hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
محمد معزی
امیر ابوعبدالله محمد پسر عبدالملک مُعِزّی نیشابوری شاعری ایرانی پارسی‌گوی بود. پدرش عبدالملک برهانی از شاعران دربار الب ارسلان بود و در اوایل سلطنت ملکشاه سلجوقی وفات یافت و محمد فرزندش، به جای او به خدمت سلطان ملکشاه درآمد و تخلص شعری خود «معزی» را از لقب سلطان که «معزالدین» بود، اقتباس کرد. معزی شاعر بزرگ دربار ملکشاه سلجوقی بود و از سوی این پادشاه لقب "امیر" گرفت. پس از مرگ ملکشاه، معزی به سلطان سنجر درآمد. روایت شده‌است که روزی در شکارگاه تیر سلطان به سینه او خورد و او هر چند از زخم این تیر زنده ماند، امّا مدت‌ها تیر در سینه‌اش جای داشت و از آسیب آن رنج می‌برد. معزی در سال ۵۲۱ هجری قمری وفات یافت. دیوان او مشتمل بر هجده‌هزار بیت شعر به زبان فارسی است. بیشتر اشعار معزی قصیده و غزل مدحی و توصیفی است. بنا بر گفته‌ای، انوری در این بیت معزی را به تقلید از اشعار دیگر شعرا متهم می‌کند؛ که تأثیر عنصری و فرخی در اشعار او دیده می‌شود:
وی پسر امیرالشعرا، عبدالملک برهانی نیشابوری بود و از راه‌یافتن خود به دربار ملکشاه سلجوقی به وسیله امیرعلی فرامرز ندیم و داماد ملکشاه اشاره می‌کند که چگونه روزی سلطان به عزم دیدن هلال رمضان بیرون می‌رود و ماه را پیش ازدیگران می‌بیند و معزی که در این وقت حاضر بوده این رباعی را بالبداهه می‌گوید:
این شعر مورد توجه ملکشاه سلجوقی قرار می‌گیرد و از راه انعام اسبی به او می‌بخشد و معزی این رباعی را می‌گوید:
سلطان ملکشاه بر او احسان‌ها می‌کند و او را به لقب امیرمعزی که برگرفته از لقب خود ملکشاه (معز الدنیا و الدین) است منسوب می‌کند.
محمد عوفی در لباب‌الالباب می‌نویسد:
معزی تا پایان عهد ملکشاه یعنی تا سال ۴۸۵ هجری قمری درخدمت این پادشاه بود. بعد از وفات او و آشفتگی کار جانشینان وی، معزی مدتی از عمر خود را در هرات و نیشابور و اصفهان بسر برد و سرگرم مدح امرای مختلف این نواحی بود تا آنکه سلطان سنجر به سلطنت رسید و امیرمعزی بدو پیوست. محمد عوفی دربارهٔ مرگ امیرمعزی نوشته‌است که روزی سلطان سنجر در خرگاه بود، ناگاه تیری از کمان شاه گذشت و به امیرمعزی اصابت کرد و او در حال جان سپرد.
عباس اقبال در مقدمه دیوان معزی قول عوفی را مردود دانسته و می‌نویسد معزی مدت‌ها بعد از این واقعه زنده بوده‌است، و اما از مرثیه‌ای که سنایی در مرگ معزی گفته معلوم می‌شود که شاعر سرانجام به همان زخم تیر درگذشته‌است و تاریخ مرگ او بین ۵۱۸ و ۵۲۱ هجری قمری بوده‌است.
امیرمعزی یکی از چند شاعر بزرگ ایران است که همواره آنان را در صف مقدم شاعران پارسی‌گوی قرارداده و به استادی و عظمت مقام ستوده‌اند.
ماهیت عمده شعر معزی سادگی آن است، وی معانی بسیار را در الفاظ ساده و خالی از تکلف ادا می‌کند. کوششی که او در سرودن غزل‌های نغز به کار برده مسلماً وسیله مؤثری در پیشرفت فن غزلسرایی شده‌است. معزی درترکیب الفاظ بیشتر از شاعران دیگر اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری تحت تأثیر لهجۀ عمومی عصر خود قرار گرفته‌است. دیوان امیرمعزی که به وسیله عباس اقبال آشتیانی مرتب و چاپ شده، ۱۸۶۲۳ بیت شعر دارد.
دیوان امیر معزی در سایت گنجور
پیش‌شماره تلفن
پیش‌شماره تلفن، کدی است که در ارتباطات تلفنی برای محدوده‌های مکانی تعیین می‌شود. پیش‌شماره سه گونه‌است: در شماره‌گیری از کشوری به کشور دیگر باید این کد حتماً اول شماره‌گیری شود.
در شماره‌گیری بین الملی ابتدا باید پیش‌شمارهٔ بین الملی را شماره‌گیری کرد سپس پیش‌شماره بین شهری بدون صفر آن و سپس شماره تلفن اصلی که شامل پیش‌شمارهٔ شهری می‌شود.
یک نمونه:فرض کنیم یک شماره تلفن به صورت ۰۰۹۸۴۵۲۳۲۲xxxx داریم (xها می‌توانند هر عدد یک رقمی ای باشند). در این شماره که می‌توان آن را به صورت ۰۰۹۸-۴۵۲-۳۲۲-xxxx نوشت: به‌طور مثال: ۵۱۴۵: که می‌تواند هر عدد چهار رقمی ای باشد به همراه پیش‌شماره شهری شماره تلفن اصلی مشترک مخابراتی است.
خواجه تاجدار
خواجه تاجدار رُمانی تاریخی است که توسط ذبیح‌الله منصوری با ترجمه و اقتباس از نوشته‌ای که در مقدمه کتاب به فردی فرانسوی بنام "ژان گِور" "jean guèvre" منتسب گردیده بدست آمده‌است. بسیاری از اهل فن بر این باورند که چنین نویسنده‌ای وجود خارجی ندارد و این کتاب نیز مانند بیشتر ترجمه‌های منصوری ساخته و پرداخته ذهن خود اوست. این کتاب به رخدادهای تاریخی ایران از هنگام مرگ نادرشاه افشار تا پایان زندگی آقامحمدخان قاجار به دیدی داستان‌گونه و با اعمال متد داستان پردازی و بسط داستان توسط مترجم می‌پردازد.
داستان کتاب از شب تولد آقا محمد خان قاجار آغاز و با مرگ وی به پایان می‌رسد.
= عناوین و سرفصل‌ها کتاب با توضیح کوتاه = در شب دوازدهم ماه ربیع الثانی سال 1155هجری قمری برابر سال 1112خورشیدی در صحرای ترکمان(ولایت استرآباد) که ستاره دنباله دار در آن شب طلوع کرده بود محمدحسن خان رئیس طایفه اشاقه باش از ایل قاجار(پدر آقامحمدخان قاجار)از استرآباد به صحرای ترکمان و محل سکونت طایفه خود برگشت. آقا محمدخان قاجار در ساعات بعد از نیمه شب به دنیا آمد و در همان شب بر اثر بارش شدید باران و جاری شدن سیل طایفه اشاقه باش گرفتار سیل شد و خسارات و مشکلات بسیاری برای محمدحسن خان و طایفه او به وجود آمد. محمدحسن خان به خاطر سیل و مشکلات طایفه اش همسرش جیران(مادر آقامحمدخان قاجار)را به همراه خود آقامحمدخان به استرآباد می فرستد و در آن شهر حکمران استرآباد(به نام سبزعلی بیک) بعد از دیدن جیران به خاطر زیبایی او در صدد تصاحب همسرمحمدحسن خان بر میآیدو زمانی که جیران از این موضوع مطلع میشود تصمیم می گیرد به صحرای ترکمان بازگردد. سبزعلی بیک حکمران استرآباد که نمی خواست جیران را از دست بدهد پنج نفر از نوکران خود را مأمور ربودن جیران می کند
بین‌الملل لیبرال
انترناسیونال لیبرال سازمانی بین‌المللی برای تجمع احزاب لیبرال است. مرکز این سازمان که در ۱۹۴۷ تأسیس شد در لندن است.
رئیس کنونی این سازمان لیبرال دموکرات بریتانیایی، لورد آلدردیس (رئیس پیشین حزب اتحاد ایرلند شمالی) و نایب رئیس آن عضوی از پارلمان هلند، هانس وان بالن است. در ضمن موسسهٔ دموکرات ملی (سازمانی نزدیک به حزب دموکرات در آمریکا) از همکاران انترناسیونال لیبرال است.
فرانس آلبرت رنه
فرانس-آلبر رنه (زاده ۱۶ نوامبر ۱۹۳۵–۲۷ فوریه ۲۰۱۹) رئیس‌جمهور چپ‌گرای سیشل بود که به مدت ۲۷ سال از ۱۹۷۷ تا ۲۰۰۴ بر این کشور حکومت می‌کرد.
بین اعضای حزب و حکومت او به «رئیس» معروف بود.
اینگرید تولین
اینگرید لیلیان تولین (زادهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۲۶ - درگذشتهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۴) از ماهرترین بازیگران فیلم‌های سینمایی اهل سوئد بود. وی چهار دهه در عالم سینما فعالیت داشت و فیلم کلاسیک "توت‌فرنگی‌های وحشی" (۱۹۵۷) ساختهٔ اینگمار برگمان از مشهورترین فیلم‌های اوست.
اینگرید از بنیاد هنرهای دراماتیک سوئد فارغ‌التحصیل شده بود. وی سال‌های آخر عمر خود را در رم زندگی می‌کرد ولی پس از ابتلاء به بیماری سرطان به وطن بازگشته و در آنجا بستری شده بود.
تولین در سال ۱۹۵۸ برای فیلم "لبه زندگی" برنده جایزه بهترین بازیگر زن از جشنواره کن (فرانسه) شده بود.
نرم‌افزار ریاضی
نرم‌افزار ریاضی گونه‌ای نرم‌افزار است که برای کاربردهای ریاضی تهیه می‌شود.
این گونه نرم‌افزار توانائی عمل بر فرمول‌های نمادی جبری و حل معادلات رایج ریاضی را دارد. از معروف‌ترین این نرم‌افزارها مت‌لب و ماتماتیکا و نرم‌افزار جبری میپل است. برخی از این نرم‌افزارها اهداف مهندسی دارند همانند Maple و Matlab و برخی از این نرم‌افزارهای ریاضی جنبه آموزشی دارند همانند نرم‌افزار ریاضی استاد که البته با توجه به اهدافشان قابلیت‌های خاص خود را دارند. به‌طور مثال نرم‌افزار ریاضی استاد روش رسیدن به پاسخ مسئله را به صورت تشریحی بیان می‌دارد حال آنکه نرم‌افزار Matlab و … به جواب نهایی بسنده می‌نمایند. البته هم‌اکنون سایتهایی طراحی شده‌اند که شما می‌توانید به تنهایی و رایگان پاسخ تشریحی مسایل را همچون نرم‌افزار استاد ببینید با این تفاوت که بخش‌های زیادی هر روزه به آن‌ها افزوده می‌شوند در حالی که شما برای رفع مشکلات احتمالی نرم‌افزارها باید هر چند وقت یک با نسخه جدیدی از آن‌ها را تهیه کنید.
این نرم‌افزارها برای انواع محاسبات آماری به‌کار می‌رود. اس‌پی‌اس‌اس و اس‌آاس معروف‌ترین نرم‌افزارهای آماری است.
این نرم‌افزارها معمولاً به صورت کتابخانه روال‌ها عرضه می‌شود و شامل انواع روال‌های آنالیز عددی به زبان‌های فرترن یا سی است که برنامه‌نویسان می‌توانند از آن‌ها در برنامه‌های خود استفاده کنند. کتابخانه علمی گنو یکی از این مجموعه روال‌ها است که به رایگان در دسترس قرار دارد.
کمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل پسر جمال الدین عبدالرزاق اصفهانی، معروف به خلاق‌المعانی، شاعر ایرانی نیمهٔ نخست قرن هفتم هجری، و آخرین قصیده‌سرای بزرگ ایران در اوان حمله مغول است که در گیرودار هجوم‌ها و قتل‌عام‌های آنان از میان رفت. آرامگاه وی در اصفهان خیابان کمال داخل پارک کمال واقع است.
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی چهار فرزند و بقولی دو پسر داشت که خلاق‌المعانی سرآمد همه آنان و فرزند راستین پدر در شعر و شاعری گردید. علت اشتهار او را به خلاق‌المعانی، آن دانسته‌اند که در شعر او معانی باریک نهفته‌است که بعد از چند نوبت که مطالعه کنند ظاهر می‌شود. وی نیز مانند پدر روزگار را در مدح اکابر اصفهان و شاهان معاصر خود گذرانیده بود. از جمله ممدوحان او یکی رکن‌الدین مسعود از آل صاعد اصفهان است. دیگر از ممدوحان مشهور وی پسر محمد خوارزمشاه است. دیگر از ممدوحان مشهور کمال‌الدین اسماعیل، حسام‌الدین اردشیر پادشاه باوندی مازندران و اتابک سعد بن زنگی هستند. کمال‌الدین اسماعیل دوره وحشتناک حمله مغول را به تمامی درک کرده و به چشم خویش قتل‌عام مغول را به سال ۶۳۳ هجری قمری در اصفهان دید و در آن باب چنین گفت:
کمال‌الدین اسماعیل دو سال بعد از حمله مغول یعنی به سال ۶۳۵ هجری قمری به دست مغولی به قتل رسید.
کمال‌الدین اسماعیل به استادی و مهارت درآوردن معانی دقیق شهرت وافر دارد؛ و اعتقاد ناقدان سخن بدو تا حدی بود که او را بر پدرش ترجیح نهاده و خلاق‌المعانی لقب داده‌اند. وی علاوه بر باریک‌اندیشی و دقت در خلق معانی در التزامات دشوار و تقید به آوردن ردیف‌های مشکل نیز شهرت دارد، چنان‌که بعضی از قصاید او را که به این التزامات و قیود سروده شده بعد از وی جواب نتوانستند گفت.
کمال الدین اسماعیل شاعری بسیار دانا و نغزگو و باهوش بود و چنان در ریختن معانی مستتر در شعر مهارت داشت که به خلاق‌المعانی اشتهار یافت. از ویژگی‌های شعر او معانی دقیق و ظریف مضمر و پنهان است که باید چند نوبت مطالعه و دقت نمود تا آن‌ها را دریافت. او شاعری مداح بود ولی در لابلای مدایح نکات حکمی و زیبایی قرار می‌داد که سرایش او را بارها زیبا و زیباتر می‌نمود.
کمال‌الدین اسماعیل در ادبیات ترکی عثمانی به‌خوبی شناخته‌شده‌است. در ادبیات عثمانی که کاملاً تحت تأثیر ادب فارسی بود از کمال الگوی بسیار مناسبی برداشت کرده بودند. در شعر عثمانی هم حتی بارها نام او آمده‌است. مثلاً نفعی شاعر دربار عثمانی از او چنین یاد کرده‌است: به لفظ ترکی: ترجمهٔ فارسی:
ویا در جایی دیگر خیالی دیگر شاعر عثمانی که در آنجا بسیار محبوب است و حتی او را حافظ عثمانی نامیده‌اند و در اشعارش سعی می‌کرد از کلمات فارسی کمتری استفاده کند در مورد شعر فارسی و شعر کمال بیتی دارد که نه تنها ارزش شعر فارسی بلکه منزلت کمال را در آسیای صغیر بخوبی نشان می‌دهد: به لفظ ترکی: ترجمه فارسی:
عسجدی
عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان می‌رود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دربار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرده. وی در اشعار خود آنان را مدح کرده است. عسجدی از شاعرانی است که در فتح "سومنات" به دست سلطان محمود، قصیده‌ای در تهنیت ساخته که آن قصیده در کتاب‌های تراجم ضبط شده و مشهور است. سال وفاتش را ۴۳۲ ق ذکر کرده‌اند. از اشعار او جز چند قصیده و مقداری اشعار پراکنده چیزی باقی نمانده است.
عسجدی در گشودن سومنات به دست محمود، قصیده‌ای برای او سروده است که با این بیت آغاز می‌شود:
بخش گهواره
گَهواره یکی از دو بخش شهرستان دالاهو در استان کرمانشاه در غرب ایران است. این بخش داری دو دهستان به نام‌های گورانی و قلخانی است و مرکز آن شهر گهواره می‌باشد.جمعیت زیادی از این مردمان از ایل کلهر شهرستان ایوان غرب هستند.مردمان قلخانی از هفت ماله بان سیری کلهر ایوان غرب هستند که در این منطقه سکونت دارند.زبان مردم بخش گهواره کردی گورانی است و پیرو آئین اهل حق می‌باشند. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این بخش در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵٬۶۰۶ نفر بوده‌ است. شهرها: گهواره
مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ ایگل
اف-۱۵ ایگل (عقاب) جنگنده تک‌سرنشین آمریکایی است که برای برتری هوائی به سفارش دولت آمریکا (برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و گارد ملی هوائی) طراحی و ساخته شده‌است. این هواپیما را شرکت مک‌دانل-داگلاس که اکنون بخشی از شرکت بوئینگ است می‌ساخت. اف-۱۵ جنگنده اصلی آمریکا برای مراقبت از مرزهای هوائی این کشور است.
هواپیماهای جنگی جذابیتی خاص در مقایسه با دیگر هواپیماها از خود نشان می‌دهند؛ به عنوان مثال در جنگ جهانی اول هواپیماهای جنگی دو باله، در جنگ جهانی دوم هواپیماهایی چون مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹، اسپیت فایر، موستانگ، زیرو و جنگندهٔ اف-۸۶ که نقش خود را بر فراز کره نشان دادند و جنگنده مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ که در دههٔ ۱۹۶۰ زبانزد و معروف گردید و پس از آن جنگندهٔ تاکتیکی اف-۱۵ معروف به عقاب ساخته و ارائه شده‌است.
در واقع می‌توان گفت قابلیت‌های استثنایی اف-۱۵ ناشی از ترکیب ویژگی‌های کارآمد است.
استفاده از دوموتور قدرتمند توربوفن با قدرت ۲۹۰۰۰ پوند کشش (۱۳۱۵۴کیلوگرم) در ثبت اوج‌گیری و شتاب و دارا بودن یک سازه هوایی قوی که حاصل هزاران ساعت مطالعه و بررسی‌های رایانه ا ی و انجام آزمایش‌های تونل باد بوده و نیز استفاده از سطوح فرامین پروازی قوی که قابلیت پرواز را در این هواپیما خارق‌العاده ساخته‌است؛ همچنین استفاده از سامانهٔ هوایی دیجیتال و نصب یک رادار با برد بلند حدود۱۰۰مایل (۱۶۰کیلومتر) در اف-۱۵ و به‌کارگیری آخرین نوع رادار برد متوسط و استفاده از موشکهای هوا به هوای اسپارو و کوتاه برد حرارت یاب سایدوایندر و مجهز شدن این جنگنده به توپ سرعت بالا، از آن یک عقاب با سرعت بالا ساخته ‌است. توسعهٔ جنگنده اف-۱۵ با تولید هواپیماهای جدید روسی در سال ۱۹۶۷ هم‌زمان گردید و این در حالی بود که در همان زمان جنگنده‌های اف-۴ در ویتنام در گیر بودند؛ در واقع تحت این شرایط، نیروی هوایی ایالات متحده به‌طور جدی ساخت جنگندهٔ اف-۱۵ را آغاز نمود. مدل دیگر از اف-۱۵ اف-۱۵ عقاب ضربتی نام دارد. مدل دیگری نیز با نام اف-۱۵ عقاب بیصدا (Silent Eagle) معرفی گشت ولی با کنسل شدن آن پروژه، هرگز به تولید نرسید.
نخستین شکار موفق این جنگنده در سال ۱۹۷۹ توسط خلبان نیروی هوایی اسرائیل صورت گرفت. طی عملیات اوپرا که علیه تاسیسات اتمی عراق صورت گرفت نیز اف-۱۵ها وظیفه ی اسکورت سایر هواپیماهای اسرائیلی را بر عهده داشتند.
در سال ۱۹۸۶خلبانان اف۱۵ نیروی هوایی عربستان سعودی دو هواپیمای اف۴ فانتوم ایرانی را سرنگون کردند.
در فاصله ی سال های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ تلاش های جهت سرنگونی ماهواره ها صورت گرفت و در نهایت یک فروند اف-۱۵ نیروی هوایی آمریکا توانست ماهواره ای از رده خارج مستقر در مدار ۵۵۵ کیلومتری زمین را منهدم کند.
در اشغال عراق توسط آمریکا به کار گرفته شد و توانست حدود ۳۰ جنگنده عراقی را شکار کند
جنگنده اف-۱۵ ایگل با ثبت رکورد نرخ شکست به موفقیت ۰–۹۵ در نبردهای برتری هوایی یکی از موفق‌ترین جنگنده توسعه‌یافته توسط بشر تا به امروز است.
یک توپ ۲۰ میلی‌متری ام۶۱ والکان چهار موشک هوا به هوای ایم-۹ سایدوایندر با هدایت حرارتی و چهار موشک ایم-۷ اسپارو با هدایت راداری نیم فعال یا هشت موشک ایم-۱۲۰ آمرام و شش موشک هدایت اپتیکی ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک و چهار موشک ضد رادار ای‌جی‌ام-۸۸ هارم و شانزده بمب هدایت ماهواره‌ای جی‌بی‌یو-۵۴ جیدم یا شانزده بمب هدایت پذیر جی‌بی‌یو-۳۸ اس‌دی‌بی.
اف-۱۶
موقوفه کارنگی برای صلح بین‌المللی
موقوفه کارنگی برای صلح بین‌المللی یک موسسه غیرانتفاعی خصوصی آمریکایی است که اندرو کارنگی میلیونر آمریکایی در سال ۱۹۱۰ برای «گسترش همکاری بین‌المللی و درگیری فعال آمریکا در امور بین‌المللی» تأسیس کرد.
Wikipedia contributors, "Carnegie Endowment for International Peace," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Carnegie_Endowment_for_International_Peace&oldid=181715879 (accessed January 7, 2008).
جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن
جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن ، به معنای شاهین مبارز، جت جنگندهٔ چندمنظورهٔ تک موتورهٔ مافوق صوت است؛ که جنرال داینامیکس به سفارش دولت ایالات متحده آمریکا در دههٔ ۱۹۷۰ طراحی کرد. نخستین پرواز این هواپیما در سال ۱۹۷۴ انجام شده و چهار سال بعد وارد فعالیت رسمی در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا شد. از سال ۱۹۹۳ در پی فروش بخش هواپیمایی جنرال داینامیکس به شرکت لاکهید این هواپیما در لاکهید مارتین تولید می‌شود.
اف-۱۶ به‌عنوان یک جنگنده سبک و ساده و ارزان برای نیروی هوایی آمریکا طراحی شده که بتوان شمار بسیاری از آن را در اختیار داشته و از این طریق برتری هوایی را به دست آورد. تا امروز بیش از ۴۵۰۰ فروند از این هواپیما تولید شده و واپسین خریدار آن نیز عراق است که ۱۸ فروند اف-۱۶ سفارش داده‌است. در مجموع ۲۵ کشور از این هواپیما استفاده می‌کنند و مدل‌هائی از آن در ژاپن و ترکیه هم تولید می‌شود. در سال ۲۰۰۹ در مجموع ۲۳۰۹ فروند اف-۱۶ در کشورهای مختلف جهان عملیاتی بوده‌اند که این رقم بیشتر از هر هواپیمای جنگی دیگر است و به این معنا است که ۱۵ درصد از کل هواپیماهای جنگی جهان را اف-۱۶ها تشکیل می‌دهند. این جنگنده در مقایسه با دیگر جنگنده‌های مشابه، اقتصادی و مقرون به صرفه است.
نیروی هوایی شاهنشاهی ایران در بین سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ میلادی سفارش تولید ۱۶۰ فروند از جنگنده اف-۱۶ بلاک۳۰ را به همراه حق سفارش ۱۴۰ فروند دیگر به شرکت جنرال داینامیکس ابلاغ کرد که با موافقت طرف آمریکایی‌ها، مراحل اولیه این معامله نیز انجام گرفت؛ ولی با شروع انقلاب ۵۷ در ایران این سفارش و تمام قراردادهای خرید نظامی ایران از آمریکا توسط دولت بختیار با نظارت ژنرال هایزر در روز شش بهمن ماه سال ۱۳۵۷ لغو شد. مدل F-16C Block 50
مشخصات عمومی
نیروی خشک ۷۶٫۳۱ کیلونیوتن / ۱۳۲ کیلونیوتن با پس‌سوز
عملکرد
۱٬۱۴۷ گره (۱٬۳۲۰ مایل بر ساعت؛ ۲٬۱۲۴ کیلومتر بر ساعت) (۲ ماخ), در ارتفاع بسیار بالا
یک توپ ۲۰ میلی‌متری ام۶۱ والکان
راکت‌های هایدرا ۷۰
موشک‌های هوابه‌هوا:
۶ موشک ایم-۹ سایدوایندر
۶ موشک ایم-۱۲۰ آمرام
موشک‌های هوابه‌سطح:
۶ موشک ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک
۲ موشک ای‌جی‌ام-۸۸ هارم
ای‌جی‌ام-۱۵۸ جی‌ای‌اس‌اس‌ام
موشک‌های ضدکشتی:
۲ موشک هارپون
۴ موشک AGM-119 Penguin
:
بمب هسته ای ب۶۱
۸ بمب سی‌بی‌یو-۸۷
۴ بمب مارک ۸۴
۸ بمب ام‌کی۸۳
۱۲ بمب ام‌کی۸۲
۸ بمب بمب کوچک قطر جی‌بی‌یو-۳۹
۴ بمب جی‌بی‌یو-۱۰
۶ بمب جی‌بی‌یو-۱۲
۴ بمب جی‌بی‌یو-۲۴
۴ بمب جی‌بی‌یو-۲۷ پیووی ۳
شراره (پادکار)
خاشه
پادکار الکترونیکی (ECM)
سامانه هدف‌گیری فروسرخ در شب
رادار AN/APG-68
پرچم‌های کردی
پرچم‌های کردی عنوانی برای پرچم‌هایی است که میان کُردها استفاده می‌شود. در میان کُردها تاکنون پرچم‌های گوناگونی بعنوان پرچم حزبی و قومی مورد استفاده قرار گرفته و در هر چهار بخش کردنشین (ایران، عراق، ترکیه، سوریه) پرچم‌های متفاوتی وجود دارد.
یکی از طرح‌های پرچم کُردی در عراق توسط حکومت اقلیم کردستان به‌عنوان پرچم ملی این حکومت در جامعۀ بین‌المللی به رسمیت شناخته شده‌است. اما در بخش‌های کردنشین ترکیه و بخش‌های کردنشین سوریه از پرچم‌های دیگری استفاده می‌شود و در دورهٔ جمهوری مهاباد نیز در سال ۱۹۴۶ از پرچم متفاوتی به عنوان پرچم رسمی آن حکومت استفاده می‌شده‌است.
طرح پرچمی که در اقلیم کردستان عراق استفاده می‌شود از پرچم سازمان خویبون (Xoybûn) گرفته شده که در سال ۱۹۱۹ میلادی در جریان کشمکش‌های استقلال‌طلبانهٔ کُردها در امپراتوری عثمانی برای نخستین بار توسط جلادت بدرخان پاشا (۱۹۵۱_۱۸۹۳) طراحی و به کار رفت. این پرچم در عراق توسط حکومت اقلیم کردستان به عنوان پرچم ملی به رسمیت شناخته شده‌است.
پرچم اقلیم کردستان عراق مشتمل بر سه رنگ است. رنگ قرمز که یادآور خون شهیدانی است که در راه این سرزمین شهید شده‌اند، سفید نشان‌دهندهٔ خوی صلح‌دوستی این مردم است و سبز که نشان‌دهندهٔ سرسبزی و زیبایی این سرزمین است. خورشید وسط این پرچم نماد آیندهٔ روشن و آزادی و یکی از نمادهای فرهنگی و ملی کردها است. همچنین خورشید وسط آن دارای بیست و یک پرتوی نور است که نشان دهنده جشن نوروز در بیست و یکم ماه مارس است.
پرچم جمهوری مهاباد با الگوبرداری از جمهوری آرارات بوده که پیش از آن جمهوری آرارات از پرچم ایران الگو برداری کرده بود که تنها رنگ‌های سبز و سرخ در این پرچم بالا و پایین شده‌است و با درج نشان سیاسی سوسیالیسم مهاباد، آن را یک پرچم جدید و بعضاً ملی می‌خواندند.
هنگام تشکیل جمهوری مهاباد دو پرچم پیشنهاد شد که اولین طرح پرچم با درخواست قاضی محمد و پیشنهاد مصطفی بارزانی توسط فاطمه اسد شاهین طراحی شد. دومین طرح پرچم بعدها فاطمه سید مناف حسینی با پیشنهاد میرزا کریم احمدین (وزیر پست و تلگراف دولت مهاباد) طرح دوم پرچم این جمهوری ارائه شد. به قاضی محمد انجام شد.
ملا مصطفی بارزانی از فاطمه اسد شاهین خواسته بود پرچم مورد نظر قاضی محمد را طراحی کند که مطابق نظر قاضی محمد این پرچم دوخته شد و به خاطر علاقه شدید قاضی محمد به این طرح، پرچم در اعلام استقلال حکومت مهاباد و بعد در بلندترین مکان در مهاباد برافراشته شد. بعد از آن، به پیشنهاد میرزا کریم احمدین پرچم سیاسی بر اساس طرح اول طراحی شد که نشان دهندهٔ حاکمیت و رهبری سوسیالیسم شوروی بر مهاباد باشد. طرح دوم همانند طرح اول بود که گل، گندم و روبان پارچه‌ای سرخ (نشان طبقه پرولتاریا) به آن اضافه شد.پرچم کردستان
کردستان (ابهام‌زدایی)
کردستان کردستان به منطقه‌ای تعریف‌شده به صورت تقریبی از نظر جغرافیایی و فرهنگی گفته می‌شود که بیشتر ساکنین آن کرد هستند.
کردستان همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اطلاق شود:
اندرو کارنگی
اَندرو کارنِگی (۱۸۳۵–۱۹۱۹) سرمایه‌دار و نیکوکار اسکاتلندی‌تبار آمریکایی بود. او بنیان‌گذار شرکت فولاد کارنگی بود که سپس به شرکت فولاد ایالات متحده یا همان یو.اس. استیل تبدیل شد.
کارنگی بیشتر ثروت خود را صرف تأسیس موسسات سودمند همگانی مانند کتاب‌خانه‌ها و مدارس و دانشگاه‌ها (همانند دانشگاه کارنگی ملون) کرد. وی در مدت عمر خود ۳۰۰۰ کتابخانه عمومی (همانند کتابخانه مرکزی سیاتل) تأسیس نمود، این کتابخانه‌ها در شهرهای مختلف آمریکا، کانادا، انگلستان، نیوزیلند، اسکاتلند و در فیجی با صرف بیش از ۶۰ میلیون دلار ساخته شدند و در اختیار عموم مردم قرار گرفتند. او همین‌طور قریب ۳۵۰ میلیون دلار صرف ساخت اماکنی همچون تالار کارنگی و حمایت از برنامه‌های فرهنگی نمود. او تلاشهای زیادی برای گسترش صلح در جهان نمود. تأسیس دادگاه بین‌المللی لاهه در هلند یکی از فعالیتهای او در زمینه صلح جهانی است. با توجه به علاقه وافری که به شهر زادگاه در اسکاتلند داشت مبلغ هنگفتی از ثروتش را صرف ساخت ورزشگاه‌ها وسایر مکانهای فرهنگی وهنری در آنجا کرد. همچنین بسیاری از شعرا، نویسندگان، ادبا و محققین برای انجام کارهای فرهنگی و هنری خود از کمکهای او بهره‌مند می‌شدند. او معتقد بود هر فرد ثروتمندی که با نشان دادن شایستگی‌هایش ثروتش را از جامعه بدست می‌آورد بایستی بخش مازاد بر نیازش را به جامعه برگرداند تا بتوان صاحب جامعه بهتر شد. به گفته او:
تاکس
تاکس (tux) مایهٔ خوش‌شانسی هسته لینوکس است. تاکس توسط لاری اِوینگ در سال ۱۹۹۶ طراحی شد و به شکل پنگوئن خپل و خوشحال و راضی است. تصویر کلی تاکس از لینوس تروالدز خالق هسته لینوکس است.
برخلاف سایر سیستم‌عاملهای تجاری، این نشان زیاد جدی نیست! تاکس نشانگر وضعیت بدون نگرانی لینوکس است. دربارهٔ دلیل انتخاب پنگوئن به عنوان مایه خوش‌شانسی لینوکس، لینوس می‌گوید که «پنگوئن‌ها را دوست دارد» و هنگامی که برای تعطیلات به استرالیا رفته بود، در دیداری که از یک باغ وحش داشت، هنگام بازی با یک پنگوئن، حیوان دست وی را گاز گرفت و همین ایده‌ای شد تا از پنگوئن به عنوان نشان لینوکس استفاده شود.
دلیل نامگذاری این پنگوئن به تاکس هم مربوط می‌شود به این ایده که رنگ بدن پنگوئن‌ها، چیزی شبیه به لباس تاکسیدو است و تاکس، مخفف این نام. البته در جاهایی هم اشاره شده است که TUX مخفف Torvalds UniX است که به نظر چندان معتبر نمی‌رسد.
آفت (خواننده)
ملوک آغوز شناخته شده به نام آفَت (زاده ۱۳۱۳ - درگذشته ) خواننده ایرانی در سبک موسیقی کوچه‌بازاری بود.
آفت در طول سال‌های دهه ۱۳۴۰ (خورشیدی)، همراه با مهوش و شهپر، یکی از سه خواننده عامه‌پسند و پرطرفدار ایران بود. آفت را رقیب مهوش خواننده مردمی کافه‌های تهران می‌دانستند، اما لقب بلبل شرق در تئاترها و کافه کاباره‌ها فقط متعلق به آفت بود. کار خوانندگی را در کافه‌های ساز و ضربی لاله‌زار شروع کرد.
آفت که در سال‌های دور به خواننده لاله‌زاری یا مردمی شهرت داشت در سال ۱۳۱۳ در تهران به دنیا آمد؛ و در کودکی پدرش را از دست داد و زندگی سختی را می‌گذارند و با توجه به سن کمی که داشت، مجبور شد در یک کارخانه کار کند تا بتواند امورات خود و مادرش را بگذراند. آفت از کودکی عاشق بازیگری و خوانندگی بود و همیشه صفحه خوانندگان آن دوران را گوش می‌کرد و برای دوستانش آن‌ها را اجرا می‌کرد. در نوجوانی مادرش را از دست داد و سرپرستی‌اش را دایی‌اش (که بعدها آفت ترانه بابا کرم را برای وی خواند) به عهده گرفت و به آفت کمک کرد تا بتواند به رویاهایش جامه واقعیت بپوشاند و ابتدا آفت در تئاتر پارس به همراه ستاره‌های تئاتر آن زمان لرتا، شهلا و... نمایش‌هایی اجرا کرد که در آن ترانه‌های «میان پرده» می‌خواند، صدایش بسیار مورد توجه عموم قرار گرفت و اسمش بر سر زبان‌ها افتاد و به کاباره «شبهای تهران» دعوت شد که در آن زمان مهوش ستاره نو پا در آنجا می‌خواند. آفت در بسیار از فیلم‌ها بازی داشته یا آواز خوانده که می‌توان از آنجمله آتشپاره تهران، آقای هفت‌رنگ و… نام برد. آفت همچنین در تبلیغ‌های تلویزیونی هم به‌عنوان یک چهره معروف حضوری فعال داشت که از آنجمله می‌توان به تبلیغ آدامس خروس نشان اشاره کرد.
آفت در اواخر دهه ۱۳۴۰ که سفری به آلمان و برای دیدار پسرش به سوریه رفته بود در آنجا وقتی به اصرار دوستان به زیارت رفته بودند توبه کرد و دیگر هیچ وقت نخواند و از عالم هنر کناره گرفت و به جمع درویشان پیوست و تا هنگام مرگ یکی از درویشان بلندپایه بوده و کتابی در دست چاپ داشت به نام «از فقر تا فقر» که هنوز مجوز انتشار نگرفته‌است. آفت بعد از انقلاب نیز درویش ماند و در امور خیریه و کمک به مستمندان فعالیت داشت. قاسم جبلی یکی از نزدیک‌ترین دوست‌های آفت می‌باشد که این دوستی تا هنگام مرگ آفت هم دوام داشته و ترانه‌های دو صدایی زیادی در گذشته با هم خوانده‌اند که در دسترس نیستند. در روزهای آخر عمر مهوش در کنار وی بوده و مهوش وصیتش را به وی کرده (که گویا در مورد تقسیم اموالش بین فقرا و یتیمان بوده‌است).
از آفت دو پسر به نام‌های حسین و حسن و ۷ نوه و یک نتیجه به جا مانده که در آلمان زندگی می‌کنند. آفت در سن ۷۳ سالگی در هنگام خواب در تهران درگذشت.
از آهنگ‌های معروف آفت که قدیمی‌ها هنوز آن‌ها را زمزمه می‌کنند «دم گاراژ بودم»، «مامان»، «کوه نور»، «عشق پوشالی»، «دل منو شکستی» و «غریبه» را باید نام برد.
تاکسی بگی منو، کله پاچه، بلالی شیرفروش، من خودم میدونم که زشتم، افت آفت جونم، یه بوس بده گل بانو و قناری از دیگر آهنگ‌های او هستند.
شهپر خواننده مردمی ایرانی درگذشت
سئوتا
سِئوتا که در زبان مغربی به آن سِبته می‌گویند، شهری خودمختار وابسته به اسپانیا به مساحت ۱۸٫۵ کیلومتر مربع در ساحل شمالی قاره آفریقا است که تنها با کشور مغرب مرز خاکی دارد؛ به همین جهت یک بُرون‌بوم اسپانیا به‌شمار می‌رود. تنگه جبل الطارق این شهر را از بدنه اصلی شبه جزیره ایبریا جدا کرده‌است. سِئوتا بین دو بدنه آبی دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس قرار دارد. سئوتا یکی از ۹ منطقه مسکونی تحت کنترل اسپانیا در قاره آفریقا است. سئوتا به همراه ملیلیه یکی از دو شهر متعلق به اسپانیا است که درون سرزمین اصلی قاره آفریقا قرار دارد. تا ۱۴ مه ۱۹۹۵ میلادی که به این شهر خودمختاری اعطا شد، سئوتا بخشی از استان کادیس اسپانیا بود.
در سال ۲۰۱۱ جمعیت این شهر حدود ۸۲ هزار نفر برآورد شد. اغلب جمعیت این شهر را مسیحیان و مسلمانان (اعراب و بربرها) تشکیل می‌دهند. اقلیتی شامل سفاردی‌ها و هندی‌ها نیز در این شهر زندگی می‌کنند. اسپانیایی زبان رسمی این شهر است.
ملیلیه
مِلیلیه (به زبان بربر: Mrič)(به زبان اسپانیایی: Melilla، مِلیّا) یکی از شهرهای خودمختار اسپانیا است که در سواحل شمالی قاره آفریقا قرار دارد. این شهر یک برون‌بوم (محصور برون‌ سرزمینی) اسپانیایی است که در کرانه‌های مدیترانه‌ای کشور مراکش واقع است.
شهر ملیلیه را اسپانیایی‌ها در سال ۱۴۹۷ پس از خروج دودمان نصریان از امیرنشین گرانادا تصرف کردند. این شهر به همراه شهر سئوتا، دو شهر اسپانیایی هستند که در سرزمین اصلی قاره آفریقا واقع هستند. این دو شهر تا ۱۴ مارس ۱۹۹۵ میلادی، بخشی از استان مالاگا بودند، ولی پس از آن تاریخ به عنوان دو شهر خودمختار به رسمیت شناخته شدند.
بیشتر مردم آن مسیحی و مسلمان هستند. اقلیتی از سفاردی‌ها و هندوها نیز در آن زندگی می‌کنند. زبان رسمی مردم این شهر اسپانیایی است. مرکز این استان، شهر ملیلیه است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۱ میلادی بیش از ۷۸ هزار نفر اعلام شد. مساحت این شهر ۱۲٫۳ کیلومتر مربع است.
شهر سئوتا در نزدیکی ملیله نیز از سال ۱۶۴۰ تحت حاکمیت اسپانیا است.
مراکشی‌ها این دو شهر را مغربی می‌دانند. مراکش همچنین به تمامی شهروندان سئوتا و ملیلیه که دوست دارند شهروند مراکش محسوب شوند تابعیت مراکش را داده‌است.
این شهر توسط کشور مراکش ادعا شده است ولی تقریباً همه ساکنان آن با واگذاری این شهر به کشور مراکش مخالفند.
دعاوی مراکش و اسپانیا در مورد شهرهای سبته و ملیله
مهرداد
مهرداد یکی از نام‌های ایرانی برای مردان است. این نام یکی از نام‌های اصیل پارسی است که در زمان اشکانیان برای پادشاهان ایران به کارگرفته می‌شده‌است.
مهرداد برگرفته از پارسی میانه میتردات، به معنی «داده شده توسط مهر است.» "مهر" به نوبه خود مشتق از اوستایی میترا، الهیات زرتشتی و حالت تعلیق از عهد است. در ایران امروزی، نام مهرداد نیز عطف به ماسبق را به چندین شخصیت‌های تاریخی که در ادبیات غرب به عنوان Mithridates، فرم یونانی شده مهرداد، از نام قدیم ایران به نظر می‌رسد استفاده شود. این نام از دو قسمت مهر به معنای خورشید و داد به معنای آفریننده (آفریننده خورشید) تشکیل شده ونام دوتن از بزرگترین پادشاهان ایران واشکانیان بوده‌است. (تلفظ: mehr dād) دادهٔ مهر، آفریده شدهٔ مهر؛ (در اعلام) اسم سه نفر از پادشاهان اشکانی مهرداد بوده‌است (اشک‌های ۶ ،۹ ،۱۳)؛ مهرداد نام یکی از گماشتگان آستیاگ نیز هست که کوروش را به دست او سپرده بود؛ و نیز نام پسر خسرو پرویز. همچنین در برخی کتب قدیمی به عنوان کلمه پیغمبر هم استفاده شده‌است.
شرفنامه بدلیسی
شرفنامهٔ بدلیسی نام کتابی از شرف‌خان بدلیسی (۹۴۵ قمری - درگذشتهٔ ۱۵۹۹ میلادی) یکی از تاریخ‌نگاران برجستهٔ ایرانی است. او از ایرانیان کُردتبار بود. این کتاب تاریخ مفصل کردستان است که به زبان فارسی نوشته شده و از منابع اصلی تاریخی مردم کرد به‌شمار می‌آید. شرف‌خان بدلیسی، نگارش کتاب "شرفنامه" را در سال ۱۵۹۷ میلادی به پایان رساند.
شرفنامه تاکنون سه بار به زبان کردی ترجمه شده‌است.
کردستان (روزنامه)
کردستان عنوان اولین روزنامهٔ کردی است که در ۲۲ آوریل ۱۸۹۸ در قاهرهٔ مصر توسط مقداد بدرخان و جلادت علی بدرخان انتشار می‌یافت.
اولین شماره روزنامه کردستان در ۲۲ آوریل ۱۸۹۸ در قاهره از سوی مقداد مدحت بدرخان منتشر شد. شماره‌های ۱ تا ۵ آن در شهر قاهره مصر، شماره ۶ تا ۱۹ در شهر ژنو سوئیس، شماره ۲۰ تا ۲۳ مجدداً در قاهره، شماره ۲۴ در لندن، شماره ۲۵ تا ۲۹ در فوکستون انگلستان و شماره ۳۰ و ۳۱ باز هم در ژنو انتشار یافته‌است. آخرین شماره کردستان در ۱۴ آوریل ۱۹۰۲ به چاپ رسید و از آن زمان انتشار آن متوقف شد.
مکعب وفقی
مکعب وفقی یا جادویی، مکعبی است که از "n"⊃3؛ مکعب کوچک‌تر مساوی به نام خانه، درست شده و هر یک از خانه‌ها با عددی از یک تا "n"⊃3؛ شماره گذاری شده است. مکعب جادویی کامل یک چنین مکعبی است که مجموع عددهای n خانه هم راستا، در آن عددی ثابت باشد.
عدد ثابت جادویی را می‌توان بدین ترتیب بدست آورد:
روشن است که مکعب وفقی درجه یک، مکعبی منحصربه‌فرد و کامل است.
جت (شاره)
جت در مکانیک شاره‌ها به معنی جریانی است که از تخلیه شاره از درون یک روزنه، به فضای آزاد ناشی می‌شود.
هواپیمای جت
هواپیمای جِت هواپیمایی است که دارای موتور جت است. از موتور جت برای پیشرانش استفاده می‌شود.
برخلاف هواپیماهای ملخی (موتور با پروانه در جلوی آن) هواپیماهای جت معمولاً قادرند در ارتفاع بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۵٬۰۰۰ متر پرواز کنند. در این ارتفاع هواپیماهای جت دارای حداکثر کارایی در مسافت‌های طولانی است، و این در حالی است که هواپیماهای با موتورهای پره‌ای برای داشتن بهترین کارایی در ارتفاعی به مراتب کمتر از هواپیماهای جت مجبور به پرواز هستند.
توربوفن
توربوفن گونه‌ای موتور جت است که در آن بخش بزرگی از هوای مکیده شده بدون رفتن به اتاق احتراق از روزنه انتهائی خارج می‌شود. این گونه موتور برای سرعت‌های متوسط مناسب است و به‌همین دلیل موتور بیش‌تر هواپیماهای جت مسافری توربوفن است.
توربوفن یک کمپرسورفن بسیار بزرگ در جلوی موتور دارد که نسبت بسیاری از هوا پس از عبور از فن از فاصلهٔ بین فن و پوسته عبور کرده در انتهای موتور با گازهای داغ خروجی موتور یکی می‌شوند و نیروی پیشرانه را افزایش می‌دهد. توربوفن‌ها کارایی بهتری نسبت به توربوجت‌های ساده دارند؛ زیرا به حجم بسیاری از هوا که از فن عبور می‌کند شتاب داده می‌شود و با توجه به هوای کمی که از هستهٔ موتور عبور می‌کند، نیروی پیشرانهٔ بسیاری تولید می‌کند.
موتورهای توربوفن و توربوجت در اعداد ماخ کم، ضربهٔ ویژه بالایی دارند. این موتورها می‌توانند با تولید حرارت کم در مدت‌زمان طولانی با سوختی کم و نزدیک به سطح زمین به پرواز ادامه دهند. همین باعث می‌شود که امکان ردیابی آن‌ها توسط حسگرهای حرارتی یا رادارهای زمین بسیار کم باشد. در بسیاری از هواپیماهای نظامی نوین مانند F 15 و F 16 و F 22 از موتورهای توربوفن استفاده شده‌است. لازم است ذکر شود بهینهٔ سرعت این نوع موتورها تا سرعت ۹ ماخ امت.
رم‌جت
رَم‌جت که گاهی به آن اتودید نیز گفته می‌شود (به معنای کانال ایرو-ترمودینامیکی)، نوعی موتور جت تنفس هوایی است که از حرکت رو به جلوی موتور برای فشرده سازی هوای ورودی استفاده می‌کند و فاقد کمپرسور محوری یا گریز از مرکزی است. از آنجا که رمجت در سرعت هوای صفر نمی‌تواند تراست (نیروی رانش) تولید کند، نمی‌توان از آن برای به حرکت درآوردن هواپیما از سرعت صفر استفاده کرد. در نتیجه، یک وسیله نقلیه مجهز به رمجت، برای بلند شدن از زمین (take-off) نیاز به موتوری کمکی مانند موتور راکت دارد، تا آن را به سرعتی برساند که رمجت بتواند تراست تولید کند. بیشترین کارایی موتورهای رمجت در سرعت‌هایی در محدوده ۳ ماخ (۳۷۰۰ کیلومتر بر ساعت) است. این نوع موتور برای سرعت‌هایی تا ماخ ۶ نیز کارایی دارد (۷۴۰۰ کیلومتر بر ساعت).
رمجت‌ها به ویژه در کاربردهایی که به یک مکانیزم سرعت-بالای کوچک و ساده نیاز باشد، مانند موشک‌ها، می‌توانند بسیار مفید باشند. ایالات متحده آمریکا، کانادا و بریتانیا، از دهه ۱۹۶۰ به بعد، موشک‌هایی زیادی را با موتور رمجت توسعه دادند، از جمله موشک‌های و . طراحان سلاح به دنبال استفاده از فناوری رمجت در گلوله‌های توپخانه برای افزایش برد هستند. تصور بر این است که یک گلوله خمپاره ۱۲۰ میلی‌متری در صورت کمک توسط رمجت می‌تواند به برد ۳۵ کیلومتری (۲۲ مایل) برسد. از رمجت‌ها همچنین به صورت موفقیت‌آمیزی، به عنوان ، در نوک پره‌های هلیکوپتر استفاده شده‌است، هر چند این کار چندان بهینه نبوده‌است.
جبهه خلق آذربایجان
حزب جبهه خلق آذربایجان (به ترکی آذربایجانی: آذربایجان خالق جبهه‌سی پارتیاسی) ائتلاف چند گرایش سیاسی در جمهوری آذربایجان است که در اواخر دهه ۸۰ میلادی سده گذشته از ترکیب و ائتلاف چند گروه سیاسی کوچک‌تر به وجود آمده‌است.
این جبهه برای مقابله با اشغال منطقه قره باغ توسط ارمنستان به وجود آمد. اولین رئیس‌جمهور منتخب بعد از استقلال آذربایجان ابوالفضل ایلچی بیگ یکی از بنیان‌گذاران و رهبر این جبهه بود.
جبهه خلق آذربایجان از سال ۱۹۹۶ در اپوزیسیون با دولت جمهوری آذربایجان قرار دارد.
ایاز مطلب‌افرئیس جمهور سابق آذربایجان و همچنین سید حسن عاملی امام جمعه اردبیل این ائتلاف را به طراحی کشتار خوجالی جهت سقوط دولت ایاز مطلب‌اف و رسیدن به قدرت متهم کرده‌اند.
ویکی‌پدیای انگلیسی
وبلاگ رسمی رهبر جبهه خلق آذربایجان
ارگان رسمی جبهه خلق آذربایجان
Azerbaijani Popular Front Party
هیمن موکریانی
محمدامین شیخ‌الاسلامی مُکری متخلص به هیمن (به کردی: هێمن Hêmin، به معنی متین) یا هیمن موکریانی (زادهٔ بهار سال ۱۹۲۱ در مهاباد، درگذشته ۱۶ آوریل ۱۹۸۶ در ارومیه) شاعر، مترجم و نویسنده بود.
هیمن پس از یادگیری قرآن و کتب مقدماتی فارسی و عربی به مهاباد رفت و در مدت چهار سال در خانقاه و مدرسه جد مادریش شیخ یوسف برهان به عنوان طلبه علوم دینی تحصیلات خود را ادامه داد. هیمن تحت تأثیر معلم مدرسه‌ای در کلیجه در نزدیکی ده خود (لاچین مهاباد) به نام ملااحمد فوزی (زاده سلیمانیه و درگذشته در مکری در ۱۹۴۳) از فارسی و سرودن شعر بدان روی گردانده و به شدت به کردی و فولکلور آن علاقه‌مند شده و مروج زبان نوشتاری کردی شد. هیمن از فعالان حزب دموکرات کردستان ایران در زمان اعلام استقلال کردستان در ۱۹۴۶ در ایران بود و سپس به کردستان عراق رفت تا بعد از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ که به ایران بازگشت و در ارومیه درگذشت.
وی در روستای شیلان‌آباد از توابع مهاباد در شمال‌غرب ایران متولد شد. پس از به پایان رساندن آموختن در خانقاه شیخ برهان در شرفکند، هیمن در سال ۱۳۲۱ همراه با دوست خود، عبدالرحمان شرفکندی (هه‌ژار)، به جمعیت احیای کرد (کومهڵهٔ ژیانه‌وهٔ کورد) پیوست. در جمهوری مهاباد (ژانویه تا دسامبر ۱۹۴۶/ زمستان ۱۳۲۴ تا پاییز ۱۳۲۵) به‌عنوان شاعر ملی جمهوری کردستان ملقب شد و منشی حاجی باباشیخ، نخست‌وزیر آن جمهوری، گشت.
پس از سقوط جمهوری، هیمن به شهر سلیمانیه در کردستان عراق پناهنده شد و در آنجا اقامت گزید. در آنجا دستگیر شد، ولی مخفیانه به لاچین بازگشت. پس از قرارداد آشتی ۱۱ مارس ۱۹۷۰ میان حزب دموکرات کردستان عراق و حکومت عراق، هیمن به بغداد رفت و در آنجا اقامت گزید و عضو فعال فرهنگستان علوم کرد شد.
هیمن، پس از سرنگونی پادشاهی پهلوی (۱۳۵۷)، دوباره به کمیتهٔ مرکزی حزب دموکرات کردستان ایران پیوست. پس از سال ۱۳۶۲ در ایران یک انتشاراتی کردی به نام انتشارات صلاح‌الدین ایوبی در شهر ارومیه برپا کرد. آن انتشاراتی از بهار ۱۳۶۴ یک فصلنامهٔ فرهنگی به نام "سروه" (نسیم) به چاپ می‌رساند که هیمن تا زمان درگذشتش مسئول آن فصلنامه بود. او قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ایران در سال ۱۳۵۷، در روزنامه کردستان که در تهران منتشر می‌شد، همکاری می‌کرد. هیمن در روزنامه‌های "کردستان"، "هه‌واری کورد" (فریاد کرد)، "هه‌واری نیشتمان" (فریاد میهن)، "گڕوگاڵی منداڵان" (قیل‌وقال کودکان)، "ئاگر" (آتش) و "هه‌ڵاڵه" (لاله) نیز می‌نوشت.
هیمن پس از ۶۵ سال زندگی، بر اثر سکتهٔ قلبی، در تاریخ جمعه ۲۹ فروردین سال ۱۳۶۵ خورشیدی (۱۴۰۶ ه‍.ق) درگذشت.هر سه به زبان کردی:
لاچین (مهاباد)
لاچین روستایی در بخش مرکزی از توابع شهرستان مهاباد است.
منطقه ۲ شهرداری تهران
منطقه ۲ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در شمال شرقی میدان آزادی، از غرب تا شمال غرب تهران ادامه دارد. این منطقه از جنوب به خیابان آزادی، از غرب به بزرگراه اشرفی اصفهانی و بزرگراه محمدعلی جناح و از شرق به بزرگراه شهید چمران محصور است. معروف‌ترین و گرانترین محله‌های منطقهٔ ۲ شامل محله‌های پونک، تهران ویلا، شهرآرا، گیشا، مرزداران، شهرک غرب و سعادت آباد می‌شود. منطقه ۲ دارای ۱۴ محله و ۹ ناحیه می‌باشد
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۷۰۱٬۳۰۳ نفر (۲۳۹٬۷۴۲ خانوار) شامل ۳۴۳٬۰۳۳ مرد و ۳۵۸٬۲۷۰ زن است.
منطقه ۵ شهرداری تهران
منطقه ۵ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در شمال و شمال غرب کلان‌شهر تهران واقع شده‌است.
این منطقه از شمال به رشته‌کوه البرز، از جنوب به بزرگراه شهید لشگری و میدان آزادی ، از شرق به بزرگراه اشرفی اصفهانی و بزرگراه محمدعلی جناح و منطقه ۲ شهر تهران در مجاورت طرشت و ستارخان و مرزداران و شهرک غرب و سعادت آباد و از غرب به منطقه ۲۲ شهر تهران ،استادیوم آزادی محدود می‌باشد و به بزرگراه های همت و حکیم و آبشناسان و باکری و ستاری و شیخ فضل‌الله نوری و لشگری و اشرفی اصفهانی و جناح دسترسی دارد.
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران ۸۵۶,۵۶۵ نفر (۲۹۱,۶۶۵ خانوار) است که شامل ۴۳۶,۱۳۴ نفر زن و ۴۲۰,۴۳۱ نفر مرد است.ونوس غرب پونک(در حال احداث)هتل پنج ستاره رویا
هتل گران‌میراث رشیدیهکن سولقان و کوهسار و مراد آباد از محله‌های منطقه ۵ است که رستوران‌های مفرح و زیبا در آن قرار دارد؛ و بیمارستان پیامبران و بیمارستان صارم و بیمارستان عرفان نیایش و بیمارستان فردا و بیمارستان امید و بیمارستان ابن سینا و بیمارستان روانپزشکی آزادی و … در این منطقه قرار دارند. همچنین در این منطقه گرمخانه‌ای برای ارائه خدمات به بیماران نیز وجود دارد، که در گذشته گرمخانه‌ای در منطقه ۲ تهران در محلهٔ طرشت بود، اما به دلیل آنکه آسیب‌هایی محله را تهدید می‌کرد آن گرمخانه جمع‌آوری شده و از آن پس برای ارائه خدمات به بیماران آن گرمخانه، آنها را به گرمخانه منطقه ۵ ارجاع می‌دهند.
منطقه ۶ شهرداری تهران
منطقه ۶ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در مرکز این شهر با مختصات جغرافیایی ۳۵٫۷۲۱۱۱۸۶٬۵۱٫۳۹۹۴۶۷۲ واقع است.
این منطقه از شمال به بزرگراه همت از غرب به بزرگراه چمران از شرق به بزرگراه مدرس و خیابان مفتح و همچنین از جنوب به خیابان انقلاب محدود می‌شود.
این منطقه با مساحتی معادل ۴۵/۲۱۳۸ هکتار حدود ۳/۲ درصد از سطح شهر تهران را شامل می‌گردد. این منطقه شامل ۶ ناحیه و ۱۴ محله می‌باشد.. خوابگاه‌های دانشجویی در منطقه ۶ تهران، بافت جمعیتی و اجتماعی این منطقه را کاملاً تحت تأثیر قرار داده‌است. ساختمان مرکزی شهرداری منطقه ۶ در میدان سید جمال الدین اسدآبادی (میدان کلانتری) یوسف آباد واقع شده‌است.
از مهمترین محله‌های واقع در این منطقه می‌توان به محله‌های جهاد، جمالزاده، سنایی، وصال، امیرآباد، یوسف آباد، بهجت آباد، کریم خان، ساعی و نظامی گنجوی اشاره کرد. بافت این منطقه بیشتر از بخش‌های اداری و تجاری تشکیل شده و به همین جهت این منطقه از دیرباز به عنوان یکی از مناطق درآمدزای تهران به حساب می‌آید. از مهم‌ترین اماکن و پارکها این منطقه می‌توان به پارک لاله، پارک ساعی، پارک نظامی گنجوی، کلیسای مریم مقدس، موزه هنرهای معاصر و همچنین دانشگاه صنعتی امیر کبیر دانشگاه تهران ، دانشکده اقتصاد علامه و دانشکده مدیریت خوارزمی… اشاره کرد.
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۲۵۱٬۳۸۴ نفر (۸۵٬۰۹۲ خانوار) شامل ۱۲۳٬۱۶۱ مرد و ۱۲۸٬۲۲۳ زن است.
مراکز فرهنگی هنری منطقه شش شامل: دو فرهنگسرا، یک خانه فرهنگ و دو کتابخانه می‌باشد. یکی از فرهنگسراهای فعال شهر تهران می‌باشد که مدیریت فرهنگی هنری منطقه ۶ نیز در این مرکز مستقر گردیده و تمام مراکز فرهنگی هنری منطقه زیرمجموعه این فرهنگسرا می‌باشد. فرهنگسرای شفق یا دانشجو یکی از بزرگترین فرهنگسراهای تهران است که در پارک شفق احداث شده‌است.
این مجموعه در سال ۱۳۷۳ با کاربری خانه فرهنگ تأسیس شد. در سال ۱۳۸۱ به عنوان خانه فرهنگ مشارکتی به بخش خصوصی واگذار شد. در سال ۱۳۸۴ به عنوان خانه وبلاگ نویسان زیر نظر رایان شهر سازمان فعال بوده‌است. در سال ۱۳۸۷ مجدداً به صورت خانه فرهنگ سازمان فعال شده‌است. تعمیرات اساسی خانه فرهنگ از ۱۵/۱/۸۹ تا ۱۵/۲/۸۹ انجام شد. با ساخت اولین پروژه تلفیقی مسجد و سرای محله توسط شهرداری این محل در سال ۱۳۹۸ به مسجد سرای محله فاطمی تغییر نام پیداکرد
این مجموعه از سال ۱۳۸۱ تغییر کاربری یافت و از خانه فرهنگ به کتابخانه تبدیل گردید.
مساحت کل کتابخانه جهان آراء ۱۸۰ متر مربع و زیر بنا آن ۹۰ متر مربع می‌باشد. ظرفیت سالن مطالعه ۹۰ نفر، و از نظر درجه‌بندی، درجه ۴ می‌باشد هم چنین اوایل سال ۹۴ به تشخیص اداره امور کتاب و کتابخانه‌ها به عنوان کتابخانه درجه ۴ استاندارد در سازمان شناخته شد.
خانه موزه دکتر شریعتی که در سال ۱۳۷۵ توسط شهرداری تهران خریداری شد، در سال ۱۳۸۲ به سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران واگذار گردید. این خانه موزه در روز دوشنبه ۷ اسفندماه ۱۳۸۵ در فهرست آثار ملی ثبت و به موزه تبدیل شد.
منطقه ۷ شهرداری تهران
منطقه ۷ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در مرکز شهر تهران واقع شده است.
این منطقه دارای ۵ ناحیه و ۱۶ محله و وسعتی حدود۱۵۳۳۵۲۱۲متر مربع می‌باشد. محلات ،بهار،گرگان، نظام آباد، عباس‌آباد، عشرت آباد و اندیشه از محلات مشهور این منطقه هستند.
منطقه هفت شهرداری تهران از شمال همجوار مناطق ۳ و ۴ از شرق با منطقه ۸ از غرب با منطقه شش و از جنوب با مناطق ۱۲ و ۱۳ شهرداری تهران همسایه‌است. مرز شمالی این منطقه بزرگراه رسالت، مرز شرقی خیابان‌های مجیدیه (استاد حسن بنا) و سبلان، مرز جنوبی خیابان‌های انقلاب و دماوند و مرز غربی آن بزرگراه مدرس و خیابان شهید دکتر مفتح می‌باشد.
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۳۱۲٬۱۹۴ نفر (۱۱۵٬۹۳۰ خانوار) شامل ۱۵۲٬۰۲۴ مرد و ۱۶۰٬۱۷۰ زن است.
منطقه ۹ شهرداری تهران
منطقه ۹ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در غرب شهر تهران قرار دارد.
این منطقه از ۲ ناحیه تشکیل شده است و دارای ۸ محله می‌باشد. ناحیه ۱ شامل ۳ محله و ناحیه ۲ شامل ۵ محله می‌باشد.
از مهمترین اماکن این منطقه می‌توان به فرودگاه مهرآباد، پادگان جی، پارک المهدی اشاره کرد. ساختمان مرکزی شهرداری منطقه ۹ واقع در خیابان آزادی تقاطع خیابان استاد معین (میدان استاد معین) است. از جمله ساختمان‌های مهم مربوط به شهرداری منطقه ۹ می‌توان به ساختمان ناحیه ۱ آن منطقه واقع در خیابان هاشمی (پشت تره بار هاشمی) و ساختمان ناحیه ۲ واقع در بزرگراه متوسلیان (فتح) خیابان واشقانی فراهانی(یخچال) اشاره کرد.
از محله‌های آن می‌توان از خیابان آذری، مهرآباد شمالی و جنوبی، ۳۰ متری جی، شمشیری، ۲۱ متری جی، بلوار استاد معین ، امامزاده عبدالله ، سرآسیاب مهرآباد و فتح صنعتی نام برد.
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۱۷۴٬۲۳۹ نفر (۵۷٬۶۸۸ خانوار) شامل ۸۸٬۱۶۳ مرد و ۸۶٬۰۷۶ زن است.
منطقه ۱۰ شهرداری تهران
منطقه ۱۰ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است. این منطقه در مرکز شهر تهران قرار دارد.
این منطقه در شمال به خیابان آزادی(منطقه۲)،در جنوب به خیابان قزوین(منطقه۱۷)،در شرق به بزرگراه نواب صفوی(منطقه۱۱) و در غرب به خیابان شهیدان،بزرگراه یادگار امام،خیابان هرمزان و خیابان امامزاده عبدالله(منطقه۹) محدود می شود.
از مهم‌ترین خیابان‌های این منطقه خیابان جیحون، خوش، قصر الدشت، کارون و رودکی (سلسبیل) و خیابان جمهوری اسلامی و خیابان سینا ( محبوب مجاز )است. بخش جنوبی تونل توحید نیز در این منطقه واقع است. این منطقه دارای چهار بیمارستان اقبال (خصوصی)، شهریار (خصوصی)، بابک (خصوصی)، لولاگر (دولتی) است، این منطقه تراکم نسبتاً بالایی دارد
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۳۲۷٬۱۱۵ نفر (۱۱۷٬۴۰۵ خانوار) شامل ۱۶۲٬۱۶۲ مرد و ۱۶۴٬۹۵۳ زن است. اطلاعات سرشماری سال ۱۳۹۵ دربارهٔ این منطقه هنوز منتشر نشده‌است.
منطقه ۱۱ شهرداری تهران
منطقه ۱۱ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در مرکز شهر تهران قرار دارد.
به‌طور کلی تا سال ۱۳۴۲ بخش‌های مهمی از منطقه ۱۱ مناطق مرفه‌نشین و پر رونق تهران محسوب می‌شد اما همزمان به لحاظ موقعیت مرکزی منطقه فعالیت‌های کارگاهی و بازارهای تخصصی در بخش‌های شمالی آن رونق یافت. این منطقه با مساحت ۱۱٫۷۵ کیلومتر مربع دارای ۴ ناحیه و ۱۹ محله است و شبکه معابر آن شامل ۴۵٫۲ کیلومتر معابر شریانی و ۲۲٫۸ کیلومتر پخش‌کننده محلی می‌شود.
منطقه ۱۱ شهرداری تهران از شمال به میدان انقلاب و خیابان آزادی، از شرق به خیابان‌های وحدت اسلامی و حافظ، از جنوب به میدان راه‌آهن و خیابان شوش و از غرب به خیابان‌های شهید نواب صفوی و شهید ابراهیمی (عباسی) و میدان حق‌شناس محدود می‌شود.
از ویژگی‌های خاص منطقه ۱۱ وجود مراکز مهم سیاسی و نظامی مانند بیت رهبری، نهاد ریاست جمهوری، شورای نگهبان، شورای عالی امنیت، سازمان بازرسی کل کشور می‌باشد.
همچنین سفارتخانه کشورهای ایتالیا، فرانسه، لبنان، ارمنستان و نیز چندین پادگان نظامی که در این منطقه قرار دارند باعث شده همواره این منطقه پذیرای مهمانان خارجی و تردد آنها باشد و موقعیت استراتژیکی را به این منطقه بخشیده‌است. موزه هایی از جمله موزه جنگ، موزه مقدم، موزه قرآن کریم و موزه ثبت احوال در این منطقه قرار گرفته اند. وجود مراکز مهم اقتصادی و بازارهای تخصصی با عملکرد فرامنطقه‌ای و فراشهری مانند تولید و فروش لوازم خودرو، انواع پیچ و مهره و ابزار آلات، بورس مواد غذایی پوشاک و البسه، لوازم صوتی و تصویری، مراکز نشر کتاب سراسری، مراکز مهم دانشگاهی و علمی از جمله دانشگاه تربیت معلم، جهاد دانشگاهی، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشگاه جنگ دانشکده افسری و دامپزشکی ارتش و همچنین وجود ۱۰۰ مسجد و اماکن مهم آموزش کشوری در منطقه ۱۱ بدان مرکزیت خاصی داده‌است.
برخی شهرداران این منطقه در دوره بعد از انقلاب اسلامی عبارتند از:
نصرالله آبادیان
مهران اعتمادی
محمد مهدی شادالویی
مسعود کفایت‌مندغیور
علی اصغر خانی
اسد فاضل
ایرج چگینی
محمد اصغری
علی اصغر احمدی
عیسی میراحمدی
سیدمحمد موسوی
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران، ۲۸۸٬۸۸۴ نفر (۹۸٬۵۵۶ خانوار) شامل ۱۴۲٬۸۷۷ مرد و ۱۴۶٬۰۰۷ زن است.
از جاذبه های این منطقه می توان به کوچه لولاگر اشاره کرد. این کوچه که به کوچه قرینه شهرت دارد در خیابان معروف نوفل لوشاتو است. علت شهرت این کوچه ساختمان و خانه های آن است. زیرا تمام خانه ها در این کوچه قرینه یکدیگر هستند. در این کوچه تمام خانه‌ها، نمای خانه‌ها، بالکن‌ها، پنجره‌های آن‌ها و حتی درختان کاشته شدن در درون خانه‌ها به صورت قرینه و موازی هستند. از لحظه ورود به این کوچه تا لحظه‌ی که از کوچه خارج شوید قرینگی را درک خواهید کرد.  مناطق شهری تهران
منطقه ۱۲ شهرداری تهران
منطقه ۱۲ شهرداری تهران، یکی از مناطق شهری تهران است. منطقه ۱۲ یکی از مناطق قدیمی شهر تهران محسوب می‌شود که در مرکز این شهر واقع گردیده است. این منطقه با مساحتی معادل ۹۱/۱۶ کیلومتر مربع شامل ۶ ناحیه و ۱۴ محله می‌باشد. از مهم‌ترین ویژگی‌های این منطقه قرار گرفتن بازار تهران و بسیاری از مراکز و نهادهای دولتی، وزارتخانه‌ها و سفارتخانه‌ها در این منطقه است.
این منطقه از سمت شمال به خیابان انقلاب اسلامی، از سمت جنوب به خیابان شوش، از سمت شرق به خیابان ۱۷ شهریور و از سمت غرب به خیابان‌های حافظ و وحدت اسلامی محدود می‌باشد. این منطقه دارای ۵۶٫۳۹ کیلومتر معابر شریانی، ۶۹٫۱۹ کیومتر معابر جمع‌وپخش‌کننده محلی، ۴ پایانه اتوبوس‌رانی و تاکسی‌رانی درون‌شهری، ۵ کیلومتر مسیر دوچرخه‌سواری، ۴٫۳۲ کیلومتر پیاده‌راه، ۱۹۲ ایستگاه تاکسی و اتوبوس و دارای ظرفیت پارکینگ ۷۷۰۰ خودرو است.
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران، ۲۴۰٬۷۲۰ نفر (۷۶٬۶۲۸ خانوار) شامل ۱۲۲٬۱۴۱ مرد و ۱۱۸٬۵۷۹ زن است.
منطقه ۱۶ شهرداری تهران
منطقه ۱۶ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در جنوب شرقی این شهر واقع شده‌است.
این منطقه از شمال به خیابان شوش، از جنوب به بزرگراه آزادگان، از شرق به خیابان فدائیان اسلام و از غرب به خیابان بهمن‌یار محدود می‌شود.
خیابان صابونیان در این منطقه، زمینی باقیمانده از یک قبرستان قدیمی و محدوده ناامنی بود که اکنون امن و به راسته بلورفروش‌ها تبدیل شده‌است. و همچنین شامل محله‌های نازی‌آباد،علی‌آباد و خزانه می‌باشد.
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ ایران، ۲۷۸۷۸۳ نفر (۸۹٬۹۲۸ خانوار) شامل ۱۴۴٬۵۷۸ مرد و ۱۴۳٬۲۲۵ زن می‌باشد.
وب سایت سامانه مدیریت و برنامه ریزی استان تهران https://sdb.thmporg.ir/table/public?id=5ce106c9c270ca5982ac4e15
منطقه ۱۸ شهرداری تهران
منطقه ۱۸ شهرداری تهران یکی از مناطق شهری تهران است که در جنوب غربی این شهر واقع شده‌است.
این منطقه از خیابان‌ها و محلات خلیج فارس شمالی و جنوبی، نوروزآباد، شادآباد، کوی ۱۷ شهریور یا(کوی مهرزاد)، سعیدآباد، شمس‌آباد، تولیددارو، شهرک ولی‌عصر شمالی و جنوبی (شهرک ولیعهد سابق)، یافت آباد شمالی و جنوبی (تهرانیه)، ابراهیم‌آباد، ارشد آباد، ترک آباد، عرب آباد، شهرک قائم،شهرک صادقیه، شهرک صاحب الزمان، شهرک مسلمین، بهداشت، شهرک امام خمینی، بازار آهن، گلدسته، شهرک دانش و کوی فردوس تشکیل شده‌است.
جمعیت این منطقه براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران، ۳۹۱٬۳۶۸ نفر (۱۱۵٬۱۵۱ خانوار) شامل ۱۹۹٬۶۲۳ مرد و ۱۹۱٬۷۴۵ زن می‌باشد.
برفی‌کردن
کشاورزان شهرستان خمین در مرکز ایران نخستین بارش برف در این شهرستان را جشن گرفته و مراسم دیرینه‌ای با عنوان "برفی کردن" را به جا می‌آورد، که طی آن مردم برای همسایه یا بستگان خود مقداری برف به صورت پنهانی می‌برند، در صورتی که طرف دریافت کننده متوجه نشود که آنچه دریافت می‌کند برف است باید برای آورنده برف آش رشته بپزد و در غیر این صورت می‌تواند آورنده برف را با زغال سیاه کند. پیوند
زیارت (گرگان)
زیات یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران است.
این روستا در دهستان استرآباد جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲٬۲۸۰ نفر (۴۷۸ خانوار) بوده‌است.
زیارت در ادامه جاده ناهارخوران به سوی کوهستان‌های جنوب شهر گرگان حدود ۱۰ کیلومتر جلوتر از ناهارخوران قرار دارد. در سال ۱۳۸۵ خورشیدی حدود دو هزار نفر در روستای زیارت زندگی می‌کردند. این روستا گالش‌نشین است اما گالش‌ها در این منطقه در حال ترک سبک زندگی گله‌داری سنتی و مقیم شدن و اشتغال به کارهای کشاورزی و ساخت‌وساز هستند.
از اماکن دیدنی این روستا می‌توان به آبشارهای آن، چشمه آبگرم، امامزاده و همچنین بافت قدیمی روستا نام برد. از نکات جالب در مورد این روستا، میانگین عمر بالای مردم آن است که علت آن نیز زندگی طبیعی و استفاده از مواد غذایی جنگلی است.
زیارت به علت برخورداری از هوای نسبتاً خشک و خنک بازدیدکنندگان بسیار زیادی دارد. روستای زیارت به سرعت رو به گسترش است اگر چه از آغاز سال ۱۳۸۳ استانداری گلستان بدون هر گونه برنامه مشخصی محدودیت‌هایی را برای ساخت‌وساز ایجاد کرده ولی آپارتمان‌سازی در این روستا با شتاب فراوان ادامه دارد.
گویش زیارتی گونه‌ای از زبان طبری است و زیر شاخه طبری استرآبادی قرار دارد. گالش‌های زیارت خود را مازندرانی می‌دانند اما زبان مادری خود را گونه‌ای مجزا به نام زیارتی (و نه گالشی یا مازندرانی و نه حتی گرگانی) می‌نامند.برخی نیز گویش رایج در این روستا را «زبان روستایی» می‌خوانند. بسیاری از جوان‌ترها ترجیح می‌دهند به فارسی صحبت کنند.
هر چند گونه زبانی روستای زیارت دارای حالت کُنایی (ارگاتیو) نیست اما بقایایی محدود از وجود یک ساخت کهن کنایی در آن به چشم می‌خورد. گویش زیارتی به شدت تحت تأثیر زبان فارسی است و این تأثیر در تمام سطوح صرفی، نحوی و واژگانی این گویش مشاهده می‌شود. این گویش ولی همچنان هویت طبری خود را حفظ کرده که به ویژه در نظام فعلی آن به روشنی قابل مشاهده است.
گالش‌های طبری شاخه ای از اقوام طبری تبار هستند که در مناطق کوهستانی استان‌های گلستان و مازندران زندگی می‌کنند و به زبان طبری سخن می گویند.گالش یا گاولش «Galeš»، در زبان طبری معنای گاوبان را می‌دهد. بعبارت ساده‌تر گالش یعنی کسی که دامداری می‌کند و گاو و گوسفند پرورش می‌دهد. کلمه گالش از ریشه سانسکریت گئورکش «Gao-rakš» گرفته شده‌است «Gao» به معنی گاو و «Rakš» به معنی پاییدن و نگهبانی کردن است. همچنین در زبان طبری به چوپان گاو گالش «Galeš» و به چوپان گوسفند کرد «kerd» گفته می‌شود. در متون کهن طبری از کلمه گالش به معنای چوپان استفاده شده‌است.
جگرخون
شیخ‌موس حسن (۱۹۰۳–۱۹۸۴) ملقب به جگرخون (به کُردی جگه‌رخوین Cigerxwîn) همه‌چیزدان کرد بود. وی در سال ۱۹۰۰ یا ۱۹۰۳ (به قول خودش دو تاریخ تولد داشت)، در روستای حسار از توابع ماردین از شهرهای امپراتوری عثمانی دیده به جهان گشود. در سال ۱۹۱۴ با آغاز جنگ جهانی اول خانواده‌اش به شهر عامودا در نزدیکی قامشلی در شمال شرقی سوریه امروزی پناهنده شدند.
در ۱۹۲۰ از این روستا به آن روستا به دنبال تحصیل علوم دینی می‌رود و به تحصیل می‌پردازد و با بسیاری از روحانیان منطقه آشنا شده و با آثار شعرایی همچون "باباطاهر همدانی، ملای جزیری، فقیه طیران، احمد خانی، پرتو هکاری و نالی " آشنا می‌گردد. در سال ۱۹۲۴ یعنی در بیست و یک سالگی به سرودن شعر می‌پردازد.