hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ایبک
اَیبَک (در اصل آی‌بیک نامی ازبکی است، گهگاهی بدلیل اشتباه لهجه‌ای هَیبَک نیز خوانده می‌شود) یا ایوکراتید یا سَمَنگان مرکز ولایت سَمَنگان کشور افغانستان است.
این شهر در پهنهٔ دره یا رود خلم و سمنگان در بخش سفلای با راهی سخت‌گذر و پر گردنه قرار دارد. در سال ۱۹۳۴ میلادی بخشی از شهر قدیم، از بین رفت و در ۴ کیلومتری این شهر بنای شهر نو آغاز شد. شهر قدیمی اَیبک نزدیک دهانهٔ دره و داخل دژ سنگی واقع شده است. تجارت عمدهٔ این شهر گندم، بادام و پسته است.
در زمان امان‌الله‌شاه یکی از افراد او به نام وزیر محمدگل مهمند نایب‌الحکومهٔ ولایت بلخ بزرگ شد. وی سیاست پشتون‌سازی را در این ولایت پیشه کرد و نام بسیاری از مناطق ولایت بلخ را تغییر داد. محمدگل مهمند نام این شهر را از آی بیک که نام تاریخی آن بود به اِیبَک تغییر داد.
پناهگاه صخره‌ای کوچکی به نام قَره‌کَمر در فاصلهٔ ۱۳۵ متری بر فراز درهٔ هزارسوم، در شمال شهر اَیبَک موجود است که احتمالا محل موقتی شکار بوده‌است. از نظر گونه‌شناسی، و نه چینه‌شناسی، چهار فرهنگ مختلف مشاهده شده، که دورهٔ سوم از همه مهمتر است. مجموعا ۸۲ قطعه سنگ چخماق پیدا شده، که بیشتر آن ریزسنگ می‌باشند. آثار بدست‌آمده از قره‌کمر هیچگونه شباهتی به آثار کاوش‌شده از پایگاه‌های دیگر افغانستان، آسیای میانه، هند یا پاکستان ندارند. نزدیکترین مشابه آن فرهنگ برادوستی در کوه‌های زاگرس در ایران است.
محمود راقی
شهر محمود راقی مرکز ولایت کاپیسای کشور افغانستان است. این شهر از شهرهای مشهور افغانستان می‌باشد که ۲۰۰،۰۰۰ نفر نفوس دارد. مساحت این شهر ۱۲۰ کیلومترمربع است و ۶۵ کیلومتر از شهر کابل فاصله دارد.
مکان‌های تفریحی این شهر عبارتند از پارک ملی صیاد، پارک ریگ‌روان، تپهٔ حصارک، قول بابر و غیره می‌باشند. مرکز این شهر در تپهٔ وزیر عبدالرحیم خان موقعیت دارد و مناطق مهم دیگر این شهر عبارتند از صدق آباد، ملازادخیل، نوآباد، شوخی، قلعهٔ سیدخان، عبدالله خیل، ده باباعلی، ادوخیل، گلدان، ریگ‌روان، صیاد، علی خیل، شهبازخیل، دیرستان، دربافان، قاضی خیل، هزاره‌ها، هروکی، زاگیرا، قلعهٔ سفید، رحمان خیل، محمدعمرخیل، ده بابی و غیره می‌باشند.
این شهر یک شهر تفریحی افغانستان است و دارای چهار ناحیه بوده که مراکز این چهار ناحیه عبارتند از مرکز ناحیهٔ اول ده باباعلی، مرکز ناحیهٔ دوم نوآباد، مرکز ناحیهٔ سوم شوخی و مرکز ناحیهٔ چهارم صیاد می‌باشد. همچنان در منطقهٔ صیاد شهر محمود راقی چهار دریای پنجشیر، غوربند، شتل و سالنگ با هم وصل شده و پسانتر در نزدیکی تگاب و سروبی به حوزهٔ دریای کابل می‌ریزد و به سوی سند روان می‌شود و دریای پنجشیر در سرسبزی شهر محمود راقی نقش مهم خود را دارد وفابریکه نساجی گلبهار از بزرگترین فابریکه در سطح منطقه در شمال شهر محمودراقی واقع است وبهترین پوهنتون افغانستان بنام پوهنتون البیرونی کاپیسا در شمال شهر محمود راقی موقعیت دارد.ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۸ نوامبر ۲۰۰۶.
مهترلام
مِهتَرلام مرکز ولایت لَغمان کشور افغانستان است. این شهر تنها شهر در این ولایت می‌باشد. مهترلام در ۱۰۰ کیلومتری شرق کابل و در دره‌ای قرار دارد که توسط دو رود علی‌شِنگ و علینگار به وجود آمده‌است. در مهترلام موتر وجود ندارد.
پس از تغییرات در تقسیمات کشوری در افغانستان در سال ۱۹۶۴ میلادی، ولایت لغمان نیز در همان سال در ناحیهٔ لغمانات تشکیل شد و مرکز آن شهر مهترلام مقرر گردید.
از نقاط دیدنی این شهر، زیارت مهترلام بابا است. اصل گنبد این زیارتگاه بسیار قدیمی است اما در زمان امیر حبیب‌الله خان یک بار ترمیم گردیده ولی اکنون تقریباً ۱۵٪ آن به حالت ویران است.
مهترلام از مراکز تولید افیون و تریاک و خشخاش در افغانستان به شمار می‌‌رود.
یکی از منطقه‌های مهترلام بنام چهاردهی یاد می‌شود. چهاردهی :در چهاردهی قریه های (قلعه پهلوان، دوپی اولیاو دوپی سفلی است)
پل علم
پُلِ عَلَم (انگلیسی: Puli Alam) مرکز ولایت لوگر در کشور افغانستان است.
کامدیش
کامدیش از شهرهای ولایت (استان) نورستان کشور افغانستان و مرکز ولسوالی (شهرستان) کامدیش است.
کامدیش مرکز فرهنگی و اداری نورستانی‌های شاخهٔ کام و هم‌چنین همهٔ شرق نورستان است. نام کامدیش نیز به معنی «محل کام‌ها» است. شهر کوچک کامدیش در سراشیبی کوه ساخته شده و به ده بالا، ده پایین و ده شرقی بخش می‌شود. ده بالا به بزرگی دو ده دیگر است. کامدیش ۲۰۰ فوت بالاتر از رود باشگل قرار دارد. این شهر حصار و دیوار دفاعی ندارد ولی در نزدیکی مرتفع‌ترین خانه‌های آن یک برج تماشایی وجود دارد.
در شهر امروزی کامدیش طایفه‌های نورستانی به همان شکلی که در دههٔ ۱۸۹۰ توسط سر رابرتسون در کتاب «کافرهای هندوکش» توصیف شده هم‌چنان قابل شناسایی است.
در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی کامدیش در تمام نورستان یگانه دهکده‌ای بود که محصولات ذرت (جواری) آن بیشتر از مصرف اهالی آن یود. بنابراین ذرت‌های بیش از نیاز خود را به مردمان دره کنر، سیزده افغانی، به فروش می‌رسانند.
در منطقه کامدیش درگیری‌هایی میان تیره‌های کام (کامزی) و کاته (کانتوزَی) در سال ۱۹۹۷ گزارش شده‌است. کانتوزی‌ها در ولسوالی کامدیش در اقلیت هستند.
کار احداث جاده ۷۲ کیلومتری از پارون، مرکز ولایت نورستان تا ولسوالی کامدیش این ولایت در تیرماه ۱۳۸۶ آغاز شد. این جاده توسط تیم بازسازی ولایتی آمریکا ساخته می‌شود.
در زمینه موسیقی نورستانی آوازخوانی از اهالی نورستانی که بیشتر از دیگر آوازخوانان با رادیو تلویزیون همکاری داشته‌است محمد اسحاق نورستانی از اهالی شهرستان کامدیش است. وی در سال ۱۳۳۹ خورشیدی در قریه لولوک علاقه‌داری برگمتال ولسوالی کامدیش زاده شده، پدرش عبدالمنان نام داشته و پیشهٔ دهقانی دارد.
محمد اسحاق در سال ۱۳۵۹ همکاری هنری‌اش را با رادیو تلویزیون آغاز کرد و بیش از پنجاه آهنگ در رادیو افغانستان و بیست آهنگ در تلویزیون به آواز او ثبت و پخش شده‌است.
سبز مغزپسته‌ای
رنگ مغز پسته‌ای آمیزه‌ای است از زرد و سبز. در چرخ رنگ‌ها، جای رنگ مغزپسته‌ای میان سبز مایل به زرد و زرد است. رنگ رسمی وبی با کد 00FF00 که نام مغز پسته‌ای (lime) به آن داده شده در اصل سبز خالص است.
گوتینگن
گوتینگن (به آلمانی: Göttingen) شهری است در ایالت نیدرزاکسن آلمان.
این شهر مرکز شهرستان گوتینگن است و در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۱۶۰۵۲ نفر جمعیت داشته‌است. رودخانه لاینه از میان این شهر می‌گذرد.
شهرت این شهر به دلیل دانشگاه با اهمیت آن و نیز جایزه‌های نوبلی که تاکنون استادان این دانشگاه به تعداد بسیار قابل توجه کسب کرده‌اند می‌باشد.
دانشگاه گوتینگن یکی از پنج دانشگاه برتر آلمان بوده و در زمینهٔ علوم انسانی، علوم پایه و پزشکی و شاخه‌های آن دارای اعتبار و شهرتی جهانی است. در رده‌بندی معتبر جهانی در سال ۲۰۱۰ دانشگاه گوتینگن عنوان بهترین دانشگاه آلمان و هشتمین دانشگاه برتر اروپا را از آن خود کرده و در بین تمامی دانشگاه‌های جهان در جایگاه چهل و سوم قرار گرفت.
تاریخ و فرهنگ شهر گوتینگن عمدتاً بر محور دانشگاه و مسائل مربوط به آن شکل گرفته‌است. از این میان می‌توان به ماجراهای هفت گوتینگنی (به آلمانی: "Göttinger Sieben ") و هجده گوتینگنی (به آلمانی: " Göttinger Achtzehn") اشاره کرد. همچنین آداب جشن فارغ‌التحصیلی دانشجویان دکتری در این شهر نیز در نوع خود قابل توجه است.
برخی از مشهورترین ریاضیدانان تاریخ مانند کارل فریدریش گاوس برنهارد ریمان و داوید هیلبرت از استادان دانشگاه گوتینگن بوده‌اند.
اولین مؤسسه ماکس پلانک از مجموعه موسسات تحقیقاتی انجمن ماکس پلانک در سال ۱۹۴۸ به ریاست اتو هان در گوتینگن بنا نهاده شد. هم‌اکنون چهار موسسه ماکس پلانک در گوتینگن وجود دارد.
در خلال جنگ جهانی دوم طبق قراردادی نانوشته ورماخت از بمباران شهرهای دانشگاهی کمبریج و آکسفورد خودداری می‌نمود و در مقابل نیروهای متفقین نیز دو شهر دانشگاهی گوتینگن و هایدلبرگ را هیچ‌گاه بمباران نکردند.
دانشگاه گوتینگن (آلمانی: Gerog August Universität Göttingen)در سال ۱۷۳۷ بنا نهاده شده‌است. در مجموع از بین استادان دانشگاه گوتینگن ۴۴ نفر موفق به کسب جایزه نوبل در رشته‌های مختلف شده‌اند.
در سال ۲۰۰۷ دانشگاه گوتینگن توسط وزارت آموزش و پژوهش دولت فدرال آلمان به عنوان دانشگاه برتر انتخاب شد
یکی از شخصیت‌های برجسته این شهر که به ویژه برای ایرانیان از اهمیت خاصی برخوردار است گئورگ فریدریش گروتفند است. گروتفند نخستین کسی است که برخی از واژگان به خط میخی را رمزگشایی نمود از اینرو می‌توان او را نخستین یابنده رمز خواندن خط میخی فارسی باستان یا به عبارت بهتر رمز گشای کتیبه‌های هخامنشی دانست. او کارش را با بررسی دو نگاره که جهانگرد آلمانی کارستن نیبور از روی دو سنگ‌نبشته کوچک در تخت جمشید به سال ۱۷۶۵ از داریوش بزرگ و پسرش خشایارشا برداشته بود آغاز نمود و سرانجام در سال ۱۸۰۲ توانست برخی از واژگان این خط را بخواند.
او ساکن شهر گوتینگن آلمان بود و در کلاوستال-تسلرفلد به عنوان کتابدار و آموزگار کار می‌کرد.
زرشکی
زرشکی رنگ سرخ سیر است که اندکی آبی در آن هست و در نتیجه در میان دو رنگ سرخ و ارغوانی جای دارد. به رنگ زرشک.
در فارسی میانه به این رنگها «کرمست» می‌گفتند. که همریشه با Cramoisi فرانسوی است. «قرمز» معرب این واژه است و در زبان عربی به زرشکی قرمز میگویند ولی ترکها قرمز را برای رنگ سرخ به کار میبرند.
شرابی
شرابی قرمزی تیره به رنگ شراب سرخ است. نام این رنگ در انگلیسی برگرفته از شراب بورگوینی است که در منطقه بورگوین فرانسه تولید می‌شود.
مد (پوشاک)
ورزش
مسافرت
میکروسکوپ نوری روبش میدان نزدیک
میکروسکوپ نوری روبش میدان نزدیک نوعی میکروسکوپ پراب پویشی است که برای بررسی ساختارهای نانومتری به کار می‌رود. مطالعه مواد و ساختارها در اندازه‌های میکرو و نانو نیاز به میکروسکوپ‌های با قدرت تفکیک بالا دارد، که به دلیل محدودیت پراش حاکم بر میکروسکوپ‌های کلاسیک که در آن از عدسی‌ها استفاده می‌شود، دستیابی به این تفکیک با استفاده از این نسل از میکروسکوپ‌ها امکان پذیر نیست. در راستای دستیابی به این هدف میکروسکوپ‌های روبشی – پیمایشی ساخته شدند، که در آنها با بررسی نقطه به نقطه جسم یا سطح مورد نظر و جمع آوری اطلاعات آنها و تحلیل این داده‌ها می‌توان به مورفولوژی و خواص سطح نمونه مورد نظر دست یافت.
ساخت این نسل از میکروسکوپ‌ها با ساخت میکروسکوپ الکترونی آغاز گردید و به مرور زمان نمونه‌های کاملتر یا جدید تری از این گروه از میکروسکوپ‌ها ساخته شدند که هر یک برای مصارف خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرد. با وجود دقت بالای این میکروسکوپ‌ها مطالعه برخی از نمونه‌ها به‌وسیله این نوع از میکروسکوپ‌ها که عمدتاً دارای ساختاری شبیه میکروسکوپ‌های الکترونی دارند به علل متعدد ممکن نیست. از جمله اینکه این میکروسکوپ‌ها، به استثنا برخی از آنها، نیاز به آماده سازی نمونه برای مطالعه توسط میکروسکوپ دارند که این امر ممکن است مشخصات نمونه را دچار دگرگونی کند یا آن را در مواردی مثل نمونه‌های زنده و زیستی از حالت زنده بودن خارج کند. عللی از این دست و پیشرفت علم نورشناخت و ساخت لیزر و فیبرهای نوری باعث شد تا میکروسکوپ‌های نوری زاده شوند که برخی از این معایب را مرتفع ساختند.
همانگونه که بیان شد این دسته از میکروسکوپ‌ها نیز به میکروسکوپ‌های روبشی ـ پیمایشی تعلق دارند و بنابراین نیاز به نوک‌های تیزی برای تاباندن نور به سطح نمونه و جمع آوری آن به منظور دستیابی به اطلاعات نمونه دارند. این نوک معمولاً از فیبرهای نوری که ساخته می‌شود. ساخت این نوکها با معمولاً با دو روش "گرما-کششی" و "تراش شیمیایی" انجام می‌شود.
همانگونه که در بالا بیان شد کاربرد عمده این میکروسکوپها بیشتر در مطالعه نمونه‌های زنده می‌باشد.
هوای تازه
هوای تازه عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی. از مهم‌ترین اشعار این دفتر می‌توان به شعرهای "پریا" (شعر فولکلور)، "زخم قلب آبایی"، "مرگ نازلی"، "مرغ باران"، "سرگذشت"، "مه"، "بودن"، و "نمی‌رقصانمت چون دود..." اشاره کرد.
آیدا در آینه
آیدا در آینه عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی و اولین مجموعه شعر پس از حضور آیدا در زندگی شاملو. از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به "آیدا در آینه"، "سخنی نیست"، "سرود برای سپاس و پرستش"، "شبانه (میان خورشیدهای همیشه…)"، "آغاز"، "تکرار"، "وصل"، "پایتخت عطش"، "من مرگ را" اشاره کرد.
آیدا، درخت و خنجر و خاطره
آیدا، درخت و خنجر و خاطره عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی که بین سال‌های ۴۳ تا ۴۴ خورشیدی منتشر شد. از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به چهار شبانه "دوستش می‌دارم…"، "دریغا دره سرسبز…"، "من مرگ را دیده‌ام…"، "رود قصیده بامدادی…"، "با گیاه بیابان…"، و نیز "از قفس"، "شکاف"، "غزلی در نتوانستن"، و "از مرگ من سخن گفتم" اشاره کرد.
ققنوس در باران
ققنوس در باران عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی. از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به "سفر"، "شبانه"، "چلچلی"، و "مرگ ناصری" اشاره کرد.
مرثیه‌های خاک
مرثیه‌های خاک عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی. از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به "مرثیه"، "هملت"، و "تمثیل" اشاره کرد.
شکفتن در مه
شکفتن در مه عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی. از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به "که زندان مرا بارو مباد"، "صبوحی"، و "سرود برای مرد روشن..." اشاره کرد.
ابراهیم در آتش
ابراهیم در آتش عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی. از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به "در میدان"، "شبانه (مرا تو...)"، "تعویذ"، "بر سرمای درون"، "شبانه (اگر که بیهده زیباست شب...)"، "از این گونه مردن"، "محاق"، "درآمیختن" و "میلاد آن که عاشقانه ..." اشاره کرد.
دشنه در دیس
دشنه در دیس عنوان مجموعه شعری است از احمد شاملو شاعر معاصر ایرانی که اولین بار در سال ۱۳۴۴ منتشر شده است.
از مهم‌ترین شعرهای این کتاب می‌توان به "گفتی که باد مرده است"، "شبانه (یله بر نازکای...)"، "فراقی"، "سمیرمی"، "شبانه (زیباترین تماشاست...)"، "از منظر"، و "ترانه آبی" اشاره کرد.
پیتر سینگر
پیتر آلبرت دیوید سینگر (Peter Albert David Singer) (زاده ۶ ژوئیهٔ ۱۹۴۶) یکی از فیلسوفان معاصر استرالیا و استاد دانشگاه پرینستون در ایالات متحدهٔ آمریکا است. کتاب آزادی حیوانات او معروف‌ترین اثر اوست. او در این کتاب به نقد دامداری صنعتی و گوشت‌خواری می‌پردازد. وی‌تبار یهودی دارد. در زمینهٔ گیاه‌خواری و حمایت از حیوانات مقالاتی نوشته‌است. هم‌چنین وی معتقد است به لحاظ اخلاقی، حمایت نکردن از کودکان فقیر در حال مرگ، با کشتن آدم‌ها تفاوت چندانی ندارد. او با همین نوع نگرش از فقیران حمایت می‌کند و راه‌حلی نیز برای از میان بردن فقر جهانی ارائه داده‌است که بر مبنای کمک افرادی است که درآمدی بیش از نیاز خود دارند. او همچنین معتقد است جلوگیری از اظهار نظر در مورد هولوکاست، نقض آزادی بیان است. سینگر زمانی که کارل پوپر هنوز زنده بود نقدی بر برخی آرای وی نوشت که در حقیقت نقد کتابی است که برایان مگی در معرفی آرای پوپر گردآوری و تألیف کرده‌است.
مارکی دو ساد
مارکی آلفونز فرانسوا دُ ساد (زاده: ۱۲ ژوئن ۱۷۴۰؛ درگذشته: ۲ دسامبر ۱۸۱۴ در پاریس) نویسنده و فیلسوف فرانسوی بود.
مارکی فرانسوا در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. در ۱۴ سالگی وارد مدرسه ارتشی شد که فرزندان خانواده‌های اشراف در آن ثبت‌نام می‌کردند. در ۱۷ سالگی در جنگ علیه پروس شرکت کرد. در سال ۱۷۶۳ درجه سروان گرفت. او با بازیگران تئاتر رابطه داشت و پدرش برای پایان دادن به این قضیه او را وادار به ازدواج کرد. ساد فرازونشیب‌های زیادی را گذراند. چندین بار به اتهام لواط به زندان رفت و دو بار از اعدام با گیوتین نجات یافت. او در حالی که ۳۰ سال از زندگی‌اش را در زندان گذرانده بود در ۲ دسامبر سال ۱۸۱۴ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
ساد کتاب‌های زیادی نوشت که رمان ژوستین از آثار معروف اوست. کلمه سادیسم از نام این نویسنده گرفته شده‌است. در حقیقت فلسفه ساد داشتن روابط آزاد جنسی و میل به آزار جنسی است. این دیدگاه در زمان او در فرانسه بسیار مورد انتقاد واقع شد. رمان‌های ساد پیرامون مطالبی مانند سکس و خشونت و تجاوز و مرده‌گرایی نوشته شده‌است. امروزه از سادیسم به عنوان یک خصیصه شخصیتی یاد می‌شود. سادیسم علاوه بر میل به آزار جنسی، میل به آزار جسمی و روانی دیگران نیز تعریف می‌شود. در مورد بیماری، اختلال یا خصیصه دانستن این ناهنجاری رفتاری نظرات موافق و مخالفی وجود دارد و همچنان مورد بحث فیلسوفان و روانشناسان است.
سخن گفتن دربارهٔ ساد نیاز به پژوهش بیشتر دارد تا این که بگوییم او زنا را بر پاک‌دامنی ترجیح می‌داد. برای رسیدن به این منظور باید به سدهٔ هجدهم برگردیم. در آن زمان بازگشت به طبیعت و گریز از قراردادهای اجتماعی گونه‌ای نحلهٔ فلسفی بود که در ژان ژاک روسو به گونه‌ای ملایم و در مارکی دو ساد به گونه‌ای افراطی نمود یافت. ساد برای درهم شکستن مذهب به عفت و پاک‌دامنی یورش می‌آورد که تجلی آن را در کتاب فلسفه در اتاق خواب که در سال ۱۷۹۵ نوشته شد آشکارا می‌بینیم. او با عشق به ستیز برمی‌خیزد تا هرگونه وابستگی و میثاق را درهم شکسته باشد و میل جنسی را فراتر از عشق می‌داند.
فیلم قلم‌های پر (Quills) زندگینامه مارکی دوساد را به تصویر کشیده‌است.در ایران نمایش‌نامه مارا-ساد چندین بار اجرا شده‌است. بهرام بیضایی با اقتباس از این نمایش‌نامه آرش ساد را به زبان فارسی نوشته‌است. این نمایش به کارگردانی محمد رحمانیان به اجرا درآمده‌است.
کتاب ۱۲۰ روز در سودوم توسط علی طباخیان به فارسی نیز ترجمه شده است.
جک انیل
جاناتان «جک» اُنیل (تولد فرضی ۲۰ اکتبر ۱۹۵۲) شخصیتی خیالی‌است در فیلم علمی‌تخیلی دروازهٔ ستارگان و مجموعهٔ تلویزیونی دنبالهٔ آن دروازهٔ ستارگان اس‌جی-۱ که توسط کرت راسل (با املای O'Neil) در اولی و ریچارد دین آندرسن (با املای O'Neill) در دومی بازی می‌شود. انیل همچنین گاه در مجموعه تلویزیونی دروازهٔ ستارگان آتلانتیس پدیدار می‌شود. او و دنیل جکسن تنها شخصیت‌هایی هستند که در هر سهٔ آن‌ها ظاهر شده‌اند.
در فیلم، انیل یک سرهنگ نیروی هوایی آمریکاست که نخستین گروهی را که از دروازه رد می‌شوند رهبری می‌کند. در مجموعهٔ تلویزینی تیم اصلی اس‌جی-۱ را در مأموریت‌های بیشتری رهبری می‌کند تا اینکه به مقام سرتیپ دوم ارتقا می‌یابد و به مدت یک سال به فرماندهی فرماندهی دروازهٔ ستارگان می‌پردازد. پس از آن وی به ریاست امنیت جهان خانگی گماشته می‌شود و دیگر در مجموعه تلویزیونی حضور دائم ندارد.
Wikipedia contributors, «Jack O'Neill,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://iranhome.blogfa.com (accessed November 10, 2006).
زبان لووی
زبان لووی، از زبان‌های مرده خانواده زبانی زبان‌های هندواروپایی و از شاخه زبان‌های آناتولی آن است. زبان لووی از خویشاوندان نزدیک زبان هیتی است، و در میان زبان‌هایی جای می‌گیرد که مردمان ارزاوا، تا باختر و جنوب غربی ناحیه کانون هیتی‌نشینی، با آن گپ می‌زده‌اند. در کُهَن‌ترین نوشتارها، این ناحیه را لوویا خوانده‌اند؛ چندی پس، همین ناحیه با نام لیدیا یا لودیا خوانده شده‌است. نیز نیای بی‌واسطه زبان لیکیه‌ای یا از خویشاوندان نزدیک نیای زبان لیکیه‌ای است. زبان لوویان بهترین زبانی است که می‌توان گمان برد ترواییان با آن گپ می‌زده‌اند.
از همین سرزمین، گویشوَران زبان لووی، کم کم به سوی خاوران پراکندند و از دست اَندَرکاران سرنگونی امپراتوری هیتی شدند. زبان لووی همچنین، زبان ممالک سوری-هیتی مانند میلید و کارکمیش بوده‌است. اهالی پادشاهی تابال که حدود ۹۰۰ پیش از میلاد مسیح سر بر آورد نیز به لووی سخن می‌گفتند.
ممالک سوری-هیتی
ممالک سوری-هیتی تعدادی از ایالت‌های کوچک مستقل بودند که پس از سقوط امپراتوری هیتی در حدود سال ۱۱۸۰ قبل از میلاد به وجود آمدند.
ممالک سوری-هیتی به صورت تعدادی واحد سیاسی در عصر آهن در بخش‌های جنوب شرقی ترکیه امروزی و بخش‌های شمال غربی سوریه امروزی بودند که زبان رایج برخی از آن‌ها لووی و برخی دیگر آرامی بود. به این گروه از مملکت‌ها، ممالک هیتی نو (در ادبیات قدیمی‌تر) و لووی-آرامی (در آثار علمی جدیدتر) هم گفته می‌شود. در قدیم به این ناحیه، «سرزمین هاتی و آرام» گفته می‌شد.
این مملکت‌ها پس از فروپاشی پادشاهی جدید هیتی در سده ۱۲ پیش از میلاد به وجود آمدند و تا زمان تسلط امپراتوری آشور بر آن‌ها که در قرن هشتم قبل از میلاد رخ داد، پابرجا بودند.
تاریخ‌نگاران، بر اساس چندین معیار فرهنگی مشابه و مشترک بین هر دو جامعه شمالی (لوویایی) و جنوبی (آرامی) وجود داشت آن‌ها را با هم گروه‌بندی کرده‌اند. تبادل فرهنگی بین آن جوامع به عنوان یک پدیده منطقه‌ای خاص دیده می‌شود، به ویژه با توجه به تمایزات زبانی مهم بین دو زبان اصلی منطقه‌ایو زبان لووی متعلق به گروه آناتولی از زبان‌های هند و اروپایی بود و آرامی متعلق به گروه سامی غربی از زبان‌های سامی.
این مملکت‌های کوچک از سه واحد سیاسی پیشین سرچمشه گرفتند: یکی شاهزاده‌نشین کارکمیش، که در اصل قلمرو هوری‌ها بود اما توسط هیتی‌ها فتح شده بود؛ دیگری بخشی از قلمرو کیزوواتنا که دارای جمعیت آمیخته لووی-هوری بود؛ و سوم، بخشی از شاهزاده‌نشین تارهونتاشا که عمدتاً لووی بود.
مرکز اصلی هیتی‌ها در اطراف خاتوشا به دلیل ظهور پادشاهی فریگی کاملاً از میان رفت.
شاهزاده‌نشین
شاهزاده‌نشین "( شاه زاده نشین، شازده-نشین )" از تیول‌های شاهانه یا ولایت است که شاهزاده‌ای، چه شاه پور چه شاه دخت یا از تبار شاهان بر آن فرمان می‌راند.
شهرام شب‌پره
شهرام شب‌پره (زاده ۱۷ بهمن ۱٣٢۶) خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز و بازیگر ایرانی است. وی از پیشگامان موسیقی پاپ ایرانی است.
شهرام در سال ۱۳۴۰ و هنگامی که ۱۳ سال داشت، فعالیت موسیقی خود را به‌عنوان نوازنده ساز درامز آغاز کرد.
او کار حرفه‌ای خود را به‌عنوان خواننده از تابستان سال ۱۳۴۳ (خورشیدی) و در ۱۷ سالگی از متل قو در سلمان‌شهر در شمال ایران با فعالیت در گروه آغاز کرد. در همان سال، گروه «شورشیان» یا ریبلز را به‌همراه ابراهیم حامدی (ابی) و سیاوش قمیشی تشکیل داد.
او پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران از ایران مهاجرت کرد و هم‌اکنون در لس آنجلس زندگی می‌کند. او تا به امروز بیش از ۲۰ آلبوم منتشر کرده و با گذشت بیش از ۵ دهه فعالیت حرفه ای اکنون نیز از هنرمندان محبوب و پرآوازه در ایران است.
او تاکنون با خوانندگانی همچون گوگوش، لیلا فروهر، شهره، ناهید، فرهاد مهراد، ابی، سیاوش قمیشی، شراره، اندی و کورس همکاری داشته و علاوه بر ارائه آلبوم‌هایی، خوانندگانی را نیز شناسایی و به موسیقی پاپ ایران معرفی کرده‌است. شهبال شب‌پره برادر بزرگ‌تر اوست. خوانندگانی نظیر پیروز و ناهید و همچنین اندی و کورس در لس آنجلس پس از آشنایی با شهرام شب‌پره توانستند با تکیه بر توانایی‌های خود رشد کنند و شناخته شوند. در ضمن ابراهیم حامدی (ابی) نیز در پی ملاقات اتفاقی با شهرام شب‌پره در هتل هیلتون، استقلال فعلی و آشنایی با او توانست همکاری خود را با شهرام شب‌پره و گروه مشهور بلک کتس آغاز نماید. در واقع این آشنایی نقطه پرشی برای موفقیتهای بیشتر ابی محسوب می‌گردد.
پس از آنکه سیدابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور ایران در اولین نشست رسانه‌ای خود تأکید کرد که شرایط بازگشت ایرانیان خارج از کشور باید تسهیل شود. شهرام شب‌پره، گفت: اگر به او اجازه دهند به ایران برگردد و مشغول یک کار حتی غیر از خوانندگی هم شود، به کشورش بازخواهد گشت.
شب‌پره در آخرین کنسرت خود از ترک آمریکا بعد از ۶۰ سال خبر داد و به احتمال زیاد به ایران بازمی‌گردد.
فدراسیون جهانی جوانان دموکرات
فدراسیون جهانی جوانان دموکرات سازمان جهانی جوانان ضد فاشیست،ضد امپریالیست و چپ گرا است. سازمان در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد. دفتر سازمان در بوداپست٫ مجارستان است.
زیرمجموعه
در ریاضیات، مجموعه ای چون A را زیرمجموعه B نامند هرگاه تمام اعضای A، اعضایی از B نیز باشند؛ در این حالت می‌گویند B ابرمجموعه A است. ممکن است هردوی A و B برابر باشند؛ در صورت نابرابریشان، گویند A زیرمجموعه محضی از B است. رابطه زیرمجموعه بودن را شمول می‌نامند. «A زیرمجموعه B» را می‌توان به صورت «B شامل A» یا «B مجموعه A را در بر می‌گیرد» یا «A مشمول در B است» نیز بیان کرد.
روابط زیرمجموعگی روی مجموعه‌ها، رابطه ترتیب جزئی را رویشان تعریف می‌کند. در حقیقت، زیرمجموعه‌های یک مجموعه دلخواه، تحت رابطه زیرمجموعگی تشکیل جبر بولی می‌دهند که در آن جوین و میت همان اشتراک و اجتماع اند و خود رابطه زیرمجموعه بودن را رابطه شمول بولی می‌نامند.
اگر formula_1 و formula_2 دو مجموعه باشند و تمام اعضای formula_1 در formula_2 نیز باشد، آنگاه: همچنین از سوی دیگر می‌توان گفت:
به عنوان مثال، اگر داشته باشیم formula_8
اگر مجموعهٔ A زیرمجموعهٔ B باشد و هم‌زمان مجموعهٔ B نیز زیرمجموعهٔ A، مجموعه‌های A و B با یکدیگر برابرند.
اگرA formula_10B، ولی آنگاه زیر مجموعه محض یا سره نامیده می‌شود
همه زیر مجموعه‌های یک مجموعه به جز خود مجموعه را زیر مجموعه‌های محض یا سره می‌گویند.
به عنوان مثال ، formula_11 و formula_8 باشد آنگاه زیر مجموعه محض (سره) مجموعه B می‌باشد.
توجه داشته باشید هر مجموعه formula_13(تهی) را به عنوان زیر مجموعه سره خود دارد اما خود formula_13(تهی) زیر مجموعه سره ندارد.
تعداد زیر مجموعه‌های یک مجموعه n عضوی برابر است با formula_15 .
تعداد زیر مجموعه‌های محض (سره) یک مجموعه n عضوی برابر است با formula_16.
طرشت
طَرَشت از محلات قدیمی تهران واقع در شمال شرقی میدان آزادی بوده که از روستاهای قدیمی و شهرهای کنونی تهران به‌شمار می‌آید که بعضاً قدمت آن را تا زمان سلجوقیان دانسته‌اند.
از محلات جدید که در محدوده طرشت ساخته شده، می‌توان به محله‌های تهران ویلا، دریان نو، آریاشهر، شهرآرا، شهرک شهید فکوری اشاره کرد. از تکایای معروف این محله، تکیه طرشت (حسینیه طرشت) است که موقوفات بسیاری دارد. طرشت دارای دو مسجد به نام‌های حضرت علی اصغر و امام حسن عسگری می‌باشد.
همچنین، به دلیل مجاورت این محله با دانشگاه صنعتی شریف، تعدادی از خوابگاه‌های دانشجویی و مراکز پژوهشی این دانشگاه و نیروگاه طرشت (سابقاً معروف به "برق آلستوم") در این محله واقعند.
نام طرشت را به صورت درشت و دوریست نیز نوشته‌اند. طرشت از جای‌های خوش‌آب‌وهوای تهران بوده و یکی از راه‌های ری به طبرستان از این دهکده می‌گذشته.
از رویدادهای تاریخی طرشت مرگ ناگهانی طغرل بک سلجوقی، سردودمان سلجوقیان در راه بازگشت از آذربایجان در این آبادی بوده‌است. طرشت یکی از بزرگ‌ترین مجموعه توتستان‌های تهران را در خود جای می‌داده که اکنون مقدار بسیار کمی از آن باغ‌ها به جای مانده‌است. این روستا در همسایگی روستاهای کن و جی، واقع بوده‌است. راه اصلی طرشت از خیابان آذربایجان کنونی که هنوز به سه‌راه طرشت معروف است، می‌گذشته که این مسیر ارتباط اصلی آن را با محدوده تهران بر قرار می‌کرد.
محدوده عرفی این روستا از شمال به نقطه ایوبی یا بوستان پردیسان، از غرب تا رودخانه کن و از شرق تا رودخانه قلقلی (قرقرو) در محل خیابان حبیب‌الهی و از جنوب تا حوالی خیابان امام خمینی ادامه می‌یافته‌است. از جمله زمین‌های بایر طرشت در محدوده دکتر هوشیار توسط جوانمرد قصاب و در محدوده خیابان طوس توسط عبداله زمانی به قطعات کوچک تقسیم و واگذار گردید.
در طرشت در قدیم مدرسه آموزش اسلامی وجود داشته و مشایخ چندی از آن روستا برخاسته‌اند. آرامگاه شیخ عبدالله طرشتی (دوریستی) که از عالمان شیعه می‌باشد، نیز در این محله و در بوستان طرشت که در گذشته، گورستان روستا بوده، قرار دارد. نقل است که خواجه نظام‌الملک شافعی مذهب در دوره سلجوقیان برای شنیدن درس این عالم شیعی به طرشت می‌آمد.
بزرگان روستای طرشت:
رنگین دادفر سپنتا
رنگین دادفر سپنتا (اسپنتا نیز نوشته می‌شود)، وزیر خارجهٔ پیشین و مشاور امنیت ملی افغانستان بود.
رنگین دادفر سپنتا در ۱۵ دسامبر ۱۹۵۳م در ولسوالی کرُخ در ولایت هرات افغانستان زاده شد.
او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهر هرات به پایان رساند و سپس در میانهٔ سال ۱۹۷۰ وارد دانشگاه کابل شد.
سپنتا دارای مدرک دانشگاهی در رشتهٔ روابط بین‌الملل از ترکیه است.
او به دنبال اشغال کشورش توسط شوروی پیشین، در سال ۱۹۸۲ به کشور آلمان مهاجرت کرد.
او در آلمان نیز به ادامهٔ تحصیل در علوم سیاسی و روابط بین‌الملل پرداخت و از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۲ میلادی در دانشگاه آخن آلمان، به‌عنوان استاد شروع به تدریس کرد.
او همچنین مسئول انستیتوت مطالعات جهان سوم در دانشگاه آخن آلمان بود.
رنگین دادفر سپنتا، در سال‌های حکومت طالبان در افغانستان و سال‌های پس از آن، تا سال ۲۰۰۵ میلادی، به‌عنوان تحلیگر مسائل سیاسی افغانستان، در مطبوعات غربی، به‌ویژه رادیو بی‌بی‌سی فارسی شناخته شد.
او در سال ۲۰۰۵ میلادی برای تدریس در دانشگاه کابل، به‌عنوان استاد مهمان به کشورش بازگشت و سپس، مشاور رئیس‌جمهور حامد کرزی در امور بین‌الملل شد.
حامد کرزی، سپنتا را در کابینهٔ نو خود که در سال ۲۰۰۶ میلادی تشکیل شد، به‌عنوان وزیر امور خارجه به پارلمان معرفی کرد و آقای سپنتا توانست با به دست آوردن رای اعتماد مجلس نمایندگان افغانستان، نخستین وزیر خارجه این کشور شود که با رأی اعتماد پارلمان کشور، آغاز به کار می‌کند.
اسپنتا دارای تابعیت دوگانهٔ آلمانی-افغانی است و یکی از شرط‌های نمایندگان پارلمان افغانستان برای دادن رای اعتماد به وی ترک تابعیت آلمانی بود، وی این شرط را پذیرفت اما به گفتهٔ نمایندگان پارلمان، تاکنون اسناد ترک تابعیت خود را ارائه نداده‌است.
سپنتا در روز ۱۰ می ۲۰۰۷ میلادی به دلیل آنچه ضعف در جلوگیری از اخراج مهاجرین افغان از ایران خوانده شد، از سوی مجلس نمایندگان افغانستان استیضاح شد. ۱۲۴ تن از نمایندگان علیه وی رأی دادند که یک رأی کمتر از حد نصاب برای سلب اعتماد بود. اما شماری از نمایندگان ادعا کردند که یک ورقه رای مثبت بوده ولی باطل اعلان شده‌است. مجلس نمایندگان دو روز پس از آن برای بار دوم برای استیضاح وی صندوق رأی گذاشت و ۱۴۱ رای منفی داد. با این حال، حامد کرزی رئیس‌جمهور این فیصله را خلاف قانون اساسی و اصول وظایف داخلی مجلس نمایندگان دانست و رسماً از دادگاه عالی کشور تقاضای نظر شد. پس از گذشت دو هفته، دادگاه عالی به نفع وزیر خارجه رای داد، زیرا اولاً دلیل موجهی برای استیضاح وزیر امور خارجه وجود نداشته‌است و این استیضاح مخالف قانون اساسی کشور شمرده می‌شود و دوم اینکه رأی دوم مجلس نمایندگان برای استیضاح غیرقانونی و بی‌اعتبار است؛ زیرا در مرتبهٔ اول نمایندگان مخالف نتوانستند رأی عدم اعتماد را به حد نصاب برسانند. اصولنامهٔ وظایف داخلی مجلس نمایندگان، رأی دوم را ممنوع نموده‌است.
مجلس نمایندگان، علی‌رغم تصمیم دادگاه عالی از موقف خود عدول نکرد و گفت که وزیر امور خارجه را به رسمیت نمی‌شناسد. با این حال، سپنتا عملاً به‌عنوان وزیر امور خارجه افغانستان کار می‌کند.
تصمیم دادگاه عالی افغانستان باعث شد تا شور و شوق مجلس نمایندگان برای استیضاح وزراء کاسته شود و از این پس مجلس نمایندگان همیشه پیش از تقاضای استیضاح به‌دنبال دلایل موجه بوده‌است.
زبان لیکیایی
زبان لیکیایی، از زبان‌های مرده خانواده زبانی زبان‌های هندواروپایی و از شاخه زبان‌های آناتولی آن است. این زبان در عهد آهن در منطقه لیکیه در آسیای کوچک گپ زده می‌شد. شماری از کارشناسان بر این باورند که از تبار زبان هیتی یا زبان لوویایی است. در حدود نخستین سده پیش از میلاد مسیح از میان رفت و با زبان یونانی جایگزین شد.
زبان پالائی
زبان پالائی، از زبان‌های مرده خانواده زبانی زبان‌های هندواروپایی و از شاخه زبان‌های آناتولی آن است. نگارش‌هایی از این زبان در لوح‌های میخی عهد برنز خاتوشا پیدا شده‌است. نام آن در زبان هیتی "پالائومنیلی" به معنی ""از مردم پالا"" می‌باشد؛ پالا، احتمالاً در شمال غربی ناحیه کانونی هیتی‌ها که شمال غربی ترکیه کنونی است، بوده‌است. کاشکاها در سده پانزدهم پیش از میلاد مسیح به این منطقه تاختند و از آن پس این زبان رو به فراموشی نهاد.
سفیدشهر
سِفیدشهر شهری در بخش مرکزی شهرستان آران و بیدگل در استان اصفهان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۸۰۴ نفر (۱٬۷۰۰ خانوار) بوده‌است.
زبان کاریایی
زبان کاریایی، از زبان‌های مرده خانواده زبانی زبان‌های هندواروپایی و از شاخه زبان‌های آناتولی آن است. کاریان به این زبان سخن می‌گفتند. نزدیکی این زبان به زبان لیدیایی از زبان لیکیه‌ای بیشتر بوده است. نام‌های دیگر این زبان که تاکنون به ثبت رسیده اَند "( سآنگُدُس، کآفِنُس، ترواُلِس، نآستِس، نُمییُن، مائوسلوس و...)" است. از شمار اندکی سنگ‌نوشته، واژه‌هایی از زبان کاریایی شناسایی شده‌اند (در پای همین برگه نمونه‌هایی را می‌توانید بخوانید).
کاریایی‌ها
کاریایی‌ها "(یونانی Κάρες; Kares)"ساکنان کاریا بوده‌اند.
بر پایه روایت، کاریان نامی است برگرفته از نام کار، یکی از نخستین پادشاهان افسانه‌ای ایشان (هرودوت ۱/۱۷۱).
کار (افسانه)
کار ( یونانی Καρ) از نخستین پادشاهان افسانه‌ای کاریا است که نام کاریان برگرفته از او است.
گاو (فیلم)
گاو فیلمی ایرانی به کارگردانی داریوش مهرجویی و نویسندگی داریوش مهرجویی و غلامحسین ساعدی است که در سال ۱۳۴۸ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ قصهٔ «گاو» از کتاب "عزاداران بَیَل" نوشتهٔ غلامحسین ساعدی ساخته شده‌است. علی نصیریان، عزت‌الله انتظامی، جمشید مشایخی و پرویز فنی‌زاده بازیگران اصلی فیلم هستند. "گاو" از موج نوی سینمای ایران بود و جز اولین فیلم‌های ایرانی بود که در غرب و اروپا مورد توجه و تحسین قرار گرفت. "گاو" جایزهٔ فیپرشی جشنواره فیلم ونیز ۱۹۷۱ را به دست آورد.
"گاو" نخستین بار در سال ۱۹۷۱ در جشنواره فیلم ونیز، بدون زیرنویس انگلیسی روی پرده رفت و همچنین در جشنواره‌های کن، برلین، مسکو، لندن، لس‌آنجلس و دیگر جشنواره‌ها به نمایش درآمده‌است. در سال‌های بعد نیز "گاو" با نسخهٔ ترمیم‌شده در جشنوارهٔ ایل چینما ریترواتو ایتالیا، موزهٔ فیلم اتریش و سینما رُفله فرانسه به نمایش گذاشته شد. در رأی‌گیری منتقدان سینمای ایران در سال‌های ۱۳۵۱، ۱۳۶۷ و ۱۳۷۸، "گاو" به عنوان بهترین فیلم تاریخ سینمای ایران برگزیده شد.
همه امید زندگی مش حسن به تنها گاوی است که در طویله اش دارد و از وجود آن علاوه بر امرار معاش خانواده خود، افراد روستا را نیز بهره‌مند می‌سازد. همه این مسائل باعث شده‌است که مش حسن دلبستگی خاصی به این گاو داشته باشد. اما روزی که مش حسن به شهر رفته، گاو به علت نامشخصی می‌میرد و افراد روستا با موافقت همسر مش حسن نعش گاو را در چاه روستا می‌اندازند و پس از بازگشت مش حسن وانمود می‌کنند که گاو گریخته‌است ولی او باور نمی‌کند و اعتقاد دارد گاو را اهالی روستا به قتل رسانده‌اند. از آن پس حالش دگرگون می‌شود و خود را گاو می‌پندارد. کوشش و پند و نصیحت بزرگان و ریش سفیدان روستا، چاره ساز نمی‌شود و سرانجام کدخدا و مش اسلام تصمیم می‌گیرند که او را دست و پابسته و جهت درمان به شهر ببرند؛ اما مش حسن در راه از دست آن‌ها می‌گریزد و با سقوط در دره‌ای می‌میرد.۱. بخشهایی از فیلمنامه فیلم گاو به عنوان یکی از دروس کتاب ادبیات سال سوم دبیرستان (رشته‌های تجربی و ریاضی) گنجانده شده‌است.
۲. بخشی از سکانس‌های فیلم برنده اسکار فروشنده به واسطه شغل شخصیت مرد داستان در مدرسه می‌گذرد. عماد با بازی شهاب حسینی معلم هنرستان است و یکی از جلسات درس خود را به نمایش فیلم «گاو» ساخته داریوش مهرجویی اختصاص می‌دهد. مهرجویی دربارهٔ این تصمیم فرهادی مبنی بر پخش تصاویر فیلم «گاو» در اثر جدید خود گفت: «این کار خوبی بوده که آقای فرهادی انجام داده و فیلم را در سکانسی در مدرسه برای بچه‌ها نمایش داده‌است.»
زولبیا
زولبیا یا جلیبی نوعی شیرینی است که منشأ آن کشور هند یا اتیوپی، یا ایران یا ترکیه دانسته شده‌است. معمولاً همراه با بامیه و گوش‌فیل به فروش می‌رسد. از مواد اولیه اینگونه شیرینی می‌توان به ماست و نشاسته و خمیرمایه اشاره کرد که پس از ترش شدن و به اصطلاح ورآمدن آن را به آرد اضافه می‌کنند. غالباً زولبیا و بامیه در ماه رمضان در هنگام افطار مصرف می‌شود. تولید و مصرف این شیرینی در گستره وسیعی از جهان شامل شرق آسیا، خاورمیانه و شمال آفریقا رواج دارد.
واژهٔ «زولبیا»، ریشهٔ خود را از واژهٔ «گلاب» گرفته که در ابتدای پیدایش این شیرینی، از مواد اصلی سازندهٔ آن بوده‌است. پس از واردشدن واژهٔ گلاب به زبان عربی، مانند سایر واژه‌های فارسی که شامل آوای «گ» هستند، این «گ» به «ج» تبدیل‌شد؛ لذا واژهٔ «جلاب» یا «جلّاب» برای اشاره به این شیرینی مصطلح گردید. در بیت زیر، از دفتر نخست مثنوی معنوی، در بیان مکر وزیر جهود که نصرانیان را با فتنه گمراه می‌کرد، منظور حضرت مولانا از «جلاب قند» همان گونهٔ نخستین «زولبیا» می‌باشد:
نکته‌ها می‌گفت، او آمیخته / در «جلابِ قند»، زهری ریخته
جلاب سپس به «جلابیه» و «زلابیه» تبدیل شد. دلیل این تبدیل، یک گرایش عمدهٔ آوایی است: به لحاظ آواشناختی، محل تولید آواهای «ج» (کامی) و «ز» (لثوی) به هم نزدیک است و در بسیاری از زبان‌ها و گویش‌ها، به هم تبدیل می‌شوند؛ مثلاً در برخی گویش‌های زبان هندی و همچنین زبان کره‌ای، تبدیل «ز» به «ج» رایج است. همچنین در برخی گویش‌های «لری» و لهجهٔ «اصفهانی»، در اکثر موارد، «ج» به «ز» تبدیل می‌شود. بدین ترتیب، جلابیه، به «زلابیه» (در عربی) و «زولبیا» (در فارسی) تبدیل شد. اما در هندی و اردو، «جلبی» خوانده می‌شود.
تاریخ زولبیا را تا سال ۱۴۵۰ میلادی در هندوستان پی‌گیری کرده‌اند. تاریخ ناصری به زولبیا اشاره شده که به عنوان هدیه نزد ناصرالدین شاه نیز آورده شده‌است. نمی‌توان زمان مشخصی برای پیدایش زولبیا بامیه اعلام کرد و تنها منبع آن، تجارب و گفته‌های استادان قدیمی این حرفه است. حتی برخی از استادان قدیمی، زولبیا و بامیه را مربوط به زمان شاه عباس می‌دانند. با توجه به اینکه در برخی از شهرها مواد شیرینی همچون کشمش و خرما موجود نبود و برای بردن این مواد به شهرهای دیگر نیز مشکلات نظیر خراب شده این مواد غذایی وجود داشت تولید زولبیا و بامیه در شهرهایی که از مواد شیرینی وجود نداشت گسترش پیدا کرد.
انگوت
انگوت مرکز شهرستان انگوت و شهری از توابع استان اردبیل ایران است.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، ۱۳۸۳ خ.
زبان لیدیایی
زبان لیدیایی از زبان‌های مرده خانواده زبانی زبان‌های هندواروپایی و از شاخه زبان‌های آناتولی آن است. گویشوران این زبان در لیدیا در آناتولی غربی که امروزه در خاک ترکیه جای گرفته است، بوده اَند. آثار به جای مانده از این زبان بیش از هزار اثر شامل سنگ‌نبشته‌ها ٬ نوشته‌های روی سکه و نقاشی‌های گوناگون است.
فرهاد پنجم
فرهاد پنجم یا فرهادک (اشک پانزدهم) یا فرهات (-Frahāt، ) (۲پ. م تا ۵م) پانزدهمین شاه ایران از خاندان اشکانی است. او پس از مسموم کردن پدرش فرهاد چهارم به کمک مادر یونانی خود ملکه موزا و همراه وی به طور مشترک بر تخت سلطنت نشست و به همراه مادرش به رتق و فتق امور پرداخت وی در طول سلطنت خود بدون اجازه مادر هیچ کاری را انجام نمی داد و تماما در زیر سایه قدرت مادر بود و تمام امپراتوری اشکانی در ید قدرت ملکه قرار داشت و ازدواج ملکه با فرزند و این همه تابه مادر و با هم تاجگذاری کردن و سکه های که با هم ضرب کردن باعث شد موزا اولین شاه زن در تاریخ ایران شود و فرهاد پنجم وی را به عنوان ملکه شاهان مفتخر کرد و کنترل شاه و کشور را هم به مادرش داد.
در سکه‌های فرهاد پنجم صورت وی و مادرش هر دو دیده می‌شود. از سکه‌های مزبور چنین استنباط می‌شود که سلطنت او از ۲ ق. م. تا ۴ م. بود و مورخان هم غالباً همین سال‌ها را یاد کرده‌اند. اشکانیان از فرهادک ناراضی بودند و یکی از جهات نارضایتی مزبور این بود که او از ارمنستان صرف نظر کرد، در صورتی که از زمان مهرداد دوم دولت پارت نظر خاصی به این کشور داشت و می‌خواست آن را مانند سنگری در مقابل روم در تحت نفوذ خود نگاه دارد. به جهات گوناگون وضع فرهادک در ایران مشکل شد و سرانجام شورشی برضد وی روی داد و پس از زدوخورد مختصری، بزرگان و نجبای کشور او را از شاهی برداشتند و سپس کشتند. واقعهٔ مهم زمان او، تولد عیسی مسیح بود.
در سال ۱ میلادی ملکه موزا به پسرش فرهاد گفت اگر اشکانی دست از ارمنستان نکشد این جنگ ادامه خواهد یافت و در همین سالها پیمان‌نامه فرهاد پنجم با امپراتوری روم منعقد می‌گردد. به موجب این پیمان قوای اشکانی از ارمنستان دست‌کشی و عقب‌نشینی می‌کنند.
}}
زبان پیسیدیایی
زبان پیسیدیایی، از زبان‌های مرده خانواده زبانی زبان‌های هندواروپایی و از شاخه زبان‌های آناتولی آن است. این زبان که در پیسیدیا بکار می‌رفته از میان ده‌ها سنگ‌نگاره‌های کوتاه شناسایی شد. احتمالاً از خویشاوندان بسیار نزدیک زبان لیکیه‌ای و زبان سیدتی باشد.
دیه‌گو ولاسکس
دیه‌گو رودریگز دِ سیلوا ای ولاسکوئز (زاده ۶ ژوئن ۱۵۹۹ - درگذشته ۶ اوت ۱۶۶۰) نقاش اسپانیایی محبوب دربار فیلیپ چهارم بود. او به خاطر نقاشی‌های پُرتره‌اش از دودمان سلطنتی اسپانیا، دربار واتیکان و اشراف اروپایی، به شهرت فراوانی دست یافت. در سده ۱۹ (میلادی) آثار وی الگوی هنرمندان واقع‌گرا و دریافتگر، به ویژه ادوار مانه، فرانسیسکو گویا، پابلو پیکاسو و سالوادور دالی قرار گرفت.
نشتیفان
نِشتیفان یکی از شهرهای استان خراسان رضوی در جنوب شرقی شهرستان خواف ایران است. شهر نِشتیفان درحاشیه جاده قاین واقع شده و دارای آسیاب‌های بادی قدیمی است که با نامِ آس‌بادهای نشتیفان و از باد صد و بیست روزه نیرو می‌گرفتند. آب و هوای بسیار گرم و خشک دارد و مردم نشتیفان مهمان نواز و مهمان دوست هستند دارای شهر زیر زمینی است که در گذشته از آن استفاده می‌شده یکی از معروف‌ترین مناطق نشتیفان که در پشت آسبادهای این شهر قرار گرفته قبرستان تاریخی و دیدنی آن که دارای سنگهایی بشکل عمودی است
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۹٬۷۳۰ نفر (در۲٬۴۶۸ خانوار) بوده‌است.
این شهر یکی از مراکز تولید عمده نهال در منطقه و حتی در سطح کشور می‌باشد.
در نشتیفان مجموعه ای باستانی از آسیاهای بادی وجود دارد که به آن آسباد می‌گویند قصه عامیانه در مورد ریشه نام این شهر این است که عبارت نشتیفان ترکیبی است از دو کلمه «نش» تلفظ محلی(«نیش») ممکن است کنایه از نیش کژدم باشد والبته نیش به تندی هر چیزی گفته می‌شود و بنا بر این نیش تیفان («توفان») عبارت است از تندی توفان یا لبه باد که همان وزش بادهای تند موسمی است که در تمام ایام سال این منطقه را به لحاظ موقعیت جغرافیایی ممتاز گردانده و ساکنین آن را چندین هزار سالیست به فکر تأسیس آسیاب بادی‌های معروفش در جهت بهره‌برداری از این جریانات هوایی نموده‌است. بادهای موسومی ادامه بادهایی است که در تابستان از قطب جنوب به سمت قطب شمال و شبه قاره هند است که در آنجا باران زا است و در ادامه به شمال شرق ایران در حرکت است و باعت می‌شود کرانه شرقی ایران از چابهار تا تایباد هوای مطلوبی داشته باشد. (مجله دریای پارس ۱۳۹۴)
نشتیفان شهری است قدیمی که دست‌کم در شش سده گذشته با همین نام خوانده می‌شده‌است. شهر نشتیفان در اوایل قرن نهم هجری شناخته شده و معمور بوده‌است.
همچنین قبرستان‌هایی به شیوه مقبره‌های زرتشتیان باستان اطراف شهر را فرا گرفته که بعضی از ساکنین معتغدند عده‌ای از فرزندان و نوادگان پادشاهان سلسله اشکانیان (که اتفاقاً در خراسان بر ایران حکمرانی می‌کردند) در آنها نهفته‌اند (که البته در خواف نیز این گورستانها بسیار است و به همین دلیل در بعضی کتب تاریخی نام اصلی آن «خواب» نیز آمده‌است) و دسته‌ای دیگر معتقدند در گذشته برای ایمن نگه داشتن شهر از حملات و تجاوزات احتمالی در اطراف شهر بزرگان آن را تدفین می‌نموده‌اند تا به اصالت و درستی مردمان آن اشاره کنند. مسجد جامع شهر نیز که به سبب عنایت شیخ زین الدین تایبادی و به دستور پیر احمد خوافی به غیر از هرات و بغداد در نشتیفان نیز تأسیس و به رغم استفاده اهالی آن به یکی از آثار گرانبهای باستانی مبدل گردیده نشان از اهمیت فرهنگی این شهر در گذشته‌های نه چندان دور می‌دهد. پیش از استقلال افغانستان و سپس استقلال هرات در سال ۱۲۴۹ ه‍.ق از ایران نشتیفان به همراه سایر توابع خواف از بلوک هرات بشمار می‌آمده و پس از آن به تابعیت مشهد یعنی خراسان کنونی درآمد.
بخش فشاپویه
فَشافویه (قدیمی‌تر: پشاپویه) یکی از بخش‌های شهرستان ری در استان تهران در ایران است. این بخش دارای دو دهستان است. این بخش در واقع شامل دره پهناوری است که میان آرادکوه و حسن‌آباد در شمال و کوه مره در جنوب. کوه‌ کورابلاغ در جنوب غربی آن قرار دارد. سمت شمالی دره به وسیله پایین دست رودخانه شور و کیفیت زمین‌هایی که در قسمت جنوبی آن واقع هستند هیچ نوع آبادی وجود ندارد. زمین‌های شمالی آن نیز در نقاطی که شیب مناسب دارند قابل کشت هستند. فرآورده‌های این بخش عبارتند از: غلات، حبوبات، پنبه، چغندر، سیب‌زمینی، انجیر و انار.رود شور از استان زنجان سرچشمه گرفته و پس از عبور از استان قزوین و جنوب غرب استان تهران و شهرستان زرندیه، به شهرستان ری می‌رسد. شاخه‌های مشهور این رود عبارتند از: خر رود، ابهررود، کردان، سرود در شهرستان زرندیه.
رود طولانی شور با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی، عرض شهرستان ری را طی می‌کند. این رود از ۶ کیلومتری جنوب حسن‌آباد فشاپویه عبور می‌کند و به شوره‌زار شرق دریاچه حوض سلطان قم می‌ریزد. رود شور در بخشی از شهرستان ری به موازات رود کرج و در جنوب آن و با فاصله متوسط ۱۰ کیلومتری روان است و با طی یک قوس بزرگ راستگرد از فشاپویه ری خارج و به دهستان قمرود شهرستان قم وارد می‌شود. این رود دائمی است و ۴۲۰ کیلومتر طول دارد.
در دهخدا در مورد فشافویه آمده‌است:
در سال ۱۳۱۰ خورشیدی تهران یکی از ۲۷ ایالت ایران و پشاپویه یکی از ۱۲ ولایت آن بود. در سال ۱۳۵۵ خورشیدی، شهرستان تهران پنج بخش داشت به نام‌های حومه، رودبار قَصْران، لواسانات، ری و فَشافویه‌/پشاپویه و دارای سه شهر تهران، اوشان، فشم، میگون، و فرحناز بود و جزو استان مرکزی به‌شمار می‌آمد.http://shamimemarefat.ir/
کانال تلگرامی اخبار حسن آباد فشافویه به نام «فشا تی وی» یکی از کانال های محبوب بخش فشافویه است که صورت روزانه اخبار یک بخش 50 هزار نفری را منتشر و در اختیار مردم قرار می دهد.
آدرس این کانال بدین شرح است: t.me/FashaTV و FashaTV@
کیش (سومر)
کیش نام دودمانی پادشاهی در میان‌رودان بود که پس از شکست سومریان توسط منیشتوشو بنیان‌گذارده شد. سارگون بزرگ امپراتور آکدها که اولین امپراتوری شناخته شده در تاریخ بشر بوده، ابتدا کار خود را از پادشاهی کیش شهر کوچکی در میان‌رودان (بین النهرین) آغاز و سپس به امپراتور کل آکادها تبدیل شد. پیدایش تمدن‌های سومر و عیلام در خاک میان‌رودان و خوزستان، توجه سامیان ساکن صحرای عربستان را به خود جلب نمود و به‌تدریج به منطقه میان‌رودان کشاند. با گذشت زمان سامیان یکی از اقوام ساکن میان‌رودان شده و به‌تدریج صاحبان قدرت و مسند گردیدند، به‌نحوی که ۲۸۰۰ سال قبل از میلاد اکثریت بسیاری از شهرهای سومر و بعضاً حاکمیت شهر (پاتسی) را در اختیار گرفتند.
در همان سال فردی سامی موسوم به منیشتوشو با استفاده از مسند پاتئسی خود حاکمیت سومریان را نقض نموده و دودمان پادشاهی کیش را به وجود آورد. دودمان شاهی مذکور بارها علیه دولت ایلام اعلان جنگ کرده و به خاک ماننا حمله نمود.
لاگاش
لاگاش یکی از پایتخت‌های سومر در زمان بازگشت مجدد سومریان به قدرت پس از اکد است. لاگاش یکی از کهن‌ترین شهرهای خاورمیانه باستان است.
از اسناد سومری مربوط بازرگانی در این منطقه قدیمی‌ترین آنها لوحه‌ای از «اور-نانشه» (Ur-nanshe)، شاه لاگاش، است که مربوط به ۲۵۲۰ پیش از میلاد است. در این سند و اسناد مشابه از داد و ستد دریایی سومر با سه منطقه به نام‌های «دیلمون» و «ماگان» و «ملوحا» سخن به میان آمده است.
اکد
اَکِدیان (۲۵۰۰–۲۳۰۰ پ. م) قومی سامی‌نژاد بود که در شمال خاک میانرودان و در حوالی موصل و کرکوک کنونی، می‌زیست. این قوم ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد در نزاع با سومریان پیروز شدند. در دوره حکومت پادشاهی به نام سارگون از سال ۲۳۳۴ پ. م تسلط خود را از کرمانشاهان تا شام و دریای مدیترانه گسترش دادند.
اَکِدیان ۳۰۰ سال در قدرت باقی ماندند. سرانجام در سال ۱۷۵۰ ق.م. سپاه کاسی به ریاست گانداش برای فتح اَکِد حمله کرد و اَکِد فتح شد. کاسی‌ها جایگزین دولت اَکِد شدند و به سلطنت سلسله سارگون پایان دادند. حکومت کاسی‌ها (از ۱۲۵۰–۱۷۵۰) بر بابل ۵۰۰ ساله شد.
با گذشت زمان سومریان دوباره قدرت را به قبضه درآورده و شهر لاگاش را پایتخت خود قرار دادند. زبان سومری را از نو به جای زبان اَکِدی رسمیت دادند. به دستور سارگون قوانین موجود به زبان سومری به زبان اَکِدی ترجمه شد. در زمان آشور بانیپال با تهیه نسخه‌ای از آن‌ها قوانین مزبور را به سرزمین آشور بردند.
همزمان با حکومت سومریان در جنوب عراق، در میانه عراق سلسله دیگری از مردمان سامی‌نژاد زندگی می‌کردند و دارای شهرهای آبادی همچون: «بورسیبا»، «کیش»، «نفَّر»، «اجاده» و چند شهر دیگر بودند و همواره بر سر تصاحب زمین‌های کشاورزی با دولت جنوبی خود به نزاع برمی‌خاستند تا آن‌که در سال ۲۷۵۰ پ. م مردی به نام «سارگون اکدی» در میان آنان به قدرت رسید و توانست با جنگ‌ها و حملات خود سومریان را نابود و سرزمین‌های آنان را تصاحب کند، لیکن ملت شکست خورده سومری بار دیگر توانست اَکِدیان را در حملات خود شکست دهد. پس از آن حاکمان سومری و اکدی به توافق رسیدند و در سال ۲۵۰۰ ق. م، کشور یکپارچه‌ای به نام «اَکِد و سومر»، که تمامیِ میانه و جنوب عراق را در بر می‌گرفت، به پا داشتند.
سید محمود روحانی
آقا سید محمود روحانی (۱۲۵۵رشت - ۱۳۲۳ قزوین) از مجتهدان بنام گیلان از دوره مشروطه تا پهلوی، قاضی و نماینده مجلس شورای ملی بود.
پدرش حاج سیّد محمّد از روحانیون رشت و نوه دختری ملا رفیع شریعتمدار بود. پس از تحصیل مقدّمات در رشت به عتبات عالیات رفت و در نجف نزد میرزا حبیب‌الله رشتی از مراجع تراز اوّل آن زمان تحصیل کرد. پس از أخذ اجتهاد به رشت بازگشت و با دختر حاج ملا محمد خمامی مجتهد تراز اول گیلان از عصر ناصری تا دوره مشروطه ازدواج کرد. در آغاز به پیروزی از پدر همسرش با مشروطه مخالف و در شمار رؤسای مستبدین گیلان بود ولی بعداً تغییر روش داد و با مشروطه‌خواهان همکاری کرد و بین عامه مردم مقبولیتی یافت. وی وارد تشکیلات تازه تأسیس عدلیه شد و به شغل قضاوت اشتغال یافت، مدتی نیز ریاست عدلیه گیلان را عهده‌دار بود.
سید محمود روحانی در انتخابات دوره هفتم مجلس شورای ملی در سال ١٣٠٧ به نمایندگی رشت انتخاب شد. او به عنوان سالخورده‌ترین نماینده در نخستین جلسه مجلس، رئیس سنی بود. در جلسه سوم که برای ریاست مجلس انتخابات شد، او هم نامزد شد اما تنها دو رأی آورد و در طول دوره نمایندگی‌اش عضو کمیسیون عدلیه بود.
سید محمود روحانی در سال ۱۳۲۳ هنگام بازگشت از سفر عتبات در قزوین بیمار شد و همان‌جا درگذشت. فرزندانش عبارت بودند از: حاج سیّد محمّد روحانی (از رؤسای دراویش گیلان)؛ سپهبد علی محمّد روحانی (از امرای ارتش شاهنشاهی) و چند دختر که همسران آقا شیخ اسدالله رضا، ابراهیم آقا رفیع، و آقای دهقان شدند.
شهرستان فسا
شهرستان فسا یکی از شهرستانهای استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر فسا است.
در کتیبه‌ها و سنگ نوشته‌های پرسپولیس از فسا با نام «پشی‌یا» یا «بشی» یاد شده‌است. جرج کامرون بر اساس مفاد لوح شماره ۵۳ از الواح گلی تخت جمشید، محل شهر «پشی‌یا» یا «بشی‌یه» را منطبق بر محل کنونی شهر فسا می‌داند. واژه «بشی‌یه» در واقع صورت عیلامی واژه پسا می‌باشد. این واژه به دلیل عدم وجود حرف «پ» در زبان عربی، پس از ورود اعراب و تبادلات فرهنگی به صورت «بسا» و گاهی نیز «فسا» تلفظ و ثبت گردید. فسا در لغت نیز به معنی «محل سکونت و قرارگاه» یاد شده‌است. محققان برای واژهٔ فسا معنی شهر پارسیان را نیز شمرده‌اند.
قرار گرفتن در مسیر شیراز به بندرعباس و کرمان، این شهرستان را از یک موقعیت راهبردی برخوردار کرده‌است. شهر فسا در ارتفاع ۱۱۵۰ متری از سطح دریا قرار گرفته و بلندترین نقطه این شهرستان خرمن‌کوه در کنار روستای کچوییه با ۳۲۲۰ متر ارتفاع است. به‌طور کلی نزدیک به ۴۰ درصد از وسعت شهرستان فسا دشت و بقیه کوهستانی است.
جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۲۰۵٬۱۸۷ تن بوده‌است که پس از شهرستان‌های شیراز، مرودشت و کازرون چهارمین شهرستان پرجمعیت استان فارس می‌باشد.شهر فسا سه بیمارستان در حال فعالیت و یک بیمارستان در حال ساخت دارد.
علی اصغر خالقی، بیان داشت: این مرکز در زمینی با زیربنای یک هزار مترمربع و با هزینه ای افزون بر ۱۵میلیارد ریال در بیمارستان ولی عصر (عج) فسا احداث شده‌است. وی افزود: این مرکز به دستگاه‌های ماموگرافی، آندوسکوپی، سونوگرافی و کولونوسکوپی مجهز است و افزون بر شهرستان فسا شهرستان‌های شرق استان فارس هم می‌توانند از امکانات این مرکز بهره‌مند شوند. خالقی اضافه کرد: سرطان سینه، پوست، معده، روده بزرگ، مثانه و پروستات از سرطان‌های شایع در شهرستان فسا به‌شمار می‌آیند اما با تجهیز هر چه بهتر این مرکز می‌توانیم در امر تشخیص و پیشگیری از ابتلای افراد به این بیماری، گام‌های موثرتری برداریمفسا مرکز حوزه انتخابیه فسا در مجلس شورای اسلامی است. نماینگان فسا در ۱۱ دوره مجلس شورای اسلامی به شرح زیر می‌باشند: فرمانداری فسا در سال ۱۳۱۶ تأسیس شد. فرمانداری این شهرستان در سال ۱۳۹۲ به فرمانداری ویژه ارتقا یافت. فرمانداری ویژه بخش عمده‌ای از اختیارات استانداری را دارد و تشکیلاتی است که از فرمانداری گسترده‌تر، توانمندتر و بزرگتر ولی از استانداری کوچکتر و محدودتر است.
شهرستان فسا دارای ۴ بخش، ۸ دهستان و ۶ شهر به شرح زیر است:
تلویزیون طلوع
تلویزیون طلوع سومین تلویزیون خصوصی افغانستان است که از شهر کابل برنامه‌های خود را به‌طور ۲۴ ساعته پخش می‌کند و از نظر محبوبیت از تمامی شبکه‌های تلویزیونی در افغانستان پیشتازتر می‌باشد.
این تلویزیون با سرمایه‌گذاری سعد محسنی تاجر افغان‌تبار، در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد. تا یک سال این تلویزیون فقط در شهر کابل قابل دریافت بود اما پس از آن با آغاز پخش ماهواره‌ای این تلویزیون از طریق ماهوارهٔ seasat ۲ این شبکه گستره پخش خود را به آسیای شرقی و خاورمیانه گسترش داد.
شیوهٔ آزاد این تلویزیون در پخش موسیقی در اوایل موجب بروز مخالفت‌هایی در محافل مذهبی افغانستان گردید به‌طوری‌که برای مثال پس از افتتاح فرستنده زمینی این تلویزیون در شهر هرات جمعی از نماز گزاران در مسجد جامع هرات به گفته خودشان برای "غروب" تلویزیون "طلوع" دست به دعا برداشتند. پس از ماجرای محکوم شدن تلویزیون افغان به پرداخت جریمهٔ نقدی به سبب پخش برنامه‌هایی که از نظر مقامات ستره محکمه (دادگاه عالی افغانستان) خلاف اصول اسلامی تشخیص داده شد، بیشتر شبکه‌های خصوصی افغانستان اقدام به خودسانسوری برنامه‌های خود کردند و تلویزیون طلوع نیز از این قاعده مستثنا نبود.
اخیراً تلویزیون طلوع اقدام به پخش برنامه‌ای مذهبی کرده‌است تا حدودی از مخالفت‌ها بکاهد اگرچه شدت مخالفت‌ها نیز کم شده و مخالفین طلوع تا حدودی با شرایط جدید رسانه‌ای افغانستان کنار آمده‌اند.
این شبکه هم‌اکنون دو کانال به نام‌های تلویزیون طلوع و طلوع نیوز دارد. در سال ۲۰۰۸ این شبکه برای مدت چند ماه کانالی به نام "تلویزیون جهانی طلوع" برای بینندگانش در اروپا و آمریکا به راه انداخت که این پروژه پس از چندی متوقف شد ولمر نیز عضو این کانال است. طلوع نیوز برای بار اول در ۲۶ حوت ۱۳۹۳ مصادف به ۱۷ مارس ۲۰۱۵ برنامه صبح خود را با فارمت صفحه عریض ۱۶:۹ به نشر سپرد بعد از آن سرویس‌های خبری خود را با تلویزیون طلوع با همین فارمت به نشر سپرد، و تا به تاریخ ۲۸ حوت سریال‌های طلوع با فارمت ۱۶:۹ وفق داده نشده‌نبود. طلوع یک روز قبل از نوروز ۱۳۹۴ کانال اچ دی خود را افتتاح نمود. در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۶ یک بمب‌گذار انتحاری طالبان، با منفجر کردن خودرویی که نزدیک به اتوبوس کارکنان تلویزیون طلوع بود، باعث کشته شدن دستِ‌کم هفت نفر از این کارمندان (سه زن و چهار مرد) شد. این حادثه، با واکنش گستردهٔ فعالان و سازمان‌های رسانه‌ای روبرو شد و آن را به‌عنوان حمله به آزادی مطبوعات افغانستان دانستند.
قهوه‌ای
رنگ قهوه‌ای یک رنگ ترکیبی محسوب می‌شود. در مدل رنگی سی‌ام‌وای‌کی، رنگ قهوه‌ای از ترکیب رنگ‌های قرمز، سیاه و زرد یا قرمز، زرد و آبی به‌دست می‌آید. در مدل رنگی آرجی‌بی که روش مورد استفاده در نمایش‌گرها و صفحات تلویزیونی است، رنگ قهوه‌ای به‌وسیله‌ ترکیب رنگ‌های قرمز و سبز با نسبت مشخص تهیه می‌شود. در رنگ‌آمیزی و نقاشی، این رنگ با افزودن رنگ سیاه به نارنجی تهیه می‌شود، رنگی که بیشتر همراه با مواردی مانند سادگی، فقر و زنگ زدگی است. این رنگ به طور گسترده در طبیعت، انوع چوب‌، خاک، رنگ موی انسان و رنگدانه‌های سازنده رنگ چشم و پوست دیده می‌شود. بر اساس نظرسنجی عمومی انجام شده، رنگ قهوه‌ای کم‌ترین علاقه عمومی را به خود جلب کرده است.
در تاریخ ایران از رنگ قهوه ای برای کلاه و ردای ناصرالدین شاه قاجار استفاده شده‌است
سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی
سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی، در ششم اردیبهشت ماه ۱۳۲۶ به ریاست عالیه محمدرضا پهلوی و نیابت ریاست عالیه اشرف پهلوی بنیان نهاده شد.
بهبود وضع بهداشت کشور، درمان بیماران بی وسیله و بهبود حال نیازمندان بود که در کل سه رشته اساسی را در بر می‌گرفت:
سازمان بی‌درنگ دست به کار شد و توانست وظیفه‌های انسانی و عام‌المنفعه خویش را تا آخرین حد امکان به مرحله اجرا گذارد و افزون بر این روز به روز دامنه اقدام‌هایش را گسترش دهد و هر سال بر شمار موسسه‌ها و چند و چون خدمت‌هایش در سراسر کشور بیفزاید.