hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ثقةالاسلام تبریزی
میرزا علی‌آقا تبریزی (زاده ۲۹ دی ۱۲۳۹ - مرگ ۹ دی ۱۲۹۰ خورشیدی) مشهور به ثقةالاسلام تبریزی یا ثقةالاسلام دوم، از علمای آذربایجان و یکی از کشته‌شدگان جنبش مشروطیت ایران بود. او از مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان بود و در۱۰ محرم ۱۳۳۰ هجری قمری در تبریز به دست روس‌ها به دار آویخته شد.
او در هفتم رجب ۱۲۷۷ ق. در تبریز به دنیا آمد. پدر بزرگش حاج میرزا شفیع صدر ثقةالاسلام شاگرد سید کاظم رشتی و رئیس شیخیه تبریز بود. پدرش حاج میرزا موسی ثقةالاسلام در جنبش تنباکو شرکت داشت.
تحصیلات خود را در تبریز و سپس در کربلا و نجف انجام داد. پس از آن به تبریز بازگشت و در ۱۳۱۹ بعد از درگذشت پدرش لقب «ثقةالاسلام» را به پیشنهاد محمدعلی میرزا ولیعهد از مظفرالدین‌شاه دریافت کرد و رئیس شیخیه در تبریز شد. سه بار ازدواج کرد و سه پسر و چهار دختر داشت. زبان‌های ترکی و فارسی و عربی و فرانسه را می‌دانست و نشریات عربی را می‌خواند و در سخن‌رانی‌های خود مردم را از اوضاع دنیای جدید با خبر می‌ساخت. با امیرنظام گروسی و مهدیقلی هدایت و ادیب‌الممالک فراهانی معاشرت و گفتگو داشت. طبع شعر داشت و در کتابخانه خود مجلس شعرخوانی برگزار می‌کرد.
از آغاز جنبش مشروطیت از هواداران آن بود. پس از اعلام مشروطه در انتخابات دوره اول مجلس شورای ملی رأی اول را در بین علمای تبریز بدست آورد ولی نمایندگی را نپذیرفت. با تأسیس انجمن ایالتی آذربایجان از حامیان آن شد و در مقابل انجمن اسلامیه که علمای مخالف مشروطه تأسیس کرده بودند پشتیبان انجمن ایالتی بود.
در دوره استبداد صغیر سعی زیادی برای جلوگیری از اشغال تبریز و حل مسالمت‌آمیز مسائل داشت. پس از فتح تهران کوشش کرد که از خلع محمدعلی شاه جلوگیری کند و اختلافات با مسالمت حل شود ولی موفق نشد. با اشغال تبریز از سوی نیروهای روسیه تزاری سعی در آرام کردن اوضاع داشت. به اصرار او ستارخان و باقرخان از تبریز به تهران رفتند.
پس از اولتیماتوم روسیه به ایران و درخواست اخراج شوستر، مردم تبریز به تظاهرات دست زدند. مجاهدین تبریز به هواداری از مردم آماده مقابله با نیرهای روس شدند. ثقةالاسلام با اقدامات مجاهدان مخالف بود و همین به دشمنی آنان با او منجر شد. با شروع جنگ از سوی روس‌ها، ثقةالاسلام به مخالفت با آن‌ها برخاست و در نامه‌ای از امیر حشمت نیساری رئیس شهربانی تبریز خواست که در برابر روس‌ها مقابله و دفاع کند. با آن که در چند روز نبرد مجاهدان نیروی روس را ضعیف کرده بودند ولی منحل شدن مجلس در تهران و پذیرش اولتیماتوم ثقةالاسلام را واداشت که از مجاهدین بخواهد که سلاح را بر زمین بگذارند.
پس از اشغال تبریز بدست قشون روس روس‌ها از ثقةالاسلام خواستند که به کنسولگری روسیه در تبریز بیاید. با آن‌که کنسول عثمانی به او هشدار داده بود، ثقةالاسلام از مخفی شدن و پناهندگی در کنسولگری عثمانی سر باز زد و به کنسول‌گری روسیه رفت. در آن جا از او خواستند که بنویسد که آغازکننده جنگ مجاهدان بوده‌اند ولی ثقةالاسلام از این کار خودداری کرد و گفت روس‌ها جنگ را شروع کرده‌اند. پس از آن او را همراه هفت تن دیگر در روز عاشورای سال ۱۳۳۰ قمری برابر با ۹ دی‌ماه ۱۲۹۰ خورشیدی به‌دار کشیدند. مأمور دولتی که مأمور دار کشیدن او بود به نام قاسم دماوندی، از این کار امتناع و مأموران روسی او را نیز به جرم همکاری با مجاهدان پای چوبه دار بردند. ثقةالاسلام را در محلی که اکنون مقبرةالشعرای تبریز است دفن کردند.
پس از انقلاب اکتبر روسیه، دولت شوروی هیئتی را به تبریز اعزام کرد و به عنوان عذرخواهی دسته‌گلی بر مزار وی گذاشتند.
آمریکا (ابهام‌زدایی)
منظور از امريكا هر كدام از موارد زير ميتواند باشد:
صور اسرافیل (ابهام‌زدایی)
صوراسرافیل ممکن است به هر یک از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تخت طاووس (قاجاری)
تَختِ طاووس (قاجاری) که در آغاز «تخت خورشید» نام داشت، یکی از تخت‌های جواهر نشان سلطنتی کشور ایران است که به مباشرت حاجی محمدحسین‌خان صدر اصفهانی (نظام الدوله)، صدر اعظم فتحعلی‌شاه و به فرمان فتحعلی‌شاه در سال ۱۲۱۶ هجری قمری توسط جواهرسازان اصفهان ساخته شد.
در ابتدا این تخت، تخت خورشید نام داشت و دلیل این نام‌گذاری، وجود صفحه‌ای آینه‌ای به شکل یک خورشید روی این تخت بوده‌است. از سال ۱۲۲۴ قمری، از نخستین شب ازدواج فتحعلی شاه قاجار با طاووس خانم تاج‌الدوله (که پانزده ساله بود) بر روی این تخت، تخت به نام وی، تخت طاووس نامیده شد. تخت مذکور تا سال ۱۳۶۰ در کاخ موزه گلستان نگهداری می‌گردید. در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۳۶۰ به خزانۀ موزه جواهرات ملی ایران، موزۀ بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران انتقال یافت. این تخت هم‌اکنون در موزه جواهرات ملی ایران است.
این تخت با تخت طاووس (نادری) که نادرشاه افشار به همراه جواهرات کوه نور و دریای نور از نبرد هندوستان با خود به ایران آورد، تفاوت دارد. تخت طاووس نادری با مرگ وی توسط غارتگران تخریب و به یغما برده شد. همچنین نمونۀ جایگزین و دگر (بدل) این تخت کنار بدل تخت نادری در تالار سلام واقع در کاخ موزه گلستان نگهداری می‌شود.
فهرست شهرهای اندونزی
فهرستی از شهرهای کشور اندونزی:
بوگور
بوگور شهری است در بخش غربی جزیره جاوه متعلق به کشور اندونزی.
جمعیت بوگور ۸۰۰٬۰۰۰ نفر است.
بوگور در دوره اشغال انگلیسی‌ها در زمان استمفورد رفلز (بنیادگذار شهر سنگاپور) پایتخت اندونزی بود و در زمان استعمار هلندی‌ها در فصل‌های کم‌باران به عنوان پایتخت استفاده می‌شد و هلندی‌ها آن را بایتِن‌زُرخ (Buitenzorg) می‌نامیدند که معنی آن می‌شود «بیرون از نگرانی» یعنی جایی که دیگر نباید نگرانش بود.
آقا حسینقلی فراهانی
میرزا حسین‌قلی فراهانی معروف به آقا حسینقلی (۱۲۳۰، تهران – ۱۲۹۴، تهران)، از نوازندگان سرشناس تار اواخر دوران قاجار بود. او فرزند کوچک‌تر علی‌اکبر فراهانی نوازنده معروف تار اوایل حکومت ناصرالدین‌شاه بود. آقا حسینقلی شاگرد برادر بزرگ خود میرزا عبدالله فراهانی و سپس شاگرد پسرعمو یا پدرخوانده خود آقا غلامحسین فراهانی شد.
آقا حسینقلی، برای پر کردن صفحهٔ گرامافون به همراه گروهی نوازنده به پاریس سفر کرد و صفحاتی را ضبط کرد که بعدها جریان این سفر دستمایه داستانی تاریخی-تخیلی برای علی حاتمی در فیلم "دلشدگان" گشت.
دو فرزند او یعنی علی‌اکبر شهنازی و عبدالحسین شهنازی نیز بعدها از نوازندگان سرشناس تار شدند. ردیف آقا حسینقلی که توسط فرزند بزرگش علی‌اکبر شهنازی، روایت و ضبط شده، یکی از ردیف‌های معروف موسیقی ایرانی است.
آقا حسینقلی در سال ۱۲۹۴ خورشیدی (برابر با ۱۳۳۴ (قمری)) درگذشت.
از شاگردان او می‌توان درویش‌خان، علینقی وزیری، مرتضی نی‌داوود، یوسف فروتن و پسر بزرگش علی‌اکبر شهنازی را نام برد.
آقا حسینقلی در سه دوره اقدام به ضبط آثار خود کرد: در سال ۱۲۸۴ خورشیدی (معادل ۱۹۰۵ میلادی)، آقا حسینقلی برای اولین بار قطعاتی را روی صفحه گرامافون ضبط کرد؛ او در دو دورهٔ دیگر هم (در ۱۹۰۷ میلادی معادل ۱۲۸۶ خورشیدی در پاریس، و در ۱۲۹۱ خورشیدی در تهران) اقدام به ضبط صفحه‌های موسیقی کرد.
منبع عکس: کتاب موسیقی ایران در سده گدشته
جلیل محمدقلی‌زاده
میرزا جلیل محمدقلی‌زاده (۲۲ فوریه ۱۸۶۶ – ۴ ژانویه ۱۹۳۲) بنیان‌گذار روزنامه ملانصرالدین بود.
او در سال ۱۸۶۶ در دهی به‌نام نهرم از ولایت نخجوان زاده شد. پدرش محمدقلی نام داشت. خانواده او اصلاً ایرانی بودند و جدش حسین‌علی بنا از خوی به نخجوان رفته بود. وی معروف به میرزا جلیل و یک ادیب و داستان‌نویس سرشناس آذربایجانی بود. میرزا جلیل زیر نفوذ ادبی نویسندگان روس مثل نیکلای گوگول و آنتوان چخوف بود.
وی با حمیده جوانشیر که فعال حقوق زنان بود، ازدواج کرد. خواندن و نوشتن را در نخجوان آموخت، و در شهر گوری در گرجستان به دارالمعلمین رفت. سال‌ها در مدارس گرجستان آموزگار بود. در سال ۱۹۰۴ به تفلیس رفت و در روزنامه شرق روس مشغول به نویسندگی شد. چند داستان کوتاه منتشر کرد. نمایشنامه‌ای به نام مردگان نوشت که با استقبال زیاد روبرو شد.
انتشار ملانصرالدین مهم‌ترین کار فرهنگی او بود و دشمنان زیادی از مستبدین و ملایان برای او ساخت. میرزا جلیل در جایی گفته بود: "اگر من این مجله را به جای تفلیس در باکو یا ایروان (پایتخت ارمنستان امروزی که آن زمان اکثریت جمعیت آن را آذربایجانی‌ها تشکیل می دادند) منتشر می‌کردم حتماً دفتر کار من را نابود و من را هم می کشتند." روزنامهٔ ملانصرالدین نوشتارهایی روشنفکرانه و اصلاح‌طلبانه داشت و این امر باعث شد تا مسلمانان به تکفیر و آزار مدیر، کارکنان و حتی فروشندگان آن دست بزنند. محمدقلی‌زاده ناچار شد برای گریز از تعرض مسلمانان در محله گرجی‌نشین تفلیس اقامت کند. در بایگانی شخصی دست‌نوشته‌های جلیل محمدقلی‌زاده، نامهٔ یک مسلمان تندرو در ده قاسم‌کندی دیده می‌شود که محمدقلی‌زاده را با دشنام شدید تهدید به قتل و خون‌ریزی کرده‌است.
جلیل محمدقلی‌زاده در سال ۱۹۲۱ میلادی به قصد اقامت دائم در سرزمین اجدادی به ایران آمد، ولی پس از یک سال اقامت در تبریز، به دعوت حکومت آذربایجان شوروی به باکو رفت. در طول اقامت در تبریز و به یاری روشنفکران شهر، انتشار مجلهٔ ملا نصرالدین را ادامه می‌دهد و نمایشنامهٔ «مرده‌ها» را به روی صحنه می‌آورد. سکونت یک‌سالهٔ میرزا جلیل در تبریز، از دوره‌های پرکار وی، و از پرثمرترین سال‌های زندگی‌اش به‌شمار می‌رود.
شخصت اصلی معروف‌ترین کتابش با عنوان "میّت"، یک خداناباور مست است که به خاطر گفتن حقایق مربوط به عقب‌ماندگی جامعه، دیوانه تلقی می‌شود؛ جامعه‌ای که در آن، شوهر دادن دختران نه ساله به مردان ۵۰ یا ۶۰ ساله، امری پذیرفته و رایج تلقی می‌شود.... اگر با این نیروی مخرب جامعه و تاریخ کهن(یعنی ملایان) تسویه حساب نشود؛ خواه انقلاب مشروطه بشود یا نشود؛ این میکروب‌ها میمانند و من می‌ترسم در آینده نزدیکی چشم باز کنید و ببینید " هشتصد ملا یکجا خلق شده ". ملا همه امور مملکت را بدست گرفته؛ همه ثروت شما را بر باد داده؛ و شما را به امان خدا سپرده و افسارتان را به بیگانگان رها کرده ...
... همه جا دود است، در مجالس و منازل دود دخانیات و مشروبات، در کوچه‌ها دود حمام، در معنویات دود موهومات و خرافات، در روح و قلب دود کثافات...خلاصه ملت در میان دودها دارد خفه می‌شود! در حال خفگی منتظر نجات است. از کی؟ -- از هر شخص با وجدان، از هر وطن پرست حقیقی، از هر انساندوست، ملت دارد خفه می‌شود. دودها ملت را از هر طرف احاطه کرده، اگر زود به فریادشان نرسیم، ممکن است دیگر اثری از ملت بجا نماند. «عجله لازم است»...
گوری (گرجستان)
گوری یک شهر صنعتی در ایالت شیدا کارتلی گرجستان است. این شهر توسط یکی از بزرگ‌ترین شاهان گرجستان به نام داویت چهارم (۱۰۸۹–۱۱۲۵) بنیان گذاشته‌شد.
گوری از سال ۱۸۰۱ میلادی، به عنوان یک شهر شناخته می‌شود. اهمیت اقتصادی این شهر از سال ۱۸۷۲ پس از ساخت راه‌آهن تفلیس - پوتی افزایش یافت. پیش از انقلاب بزرگ، هیچ گونه صنایعی در شهر وجود نداشت و فقط صنایع دستی و بازرگانی فعالیت عمده را در کنار کشاورزی تشکیل می‌داد. زمین‌لرزه سال ۱۹۲۰ گوری سبب شد که بخش‌های زیادی از این شهر نابود شود.
این شهر، هم‌اکنون مساحتی حدود ۸۰۰ هکتار را در دو سوی ساحل رودهای متکواری و لیاخوی تشکیل می‌دهد. موقعیت جغرافیایی آن به عنوان محل تلاقی راه‌ها و دارا بودن اقلیم مناسب، تأثیر بسیار زیادی در شهر داشته‌است. در چهل سال گذشته جمعیت آن پنج برابر شده‌است. گوری را قلب ایالت شیدا کارتلی به‌شمار می‌آورند. راه‌های ارتباطی که نقاط مختلف را به هم متصل می‌کنند در این شهر یکدیگر را قطع می‌کنند.
گوری محل تلاقی راه‌آهن قفقاز جنوبی بوده و دارای ایستگاه راه‌آهن است. از این نقطه شاخه‌ای از راه‌آهن و جاده به تسخینوالی به سوی شمال کشیده شده‌است. علاوه بر آن از گوری شاه‌راهی به سوی درهٔ آتنی می‌رود.
گوری یک شهر صنعتی است. اکثریت جمعیت آن را کارکنان بخش‌های صنعتی تشکیل می‌دهند. ساکنان این شهر بیشتر در صنایع گوناگون از جمله صنعت ساختمان و صنعت حمل و نقل اشتغال دارند. در ساحل راست رود لیاخوی، کارخانه نساجی فعال است که از سال ۱۹۴۵ تأسیس شده‌است. کارخانه کنسروسازی و شراب‌سازی گوری، جزو کارخانه‌های معتبر مواد غذایی گرجستان به‌شمار می‌روند. کمپوت میوه تولیدی این کارخانه در تمام منطقه و خارج از مرزهای کشور از شهرت زیادی برخوردار است. گوری یکی از مراکز مهم تولید میوه گرجستان است؛ و همچنین از صنعت تولید آلومینیم و آهن آلات سنگین این شهر برخوردار است.
موزه ادژی قرون وسطایی به نام گوریس تسیخه بر این شهر مشرف است.
صومعه سیونی یکی از آثار بسیار معروف معماری قرن هفتم میلادی گرجستان است که در نزدیکی روستای آتنی قرار دارد. در این معبد نقاشی‌های دیواری که به قرن دهم میلادی تعلق دارد، بسیار معروف است.
ژوزف استالین در این شهر به دنیا آمده بود و تا سال ۱۸۹۴ در آن جا زندگی می‌کرد. خانهٔ استالین به موزه تبدیل شده‌است و همچنین مجسمهٔ بزرگی از استالین در شهر گوری ساخته شده بود که تا چندی پیش نیز پابرجا بود.
موزه استالین شهر گوری در فاصله ۶۸ کیلومتری شمال شرقی تفلیس پایتخت گرجستان قرار گرفته است. استالین رهبر شوروی سابق در جنگ جهانی دوم بود.
رده‌شناسی زبانی
رده‌شناسی زبان یا گونه‌شناسی زبان یا رده‌شناسی زبانی یا گونه‌شناسی زبانی شاخه‌ای از دانش زبان‌شناسی است. در این شاخه، زبان‌شناسان به مقایسهٔ ویژگی‌های دستوری (مانند چگونگی ساخت فعل یا ترتیب واژه‌ها در جمله) میان زبان‌های گوناگون می‌پردازند. پس از این مقایسه‌ها، زبان‌شناسان سعی می‌کنند تا زبان‌ها را برپایهٔ این سنجش‌ها دسته‌بندی و به گونه‌های گوناگون تقسیم کنند.
دسته‌بندی‌های رده‌شناسی هیچ‌گونه ارتباطی با دسته‌بندی ژنتیکیِ زبان ندارد. در دسته‌بندی ژنتیکی، به خویشاوندی میان زبان‌ها توجه می‌شود و زبان‌ها به خانواده‌هایی مانند هندواروپایی، سامی و آلتایی تقسیم می‌شوند؛ ولی در رده‌شناسی مثلاً زبان‌های دراویدی (بومیِ هند)، ترکی، بانتو (آفریقا) و سومری، به‌دلیل داشتن ویژگی هماهنگ در یک مورد خاصّ دستوری، در یک ردهٔ زبانی قرار داده می‌شوند.
یکی از معیارهای رده‌شناسی زبانی، ترتیب نهاد، فعل و مفعولِ مستقیم در جمله است. از این نگاه، زبان‌ها به شش دسته تقسیم می‌شوند:
نمین
نَمین یکی از شهرهای استان اردبیل واقع در شمال غربی ایران است. نمین در منطقه‌ای کوهستانی و در حاشیه دریای کاسپین، با ارتفاع ۱۷۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد. نمین دارای آب و هوایی معتدل، زمستان‌هایی سرد و تابستان‌هایی ملایم است. نمین دارای جنگل‌های طبیعی فندق، ازگیل، زالزالک، تمشک و باغ‌های میوه فراوان است.میوه های آلبالو ، زرد آلو،سیب،گلابی و... در باغها و روستاهای اطراف این شهر کشت و پرورش داده می شوند. فاصله نمین از اردبیل ۲۵ کیلومتر بوده و از سویی دیگر پس از عبور از گردنه حیران به شهر ساحلی آستارا در استان گیلان می‌رسد. نمین از دیرباز به داشتن فرهنگی غنی معروف است. طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ در مجموع جمعیت این شهرستان نزدیک به ۹۶۴۵۷ نفر است.ایجاد منطقه ویژه اقتصادی نمین (اردبیل) با دو هزار و ۵۵ هکتار مساحت در سال ۱۳۸۵ در هیئت دولت و در سال ۱۳۸۹ در مجلس شورای اسلامی به تصویب رسید. اما پس از گذشت یک دهه هنوز روند و تحقق آن از مطالبات جدی مردم این استان محسوب می‌شود. در خصوص نامگذاری این شهر چنین گفته می‌شود که این شهر در قدیم پوشیده از جنگل و درخت بوده و به دلیل فاصله اندک آن از دریای خزر هوایی مرطوب و پر باران داشته‌است. اشیایی که از اطراف موزهٔ نمین پیدا شده قدمتی بالغ بر ۵۰۰۰ سال دارند. در ۱۵ دی ماه ۱۳۹۹ شهر عنبران به عنوان شهر ملی گلیم و شهر اصلاندوز به عنوان شهر ملی ورنی در سطح کشور معرفی گردید.
میرزا علی‌اکبر صابر
میرزا علی‌اکبر طاهرزاده صابر () (متولد ، درگذشت ) شاعر اجتماعی آذربایجان و يکی از مهم ترين شاعرانی که بر تمام شاعران مشروطه تاثير داشت و راه ساده گوئی را به روی آنان گشود.
او همتای نسیم شمال بود و در خانواده متوسط و مذهبی تاجر زین‌العابدین طاهرزاده در شهر شاماخی جمهوری آذربایجان زاده شد. در کودکی به مکتب رفت و پس از دایر شدن مدارس جدید در شاماخی به مدرسه سید عظیم شیروانی رفت. در سال ۱۲۴۱ برای زیارت سفری به مشهد و سمرقند و بخارا کرد و مدتی هم به کربلا رفت. مدت‌ها به فارسی و ترکی آذربایجانی غزل و قصیده می‌سرود.
صابر نخستین اشعار خود را به صورت نوحه و مرثیه سرود و پس از آن سروده‌هایی فرهنگی به نظم درآورد و سرانجام در سال ۱۲۸۴/۱۹۰۵ به بعد به جستارهای سیاسی پرداخت. انقلاب ۱۹۰۵ روسیه و تأثیر آن در قفقاز باعث این دگرگونی شد و صابر با آغاز به کار نشریه ملانصرالدین به جمع نویسندگان آن پیوست. در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۰۶ صابر یکی از کوشاترین همکاران مجله طنز ملانصرالدین بود. سروده‌های طنز صابر با نام‌های مستعاری چون «هوپ‌هوپ»، «"آغلار گوله‌ین"» (متبسم گریان) و «ابونصر شیبانی» چاپ می‌شد. در جریان جنبش مشروطه در ایران آثار و اشعار او در ایران خوانده می‌شد و بر نویسندگان و روشنفکران ایران اثر زیادی داشت.
صابر به ترکی شعر می گفت و شايد به همين دليل است که بزرگترين شاعران فارسی گوی طنز مشروطه نيز کسانی بودند که زبان ترکی را می دانستند و از گنجينه اشعار هوپ هوپ بهره برده بودند.
بیشتر زندگی او در فقر گذشت. در ۱۹۱۰ در باکو در مدارس نفتی درس می‌داد و در ۱۲۹۰/۱۹۱۱ از بیماری سل در باکو درگذشت.
سبک صابر سبک واقع‌گرا و تحول‌خواه است. اشعار وی در دیوان هوپ‌هوپ‌نامه جمع‌آوری شده‌ است هوپ هوپ نامه معروفترین اثر اوست که به همت یکی از دوستانش منتشر شده است. این تحریرات پس از مرگش مایه الهام بسیاری از هنرمندان و مجسمه‌سازان بوده است، می‌توان به آثار نقاشی، گرافیک و مجسمه‌سازی استادانی چون ستار بهلول‌زاده، میکائیل عبدالله‌یف، الاکبر رزاقولی‌ف، اوگتای صدیق‌زاده، صدیق شریف‌زاده، آصف جعفروف و طاهر صلاحوف اشاره کرد. بخش آذربایجانی هوپ‌هوپ‌نامه توسط احمد شفائی به فارسی ترجمه شده‌است.
پس از اشغال آذربایجان توسط بلشویک ها در سال ۱۹۲۰، موضوع ایجاد بنای یادبود برای اولین نویسنده محلی در باکو مطرح شد که با توجه به شهرتی که شاعر در اوایل قرن بیستم در میان مردم به دست آورده بود ایدئولوگ های شوروی، صابر را انتخاب کردند. بنای یادبود بتنی را ایاکوف کیلخیس در سال ۱۹۲۲ ساخته و تا سال ۱۹۵۸در پارک کنونی صابر باقی ماند. سپس به شهرک بالاخانی منتقل شد که او مدتی در آنجا معلمی کرده بود
علاوه بر هوپ هوپ نامه، آثار صابر بدین گونه فصل‌بندی شده‌است:
صابر از ابتدای تاسیس نشریه ملانصرالدین با آن همکاری میکرد. او با فعالیت در این نشریه دشمنان سرسخت بسیاری را در داخل و خارج برای خود ایجاد کرد. برخی از ملاهای محافظه کار تبریز، ملا نصرالدین را بدعت گذار دانستند و صابر را کافر خواندند، کارزار علیه او چنان شدید شد که او در شعر معروف خطاب به مردم شیروان از ایمان خود دفاع کرد:من شیعه هستم، اما نه آن طور که شما می خواهید
من یک سنی هستم اما مانند نمونه هایی که شما دوست دارید نیستم من یک صوفی هستم، اما نه مانند آنهایی که شما توصیف می‌کنید. ای مردم شیروان من عاشق راستی هستم. (هوپ‌هوپ‌نامه ص ۳۵۹)
شفق سرخ
شفق سرخ ممکن است مربوط به موارد زیر باشد:
احمد روحی
شیخ احمد روحی (زاده ۱۲۳۵ در کرمان – درگذشته ۱۲۷۵ در تبریز) متفکر سیاسی، مبارز جنبش مشروطه اهل ایران بود.
شیخ احمد روحی در سال ۱۳۲۵ خورشیدی در کرمان زاده شد. او پسر دوم شیخ‌العلماء ملا محمد جعفر کرمانی بود.
ملا محمد جعفر کرمانی که از بابیان نخستین بود، پیشنماز کرمانی بود و پسرش شیخ احمد روحی، نسبت دامادی صبح ازل را یافت و در کرمان، کرسی فقه و اصول داشت و در مسجد خود دفن شد.(مسجد جواد الائمه باغ لله)
در ۱۳۰۲ با میرزا آقاخان کرمانی به اصفهان و تهران و رشت رفت و به استانبول مهاجرت کرد. در آنجا او و میرزا آقاخان با دختران میرزا یحیی نوری معروف به صبح ازل از بزرگان بابی ازدواج کردند.
آشنائی او و میرزا آقاخان با سیدجمال‌الدین اسدآبادی آنان را به فعالیت سیاسی و اجتماعی کشاند و با میرزا حسن‌خان خبیرالملک در ترویج افکار آزادی‌خواهی در آثار خود کوشیدند. نامه‌هایی که یاران سید جمال الدین، همچون میرزا آقاخان کرمانی و شیخ احمد روحی، برای شیخ هادی نجم‌آبادی در ایران می‌فرستادند، گاه از چنان حساسیتی برخوردار بود که در صورت کشف، کشته شدن نامه‌رسان را در پی داشت. با شکایت ایران مقامات عثمانی آنان را به طرابوزان تبعید کردند. پس از کشته شدن ناصرالدین شاه به دست میرزا رضای کرمانی که از مریدان سیدجمال‌الدین بود، به درخواست صدراعظم ایران هر سه را به مقامات ایرانی تحویل دادند. در تبریز با حضور محمدعلی میرزا ولیعهد سرشان را بریدند (۶ صفر ۱۳۱۴) و پوست سرشان را با کاه پرکردند و به تهران فرستادند. از آثار مهم او کتاب هشت بهشت می‌باشد.
احمد روحی، مانند ملک‌المتکلمین، جمال‌الدین واعظ اصفهانی و یحیی دولت‌آبادی...، یکی از بابیان مشروطه‌خواه بود.
کتاب هشت بهشت، نوشته میرزا آقاخان کرمانی و شیخ احمد روحی دو تن از ازلیان است که به زعم نوشته کتاب دربارهٔ احکام آیین بیانی و پاره‌ای از وقایع تاریخی نگاشته شده‌است. نویسندگان این کتاب در ارتباط با بهاء، بنیانگذار آیین بهائی و مشاورش از واژگانی تند استفاده کرده‌اند.
علت نام‌گذاری کتاب به هشت بهشت، وجود هشت بابی است که در آن گردآوری شده‌است. هشت باب از این قرارند:
شهاب فردوسی در این خصوص می‌فرماید: در جای دیگری می‌نویسد:
دستگاه پوششی
دستگاه پوششی بدن یکی از دستگاه‌های بدن انسان و دیگر جانداران است. این دستگاه که برای محافظت بدن در برابر عوامل بیرونی را دارد عمدتآ از پوست، مو و ناخن و غشاء مخاطی تشکیل شده‌است.
در همه بدن، پوست عملکردهای اصلی مشابهی در جهت حفاظت ما از آسیب و عفونت ایفا می‌نماید. پوست در تنظیم دمای بدن که توسط ناحیه‌ای در مغز به نام هیپوتالاموس در پاسخ به محرکهای مختلف، کنترل می‌شود، نقش مهمی دارد.رنگدانه ملانین پوست، تا حدودی باعث حفاظت آن در برابر تابش زیان‌آور فرابنفش خورشید می‌گردد .
هر چند ساختار اصلی پوست در کل بدن مشابه است، اما تفاوت‌های موضعی بعلت اختلاف عملکرد نقاط مختلف آن وجود دارد. برای مثال، پوست کف دست و کف پا، مو ندارند. تفاوت‌ها بیشتر در ارتباط با رنگ، بافت، تراکم فولیکولهای مو، غدد، پایانه‌های عصبی و رگ‌های خونی رخ می‌دهد .
پوست، نقش قابل توجه ای در تنظیم دمای بدن ایفا می‌کند. برخلاف بعضی حیوانات، انسان فاقد یک پوشش خزی ضخیم است تا بتواند گرمای تولید شده را حفظ کند. در عوض، در بدن انسان یک سیستم تنظیم گرمایشی پیچیده وجود دارد که دارای اجزایی مثل رگ‌های خونی خاص در پوست است که تنها در ارتباط با حفظ و از دست دادن گرما عمل می کنند. لایه چربی موجود در زیر پوست علاوه بر نقش حفاظتی، مانند عایق عمل کرده و مانع خروج بیش از حد گرما از پوست می‌گردد.
اگر بدن خیلی گرم شود، رگ‌های خونی گشاد می شوند تا اجازه دهند خون بیشتری به پوست، یعنی جایی که خون خنک می‌شود، برسد. این امر باعث می‌گردد تا پوست، برافروخته به نظر برسد و قرمز رنگ شود. غدد عرق، عرق بیشتری تولید می کنند تا با تبخیر آن پوست خنک شود .
اگر بدن خیلی سرد شود، رگ‌های خونی باریک می‌گردند. عضلات راست‌کننده مو منقبض شده و باعث راست شدن موها و کشش پوست می‌گردد که حالتی شبیه پوست غاز پیدا می‌کند. موهای راست شده، لایه‌ای محافظتی از هوا را نزدیک پوست نگه می‌دارند.
غشاء مخاطی
غِشاءهای مُخاطی لایه‌های سلولی‌ای هستند که قسمت‌هایی از بدن را که نباید خشک شوند، حفاظت می‌کنند. این غشاها، دهان و بینی، داخل پلک‌ها، مجاری تناسلی، گوارشی و تنفسی را می‌پوشانند.
یاخته‌های اختصاصیِ موجود در این غشاها تحت عنوان سلول‌های گابلت، مخاط (موکوس) را، که یک پروتئین چسبنده است، ترشح می‌کنند. مخاط باعث لغزنده‌سازی و پاک‌سازی می‌شود. در نقاطی که حفره‌های بدن باز می‌شوند، غشاهای مخاطی در امتداد پوست قرار می‌گیرند.
فهرست کانی‌ها
فهرست زیر به معرفی مشهورترین کانی‌ها و مواد معدنی می‌پردازد.
واریته‌های (انواع) غیرمعتبر:
آمازونیت: واریته‌ای از میکروکلاین است.
آمیتیست: واریتهٔ بنفش کوارتز است.
آجر منیزیتی
اورالیت: گونه‌ای اکتینولیت
اولیگوکلاز: مخلوطی از آلبیت و آنورتیت است.واریته‌های (انواع) غیرمعتبر:
پرلایت: نوعی شیشهٔ آتشفشانیواریته‌های (انواع) غیرمعتبر:
سنگ یمانی
سنگ خون: نوعی سنگ یمانی
سنگ باباغوری: نوعی سنگ یمانی
سنگ دلربا: نوعی کوارتز
سنگ آهنربا: مترادف مگنتیت
سنگ خورشید: نوعی اولیگوکلاز یا ارتوکلاز
اسید فولیک
اسید فولیک یا فولیک اسید که به نام‌های ویتامین B۹ یا ویتامین B یا فولات نیز خوانده می‌شود، یکی از ویتامین‌های ب است. این ویتامین که برای بسیاری از اعمال بدن از جمله سلامتی سیستم عصبی، خون و یاخته‌ها حیاتی و اساسی است، می‌تواند به روش تزریقی یا خوراکی مصرف شود و بدن را در مقابل بیماری‌های قلبی، نقصهای مادر زادی، پوکی استخوان و سرطان‌های مشخصی حفظ می‌کند. در فراورده‌های غذایی (برای مثال جوشیده یا حرارت داده شده) اسید فولیک از بین می‌رود. نگه داشتن غذا در حرارت اتاق به مدت طولانی نیز می‌تواند محتوای اسید فولیک آن را از بین ببرد. این ماده در ساخت طبیعی سلول‌های بدن مؤثر است.غذاهایی که شامل میزان چشمگیری از اسید فولیک هستند شامل؛ جگر، عدس، سبوس برنج، مخمر آبجو، آرد سویا، نخود چشم سیاه، لوبیای مرمری، لوبیا قرمز، بادام زمینی، اسفناج، برگ شلغم، گندم، کدو تنبل (کدو حلوایی) و مارچوبه.
چون بدن انسان نمی‌تواند اسید فولیک را خود تولید کند لذا فولات برای بدن ضروری است. این ویتامین در بدن به مشتقات مختلفی متابولیزه می‌شود مانند دی‌هیدروفولات و تتراهیدروفولات. این ترکیبات برای همانندسازی (تکثیر سلولی) و ترمیم و متیلاسیون دی‌ان‌ای ضروریند. کمبود فولیک اسید موجب اختلال رشد، کم‌خونی ماکروسیتیک، اسهال، آسیب تارهای عصبی متصل به مغز و نخاع محیطی و نقائص لوله عصبی در جنین می‌شود.
اسید فولیک در کشاورزی کاربرد دارد و در کودهای مختلف مثل اسید هومیسول وجود دارد.
سمّیت اسید فولیک بسیار کم است. مصرف زیاد آن (بیشتر از ۱۵ میلی‌گرم) می‌تواند باعث مشکلات معده، مشکلات خواب، واکنش‌های پوستی و تشنج شود. مکمل‌های اسید فولیک کمبود ویتامین B۱۲ را که می‌تواند باعث آسیب دائمی به سیستم عصبی شود، مخفی نگه دارد. مکمل‌های اسید فولیک باید همیشه ویتامین B۱۲ نیز به همراه داشته باشند. اسید فولیک می‌تواند مکانیسم داروهای ضد تشنج مانند فنی توئین و فنوباربیتال را افزایش دهد. فنی‌توئین و پیریمیدون ممکن است غلظتهای سرمی فولات را کاهش دهند و در صورت مصرف طولانی مدت، موجب بروز نشانه‌های کمبود اسید فولیک شوند. اسید فولیک ممکن است با اثرات ضد میکروبی پیریمتامین در مقابل توکسوپلاسموز تداخل کند. آنتاگونیستهای اسید فولیک، (پیریمتامین، تریمتوپریم یا تریامترن، آمینو سالیسیلیک اسید، کلرامفنیکل، متوتروکسات) و قرصهای ضدبارداری، ممکن است موجب کمبود دی هیدروفولات ردوکتاز شوند و در نتیجه ممکن است در کاربرد اسید فولیک ایجاد اختلال کنند.
مقاله
مقاله عمدتاً به نثری با موضوعات غیر تخیلی گفته می‌شود که بخش مستقلی از یک کتاب، روزنامه، مجله و غیره را تشکیل می‌دهد. مقاله معمولاً نوشته‌ای است مربوط به یک موضوع ویژه.
مقاله باید حول یک موضوع مشخص نوشته شود. نباید مرتب از این شاخه به آن شاخه پرید و خواننده را در میان داده‌های متفاوت و بی‌ربط سرگردان کرد. نویسنده باید زمان مقاله را از ابتدا تا به انتها ثابت نگاه دارد. اگر قرار است رویدادی در دوران حاضر بررسی شود نباید در میانهٔ مقاله به بررسی جوانب همان موضوع در عصر قاجار پرداخت. دقت شود این امر تناقضی با آوردن مقایسه‌های تاریخی ندارد. مکان مقاله نیز باید ثابت نگاه داشته باشد. اگر مقاله دربارهٔ پدیده‌ای در ایران نوشته می‌شود نباید در پایان، سر از تحلیل همان موضوع در شیلی درآوریم! یکپارچگی مهمترین ویژگی هر مقاله است که به تمامی بخش‌های یک نوشتار بازمی‌گردد. کلمات و جملات در یک مقاله درست مانند حلقه‌های زنجیر به یکدیگر بسته‌اند. نویسنده باید با هنر نویسندگی و قدرت استدلال خود، موضوع را بپروراند و خواننده را به نتیجهٔ دلخواه برساند. هر گونه آشفتگی و پراکندگی در ساختار مقاله و نکات و جملاتی که تکه‌تکه پایه‌های عرضهٔ یک اندیشه را تشکیل می‌دهند، نویسندهٔ مقاله را در موفقیت ناکام خواهد کرد. هر مقاله با هدف رساندن یک پیام نوشته می‌شود. ممکن است نتیجه‌گیری در پایان مقاله و پس از بهره‌گیری از دلایل مختلف، آورده شود. ممکن است نویسنده پیام مقاله را در ابتدا بیاورد و سپس به استدلال بپردازد. حتی ممکن است نویسنده زیر فشار سانسور، با زبردستی منظور خود را در لابلای پاراگراف‌های مطلب بگنجاند. اما به هر صورت مقاله باید دارای نتیجه‌گیری باشد. تفاوت مهم مقاله و یادداشت در همین جاست. زیرا لزوماً در یادداشت نتیجه‌گیری خاصی وجود ندارد بلکه بیشتر تذکر و یادآوری یک موضوع مد نظر است.
کازابلانکا
کازابلانکا (به عربی: الدار البیضا) بزرگ‌ترین شهر کشور مراکش است. نام این شهر به زبان اسپانیایی و به معنای سرای سفید است.
این شهر مهم‌ترین بندر مراکش بر کنار اقیانوس اطلس است. جمعیت دارالبیضا یا همان کازابلانکا در سال ۲۰۱۲ تقریباً ۴٬۱۵۰٬۰۰۰ است. این شهر یکی از شهرهای مهم مراکش و قاره آفریقا هم از لحاظ جمعیت و هم از لحاظ اقتصاد می‌باشد. بندر کازابلانکا یکی از بزرگترین بنادر مصنوعی در جهان است و دومین بندر بزرگ آفریقای شمالی بعد از قاهره بزرگ می‌باشد. همچنین کازابلانکا پایگاه اصلی دریایی برای نیروی دریایی مراکش را نیز در اختیار دارد.
کازابلانکا قطب بانکداری، حمل‌ونقل و تجارت کشور است.
فرودگاه بین‌المللی محمد پنجم  ، بزرگترین فرودگاه مراکش و چهارمین فرودگاه پر رفت و آمد آفریقا در این شهر قرار دارد.
بندر کازابلانکا که یکی از بزرگترین بنادر مصنوعی در جهان و بزرگترین بندر مراکش است، سالانه میلیون‌ها تن کالا جابجا میکند.
تاکسی، اتوبوس و تراموا مهمترین وسایل حمل‌ونقل درون شهری محسوب می‌شوند.
بانک بی ام سی ای  و  بانک اتیجاریوافا  و بازار بورس کازابلانکا  در این شهر قرار دارند.
در کازابلانکا مراکز خرید مدرنی مانند مرکز خرید مراکش (موراکو مال) و مراکز خرید تاریخی مانند بازار مرکزی کازابلانکا در کنارهم تلفیقی از سنت و مدرنیته هستند.
بازار زیتون، بازار معاریف و بازار سولیدر از جمله بازارهای تخصصی کازابلانکا هستند که هر کدام به عرضه محصول خاصی میپردازند.
موسسات آموزشی بسیاری در کازابلانکا وجود دارد.
دانشگاه حسن دوم کازابلانکا  که زبان تدریس آن عربی و فرانسوی است بزرگترین دانشگاه مراکش محسوب می‌شود.
باشگاه فوتبال الرجا و باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا مهمترین باشگاه های این شهر و ورزشگاه محمد پنجم در این شهر قرار دارند. مسجد حسن دوم، بخش قدیمی شهر (مدینه)،ساحل کورنیچ، پارک اتحادیه عرب و موزه هنر کازابلانکا از مهمترین جاذبه‌های دیدنی شهر هستند که سالانه میلیون‌ها گردشگر را به خود جذب میکنند.
دندان مصنوعی
دندان برساخته یا دندان مصنوعی، یک اندام مصنوعی (برسازه) است. منظور از پروتز یا برسازی در دندان‌پزشکی، دندان‌های مصنوعی می‌باشند و شامل چهار دسته اند:
پروتزیست دندان به شخصی گفته می‌شود که فارغ‌التحصیل رشته پروتزهای دندانی می‌باشد و پس از اتمام تحصیل در دانشگاه به ساخت انواع پروتزهای دندانی می‌پردازد. هم‌اکنون مقطع دکتری آن جهت تحصیل دانشجویان خارجی مقیم ایران در دانشکده دندانپزشکی تهران تدریس می‌شود. فارغ التحصیلان این رشته می‌توانند در حیطه‌های مختلف نظیر ساخت پروتزهای , ortho , full denture , partial , implant , ... فعالیت کنند.
برساختهٔ ثابت به پروتزی اطلاق می‌گردد که بر روی دندان یا دندان‌های پایه -که قبلاً برای این کار تراش خورده‌اند- سیمان شده و ثابت می‌گردد. برساختهٔ کامل در فرد کاملاً بی‌دندان استفاده می‌شود، و به «دست دندان» مشهور است. برساختهٔ پارسیل در بیمارانی کاربرد دارد که در حد میانهٔ برساختهٔ ثابت و کامل قرار دارند؛ یعنی بی‌دندان نیستند ولی به عللی همچون وسعت یا تعدد نواحی بی‌دندانی یا عوامل اقتصادی یا سایر علل امکان دریافت درمان برساختهٔ ثابت را نیز ندارند. این نوع برساختهٔ چارچوبی فلزی دارد که با زوائدی نیروهای جونده را میان دندان‌ها و نیز لثه پخش می‌کنند.
اثرات مستقیم پروتز کامل :
اثرات غیر مستقیم استفاده از دنچر:
علل تهوع همراه با دنچر جدید عبارت‌اند از: علل تهوع در دنچرهای قدیمی:
سمور آبی
سَمورهای آبی (پارسی میانه: اودرَگ) گروهی از جانوران آبزی و نیمه‌آبزی هستند که در زیرخانوادهٔ "Lutrinae" از خانوادهٔ زیستی راسویان قرار می‌گیرند.
سمورهای آبی از انواع سمور نیستند. هر دو آنها از خانواده راسوها هستند اما سمورها به زیرخانواده Mustelinae تعلق دارند و و به ولورین، گورکن، گورکن عسل‌خوار و راسو نزدیکترند تا به سمورهای آبی.
از نیمه دوم قرن بیستم جمعیت این حیوان بسیار کاهش یافته که دلیل اصلی آن آلودگی آب‌ها به آفت‌کشهایی چون ارگانوکلرین و بیفنیل پلیکلروینه است. تخریب زیستگاه و شکار قانونی و غیرقانونی از دلایل دیگر تهدید شدن این جانور است. البته در سال‌های اخیر در بیشتر قسمت‌های اروپا جمعیت آنها در حال احیاست و در سال ۲۰۱۱ وزارت محیط زیست بریتانیا اعلام کرده که اکنون سمورهای آبی به تمام شهرستان‌های کشور بازگشته‌اند. این احیا بخشی به دلیل ممنوعیت آفت‌کش‌های خطرناکتر است که از سال ۱۹۷۹ در اروپا اعمال شده و بخشی به دلیل بهبود کیفیت آب که به افزایش جمعیت طعمه‌ها منجر شده و بخشی به دلیل محافظت در مقابل شکار.
این جانور تقریباً در تمام نقاط دنیا دیده می‌شود. غذای عمدهٔ آن ماهی، صدف، خرچنگ، میگو و در صورتی که مجبور شود حتی موش هم می‌خورد.
در اسفند ماه 97 یک قلاده از آن در یکی از مناطق شوش در حاشیه پارک ملی کرخه که در تصادف جاده ای تلف شده بود توسط محیط بانان اداره حفاظت محیط زیست پارک ملی کرخه مشاهده شد و جهت بررسی بیشتر منتقل شد.
Wikipedia contributors, "Otter," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Otter&oldid=192648677 (accessed February 19, 2008).
نریوسنگ (ابهام‌زدایی)
نریوسنگ به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
گورامی
گورامیها ماهیانی پرتوباله از راسته سوف‌ماهی‌سانان (Perciform) از خانواده "Osphronemidae" هستند. تاکنون حدود ۹۰ گونه ماهی در این خانواده شناخته شده‌است که در ۱۳سرده طبقه‌بندی شده‌اند. بسیاری از گورامی‌ها در قسمت پیشین باله لگنی خود، پرتوی کشیده و باریکی دارند. این خانواده به نام "Polyacanthidae" نیز شهرت دارد. بعضی از ماهیانی که هم‌اکنون به‌عنوان خانواده گورامی‌ها طبقه‌بندی می‌شوند در گذشته جزء خانواده "Anabantidae" به‌شمار می‌آمدند اخیراً خانواده فرعی "Belontiinae"از خانواده "Belontiidae" تشکیل شده‌است.
گورامی‌ها ماهی‌های بسیار زیبایی هستند که اغلب به ماهی‌های کوچک‌تر از خود آسیب می‌رسانند.
این ماهی اندام‌های تنفسی مازمانندی (هزارتو) شبیه به ریه دارد که به کمک آن‌ها ماهی می‌تواند در آب‌هایی که دارای کمبود اکسیژن هستند از هوای اتمسفر خارج از آب تنفس کنند.
اندازه این ماهی در انواع مختلف از ۵ تا ۲۰ سانتی‌متر متغیر است.
انواع این گونه،به‌طور متوسط ۵ سال عمر می‌کنند.
بسیاری از انواع این گونه، از تخم‌های خود نگهداری می‌کنند. بعضی از آن‌ها تخم‌ها را در دهانشان نگهداری می‌کنند و بقیه همانند ماهی جنگجوی سیامی و Beta splendens آشیانه‌های حبابی می‌سازند.
زادگاه اصلی گورامیها هند، چین، تایلند، سوماترا و شبه جزِیره مالاِی می‌باشد.
این ماهی ساکن آب‌های شیرین و p.h خنثی است.
دمای مناسب این ماهی بین محدوده ۲۲ تا ۲۸ درجه سانتی گراد می‌باشد.
نگهداری گورامی‌ها در آکواریوم رواج زیادی دارد.به دلیل اندام تنفسی منحصر به فرد، در نگهداری آن‌ها پمپ اکسیژن ضروری نیست. این ماهی امروزه توسط انسان‌ها و در کشورهای مختلف به صورت تجاری پرورش می یابد. هم چنین بخاطر ساده بودن شرایط تولید مثل، آن‌ها به صورت خانگی و توسط افراد مبتدی نیز تکثیر می‌شوند.فهرست ماهی‌ها
گورامی‌های بالارو
نام‌آوا
نام‌آوا (به انگلیسی: Onomatopoeia) در زبان‌شناسی به واژه‌هایی گفته می‌شود که از صداهای موجود در طبیعت تقلید شده‌اند، مانند چهچهه، (آسمان) غرمبه، شیهه، ترقه، شرشر و امثال آن. نام‌آوا یکی از پاره‌های گفتار است و در همه زبان‌های جهان نیز وجود دارد. معمولاً یک صدای طبیعی در زبان‌های گوناگون به گونه‌های مختلف منعکس می‌شود مثلآ آواز خروس در فارسی به قوقولی‌قوقو مشهور است و در انگلیسی به "cockadoodledoo". نام‌آواها خود بخشی از اندیش‌آواها بشمار می‌آیند.
توجه کنید که این واژه‌ها تقلیدی از خود همان صداها هستند:
اندیش‌آوا
اَندیش‌آواها در زبان، الفاظی قراردادی هستند که با ویژگیهای آوایی خود واقعیات عالم واقع را بیان می‌کنند. برای نمونه در زبانی از زبانهای نیجریهای شمالی به نام مِرگی ظهور ناگهانی پرنده و پرواز آن را با لفظ بِوو بیان می‌کنند. در زبانهای گوناگون آن دسته از رخدادهای طبیعی که از سوی انسان به حالت لمسی، رنگ، شکل و فرم، صدا، عمل و حرکت تجربه می‌شوند را گاه با نمادهای آوایی مشخصی نامگذاری می‌کنند که این نمادها همان اندیش‌آواها هستند. صداهای تقلیدی از جانوران و غیره (نام‌آواها) هم جزء اندیش‌آواها هستند.
به عنوان مثال زیگزاگ آوایی را به نوعی حرکت (دیداری) نسبت می‌دهد.
ماهوتیان، شهرزاد (۱۳۸۲) "دستور زبان فارسی از دیدگاه رده‌شناسی"، ترجمه مهدی سمائی، تهران: نشر مرکز
هواپیمای شاتل‌بر
هواپیمای شاتِل‌بَر به هواگردی می‌گویند که برای ترابری شاتل فضایی در جو زمین طراحی شده‌است. هواپیماهای شاتل‌بر آمریکایی امروزه شامل دو بوئینگ ۷۴۷ هستند که سازمان فضاپیمایی آمریکا (ناسا) آن‌ها را تا حد زیادی تغییر داده و طرحشان را مناسب این عملیاتِ ویژه کرده‌است. یکی از آن‌ها مدل ۱۰۰-۷۴۷ و دیگری ۷۴۷ رده ۱۰۰SR (میان‌برد) است
در دوران شوروی آنتونوف آ.ان.-۲۲۵ 'کازاک' همین نقش را برای حمل شاتل بوران ایفا می‌کرد.
استان کرک
کَرَک نام استانی در کشور پادشاهی اردن است.
مرکز این استان شهری است به نام کرک.
این استان نام خود را از دژی به همین نام گرفته‌است که از دژهای صلیبیون واقع در پادشاهی اورشلیم بود.
جمعیت آن در حدود حوالی۴۵۵۵ هزار نفر می‌باشد. اکثر ساکنان آن مسلمان سنی مذهب هستند
از شمال استان مادبا، از جنوب استان طفیلة، از مغرب الأغوار الجنوبیة، و از سمت شمال شرقی به منطقهٔ القطرانه محدود می‌گردد.
استان عاصمه
استان عاصمه یکی از استان‌های کشور کویت است.
واژةٔ عربی "عاصمه" به معنای پایتخت است.
این استان دربرگیرندهٔ شهر کویت و پیرامون آن است
مساحت این استان ۲۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی (۱۳۸۴ هجری خورشیدی) ۲۶۱٫۰۰۰ نفر بود.
بیشتر مراکز مالی و بازرگانی کویت در این استان قرار دارد.
راهنمای اطلاعاتی کویت (به انگلیسی)
سس بشامل
نام دیگر سس بشامل ، سس سفید است. این نوع سس را در تهیه انواع دیگر سس‌ها به کار می‌برند، از جمله سس مورنی که از مخلوط سس بشامل با پنیر بدست می‌آید. سس بشامل یکی از سس‌های اصلی کشور فرانسه محسوب می‌شود که امروزه برای تهیه آن، شیر گرم را بتدریج به آرد و کره اضافه می‌کنند و آرام بهم می‌زنند. سپس ادویه جات مختلف به این سس اضافه می‌نمایند. غلظت سس بدست آمده به میزان آرد و شیر به کار رفته بستگی دارد.
زمانی که این سس ابداع شد، از آهسته جوشاندن شیر به همراه گوشت گوساله با انواع چاشنی‌ها تهیه می‌شد. سپس این مخلوط را روی حرارت ملایم می‌گذاشتند تا سس، سفت و غلیظ شود و همچنین در آخر به آن خامه هم اضافه می‌نمودند. نام این سس اولین بار در کتاب‌های آشپزی فرانسه در سال ۱۶۵۱م عنوان شد. نام این سس را تنها برای تملق، به نام لوئیس بشامل، یکی از اعضای دربار گذاشتند. گاهی به اشتباه تصور می‌شود که همین فرد، سس بشامل را ابداع نموده‌است.
دستورالعمل زیر، طرز تهیه سس بشامل را در قدیم (نه امروزه) بیان نموده‌است. این دستور، متعلق به کتابی است که در آن دستور تهیه بیش از دویست غذای ایتالیایی عنوان شده‌است.
مواد لازم برای تهیه سس بشامل:
دو اونس کره را با تکه‌های گوشت گوساله تمیز شده مخلوط کنید. سپس یک عدد هویج، یک عدد موسیر و کمی کرفس را به آن اضافه نمایید. تمام این مواد باید کاملاً ریز، خرد شده باشند. بعد یک برگ درخت غار، دو عدد میخک، چهار دانه فلفل و کمی آویشن به مواد اضافه کنید. مخلوط این مواد را روی حرارت ملایم قرار داده و بگذارید کمی سرخ شود. زمانی که تمام آب موجود در ظرف جذب مواد شد، یک قاشق غذاخوری آرد سیب زمینی به مخلوط اضافه نمایید.
مواد را خوب با آرد مخلوط کرده و کم کم به میزان مساوی خامه و گوشت مرغ اضافه نموده و مرتباً مخلوط را بهم بزنید تا جوش بیاید. سپس حرارت را کم کنید تا سس، آهسته بجوشد. گاهی محتویات ظرف را بهم بزنید و اگر می‌بینید که سس دارد خیلی غلیظ می‌شود، خامه و دیگر مواد سفید رنگ را بیشتر اضافه کنید. پس از دو ساعت، سس را دو بار از صافی عبور دهید تا کاملاً صاف و یکدست شود. حالا سس بشامل آماده‌است.
تالار کارنگی
تالار کارنِگی یکی از تالارهای معروف و بزرگ اجرای کنسرت واقع در محله مَنهَتَن شهر نیویورک است. این تالار در شماره ۸۸۱ خیابان هفتم قرار دارد. این تالار را از بهترین تالارهای آمریکا برای اجرای موسیقی کلاسیک از نظر زیبایی و تاریخچه و از نظر بازتاب خوب صدا در آن دانسته‌اند.
تالار کارنگی به نام کسی که هزینه ساخت آن را داد یعنی اندرو کارنگی نامیده شده‌است. ساخت آن در سال ۱۸۹۰ توسط ایزاک اِی. هاپر و شرکتش آغاز و اجرا شد. با اینکه ساختمان از آوریل ۱۸۹۱ مورد بهره‌برداری قرار گرفته بود ولی شب گشایش رسمی آن پنجم ماه مه بود که در آن شب پیتر چایکوفسکی کنسرتی را در آن اجرا نمود. کار بر روی ساختمان تا سال ۱۸۹۷ ادامه یافت.
عزیز نسین
مِحمِت نُصرَت معروف به عَزیز نِسین (۲۰ دسامبر ۱۹۱۵ – ۶ ژوئیه ۱۹۹۵) نویسنده، مترجم و طنزنویس اهل ترکیه بود.
پس از خدمت افسری حرفه‌ای، نسین سردبیری شماری گاهنامه طنز را عهده‌دار شد. دیدگاه‌های سیاسی او منجر به چند بار به زندان رفتن شد. بسیاری از آثار نسین به هجو دیوان‌سالاری و نابرابری‌های اقتصادی در جامعهٔ وقت ترکیه اختصاص دارند. آثار او به بیش از ۳۰ زبان گوناگون ترجمه شده‌اند. بسیاری از داستان‌های کوتاه او را ثمین باغچه‌بان، احمد شاملو، رضا همراه و صمد بهرنگی به فارسی ترجمه کرده‌اند. عزیز نام پدرش بود و او این نام را به عنوان نام مستعار خود انتخاب کرد. همچنین نسین در زبان ترکی به معنای تو چه کاره ای یا تو چه هستی است.
او در سال ۱۹۴۹ طنزی سیاسی نوشت که به واسطه نوشتن آن دو شاکی نامدار پیدا کرد. این دو شاکی شاه ایران محمدرضا پهلوی و ملک فاروق دوم (پادشاه مصر) هستند. او به خاطر قلم منتقدانه خودش بیش از ۲۰۰ بار به دادگاه احضار شده‌است و به خاطر شکایت شاه ایران نیز به شش ماه حبس محکوم شد و به زندان رفت.
در سال‌های پایانی زندگی، عزیز نسین به مبارزهٔ روزافزون با آنچه نادانی و افراطی‌گری دینی می‌خواند پرداخت. او به آزادی بیان و حق انتقاد بدون چشم‌پوشی از اسلام معتقد بود. بعد از فتوای سید روح‌الله خمینی برای قتل سلمان رشدی، نسین ترجمهٔ کتاب آیات شیطانی را آغاز کرد. این مهم منجر به مورد هدف قرار گرفتن وی از سوی گروه‌های افراطی اسلامی شد. در ۱۹۹۳ هتلی را در شهر سیواس آتش زدند و سبب مرگ ۳۷ نفر در واقعهٔ کشتار سیواس شدند. خود نسین از این جریان جان سالم بدر برد.
داستان‌های عزیز نسین گاه به صورت جدا و بیرون از مجموعه‌های خود و گاه در قالب اصلی کتاب‌ها به فارسی ترجمه شده‌اند. از داستان‌هایی که به فارسی ترجمه شده می‌توان به این‌ها اشاره کرد:فهرست کتاب‌ها و آثار عزیز نسین در قالب اصلی خود که در ترکیه انتشار یافته‌است:
هزلیات:
سفرنامه‌ها:
نمایشنامه:
گلچین:
سخنرانی:
مقاله:
مجموعه:
نامه:
عنبران علیا
عنبران علیا روستایی مرزی در شهرستان نمین استان اردبیل بخش عنبران است.
فهرست سبزی‌ها
فهرستی ا
۱۹۲۶
روز نامشخص:تاریخ روز نامعلوم:
پایده
پایده نام شهر کوچکی است در کشور استونی، جمعیت آن در ژِانویه ۲۰۰۵ برابر با ۹۶۰۶ نفر بود و مساحت آن ۱۰،۰۳۶ کیلومتر مربع است.
پایده زادگاه آهنگساز معروف استونیایی آروو پارت است.
آی‌آرسی
آی‌آرسی یا گپ رلهٔ اینترنتی، روشی از ارتباط آنی روی اینترنت است. آی‌آرسی اساساً برای گفت‌وگوهای گروهی طراحی شده و گفت‌وگوها به‌صورت همگانی در محل‌هایی به نام کانال انجام می‌گیرد؛ همچنین ارتباط شخص با شخص توسط پیام خصوصی ممکن است. IRC به‌وسیلهٔ جارکو اویکارینن (اسم مستعار WiZ) در اواخر اوت ۱۹۸۸ میلادی برای جایگزینی برنامه به نام MUT ساخته شد.
به‌طور معمول کاربران به وسیلهٔ یک کلاینت آی‌آرسی به شبکه آی‌آرسی متصل می‌شوند. کلاینت‌های متفاوتی برای آی‌آرسی موجود می‌باشد، و عموماً به واسطه سیستم‌عامل تفکیک می‌شوند. در سیستم‌های مبتنی بر ویندوز، mIRC یکی از معروف‌ترین کلاینت‌های آی‌آرسی به‌شمار می‌رود.
از پر کاربردترین کلاینت‌ها برای Mac OS X می‌توان به Snak, Ircle و Colloquy اشاره کرد. برای تعدادی از مرورگرها نیز کلاینت آی‌آرسی وجود دارد. Opera یک کلاینت آی‌آرسی درونی دارد. موزیلا فایرفاکس دارای کلاینت درونی آی‌آرسی نیست. چتزیلا که جزوی از مجموعه نرم‌افزار اینترنتی سی‌مانکی است به‌صورت افرونه برای فایرفاکس نیز عرضه می‌شود که می‌تواند برای دسترسی به آی‌آرسی در مرورگر آن را نصب گردد.
mIRC و سایر کلاینت‌های مشابه ممکن است برای کاربران تازه‌کار غیرضروری و پیچیده باشد. کاربران جدید ممکن است کلاینت‌های پیغام‌رسان فوری مانند Miranda IM، Pidgin و Trillian را که از آی‌آرسی پشتیبانی می‌کنند ترجیح دهند. همچنین کلاینت‌های مبتنی بر وب مانند Mibbit و Webirc هم راهکاری آسان برای دسترسی به آی‌آرسی برای کاربران فراهم می‌کنند.
همچنین از برنامه‌های کلاینت با واسط متنی برای IRC، می‌توان به Irssi اشاره کرد.
به کلاینت‌هایی که به‌صورت خودکار اعمالی را انجام می‌دهند ربات می‌گویند.
در پروتکل IRC هیچ روشی برای به اشتراک گذاری فایل در نظر گرفته نشده‌است. اما امکان ارسال فایل به‌صورت P2P وجود دارد که باید توسط کلاینتهای IRC پشتیبانی شود. کلاینتهای IRC از پروتکل DCC برای اینکار استفاده می‌کنند.
بسیاری از کلاینتهای IRC از پروتکل DCC پشتیبانی می‌کنند. به همین خاطر اینطور بنظر می‌رسد که انتقال فایل در خود پروتکل IRC پشتیبانی می‌شود.
محمد بویری
محمد بویـِری (زاده ۸ مارس ۱۹۷۸) قاتل یکی از کارگردانان معاصر هلند به نام تئو ون گوگ (در تلفظ هلندی: فان خوخ) است. وی در ۲ نوامبر ۲۰۰۴ ون گوگ را در یکی از خیابان‌های آمستردام با ضربات چاقو به قتل رساند. محمد بویری که شهروند هلند و مراکش است و دارای گذرنامه از هر دو کشور، اعلام داشته است که بخاطر باورهای اسلامی خود دست به کشتن وَن گوگ زده است. تئو ون گوگ کارگردان فیلم، نویسنده روزنامه، برنامه‌ساز و بازیگر تلویزیونی بود که بخاطر فعالیت‌های ضد اسلامی و فیلم‌های کوتاه و مستند خود مشهور بود. بسیاری قتل ون گوگ را در نتیجه ساختن آخرین فیلم کوتاهش به نام "تسلیم" که به موضوع سرکوب حقوق زنان در جوامع اسلامی می‌پردازد می‌دانند. این فیلم که با همکاری یکی از نمایندگان مجلس هلند به نام ایان هیرسی علی ساخته شده بود خشم بسیاری از گروه‌های اسلامی هلند و شمال اروپا را برانگیخت.
محمد بویری زاده هلند است و والدینش از مهاجرین مراکشی بوده‌اند. بویری به هنگام نوشتن و ترجمه و فرستادن ایمیل از لقب «ابوزبیر» استفاده می‌کند. وی پس از دستگیری از سوی یکی از دادگاه‌های هلند به حبس ابد بدون بخشودگی محکوم شده است.
فاصله مجازی
فاصلهٔ مجازی که به آن فاصلهٔ صفر و گاه نیم‌فاصله و فاصلهٔ جامد هم گفته شده، نویسه‌ای در استاندارد یونی‌کد است که برای حروفچینی کامپیوتری برخی خط‌ها همچون خط فارسی و خط‌های هندیک به‌کار می‌رود.
در فارسی این نویسه در مواردی که دو حرف به هم نمی‌چسبند ولی «فاصلهٔ مرئی» ندارند استفاده می‌شود. برای نمونه در واژه‌هاي «خانه‌ها»، «می‌شود» و «بهره‌وری». (توجّه شود به تفاوت با «خانه ها*» و «می‌ شود*» و «بهره وری*» که در آن‌ها از «فاصلهٔ معمولی»، یعنی یک فاصلهٔ کامل، استفاده شده که شکل نادرستِ تایپ واژه‌های یادشده است).
کد این نویسه در استاندارد یونی‌کد U+200C است. این نویسه در استاندارد ملی شمارهٔ ۶۲۱۹ ایران نیز استاندارد شده‌است. نام فاصلهٔ مجازی نخستين بار در استاندارد ملی ۳۳۴۲ ایران استاندارد شده‌است.
حرف آخر واژگانی چون موجه، مشابه، توجیه و همانند آن‌ها که هاء ملفوظ است، با اتصال به حرف بعدی‌اش فاصلهٔ مجازی نمی‌گیرد. مشابهش (نه مشابه‌اش) گیر نمی‌آید. توجیهی (نه توجیه‌ای) ارائه نکردید.
استاندارد ایزیری ۳۳۴۲ از نخستین استانداردهایی است که مفاهیم فاصلهٔ مجازی و اتصال مجازی را معرفی کرد.
برای تایپ فاصلهٔ مجازی در سیستم عامل لینوکس، توزیع اوبونتو، می‌توان با ورود به بخش Preferences، گزینهٔ Keyboard را انتخاب کرد. سپس، با انتخاب Layout و پس از آن Options، در قسمتِ Using space key to insert non-breakable space character، نسبت به انتخاب کلید ترکیبی دل‌خواه اقدام کرد. به‌عنوان نمونه، با انتخاب Zero-width non-joiner character at second level، مجموعه کلید مبدّله (شیفت) به‌همراه فاصله (Shift + Space)، به‌عنوان نیم‌فاصله قابل‌استفاده است.
برای تایپ فاصلهٔ مجازی در سیستم عامل اندروید که در گوشی‌ها و تبلت‌ها استفاده می‌شود باید از صفحه کیبورد گوگل که در بیشتر گوشی و تبلت‌ها به صورت پیش‌فرض وجود ندارد استفاده نمود برای نصب آن باید نخست آن را از گوگل پلی دانلود و نصب نمود در کنار سمت راست کلید فاصله کلید کوچکی وجود دارد که نیم فاصله را ایجاد می‌نماید.
برای تایپ فاصلهٔ مجازی فارسی در سیستم عامل مکینتاش، کلید مبدّله (شیفت) را به‌همراه فاصله (Shift + Space) فشار دهید.
برای نوشتن فاصلهٔ مجازی چند راه وجود دارد:
زبان‌های پامیری
زبان‌های پامیری یک تقسیم به گروه منطقه‌ای، از زبان‌های ایرانی شرقی است، که توسط مردمان کوه‌های پامیر و حوالی رودخانه پنج و آبریزهای آن تکلم می‌شود. در دورترین نقاط شمال شرقی جغرافیایی ایران‌زمین، یعنی در ناحیهٔ کوهستانی مجاور پامیر، که اکنون جز دو کشور تاجیکستان و افغانستان و قسمتی در آن سوی مرز این کشورها با چین است، گویش‌های متعدد ایرانی به نام زبان‌های پامیری هنوز بر جا مانده‌است.
وبگاه اتنولوگ زبان‌های پامیری را در زمرهٔ زبان‌های ایرانی جنوب شرقی رده‌بندی می‌کند. با این وجود براساس دانشنامهٔ ایرانیکا زبان‌های پامیری در زمرهٔ زبان‌های شمال شرقی محسوب می‌شوند. این زبان‌ها را گاهی بازماندگان زبان ختنی می‌دانند.
زبان‌های پامیری گروه‌های زبانی-گویشی متفاوتی را شامل می‌شوند که به صورت زبان‌های مجزا شناخته می‌شوند. هرچند که همبستگی میان آن‌ها زیاد است:
سه زبان شغنی، سریکاولی و یزغلامی در این دسته جای دارند. این زبان‌ها در مناطق کوهستانی تاجیکستان و بخش‌هایی از افغانستان رایج است. شمار گویشوران این سه زبان در کشورهای افغانستان و تاجیکستان حدود ۷۵ هزار تن برآورد شده‌است. قریب به بیست هزار تن نیز از گویشوران دیگر این دسته در خاک چین بسر می‌برند. در دو کرانهٔ رود پنج، به ویژه در ولسوالی شغنان ولایت بدخشان افغانستان و شهر خاروغ، شهرستان‌های شغنان، راشت‌قلعه، روشان و مرغاب ولایت خودمختار کوهستان بدخشان تاجیکستان.
در دو کرانهٔ رود پنج، به ویژه در ولسوالی شغنان استان بدخشان افغانستان و شهر خاروغ، شهرستان‌های شغنان و روشان ولایت خودمختار کوهستان بدخشان تاجیکستان.
این زبان حدود شش هزار گویشور در کشور پاکستان دارد و نزدیکی زیادی با زبان مونجی نشان می‌دهد.
برگرفته از دانشنامهٔ رشد
گویشور
گویشور در دو حوزهٔ متفاوت زبان‌شناسی به دو معنا به کار برده می‌شود:
گویشوَر (Speaker)در اصطلاح زبان‌شناسی، به افرادی که به زبان یا گویشی تکلم می‌کنند گویـِشوَران آن زبان یا گویش گفته می‌شود.
به بیان دیگر گویشور (Informant) کسی است که نمونه‌هایی از زبان را به پژوهشگر ارائه می‌دهد؛ چه به صورت تکرارهایی از آن‌چه قبلاً گفته شده و چه به شکل ابداع چیزهایی که اهل زبان ممکن است آن‌ها را بر زبان بیاورند. او هم‌چنین شرح می‌دهد که گفته‌ها، چگونه در زبان به کار می‌روند یا چه مفهومی دارند و بدین منظور یا از زبان خود استفاده می‌کند یا از یک زبان دیگر. گویشور می‌تواند سخنگوی تصادفی زبان باشد که پژوهشگر اطلاعاتی را از او کسب می‌کند، اما او معمولاً کسی است که به گونه‌ای کم و بیش منظم و به دلیل مطالعهٔ زبان با پژوهشگر ملاقات می‌کند.
حزب عوامی ملی
حزب عوامی (مردمی) ملی (نَشنَل عوامی پارتی) یک حزب سیاسی چپگرای قومگرا در پاکستان است. این حزب بیشتر در بین پشتون‌های استان شمالغربی مرزی، بلوچستان، و مناطق عشایری، پنجاب غربی و نواحی شمال از شهرت برخوردار است. اسفندیار ولی خان رئیس کنونی حزب است. در انتخابات پارلمانی ۲۰ اکتبر سال ۲۰۰۲ یک‌درصد آراء را بدست آورد اما هیچ کرسی‌ای را اشغال نکرد.
حزب عوامی ملی در ژوئن سال ۱۹۵۷ در شهر داکا (بنگلادش) تأسیس گردید. رئیس حزب مولانا بهاشانی و دبیر کل آن محمودالحق عثمانی بود. در سال ۱۹۵۷ حزب عوامی ملی به دو جناح حزب عوامی ملی (بهاشانی) و حزب عوامی ملی (ولی) و بعضی فراکسیون‌های کوچک مانند حزب مَزدور کِسّان انشعاب کرد. در سال ۱۹۷۷ حکومت ذوالفقار علی بوتو برای تحت فشار قرار دادن خان عبدالولی خان رهبر اپوزیسیون ملی وقت، حزب عوامی ملی را ممنوع اعلام کرد؛ بنابراین رهبری حزب ممنوعهٔ نشنل عوامی پارتی، عوامی نشنل پارتی را تأسیس کرد. عوامی نشنل پارتی از جملهٔ احزاب چپ است. مرکز اساسی فعالیت حزب، مناطق پشتونشین در پاکستان است.
ویکی‌پدیای انگلیسی
درباره حزب عوامی
سید محمد طباطبایی
سید محمد طباطبائی (۱۲۲۱ ش کربلا – ۱۲۹۹ ش تهران) معروف به سنگلجی از مجتهدان شیعه مخالف استبداد و از رهبران جنبش مشروطه ایران بود.
پدرش سید صادق سنگلجی همدانی (درگذشته ۱۲۹۹ ق) از مجتهدان و قاضیان شرعی دارای محکمه در تهران عصر ناصری اصلیت همدانی داشته و از آنجاکه امامت مسجد سنگلج را بعهده داشته است سنگلجی نیز نامیده شده است.
برادر وی سید احمد طباطبایی بر خلاف آقا سید محمد هوادار شیخ فضل الله نوری بود.
طباطبایی به روسیه و عثمانی سفر کرده و مشروطه اول عثمانی را دیده و از معدود مشروطه خواهان بوده که با مفاهیم اصلی مشروطیت مثل اهمیت مجلس و مشارکت مردمی آشنا بوده است.
طباطبایی و بهبهانی دو رهبر اصلی مشروطه در تهران بودند که به سیدین سندین معروف بوده‌اند.در آغاز جنبش مشروطه همراه با سید عبدالله بهبهانی، به مخالفت با عین‌الدوله و استبداد پرداخته در ۱۲۸۴در تحصن شاه‌عبدالعظیم شرکت داشت.
پس از قبول شاه و بازگشت از تحصن عین الدوله از اجرای تعهدات مربوطه از قبیل ایجاد مجلس طفره میرفت برای همین طباطبایی در نامه ای به وی اخطار میکند اگر مجلس و عدالتخانه ایجاد نشود عنقریب ایران برباد خواهد رفت و در صورت تعلل ؛یک تنه عمل خواهد کرد. این عبارت (یک تنه عمل خواهد کرد) رعشه بر بدن عین الدوله انداخته عده ای سرباز را احضار کرده اعلام میکند روحانیون قصد اعلام جهاد دارند.
در ۲ تیر ۱۲۸۷ ش لیاخوف و شاپشال مجلس را به توپ بسته طباطبایی و بهبهانی به باغ امین الدوله گریختند در آنجا ماموران آنها را دستگیر محاسن آنها را کنده و با توهین فراوان به باغشاه که محمد علیشاه در آنجا بود بردند. سپس وی به خراسان تبعید شد. با پیروزی مشروطه‌خواهان به تهران بازگشته در ایجاد حزب اعتدالیون اجتماعیون شرکت کرد.
ناظم‌الاسلام کرمانی در کتاب "تاریخ انقلاب مشروطه"، صفحهٔ ۶۲ در شرح زندگی سید محمد طباطبایی به کسب اخلاق از شیخ هادی نجم‌آبادی اشاره نموده است.
قزوینی می‌نویسد: زمانی که شیخ هادی از جانب پدر سید محمد طباطبایی (سید صادق) "تکفیر" گردید فرزندش سید محمد نیز عقاید پدر را رد نمود.
حمایت وی از کسانی چون نصرالله ملک المتکلمین و جمال‌الدین واعظ اصفهانی که مورد خشم برخی روحانیون تهران بودند بیانگر آزادی طلبی وی می‌باشد.
در زمان جنگ جهانی اول و قحطی بزرگ در ایران، به امپراتوری عثمانی پناهنده شد. پس از جنگ جهانی اول، به تهران بازگشت و در همین شهر درگذشت.
بعد از چاپ مقاله‌ای توهین‌آمیز به مقدسات در آن نشریه، طباطبایی به بهبهانی می‌گوید: «آقا شما مقاله صور اسرافیل را خوانده‌اید؟ بهبهانی با خونسردی جواب می‌دهد: بلی. طباطبایی با عصبانیت می‌گوید: نویسندگان این مقاله کافرند و به اسلام توهین کرده‌اند و واجب‌القتل هستند».
در سال ۱۳۳۹ ق ۱۹۲۱ م ۱۲۹۹ ش در تهران درگذشت و آرامگاه او در حرم عبدالعظیم واقع است.
سید محمدصادق طباطبایی مسئول روزنامه مجلس و رئیس مجلس شورای ملی فرزند وی است.۱- صفایی، ابراهیم، رهبران مشروطه، انتشارات جاویدان، ۱۳۶۲
۲- سفری، محمدعلی، مشروطه‌سازان، نشر علی، ۱۳۷۰
۳- کسروی، احمد، تاریخ مشروطهٔ ایران، انتشارات امیر کبیر، ۱۳۱۹
۴- حائری، عبدالله، تشیع و مشروطیت در ایران، انتشارات امیر کبیر، ۱۳۶۰
۵- ملک‌زاده، مهدی، تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، انتشارات علمی، ۱۳۶۳
۶- کرمانی، ناظم‌الاسلام، تاریخ بیداری ایرانیان، انتشارات آگاه نوین تهران، ۱۳۶۲
۷- ملکی، مهرا، نقش دین و متولیان آن در تاریخ اجتماعی ایرانیان، شرکت کتاب، ۱۳۹۲