رودخانه کن
رودخانه‌یِ کن یا رودِ کن، رودی به‌طولِ سی‌وسه کیلومتر است که از ارتفاعاتِ شمالِ غربیِ تهران سرچشمه می‌گیرد، از تهران می‌گذرد، و در جنوبِ تهران می‌خشکد. این رود امروزه پرآب‌ترین رودی است که از تهران می‌گذرد. سالانه حدود پنج‌میلیون متر مکعب از آب این رودخانه برای تکمیل دریاچه‌یِ چیتگر منطقه‌ی بیست‌ودو اختصاص یافت.
این آب در گذشته چندان نقشی در وضع تهران نداشت و بعدها مرز غربی تهران بزرگ بیست‌منطقه‌ای شد و از زمانی که مناطق ۲۱ و ۲۲ شهرداری به آن اضافه شد و مرز شهرداری تهران را به مرز شهرداری کرج متصل کرد، یکی از رودهای تهران به حساب می‌آید.
این رودخانه امروزه با دبی میانگین هشتادوهشت‌میلیون متر مکعب بر سال یا حدود ۲۷۰۰ لیتر بر ثانیه (ایستگاه سولقان) پرآب‌ترین رود تهران است و حوزهٔ آبگیر (حوزهٔ زهکشی) آن به تنهایی بزرگ‌تر از همهٔ حوزه‌های بیش از ۱۲ رودخانهٔ دیگر این شهر، یعنی وردیج (وردآورد)، حصارک (کن)، فرحزاد (فرهزاد یا پونک یا وسک)، مسیل عبدل‌آباد، درکه، ولنجک، دربند، گلابدره، حصارک (جماران)، مسیل منظریه، دارآباد، سرخه‌حصار و … است.
این رود بسیار کم طغیان می‌کند. در ۲۴ آبان ۱۳۹۱ پل کن جاده قدیم کرج فروریخت و در ۱۲ فروردین ۹۸ باوقوع سیلاب در بسیاری از مناطق ایران و از جمله استان تهران رود کن طغیان کرد.
این رود تاکنون با سه نام رودخانهٔ کن، رودخانهٔ سولقان، و رودخونه بزرگ شناخته شده‌است. امروزه تنها از دو نام اول استفاده می‌شود.
«کَن» هم خانوادهٔ مصدر «کَندن» بوده و در لهجه تهرانی به معنای گودال و چاله است. وجه تسمیهٔ رودخانهٔ کن، شهر کن، و دره کن هم همین است. رود کن نیز همانند بسیاری از رودهای دیگر در درون یک دره با همین نام قرار گرفته‌است، زیرا رودها در طی هزاران سال به تدریج باعث فرسایش خاک و تشکیل دره می‌شوند. این فرورفتگی طبیعی باعث می‌شود که کن از هیچ جای تهران دیده نشود و به همین سبب اهالی محل در روزگاران قدیم نام این محل را کن گذاشته‌اند.
به غیر از کن، در گذشته افراد محل به رودخانهٔ کن رودخونه بزرگ یعنی «رود بزرگ و پرآب» هم می‌گفته‌اند، زیرا در آن روزگار بدهٔ رود کن بیشتر از امروز بوده‌است.
تمام قلل غربی رشته کوه توچالدر حدود شهرکهای گلشهر و گلدسته و راه آهن تهران-اهواز و آزادراه تهران-ساوه، در حریم منطقه ۱۸ شهرداری تهران و غار غربی شهرستان ری، در ارتفاع حدود ۱۱۰۰ متر از سطح آبهای آزاد
در سال ۱۳۷۸ کودک ۷ ساله به نام محمد آل معصوم در محدوده میدان المپیک به داخل آر افتاد و پس از سه روز جنازه اش زیر پل تعاون پیدا شد
رودخانهٔ کن از تجمع آب برف تمام قلل غربی رشته کوه توچال؛ بازارک با ارتفاع حدود ۳۷۷۵ متر یا ۳۷۵۸ متر از سطح آبهای آزاد، لوارک با ارتفاع حدود ۳۵۶۰ متر از سطح آبهای آزاد، سیاهسنگ یا سیاسنگ با ارتفاع حدود ۳۵۶۰ متر از سطح آبهای آزاد، پشت بند سنگون یا پشت بند با ارتفاع حدود ۳۳۹۸ متر از سطح آبهای آزاد، و لیچه با ارتفاع حدود ۲۸۷۸ متر از سطح آبهای آزاد (در جنوب شرقی سد امیرکبیر یا کرج) و چشمه‌های دامنه‌های آنها، که ارتفاع مرتفع ترینشان از سطح آبهای آزاد حدود ۳۱۰۰ متر است، از شرق به غرب با رودهای فرعی امامزاده داوود که در ارتفاعات شمال شرقی امامزاده داوود، ۲۲ کیلومتری شمال غربی تهران، سرچشمهٔ اصلی این رود است، رندان، سنگان، و کشار در دره سولقان در روستای سولقان پدید می‌آید.
رود کن پس از سولقان در دامنهٔ کوه مَزرا (مزار) مورد استفادهٔ زیاد قرار گرفته و از شدت بدهٔ آن کم می‌شود. سپس وارد شهر کن که امروزه تا حدود زیادی بخشی از تهران است، می‌شود؛ پس از خروج از کن در جنوب کن دوباره مورد استفادهٔ زیاد قرار گرفته و از شدت بدهٔ آن کاسته می‌شود. سپس در جنوب پارک ارم و آزادراه تهران-کرج (آزادراه شهید فهمیده) آب رودخانهٔ درکه را دریافت می‌کند.
مسیل این رود در حدود ۷۰۰ متری جنوب جاده قدیم کرج (بزرگراه فتح) محدود می‌شود و پس از دریافت آب رودخانه یافت‌آباد در جنوب غربی تهران و یافت‌آباد دوباره فراخ شده و با عبور از زیر بزرگراه آزادگان، در حدود شهرکهای گلشهر و گلدسته و راه آهن تهران-اهواز و آزادراه تهران-ساوه، در حریم منطقهٔ ۱۸ شهرداری تهران و غار غربی شهرستان ری، در ارتفاع حدود ۱۱۰۰ از سطح آبهای آزاد گم می‌شود. در گذشته آب آن وارد مسیل و مسیر شاخهٔ شرقی رودخانه کرج می‌شد که به دریاچه نمک می‌رفت.