hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
مردی که زیاد می‌دانست (فیلم ۱۹۳۴)
مردی که زیاد می‌دانست نام فیلمی است در ژانر دلهره آورکه در سال ۱۹۳۴ توسط آلفرد هیچکاک ساخته شد. این فیلم از اولین فیلم‌های ساخته شده توسط هیچکاک بود و بعدها توسط خود او در آمریکا بازسازی شد.
باب و جیل لارنس به همراه دخترشان بتی از انگلستان برای گذراندن تعطیلات به کشور سویس می‌روند. در آنجا با مردی به نام لوییس برنارد آشنا می‌شوند که در هتل آنها ساکن است. در یک بعد از ظهر در حالی که جیل و لوییس برنارد در حال رقصیدن هستند؛ لوییس برنارد ترور می‌شود. قبل از مرگ لوییس برنارد به جیل و باب اطلاعاتی می‌دهد تا آنها کنسولگری انگلستان را مطلع کنند. در این هنگام آبوت (پیتر لوره) برای ساکت نگه داشتن باب و جیل، بتی را می‌دزدد و این دو را مجبور به سکوت می‌کند. باب و جیل که فایده‌ای در مطلع ساختن پلیس نمی‌بینند به لندن بازمی‌گردند و در آنجا متوجه می‌شوند اطلاعاتی که برنارد به آنها داده، در مورد تروریست‌هایی است که قصد دارند سفیر یکی از کشورهای اروپایی را در جریان کنسرتی در سالن رویال آلبرت هال لندن ترور کنند. جیل با رفتن به کنسرت درست در لحظه‌ای که یک نفر قصد تیراندازی به سمت سفیر را می‌کند با جیغ کشیدن مردم را متوجه این فرد می‌کند و تلاش برای قتل سفیر ناکام می‌ماند. در نهایت با کشته شدن آدمکشان توسط پلیس؛ آبوت لحظاتی پیش از دستگیر شدن خودکشی می‌کند و بتی نجات پیدا می‌کند.
عرب (ریشه‌شناسی)
واژهٔ «عرب» یا «عربی» به چند معنی گوناگون ولی با آوایی یکسان در متون باستانی و کلاسیک دیده شده‌است که الزاماً ریشه یا مبدأی یکسان نمی‌دارند. ریشه‌شناسی واژه بی‌شک در پیوند با «مکانی با نام عرب» یا «سرزمین عرب» بوده‌است.
گرونیباوم (.Grunebaum, G. E) در کتابش به نام اسلام کلاسیک (Classical Islam) گفته‌است که ترجمهٔ تقریبی آن «رهرو» یا «کوچ‌گر» می‌باشد. ویلدورانت در کتاب «تاریخ تمدن» آورده‌است که «عرب» به معنی «خشک و بایر» می‌باشد.
هرگونه کاوش تاریخیِ زبان‌شناسی، از جمله ریشه‌شناسی واژهٔ «عرب» به‌ناچار باید بر پایهٔ گمانه‌زنی -دانایی یا سیاسی- باشد چراکه هیچ فرهنگ ریشه‌شناختی کاملی برای عربی یا زبان‌های سامی وجود ندارد. افزون بر این به دلیل کمبود بنیادی دانش یا کنجکاوی راستین، هیچ تبیین دستورزبانیِ مقایسه‌ایِ تاریخی‌ای از زبان‌های سامی هرگز نمودار نشده‌است.
ریشهٔ واژه در زبان‌های سامی معانی گوناگونی دارد که شامل «غرب/غروب»، «بیابان»، «آمیختن»، «بازرگان» و «غراب» است و همهٔ این‌ها که به درجات گوناگونی نسبت به منشاء واژه مرتبط می‌باشند، دریافتنی هستند. همچنین ممکن است که شکل مقلوب از «ع-ب-ر» به معنای پیمودن یا حرکت به اطراف باشد که بنابراین منتسب به «چادرنشینان» می‌باشد.
این چندگانگی معانی تا اندازه‌ای ناشی از یکی‌شدن «غ» نیاسامی (سامی بدوی) با «ع» در برخی زبان‌هاست. در عبری واژهٔ «عَرَوْ» (ʿarav) نیز ریشهٔ سه‌صامتی است، که ریشهٔ واژهٔ به کار رفته برای غرب یعنی «مَعرَوْ» (maʿarav) و غروب که «مَعریوْ» یا «عِرِوْ» (maʿariv, ʿerev) می‌باشد. هم‌ریشهٔ مستقیم عربی این واژه، به جای آن که «عرب» باشد، «غرب» (به معنای خاور/غرب) است. اما در زبان اوگاریتی، که «غ» سامی بدوی را حفظ کرده‌است، این ریشه با «ع» دیده شده‌است که بر پیچیدگی ماجرا می‌افزاید.
محمد تیجانی
محمد تیجانی سماوی، اسلام‌پژوه تونسی و یکی از علمای تیجانیه مذهب بود که شیعه شد.
در ۲ فوریه ۱۹۴۳ (میلادی) برابر ۱۳۲۲ خورشیدی) در شهر «قفصه» در جنوب تونس زاده شد. خانواده او اصالتاً از شهر «سماوه» عراق بودند که بعدها به تونس مهاجرت کردند. تحصیلات ابتدایی را در یکی از شعبه‌های دانشگاه زیتونه گذراند و پس از استقلال تونس و به مدارس فرانسوی عربی رفت و نهایتاً مدارج دبیرستان پیش‌دانشگاهی را گذراند.
سپس استادیار مؤسسه پیش‌دانشگاهی یوبسای شد. پس از ۱۷ سال تدریس با مرخصی از آموزش و پرورش تونس، وارد دانشگاه سوربن شد. بیش از ۸ سال به بررسی و تطبیق میان ادیان، ادیان توحیدی سه‌گانه پرداخت و پس از گرفتن لیسانس تحقیقات تخصصی در این زمینه از دانشگاه سوربن فارغ‌التحصیل شد و همچنین در رشته" فلسفه و علوم انسانی" و پس از آن در رشته تخصصی "تاریخ و مذاهب اسلامی" از این دانشگاه دکترای درجه ۳ و سپس دکترای بین‌المللی را اخذ کرد.
در ۱۰ سالگی نیمی از قرآن را حفظ بود. تیجانی در ۱۹۶۴ (میلادی) هنگامی که در کنفرانس مربوط به عرب‌های مسلمان در مکه شرکت کرده بود تحت تأثیر وهابیت قرار گرفته و به سوی تفکرات آنان گرایش پیدا کرد و چنان‌که خود می‌گوید: «آرزو می‌کرد که ای کاش همهٔ مسلمانان این عقیده را داشتند». از این روی تصمیم سفر به لیبی، مصر، لبنان، سوریه، اردن و عربستان و انجام حج عمره گرفت.
در مصر با عبدالباسط عبدالصمد و برخی علما ملاقات کرد و در آنجا پیشنهاد اقامت در دانشگاه الازهر به وی شد. در حین سفر به بیروت، در کشتی، با «منعم» یکی از اساتید دانشگاهی در عراق که شیعه مذهب بود آشنا می‌شود.
وی در نجف اشرف به محضر آیت‌الله خوئی و محمدباقر صدر رسید، و بعد از مناظره و گفتگو و همچنین پس از بررسی‌های فراوان، در سن ۲۴ سالگی شیعه شد. تیجانی پس از شیعه شدن کتابی را با عنوان ثم اهتدیت (آن گاه که هدایت شدم) تألیف کرد و مطالب فراوانی بر ضد وهابیت نوشت و به اثبات حقانیت شیعه پرداخت
وی به منظور آگاهی بخشی و نشر معارف اهل بیت و مذهب تشیع ویژه گردشگران بین‌المللی و مستبصرین در مشهد، مرکز نشر معارف اهل بیت را تأسیس خواهد کرد.
تا کنون، او ۱۱ کتاب پیرامون مذهب تشیع نگاشته‌است از معروف‌ترین آنهاست:
سرگیجه (فیلم ۱۹۵۸)
سرگیجه یک فیلم نوآر تریلر روان شناختی آمریکایی به کارگردانی آلفرد هیچکاک است. این فیلم که به‌عنوان یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینما شناخته می‌شود، در سال ۱۹۵۸ بر اساس رمان فرانسوی از میان مردگان نوشته بوالو-نارسژاک ساخته شد.
بازیگران اصلی این فیلم روان‌شناسانه، جیمز استوارت و کیم نواک بودند. این فیلم برپایهٔ فیلم‌نامه‌ای از آلک کوپل و ساموئل ا. تایلور تهیه شد.
موسیقی متن آن از برنارد هرمان، تدوین آن از جرج توماسینی و مدیریت فیلمبرداری آن بر عهدهٔ رابرت بورکز بود.
فیلم "سرگیجه" جوایز مهمی از انجمن منتقدان فیلم نیویورک و جشنوارهٔ سن سباستین گرفت.
شهرت "سرگیجه" در حرکتِ دوربینی بود که هیچکاک برای القای حس سرگیجه ابداع کرده بود: زوم و عقب‌کشیدنِ همزمانِ دوربین فیلمبرداری، این کار عمق صحنه را مخدوش می‌کرد و بعداً به ترفند «دالی زوم» معروف شد.
در نظرسنجی مجلهٔ معتبر سینماییِ "سایت اند ساند" در سال ۲۰۱۲، این فیلم عنوان بهترین فیلم تاریخ سینمای جهان را از آنِ خود کرد.
هیچکاک فیلم "سرگیجه" را شخصی‌ترین فیلم کارنامه‌اش خوانده‌است. فیلمی که یکی از مضامین موردعلاقهٔ هیچکاک، یعنی عشق به مثابهٔ یک وسواس را بررسی می‌کرد. عشقی که زن و مرد را ویران می‌کند.
فیلم، ماجرای اسکاتی فرگوسن (استیوارت)، پلیسی است که در جریان یک تعقیب و گریز به دلیل سرگیجه نمی‌تواند مأموریتش را درست انجام دهد و در نتیجه بازنشسته می‌شود. رفیقی قدیمی از او می‌خواهد مراقب همسرش مادلن «نوواک» باشد که اخیراً رفتارش عجیب و غریب شده‌است. اسکاتی وارد ماجرایی پررمزوراز می‌شود.
این فیلم کاندیدای ۲ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین صدا-کاندیدای اسکار بهترین طراحی هنری) در سال ۱۹۵۹ شد.
Wikipedia contributors, "Vertigo (film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Vertigo_(film)&oldid=288493595 (accessed May ۷، ۲۰۰۹).
ضرب‌آهنگ
ضرب‌آهنگ یا ریتم به معنی توالی ضربه‌های آهنگ که برای موزون کردن نوای موسیقی به کار می‌رود. به عبارت دیگر تکرار پی‌درپی یک حرکت پایدار در زمان مشخص را در موسیقی وزن یا ریتم گویند.
ریتم و حالت‌های مختلف آن در تمام عناصر طبیعی و اتفاقات و انرژی‌های آزادشده در محیط پیرامون و نیز حتی در مفاهیم و تصورات ذهنی نفوذ دارد. هرچیزی که وجود دارد از ضرب‌آهنگی درونی تشکیل شده و همچنین در روند تکامل درگیر ریتم‌های بیرونی نیز می‌گردد و در نهایت مجموعه‌های منظم بزرگتری را شکل می‌دهند. این ریتم‌ها از انرژی‌هایی برخوردار هستند که در صورت همخوانی با ریتم‌های پیرامون در یکدیگر تافته شده و انرژی‌های همسوی بزرگتری را آزاد می‌کنند و نیز اگر با یکدیگر همسویی و همخوانی نداشته باشند درصورت مواجهه قطعاً به یکدیگر آسیب می‌زنند و در روند حرکت یکدیگر اختلالاتی ایجاد می‌کنند. گردش زمین به دور خود و خورشید، فصول مختلف سال، باروری گیاهان و درختان، و ضربان قلب، از شناخته‌شده‌ترین ریتم‌های منظم طبیعت هستند. زندگی روزمره و مسائل مرتبط و حتی زمینه‌های مختلف فعالیت بشری نیز شامل ضرب‌آهنگ‌هایی سامان‌مند، متناوب و تکاملی هستند.
واژه "ریتم" یا "ضرب‌آهنگ" در تئوری هنرهای تجسمی نیز به کار می‌رود و معنایی تصویری دارد. تکرار متوالی عنصرهای بصری در تابلو یا فضای بصری، ریتم بصری را به‌وجود می‌آورد. ریتم بصری را می‌توان در چند دسته بررسی کرد:
ریتم موجی:بیشتر حاصل حرکت‌های منحنی خط و سطح است.
مرا صدا بزن (ترانه بلاندی)
«مرا صدا بزن» آهنگی از گروه موسیقی موج نو آمریکایی بلاندی است که در فوریهٔ ۱۹۸۰ عرضه شد. «مرا صدا بزن» هم در آمریکا و هم در بریتانیا به صدر جدول تک‌آهنگ‌ها رسید و به پرفروش‌ترین تک‌آهنگ بلاندی در ایالات متحده تبدیل شد.
«مرا صدا بزن»، آهنگ اصلی فیلم ژیگولوی آمریکایی بود. در اصل تهیه‌کنندهٔ دیسکوی اروپایی، جورجو مورودر، از استیو نیکس درخواست کرد که آهنگی را برای موسیقی متن بسراید و اجرا کند، اما وی نپذیرفت. در این زمان بود که مورودر به دبی هری روی آورد. مورودر به هری ترانهٔ خشن سازی «ماشین مرد» را نشان داد. از هری خواسته شد که متن ترانه و ملودی را بنویسد؛ پروسه‌ای که هری بیان کرد که تنها چند ساعت طول کشید. سپس ترانهٔ کامل به وسیلهٔ گروه اجرا شد، به همراه تهیه‌کنندگی مورودر.
در ایالات متحده این ترانه به وسیلهٔ سه شرکت متفاوت پخش شد؛ روی آلبوم موسیقی متن فیلم از سوی پالیدر، نسخه‌های ۷ و ۱۲ اینچ از ناشر بلاندی که کریسلیس رکوردز بود و نیز یک نسخهٔ ۱۲ اینچ با زبان اسپانیایی از سوی ناشر دیسکو، سلسول رکوردز. نسخهٔ اسپانیایی با عنوان «Llámame» برای عرضه در مکزیک و چند کشور آمریکای جنوبی بود. این نسخه هم‌چنین در ایالات متحده و بریتانیا منتشر شد و اولین بار روی سی‌دی در مجموعه تلفیقی کمیاب "بلاندی و آن سو" (۱۹۹۳) قرار گرفت. در ۱۹۸۸، نسخه‌ای بازترکیب‌شده از بن لیبرند، گرفته‌شده از آلبوم بازترکیبی بلاندی که "یک بار دیگر به سوی زدودن" بود، در بریتانیا به عنوان یک تک‌آهنگ چاپ شد.
این تک‌آهنگ در فوریهٔ ۱۹۸۰ برای تبلیغ فیلم در ایالات متحده منتشر شد. این ترانه به رتبهٔ ۱ رسید و به گواهی‌نامهٔ طلا (که در آن زمان برای یک میلیون کپی فروخته‌شده تعلق می‌گرفت) از سوی آرآی‌ای‌ای دست یافت. دو ماه بعد در بریتانیا منتشر شد و به چهارمین تک‌آهنگ رتبهٔ یکی بلاندی در مدت کوتاه یک سال تبدیل گشت. این ترانه هم‌چنین در یک تبلیغ شرکت بریتیش تلکام از دههٔ ۱۹۸۰، هنگامی که شرکت سرویس مکالمهٔ تلفنی شماره‌گیری مستقیم را به مقاصد جهانی آغاز کرده بود، استفاده شد. بیست‌وپنج سال بعد از عرضهٔ اصلی این تک‌آهنگ، تحسین‌ها برای «مرا صدا بزن»، موجب شد که این ترانه در رده ۲۸۳ در فهرست عظیم‌ترین ۵۰۰ آهنگ همهٔ زمان‌های رولینگ استون قرار گیرد.
دو نماهنگ ساخته شدند:
همهٔ ترانه‌ها را دبرا هری و جورجو موردور را نوشتند.
فعالیت‌های موسیقایی متعددی از این ترانه تقلید کرده‌اند از جمله چیپمانکس و دنی ورهولز. گاربیج، نو داوت و دیستیلرز با یکدیگر نسخه‌ای زنده از این ترانه را اجرا نمودند.
زبان ولوف
وُلوف یکی از زبان‌های آفریقایی است که در سنگال، گامبیا و موریتانی رایج است. ولوف یک زبان سنگامبیایی و از خانواده زبان‌های اطلسی و زیرشاخه زبان‌های نیجر-کنگو است.
زبان ولوف رایج‌ترین زبان در سنگال است. (نه تنها زبان قوم ولوف بلکه زبان تقریباً ۴۵ درصد از جمعیت سنگال، و همچنین زبان مردم غیرولوف)
این زبان که همچنین در کشورهای گامبیا و موریتانی رایج است، دربردارنده یک گسترش فرهنگی است. این به خاطر وحدت آن است؛ ولوف زبانان در مناطق مختلف جغرافیایی زبان یکدیگر را به خوبی می‌فهمند و تفاوت آنها چیزی جز لهجه نیست.
اولین آثار نوشتاری از دستور زبان و زبان‌شناسی ولوف در اوایل قرن بیست و یکم توسط مهاجران ایجاد شده‌است. معلم فرانسوی اولین دیکشنری فرانسوی-ولوف را در سال ۱۸۲۵ منتشر کرد و در سال بعد از آن، یک دستور زبان وولوف را به انتشار گذاشت.
زبان ولوف مدتها به الفبای عربی و با نام «ولوفال» نوشته می‌شد. این شیوه نوشتاری همچنان در بعضی نوشته‌های مذهبی دیده می‌شود. اما از آن به بعد به خط لاتین و با قوانین خاصی برای احترام و رعایت صداهای خاص این زبان نوشته می‌شود.
سیستم شمارش ولوف سیستم ده‌دهی است ولی از یک سیستم پنج پنجی نیزکمک می‌گیرد. برای مثال عدد بیست و شش در ولوف نوشته می‌شود: «"ñaar fukk ak juróom benn"» که یعنی: (۲×۱۰) + ۵ + ۱ = ۲۶)
ولوف بر خلاف بیشتر زبان‌های آفریقایی جزو زبانهای نواخت بر نیست.
برای شنیدن تلفظ کلمات "[]"کلیک کنید.
نفوذ اسلام در سنگال، بیانگر تأثیر زبان عربی بر ولوف، به ویژه وازگان مذهبی، است. فرانسوی‌ها نیز تأثیر مهمی با استعار و تحصیل دراین زبان داشتند. اگر ریشه فرانسوی در بعضی کلمات مانند oto و almet واضح هستند اما در موارد دیگر جالب تر و موشکافانه تر هستند. مانند "fok nga" برای "il faut que tu". چند کلمه نیز از ریشه بربر هستند مانند واژه "tabaski" به معنای عید قربان مسلمانان که از واژه ""tafaska""زبان بربر گرفته شده‌است.
یک ترجمه از کتاب عهد جدید (انجیل) در سال ۱۹۸۷ منتشر شد و دومین چاپ آن در سال ۲۰۰۴ معروف شد.
نویسنده سنگالی رمان "Doomi Golo" را در سال ۲۰۰۲ به زبان ولوف منتشر کرد.
گروه سنگالی Lemzo Diamono، فعالیت از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸، گاهی از ترانه‌هایی به زبان ولوف استفاده کرده‌اند. همچنین می‌توان زبان ولوف را در آهنگ موفق «هفت ثانیه» از Youssou N'Dour و Neneh Cherry، متنشر شده در سال ۱۹۹۴، شنید. در سالهای بعد آهنگ‌های زیادی به این زبان منتشر شد از جمله: آهنگ گروه Les Colocs، آهنگ Julia Sarr در آلبوم "Set Luna" در سال ۲۰۰۵ و ….
سینمای ولوف را می‌توان از سینمای کشورهای سنگال، موریتانی و گامبیا مورد بررسی قرار داد. کارگردان Ousmane Sembène در چندین فیلم خود به سنگال اشاره کرده‌است: "Emitaï" ۱۹۷۱ ،"Faat Kiné".
همچنین زبان ولوف را در سینمای کشورهای دیگر دیده می‌شود. مانند فیلم آلمانی-الجزایری-فرانسوی به نام "Little Senegal" توسط Rachid Bouchareb در سال ۲۰۰۱، برای شخصیت اصلی فیلم که یک سنگالی است که برای جستجوی نشانه‌هایی از اجداد برده خود به آمریکا می‌رود و… در این سالهای اخیر نیز بازیگر سنگالی-فرانسوی Omar Sy فعالیت گسترده‌ای در نشان دادن فرهنگ کشور و زبان خود در فیلم‌های موفقی مانند: دست‌نیافتنی‌ها و فیلم Yao داشته‌است.
https://fr.wikipedia.org/wiki/Wolof_(langue)
ویلیام زاکاریاسن
فردریک ویلیام هولدر زاکاریاسن (۵ فوریه ۱۹۰۶ - ۲۴ دسامبر ۱۹۷۹) ژئوشیمیدان و فیزیکدان نروژی بود.
زاکاریاسن در لانگسوند نروژ متولد شد. در سال ۱۹۲۳ در ۱۷ سالگی وارد دانشگاه اسلو شد. ۵ سال بعد دورهٔ دکتری خود را تحت نظر گلداسمیت شروع کرد. زاکاریاسن پس از اتمام دوره دکتری به عنوان استادیار در دانشگاه اسلو استخدام شد . وی در سال ۱۹۲۸-۲۹ بورس فوق‌دکتری از آزمایشگاه براگ دریافت کرد.
او در سال ۱۹۴۱ به تابعیت ایالات متحده درآمد و در آزمایشگاه متالورژی پروژه منهتن در دانشگاه شیکاگو مشغول به کار شد. نتایج تحقیقات وی در پروژه طبقه‌بندی شده بود. انتشار آزاد نتایج تحقیقات از سال ۱۹۴۸ آغاز گشت. او نتایج تحقیقات پراش اشعه ایکس خود بر روی مقادیر بسیار اندک مواد رادیواکتیو عناصر گروه 5f را در قالب ۲۵ مقاله علمی در مجله اکتا کریستالوگرافیکا با نام «مطالعات شیمیایی بلوری بر روی عناصر گروه 5f» منتشر کرد.
وی در ۲۴ دسامبر ۱۹۷۹ در سانتا فه درگذشت. زاکاریاسن اولین مقاله خود را در سال ۱۹۲۵ و آخرین مقاله را در سال ۱۹۸۰ منتشر کرد. وی تنها نویسنده بیش از دوسوم ۲۰۳ مقاله خود بود. وی در زمینه‌های بسیاری از قبیل هندسه ساختاری، خصوصیات پیوندی، فیزیک بلورها و ... مقاله منتشر کرده است.
مقاله وی با نام «چینش اتمی در شیشه‌ها» در سال ۱۹۳۲ در مورد تئوری شیشه‌سازی (معروف به تئوری شبکه نامنظم) و همچنین کتاب «تئوری پراش اشعه ایکس در بلورها» منتشر شده در سال ۱۹۴۵ از آثار معروف وی به شمار می‌روند.
حیدر شونجانی
حیدر شونجانی (زاده ‎۲۵ آذر ۱۳۲۴ در بندر انزلی - درگذشته ۱۸ آبان ۱۳۹۹) ورزش‌کار ایرانی، عضو تیم ملی شنای ایران بود که در دههٔ پنجاه مدال‌هایی به دست آورد.
حیدر شونجانی در بندر انزلی، استان گیلان به دنیا آمد. او از بازیکنان تیم ملی شنا ایران بود که اعجوبهٔ ۱۰۰ متر کرال ایران در سال ۱۳۵۰ محسوب می‌شود.
شونجانی دارای رکوردهای داخلی و خارجی و مقام‌های متعدد بین‌المللی بود. او عضو تیم ملی شنا و واترپلوی ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ بود. تیم واترلو ایران مدال طلا گرفت. وی در رشته شنا در المپیک ۱۹۶۴ توکیو و در رشته واترپلو المپیک ۱۹۷۶ مونترال شرکت داشت.
حیدر شونجانی در ۱۸ آبان ۱۳۹۹ به‌دلیل کهولت سن درگذشت.
آفتاب
ویلیام شاکلی
ویلیام برادفورد شاکلی (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۱۰ – درگذشته ۱۲ اوت ۱۹۸۹) فیزیک‌دان و مخترع آمریکایی بریتانیایی الاصل بود. شاکلی مدیر یک گروه تحقیقاتی در آزمایشگاه‌های بل بود که شامل جان باردین و والتر برتن بود. این سه دانشمند به‌طور مشترک جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۵۶ برای تحقیقات خود در زمینه نیمه‌هادی‌ها و کشف اثر ترانزیستور دریافت کردند.
تلاش‌های شاکلی برای اقتصادی کردن ترانزیستور در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ منجر به این شد که سیلیکون ولی در کالیفرنیا به عنوان مهد اختراعات الکترونیکی مطرح شود. در سالهای بعد او استاد دانشگاه استنفورد بود.
شاکلی در اواخر عمر به پرسش پیرامون هوش بشری و اصلاح نژاد علاقه داشت. او معتقد بود این کار برای نژاد آیندهٔ گونه‌های بشری مهم است و توصیف این موضوع را به عنوان مهم‌ترین کار در حرفهٔ کاری خود می‌دانست.
شاکلی استدلال کرد نرخ بالاتری از تولید مثل در بین افراد کم هوش، دارای اثر ضد اصلاح نژادی و تخریب نژادی می‌باشد و آن یک سقوط در هوش متوسط می‌تواند در نهایت منجر به زوال تمدن بشری شود. نوشته‌ها و سخنرانی‌ها به سازمان‌های علمی منتشر شده توسط شاکلی در این موارد تاحدی بر اساس نوشته‌های روانشناسی به نام سیریل برت (Cyril Burt) بودند. ویلیام چنان بر افکار خود استوار بود که پیشنهاد داده بود: افراد با IQs زیر ۱۰۰ متحمل عقیم‌سازی داوطلبانه شوند.
سید محمدتقی مدرسی
سید محمدتقی مدرسی (زادهٔ ۱۳۲۴ در کربلا) فرزند سید محمدکاظم مدرسی و خواهر زاده سید صادق حسینی شیرازی و سید محمد حسینی شیرازی است. وی از مراجع تقلید شیعه و ساکن در شهر کربلا است.
سید محمد تقی مدرسی در سال ۱۳۲۴ شمسی در شهر کربلا در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد. پدرش سید محمدکاظم مدرسی از اساتید مشهور حوزه علمیه کربلا به‌شمار می‌رفت. جد او سید محمدباقر مدرسی در زمان خویش از مراجع بود. از جانب مادری نسب او به خاندان شیرازی بازمی‌گردد. مادر او فرزند میرزا مهدی شیرازی و خواهر دو مرجع تقلید سید محمد شیرازی و سید صادق شیرازی است. همچنین مراجعی مانند مجدد میرزای شیرازی صاحب فتوای تنباکو بر ضد استعمار انگلستان و میرزا محمدتقی شیرازی رهبر انقلاب ۱۹۲۰ عراق بر ضد استعمار انگلستان از این خاندان می‌باشند. از او بیش از ۴۰۰ عنوان کتاب در مباحث مختلف منتشر شده‌است.
مدرسی به دلیل فعالیت‌های ضد حکومت بعث در عراق و به‌دلیل فشارهای دولت بر اساتید فعال ضد حکومت مجبور به ترک عراق و مهاجرت به کویت شد. بعد از مدتی و با پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ به ایران مهاجرت نمود و فعالیت‌هایش را در ایران ادامه داد. او تنها چند روز بعد از سقوط صدام و حکومت بعث به کربلا بازگشت.
او کتاب‌هایی در رابطه با بحث‌های فلسفی و مقایسهٔ فلسفه یونان قدیم و فلسفه امروز غرب و فلسفه اسلامی نگاشته از جمله:
وی تقریباً ۴۲۶ جلد کتاب در رابطه با تاریخ اسلامی نگاشته که کتاب‌هایی در رابطه با زندگانی پیامبر اسلام و ائمهٔ شیعه از این مجموعه‌اند. همچنین کتاب‌های دیگر در موضوع‌های اسلامی دارد، از جمله آن‌ها عبارتند از:
از مهم‌ترین تألیفات مدرسی می‌توان به تفسیر کامل قرآن با نام "تفسیر من هدی القرآن" (تفسیر هدایت) اشاره کرد.
سایر نوشته‌های قرآنی:
آثار فقهی و اصولی:
آثار فکری:
آثار تاریخی و سیره:
ماکس فون لائو
ماکس تئودور فلیکس فون لائو (متولد ۹ اکتبر ۱۸۷۹ – درگذشته ۲۴ آوریل ۱۹۶۰) فیزیک‌دانی آلمانی بود که در سال ۱۹۱۴ برنده جایزه نوبل فیزیک شد. او این جایزه را برای کشف پراش در پرتوهای ایکس در بلورها دریافت کرد.
او بشدت با سوسیالیزم ملی مخالف بود.
او همچنین باتلاش‌های عملی فراوان در علوم نور و بینایی، نظریه کوانتومی، ابررسانایی، و نظریه نسبیت داشت. او همچنین صاحب مقامات اداری شد که باعث گردید که آلمان پیشرفت علمی زیادی بکند.
لاوه همچنین روش‌هایی را برای تعیین جهت بلوری و کیفیت تک‌کریستالها معرفی کرد که مهم‌ترین آنها عبارتند از:
پاریزی‌ها
پاریزی‌ها (در فرانسوی : Parisii):گروهی از اقوام سلتی هستند که در عصرآهن در کرانه رود سن زندگی می‌کردند. این قوم از قرن سوم پیش از میلاد در این محل ساکن شده و بخشی از ملت کشور گل بودند، این امر تا زمان فتح گل بدست ژولیوس سزار در سال ۵۲ پس از میلاد ادامه داشت.
شهر اصلی این قوم لوتشیا پاریزیوروم نام داشت که بعدها در دوران روم باستان شهر مهمی شد و مبنای شهر امروزی پاریس شد.
۱۱۹۰ (میلادی)
در این صفحه وقایع مهم سال ۱۱۹۰ میلادی فهرست شده‌اند.
ردوود سیتی، کالیفرنیا
شهر ردوود حومه‌ای در شبه جزیره سانفرانسیسکو در منطقه خلیج سانفرانسیسکو در ایالت کالیفرنیا می‌باشد. ردوود در بخشداری شهرستان سن ماتئو، کالیفرنیا می‌باشد.
مطابق سرشماری سال ۲۰۰۶، جمعیت این شهر معادل ۷۹٬۰۰۰ نفر می‌باشد. بندر شهر ردوود تنها بندر عمیق در خلیج سانفرانسیسکو در جنوب سانفرانسیسکو می‌باشد.
تیمفو
تیمفو یا تیمپو (الفبای تبتی: ཐིམ་ཕུག།) پایتخت کشور بوتان است.
جمعیت این شهر بر اساس آمار سال ۲۰۰۵، برابر با ۹۸٬۶۷۶ نفر بوده‌است که پرجمعیت‌ترین شهر در کشور به شمار می‌آید.
این شهر با نام تاشی چوندزونگ در قرن دوازدهم میلادی بنا گردید.
خانه‌ها بیشتر اداره‌های دولتی و نیز اقامتگاه یک گروه راهبان بودایی بوده‌است.
شاه در کاخی در شمال شهر ساکن است و در بخش‌های دیگر، ساختمان‌ها به شیوه سنتی تنگاتنگ یکدیگر بنا شده‌اند.
یکی از نمادهای معروف کشور بوتان و شهر تیمفو، تمبرهای ویژه‌ای است که توسط اداره پست ملی این کشور به چاپ می‌رسد و گردشگران و مجموعه‌داران زیادی را از سراسر دنیا برای دیدن و خرید آن‌ها به این شهر می‌کشاند.
این کشور به عنوان نخستین کشوری شناخته می‌شود که تمبرهای ارزنده را ارائه یا صادر کرده‌است.
نمارستاق
نَمارِستاق نام منطقه‌ای کوهستانی در بخش لاریجان شهرستان آمل در استان مازندران ایران است.
موقعیت جغرافیایی این روستا حدود ۵۲ درجه و ۷ دقیقه شرق گرینویچ و ۳۶ درجه و ۶ دقیقه شمال خط استوا می باشد.
رودخانه‌ای از میان این منطقه رد شده و دهستان نمارستاق را به دو نیمه شمالی و جنوبی “نِسِم” (Nesem ) و “خِرتو” (Khertu ) تقسیم می کند. این پهنه جغرافیایی از شمال به بخش بلده نور از جنوب به دهستان دلارستاق در بخش لاریجان، از شرق به جاده هراز و از غرب به بخش بلده محدود می شود.
نمارستاق دارای آب و هوای بسیار عالی بوده و دارای موقعیت بسیار مناسب نسبت به بقیه روستاهای همجوار در کوهپایه دماوند است. این بهشت گمشده در شمال کشور از مناطق گردشگری و زیارتی محسوب شده.
این منطقه از 18 روستای مختلف تشکیل شده است که به دو بخش شمالی (خرتو) و جنوبی (نسم) تقسیم می‌شود که روستاهای پنجاب، سوآ، امره، اطاقسرا، شیخ محله، پلریه، سلور، دوظهور، کلری، کفا، نمار و دیوران در بخش شمالی و روستاهای نسل، نیزه، دره کنار، عبدالمناف(ع)، کردچالک و فیس در بخش جنوبی این دهستان(نمارستاق) قرار دارد.
نمارستاق در هشت سال دفاع مقدس ۴۰ شهید را برای میهن اسلامی داده است.
از جمله مکان های دیدنی نمارستاق میتوان به دشت دریوک، آبشار کوهره، چشمه های اشلک، زرداویج و... نام برد.
از مکان های زیارتی نیز میتوان به
امامزاده عبدالله(ع) [واقع در روستای اطاقسرا]
امامزاده عبدالمناف و عبدالمطلب(ع) [واقع در روستای عبدالمناف(ع)]
شیخ حسن یعقوب [واقع در روستای شیخ محله]
تی تی فاطمه [واقع در روستای نسل]
امامزاده محمد(ع) [واقع در روستای نمار]
و تکایای مختلف اشاره کرد.
نمارستاق یکی از مناطق تاریخی ایران نیز به شمار می آید که میتوان از قلعه قلا ، قلعه شر دره و... نام برد.
در لغتنامه دهخدا آمده: نمارستاق یکی از دهستان‌های ییلاقی بخش نور شهرستان آمل است. این دهستان از ۱۵ آبادی کوچک و بزرگ تشکیل شده‌است . جمعیت دهستان در حدود ۱۹۰۰ تن است وقراء مهم آن عبارت است از:پنجاب ، سوا، شیخ محله، امره، کلری کفا، نمار. آب دهات این دهستان از چشمه و محصول عمده آن غلات و لبنیات است.
فیروز گاندی
فیروز گاندی (زاده: ۱۲ اوت ۱۹۱۲، درگذشته: ۸ سپتامبر ۱۹۶۰) روزنامه‌نگار و فعال سیاسی اهل هند و از پارسیان زرتشتی این کشور بود.
فیروز گاندی عضو اولین مجلس نمایندگان هندوستان، همسر ایندیرا گاندی نخست‌وزیر این کشور و پدر سانجی گاندی و راجیو گاندی نخست‌وزیر پیشین این کشور بود.
مرگ او در سال ۱۹۶۰ بر اثر حمله قلبی اتفاق افتاد.
قلعه باستیل
قلعه باستیل (در فرانسوی: Bastille Saint-Antoine) زندانی بود در پاریس که در فرانسه تحت عنوان باستیل سن آنتوان نامیده می‌شود. شهرت این قلعه به فتح آن در ۱۴ ژوئیه ۱۷۸۹ بدست انقلابیون فرانسه برمی‌گردد. در این تاریخ، این قلعه مورد هجوم مخالفان لوئی شانزدهم قرار گرفت. این اتفاق را آغاز انقلاب فرانسه می‌نامند. در سال بعد از فتح این قلعه جشنی به این مناسبت برگزار شد که هم‌اکنون این روز در فرانسه «روز باستیل» نامیده، به عنوان روز ملی جشن گرفته می‌شود و جزو تعطیلات رسمی این کشور است. واژهٔ باستیل در فرانسه به معنی قلعه است.
پس از رویدادهای انقلاب ۱۷۸۹، پادشاهی لوئی شانزدهم توسط قانون محدود گردید. با تشکیل مجلس ملی و انتخاب نمایندگان آن به دست مردم، بوربون‌ها نیز قدرت مطلق خود را از دست دادند.
جهان‌گرایی توحیدگرا
جهان‌گرایی توحیدگرا (در انگلیسی: Unitarian Universalism یا به اختصار UUism) یک آیین و به نوعی دین آزاد برای پیدا کردن حقیقت زندگی است. پیروان این آیین تعصبات خاصی ندارند و تنها نقطه مشترکشان این است که همگی به دنبال هدف زندگی خود هستند. پیروان این آیین برای آثار سایر ادیان به ویژه انجیل و تورات احترام خاصی قائلند و جلسات دعا را به‌طور منظم و به سبک خاص آیین خود برگزار می‌نمایند. پیروان این آیین همچنین توجه خاصی به آثار مولانا و سایر عرفای شرقی دارند. این فرقه از ترکیب کلیسای یونیتارین یا توحیدگرا که در ادامه حرکت پروتستانیسم ایجاد شده و با رد نظریه تثلیث خداوند را واحد و عیسی مسیح را پیامبر او می‌داند و نظریه یونیورسالیسم یا جهانشمول بودن بخشش خداوند به معنای رستگاری برای تمام نوع بشر و عدم باور جهنم پدید آمده‌است. این فرقه پیروانی در سراسر جهان دارد ولی فعالیت‌های آن در امریکای شمالی متمرکز بوده و مقر آن به نام The Church of the Larger Fellowship در بوستون ایالت ماساچوست واقع است و هر ساله یک کنگره سراسری با حضور هزاران نفر از پیروان این فرقه از سراسر جهان در یکی از شهرهای ایالات متحده برگزار می‌گردد و در این کنگره رهبر این فرقه نیز در فرایندی دموکراتیک انتخاب می‌گردد. این فرقه را می‌توان اولین فرقه تأسیس شده در ایالات متحده امریکا دانست.
افرادی که خود را جهان‌گرای توحیدگرا به حساب می‌آورند به آزادی کامل ولی مسئول در برابر این آزادی در حوزه‌های سخن، تفکر، اعتقادات، دین و گرایش‌ها اعتقاد دارند. آن‌ها اعتقاد دارند که هر فردی آزاد است تا به دنبال حقیقت زندگی خود و جواب‌هایی به مسائلی همچون هستی، طبیعت خدا و زندگی بعد از مرگ باشد.
در حالی که جهان‌گرایان توحیدگرا هیچ عقیده ویژه و مشترکی ندارند اما بیشتر آن‌ها ۷ قانون اصلی جهان‌گرایی توحیدگرا را محترم میشمارند:
با این که جهان‌گرایی توحیدگرا یک آیین است اما در آن افراد به انواع مختلفی از خدا اعتقاد دارند، بعضی به تک‌خدایی (توحید) بعضی به چندخدایی، بعضی به خدای مونث و بعضی نیز اعتقاد دارند که خدا فقط یک نشانه برای رسیدن به حقیقت و دنیای والاتر است.
با اینکه جهان‌گرایان توحیدگرا هیچ دین خاصی را قبول ندارند اما هیچ‌کدام را هم رد نمی‌کنند و ارزش هر کدام را قبول دارند. این نکته در مورد متن‌های مقدس دیگر دین‌ها هم درست است. همانطوری‌که در کتاب «سوال‌های معمول در مورد یگانگی جهانی» آمده‌است: در هر حال ما انجیل -یا هر تجربه دیگر انسان را- مصون از خطا یا تنها منبع حقیقت نمی‌دانیم. بسیاری از مطالب در انجیل افسانه‌آمیز و غیر حقیقی است، نه اینکه به این دلیل باید آن را بی‌ارزش دانست بلکه آن را باید برای آنچه که هست ارج نهاد. ما به این اعتقاد داریم که انجیل را مانند بقیه کتاب‌ها باید خواند با تصور و نگاهی نقاد.
منامه
منامه پایتخت کشور بحرین و بزرگترین شهر این کشور است که در استان عاصمه واقع شده است. مساحت منامه ۳۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۵۷۰۰۰ نفر است.
شهر منامه در قسمت شمال شرقی خاک این کشور واقع شده‌است و جزیره محرق در جلو این شهر و در ناحیهٔ مشرق قرار دارد. مساحت منامه در حدود ۲۷٫۴۸ کیلومتر مربع است. راه ارتباطی شهر منامه با جزیره محرق بوسیلهٔ پلی است که به نام پل شیخ عیسی بن سلمان معروف است. این پل از فراز خور القلیعه می‌گذرد. در سایر نقاط شهر منامه چشمه‌های آب شیرین و باغ‌های نخل خرمای زیادی وجود دارد. در دوران پیشین کشور بحرین به نام «سرزمین یک میلیون نخل» معروف بوده‌است اما در حال حاضر بیشتر این چشمه‌های آب شیرین خشکیده و بسیاری از باغ‌های نخل خرما نیز نابود شده‌اند.
جمعیت منامه بر پایه آمار سال ۲۰۰۱ برابر با ۱۵۳٬۳۹۵ نفر بوده‌است که در حدود یک چهارم جمعیت کشور را در بر می‌گیرد. مردم بحرین بیشتر عرب، ایرانی و هندی هستند. تعداد کمی نیز از یهودیان در این کشور وجود دارند که از دوران بسیار دور زندگی می‌کنند و تابعیت این کشور را دارند.
منامه در قرن چهاردهم میلادی بنا گردید و به تدریج از لحاظ بندری توسعه پیدا کرد. بندر جدید در اواخر دهه ۱۹۵۰ میلادی تأسیس شد. در دهه ۱۹۶۰ این بندر صاحب صنایع سبک و صنایع کشتی‌سازی شد.
شهر منامه شامل امکانات زیر است:شهر منامه به وسیله سه پل به شهر محرق وصل می‌شود که به شرح زیر است:
شیشه آهک سوددار
شیشه سودالایم یا شیشه آهک سوددار متداول‌ترین و پرکاربردترین نوع شیشه است. بیشتر از ۹۵ درصد از میزان کل شیشه تولیدی در جهان، شیشه سودالایم است. شیشه‌های در و پنجره ساختمان، شیشه‌های خودرو، بطری‌ها و بسیاری دیگر از محصولات شیشه‌ای روزمره از جنس شیشه سودالایم هستند. مهمترین اجزای تشکیل‌دهنده این نوع شیشه عبارتند از اکسید سیلیسیوم، اکسید کلسیم و اکسید سدیم.
با وجود تنوع کاربردی بسیار زیاد، شیشه‌های سودالایم در محدوده ترکیبی نسبتاً باریکی قرار دارند. مناسب‌ترین ترکیبات برای ساخته این نوع شیشه‌ها در این محدوده هستند: SiO: 70-73.5%
CaO: 6-11%
NaO: 13-15% همچنین معمولاً مقدار کمی AlO و MgO (کمتر از ۵٪) نیز به ترکیب فوق اضافه می‌شود.
ظلمت در نیمروز
ظلمت در نیمروز (انگلیسی: Darkness at Noon) یا هیچ و همه (فرانسوی:Le Zéro et l'Infini) معروفترین رمان آرتور کستلر است که آن را در سال ۱۹۴۰ منتشر کرد. کستلر از یهودیان مجارستان بود که در سال ۱۹۴۵ تابعیت بریتانیا را کسب کرد.
اگرچه در این داستان نام هیچ شخصیت یا مکان واقعی آورده نشده‌است، و از استالین هم با نام «شخص اول» یاد شده اما وقایع داستان به روشنی شوروی سال ۱۹۳۸ میلادی را بازنمایی می‌کنند. شخصیت اصلی داستان "روباشوف" نام دارد که یکی از رهبران انقلاب ۱۹۱۷ و از اعضای کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی بوده که در جریان محاکمات فرمایشی نظام استالین دستگیر، زندانی و در نهایت محکوم به اعدام می‌شود.
کستلر ظلمت در نیمروز را به زبان مادریش آلمانی نوشته و دافنه هاردی در سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۰ زمانی که با کستلر در پاریس زندگی می‌کرد آن را به انگلیسی ترجمه کرد و پس از فرار به انگلیس در زمان اشغال پاریس در جنگ جهانی دوم آن را منتشر کرد. اما نسخه اصلی کتاب مفقود شد و نسخه آلمانی فعلی آن از روی متن انگلیسی بازگردانی شده‌است.
به‌جز "شخص اول" که به وضوح در اشاره به استالین آمده‌است. به نظر نمی‌رسد که "روباشوف" یا دیگر شخصیت‌های کتاب به فرد خاصی در نظام شوروی اشاره داشته باشند. جرج اورول دیگر نویسنده ضد کمونیست انگلیسی در این مورد می‌نویسد:
«روباشوف می‌تواند تروتسکی، بوخارین، راکوسکی یا هر یک از دیگر شخصیت‌های نسبتاً مردمی در میان بلشویک‌های قدیمی باشد.»
کستلر در این کتاب به زندانی‌شدن روباشوف در جنگ داخلی اسپانیا اشاره می‌کند (هنگامی که برای کمک به جمهوری‌خواهان به این کشور رفته بود). این در واقع تجربه شخصی خود نویسنده‌است که چند سال پیش وقتی برای تهیهٔ گزارش از جنگ به اسپانیا رفته بود به اسارت نیروهای ژنرال فرانکو درآمده و در زندان انفرادی بازداشت بود. او سه سال پیش از انتشار ظلمت در نیمروز، خاطرات خود در سلول انفرادی را در کتابی با نام وصیتنامه اسپانیایی منتشر کرده بود البته کوئستلر مانند روباشوف خودزنی نکرد، اما با فشارهای روانی ناشی از زندان انفرادی آشنا بود.
"ظلمت در نیمروز" اصطلاحی‌ست که از انجیل گرفته شده و به معنای آن است که کسی به گناه ناکرده دم تیغ برود.
«به هنگام نیمروز ظلمت همه‌جا را فراگرفت و تا ساعت سه بعدازظهر ادامه یافت.
در این وقت عیسی با صدای بلند فریاد زد: «ایلوئی ایلوئی لما سبقتنی» یعنی خدای من، خدای من، چرا مرا تنها گذارده‌ای؟»
انجیل مرقس، باب پانزدهم، آیات ۳۳ و ۳۴
عنوان ترجمه فرانسوی این کتاب "Le Zéro et l'Infini" به معنای" صفر و بی‌نهایت" است. بیش از چهارصد هزار نسخه از این کتاب در فرانسه فروخته شد.
این کتاب پنج بار به فارسی ترجمه شده‌است. علی‌اصغر خبره‌زاده برای اولین بار در سال ۱۳۳۰ با عنوان هیچ و همه که به صورت مستقیم از زبان فرانسه انجام شد چاپ گردید. بار دوم با عنوان «ظلمت نیمروز» در سال ۱۳۳۱ توسط ناصرقلی نوذری، بار سوم در سال ۱۳۶۱ توسط محمود ریاضی و علی اسلامی با نام «ظلمت در نیمروز»، چهارمین بار دوباره با نام «ظلمت در نیمروز» در سال ۱۳۸۰ توسط اسدالله امرایی و بار پنجم مژده دقیقی این کتاب را باز هم با نام «ظلمت در نیمروز» ترجمه و نشر ماهی آن را در بهار ۱۳۹۲ منتشر کرد.
حمله تاسوکی
کشتار تاسوکی در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۴ (۱۶ مارس ۲۰۰۶) عملیاتی بود که توسط گروه شبه نظامی جندالله نزدیک ساعت ۹ شب، در جاده زاهدان-زابل در فاصله نزدیک به ۱۰ کیلومتری پاسگاه تاسوکی انجام و باعث کشته و زخمی شدن ۲۸ تن شد. دست‌کم ۷ نفر دیگر نیز در این حادثه گروگان گرفته شدند. یک تن از گروگان‌ها (ستوان یکم پاسدار محمد شاهبازی) نیز در طول اسارت جان باخت و ۶ تن دیگر به تدریج طی ۲۰۰ روز آزاد شدند.
اعضای گروه جندالله با لباس مأموران انتظامی و نظامی در منطقه تاسوکی، ایستگاه ایست و بازرسی ایجاد کردند و با متوقف ساختن خودروهای مسئولان محلی و مردم عادی، سرنشینان آن‌ها را پیاده و شماری را در همان منطقه به صورت دست‌بسته، به گلوله بسته و شماری را نیز به گروگان گرفتند.
نویسنده کتاب تاسوکی(خاطرات یک گروگان) که مدتی از گروگان‌های این گروه بوده، از گرایش جندالله به ابومصعب الزرقاوی و فرقه وهابیت صحبت کرده‌است. حسین وحید خراسانی از مراجع تقلید طی دیداری که با خانواده‌های کشته شدگان این حادثه داشت امنیت را حق مردم سیستان و بلوچستان دانست.
راسل هالس
راسل آلن هالس ( متولد ۲۸ نوامبر ۱۹۵۰) یک فیزیکدان آمریکایی است که برنده جایزه نوبل فیزیک با مشارکت مشاور تزش جوزف تیلور در سال ۱۹۹۳ است. آنها این جایزه را به خاطر تحقیقاتشان در مورد «پژوهش دربارهٔ نیروهای گرانشی ناشی از تپ‌اخترها» دریافت کردند. او یک متخصص در مطالعات تپ اختر و امواج گرانشی شد.
هالس در شهر نیویورک متولد شد و به تحصیل در دبیرستان عالی علوم به تحصیل پرداخت و سپس وارد دانشگاه ماساچوست در امهرست شد و دکتری فیزیک خود را در سال ۱۹۷۵ از این دانشگاه دریافت نمود.
او با تیلور در مقیاس بزرگ با استفاده از رصدخانه رصدخانه آرسیبو در پورتو ریکو بر روی تپ اخترها کار می‌کرد. این کار منجر به کشف اولین باینری تپ اختر شد.
پس از دریافت دکتری خود، هالس برای فوق دکتری خود در رصدخانه رادیو نجوم ملی در بانک سبز، در غرب ویرجینیا شروع به کار نمود. او به پرینستون بازگشت، وی سال‌ها مشغول به کار در آزمایشگاه فیزیک پلاسما شد. او همچنین در آموزش و پرورش نیز کار می‌کرد و در سال ۲۰۰۳ به عنوان استاد فیزیک و ریاضیات به دانشگاه تگزاس در دالاس پیوست.
هالس و تیلور در سال ۱۹۹۳، به صورت مشترک موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک برای کشف اولین باینری تپ اختر شدند.
هالس در سال ۲۰۰۳ به عنوان همکار انجمن پیشبرد علوم آمریکا انتخاب شد.
در ژوئیه سال ۲۰۰۷، هالس به هیئت مشاوران تکنولوژی تصویربرداری آرورا پیوست.
جرج چرپک
جرج چرپک (متولد ۱ اوت ۱۹۲۴ – درگذشته ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۰) فیزیک‌دان فرانسوی-لهستانی است که برنده جایزه نوبل فیزیک شده‌است. او این جایزه را در سال ۱۹۹۲ به خاطر ابداع «اتاقک تناسبی چند سیمی به منظور آشکارسازی ذرات» دریافت کرد.
پیر-ژیل دو ژن
پیر-ژیل دوژن (; متولد ۲۴ اکتبر ۱۹۳۲ – درگذشته در ۱۸ مه ۲۰۰۷) فیزیک‌دان اهل فرانسه بود که در سال ۱۹۹۱ جایزه فیزیک نوبل را دریافت کرد.
او در پاریس، فرانسه به دنیا آمد و تا سن ۱۲ سالگی در خانه تحصیل می‌کرد. بعدها، وی به تحصیل در دانشگاه اکول نرمال سوپریور در پاریس پرداخت. او پس از ترک اکول در سال ۱۹۵۵، به عنوان یک مهندس پژوهشگر به‌طور عمده مشغول به کار بر روی پراکندگی نوترون و مغناطیس شد. او در سال ۱۹۵۷ از دکترای خود دفاع کرد.
در سال ۱۹۵۹، او برای فوق دکتری به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی رفت و پس از آن به مدت ۲۷ ماه را برای خدمت سربازی در نیروی دریایی فرانسه به سر برد. در سال ۱۹۶۱، او به عنوان استادیار در ارسای برگزیده شد. در سال ۱۹۶۸، او به مطالعه بر روی کریستال مایع روشن پرداخت.
در سال ۱۹۷۱، وی با عنوان استاد در کلژ دو فرانس مشغول به کار شد. از سال ۱۹۸۰، او علاقه‌مند شد به مسائلی مانند پویایی خیس کردن و چسبندگی. جوایزی از قبیل هاروی، ولف و مدال لورنتس در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۰ به وی اعطا شد. در سال ۱۹۹۱، وی جایزه نوبل فیزیک را دریافت نمود. در سال‌های اخیر وی به مطالعه بر روی مغز و حافظه پرداخته بود.
دنیس گابور
دنیس گابور (زاده ۵ ژوئن ۱۹۰۰، بوداپست - درگذشته ۹ فوریه ۱۹۷۹، لندن)، یک مخترع و مهندس برق لهستانی بود که بیشتر به خاطر اختراع هولوگرافی شهرت دارد و بعدها به همین خاطر در سال ۱۹۷۱ جایزهٔ نوبل فیزیک را دریافت کرد.
گابور یک فیزیکدان لهستانی الاصل بود که در انگلستان به کار و فعّالیت اشتغال داشت. او اساس نظریهٔ عکس سه بعدی را در دهه ۱۹۴۰ میلادی ارائه داد، اما عکاسی سه بعدی مدت‌ها بعد از آن و پس از اختراع لیزر در آغاز دهه ۱۹۶۰، عملی گردید. نور بسیار قوی لیزر این امکان را فراهم آورد که هولوگرام‌ها یا عکس‌هایی سه بعدی با کیفیت بسیار بالا ساخته شوند. گابور سرانجام در سال ۱۹۷۱ جایزه نوبل در رشته فیزیک را به دست آورد.
بازار اسلحه
بازار اسلحه (The Arms Bazaar) نوشته آنتونی سمسون (۱۹۲۶ – ۲۰۰۴) روزنامه‌نگار بریتانیایی در ۱۹۷۷، پژوهشی درباره بازار جهانی جنگ‌افزار و معامله‌های کلان بین‌المللی آن است .
کتاب به ایران ِ دوره محمدرضا شاه نیز پرداخته است.
فصل‌های کتاب عبارتند از:
چمرود
چمرود
چم رود یا چمرود ( به معنای رود پرپیچ و خم ) روستایی از توابع شهرستان سلطانیه ، استان زنجان ، کشور ایران است.به عبارت دیگر این روستا یکی از روستاهای طارم محسوب گشته و در دامنه جنوبی قافلانکوه (جزء رشته کوههای البرز) واقع شده‌است. عموماً چمرود دارای آب و هوای معتدل و سردسیر می‌باشد، بدین منظور که دارای زمستانهای بسیار سرد و تابستانهای معتدل و تا حدودی گرم است . چمرود دارای باغهای متعدد میوه است که از محصولات آن می‌توان زردآلو ، گوجه سبز ، هلو ، گیلاس و ... را نام برد . همچنین این روستا دارای تنوع زیاد گیاهان بومی است و از لحاظ ذخیره ژنتیک گیاهی ، بسیار غنی می‌باشد همچنین بسیاری از گیاهان دارویی در علقزارها و مراتع اطراف روستا یافت می‌شود . گویش اهالی چم رود به زبان آذری است ، شغل اهالی ، بیشتر دامداری ، زراعت و باغداری ، گلیم بافی و جاجیم بافی است. بیشتر اهالی چمرود به شهرهای اطراف ( زنجان ) یا به شهرهای بزرگ ( کرج ) مهاجرت کرده‌اند و گروه اندکی در حال حاضر در چمرود زندگی می‌کنند ، اما در چند سال اخیر مهاجرت معکوس ( از شهر به روستا ) در این روستا اتفاق افتاده است که می‌توان یکی از علل آن را بهبود وضعیت جاده روستا دانست .
از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2
فهرست ستاره‌های قطب‌نما
این صفحه فهرست ستاره‌های صورت فلکی قطب‌نما است.
مسیه ۴۳
مسیه ۴۳ یا سحابی دی ماریان یکی از سحابی‌های صورت فلکی شکارچی است؛ و توسط فردی به همین نام (Jean-Jacques Dortous de Mairan) و در سال ۱۷۳۱ کشف شد.
رودخانه کرج
رودخانه کَرَج رودخانه‌ای در البرز مرکزی و شمال باختری تهران است.
رودخانه کرج از کوه‌های جنوبی البرز سرچشمه می‌گیرد. این رود از کوهی بنام کلون‌بستک در بلندی‌های خرسنگ سرچشمه می‌گیرد و پس از طی مسیری رودخانه ولایت رود نیز به رود کرج پیوسته و پس از گذر کردن از حاشیه شرقی شهر کرج و سیراب نمودن دشت‌های کرج و شهریار به جاجرود می‌پیوندد.
آب رودخانه کرج پس از پیمودن ۲۰ کیلومتر رو به غرب به وارنگه‌رود می‌رسد و به آب دیزین می‌پیوندد. این آب در گچسر با آب علف‌چرهای سمان‌وَزک و کندوان در گچسر یکی می‌شود و به سمت جنوب جریان پیدا می‌کند.
در سال ۱۳۴۲ بر روی رود کرج سد امیرکبیر (سد کرج) که اولین سد چندمنظوره ایران بود ساخته شد. پیش از ساختن این سد در جنوب واریان، آب رودخانه کرج از کرج هم می‌گذشت و پس از آبیاری دهکده‌های سر راه، آب زاید آن به مسیله هم می‌رسید.
از اهالی بومی مسیر این رودخانه آنان که به مازندران رفت‌وآمد داشتند زبانشان بیشتر به مازندرانی نزدیک بود و مردم ناحیه کوشکک و ارنگه هم به گویشی نزدیک به تاتی و در روستاى سيجان به گویشی كه ريشه در زبان كردى دارد سخن می‌گفتند. در دهکده‌های مسیر این رودخانه از زمان‌های گذشته، طایفه‌های گوناگون کرد نیز اسکان داده شده‌اند.
رودخانه کرج، رود شماره ۶ در نقشه زیر است:
جرحا
جرحاء نام شهری باستانی بوده‌است در عربستان کرانهٔ باختری خلیج فارس. این شهر باستانی در نزدیکی یا زیر استحکامات کنونی عقیر بوده‌است. این استحکامات در پنجاه مایلی شمال خاوری الاحسا در استان خاوری عربستان سعودی کنونی قراردارد.
پیش از پدیدآمدن جرحا این منطقه شاهد تمدن دیلمون بوده‌است که در ۷۰۹ (پیش از میلاد) به دست آشور گشوده‌شد. از حدود ۶۵۰ (پیش از میلاد) تا ۳۰۰ (میلادی) یک پادشاهی عرب بر جرحا فرمان می‌رانده‌است. آنتیوخوس سوم بر جرحا تاخته‌است ولی می‌نماید پس از این تازش هنوز جرحا برجا بوده. به درستی دانسته‌نیست که در چه زمانی جرحا سقوط کرده‌است ولی از پس از ۳۰۰ (میلادی) این منطقه بخشی از مرزهای ساسانیان بوده‌است.
استرابون از جرحا یاد می‌کند و می‌گویند که تبعیدیان کلده -که بابلیان ایشان را رانده‌بودند در اینجا ساکن‌شده‌اند. استرابون و پلینی کهتر هر دو از بهره‌گیری از سنگ نمک در ساخت و ساز در جرحا سخن می‌گویند.
Wikipedia contributors, "Gerrha," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Gerrha&oldid=213450621 (accessed June 20, 2008).
سولفات لیتیم
لیتیم سولفات یک نمک غیرآلی سفیدرنگ با فرمول شیمیایی LiSO است. سولفات لیتیم نمکِ لیتیمی سولفوریک اسید است.
سولفات لیتیم کاربردهای پزشکی دارد برای مثال گاه در درمان اختلال دوقطبی استفاده می‌شود.
فهرست ستاره‌های کشتیدم
این صفحه فهرست ستاره‌های صورت فلکی کشتیدم است.
لیتیم کلرید
لیتیم کلرید یک ترکیب شیمیایی با فرمول شیمیایی LiCl است. نمکی با یک ترکیب یونی معمولی است. اندازه کوچک یون +Li باعث می‌شود تا خواصش همچون دیگر کلریدهای فلز قلیایی، به مانند مانند حلالیت فوق‌العاده در حلال‌های قطبی (۸۳٫۰۵ گرم / ۱۰۰ میلی لیتر آب در ۲۰ درجه سانتی گراد) دیده نشود.
این ترکیب را می‌توان از واکنش لیتیم کربنات با اسید هیدروکلریک تهیه کرد.
لیتیم کلرید به عنوان یک رنگ دهندهٔ شعله به منظور تولید شعله‌هایی به رنگ قرمز تیره به کار گرفته می‌شود.
استفاده از لیتیم کلرید هم چنین به عنوان فلاکس لحیم کننده آلومینوم در قطعات خودرو دیده می‌شود.
از آن به عنوان یک دسیکانت (خشک‌کننده) برای جریان هوای خشک‌کننده استفاده می‌شود.
در کاربردهای بیوشیمیایی نیز می‌توان از آن برای ته‌نشین کردن RNA از عصاره‌های سلولی استفاده کرد.
مسیه ۷۸
مسیه ۷۸یک سحابی بازتابی در صورت فلکی شکارچی است که توسط پیر مِشَن و در سال ۱۷۸۰ کشف شد.
فهرست ستاره‌های کوهمیز
این صفحه فهرست ستارههای صورت فلکی کوهمیز است.
ان‌جی‌سی ۵۹۵
ان‌جی‌سی ۵۹۵ یا NGC 595 یک سحابی در کهکشان سه‌سو است که توسط هنریش لودیگ دآرست در ۱ اکتبر ۱۸۶۴ کشف شد.
ژوپیتر و یو
ژوپیتر و یو اثری است، خلق شده در دوران رنسانس از آنتونیو دا کورجو که در دههٔ ۱۵۳۰ میلادی، با رنگ روغن خلق شد.
در این نقاشی، یو از اسطوره‌های یونان و دختر ایناخوس و ملیا، در حال نزدیکی با زئوس، خدای خدایان یونان، نشان داده شده‌است.
هم‌اکنون این اثر در موزه کونستیستوریشز (Kunsthistorisches) در وین، نگهداری می‌شود.
آزادی هدایتگر مردم
آزادی هدایتگر مردم (به انگلیسی: Liberty leading the people) نام یک نقاشی تمثیلی، در سبک نئوکلاسیک از اوژن دولاکروا که در سال ۱۸۳۰ میلادی، با رنگ روغن و بر روی بوم خلق شد.
این اثر یکی از تأثیرگذارترین آثار مربوط به انقلاب ۱۸۳۰ فرانسه است. زنی را نیمه برهنه که سمبل آزادی است به همراه پرچم فرانسه در یک دست و اسلحه‌ای در دست دیگر را در صف اول انقلابیون نشان می‌دهد. وی با پر کردن جای انقلابیون کشته‌شده و نیز با نگاه به سمت چپ خود که به دو قشر جامعه، یعنی قشر بورژوازی که به وسیلهٔ کت و شلوار و کراوات و کلاه استوانه‌ای نشان داده شده و قشر کارگر که به وسیلهٔ شلوار تسمه‌ای و کلاه گرد پشمی نشان داده شده، اشاره می‌شود، جمعیت را به سوی «پیروزی» راهنمایی می‌کند.
این نقاشی تأثیراتی نیز روی هنر دوران پس از خود داشت. جرج اَنتیل موسیقی‌دان آمریکایی نام سمفونی شماره ۶ خود را "پس از دلاکروا" گذاشت و گفته می‌شود خود سمفونی از نقاشی "آزادی هدایت‌گر مردم" تأثیر گرفته‌است. همچنین این نقاشی تأثیراتی روی مجسمه آزادی داشته‌است.
این تابلو هم‌اکنون، تحت مالکیت موزه لوور قرار دارد.
در بعد از ظهر روز پنجشنبه ۷ فوریه ۲۰۱۳ زن ۲۸ ساله که در حال بازدید از موزه لوور فرانسه بود با ماژیک قرمز رنگ اقدام به نوشتن کلمه "AE911" به اندازه ۳ اینچ بر روی این تابلو تاریخی کرد. در برخی از منابع رنگ ماژیک سیاه گزارش شده‌است. این زن بلافاصله توسط مسئولین امنیتی بازداشت شد. AE911 نام وب سایتی است که خواستار تحقیقات مستقل در مورد حادثه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و حمله به مرکز تجارت جهانی در نیویورک و پنتاگون است. متخصصین بازیابی بلافاصله شروع به کار کرده و اعلام کرده‌اند که این خرابکاری قابل رفع است.
گیش‌ماهیان
بیشتر گونهها به ویژه افراد جوان در مصبها و آب‌های لب شور یافت شده و بعضی نیز اقیانوسی بوده و دور از ساحل زندگی می‌کنند. این خانواده شکارچی و گوشتخوار می‌باشد. و از سخت پوستان و ماهی‌ها تغذیه می‌کنند.
بدن آن‌ها متفاوت است از دوکی تا بدنی از دو طرف فشرده دارای دو باله پشتی هستند که ممکن است خار دار باشد و باله پشتی دوم بدون خار باشد. باله مخرجی تا ساقه دمی ادامه می‌یابد در ابتدای باله مخرجی دو خار دیده می‌شود. خط جانبی کامل است. دهان ابتدایی است همگی تخم گذار هستند و همچنین همگی گوشتخوار هستند و گروهی زندگی می‌کنند.
بررسی مرفولوژیک و مریستیک به کمک نمودارهای همبستگی بر روی جنس‌های حلوا سیاه (Parastromateus) (۹۶ نمونه)، گیش شکم شیاری (Atropus) (۶۷ نمونه)، گیش می‌گویی (Alepes) (۷۰ نمونه)، سارم (Scomberoides) (۶۹ نمونه)، گیش ریز (Caranx) (۶۲ نمونه)، گیش خال سفید (Carangoides) (۱۰۴ نمونه) و پرستو هندی (Trachionotus) (۶۷ نمونه)، در محدوده زمانی اسفند ماه ۱۳۸۲ تا اواخر بهمن ماه ۱۳۸۳ که به وسیلهٔ تور ترال کف کشتی‌ها فردوسی ۱ و لاور ۲ در خلیج فارس جمع‌آوری گردید، انجام گرفت. نتایج نشان داد که نمونه‌ها از هم جدا و متعلق به هفت جنس مختلف می‌باشند و جنس حلوا سیاه به‌طور یقین در این خانواده قرار دارد و رابطه خویشاوندی خود را با این خانواده حفظ نموده‌است.
معرفی برخی از گونه‌های این خانواده:
معادله همیلتون-ژاکوبی
در فیزیک و مکانیک معادلات همیلتون-ژاکوبی فورمول‌بندی باز هم جدیدتری (پس از قوانین حرکت نیوتن، مکانیک لاگرانژی، و مکانیک همیلتونی) از مکانیک کلاسیک است.
معادله همیلتون-ژاکوبی یک معادلهٔ دیفرانسیل غیر خطی درجهٔ اول با مشتقات جزئی است.
formula_1
خلیج سوسون
خلیج سوسون مصبی جزر و مدی و کم‌عمق در مرکز کالیفرنیا، آمریکا می‌باشد.
خلیج در سال ۱۸۱۱ بعد از سوسان‌ها، قبیله‌ای بومی در منطقه، نام‌گرفت.
در انتهای غربیش، خلیج سوسون توسط تنگه کارکوئینز تغذیه می‌شود که به خلیج سن پابلو، فضای شمالی خلیج سانفرانسیسکو متصل می‌شود.
هامیلتونین (مکانیک کوانتومی)
"برای عملگری در نظریهٔ کنترل، همیلتونیی (نظریه کنترل) را ببینید."
در مکانیک کوانتومی، همیلتونین (با نماد "H")، مشاهده‌پذیری است که متناظر با انرژی کل سیستم است. در واقع همیلتونیین عملگر انرژی است و صورت عملگری تابع همیلتونیی در مکانیک کلاسیک است.
در فیزیک مقدماتی، معمولاً فرض زیر را در نظر می‌گیرند:
در صورتی که همیلتونیی یک عملگر هرمیتی باشد، انرژی عددی حقیقی خواهد بود.
اگر formula_2 حالتی از سیستم در زمان "t" باشد:
که در آن formula_3 ثابت پلانک کاهیده‌است. این معادله با عنوان معادله شرودینگر نیز شناخته می‌شود (که حالتی مشابه معادله همیلتونی-ژاکوبی می‌دهد.)
مقدار انتظاری همیلتونیی انرژی است که به صورت زیر تعریف می‌شود: = \sum_{nn'} a_{n'}^* a_n \langle n'|H|n \rangle
هاریلال گاندی
هاریلال گاندی پسر ارشد ماهاتما گاندی، رهبر سیاسی و معنوی هندوستان بود.  هاریلال گاندی به «عیاشی» و «بی‌بندوباری» شهرت داشت. وی در زمانی که پدرش، به مبارزه با امپراتوری بریتانیا برخاسته بود، به احتکار منسوجات انگلیسی دست زد، اما با پایان جنگ جهانی اول و زیر بار دیون سنگین، ورشکست شد. دوستان مسلمان گاندی به یاری‌اش آمدند و با پرداخت بدهی‌هایش او را رهین منت خود ساختند. هاریلال، به جبران دیونش، به زودی به دین اسلام در آمد و اسم «عبدالله» را برای خود برگزید. اما عبدالله هم به عیاشی و بی‌بندوباری ادامه داد و بعدتر، به اصرار مادرش، دوباره به آیین هندو برگشت.
توسل به تجدد
توسل به تجدد وقتی صورت می‌گیرد که کسی بخواهد از نو بودن اندیشه یا عملی، درستی یا خوبی آن را نتیجه بگیرد. این مسئله نقطه مقابل سنت‌گرایی‌است؛ و در حقیقت قدمت و تجدد که دو امر متناقض‌اند، هر دو موجب استدلال نادرست و مغالطه می‌‌شوند. آنچه انسان را به پذیرش تجددگرایی وا می‌دارد، آراستگی و درخشش امور تازه و حالت روانی آدمی‌است که نوگرایی را می‌پسندد.
مغالطه تجددگرایی مبتنی بر این پیش‌فرض است که «هر چیز نو، ریشه در پیشرفت و رشد بشریت دارد ؛ پس باید آن را پذیرفت.» که ریشه تاریخی آن را در مغرب ‌زمین می‌توان در دو دوره جستجو کرد: یکی آغاز رنسانس که جهش بزرگی در دانش تجربی پدید آمد و یافته‌های جدید علمی برای بشر به ارمغان آورد تا آن‌جا که پنداشتند هر چیز جدیدی از رشد علمی بشر سرچشمه می‌گیرد و می‌توان آن را پذیرفت.
نقطه عطف دیگر، اندیشه‌های هگل است که به مسئله پیشرفت جنبه فلسفی بخشید و مدعی شد که جهان پیوسته رو به بهبود و پیشرفت است. این اندیشه چنان در میان گروه‌های تجددطلب گسترش پیدا کرد که معتقد شدند هر نویی بهتر از کهنه است. یکی از موارد مهم شیوع این مغالطه، آگهی‌های تجاری‌است. همچنین مسئله تضاد ارزش‌های جدید با ارزش‌های دینی در کشورهای جهان سوم از همین دسته است.
جنبه دیگر تجددگرایی‌ این است که آن‌ها این پیش‌فرض را پذیرفته‌اند که «هر آنچه قدیمی‌است؛ نادرست و ناپذیرفتنی‌است». این جمله اساس اندیشه نادرستی‌است که از آن به سنت‌گریزی تعبیر می‌شود. مقتضای تفکر عقلی و منطقی این است که برای قضاوت درباره هر مدعایی به محتوای آن مدعا و براهین آن توجه کنیم؛ بنابراین برای نشان دادن خطای یک اندیشه و مدعا باید با استدلال و برهان سخن گفت، و نمی‌شود تنها به دلیل قدیمی‌بودن، اندیشه‌ای را نادرست خواند.
البته گفته بالا فقط برای این مغالطه است که گوینده دلیل قانع‌کننده‌ای برای مدعای خود نیاورده است؛ اگر نویسنده ثابت کند که قانون قصاص که ظاهراً نخستین بار در لوح حمورابی آمده است، پاسخ‌گوی مشکلات حقوقی جوامع امروزی نیست، سخن او مغالطه شمرده نمی‌شود.
توسل به ثروت
ثروت‌گرایی یا توسل به برتری ثروت به این معنی‌است که شخص پول یا ثروت را ملاک اندازه‌گیری درستی گفتار و کردار فرد دیگری در نظر بگیرد، به این معنا که هر کس دارای ثروت و پول بیش‌تری است، احتمال درست بودن نظریه‌اش نیز بیشتر است.
باور برتری ثروت در منطق، نوعی مغالطه محسوب می‌شود؛ زیرا شخص به جای دلیل و برهان یک عقیده و رأی عامل دیگری را در درستی آن دخیل دانسته‌است که نقشی در درستی یا نادرستی گفتار ندارد. این نوع مغالطه، در هنر، سینما، بازی‌های کامپیوتری و موسیقی بسیار رایج است. این مغالطه همچنین در عالم تجارت بسیار پرکاربرد است. نقطه مقابل این مغالطه، فقرگرایی یا توسل به برتری فقر است.
تل خندق (دشتستان)
تل خندق (دشتستان) یک تپه تاریخی در شهروحدتیه شهرستان دشتستان استان بوشهر (و در شمال روستای دهقاید) است که در ۷ اسفند ۱۳۹۵ توسط اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ثبت ملی شده‌است.
در این منطقه، شهری باستانی به نام صفاره وجود داشته که امروزه از بین رفته و فقط خرابه‌هایی از آن باقی است.
هر روز از این شهر باستانی اشیای تازه‌ای کشف می‌شود همانند: سفال، سکه و ….
آنتونی سمسون
آنتونی سمسون زاده (۳ اوت ۱۹۲۶ – مرگ ۱۸ دسامبر ۲۰۰۴) نویسنده و روزنامه‌نگار بریتانیایی بود.
زرده (ماهی)
زرده
نام علمی گونه: (Euthynnus affinis (Cantor،۱۸۴۹
نام علمی مترادف : Euthynnus yaito Kishinouye،۱۹۱۵
نام انگلیسی : Kawakawa
نام فارسی : زرده
اندازه : حداکثر اندازه بدن این ماهی ۱۰۰ و به‌طور متوسط تا ۶۰ سانتی متر می‌رسد.
مشخصات : بدن قوی و کشیده و دوکی شکل، فک‌ها دارای یک ردیف دندان تیز مخصوص تغذیه گوشتخواری و سقف دهان و تیغه زیر نیز دارای دندان‌هایی می‌باشند. فاصله بین دو باله پشتی بیشتر از قطر چشم نیست، باله پشتی اول دارای ۱۱ تا ۱۴ شعاع سخت و دومین باله پشتی دارای ۱۰ تا ۱۳ شعاع نرم، کمان آبششی اول دارای ۲۹ تا ۳۴ غدد خار آبششی، ۸ تا ۱۰ دنبالچه به دنبال باله پشتی دوم و ۶ بالچه به دنبال باله مخرجی، ساقه دمی باریک و در هر طرف دارای یک سکان عرضی بین دو سکان عرضی کوچکتر می‌باشد. بدن به جزدر قسمت زره سینه‌ای و خط جانبی بدون فلس است. رنگ بدن در پشت آبی تیره با نقش و خطوط پیچیده‌است و این نقش در فاصله‌ای تمام می‌شود که از آغاز قاعده باله اول پشتی تجاوز نمی‌نماید، پهلوها و شکم سفید نقره‌ای است چند لکه تیره مشخص بین قاعده باله سینه‌ای و قاعده باله شکمی دیده می‌شود که همیشه واضح نیست.
زیست شناسی : گونه‌ای اپی پلاژیک نریتیک است و در آب‌هایی با درجه حرارت ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی گراد زندگی می‌کند. انواع این گونه معمولاً در گروه‌ ها وماهیانی چون Thunnus albacares, Katsuwonus pelamis, Auxis thazard, Megalaspis cordyla دیده می‌شوند، این گونه یک ماهی غارت گر است و از ماهی، میگو و سر پایان تغذیه می‌ کند، در حالی که خودش طعمه کوسه و نیزه ماهی است. اغلب به صورت گروهی بزرگ حرکت می‌کنند.
نام مورد استفاده در جنوب ایران : سهوده
وسایل صید : تور گوشگیر، قلاب خزنده و تور گردان پیاله‌ای است که گروه صیادی هویار در بنادر جنوبی به صورت وسیع اقدام به صید و فروش آن در بازار داخلی و خارجی می نماید.
منبع : ۱.صادقی، سید ناصر؛ ۱۳۸۰؛ ویژگی‌های زیستی و ریخت‌شناسی ماهیان جنوب ایران؛ انتشارات نقش مهر.
تون شرقی
اندازه : حداکثر طول چنگالی در اقیانوس هند ۱۰۱٫۶ و به‌طور متوسط ۳۰ تا ۵۰ سانتی متر می‌باشد.
فک فوقانی دارای ۱۰ تا ۱۷ دندان، استخوان تیغه‌ای دارای دندان، استخوان فوق فکی باریک، اولین کمان آبششی دارای ۸ تا ۱۳ خار آبششی، اولین باله پشتی دارای ۱۷ تا ۱۹ شعاع سخت، طول اولین باله پشتی ۲۸٫۲ تا ۳۲٫۷ درصد طول چنگالی، بالچه‌های پشتی معمولاً ۸ عدد، باله مخرجی دارای ۱۴ تا ۱۶ شعاع نرم، بالچه‌های مخرجی معمولاً ۶ عدد، دارای ۲۳ تا ۲۶ شعاع نرم (معمولاً ۲۴ تا ۲۵ عدد) می‌باشد.
گونه مهاجر سطحی نزدیک کف بوده که در آب‌های با درجه حرارت ۱۳٫۵ تا ۲۳ درجه سانتی گراد یافت می‌شود. در گله‌های کوچک حرکت می‌کنند، از شگ ماهیان، سر پایان، ده پایان، سخت پوستان و دیگر ماهیان تغذیه می‌کنند.
وسایل صید : قلاب‌های کششی، تور گردان پیاله ای.
۱.صادقی، سید ناصر؛ ۱۳۸۰؛ ویژگیهای زیستی و ریخت‌شناسی ماهیان جنوب ایران؛ انتشارات نقش مهر.