hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
بازوی مکانیکی
بازوهای مکانیکی (Manipulator) از رابط‌های صلبی تشکیل می‌شوند که به وسیلهٔ مفصل‌هایی که حرکت نسبی رابط‌های مجاور را ممکن می‌سازند، به یکدیگر اتصال یافته‌اند. بازوهای مکانیکی توانایی انجام عملیات از پیش برنامه‌ریزی شدهٔ متنوعی را در صنایع مختلف دارند. بازوهای مکانیکی ماهر در طی سال‌های اخیر به شکل قابل ملاحظه‌ای تکمیل یافته و پیشرفت کرده‌اند. کار کردن با آن‌ها و نیز تعمیر و نگهداری‌شان آسان‌تر شده و ارتباط متناسب و بهینه‌ای میان توان، کنترل‌پذیری و مهارت آن‌ها ایجاد گشته‌است.
در انتهای زنجیره رابط‌های تشکیل دهنده بازوی مکانیکی مجری نهایی وجود دارد که بر حسب کاربردی که از ربات انتظار می‌رود می‌تواند گیره یا چنگک یا ابزارهای دیگری از جمله لوازم برشکاری، جوشکاری و نظیر آن باشد. از این لحاظ بازوهای مکانیکی ماهر متنوعی وجود دارند که گونه‌های وسیعی و متفاوتی از کاربردهای صنعتی و نیز تحقیقاتی را را پوشش می‌دهند. این کاربردها شامل انجام فعالیت‌های متنوع مونتاژ، برشکاری و جوشکاری در خطوط تولید تا انجام عملیات متنوع زیرآبی – نظیر نصب در ربات زیرآبی - مانند گرفتن و دنبال‌کردن کابل یا سیم، یا محبوس کردن اجسام یا نمونه‌های پیچیده‌ای چون برقراریِ اتصال‌های خطوط الکتریکی یا هیدرولیکی هستند.
در انتخاب بازوهای مکانیکی آنچه اهمیت دارد این است که ساده‌ترین نمونهٔ ممکن که بتواند وظیفه محوله را در زمان مطلوب انجام دهد، گزینش گردد. پیچیدگی طراحی ربات در عین افزایش قابلیت‌های عملکرد می‌تواند مشکلاتی در کنترل، هدایت و نیز اطمینان و دقت دستگاه و نیز تعمیر و نگهداری آن ایجاد نماید. انتخاب و تکمیل مجموعه بازوهای مکانیکی ماهر امر پیچیده‌ای است و طراح ربات باید نکات فراوانی را لحاظ نماید. تعداد و انواع بازوهای مورد نیاز، محل قرارگیری، نوع کنترلر، محدودهٔ فضای عملکرد، حداکثر و حداقل نقطه دست‌رسی و نوع و ساختار کنترل بازوها توسط کاربر، از آن جملهٔ این موارد است.
گیتار بیس
گیتار بیس نوعی ساز زهی است که صدایش به‌وسیلهٔ یک تقویت‌کنندهٔ الکتریکی (آمپلی‌فایِر) و پیکاپ تقویت می‌شود. تلفظ صحیح کلمه bass به انگلیسی بِیس میباشد. این ساز که برای تولید صداهایی با فرکانس و تُنِ پایین استفاده می‌شود، از نظر ظاهری بسیار شبیه به گیتار الکتریک است، با این تفاوت که بدنهٔ بزرگ‌تری دارد، دسته و میزان‌بندی‌اش بلندتر است، و معمولاً دارای چهار سیم (و گاهی پنج یا شش) است که از نظر تُن، یک اُکتاو پایین‌تر از گیتار الکتریک، در محدودهٔ بیس کوک می‌شود. گیتار بیس، هم می‌تواند دارای پرده‌بندی باشد و هم نباشد، اما در اکثر موسیقی‌های عامه‌پسند، بیس‌های پرده‌بندی‌شده رایج‌اند. علاوه بر این‌ها، گیتار بیس آکوستیک توخالی نیز ساخته شده‌است.
از حدود سال ۱۹۵۰ به بعد، در موسیقی‌های راک و پاپ، گیتار بیس به‌صورت وسیعی جایگزین کنترباس شد و تولید صداهایی با تُن پایین را برعهده گرفت. همچنین گیتار بیس به صورت تکی، در موسیقی‌های جاز، لاتین، فانک و فلامنکو استفاده می‌شود.
در دههٔ ۱۹۳۰ پاول توتمارک (به انگلیسی: Paul Tutmarc)، موزیسین و مخترع معروف (اهل سیاتل، واشینگتن، واشینگتن)، اولین گیتار الکتریک بیس را به‌صورت مدرن، از یک ساز پرده‌بندی‌شده که برای نگه داشتن در دست و نواخته شدن به‌صورت افقی طراحی شده‌بود ساخت. کاتالوگ فروش سازهای الکتریک کمپانی پاول توتمارک، آئودیووکس (به انگلیسی: Audiovox) شامل "مدل 736 Bass Fiddle" می‌شد که دارای ۴ سیم، پرده‌بندی شده‌بود و بدنه‌ای توپُر به طول ۳۰٫۵ اینچ داشت. تغییر شکل این ساز به فرم گیتارمانند باعث می‌شد که راحت‌تر نگه داشته شود و حمل‌ونقل آن آسان شود. اضافه شدن پرده‌های بیشتر باعث شد تا بیسیست‌ها آزادی عمل بیشتری در نواختن داشته‌باشند. حدود ۱۰۰ عدد از این نوع ساز در دههٔ ۱۹۳۰ ساخته شد.
در سال ۱۹۴۷، باد توتمارک (به انگلیسی: Bud Tutmarc) شروع به فروختن مدلی شبیه "Fiddle 736" برای شرکتی به نام سرنادر (به انگلیسی: Serenader) کرد و به‌صورت آشکارا به تبلیغ آن در کاتالوگ شمارهٔ ۴۸ شرکت هیتر (به انگلیسی: Heater Co) پرداخت؛ گرچه اختراعات خانوادهٔ توتمارک موفقیت زیادی در بازار کسب نکرد.
لئو فندر به کمک همکارش، جورج فولرتن (به انگلیسی: George Fullerton)، اولین گیتار بیس توپُر الکتریکی را تولید کرد. گیتار فندر پرسیژن (به انگلیسی:Fender Precision Bass) او در سال ۱۹۵۱ معرفی شد و به یک مدل استاندارد صنعتی تبدیل شد. پرسیژن بیس یا P-bass از یک تخته‌سنگ نتراشیدهٔ ساده که به مدل تلکستر (به انگلیسی: Telecaster) با پیکاپ تک‌سیم‌پیچ شبیه بود به گیتاری با بدنهٔ منحنی و لبه‌های تخت تبدیل شد که موجب راحتی نوازنده می‌شد. همچنین یک پیکاپ چهارقطبی (تک‌سیم‌پیچ) نیز روی آن سوار بود. پیکاپ چندتکه در سال ۱۹۵۷ معرفی شد.
مقاله «گیتار بیس» در ویکی‌پدیای انگلیسی
ناتالی ساروت
ناتالی ساروت (۱۸ ژوئیه ۱۹۰۰ در ایوانوفو، روسیه - ۱۹اکتبر ۱۹۹۹ در پاریس، فرانسه) حقوق‌دان، رمان نویس و نظریه‌پرداز ادبی یهودی فرانسوی‌زبان بود.
ساروت یکی از برجسته‌ترین نویسندگان مکتب رمان نو در فرانسه است. اثر تئوریک او عصر بدگمانی (۱۹۵۶) در کنار کتاب درباره رمان نو نوشته آلن رب‌گریه مانیفست این مکتب شمرده می‌شوند.
ناتالی در خانواده یهودی روشنفکری در ایوانوفو شهری در ۳۰۰ کیلومتری شمال‌شرقی مسکو به دنیا آمد. پدرش شیمیدان و مادرش نویسنده بود. با جدایی پدر و مادرش دوران کودکی او در روسیه و فرانسه گذشت. در ۱۹۰۹ همراه پدر خود به پاریس رفت و در دانشگاه سوربن (حقوق و ادبیات)، در دانشگاه آکسفورد (تاریخ) و در برلین (جامعه‌شناسی) خواند. او در ۱۹۲۵ با وکیلی به نام رمون ساروت ازدواج کرد. در ۱۹۴۱ با اشغال پاریس توسط نازی‌ها مجبور شد به‌طور مخفیانه زندگی کند و از همسرش جدا شود.
با پایان جنگ جهانی دوم او و همسرش زندگی خود را از سر گرفتند و ناتالی به شکل جدی‌تری نویسندگی را دنبال کرد.
ساروت در داستانهای خود همواره به دنبال کشف واقعیت روان‌شناختی نهفته در ورای مکالمات و رویدادهای روزمره است. عدم استفاده از پیرنگ داستانی محکم و بی‌توجهی به شخصیت پردازی نوشته‌های او را دیرفهم و سنگین کرده‌است. در آثار او بینشی شاعرانه، طنزآمیز و رنج‌آور از زندگی به چشم می‌خورد.
تعدادی از مهم‌ترین رمان‌های ناتالی ساروت:
طبل
طبل نوعی ساز موسیقی از دسته سازهای کوبه‌ای است. طبل تشکیل شده از حداقل یک پوسته، به نام پوسته طبل، که به منظور ایجاد صدا بر روی بدنه آن کشیده شده‌است. طبل یکی از قدیمی‌ترین و پرکاربردترین سازهای دنیا به‌شمار می‌رود، و طرح اولیه آن طی صدها سال بدون هیچ تغییری ثابت مانده‌است. دهانه بدنه که پوسته طبل بر روی آن کشیده می‌شود به‌طور ثابت دایره می‌باشد، اما شکلِ دیگر قسمت‌های آن بسیار گوناگون است. در موسیقی سنتی غرب، رایج‌ترین شکل آن استوانه است. سر دیگر طبل ممکن است باز باشد یا روی آن هم پوسته کشیده باشند، که به آن طبل دوسر می‌گویند. معمولاً در بین دو سر این نوع طبل‌ها حفره‌ای ایجاد می‌کنند تا صدا تشدید شود.
در گذشته طبل به جز کاربرد در زمینه موسیقی، در ارتباطات نیز کاربرد داشته، و بعضی مواقع از آن برای فرستادن پیام نیز استفاده می‌کردند.
ساختمان داکوتا
ساختمان داکوتا یکی از قدیمی‌ترین و گران‌ترین ساختمان‌های مسکونی در محله منهتن شهر نیویورک است که در مجاورت پارک مرکزی نیویورک قرار دارد.
شُهرت ساختمان داکوتا بیشتر بخاطر قدمت تاریخی آن و ساکنین معروف و مشهوری است که در آن زندگی کرده یا می‌کنند.
ساختن ساختمان داکوتا از سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۴ به طول انجامید. آرشیتکت ساختمان داکوتا، هنری هاردنبرگ بود که از طراحان بنام آنزمان در آمریکا بود. ساختمان داکوتا به شکل حرف U (که نوع خاصی از طراحی قرن ۱۸ میلادی است) طراحی و ساخته شده است.
از جمله افراد مشهوری که در ساختمان داکوتا زندگی می‌کردند، می‌توان به خواننده انگلیسی گروه بیتلز، جان لنون اشاره کرد که در جلوی ساختمان فوق به ضرب گلوله به قتل رسید.
همچنین در چند کتاب داستانی و فیلم به ساختمان داکوتا اشاره شده است.
ساختمان داکوتا خانه افراد مشهوری همچون:
زبان براهویی
زبان براهویی یکی از زبان‌های دراویدی است که عمدتاً توسط براهویی‌های ساکن در بلوچستان پاکستان، جمعیت‌های پراکنده در ایران، افغانستان، و ترکمنستان، و نیز توسط اجتماعات براهویی در قطر، امارات متحده عربی، و عراق تکلم می‌شود.
گویشوران این زبان با گویشوران زبان‌های دراویدی در جنوب هند فاصله دارند که از نظر جغرافیایی نزدیک‌ترین مسافت بین براهویی‌ها و دیگر اقوام دراویدی‌زبان است. ناحیهٔ کلات، شهرستان خضدار، ناحیهٔ مستونگ، ناحیهٔ کوئته، ناحیهٔ کچهی، و ناحیهٔ نصیرآباد در بلوچستان پاکستان، عمده‌ترین جمعیت براهویی‌زبان را در خود جای داده‌اند؛ براهویی در ایالت سند نیز تکلم می‌شود که گویشوران آن عمدتاً در لارکانه و نوابشاه حضور دارند.
براهویی
بونو
پاول دیوید هیوسن معروف به بونو وکس (Bono Vox)، خواننده ایرلندی گروه راک یوتو (U۲) است. وی یکی از مشهورترین خوانندگان روز دنیا محسوب می‌شود.
بونو همچنین دارای باورهای سیاسی و اجتماعی ممتاز و انسان دوستانه‌ای است که از آنجمله می‌توان به تلاشهای وی برای صلح میان ایرلند شمالی و جنوبی، فراهم کردن داروهای ارزان برای مردم فقیر قاره آفریقا که مبتلا به ویروس ایدز هستند و همچنین لابی‌گری برای بخشش بدهیهای کشورهای فقیر آفریقایی اشاره کرد.
در دسامبر سال ۲۰۰۶، مجله تایم، بونو را در لیست یکصد شخصیت تأثیرگذار جهان قرار داد.
همچنین در سالهای ۲۰۰۳، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ نام بونو در فهرست نامزدان دریافت جایزه صلح نوبل قرار داشت.
حسینعلی لیالستانی
حسینعلی لیالستانی سال ۱۳۴۰ در لیالستان از توابع شهرستان لاهیجان به دنیا آمد. کارگردانی را در دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تحصیل کرد. او با چند کار کوتاه موفق از جمله «دوستی در بلندی‌ها» فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد.
جعفر حسنی
جعفر حسنی (متولد ۱ فروردین ۱۳۴۵ در بروجرد) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است.
حسنی فعالیت حرفه‌ای در زمینه سینما و تلویزیون را از سال ۱۳۶۸ با ورود به حوزه هنری آغاز نمود و در سی امین جشنواره فیلم فجر برنده «سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه» از بخش بین‌الملل برای «ریسمانی نزدیکتر از رگ» شد. از فیلم‌نامه‌های دیگری که به نگارش درآورده‌است می‌توان به: تلفن، سایه‌های بلند گناه، تشخیص هویت، دیوار یخی، رخنه، یک مرد ـ یک زن و جاده بهشت اشاره نمود. از دیگر آثار منتشر شده از وی می‌توان به نمایشنامه «کابوس» و فیلمنامه «تشخیص هویت» اشاره کرد.
استان بریمی
این استان استانی تازه‌بنیاد است.
جمعیت آن در حدود ۷۶٫۸۳۸هزار نفر می‌باشد
در تقسیمات کشوری سلطنت عمان استان بریمی شامل ۳ شهرستان أست:
شهرستان‌ها (در عربی عمان: ولایات) این استان:
عبری (عمان)
شهرستان عبری یکی از شهرستان‌های منطقه استان ظاهره در کشور پادشاهی عمان است.
عبری یکی از قدیمیترین مناطق عمان است، ساکنان این شهرستان از دوران بسیار دور در این منطقه سکنا شده‌اند وآشیانه ساخته‌اند، در منطقه عبری چند دژ تاریخی وجود دارد که مشهورترین آن‌ها دژ عبری و دژ العرافی می‌باشد.
کتیبهٔ سر در ورودی دژ عبری نشان می‌دهد که این دژ قبل از چهار صدسال ساخته شده‌است، اما بعضی از ساکنان منطقه روایت می‌کنند که تاریخ بنای این دژ خیلی پیشینتر بوده‌است وتاریخی که بر روی سردر دژ حق شده‌است تاریخ بازسازی دژ می‌باشد. در این دژ چند واحد مسکونی وجود دارد و دژ دارای سه دروازه اصلی «بوابات» می‌باشد که به گویش محلی «صباحات» می‌نامند:
جمعیت آن در حدود ۸۲۶۰۶ هزار نفر می‌باشد.
دژ عبری در وسط شهر عبری واقع می‌باشد ویک کیلومتر تابازار قدیمی این شهر فاصله دارد. همچنین مسجد کوچکی نیز در وسط دژ وجود دارد که در آن نماز جمعه وجماعات می‌گذاردند، ودو آب‌انبار (برکه) نیز در دژ وجود دارد. هم‌اکنون این دژ تاریخی موزه ملی شده‌است. اما دژ العرافی نیز یکی از دژهای معروف این منطقه می‌باشد و در دوران پیشین مقر حاکم ولایت عبری بوده‌است.
ضنک
جمعیت آن در حدود ۱۷۴۶۴ هزار نفر می‌باشد.
ینقل
جمعیت آن در حدود ۱۷۷۷۹ هزار نفر می‌باشد.
محضه
جمعیت آن در حدود ۸۳۳۱ هزار نفر می‌باشد.
نزوی
شهرستان نزوی یکی از شهرستانهای استان داخلیه در کشور پادشاهی عمان است. در دوران آغازین اسلام (نزوی) پایتخت عمان بوده است، همچنین در آن دوران نیز نام «بیضة الإسلام» به روی (نزوی) اطلاق می‌شده است.
جمعیت آن در حدود ۷۰ هزار نفر می‌باشد.
سمائل
شهرستان سمائل یکی از شهرستانهای استان داخلیه در کشور پادشاهی عمان است. تاریخ این شهرستان به دوران قبل از اسلام می‌رسد، گفتاره است مردم این منطقه توسط صحابی جلیل مازن بن غضوبة به اسلام گرویده‌اند.
جمعیت آن در حدود ۴۰ هزار نفر می‌باشد.
بهلاء
جمعیت آن در حدود ۵۱۲۳۹ هزار نفر می‌باشد.
ادم (عمان)
برای دیگر کاربردها، اِدِم (خیز) را ببینید.
جمعیت این شهر ۱۶٫۸۷۱ نفر است.
پارک مرکزی نیویورک
پارک مرکزی نیویورک (در زبان انگلیسی: Central Park) نام پارک بزرگ و معروفی است که در مرکز منهتن و در میان مراکز تجاری شهر نیویورک قرار دارد. پارک مرکزی نیویورک، اولین پارک مُدرن در تاریخ ایالات متحدهٔ آمریکا محسوب می‌شود که در سال ۱۸۵۷ میلادی توسط فردریک لاو المستد (Frederick Law Olmsted) و همکار انگلیسی اش کالورت واکس (Calvert Vaux) طراحی و افتتاح شد.
وسعت این پارک حدود ۳۴۲ هکتار است که به شکل مستطیل در قلب منطقه منهتن (منطقه تجاری نیویورک) واقع شده‌است. همچنین این پارک دارای دریاچه‌هایی به وسعت جمعاً ۶۰٫۷ هکتار می‌باشد.
سالیانه ۳۷ تا ۳۸ میلیون نفر از این پارک بازدید می‌کنند.
تقریباً تمام پارک مرکزی نیویورک، محوطه‌سازی شده و معماران آن را در قرن ۱۸، طراحی و بعد هم اجرا کرده‌اند.
پارک، چند دریاچه ظاهراً طبیعی دارد که کاملاً مصنوعی و ساخته دست معماران پارک است؛ این دریاچه‌ها به علاوه تمام مسیرهای پیاده‌روی، مسیرهای اسب‌سواری، دو زمین یخی اسکیت‌سواری که البته از یکی از آنها در ماه‌های تیر و شهریور به عنوان استخر روباز استفاده می‌شود، باغ وحش، پناهگاه حیات وحش، جنگل طبیعی کوچک داخل پارک، زمین‌های بازی، زمین‌هایی مخصوص برای بازی کودکان، آمفی تئاتر رایگان پارک برای برگزاری کنسرت و … تمام امکانات پارک مرکزی نیویورک محسوب می‌شود.
۱۰ کیلومتر از این پارک به مناطقی برای دویدن، دوچرخه سواری و اسکیت‌سواری اختصاص پیدا کرده‌است.
طراحان همچنین منطقه‌ای را که از درختان پوشیده شده باعنوان (Ramble) مخصوص کسانی در نظر گرفته‌اند که به پرنده‌ها علاقه دارند.
این پارک همچنین، ساختمانی چوبی دارد که قایق‌های زیادی را در خود نگاه داشته و آنها را در اختیار قایقرانان قرار می‌دهد.
صخره‌نوردی هم یکی دیگر از امکاناتی است که در پارک مرکزی نیویورک وجود دارد و صخره‌نوردان، به خصوص سنگ‌نوردان را به سمت خود می‌کشاند.
اما به غیر از امکانات پارک، طراحان به فکر زیبایی‌های بصری دست‌ساز و همچنین ابعاد هنری آن هم بوده‌اند؛ به همین دلیل هم در سراسر پارک، ۲۹ مجسمه با جنس‌های مختلف تعبیه شده‌است که جالب‌ترین و مهم‌ترین آنها، مجسمه فرشته آب‌ها محسوب می‌شود، مجسمه‌ای که اما ستبین آن را در سال ۱۸۷۳ ساخته و اولین مجسمه شهری یک هنرمند زن آمریکایی است.
بالتو، مجسمه سگ سورتمه کشی که در ۱۹۲۵ شهرت پیدا کرد و مجسمه آلیس در سرزمین عجایب که رابرت گراهام آن را در ۱۹۹۷ ساخته‌است، از دیگر مجسمه‌های مهم این پارک به حساب می‌آیند.
حمرا (عمان)
جمعیت آن در حدود ۱۴۳۹۰ هزار نفر می‌باشد.
منح
جمعیت آن در حدود ۱۰۶۱۸ هزار نفر می‌باشد.
ازکی
جمعیت آن در حدود ۳۰ هزار نفر می‌باشد.
کن تامسون
کنت لین تامسون (زاده ۴ فوریه ۱۹۴۳) که در محفل هکرها معمولاً با نام ken شناخته می‌شود، یکی از پیشگامان علوم رایانه است. تامسون سیستم‌عامل اصلی یونیکس را طراحی و پیاده‌سازی کرده‌است. او همچنین مخترع زبان برنامه‌نویسی بی است، زبانی که جد زبان سی به حساب می‌آید. او همین‌طور یکی از خالقین و توسعه‌دهندگان اولیه سیستم‌عامل پلان ۹ از آزمایشگاه‌های بل بود. تامسون از سال ۲۰۰۶ در شرکت گوگل کار می‌کند، جایی که او در اختراع زبان برنامه‌نویسی گو همکاری کرد. دیگر همکاری‌های قابل توجه او شامل کار بر روی عبارات باقاعده و همین‌طور ویرایشگرهای متن اولیه ed و QED، تعریف رمزینه یوتی‌اف-۸، کار بر روی شطرنج کامپیوتری و ماشین شطرنج بل است.
تامسون در نیواورلئان به دنیا آمد. او در سال ۱۹۶۵ مدرک کارشناسی و در ۱۹۶۶ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی رایانه از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. در دهه ۱۹۶۰، تامسون و ریچی بر روی سیستم‌عامل مولتیکس کار کردند. در هنگام نوشتن مولتیکس، تامسون زبان برنامه‌نویسی بون را ایجاد کرد. وقتی که آزمایشگاه‌های بل از پروژه مولتیکس صرف نظر کرد، آن دو پروژه مولتیکس را رها کردند اما آن‌ها از تجربیاتی که در پروژه مولتیکس بدست آورده بودند استفاده کرده و در سال ۱۹۶۹ تامسون و ریچی سیستم‌عامل یونیکس را خلق کردند. در آن هنگام، تامسون به این نتیجه رسیده بود که یونیکس یک زبان برنامه‌نویسی سیستمی احتیاج دارد و اینگونه بود که زبان برنامه‌نویسی بی خلق شد. کمی بعد ریچی از این زبان الهام گرفته و زبان برنامه‌نویسی سی را ایجاد کرد، زبانی که بعدها به مهم‌ترین زبان برنامه‌نویسی دنیا تبدیل شد و برنامه‌نویسان بسیاری آن را پذیرفتند.
تامسون نسخه‌ای از ویرایشگر متن QED را برای سیستم‌عامل CTSS توسعه داد که می‌توانست به کمک عبارات باقاعده در متن به جستجو بپردازد. QED و دیگر ویرایشگر تامسون که ed نام داشت (ویرایشگر استاندارد در یونیکس)، کمک زیادی به محبوب شدن عبارات باقاعده کردند که قبل از آن عبارات باقاعده بیشتر ابزاری (یا اسباب بازی) برای منطق دانان به حساب می‌آمد. عبارات باقاعده در ابزارهای پردازش متن یونیکس مانند grep و زبان برنامه‌نویسی پرل به شدن فراگیر شدند.
در سال ۱۹۹۲، تامسون به همراه راب پایک یوتی‌اف-۸ را توسعه دادند. (یک روش برای رمزگذاری کاراکترهای بین‌الملی که به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد) او همچنین به همراه ژوسف کاندان سخت‌افزار و نرم‌افزار ماشین بل را ساخت. ماشین بل یک کامپیوتر شطرتجباز بود.
در سال ۲۰۰۰ تامسون از آزمایشگاه‌های بل بازنشسته شد. او تا سال ۲۰۰۶ در شرکت Entrisphere کار می‌کرد و اکنون هم در شرکت گوگل کار می‌کند. از کارهای اخیر او می‌توان به همکاری در ساخت زبان برنامه‌نویسی گو اشاره کرد.
در سال ۱۹۸۳، تامسون و ریچی به‌طور مشترک جایزه تورینگ را دریافت کردند. این جایزه برای «توسعه نظریه عمومی سیستم‌عامل‌ها و به ویژه برای پیاده‌سازی سیستم‌عامل یونیکس» به آن دو اهدا شد.
در سال ۱۹۹۰ تامسون و ریچی مدال ریچارد همینگ را از مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک دریافت کردند. این جایزه برای «پدیدآوردن سیستم‌عامل یونیکس و زبان برنامه‌نویسی سی» به ایشان اهدا شد.
آبا
آبا (به سوئدی: "ABBA"، مخفف نام اعضای گروه: "Agnetha ,Benny ,Björn ,Anni-Frid") پرفروش‌ترین گروه موسیقی پاپ دههٔ ۷۰ میلادی بود. این گروه توسط دو زوج تشکیل شد و یکی از پرفروش‌ترین گروه‌های تاریخ است. این گروه سوئدی در سال ۱۹۷۲ با حضور بنی اندرسون و بیورن اولویس آهنگ‌سازان گروه، و به‌همراه آنی-فرید لینگستاد و اجنتا فالتسکوگ خوانندگان گروه، در استکهلم شکل گرفت و تا سال ۱۹۸۲ به فعالیت خود ادامه داد. آلبوم‌های آبا در مجموع بیش از ۳۷۰ میلیون نسخه فروش داشته‌است. این گروه در سپتامبر ۲۰۲۱(شهریور۱۴۰۰) از پیوستن دوباره اعضا به هم و شروع فعالیت دوباره هنری گروه بعد از ۴۰ سال با انتشار یک آلبوم خبر دادند.
جدایی این گروه پرطرفدار با جدایی زوج بیورن و اجنتا از هم آغاز شد و گرچه زوج دیگر سعی در نگهداری گروه کردند اما با جدایی آن دو نیز از هم گروه بدون فعالیت ماند و امید طرفداران گروه را برای ادامهٔ فعالیتشان از بین برد. این گروه هنوز هم به عنوان یکی از پرفروش‌ترین گروه‌های پاپ در کل تاریخ مطرح می‌شود و خلاقیت این گروه در آن زمان در زمینهٔ خودشان بقدری بالا بود که رکورد فروش را حتی در آمریکا زدند. آهنگ‌های معرف این گروه از جمله Gimme! Gimme! Gimme و dancing queen و sos و… هنوز هم شنیده می‌شود. بسیاری از آهنگ‌های این گروه مورد بازخوانی قرار گرفته‌است.
آبا در سال 2021 دوباره شروع به فعالیت کرده است
و چند آهنگ جدید منتشر کرد و در آلبوم جدید خود با نام
"Voyage" قرار داد از جمله تک آهنگی با نام "Just A Notion"
التون جان
سِر التون هِرکیولِس جان (؛ زادهٔ رِجینالد کِنِث دوایت؛ ۲۵ مارس ۱۹۴۷) خواننده و ترانه‌نویس انگلستانی است. بیش از ۳۰۰ میلیون نسخه از آثار جان در جهان به فروش رسیده‌است و این موضوع او را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران تبدیل کرده‌است. او بیش از ۵۰ تک‌آهنگ پرفروش در جایگاه ۴۰ رتبهٔ برتر جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده به ثبت رسانده‌است که هفت موردش در جدول بریتانیا و نه موردش در جدول ایالات متحده در جایگاه نخست جدول قرار گرفته‌اند. تک‌آهنگ بزرگداشتی او به‌نام «شمعی در باد ۱۹۹۷» که برای تقدیم به دایانا، شاهدخت ولز بازنویسی شد، بیش از ۳۳ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌است و دومین تک‌آهنگ پرفروش تمام دوران است. بر اساس گزارش سال ۲۰۱۹ مجلهٔ "بیلبورد"، جان برترین هنرمند تک‌خوان در تاریخچهٔ جدول ایالات متحده (در مجموع سوم) و برترین هنرمند معاصر بزرگسالان در تمام دوران است.
رجینالد دوایت در پینر، انگلستان به دنیا آمد و والدینش اسکادران لیدر استنلی دوایت و شیلا نام داشتند. آن‌ها در سال ۱۹۶۲، وقتی دوایت ۱۵ ساله بود، از هم طلاق گرفتند و پس از آن مادرش با فرد فربرادر ازدواج کرد.
التون جان در سال ۱۹۷۶ هویت دوجنسگرا خودش را در مصاحبه‌ای با مجلهٔ رولینگ استون آشکار کرد. او در سال ۱۹۸۴ در روز ولنتاین با رینیت بلال ازدواج کرد، اما آن‌ها چهار سال بعد، از هم طلاق گرفتند و چندی بعد جان دوجنسگرا بودن خود را تکذیب کرد و گفت که همجنس‌گرا است.
التون جان با تهیه‌کننده آمریکایی دیوید فرنیش ازدواج کرده و صاحب دو فرزند پسر می‌باشد. لیدی گاگا (خواننده) مادر خوانده فرزندان التون جان است.
طی دوران کاری او، جان با الکل و کوکائین دست و پنجه نرم می‌کرد و شایعه شده بود که او سرمایه‌اش را خرج عیّاشی می‌کرده‌است. در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ جان با مایکل جکسون دوست شد و به دلیل کمکی که به مایکل در دوران اتهامات کودک آزاری سال ۱۹۹۳ کرد، مایکل هم آلبوم ریمیکس «خون روی زمین رقص» محصول سال ۱۹۹۷ را به او تقدیم کرد. اما جان در دادگاه سال ۲۰۰۵ مایکل جکسون ساکت ماند.
التون جان کارهائ مشترکی نیز با دیگر خوانندگان جهان انجام داده که از جمله آن‌ها می‌توان به جرج مایکل و پاواروتی اشاره کرد.
در سال ۱۹۸۷ او عمل پولیپ انجام داد که به نظر می‌رسد به دلیل مصرف ماری جوانا به وجود آمده باشد.
فیلم موزیکال راکت من در سال ۲۰۱۹ به کارگردانی دکستر فلچر با الهام از دوران کودکی و زندگی شخصی سر التون جان ساخته و موفق به فروش ۱۹۶ میلیون دلار در گیشه‌های سینما شد.
در سال ۱۹۹۸ التون جان به پاس کارهای خیریه و اجراهایی که برای حمایت از خیریه‌ها انجام داد لقب سر را از ملکه الیزابت دوم دریافت کرد.
منابع آب آسیای مرکزی
به استثنای قزاقستان تقریباً همهٔ کشورهای آسیای مرکزی به طور کامل در حوضهٔ دریاچهٔ خوارزم قرار گرفته‌اند. صحراهای گستردهٔ قره و قزل‌قوم با جمعیت پراکنده، بخش گسترده‌ای از این منطقه را تشکیل می‌دهند. این بیابان‌ها از سمت شمال و شمال غرب به رشته‌کوه‌های تیان‌شان و پامیر که اکنون کانون اصلی آبگیری برای دو رودخانهٔ مهم یعنی آمودریا و سیردریا هستند، منتهی می‌شود.به طور کلی آمودریا و سیردریا تقریباً ۹۰ درصد آب قابل استفاده در حوضۀ دریاچهٔ خوارزم (آرال) را تأمین می‌کنند که به طور میانگین سالانه به ۱۲۵ کیلومتر مکعب می‌رسد. ۱۰ درصد باقی‌ماندهٔ آن از رودخانه‌ها و چشمه‌های کوچک دیگر تأمین می‌شود. تاجیکستان منطقهٔ اصلی تولید جریان می‌باشد. سرچشمهٔ بیش از ۵۵/۴ درصد از کل جریان‌های شکل گرفته، در خاک این کشور می‌باشد. بیش از ۲۵/۳ درصد نیز در خاک قرقیزستان شکل می‌گیرد. بدین ترتیب، این دو کشور بیش از ۸۰ درصد کل آب مورد استفاده در آسیای مرکزی را تأمین می‌کنند.
این پراکندگی منابع آب نشان می‌دهد که نزدیک به ۶۰ درصد از مجموع ظرفیت ذخیرهٔ حوضهٔ آمودریا و ۹ درصد از مجموع ظرفیت ذخیرهٔ سیردریا در کنترل تاجیکستان قرار دارد، در حالی که قرقیزستان ۵۸ درصد از ظرفیت ذخیرهٔ حوضهٔ سیردریا را در کنترل دارد. به رغم اینکه منطقهٔ اصلی تولید جریان آب و کنترل واقعی تمام منابع آب منطقه با این دو کشور است، مقدار آب مورد استفاده توسط تاجیکستان و قرقیزستان در مجموع کمتر از ۱۵ درصد است. در مقابل ازبکستان و ترکمنستان که از نظر منابع طبیعی آب سهم کمتری دارند، مصرف‌کنندگان ۷۱ درصد آب قابل دسترسی هستند. بخش عمدهٔ این آب برای آبیاری مزارع پنبه استفاده می‌شود.
تا دههٔ ۱۹۶۰ کمتر از ۵۰ درصد از منابع آب در دسترس در آسیای مرکزی استفاده می‌شد. اما با انجام پروژه‌های آبیاری کلان همچون قره‌قوم، استفاده از آب به سرعت افزایش یافت و از ۶۴/۷ کیلومتر مکعب در ۱۹۶۰ به بیش از ۱۲۰ کیلومتر مکعب در سال ۱۹۸۰ رسید. بنابراین مقدار زیادی آب از رودخانه‌های منطقه خارج شد که در واقع موجب توقف جریان آب به دریاچهٔ آرال شد. در نتیجه اساساً از سال ۱۹۶۰ آب این دریا با ۵۳ درصد کاهش در سطح و ۷۰ درصد کاهش در حجم روبرو بوده است. نمایان شدن ۳۳٬۰۰۰ کیلومتر مربع از بستر پیشین دریا شدیداً بر پتانسیل توفان‌های خاک افزوده است. تحقیقات نشان می‌دهد که بیش از ۱۵۰ میلیون تن گل و لای که دارای انواع نمک‌ها، کودها و سموم دفع آفات می‌باشد از بستر سابق دریا جدا شده و در حدود ۵۰۰ کیلومتر دورتر از دریا پخش شده‌است.
تأثیرات مخرب زیست‌محیطی آن، اقتصادی و اجتماعی عقب‌نشینی بیش از حد آب آمودریا و دیگر رودخانه‌های مهم آسیای مرکزی همراه با کاهش آب دریاچهٔ به صورت مستند تحت عنوان یکی از بدترین مصیبت‌های قرن بیستم توسط یو‌ان‌ای‌پی منتشر شده‌است.
بر اساس آمار، کمتر از ۲۵ تا ۳۰ درصد از آبی که از رودخانه جدا می‌شود به طور صحیح مورد استفاده قرار می‌گیرد بقیهٔ این آب‌ها به خاطر شیوه‌های نادرست آبیاری هدر می‌رود. این مسئله منجر به پایین آمدن سطح آب‌های زیرزمینی و نمکی شدن خاک در منطقه آبیاری می‌شود و در نهایت موجب از بین رفتن خاک و کاهش کیفیت زمین‌های قابل کشت می‌گردد. بازیابی مجدد این زمین‌ها غیرممکن است و زمین مناسب برای توسعهٔ بیشتر بسیار محدود است.
شهرستان ابرا
شهرستان ابراء یکی از شهرستانهای منطقه شرقی در کشور پادشاهی عمان است. شهرستان ابراء در فاصله ۱۷۰ کیلومتری جنوب مسقط واقع شده است.
جمعیت آن در حدود ۳۰ هزار نفر می‌باشد.
بدیة
جمعیت آن در حدود ۱۷۷۸۳ هزار نفر می‌باشد.
دماء والطائیین
یکی از شهرستانهای منطقه شرقی در کشور پادشاهی عمان است.
جمعیت آن در حدود ۱۷۰۱۳ هزار نفر می‌باشد.
الکامل و الوافی
شهر الکامل و الوافی یکی از شهرستانهای منطقه شرقی در کشور عمان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۰٫۱۷۶ نفر است.
جمعیت آن در حدود ۲۳۷۳۸ هزار نفر می‌باشد.
وادی بنی‌خالد (شهرستان)
جمعیت آن در حدود ۳۲ هزار نفر می‌باشد.
مصیره
شهرستان مصیره یکی از شهرستانهای منطقه شرقی در کشور پادشاهی عمان است. و بزرگترین جزیره کشور محسوب می‌شود طول آن ۹۵ کیلومتر (۵۹ مایل) از شمال به جنوب، بین ۱۲ تا ۱۴ کیلومتر عرض دارد و مساحتی در حدود ۶۴۹ کیلومتر مربع داراست و جمعیت آن در ۱۲ روستا عمدتا در شمال جزیره ۱۲۰۰۰ تن تخمین زده می‌شود.(۹۲۹۲ نفر تا سرشماری سال ۲۰۰۳، که ۲۳۱۱ نفر خارجی بودند). از نظر اداری، یکی از یازده استان (ولایت)منطقه شرقیه را بشمار می‌آید.
صنایع اصلی این جزیره ماهیگیری و نساجی سنتی است. در گذشته، کشتی سازی سنتی نیز رواج داشته است. از نظر اقتصادی، این جزیره دارای معادن سنگ مس می‌باشد.
این جزیره محل تخم گذاری مهمی برای لاک‌پشت سرخ است، از نظر اهمیت شبیه به سواحل راس الحد و راس الجینز در مجاورت آن، محلی برای تخم گذاری لاک‌پشت سبز دریایی است. نهنگ‌های گوژپشت در خطر انقراض نیز در آب‌های اطراف جزیره و خلیج ماسیره مهاجرت می‌کنند. ۹۲۹۲ نفر تا سرشماری سال ۲۰۰۳، که ۲۳۱۱ نفر خارجی بودند. ۹۲۹۲ نفر تا سرشماری سال ۲۰۰۳، که ۲۳۱۱ نفر خارجی بودند.
بالیک‌پاپان
بالیک‌پاپان (جمعیت: ۳۰۹۲۳۴ نفر طبق آمار ۱۹۹۰) شهری واقع در جزیرهٔ بورنئو در اندونزی است. این شهر، دومین شهر بزرگ استان کالیمانتان شرقی است که در کنار تنگه ماکاسار و ۱۵۵ کیلومتری ساماریندا (مرکز کالیمانتان شرقی) قرار گرفته‌است.
بالیک‌پاپان به‌طور وسیعی با آب (خلیج بالیک‌پاپان) احاطه شده و مرکز مهمی برای صنایع نفت، معدن و چوب به‌شمار می‌رود.
بالیک‌پاپان فرودگاهی بین‌المللی با نام «سپینگان»، چندین اسکله (مثل سمایانگ و سومبر) و بندری صنعتی مربوط به صنعت نفت دارد و از همین‌رو گاه از آن به عنوان «دروازهٔ اصلی» کالیمانتان شرقی نام برده می‌شود.
نژادهای دایاک، بوگیس و جاوایی مردم اصلی این شهر را تشکیل می‌دهند.
استرالیای غربی
استرالیای غربی بزرگ‌ترین ایالت استرالیا (از لحاظ مساحت) است که یک سوم غربی این کشور را اشغال می‌کند و با ایالات «استرالیای جنوبی» و «سرزمین شمالی» مرز مشترک دارد.
این ایالت پس از جمهوری یاقوتستان در روسیه، بزرگ‌ترین ناحیه استانی در جهان است.
پایتخت این ایالت شهر پرت است. در نماد این ایالت و نشان خانوادگی در نواحی آن، شکل قوی سیاه به تصویر کشیده شده است. خاک‌های شنی اطراف پرت از جلوه‌های مشهور این ایالت است.
اولین ساکنان استرالیا حدود ۴۰ هزار تا ۶۰ هزار سال پیش از شمال وارد شدند. در طول هزاران سال آنها سرانجام در کل این سرزمین گسترش یافتند. مدت‌ها پیش از ورود کاوشگران اروپایی در اوایل قرن هفدهم، این استرالیایی‌های بومی دیر زمانی در سراسر استرالیای غربی نشیمن گزیده بودند.
اولین اروپاییانی که به استرالیای غربی رسیدند، افراد یک هیئت دریانورد هلندی به رهبری دیرک هارتوخ بودند که در ۲۵ اکتبر ۱۶۱۶ در منطقه‌ای که امروزه به نام دماغه اینسکریپسن در جزیره دیرک هارتوخ شناخته می‌شود، به خشکی آمدند. در ادامه قرن هفدهم، دیگر دریانوردان هلندی و انگلیسی با ساحل منطقه‌ای که آبل تاسمان در سال ۱۶۴۴ بر آن نام هلند نو گذاشت، روبرو شدند. این معمولاً به طور ناخواسته صورت می‌گرفت زیرا بسیاری از کشتی‌ها به خاطر توفان یا ناوبری غلط از مسیر معروف به مسیر براور منحرف شده و با وضعی فلاکت‌بار به طور اتفاقی به کرانه باختری استرالیا می‌رسیدند.
در اواخر قرن هجدهم، ملوانان انگلیسی و فرانسوی شروع به کاوش در سواحل استرالیای غربی کردند. سفر باودن که از ۱۸۰۰ تا ۱۸۰۳ انجام شد شامل سواحل استرالیای غربی نیز بود و نتیجه آن ترسیم نقشه فریسینت در سال ۱۸۱۱ بود، یعنی اولین نقشه منتشر شده شامل شکل کلی استرالیا.
نام هلند نو حداقل تا اواسط دهه ۱۸۵۰ به صورت نیمه‌رسمی رایج بود، یعنی در حدود ۲۰۶ سال. در مقایسه، نام استرالیا که تا به امروز استفاده می‌شود تنها حدود ۱۹۱ سال قدمت دارد.ویکی‌پدیای انگلیسی
هولدن کالفیلد
هولدن کالفیلد شخصیتی خیالی و چهره اصلی داستان ناتور دشت اثر مشهور جی دی سالینجر است. شخصیت هولدن در چند داستان کوتاه از سالینجر نیز حضور دارد.
ناتور دشت که به صورت اول شخص از زبان هولدن روایت می‌شود به یکی از معتبرترین روایت‌ها از سرگشتگی دوران نوجوانی تبدیل شده‌است. داستان کتاب ماجرای چند روز از زندگی هولدن پس از اخراج از دبیرستان و پیش از بازگشت به خانه است. با مرور این روزها، نگاه خاص هولدن به مسائل مختلف در مواجهه او با ماجراها و شخصیت‌های گوناگون و نیز در خلال اشارات او به خاطرات گذشته و برنامه‌های آینده‌اش برای خواننده آشکار می‌شود.
هولدن قد بلند است و در سمت راست سرش چند موی سفید دارد. نسبت به آدم‌ها و اطرافش نگاهی خاص به آن‌ها دارد. از خانواده‌ای متمول و ساکن در نیویورک است و برادر کوچکش را چند سال قبل از دست داده‌است. برادر بزرگ‌تری دارد به نام دی‌بی که نویسنده‌است و در هالیوود کار می‌کند. خواهر کوچکی به نام «فیبی» هم دارد که از شخصیت‌های اصلی ناتور دشت است.
هولدن کالفیلد شخصیت اصلی ناتوردشت طی نظرسنجی مجله کتاب عنوان دومین شخصیت ادبی جهان را داراست.
شخصیت هولدن کالفیلد پیش از ظاهر شدن به عنوان شخصیت محوری رمان ناتور دشت، در تعدادی از داستان‌های کوتاه سالینجر حضور یافت. برای مثال ماجرای آخرین شب او در مدرسه، نخستین بار در داستان من خُلم روایت شد. این داستان کوتاه در شماره ۲۱ دسامبر ۱۹۴۶ مجله نیویورکر چاپ شد.
پیشتر بین سالهای ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ اعضای خانواده کالفیلد از جمله هولدن در داستان‌های مختلف سالینجر روایت شده بودند. در داستان کوتاه روز آخر مرخصی آخر که در شماره پانزدهم ژوئیه ۱۹۴۴ نشریه دی ساتردی اونینگ پست به چاپ رسید، شخصیت فرعی داستان وینسنت کالفیلد (همان دی. بی در ناتور دشت) نام دارد. وینسنت به دوستش خبر می‌دهد که برادر کوچکتر بیست ساله‌اش هولدن، در جنگ ناپدید شده‌است.
اعضای این خانواده در دو داستان منتشر نشده از سالینجر هم دیده می‌شوند؛ در آخرین و بهترین ماجرای پیتر پن برای اولین بار به فیبی کالفیلد اشاره می‌شود. در همین داستان وینسنت، راجع به بچه‌هایی که در معرض سقوط از پرتگاه هستند صحبت می‌کند.. همین ماجرا در ناتور دشت از زبان هولدن روایت می‌شود. در اقیانوسی پر از توپ بولینگ وینسنت از ماجرای مرگ برادرش الی یاد می‌کند. شخصیت و مرگ این برادر در ناتور دشت همواره در خاطرات هولدن حضور دارد.
عصر نهایت‌ها
عصر نهایت‌ها: تاریخ قرن کوتاه بیستم از ۱۹۱۴ تا ۱۹۹۱ کتابی است نوشته اریک هابسبام و منتشر شده در ۱۹۹۴.
هابسبام دوره آغاز جنگ جهانی اول تا فروپاشی بلوک شرق را «قرن کوتاه بیستم» می‌خواند و آن را در دنبالهٔ «قرن طولانی نوزدهم» (از انقلاب فرانسه تا جنگ جهانی اول) شرح می‌دهد. او سه کتاب به نام‌های عصر انقلاب، عصر سرمایه، و عصر امپراتوری‌ها در مورد تاریخ «قرن طولانی نوزدهم» نوشته است و «عصر نهایت ها» ادامه آن سه کتاب است.
این کتاب تحت عنوان «عصر نهایت‌ها، تاریخ جهان ۱۹۱۴-۱۹۹۱» به ترجمه حسن مرتضوی و توسط موسسه انتشارات آگاه ابتدا در زمستان ۱۳۸۰ چاپ شد و در بهار ۱۳۸۳ به چاپ دوم رسید. خسرو پارسا مقدمه‌ای به چاپ فارسی آن نوشته است.
اریک هابسبام
اریک جان ارنست هابسبام (متولّد ۹ ژوئن ۱۹۱۷–۱ اکتبر ۲۰۱۲) تاریخ‌دان و نویسنده مارکسیست بود.
وی در یک خانواده یهودی و در شهر اسکندریه مصر به دنیا آمد. در کودکی، خانواده اش از اسکندریه به وین و سپس برلین مهاجرت کردند. هابسبام بعدها در بریتانیا (لندن) سکنی گزید. همان‌جا زیست و همان‌جا درگذشت. اریک هابسبام از برجسته‌ترین مورخان عصر ما و از پیشکسوتان تاریخ اجتماعی بشمار می‌رود. او همردیف تاریخ نگارانی همچون ارنست بلوخ، فرناند برودل، لوسین فور، کریستوفر هیل، ژاک لو گوف و بندیکت اندرسون قرار داشت.
اریک هابسبام بر سنّت روشنگری تکیه داشت، عدالت‌خواه بود و در توصیف نبردهای طبقاتی، به محرومان نگاه جانبدارانه داشت.
زندگی و آثار وی متأثر از دلبستگی و تعهد به سوسیالیسم بود. زندگیش را به اعتلای جنبش نظری و عملی تهیدستان علیه سرمایه جهانی و سیاست‌ها و تئوری‌های توجیه گر آن اختصاص داد. اریک هابسبام تاریخ را از منظر زندگی درباریان و فاتحان ستمگر جنگ، نمی‌نوشت و آخرین کتابش با عنوان «چگونه جهان را تغییر دهیم؟» در سال ۲۰۱۱ نشان می‌دهد که تا پایان عمرش پرسشگر و ستم ستیز باقی‌ماند.
مقولاتی چون ابداع و «اختراع سنت» و ارزش کار و تاریخ کارگری در آثار هابسبام برجسته است.
هابسبام در دانشگاه‌های لندن (کالج برکبک) و کیمبریج (کالج کینگز) درس می‌داد و از مطرح‌ترین نویسندگان ترقیخواه حوزه مطالعات عمومی در سده اخیر جهان به شمار می‌رفت. یکی از کارهای بزرگ وی تدوین تاریخ اروپا در قرون ۱۸٬۱۹ و ۲۰ و نوشتن تاریخ جهان از انقلاب فرانسه تا فروپاشی شوروی است که به فارسی نیز ترجمه شده‌است:
یکی از آثار برجسته او کتاب «اختراع سنّت» (سنّت‌های ساختگی) است که از مهم‌ترین کتاب‌های تحلیل مفهوم ملّت و ملّت گرایی به شمار می‌رود.
اریک هابسبام در گفتگو با «مارچلو ماستو» در مورد دستنوشته‌های مارکس (گروندریسه) می‌گوید: مارکس در این دست نوشته‌ها که تا قبل از دههٔ ۱۹۵۰ چاپ نشده باقی ماندند، مسائل مهّمی را مطرح می‌کند که در کتاب سرمایه مورد بررسی قرار نمی‌گیرند.هابسبام، که زمانی فیلمبردار هم بود سال‌ها با نام مستعار «فرانسیس نیوتون»، مقالات و نقدهایی در مورد موسیقی جاز می‌نوشت. او موسیقی معاصر را می‌شناخت و با زبانهای انگلیسی، عبری، عربی، آلمانی، هلندی، فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی، پرتقالی و زبان مردم کاتالان آشنا بود.
لونلی پلانت
لونلی پلانت به معنای سیارهٔ تنها انتشاراتی مخصوص کتاب‌های راهنمای مسافرت است. این شرکت را می‌توان یکی از مطرح‌ترین‌های عرصه کتاب‌های راهنمای مسافرت دانست. کتاب‌های این مجموعه به‌خصوص بین مسافران کوله‌پشتی چی و سفرهای ارزان محبوب است. تا سال ۲۰۰۴ بیش از ۶۵۰ عنوان در ۱۱۸ کشور منتشر کرده‌است و سالی بیش از ۶ میلیون جلد کتاب می‌فروشد، یعنی حدود یک چهارم بازار کتاب‌های راهنمای مسافرت به زبان انگلیسی در جهان. دفتر اصلی لونلی پلانت در فوتسکری، حومه شهر ملبورن در استرالیا است.
تونی ویلر و همسرش مارین ویلر، بنیانگذاران لونلی پلانت هستند که کار را از خانه خود و چاپ دستی کتاب‌ها در مقیاس بسیار کوچک شروع کردند. اولین کتاب آن‌ها «طی آسیا به ارزانی» نام داشت که نتیجه سفر خود آن‌ها از بریتانیا تا استرالیا بود.
Malaysia, Singapore & Brunei - Simon Richmond, Marie Cambon, Damian Harper, Richard Watkins - Lonely Planet
مایلد سون
مایلد سون (Mevius) (در فارسی: هفت ملایم) از مارک‌های سیگار است که توسط شرکت "تنباکوی ژاپن" تولید می‌شود.  شرکت تنباکوی ژاپن، از طریق مایلد سون، حمایت مالی تیم‌های "بنتون فرمولا" و "رنو اف ۱" را در مسابقات فرمول یک از فصل ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ به عهده دارد.
تنباکوی ژاپن
تنباکوی ژاپن شرکت ژاپنی تولیدکننده سیگار، همچنین محصولات غذایی و دارویی است. دفتر مرکزی این شرکت در میناتو، توکیو قرار دارد و دفتر بین‌المللی آن، در شهر ژنو، سوئیس مستقر می‌باشد.
شرکت تنباکوی ژاپن در سال ۲۰۰۹ در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ رتبه ۳۱۲ از بزرگترین شرکت‌های جهان را، به خود اختصاص داد. این شرکت جزئی از شاخص نیکی ۲۲۵ ژاپن است.
مطرح‌ترین محصول این شرکت، سیگار مایلد سون بوده، تنباکوی ژاپن همچنین مالک برندهای سیگار وینستون و کمل در خارج از ایالات متحده می‌باشد.
سهام تنباکوی ژاپن، در بازار بورس توکیو، اوساکا، ناگویا، فوکوکا و ساپورو معامله می‌شود. بزرگترین سهام‌دار این شرکت دولت ژاپن (۳۳٫۳۵٪) است.
۱۲۷ (گروه موسیقی)
۱۲۷ یک گروه راک ایرانی است که در سال ۱۳۸۰ توسط تعدادی از دانشجویان هنر در شهر تهران تشکیل شد. موسیقی گروه ریشه در ملودی‌های ایرانی و همچنین سبک جاز دارد، شعرهایشان از ناامیدی‌ها و شادی‌های زندگی می‌گوید و در حالی که از فرهنگ و وضعیت خودشان صحبت می‌کنند، تواَمان تنهایی، امید و ناامیدی موجود در جهان را منعکس می‌کنند. اکثر سازهای مورد استفادهٔ این گروه شش نفره گیتار، پیانو، ترومبون، گیتار بیس و درام هستند. ترانه‌های آلبوم‌های "کار تمام وقت" و "آمدن به کنار" به زبان انگلیسی ضبط شده‌اند، درحالیکه اکثر ترانه‌های سومین آلبومشان "خال پانک" و آلبوم چهارمشان "حال استمراری" به فارسی خوانده شده‌است. ۳ آلبوم نخست گروه ۱۲۷ زیرزمینی هستند چراکه به‌دلیل محدودیت‌های موجود در ایران نتوانستند آلبومی را به‌صورت رسمی منتشر کنند، هرچند بر روی وب‌گاه رسمی ۱۲۷ می‌توان آلبوم‌هایشان را خریداری کرد یا تعدادی از آهنگ‌هایشان را شنید.
راه‌اندازی خودکار
راه‌اندازی خودکار یا بوت‌استرپینگ یک اصطلاح است که در علم رایانه مورد استفاده قرار می‌گیرد تا فناوری‌های مورد بحث در نوشتن یک همگردان (یا اسمبلر) را توصیف کند.
با روشن کردن رایانه معمولاً بارگذار بوت‌استرپ (bootstrap) پس از انجام چند آزمایش اصلی سخت‌افزاری بارگذاری را انجام می‌دهد.
فرهنگ تشریحی کامپیوتر میکروسافت ۲۰۰۰، ویرایش چهارم، ترجمه دکتر رضا حسنوی، مهندس داریوش فرسایی تهران: دانشیار ۱۳۷۹.
امیربانو کریمی
امیربانو کریمی ، فرزند کریم امیری فیروزکوهی ، استاد ادبیات فارسی و متخصص در سبک هندی و صائب‌شناسی است. در همایش چهره‌های ماندگار سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار برگزیده شد.
امیربانو کریمی نخستین فرزند کریم امیری فیروزکوهی، شاعر در تهران زاده شد. با پایان تحصیلات متوسطه به کار تدریس پرداخت و تحصیلات خود را تا مقطع دکترای زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه تهران ادامه داد و در همان دانشگاه مشغول به تدریس ادبیات شد. وی در زمینه سبک هندی و صائبشناسی متبحر است.
در چهارمین همایش چهره‌های ماندگار در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره ماندگار زبان و ادبیات فارسی برگزیده شد.
همسر او مظاهر مصفا، شاعر و استاد دانشگاه تهران بود که ۸ آبان ۱۳۹۸ درگذشت. پسرش علی مصفا، بازیگر است.
امیربانو کریمی برای همدردی با مصیبت‌دیدگان سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین توسط سپاه پاسداران در دی ۱۳۹۸، از شرکت در جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی انصراف داد. او با انتشار یادداشتی کوتاه در تاریخ ۲۳ دی ۱۳۹۸، ضمن اعلام انصراف از شرکت در جایزه کتاب سال، دلیل دیگر این تصمیمش را «تسکین شرمساری خود» از سال‌ها تدریس «پرهیز از دروغ و نامردمی» به دانشجویان و نیز سال‌ها تنفس در «فضای مسوم دروغ و ریا در دانشگاه تهران» عنوان کرد. امیربانو کریمی یادداشت خود را با این تیتر آغاز کرده‌است: «کار ملک از نابسامانی ز میزان درگذشت».برخی از مقاله‌های او در مجله‌های ادبی گوهر، آینده، سخن عبارتند از
استانداری
اُستانداری نهاد حکومتی و مدیریتی در یک استان است؛ که توسط وزارت کشور و دولت تعیین میشود و زیر نظر فردی به نام اُستاندار اداره می‌گردد و هر استانداری در شهرستان های آن استان مراکز حکومتی به نام فرمانداری دارد که توسط فرمانداران اداره می‌شود.
سنگان (تهران)
سنگان نام روستا و منطقه‌ای کوهستانی و بسیار زیبا در شمال غربی تهران و کمی بالاتر از سولقان می‌باشد.ارتفاع روستای سنگان از سطح دریا ۲۱۰۰ متر است این روستا دارای چهار محله( محل پایین، محل وسط محل باغدره و محله بالا) است. راه دسترسی به این روستا از طریق جادهٔ امامزاده داوود است. سنگان دو اثر ملی (آبشار و درخت چنار هزار ساله امام‌زاده قاسم) در فهرست میراث طبیعی ایران دارد دارای سه امامزاده متبرکه نام این امامزادگان امامزاده سید علاء الدین در محله‌ی پایین، امامزاده سید عمادالدین در محله‌ی وسط و امامزاده قاسم در محله  بالا است؛ در محله ی پایین یک تکیه ی تاریخی وجود دارد که بنای آن با رسمی شدن مذهب تشیع در دوره صفویه احداث شد و تا به حال دو بار مرمت و بازسازی گردیده و از معماری منحصر به فرد و بسیار زیبایی برخوردار است. تا چند سال قبل قبرهایی که آن‌ها را به زرتشتیان نسبت می دادند در مقابل این تکیه وجود داشت که اینک از سرنوشت آن‌ها اطلاعی در دست نیست.
ساکنین سنگان از دیرباز به زبان تاتی سخن می‌گویند گویش طهران قدیم.فردی به نام حاج ناصر خان اویسی (فرزند عیسی خان نایب الحکومه شمیرانات) بنیان‌گذار کشاورزی و باغداری مدرن در این روستا بود که در دیگر نقاط ایران از جمله مناطقی در خراسان رضوی(شهر فریمان) نیز باغاتی ایجاد و موجب رونق کشاورزی گردید وی فردی زیرک و باهوش بود که به مردم سنگان باغداری و کشاورزی آموخت. قدیمی‌ترین محله روستای سنگان، محله‌ی پائین نام دارد که ورود به سنگان نیز از طریق همین محله است. آثار بازمانده تاریخی به ویژه آرامگاه امامزاده‌های سه‌گانه سنگان، نشانگر قدمت طولانی این روستا است. به استناد نوشته‌های برخی از سنگ قبرها قدمت روستای سنگان به بیش از ۲۰۰۰ سال پیش می‌رسد. فاصله تهران تا سنگان با اتومبیل حدود بیست الی بیست و پنج دقیقه است. شیب مسیر پس از عبور از باغ‌ها، به تدریج زیاد شده و بر روی یال‌های متعددی امتداد می‌یابد که دیواره‌ای سنگی تمام این یال‌ها را به دو میان تقسیم می‌کند. این دیواره بلند باعث به وجود آمدن آبشار های بسیار شده است. سنگان، دارای یک آبشار بسیار زیباست که دسترسی به آن معمولاً نیاز به ۱ تا ۲ ساعت کوهپیمایی دارد که بر بالای این دره خودنمایی می‌کند. آبشار زیبای سنگان که با بلندی حدود ۳۰ متر بزرگ‌ترین آبشار استان تهران و جزو چند آبشار مرتفع ایران می‌باشد، دارای محوطه‌ای مسطح و مناسب برای اتراق و استراحت است. در طرف چپ آبشار هم با کمی فاصله غارهایی دیده می‌شوند. آبشار سنگان ۲۵۷۵ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در شمال آن قله پهنه حصار واقع شده است. رودخانه فصلی سنگان به طول دوازده کیلومتر از دامنه‌های شرقی کوه کرکو در ۳۵ کیلومتری شمال غربی تهران سرچشمه گرفته و پس از سیراب نمودن روستای سنگان به رود سولقان و کن می‌یزد.
سنگان (خواف)
سَنگان شهری در بخش سنگان شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۲٬۴۴۳ نفر (در ۳٬۱۱۷ خانوار) بوده‌است.
سنگان یا سنجان شهری باستانی که در ولایت خواف، ربع نیشابور، خراسان قرار داشته‌است.
حمدالله مستوفی در نزهت القلوب گفته‌است:
سنگان دارای بزرگترین معدن سنگ آهن خاورمیانه می‌باشد. آثار باستانی زیادی دارد از جمله می‌توان به مسجد ابوبکر صدیق (مسجد گنبد) مسجد جامع قدیم سنگان و مسجد البنی، آسیاب‌بادی‌های آن اشاره کرد. سنگان دارای چهار قلعه می‌باشد که دو تای آن تخریب شده‌است. سنگان بزرگترین ذخایر سنگ آهن با عیار ۶۳ درصد را داراست که در خاورمیانه بینظیر است؛ و می‌توان وجه تسمیه اسمی آنرا نیز همین دانست سنگ آهن که در گویش عامیانه محلی با حذف ه سنگان تلفظ می‌شود.
آجارستان
آجارستان آجاریا یا آجارا یکی از جمهوری‌های خودمختار گرجستان است به مرکزیت باتومی که تابع قوانین دولت مرکزی است.
آجارستان در جنوب غربی گرجستان قرار دارد. این جمهوری خودمختار از سمت غرب به سواحل دریای سیاه و از سمت جنوب به مرزهای شمالی کشور ترکیه محدود شده است.
سابقه تشکیل تمدن در این جا به ۳۵۰۰ سال پیش می‌رسد. یونانیان باستان این سرزمین و اطرافش را کولخیس نامیده‌اند. گرجی‌ها این سرزمین را کُلخِتی و بومیان محلی اِگریسی می‌خواندند. بعدها ساکنان گرجی سرزمین گلخیدا، آجار نام گرفتند. در مآخذ قدیمی گرجی نیز نام آچارا آمده است.
گزنفون از سرزمین کولخیس یاد کرده و هرودت نیز آن را همسایهٔ ماد نوشته است. از اواخر سدهٔ ششم پیش از میلاد حضرت عیسی تا نیمهٔ نخست سدهٔ پنجم پیش از میلاد مسیح، کولخیس وابسته به دولت هخامنشی بود و از ساتراپهای دولت هخامنشی تبعیت می‌کرد. پس از ضعف و سقوط دولت هخامنشی تلاشهایی برای تأسیس دولتی مستقل در آن سرزمین آغاز گردید. اواخر سدهٔ دوم پیش از میلاد این سرزمین تابع دولت پونتوس و در سدهٔ نخست پیش از میلاد تابع دولت رم شد. طی سده‌های اول و دوم میلادی آشفتگی‌هایی در این سرزمین پدید آمد و سرانجام در سدهٔ چهارم میلادی لازها بر این سرزمین مسلط شدند. در سدهٔ مزبور و پس از آن سرزمین مذکور صحنه پیکار میان دولت‌های ایران و روم شرقی بود. در مذاکرات صلح میان قباد اول پادشاه ساسانی و یوستینوس (ژوستن) امپراتور روم شرقی سرزمین مزبور به ایران واگذار گردید.
از سدهٔ هفتم میلادی سرزمین آجارستان مورد هجوم شاخه‌ای از ایبریان (گرجیان) قرار گرفت که کارتاولی نامیده می‌شد. در سدهٔ هفتم میلادی این سرزمین تابع خلافت شد. سدهٔ سوم هجری (نهم میلادی) بخشی از قلمرو گرجستان شد سدهٔ پنجم ترکان سلجوقی و سده هفتم هجری مغولان بر این سرزمین حمله بردند. در نیمهٔ دوم سدهٔ ده هجری (قرن شانزده میلادی) سرزمین کنونی آجارستان به تصرف دولت عثمانی درآمد و تا ۱۸۷۸ میلادی ادامه داشت. بنا به نوشتهٔ مورخان طی نیمهٔ دوم سدهٔ ده هجری در اراضی آجارستان نه تنها گرجیان مسلمان، بلکه مسیحیان نیز سکنی داشتند. جنگ‌های روسیه و عثمانی در ۱۸۷۸-۱۸۷۷ میلادی سبب شد که بخشی از آجارستان از جمله شهرهای باتومی، قارص و اردهان تحت تسلط امپراتوری روسیه قرار گیرد.
طبق تصمیم کنگره برلین در سال ۱۸۷۸ میلادی، سرزمین آجارستان ضمیمه گرجستان شد. در سال ۱۹۱۸ ترکان شهر باتومی و بخش‌هایی از سرزمین‌های آجارستان تصرف کردند. از دسامبر ۱۹۱۸ تا ژوئیه ۱۹۲۰ بندر باتومی در اشغال نیروهای انگلیس بود. ۱۸ مارس ۱۹۲۱ بلشویک‌ها در آجارستان مستقر شدند. در ژوئیه همان سال آجارستان بخشی از جمهوری گرجستان شد. آجارها در دوران سلطه امپراتوری عثمانی اسلام آوردند و به سبب نفوذ و گسترش اسلام در آجارستان، روس‌ها این سرزمین را گرجستان اسلامی نامیدند.
اهالی آجاریا، از دو گروه کارتوِلی و مِگرِلی هستند. طبق برآورد انجام شده در ژانویه سال ۲۰۱۷ میلادی، جمعیت آجارستان حدود ۳۳۹ هزار نفر تخمین زده شد.
بر طبق سرشماری ژانویه سال ۱۹۸۹ میلادی جمعیت این جمهوری خودمختار برابر با ۳۹۲٬۴۳۲ نفر بوده که به تدریج کاهش یافته و در سرشماری نوامبر ۲۰۱۴ میلادی ۳۳۶٬۰۷۷ نفر گزارش شده‌است.
مردم آجارستان که ساکن باتومی و کوتائیسی هستند به زبان گرجی و لهجهٔ گوریا که یکی از لهجه‌های ساحلی گرجستان است سخن می‌گویند.
سیاه‌سرفه
سیاه‌سُرفه یک بیماری باکتریایی است که به علّت حملات شدید سرفه می‌تواند منجر به کبودی گردد. پیش از رواج واکسیناسیون بیش از ۹۳ درصد موارد بیماری در کودکان زیر ده سال اتفاق می‌افتاد. انتقال بیماری از طریق ذرات تنفسی است. این بیماری می‌تواند منجر به مرگ بیمار گردد.
عامل بیماری بوردتلا پرتوزیس (Bordetella pertussis) یک کوکوباسیل گرم منفی بسیار مسری است و منحصراً در انسان ایجاد بیماری می‌نماید.
علائم بیماری شامل سه مرحله ۱-سرفه خفیف سرما خوردگی مانند ۲-مرحله حمله‌ای که مرحله اصلی و خطرناک بیماری هست ۳-مرحله نقاهت که مرحله بهبودی بیماری است. در مرحله اول علائم غیر اختصاصی شبیه به سرماخوردگی است. بعد از یک تا دو هفته سرفه‌هایی که به دنبال آن‌ها صدای شدید دمی شنیده می‌شود. حملات سرفه‌ها می‌تواند شدید باشد،حملات سرفه به نام سرفه ووپ یا هووپ است که بیمار در بین سرفه ها نفس به داخل می کشد و دوباره سرفه شدید می کند. و همراه با کبودی بعد از سرفه و استفراغ باشند. تظاهرات سیاه‌سرفه در شیرخواران کوچک‌تر از شش ماه ممکن است به صورت سرفه‌های شدید به هر مدت، اشکال در غذا خوردن، قطع تنفس یا کندی ضربان قلب بدون حملات سرفه باشد.
سیاه‌سرفه می‌تواند منجر به ذات‌الریه، کاهش آب بدن، کاهش وزن، اختلال خواب، تشنج و ندرتاً بیماری مغزی و مرگ گردد. بیمار ممکن است نیاز به بستری در بیمارستان پیدا کند. شایعترین علت مرگ ذات‌الریه ثانویه باکتریای است که در شیرخواران کوچک‌تر بیشتر در معرض آن قرار دارند.
واکسیناسیون با واکسن سه‌گانه (دیفتری، کزاز، سیاه‌سرفه) راه اصلی پیشگیری از بیماری است و به‌طور قابل ملاحظه‌ای از شیوع بیماری کاسته‌است. واکسنهایی که برای پیشگیری استفاده می‌شود (واکسن‌های سلول کامل؛ واکسن‌های بدون سلول) هستند. واکسن‌های بدون سلول واکنش ناخواسته کمتر ایجاد می‌کنند و به اندازه واکسن‌های سلول کامل مؤثر هستند. میزان اثر بخشی واکسن بعد از ۴–۱۲ سال کاهش پیدا می‌کند. به همین دلیل بیماری در سنین نوجوانی و بزرگسالی نیز دیده می‌شود.
درمان توسط آنتی بیوتیکها صورت می‌گیرد که باید توسط پزشک انتخاب و تجویز شود و دوره معمول درمان چهارده روز می‌باشد.
Gregory D.S. Pertussus: A disease affecting all ages،American Family Physcian،August ۱ ۲۰۰۶ ;۷۴:۴۲۰–۶ ترجمه شده‌است.
استان نووسیبیرسک
استان نووسیبیرسک (به روسی: Новосиби́рская о́бласть، تلفظ: نُوُسیبیرسکایا اُبلاست) یکی از واحدهای فدرالی روسیه است.
مرکز این استان شهر نووسیبیرسک، مساحت آن ۱۷۸٬۲۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲٬۶۹۲٬۲۵۱ نفر است (آمار ۲۰۰۲).
این استان در جنوب شرقی دشت سیبری غربی واقع شده و در کوهپایه‌های کوهستان سالایر در میان رودخانه‌های اُب و ایرتیش قرار گرفته است.
جلالیه (تهران)
جَلالیه یکی از محلات قدیمی مرکز شهر تهران در محل دانشگاه تهران و شمال آن است.
نام پیشین آن در زمان قاجار نصرت‌آباد بود و قرار بود دانشگاه تهران نخست در زمین باغ جلالیه ساخته شود. در دوران قدیم جلالیه به همراه پارک ظل‌السلطان و پارک امین‌الدوله از گردشگاه‌های تهرانیان بود. باغ جلالیه در شمال تهران آنروز میان روستای امیرآباد و خندق شمالی تهران قرار داشت. این باغ که پوشیده از درختان کهنسال مثمر و غیرمثمر بود در حدود سال ۱۳۰۰ قمری در واپسین سالهای حکومت ناصرالدین‌شاه قاجار به فرمان شاهزاده‌ای به نام جلال‌الدوله بنا یافته و در آن روز در مالکیت بازرگانی به نام حاج رحیم آقای اتحادیه تبریزی بود.
نصرت‌آباد را نخست نصرت‌الدوله برادر بزرگ فرمانفرما در زمان قاجار آباد کرده بود و به همین خاطر نصرت‌آباد نامیده می‌شد. جلالیه (نصرت‌آباد) در قدیم که شهر تهران به آن نرسیده بود در فاصله کمی از خندق شمال غربی شهر تهران قرار داشته. در جلالیه ساختمانی در میان باغی بود به نام عمارت جلالیه که ناصرالدین‌شاه قاجار در چهار نوبت روزهای چهارشنبه ۱۴ ربیع‌الاول ۱۳۰۳، یکشنبه ۳ صفر ۱۳۰۴، پنج‌شنبه ۱۹ شوال ۱۳۱۱ و چهارشنبه ۲۰ جمادی‌الثانی ۱۳۱۲ هجری قمری به آن عمارت سر زد.
در روزگار رضاشاه میدان بزرگی در جلالیه برای رژه لشکرهای مقیم مرکز ساختند که بعدها تبدیل به پارکی به نام پارک فرح شد.
برای بنیاد دانشگاه تهران در پنجم خرداد ۱۳۱۳ هجری خورشیدی باغ جلالیه را از قرار متری ۵ ریال و جمعاً به مبلغ ۱۰۰۰۰۰ تومان از حاجی اتحادیه تبریزی و فرزندان رستم گیو معروف به ارباب رستم گیو و مادر آنها خریداری کردند و موسیو گدار به سرعت مامور تعیین حدود، نرده گذاری، طراحی و اجرای عملیات ساختمانی در آن شد.روزنامه خاطرات اعتمادالسلطنه، ص۴۵۶.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان در ۲۵ مرداد ماه سال ۱۳۶۶(یعنی پنج سال پس از پیشنهاد هاشمی رفسنجانی ریاست مجلس شورای اسلامی وقت) فعالیت خود را آغاز کرد. این دانشگاه در آغاز با رشته‌های معارف اسلامی، زبان انگلیسی و ریاضیات در مقطع کارشناسی پیوسته و حسابداری، دینی عربی، ادبیات فارسی، آموزش ابتدایی و علوم تجربی در مقطع کاردانی آموزش معلمان و با ۶۴۲ نفر دانشجو و ۶ نفر کارمند و با تلاش‌ها و پیگیری‌های دکتر علی اکبر فامیل روحانی (اولین رئیس دانشگاه) شروع به کار نمود.
این واحد دانشگاهی با توجه به عدم استفاده از هر گونه بودجه دولتی یا کمکهای مردمی، در بیست و ششمین سال تأسیس خود گامهای بزرگی را برداشته‌است چنان‌که، با فضای آموزشی افزون بر ۱۰۰ هکتار بیش از ۱۵ هزار نفر دانشجو که در حال تحصیل در حدود ۱۵۰ رشته دانشگاهی، نظیر مهندسی شهرسازی، مهندسی عمران،مهندسی برق، مهندسی معماری، مهندسی کامپیوتر، مهندسی مکانیک، مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست، پرستاری، زیست‌شناسی علوم جانوری ، زیست‌شناسی سلولی ملکولی (میکروبیولوژی)، ریاضی، فیزیک اتمی و مولکولی، فیزیک هسته‌ای، علوم سیاسی، جغرافیا، مدیریت، حقوق و… دارد.
این دانشگاه ۲۴۷ نفر عضو هیئت‌علمی، ۳۱۷ نفر کارمند، ۱۰۴ رشته دارد و با حدود ۳۶ هزار نفر فارغ‌التحصیل با داشتن چهار دانشکده (علوم انسانی، علوم پایه، فنی و مهندسی، هنر ومعماری) و همچنین ۵ مرکز آموزشی تحت پوشش در شهرستان‌های استان همدان، خریداری بالغ بر ۵۲ هکتار فضای آموزشی جهت تأسیس واحد علوم تحقیقات در ردیف بزرگترین واحدهای دانشگاهی و از لحاظ درجه‌بندی به عنوان (واحد بسیار بزرگ نوع الف) قرار گرفته‌است.
واحد علوم و تحقیقات همدان در سال ۱۳۸۶ راه اندازی گردیده و دارای رشته‌های مهندسی عمران – خاک و پی، مهندسی برق، مهندسی کامپیوتر – نرم‌افزار، مهندسی مکانیک – طراحی کاربردی، مهندسی معماری، طراحی شهری، جغرافیا – برنامه‌ریزی توریسم، حسابداری، مدیریت اجرایی، حقوق جزا و جرم شناسی، حقوق خصوصی، فقه و مبانی حقوق اسلامی، روانشناسی بالینی، روانشناسی عمومی، فیزیک، آموزش زبان انگلیسی، تربیت بدنی و علوم ورزشی، کتابداری (همگی در مقطع کارشناسی ارشد)، ریاضی آنالیز عددی (در مقطع دکتری) می‌باشد.
در دهه چهارم فعالیت‌های دانشگاه آزاد، با حضور دکتر حمید میرزاده در راس مدیریت، کیفی‌سازی دانشگاه در دستور کار همه واحدها و از جمله واحد همدان قرار گرفت. کیفی‌سازی دانشگاه یعنی حرکت به سوی دانشگاهی کارآفرین و مؤثر در رشد و توسعه اقتصادی کشور، مجهز به مراکز پژوهشی پیشرفته بر اساس استاندارهای بین‌المللی، پاسخگو به انتظارات جدید جامعه و شناخته شده در مجامع معتبر بین‌المللی که فارغ التحصیلان آن جامعه انسانی آینده را خواهند ساخت.پس از تأسیس دانشگاه آزاد اسلامی در سال ۱۳۶۱، در سراسر استان همدان نیز این دانشگاه رشد مناسبی داشته‌است و در حال حاضر در اکثر شهرهای استان واحدها و مراکز دانشگاه آزاد اسلامی در حال فعالیت می‌باشند که عبارتند از: واحدهای همدان، ملایر، تویسرکان، اسدآباد، پردیس علوم تحقیقات همدان و همچنین مراکز نهاوند، کبودراهنگ، بهار، رزن، سامن و قروه درجزین.
تا سال ۱۳۹۲ واحدهای دانشگاهی و مراکز مختلف استان همدان به همراه واحدها و مراکز استانهای مرکزی و لرستان با مرکزیت اراک به عنوان منطقه پنج دانشگاه آزاد اسلامی فعالیت داشته‌اند که در این سال و در ادامه سیاست‌های تمرکز زدایی از منطقه ۵ منفک و مستقل و اینک همانند واحدهای سراسر کشور به شکل هیئت امنای استانی اداره می‌گردد.
وب سایت این دانشگاه موفق به کسب عنوان و رتبهٔ اول وب سایت‌های دانشگاه‌های آزاد سراسر ایران شده‌است.
قره‌آغاج (آذربایجان شرقی)
قَرَه‌آغاجْ (چارْاُویْماقْ) جنوبی‌ترین شهر در بین مراکز شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری شهرستان چاراویماق است. جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۶٬۱۰۲ نفر بوده و ۳۶ اُمین شهر استان محسوب می‌شود.
قره‌آغاج ۶۵ کیلومتر با میانه، ۷۰ کیلومتر با هشترود و ۱۹۳ کیلومتر با تبریز (مرکز استان) فاصله دارد. عمده بازار مردمان منطقه به دلیل دوری از تبریز، نخست میانه (به دلیل نزدیکی به این شهر از طریق جاده میاندوآب - میانه) است.
واژهٔ قره‌آغاج در زبان ترکی آذربایجانی به معنی درخت نارون است که به دلیل رشد درختان بلند نارون در این منطقه و مخصوصاً در اطراف شهر قره‌آغاج، این شهر بدین نام معروف شده‌است. البته عده‌ای به‌اشتباه واژهٔ قره‌آغاج را به‌معنی «درخت سیاه» معنا می‌کنند؛ در حالی که این معنی کاملاً اشتباه است. چنین اشتباهی در مورد قره‌چمن نیز دیده می‌شود که آن را به اشتباه به معنی «چمن سیاه» یاد می‌کنند؛ در حالی‌که نام این روستا حکایت از زیادی چمنزارهای اطراف آن دارد.