hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سهیلا بسکی
سهیلا بسکی (۱۳۳۲-۱۳۹۴)، نویسنده و مترجم ایرانی بود. او هم‌چنین بنیان‌گذار "جایزه معمار"، نشریه تخصصی "معمار"، و نشریهٔ "شهر" بود. بسکی در سال ۱۳۸۲ برنده جایزه گلشیری برای بهترین مجموعه داستان اول سال ۱۳۸۱ شد.
سهیلا بسکی در سال ۱۳۳۲ به دنیا آمد. پس از اتمام دوره دبیرستان علی‌رغم علاقه به رشته معماری با توجه به این‌که دیپلمش ریاضی نبود وارد مدرسه عالی مدیریت گیلان شد و در رشته مدیریت شروع به تحصیل کرد. وی پس از اتمام دوره کارشناسی برای تحصیل در رشته اقتصاد به دانشگاه ایالتی میشیگان آمریکا رفت. وی در سال ۱۳۵۶ به ایران بازگشت و در دانشگاه بوعلی همدان مشغول به کار شد. پس از انقلاب به تهران نقل مکان کرد و در دانشگاه علوم تربیتی تدریس اقتصاد را آغاز کرد که با وقوع انقلاب فرهنگی، دانشگاه تعطیل و او بی‌کار شد.
در این ایام شروع به ترجمه کتاب کرد و در سال ۱۳۶۹ نیز داستان‌نویسی را آغاز کرد. پس از مدتی در بخش اقتصادی مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی شهرسازی و معماری مشغول به کار شد در همین مرکز بود که مسئول انتشار "مجله آبادی" شد و از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶ مسئولیت انتشار این مجله را برعهده داشت. پس از خروج از مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی شهرسازی و معماری با سرمایه شخصی در تیرماه ۱۳۷۷ "مجله معمار" را منتشر کرد و در سال ۱۳۸۰ به صورت هم‌زمان "مجله شهر" را هم روانه بازار مطبوعات کرد. او مدیر مؤسسه "معمار نشر" و برگزار کننده جایزه بزرگ معمار نیز بود.
سهیلا بسکی در سال ۱۳۸۲ مجموعه داستان کوتاه "پارهٔ کوچک" برنده جایزه گلشیری شد. هیئت داوران آن دوره از جایزه گلشیری به خاطر دقت در مشاهده و کشف جزئیات داستانی، زبانی روان و پالوده، جان بخشیدن به اشیاء روزمره و خلق داستان‌های کوتاهی سرشار از لایه‌های متعدد معنایی "پاره کوچک" را شایسته دریافت عنوان بهترین مجموعه داستان اول سال ۱۳۸۱ دانستند.دومین مجموعه داستان او به نام "بی بی پیک" نیز در سال ۱۳۸۵ نامزد همین جایزه شد.
او در ۶ خرداد ۱۳۹۴ به وقت دیدار با اعضای خانواده‌اش در استانبول درگذشت.
علی دهکردی
علی‌ اسماعیل‌پور دهکردی (زاده آبان ۱۳۴۴، شهرکرد) بازیگر ایرانی است. بازی در سینما را از سال ۱۳۷۰ با فیلم از کرخه تا راین به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا آغاز کرد. او فارغ التحصیل بازیگری و کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.
بهار صادقی
بهار صادقی (۱۳۴۸) نویسنده ایرانی است.
بهار صادقی در سال ۱۳۴۸ در شاهرود متولد شد. داستان کوتاهی از او با نام "خواب‌های سربی" برگزیده دوره سوم جایزه هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۸۱ شده‌است.
او کتابی نیز با همین نام خواب‌های سربی منتشر کرده‌است که شامل پنج داستان کوتاه به نام‌های مسلخ، عبور، خواب‌های سربی، ماه زده و ازد می‌شود. این کتاب نامزد بهترین مجموعه داستان برای جایزه گلشیری بود. فضاهای داستانی صادقی اغلب وهم‌آلود هستند و به زندگی و مرگ می‌پردازند. «خواب‌های سربی» به آن دسته از متن‌های گیج و پریشان، که یکسره اعوجاج در متن است ، تعلق ندارد؛ بلکه پیچیدگی آن منبعث از پریشانی و اعوجاجی است که از جایی و زمانی، در انسان شروع می‌شود و بر اندام و ذهن می‌پیچد و می‌بالد و گاه از آدمی تنها چیزی که به یاد می‌ماند همان تصویر است. و «خواب‌های سربی» در بازآفرینی این تصویر که بعد خواندن مدت‌ها در یاد می‌ماند، همچون آن پیچک عمل کرده است.‌
بنو فایش (دهستان)
دهستانی است در عزلهٔ (حی من همدان)، در ناحیهٔ (حاشد) از توابع استان جَوف، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان. نام این دهستان از (ذوفایش) یکی از ملوک حمیر گرفته شده‌است. شاعر جاهلی میمون بن قیس (الأعشی) می‌گوید:
جمعیت این دهستان در حدود ( ۱۶۷۸۹ ) نفر و (۲۱ خانوار ) می‌باشد.  روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
احمد غلامی
احمد غلامی روزنامه‌نگار و نویسنده ایرانی است. وی در حال حاضر سردبیر روزنامه شرق می‌باشد .
احمد غلامی (متولد ۱۳۴۰) در ساوه زاده شد و به دلیل شغل پدرش، در دوران کودکی در شهرها و روستاهای زیادی به سر برد. او روزنامه‌نگاری را در سال ۱۳۶۰ با روزنامه اطلاعات آغاز کرد. دوران سربازی غلامی در جنگ گذشت و به همین دلیل جنگ موضوع بسیاری از آثارش شد..
داستان "فعلاً اسم ندارد" از او برگزیده دوره سوم جایزه هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۸۱ شده‌است. او دبیر هیئت داوران جایزه منتقدان مطبوعات بود.
سوبارو
سوبارو شرکت خودروسازی ژاپنی است، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از ابرشرکت سوبارو، وظیفه تولید خودروهای سواری آن را بر عهده دارد. عمده شهرت سوبارو به علت موتورهای تختی است، که در خودروهای خود از آن استفاده می‌کند.
شرکت سوبارو در مدل‌های سفارشی نظیر سوبارو امیپرزا نیز، از موتورهای توربو شارژر استفاده می‌نماید. این مدل بیشتر در مسابقات اتومبیل‌رانی مطرح است.
شرکت سوبارو که سازنده خودروهای سوبارو است از شرکای تجاری شرکت تویوتا به‌شمار می‌آید، به طوری که تویوتا ۱۶٪ درصد از سهام آن را در اختیار دارد.
سوبارو در زبان ژاپنی به معنی یکی‌کردن و گردآوردن دور هم است. لوگوی این شرکت مجموعه‌ای از شش ستاره است که بزرگترین ستاره در آن، نمایانگر شرکت سوبارو و پنج ستاره دیگر نماد شرکت‌های تابعه آن می‌باشند.
محسن پزشکپور
محسن پزشکپور (زادهٔ ۲ اسفند ۱۳۰۶ در تهران – درگذشته ۱۶ دی ۱۳۸۹ در تهران) سیاستمدار و حقوق‌دان ایرانی بود. وی بنیان‌گذار حزب پان ایرانیست، از بنیان‌گذاران حزب ملت ایران، و همچنین نماینده مجلس شورای ملی در دوره‌های بیست و دوم و بیست و چهارم بود.
محسن پزشکپور در ۱۳۴۶، در بیست و دومین دوره مجلس شورای ملی، وارد این مجلس شده بود. وی در سال ۱۳۴۹ نطق خود را در اعتراض به جدایی بحرین از ایران خواند که در یادها مانده‌است. پزشکپور در سال ۱۳۵۹ از ایران خارج شد و در سال ۱۳۷۰ به کشور بازگشت.
محسن پزشکپور در ۲ اسفند ۱۳۰۶ در منزلی که متعلق به خانواده مادری‌اش بود، در کوچه قلمستان در خیابان امیرآباد، تهران به‌دنیا آمد. پدرش مسئولیت اداره مالیه در ولایات ثلاث به مرکزیت ملایر بود. به‌همراه مادرش، پیش پدرش رفتند؛ و به‌همین خاطر شناسنامه وی به‌نام ملایر ثبت شد. وی پس از بازگشت به تهران، تحصیلات دوره ابتدایی‌اش را در دبستان علامه و سپس با برادرش حسن پزشکپور، در دبستان امیرمعذی درس خواند. دوران نوجوانی وی مصادف شد با اشغال ایران توسط نیروهای روس و انگلیس. او که در دبیرستان البرز تحصیل می‌کرد، به همراه چندتن از دوستان جوانش، به مبارزه با نیروهای اشغالگر پرداختند که بعداً جنبش آنها پان‌ایرانیسم نام گرفت.
در سال ۱۳۲۶ محسن پزشکپور، به‌همراه چند تن از دوستان جوانش نظیر داریوش فروهر، علیرضا رئیس، خداداد فرمانفرمائیان و محدرضا عاملی تهرانی، مکتب پان‌ایرانیسم پایه‌گذاری کردند؛ همچنین افراد این مکتب، به‌هنگام اشغال آذربایجان، به مبارزه با بیگانگان پرداخته بودند. گفته می‌شود او و دوستانش علیه نیروهای روسی و انگلیسی برروی دیوارها شعار نویسی می‌کردند. در سال ۱۳۳۰ حزب پان ایرانیست رسماً تشکیل شد. در همان موقع بود که حزب ملت ایران نیز بر پایه پان‌ایرانیسم انشعاب یافت. در هنگام تظاهرات، علیرضا رئیس کشته شد و محسن پزشکپور به‌پاسداشت او، بیانیه‌ای را منتشر کرد که به‌نوعی اولین مرامنامه حزب پان ایرانیست به‌حساب می‌آمد.
محسن پزشکپور، از نماینده‌های مجلس شورای ملی در دوره‌های بیست و دوم و بیست و چهارم و همچنین رهبر گروه پارلمانی پان‌ایرانیست بود.
پزشکپور اولین بیانیه و به‌نوعی اولین مرامنانه حزب پان ایرانیست را منتشر کرده‌است. این بیانیه به‌پاسداشت علیرضا رئیس نوشته‌شده بود: شرح زندگی محسن پزشکپور، در پروژه تاریخ شفاهی ایران به‌کوشش حبیب لاجوردی ثبت شده‌است.
محسن پزشکپور، در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۸۹ در تهران در پی یک بیماری طولانی درگذشت. وی هنگام مرگ ۸۲ سال داشت.
بنا به گزارش اعضای حزب پان ایرانیست ایران و چندین سایت خبری، جسد محسن پزشکپور یکشنبه شب به‌طور مخفیانه در گورستان بهشت سکینه کرج دفن شد. پیش از این، خانواده و نزدیکان محسن پزشکپور اعلام کرده بودند که مراسم دفن در صبح روز دوشنبه برگزار خواهد شد. اما گفته می‌شود بدستور وزرات اطلاعاتِ جمهوری اسلامی خانواده آقای پزشکپور مجبور شدند جسد او را شبانه و با حضور نیروهای امنیتی دفن کنند.
پس از آغاز تهاجم عراق علیه ایران در ۱۳۵۹ خورشیدی، پان ایرانیست‌ها (حزب پان ایرانیست و حزب ملت ایران) تنها گروه اپوزیسیون جمهوری اسلامی بودند که به شرکت در جنگ فراخوان دادند.
محسن پزشکپور نخستین فردی بود که عنوان «دفاع مقدس» را بر جنگ ایران و عراق نهاد.
مهرشهر
مِهرشهر محله‌‌ای در کرج استان البرز ایران است. این منطقه تا پیش از سال ۱۳۷۲ شهری جداگانه از شهر کرج محسوب می‌شد و شهرداری مهرشهر (که اکنون شهرداری مناطق ۳ و ۴ کرج نامیده می‌شود) آن را اداره می‌کرد.
برای رسیدن به مهرشهر باید پس از عبور از خروجی کرج در اتوبان تهران_کرج، به خروجی مهرشهر وارد شد. مهرشهر دارای سه خیابان اصلی «شهرداری» (چهار باندی)، «ارم» و «گلها» است؛ که در ابتدای بلوار ارم «باغ سیب» و در میانه آن کاخ شمس (کاخ مروارید) واقع شده‌است. مهرشهر به علت وجود باغ‌های فراوان در اطراف آن دارای آب و هوایی خنک و بسیار پاک می‌باشد.
طول بلوار ارم مهرشهر حدود ۱۲ کیلومتر است و به عنوان بلندترین بلوار ایران شناخته می‌شود. پارک هامون نیز با وسعت ۳ هکتار در بلوار ارم قرار دارد.
گفته می‌شود علاقه بنیان‌گذار مهرشهر، یعنی شمس پهلوی، به مهر (در معنی خورشید و آیین‌های مرتبط با آن) بر این نام‌گذاری مؤثر بوده‌است. او نام خود را از خدیجه به شمس (خورشید یا مهر) تغییر داد و همسر او نیز نامش را از عزت‌الله به مهرداد (هدیه خورشید) تغییر داد. مهرشهر نخست به خواست شمس پهلوی «مهردشت» نامیده شده بود.
در زمان محمدرضا شاه پهلوی و پس از ساخت کاخ مروارید در این ناحیه، دو بلوار با نام‌های چهارباندی (شهرداری) و ارم در منطقه‌ای ویلایی برای شهروندان در سه فاز مجاور کاخ ساخته می‌شود که مهرشهر نامیده می‌شود که بعد از انقلاب فاز۴ و بلوار گل‌ها به مجموع این مناطق اضافه گردید. این مناطق در ابتدا شامل ویلاهای بزرگ و پراکنده بود و از ۳ طرف به زمین‌هایی می‌رسید که به دستور شمس پهلوی برای بهبود آب و هوای منطقه به باغ سیب تبدیل شد. تا اواخر سال ۵۷ تعداد ویلاها رو به فزونی نهاد. پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) این منطقه به روی عموم مردم باز شد و بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی متولی بسیاری از زمین‌های خالی و ویلاهای متروکه شد. همچنین کاخ مروارید به تصرف سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. منطقه فاز ۱٬۲٬۳ که این روزها منطقه بلوار شهرداری نیز نامیده می‌شود، اکنون علاوه بر ویلاهای قدیمی که بسیاری از آن‌ها دارای طراحی‌های منحصربه‌فرد معماران برجسته هستند منطقه بلوار شهرداری توسط دو خیابان ارم و کمربندی احاطه شده‌است. خیابان کمربندی از فاز ۴ مهرشهر آغاز و موازی با بلوار شهرداری و ارم تا انتهای کاخ شمس امتداد دارد. پس از پیوستن مهرشهر به شهرداری کرج، مجوز آپارتمان سازی در این منطقه داده شده و بسیاری از ویلاهای تاریخی تخریب شده و به جای آن آپارتمان‌های سه تا پنج طبقه ساخته شده‌است اما فضای کلی شهر همچنان ویلایی باقی‌مانده‌است. فاز چهار مهرشهر به علت ساخت بعد از انقلاب آن (بلوار گل‌ها شرقی و غربی، بلوار ۴۱۰ و بلوار زرهبان و…) در ناحیه شمالی منطقه مهرشهر قرار دارد. حسین‌آباد و محله‌های آق تپه واقع در بلوار ولیعصر و کیانمهر و زنبق و فاز۵ و گلستان نیز از دیگر نقاط مهرشهر هستند.
مناطق فاز یک تا چهار مهرشهر جزو گران‌ترین، لوکس‌ترین و دیدنی‌ترین نقاط شهری کرج هستند. دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه آزاد کرج نیز در منطقه مهرشهر «غرب بلوار ارم» قرار دارد.
موتور تخت
موتور تخت یا موتور باکسر نوعی موتور احتراق داخلی است که پیستون‌های آن در امتداد صفحهٔ افق جابجا می‌شوند. سیلندرها در دو طرف میل لنگ قرار دارند و هریک از پیستون‌ها توسط یک پین میل لنگ کنترل می‌شوند. ایدهٔ مفهومی این موتور در سال ۱۸۹۶ توسط کارل بنز ارائه شد.
موتور تخت ارتفاع کمتری نسبت به سایر موتورها از جمله موتور خطی دارد، که باعث پایین آمدن مرکز ثقل خودرو و در نتیجه پایداری بهتر آن می‌شود.
موتورهای تخت هوا خنک در "تترا ۱۱" و "تترا ۳۰" توسط کمپانی سیتروئن و از سال ۱۹۲۳ تا به امروز در موتورسیکلت‌های کمپانی بی ام و استفاده می‌شود. در خودروهایی مانند فولکس بیتل چهار سیلندر و پورشه ۹۱۱ شش سیلندر، از موتور تخت در عقب ماشین استفاده شده که باعث می‌شود عرض زیاد موتور هیچ‌گونه مزاحمتی برای فرمان‌دهی خودرو ایجاد نکند و همچنین با حذف گاردان، اتلاف انرژی نیز کمتر باشد.
در تمام مدل‌های "سوبارو ایمپرزا"، "فورستر"، "لگاسی"، "اوت بک"، "باجاً و "svx" از موتور چهار یا شش سیلندر تخت استفاده شده‌است.
این موتور به این دلیل بوکسوری نامیده می‌شود که هر جفت پیستون به جای این که به طور متناوب حرکت کند به طور همزمان به داخل و خارج حرکت می‌کند مانند بوکسورهایی که برای نشان‌دادن آمادگی خود قبل از مبارزه مشتهای خور را به هم می‌کوبند. در موتورهای بوکسوری، پیستون‌های مقابل، دو به دو در یک مرحله قرار می‌گیرند؛ برای مثال اگر یک پیستون در مرحلهٔ تراکم قرار گرفته باشد پیستون مقابل آن نیز در همان مرحله قرار دارد.
موتورهای بوکسوری ثابت کرده‌اند که موتورهای موفقی هم برای موتور سیکلت، هم برای خودرو و حتی برای هواپیماهای کوچک می‌باشند.
یکی از مزایای موتور بوکسوری به موتور خورجینی این است که طراحی این موتور توازن بسیار بهتری را عرضه می‌کند. به این علت که اندازه حرکت هر پیستون بستگی به اندازه حرکت پیستون مقابل دارد. موتور بوکسوری یکی از سه نوع موتوری است که توازن حرکتی طبیعی دارند آن دو مدل دیگر مدل شش سیلندر خطی و ۱۲ سیلندر هستند. این سه مدل به نرمی و بدون هیچ گونه لرزشی در حالت چهارزمانه کار می‌کنند و نیاز به میل تعادل در میل لنگ برای برقراری توازن ندارند. در موتورهای باکسر (و به طور کلی موتورهای تخت) فیلتر هوا در بالای سوپاپ‌ها قرار نمی‌گیرد و در نتیجه صدای تق تق سوپاپ‌ها به گوش می‌رسد و به همین دلیل موتورهای تخت، نسبت به سایر موتورها پر سر و صداتر هستند.
رضا زنگی‌آبادی
رضا زنگی‌آبادی (۱۳۴۷) نویسنده ایرانی است.
داستان کوتاهی از او با نام "قبل از تحویل سال" برگزیده دوره سوم جایزه هوشنگ گلشیری در سال ۱۳۸۱ شده‌است. از رمان «شکار کبک» او در دوازدهمین دوره ی جایزه هوشنگ گلشیری که سال 1391 برگزار شد، تقدیر به عمل آمد.
او ابتدا به سینما و نوشتن فیلم‌نامه علاقه داشت سپس به نوشتن داستان روی آورد.
وی دبیر انجمن داستان کرمان و عضو هیئت تحریریه فصلنامه ادبی خوانش است.
رضا زنگی‌آبادی عضو هیئت داوران دومین دوره جایزه احمد محمود است.
غربان (دهستان)
دهستانی است در عزلهٔ (ذوریدان)، در ناحیهٔ (حاشد) وبنو الغربان، وبنو مغل، از توابع استان عَدَن، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت این دهستان در حدود (۱۶۶۶۶ ) نفر و (۲۱ خانوار) می‌باشد.
روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
بیلی گیلمن
ویلیام وندل گیلمن (زادهٔ ۲۴ مه ۱۹۸۸ در هوپ ولی، رود آیلند) یک خوانندهٔ آمریکایی است که در نوجوانی به شهرت رسید. وی در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۴ اعلام کرد که همجنس‌گراست.
ذوعید (دهستان)
دهستانی است در ناحیهٔ (حوث) و در شمال (خمر)، از توابع استان مَحویت، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت این دهستان در حدود ( ۲۲۹۷۷ ) نفر و (۲۳ خانوار ) می‌باشد.  روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
بنو عوام (دهستان)
دهستانی است در ناحیهٔ (لقضاء) و در عزلهٔ (الحجة)، از توابع استان حَجّه، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت این دهستان در حدود ( ۵۳۹۸ ) نفر و (۱۹ خانوار ) می‌باشد.  روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
سنگ آهن
سنگ آهن کانسنگی است که ۵ درصد از پوسته زمین را در تشکیل می‌دهد. با استخراج سنگ آهن خام از پوسته زمین و تفکیک ناخالصی‌ها، پودر تیره رنگ نقره ای - قهوه ای آهن به حاصل می‌شود. این عنصر به راحتی اکسیده می‌شود و به تنهایی خیلی محکم نیست و برای افزایش استحکام آن جهت به‌کارگیری در بخش‌هایی چون ساختمان سازی، آلیاژ آن با استفاده از عناصر بسیاری تهیه می‌شود. این عناصر متفاوت هستند و متداول‌ترین آن‌ها نیکل و کروم است.
سنگ آهن ماده اولیه تولید فولاد است و ۹۸ درصد سنگ آهن استخراج شده در سطح جهان برای تولید فولاد به کار می‌رود. صنایع خودرو سازی و ساخت و ساز، بخش‌های اصلی مصرف‌کننده فولاد هستند و در نتیجه میزان تقاضای فولاد این بخش‌ها بر تقاضا و قیمت سنگ آهن تأثیر گذار است.
برای تولید ۱ تن آهن در یک کوره بلند نیاز به ۷۵/۱ تن سنگ آهن، ۷۵۰ کیلو زغال سنگ و ۲۵۰ کیلو سنگ آهک می‌باشد که ۵/۴ متریک تن هوا نیز مصرف می‌کند. دمای هوا در مرکز کوره به ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد می‌رسد. در فرایند تولید روش‌های گوناگونی وجود دارد.
سنگ آهن جایگزین مستقیمی ندارد ولی مصرف‌کننده اصلی آن یعنی فولاد جایگزین‌هایی دارد. از جمله رقابت بالایی با فلزهای دیگری چون آلومینیوم دارد که استفاده آن در صنایعی چون خودروسازی رو به افزایش است. همچنین در تولید، کانتینر، پلاستیک و شیشه جایگزین‌هایی برای فولاد هستند. از دید دیگر، فلزهایی چون آلومینیوم برای تولید نیازمند درصد زیادی مصرف برق هستند در نتیجه مصرف فولاد رایج تر است. حجم محدودی از آهن قراضه مجدداً بازیافت می‌شود ولی بازیافت فولاد از هر فلز دیگری بیشتر است. گرچه از بازیافت قراضه، فولاد نیز تولید می‌شود ولی حجم کلی آن در حال حاضر کافی نمی‌باشد.
در سال ۲۰۰۹ میلادی تولید سنگ آهن جهان معادل ۱ میلیارد و ۶۹۱ میلیون و ۱۵۰ هزار تن بوده که ۲/۳ درصد نسبت به سال ۲۰۰۸ کاهش داشته‌است. این کاهش در آمریکا و اروپا رخ داده که تولید سنگ آهن آمریکا ۲/۲۸ درصد و اروپا ۴/۱۱ درصد افت داشته‌است.
تولیدکننده اصلی سنگ آهن استرالیا است و پس از آن چین و برزیل قرار دارند. دیگر تولیدکنندگان بزرگ روسیه و آمریکا هستند. سال ۲۰۰۹ کل تولید سنگ آهن استرالیا ۳۹۳ میلیون و ۹۰۰ هزار تن بوده و پس از آن چین با ۳۴۰ میلیون و ۹۰۰ هزار تن در رتبه بعدی قرارداشته است. در هر حال تفاوت موجود میان استرالیا و چین در این است که تولید استرالیا صادر می‌شود در حالی که چین کل تولید خود را مصرف می‌کند. چرا که بزرگترین تولیدکننده فولاد جهان است و یکی از بازارهای اصلی مصرف سنگ آهن را داراست.
تالار اسرار
تالار اسرار یا حفرهٔ اسرار از مکان‌های جادویی مجموعه داستان‌های هری پاتر است. این تالار در عمق مدرسه هاگوارتز مخفی شده است. طبق افسانه، سالازار اسلیترین یکی از مؤسسان هاگوارتز در پذیرش دانش آموزان نظری مغایر داشت.میخواست دانش‌آموزانی که خون اصیل دارند(پدر و مادر جادوگر)را پذیرش کند.ولی دیگر موسسان هاگوارتز این عقیده را نداشتند. بنابراین سالازار اسلایترین این مکان را میسازد و هیولایی در آن قرار می‌دهد.هیولا یک باسیلیسک است و اسلیترین هم مار زبان بود. بنابراین هرگاه وارث اسلایترین به هاگوارتز بیاید صداهای مارزبانی چون (بکش.بیا پیش من) می‌شنود و هیولا را آزاد کرده و مدرسه را از مشنگ‌زاده‌ها و نیمه‌اصیل‌ها پاک کند.
آخرین نوادهٔ اسلیترین تام ریدل یا لرد ولدمورت است. آخرین بار این تالار توسط رون ویزلی و هرمیون گرنجر برای برداشتن نیش هیولای تالار که خاصیت نابودی جان‌پیچ‌های ولدمورت را داشت گشوده شد(هری پاتر و یادگاران مرگ). هیولا توسط هری پاتر در کتاب هری پاتر و حفره اسرارآمیز (کتاب دوم) نابود شد.
مداد
مداد ابزاری برای نوشتن، طراحی و نقاشی است و در انواع گوناگونی وجود دارد. در زبان فارسی، مداد به معنای مرکّب تحریر بوده و در متون کهن نیز همین معنا را می‌دهد. بخش خارجی مدادها معمولاً از چوب یا کاغذ ساخته شده می‌شود و درون آن مغزیِ مداد که بخش استوانه‌ای شکل و باریکی است قرار می‌گیرد. این مغزی از ماده سیاهی به نام گرافیت یا مواد رنگی به همراه ترکیبات دیگر تشکیل می‌شود. طول مداد به صورت متعارف معمولاً ۱۷٫۵ سانتی‌متر است و بدنهٔ آن از چوب نوعی درخت سرو ساخته می‌شود.
مدادتراش، مدادپاک‌کن و کاغذ از دیگر نوشت‌افزارهایی هستند که همراه با مداد استفاده می‌شوند.
اولین مدادها از جنس سرب بودند و وقتی از آن‌ها بر روی کاغذ استفاده می‌شد اثر خاکستری به جا می‌گذاشت. در سال‌های ۱۵۰۰ میلادی بود که معادن گرافیت در منطقهٔ گری ناتز شهر کامبریا در انگلستان کشف شد.
دولت انگلستان به خاطر کاربرد گرافیت در توپ‌های جنگی از این معادن بهره‌برداری می‌کرد. اما مردم منطقه از گرافیت برای علامت‌زدن قایق‌هایشان بهره می‌بردند که همین مسئله باعث قاچاق آن به عنوان جسمی برای علامت‌زدن شد.
در سال ۱۵۶۰ میلادی یک زن و شوهر ایتالیایی با قرار دادن یک تکه گرافیت میان دو تکه چوب سرو اولین مداد به شکل امروزی را اختراع کردند. پس از ابتکار خانواده ایتالیایی در قرار دادن گرافیت میان چوب این اندکی تغییر به عنوان ایده اصلی طراحی مداد به کار گرفته شده‌است. با این حال، برخی بر این باورند که سازندهٔ این ابزار فردی آمریکایی به‌نام جوزف پریستلی می‌باشد.
مغزیِ مداد سیاه یا مداد گرافیتی از جنس گرافیت است. مداد گرافیت از نظر نرمی و سختی بسته به ناخالصی و رس درجه‌بندی گسترده‌ای دارد.
مغز مداد به ‌طور عمده از گرافیت تشکیل شده‌است. مغرهای مدادی که در مداد به کار می‌روند، بسته به میزان خاک رسی که با آن‌ها ترکیب می‌شود، دارای سختی متفاوتی هستند؛ مداد سخت، نمره ۴، خطوط بسیار کم‌رنگ، و مداد نرم‌تر، نمره ۱، خطوط پررنگی روی کاغذ ایجاد کند، هر چه میزان خاک رس ترکیبی با گرافیت مغز مداد بیشتر باشد، مداد سخت‌تر است.
مداد رنگی نوعی مداد است که مغزیِ آن اثر رنگی بر جای می‌گذارد. مغزی آن از رنگدانه (ماده رنگی) فشرده، نوعی موم و کائولین (یک نوع خاک رس) ترکیب شده‌است. مغزی مدادرنگی برخلاف مداد گرافیت درجه‌بندی زیادی از نظر سختی ندارد و نسبتاً نرم است.
سبک‌های مختلفی برای کار با مداد رنگی وجود دارد، از جمله سبک‌های زیر که دو سبک نخست در میان نقاشان رایج‌تر هستند.
در نقاشی می‌توان مدادرنگی را با دیگر وسایل نقاشی مانند آبرنگ، ایربراش و «ماژیک محو کن» ترکیب کرد. مداد آبرنگی نیز ابزار دیگری برای این کار است.
مداد آبرنگی نوعی از مداد رنگی است که می‌توان با قلم‌موی نقاشی مرطوب رنگ آن را مانند آبرنگ روی کاغذ پخش کرد. ویژگی نقاشی با مداد آبرنگی این است که اثر هم حالت آبرنگ را دارد، و هم ردّ مداد رنگی دیده می‌شود.
مداد نوکی (فشاری) یا اتود که به آن مداد مکانیکی نیز گفته می‌شود، ابزاری است که مغزی (نوک) درون آن جای می‌گیرد و به‌وسیله یک دکمه که به یک فنر متصل است، به تدریج هنگام نیاز بیرون رانده می‌شود. مغزی مداد نوکی، در اندازه‌ها و قطرهای گوناگون است. قطرهای استاندارد آن، پنج دهم و هفت دهم میلی‌متر است. همچنین مغزی مداد در جنس‌های مختلف و در سه گروه وجود دارد (شامل گروه‌های H, B و F) که با شماره‌ای (مانند ۰٫۵ یا ۰٫۷ میلی‌متر) نرمی یا سفتی آن مشخص شده‌است. این نوع مداد از لحاظ ظاهری تقریباً شبیه به خودکار است.
از مزایای این نوع مداد می‌توان به داشتن صرفه اقتصادی آن اشاره کرد که تنها با خرید یک سر (مغز) می‌توان مجدد از آن استفاده نمود.
باشگاه شبانه
باشگاه شبانه، رقاص خانه یا کلوب شبانه جایی برای رقصیدن، نوشیدن مشروبات الکلی و سرگرم‌شدن در جایگاه موسیقی است و از سرگرمی‌های پس از تاریک شدن هوا به‌شمار می‌رود. به کسانی که بسیار به باشگاه‌های شبانه در رفت‌وآمد هستند باشگاه‌رو با کلوپ‌باز (انگلیسی: clubbers) می‌گویند. مشخصه‌هایی که معمولاً در تمام باشگاه‌های شبانه می‌توان آن‌ها را یافت، شامل بار یا میخانه با سطحی برای رقصیدن و جایگاه ویژهٔ دی‌جی، در آنجا قطعه‌های موسیقی ضبط‌شده را .
سوهو در لندن قبل از جنگ جهانی دوم، کافه، کاباره، جاز بورلسکی و باشگاه‌های بوهمی را شبیه به نیویورک، پاریس و برلین ارائه می‌داد. کلوب‌های شبانه بسیار با ایده «جامعه بالا»، از طریق سازمانهای مشهوری مانند کیت کت باشگاه (که نام خود را از باشگاه سیاسی Kit-Cat در Pall Mall، لندن گرفته‌است) و کافه پاریس گره خورده بودند. باشگاه ۴۳ در خیابان جرارد توسط کیت میریک «ملکه باشگاه شب» اداره می‌شد. میریک در دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ چندین کلوپ شبانه لندن را اداره می‌کرد، در این مدت او به دلیل نقض قوانین مجوز و رشوه دادن یک افسر پلیس به حبس محکوم شد. در این عصر، کلوپ شبانه عموماً تحت حفاظت کسانی بود که پول داشتند.
در فرانسه اشغالی، موسیقی جاز و بیبوپ و رقص جیتربگ توسط نازی‌ها به عنوان «تأثیرات انحطاط آمیز آمریکایی» ممنوع شد، بنابراین به عنوان یک اقدام مقاومتی، مردم در زیرزمین‌های مخفی به نام دیسکوتیک ملاقات می‌کردند، جایی که آنها با موسیقی جاز و نوسان می‌رقصیدند. که هنگامی که jukebox در دسترس نبود روی یک صفحه گردان پخش می‌شد. این دیسکوها همچنین توسط جوانان ضد ویشی موسوم به زازوس مورد حمایت قرار گرفت. در آلمان نازی دیسکوهای زیرزمینی نیز وجود داشت که تحت حمایت جوانان ضد نازی به نام «بچه‌های تاب دار» بودند.
مایو کلینیک
مِـیو کلینیک تأسیس شده ۱۸۸۹، یکی از معتبرترین مراکز و دانشگاه‌های علوم پزشکی جهان است.
این مؤسسه خدماتی-پژوهشی ناسودبر در ایالات متحده آمریکا بوده و در روچستر، مینه‌سوتا واقع است، ولی در آریزونا و فلوریدا نیر شعبات دارد.
این مؤسسه در سال ۲۰۰۷ از ۵۲۰٬۰۰۰ بیمار پذیرش یا مداوا بعمل آورد.
میو کلینیک در سال ۲۰۱۶ در رتبه ۱۸ برترین موسسات آموزش عالی پزشکی جهان و در رتبه نخست بیمارستان‌های ایالات متحده قرار داشت.
ادوارد کندال و فیلیپ شوالتر هنچ، برنده جایزه نوبل پزشکی سال ۱۹۵۰، از این مرکز بودند. لوئیز والتر آلوارز (فیزیکدان نوبلیست) و آلبرت سن-گئورگی (زیست‌شناس نوبلیست مجاری) نیز در اینجا دوره دیدند.
http://en.wikipedia.org/wiki/Mayo_Clinic
عود (دهستان)
دهستانی است در عزلهٔ (النادرة)، دهستانی است تاریخ، گویند:(العود بن عبدالله بن الحارث ذو أصبح)، یکی از وزیران دوران ملوک حمیر بنیادگذاری نموده‌است. این دهستان از توابع استان مَحویت، در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت این دهستان در حدود ( ۲۲۱۷۷ ) نفر و (۳۰ خانوار ) می‌باشد.  روستاهای توابع این دهستان عبارتند از:
غرق (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۸۸ ) نفر (۱۴ خانوار) می‌باشد.
عیقره (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۱۰۷ ) نفر (۱۶ خانوار) می‌باشد.
غریق (روستا)
غریق (در عربی: الغُریق ) نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.
جمعیت آن (۴۰) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
عین (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
عینات (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۵۵ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
چسواو میوش
چسواو میوُش (; زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۱۱ – درگذشته ۱۴ اوت ۲۰۰۴) شاعر و مترجم و استاد دانشگاه لهستانی بود. در سال ۱۹۸۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.
میلوش در ۳۰ ژوئن ۱۹۱۱ در شتجنی که امروزه بخشی از کشور لیتوانی می‌باشد در خانواده ای قدیمی به دنیا آمد وی در رشته حقوق در دانشگاه ویلنیوس تحصیل نمود میلوش نخستین مجموعه شعر خود با نام "سه زمستان" را در سال ۱۹۳۶ منتشر کرد. در جریان جنگ جهانی دوم و تهاجم به لهستان به دست آلمان نازی میلوش با مطبوعات همکاری می‌کرد واشعار او جزو نخستین کتاب‌هایی بودند که در لهستان پس از چنگ به چاپ رسیدند. میلوش رایزن فرهنگی لهستان کمونیستی در نیویورک و پاریس بود اما در سال ۱۹۵۱ با قطع رابطه با دولتلهستان در فرانسه پناهنده سیاسی شد و در آنجا چندین اثر در انتقاد از استالینیسم را به رشته تحریر درآورد. در پاریس با مؤسسه ای که در زمینه ادبیات مهاجرین لهستانی فعالیت داشت همکاری می‌کرد. دوره جنگ سرد اوایل دهه ۱۹۵۰ برای میلوش اوج دوره انزوا و تنهایی بود. در سال ۱۹۷۳ خوانندگان انگلیسی زبان با ترجمه شدن برخی از مجموعه اشعارش با او ارتباط برقرار کردند. او در دهه ۱۹۹۰ با فروپاشی کمونیسم به کراکوو بازگشت اما به‌طور مرتب به ایالات متحده آمریکا سفر می‌کرد . میلوش برنده چندین جایزه معتبر ادبی همچون جایزه نوبل، جایزه ادبیات اروپا (۱۹۵۳)، جایزه بین‌المللی ادبیات نوئستات در سال ۱۹۷۸ و کمک هزینه تحقیقاتی گوگنهایم شده‌است. بخاطر مجموعه آثار احساس برانگیز و اندیشمندانه اش در انعکاس فجایع و قساوت قرن بیستم شهرت داشت از زمان فروپاشی کمونیسم که به او اجازه دادند پس از سی سال زندگی در غربت به زادگاه خود بازگردد دراین شهر مقیم بود. او در مدت اقامت خود در فرانسه و ایالات متحده که قریب به ۳۰ سال طول کشید به سمبل برجسته مخالفت با کمونیسم مبدل شد و معروفترین اثر او با نام «ذهن اسیر» تصویرگر وضع اسفناک روشنفکران تحت رژیم دیکتاتوری کمونیستی بود. شامگاه شنبه ۱۴ اوت ۲۰۰۴ در سن ۹۳ سالگی در کراکوف درگذشت. «مارک بلکا» نخست‌وزیر لهستان با ابراز تأسف از مرگ این چهره برجسته ادبی وی را یک لهستانی برجسته توصیف کرد.
نادین گوردیمر
نادین گوردیمر (زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۲۳ - درگذشته ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴) نویسنده و فعال سیاسی اهل آفریقای جنوبی بود که در سال ۱۹۹۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. این نویسنده که یکی از چهره‌های سرشناس ادبیات جهان علیه آپارتاید بود.
گوردیمر در اکثر آثارش به مفاهیم اجتماعی و سیاسی به‌ویژه مسئلهٔ آپارتاید پرداخته و حتی در زمان برقراری آن رژیم، یکی از اعضای کنگره ملی آفریقا بود. برخی از آثار او مانند "خانواده ژوئیه" نیز در شمار آثار ممنوعه قرار داشته‌است. نادین گوردیمر در مجموع ۱۵ رمان، بیش از ۲۰۰ داستان کوتاه و نوشته‌های پژوهشی بی‌شمار از خود به جای گذاشته‌است.
گوردیمر در شهر کوچک اسپرینگز در ۵۰ کیلومتری ژوهانسبورگ از والدینی یهودی و مهاجر زاده شد. پدرش ساعت‌سازی از لیتوانی و مادرش اهل لندن بود. علاقه‌مندی او به نابرابری نژادی و اقتصادی تا حدی از والدینش نشأت گرفته بود. تجربهٔ پدرش به عنوان یک پناهندهٔ یهودی در روسیهٔ تزاری به شکل‌گیری هویت سیاسی نادین کمک کرد، با این که پدرش فعالیت خاصی در رابطه با سیاهان تحت جور رژیم آپارتاید نداشت. در عوض مادرش در مقابله با فقر و تبعیضی که سیاهان با آن مواجه بودند، دست به اقداماتی همچون تأسیس کودکستان برای کودکان سیاه‌پوست زد. او تجربه‌ای دست اول نیز از سرکوبی دولتی داشت، وقتی که پلیس برای ضبط نامه‌ها و یادداشت‌های روزانهٔ یک خدمت‌کار به خانه‌شان هجوم آورد.
گوردیمر نوشتن را بسیار زود آغاز کرد و اولین داستان‌هایش را در سال ۱۹۳۷ در ۱۵ سالگی منتشر کرد.در سال ۱۹۴۹ نخستین مجموعه داستان کوتاه خود را منتشر نمود.
او که از اعضای ارشد کنگره ملی آفریقا بود، سال‌ها برای آزادی نلسون ماندلا (که بعدها از دوستان نزدیک هم شدند) تلاش کرد. وی در آخرین اثرش «هیچ زمانی مثل امروز» که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد نیز از درد و رنج مردمی گفت که با وجود پایان یافتن آپارتاید، هنوز در فقر و بدبختی زندگی می‌کنند. او بعدها یکی از فعالان جنبش ضد ایدز شد و با گروه «پیکار برای درمان ایدز» به جمع‌آوری کمک مالی و فشار بر دولت آفریقای جنوبی برای درمان رایگان مبتلایان به این بیماری همت گماشت.
به گفته خانواده اش پس از بیماری کوتاهی در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴ در ۹۰ سالگی در خانه‌اش در ژوهانسبورگ درگذشت.
او در سال ۱۹۷۴ برای رمان «محافظه کار» برنده جایزه بوکر شد و در سال ۱۹۹۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.
کنزابورو اوئه
کنزابورو اوئه (زاده ۳۱ ژانویه ۱۹۳۵) نویسنده ژاپنی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۹۴ است. در اواخر دههٔ پنجاه میلادی آثاری از او به چاپ رسید که به زندگی کودکان روستایی می‌پرداخت. آثار او در این دوره، بازتاب زندگی کودکی او در روستای شیکوکو است. سپس در فاصله سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ آثاری را منتشر کرد که در آن‌ها اشغال ژاپن را با زبانی استعاری به تصویر کشیده بود. موضوع این داستان‌ها به گفته خود اوئه، غالباً رابطه میان یک خارجی قدرتمند، یک ژاپنی کم‌وبیش تحقیرشده و شخص سومی است که میان این دو قرار گرفته‌است. در تمام این آثار، کاراکتر ژاپنی منفعل و بی‌عمل است و از هر نوع رشد روانی و معنوی بازمی‌ماند. دیگر ویژگی آثار این دوره، استفاده از موقعیت‌های جنسی فراوان در آنهاست» اوئه در ادامه از فضای جنسی فاصله گرفت و بیشتر به توصیف خشونت‌های قشرها خاصی از جامعه روی آورد. آثار این دوره او تحت تأثیر ادبیات اگزیستانسیالیستی بوده.
اوئه یکی از مطرح‌ترین نویسندگان معاصر ژاپنی است که توانسته جایزه ادبی نوبل را در سن ۵۹ سالگی از آنِ خود کند. اوئه به شدت در آثارش تحت تأثیر ادبیات و نظریه‌های ادبی کشورهای فرانسه و آمریکا قرار گرفته و موضوعات سیاسی، اجتماعی و فلسفی زیادی نیز در آثارش منعکس شده. تصویرسازی‌های قوی این نویسنده از جهان و عناصر آن، نکته بارز آثار اوئه است؛ جهانی که در آن زندگی و افسانه با هم درمی‌آمیزند و تصویری نگران‌کننده از شرایط اسفبار زندگی انسان‌ها در عصر حاضر ارائه می‌دهند. وی بعد از اینکه برندهٔ جایزه ادبی نوبل شد، گفت: «من دربارهٔ منزلت بشریت می‌نویسم.»
کنزابورو اوئه را به عنوان نویسنده نسلی جدید از داستان نویسان ژاپن می‌شناسند که علاوه بر تجربه فروپاشی امپراتوری بزرگ ژاپن، شاهد فروپاشی تمام مقام‌های فردی یک قوم و ملت نیز بوده‌است. از همین رو معمولاً آنچه او می‌نویسد بسیار تلخ و ناخوشایندند. ناخوشایندی نثر او نابه سامانی است که او و هم نسلان او وارثش بودند. نسل او به هیچ چیز دیگر نمی‌تواند اعتماد کند. آن‌ها با جهان مدرن بیگانه هستند و از سنت خود جدا افتاده و طرد شده‌اند. زبان او زبان صریح و عریانی است. روزی که او خود اشکهای مرا پاک خواهد کرد
ستایش جهان غم‌انگیز داستان‌های اوئه (گوهری‌راد)
˝در برابر مردگان˝ اثر کنزابورو اوئه / ادبیات پشت پرده
وله سوینکا
آکینوانده اولووله (وله) سوینکا (به انگلیسی: Akinwande Oluwole "Wole" Soyinka) نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس و فعال سیاسی اهل نیجریه است. وی در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه نوبل ادبیات شد.
الیاس کانتی
الیاس کانتی (زاده ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۵ - درگذشته ۱۴ اوت ۱۹۹۴)، رمان‌نویس بلغاری بریتانیایی بود. وی در سال ۱۹۸۱ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. او به زبان‌های بلغاری، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، لادینو تکلم می‌کرد. رمان نابینایی (در ایران: کیفر آتش) در فهرست ۱۰۰۱ کتاب که باید قبل از مرگ بخوانید و همچنین فهرست روزنامه گاردین (۱۰۰۰ رمان که هر شخص باید بخواند) قرار دارد.
الیاس کانتی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۰۵ در روسه بلغارستان به دنیا آمد. خانواده‌اش از یهودیان اسپانیا بودند و به زبان اسپانیایی قرن پانزدهم سخن می‌گفتند. زمانی‌که ۶ ساله بود به همراه خانواده به منچستر انگلستان مهاجرت کرد و در آنجا پدر به کمک کتاب‌هایی سفرهای گالیور و رابینسون کروزوئه او را با زبان انگلیسی آشنا کرد. در سال ۱۹۱۳ پدر درگذشت و الیاس به همراه مادر مجبور به ترک انگلستان و رفتن به اتریش و اقامت در این کشور شدند. دوران جنگ جهانی اول را در وین و زوریخ سپری کرد. الیاس کانتی در سال ۱۹۲۸ در رشته شیمی از دانشگاه وین دکترا گرفت؛ ولی زندگیش را یکسره صرف نوشتن کرد و هرگز به کار علمی نپرداخت. در ۱۹۳۸ پس از الحاق اتریش به آلمان نازی راهی انگلستان شد و تا زمان مرگش در ۱۹۹۴ در آنجا زندگی کرد.
یکی از نخستین آثاری که از کانتی انتشار یافت، رمانی است به نام اغوا که در آن به توصیف زندگی مردی به نام دکتر پتر کین می‌پردازد. این رمان که در فارسی با نام کیفر آتش و نام فرعی برج بابل شناخته می‌شود، مهمترین اثر ادبی کانتی است.
ویسواوا شیمبورسکا
ویسواوا شیمبورسکا و آوانویسی درست ویسلاوا شیمبورسکا, (زادهٔ ۱۹۲۳ - درگذشتهٔ ۲۰۱۲) شاعر، مقاله‌نویس، مترجم لهستانی بود. او در سال ۱۹۹۶ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. داوران کمیتهٔ ادبی جایزهٔ نوبل در توصیف وی، او را «موتسارت شعر» خوانده بودند؛ کسی که ظرافت‌های زبانی را با «شور و هیجان‌های بتهوونی» در هم آمیخته بود. اشعار وی به زبان‌های انگلیسی و بسیاری از زبان‌های اروپایی، چینی، فارسی، عبری و عربی ترجمه شده‌است. چندین مجموعهٔ شعر و کتاب‌های بسیاری که ترجمهٔ او از زبان فرانسه به زبان لهستانی است، در کنار ده‌ها مقالهٔ ادبی دیگر از او به جا مانده‌است.
ویسواوا شیمبورسکا در دوم ژوئیهٔ ۱۹۲۳ در روستایی در غرب لهستان متولد شد. پدرش مباشر املاک یک خانوادهٔ کنت بود. هشت ساله بود که همراه با والدینش به کراکوف مهاجرت کرد. بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ در دانشگاه یاگیلونیا کراکوف به تحصیل در رشتهٔ ادبیات و جامعه‌شناسی پرداخت. اولین شعرش در سال ۱۹۴۵ در روزنامه‌ای در کراکوف چاپ شد. در اولین مجموعهٔ شعرش با نام "برای این است که زنده‌ایم"، آشکارا تحت تأثیر سبک ادبی رسماً تأیید شده از سوی رژیم کمونیستی لهستان، نظریهٔ رئالیسم سوسیالیستی بود. در سال ۱۹۵۳ به عضویت هیئت تحریریهٔ یک مجله ادبی با گرایش‌های روشنفکری درآمد و تا سال ۱۹۸۱ در آن مجله حضور داشت. در طی این مدت، وی نه تنها به عنوان یک شاعر؛ که در مقام منتقد کتاب و مترجم شعر نیز به شهرت دست پیدا کرد.
ویسواوا شیمبورسکا، در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۱۲، بر اثر سرطان ریه در شهر کراکوف درگذشت.پیشکسوتان ترجمهٔ اشعار شیمبورسکا از زبان اصلی به زبان فارسی، دو گروه مترجم بودند که هر یک از آن صاحب گزینه اشعار شیمبورسکا به شکل کتاب است: مارک اسموژینکسی و شهرام شیدایی و چوکا چکاد با "آدمها روی پل" (تهران، ۱۳۷۷)؛ و علیرضا دولتشاهی و ایونا نویسکا با "عکس‍ی از ی‍ازده س‍پ‍ت‍ام‍ب‍ر" (تهران، ۱۳۸۲). هر دوی این ترجمه‌ها، حاصل همکاری یک ایرانشناس لهستانی با شعرا یا شاعر ایرانی بوده‌است.
ویلیام گلدینگ
سر ویلیام جرالد گُلدینگ (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۹۱۱ – درگذشتهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۹۳)، شاعر و رمان‌نویس بریتانیایی برندهٔ جایزه نوبل ادبیات در ۱۹۸۳ بود. از معروفترین آثارش می‌توان به "سالار مگس‌ها" اشاره کرد. او همچنین جایزه ادبی من بوکر را برای رمان "آداب عبور" که اولین کتاب از سه‌گانهٔ "به سوی انتهای زمین" است، در ۱۹۸۰ کسب کرد. همچنین چهار کتاب سالار مگس‌ها، برج، سقوط آزاد و خدای عقرب به فارسی ترجمه و در ایران به انتشار رسیده‌اند.
در ۱۹ ژوئن سال ۱۹۹۳در پراناوورتال کورن‌وال درگذشت.
سال بلو
سال بلو ، (زاده ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ - مرگ ۵ آوریل ۲۰۰۵) نویسنده آمریکایی کانادایی‌تبار بود. او به خاطر دستاوردها و آثار ادبی خویش، برنده جایزه نوبل ادبیات، جایزه پولیتزر و نشان ملی هنر آمریکا شد. او تنها نویسنده‌ای است که سه بار برنده جایزه کتاب ملی برای داستان شده‌است.
سال بلو در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵ در خانواده‌ای یهودی در لانچین، کبک کانادا به دنیا آمد. پدر و مادرش چند سال قبل از تولد او از سن پترزبورگ روسیه به کانادا مهاجرت کرده بودند. پس از خواندن رمان کلبه عمو تام نوشته هریت بیچر استو تصمیم گرفت که نویسنده شود. زمانی‌که ۹ ساله بود به همراه خانواده به شیکاگو، ایلینوی نقل مکان کردند. لیزا مادر بلو وقتی که او ۱۷ سال داشت، درگذشت. مادر که سخت مذهبی بود دوست داشت که پسرش ربی شود اما روحیه عصیانگر سال بلو، او را به سمت ادبیات سوق داد.
سال بلو نخست به دانشگاه شیکاگو رفت ولی پس از مدتی تصمیم گرفت در دانشگاه نورت‌وسترن درس بخواند. ادبیات انتخاب اولش بود ولی به خاطر منش ضدیهودی گروه انگلیسی دانشگاه، در نهایت در رشته انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۴۱ سال بلو رسماً شهروند ایالات متحده آمریکا شد و در جریان جنگ جهانی دوم به نیروی دریایی پیوست و در دوران خدمتش توانست اولین رمانش به نام مرد معلق (مرد آویزان) را کامل کند. او در این رمان زندگی مردی را روایت می‌کند که در پیوستنش به ارتش هنگام جنگ جهانی دوم تردید می‌کند. در سال ۱۹۴۸ با استفاده از کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم به پاریس رفت و در آنجا نوشتن رمان ماجراهای اوگی مارچ را آغاز کرد.
انتشار رمان ماجراهای اوگی مارچ در سال ۱۹۵۳ و پس از آن رمان‌های سلطان باران و هرتزوگ، او را به عنوان یکی از چهره‌های مطرح ادبیات قرن بیستم آمریکا تثبیت کرد. بلو به خاطر رمان هدیه هومبولت در سال ۱۹۷۵ برنده جایزه پولیتزر شد و سال بعد برای این رمان نوبل ادبی را بدست آورد. او به خاطر علاقه تا سنین پیری به تدریس در دانشگاه‌های مختلف از جمله ییل، مینه‌سوتا، نیویورک، پرینستون، پورتوریکو، شیکاگو، بوستون و کالج بارد پرداخت. سال بلو ۵ بار ازدواج کرد که چهار فرزند حاصل این ازدواجها است. کوچکترین فرزندش دختری است که وقتی که بلو ۸۴ ساله بود به دنیا آمد.
سال بلو در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۰۵ در منزل شخصیش واقع در بروکلاین ماساچوست درگذشت. او هنگام مرگ ۸۹ سال داشت. او در گورستان یهودیان براتلبورو ایالت ورمانت به خاک سپرده شد.
مدادرنگی
مدادرنگی نوعی مداد با رنگ های مختلف است که مغزیِ آن اثر رنگی بر جای می‌گذارد. مغزیِ مداد، بخش استوانه‌ایشکل ، شکننده و باریک آن است که از رنگدانه (مادهٔ رنگی) فشرده، نوعی موم و کائولین (یک نوع خاک رس) ترکیب شده‌است. مغزی مدادرنگی برخلاف مداد گرافیت درجه‌بندی زیادی از نظر سختی ندارد و نسبتاً نرم است.
کاغذهای مناسب برای مدادرنگی متنوع اند. به‌جز کاغذهای صیقلی (مثل کاغذ گلاسه) و کاغذهای خیلی زبر، می‌توان از هر کاغذی استفاده کرد - از کاغذهای بسیار مرغوب گرفته تا کاغذهای بسته‌بندی. کاغذهای مرغوب ضخیم هستند و بافت کاملاً فشرده دارند. حتی کاغذهای رنگی، به‌ویژه کم‌رنگ نیز برای نقاشی با مدادرنگی بسیار مناسبند. بسته به درشتی بافت کاغذ و پرزهای آن، اثر هنری حالت متفاوتی به خود می‌گیرد.
در تکنیک‌های نقاشی با مداد رنگی می‌توان تنها از سه رنگ اولیه استفاده کرد، یا تعداد رنگ‌های بیشتری را به کار برد. حتی عده‌ای از جعبه مدادهای ۷۲ رنگی استفاده می‌کنند که معمولاً برای نقشه‌های معماری استفاده می‌شود.
سبک‌های مختلفی برای کار با مداد رنگی وجود دارد، از جمله سبک‌های زیر که دو سبک نخست در میان نقاشان رایج‌تر هستند
در نقاشی می‌توان مدادرنگی را با دیگر وسایل نقاشی مانند آبرنگ، اِیربراش و «ماژیک محو کن» ترکیب کرد. مداد آبرنگی نیز ابزار دیگری برای این کار است.
مداد آبرنگی نوعی از مداد رنگی است که می‌توان با قلم‌موی نقاشی مرطوب رنگ آن را مانند آبرنگ روی کاغذ پخش کرد.
ویژگی نقاشی با مداد آبرنگی این است که اثر هم حالت آبرنگ را دارد، و هم ردّ مداد رنگی دیده می‌شود.و با برخورد آب به آن، خیس شده و حتی اثری هم روی دست جای می‌گذارد.
سید مصطفی هاشمی‌طبا
سید مصطفی هاشمی‌طبا (زاده ۱ خرداد ۱۳۲۵ - اصفهان) سیاستمدار اصلاح طلب ایرانی است. هاشمی‌طبا از نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶ ایران بود ولی با این که از نامزدی انصراف نداد، اعلام کرد به حسن روحانی، رئیس‌جمهور فعلی و دیگر نامزد انتخابات رأی خواهد داد. او در دولت‌های محمدجواد باهنر و میرحسین موسوی وزیر صنایع، و در دولت دوم هاشمی رفسنجانی و دولت اول سید محمد خاتمی (از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۰) معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی بوده‌است. او همچنین از ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷ و از ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۳ رئیس کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران بود. هاشمی‌طبا در فروردین ۱۳۹۳، طی حکمی از سوی محمود گودرزی، وزیر ورزش و جوانان به عنوان مشاور وزیر در امور زیربنایی، سرمایه‌گذاری و توسعه زیر ساخت‌های ورزش کشور معرفی شد. هاشمی‌طبا در هشتمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران (خرداد ۱۳۸۰) از رقبای سیدمحمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت بود که با ۲۸٬۰۹۰ رأی و ۰٫۱۰٪ از کل آرا در میان ده نامزد آخر شد. مصطفی هاشمی طبا کاندیدای جریانی بود که امروز به نام کارگزاران شناخته می‌شود. او همچنین از حامیان میرحسین موسوی در انتخابات ۱۳۸۸ بود. او ضمن واکنش به مناظره احمدی‌نژاد با موسوی گفت: «این مناظره پیروزی صداقت بر دروغ بود.»
وی دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد نساجی از دانشگاه امیرکبیر تهران و متخصص سیستم آنالیز از سازمان مدیریت صنعتی است.
قراردادی است که بین شرکت اماراتی کرسنت پترولیوم با شرکت ملی نفت ایران در زمان وزارت بیژن زنگنه منعقد شد. همچنین این قرارداد به گفته زنگنه بهترین قرارداد گازی بوده که تاکنون در تاریخ جمهوری اسلامی ایران امضاء شده‌است. هاشمی‌طبا هنگامی که نامزد انتخابات دوازدهمین دوره ریاست جمهوری بود که در یکی از مناظره‌هایی که در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۶ بین دیگر نامزدها برگزار شد خبر از جریمه ۱۴٫۵ میلیارد دلاری ایران در این پرونده داد. زنگنه در پاسخ به این ادعا گفت:
برخلاف گفته‌های بیژن زنگنه، فقط در یکی از دادگاه‌های برگزار شده کشور ایران به پرداخت ۶۰۷ میلیون دلار محکوم شد.
هاشمی طبا در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶، نامزد و توسط شورای نگهبان تأیید شد. وی در سخنان انتخاباتی خود بیشتر بر روی مسائل و بحرانهای محیط زیستی تمرکز می‌کند. هاشمی‌طبا با این که از نامزدی انصراف نداد، اعلام کرد به حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت و دیگر نامزد انتخابات رأی خواهد داد. وی در پایان رأی‌گیری ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ با مجموع ۲۱۴ هزار و ۴۴۱ رأی، مقام چهارم را در انتخابات ریاست جمهوری کسب نمود.
جورماغون
جُرماغُون نُویان سردار مغول بود که در سال ۶۲۶ ه‍.ق و در شروع حکومت اوگتای قاآن پسر سوم و جانشین چنگیز، به امر او دو سپاه برای فتح ممالک فتح‌نشده تشکیل شد، یکی به سمت خِتای یعنی چین شمالی رفت و فرمانده سپاه صدهزارنفری دوم جرماغون نویان بود. این سپاه عهده‌دار سرکوبی قطعی جلال‌الدین خوارزمشاه و فتح آذربایجان و کردستان شد.
جرماغون عازم ایران شد و به تسخیر ممالکی که مغول درست آن را نگشوده بودند مانند غزنین، کابل، سند، زابلستان، طبرستان، گیلان، اران و آذربایجان و غیره اقدام کرد. جرماغون سلطان جلال‌الدین را شکست داد و سلطان جلال‌الدین که به کوه‌های میافارقین گریخته بود در آنجا به دست کردان کشته شد.
پس از کشته شدن جلال‌الدین، مغول به سه دسته تقسیم شدند. یک دسته به غارت دیار بکر و نواحی پادشاهی ارمنی کیلیکیه رفته و تا ساحل فرات پیش رفتند. دستهٔ دیگر به طرف شهر بتلیس (در ترکیهٔ امروزی) رفتند. دستهٔ سوم در سال ۶۲۸ ه‍.ق بر مراغه تسلط یافتند و بعد به آذربایجان آمدند و چون از سرنوشت جلال‌الدین کسی خبر نداشت در حدود آذربایجان باقی ماندند. در اوایل سال ۶۲۹ ه‍.ق به قصد تصرف تبریز حرکت کردند. مردم تبریز همین که از نزدیک شدن سپاه مغول اطلاع یافتند با صلاح قاضی و رئیس شهر با فرستادن انواع هدایا و قبول خراجی گزاف مانع از خرابی شهر و قتل‌عام مردم شهر شدند.
در این حملات ثانوی، مغولان چون از حملات متقابل جلال‌الدین آسوده‌خاطر بودند و مردم نیز از همه جهت دچار رعب و وحشت فوق‌العاده گردیده بودند، بلامانع به تسخیر نواحی باقی‌مانده پرداختند و تا حوالی بغداد پیش راندند.
جرماغون و سرداران او تمامی ارمنستان و گرجستان را که در آن زمان زیر فرمانروایی بهرام گرجی و ملکه رسودان بود ویران کردند. ملکه رسودان گریخت، اما بهرام و آواک پسر ایوانی چاره‌ای جز اطاعت نیافتند و با قبول تبعیت از مغول امان یافتند. در این حملات ثانوی، در مشرق و جنوب شرقی ایران یعنی سیستان و غزنین و کابل و حدود سند حملات بسیاری انجام گرفت و به غیر از نواحی فارس و کرمان که امرای آن اتابکان فارس و قراختاییان کرمان از خراج‌گزاران مغول بودند، مغولان بقیهٔ نقاط را قتل و غارت کردند.
نشر رومیزی
نشر رومیزی بسیاری از فرایندهای اساسی نشر مانند حروفچینی، صفحه‌بندی، طراحی، و چاپ را با استفاده از یک رایانه و دستگاه‌های جانبی آن مانند نمایشگر، چاپگر، پویشگر، و نیز نرم‌افزارهای حروفچینی و گرافیکی انجام می‌دهد. در سال‌های اخیر و پس از ورود رایانه به صنعت نشر، نشر رومیزی رواج زیادی یافته‌است.
حاصل نهایی نشر رومیزی فیلم یا زینک است که قابل چاپ هستند. با استفاده از تجهیزات نشر رومیزی می‌توان: "نشر الکترونیکی"، "نشر اینترنتی"، و "نشر چندرسانه‌ای" اصطلاحات جدیدتری هستند که پس از نشر رومیزی رواج یافتند. برخلاف نشر رومیزی که خروجی آن بیشتر چاپی و کاغذی است خروجی انواع فوق فقط الکترونیکی است.
نشر رومیزی، کار چاپ و انتشارات را کوچک و روی یک میز کار جمع کرده‌است. با امکانات نشر رومیزی می‌توان اثری را نوشت، اطلاعات آن را با منابع اطلاعاتی کنترل کرد و از صحت املای کلمات اطمینان یافت. همچنین می‌توان متن را صفحه آرایی و صفحه بندی کرد، تصویرها و نمودارها را حتی به صورت چند رنگ طراحی کرد، نمونه گرفت و تکثیر کرد و همه این کارها در اتاق کوچکی روی یک میز بدون رفت وآمد انجام می‌شود.
کد گیاس
کد گیاس: لولوش شورشی (به ژاپنی: コードギアス 反逆のルルーシュ Kōdo Giasu: Hangyaku no Rurūshu، به انگلیسی: Code Geass: Lelouch of the Rebellion) نام یک مجموعه انیمه به نویسندگی ایچیرو اوکوچی و کارگردانی گورو تانیگوچی که از محصولات استودیوی سانرایز است. طراحی شخصیت‌های انیمه کار گروه مانگاکای کلمپ است. داستان مجموعه درباره ولیعهد سابق بریتانیا، لولوش لامپروژ (لولوش بریتانیایی) است که صاحب قدرت فوق‌العاده‌ای به نام گیاس (قدرت شاهی) می‌شود و تصمیم می‌گیرد از این نیرو برای نابودی امپراتوری مقدس بریتانیا برای پایان دادن به ظلم و ستم استفاده کند.
اولین قسمت این مجموعه در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۰۶ از شبکه ام‌بی‌اس پخش شد؛ و آخرین قسمت آن در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۷ پخش گردید. فصل دوم این مجموعه نیز با نام کد گیاس: لولوش شورشی R2 به تعداد ۲۵ قسمت ساخته شد، که پخش آن از ۶ آوریل ۲۰۰۸ تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۸ ادامه داشت.
"کد گیاس" در ششمین مراسم Tokyo Anime Awards در سال ۲۰۰۷، به همراه دفتر مرگ و رؤیاهای هاروهی سوزومیا برندهٔ جایزهٔ بهترین مجموعهٔ تلویزیونی شد.
جالب است بدانید هنوز پس از گذشت چندین سال از اکران کد گیاس لولوش لامپروژ (لولوش بریتانیایی) برترین کاراکتر انیمه جهان است.
سری دوم این مجموعه، کد گیاس: لولوش شورشی R2، در هشتمین مراسم Tokyo Anime Awards در سال ۲۰۰۹، در کنار «مکراس فرانتیر» جایزهٔ بهترین مجموعهٔ تلویزیونی را کسب کرد.کد گیاس ( آکتیو تبعیدی ) نیز به عنوان "قسمت دو و نیم کد گیاس" به صورت پنج سینمایی منتشر شده است. بر طبق آخرین اخبار قرار است پس از سه سینمایی که خلاصه فصل‌های قبل کد گیاس code geass را روایت می‌کردند، ادامه یا به عبارتی فصل سوم انیمه کد گیاس Code geass در سال ۲۰۱۹ پخش شود. این ادامه، سینمایی با عنوان کد گیاس: رستاخیز لولوش Code Geass: Lelouch of the Resurrection بود که به عنوان یک انیمه سینمایی خوب عمل کرد؛ولی برای ادامه سریال،ناامید کننده بود.منتقدان از کیفیت داستان و پایان بندی انیمه نسبت به مجموعه اصلی انتقاد کردند.Wikipedia contributors, "Code Geass," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Code_Geass&oldid=247941167 (accessed October 27, 2008).
پوینت
پوینت (به انگلیسی: Point) با سرواژه " pt " یکای اندازه‌گیری استاندارد در حروفچینی و کوچکترین زیرمجموعهٔ فرعی واحد طول پیکا می‌باشد. واحد اندازه‌گیری پوینت فراگیرترین و پرکاربردترین واحد اندازه‌گیری برای اندازهٔ حروف چاپی و نرم‌افزارهای نشررومیزی است.
هر پوینت برابر با ۰٫۳۵۲۵ میلی‌متر یا معادل ۰٫۰۱۳۸۳ اینچ است. به عبارتی هر ۱۲ پوینت معادل ۱ پیکا و هر ۷۲ پوینت معادل ۱ اینچ می‌یاشد و تقریباً هر ۳ پوینت معادل ۱ میلی‌متر می‌شود. این اندازه‌ها برای پوینت آمریکایی-انگلیسی است که از سال ۱۸۸۶ در آمریکا و از سال ۱۸۹۸ در بریتانیا متداول گشت.
پوینت دیدو یا پوینت فرانسوی هم‌اکنون در نشر رومیزی کاربرد گسترده‌تری پیدا کرده و تقریباً مورد قبول همگان است. پوینت دیدو برابر ۰٫۳۷۵ میلی‌متر است که در سیستم‌های حروفچینی امروزی آن را برابر ۰٫۴ میلی‌متر در نظر گرفته‌اند.
وقتی پوینت حروفی را مشخص می‌کنند در واقع اندازه حروف را معین کرده‌اند؛ این اندازه حدفاصل حد زیرین تا حد زبرین حروف طراحی شده در یک مجموعهٔ کامل حروف چاپی است.
در سیستم حروفریزی فلزی قدیمی، حروف در اندازه‌های ۶، ۷، ۸، ۹، ۱۰، ۱۲، ۱۳، ۱۸، ۲۰، ۲۴، ۳۶، ۴۲، ۴۸، ۶۰ و ۷۲ پوینت ریخته و تهیه می‌شد؛ در نرم‌افزارهای گرافیکی اولیه هم همین اندازه‌ها برای قلم‌های رایانه‌ای رایج بود، حال آنکه در نشر رومیزی کنونی و حروفچینی رایانه‌ای با استفاده از حروف پست اسکریپت، حروف در هر اندازه‌ای قابل دسترسی و انتقال برای چاپ است.
درصنایع کاغذسازی یک پوینت برابر یک‌هزارم اینچ است.
ادوبی این‌دیزاین
اَدوبی این‌دیزاین یک برنامهٔ رایانه‌ای رایج در زمینهٔ نشر رومیزی ساختِ شرکت اَدوبی است. این نرم‌افزار در صنعت چاپ و صفحه‌آرایی به‌کار می‌رود و صورت کلی برای گردآوردن و کنار هم قراردادن نوشته و عناصر نگاره‌ای در قالب صفحات است و عمدتاً به صورت مستقیم برای نگارش و ویرایش متون و نیز ایجاد و تغییر فایل‌های تصویری به‌کار نمی‌رود. از این نرم‌افزار بیشتر در آماده‌سازی مجلات، کتابها، سررسید‌ها، بروشورهای تبلیغاتی و مانند آن‌ها استفاده می‌شود.
این‌دیزاین دارای قابلیت‌های بسیاری در حروف‌نگاری و صفحه‌آرایی است که از آن‌ها می‌توان تنظیم حروف، ایجاد سبک‌های حروف (typographic styles)، ابزار برای تنظیم دقیق قرارگیری عناصر گرافیکی، قابلیت استخراج خودکار اطلاعات از فرمت‌های متنوع و تنظیم اندازه‌های ستون‌ها، کادرها و صفحه‌بندی را نام برد. این نرم‌افزار مانند سایر نرم‌افزارهای طراحی گرافیک ساخت شرکت اَدوبی، قابلیت ایجاد فایل‌های پی‌دی‌اف را برای آسان‌سازی روند آماده‌سازی طرح‌ها برای چاپ یا پخش در اینترنت را دارد.
این‌دیزاین در واقع جانشین نرم‌افزار پیج‌میکر است. نرم‌افزار پیج‌میکر در ابتدا به کمپانی آدولس تعلق داشت، در اواخر ۱۹۹۴ ادوبی با خرید شرکت آدولس پیج‌میکر را از آن خود می‌کند؛ ولی چند سال بعد پیج میکر بازار خود را در رقابت با نرم‌افزار کمپانی کوارک، کوارک اکسپرس تقریباً از دست می‌دهد. کمپانی کوارک اظهار می‌دارد که قصد دارد سهام ادوبی را بخرد.
ادوبی پیشنهاد کوارک را رد کرده و در عوض کار بر روی یک نرم‌افزار تازه را آغاز می‌کند. این پروژه با اسم "شوکسان" توسط شرکت آلدوس آغاز می‌شود، سپس نامش به "K2" تغییر می‌کند و در نهایت در سال ۲۰۰۰ با نام این‌دیزاین منتشر می‌شود.
این نسخه امکان حروف‌چینی و صفحه‌آرایی را برای متونی که در زبان‌هایی مانند پارسی، عربی و عبری نگارش شده‌اند فراهم می‌آورد. از میان این قابلیت‌های این نسخه می‌توان به امکان درج حروف به صورت مستقیم در برنامه، تنظیم جهت و تراز یک متن، امکان ایجاد خطوط با طول مساوی (justification) و نگارش صحیح متونی که حاوی حروف دو تا چند زبان مختلف باشند اشاره کرد. این نسخه از نرم‌افزار را می‌توان با نرم‌افزار تکمیلی «تصمیم» خریداری کرد که قابلیت‌های پیشرفته برای نگارش خط‌های پیچیده مانند نستعلیق، درج حروف، اعراب و کشیدگی را دارا است.
ادوبی ایلاستریتور
ادوبی ایلوستریتور به معنی تصویرگر، یک ویرایشگر گرافیک برداری است که برای طراحی در کامپیوتر به کار می‌رود.
این نرم‌افزار با ابزار طراحی جهت خلق آثار برداری و افکت‌های گرافیکی به همراه قلم‌موها (Brush) و به‌علاوه افکت‌ها و فیلترهای گرافیکی و ابزار کنترل رنگ به همراه محیط سازگار با فتوشاپ و سایر محصولات ادوبی در اختیار طراحان است.
ادوبی برای گرافیک شطرنجی و ویرایش عکس فتوشاپ، و برای گرافیک برداری و طراحی دیجیتال ایلوستریتور را گسترش داده است.
بنو غطیف (یمن)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۲۰۱ ) نفر (۱۳ خانوار) می‌باشد.
عیون (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۱۱۹ ) نفر (۱۶ خانوار) می‌باشد.
غلاس (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۲۳۸) نفر (۲۱ خانوار) می‌باشد.
حصن غراب (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۲۳۸ ) نفر (۲۱ خانوار) می‌باشد.
غلافقه (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۲۳۸ ) نفر (۲۱ خانوار) می‌باشد.
غرایق (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۵۵ ) نفر (۵ خانوار) می‌باشد.
بنو غلیس (یمن)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.
غرار (روستا)
نام روستایی است در دهستان الغُربان از توابع استان عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۴۰ ) نفر (۴ خانوار) می‌باشد.
غنم (روستا)
نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان  عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۸۸ ) نفر (۱۴ خانوار) می‌باشد.
غراس (روستا)
نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان  عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۲۳۸ ) نفر (۱۹ خانوار) می‌باشد.
عور (روستا)
نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان  عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۱۰۷ ) نفر (۹ خانوار) می‌باشد.
عز (روستا)
نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان  عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۱۱۹ ) نفر (۲۰ خانوار) می‌باشد.
غوله (روستا)
نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان  عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۲۰۱ ) نفر (۱۷ خانوار) می‌باشد.
غزازه (روستا)
نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان  عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۷ خانوار) می‌باشد.
غربی (روستا)
نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان  عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۵۵ ) نفر (۶ خانوار) می‌باشد.
غزوانه (روستا)
نام روستایی است در عزلهٔ (مخلاف العود)، در دهستان الغُربان از توابع استان  عَدَن در کشور یمن در شبه جزیره عربستان.  جمعیت آن (۷۰ ) نفر (۸ خانوار) می‌باشد.