hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
میدان گازی هما
میدان گازی هما یکی از میدان‌های گازی ایران است که در شهرستان‌های لامرد و خنج در جنوب استان فارس قرار دارد. و یکی از میدان‌های تأمین‌کننده گاز پالایشگاه پارسیان است. این میدان در کوه هوا در بخش‌های علامرودشت لامرد و محمله خنج واقع است. میدان گازی هما به همراه میدان‌های گازی تابناک، شانول و وراوی، چهار میدان فعال منطقه عملیاتی پارسیان به‌شمار می‌روند که در مجاورت شهرهای پارسیان، لامرد، خنج و مهر قرار گرفته‌اند.
میدان گازی هما دارای ۱۶ حلقه چاه با تسهیلات سرچاهی، خط لوله و مرکز جمع‌آوری می‌باشد. گاز میدان گازی هما و میدان گازی شانول پس از ارسال به مرکز تفکیک که شامل لخته گیر، مخازن جداکننده، پمپ ارسال مایعات، سیستم ارسال و دریافت توپک می‌باشد به همراه مایعات گازی توسط دو رشته خط لوله ۳۶ اینچ و ۶ اینچ به طول ۴۱ کیلومتر به پالایشگاه پارسیان دو ارسال می‌گردد. توان تولیدی روزانه این دو میدان در مجموع ۳۵٫۶ میلیون متر مکعب و توان تولید مایعات گاز آن‌ها ۱۲۷۹۰ بشکه در روز می‌باشد.
مرگ (تجسم)
مفهوم مرگ به‌عنوان یک موجود زنده از آغاز تاریخ در خیلی از جوامع حضور داشته است. در انگلیسی، مرگ غالباً با نام دروگر مرگ خوانده می‌شود و از قرن پانزدهم به بعد به شکل یک اسکلت که یک داس دسته‌بلند حمل می‌کند و با یک شنل سیاه پوشیده شده است. مرگ همچنین با نام‌های دیگری چون شیطان مرگ و فرشته ظلمت و روشنایی نیز شناخته می‌شود. از اشارات مرتبط با وی در عهد جدید می‌توان به مکاشفه یوحنا اشاره کرد که نام وی را به‌عنوان یکی از چهار سوار آخرالزمان به همراه هادس برده‌است و به مرگ این قدرت داده شده‌است که یک چهارم زمین را با قحطی، جنگ و حیوانات وحشی نابود کند.
این موجود یک موجود خیالی است.
شهر پرافتخار جنگ
شهر پُرافتخار جنگ از القاب افتخاری در روسیه است و به آن دسته از شهرهای روسیه اعطا می‌شود که در خلال جنگ بزرگ میهنی، سربازان در آن شهرها از خود دلاوری و قهرمانی نشان داده‌باشند.
این لقب که قابل مقایسه با لقب شهر قهرمان زمان شوروی است تاکنون به ۲۷ شهر روسیه اعطا شده‌است. هیچ شهری هنوز هر دو لقب را از آن خود نکرده‌است.
دمیتری مدودف رئیس‌جمهور روسیه در ماه فوریه ۲۰۱۱ به مناسبت فرارسیدن روز «دفاع از میهن» لقب «شهر پرافتخار جنگ» را به شهرهای ولادی‌وستوک، تور و تیخوین اعطا کرد.
کوه هوا
کوه هوا با بیشینه ارتفاع ۱۶۱۰ متر در شمال و شمال غرب بخش علامرودشت در جنوب استان فارس واقع شده‌است. رودخانه علامرودشت از دامنه جنوبی این کوه می‌گذرد. روستاهای «ابوحنا»، «پُرزی»، «برکه سفید»، «وردوان»، «هرارسفید» و «سَمَنتوج» در دامنه جنوبی و روستاهای «محمله» و «زنگویه» در دامنه شمالی این کوه واقع شده‌اند. این کوه که میدان گازی «هُما» در آن واقع است، توسط جاده علامرودشت- خنج از کوه تنگ خور جدا می‌شود.
کوه نر
کوه نر به رشته کوه جنوبی علامرودشت گفته می‌شود. این کوه که سرشار از منابع طبیعی و زیرزمینی همچون گیاهان داروئی، گاز و ... می‌باشد، به صورت دیواری عظیم و صعب العبور، دشت علامرودشت را در شمال از دشت لامرد در جنوب جدا میکند. اکثر روستاهای علامرودشت به صورت نواری ممتد در دامنه شمالی این کوه قرار گرفته‌است. میدان گازی وراوی نیز در این کوه واقع شده‌است. کوه نر در برخی منابع و نقشه‌های زمین‌شناسی به نام کوه وراوی نیز نامگذاری شده‌است.
این کوه به صورت رشته طویلی مرکب از کوه‌های «ظالمی»، «لنگه آسیایی»، «نر»، «شکردان»، «تخته سروه دیوان»، «بَسرو» و «کلات مروری» به طول ۱۲۴ و عرض ۴ تا ۸ کیلومتر از مغرب روستای «شلدان» شروع شده و به سمت جنوب شرقی تا روستای «پاقلات» امتداد می‌یابد و مناطق علامرودشت و بیرم را در شمال از مناطق گله دار، مهر، وراوی، لامرد و اشکنان در جنوب جدا می‌سازد. کوه نر با حداکثر ارتفاع ۱۸۱۶ متر بلندترین کوه از رشته کوه‌های علامرودشت و مرتفع‌ترین نقطه شهرستان لامرد محسوب می‌شود. مرتفع‌ترین نقطه این کوه در روستاهای چاه کور واقع شده‌است.
تصویر ماهواره‌ای کوه نر
میدان گازی وراوی
میدان گازی وراوی یکی از میدان‌های گازی ایران است که در تاقدیس وراوی (کوه نر) شهرستان‌های لامرد و خنج در جنوب استان فارس قرار دارد. این میدان گازی دارای ۸ حلقه چاه و تسهیلات سرچاهی، یک چند راهه و خطوط لوله می‌باشد. گاز این میدان به وسیله یک خط لوله ۱۶ اینچ به طول ۱۶ کیلومتر به پالایشگاه پارسیان ارسال می‌شود. توان تولید روزانه گاز این میدان ۵/۸ میلیون متر مکعب و توان تولید مایعات گازی آن ۱۴۴۰ بشکه است.
میدان گازی وراوی به همراه میدان‌های گازی تابناک، هما و شانول، چهار میدان فعال منطقه عملیاتی پارسیان به‌شمار می‌روند که در مجاورت شهرهای پارسیان، لامرد، خنج و مهر قرار گرفته‌اند.
کلمبیا (نام)
کلمبیا نامی شاعرانه برای ایالات متحده آمریکا و همچنین نماد زنانهٔ تجسم‌بخشی به ملیت در ایالات متحدهٔ آمریکاست. کلمبیا الهام‌بخش نام بسیاری از افراد، مکان‌ها، اشیا، مؤسسات، و شرکت‌ها در نیمکرهٔ غربی است.
کلمبیا یک جاینام جدید لاتین است که از ریشهٔ Columb- بر اساس نام خانوادگی کریستف کلمب، مکتشف ایتالیایی قاره‌های آمریکا، و پسوند -ia که در نام لاتین کشورها معمول است (مانند Britannia و Gallia) تشکیل شده‌است. بنابراین معنای آن «سرزمین کلمب» می‌باشد. شمایل کلمبیا، از چهره لیبرتاس، الهه آزادی برگرفته شده است.
شهر قهرمان
شهر قهرمان از لقب‌های افتخاری شوروی است که به شهرهایی که در آن به هنگام جنگ آلمان و شوروی (جنگ جهانی دوم ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵) قهرمانی‌های زیادی برای دفاع از شهر و منطقه انجام شده اعطا می‌شد.
شهرهای قهرمان یک نشان لنین، یک نشان ستاره طلایی و از هیئت عامله شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی گواهی عمل قهرمانانه دریافت می‌کردند. میل‌سنگی نیز به نشانه شهر قهرمان در این شهرها نصب شده‌است.
در روسیه امروزی لقب مشابهی به نام شهر پرافتخار جنگ به برخی از شهرهای روسیه اعطا می‌شود.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
کشیم کاکلی بزرگ
کشیم کاکلی بزرگ از پرندگان آبزی عضو تیره کشیمان است که به خاطر رفتار ویژه جنس نرش در فصل جفت‌گیری برای به دست آوردن توجه جنس ماده مورد توجه قرار دارد. این پرنده به تعداد فراوان در بیشتر نقاط قاره اروپا، آسیا، و نیز استرالیا یافت می‌شود. گروه‌هایی از آنان در جنوب آفریقا نیز زمستان‌گذرانی می‌کنند.طول کشیم کاکلی بزرگ ۴۹ سانتی‌متر است و بزرگترین پرنده از تیره کشیمان به شمار می‌رود. منقار این پرنده قرمز صورتی است و گردنی باریک دارد. پشت گردن و روتنه خاکستری مایل به قهوه‌ای است. در هنگام جفت‌یابی دو کاکل بلند و تیره رنگ بر روی سر دیده می‌شوند که اطرافشان را طره سیاه بلوطی پوشانده و داخل این طره تا حاشیهٔ صورت، قرمز بلوطی است. دور چشمان و نیز زر بدن به رنگ سفید است.
در فصل زمستان، سر و گلو به رنگ سفید در می‌آیند و روی سر کاکل تیره رنگی به حالت خوابیده دیده می‌شود. دم این پرنده کوتاه است و به سختی دیده می‌شود. در هنگام شنا روی آب، گردن را به حالت افراشته نگه می‌دارد و بدن کشیده‌اش اندکی در آب فرو می‌رود.
تفاوت ظاهری این پرنده با کشیم گردن‌سرخ در داشتن جثهٔ بزرگتر، گردن باریک‌تر و منقار صورتی‌رنگ است. همچنین در هنگام پرواز، شاهپرهای ثانوی و لکهٔ بزرگ و سفید رنگ پیش‌بال آن آشکارا دیده می‌شود.
کشیم کاکلی بزرگ در آبگیرها، دریاچه‌ها ی آب شیرین، آبگیرها و مصب‌هایی که دارای پوشش گیاهی هستند یافت می‌شود و تخم‌گذاری می‌کند. این پرنده آشیانه خود را در لابلای پوشش‌های نیزاری می‌سازد. در ایران، بومی و در زمستان‌ها به نسبت فراوان است.
در گذشته این پرندگان در انگلستان در خطر انقراض قرار داشتند زیرا از پر آنان برای کلاه زنان استفاده می‌شد؛ اما سازمان‌هایی برای حمایت از کشیم تلاش کردند و اکنون وضعیت این گونه در انگلستان خوب است.
تجسم‌بخشی به ملیت
تجسم‌بخشی به ملیت نوعی انسان‌دیسی از یک ملت یا مردمان آن ملت است که می‌تواند هم در کارتون‌های سرمقاله‌ای و هم در تبلیغات سیاسی به کار رود.
برخی از تجسم‌بخشی‌های اولیه در غرب تجلی و مظهر ملی از آتنا/مینرو، الههٔ باشکوه خرد، حکمت و جنگ بودند و اغلب به نام‌های لاتین استان‌های روم خوانده می‌شدند. بریتانیا، گرمانیا، هیبرنیا، هلوتیا، و پلونیا مثال‌هایی از این دست هستند. میشل آلمانی و جان بول نمایندگانی از شهروندان یک ملت -به جای خود ملت- هستند.
تجسم‌بخشی به ملیت با حیوان ملی فرق دارد؛ با این وجود در برخی کارتون‌ها برای نشان دادن یک کشور، از حیوان ملی آن کشور به جای تجسم‌بخشی به ملیتش استفاده می‌کنند.
حمام کردن
حمام کردن یا استحمام، به شست‌وشو یا تطهیر بدن در یک شاره، که معمولاً آب یا یک محلول آب‌دار است می‌گویند. حمام‌کردن ممکن است برای بهداشت شخصی، آیین‌های مذهبی، اهداف درمانی یا به‌عنوان فعالیتی تفریحی بارها انجام شده‌باشد.
حمام‌کردن در هرجایی که آب وجود داشته‌باشد می‌تواند انجام شود. حمام‌کردن می‌تواند در وان حمام، زیرِ دوش یا در یک رودخانه، دریاچه، چالهٔ آب، برکه، دریا یا هر مکانی که دارای آب باشد انجام شود.
کشیم گردن‌سرخ
کشیم گردن‌سرخ گونه‌ای کشیم کوچ‌کننده است که بیشتر در نیمکره شمالی یافت می‌شود. در زمستان این پرندگان معمولاً به سواحل آرام اقیانوس‌ها می‌روند اگرچه ممکن است به دریاچه‌های بزرگ هم کوچ کنند.
مانند همه کشیم‌ها، کشیم گردن‌سرخ معمولاً شناگر ماهری است و در مواقع احساس خطر بیشتر شنا می‌کند تا پرواز.
طول کشیم گردن‌سرخ ۴۵ سانتی‌متر است. منقار آن به رنگ سیاه با قاعدهٔ زرد روشن است و در زمستان‌ها به رنگ خاکستری روشن دیده می‌شود. روتنه این پرنده قهوه‌ای مخلوط با خاکستری است که سفیدی کمتری دارد. در انتهای سر و بالای گردن دو پس کاکل کوچک وجود دارد. کشیم گردن‌سرخ را در فصل تولید مثل می‌توان از روی گردن بلوطی و گونهٔ خاکستری و نیز لکه سیاه‌روی سرش، که تا چشم‌ها امتداد دارد، از کشیم شانه‌دار بزرگ متمایز کرد. همچنین در پرواز، بال‌هایش مانند بال‌های کشیم شانه‌دار بزرگ، دو لکهٔ سفید دارد که لکهٔ پیش بال وسعت کمتری دارد.
این پرنده، زمستان‌ها، عمدتاً در نزدیکی سواحل برده و در نیزارها و آبگیرهای پر گیاه تخم‌گذاری می‌کند. در ایران، در زمستان‌ها به نسبت فراوان است اما به تعداد اندک تولید مثل می‌کند.
کشیم گردن‌سیاه
کشیم گردن‌سیاه یا سیاه‌کشیم گونه‌ای کشیم از تیرهٔ کشیمیان پرندگان آبی است. این پرنده در شمال آسیا، اروپای شرقی، شرق چین، ژاپن، غرب آمریکای شمالی، مکزیک، و به صورت زمستان‌گذران در جنوب آفریقا حضور دارد.
طول کشیم گردن‌سیاه ۳۱ سانتی‌متر و از کشیم گوشک‌دار اندکی کوچکتر است. در فصل جفت‌گیری، سر و گردن و گوش آن به رنگ سیاه می‌شود. گوشپرهای این پرنده به رنگ طلایی و همانند بادبزن هستند. روتنه آن سیاه و حاشیهٔ شکم به رنگ بلوطی است. در زمستان، سر، تارک و پشت گردن سیاه رنگ، روتنه قهوه‌ای مایل به سیاه و زیر تنه به رنگ سفید می‌شود. در زیر چشم‌ها و گلوی این پرنده، لکهٔ مشخص سفیدی وجود دارد که تا پشت چشم‌ها امتداد پیدا می‌کند.
این پرنده، زمستان‌ها، عمدتاً در دریاچه‌ها و آب‌های کرانه‌ای به سر می‌برد. در ایران، زمستان‌ها به نسبت فراوان است. در تابستان‌ها و فصل تخم‌گذاری به تالاب‌ها، برکه‌های به نسبت عمیق، و نواحی باتلاقی دارای پوشش گیاهی کوچ می‌کند.
حافظه جهانی
برنامهٔ حافظهٔ جهانی یونسکو که با نام میراث مستند جهانی یونسکو نیز شناخته می‌شود، برنامه‌ای است که یونسکو از سال ۱۹۹۲ به دنبال افزایش آگاهی نسبت به خطراتی که میراث مستند جهانی را تهدید می‌کند، برای حفظ و سهولت دسترسی به این آثار به اجرا گذاشته‌است. سازمان یونسکو قصد دارد با اجرای این برنامه از تاراج، پراکندگی، دادوستد غیرقانونی و نابودی میراث مستند جهانی جلوگیری کند. طبق فراخوان یونسکو، این مخاطرات تهدیدکننده از قرن‌ها قبل وجود داشته ولی جنگ، آشوب‌های اجتماعی و نبود امکانات مالی بر شدت آن افزوده‌است.
Of the 301 documentary heritage items listed on the Register, 181, or more than half of the documents, is accounted for by the region encompassing Europe and North America, which includes 39 countries and/or territories.
دیواره سباتی حفره صماخ
دیواره سباتی حفره صماخ بخشی از معده که در قسمت بالا، عریض‌تر از قسمت پایین است. این بخش، از استخوان‌های منفذدار تشکیل شده است و در آن، تارهای عصبی متصل به شبکه سمپاتیک وجود دارد.
بنی عمار
بنی عمار روستائی است در مصر، نزدیک طهطا. مردمانش کشاورزند. بسیاری از ایشان به دیگر جاها کوچ کرده‌اند، به ویژه قاهره. نام این روستا در کتاب Description de l'Égypte که توسط یکی از هم راهان ناپلئون نوشته شده، آورده شده‌است. روز ملی سوهاگ (۱۰ آوریل ۱۷۹۹) تا اندازه ای وابسته به تاریخ ایشان است.
ویکی انگلیسی
خمیدگی بزرگ معده
خمیدگی بزرگ معده اصطلاحی در تعریف بخشی از معده است که انبساط معده را انجام می‌دهد و چهار یا پنج بار به عنوان یک بخش عضلانی طویل، این کار را انجام می‌دهد.
خمیدگی کوچک معده
خمیدگی کوچک معده بخشی از ساختار معده است که به خمیدگی حدفاصل دهانه معده و اسفنکتر گفته می‌شود. این خمیدگی، نسبت به خمیدگی بزرگ معده طول کم‌تری دارد.
کلگری فلیمس
کَلگِری فلِیمز (در انگلیسی: Calgary Flames، به معنی شعله‌های کلگری) نام یک تیم حرفه‌ای هاکی روی یخ در شهر کلگری، استان آلبرتا در کانادا است. ورزشگاه اصلی این تیم اسکوشبنک سَتِل دُم (در انگلیسی: Scotiabank Saddledome) است و این تیم بازی‌های خانگی خود را در انجا برگزار می‌کند. فلیمز موفق به دریافت ستنلی کاپ ۸۹-۱۹۸۸ شده‌است. مهمترین حریف آن‌ها وَنکووِر کاناکس در انگلیسی: Vancouver Canucks) است و دومین حریف آن‌ها اِدمونتُن اُیلِرز (در انگلیسی: Edmonton Oilers) است که در همسایگی کلگری هستند (در استان آلبرتا).
جروم ایگینلا (در انگلیسی: Jarome Iginla) کاپتان تیم و پر افتخارترین بازی فلیمز است.
پیلور
اسفنکتر ورودی معده، بنداره پیلور معده (به فرانسوی: pylore، انگلیسی: pylorus) اصطلاحی در تعریف بخشی از معده است که آن را به دوازدهه متصل می‌کند. پیلور همواره در برابر خروج موادی که به آن وارد شده‌اند از معده مقاومت می‌کند. با تشکیل کیموس، مقاومت آن کم می‌شود، اما همچنان مقاومت می‌کند و ذرات ریز خارج می‌شوند و ذرات درشت برمی‌گردند تا ریزتر شوند. اسفنکتر ورودی معده دو بخش را شامل می‌شود:
اسفنکتر خروجی معده، به‌مانند یک دریچهٔ قدرتمند عضلانی حلقوی‌شکل، در معده است و غذای مخلوط شده با شیره گوارشی (کیموس)، از مجرای آن وارد دوازدهه و سپس روده می‌شود. این بخش توسط رشته‌های عصبی سمپاتیک پیام را دریافت می‌کند.و به کسی که آنطرف خط تلفن است میرساند.
در واقع پیلور دریچه ای میان معده و دوازدهه است. زمانی که کیموس از معده می خواهد وارد دوازدهه شود، باید از طریق اسفنکتر پیلور وارد روده باریک شود.
تئوبالد فن بتمان-هولوگ
تئوبالد تئودور فریدریش آلفرد فُن بتمان هولوگ (زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۸۵۶ - درگذشته ۱ ژانویه ۱۹۲۱) سیاست‌مدار آلمانی و صدراعظم این کشور میان سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۷ بود.
او در هوهنفینو براندنبورگ زاده‌شد. پدرش یک افسر پروسی بود. پدر بزرگ او رئیس دانشگاه هومبولت برلین و وزیر فرهنگ پروس بود.
تئوبالد در دانشگاه استراسبورگ و همچنین لایپزیگ و برلین به تحصیل پرداخت. از ۱۸۸۲ به خدمات دولتی وارد شد. در ۱۸۸۹ با مارتا فون فوفل برادرزادهٔ نخست‌وزیر پروس پیمان زناشویی بست. از ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷ وزیر داخلهٔ پروس شد. سرانجام بابرکناری برنهارد فن بولو جانشین او شد.
فون بتمان هولوگ در برابر بریتانیا سیاست ترک مخاصمه را در پیش گرفت. در پی ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند در سارایوو وی اتریش را به اخذ موضعی استوار برانگیخت. او از پشتیبانان پاکسازی قومی لهستانی‌ها از خطوط مرزی آلمان بود. با بالاگرفتن جنگ جهانی یکم و ورود آمریکا بدین جنگ از قدرت سیاسی او کاسته‌شد.
وی در قبال نسل‌کشی ارامنه به دست ترک‌ها خاموش ماند.
در اواخر جنگ او زیر فشار گروه‌های سیاسی از قدرت کناره‌گیری کرد و به نوشتن خاطرات پرداخت. در ۱۹۲۰ بیمار شد و یک سال پس از آن درگذشت.
گئورگ میشائلیس
گئورگ میشائلیس(زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۸۵۷ - درگذشته ۲۴ ژوئیه ۱۹۳۶) صدر اعظم آلمان بود. وی نخستین غیر اشرافی آلمانی بود که به چنین جایگاهی می‌رسید.
میشائلیس در هاینو از شهرهای پروس زاده‌شد و در فرانکفورت بزرگ‌شد. علم حقوق خواند و در این رشته تا مقطع دکترا پیشرفت‌نمود. از ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۹ در توکیوی ژاپن قانون تدریس می‌کرد. در بازگشت به خدمت دولت پروس درآمد.
در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۷ با کناره‌گیری تئوبالد فن بتمان-هولوگ او به صدر اعظمی آلمان رسید. او در این پست بازیچهٔ دست پاول فون هیندنبورگ و اریش لودندورف قرارگرفته‌بود. سرانجام در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۷ هنگامی که نتوانست بی پرداخت هیچگونه امتیازی وارد صلح با متفقین شود از مقام خویش کناره‌گرفت.
از ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹ او فرماندار پومرانی گردید. پس از آن به فعالیت‌های اقتصادی-آموزشی پرداخت و عضو حزب توده ملی آلمان گردید. در ۱۹۲۱ او خاطرات خود را منتشر ساخت. Wikipedia contributors, "Georg Michaelis," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Georg_Michaelis&oldid=411367547 (accessed July 25, 2011).
دهلیز باب‌المعدی
دهلیز باب‌المعدی یا دهلیز پیلور اصطلاحی برای تعریف بخش نخست اسفنکتر باب‌المعده است. این بخش در انتهای معده و در قسمت اتصال معده به دوازدهه می‌باشد. این بخش از معده، در حقیقت جداکننده معده و دوازدهه است.
مجرای باب‌المعدی
مجرای باب‌المعدی یا مجرای پیلور اصطلاحی برای معرفی بخشی از اسفنکتر باب‌المعده، در معده است. وظیفه این مجرا، ایجاد اتصال، میان معده و روده باریک است.
فاق گوشه‌دار
فاق گوشه‌دار نام بخشی از معده که در نزدیکی اسفنکتر، واقع در انتهای معده قرار دارد، می‌باشد. این بخش دارای حالت بادکرده بوده و در تقسیم معده به دو قسمت راست و چپ کمک می‌کند.
گئورگ فن هرتلینگ
گئورگ فریدریش گراف فن هرتلینگ (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۸۴۳ - درگذشته ۴ ژانویه ۱۹۱۹) سیاست‌مدار باواریایی و صدراعظم آلمان میان سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸ بود.
او استاد فلسفهٔ دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و نوشته‌هایی دربارهٔ ارسطو و آلبرتوس ماگنوس نگاشته‌است. وی دو دوره عضو رایشستاگ بود که آخری تا سال ۱۹۱۲ به درازا کشید. چندی هم عضو حزب مرکز آلمان بود.
در ۱۹۱۲ او نخست‌وزیر باواریا شد. لودویگ سوم به وی لقب کنت داد. در زمان جنگ یکم جهانی هرتلینگ پشتیبان سیاست تئوبالد فن بتمان-هولوگ بود. با کناره‌گیری بتمان-هولگ او از پذیرش پست صدرات عظمی خودداری نمود. ولی پس از گئورگ میشائلیس بدین مقام رسید. ولی کهنسالی و سیاست محافظه‌کارانه نتوانست بر قدرت رو به فزونی نظامیانی مانند اریش لودندورف و پاول فون هیندنبورگ چیره‌گردد و سرانجام کناره‌گیری نمود.
Wikipedia contributors, "Georg von Hertling," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Georg_von_Hertling&oldid=439573405 (accessed July 25, 2011).
لوله تیل
لوله تیل یکی از ابزار آزمایشگاهی شیشه‌ای است که معمولاً برای تعیین نقطه ذوب و جوش مواد مورد استفاده قرار می‌گیرد.این ابزار آزمایشگاهی به افتخار شیمیدان آلمانی یوهانس تیل نامگذاری شده‌است.این ابزار شباهت زیادی به لوله آزمایش دارد با این تفاوت که یک لوله رابط مانند یک دسته قسمت پایینی و میانی لوله را به هم متصل می‌کند. ویژگی مهم این ابزار ایجاد یک حمام روغن یا آب با دمای تقریباً ثابت است به این ترتیب که با حرارت دادن ملایم به دسته لوله یک جریان همرفت ایجاد می‌شود که باعث ثابت ماندن دما در کل مایع می‌شود.
ورزشگاه سردار جنگل رشت
ورزشگاه سردار جنگل رشت یک ورزشگاه فوتبال با چمن مصنوعی واقع روستای فلکده، دهستان لاکان، بخش مرکزی واقع در شهرستان رشت است و در حومه شهر رشت و خارج از محدوده شهری قرار دارد. این ورزشگاه بخشی از پروژه نیمه کاره دهکده المپیک رشت است.
عدم مکان‌یابی صحیح و فاصله بسیار زیاد از مرکز شهر رشت، نبود راه‌های ارتباطی و حمل و نقل عمومی مناسب، نداشتن امکانات مخابراتی و آب سالم برای آشامیدن از جمله مشکلات این ورزشگاه برای استاندارسازی طبق آیین‌نامه‌های AFC برای برگزاری مسابقات باشگاهی لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا بود که سبب بازسازی ورزشگاه دکتر عضدی رشت توسط مالک وقت باشگاه داماش گیلان جهت انجام دیدارهای فوتبال تیم‌های رشتی حاضر در لیگ برتر فوتبال ایران شد.
در سال ۱۳۹۶ با ایجاد مشکلات برای برخی سکوهای ورزشگاه عضدی رشت این ورزشگاه بازسازی جزئی و تغییر چمن از طبیعی به مصنوعی و موقتاً محل دیدارهای خانگی سپیدرود رشت شد تا ورزشگاه دکتر عضدی بازسازی اساسی شود. با انجام روکش مصنوعی این ورزشگاه شهر رشت هم‌اکنون فاقد ورزشگاه استاندارد با چمن طبیعی می‌باشد.
مخاط
مخاط ، در مهره‌داران، به ماده‌ای گفته می‌شود که سطح غشاهای مخاطی را پوشانده و از حالتی لغزنده برخوردار است. این ماده، معمولاً توسط غده‌های مخاطی ترشح می‌شوند. این ماده کلوئیدی دارای خاصیت گرانروی بوده و در خود آنزیمهای ضدعفونی‌کننده‌ای چون لیزوزیم و پروتئین‌هایی همچون لاکتوفرین نیز دارد.سلول‌های مخاطی گلیکوپروتئینی به نام موسین ترشح می‌کنند. موسین با جذب آب فراوان به ماده مخاطی تبدیل می‌شود. ماده مخاطی ضمن عبور دادن میکروب‌ها یا ذرات خارجی آنها را به دام می‌اندازد و گاهی خود آن را به وسیله آنزیم لیزوزیم خود نابود می‌کند.
قسمت‌هایی از بدن که با محیط بیرون در تماس‌اند (دستگاه گوارش، دستگاه تنفس، مجاری ادراری-تناسلی) بهترین محل برای نفوذ میکروب‌ها به بدن هستند. بنابراین در این قسمت‌ها ماده مخاطی نقش دفاعی دارد. مخاط نقش مهمی را در بهبود فعالیت دستگاه گوارش، بافت‌های پوششی، دستگاه تنفس و اندام‌های جنسی برعهده دارد.
جنس بافت پوششی آن نیز از جنس بافت پیوندی سست است. (بافت پیوندی)
ماده مخاطی مجاری هادی دستگاه تنفس را می‌پوشاند. یعنی کیسه‌های هوایی ماده مخاطی ندارند. وجود ماکروفاژها در حبابک‌ها به ایمنی این بخش کمک می‌کنند. در سراسر لوله گوارش ماده مخاطی وجود دارد و دارای نقش‌های مختلفی است. مهم‌ترین نقش آن در لوله گوارش لغزنده کردن غذای عبوری است. بدین ترتیب مانع آسیب رسیدن به دیواره آن می‌شود. در معده ماده مخاطی ترشح شده از سلول‌های سطح آن به قدری زیاد است که مانند لایه ژله‌ای چسبناکی در آمده است. با افزوده شدن بیکربنات به این لایه سد محکمی برای دیواره معده در برابر اسید آن به وجود می‌آید.
محمد محمدی ملایری
محمد محمدی ملایری (زاده ۱۲۹۰خ ملایر – درگذشت ۱ تیر ۱۳۸۱خ تهران)، ادیب و تاریخ‌نگار، استاد دانشگاه تهران و دانشگاه‌های دولتی لبنان و دانشگاه آمریکایی بیروت بود. از او علاوه بر مقاله‌های بسیار به زبان عربی و فارسی و کتاب فرهنگ ایرانی پیش از اسلام، مجموعه شش جلدی تاریخ و فرهنگ ایران به یادگار مانده‌است.
محمد محمدی ملایری در سال ۱۳۱۳ در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در رشته ادبیات فارسی به تحصیل پرداخت. سپس با بورس دولتی به دانشگاه آمریکایی بیروت برای تحصیل در رشته زبان و ادبیات عربی رفت. و پس از کسب دکتری تا سال ۱۳۴۶ به تدریس در دانشگاه لبنان پرداخت. سپس به تهران بازگشت و تا زمان بازنشستگی، ریاست دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران را به عهده داشت. کارهای ایران‌شناسی دکتر محمدی از سال ۱۳۱۶ آغاز شد. یکی از نکات حائز اهمیت در کار وی آن است که پژوهشهای ایرانشناسی خود را در یک کشور عربی، یعنی لبنان آغاز کرد. دو اثر او، «مقدمة درس الثقافة الایرانیة» و «اثرهائی الادب العربی» (که بعداً به نام القصة العربیة... ، بیروت، ۱۹۴۰ چاپ شد) و النظم الاداریة الساسانیة و «اثرها فی دولة الخلفاء» مواد اساسی کتاب پرمایه فرهنگ ایرانی را تشکیل می‌دادند که در سال ۱۳۲۳ و سپس با ویرایش جدید در ۱۳۳۳ خورشیدی در تهران به چاپ رسید.
در دورانی که دکتر محمدی ملایری کرسی استادی دانشگاه بیروت را در اختیار داشت، مجله «الدراسات الادبیة» را بنیان‌گذاری کرد و انتشار داد. این مجله که نخستین شماره آن در ۱۳۳۸ خورشیدی در بیروت انتشار یافت، به دو زبان فارسی و عربی نگاشته می‌شد و همه مقالات آن به مسائل ایرانشناسی یا تقابل و تعامل عربی و فارسی اختصاص داشت.
محمد محمدی ملایری به‌ویژه برای مجموعه شش جلدی «تاریخ و فرهنگ ایران در دوران انتقال از عصر ساسانی به عصر اسلامی» سرشناس است، اثری که تنها پس از درگذشت نویسنده برنده جایزه کتاب سال ایران در سال ۱۳۸۲ شد.
هدف اصلی او در این پژوهش نه تنها اثبات تداوم فرهنگ و تمدن پیش از عرب ایران بلکه تشریح تلاش مورخان و نویسندگان عربی برای خوار داشتن و ناچیز جلوه دادن این فرهنگ از راه تعریب نام‌های خانوادگی و جغرافیایی ایران و مهم‌تر از همه با توسل به تحریف تاریخ اجتماعی و سیاسی ایرانیان بود. به اعتقاد محمدی تعریب را باید ابزاری برای پرده پوشی بر ژرفا و گستره نقش ایران در پیدایش و نضج تمدن اسلامی شمرد. افزون بر این، گرچه در باور او در میان اعراب تعریب واژه وام گرفته (دخیل) مرسوم بود، شیوه‌هایی که برای تعریب نام خانوادگی ایرانیان و نام‌های جغرافیایی ایران به کار برده شد، همراه با روش ناهنجار مورخان عرب در ثبت و ضبط رویدادهای تاریخی ایران به نوشته‌های تاریخی تحریف‌آمیز و تعصب آلوده این دوران انجامید. مراد از تعریب در این جا آن نوع شناخته شده‌ای که عربی گردانیدن کلمات فارسی باشد، نیست بلکه مراد انواع دیگر از تعریب است که چندان شناخته شده و مورد توجه نیست… در مقدمه به مقتضای مقام از دو نوع آن که یکی تعریب اشخاص بود و دیگری تعریب تاریخ ذکری رفت و برای هر کدام هم نمونه‌ای آورده شد. در اینجا هم سخن از تعریب است ولی از نوع دیگر آن یعنی نام‌های جغرافیایی.
محمدی ملایری برای اثبات تأثیر فرهنگ ایرانی در اعتلاء تمدن اسلامی دو دلیل اساسی می‌آورد: اول اینکه نهضت علمی و ادبی اسلام از جایی شروع شد که قرنها پایتخت ایران بود، از بغداد پایتخت عباسیان در کنار تیسفون، نه از مکه و مدینه و خاستگاه اسلام، یا دمشق پایتخت بنی‌امیه. دوم اینکه پایه گذاران علوم عقلی و نقلی و ادبی در زبان عربی به تعبیر عربها از "موالی" یعنی مسلمانان غیر عرب و بیشتر ایرانیان بودند.
لیندا پارتریج
لیندا پارتریج (زاده ۱۸ مارس ۱۹۵۰) دانشمند ژنتیک و تبعه کشور انگلستان است. وی در شاخه زیست شناسی و ژنتیک پیری و مباحث مرتبط با پیری مانند بیماری‌های آلزایمر و پارکینسون مطالعه می‌کند و از اساتید کالج دانشگاهی لندن است.
به گفته این دانشمند قرصی ساخته خواهد شد که، انسان‌ها در دوره میانسالی با خوردن این قرص به صورت روزانه، فارغ از بیماری‌های جسمی و ذهنی مانند سکته قلبی و آلزایمر وارد دوره پیری خواهند شد.
نیل میجلی
وی داوری را از دهه ۱۹۷۰ شروع کرده و از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۱ میلادی در لیست داوران فیفا قرار داشته‌است.
پت پارتریج
وی داوری را از دهه ۱۹۵۰ شروع کرده و از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۰ میلادی در لیست داوران فیفا قرار داشته‌است.
لی پرابرت
وی داوری را از دهه ۱۹۹۰ شروع کرده و از سال ۲۰۱۰ میلادی در لیست داوران فیفا قرار گرفته است.
یوریا رنی
وی داوری را از دهه ۱۹۹۰ شروع کرده و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ میلادی در لیست داوران فیفا قرار داشته‌است.
مایک رایلی
وی داوری را از دهه ۱۹۸۰ شروع کرده و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ میلادی در لیست داوران فیفا قرار داشته‌است.
راب استایلس
وی داوری را از دهه ۱۹۸۰ شروع کرده و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹ میلادی در لیست داوران فیفا قرار داشته‌است.
آیات‌الرجعه
آیات الرجعه کتابی است به فارسی پیرامون اثبات عقیده شیعیان دربارهٔ رجعت، نوشته میرزا محسن عماد العلما مدرس خوشنویس اردبیلی که در ۱۳۱۷ شمسی تالیف و در ۱۳۱۸ شمسی در تهران چاپ گردید.
نویسنده به ۱۴ آیه در قرآن پیرامون رجعت استناد کرده و بخی روایات امان شیعه را در ذیل آیات آورده‌است. در پایان به دو آیه دربارهٔ ظهور حجت بن حسن استناد کرده‌است.
میرزا محسن عماد الفقرا
حاج میرزا محسن فرزند ملاحسنعلی، عماد الفقرا متخلص به حالی (۱۲۸۵ ه. ق اردبیل-۱۳۳۳ ه. ش) از شاعران خوشنویس و صوفی‌مشرب روزگار خویش است که تالیفات بسیاری از وی برجامانده است. وی علاوه بر مقام اجتهاد از مشایخ سلسه ذهبیه بوده است.دیوان حالی اردبیلی در سال۱۳۳۳ ه. ش در تهران به چاپ رسید. اکثر کتاب‌های حالی اردبیلی در خانقاه احمدی شیراز نگهداری می‌گردد.
هدهانترز
هدهانترز نام یک گروه موسیقی الکترونیک هلندی است که از سال ۲۰۰۵ و در سبک‌های هارداستایل و داب‌استایل فعالیت می‌کند.
در سال ۲۰۱۰، هدهانترز در جایگاه ۳۶ فهرست سالانهٔ صد دی‌جی برتر مجلهٔ دی‌جی قرار گرفت. این نخستین‌باری بود که یک دی‌جی سبک هارداستایل در میان صد دی‌جی برتر فهرست دی‌جی‌مگ قرار می‌گرفت. به همراه هدهانترز، هنرمندان هارداستایل دیگری همچون D-Block & S-te-Fan (جایگاه ۷۳ام)، نویزکنترلرز (جایگاه ۹۰ام)، و شوتک (جایگاه ۹۱ام) نیز برای نخستین بار وارد جمع ۱۰۰ دی‌جی برتر جهان شدند. به این ترتیب هدهانترز بهترین دی‌جی هارداستایل جهان در سال ۲۰۱۰ لقب گرفت.
در سال ۲۰۱۱، او موفّق شد در جایگاه ۱۷ این فهرست قرار گیرد. به این ترتیب دگربار به عنوان بهترین دی‌جی هارداستایل جهان برگزیده شد.
در سال ۲۰۱۲، هدهانترز توانست بازهم جایگاه خود را در جمع ۱۰۰ دی‌جی برتر جهان ارتقا دهد و این بار ردهٔ ۱۱ام جهان را از آن خود کند.
او در ترویج سبک هارداستایل نقش زیادی داشت و از کارهای او میتوان به مجموعه پادکست ماهانه Hard With Style نام برد
عبدالواحد تمیمی
ناصح‌الدین ابوالفتح عبدالواحد بن محمد تمیمی آمِدی ملقب به سید ناصح‌الدین؛ محدث شیعه و قاضی شهر آمِد، از علمای شیعی نیمه اول قرن ششم هجری قمری بود که حدود ۵۵۰ هجری قمری درگذشت. وی شهرت خود را مدیون کتاب غررالحکم و دررالکلم است که مجموعه عظیمی از گفتاوردهای علی بن ابی طالب را در بر دارد.. نام وی را برخی «محمدبن عبدالواحد» ذکر کرده‌اند. از زندگانی او آگاهی چندانی در دست نیست و تاریخ دقیق ولادت و وفات او در هیچ‌یک از تذکره‌ها نیامده است. سال درگذشت وی را به اختلاف ۵۱۰، ۵۲۰ و ۵۵۰ قمری یاد کرده‌اند و سید جلال‌الدین محدث ارموی در مقدمه غررالحکم با استناد به قراین و شواهد، ۵۵۰ق/۱۱۵۵م را ترجیح داده است.
میرزا عبدالله افندی مؤلف ریاض العلما در سید بودن وی تردید کرده‌است و برخی در شیعه بودن او تردید دارند اما ابن شهرآشوب در کتابهای مناقب و معالم خود از «درر و غرر» او یاد کرده و می‌گوید که اجازه روایت آن را از وی گرفته‌است. علامه مجلسی بر اساس همین نقل او را شیعه دانسته‌است همچنین میرزا عبدالله افندی و میرزا حسین نوری بر همین نظر اعتماد دارند.
شهرت تمیمی به واسطهٔ کتاب غرر الحکم و درر الکلم است که مجموعه عظیمی از کلمات قصار امام اول شیعیان را در بر دارد. این اثر در برگیرنده بیش از ده هزار حدیث کوتاه است و ۹۱ باب دارد.
نامه بیکسبی
نامه بیکسبی نامه‌ای است که از طرف آبراهام لینکلن به مادر پنج سرباز ایالت‌های شمالی که در جنگ داخلی آمریکا کشته شده بودند، نوشته شد. البته بعداً مشخص شد که سه پسر او تا سال‌ها بعد از جنگ‌های داخلی زنده بوده‌اند. متن کامل این نامه، در فیلم اسکار بردهٔ نجات سرباز رایان به صورت کامل خوانده می‌شود.
هم‌چنین نامه منتقدانی نیز دارد. چون نسخه اصلی آن مفقود شده، برخی نامه را منتسب به معاون لینکلن می‌دانند.
استراحتگاه اسکی
استراحتگاه اسکی ناحیه‌ای است که کاملاً برای اسکی و دیگر ورزش‌های زمستانی اختصاص یافته‌است. در اروپا استراحتگاه اسکی یک شهرک یا روستایی است که در یک ناحیه اسکی قرار دارد -مانند یک پیست اسکی یا تله اسکی- و این ناحیه باید از لحاظ داشتن امکانات گردشگری کامل باشد. در آمریکای شمالی پیست‌های اسکی کاملاً دور از شهرها و روستاها هستند.
در ایران از مشهورترین پیست‌های اسکی می‌توان به پیست‌های اسکی آبعلی، دیزین، و آلوارس نام برد. در جهان نیز پیست‌های اسکی زرمات (سوئیس)، کورشول (فرانسه)، شیگا کوگن (ژاپن)، کورتیا دامپزو (ایتالیا)، اسکو ولی (آمریکا)، اسپن (آمریکا) و منطقه سه دره (فرانسه) را نام برد.
روزه سکوت
روزه سکوت یک آیین مذهبی است که طی آن فرد تصمیم می‌گیرد مدت زمان مشخصی را به سکوت بگذراند و سخن نگوید. روزه سکوت در اسلام ، به شرطی که نیت بر عدم تکلم باشد و تکلم از مبطلات روزه باشد،حرام است.وگر نه کم سخن گفتن در اسلام بسیار سفارش شده است.
ابوفراس حمدانی
ابوفراس حمدانی (۹۳۲- ۹۶۷) (نسب: ابوالعلاء حارث بن سعید بن حمدان بن حمدون بن حارث) شاعر و نظامی-سیاسی عرب در سدهٔ چهارم قمری بود. گفته‌اند سخن سهل و ممتنع در عربی خاص ابوفراس حمدانی و در فارسی خاص فرخی سیستانی است.
زادهٔ ۳۲۰ در موصل بود. یتیم بزرگ شد چرا که ناصرالدوله برادر سیف‌الدوله، پدرش را کشت و سیف‌الدوله او را سرپرستی می‌کرد. مادر ابوفراس در موصل، آمِد، میافارقین، ماردین و رقه جابجا می‌شد تا اینکه در منبج به نزدیکی حلب ساکن گشت. ابوفراس علوم زمانش را نزد ابن خالویه و دیگران از حمدانیان فراگرفت. هنگامی که شانزده ساله شد، سیف‌الدوله او بر ولایت منبج و حران گمارند و وظیفهٔ دفاع از شمال بر ضد روم و دفع قبیله‌های بدوی که از حمدانیان سرمی‌تافتند، بر عهده‌اش نهاد. در سال ۳۳۷ متنبی به نزد حمدانیان فراخوانده شد که گویند سیف‌الدوله می‌خواست برجستگی ابوفراس در شعر و جنگ را کمرنگ کند. ابوفراس در شوال ۳۵۱ اسیر رومیان شد و تا رجب ۳۵۵ اسیر بماند. اما سیف‌الدوله هیچ‌گاه از بزرگان روم نخواست او را آزاد کنند، کاری که میان فرمانروایان آن زمان برای اسیران سرشناس رایج بود؛ بلکه ابوفراس به شیوه عادی به مانند دیگر اسیران در مبادله‌ای آزاد شد. سیف‌الدوله در صفر ۳۵۶ درگذشت و پسرش ابوالمعالی به جایش نشست. ستیزه‌گری‌ها میان ابوفراس و ابوالمعالی سخت شد و ابوفراس در حمص سرتافت؛ اختلافاتشان به جنگ کشیده شد. اما ابوفراس در این جنگ، در ۳ جمادی‌الاولی ۳۵۷ کشته شد.
شیگا کوگن
شیگا کوگن یا نواحی مرتفع شیگا یک پیست اسکی واقع در ژاپن است که در یامانوچی، ناگانو واقع است.
پیست اسکی با داشتن ۴٫۲۵ کیلومتر مربع (۱٫۶۴ مایل مربع), به عنوان یکی از بزرگترین پیست‌های اسکی ژاپن و جهان محسوب می‌شود. و در واقع تشکیل از پیست‌های اسکی کوچکی است که از طریق ۷۱ بالابر اسکی بهم متصل شده‌اند. از این پیست اسکی برای بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۸ در ناگانوی ژاپن استفاده شد. در این ناحیه ۱۰۰ هتل وجود دارد که به سبک‌های مختلف غربی و ژاپنی هستند.
درون‌شامه قلب
درون‌شامه قلب یا آندوکارد لایه داخلی قلب و پوشش دهنده حفره‌های دهلیزی و بطن است. سلول‌های رویان‌شناسی و زیست‌شناسی این بخش از قلب، شباهت زیادی به سلول‌های رگ‌های خونی دارد.
درون‌شامه در کنترل فعالیت‌های لایهٔ بالایی خود، ماهیچه قلب (میوکارد)، یعنی انقباض قلب، نیز نقش داشته و در دوران جنینی نیز، نقش مهمی در تکامل ساختار قلب برعهده دارد.
کورتینا دامپتزو
کورتیا دامپتزو یک شهرک در بخش آلپ استان بلونو، ونتو شمال ایتالیا است. به خاطر داشتن پیست اسکی مشهوری نیز مشهور است. این شهر میزبان بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۵۶ بوده‌است.
کورتیا دامپتزو و میلان با کسب ۴۷ رای از جانب کمیته بین‌المللی المپیک، به طور مشترک میزبانی بازی‌های المپیک زمستانی سال ۲۰۲۶ انتخاب شدند.
سیستول
سیستول به فرایند انقباض (تَنجیدگی)قلب گفته می‌شود. این اصطلاح درحقیقت مربوط به انقباض بطن چپ می‌باشد. در جریان سیستول٬ لایهٔ ماهیچه قلب (میوکارد) بر اثر دریافت پیام‌های الکتریکی سامانهٔ عصبی خودگردان٬ پاسخ خود را به شکل انقباض بیان می‌کند. به حالت انبساط (فراخیدگی) قلب، دیاستول گفته می‌شود.
هنگام سمع قلب فاصله بین صدای اول و صدای دوم قلبی (S2) با زمان سیستول قلب مطابقت دارد و این زمان به طور طبیعی کوتاهتر از زمان بین صدای دوم و اول (دیاستول) است.
دیاستول
ریوکان (شاعر)
ریوکان تایگو Ryōkan Taigu (良寛大愚?) (زاده ۱۷۵۸م. – درگذشت ۱۸۳۱م) یک راهب بودایی ساکت و گوشه‌نشین ذن مکتب سوتو بود که در بیشتر زندگی خود به گوشه‌نشینی زاهدانه پرداخت. ریوکان امروزه بیشتر به خاطر اشعار و خطاطی‌هایش شناخته می‌شود.
ریوکان در سال ۱۷۵۸ (میلادی) در یکی از روستاهای ژاپن متولد شد و علاوه بر مجموعه‌های شعری که دارد، خوشنویسی‌هایش هم در ژاپن بسیار پرطرفدار است. ریوکان در زمینه‌های مختلفی شعر سروده است؛ از هایکو گرفته تا شعر کلاسیک چینی، ترانه‌های محلی و شعرهایی به سبک «مان‌یو».
ریوکان به دلیل نوع شعرش به عنوان شاعری گوشه‌گیر شناخته می‌شود، در حالی‌که اطرافیانش از او به عنوان فردی مهربان و گرم یاد می‌کنند که به خوبی با اطرافیان ارتباط برقرار می‌کرد. شاید به همین دلیل است که علاوه بر شعرها و هنر خوش‌نویسی‌اش، شخصیت خاص وی نیز در ژاپن بسیار محبوب است. زندگی آرام ریوکان، ستایش طبیعت و تشویق افراد برای روی آوردن به زندگی طبیعی و دور از شهرنشینی، باعث شده این شاعر بعد از حدود دو قرن از چاپ آثارش همچنان مورد توجه قرار بگیرد. او همواره در زندگی و آثارش تلاش می‌کرد محدودیت‌های ساختگی زندگی را که به دست بشریت به وجود آمده رها کند و به آرامش در زندگی بیندیشد.
سادگی فریبنده اشعار ریوکان آشکارا یکی از مؤلفه‌هایی است که به برتری وی در این حوزه انجامیده‌است. شعرهای ریوکان به دور از تصنع و پیچیدگی، خودجوش و آرامش‌بخش‌اند؛ شعرهایی که گرچه در نگاه اول صاف و ساده به نظر می‌رسند، اما در لایه‌های زیرینشان احساسی نهفته که ریوکان آن‌ها را با کوتاه‌ترین عبارات بیان می‌کند. بیشتر اشعار وی با حوادثی در ارتباط است که در زندگی روزانه ریوکان اتفاق افتاده و به همین دلیل هر کسی می‌تواند از خواندن آن لذت ببرد. همچنین در ژاپن خواندن شعرهای او به صورت آواز بسیار مرسوم است.
یاسوناری کاواباتا، نخستین نویسنده ژاپنی برنده جایزه نوبل ادبیات، در زمان دریافت این جایزه بعد از خواندن یکی از اشعار ریوکان، وی را «منتقل کننده احساسات ژاپن کهن» خواند و مطالعه آثار وی را برای شناخت ژاپن و فرهنگش ضروری دانست.
«شبنمی بر روی برگ لوتوس»، «احمق بزرگ»، «در میان مه شناور» از جمله آثاری‌اند که از این شاعر به زبان انگلیسی ترجمه شده است.
همچنین مجموعه‌ای از اشعار وی، با نام «یک کاسه، یک خرقه» به فارسی ترجمه شده‌است.
بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸
بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸، با نام رسمی XXIII Olympic Winter Games، یک رویداد چندورزشی برای ورزش‌های زمستانی که از ۹ فوریه تا ۲۵ فوریه ۲۰۱۸ در شهر پیونگ‌چانگ کره جنوبی برگزار شده‌است. این شهر پس از نامزدی در ۶ ژوئیه ۲۰۱۱ در دوربان بر شهرهای انوسی (فرانسه) و مونیخ (آلمان) پیروز شد.
گروه موسیقی اکسو در اختتامیه این المپیک اجرا کرده است.
این اولین المپیک زمستانی است که در کره جنوبی برگزار می‌شود و سومین دوره که در آسیا برگزار می‌شود. دو دوره قبلی در ژاپن بوده‌است. (سال ۱۹۷۲ در ساپورو و ۱۹۹۸ ناگانو). شهر پیونگ‌چانگ در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ نیز نامزد شده‌بود که بار اول به ونکوور و بار دوم به سوچی باخت.
در صدوبیست‌وسومین اجلاس کمیته بین‌المللی المپیک در شهر دوربان میزبان بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ انتخاب شده‌است.
کشور میزبان (کره جنوبی)
کاخ گارنیه
کاخ گارنیه یا اپرا گارنیه محل برگزاری اپراهای شهر پاریس از سال ۱۸۷۵ تا ۱۹۸۹ میلادی با ۱۶۰۰ صندلی بوده‌است. این کاخ در ۱۸۶۲ توسط شارل گارنیه شروع به ساخت و در سال ۱۸۷۵ افتتاح شده‌است.
نام این ساختمان از ۱۸۷۵ تا ۱۹۷۸ تئاتر اپرا و از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۹ به نام تئاتر اپرا ملی پاریس نام‌گذاری شده بود.
این بنا بخشی از بازسازی و بزرگ شهر پاریس در دوران امپراتوری دوم فرانسه و توسط ناپلئون سوم فرانسه بوده بارون هاوسمن بر آن نظارت داشته‌است. در سال ۱۸۵۸، ۱۲۰۰۰ متر مربع زمین برای ساخت تئاتر، اپرا و رقص‌های باله در نظر گرفته شد. پروژه ساخت بنا در سال ۱۸۶۱ توسط شارل گارنیه به عهده گرفته شد و در سال ۱۸۶۲ ساخت آن با الهام از سبک معماری یونانی و رومی آغاز شد.
شهرستان پیونگ‌چانگ
پیونگ‌چانگ یک شهرستان در استان گانگ‌ون در کره جنوبی است. که در کوه‌های تیبیک قرار دارد و به همین دلیل برای ورزش‌های زمستانی محبوب است. همچنین در این شهر چندین معبد بودایی از جمله پرستشگاه ولیونگسا (월정사) قرار دارد. پیونگچانگ در فاصله شرق سئول—پایتخت کره جنوبی— قرار دارد. پیونگ‌چانگ همچنین میزبان بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ است.
پیونگ‌چانگ یک شعر دارد، پیونگ‌چانگ ۷۰۰ مبارک. به این دلیل ۷۰۰ گفته می‌شود که ارتفاع متوسط این شهر ۷۰۰ متر از سطح دریا است.
لیلهامر
این شهر دارای آثار تاریخی فراوانی متعلق به قرن نوزدهم است. همچنین اشیایی متعلق به سال ۱۳۹۰ میلادی در این شهر یافت شده‌است. مدارکی در دست است که در ۷ اوت ۱۸۲۷ لیلهامر ۵۰ سکنه داشته‌است.
از وقایع تاریخی مرتبط با لیلهامر می‌توان به بحران لیلهامر اشاره کرد.
شهرهای زیر خواهرخوانده لیلهامر محسوب می‌شوند:
دیاستول
دیاستول یا انبساط قلب حالت استراحت بطن قلب است. دیاستول اصطلاحی است که در تعریف بازگشت قلب به حالت پیش از انقباض (سیستول) گفته می‌شود. درحقیقت مدت زمانی که پس از انقباض قلب، بطن‌ها پر از خون می‌شوند، قلب به حالت پیش از سیستول بازگشته و دیاستول رخ می‌دهد. در حین رخ دادن دیاستول بطنی، بطن ها در حالت استراحت و در زمان دیاستول دهلیز، دهلیز ها ، در حالت استراحت هستند. واژهٔ دیاستول، برگرفته از واژهٔ یونانی διαστολη، به معنی آماس و ورم‌کردگی است.
هنگام سمع قلب فاصله بین صدای اول و صدای دوم قلبی (S2) با زمان سیستول قلب مطابقت دارد و این زمان به طور طبیعی کوتاهتر از زمان بین صدای دوم و اول (دیاستول) است.
آلبرت‌ویل
آلبرت‌ویل (زبان آرپیتان : Arbèrtvile) یک روستا در سووآ شهرستان‌های فرانسه و ناحیه رون-آلپ در جنوب شرقی فرانسه است.
این شهر بیشتر به خاطر میزبانی بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۲ شناخته شده‌است.
ارتفاع از سطح دریای آن میان ۳۴۵ متر تا ۲۰۳۷ متر است و نزدیک رشته‌کوه‌های بزرکری واقع استWikipedia contributors, "Albertville," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Albertville&oldid=440151549 (accessed July 25, 2011).
لیک پلاسید، نیویورک
لیک پلاسیدیک روستا در شهرستان اسکس، ایالت نیویورک، آمریکاست که طبق سرمشاری سال ۲۰۰۰ جمعیت آن ۲٬۶۳۸ نفر بوده‌است.
علت شهرت آن بیشتر به خاطر میزبانی بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۰ و بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۳۲ بوده‌است.
ماناسلو
ماناسلو در منطقهٔ Gorkha (گورخا) واقع در Mansiri Himal که بخشی از هیمالیا در نپال است، جای گرفته است. به زبان نپالی کوتانگ Kutang نامیده می‌شود. ماناسلو دارای خط الراسهای طولانی، یخچالها و چشم‌اندازهایی با شیب زیاد می‌باشد. بلندترین قله آن دارای ارتفاع ۸۱۶۳ متر است. وجود خط الراسی طولانی و دره‌ای یخ زده تشخیص این کوه را از دوردستها امکان‌پذیر می‌کند. ضمن آنکه برج قله به این کوه دورنمایی رؤیایی داده. اولین صعود کوه در سال ۱۹۵۶ توسط گروهی از کوهنوردان کشور ژاپن و از مسیر شمال شرقی صورت گرفت. در سال ۱۹۷۲ تعداد ۱۵ کوهنورد کشور کره در ارتفاع ۲۲٬۸۰۰ فیتی کوه بر اثر سقوط بهمنی سهمگین جانشان را از دست دادند، این حادثه بعنوان یکی از فجایع هیمالیا بشمار می‌رود. در همین سال راینهولد مسنر کوهنورد تیرولی موفق شد بعنوان سومین انسانی که به دو قله ۸۰۰۰ متر صعود کرده ماناسلو را فتح نماید. بیش از او تنها هرمان بول و کورت دیمبرگر موفق به این امر شده بودند. اما مسنر که بعدها به عنوان نخستین کوهنورد بر تمامی ۸۰۰۰ متریها فائق آمد در ماناسلو هم مانند نانگاپاربات یکی از همراهانش را از دست داد تا با توجه منفی رسانه‌ها و سایر کوهنوردان روبرو شود. تاکنون بیش از ۲۵۰ کوهنورد ماناسلو را فتح کرده‌اند که در این راه حدود ۵۲ تن جانشان را از دست داده‌اند و از این لحاظ ماناسلو پس از آناپورنا، نانگاپاربات، کی ۲ وکانچن چونگا قرار دارد (از نظر نسبت صعودها به کشته‌ها).
لازم است ذکر شود کوهنوردان ایران نیز در سال ۱۳۵۵ موفق به فتح قله ماناسلو بعنوان نخستین ۸۰۰۰ متری ایرانیها شدند. در این سال محمد جعفر اسدی از اعضای تیم ۸ نفره ایران توانست به همراه یک کوهنورد ژاپنی و یک شرپای نپالی برفراز قله بایستد. سرپرستی این صعود را محمد خاکبیز بر عهده داشت. مهدی عمیدی در اردیبهشت سال ۸۸ و نیز در سال ۹۰ اولین زن ایرانی پروانه کاظمی موفق به صعود این قله شدند. ۲۱ اردی بهشت ۱۳۹۱ جعفر ناصری بعد از صعود به ماناسلو و هنگام بازگشت سقوط کرد و جان سپرد.
زهرا نعمتی دومین زن ایرانی بود که در مهرماه ۱۳۹۸ توانست این قله را فتح کند.
لهوتسه
لهوتسه با ارتفاع ۸۵۱۶ متر چهارمین قله مرتفع جهان است که در مرز تبت (چین) و نپال قرار دارد. این قله از طریق گردنه جنوبی به اورست متصل است. جبهه پرشیب جنوبی این قله را تبدیل به یکی از سخت‌ترین قله‌های جهان برای صعود کرده‌است (این جبهه، تنها با ۲٫۲۵ کیلومتر فاصلهٔ افقی بالغ بر ۳٫۲ کیلومتر افزایش ارتفاع دارد). این قله ۸۵۱۶ متر ارتفاع دارد. همسایگی با بلندترین قله جهان، اورست، باعث شده که کوهنوردان پیشرو به آن اعتنای اندکی داشته باشند. دشوار و خطرناک بودن جبهه کانشونگ و گرده شمال شرقی نیز از دیگر عوامل تعویق اولین صعود به این کوه می‌باشد. یال شرقی که بسیار تیز و دندانه دار است پوشیده از برج‌های یخی و صخره‌های یخ زده‌است. این یال دارای سه قله بلند فرعی است. شرقی‌ترین این قله‌ها «لهوتسه شار» با ۸۳۹۸ متر ارتفاع در فاصله ۱ کیلومتری از قله اصلی قرار دارد. بین قله اصلی و لهوتسه شار همچنین دو قله مرکزی قرار دارد، که یکی ۲۵ متر از لهوتسه شار کوتاهتر و دیگری به همین میزان بلندتر است.
این قله برای نخستین بار توسط گروه سوئیسی فریتس لوشاینگر و ارنست ریس در سال ۱۹۵۶ فتح شد. تیم ملی کوهنوردی ایران در بهار ۱۳۸۱ موفق شد ۱۲ کوهنورد را به قله لوتسه برساند.
پروانه کاظمی نخستین زن ایرانی صعودکننده به لوتسه و نخستین زن در جهان است که در طول یک فصل، صعودی موفقیت‌آمیز به دو قله اورست و لوتسه داشته‌است. وی با صعود به این دو قله در مدت یک هفته توانسته رکورد جهانی را کسب کند.
عظیم قیچی‌ساز هیمالیانورد پرافتخار ایرانی بامداد ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ جمعه به سمت قله لوتسه حمله کرد و توانست بدون کپسول اکسیژن چهارمین قله بلند دنیا (ارتفاع ۸۵۱۶ متر) را در ساعت ۱۲:۲۲ فتح کند.
و همچنین سعید میرزایی هیمالیا نورد تبریزی به همراه عظیم قیچی ساز در تاریخ ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ موفق به صعود این قله شد.
در بهار 1390 حسین بهمنیار ،هیمالیانورد بجنوردی،موفق میشود ساعت 15.45 بعد از ظهر 29 اردیبهشت 1390 بر فراز قوله لوتسه بایستد.
ماکالو
ماکالو (در نپال: मकालु، چینی رسمی: Makaru؛ چینی: 马卡鲁山، پین‌یین: "Mǎkǎlǔ Shān"; Makalungma در زبان لیمبو) کوهی منفرد واقع در ۲۲کیلومتری شرق کوه اورست است و شکلی شبیه به یک هرم چهار وجهی دارد. به عنوان یکی از سخت‌ترین کوه‌ها برای صعود، مطرح شده و دلیل آن شیب بسیار زیاد و تیغه‌های تیز خط الراس آن می‌باشد. کوه ماکالو همراه با قلل اورست و لهوتسه در منطقه هیمالیای «خومبو روالینگ» قرار دارد. هیمالیای خومبو به وسیلهٔ رودخانه آرون از هیمالیای «کانگچنجونگا» جدا گشته‌است، که از شمال به جنوب هیمالیا در جریان است و به وسیلهٔ رودخانه «دودوکسی» که از یخچالهای هیمالیای خومبو سرچشمه می‌گیرد از هیمالیای روالینگ جدا می‌شود. این خط الراس در طول مرز نپال و تبت از غرب به شرق و از قلل چوآیو، پوموری، اورست و سپس گردنه جنوبی اورست به سمت قله لوتسه امتداد می‌یابد و در نهایت به شرق و قله ماکالو کشیده می‌شود. ارتفاع قله ۸۴۶۳ متر است.
در بهار ۱۹۵۵ تیم فرانسوی با سرپرستی «ژان کوزی» به ماکالو آمد. گروهی از اعضای تیم آناپورنای ۱۹۵۰ و تعدادی از نفرات پائیز ۱۹۵۴ ماکالو عضو تیم بودند، از جمله «گیدو مانون» کسی که در ۱۹۵۲ به همراه «لیونل تری» اولین صعود «فیتزروی» در "پاتاگونیاً را انجام داده بود. در روز ۱۵ می‌تری و کوزی به عنوان اولین کوهنوردان با کمک اکسیژن مصنوعی به قله رسیدند. در واقع این تیم آنقدر کپسول اکسیژن داشت که نفراتش در ارتفاع پائین هم از اکسیژن کمک می‌گرفتند. راه حقیقی دیواره غربی ماکالو که چند گروه روی آن کار کرده‌اند ولی هیچ‌یک از ۷۳۰۰ متر بالاتر نرفتند همچنان صعود نشده باقی مانده‌است و از دید برخی، این راه «آخرین مشکل بزرگ» ۸۰۰۰ متری‌ها می‌باشد و همچنین این اطمینان وجود دارد که در آغاز قرن جدید صعود گردد.
در بهار ۱۳۸۰ هفت تن از اعضای تیم ۱۶ نفره ملی کوهنوردی ایران موفق به صعود قله ماکالو شدند. رضا زارعی در وبلاگ خود "کوه قاف" اعتراف نمود که تیم اعزامی فدراسیون کوه‌نوردی در سال ۱۳۸۰ هیچگاه به قله نرسیده‌است: "... در صعود سال ۸۰ زمانی که در هوایی بسته و همراه با بوران به انتهای برج قله (قله فرعی رسیدم) به خیال آنکه آن مکان انتهای مسیر قله است با شنیدن فریادهای آقای افلاکی که به دلیل خطرناک بودن مسیر مرا به بازگشت فراخوانده بود به پائین بازگشتم… اینک با افتخار عنوان می‌کنم من تنها تا قله فرعی ماکالو صعود کرده‌ام.
عظیم قیچی ساز به عنوان اولین ایرانی در تاریخ ۴ اردیبهشت ۹۲ این قله را فتح کرد. پروانه کاظمی نیز از پس از صعود ناتمام به دلیل زمین‌لرزه نپال در سال ۱۳۹۴، در بهار ۱۳۹۵ توانست به‌عنوان نخستین زن ایرانی، ماکالو را فتح کند. وی بدون اکسیژن کمکی تا ارتفاع ۷۶۰۰ متری صعود کرده و پس از آن با استفاده از اکسیژن به قله رسید.
چو ایو
چو اویو به معنی «الههٔ فیروزه» با ارتفاع ۸۲۰۱ متر در ۲۰ کیلومتری غرب کوه اورست قرار دارد، این کوه در رشته کوه‌های هیمالیا و در مرز بین چین و نپال است. به دلیل شیب نه چندان زیاد آن، اکثر کوهنوردان آن را آسان‌ترین صعود میان هشت‌هزار متری‌ها می‌دانند. امروزه این کوه پس از اورست بیشترین صعود یک ۸۰۰۰ متری را داراست و البته از نظر نسبت آمار کشته‌ها به صعودها، در رده آخر قلل ۸۰۰۰ متری قرار دارد.
در پائیز ۱۹۵۴ هربرت تیچی اتریشی به همراه «سپ جوچلر» و «هلموت هوبرگر» به همراه ۷ شرپا به چوآیو آمدند. آنها کمپ ۴ خود را در ارتفاع ۶۹۸۰ متری برپاکردنه بودند. روز صعود در ساعت ۶ بامداد تیچی به همراه جوچلر و شرپا پاسانگ صعود طولانی خود به سمت قله را آغاز کردند. آنها در ساعت ۳ بعد از ظهر به فلات بزرگی رسیدند که قله چوایو را تشکیل می‌داد، جایی که به گفته آنها بر روی آن‌جا برای بازی‌های توپی هم وجود داشت! این صعود نخستین صعود یک ۸۰۰۰ متری پس از فصل مونسن بود. از نکات جالب این صعود تلاش پاسانگ داوا لاما بود، وی در مدت تنها سه روز از ۴۲۵۰ متری خود را به تیم حمله رسانده و به اتفاق ایشان قله را صعود نکرده بود.
در فوریه ۸۸ فرناندو گاردیو نخستین صعود انفرادی یک ۸۰۰۰ متری در زمستان را با صعود به چو ایو انجام داد. همچنین در سپتامبر ۸۸ مارک باتارد فرانسوی که در بهار این سال اورست را در مدت ۲۴ ساعت از مسیر جنوبی صعود کرده بود توانست به همراه «شرپا سونگدار» چوآیو را در زمان حیرت‌انگیز ۱۸ ساعت از کمپ اصلی صعود کند.
۷ عضو تیم ملی کوهنوردی ایران در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۷۹ موفق به صعود قله چو ایو از مسیر نرمال شمال‌غرب شدند. دو شرپا این کوهنوردان را در فتح قله همراهی و یاری می‌کردند.
عظیم قیچی‌ساز هیمالیانورد ایرانی در ۴ مهر ۱۳۹۲ بدون اکسیژن مصنوعی و بدون استخدام شرپا این قله را صعود کرد.
دهالاگیری
دهالاگیری به معنای "کوهستان سفید" بخشی از رشته کوههای هیمالیا می‌باشد که در شمال غربی Pokhara (پُخارا) درناحیهٔ شمال نپال مرکزی قرار گرفته‌است. ارتفاع آن به ۸۱۶۷ متر می‌رسد. خط الراس منتهی به دهالاگیری بالغ بر ۳۰ کیلومتر می‌باشد و دورادور آن را یخچالها و یخشارها (آبشارهای یخی) فراگرفته‌اند. در کنار برج اصلی کوه چندین تاج بلند قرار دارد که از شرق تا غرب گسترده شده‌اند و هر یک بیش از ۷۲۰۰ متر ارتفاع دارند. در ۱۳ می ۱۹۶۰ نخستین صعود دهالاگیری توسط تیمی مشترک از کوهنوردان سوئیس، اتریش و نپال صورت گرفت. "کورت دیمبگر"، "پیتر داینر"، "ارنست فورر"، "آلبین شلبرت" به همراه نیما دورجی و ناوانگ دورجی فاتحان نخست کوه بودند. سرپرستی صعود را مکس ایزلین بر عهده داشت. این تیم از مسیر یال شمال شرقی قله را فتح نمود، که امروزه به عنوان مسیرعادی کوه شناخته می‌شود. کورت دیمبرگر از فاتحان نخست کوه پیش از این به همراه هرمان بول قله برودپیک را فتح کرده بود و با صعود دهالاگیری دومین شخصی بود که به دو قله ۸۰۰۰ متری صعود می‌کرد. در صعود سال ۱۹۶۰ کوهنوردان برای نخستین بار توسط هواپیما به منطقه اعزام شدند، گرچه با سقوط هواپیما در نزدیکی کوهستان برای مدت‌ها اعزام کوهنوردان با هواپیما ممنوع شد.
هم اکنون دهالاگیری با بیش از ۳۲۰ صعود و حدود ۵۶ کشته از جمله قلل دشوار و خطرناک هیمالیا به‌شمار می‌رود.
در بهار ۲۰۰۶ سه تن از کوهنوردان ایرانی به نامهای مهدی اعتمادی فر، امیر حسین جابرانصاری و نادر فروتن اقدام به صعود دهالاگیری نمودند که به دلیل شرایط بد آب و هوا تلاش ایشان ناکام ماند. در سال ۲۰۰۹ مهدی اعتمادی فر به صورت مستقل و در دومین تلاش برای صعود به قله دهالاگیری در هیمالیا، نزدیک قله مفقود شد و کسی هیچ نشانی از او پیدا نکرد.
کوهنورد ایرانی امیرعلی شهریار در ۱۳ تیر سال ۱۳۹۸ به همراه یک گروه بین‌المللی صعود به قله دهالاگیری در نپال را از مسیر یال شمال شرقی آغاز کرده و پس از گذشت ۲۱ روز از زمان صعود با شرایط بد آب و هوایی و تند بادها مواجه شد و از اولین صعود تابستانی خود باز ماند، در زمان تلاش برای بازگشت در حادثه ای از ناحیه زانو دچار آسیب شدید شد، که با کمک و از جان گذشتگی دوستان و هم تیمی‌های خود به پایین منتقل شد.
اسکو ولی
المپیک ولی (معمولاً به نام اسکو ولی شناخته می‌شود) یک شهر در ایالت کالیفرنیای آمریکا و در نزدیکی شهر تاهو و دریاچه تاهو قرار دارد. المپیک ولی میزبان بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۰ بوده‌است که کوچکترین میزبان در کل دوره‌ها محسوب می‌شود.
آدرس پستی آن "Olympic Valley, CA 96146" است.. این منطقه پیست اسکی مشهوری نیز دارد.
آناپورنا
آناپورنا یا آناپورنا ۱ قله‌ای به ارتفاع ۸۰۹۱ متر در توده‌کوه آناپورنا در رشته‌کوه هیمالیا در نپال است. این قله که در مذهب هندو به «خدایگان حاصلخیزی و زراعت» منسوب است، بخشی از منطقهٔ حفاظت شده با وسعت ۷۶۲۹ کیلومتر مربع در کشور نپال است. با توجه به میزان تلفات کوهنوردان صعودکننده به این قله که حدود ۳۴ درصد است، برخی این کوه را مرگبارترین کوهستان برمی‌شمارند.
نخستین بار در سال ۱۹۵۰ پس از آن‌که هیئت اعزامی از کشور فرانسه از پیداکردن مسیری برای صعود به دهالاگیری نومید شد به این کوه روی آورد. در این صعود که با حماسه و جان‌فشانی اعضای تیم همراه بود کوهنوردان نامی فرانسه موریس هرزوگ و لویی لاشنال موفق به فتح قله و البته فتح نخستین کوه ۸۰۰۰ متری دنیا شدند. این صعود در ۳ ژوئن به ثبت رسید. آن‌ها برای صعود قله بهای گزافی پرداختند که همانا سرمازدگی هر دو نفر و از دست دادن همه انگشتان دست و پای لاشنال بود. آن دو که در بازگشت از قله کاملاً تحلیل رفته بودند، با کمک دوستان و هم تیمی‌های خود لیونل ترای و گاستین ربوفا که هر دو از کوهنوردان برجسته عصر خود بودند، به شکلی حماسی به پائین منتقل شدند. در حالی‌که یکی از آن‌ها بر اثر سقوط شب سختی را درون یک شکاف به سر برد. از این تیم در پاریس همچون گروهی قهرمان استقبال شد. نمای زیبای رشته کوه آناپورنا بخصوص کوه مقدس «ماچاپوچار»، هرساله کوهنوردان و جهانگردان زیادی را به این سوی از دنیا روان می‌کند. اما به رغم زیبایی نسبت کشته‌های کوه به صعودهایش تقریباً ۳۴٪ است که از این حیث در میان ۸۰۰۰ متری‌ها رتبه نخست را داراست.
عظیم قیچی‌ساز در اسفند سال۱۳۹۰ به همراه یک گروه بین‌المللی صعود به قله آناپورنا در نپال را آغاز کرده و پس از ۵۰ روز، در اردیبهشت سال ۱۳۹۱ قله را فتح کرد.
گاشربروم ۱
گاشربروم ۱ (همچنین با نام کی۵ یا قلهٔ مخفی نیز شناخته می‌شود) در منطقهٔ قراقروم در هیمالیا واقع شده‌است و در همان رشته کوه‌های گاشربروم جای گرفته‌است. "قلهٔ پنهان" نامی است که کوهنوردان روی این قله گذاشته‌اند و مردم محلی آن را rgasha""(گاشا) می‌نامند به معنای "کوهستان زیبا". این قله دارای ارتفاع ۸۰۸۰ می‌باشد.
در سال ۱۳۸۲، هنگام صعود به قله گاشبروم ۱ در پاکستان، محمد اوراز به همراه مقبل هنر پژوه بر اثر سقوط بهمن سقوط می‌کنند مقبل هنر پژوه سالم ماند ولی محمد اوراز پس از انتقال به بیمارستان شفا در اسلام‌آباد پاکستان فوت می‌کند.
۳ کوهنورد اسپانیایی روز یکشنبه ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۱ در حالی که تلاش می‌کردند به قله ۸۰۸۰ متری گاشربروم ۱ در رشته کوه قره قروم صعود کنند، ناپدید شدند.
در سال ۱۳۸۲ حسن نجاریان این قله را صعود کرد و یکی از بازماندگان حادثه گاشربروم ۱ است.عظیم قیچی‌ساز هیمالیانورد ایرانی در سال ۱۳۹۰ این قله را صعود کرد.
نظریه برانس دیکی
نظریه گرانش برانس-دیکی یا نظریه یوردان-برانس-دیکی، در فیزیک نظری، یک چارچوبهٔ نظری برای توضیح نظریه گرانش است. این نظریه یک رقیب برای نظریه مشهورتر گرانش اینشتین، و نمونه‌ای از نظریه گرانش اسکالر-تنسور است که در آن برهمکنش گرانشی افزون بر میدان تنسوری گرانش، با یک میدان اسکالر هم مبادله می‌گردد. ثابت گرانش ۱/G در این نظریه ثابت در نظر گرفته نمی‌شود، بلکه با عبارت formula_1 جایگزین می‌گردد که می‌تواند با زمان و مکان تغییر کند.
این معادله در کنار معادلات نسبیت عام انیشتین رقیب های نزدیکی برای یکدیگرند و از قبیل در چند معادله میدانی با هم متفاوتند
در زمان های گذشته این نظریه به عنوان نظریه برتر از نسبیت عام انیشتین توصیف کننده بهتری برای عالم طبیعت بوده است.
رزیدنتس وورتسبورگ
رزیدنتس وورتسبورگ ساختمانی با معماری باروک است که در مرکز شهر وورتسبورگ قرار دارد. ساخت این بنا در سال ۱۷۱۹ و در سال ۱۷۴۴ به صورت کامل پایان یافت. تزئینات داخلی بنا در سال ۱۷۸۱ تمام شد.
این بنا تا پایان دوران سرزمین‌های مقدس توسط سکولارها، محل اقامت کشیش اعظم وورتسبورگ بوده‌است. این بنا یکی از معروف‌ترین آثار باروک در جنوب آلمان و در بعد اروپایی یکی از آثار باروک متاخر در نظر گرفته می‌شود. از نظر ارزش هنری این اثر با کاخ شون‌برون در وین و کاخ ورسای در پاریس قابل مقایسه است. در سال ۱۹۸۱ رزیدنس و بناهای اطراف آن توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی شناخته شدند.
علت انتخاب این بنا توسط یونسکو، یکتا بودن آن میان توسط تمامی کاخ‌های باروک، طراحی منحصربه‌فرد و چندملیتی آن، ترکیب معماری اروپای باروک بود.