hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
یوتبری
یوتِبُریْ یا گوتِنبُرگ، دومین شهر بزرگ سوئد و پنجمین شهر بزرگ کشورهای نوردیک است. این شهر در کنار کاتگات، در ساحل غرب سوئد واقع شده‌است و جمعیت آن حدود ۵۸۰٬۰۰۰ در منطقه شهری و نزدیک به یک میلیون نفر در منطقه کلان‌شهری است.
یوتبری از شهرهای مهم، قطب صنعتی و یکی از پرتنوع‌ترین شهرهای این کشور است.
این شهر به دستور گوستاو آدولف دوم در سال ۱۶۲۱ میلادی در دهانه رود یوتا بنیاد نهاده شد.
دفاتر مرکزی و شماری از کارخانه‌های شرکت‌های خودروسازی ولوو و بلبرینگ سازی اس‌کااف در گوتنبرگ قرار دارد.دانشگاه یوتبری و دانشگاه صنعتی چالمرز در این شهر قرار دارند.
مهدی فتاپور
مهدی فتاپور (زاده ۱۳۳۰ در تهران) از اعضای شورای مرکزی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) و مسئول کنونی هیئت سیاسی اجرایی اتحاد جمهوریخواهان ایران است. فتاپور از اولین افرادی بود که در سال ۱۳۵۰ به سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران پیوست ولی خیلی زود دستگیر شد و دوران پیش از انقلاب ۱۳۵۷ را بیشتر در زندان به سر برد. او با مواضع رفورمیستی خود در این سالها با شبکه بی بی سی فارسی همکاری‌ هایی داشته است و از عقاید پیشین خود دست شسته است. گرچه سابق بر این هم او یک سوسیال دموکرات بود.
مهدی فتاپور در سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. وی در سال ۱۳۴۷ وارد دانشکده فنی دانشگاه تهران شد و از آن زمان تا سال ۱۳۵۲ از نمایندگان و مسئولین جنبش دانشجویی بود و در همین رابطه نیز یک‌سال توسط رژیم شاه زندانی شد. ایشان در سال ۱۳۵۲ در ارتباط با سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران دستگیر شد و پس از آزادی از زندان در سال ۱۳۵۶ به فعالیت خود با این سازمان درسطح رهبری ادامه داد. در سال‌های آغاز انقلاب فتاپور نقش عمده‌ای در شکل‌گیری سازمان دانشجویان پیشگام داشته و مسئولیت این سازمان را نیز برعهده داشت. در سال ۱۳۶۰، ایشان به نمایندگی از طرف سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) در مناظره‌ای با دکتر بهشتی (دبیرکل حزب جمهوری اسلامی)، دکتر کیانوری (دبیرکل حزب توده ایران) و حبیب‌الله پیمان (دبیرکل جنبش مسلمانان مبارز) که از طریق تلویزیون ملی ایران پخش می‌شد، شرکت کرد. پس از مهاجرت، مهدی فتاپور تحصیلات دانشگاهی خود را درآلمان در رشته انفورماتیک ادامه داده و در حال حاضر به عنوان مدیر پروژه در همین رشته مشغول به کار است. مهدی فتاپور هم‌اکنون عضو هیئت رهبری سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) و هیئت سیاسی-اجرایی اتحاد جمهوریخواهان است. مهدی فتاپور در سال ۱۳۵۶ با مریم سطوت در تیم‌های چریکی آشنا شد و پس از انقلاب با یکدیگر ازدواج کردند که حاصل این ازدواج دو فرزند است.
سکس و فلسفه
سکس و فلسفه فیلمی در سال ۲۰۰۵ به نویسندگی و کارگردانی محسن مخملباف است.
این فیلم به دو زبان روسی و فارسی تاجیکی است و در تابستان ۲۰۰۵ با عنوان "عشق" در سینماهای تاجیکستان به نمایش درآمد. زمان این فیلم ۱۰۲ دقیقه است. سکس و فلسفه در جشنواره‌های (مونترآل کانادا)، اروپا آسیا (قزاقستان)، پوسان (کره جنوبی)، توکیو فیلمکس ریودو (ژاپن)، لندن (انگلیس) فیلم مستقل آسیا و ریودوژانیرو برزیل شرکت کرده‌است.
مخملباف خود دربارهٔ روایتی که این فیلم داشته، معتقد است: این چهار زن که در عین حال برای من یک زن هستند، در چهار مرحله مختلف، از تکامل مفهوم عشق در زندگی تجربه زنانه، شامل دوره معصومیت عاشقانه، دور انتقام‌های عاشقانه، دوره غرقه شدن در مسایل جنسی و فراموشی عشق و دوران پختگی و غمگینانه و بازآفرینی عشق به سر می‌برند.
مرد اما در هر یک از زن‌ها، مراحل مختلف پختگی یک زن را نمی‌بیند، او در هر یک از زن‌ها عشق را می‌جوید ولی تنهایی را می‌یابد. او تعداد عشق‌های خود را دلیلی بر جهان پر از عشق نمی‌داند، او فریاد می‌کند که جهان معاصر فاقد توانایی آفرینش عشق‌های مطلقی چون رومئو و ژولیت و لیلی و مجنون است.
فیلم "سکس و فلسفه" از طرف تاجیکستان به عنوان یک نامزد برای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان در سال ۲۰۰۵ برای این مراسم ارسال شد، اما چون در موعود مقررشده برای ارسال فیلم، زیرنویس انگلیسی به همراه فیلم ارائه نشده بود، فیلم از حضور در مراسم محروم ماند.
کندو (فیلم ۱۳۵۴)
کندو فیلمی به کارگردانی فریدون گله محصول ۱۳۵۴ است.
ایرج جنتی عطایی ترانهٔ فیلم را سرود و ابی آن را اجرا کرد. این فیلم از فیلم‌های معروف به سینمای موج نو ایران است.
ابی (بهروز وثوقی) و آقاحسینی (داود رشیدی) پس از آزادی از زندان، وسط تهران از هم جدا می‌شوند. ابی بر اساس وعدهٔ «آقا فکری» در زندان، شماره‌تلفنی را می‌گیرد، اما کسی گوشی را برنمی‌دارد. او پس از پرسه زدن در شهر، دوباره آقاحسینی را در محله‌ای بدنام ملاقات می‌کند. معلوم می‌شود آقاحسینی که قصد رفتن به جنوب را داشته، از تصمیم خود منصرف شده‌است. ابی و آقاحسینی در یک قهوه‌خانه مستقر می‌شوند که صاحبش (عباس ناظری نیک) آدم کثیفی است و به خاطر منافعش تن به هر کاری می‌دهد. عبدالله (حسین شهاب منش) که زمانی کشتی‌گیر بوده و در مبارزه‌ای ابی را شکست داده، اما امروز معتاد شده‌است، در گوشهٔ قهوه‌خانه جان می‌دهد.
آقاحسینی پس از برنده شدن در بازی «تُرنا» حکم می‌کند که ابی از خیابان لاله‌زار تا پل تجریش، بدون پول، به کافه‌ها و رستوران‌ها سر بزند و غذا و مشروب مفتی بخورد. آقا مصطفی (جلال پیشوائیان) معتقد است که ابی از عهدهٔ این کار برنمی‌آید و سرِ همین موضوع با آقاحسینی شرط می‌بندد. این دو، در حالی ماجرای ابی را زیر نظر دارند که مصطفی با تعدادی از کافه‌ها توافق کرده و از این طریق می‌خواهد ابی را از اجرای کامل تصمیمش بازدارد تا شرط را ببرد. ابی پس از آگاهی از این موضوع برمی‌آشوبد و تغییر مسیر می‌دهد. به این ترتیب از هفت کافه می‌گذرد و بر اثر کتک‌هایی که خورده آش‌ولاش به وعده‌گاه می‌رسد. آقاحسینی، آقا مصطفی و همراهان، پیکر نیمه‌جان ابی را به قهوه‌خانه می‌رسانند. صاحب قهوه‌خانه پلیس را در جریان می‌گذارد. موقع دستگیری ابی، آقاحسینی صاحب قهوه‌خانه را با چاقو زخمی می‌کند و بار دیگر همراه ابی به چنگ مأموران می‌افتد و راهی زندان می‌شود.
زیر پوست شب
زیر پوست شب، فیلمی ایرانی به کارگردانی فریدون گله و با بازی مرتضی عقیلی است که در سال ۱۳۵۳ ساخته شد.
قاسم معروف به «قاسم سیاه» یک ولگرد خیابانی است که مادرش کلفتی یک خانهٔ اعیانی را می‌کند و از وضعیت پسرش به شدت ناراضی است. قاسم در جریان یکی از پرسه‌زنی‌هایش با زنی خارجی روبرو می‌شود که آخرین ساعت‌های حضورش در ایران را می‌گذارند. این دو که زبان همدیگر را نمی‌فهمند، راه‌پیمایی بی‌پایانی را شروع می‌کنند. قاسم دنبال پیداکردن جایی برای خلوت کردن با این دوست تازه‌است، اما تلاش‌های او ثمری ندارد. دوست‌اش هم نمی‌تواند کمکی به او بکند چون پدرش در خانه‌است. قاسم نمی‌تواند بفهمد که محل اسکان قبلی زن کجا بوده. وقتی به مادرش سر می‌زند، با واکنش عصبی او مواجه می‌شود و در حالی که کاملاً مستأصل شده، با دو جوان روبرو می‌شود که پسرهای خانواده‌ای هستند که مادرش در آنجا کلفتی می‌کند. این دو موافقت می‌کنند که مکانی را در اختیار قاسم و دوست‌اش بگذارند. پس از ورود به خانه، آنها پیش‌دستی می‌کنند و وقتی قاسم اعتراض می‌کند، او را به باد کتک می‌گیرند و پس از کامیاب‌شدن، هر دو را ول می‌کنند. قاسم و دوست‌اش به زیر یک کامیون پناه می‌برند، اما بعد از مدت کوتاهی کامیون حرکت می‌کند و پلیس قاسم را جلب می‌کند؛ آنها قاسم را به زندان و زن را به فرودگاه می‌برند.
آهنگ بوی خوب گندم باشعر شهیار قنبری و آهنگ و تنظیم واروژان قرار بود در این فیلم پخش شود اما مجوز نگرفت.
احمدرضا احمدی در نوشته « حقیقت تلخ است» برای ویژه نامه کتاب « نوشتن با دوربین»‌ درباره این فیلم می نویسد: « این فیلم را همراه گلستان در سینمای کاپری سابق دیدم. از این فیلم خوشش آمده بود.»
بازیگر نقش فرعی مجید مظفری
فریدون گله
فریدون گُله (۱۳۱۹ در تهران ـ ۳۰ مهر ۱۳۸۴ در سلمان‌شهر) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی بود.
گُله از سینماگران مطرح ایران در اواخر دههٔ ۱۳۴۰ و اوایل دههٔ ۱۳۵۰ بود و بسیاری فیلم کندو ساختهٔ مطرح او را آغازگر نوعی تازه از سینمای اجتماعی ایران می‌دانند.
گله دانش‌آموختهٔ دانشکدهٔ ادبیات از دانشگاه مشهد و هنرهای دراماتیک از دانشگاه نیویورک بود. آخرین فیلمی که در ایران ساخت ماه عسل بود. (خودش گفته‌بود که نام انتخابی‌اش «ماه منعکس» بود). در سال ۱۳۵۶ برای ساخت محصول مشترکی به نام «سبز خفته» با سرمایه‌گذاران آمریکایی به آمریکا رفت. به‌دلیل شراکت وزارت فرهنگ و هنر در این فیلم، گُله به‌ناچار مدتی دفتر تولید و پخش فیلمی را اداره کرد. در ایران در سال ۱۳۵۷ انقلاب صورت گرفت و گُله در آمریکا ماندگار شد. در سال ۱۳۶۱، هنگامی که درصدد بود فیلم «دیروزی» را به‌طور مشترک تهیه کند و صحنه‌هایی از فیلم را هم گرفته‌بود، به‌علت بیماری پدرش به ایران بازگشت.
«گفته می‌شود از مجموع هفت یا هشت فیلمنامه‌ای که از او در «استودیو میثاقیه» بود و پس از مصادره به «بنیاد سینمایی فارابی» واگذار شد، حدود پنج فیلمنامه‌اش با نام «دیگران» تصویب [شد] و با قیمت‌های کلانی به‌فروش رسید. در همین سال‌ها، مسئولان امور سینمایی از او خواستند که فعالیت‌های سینمایی‌اش را پی بگیرد که او هم شرایط خودش را اعلام کرد و به نتیجهٔ مشخصی نرسید.»
گله صبح شنبه ۳۰ مهرماه ۱۳۸۴ در ۶۴ سالگی بر اثر سکتهٔ قلبی در محل زندگی‌اش واقع در سلمان‌شهر (متل قو)، مازندران درگذشت.
داریوش همایون
داریوش همایون (زاده در تهران – درگذشته در ژنو) روزنامه‌نگار و سیاستمدار ایرانی بود. وی در آغاز حکومت محمدرضا پهلوی و در زمان نخست‌وزیری محمد مصدق از فعالان سیاسی و از اعضای حزب سوسیالیست ملی کارگران ایران (حزب سومکا) بود. در زمان نخست‌وزیری جمشید آموزگار از ۱۶ مرداد ۱۳۵۶ تا ۵ شهریور ۱۳۵۷ وزیر اطلاعات و جهانگردی و سخنگوی دولت بود. او همچنین قائم مقام دبیرکل حزب رستاخیز بود.
داریوش همایون، فرزند نورالله، در سال ۱۳۰۷ در تهران زاده شد. او تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان‌های فیروزبهرام و ابن سینا، و دورهٔ متوسطه را در دبیرستان‌های البرز و دارایی به پایان رساند. داریوش همایون با دریافت مدرک دیپلم، به استخدام وزارت دارایی درآمد و سپس دورهٔ کارشناسی و دکترای حقوق را در دانشگاه تهران به پایان رساند. او کار سیاسی خود را در سال ۱۳۲۰ و همزمان با جنگ جهانی دوم و اشغال ایران آغاز کرد. وی همسر هما زاهدی، خواهر اردشیر زاهدی بود. داریوش همایون در سال ۱۳۲۸ با آغاز به کار انجمن هنری جام جم به عضویت آن درآمد. وی عضویت در مکتب پان‌ایرانیسم، حزب ملت ایران، و حزب سوسیالیست ملی کارگران ایران (سومکا) را نیز در کارنامه خودش دارد.
داریوش همایون در سال ۱۳۳۴ در حالی که کارمند وزارت دارایی بود ضمن تصدی سمت بازرسی عالی وزارت اقتصاد، کار خود را در روزنامه اطلاعات به عنوان مصحح و سپس مترجم سرویس خارجی آغاز کرد. آخرین سمت وی در روزنامه یاد شده، سردبیری سرویس خارجی بود. در سال ۱۳۵۳، به دنبال تشکیل حزب رستاخیز ایران، به آن پیوست و به عنوان قائم مقام دبیرکل انتخاب شد. در ۱۶ مرداد ۱۳۵۶ در کابینه جمشید آموزگار به سمت وزیر اطلاعات و جهانگردی منصوب شد.
داریوش همایون در سال ۱۳۲۵ ضمن خدمت در وزارت دارایی با چند تن از جوانانی که فعالیت ناسیونالیستی داشتند به محفل (انجمن) راه یافت.
داریوش همایون بنیانگذار اصلی روزنامه آیندگان در ۲۵ آذر ۱۳۴۶ است. روزنامه آیندگان به عنوان نخستین روزنامه سراسری صبح ایران، به لطف نوآوری‌های همایون و به همت روزنامه‌نگاران حرفه‌ای توانست جای خود را به عنوان یک رسانه مهم و رقیب جدی برای کیهان و اطلاعات باز کند.
داریوش همایون در سال ۱۳۵۷ دستگیر و به زندان دژبان منتقل شد. با حمله انقلابیون به زندان وی توانست همراه با زندانیان دیگر بگریزد. اندکی بعد به فرانسه رفت و به مخالفان جمهوری اسلامی ایران پیوست. وی از بنیان‌گذاران حزب مشروطه ایران بود.
یک جلد کامل از کتاب "نیمه پنهان" (از انتشارات دفتر پژوهش‌های روزنامه کیهان) به زندگینامه مفصل داریوش همایون اختصاص داده شده‌است. زمانی که اسماعیل رائین در کتاب "فراماسونری در ایران" اسامی بعضی از اعضای فراماسونری را ذکر کرد، گروهی در کتاب "اسناد فراماسونری در ایران" مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، در پوشش دفاع از فراماسونری در اقدامی متقابل به انتشار اسامی عده‌ای دیگر از زمامداران رژیم پهلوی مبادرت جسته و اعلام نمودند که آنان به محافل جاسوسی آمریکا، بویژه سیا وابسته‌اند. در میان اسامی اعضای این لیست نام داریوش همایون نیز دیده می‌شود.
داریوش همایون در ساعت ۱۱ شامگاه ۸ بهمن ۱۳۸۹ به مرگ طبیعی و در ژنو سوئیس درگذشت.
سکس و سیتی
سکس و سیتی (در انگلیسی: Sex and the City) نام مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی است که از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ توسط شبکه کیبل اچ بی او در آمریکا و سراسر جهان پخش می‌شد.
این مجموعه بر اساس کتابی به همین نام ساخته شده‌است. داستان این مجموعه در شهر نیویورک سیتی و حول زندگی جنسی چهار زن مجرد که با هم دوست هستند، می‌گذرد.
شارون استون
شارون وُن استون (; زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۸)، هنرپیشه ، تهیه کننده و مدل‌آمریکایی است. در دهه ۱۹۹۰ تبدیل به یک بازیگر زن مشهور در زمینه فیلم و تلویزیون شد.‌وی برنده یک جایزه امی ساعات‌ پربینده و جایزه گلدن گلوب است؛ همچنین نامزد دریافت جایزه اسکار و جایزه انجمن بازیگران است. او به عنوان نماد جنسی محبوب دهه ۹۰ میلادی شناخته میشد.
شارون استون زادهٔ مدویل ایالت پنسیلوانیا است. وی هنگامی که ده ساله بود در یکی از رستوران‌های مک دونالد مشغول به کار شد. نمره تست هوش او در نوجوانی ۱۳۰ بوده‌است. شارون استون در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۸۰ با بازی در فیلم‌هایی مانند یادآوری کامل و کازینو به هنرپیشه‌ای مطرح تبدیل شد.
در صحنه‌ای از فیلم "غریزه اصلی" در حالی که بازجو در حال صحبت کردن با شارون استون است تصویر مبهمی از آلت تناسلی استون به نمایش درمی‌آید. این پلان بعدها باعث جنجال فراوانی شد. شارون استون یکی از دلایل فروش بالای این فیلم را این صحنه دانسته‌است.
در سال ۲۰۰۸ و در شصت و یکمین دوره جشنواره فیلم کن شارون استون طی اظهاراتی با انتقاد از عملکرد دولت چین در سرکوب قیام تبت، وقوع زمین‌لرزه سیچوان را نتیجه اقدامات خشونت‌آمیز دولت چین دانست. در نهایت شارون استون به خاطر این سخنان خود عذرخواهی کرد ولی دولت چین نمایش فیلم‌هایی را که او در آن نقش‌آفرینی می‌کند در آن کشور ممنوع کرد. همچنین شرکت کریستن دیور اعلام کرد که دیگر از تصاویر شارون استون در تبلیغات خود در کشور چین استفاده نخواهد کرد.
مایکل داگلاس
مایکِل کِرک داگلاس (زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۴) هنرپیشه آمریکایی و فرزند کرک داگلاس، بازیگر مشهور سینمای هالیوود است. او دو جایزهٔ اسکار در مقام تهیه‌کنندهٔ فیلم پرواز بر فراز آشیانهٔ فاخته و بازیگر فیلم وال‌استریت دریافت کرده‌است. مایکل داگلاس برای فعالیت‌هایش در حمایت از "دین یهود"، جایزه یک میلیون دلاری جنسیس (پیدایش) را در اسرائیل(2015) دریافت کرد. او از سال ۱۹۹۸ سفیر صلح سازمان ملل در موضوع خلع سلاح است.
مایکل کرک دمسکی (مایکل داگلاس)، پسر کرک داگلاس، بازیگر نامدار دهه‌های پیشینِ سینمای آمریکا است. او در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا در رشتهٔ هنرهای دراماتیک درس خوانده‌است.
در مجموعهٔ تلویزیونی خیابان‌های سانفرانسیسکو از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ بازی کرد. با فیلم در جستجوی الماس سبز در سینما درخشید. در ۱۹۷۵ برای تهیه‌کنندگی فیلم دیوانه از قفس پرید برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم شد. در ۱۹۸۸ برای بازی در فیلم وال‌استریت بار دیگر برندهٔ جایزهٔ اسکار شد.
در سال ۱۹۷۷ با دیاندارا لاکر ازدواج کرد. از این ازدواج پسری به‌دنیا آمد به نام کامرون. در سال ۲۰۰۰، پس از جدا شدن از دیاندارا، با کاترین زتا جونز ازدواج کرد.
در تاریخ ۱۶ اوت ۲۰۱۰ اعلام شد که داگلاس به سرطان گلو مبتلا شده و تحت شیمی‌درمانی و پرتودرمانی قرار گرفته‌است. او بعداً در گفتگویی اعلام کرد "بدون آنکه وارد جزئیات بشوم، ویروس پاپیلوما باعث این نوع خاص سرطان می‌شود و این ویروس از راه سکس دهانی منتقل می‌شود."
در سال ۲۰۱۳ مایکل داگلاس و کاترین زتا جونز تصمیم گرفتند پس از ۱۳ سال ازدواج «برای مدتی از یکدیگر جدا زندگی کنند» تا دربارهٔ زندگی مشترکشان تصمیم بگیرند.
ملیندا و ملیندا
مِلیندا و مِلیندا فیلمی سینمایی محصول سال ۲۰۰۴ میلادی به کارگردانی و نویسندگی وودی آلن است. ویل فرل، جانی لی میلر، رادا میشل، آماندا پیت، جاش برولین و کلویی سونی از بازیگران این فیلم هستند.
چهار نویسنده سر میز شام دربارهٔ این که زندگی اساساً تراژدی است یا کمدی بحث می‌کنند. یکی از آن‌ها داستانی را پیش می‌نهد تا دو نویسنده دیگر که بیشتر بر عقیده خود پافشاری می‌کنند تشخیص دهند داستانی کمدی است یا تراژدی. داستان در مورد زنی است به نام ملیندا که ناگهان بدون دعوت قبلی وارد مهمانی شامی می‌شود که در خانه یکی از دوستان دبیرستانش برقرار است. از این‌جا به بعد دو فیلم موازی با محوریت ملیندا (که هر دو را رادا میشل بازی می‌کند) می‌بینیم که یکی رومنتیک کمدی است و یکی پایان تراژیک دارد. هر یک از دو نویسنده داستان خود را پیش می‌برد و دربارهٔ نحوه ارتباط ملیندا با دوستان سابقش، روابط بین آن‌ها، تلاش ملیندا برای یافتن رابطه‌های جدید داستان سرایی می‌کند.
میلوش فورمن
یان توماش فورمَن (به زبان چکی: Jan Tomáš Forman) زاده - درگذشته که بیشتر با نام میلوش فورمن (Miloš Forman) شناخته می‌شد، هنرپیشه، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس چکی-آمریکایی بود.
پدرش یهودی و مادرش پروتستان است. او چک‌تبار و زاده کشور چکسلواکی پیشین است. در اوایل کودکی، پدرش به خاطر عضویت در یک گروه مقاومت چک و مادرش به خاطر خرید و فروش غیرقانونی خواربار، زندانی شدند. او با از دست دادن پدر و مادرش در اردوگاه آشویتس یتیم شد.
او در دهه ۶۰ میلادی او به جمع کارگردانان مخالف حکومت کمونیستی پیوست. در سال ۱۹۶۸ و پیش از اشغال چکسلواکی توسط نیروهای اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی و پایان بهار پراگ، چکسلواکی را ترک و به فرانسه و از آنجا به آمریکا رفت. در سال ۱۹۸۳ پس از بازگشت به چکسلواکی، فیلم آمادئوس را ساخت. این فیلم او را نامزد یازده جایزه اسکار کرد که در ۸ زمینه از جمله جایزه بهترین کارگردانی (برای دومین بار برای فورمن) برنده شد.
او به دنبال مدت کوتاهی ناخوشی درگذشت.
فورمن دو بار به خاطر فیلم‌های پرواز بر فراز آشیانه فاخته (در ایران با نام "دیوانه از قفس پرید" نمایش داده شده) و آمادئوس برنده جایزه اسکار شد.
جوایز اسکار
گلدن گلوب
کن
برلیناله
بفتا
جایزه سزار
دیوید دی دوناتلو
آکادمی فیلم اروپا
جایزه دولتی کلمنت گوتوالد
شیر چک
جزایر اندونزی
کشور اندونزی مجمع‌الجزایری است که بر پایه تصاویر ماهواره‌ای از ۱۳٫۵۰۰ جزیره تشکیل شده‌است. ۶۰۰۰ از این جزیره‌ها مسکونی هستند.
جزایر اصلی اندونزی:
دیگر جزایر اندونزی:
هوشیار زیباری
هوشیار زباری (در کردی: هۆشیار زێباری) از چهره‌های سیاسی معروف عراق، از رهبران جنبش کردی عراق و معاون نخست وزیر عراق است. او تحت پوشش اینکه یک عرب اهوازی است، در دانشگاه اردن در امان در رشته علوم سیاسی به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۷۹ فارغ‌التحصیل شد.
وی وزیر امور خارجه سابق عراق است. خواهر هوشیار زیباری به نام حمایل زیباری، سومین همسر مصطفی بارزانی بوده‌است و وی دایی مسعود بارزانی رئیس حکومت اقلیم کردستان عراق به‌شمار می آید.
ادریس بارزانی
ادریس بارزانی (به کردی: "ئیدریس بارزانی /" ۱۹۴۴ - ۳۱ ژانویه ۱۹۸۷ )، وی از چهره‌های سیاسی کُرد عراق بود.
او سیاستمدار عراقی کُرد بود. وی در سال ۱۹۴۴ در برزن متولد شد و در ۳۱ ژانویه ۱۹۸۷ در سن ۴۳ سالگی در ارومیه ایران در پی حمله قلبی درگذشت.
ادریس مصطفی بارزانی فرزند مصطفی بارزانی و زن دوم وی حفصه بارزانی بود. وی همچنین برادر ناتنی مسعود بارزانی بود که از همسر دیگر مصطفی بارزانی به نام حمایل زیباری به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۶۱ با آغاز جنبش کردستان عراق (شورش ایلول) شروع به کار کرد و بعد از مدتی خود را منتخب حزب در عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان عراق به ریاست مسعود بارزانی قرار داد و بعد از آن به عضویت دفتر سیاسی حزب انتخاب شد. در نشست‌های بین انقلابیون کُرد و حکومت وقت بغداد به ریاست احمد حسن بکر حضور داشت.
در سال ۱۹۷۰ در بغداد اعلان بیان ۱۱ اذار و خودمختاری برای کردستان شد و نیز عضو هیئت کُردها (وفد کردی) بود. در سال ۱۹۷۵ بعد از پایان پشتیبانی شاه ایران و یکسری اتفاقات بین‌المللی بین دولت‌ها و شکست شورش کُردها با خانواده و کُردهای دیگر عراقی به ایران پناه آورد؛اما مدت زیادی طول نکشید که دوباره شروع کرد و با تشکیل رهبری موقت در عراق توانست میدان دفاع را دوباره پر کند.
همچنین یکی از رهبران کُرد بود که توانست همه احزاب را به هم نزدیک کند و یک جبهه متحد به نام جبههٔ کردستانی تشکیل دهد.
او دارای هشت فرزند بود، شش پسر و دو دختر و همسر او( نازدار رحمان) بود. وی سال ۱۹۸۶ در ایران به علت سکته قلبی فوت کرد.
کردپرس
ابراهیم احمد
ابراهیم احمد (۶ مارس ۱۹۱۴ در سلیمانیه-۸ آوریل ۲۰۰۰ در لندن) از نویسندگان کردزبان اهل عراق و از رهبران جنبش کردستان عراق بود. او پدر هیرو ابراهیم احمد همسر جلال طالبانی ریس جمهور پیشین عراق و شاناز طالبانی همسر مظهر خالقی خواننده مشهور کُرد ایرانی است.
کتاب‌های درد ملت (رمان کردی)، «بینوایی» و کردها و عرب‌های او معروفند.
ابراهیم احمد در سال ۱۹۱۴ میلادی در سلیمانیه عراق زاده شد و در سال ۱۹۳۷ در رشته حقوق از دانشگاه بغداد دانش‌آموخته شد. وی در سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ حاکم شهر اربیل بود. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۹ با همکاری علاءالدین سجادی گاهنامهٔ گلاویژ را منتشر کرد در سال ۱۹۴۴ به خاطر کارشکنی‌های دولتی علیه این نشریه، از کار دولتی کناره گرفت.
ابراهیم احمد از سال ۱۹۴۹ به مدت دو سال در زندان بغداد به‌سر برد و دو سال نیز در کرکوک تحت نظارت شهربانی عراق قرار داشت.
ییلماز گونی
یلماز گونَی (به کُردی: یه‌ڵماز گونه‌ی Yilmaz Guney، به تُرکی: Yılmaz Güney) (۱ آوریل ۱۹۳۷ – ۹ سپتامبر ۱۹۸۴) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و نویسندۀ کُرد اهل ترکیه بود.
او در سال ۱۹۳۷ در یکی از روستاهای اطراف شهر آدانا در ترکیه در یک خانوادۀ فقیر کُرد به دنیا آمد. مادرش یک کرد کرمانج از ایل جیبران منطقۀ موچ و پدرش یک کرد زازا اهل سیورک بود. او خود چنین تعریف کرده که تا ۱۵ سالگی در خانه به زبان کردی صحبت می‌کرده‌است. وی در کودکی مجبور به کار در مزارع شد. وی در دانشکده حقوق دانشگاه آنکارا مشغول به تحصیل بود که با آشنایی با نمایشنامه‌نویس مشهوری مسیر زندگیش تغییر می‌یابد. او چهره‌ای شناخته شده در میان هنرمندان چپ جهان است و با فیلم‌هایش سعی بر نشان دادن تفاوت‌های فاحش بین شرق و غرب ترکیه به‌طور کلی و کردستان ترکیه با دیگر نقاط ترکیه به‌طور اخص بود. بعد از کودتای راستی ارتش وی به زندان افتاد و با استفاده از مرخصی فرار کرده و به فرانسه پناهنده شد. در پی این امر تابعیت ترک وی از او سلب شد. در سال ۱۹۸۴ در سن ۴۷ سالگی بر اثر سرطان در پاریس گذشت. پیکرش را در گورستان پرلاشز پاریس به خاک سپردند. یک روزنامه در ترکیه درگذشت وی را چنین اعلام کرد: «فیلم تمام شد»!
نام او در شناسنامه یلماز پوتون Yilmaz Pütün بود، اما وی خود را یلْماز گونَی نامید که در زبان تُرکی به معنای جنوب است که هم محلات فقیر جنوب شهر را به ذهن متباد می‌کند و هم به معنای تعلق او به کردستان است که در جنوب شرق ترکیه قرار داشت. یلماز در آخرین مصاحبه خود که با «کریس کوچرا انجام داده‌است در مورد فیلم «رمه» (Sürü) می‌گوید:  یلماز آثار متعدد و ارزشمندی از خود برجای گذاشت که از این میان می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
کتایون
کتایون بنا بر شاهنامه فردوسی و مجمل التواریخ و القصص همسر گشتاسپ، از پادشاهان نامدار کیانی و مادر اسفندیار و سام بوده‌است که نام دیگرش را ناهید گفته‌اند.
کتایون دختر قیصر روم بوده‌است:
بنا بر شاهنامه فردوسی نام اصلی کتایون ناهید بود، که پدر او را به نام کتایون می‌خواند:
وقتی که کتایون به سن بلوغ رسید پدرش قیصر روم جماعتی از بزرگان و پهلوانان را از اطراف و اکناف در کاخ خویش جمع کرد تا شوهری شایسته برای دخترش برگزیند. کتایون یک به یک از پهلوانان سان دید امّا قبلاً خواب مردی بالا اختر که موجب مباهات کشور روم خواهد شد، دیده بود و اینک از میان حضار در جستجوی همان مرد بود. مردان انجمن نظر کتایون را جلب نکرد روز به پایان رسید امّا قیصر اعلان نمود همه مردان شایسته به قصر او بیایند تا کتایون یکی را شوی خود برگزیند. مرد دهقانی میزبان گشتاسپ در روم بود چون خبر قیصر را شنید، گشتاسپ را تشویق نمود تا در مجلس قیصر حضور یابد بلکه تاج و تخت مهی را کسب نماید.
کَتایون از نام‌های فارسی زنانه است.
پرچم جمهوری آذربایجان
پرچم جمهوری آذربایجان، شامل سه نوار افقی با عرض مساوی و متشکل از رنگهای آبی (فوقانی)، قرمز (میانی) و سبز (تحتانی) است. علامت سفید رنگ هلال ماه و ستاره هشت پر در قسمت میانی قرار دارد. رنگ آبی نشانگر ترک بودن مردم آذربایجان، رنگ سرخ پرچم به نشانه دمکراسی و مدرنیته و رنگ سبز علامت مدنیت و تاریخ اسلامی است.ویکی‌پدیای انگلیسی
سرود ملی اسرائیل
هاتیکوا یا هاتیکفا (به ، , ، به معنی امید)، سرود ملی کشور اسرائیل است.
سرود هاتیکوا در سال ۱۸۷۸ توسط شاعر گالیسیایی نفتالی هرتز ایمبر در تسلوکتسوفِ اوکراین نوشته شد و در کنگره صهیونیست اول در سال ۱۸۹۷ به عنوان سرود صهیونیسم تصویب شد.
ای رقیب
ای رقیب که در زبان فارسی آن را «ای دشمن» ترجمه می‌کنند، یک سرود ملی‌گرایانۀ کردی و در حال حاضر سرود رسمی حکومت اقلیم کردستان عراق است.
این سرود در سال ۱۹۳۸ توسط شاعر کرد یونس رئوف دلدار (۱۹۱۸–۱۹۴۸) در زندان حکومت وقت عراق سروده شده‌است. اصل این سرود به زبان کردی میانی (سورانی) سروده شده، ولی با گذشت زمان به دیگر زبان های کردی نیز درآمده‌ و ترجمه شده است.
سرود ای رقیب نخستین بار به صورت رسمی در جمهوری مهاباد به عنوان سرود ملی مورد استفاده قرار گرفت.
اهمیت این سرود به حدی است که طی چند دهه گذشته اکثر احزاب ملی‌گرای کُردی در هر در هر چهار بخش کردستان در ترکیه، عراق و سوریه آن را به عنوان سرود ملی پذیرفته‌اند. با این وجود احزاب احزاب اسلامی کُردستان هنوز در برابر آن مقاومت می‌کنند.
این سرود را شاعر و کنشگر سیاسی کرد، یونس رئوف دلدار (۱۹۱۸–۱۹۴۸) در سال ۱۹۳۸ میلادی، در حالی که در زندان بود، نوشت. "ای رقیب" (به فارسی: "ای دشمن!")، اشاره‌ای به نگهبانان زندان در زندانی است که دلدار در آن زندانی و شکنجه شده بود و همچنین نماد کشورهای اشغالگر خاک کردستان به شمار می‌آید. این سرود و ترانه در ابتدا به زبان کردی میانی (سورانی) نوشته شده‌ بود که امروزه به همه زبان های کردی از جمله کردی جنوبی (کرماشانی و لکی)، کردی میانی (سورانی)، کردی شمالی (کرمانجی)، و زبان‌های زازاکی و هورامی ترجمه شده است.
در سال ۱۹۴۶ میلادی، این سرود به عنوان سرود رسمی جمهوری مهاباد، یک جمهوری کوتاه‌مدت در قرن بیستم میلادی در ایران که به مدت یک سال عمر داشت، تصویب شد.
"ای رقیب" توسط دولت اقلیم کردستان عراق به‌‌عنوان سرود اقلیم کردستان عراق تصویب شده‌است
ای رقیب سرود ای رقیب را بشنویم.
سرود زیبای «ای رقیب» که‌س نه‌ڵێ کورد مردوه، کورد زیندوه / همراه با ترجمه انگلیسی، آلمانی و عربی
یونس رئوف
یونس رئوف
پرونده صوتی ای رقیب با صدای حماسه‌سرای کرد، «شوان پرور» به کرمانجی و نیز به صورت جمعی
پادشاهی معین
دولت معین یکی از قدیمی‌ترین دولت‌های عربی است که در یمن ايجاد گرديده است، و آغاز این دولت تقریباً از سال ۱۳۰۰ پیش از میلاد تا انقراض آن در سال ۶۳۰ پیش از میلاد به طول انجامیده است. دولت معین در شمال دولت سبا و دولت قتبان قرار داشته‌است.
از قسمت شمال شرقی آن عَدَن، از غرب جَوف، از سمت جنوب عربستان و ربع الخالی و در مشرق آن صنعا پایتخت کنونی یمن واقع بود.
از اوائل هزارهٔ اول پیش از میلاد مسیح تمدن کافی داشته و دولت مهمی تأسیس کرده بود که کتیبه‌ها و آثار زیادی از آن باقی‌مانده است. پایتخت این دولت قرنا یا (قرنه) بود که بعدها باسم معین «با فتح میم» معروف شد. در ابتدا و انتهای این دولت بسیار بحث شده و بعضی آن را بسیار قدیم و بعضی دیگر معاصر حكومت سبا دانسته‌اند. فرقهٔ اولی مبدأ آن دولت را از ۱۳ و انتهای آن را در قرن هفتم پیش از میلاد قرار می‌دهند. معینی‌ها در زمان قدرت خود خط شاهراه تجارتی شمال را تا آنجا که به خاک یک دولت مقتدری می‌رسد در تحت نفوذ و بلکه تصرف نظامی خود داشته و دسته‌های مهاجران معینی در طول خط برقرار کرده بودند. ضعف و انقراضی این دولت بر اثر تشکیل دولت سبا در سمت جنوبی آن و قدرت یافتن و حملاتش بر خاک معین پیش آمد. انقراض کلی دولت معین به‌هرحال در بین دو حد انتهای ۷۰۰ و ۵۵۰ پیش از میلاد باید واقع شده باشد. معینی‌ها تا آنجا که معلوم است از بدو امر پادشاهانی داشته‌اند که قریب ۲۸ یا ۲۹ نفر (اسامی حداقل ۲۵ نفر) از آن‌ها به‌وسیلهٔ کتیبه‌ها ذکر شده‌است؛ و گویا برخلاف سبأ و قتبان پیش‌تر از دورهٔ سلطنت حکومت کهنه نداشته‌اند.
معینی‌ها به علت توجه فراوان به بازرگانی پای از دایرهٔ کشور خویش فراتر نهاده سرزمین‌های دوردستی را در اطراف، به خصوص در شمال تحت تصرف خویش درآورده بودند. عمده‌ترین مستعمرات ایشان در شمال، یکی الُعلَی بود که مقدار فراوانی کتیبه معینی از آن به دست آمده است، دیگری شعرمَعَان در جنوب شرقی پترا بود. این شهر مسلماً توسط مهاجران معینی‌آباد شده و مرکز یکی از مستعمره‌های ایشان بوده‌است. کتیبه‌های معینی را علاوه بر این دو مرکز حتی در یونان می‌توان یافت؛ و این خود دلیل بر گسترش تمدن و بازرگانی منظم ایشان است. امروزه، تعداد کتیبه‌های معینی از چهار هزار فزون است. اختلاف عمده‌ای که معینیان و دیگر ساکنان یمن با شمالیان دارند این است که در جنوب، زندگی شهرنشینی رواج کامل داشته‌است و تعداد صحرانشینان به مراتب کمتر از شهریان بوده‌است. زندگی آنان اغلب به بازرگانی و کشاورزی می‌گذشته و طبیعتاً مجامع و خانواده‌های اشرافی هم که زاییده آن نوع زندگی است در میانشان فراوان بوده و ایشان بردگانی از تنگ‌دستان و ناتوانان نیز بر می‌گرفتند. طبقه روحانی نقش عمده‌ای بازی می‌کرد، یعنی علاوه بر تبلیغ آیین بت‌پرستی، در سیاست مملکت نیز دستی تمام داشت. در این میان، زنان ظاهراً از آزادی فراوانی برخوردار بودند.
الصنعانی، محمد بن یحیی بن عبدالله بن احمد، الیمانی. "(اَلأنَباءَ عَن دُولةَ بَلقِیسَ وَ سَبأَ) "، منشورات دارالیمنیة للنشر والتوزیع، صنعاء، چاپ وانتشار سال ۱۹۸۴ میلادی به (عربی).
بندر بریس
بندر بـِریس یکی از شهرهای بخش مرکزی شهرستان دشتیاری استان سیستان و بلوچستان است.
این روستا در تاریخ ۱۳ تیر ۱۴۰۰ به شهر ارتقا یافت و در آینده به بخش بریس ارتقا خواهد یافت.
بندر بریس با مرکز شهرستان دشتیاری (شهر نگور) ۴۴ کیلومتر فاصله دارد.
شیر ماهی،شوریده وماهی تن  از عمده صیدهای ماهیگیران بندر بریس است.
ارتفاع بندر بریس از سطح دریا، ۱۰ متر و حداقل عمق آب در خور، ۴ متر است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر بندر بریس برابر با ۴٬۴۸۸ نفر (۸۶۳ خانوار) بوده‌است.
مهمترین جاذبه گردشگری بندر بریس، صخره‌ای است که به اسکله صیادی این شهر مشرف است و منظره ای بی بدیل را فراهم آورده‌است که تماشای آن برای ساعت‌های متوالی لذت بخش است.
با اینکه زیر بعضی از صخره‌ها خالی شده، اما گردشگران، با بی احتیاطی خطر گرفتن عکسی بیاد ماندنی را به جان می‌خرند. حدود ۱۰۰ سال پیش، بندر بریس دارای ۳۵ باب خانه و حدود ۳۰ شناور بوده‌است. بومیان بندر بریس از میدها هستند. میدها از ساکنان قدیمی منطقهٔ چابهار هستند.بر پایه داده‌هایی از روزنامه ایران، شماره ۱۹۲۶ - سال هفتم - پنجشنبه ۱۲ مهر ۱۳۸۰.
فلزهای قلیایی خاکی
فلزهای بازی قلیایی-خاکی به عناصر گروه دوم جدول تناوبی شامل شش عنصر ؛ بریلیوم و منیزیم ، کلسیم ، استرانسیوم ، باریم و رادیوم که آرایش الکترونی آن‌ها به ns۲ ختم می‌شود، می‌گویند. آخرین عنصر این گروه یعنی رادیوم، رادیواکتیو است. این فلزات سطحی درخشان و رنگ نقره‌ای سفید دارند. دارای واکنش‌پذیری بالایی هستند. اما واکنش‌پذیری این گروه به اندازه فلزات قلیایی (گروه I) نیست.
فلزات قلیایی خاکی در پوسته زمین یافت می‌شوند. اما نه به صورت فلز آزاد بلکه به علت فعالیت بالا به صورت ترکیب در کانی‌ها و سنگ‌های مختلف. کلسیم، پنجمین عنصر فراوان در پوسته زمین و منیزیم هشتمین عنصر فراوان در پوسته زمین است. کانی‌های مهم منیزیم عبارتند از: کارنیت، منیزیت و دولومیت. منیزیم از آب دریا هم استخراج می‌شود. با افزودن هیدروکسید کلسیم به آب دریا هیدروکسید منیزیم کم محلول به صورت رسوب ته‌نشین می‌شود. این رسوب بعد از تبدیل به کلرید منیزیم در سلول الکتروشیمیایی داونز الکترولیز می‌شود تا منیزیم فلزی بدست آید. منابع عمده کلسیم، کالک، سنگ آهک، ژیپس (سنگ گچ) بی‌آب است البته به این دلیل به عناصر این گروه قلیایی خاکی می‌گویند چون عناصر این گروه بیشتر در سطح خاک یافت می‌شوند.
Wikipedia contributors, "Alkaline earth metal," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Alkaline_earth_metal&oldid=205154642 http://daneshnameh.roshd.ir
فهرست حزب‌ها در ایران
فهرست حزب‌ها در ایران فهرستی از حزب‌های فعال در ایران یا حزب‌های اپوزیسیون فعال در بیرون از ایران است.
سازمان‌های سیاسی سلطنت‌طلب، سکولار بوده و خواهان بازگرداندن دودمان پهلوی به سلطنت هستند:
کهریزک
کَهریزک، مرکز بخش کهریزک و یکی از شهرهای شهرستان ری در استان تهران است.
کهریزک از کاریز (قنات) می‌آید.که شامل قنات‌های زیادی و چاه میله‌ای که بر سر قنات‌ها برای لایروبی می‌باشد.
مؤسسه خیریه کهریزک
مؤسسه خیریه کهریزک یا آسایشگاه معلولین و سالمندان کهریزک یکی از نهادهای درمانی بزرگ در ایران است که در جنوب تهران و در نزدیکی شهر کهریزک بنا شده‌است.
این مرکز امروزه در فضایی به وسعت ۴۲۰٬۰۰۰ متر مربع با ۱۶۰٬۰۰۰ متر مربع زیربنا، با بخش‌های بهداشتی، درمانی، توان‌بخشی، آموزشی و امور فرهنگی و ورزشی در خدمت مددجویان است. در طی سال‌های فعالیت آسایشگاه کهریزک، این مکان همچنان به صورت غیرانتفاعی باقی مانده‌است و با کمک‌های مردمی اداره می‌شود. این محل که پس از تاسیس بارها گسترش یافت، با احداث بناهای اماکن مختلف مانند کارگاه، ساختمان بیماران ام.اس، سالن ورزش، فضای سبز شامل آسایشگاه‌هایی برای معلولین و سالمندان است. بسیاری از بناهای موجود توسط افرادی خیر و نیکوکاری ساخته شد که قدم پیش گذاشتند و هزینه ساخت و ساز آن را تقبل کردند.
این آسایشگاه در سال ۱۳۵۱ به همت دکتر محمدرضا حکیم‌زاده لاهیجی که در آن زمان مدیر بیمارستان فیروزآبادی شهر ری بود، فعالیت خود را آغاز کرد. وی انگیزه خود را برای احداث این چنین بیان می‌کند: کار ساخت و ساز آسایشگاه سالمندان در دوم مرداد ۱۳۵۲ در زمینی که به مساحت ۲۸ هزار مترمربع از طرف حسن محمدی اهدا شد آغاز گردید.
شامل مرکز توانبخشی، بخش فرهنگی و بخش درمانی است. "مرکز توانبخشی" از جمله اولین بخش‌های راه‌اندازی شده در آسایشگاه به‌شمار می‌رود و از سال ۱۳۶۰ با انجام کاردرمانی و فیزیوتراپی، به مددجویان امکان داد تا از بستر خارج شده و در فعالیت‌های انفرادی و گروهی مجتمع شرکت کنند. بخش درمانی ۸۰ تخت داشته و دارای اتاق‌هایی با تجهیزات مخصوص و مجزا برای مبتلایان به بیماری‌های عفونی، زخم بستر، پوست، مراقبتهای ویژه، ICU و CCU است. به تازگی بخش مخصوص بیماران مبتلا به MS، با ۵٬۰۰۰ متر مربع زیربنا، در دو طبقه و ۱۲۰ تخت، نیز راه‌اندازی شده‌است.
برای استفاده سالمندانی که توانایی زندگی مستقل دارند.
شامل ۵۴ واحد مسکونی برای اسکان کارکنانی است که حضور دائمی آن‌ها در آسایشگاه ضروری است.
شامل ۲۰ واحد خانهٔ مسکونی جهت سکونت زوج‌های معلول شاغل در آسایشگاه است و تا سال ۱۳۸۰، پنج واحد دیگر توسط بانیان خیر به آن افزوده شد.
منابع مالی آسایشگاه معلولین و سالمندان کهریزک، بنا بر اطلاعات موجود در وبگاه آن، از این قرار است:
فهرست شهرهای آلمان
فهرست کامل شهرهای آلمان در ژانویهٔ ۲۰۱۱.
در این فهرست تنها شهرداری‌هایی که دارای قانون شهر هستند، آمده‌اند.
برای شهرهای بزرگ‌تر به فهرست شهرهای آلمان با بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت مراجعه کنید.
همچنین ابرشهرهای آلمان را ببینید.
بایرویت
بایرویت (به آلمانی: Bayreuth) شهری واقع در بایرن، آلمان است که در کنار رود ماین و فیشتل‌گبیرگه (Fichtelgebirge) قرار دارد. این شهر پایتخت فرانکونیا است و بنا بر آمار سال ۲۰۰۱، بیش از ۷۴ هزار نفر ساکن آن هستند.
از بایرویت برای اولین بار در اسنادی مربوط به سال ۱۱۹۴ نام برده شده و احتمالاً به دست کنت آندکس (Andechs) بنا شده‌است. حدود ۶۰ سال بعد این، شهر که در آن زمان روستای کوچکی بود، تابعه ایالت هوهنزولرن (Hohenzollern) شد و زمانی که این ایالت به دو بخش تقسیم شد، بایروت به بخش کولمباخ (Kulmbach) پیوست.
نقطه عطف در تاریخ شهر بایروت، مربوط به سال ۱۶۰۳ است. زمانی که حکمران کولمباخ - که در آن زمان براندنبورگ (Brandenburg) - هم نامیده می‌شد - تصمیم گرفت محل سکونت خود را به بایرویت انتقال دهد.
اما توسعه پایتخت جدید به دلیل جنگ‌های سی ساله به تعویق افتاد. این جنگ‌ها که از سال ۱۶۱۸ تا ۱۶۴۸ ادامه یافت، در واقع جنگ‌هایی مذهبی بود که بین پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها و در اروپای مرکزی - قلمرو امپراتوری روم - ایجاد شده اما بسیاری از قدرتهای بزرگ جهان را هم درگیر نموده بود.
پس از پایان جنگ، بناهای مشهور سبک باروک به شهر اضافه شدند. و در دوران حکومت ویلهلمین (Wilhelmine) تعدادی پارک و قصر هم ساخته شد که مقدار زیادی از جلوه امروز بایرویت مدیون آن‌ها است.
ویلای ریچارد واگنر از جاذبه‌های بایروت در ۱۷۶۹، آخرین حکمران براندنبورگ-کولمباخ، بدون داشتن وارث چشم از جهان فروبست و ایالت به همسایه مجاور خود، آنسباخ (Ansbach) پیوست و پس از آن در طی چند دوره جزو مایملک پروس، فرانسه و در نهایت باواریا به‌شمار آمد.
در ۱۸۷۲، ریشارد واگنر (Richard Wagner)، موسیقیدان برجسته آلمانی به بایرویت نقل مکان کرد. امروزه بایرویت بیش از هرچیز به خاطر ارتباطش با واگنر شهرت دارد که از سال ۱۸۷۲ تا زمان مرگش در ۱۸۸۳، در آنجا می‌زیسته‌است.
ویلای واگنر به نام وانفرید (Wahnfried)، تحت نظر شاه لودویگ دوم باواریا ساخته و بعدها به موزه واگنر تبدیل شد.
در شمال بایرویت، ساختمان اپرا قرار دارد که اصلاً برای اجرای اپراهای واگنر ساخته شده‌است. اولین اجرای دو اثر آخر واگنر حلقه نیبلونگ و پارسیفال در این سالن انجام شده‌اند.
هر تابستان، در طی جشنواره یک‌ماهه ریچارد واگنر، تمام اپراهای او در این سالن اپرا به اجرا درمی آیند. این برنامه به نام جشنواره بایرویت هم شهرت دارد و هرساله هزاران نفر در آن شرکت می‌کنند و از سال تأسیس آن در ۱۸۷۶، تاکنون همواره بلیطهای ورودی آن به‌طور کامل به فروش می‌رسد. امروزه لیست رزرو بلیط جشنواره، فهرستی بسیار طولانی است که تا ده سال آینده را دربر گرفته‌است.
بعدها بایرویت به صحنهای برای تبلیغ ایدئولوژی نازی مبدل شد. رهبران نازی غالباً برای شرکت در جشنواره واگنر به این شهر می‌آمدند و می‌کوشیدند بایرویت را به یک شهر نمونه حزب نازی مبدل سازند. این مکان، به خاطر علاقه خاص هیتلر به شهر و جشنواره مشهور آن، یکی از چند شهری بود که نظارت بر طرح شهرسازی آن مستقیماً از برلین انجام می‌گرفت.
در طی جنگ جهانی دوم، بایرویت در معرض بمبارانهای شدید قرار گرفت و پس از آن در سال ۱۹۵۱، برای دور شدن از گذشته پر مخاطره و ناشاد شهر، مسئولین جشنواره واگنر را مجدداً آغاز کردند. در سال ۱۹۷۵، دانسگاه بایرویت راه اندازی شد و تأثیر بسیاری بر رشد شهر گذاشت. در ۱۹۹۹ مسابقات جهانی قهرمانی پرواز با بادپر (گلایدر) در فرودگاه شهری آن انجام شد.
مدک
علامت مَدَّک یا پیچ (~) جزء نشانه‌های نوشتاری برخی زبان‌هاست.
مدک در بالای برخی از حروف الفبای لاتین قرار می‌گیرد و صدای آن حروف را غُنه‌ای (تودماغی) می‌کند. مدک در زبانهایی مانند پرتغالی، اسپانیایی، استونیایی و ویتنامی کاربرد دارد.
در فارسی این نویسه به جای واژه‌های اصلی (در فرهنگ‌ها به جای مدخل) برای پرهیز از تکرار به کار می‌رود. برای نمونه:
نوابیغ
نوابیغ اصطلاح شوخی‌آمیزی است که در اصطلاح ریاضی‌کاران ایرانی به کسانی اطلاق می‌شود که سعی در حل مسئله‌های غیرممکن یا بسیار دشوار ریاضیات دارند. البته توجه این افراد به مسائل، ممکن است باعث روشن شدن زاویه‌ای تازه‌تر از موضوع شود. عفت چهره‌گشا و عبادالله محمودیان، نویسندگان مقالهٔ «نوابیغ»، این عده را به چند دسته تقسیم می‌کنند:
"نمونه‌هایی از محاوره‌های عامیانه":
بامیه (شیرینی)
بامیه یکی از شیرینی‌های خاورمیانه است. همچنین در بسیاری از کشورها به عنوان تولومبا () نیز شناخته می‌شود چون این دسر در غذاهای سرزمین شام از امپراتوری عثمانی سرچشمه گرفته‌است و هنوز هم در مناطق امپراتوری سابق باقی مانده‌است. این شیرینی یک خمیر سرخ شده در شربت است و اغلب با زولبیا جفت می‌گردد. مسلمانان ایرانی غالباً از بامیه و زولبیا در ماه رمضان هنگام افطار برای باز نمودن روزه خود استفاده می‌کنند.
از مواد اولیه این نوع شیرینی می‌توان به نشاسته، آب و خمیرمایه اشاره کرد که بعد از ترش شدن و به اصطلاح ورآمدن آن را به آرد اضافه می‌کنند. سپس از تخم مرغ برای پف کردن بامیه استفاده می‌شود که البته این روش به تازگی به کار می‌رود و در گذشته کاربردی نداشته‌است؛ این تنها تفاوت میان بامیه قدیم با حال است. هنگامی که بامیه آماده شد آن را در شربت قوام‌یافته می‌اندازند تا شیره را به خود جذب کند.
لیلتین
لیلتین یکی از روستاهای بخش امام حسن شهرستان دیلم استان بوشهر ایران است.
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار دارد وبر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۱۶نفر (۸۷خانوار) می‌باشد.
لیلتین دهی کوچک در مسیر راه گناوه به دیلم و در سمت چپ جاده گناوه به طرف دیلم با جمعیتی اندک است. گویش اهالی بیشتر لهجه لری است. فارسی هم صحبت می‌کنند.
لیلتین روستایی غریب و تنها در زمینی نیمه بارور است. شغل اکثر ساکنین ده، دامپروری و کشاورزی بویژه کشت گندم و جو و سبزی است. مرغداری محدود نیز در بین آن‌ها دیده می‌شود. آب آشامیدنی از چاه‌هایی که در خود ده حفر می‌کردند تأمین می‌شد و از لحاظ آب در مضیقه نبودند. زمستان‌ها هم از ذخیرهٔ آب باران در خمره و وسایل دیگر استفاده می‌نمودند. فصل زمستان زمان خرمی و سرسبزی ده بود.  در این روستا میدان طبیعی بزرگی وجود دارد به نام کهباد که زیستگاهی موقت برای پرندگان مهاجر فصلی و گیاهان است. روستائیان، ساحل یا خور محل را زهر یا ظهر می‌نامند.
از بازی‌های محلی این روستا می‌توان به چوکلی، خرمن چندمن و هفت‌سنگ اشاره کرد.
قلعه خان روستا در قدیم در قسمت جنوبی ده و با فاصله قرار داشت. دو در اصلی یکی به سمت شمال و دیگر به طرف شرق داشت که در واقع مجلسی و میهمان‌خانه خان بشمار می‌آمد.
از سال ۱۳۳۰ به بعد ده مسجد نداشت و زمان سوگواری یا مراسم عروسی در سمت شمال ساختمان مدرسه که فضایی باز و غیر مسکونی بود چادر بزرگی برپا می‌کردند و مراسم در آن محل برگزار می‌شد.
سرود ملی عراق
سرود ملی عراق، موطنی (به فارسی «میهن من») نام دارد. این سرود در سال ۱۹۳۴ توسط ابراهیم طوقان نوشته شد و با سرود دوران رژیم بعث سابق متفاوت است.
ویکی‌پدیای انگلیسی
قتبان
دولت قَتَبان از حکومت‌های باستانی عرب‌های جنوبی واقع در یمن بوده‌است.
این دولت در جنوب غربی سرزمین یمن و جنوب دولت " سبا " و مشرق ربع الخالی و در نزدیکی حضرموت قرار داشته‌است. پایتخت دولت قتبان شهر (تمنع) یا " تمنا " که در وادی بیحان واقع است بوده که در نزدیکی (باب‌المندب) قرار داشته که اکنون بنام " کحلان " معروف است.
مملکت قتبان در جنوب دولت معین و شمال حضرموت واقع و تا نزدیک سواحل اقیانوس هند ممتد و شاید قسمتی از سواحل اقصای جنوب غربی را نیز شامل بود. این مملکت یکی از دول عمده متمدن عربستان جنوبی بوده وخاک سلطنت قدیم اوسان (یا قسمت اعظم آن) هم که در جنوب غربی آن واقع و شهر معروفش دثینه جزو این مملکت بود و همچنین نواحی که مملکت حِمیر و قلمرو خداوندان قصر و قلعه ریدان " ظفار کنونی در سلطان نشین عمان در آنجا بر پاشد. آغاز تاریخ این دولت هم از سبا قدیمتر و با دولت معین معاصر است یا قدری بعد از ابتدای این دولت اخیر است وانقراض آن در سده دوم پیش از میلاد و به ظن قوی در حدود ۱۱۵ پیش از میلاد که مبدأ تاریخ دوره جدیدی در مملکت سبا است می‌باشد. گلازر از کاشفین عمده آثار یمن صورت قریب صد فقره کتیبه قتبانی را بدست آورده و از آنها نام بیست پادشاه قتبان را پیدا کرده است. ولی قبل از دوره سلاطین دوره فرمانروایان کاهن بود که به مکرب (با ضم میم) با مکرب (با فتح میم) معروف بودند و نام هشت نفر از آنان نیز بدست آمده است. قتبان قبل از اقتدار دولت سبا مملکتی قوی و نخست متحد دولت معین بود و با دولت سبا جنگ کرد ولی بعدها متحد دولت سبا شده و متفقاً دولت معین را منقرض ساخته و باتفاق دولت حضرموت هرسه بر ضد دولت اوسان جنگیده و او را مغلوب ساختند. پایتخت مملکت تمنع " با کسر تاء وسکون میم و فتح نون " در جنوب شرقی مأرب پایتخت سبا واقع بوده و در تعیین نقطه تحقیقی آن بحث زیاد شده و بعقیده بعضی کحلان حالیه است؛ و از شهرهای عمده آن ناجیه (یانجیه) بود که مؤرخین رومی از آن سخن می‌راندند.
الصنعانی، محمد بن یحیی بن عبدالله بن احمد، الیمانی. "(اَلأنَباءَ عَن دُولةَ بَلقِیسَ وَ سَبأَ) "، منشورات دارالیمنیة للنشر والتوزیع، صنعاء، چاپ وانتشار سال ۱۹۸۴ میلادی به (عربی). Socio-Political Conflict in the Qatabanian Kingdom? (A preliminary re-interpretation of the Qatabanic inscription R ۳۵۶۶). Proceedings of the Seminar for Arabian Studies ۲۷ (۱۹۹۷): ۱۴۱–۱۵۸.
جهان عرب
جهان عرب یا کشورهای عربی شامل ۲۲ کشور عربی (۱۰ کشور آفریقایی و ۱۲ کشور آسیایی) اتحادیهٔ کشورهای عرب هستند. جمعیت ۴۰۰٬۸۷۰٬۶۰۸ و وسعت آن‌ها ۱۳٬۱۳۰٬۶۹۵ کیلومتر مربع است که هشتاد درصد آن یعنی ۱۰٬۵۰۴٬۵۵۶ کیلومتر مربع بیابان و بقیهٔ آن حدود ۲٬۶۲۶٬۱۳۹ کیلومتر مربع نیمه‌بیابانی و نسبتاً خشک است.
۲۳ کشور زیر عربی را زبان رسمی خود می‌انگارند؛ در این میان عضویت کشورهای صحرای غربی، فلسطین، سودان جنوبی و عراق همواره مورد اعتراض و بحث بوده‌است. در کشورهایی مثل مراکش، موریتانی، الجزایر و مصر زبان مادری بخشی از مردم عربی نیست.آمازیغ
فهرست کشورهایی که زبان عربی زبان رسمی (یا یکی از زبان‌های رسمی) آن‌ها است، شامل کشورهای:
1- : ۴۰٬۲۲۳٬۰۰۰ نفر. ۲- : ۱۷٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر. ۳- : ۶٬۸۵۰٬۰۰۰ نفر. ۴- : ۱۰٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر. ۵- : ۳۴٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر(۲۲میلیون نفر بومی _۱۲میلیون نفر خارجی). ۶- : ۱۶۰۰۰۰۰ نفر. ۷- : ۲۹۵۰۰۰۰ نفر. ۸- : ۱۰۰۰۰۰۰۰ نفر(فقط یازده درصد جمعیت بومی). ۹- : ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر. ۱۰- : ۲۹٬۸۰۰٬۰۰۰ نفر. ۱۱- : ۴٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر. ۱۲- : ۱۰۲٬۳۳۴٬۰۰۰ نفر. ۱۳- : ۶٬۸۷۱٬۰۰۰ نفر. ۱۴- : ۱۱٬۸۱۹٬۰۰۰ نفر. ۱۵- : ۴۳٬۸۵۱٬۰۰۰ نفر. ۱۶- : ۳۷٬۱۰۰٬۰۰۰ نفر. ۱۷- : ۴٬۶۵۰٬۰۰۰ نفر. ۱۸- : ۵۶٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر. ۱۹- : ۱۵٬۸۹۳٬۰۰۰ نفر. ۲۰- :۱۱٬۰۰۰٬۰۰۲ نفر. ۲۱- : ۱۰۰۰٬۰۰۰ نفر. ۲۲- : ۸۷۰٬۰۰۰ نفر.
از ۲۲ کشور عربی، ۸ کشور بیش از یک زبان رسمی (افزون‌بر عربی) دارند و ۱۹ کشور هم افزون بر زبان‌های رسمی، زبان‌های مهم و پرگویشور دیگری هم دارند. تجزیه‌طلبی به طور پیوسته و جدی در حال حاضر در ۱۱ کشور از ۲۲ کشور عربی وجود دارد:
۱. کردستان عراق - عراق
۲. ترکمنستان عراق - عراق
۳. سنجار - عراق
۴. کردستان سوریه - سوریه
۵. ترکمنستان سوریه - سوریه
۶. استان عسیر - عربستان
۷. امیرنشین جبل شمر - عربستان
۸. استان نجران - عربستان
۹. استان الشرقیه - عربستان
۱۰. حضرموت - یمن
۱۱. یمن جنوبی - یمن
۱۲. قبطی‌ها - مصر
۱۳. بیرطویل - مصر
۱۴. استان سینای شمالی - مصر
۱۵. نوبه - مصر
۱۶. برقه - لیبی
۱۷. فزان - لیبی
۱۸. مردم توبو - لیبی
۱۹. بربریا - الجزایر
۲۰. سرزمین قبایلی - الجزایر
۲۱. مردم موزابیت - الجزایر
۲۲. مردم شاویا - الجزایر
۲۳. مردم طوارق - الجزایر و لیبی
۲۴. صحرای غربی - مراکش
۲۵. مردم ریفان - مراکش
۲۶. پانتلند - سومالی‌
۲۷. سومالی‌لند - سومالی‌
۲۸. دارفور - سودان
۲۹. آنژوان - اتحاد قمر
۳۰. موهلی - اتحاد قمر
کشورهای عربی در طول تاریخ کمتر توانسته‌اند موفقیتی سیاسی و نظامی را از آن خود کنند. این کشورها اغلب در مواجه با چالش‌های منطقه‌ای پیش رو از رقیبان خود شکست خورده‌اند. مهم‌ترین چالش‌های سیاسی و نظامی اعراب، مقابله با ایران، اسرائیل و امپراتوری عثمانی بوده‌است که مصداق آن‌ها نیز جنگ ایران و عراق و نزاع اعراب و اسرائیل و اشغال غالب کشورهای عرب خاورمیانه توسط ارتش امپراتوری عثمانی در خلال جنگ جهانی اول بوده که به گواه تاریخ در همهٔ این منازعات، اعراب بازندهٔ جنگ بوده‌اند.
یکی از دلایل ضعف کشورهای عربی در مقابل همسایگان خود، عدم اتحاد با یکدیگر بوده‌است. جمال عبدناصر شخصی بود که سعی داشت اتحاد میان اعراب را عملی سازد که موفق به این کار نشد. دلیل دیگر نبود عزم جدی اعراب برای قدرتمند شدن در منطقهٔ آسیای غربی را می‌توان در ترجیح دادن آن‌ها به پناه بردن به زیر سایهٔ پیروزی‌هایشان در زمان دوران طلایی اسلام دانست. همچنین دلیل دیگر را می‌توان در بی‌اعتمادی آن‌ها به یکدیگر در احترام گذاشتن به مرزهای سیاسی یکدیگر دانست.
تعداد کتاب‌هایی که هر ساله در کل جهان عرب به عربی ترجمه می‌شود یک-پنجم تعداد کتاب‌هایی است که هرساله توسط یونانیان به یونانی ترجمه می‌شود.
بالکان
بالکان شبه‌جزیره‌ای است در جنوب شرقی اروپا که از شرق به دریای سیاه و دریای اژه؛ از غرب به دریای یونان و دریای آدریاتیک؛ از جنوب به دریای مدیترانه و از سوی شمال به کوه‌های آلپ دینار و آلپ ترانسیلوانی مرزبندی می‌شود.
کشورهای دربرگیرنده‌ی خاک بالکان عبارتند از:
پهنه‌ی منطقه‌ی بالکان ۷۲۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن بیش از ۶۰ میلیون نفر است.
نام بالکان از رشته‌ کوه‌های بالکان گرفته شده که از مرکز بلغارستان تا بخش شرقی صربستان کشیده شده‌است. باور بر این است این رشته‌ کوه نیز نام خود را از زبان ترکی گرفته‌است. در ترکی «بالکان» به معنی رشته‌کوه‌های پوشیده از درخت است و باید زمانی که قبایل ترک در سدۀ ۱۱ و ۱۲ میلادی به این ناحیه وارد شدند اطلاق شده باشد این نام هنوز در آسیای مرکزی در رشته‌کوه‌های بلخان و استان بلخان در ترکمنستان حفظ شده‌است.
انقلاب بالکان علیه حکومت امپراتوری عثمانی از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۷ میلادی صورت گرفت، در نتیجه یوگسلاوی و بلغارستان استقلال خود را بدست آوردند.
شبه‌جزیره‌ی بالکان واقع در جنوب‌شرقی اروپا و شمال‌غربی کشور ترکیه و جنوب‌غربی روسیه است. شبه‌جزیره‌ی بالکان با دریای آدریاتیک در شمال غربی، دریای یونان در جنوب غربی، دریای اژه در جنوب و جنوب شرقی و دریای سیاه در شرق و شمال شرقی احاطه شده‌است. مرز شمالی شبه‌جزیره‌ به‌طور متفاوت تعریف شده و معمولاً گفته می‌شود که شبه‌جزیره بالکان در شمال توسط کوه‌های آلپ مرزبندی شده‌است. بالاترین نقطه‌ی بالکان قلهٔ مصلی با ۲٬۹۲۵ متر (۹٬۵۹۶ فوت) ارتفاع در کوه ریلا است.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی دارای چند کشور دیگر شد. امروزه کشورهای این شبه‌جزیره عبارت است از: آلبانی، یونان، کوزوو، بلغارستان، بوسنی و هرزگوین، کرواسی، اسلوونی، مقدونیه، صربستان، مونته‌نگرو، رومانی و ترکیه (بخش اروپایی).
این شبه جزیره دارای اقوامی با مقدونی، رومانیایی، بلغاری، اسلوونیایی، صربی، آلبانیایی، کرواتی، بوسنیایی، و یونانی است.
شبه‌جزیره بالکان دارای وسعتی به اندازهٔ ۷۲۸ هزار کیلومتر مربع است. مساحت هر یک از کشورهای شبه‌جزیره بالکان عبارتند از:
۱. یونان ۱۳۱ هزار کیلومتر مربع
۲. آلبانی ۲۸ هزار کیلومتر مربع
۳. بلغارستان ۱۱۰ هزار کیلومتر مربع
۴. کوزوو ۱۰ هزار کیلومتر مربع
۵. بوسنی و هرزگوین ۵۱ هزار کیلومتر مربع
۶. کرواسی ۵۶ هزار کیلومتر مربع
۷. اسلوونی ۲۰ هزار کیلومتر مربع
۸. مقدونیه ۲۸ هزار کیلومتر مربع
۹. صربستان ۸۸ هزار کیلومتر مربع
۱۰ مونته‌نگرو ۱۳ هزار کیلومتر مربع
۱۱. مجارستان ۹۳ هزار کیلومتر مربع
۱۲. رومانی ۲۳۸ هزار کیلومتر مربع؛ که بزرگ‌ترین کشور شبه‌جزیره بالکان است.
۱۳. ترکیه (بخش اروپایی)
رود
رود که در زبان پارسی میانه هم به آن رود گفته می‌شد، آبی است روان که از به هم پیوستن آب چند چشمه در دره‌های کوهستانی به وجود آمده و جریان می‌یابد تا به دشت‌ها، دریاچه‌ها یا دریاها و اقیانوس‌ها بریزد.
رودخانه به بستر و مسیر حرکت «رود» گفته می‌شود که معمولاً عبارت «رودخانه» با «رود» اشتباه می‌شود و جای آن استفاده می‌شود. رودخانه‌ها معمولاً در نخستین مرحله در پای کوه‌ها، تشکیل مخروط افکنه‌ها را داده و پس از طی مسیری با انباشت مواد آبرفتی خود به توسعهٔ دشت‌ها کمک می‌کنند.
الگوی برخی از رودهای بزرگ در طی مسیر طولانی خود پیچان رودی (مئاندر) ای است. پیچان رودها در اثر شیب کم، تغییرات دینامیکی جریان و رسوبگذاری شکل می‌گیرند. در ادامهٔ زمانی که رود به مصب (محلی که رود به دریا می‌ریزد) می‌رسد، در دهانهٔ خود دلتا را تشکیل می‌دهد؛ بنابراین مخروط افکنه‌ها در پای کوه‌ها و به دور از تغییرات دینامیک دریا شکل می‌گیرند. اما دلتاها در دهانهٔ رودهای منتهی به خط ساحلی (مصب) به وجود می‌آیند. قاعده دلتاها اغلب تحت تأثیر حرکات آب دریا است و لندفرمهایی مانند خور، تالاب، پیکان ساحلی و سدهای ماسه ای شکل می‌گیرد. این لندفرمها وجه اصلی تمایز بین دلتا و مخروط افکنه به‌شمار می‌روند.
به حجم آبی که در واحد زمان از مقطع عرضی یک رودخانه عبور می‌کند «دبی» رود گفته می‌شود که معمولاً آن را به متر مکعب در ثانیه بیان می‌کنند. مقدار دبی در واقع برابر است با حاصل‌ضرب سرعت جریان آب در سطح مقطع رودخانه. دبی یک رودخانه در طول سال تغییر می‌کند و معمولاً در فصل بهار، به علت ذوب یخ و زیاد شدن بارندگی و جاری شدن سیلاب، افزایش می‌یابد. در ایام گرما سال دبی رودخانه به حداقل می‌رسد.
برای اندازه‌گیری دبی جریان‌هایی مانند رودخانه، قنات و چشمه، راه‌های مختلفی وجود دارد ولی معمولیترین آن‌ها استفاده از «پروانهٔ آبی» است. تعیین دبی عامل مهم در بررسی‌های آب‌شناسی از جمله برآورد زمان پر شدن یک سد یا مخزن، تعیین احتمال وقوع سیل جهت طراحی سازه‌های مهارکننده و ارزیابی میزان فرسایش سطحی است.
رودهای نیل، آمازون، یانگتسه، می‌سی‌سی‌پی، هوانگهو، آمودریا و مکونگ جزو طولانی‌ترین رودهای جهان هستند.
کارون، سفیدرود و زاینده‌رود.
فهرست شهرهای استان خوزستان
جمعیت شهرهای استان خوزستان بر اساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵
سیلانت دندان‌پزشکی
فیشورسیلانت (Fissure sealant) یا شیارپوش یکی از مواد مورد استفاده در دندان‌پزشکی می‌باشد. سیلانت‌ها از مواد پلاستیکی بی رنگ یا به رنگ سفید ساخته شده‌اند و برای محافظت سطوح دندان‌هایی که دارای شیارهای عمیق و منافذ می‌باشند، بخصوص برای سطح جونده دندان‌های خلفی که بیشترین پوسیدگی‌ها در آن‌ها یافت می‌شوند، بکار می‌روند. بعبارت دیگر سیلانت‌ها از پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کنند.
درمان فیشورسیلانت یا شیار پوش یکی از درمانهای پیشگیری در دندانپزشکی محسوب می‌گردد که به کمک مواد شیار پوش انجام می‌شود. شایع‌ترین سیلانت‌ها بر پایهٔ رزین Bis-GMA (بیس فنول A-گلیسیدیل متاکریلات) بوده و لایت کیور می‌باشند. همچنین برخی از محصولات سلف کیور نیز در دسترس هستند. ترکیب شیمیایی سیلانت Bis-GMA مشابه رزین کامپوزیت‌هایی است. تفاوت اصلی آن‌ها در این است که سیلانت‌ها، سیال‌تر بوده و درنتیجه بهتر می‌تواند به داخل پیت‌ها، فیشورها و نواحی اچ شده نفوذ کرده و گیر بیشتری داشته باشد. رزین Bis-GMA ویسکوز با تزریق یک رقیق‌کننده مانند تری اتیلن گلیکول دی متاکریلات یک رزین با ویسکوزیته کم و روان‌تر تولید می‌کند.
یک ماده جایگزین و مشابه اولیگومری، اورتان دی متاکریلات می‌باشد. بعضی از مواد از ترکیب دو ماده با بیس رزینی ایجاد شده‌اند. برای افزایش سفتی و بهبود مقاومت در برابر سایش، ذرات فیلر از جنس سیلیکای دود شده یا گلاس‌های غیر آلی سایلن‌شده اضافه می‌شوند تا کامپوزیتی با ویسکوزیته کم ایجاد شود.
این عمل برای هر دندان حدود ده دقیقه طول می‌کشد و بدون درد است. در ابتدا دندان با استفاده از یک محلول از پیش تهیه شده، تمیز و خشک می‌شود و پس از آن به وسیله برس پلاک دندان‌ها و میکروب‌ها از روی سطح دندان برداشته می‌شوند. سپس فیشورسیلانت مایع را بر روی سطح دندان می‌ریزند و با نور فرابنفش آن را خشک می کنند.
با استفاده از فیشورسیلانت شیارهای عمیق روی سطح جونده دندان پر می‌شوند، غذا و میکروب‌ها در این شیار ها گیر نخواهند کرد و کودک شما در آینده دردی را در دندان های خود تحمل نخواهد کرد.
دلتای اوکاوانگو
دلتای اُوکاوانگو واقع در کشور آفریقایی بوتسوانا بزرگ‌ترین دلتای درون‌سرزمینی جهان است.
این دلتا با ۱۳ هزار کیلومتر مربع مساحت از مجموعهٔ درهم‌پیچیده‌ای از تالاب‌ها، نهرها و جزیره‌ها تشکیل شده و به همین خاطر به آن لقب «رودی که هیچ‌وقت به دریا نمی‌رسد» داده‌اند.
در آب‌های این دلتا گردشگران با ماکورو (کانوهایی با تنه درخت) سفر می‌کنند.