادبی، ریاضی و نجومی تا فقه و اصول، معانی و علم بیان، صرف و نحو و لطیفه دارند. این مطالب اغلب بی‌هیچ نظم خاصی به دنبال هم آمده‌اند. چون در کشکول مخصوص دراویش چیزهای مختلفی مانند نقل، آجیل، نان و پول وجود داشت، این کتابها را نیز که مطالب متنوعی داشت، کشکول می‌نامیدند.
آزادی مجانبی
در فیزیک، آزادی مجانبی ویژگی در برخی از نگره های پیمانه‌ای است که بنا بر آن با افزایش سنجهٔ انرژی و کاهش طول هم‌ارز آن، برهمکنش بین کوارکها و گلوئونها که ذره‌های سازندهٔ مادهٔ هسته‌ای هستند، کم زور می‌شود.  آزادی مجانبی در انرژیهای بالا رخ می‌دهد و چون زور برهمکنش کم می‌شود می‌توان از روشهای پریشیدگی در مکانیک کوانتمی بهره برد. با بهره‌گیری از آن می‌توان سطح مقطع رویدادهای گوناگون را در برهمکنشهای قوی را به دست آورد.
جی-توازن
در فیزیک نظری، توازن ذره نوع- G عبارتست از یک عدد کوانتوم ضرب افزا که از تعمیم توازن نوع- C به ذرات طیفی به دست می‌آید.
توازن نوع- C تنها در نظامهای خنثی صدق می‌کنند؛ در ذرات سه تایی پیون، تنها ۰ π دارای توازن نوع – C است. از سوی دیگر، تعامل قوی شامل بار الکتریکی نمی‌گردد، بنابراین نمی‌توان بین + π، ۰ π و – π تمایز قایل شد. ما می‌توانیم توازن نوع – C را تعمیم بدهیم به طوری که در مورد کلیه حالات بار در ذره طیفی (multiplet) مورد نظر صادق باشد:
که در آن ۱ ± = G η، ارزشهای ویژه توازن نوع – G می‌باشند. عملگر توازن نوع- G به این صورت تعریف می‌شود: (۲ l π i) e C = G
و در آن (C) عملگر توازن نوع- C، و ۲ l عملگر مربوط به مؤلفه دوم بردار ایزواسپین است. توازن نوع- G ترکیبی از هم یوغی بار و π رادیان (°۱۸۰) چرخش حول محور دوم فضای ایزواسپین است. در این صورت هم یوغی بار و ایزواسپین با تعاملات قوی حفظ می‌گردند، که از نوع G گرانشی است. اما، تعاملات ضعیف و الکترومغناطیسی بر مبنای توازن نوع- G نامتغیر هستند.
حبیب‌الله فضائلی
حبیب‌الله فضائلی (۱۳۰۱ سمیرم - ۱۳۷۶ اصفهان) فرزند محمد ابراهیم، خوشنویس، محقق و مؤلف معاصر بود.
او در سال ۱۳۰۱ در سمیرم در خانواده‌ای روحانی و خوشنویس متولد شد، پس از چند سال رهسپار اصفهان و مشغول به تحصیل علوم دینی شد و پس از آن به تحصیل علوم جدید پرداخت. در سال ۱۳۴۰ موفق به اخذ مدرک لیسانس از دانشگاه اصفهان در رشته ادبیات فارسی گردید. فضایلی از معدود خوشنویسانی بود که در نگارش انواع خطوط اسلامی بویژه نسخ و ثلث تبحر داشت.
وی در سال ۱۳۴۸ شعبه انجمن خوشنویسان ایران در اصفهان را تأسیس کرد و سرپرستی آن را به عهده گرفت.
از فعالیت‌های مهم او می‌توان به این نمونه‌ها اشاره کرد:
حبیب‌الله فضائلی در سال ۱۳۷۶ در اصفهان درگذشت و در قطعه هنرمندان باغ رضوان به خاک سپرده شد.
از آثار این روحانی محقق در خطوط اسلامی و کاتب قرآن، مصحف شریفی به خط نسخ و همچنین کتیبه‌ای در ضریح حرم علی بن موسی‌الرضا است که بر روی صفحاتی از طلا، سوره یس به خط ثلث تحریر شده است.
فضایلی طی سال‌ها تحقیق، دو جلد کتاب تألیف کرد که هر دو از کتب مرجع مهم در زمینه خوشنویسی به‌شمار می‌آیند:
جمعی از اساتید فعلی خوشنویسی از شاگردان او بوده اند از آن جمله: سیّد علی ظهیرالاسلام- غلامرضا وکیلی- عباس قناعت- مهدی کریمی- ابوالوفا حسینی- محمدعلی شادمان- مهدی عطریان، علی فرزانه.
خواجه تاج‌الدین سلمانی
خواجه تاج‌الدین سلمانی اصفهانی خوشنویس صاحب‌نام سده نهم در خط تعلیق و واضع خط شکسته تعلیق است.
برخی ایجاد و ابداع خط تعلیق را به او نسبت می‌دهند و اغلب محققین بر این باورند که او خط شکسته تعلیق را به وجود آورده است. او اگر واقعاً واضع این خط نباشد اول کسی است که به آن سر و صورت کامل داد و تحت قاعده درآورد. او در زمان سلطنت سلطان ابوسعید گورکانی (۸۵۵- ۸۷۲ ه‍.ق) می‌زیست. خط وی را در تعلیق و هم در خطوط ششگانه ستوده‌اند. خواجه تاج در سال ۸۲۱ ه‍.ق در قید حیات بوده و گفته می‌شود در سال ۸۹۷ درگذشته است.
هوشنگ بهشتی
هوشنگ بهشتی (زاده ۱۳۰۲ در تهران - درگذشته ۱۰ آبان ۱۳۷۰)، بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل ایران بود.
وی دارای لیسانس رشته سینما از «دانشکده هنرهای دراماتیک» در سال ۱۳۵۰ و همچنین فارغ‌التحصیل «هنرستان هنرپیشگی تهران» در سال ۱۳۲۰ بوده‌است. بازی در تئاتر را از سال ۱۳۲۳ و بازی در نمایش‌های رادیویی از سال ۱۳۳۰ تجربه کرده بود. کار در سینما را از سال ۱۳۳۱ با فیلم «جدال با شیطان» به کارگردانی «حسین مدنی» آغاز کرد. وی در طول فعالیتش در بیش از پنجاه فیلم بازی کرد. آخرین حضورش ایفای نقش در مجموعهٔ تلویزیونی این خانه دور است بود که هنگام بازی در آن مجموعه درگذشت. وی همچنین در زمینه دوبلاژ (در سال‌های ابتدایی تأسیس دوبلاژ در ایران) فعالیت داشته‌است.
گیرنده گابا A
گیرنده GABA یکی از دو کانال یونی دریچه-لیگاندی مسئول برای انتقال اثر اسید آمینوبوتریک گاما (ترارسان عصبی بازدارنده اصلی در مغز) است. تحریک این گیرنده با افزایش ورود یون کلر منفی به داخل سلول تحریک‌پذیری نورونها را کم میکند. مصرف الکل و بنزودیازپین‌ها سیستم گاباآ (GABAA) را درگیر می‌کند.
گیرنده گلیسین
گیرنده گلیسین (GlyR) گیرنده مربوط به اسید آمینه ترارسان عصبی گلیسین است. این گیرنده یکی از متداول‌ترین گیرنده‌های بازدارنده در سیستم عصبی مرکزی است.
بانک داده پروتئین
در زیست شناسی، بانک داده پروتئین (به اختصار PDB) منبعی برای ساختارهای پروتئینیآزمایشگاهی و اسیدهای نوکلئیک است. هدف اکثر بانک‌های داده ساختار پروتئین عبارت است از؛ دسترسی جامعه زیست‌شناسان به داده های آزمایشی، به منظور ساماندهی و تفسیر ساختار پروتئین‌ها. داده های موجود در پایگاه داده‌های ساختار پروتئین اغلب شامل مختصات سه بعدی و همچنین اطلاعات آزمایشگاهی از قبیل ابعاد سلول و زوایای ساختارهای تعیین شده توسط بلورنگاری پرتو-ایکس یا بیناب‌نمایی ان‌ام‌آر می باشد. مدیریت این بانک داده با سازمانی به نام بانک داده جهانی پروتئین (wwPDB) است. اما در ادامه لیستی از سایر بانک‌های داده موجود آورده شده است.
بانک داده جهانی پروتئین(به انگلیسی:)(به اختصار: wwPDB) سازمانی جهانی‌ست که مأموریت آن حفظ یک بایگانی واحدِ بانک داده پروتئینی از داده های ساختاری ماکرومولکولی است و آن را بطور آزاد در دسترس جامعه جهانی قرار می‌دهد. در این پایگاه اطلاعات مربوط به ساختار سه بعدی ماکروملکول‌های زیستی ذخیره شده است. آرشیو PDB توسط مؤسسه بینلمللی worldwide Protein Data Bank - wwPDB اداره میشود. مؤسسات زیر بنیانگذاران wwPDB هستند:بانک داده‌های پروتئین از سال‌های ۱۹۷۱ میلادی به شدت علم زیست‌شناسی را تحت تاثیر قرار داده است. بسیاری از مقالاتی که امروزه، بخصوص در علم بیوانفورماتیک، ثبت می‌شوند، از اطلاعات موجود در این پایگاه‌داده بهره کافی می‌برند.
مذاکرات مربوط به بیوانفورماتیک و زیست شناسی محاسباتی نشان داد که چگونه در دسترس بودن ده‌ها هزار سازه، روش‌های کاملاً جدیدی برای پیشبرد علم را امکان پذیر کرده است. به عنوان مثال، جانت تورنتون از رویکردهای بیوانفورماتیک برای درک خانواده ها و عملکرد آنزیم‌ها استفاده می کند. وی در ارائه خود بر اهمیت یک‌پارچه سازی داده‌های ساختاری با داده‌های منابع دیگر تأکید کرد. آندره سالی یک رویکرد یکپارچه برای تعیین ساختارها را توصیف می‌کند. او با استفاده از داده‌هایی با محتوای اطلاعاتی نسبتاً محدود، نشان داد که چگونه می‌توان به یک مدل بسیار قابل قبول برای یک مجتمع منافذ هسته ای (nuclear pore complex) رسید. دیوید بیکر توضیح داد که چگونه از روش‌های آزمایش و مدل‌سازی برای طراحی و پیش بینی ساختارها استفاده می کند. دیوید سیرلز که بخاطر کارهای خود در توصیف DNA به عنوان یک زبان مشهور است، اکنون از ساختار پروتئین برای ایجاد یک دستور زبان جدید استفاده می کند.
شرقی (نجره)
جمعیت آن ( ۹۹) نفر (۱۰ خانوار) می‌باشد.
احکم (یمن)
جمعیت آن ( ۵۵) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
هادی (خلیفه)
ابومحمد موسی هادی (نام کامل وی: أبو محمد موسی الهادی بن محمد المهدی بن أبی جعفر المنصور) (۱۶۹-۱۷۰ ه.ق) چهارمین خلیفه عباسی در بغداد بود؛ او در سال ۷۶۶ میلادی در ری، ایران زاده شد. پس از مرگ پدرش در سال ۷۸۶ میلادی، هادی خلافت را برعهده گرفت ولی حکمرانی وی شدیدا تحت تاثیر قدرت و نفوذ خیزران ملکه پرنفوذ خلافت عباسیان و مادر هادی بود. هادی بنا به وصیت پدرش، به جنگ با زنادقه پرداخت. او فرزند بزرگ مهدی و ولیعهد وی بود. برخی از مورخین بر این باورند که هادی به مرگ طبیعی درگذشت و برخی او را کشته شده می‌دانند. هادی در سال ۷۸۷ میلادی درگذشت و به اعتقاد مورخان وی به دست مادرش خیزران مسموم شد چرا که هادی نمی‌خواست مادرش بر امور سیاسی دخالت مستقیم کند و تمام دستگاه خلافت عباسی را اداره کند و در نبودش حکمرانی به صورت مستقل کند به همین خاطر خیزران با کودتایی که در دربار انجام داد، تمام افراد وابسته به هادی را قتل عام کرد و در شبی که قرار بود یحیی برمکی به دستور هادی کشته شود، به دستور خیزران، هادی کشته شد و برادرش هارون الرشید به سلطنت رسید.
عزل دواس (روستا)
جمعیت آن (۷۰) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
قبله (روستا)
جمعیت آن ۴۵) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
واثق
واثق (نام کامل:"هارون الواثق بالله بن محمد المعتصم بالله بن هارون الرشید") فرزند معتصم و نهمین خلیفه عباسی بود که پس از پدرش از سال ۲۲۷-۲۳۲ ه.ق (۸۴۲ تا ۸۴۷ میلادی) فرمان راند.
او پس از مرگ پدرش معتصم به خلافت رسید. مادرش کنیزکی رومی به نام قراطیس بود. قراطیس در سفر حج به همراه برادر واثق، جعفر بن معتصم (متوکل) رفت. هرچند وی در سال ۸۴۲ در راه مکه، جان سپرد و در کوفه به خاک سپرده شد.
وی پیشتر نایب هارون الرشید در بغداد بود و با بابک خرمدین نبرد کرده بود. در عهد واثق ولایتداران نفوذ یافتند. عبدالله بن طاهر، حکمرانی خراسان، طبرستان و کرمان را برعهده داشت.
در منابع تاریخی موجود است که واثق بالله فردی به نام سلام ترجمان را جهت بررسی وضعیت سد یأجوج و مأجوج که در زمان ذوالقرنین بنا شده بود به سرزمین قفقاز فرستاد که نتیجه این سفر گزارشی است که در شکل سفرنامه از عبور ترجمان از سرزمین‌های موجود در مسیر وجود دارد.
در زمان او، شورش‌هایی در شام و فلسطین روی داد؛ به همین دلیل او اشناس ترک را به ولایت شام فرستاد؛ و بعدها مغرب و مصر را نیز به قلمرو حکمرانی وی افزود.
سیاست محنة خَلق قرآن که ۴ ماه پیش از مرگ مامون توسط مامون اتخاذ شده بود در دوره حکومت معتصم و واثق ادامه یافت.
وی به سبب تب شدید در سال ۸۴۷ میلادی درگذشت و خلافت را به برادرش متوکل وا گذاشت.
متوکل
متوکل (نام کامل وی: "أبو الفضل جعفر المتوکل علی‌الله بن المعتصم بن الرشید بن المهدی") خلیفه عباسی بود که در سال‌های ۸۴۷ تا ۸۶۱ میلادی در سامرا فرمان راند. متوکل پس از درگذشت برادرش واثق با کمک غلامان ترک بر تخت خلافت نشست و به دست هم آنان به قتل رسید.
او نخستین خلیفه عباسی بود که مذهب شافعی اختیار کرد؛ او همچنین در فقه و سنت مطالعه کرده بود. در زمان او توفان سختی بر بغداد و بصره و کوفه و عراق وزید و چهارپایان و کشت و خواربارها از میان رفت و قحطی و خشکسالی فراگیر شد. در این دوره، بیزانسی‌ها نیز به قلمرو عباسی دست‌اندازی می‌کردند. آغاز خلافت متوکل همزمان با قدرت یافتن ترکان در حکومت بود. خود متوکل به دست شماری از ترکان درباری به قتل رسید.
برخلاف مأمون که سیاست مذهبی میانه‌روی داشت، متوکل به اهل حدیث نزدیک شد و آنان قدرت یافتند و به برخی از آنان اجازه داد، که روایات رؤیت خدا را نقل کنند. او حاکمان معتزلی را برکنار کرد، محنة خَلق قرآن را پایان داد، و احمد بن حنبل را، که نماد ایستادگی اهل حدیث بود، گرامی داشت. به همین دلیل حنبلیان او را «محیی السنه» (احیاکنندهٔ سنت) لقب دادند. او به علی بن ابی طالب بی‌احترامی می‌کرد و حرم حسین بن علی را ویران کرد.
منتصر
محمد منتصر (نام کامل وی: "ابوجعفر محمد المنتصر بالله بن المتوکل بن المعتصم بن الرشید") (۸۳۷ - ۸۶۲ میلادی) از خلفای عباسی در بغداد بود. او شش ماه از سال ۸۶۱ تا ۸۶۲ فرمان راند. عنوان او "المنتصربالله" به معنی «"کسی که به یاری خدا پیروز می‌شود"» است.
منتصر برخلاف متوکل، رویه ملایمی را با شیعیان و علویان در پیش گرفت؛ وی را به سبب خوی نرمش الحلیم نیز نامیده‌اند.
منتصر ترکان را دشمن می‌داشت و می‌گفت اینان کشندگان خلفایند. ترکان چون چنین دیدند قصد کشتن او کردند و سی هزار دینار به ابن طیفور پزشک دادند تا او را با ابزاری زهرآلود کشت. مرگ او در ربیع الآخر سال دویست و چهل و هشت در سن بیست و شش سالگی رخ داد.
معتز
المعتزبالله یا معتز (نام کامل وی: اب"وعبدالله محمد بن المتوکل بن المعتصم بن الرشید المعتزبالله") خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۸۶۶ تا ۸۶۹ فرمان راند. پس از برکناری ابوالعباس احمد مستعین، با او بیعت کردند و او در سال ۸۶۶ میلادی/ ۲۵۲ هجری به عنوان خلیفه مسلمانان برگزیده شد؛ در زمان پذیرش خلافت وی نوزده سال داشت. در سال اول خلافتش، اشناس ترک درگذشت. سرانجام، معتز در سن بیست و چهار سالگی به دست گروهی از ترکها کشته شد.
گفته می‌شود، صالح بن وصيف به دنبال «قبيحه» مادر متمول و تاثیرگذار معتز رفت و بر او دست يافت و اموالش را در اختيار گرفت كه پانصد هزار دينار طلا و جواهرات ارزشمند به قیمت دو میلیون دینار طلا فقط در داخل اتاقش بود. پس از آن در بازرسي خانه‌اش گنجينه‌هاي زيرزميني بزرگ و ارزشمندي يافتند. در اتاقي كه زيرزمين براي خود ساخته بود سه ميليون و سيصد هزار دينار طلا و ‌کوزه‌ها و سبدها و صندوقچه‌هاي پر از الماس‌ها، زُمُرّد‌ها و مرواريدها و ياقوت‌ها و شمار بیشماری دیگر از سنگ های گرانبها كه مانند آنها را كسي نديده بود، که همه آنها بروی یک فرش بزرگ که ساخته شده از الیاف و ابریشم و دوخته شده با نخ طلا و تزئینی شده با جواهرات بود يافتند. هنگامي كه آنها را نزد صالح بن وصيف آوردند، گفت: قبيحه بعد از قتل پسرش معتز و با از دست دادن اقتدار و ثروت خود با زور و اجبار بغداد را به سوي مكه ترك كرد در حالي كه با صداي بلند و آشکارا و مرتب از بغداد تا رسیدن به مکه بدون خستگی صالح را نفرين مي‌كرد و مي‌گفت: بعد از این همه نفرین ها صالح در عرض پنج ماه کشته شد.
مهتدی
ابواسحق محمد مهتدی پسر واثق و چهاردهمین خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۲۵۵ تا ۲۵۶ هجری قمری (سال ۸۶۹ تا ۸۷۰ میلادی) در سرزمین‌های اسلامی فرمان راند؛ که بعضی وی را به دادگری و نیرومندی می‌شناختند. در آغاز خلافت وی، اهل بغداد سر به شورش برداشتند و از بیعت با او سرباز زدند؛ اما مهتدی توانست این شورش‌ها را فرونشاند. علویان نیز شورش کردند، به ویژه در طبرستان، حسن بن زید علوی سر به شورش برداشت. احمد بن عیسی شیخ که پدرش ولایت فلسطین را داشت نیز شورید؛ اما تمام این شورش‌ها به تدبیر مهتدی سرکوب شد. وی در بین ترکان که در آن زمان نیرومندی بسیار به دست آورده بودند، شکاف افکند و جنگی در میان ایشان برانداخت. با توجه به این‌که شیعیان تولد آخرین امام خود را در نیمه شعبان سال ۲۵۵ هجری قمری می‌دانند، باید گفت که محمد بن الحسن العسکری (امام زمان) در دوران این خلیفه متولد شد.
ترکان بر قتل او همداستان شدند و از این رو وی را از خلافت انداخته، شکنجه کردند، و او را در سال ۸۷۰، یک سال پس از شروع خلافتش به قتل رساندند.
بام تهران
شهرک بام تهران در شمالی‌ترین قسمت محدوده سعادت‌آباد و همجوار با مناطق کوی فراز و بالاتر از میدان بهرود واقع شده‌است؛ لذا نام این شهرک در شهرداری تهران به ثبت رسیده‌است. در اطراف برج‌های این شهرک به دلیل قرار گرفتن در دامنهٔ کوه و ارتفاعات شمالی تهران و با توجه به آب و هوای خوب، مناطق تفریحی و توریستی متعددی به وجود آمده که شامل، بوستان پرواز و پارک ژوراسیک و همچنین هتل اسپیناس می‌باشد ، همچنین مراکز خرید مدرنی در این منطقه در حال احداث می‌باشد. این منطقه از نظر تقسیم‌بندی شهری در شهرستان شمیرانات و بخشی از محله بزرگ و مرفه سعادت آباد است. قیمت منزل هم در این محله اگر سنددار باشد با سعادت آباد و مناطق اطرافش هماهنگ، در واقع گرانقیمت است.
بوستان پرواز، از شمال و شرق به بلوار پیام و میدان بهرود، از جنوب به شهرک پاسارگاد و از غرب به شهرک کیهان محدود می‌شود. اختلاف ارتفاع این بوستان نسبت به مناطق اطراف، باعث ایجاد چشم‌انداز زیبایی از شمال و جنوب تهران شامل کوهستان البرز و همچنین برج میلاد و سایر ساختمان‌های بلندمرتبه تهران - بخصوص در هوای عاری از آلاینده‌ها - شده که از این بوستان قابل مشاهده است. همین مسئله وجه تمایز بوستان پرواز از سایر بوستان‌های تهران است (دید سراسرنما یا ۳۶۰ درجه تهران). پارک پرواز تهران با توجه به موقعیت مکانی و مساحت، یکی از بهترین بوستان‌های منطقه سعادت آباد تهران به‌شمار می‌آید. هوای بسیار عالی به دلیل این که در موقعیت کوهپایه‌ای قرار گرفته همچنین نزدیکی به دره فرحزاد که موجب ایجاد چشم‌اندازهای زیبایی شده‌است، از دیگر عوامل جذاب تر شدن این بوستان به‌شمار می‌رود. چشم‌انداز رؤیایی طلوع و غروب و مناظر شهر تهران به خاطر ارتفاع زیاد نسبت به اطراف باعث شده در تمام طول ساعات روز و شب این بوستان دیدنی باشد. علاوه بر این از مزایای این پارک فضای مناسبی است که برای پارک خودرو در اطراف وجود دارد. همچنین محیط مناسبی که برای بازی کودکان در نظرگرفته شده‌است از دیگر امکانات این پارک به‌شمار می‌رود.
هتل اسپیناس پالاس، بزرگترین و مدرن‌ترین هتل پنج ستاره ایران در شمال سعادت آباد پایین‌تر از شهرک بام تهران و در ضلع شمالی میدان بهرود واقع شده‌است.
پارک ژوراسیک تهران، (پارک دایناسورهای متحرک) محیطی مفرح و هیجان انگیز برای خانواده‌ها به ویژه کودکان و نوجوانان فراهم آورده که در فاصله‌ای اندک از شهرک بام تهران واقع شده‌است.
همچنین در اصطلاح عامیانه٬ 'بام تهران ' به بخش بالایی ولنجک و قسمت ابتدای تله کابین توچال نیز گفته می‌شود. بام تهران مجموعه‌ای است که بین بخش پارکینگ تله کابین و ایستگاه اول آن به صورت جاده آسفالته بوده و به علت وجود مناظر زیبای کوهستانی و نیز دید زیبا از بالایی‌ترین نقطه شهر تهران موجب شده شهروندان تهران برای استفاده از طبیعت و مناظر زیبا، این جاده را به‌عنوان مسیری تفریحی و محلی برای پیاده‌روی انتخاب کنند.
کتاب اماکن دیدنی تهران /انتشارات شهرداری تهران افتتاح هتل اسپیناس پالاس تهران (+عکس) http://www.asriran.com/fa/news/441005/ على  صبح گاه پاییزی در پارک پرواز http://www.bultannews.com/fa/news/312126/
معتمد (خلیفه)
ابوالعباس محمد معتمد یا احمد معتمد علی‌الله پانزدهمین خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۲۵۶ تا ۲۷۹ هجری قمری (سال ۸۷۰ تا ۸۹۲ میلادی) در سرزمین‌های اسلامی فرمان راند. او پسر بزرگ متوکل بود که هنوز زنده بود؛ وی ۲۳ سال خلافت کرد. در زمان وی، سردار ترک، موسی بن بغا نفوذ بسیاری در حکومت یافت. معتمد، در این زمان در امور سیاسی دخالت نمی‌کرد، قدرت در امور برای امر و‌ نهی؛ و فرماندهی سپاه و حفظ حدود و تعیین وزیران و دخل و خرج مملکت و حتی مرگ و زندگی سران و عوام خلافت در اختیار برادرش موفق بود؛ که وفاداری بی‌بدیل همه ارتشیان را داشت. معتمد تنها عنوان خلیفه و امیرالمؤمنین را داشت و به نام وی خطبه گفته می‌شد و سکه زده می‌شد، هر چند برادرش موفق در خطبه و سکه هم شریک وی شد. سرانجام معتمد از دستیابی بیش از حد اقتدار خود توسط برادر قدرتمندش موفق خسته شده و پس از یک تلاش بی‌نتیجه برای فرار به مناطق تحت کنترل احمد بن تولون در اواخر سال ۸۸۲، اقتدار معتمد بسیار بیشتر محدود شد و توسط برادرش در حبس خانگی قرار گرفت. در سال ۸۹۱، هنگامی که موفق درگذشت، وفاداران به او تلاش کردند تا قدرت را به خلیفه باز گردانند، اما به سرعت توسط معتضد، پسر موفق، که قدرت پدر را به عهده گرفت، فائق آمد. هنگامی که معتمد در سال ۸۹۲ درگذشت، معتضد جانشین وی به عنوان خلیفه شد و خلافت را بدست آورد. رویدادهای سلطنت وی شامل: شورش سالار زنگیان؛ و همچنین بالا رفتن کار اسماعیلیان بود. معتمد، خود به کار دین علاقه‌مند بود؛ در زمان وی صحیح بخاری و صحیح مسلم و ترمذی و سنن ابن ماجه تدوین شدند؛ او بعد از مرگ‌در سال ۸۹۲ در سامرا به خاک سپرده شد.
معتمد عباسی خلیفه‌ای است که حسن عسکری، امام یازدهم شیعیان، را مسموم کرد و باعث مرگ او شد. در این خصوص باقر شریف قریشی می‌نویسد: «امام حسن عسکری را نزد معتمد عباسی بردند. در حالی که وی ازاینکه مردم به آن حضرت احترام می‌گذاشتند خشمگین بود؛ لذا تصمیم گرفت وی را از بین ببرد؛ بنابراین زهر کشنده‌ای به امام یازدهم داد و آن حضرت بر اثر آن زهر از دنیا رفت»».
ادوارد باول
ادوارد ال. جی. باول (یا تد باول) متولد ۱۹۴۳ در لندن، ستاره‌شناس آمریکایی است. بول در مدرسه امانول، لندن - کالج یونی‌ورسیتی، لندن - دانشگاه پاریس آموزش دید.
او مدیر پروژه «جستجوی اجرام نزدیک به زمین» رصدخانه لاول بود.
او تعداد زیادی سیارک در پروژه «جستجوی اجرام نزدیک به زمین» و نیز در تلاش‌های شخصی‌اش قبل از شروع این پروژه کشف کرده‌است.
او همچنین دنباله‌دار دوره‌ای ۱۴۰پی/باول-اسکیف را به طور مشترک و دنباله‌دار غیر دوره‌ای سی/۱۹۸۰ ای۱ را به تنهایی کشف کرده‌است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «ادوارد باول»، ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد، (بازیابی ۱۵ اکتبر، ۲۰۰)
مکتفی
مکتفی(نام کامل وی: "أبو أحمد علی المکتفی بالله بن المعتضد بن الموفق بن المتوکل") خلیفه عباسی در بغداد بود که از سالهای ۹۰۲ تا ۹۰۸ میلادی فرمان راند. مکتفی به هنگام مرگ معتضد در رقه بود و قاسم وزیر برای او بیعت گرفت؛ تا این که به بغداد رسید و رسماً فرمانروایی را برعهده گرفت. در دوران مکتفی، سامانیان در ایران قدرت یافتند. اسماعیلیان در بصره، بغداد و سوریه به تبلیغ می‌پرداختند. از سوی دیگر، گروهی از آشوبگران به هنگام بازگشت از مکه، بر کاروان حج یورش بردند و چندین هزار تن را کشتند. مکتفی یحیی بن زکرویه را که از سران شورش بود، کشت و در دفع قرمطیان کوشش نمود. وی در سال ۹۰۸ میلادی برابر با ۲۹۵ هجری درگذشت.
قاهر
القاهربالله(نام کامل وی:"أبو منصور محمد بن المعتضد ابن طلحة بن المتوکل القاهر بالله") خلیفه‌ای از خلفای عباسی در بغداد بود که در سال ۲۸۶ هجری/۸۹۹ میلادی زاده شده بود و در سال ۳۳۹ هجری/۹۵۰ میلادی درگذشت.
پس از مرگ خلیفه پیشین، ابوالفضل جعفر مقتدر، کشورهایی که گمان می‌کردند پسر خلیفه از ایشان انتقام خواهد گرفت؛ در عوض برادرش قاهر را به خلافت برگزیدند؛ اما قاهر کسی به مراتب سختگیرتر بود و با توطئه گران مدارا نداشت. او به سبب سوء سیرت از خلافت خلع گردیده، چشمانش را کور کردند، و در زندان افکندند؛ یازده سال بعد، خلیفه آزاد شد و در جامه گدایان گریخت، و در خرابه‌ای درگذشت؛ او در هنگام مرگ در سال ۳۳۹ هجری، پنجاه و سه سال داشت.
"القاهربالله" در لغت به معنی «پیروز به یاری خدا» است.
شهرستان کسمه
کسمه به عربی ( کُسْمة ) دهستانی است از توابع استان رَیمه، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. زمینی حاصلخیز دارد، وداری باغ‌های مرکبات و میوه جات می‌باشد.
جمعیت این دهستان در حدود (۵۱۳۶۶) نفر و (۴۱ خانوار) می‌باشد.
روستاهای توابع این دهستان به شرح زیر می‌باشند:
سلوکه (روستا)
جمعیت آن ( ۱۰۰ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
بقعه (یمن)
جمعیت آن (۷۰) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
بنی یعفر (روستا)
جمعیت آن (۸۰) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
مغارم (روستا)
جمعیت آن ( ۶۵ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
عدنا (روستا)
جمعیت آن ( ۶۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
الأباره (یمن)
جمعیت آن ( ۵۵ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
شرب (روستا)
جمعیت آن ( ۷۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
مصبحی (یمن)
جمعیت آن ( ۱۲۰ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
بنی عبدالعزیز (یمن)
جمعیت آن ( ۸۹ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
جبوب (روستا)
جمعیت آن ( ۶۰ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
شعث (روستا)
جمعیت آن ( ۵۵ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
جبل ظلملم (روستا)
جمعیت آن ( ۵۵ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
یامن (روستا)
جمعیت آن ( ۴۰ ) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
ضباره (روستا)
جمعیت آن ( ۵۴ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
جون (روستا)
جمعیت آن ( ۵۵ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
ریم (روستا)
جمعیت آن ( ۳۰ ) نفر (۳ خانوار) می‌باشد.
بنی مصعب (روستا)
جمعیت آن ( ۷۰ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
بنی منصور (روستا)
جمعیت آن ( ۹۹ ) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.
شهستان پهلوی
شَهِستان پهلوی نام یک مجموعه بزرگ شهری بود که طرح اجرای آن در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی ریخته‌شد ولی با رخ دادن انقلاب ۵۷ این طرح هیچ‌گاه اجرا نشد. بخشی از این طرح احداث یک برج مخابراتی نظیر برج میلاد امروزی بود (طراحی و ساخت برج میلاد در سال ۱۳۷۰ آغاز شد و در سال ۱۳۸۷ به پایان رسید).
«شهستان پهلوی»، که توسط معمار و شهرساز بریتانیایی «لویلین دیویز» (Llewelyn Davies) طراحی شده بود، قرار بود در تپه‌های عباس‌آباد تهران ساخته شود، یکی از بخش‌های این طرح برج شیر و خورشید بود که قرار بود یک برج به شکل پرچم ایران در دوره پهلوی ساخته شود و در وسط آن مجسمه شیر و خورشید قرار گیرد و پس از ساخت می‌توانست به نخستین مجموعه در نوع خود در خاورمیانه و بزرگ‌ترین در آسیا تبدیل شود.
این مجموعه با میدان بزرگ «شاه و ملت»، کاربری‌های متعدد سیاسی، اداری، خدماتی، فرهنگی، تالارهای موسیقی، تماشاخانه‌ها، مرکز تجارت جهانی، فروشگاه‌ها و ایستگاه‌های مترو قرار بود پروژه‌ای برای نمایش توانایی‌ها و دستاوردهای نوین کشور و ساختن چهره‌ای جهانی از پایتخت باشد.
در طرح جامع سال ۱۳۴۸ ایجاد محله جدیدی برای امور اداری، سیاسی و بین‌المللی (تمامی سفارت خانه‌های کشورها در ایران غیر از سفارت انگلیس و چین به شهستان پهلوی منتقل می‌شدند) در تپه‌های عباس‌آباد پیش‌بینی شده بود و در اواخر سال ۱۳۵۳ با ترقی قیمت نفت امکان تأمین منابع مالی پروژه‌های عمرانی برای دولت فراهم شد. پیش‌بینی شده بود که بناهایی برای دستگاه‌های اداری کشوری، شهرداری، فعالیت‌های فرهنگی، تجاری و پذیرایی اختصاص یابد.
میدان مرکزی وسیع شاه و ملت از میدان شاه در اصفهان و میدان سرخ در مسکو وسیع‌تر بود و به برگزاری مراسم بزرگ ملی اختصاص داشت. فضاهای عمومی باز، پارک‌ها و باغ‌ها و راه‌های ارتباطی این فضای باشکوه را به خود اختصاص می‌دادند.و قرار بر این بود که در تهران ۲۸ بزرگراه نوین ساخته شود
در سال ۱۳۵۷ خورشیدی ساختمان اولین تونل متروی تهران نیز در منطقه شهستان پهلوی آغاز و انجام شد. این بخش از خط یک قرار بود دارای چهار ایستگاه در منطقه شهستان پهلوی باشد که ایستگاه اول آن در زیر بلوار شهبانو فرح، ایستگاه دوم در زیر میدان انقلاب، ایستگاه سوم در زیر بلوار داریوش بزرگ و ایستگاه چهارم در زیر بلوار محمدرضاشاه احداث می‌شد.
پس از انقلاب بخش عمده‌ای از این زمینها که از جنوب به خیابان شهید بهشتی، از غرب به بزرگراه مدرس، از شرق به جلفا و داودیه و از شمال به میرداماد -حقانی- ختم می‌شد، به فضای سبز و قسمتی نیز به مصلی تبدیل شد.
راضی (خلیفه)
ابوالعباس محمد راضی(نام کامل وی: "أبو العباس محمد بن المقتدر بالله ابن المعتضد بالله ابن طلحة بن المتوکل علی‌الله، الراضی بالله") به معنی «خشنود به خدا» از خلفای عباسی در بغداد بود که از سال ۹۳۴ تا زمان مرگش در سن سی و سه سالگی، در سال ۹۴۰ بر سرزمین‌های اسلامی فرمان می‌راند؛ هفت سال فرمان‌روایی راضی، پسر ابوالفضل جعفر مقتدر به آرامی گذشت. او آخرین خلیفه‌ای است که دفتر و دیوان مدون شعر داشت. او جلساتی با فلاسفه تشکیل می‌داد و در باب مسائل دینی با ایشان مذاکره می‌کرد و خود به نماز جمعه می‌ایستاد و خطبه می‌خواند. مهتمرین رخداد در دورهٔ خلافت وی، پدید آمدن منصب امیرالامرایی بود که نمایان گر برتری سرداران نظامی بر تشکیلات حکومت عباسی و کاهش اقتدار خلیفه و دیوانسالاران به شمار می‌آید. در سال ۳۲۹ هجری/۹۴۰ میلادی بر اثر بیماری درگذشت.
متقی
المتقی (نام کامل:"أبو إسحاق إبراهیم بن المقتدر ابن المعتضد ابن الموفق طلحة ابن المتوکل المتقی لله") به معنی «"پرهیزکار برای خدا"» خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۹۴۰ تا سال۹۴۴ (میلادی) (۳۲۹ هجری تا ۳۵۷ هجری) خلافت و پیشوایی مذهبی جهان اسلام را برعهده داشت.
وی که در سال ۲۹۵ هجری زاده شده بود، پس از مرگ برادرش ابوالعباس محمد راضی، از مردم بیعت گرفت و رسماً به عنوان خلیفه برگزیده شد. او بدین سبب که پیوسته روزه می‌گرفت و به نماز و عبادت مشغول بود، و از نوشیدن شراب پرهیز می‌کرد، لقب متقی گرفت؛ اما حکمرانی او صرفاً اسمی بود و از خلافت تنها سکه به نام وی ضرب می‌شد و خطبه به نام وی خوانده می‌شد، اما قدرت حقیقی نداشت. المتقی در سال ۹۴۴ میلادی/۳۵۷ هجری وفات یافت.
مستکفی
المستکفی (نام کامل وی:"أبو القاسم عبدالله ابن المکتفی ابن المعتضد، المستکفی بالله") خلیفه ای از خلفای عباسی در بغداد بود که از سالهای ۹۴۴ تا ۹۴۶ در سرزمین‌های اسلامی فرمان می‌راند. هنگام خلع ابواسحاق ابراهیم متقی، با او بیعت شد. او خود را مستکفی لقب نهاد و به خلافت نشست. مدت خلافت وی یک سال و چهارماه بود، در سال ۳۳۴ قمری از معزالدوله دیلمی شکست خورد و پس از قتل عام مردم بغداد توسط پادشاه پارسی تبار آل بویه آنهم به بهانه واهی حمایت از تشیع که در اصل وارده ی فرهنگ پارسی سووشون در باورهای مذهبی مسلمانان و عامل تفرقه دائم آنان شد،و بعد از کشتار خاندان خلافت توسط سردار نامی خود تزوون، با شکنجه وقیحانه مسله،به پارس اعزام و در دژ فراموشخانه استخر به زندان افتاد تا در سال ۳۳۸ هجری درگذشت.
مطیع (خلیفه)
المطیع (نام کامل وی: "أبو القاسم الفضل بن المقتدر بن المعتضد الملقب المطیع لله") از خلفای عباسی بود که در سال ۳۰۱ هجری زاده شد، و هنگام خلع ابوالقاسم عبدالله مستکفی با او به خلافت بیعت شد و او به سال ۹۴۶ میلادی/۳۳۴ هجری به عنوان خلیفه در جهان اسلام برگزیده شد. او در مدت خلافت با بوییان درگیر بود که قصد ورود به بغداد را داشتند. او نسبت به شیعیان به مدارا می‌پرداخت. از سوی دیگر، خلافت وی همزمان با قدرت یافتن محمود غزنوی بود که به جنگ مذهبی با هندیان پرداخت. از سوی دیگر، خلفای فاطمی بر مصر دست یافته بودند و به دشمنی با خلفای عباسی می‌پرداختند. او در سال ۳۶۴ هجری درگذشت و مدت خلافتش بیست و نه سال و چند ماه بود.
هشت‌ونیم
هشت و نیم (عنوان اصلی فیلم: "½۸") فیلمی سیاه و سفید در سبک درام سورئالیستی به کارگردانی فدریکو فلینی و با بازی مارچلو ماسترویانی است. این فیلم محصول شرکت ایتالیایی چینه چیتا می‌باشد و موسیقی آن توسط نینو روتا ساخته شده‌است.
نام این فیلم در اکثر فهرست‌های بهترین فیلم‌های تاریخ سینما به چشم می‌خورد که از این جمله می‌توان به رتبه سوم انتخاب کارگردانان و رتبه نهم انتخاب منتقدین در "سایت اند ساوند" اشاره کرد.
فیلم در مورد آنسلمی، کارگردان سینما، در هنگام ساختن یک فیلم است که در طول فیلم درگیر خاطرات گذشته و دوران کودکی خود می‌شود.
القادر بالله
ابوالعباس احمد قادر ("القادر بالله أبو العباس أحمد بن إسحاق بن المقتدر") (۳۳۶–۴۲۲ هجری/۹۴۷–۱۰۳۱ میلادی) از خلفای عباسی در بغداد بود که از سالهای ۹۹۱ تا ۱۰۳۱ میلادی فرمان راند؛ او به جای برادرزاده‌اش ابوبکر عبدالکریم طائع به خلافت نشست. او شخصی متدین و شب زنده‌دار بود و بسیار صدقه می‌داد. او کتابی در اصول نوشت و فضایل عمر بن عبدالعزیز را در آن وارد کرد. او خود مذهب حنبلی داشت و این مذهب را مذهب رسمی جهان اسلام اعلام نمود. او علیه معتزله نیز در کتاب خود نوشته‌است. قادر در هشتاد و هفت سالگی درگذشت و پسرش ابوجعفر عبدالله قائم جانشین او شد.
بنو مطر (یمن)
جمعیت آن (۱۲۰) نفر (۱۱ خانوار) می‌باشد.