hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
کمبوجیه یکم
کمبوجیه یکم (۵۹۰ – ۵۵۹ پیش از میلاد) فرزند و جانشین کوروش یکم، شاه انشان و پدر کوروش بزرگ بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی بود.
کامبایسس (پارسی باستان: کمبوجیه، ایلامی: کنبوزیه، اکدی: کمبوزیه، آرامی: کنبَوزی) نام دو شاه از خاندان هخامنشی است. بر طبق برخی از دانش‌پژوهان، ریشهٔ این نام عیلامی است. در حالی که دیگر دانش‌پژوهان آن را با کمبوجَه، نام مردمان ایرانی که در شمال‌غرب هند زندگی می‌کنند متصل می‌کنند.
کمبوجیه از سال (۵۹۰ تا ۵۵۹ پیش از میلاد) شاه انشان بوده‌است. او پسر کوروش یکم و پدر کوروش دوم بوده‌است. هیچ منبعی در مورد زمان حیاتش باقی نمانده‌است. مهم‌ترین منبع اطلاعات در موردش حکاکی متعددی است که از کوروش بزرگ به جا مانده‌است: «پسر کمبوجیه، شاه بزرگ، شاه انشان، نوهٔ کوروش، شاه بزرگ، شاه انشان» در حکاکی یافت شده در اور نوشته‌است: «پسر کمبوجیه، شاه بزرگ سرزمین انشان». در ساختمان خشتی اُروک نوشته شده: «پسر کمبوجیه، شاه نیرومند». و در حکاکی در پاسارگاد نوشته شده: «پسر شاه کمبوجیه، شاه هخامنشی».
به گفتهٔ هرودوت، کمبوجیه شاه نبود بلکه مردی از «خانواده‌ای خوب» بود که با ماندانا دختر آستیاگس ازدواج کرده بود. از این پیوند کوروش بزرگ به دنیا آمد. گزنفون می‌گوید که کمبوجیه با ماندانا دختر آستیاگس ازدواج کرده بود و شاه پارسی‌ها نامیده می‌شد. او ادعا کرده‌است که حکمرانی کمبوجیه به عنوان «شاه پارس» محدود به شورای بزرگان بوده‌است. در اینجا هیچ تناقضی میان ادعای کوروش بزرگ که گفته بود پدرش شاه انشان است و گزارش گزنفون که گفته بود او شاه پارس است وجود ندارد، چرا که انشان و پارسه نام جایگزین یکدیگر برای یک سرزمین هستند.
چلیچه
چلیچه شهری در بخش جونقان از توابع شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری است.
قلعه و باغ اسعدیه: واقع در دامنه کوه جهان بین.محل سکونت خوانین سابق. امامزاده سید سعید :این بنا در مناطق شمالی شهر واقع شده و گردشگران فراوانی را جذب کرده است. ابمراد:چشمه ای در مجاورت امامزاده سید سعید که در گذشته مردم منطقه باور داشتند که شفا بخش بوده است.شواهدی وجود دارد که در دوران باستان قبل از هزاره معبد آناهیتا در آن مکان واقع بوده است.
چلیچه، بنیانگذار فوتبال ساحلی در استان چهارمحال و بختیاری است. تیم شهدای چلیچه به مالکیت و سرمربی گری افراسیاب صادقی، حاضر در لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران است،همچنین تیم های بانوان این تیم نیز عملکرد درخشانی داشته اند.
بر اساس آمار سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ جمعیت چلیچه برابر با ۴۴۹۵ نفر بوده‌است
چلیچه در استان چهارمحال‌وبختیاری، شهرستان فارسان، دهستان میزدج سفلی واقع گردیده است.فاصله این شهر از فارسان، ۹ کیلومتر می باشد. از غرب به روستای کران و از طرف شرق به جهان بین و از جنوب به روستای چغاهست و از شمال به رودخانه پردنجان محدود می گردد. براساس نقشه توپوگرافی ارتفاع شهر چلیچه از سطح دریا ۲۱۱۶ متر می‌باشد.
مردم این شهر از طوایف لر بختیاری هستند و با گویش لری بختیاری صحبت می‌کنند.
دربارهٔ وجه تسمیهٔ این شهر اسناد معتبری در دست نیست. در یادداشت‌ها و خاطرات سردار ظفر بختیاری از چلیچه با نام «چُلچه» نام برده شده‌است. (همان، ص. ۱۰، ۱۲، ۲۴۷، ۲۴۸).
در لغت‌نامه دهخدا اینگونه‌است:
چلیچه. [چ ُ چ َ] (اِخ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «قریه‌ای از قریه‌های چهارمحال اصفهان است». و در فرهنگ جغرافیایی آمده‌است: دهی از دهستان میزدج بخش حومهٔ شهرستان شهرکرد که در ۲۷ هزارگزی جنوب باختر شهرکرد، کنار راه بردنجان به جونقان واقع است. دامنهٔ کوه و هوایش معتدل است و ۱۷۰۴ تن سکنه دارد. آبش از رودخانهٔ میزدج و قنات. شغل اهالی زراعت، صنایع دستی زنان قالی بافی و راهش مالرو است. این آبادی یک دژ قدیمی به نام قلعه اسعد دارد.
نواختر
نُواَخْتَر به معنی اختر یا ستارهٔ نوین است و در زبان لاتین نیز نُوا (به انگلیسی: nova) خوانده می‌شود. انگیزهٔ کاربرد این واژه آن است که گذاشتگان می‌پنداشتند نواختر به راستی زایش یک ستاره است زیرا که این ستارگان ناگهان بیشتر از همیشه درخشان می‌شدند. هر چند امروزه ما می‌دانیم که نواختر و ابرنواختر نمودار مرگ یک ستاره‌اند.
کهن‌ترین گزارش دیدن یک نواختر به ۱۳۴ سال پیش از میلاد باز می‌گردد و از آن سال تا ۱۹۰۰ میلادی، ۱۶۰ نواختر دیگر هم ثبت شده‌است. با پیشرفت در فناوری نورشناسی و برنامه‌ریزی پایه‌ای شمار نواخترهای شناسایی‌شده به دو برابر افزایش پیدا کرده‌است.
زایش یک ستاره ی نو در یک ابر غول آسایی که از گاز و غبار ساخته شده رخ می‌دهد. این ابر با کشش گاز و غبار به درون با نیروی گرانش آغاز به فروپاشی می‌کند و صدها ستاره جوان را بنیاد می نهد. هر ستاره جوان یا پیش ستاره با ساخت انرژی هسته‌ای آغاز به درخشش می‌کند. سپس ستاره میلیاردها سال از سوخت هسته‌ای بهره می‌گیرد و پرتو افشانی می‌کند. ولی سرانجام گازها که به عنوان سوخت واکنش هسته‌ای ستاره عمل می‌کنند، پایان می‌یابد. برآیند اینکه ستاره داغ و داغتر می‌شود، تا جایی که ستاره به یک غول قرمز دگرش می‌یابد. هنگامی که همهٔ سوخت ستاره پایان یافت، ستاره در خود کوچک می‌شود و تبدیل به یک کوتوله سفید می‌گردد که با گذر زمان کم نور و کم نور تر می‌شود. برخی از ستاره‌های بزرگ با چنان سرعتی کاهش حجم می‌یابند که به گونهٔ یک ابرنواختر در می‌آیند و می پکند.
این پدیده در ستارگان کوچک مانند خورشید رخ نمی‌دهد زیرا آن‌ها سرانجام به کوتولهٔ سپید تبدیل می‌شوند و میزان روشنایی نواختران از ابرنواخترها کمتر است. یک نواختر یک پکش هسته‌ای بزرگ است که به خاطر رشد هیدروژن در پوسته یک کوتوله سفید رخ می‌دهد.
گل‌شهر (شاهنامه)
گُل‌شَهر در شاهنامه زن پیران سپهدار توران است. مناقشه‌های بین افراسیاب و کیکاووس پایانی نداشت. هر دو در صدد غصب یا تصرّف اراضی یکدیگر بودند و در اثنای یکی از این منازعه‌ها سیاوش که پسر و سپهسالار کیکاووس بود، به توران پناهنده شد. سیاوش چون پا به مرز توران گذاشت مورد استقبال و احترام شایسته پیران وزیر افراسیاب قرار گرفت و پیران به شاهزادهٔ ایران گفت که زنی از توران اختیار کند و متعاقب آن پیشنهادهایی داد منجمله جریره دختر خویش را. چون رضایت ضمنی سیاوش را گرفت نزد همسرش گلشهر آمد:
پیران خوشحال از اینکه سیاوش پادشاه آیندهٔ ایران و توران، داماد او خواهد شد به همسرش گلشهر گفت هر چه زودتر دخترش جریره را آماده عروسی با سیاوش کند که امروز روز شادیمان است چون نبیره کیقباد داماد ما خواهد بود. گلشهر دخترش با افسری از جنس دیبا مزین به دینار و درم گوهر همراه با عطر رنگ و بوی از هر نوع آراست و او را چون یک روز خرّم بهاری آماده وصلت با سیاوش نمود:
فرشیدورد پسر ویسه
فَرشیدوَرد این نام در اوستا به صورتfarsh amwareta آمده است. نام چندین تن از شخصیت‌های شاهنامه فردوسی است‌. از جمله یکی از برادران پیران است که در جنگ دوازده رخ پس از کشته شدن پیران به همراه برادر دیگر خود لهاک گریخت. گستهم پسر گژدهم آ‌ن‌دو را تعقیب کرد و کشت. لهاک و فرشیدورد آخرین افراد خانواده ویسگان بودند که بر سر جنازه کشتگان آمدند:
چون نبرد یازده تن تورانی با یازده تن ایرانی پایان یافت و دیده‌بان تورانیان درفش را سرنگون دید به اردوگاه آمد و گزارش داد، در این زمان فقط دو تن از خانواده ویسه، لهاک و فرشیدورد باقی مانده بودند که به سپاهیان توران سه پیشنهاد نمودند. اوّل تسلیم شدن سپاه، دوم برگشت به خیمه‌گاه و ادامه جنگ ، سوم برگشت به موطن خویش. بزرگان لشکر تسلیم را برگزیدند و لهاک و فرشیدورد را بحال خود باقی گذاشتند تا برگردند، همراه ایشان ده تن دیگر متواری شدند ولی آنها در دام نگهبانان ایرانی گرفتار و هلاک شدند. گودرز که از فرار لهاک و فرشیدورد آگاهی یافت، در بین لشکر به دنبال داوطلب برای کشتن آنها می‌گردد، کسی جز گستهم پسر گژدهم داوطلب نمی‌شود. گستهم پسر گژدهم از گودرز اجازه یافت، تا آنها را تعقیب و به هلاکت برساند. از سوی دیگر چون او تنها به جنگ دو تورانی شتافت بیژن نیز به کمک گستهم پسر گژدهم روانه شد و زمانی به او رسید که گستهم پسر گژدهم آن دو را کشته و خود جراحت عمیق داشت بطوریکه اگر بیژن بداد او نرسیده بود او نیز مرده بود. جنگ دوازده رخ با رساندن گستهم پسر گژدهم مجروح نزد کیخسرو که او هم تازه به اردوگاه جنگ ملحق شده بود، پایان می‌یابد و متعاقب آن جنگ بزرگ کیخسرو آخرین جنگ ایران و توران آغاز می‌شود:
نستیهن
نَستیهَن (نَستهَن) در شاهنامه پسر ویسه و برادر پیران پهلوان تورانی است. نستیهن در میدان چوگان یار افراسیاب بود. وی همچنین به فرمان برادرش پیران و به همراه جمعی دیگر از تورانیان در پی کیخسرو تاخت تا او را به توران برگرداند. نستیهن دومین فرد هلاک شده پس از هومان است. افراسیاب پس از آگاهی از قتل هومان، او را با ده هزار جنگجو به پیکار فرستاد:
نستیهن در جریان نبرد هماون، همراه با برادرش از جلو سپاه ایران گریخت. فردوسی در ابیاتی از شاهنامه، از نستیهن یاد کرده، که بیت زیر از آن جمله‌است:
در جنگ جنگ دوازده رخ مترجم هوامان خبر کشته شدنش را به پیران داد و پیران نستیهن را به کین هومان فرستاد ولی او نیز بدست بیژن کشته شد. او با ده هزار نفر سپاهی علیه گودرز سپهسالار کیخسرو از کوه کنابد به کوه زیبد لشکر کشید. بیژن با دیدن درفش ویسه در دست نستیهن، اسب نستیهن را نشانه گرفت و روزگار این دلاور را به سر آورد.  بعد فرمان پیران به انتقام هومان، نستیهن گفت همان کنم که فرمان باشد و سپیده با لشکر شبیخون را آغاز کرد. دیده‌بانان گودرز با مشاهدهٔ سپاه عظیم ترکان به او گفتند لشکری عظیم که زبان را نمی‌فهمند نزدیک است سر برسند . گودرز آرام گفت بیدار باشید آنگاه که به تازگی مستظهر به بیژن نوه‌اش شده بود او را به مقابله ترکان فرستاد . حکیم طوس به نکتهٔ جدید در باب اصالت این گروه از ترکان اشاره می‌نماید که اشاره از یک قوم ناشناخته است. بیژن بعد از قتل نستیهن به سپاهیانش می‌گوید: ترکان اگر چه پری‌چهره، یعنی قشنگ و زیبا هستند ولی در نبرد پاک از هنر رزم بی‌بهره می‌باشند.
ظاهراً ایرانیان در این میدان با افواج تیرانداز مواجه شدند به همین خاطر بیژن برای تقویت روحیه سپاه می‌گوید هر جنگنده که بدون گرز و شمشیر و مسلح به تیر و کمان باشد کمان را بر سرش خواهم شکست. پس از این رجزها جنگجویان ایرانی با شمشیرهای درخشان و با روحیه مضاعف قتل عام کردند. نمونه این جنگ را در زمان مادها از زبان هرودوت می‌شنویم، او گزارش می‌کند مادها تیرانداختن را از اسکیت‌ها آموختند.
شغاد
شَغاد یا شُغاد برادر ناتنی رستم از مادری کنیز بود که موجب کشته شدن رستم و دیگر برادرش زواره و رخش‌رستم شد. زال پس از تولد شغاد از ستاره‌شماران خواست تا آینده او را پیش‌گویی کنند و ستاره‌شماران چوان زیج و اسطرلاب انداختند بر یکدیگر خیره ماندند و چون نزد زال آمدند اختر او را بسیار شوم تعبیر کردند که او بانی و باعث نابودی دودمان نریمان خواهد شد، از ایران و زابل بسیار کشته خواهد شد.
زال او را به کابل فرستاد و شغاد چون پر و بال یافت داماد شاه کابل شد. شاه کابل باید هر سال به اندازه یک چرم گاو به رستم یا دولت او خراج می‌پرداخت و شاه کابل در اندیشه بود تا این خراج را نپردازد. چون هنگام اخذ خراج شد باجگیران کابلستان را برهم زدند و از این کار، شغاد آزرده شد و خواست با ترفندی رستم را از حیات محروم و کابل را از دیون خلاص نماید.
طبق نقشه باید شغاد به زابل می‌آمد تا رستم را به جنگ شاه کابل تحریک نماید و شاه کابل هم طبق نقشه باید در شکارگاه چاه‌های متعدد حفر می‌نمود و آنها را پر از تیغ و نیزه می‌کرد و با خار و خاشاک رویش را مستور می‌نمود. آن‌گاه رستم و زواره را به بهانهٔ شکار به آنجا می‌برد تا در تاخت و تاز در گودال‌ها فرو افتند. شاه کابل و شغاد در واپسین لحظات نزد رستم آمدند و رستم نقشه انتقام کشید و به شغاد گفت درندگان امشب از جسد من سور یابند، تیر و کمانم را به من ده تا هنگام حمله درندگان آن‌ها را بکشم یا متواری نمایم. شغاد بی‌درنگ از چله دو تیر با کمان به او داد، ولی زود متوجه خطایش شد و پشت درختی پناه گرفت، ولی رستم درخت و شغاد را با تیر بدوخت.
نوش‌آذر
نوش آذر (آذرنوش) نام یکی از پسران اسفندیار است که در نبرد رستم و اسفندیار به دست زواره کشته شد.
در شاهنامه فردوسی از چهار پسر اسفندیار به نام های بهمن، مهرنوش، طوش و آذرنوش نام برده می‌شود:
که نوش آذر و بهمن و مهرنوش با اسفندیار به جنگ ارجاسب رفتند :
در  داستان رستم و اسفندیار کشته شدن نوش آذر چنین آمده است، که بعد از کشته شدن الوا به دست نوش آذر، زواره به انتقام‌جویی از آن به جنگ نوش آذر می شتابد:
مهرنوش پسر اسفندیار
مِهرنوش نام یکی از پسران اسفندیار است که به دست فرامرز در داستان رستم و اسفندیار کشته شد.. در لغت‌نامه دهخدا دربارهٔ او آمده است: نام یکی از پسران اسفندیار که بدست فرامرز در جنگ زابل کشته شد.
چون به فرمان گشتاسپ، اسفندیار در دژ گنبدان در بند کشیده شد، مهرنوش، در کنار پدر بود. مهرنوش پس از رهایی اسفندیار از بند به کین خواهی لهراسپ، با سپاه ارجاسپ نبرد نمود. مهرنوش همچنین در جنگ رستم و اسفندیار حضور داشت.
فردوسی در شاهنامه اینگونه از او یاد کرده‌است:
پس از کشته شدن، نوش آذر به دست زواره، مهرنوش به انتقام خون برادر به جنگ با سپاه زواره می‌رود و با فرامرز  درگیر می‌شود که توان مقابله با فرامرز را ندارد و توسطِ وی کشته می‌شود :
ارژنگ دیو
ارژنگ دیو در داستان هفت خوان رستم در شاهنامه، یکی از دیوان مازندران و از سرداران دیو سپید است. رستم در خوان ششم از هفت خوان رستم به اردوگاه او حمله کرد و او را کشت.
رستم در سفر مازندران یا همان هفت‌خوان رستم، در خان پنجم رخش را در دشت پر گیاه رها کرده و خود بخواب رفت، در میانه خواب دشت‌بان اسب او را دیده و آمد تا رستم را تنبیه کند. امّا رستم گوش‌های او را کف دستش گذاشت و روانه کرد. در آن سامان مرزبان اولاد بود که دشت‌بان پیش او آمده شکایت از رستم نمود و اولاد با سوارانش پیش رستم آمد تا او را دستگیر نماید ولی خود گرفتار و بلد راه رستم گشت. در خوان ششم اولاد رستم را به اردوگاه ارژنگ‌دیو رهنمون ساخته است:
تژاو
تژاو در شاهنامه پهلوانی تورانی و داماد افراسیاب شاه توران است. در اولین جنگی که به کین خواهی سیاوش درگرفت گیو او را زنده به کمند گرفت و به کین برادرش بهرام کشت.
در حملات تلافی جویانهٔ ایرانیان به رهبری طوس فرصت نبرد با تژاو پیش آمد که محل مرزبانی او دژ یا شهردژی بود بنام گروگرد. با نزدیک شدن سپاه ایران، تژاو شبانه چوپانی کبوده را به جاسوسی و شناسایی به اردوی ایرانیان فرستاد تا به استعداد و نفرات ایرانیان پی‌ببرد تا در نبرد پیش‌دستی کند. اما کبوده در این کار خبره نبود و همان شب بدام بهرام افتاد وکشته شد. تژاو از دیر کردن کبوده نگران شد:
تژاو در حمله پیش‌دستی نمود و با درفش پلنگ نشان به اردوی ایرانیان زد، اما گیو دیگر سرداران به مقابل او آمدند و با تهدیدات همدیگر را مخاطب قرار دادند. از ایرانیان با خشم سرکرده سپاه پرسیده شد و جواب شنید: کنون خواهی دید رزم شیرسوار در جهان، نامم تژاو، نژادم از ایران، تخمهٔ شیران. اکنون مرزبان این کشورم و داماد شاه .
ساوت‌وست ایرلاینز
ساوت‌وست ایرلاینز (Southwest Airlines) یکی از بزرگترین شرکتهای هواپیمایی در ایالات متحده آمریکا است. این شرکت هواپیمایی از جمله شرکت‌های بسیار بزرگ هواپیمایی است که خدمات حمل و نقل ارزان قیمت را در اختیار مشتریان قرار می‌دهد. مقر این شرکت در شهر دالاس قرار دارد. این شرکت هواپیمایی در سال ۱۹۶۷ تأسیس شده و نام کنونی آن در سال ۱۹۷۱ برای شرکت تصویب شده‌است.
این شرکت هواپیمایی در دسامبر ۲۰۱۴ حدود ۴۶۰۰۰ کارمند را در استخدام خود داشته‌است. این شرکت هواپیمایی در دسامبر ۲۰۱۴ در عمل بیش از ۳۴۰۰ پرواز در روز داشته‌است.
در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۱۱ این شرکت به عنوان عظیم‌ترین شرکت حمل و نقل مسافر در خطوط هوایی داخلی ایالات متحده شناخته شد. از ابتدای سال ۲۰۱۵ پروازهای این شرکت برای ۹۳ مقصد واقع در خاک ایالات متحده و ۵ کشور نزدیک به ایالت متحده برنامه‌ریزی شده‌است.
به جز برای چند سال در دهه هفتاد و چند سال در دهه هشتاد میلادی که این شرکت ۶فروند بوئینگ ۷۲۷ را نیز اجاره و استفاده کرد؛ در حال حاضر این شرکت صرفاً از انواع گوناگون بوئینگ ۷۳۷ برای حمل مسافر و بار استفاده می‌کند. از اوت ۲۰۱۲ این شرکت با به‌کارگیری بیش از ۶۵۰ فروند بوئینگ ۷۳۷ بزرگترین بکارگیرنده بوئینگ ۷۳۷ در سراسر جهان به‌شمار می‌رود. هر هواپیمای این شرکت به‌طور متوسط شش پرواز در روز انجام می‌دهد.
فعالیت این شرکت هواپیمایی از ادغام چند شرکت کوچک در ۱۵ مارس ۱۹۶۷ آغاز شد. در ابتدا پروازهای این شرکت صرفاً به داخل ایالت تگزاس محدود بود. نام کنونی این شرکت در ۲۹ مارس ۱۹۷۱ برای این شرکت تصویب شد؛ و دفتر مرکزی آن در شهر دالاس تعیین شد. این شرکت پروازهای برنامه‌ریزی شده اش را در تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۷۱ آغاز نموده‌است. این پروازها بین سه شهر دالاس، هیوستون و سن آنتونیو با سه فروند بوئینگ ۲۰۰–۷۳۷ برقرار شده‌است. در اکتبر ۱۹۷۲ در هر هفته ۶۱ پرواز بین دالاس و هیوستون، ۲۳ پرواز بین دالاس و سن آنتونیو و ۱۶ پرواز بین سن آنتونیو و هیوستون برنامه‌ریزی شده بوده‌است. هیچ پروازی در روزهای شنبه برنامه‌ریزی نمی‌گردد.
تعداد هواپیماهای این شرکت در آخرین روز سال ۲۰۱۴ میلادی مطابق با اعلام وب سایت این شرکت به ۶۶۵ فروند رسیده که همگی از انواع گوناگون بوئینگ ۷۳۷ می‌باشد.
در جدول زیر که وضعیت ناوگان این شرکت در ماه مارس سال ۲۰۱۵ را نشان می‌دهد مجموع هواپیماهای در حال سرویس به ۶۷۲ فروند رسیده‌است.
ساوت‌وست ایرلاینز بزرگترین مشتری در جهان برای خرید هواپیماهای بوئینگ ۷۳۷ می‌باشد.
این شرکت پس از خریدن شرکت هواپیمایی ایرترن ایرویز، بویینگ‌های ۷۳۷–۷۰۰ شرکت ایرترن ایرویز را به ناوگان خود اضافه کرد؛ ولی بوئینگ‌های ۷۱۷ شرکت ایرترن ایرویز را وارد ناوگان خود نکرد و آن‌ها را به شرکت هواپیمایی دلتا ایرلاینز انتقال داد.
دژ برازجان
دژ برازجان واقع در شهر برازجان مرکز شهرستان دشتستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
این بنای ارزشمند و استوار که به دژ برازجان یا کاروانسرای مشیرالملک برازجان بزرگ شناخته می‌شود، فراروی میدان شهید چمران شهر برازجان قراردارد، که از سازه‌های باشکوه دورهٔ قاجاریان به‌شمار می‌رود و در سال ۱۲۸۸ قمری برابر با سال ۱۲۵۰ خورشیدی بنا به دستور یکی از نیکوکاران شیراز به نام حاج میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک شیرازی با هزینه‌ای برابر چهل هزار تومان به پول آن زمان ساخته شده‌است.
سازنده این ساختمان حاج محمد رحیم شیرازی سازنده پل مشیر و کاروان‌سرای دالکی است که به روش استادانه‌ای دست به ساخت این ساختمان به روال معماری زندیه زده است.
این دژ تا دیرگاهی به عنوان زندان کاربری داشت و در اصل کاروانسرایی از دورهٔ قاجاریه است. در سال ۱۳۶۲ به شماره ۱۶۳۸ به عنوان یک اثر ملی به ثبت رسیده‌است. این دژ دارای سنگرهای دیدبانی می‌باشد که در کانون شهر و برای رویارویی با دشمنان ساخته شده بود. کاروانسرای مشیرالملک رویهمرفته دارای ۶۸ باب اتاق و حجره بوده که به دلیل تغییر کاربری آن در دوره‌های بعدی، شمار اتاق‌ها کم یا زیاد شده‌اند.
مهندس مهدی بازرگان، شمس‌الدین امیرعلائی، احمد انهاری، دکتر یدالله سحابی، دکتر سید محمدمهدی جعفری، علی محمد عموئی و ده‌ها تن دیگر از جمله کسانی هستند که در این دژ، زندانی بوده‌اند. لرد کرزن سیاستمدار و کهن نگار انگلیسی که زمانی سراسر ایران را درنوردیده وبنا به گفته خود بیشتر کاروانسراهای ایران را از نزدیک تماشا کرده بود، دربارهٔ استواری و شکوه کاروانسرای برازجان چنین می‌نویسد: در میان همه آنهایی که من دیده بودم این کاروانسرا بهتر ساخته شده بود و بهتر هم مانده بود.
نمای بیرونی این کاروانسرا در سال‌های اخیر مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته‌است.
غار چهل‌خانه
در 3 کيلومتري شمال شرق سعدآباد و در ساحل رودخانه شاپور مجموعه اي از غارهاي سنگي در ديواره مشرف به رودخانه شاپور به چشم مي خورد که بوسيله انسان بصورت اتاقها و راهروهاي منظم ساخته شده که در ميان اهالي و عموم مردم بومي منطقه به چهل خانه معروف مي باشد . در حال حاضر 23 تا از غارهای آن سالم برجاي مانده است . بخش پیشین و کانال ها و راهروهای ارتباطی این مجموعه غارها که به شکل چهارگوش بوده اند در اثر گذشت زمان، فرسایش و عوامل طبيعي مانند سیل و یا زلزله ازبین رفته اند.
در خصوص علت احداث این غارها نظرهای مختلفی از سوی باستان شناسان و مورخان بر اساس کاوش و پژوهش و مطالعات تطبیقی و قیاس با محل های مشابه این دخمه ها نظیر بندر سيراف ، سرمشهد کازرون ، کلات حیدری خورموج و دره بامیان افغانستان وجود دارد. از میان آنها این نظریه از احسان یغمایی کاشف بردک سیاه و پژوهشگر توج از اعتبار بیشتری برخوردار است. ایشان این غارها را همچون محل مشابه در بندر سیراف و سرمشهد کازرون محلي براي دفن اجساد مردگان (استودان ،استخوان دان) شهر اداری، سیاسی تموکن در دوره هخامنشیان و همچنین شهر توز در دوره ساسانیان می داند.چرا که مردمان زرتشت به سبب مقدس شمردن عناصر چهارگانه، آب، خاک،آتش و باد اجساد خود را در خاک دفن نمي کردند تا قداست خاک محفوظ بماند.
نظريه هاي ديگر براي ایجاد و کاربرد چهل خانه که اکثرا بر سر زبان ها می باشد و برخی از باستان شناسان مانند وارویک بال به آن معتقد هستند این که غارهای چهل خانه مانند غارهای دره بامیان افغانستان هست که پرستش گاه بوداییان بوده است . اما در هیچ منبع تاریخی نشانی از وجود اقوامی در این مناطق که ادیان بودایی داشته وجود ندارد و لذا این احتمال و احتمالات دیگر را با ضعف و عدم اعتبار روبرو می کند.
البته این امکان وجود دارد که به مرور زمان این محل کاربردهای دیگری مانند محبس، قلعه فراموشي، مخفیگاه ، پناهگاه ، محل نگهداري بيماران لاعلاج و... توسط بومیان منطقه پیدا کرده باشد اما در حقیقت علت ایجاد و احداث اولیه این سازه نمی باشند.
کاخ بردک‌سیاه
کاخ بَرْدَکْ‌سِیاه واقع در شهر برازجان از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. این بنای تاریخی با تکیه بر پژوهش‌های عبدالرسول کریمی فرد و پژوهشگرانی که وی به این مکان فرا خوانده بود در طی سالیان کار و تحقیق باستان شناسان در سال ۱۳۸۰خورشیدی به ثبت رسید.
«کاخ بردک سیاه» کاخ زمستانی داریوش اول، مربوط به عصر هخامنشی است، و در ۱۲ کیلومتری شمال شهر برازجان میان نخلستانهای روستای درودگاه و محل تلاقی دو رودخانه شاپور و دالکی قرار دارد، و بعد از کاخ کوروش بنا شده و فاقد ظرافت‌ها و ترکیب خاص رنگ‌های سیاه و سفید کاخ‌های برازجان و پاسارگاد است. ظاهر کاخ سنگ سیاه از لحاظ سبک هنر معماری و ترکیب رنگ‌های سیاه و سفید و مشخصات ظاهری آن نشان می‌دهد که این کاخ بعد از کاخ برازجان ساخته شده‌است.
تالار مرکزی این کاخ شبیه به کاخ آپادانا است و دارای ۱۰ (بقولی ۳۶) ستون است، در دو ردیف پنج تایی که به سبک و پلان و نقشه‌های هخامنشی ساخته شده و مخصوصاً قابل انطباق با پاسارگاد و برازجان می‌باشد، اما در رعایت رنگ پایهٔ ستونها با این دومحل تفاوت دارد و استفاده از بست‌های دم‌چلچله‌ای بر روی یکی از پایه ستون‌های این کاخ قدمت آن را بعد از پاسارگاد و برازجان نشان می‌دهد. هم چنین این کاخ ظرافت کاخ کوروش در پاسارگاد و برازجان را ندارد.
این کاخ در سال ۱۳۵۴ از زیر خاک بیرون آورده شد. در این منطقه همچنین دو کاخ چرخاب و کاخ سنگ سیاه نیز از دوره هخامنشی وجود دارد. به علت گسترش نیروی دریایی در زمان هخامنشی و اشراف بر آبراه‌های دریایی به دلایل نظامی و اقتصادی، عامل برپایی این کاخ‌ها بوده‌است. در کاخ بردک سیاه کاوشگران علاوه بر بقایای کاخ به اشیایی همچون یک خنجر زنانه از عاج و چند قطعه ابزار تزئینی برخوردند که نشان از سکونت زنان در این کاخ است. علاوه بر آن ۴ قطعه سنگین طلا در مجموع با وزن سه کیلوگرم که به نظر می‌رسد از مصالح در یا سنگ بنای کاخ بوده کشف شده‌است. همچنین در سال ۸۴ نقش برجسته حکاکی شده از شاه و ملازم وی همراه با سنگ‌نبشته ای به خط میخی و زبان بابلی نو وجود دارد. در میان قطعه طلاهای اکتشافی از این کاخ، قطعه‌ای کشف شده که به گفته کارشناسان احتمالاً قسمت بالای یک جام زرین هخامنشی است که خطی ساده زیر لبه آن حک گردیده‌است و همچنین گفته می‌شود قطعات طلای هخامنشی کاخ بردک سیاه حالتی چین خورده دارد که در جنب پایه ستون تالار مرکزی کشف گردیده‌است.
گدروزی
گدروزی (به یونانی: گدروزیا)، نامی که یونانیان به بلوچستان می‌داده‌اند. هرودت تاریخ‌دان یونانی گدروزی را یکی از ساتراپیهای هخامنشیان برشمرده است. بسیاری از مورخان ، ساتراپی گدروزیا را منطبق بر ساتراپی مکا دانسته اند و تمایزی بین این دو ساتراپی قائل نمی‌شوند و بر این باوراند که گدروزیا نامی بوده است که از سوی یونیان به ساتراپی مکا اطلاق می شده است.
بی‌خواب (آلبوم)
اینسومنیاک،(بی خواب) نام هشتمین آلبوم و چهارمین آلبوم انگلیسی انریکه ایگلسیاس است. در این آلبوم جان شنکز، کریستین لاندین، شون گرت، اندرس بگه، مارک تیلور، استار گیت و ماراتون با وی همکاری داشته اند. همچنین این آلبوم شامل اولین همکاری با یک رپر و یک بازخوانی از ترانه‌ای به نام Tired of being sorry (خسته از متاسف بودن) از گروه مستقل رینگ ساید است. گفته می‌شود که این آلبوم با کارهای پیشین انریکه متفاوت است و آمیخته‌ای بیشتری است از شیوهٔ پاپ معاصر تا آلبوم‌های قبلی وی، علاوه بر همکاری هیپ هاپ یادشده، این آلبوم عناصری از موسیقی آر اند بی (ریتم اند بلوز) و لاتین را بکار می‌برد. این آلبوم در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ در ایالات متحده و ۱۱ ژوئن در جهان توسط کمپانی گروه موسیقی یونیورسال منتشر شد.
بسیاری از فروشگاه‌ها آهنگ‌های ویژه‌ای را برای بارگذاری از اینترنت ( دانلود) پس از سفارش خریداران ارائه کردند. در میان آنها آهنگ تازهٔ Baby hold on (عزیزم صبر کن) بود که با خرید از شرکت تارگت امکان ابتیاع آن وجود داشت.
نسخه‌های اروپایی آلبوم شامل آهنگ‌های برای پاداش به خریداران به نام‌های Hero (قهرمان) ویرایش تاندرپوس و Not in love (عاشق نیستم) با هم خوانی کلیس (میکس برای کلاب آرمند ون هلدن) بود، گرچه نسخ آسیایی تنها شامل آهنگ‌ها قبلی با یک آهنگ پاداشین بودند.
کارمن لوانا
کارمن لُوانا (در انگلیسی: Carmen Luvana) نام یکی از هنرپیشگان فیلم‌های پورنوی آمریکایی است که دارای شهرتی جهانی می‌باشد.
کارمن لُوانا در منطقه بروکلین در شهر نیویورک از خانواده‌ای پورتوریکویی متولد شد. در سن پنج سالگی خانواده‌اش به همراه وی به کشور پورتوریکو بازگشتند. وی نهایتاً در سن ۱۸ سالگی به آمریکا بازگشت و به عنوان «رقصنده برهنه» در یکی از کلوپ‌های استریپ‌تیز در شهر میامی در ایالت فلوریدا به رقصندگی مشغول شد.
کارمن لُوانا در سال ۲۰۰۱ میلادی به صنعت پورن وارد شد. اولین ظهور وی در فیلم‌های پورنو در فیلم تازه‌کاران کثیف بیشتری ۲۱۱ ("More Dirty Debutantes #211") بود. وی پس ازآن سریعاً به استخدام شرکت دیجیتال سین درآمد اما در فوریه سال ۲۰۰۳ میلادی با کمپانی آدام و حوا برای الگوبرداری و شبیه‌سازی از مهبل وی برای آلت مصنوعی زنانه قرارداد بست.
وی در همان ابتدای ورود به صنعت هرزه‌نگاری، از داشتن سکس مقعدی در جلوی دوربین فیلمبرداری خودداری کرد. اما پس از علاقه‌مندی به داشتن سکس مقعدی در زندگی خصوصی‌اش، با داشتن سکس مقعدی در جلوی دوربین مخالفتی نکرد. اولین صحنه سکس مقعدی وی در یک فیلم پورنو به فیلم منشی تمام عیار "(The Perfect Secretary)" بازمی‌گردد.
در تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۰۶ کارمن جایزه هوارد استرن با عنوان ملکه زیبایی پورن از آن خود کرد. رقبای وی برای تصاحب لقب «ملکه زیبایی پورن در سال ۲۰۰۶» عبارت بودند از ستاره‌های پورنویی همچون تایلور وین و تارین تامس.
وی هم‌اکنون ساکن ایالت فلوریدای آمریکا است و تنها برای فیلمبرداری فیلم‌های پورنو به نقاط مختلف آمریکا پرواز می‌کند.
منطقه گنداره
گَنداره (به فارسی باستان: گـَداره(Gadāra)𐎥𐎭𐎠𐎼) یا گندهارا (Gandhara). نام استانی از استان‌های شاهنشاهی ایران در زمان هخامنشیان بود. محل گنداره در راستای رود سند، پیرامون شهرهای تاکسیلا و پوشکَلَواتی (چارسده امروزی) در شمال خاوری پیشاور پاکستان قرار داشت. نام گنداره نخست در ریگ‌ودا ذکر شده و پس از آن در آتارواودا. پانینی، زبان‌شناس هندی که خود احتمالاً از اهالی گنداره بوده نیز از این منطقه نام برده و آن را یکی از استان‌های اصلی هند دانسته‌است. در منابع ایرانی، نام گنداره نخستین بار در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و به عنوان یکی از استان‌های شاهنشاهی ایران آمده‌است. به نام گنداره در سدهٔ یازدهم پس از میلاد نیز توسط ابوریحان بیرونی اشاره شده و وی شهر ویهند (احتمالاً آوند امروزی نزدیک به اتوک) را پایتخت گنداره ذکر کرده‌است. نام گنداره در منابع کلاسیک بعدی برای اشاره به دره رود کابل استفاده شد. گنداره گاه با سرزمین قندهار اشتباه گرفته می‌شود.
پس از یورش یونانیانِ باختر (۲۵۰ پ. م-۱۳۰ پ. م) به گنداره و شبه‌قارهٔ هند و تشکیل دولت یونانی هند (۱۸۰ پ.م. -۱۰ پ. م) در آنجا، هنر یونانی با هنر بودایی درهم تلفیق شده و هنر گنداره را به وجود آورد، که نمونه آن در پایگاه باستان‌شناسی هَده در جنوب جلال‌آباد (گندارهٔ عصر بودایی) قابل مشاهده‌است. در سال ۴۷ میلادی گندفر از پادشاهی سورن، سکاهای شمالی را از گنداره اخراج کرد.
هالئاکالا
هالئاکالا (Haleakalā) یا آتشفشان مائوئی خاوری یک آتفشان بزرگ است که ۷۵ درصد از مساحت جزیرهٔ مائوئی در ایالات هاوایی آمریکا را پوشانده است.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
الیور کرامول
الیور کرامول (۱۵۹۹-۱۶۵۸) رهبر نظامی و سیاسی انگلیسی بود. وی از سال ۱۶۵۳ تا زمان مرگ نائب سلطنت کشورهای هم‌سود انگلستان، اسکاتلند و ایرلند بود و هم در مقام فرمانروای کشور و هم در مقام ریاست جمهوری جدید خدمت می‌کرد. او به نوعی اولین و آخرین رئیس جمهور تاریخ بریتانیا بود.
در ۱۶۴۲ جنگ‌های داخلی انگلستان بین طرفداران پارلمان و سلطنت‌طلب‌های هوادار شاه چارلز یکم آغاز شد. ارتش پارلمان‌گراها که به‌خوبی توسط توماس فیرفکس و اولیور کرامول سازماندهی شده‌بودند موفق به شکست سلطنت خواهان در نبرد مارستن مور در ۱۶۴۴ و نیزبی در ۱۶۴۵ شدند. چارلز اول دستگیر و پس از تحمل بیش از دو سال زندان در ژانویه ۱۶۴۹ گردن زده شد.
با اعدام پادشاه، اولیور کرامول اعلام جمهوری کرد و خود را رئیس جمهور نامید اما چون با مقاومت مجلس اعیان روبه‌رو شد مجلس را منحل کرد و روی در آن نوشت «اجاره داده می‌شود». جمهوری او، که با جمهوری‌های متداول امروزی متفاوت بود و بیشتر به دیکتاتوری شباهت داشت، تشکیل شده بود از سه کنسول، سه اسقف، سی نماینده پارلمان که همه آن‌ها را وی تعیین کرده بود و در راس همه آن‌ها خود کرامول قرار داشت. وی عده زیادی از مخالفانش را گردن زد. پرونده جمهوری انگلستان با مرگ وی تاکنون بسته است.
پس از مرگ وی در پی بازگشت سلطنت به انگلستان٬ وی نبش قبر گردید و سر از بدنش جدا شد، سر او بر سر میله‌ای گذاشته‌شد و بر فراز کاخ وست‌مینستر قرارگرفت
عبدالله گل
عبدالله گل یازدهمین رئیس جمهور کشور ترکیه بود.
او در سال (زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۵۰) در قیصریه (کایسری) به دنیا آمده‌است. پدرش احمد حمدی گل یکی از کارکنان کارخانه هواپیماسازی در قیصریه بوده‌است. این شهر از گذشته به پایبندی به آداب و سنن شرقی و اسلامی مشهور بوده و در دوران سلسله سلجوقیان یکی از مراکز علمی و فرهنگی اسلام در ترکیه به‌شمار می‌رفته‌است.
عبدالله گل تحصیلات مقدماتی را در مدرسه قاضی پاشا و تحصیلات متوسطه در مدرسه امامان و واعظان به پایان رسانید.
او لیسانس و فوق لیسانس خود در را در رشته اقتصاد از دانشگاه اقتصاد استانبول دریافت و در بین سالهای ۷۸–۱۹۷۶ پایان‌نامه خود را در رابطه تکامل روابط اقتصادی در مقطع دکتری در دانشگاه لندن ارائه نمود.
او بلافاصله پس از مراجعت از انگلستان به عنوان استاد اقتصاد در دانشگاه ساکاریه مشغول به تدریس شد. عبدالله گل در سال ۱۹۸۰ در روزهای اولیه ازدواج توسط پلیس دستگیر و به اتهام عضویت و فعالیت در گروهی موسوم به سنجاق چند ماهی را در زندان مشهور متریس استانبول زندانی گشت.
گل در بین سالهای ۹۱–۱۹۸۳ در جده به عنوان اقتصاد دان در بانک توسعه اسلامی مشغول بود و در کنار تسلط به زبان عربی موفق به دریافت درجه استاد دستیار در اقتصاد بین‌المللی شد.
در سال ۱۹۹۱از حزب رفاه در منطقه ساکاریه راهی مجلس گشت و تا سال ۱۹۹۵ عضو کمسیون برنامه‌ریزی و بودجه مجلس و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ عضو کمیته امور خارجه مجلس بود. پس از انحلال حزب رفاه در سال ۱۹۹۹ عضو حزب فضیلت گشته و پس از ممنوعیت حزب فضیلت ترکیه، در سال ۲۰۰۱ با دوستش رجب طیب اردوغان حزب عدالت و توسعه را تأسیس و دوباره وارد مجلس شد؛ و در ۲۰۰۷ به سمت ریاست جمهوری انتخاب شد.
رئیس‌جمهور ترکیه
رئیس‌جمهور ترکیه، عالیترین مقام سیاسی کشور ترکیه است. با توجه به نظام ریاستی در جمهوری ترکیه، مقام ریاست جمهوری ترکیه بیشتر یک مقام تشریفاتی است اما قانون اساسی ترکیه به تازگی اختیارات زیادی همچون حق وتوی مصوبات پارلمان و انتصاب مقام‌های دولتی از جمله قضات و رؤسای دانشگاه‌ها را به تازگی به او بخشیده است. او در عین حال فرمانده کل قوا نیز محسوب می‌شود.
انتخاب رئیس‌جمهوری توسط مجلس بزرگ ملی فرایندی پیچیده دارد و رای‌گیری می‌تواند تا چهار مرحله ادامه داشته باشد.
رئیس جمهوری با رای دست کم دو سوم نمایندگان مجلس ملی برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود (قبلاً این مدت ۷ سال بود ولی در سال ۲۰۰۷ به ۵ سال تقلیل یافت) و در صورتی که هیچ‌یک از نامزدهای احراز این سمت نتواند در دو دور اول رای‌گیری به این حد نصاب دست یابد، دور سوم رای‌گیری برگزار می‌شود و دارنده اکثریت مطلق آرابه ریاست جمهوری می‌رسد.
در صورتی که حتی در این مرحله نیز هیچ‌یک از نامزدها نتواند دست کم به اکثریت مطلق دست یابد، دور چهارم رای‌گیری برگزار می‌شود و نامزد دارای بیشترین تعداد آرا رئیس‌جمهوری ترکیه اعلام می‌شود.
رئیس جمهوری می‌تواند قوانین مصوب پارلمان را برای بررسی مجدد به پارلمان بازگرداند و برای اصلاح یا لغو برخی از قوانین فرمان برگزاری همه پرسی صادر کند.
رئیس جمهوری از سوی مجلس بزرگ ملی (پارلمان) فرماندهی عالیه نیروهای مسلح ترکیه را در دست دارد و انتصاب رئیس ستاد مشترک از جمله اختیارات اوست.
ریاست شورای امنیت ملی نیز بر عهده رئیس‌جمهوری است و در صورت لزوم، وی حق دارد با اعلام وضعیت اضطراری، برای دوره‌ای معین قوانینی را به صورت فرمان‌های ریاست جمهوری صادر کند و به اجرا بگذارد.
انتصاب اعضای شورای آموزش عالی و رؤسای دانشگاه‌های ترکیه و همچنین قضات دادگاه قانون اساسی، اعضای شورای دولتی و تعدادی دیگر از مقامات ارشد قضایی نیز از دیگر اختیارات اوست.
ثته‌گوش
ثَتَه‌گوش (به فارسی باستان: ثَتَگوش 𐎰𐎫𐎦𐎢𐏁 (Θataguš)) (ساتاگیدیا) سرزمینی باستانی در جنوب غربیش (غرب) در افغانستان مرکزی که تقریباً از هرات تا حوالی سند وسعت داشت. این سرزمین در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و نقش رستم در دورهٔ هخامنشیان به پارسی باستان «ثَ تَ گوش» نامیده شده‌است.
بگفتهٔ هرودوت، ساتاگیدها تیره‌ای از مردم مشرق یا شمال شرق ایران بودند، و مقر ایشان در تقسیمات شاهنشاهی هخامنشی جزو ایالت هفتم بشمار می‌رفت.
آنیت‌کابیر
آنیت‌کابیر یا آنیت‌قابیر به معنی قبر یادمانی، محل دفن مصطفی کمال آتاترک، رهبر جنگ استقلال ترکیه، بنیانگذار و نخستین رئیس جمهور ترکیه است که در شهر آنکارا واقع شده و توسط معماران استاد اِمین اُنات و استادیار اُرهان آردا طراحی شده‌است. آنیت به زبان ترکی به معنای یادبود و کابیر یا قابیر به معنای قبر می‌باشد . کسانی که طرح و پیشنهاد آن‌ها ۴۸ طرح دیگر را در رقابتی که در سال ۱۹۴۱ برای احداث این آرامگاه تاریخی توسط دولت ترکیه برگزار شده بود شکست داد. این مکان همچنین آرامگاه ابدی عصمت اینونو ، دومین رئیس جمهور ترکیه است که پس از مرگ در سال ۱۹۷۳ در این محل به خاک سپرده شده‌است. آرامگاه او روبروی آرامگاه آتاترک و در طرف مقابل زمین رژه است. این مقبره در اسکناس‌های ترکیه در طول سال‌های ۱۹۶۶–۱۹۸۷ و ۱۹۹۷–۲۰۰۹ به تصویر کشیده شده‌است.
در بخش هدایای آنیت‌کابیر شمشیری با نشان پادشاهی ایران به چشم می‌خورد که هدیه رضاشاه به آتاترک در سال ۱۹۳۴ است؛ همچنین عکسی از رضاشاه که با خط خود او به آتاترک تقدیم شده است. آنیت‌کابیر دربرگیرنده بخش‌های گوناگونی است: اصلانلی یول (جاده شیرها)، میدان مراسم، مزار آتاترک، کتابخانه و اتاق‌هایی که به نام‌های گوناگون نامیده شده‌اند.
برای بازدید از آنیت‌کابیر می‌توان از متروی خط آنکارای استفاده کرده و در ایستگاه آنادولو (Anadolu) پیاده شد.
در تاریخ ۱۰ نوامبر سال ۲۰۰۷، در ۶۹امین سالگرد مرگ مصطفی کمال آتاترک، ۵٬۴۶۲٬۰۲۰ نفر که ۲٬۴۲۰ نفر از آنان افراد خارجی بودند، از آنیت‌کابیر بازدید کردند، که رکورد بازدید در یک روز از این مجموعه در تمامی زمان‌ها را شکست. همچنین در ۱۱ ماه اول سال ۲۰۰۷، آنیت‌کابیر بیش از ۱۱ میلیون بازدیدکننده داشت که این تعداد فراتر از تعداد کل بازدید کنندگان در تمامی سال‌های گذشته بود. در سال ۲۰۰۶، در مجموع ۸٬۱۵۰٬۰۰۰ نفر و در سال ۲۰۰۵، در مجموع ۳٬۸۰۰٬۰۰۰ نفر از آنیت‌کابیر بازدید کردند. در تاریخ ۱۰ نوامبر سال ۲۰۱۳، ۱٬۰۸۹٬۶۱۵ نفر از آنیت‌کابیر بازدید کردند که رکورد جدیدی برای تمامی زمان‌ها است. در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۳ که سالگرد تأسیس جمهوری ترکیه است، ۴۳۸٬۴۵۱ نفر از آنیت‌کابیر بازدید کردند، که آن هم مقدار قابل توجهی از بازدید کنندگان برای تنها یک روز است. در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۲، تعداد ثبت شده بازدید کنندگان ۴۱۳٬۵۶۸ نفر اعلام شد.
Wikipedia contributors, "Anıtkabir," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Anıtkabir&oldid=195673026
فهرست رئیس‌جمهورهای ترکیه
فهرست زیر شامل نام روسای جمهور ترکیه از زمان اعلام جمهوری لائیک توسط مصطفی کمال پاشا معروف به "آتاترک" در کشور ترکیه است.
محمد بن عثمان
ابو جعفر، محمد بن عثمان بن سعید عمری دومین نایب از نواب خاصه است که بعد از مرگ پدرش عثمان بن سعید (بر طبق دیدگاه مشهور به سال۲۶۷ ه. ق)، به نیابت امام دوازدهم شیعیان منصوب شد. وی این «منصب» را تا زمان مرگ در بغداد به سال ۳۰۴ یا ۳۰۵ ه. ق، عهده‌دار بود. او در بین نواب اربعه،‌ طولانی‌ترین مدت زمان نیابت را داراست.
محمدبن عثمان، دومین نایب خاص حجت بن الحسن بود که پیش از وی، پدرش عثمان بن سعید، نایب خاص بودند. از آنجا که درباره زندگی نواب اربعه،‌ مطالب کمی در منابع دست اول بیان شده‌است، زندگی آنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
محمدبن عثمان، همچون پدرش، مورد اعتماد و مقرّب نزد امام غایب بودند. از شیخ طوسی نقل شده است که وی نزد امام دوازدهم، مقامی بزرگ داشته است و شیعه بر عدالت، تقوا و امانت او اتفاق نظر داشتند. پدرش، عثمان بن سعید، هنگام مردن دربارهٔ او چنین بیان می‌کند: «پس از من فرزندم جانشین و نایب امام است».
ابوعلی احمدبن اسحاق نقل می‌کند از حسن عسکری پرسیدم: «احکام دین را از چه شخصی بگیرم و گفته چه کسی را بپذیرم؟» آن امام در پاسخ چنین گفت: «عثمان بن سعید و پسرش، هر دو موثق هستند هر چه آنها به تو برسانند، از من می‌رسانند و آنچه به تو بگویند از جانب من می‌گویند. پس از آنها بشنو و اطاعت کن؛ زیرا آنها موثق و امین هستند». در منابع روایی شیعه آمده‌است که حسن عسکری،‌ از نیابت محمد بن عثمان برای فرزندش حجت بن الحسن خبر داده‌است.
شیعه ۱۲ امامی معتقد است حجت بن الحسن، پس از پدر محمد بن عثمان، او را برای نیابت خاص انتخاب کرد و در نامه‌ای درگذشت پدرش را به او تسلیت گفت.
وی پس از ۴۸ سال نیابت حجت بن الحسن،‌ در جمادی الاولی سال ۳۰۴ یا ۳۰۵ ه.ق در بغداد از دنیا رفت. وی قبل از مرگش، برای خود مقبره‌ای تهیه دید و بعد از مرگش در کنار پدرش مدفون شد. برخی در مدت زمان نیابتش تردید کرده و آن را ۴۰ سال می‌دانند.
نایب دوم حجت بن الحسن کتاب‌هایی در فقه نگاشت که مطالب آنها از حسن عسکری و حجت بن الحسن است.
یکی از آثار ایشان «الاشربه» در ابواب فقه است. ام‌کلثوم، دختر عثمان بن سعید می‌گوید: «این کتاب به وصیت پدرم به دست ابوالقاسم، حسین بن روح نوبختی (سومین سفیر) رسید و پس از آن بر طبق وصیت وی به دست چهارمین نایب خاص رسید. کتاب وی به دست ما نرسیده است و ممکن است به اثر ناملایمات روزگار از بین رفته باشد.»
زرنج
زَرَنْج (عربی شدهٔ زَرَنگ) شهری در جنوب غربی افغانستان و مرکز ولایت نیمروز است. زرنج به‌مدت ۱۴۱ سال پایتخت صفاریان بود. زرنج یکی از شهرهای بزرگ در منطقه سیستان افغانستان است که مطابق سال ۲۰۱۵، حدود ۱۶۰۹۰۲ نفر جمعیت دارد. زرنج گذرگاه مرزی مهمی بین افغانستان و ایران به‌شمار می‌رود که در مسیر تجارت بین آسیای میانه و آسیای جنوبی با خاورمیانه از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.
گفته می‌شود که زرنگ را گرشاسپ بنا کرده‌است. آن را زره نیز می‌نامیدند. در قدیم «زرنکه» (درنژینه) بعدها «سکستنه» سجستان، سیستان شده معرب آن زرنج است.
نام قدیم آن (سیستان) زرنگ بود پس از مهاجرت سکاها در زمان فرهاد دوم اشکانی (۱۳۶ – ۱۲۸ ق. م) و اردوان دوم (۲۵۰۰ ق. م) به طرف جنوب گروهی از آنان در زرنگ مستقر شدند. از این زمان زرنگ بنام آنان سکستان خوانده شد.
بعد از اسلام، حاکم بصره سرداری به نام عبدالرحمن بن سمرة را مأمور حمله به سیستان کرد و او زرنج را در حصار گرفت و تسخیر کرد.
ابن حوقل جغرافیدان مسلمان قرن چهارم هجری قمری در زمان مشاهداتش از سیستان شهر زرنج را با حصار مستحکم، بازارهای آباد و دارالاماره‌های بزرگ دوران صفاریان توصیف می‌کند.
در سال ۲۰۲۰ هفت هزار مورد خشونت علیه زنان در زرنج ثبت شد که این رقم رکورد را شکسته است.
زرنگ پایتخت صفاریان بود. در محل زرنگ باستانی اکنون روستای کوچکی به نام «نادعلی» قرار دارد. در نزدیکی آن روستا، تل بزرگی است و بر فراز آن تل، هنوز آثار ویرانه‌های ارگ زرنگ و دژ و باروی آن دیده می‌شود. در سال ۲۰۰۷ باستانشناسان ایرانی از دولت افغانستان اجازه یافتند تا در محل نادعلی کاوش کنند.
زرنج در زمان پادشاهان ساسانی شهری بزرگ به‌شمار می‌آمد و از آن در ضمن اخبار فتوحات اولیه مسلمین در سال ۲۰ هجری مکرر یاد شده‌است. شهر بزرگ زرنج به دست امیر تیمور ویران شد. این شهر زمانی که به دست امیر تیمور ویران شد اسم (شهر سیستان) را داشت.
به گفته وزارت احیا و توسعه روستایی (MRRD) به همراه کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و اداره مرکزی آمار (CSO) افغانستان، جمعیت زرنج در سال ۲۰۰۴ حدود ۴۹٬۸۵۱ نفر بوده‌است. اقوام به شرح زیر است: بلوچ ۷۷٪، پشتون ۱۵٪ و تاجیک ۸٪.
شهر زرنج ۱۶۰۹۰۲ نفر جمعیت دارد.
در زارات ۱۷۸۷۸ مسکن مسکونی و ۱۷۵۹ هکتار زمین کشاورزی وجود دارد. کاربری زمین تجاری در جاده اصلی ایران جمع شده‌است.
شهر زرنج مرکز ولایت نیمروز، شهری مرزی است و درست در جایی قرار گرفته که مرز مشترک ایران و افغانستان محسوب می‌گردد و همچنان نقطهٔ نهایی جریان هلمند یعنی جایی است که ریگستان‌های عظیم، هلمند را در خود می‌بلعد و در فصل‌های خشک آب هلمند حتی به این مناطق هم نمی‌رسد. مساحت ولایت نیمروز ۴۱٬۰۰۵ کیلومتر مربع می‌باشد.
زرنج دارای تابستانهای بسیار گرم و زمستانهای خنک است. میزان بارش آن بسیار کم است و بیشتر در زمستان رخ می‌دهد. دما در تابستان ممکن است به ۵۰ درجه سانتیگراد نیز برسد و کمترین دمای زرنج در زمستان −۱۳٫۲ درجه سانتیگراد است.میزان بارش ۵۰میلیمتر درسال در این شهر است
بزرگراه دلارام–زرنج، که به آن مسیر ۶۰۶ نیز گفته می‌شود، جاده دو بانده با ۲۱۷ کیلومتر طول است که توسط هند در افغانستان ساخته شده‌است. این بزرگراه دلارام ولایت فراه را با زرنج متصل می‌کند. مسیر ۶۰۶ زمان مسافرت بین دلارام و زرنج را از ۱۲ الی ۱۴ ساعت به ۲ ساعت کاهش می‌دهد. هند و ایران در ماه مه ۲۰۱۶ توافق‌نامه ای را برای اتصال این جاده به بندر چابهار به‌طور ریلی و جاده ای امضا کردند.
یعقوب بن لیث صفاری بیانگذار دودمان صفاریان از زرنج می‌باشد و در این شهر تولد شده‌است.
سطح عرضی
صفحهٔ عرضی یا آگزیال (Transverse or Axial View) در پزشکی صفحه ایست افقی که بدن یا دید بدن را به قسمت‌های تحتانی و فوقانی تقسیم می‌کند.
در حقیقت این دید همان دید مقطعی است که در اکثر تصویرگیری‌های سی‌تی‌اسکن دیده می‌شود. گاه به جای واژه "دید" در این موضوع از واژه‌های "برش" یا "مقطع" یا "صفحه" نیز استفاده می‌شود .
زرنگ (ساتراپی)
زَرَنگ یا زرنکا (به یونانی: درنگیانا) سرزمینی باستانی که یکی از ساتراپی‌های هخامنشیان بشمار می‌رفت و در سرزمین‌های امروزی افغانستان، پاکستان و جنوب شرقی ایران واقع بوده‌است. این سرزمین در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و نقش رستم در دورهٔ هخامنشیان به پارسی باستان زَرَکَه نامیده شده‌است.
گفته می‌شود که زرنگ را گرشاسب بنا کرده‌است. آن را زره نیز می نامیدند. در قدیم «زرنکه» (درنژینه) بعدها «سکستنه» سجستان، سیستان شده معرب آن زرنج است.
نام قدیم آن (سیستان) زرنگ بود پس از مهاجرت سکاها... در زمان فرهاد دوم اشکانی (۱۳۶ – ۱۲۸ ق.م.) و اردوان دوم (۱۲۷ – ۱۲۴ ق.م.) به طرف جنوب گروهی از آنان در زرنگ مستقر شدند. از این زمان زرنگ بنام آنان سکستان خوانده شد.
زرنگ یا درانگیا یا زرنگستان که پسان بواسطه ورود سکاها، سکستان و سپس سیستان نامیده شد از نواحی بسیار حاصلخیز و دلاور پرور ایران بود. از پربرکتی و حاصلخیزی گفتن این ناحیه همین بس که پس از حمله اعراب، سیستان دومین خراجگزار بزرگ ایران پس از خراسان بود. مغولها در حمله به سیستان و با علم از دلیرپروری این ناحیه، کشتزارها و باغات و اکوسیستم بسیار حساس و آسیب پذیر آن را ویران کردند، بیشتر چشمه‌های آن را خشکاندند. قناتها و کاریزها توسط مغولها عمداً ویران گردیدند تا بر اثر خشکی و طبیعتاً ویرانی کشت، مردم در مضیقه و غم توشه افتند و بر اثر اجبار در تحمل سختی‌ها در گذران زندگی روزمره، دلمشغول باشند و دیگر خطری از ناحیه ایشان مغولان را تهدید نکند. سیستان از نظر آبادانی پس از آن دیگر کمر راست نکرد و هر سال بر مساحت شنزارهایش افزوده گشت و از سطح آبادش کم. اینگونه سیاست بعدها هم در ایران بکار گرفته و پیاده شد. بهر حال، درانگها که نام خویش را به درنگ یا زرنگستان داده بودند یکی از ده قبیله اتحادیه پارسی بودند.
سطح ساژیتال
صفحهٔ ساژیتال (Sagittal Plane) در پزشکی صفحه ایست عمودی که بدن یا دید بدن را به قسمت‌های چپ و راست تقسیم می‌کند. تصویر ساژیتال در واقع نمایی از بدن است که اشعه از محور ساژیتال تابیده است و بدن در تصویر (مثلا سی تی اسکن)به دو نیمه راست و چپ تقسیم شده است.
از این دید در تصویرگیری‌های ام آر آی نیز استفاده می‌شود. گاه به جای واژه "دید" در این موضوع از واژه‌های "برش" یا "مقطع" نیز استفاده می‌شود .
بیان جهات در آناتومی
در آناتومی بدن جاندار (انسان) را به سه صفحه عمود بر هم می‌توان تقسیم کرد:
1. صفحه چپ‌راستی یا ساژیتال در این صفحه بدن به دو نیمه راست و چپ تقسیم میشود.
2. صفحه پس‌وپیش یا فرونتال یا کرونال در این صفحه بدن به دو نیمه قدامی و خلفی تقسیم میشود.
3. صفحه فوقانی-تحتانی یا هوریزنتال یا آگزیال در این صفحه بدن به دو نیمه فوقانی و تحتانی تقسیم میشود.
دید چپ‌راستی یا صفحهٔ چپ‌راستی یا برش یا صفحهٔ ساژیتال در پزشکی صفحه ایست عمودی که بدن را به قسمت‌های چپ و راست تقسیم می‌کند. اندامهای نزدیکتر به صفحه ساژیتال را می‌توان داخلیتر یا مدیال نامید و اندامهای دورتر را خارجی یا لترال . مانند آنکه چشم داخلیتر از گوش است و گوش لترال یا خارجیتر از چشم.
دید پس‌وپیش یا برش یا صفحهٔ پس‌وپیش یا دید کرونال در پزشکی صفحه ایست عمودی که بدن یا دید بدن را به قسمت‌های خَلفی یا پس و قُدامی یا پیش تقسیم می‌کند. گاه به جای واژه "دید" در این موضوع از واژه‌های "برش" یا "مقطع" نیز استفاده می‌شود . مانند آنکه اعصاب نخاعی که از مهره‌های کمری خارج میشوند به دو شاخه تقسیم میشوند شاخه خلفی که به پوست کمر نزدیکتر است را دورسال و شاخه قدامی را که به شکم نزدیکتر است ونترال مینامند.
دید بالایی-پایینی یا صفحهٔ بالایی-پایینی یا دید یا صفحهٔ آگزیال در پزشکی صفحه ایست افقی که بدن یا دید بدن را به قسمت‌های تختانی و فوقانی تقسیم می‌کند. قسمتها بالاتر را سری(کرانیال) و قسمتهای پایینتر را دمی(کودال) نیز مینامند.
ابتدای یک عضو از سمت تنه یا محور اصلی بدن را ابتدا یا پروگزیمال و انتهای آن را انتها یا دیستال مینامند. مانند آنکه در اندام فوقانی بازو پروگزیمال و مچ دست دیستال است. یا در انگشتان بند اول که به کف دست متصل است بند پروگزیمال و بند آخر بند دیستال است.
در اعضایی که حفره مانند یا لوله ای شکل هستند سطح داخلی را درون (اینترنال) و سطح خارجی را بیرونی (اکسترنال) مینامند. مانند روده که مواد غذایی در سطح درونی آن قرار دارند.
هر دندان پنج وجه دارد: وجه زبانی (لینگوال) که به زبان برخورد میکند ؛ وجه فکی یا بوکال که به سطح داخلی گونه‌ها برخورد میکند ؛ وجه مزیال که به سمت دندان جلویی میباشد ؛ وجه دیستال که به سمت دندان عقبی (مانند آسیا) میباشد ؛ وجه اکلوزال که دربرابر سطح جونده دندان مقابل قرار میگیرد.
بوستون
بوستون مرکز و بزرگترین شهر ایالت ماساچوست آمریکاست. این شهر با جمعیتی بیش از ۶۶۷٬۱۳۷ نفر، بیست و سومین شهر بزرگ آمریکاست. بوستون یکی از قدیمی‌ترین شهرهای آمریکاست که در سال ۱۶۳۰ توسط مهاجران پیوریتَن (Puritan) تأسیس شده‌است. بوستون بزرگ منطقه‌ای کلان‌شهری شامل بوستون و شهرهای اطراف است. بوستون مرکز حوادث انقلاب آمریکا بود، مانند بوستون تی پارتی (Boston Tea Party).
اولین مترو و اولین مدرسهٔ عمومی آمریکا در بوستون ساخته شد.
در حال حاضر، شماری از بهترین دانشگاه‌های جهان در این شهر قرار دارد؛ دانشگاه هاروارد (Harvard University)، مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (MIT)، تافتس (Tufts)، دانشگاه بوستون (Boston University) و دانشگاه نورث ایسترن (Northeastern University) از این جمله اند. بوستون یکی از بزرگترین و شناخته‌شده‌ترین مراکز پزشکی و تحقیقاتی است که چندی از معروفترین بیمارستان‌های دنیا را داراست.
بوستون مرکز تعدادی از موفقترین فرنچایزهای ورزشی در آمریکا است؛ بوستون سِلتیکس (Boston Celtics)، بوستون رد ساکس (Boston Red Sox) و بوستون برویینز (Boston Bruins) نمونه‌هایی از این دست هستند.
«کمبریج» از محله‌های مهم و اشرافی‌نشین شهر بوستون است. همچنین به این شهر کالج تاون (شهر دانشگاهی) گفته می‌شود.
خیابان بویلستون از خیابان‌های اصلی شهر بوستون است.
ناحیهٔ واترتاون بخشی از کلان‌شهر بوستون محسوب می‌شود.
متروی ام‌بی‌تی‌ای در سال ۱۸۹۷ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۵ خط و ۱۲۰ ایستگاه می‌باشد. این مترو از قدیمی‌ترین متروهای جهان است.
تیم‌های بوستون سلتیکز، نیوانگلند رولوشن، بوستون بریکرز، و تیم فوتبال آمریکایی نیوانگلند پتریوتس از این شهر هستند.
مسابقات دو ماراتون بوستون شهرت جهانی دارد.پردیس اصلی یا یکی از پردیس‌های این مراکز دانشگاهی در شهر بوستون قرار گرفته‌اند:
قدیمی‌ترین پارک ایالات متحده با نام د کومون در مرکز شهر بوستون واقع شده‌است. همچنین آکواریوم نیواگلند از دیگر مراکز دیدنی این شهر است.
دانشگاه تافتس
دانشگاه تافتس یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در ماساچوست واقع است.
پیر امیدیار مؤسس شرکت eBay و ناصر طالب‌زاده پزشک ایرانی از دانش آموختگان دانشگاه تافتس هستند.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه تافتس در رده ۲۵۳دنیا قرار گرفته‌ است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۳۹ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
http://en.wikipedia.org/wiki/Tufts_University
دانشگاه بوستون
دانشگاه بوستون یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در ماساچوست واقع است. این دانشگاه چهارمین دانشگاه بزرگ خصوصی آمریکااست.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه بوستون در رده ۹۸ دنیا و بیست و نهم آمریکا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۶۱ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.http://en.wikipedia.org/wiki/Boston_University
دانشگاه نورت‌ایسترن
دانشگاه نورت‌ایسترن یک دانشگاه خصوصی واقع در شهر بوستون در ایالت ماساچوست ایالات متحده آمریکا است که ۶ کالج و ۳ دانشکدهٔ اصلی دارد.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه نورت ایسترن در رده ۳۴۴دنیا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۷۳را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
دانشکده های دانشگاه نورت ایسترن عبارتند از :http://en.wikipedia.org/wiki/Northeastern_University
دانشگاه ماساچوست در امهرست
دانشگاه ماساچوست در امهرست یکی از دانشگاه‌های دولتی ایالات متحده آمریکا است که در شهر امهرست در ایالت ماساچوست واقع است و به عنوان یک مجموعه تحقیقاتی با فعالیت خیلی بالا رده‌بندی می‌شود. این دانشگاه مادرِ مجموعه پنج دانشگاه ایالتی ماساچوست و بزرگترین آن‌ها محسوب می‌شود. چهار دانشگاه دیگر عبارتند از دانشگاه ماساچوست در بوستون، لُووال، دارموث و دانشکده پزشکی وُوستر که همراه با امهرست ۶۵۰۰۰ دانشجو دارند.
مجوعه دانشکده‌ها و ساختمان‌های دانشگاه ماساچوست در امهرست در گستره‌ای در حدود ۶۰۰ هکتار در شهر امهرست قرار دارد. زمین دانشگاه متعلق به دولت ایالتی ماساچوست می‌باشد. این دانشگاه بزرگ‌ترین مجموعه دانشگاهی دولتی در ایالت‌های نیو انگلند آمریکا محسوب می‌شود.
ساختمان‌های متعددی با قدمت متفاوت در این دانشگاه وجود دارند که برخی از آن‌ها توسط معماران مشهور زمان خودشان طراحی شده‌اند. ساختمان ۲۶ طبقه کتابخانه دوبویی در مرکز دانشگاه که بلندترین کتابخانه در ایالات متحده است از کیلومترها دورتر قابل مشاهده است. در حال حاضر چندین ساختمان و آزمایشگاه جدید در ضلع شرقی دانشگاه در حال ساخت می‌باشد. همچنین چندین خوابگاه جدید قرار است در اطراف دانشگاه ساخته شود.
برنامه بلندپروازانه‌ای برای توسعه ساختمان‌های این دانشگاه تهیه شده‌است و قرار است دویست هیئت علمی جدید به این دانشگاه اضافه شوند.
در سال‌های اخیر نیروگاه قدیمی تر زغال سنگی این دانشگاه جای خود را به نیروگاه گازی ۱۰ مگاواتی جدیدی داده‌است که مجموعه تولید بخار برای گرمایش ساختمان‌های دانشگاه نیز در کنار آن ساخته شده‌است. این مجموعه راندمان بسیار بالایی دارد و جزو اولین نمونه‌ها در ایالات متحده می‌باشد.
بر اساس رتبه بندی نشریه US News در سال 2020 ، دانشگاه ماساچوسوت در امهرست در رتبه 64 کل و 24 در بین دانشگاه های دولتی آمریکا قرار گرفته است.
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Massachusetts_Amherst
دانشگاه نورث‌وسترن
دانشگاه نورث وسترن از معتبرترین دانشگاه‌های جهان به حساب می آید که در کشور آمریکا و ایالت ایلینوی دارد. دانشگاه نورث وسترن در قطر نیز شعبه دارد.
دانشگاه نورث وسترن یک دانشگاه بزرگ تحقیقاتی با یک برنامه جامع دکترا است که هر ساله بیش از ۷۰۰ میلیون دلار سرمایه گذاری در بخش تحقیقات جذب می‌کند.این دانشگاه نهمین دانشگاه بزرگ آمریکا می‌باشد که در اوت ۲۰۱۸ ارزش این دانشگاه ۱۱/۰۴ میلیارد دلار برآورد شده‌است.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS دانشگاه نورث وسترن در رتبه ۲۹ دانشگاه‌های دنیا قرار دارد. بر اساس رتبه‌بندی تایمز نیز این دانشگاه در رتبه ۲۲ دانشگاه‌های جهان قرار گرفته‌است.
این دانشگاه از دانشکده ها ی زیر تشکیل شده استدانشگاه نورث وسترن در سال ۱۸۵۱ توسط جان اوانس تأسیس شد.http://en.wikipedia.org/wiki/Northwestern_University