hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
پارسیوان
فارسیوان، پارسیوان یا فارسیبان در واقع پارسی یا پارسی‌زبان می‌باشد؛ نامی است که پشتوزبان‌های افغانستان، در مورد تاجیک‌ها، هزاره‌ها و ایماق‌ها این کشور به کار می‌برند و به معنی فارسی‌زبان است.
این نام اشتباهاً در برخی منابع و دانشنامه‌های غربی، به عنوان یک قوم جداگانه فارسی‌زبان شیعی غرب افغانستان، در کنار تاجیک‌های افغانستان معرفی شده‌است و اشتباه نویسندگان قدیم اروپایی به مرور به منابع امروزی نیز راه یافته‌است.
این منابع می‌گویند فارسیوان‌های افغانستان، شاخه‌ای از مردم تاجیک افغانستان‌اند که به دلیل شباهت‌های مذهبی و چهره‌ای زیاد با فارسی‌زبانان ایران به این نام خوانده می‌شوند. تاجیکان شمال کابل (کوهدامن، پروان، کاپیسا، پنجشیر) نسبت به نام تاجیک بیشتر قومیت خود را پارسیوان یا فارسیبان معرفی می‌کنند در مقابل اوغان (پشتون).
از نخستین کتاب‌هایی که این نام (البته به شکل پرزیوان) در آن دیده شده کتاب «افغانستان» نوشته فریزر تیتلر (Fraser Tytler) است. وی در کتاب خود ذکر می‌کند که افغان‌ها (یعنی پشتون‌ها) تاجیک‌های جدید را پرزیوان می‌نامند.
پس از آن کتابی دیگر به نام «افغانستان و مردمان آن» به زبان فرانسوی و چاپ بلژیک نوشته ژان شارل بلان، در صفحه ۱۴۸ خود نوشت: «تاجیک‌های افغانستان دری‌زبان می‌باشند، مذهب آن‌ها سنی و برخی اسماعیلی است، به علاوه شیعی‌مذهب که فارسی‌بان نامیده می‌شوند هستند.»
پس از آن این عبارت در روزنامه نیویورک‌تایمز چاپ ۱۸۷۱ دیده می‌شود.
در میانه‌های سدهٔ پیش، پژوهندگان ایرانی تاریخ و جغرافیا با برخورد به این نام در منابع غربی به جستجو در مورد چندوچون آن پرداختند.
دکتر محمود افشار، پژوهشگر ایرانی، در صفحه ۱۳۶ سال ۷ مجله آینده یادآور می‌شود که پژوهشگری دیگر به نام آقای حسین داوودی از دانشوران افغانستان در مورد نام پرزیوان/فارسیوان استعلام کرده‌است و پاسخ ایشان این بوده که چنین نامی را نمی‌شناسند.
ایرج افشار، پژوهشگر دیگر ایرانی در سال ۱۳۶۲ خورشیدی در سوئیس از پاول بوخرر (Paul Buchrer-Dietschi) بنیادگذار کتابخانه افغانی (Bibliotheca Afghanica) و کارشناس مردم‌شناسی افغانستان در مورد واژه پرزیوان پرسش کرده و پاسخ او چنین بوده: «به آن کسانی گفته می‌شود که زبانشان فارسی شبیه فارسی ایران باشد و آن طور که شنیده‌ام بیشتر در مورد مردم هرات به‌کار می‌رود.»
نور (ابهام‌زدایی)
نور، یک تابش الکترومغناطیسی و حاوی فوتون است که با چشم انسان و دیگر موجودات، دیده می‌شود.
نور همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اهم‌سنج
اهم‌سنج یا اهم‌متر دستگاهی برای اندازه‌گیری مقاومت الکتریکی است، و دو نوع آنالوگ (عقربه‌ای) و دیجیتال دارد.
برای اندازه گیری دقیق مقاومت، باید حدود آن را حدس زد تا متناسب با آن، سلکتور اهم‌متر را در محدوده مناسب قرار داد؛ اگر عقربه حرکت نکرد، یا حرکت کرده به سمت راست صفحه اهم‌متر چسبید (در نوع دیجیتال، 0 اهم یا OL نمایش داده‌شد)، سلکتور در محدودهٔ درست قرار ندارد.
بان کی‌مون
بان کی‌مون (۱۳ ژوئن ۱۹۴۴) دیپلمات اهل کره جنوبی است، او هشتمین دبیرکل سازمان ملل متحد بودکه از ژانویه ۲۰۰۷ تا دسامبر ۲۰۱۶ این مسئولیت را بر عهده داشت.
اگر چه نام وی در لاتین به صورت 'Ban Ki-Moon' نوشته شده‌است روش درست تلفظ نام کوچک وی، «گی مون» است. وی متولد ۱۳ ژوئن ۱۹۴۴ در کره جنوبی است و تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته امور اداری در دانشگاه هاروارد به پایان برده‌است. بان کی‌مون با همسرش در دوره دبیرستان آشنا شده‌است. حاصل ازدواج آنان یک پسر، دو دختر و سه نوه است. او در زمان جنگ کره پناهجو بوده‌است.به گفتهٔ وی بدون توسعه و بدون تأمین رفاه هماهنگ نمی‌توان انتظار صلح، امنیت و رعایت حقوق بشر داشت.
چای‌ساز
چای ساز وسیله‌ایست برقی جهت آماده کردن و گرم نگه داشتن چایی.
این دستگاه یک وسیله با تکنولوژی پایین می‌باشد که از دو بخش تشکیل شده است. کتری و قوری. آب داخل کتری توسط یک المنت داخلی گرم و با وصل کردن کلید گرم شده و بعد از مدتی شروع به جوشیدن می‌کند. یک مدار کنترلی هنگام جوشیدن آب، برق المنت را قطع می‌کند. قوری نیز روی یک صفحه قرار می‌گیرد که گرمکن صفحه با وصل کردن کلیدی روشن شده و صفحه را گرم می‌کند. به این ترتیب قوری و چای آماده شده در داخل آن گرم نگه داشته می‌شود. همچنین در داخل قوری یک محفظه وجود دارد که چای را داخل آن ریخته و از پخش شدن چای در داخل قوری جلوگیری می‌کند.
.qa
.qa دامنه اینترنتی کشور قطر است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.uz
.uz دامنه اینترنتی کشور ازبکستان است.
Wikipedia contributors, ".uz," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.uz&oldid=183623417 (accessed January 30, 2008).
دانشگاه متروپولیتن لندن
دانشگاه متروپلیتن لندن واقع در مرکز شهر لندن است. این دانشگاه بزرگ‌ترین دانشگاه لندن و پنجمین دانشگاه بریتانیا از لحاظ وسعت است.
دانشگاه متروپلیتن در اوت ۲۰۰۲ از ادغام دو دانشگاه قدیمی لندن به نام‌های گیلدهال و دانشگاه شمال لندن تشکیل شد.
آفساید (فیلم)
آفساید فیلمی به کارگردانی جعفر پناهی و نویسندگی جعفر پناهی و شادمهر راستین است. این فیلم که ساخته سال ۲۰۰۶ است، پنجمین فیلم پناهی در مقام کارگردان به‌شمار می‌رود. این فیلم در ایران نمایش عمومی داده نشد. همچنین جعفر پناهی به دلیل ساخت این فیلم ممنوع الکار شد.
داستان روایتگر شرح حال دخترانی است که حاضرند هر کاری انجام دهند تا بازی ایران-بحرین را برای ورود ایران به جام جهانی ببینند تا جای کسانی را که در بازی ایران-ژاپن جان خود را از دست داده‌اند خالی نباشد. آن‌ها هر کدام با لباسی مبدل سعی می‌کنند وارد ورزشگاه بشوند اما تعدادی از آن‌ها به دلیل ممنوعیت ورود زن‌ها به ورزشگاه‌ها دستگیر می‌شوند. سرانجام به دست سربازانی که آن‌ها را گرفته‌اند به کمیته منتقل می‌شوند اما در راه به علت برد ایران در بازی با بحرین خیابان‌ها شلوغ می‌شود و دخترها به این ترتیب فرار می‌کنند.سیما مبارک‌شاهی، صفر سمندر، شایسته ایرانی، محسن تنابنده، محمد خیرآبادی، آیدا صادقی، مسعود خیمه‌کبود، گلناز فرمانی، محمدرضا قره‌باغی، مهناز ذبیحی، هادی سعیدی، نازنین صدیق‌زاده، مسعود غیاث‌وند، ملیکا شفاهی، علی برادری، علی روشن، رضا خیری، کریم خدابنده‌لو. به همراه هشتاد هزار تماشاگر بازی ایران و بحرین. (همه دختران بازیگر در این فیلم فارغ التحصیلان تئاتر هستند)
این فیلم تحسین بسیاری از منتقدان را به دنبال داشت. سایت جمع‌آوری‌کنندهٔ نظرات راتن تومیتوس گزارش داد که ۹۷٪ منتقدین از ۷۶ بررسی موجود به این فیلم با نگاه مثبت نگریسته‌اند. متاکریتیک گزارش داده‌است که از میان ۲۵ بررسی انجام شده در مورد فیلم ۸۵٪ نظر مثبت داشته‌اند.
این فیلم در فهرست ۱۰ فیلم برتر تعدادی منتقد نیز حضور داشت:
اریک لوی
اریک ژاک لوسالس با نام هنری اریک لوی نوازنده موسیقی راک فرانسوی ساکن لندن
اریک لوی در سال ۱۹۵۵ میلادی (۱۳۲۲ خورشیدی) در فرانسه به دنیا آمد. او اکنون در لندن زندگی می‌کند. او کار حرفه‌ای خود را در زمینهٔ موسیقی در سال ۱۹۷۷ در گروه راک شیکین‌استریت (shakin'street) در فرانسه آغاز کرد. سپس به نیویورک رفت و کارش را با ماریان فیتفول از سر گرفت.
رسول یونان
رسول یونان متولد ۱۳۴۸ شاعر، نویسنده و مترجم ایرانی است.
او در دهکده ای کنار دریاچه ارومیه به دنیا آمد. هم‌اکنون ساکن تهران است. او تاکنون چند دفتر شعر به چاپ رسانده‌است. گزیده‌ای از دو دفتر شعر رسول یونان با عنوان «رودی که از تابلوهای نقاشی می‌گذشت» توسط واهه آرمن به زبان ارمنی ترجمه شده و در تهران به چاپ رسیده‌است.
آثاری از او نیز توسط مریوان حلبچه‌ای و محمد مرادی‌نصاری به کردی سورانی و کردی کلهری ترجمه شده‌است. مجموعه ترانه‌های او، با عنوان «یه روزی یه عاشقی بود» توسط سعیده سادات سیدکابلی به فرانسه ترجمه شده و از سوی انتشارات کریستف شُمان در کشور فرانسه به چاپ رسیده‌است. او از داوران جایزه ادبی والس بوده‌است.
کاساندان
کاساندان، کاسادان یا کَساندان همسر رسمی و محبوب کوروش بزرگ، از تبار هخامنشی بود. کاساندان شهبانویِ ۲۸ کشور آسیائی و معروف‌ترین شهبانویِ دربار و تنها همسر کوروش بزرگ به حساب می‌آید و در نزد کوروش بسیار مورد احترام بود و با قدرت مطلق شهبانوی ایران در کنار کوروش بزرگ بر جهان پادشاهی می‌کرد و به‌طور مستقل دومین فرد قدرتمند و سیاستمدار حکومت بود. کوروش بزرگ همواره از همسرش مشاوره‌های فراوانی می‌گرفت و عملاً او را در کنار خود در سیاست دخالت می‌داد و همراه وی به رتق و فتق شاهنشاهی می‌پرداخت. کاساندان صاحب پنج فرزند بود: کمبوجیه، بردیا، آتوسا، آرتیستون و دختری که نامش ذکر نشده‌است. به گفته داندامایف، دختر سوم احتمالاً رکسانا بوده‌است کاساندان قبل از این که همسرش کوروش بزرگ بمیرد از دنیا رفت و کوروش دستور داد تا همه درباریان برای وی عزاداری کنند و این عزاداری به مدت یک سال طول کشید و ادامه داشت.
دخترش آتوسا بعدها نقش مهمی در خانواده پادشاهی هخامنشی بازی کرد، زیرا با داریوش بزرگ ازدواج کرد و خشایارشا پادشاه بعدی هخامنشی را برای او به ارمغان آورد. آتوسا دارای قدرت و نفوذ زیادی در خانواده پادشاهی هخامنشیان بود و ازدواج او با داریوش بزرگ احتمالاً به دلیل قدرت و نفوذ او بوده‌است. و این واقعیت که او از نوادگان مستقیم کوروش بوده نیز احتمالاً تأثیر گذار بوده.
بنا بر نوشته هرودوت، کوروش بزرگ وی را بسیار دوست داشته و هنگامی که وی درگذشت دستور داد تا تمام اتباع شاهنشاهی برای وی عزاداری بزرگی برپا کنند. این گزارش در سالنامه نبونید آمده‌است که وقتی همسر پادشاه فوت کرد، در بابل از ۲۷ آدار تا ۳ نیسان (۲۱–۲۶ مارس سال ۵۳۸) عزاداری عمومی برپا شد. بسیار محتمل است که مرگ کاساندان باعث آن عزاداری باشد. چرا که این روزها برابر با یکم تا ششم فروردین است که در ایران باستان نیز نوروز را جشن می‌گرفتند.
بویس حدس می‌زند وی در بنایی که به آن زندان سلیمان می‌گویند، در پاسارگاد به خاک سپرده شده باشد.
مقبره کاساندان در پاسارگاد، در کنار آرامگاه کوروش بزرگ می‌باشد.
نوروز انهار
نوروز انهار جشنی بوده در روز فروردین از اسفند (در گاه شمار ایران باستان). مردمان در این روز به دشت و دمن، به ویژه کنار رودها و چشمه‌ها رفته و طی مراسمی عطر و گلاب در آب‌ها می‌افشاندند.
بلوار کریم‌خان زند (شیراز)
بلوار کریم‌خان زند یا بلوار زند، یکی از بلوارهای شهر شیراز و از قدیمی ترین خیابان‌های شهر می‌باشد که از میدان نمازی آغاز و در پل کابلی ولیعصر به پایان می‌رسد. این خیابان یکی از مهم‌ترین خیابان و شاهراه‌های اقتصادی و تاریخی شهر شیراز است.
اولین سنگ بنای ایجاد بلوار زند به دوران حکومت امام‌قلی‌خان بر فارس می‌رسد. اما قلی‌خان می‌خواست به تقلید از چهارباغ اصفهان و معماری صفویان در اصفهان دو خیابان در شیراز ایجاد کند که یکی از آن‌ها خیابان زند و دیگری تنگ الله‌اکبر بود.
امام‌قلی خان که در سال ۱۰۲۲ قمری جانشین پدرش الله‌وردی خان در حکومت فارس شد، سعی داشت توسعه مد نظر پدرش را در این شهر ادامه دهد.
در دوره صفویه، خیابان اول اهمیت بیشتری داشت، موضوعی که در دوره‌های زندیه و قاجاریه هم استمرار داشت و در زمان امام‌قلی‌خان چندین باغ در این مسیر سامان یافت و در دوره‌های زندیه و قاجاریه هم باغ‌هایی مانند باغ‌نو و باغ جهان‌نما، احداث و ایجاد شد. به‌هرحال عمر امام‌قلی‌خان کفاف نداد که چهارباغ را ایجاد کند. در دوران زندیه، توجه به خیابان دوم با احداث باغ‌های مختلفی نمود داشت، بطوریکه کریمخان، باغی را برای پسرش در این محدوده ایجاد کرد که به باغ ابوالفتح‌خانی معروف شد، باغی در ضلع شرقی باغ ارم.
با ایجاد و گسترش باغ‌ها، که باغ صفا هم یکی از آنها بود،‌ خیابان زند به تدریج شکل گرفت و در شرق این خیابان و نقطه‌ای که اکنون به چهارراه زند مشهور است، زمین چوگانی احداث شد. در دوران قاجار، این خیابان بیشتر مورد توجه قرار داشت و بر تعداد باغ‌ها افزوده شد و آمدن سفارت انگلیس به این خیابان،‌ بر اهمیت آن افزود.
در همان دوران زردشتی‌ها باغ عضدالدوله را خریداری و به آتشکده تبدیل کردند. مکانی که در کنار خانه فرهنگ فعلی و حدفاصل خیابان‌های خیام و انوری قرار دارد.
با استقرار و فعال شدن سفارت انگلیس به‌عنوان یکی از ارکان توسعه سیاسی در حوزه بین‌الملل، در اواخر قاجار، زیرسازی خیابان زند آغاز شد و از دروازه شاه (میدان شهداء) تا میدان امام حسین(ع) که آن موقع به فلکه حوض معروف بود، مسیر زیرسازی شد و احمدشاه هم به شکل رسمی از این خیابان عبور کرد.
در دوران پهلوی اول، مسیر مجددا شن‌ریزی شد و وسط آن هم یک باغچه ایجاد کردند و تقریبا به شکل کنونی در آمد و از سال ۱۳۱۰ به بعد آرام آرام واحدها و اماکن تجاری، دو طرف خیابان شکل گرفت و توسعه یافت و بافت پشت مغازه‌ها به‌عنوان بخش تجاری، انشعاب‌های مسکونی جدید ایجاد شد.
در این بلوار چندین ایستگاه اتوبوس واحد وجود دارد که پایانه اتوبوس شهری نمازی، کریم‌خان زند غربی، ستاد، کریم‌خان زند شرقی، چهارراه زند، میدان شهدا (شهرداری) و خیابان زند توقف دارند. خطوط ۷۰، ۷۱، ۱، ۲، ۳۵، ۱۴۸ و ۷۸ این بلوار را به دیگر نقاط مهم شهر از جمله پایانه اتوبوس شهری ولی عصر، پایانه قصردشت، شهرک‌های شمال غربی، ابیوردی، پایانه دستغیب و پایانه لشکری متصل می‌کند. این بولوار دارای خط ویژه مخصوص اتوبوس‌های واحد می‌باشد.
این بلوار به دلیل اهمیت و همچنین شلوغی و پر رفت و آمدی دارای ۴ ایستگاه مترو است که عبارت‌اند از:
این خیابان یا بلوار همچنان اهمیت خود را حفظ کرده‌است، بطوریکه مهم‌ترین مراکز اداری، سیاسی، اقتصادی و همچنین مراکز بهداشتی و پزشکی شیراز در این خیابان مستقر هستند. مهمترین اماکن واقع شده در این خیابان شامل این لیست می‌شوند:
روزت قادری
روزت قادری (زاده ۱۳۴۸ در تهران) فیلم‌بردار و مستندساز ایرانی است.
روزت قادری که در تهران به‌دنیا آمد در ۱۳۷۳ از دانشکده سینما تآتر، دانش‌گاه هنر با اخذ مدرک کارشناسی سینما گرایش فیلم‌برداری فارغ‌التحصیل شد. او به هم‌راه امیرشهاب رضویان شرکت فیلم‌سازی و پژوهش‌های سینمایی هیلاج را در ۱۳۷۲ تأسیس کرد که هدف اصلی آن تهیه و توزیع فیلم کوتاه بود. روزت قادری صاحب امتیاز و مدیر مدرسهٔ فیلم‌سازی هیلاج است. او هم‌چنین جزو معدود فیلم‌برداران زن ایران است که فیلم‌برداری بیش از ۳۰۰ فیلم مستند را به عهده داشته است. با روزت قادری در کتاب "زنان پشت دوربین" گفتگو شده است. او هم‌چنین به عنوان بهترین تصویربردار در مسابقه چهارمین جشنواره سیما از میان آثار پخش شده از تلویزیون در سال‌های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱ انتخاب شد.
هر چند حرفهٔ اصلی روزت قادری فیلم‌برداری است اما به عنوان کارگردان، طراح لباس، تدوین‌گر، هم فعالیت داشته است.
.tw
.tw دامنه اینترنتی تایوان است.
Wikipedia contributors, ".tw," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.tw&oldid=194657602
.tt
.tt دامنه اینترنتی کشور ترینیداد و توباگو است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.tr
.tr دامنه اینترنتی کشور ترکیه است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.tz
.tz دامنه اینترنتی کشور تانزانیا است.
Wikipedia contributors، ".tz،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.tz&oldid=183619613 (accessed January 18، 2008).
.tv
.tv دامنه اینترنتی کشور کوچک تووالو در اقیانوس آرام است. با توجه به اینکه TV مخفف کلمه تلویزیون نیز هست، دولت این کشور (با دریافت وجه معینی) اجازه استفاده از این دامنه را به همه داده‌است و از این دامنه به عنوان یکی از منابع درآمدی خود استفاده می‌کند.
دامنه‌های مشابه‌ای که علاوه بر نشان دادن یک کشور از آن‌ها به دلایلی استفاده دیگر هم می‌شود به شرح زیرند:ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
تیه (ملکه)
تیه (۱۳۹۸-۱۳۳۸ (پیش از میلاد)) شهبانوی مصر باستان و سوگلی زنان فرعون آمن حوتپ سوم و مادر خاندان عمارنه بود. پدر و مادر او یویا و تویا از بزرگان و دینسالاران مصر بالا و از شهر مین بودند.
برپایه داده‌های دردست او پیش از پادشاهی آمنحوتپ با وی پیمان زناشویی بست. تا ۱۳۸۵ (پیش از میلاد) که آمنحوتپ به پادشاهی رسید آنان شش فرزند داشتند که از میان آنان در آینده آخناتون به فرعونی رسید. آمنحوتپ توجه ویژه‌ای به تیه داشت و به نام او نیایشگاه‌هایی چند ساخت. همچنین یک کاخ و یک دریاچه مصنوعی برای همسرش فراهم نمود.
در ۱۸۹۸ ویکتور لوره در کنار مومیایی آمنحوتپ سوم مومیایی بانویی را یافت که گمان می‌رود از آن تیه باشد.
نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی؛ http://en.wikipedia.org/wiki/Tiy,Tiye ؛(نسخه۶ ژانویه ۲۰۰۷)
آمنهوتپ سوم
آمنهوتپ سوم (پادشاهی ۱۳۸۸–۱۳۵۱ پیش از میلاد) فرعون مصر باستان بود. وی پس از مرگ پدرش، تحوتموس چهارم به جای او بر تخت نشست.
برپایه دانسته‌ها او از شهبانوی سوگلیش تیه دو پسر داشت که یکی از آنان با نام آخناتون پس از پدر بر تخت نشست. وی روی هم سه پسر داشته که یکی دیگر از پسرانش اسمنخکاره رازآمیز است که پس از آخناتون به پادشاهی رسید. وی همچنین در سال دهم پادشاهی‌اش با گیلوخپا دختر شوت‌تارنای دوم پادشاه میتانی پیمان زناشویی بست.
تاکنون ۲۵۰ تندیس از آمنهوتپ سوم به دست آمده‌است. این تندیسها سراسر زندگی آمنهوتپ را پوشش می‌دهند. او میان شش‌سالگی تا دوازده‌سالگی به پادشاهی رسیده‌است و سالهای فرمانروایی او همراه با آشتی، کامیابی و شکوه مهرازی (معماری) بوده‌است. در آینده از روزگار او به عنوان زمانی که مصر به شکوفایی معماری و نیرومندی در پیوندهای فرامیهنی دست یافته بود نام بردند. در ۱۸۸۷ در بایگانی عمارنه سندهایی از پیوندهای دیپلماتیک میان مصر و آشور، میتانی، بابل و خاتوشا یافت شد.
تادو هپا
تادو هپا یا تادوخِپا یا تادوخیپا (به زبان هوری:Tadu-Hepa) دختر توشرات‌تا پادشاه میتانی(۱۳۸۲-۱۳۴۲ (پیش از میلاد)) و همسرش جونی بود.
گمان می‌رود او در نزدیک به بیست‌ویکمین سال فرمانروایی آمنحوتپ سوم فرعون مصر باستان زاده شده‌است. پنج سال پس از آن پدرش برای بستن پیمان همبستگی میان دو کشور وی را به همسری آمنحوتپ سوم داد.  گفته میشود وی با دسیسه تیه همسر دیگرآمنحوتپ فرزند پسری را از دست داد اما دسیسه تیه باعث شد تا همگان فکر کنند وی دیوانه شده . وی قبل از مرگ آمنحوتپ سوم و به پادشاهی رسیدن و به دنیا آمدن آنختاتون دست به خودکشی زد. در ۱۳۵۱ (پیش از میلاد) آمنحوتپ پس از سی‌وهشت سال فرمانروایی درگذشت. پس از آن شبستان فرعون پیشین به پسر و جانشینش آخناتون رسید. از این پس آگاهی‌ای از سرنوشت تادو هپا در دست نیست.
برخی پژوهشگران تادو هپا را با کیا همسر آخناتون یکی می‌دانند.
منگوده
منگوده روستایی واقع در شهر رشت در حوالی رود بزرگ و قدیمی زرجوب است.مردم این روستای خوش منظرعقیده دارند این روستا توسط شاهی بنام منگودشاه تصرف و آباد شده‌است.شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی فصلی بوده و عده‌ای هم به شغل دامپروری مشغولند.این روستا دارای زمین‌های بسیار مرغوب بوده و انواع محصولات باغی و گل و گیاه در این زمین‌ها می رویند اما در حال حاضر در بعضی از فصول سال دچار کمبود اب می‌شوند و مردم برای رفع این مشکل با حفر چاههای عمیق و نیمه عمیق از سفره‌های اب زیر زمینی استفاده می‌کنند.این روستا دارای محصولات مختلفی از قبیل برنج، خیار، بادنجان، فلفل، کدو، باقلا، گردو، گوجه سبز و... است که این محصولات در بازار قدیمی، بنام خمسه بازار به فروش می‌رسد و جوابگوی قسمتی از نیازهای مردم دیگر می‌شود.در قدیم هر قسمت این روستادارای خانی بوده وکل این روستا یک خان نداشته که این در نوبهٔ خود امر جالبی است. در حال حاضر تعداد جمعیت روستا حدود970 نفر و 280خانوار است. روستای منگوده دارای باغها و جاده‌ها و کوچه پس کوچه‌های بسیار زیبا است و نیز دارای گونه‌های گیاهی و درختان بکر و قدیمی است. گونه‌های علفی غالب منطقه گیاهان آلاله، شقایق، گل فیل، گزنه، اختی، یولاف، خرش، علف هفت بند، ترشک و... و گونه‌های درختی آن که هنوز باقی‌مانده بلوط، افرا، آزاد، اقاقیا، توت سفید و توت قرمزو.. است. در گذشته در روستا حصیر بافی، کلاه بافی انجام میشد، در زمین‌های مردم روستا آثار سفال بسیار خارج شده‌است. می‌توان نتیجه گرفت که در گذشته‌های دور سفالگری در روستا رواج داشته‌است. این روستا به دلیل بهار زیبا با گل‌های زرد و قرمز و محصولات کشاورزی و میوه‌های بهاره و فصل نشاری برنج که محصول استراتژیک روستا است وتابستانهای خنکش مکان بسیار مناسبی برای گردشگری است. هنوز نانهای محلی چون کشتا، گندمین و نان لاکو در روستای منگوده رونق دارد. این روستا باوجود فاصله نزدیک به رشت حالت روستایی خود را حفظ کرده‌است. هنوز در گوشه و کنار روستا خانه‌های چوبی و قدیمی که مردم در آن ساکن هستند به چشم می خورد.
اسب کهر را بنگر
اسب کهر را بنگر (Behold a Pale Horse) عنوان فیلمی به کارگردانی فرد زینمان و محصول سال ۱۹۶۴ است. این فیلم بر اساس رمانی به نام کشتن موش در روز یکشنبه نوشته امریک پرسبرگر است.
فیلم داستان مانوئل آریگوئز مبارز مخالف حکومت اسپانیا در زمان فرانکو است که پس از پایان جنگ داخلی در فرانسه به حال تبعید زندگی می‌کند. او پس از ۲۰ سال به دلیل بیماری مادرش تصمیم به بازگشت یه اسپانیا را دارد ولی مأموران حکومت فرانکو هم دنبال او هستند.
در این فیلم بازیگران مشهوری چون گریگوری پک، آنتونی کوئین و عمر شریف بازی می‌کنند. زمان آن ۱۱۸ دقیقه و به صورت سیاه و سفید است.
قطعنامه ۱۷۳۷ شورای امنیت
قطعنامه ۱۷۳۷ از قطعنامه‌های شورای امنیت است که با رأی هر ۱۵ عضو شورای امنیت سازمان ملل در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۶ ( ۲ دی ۱۳۸۵ ) به تصویب رسید. در این قطعنامه برای وادار کردن جمهوری اسلامی به توقف برنامه غنی‌سازی اورانیوم تحریم‌هایی ضد ایران وضع شد. پیش‌نویس این قطعنامه توسط فرانسه، آلمان و انگلیس به علت آن تهیه شد که ایران برنامه غنی‌سازی اورانیوم خود را بر طبق قطعنامه ۱۶۹۶ متوقف نکرد.
اکسپرسیونیسم انتزاعی
هیجان‌نمایی انتزاعی یا اکسپرسیونیسم آبستره شیوهٔ هنری نوینی است که از دههٔ ۱۹۴۰ در نیویورک، متأثر از دو شیوهٔ هیجان‌نمایی (اکسپرسیونیسم) و فراواقع‌گرایی (سورئالیسم) پا گرفت؛ در این طرز بیان تلاش می‌شود تا شکل و فضا از قید بازنمایی عینی و سنتی رها شود. به دلیل گرد هم آمدن هنرمندان این مکتب در شهر نیویورک، هیجان‌نمایی انتزاعی گاه با عنوان مکتب نیویورک نیز شناخته می‌شود.
در حوزه نقاشی، هیجان‌نمایی انتزاعی مکتبی است که در سال ۱۹۱۲ با انتشار مجلهٔ "سوارکار آبی" از مکتب هیجان‌نمایی ایجاد شد. پیشوایان این مکتب واسیلی کاندینسکی، پل کله و فرانز مارک در مونیخ بودند.
دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ شاهد ورود ایالات متحده آمریکا به بازار جهانی هنر بود. در برگردان آمریکایی ایده‌های نوگرایانه اروپایی، شکل‌های هندسی کوبیسم، آثار و رنگ‌های هیجان‌نمایانه آلمانی و لحظه‌گرایی فراواقع‌گرایانه با هم مخلوط شدند و در بوم‌های بزرگ نقاشی که گاه به اندازه یک دیوار می‌شدند، نمود پیدا کردند. این هنگامی بود که نیویورک در دهه ۱۹۳۰ توانسته بود فضایی مستعد برای رشد هنر نوین در آمریکا ایجاد کرده باشد. پیدایش فاشیسم و احتمال جنگ در اروپا، همچنین فضای پس از رکود بزرگ، طیف‌های مختلف هنرمندان مهاجر و بومی را در نیویورک برخورد داده بود.
موزه هنر مدرن (MoMA) نیویورک در سال ۱۹۳۷، نقاشی گرنیکا اثر پیکاسو را به نمایش گذاشت و در همان سال، نمایش آثار واسیلی کاندینسکی در مراسم گشایش موزه سولومون آر. گوگنهایم آغازگر موجی تازه در میان هنرمندان ساکن نیویورک شد. دیدار دیه‌گو ریورا، نقاش نامدار مکزیکی، از نیویورک و نقاشی‌های با ابعاد بزرگ او، هنرمندان نیویورکی را با ابعاد غیرمعمول آشنا کرد و هانس هافمن آلمانی و مهاجر، نخستین آموزه‌های نگری در زمینه هنر هیجان‌نمایی انتزاعی را ساختاربندی کرد.
در طی دوران موسوم به جنگ سرد، سازمان سیا با رونق غیرمستقیم و تقویت سبک هنری اکسپرسیونیسم انتزاعی، به مبارزه فرهنگی با بلوک شرق می‌پرداخت.
شاخص‌ترین آثار هنری در سبک را می‌توان به افرادی چون هانری ماتیس، جکسون پولاک، مارک توبی، آرشیل گورکی، ویلم دکونینگ و مارک روتکو نسبت داد.
ماتیس، پولاک و روتکو شاخص‌ترین آثار در این سبک را آفریدند.
ماتیس با نقاشی "آتلیه سرخ" به شهرت رسید. پولاک با استفاده از شیوه‌ای نو (که بعدها با عنوان «نقاشی کنشی» معروف شد) آثاری درهم پیچیده و باطراوت آفرید. روتکو نیز از هرگونه خط نگاری پرهیز کرد و نام گذاری عددی ساده را جایگزین القاب سنگین پیشین کرد.
این سبک آمیزه‌ای از هیجان اکسپرسیونیستی، نگاره‌های ساده بدوی (نقاشی شنی سرخ‌پوستی و باغ‌های ذن) و تجربه‌ای از نظم در غالب بی نظمی بود. هنرمندان این سبک بیش از آنکه در سبک باهم شباهت داشته باشند، در نگرش و دیدگاه دارای وجه اشتراکند: همه می‌خواهند قیود و تکنیک‌های سنتی و دستوری را زیر پا بگذارند و ضوابط دیرینهٔ زیبایی شناختی را لغو اعلام کنند که نمونه بارز آن نقاشی‌های جکسون پولاک است.
آشور-اوبالیت یکم
آشور-اوبالیت یکم (Aššur-uballiṭ I) (پادشاهی ۱۳۶۵-۱۳۳۰ پیش از میلاد) پادشاه امپراتوری آشور بود. وی با شکست دادن شوت‌تارنای دوم توانست کشور آشور را مستقل گرداند و چندی دیگر به یکی از قدرت‌های نیرومند آن روزگار بدل گرداند.
چندی پس از آن با مرگ بورنابوریاش دوم در بابل این سرزمین دچار نافرمانی و آشفتگی شد. آشوراوبالیت یکم به کوریگالزوی دوم پسر یا نوادهٔ بورنابوریاش یاری رساند تا به تاج و تخت بابل برسد. این آغاز مداخله‌های آشور در بابل بود. در نوشته‌های به‌دست‌آمده در عمارنه نامه‌های (دو نامه) آشوراوبالیت یکم به آمنهوتپ سوم و آخناتون فرعونهای مصر باستان دیده می‌شود که دومی دنبالهٔ نامهٔ نخستین است.
با روی کار آمدن آشور-اوبالیت یکم، تاریکی که از حدود ۱۶۰۰ پ. م بر تاریخ آشور سایه افکنده بود، ناگهان کنار رفت. آمیزه‌ای از فشار فزایندهٔ هیتیایی‌ها در شمال و جنگ داخلی در میان شاهان میتانی، سبب افول قدرت میتانی شد و آشور یک بار دیگر فرصت یافت تا در بازی قدرت میان دولت‌های نیرومند آن زمان یعنی بابل، ایلام، هیتی، میتانی، و مصر وارد شود و حتی توانست میتانی را که خود آشور به مدت بیش از یک سده خراجگزار آن بود، مطیع خود سازد.
آغاز پادشاهی آشور-اوبالیت یکم آغازی شد برای پیدایش آشور به عنوان یک امپراتوری قدرتمند
آشور-اوبالیت یکم عنوان «شاه بزرگ» و «شاه گیتی» را برای خود برگزید و خود را «برادر فرعون» خواند؛ که از روابط نزدیک او با مصر خبر می‌دهد. او همچنین، به منظور تحکیم روابط با بابل، دختر خود را به عقد ازدواج بورنابوریاش دوم، شاه بابل درآورد. نتیجهٔ این ازدواج، کاراهارداش بود که پس از درگذشت پدرش، از آن جا که از سوی مادر، نوهٔ آشور-اوبالیت یکم به‌شمار می‌رفت، در پی توطئه‌ای از سوی نیروهای مخالف آشور کشته شد. آشور-اوبالیت یکم که این رخداد بر او گران آمده بود، در پی اقدامی تلافی‌جویانه، در جنگ داخلی در بابل مداخله کرد، نازی-بوگاش را که بر تخت نشسته بود به زیر کشید، و دیگر پسر بورنابوریاش دوم را با عنوان کوریگالزو-ی دوم (۱۳۳۲–۱۳۰۸ پ. م)، بر تخت پادشاهی بابل نشاند.
پس از آشور-اوبالیت یکم، پسرش اِنلیل-نیراری به جانشینی‌اش رسید.
اسمنخ‌کارع
اِسمِنخ‌کارع (معنا: روان رع نیرومند است) (پادشاهی:۱۳۳۴-۱۳۳۳ (پیش از میلاد))فرعون مصر باستان و جانشین اخناتون بود. او تنها یک سال به تنهایی فرمانروا بود و پس از آن توت‌انخ‌آمون به جانشینیش رسید.
در ۱۹۰۷ تئودور دیویس و آرتور وایگال پیکر مومیایی‌شده‌ای را در دره پادشاهان یافتند که گمان برده می‌شود از آن اسمنخ‌کارع باشد.
تئودور هرتسل
بنیامین زئب (تئودور) هرتسل (۲ مه ۱۸۶۰ – ۳ ژوئیه ۱۹۰۴) روزنامه‌نگار، فعال سیاسی و نویسنده یهودی‌الاصل اتریشی که جنبش سیاسی صهیونیسم را پایه نهاد.
تئودور هرتسل در ۲ مه ۱۸۶۰ میلادی از یک خانواده یهودی، در شهر بوداپست، مجارستان که در آن زمان بخشی از پادشاهی اتریش-مجارستان بود، به دنیا آمد.
تئودور هرتسل، دانش‌آموخته رشته حقوق از دانشگاه وین بود. زبان مادری وی، آلمانی و عبری بود.
در سال ۱۸۹۴ میلادی، آلفرد دریفوس، یک سروان یهودی افسر ستاد در ارتش فرانسه، به جرم جاسوسی برای آلمان به محاکمه کشانده شد.
ماجرای دریفوس و محاکمه جنجالی او به کمک گزارش‌های مطبوعات و اظهارنظرهای مقامات ارتش فرانسه در مورد یهودیان آن چنان بالا گرفت که روزنامه‌نگاران کشورهای مختلف برای تهیه گزارش به سالن دادگاه کشانده می‌شدند. یکی از این روزنامه‌نگاران، که چندین سال بود به عنوان گزارشگر نشریه اتریشی نویه فرایه پرسه (Neue freie Press) در پاریس اقامت داشت، تئودور هرتسل بود.
در جریان دادگاه، روزنامه‌های فرانسه از «توطئه یهودیان علیه جمهوری فرانسه» نوشته و به حکمی کمتر از اعدام برای «افسر خائن به وطن» راضی نبودند. سرانجام دادگاه نظامی فرانسه، با وجود شواهد، حکم به حبس و تبعید دریفوس به جزایر شیطان در مستعمره گویان فرانسه کرد.
تئودور که به عنوان یک روزنامه‌نگار جریان دادگاه را از نزدیک دنبال می‌کرد، با مشاهده دادگاه و پی بردن به شدت احساسات یهودستیزی در میان افراد جامعه، به این نتیجه رسید که یهودیان باید برای خود کشوری مستقل داشته باشند. وی پس از انتشار کتابی تحت عنوان «کشور یهود»، برای رسیدن به این هدف جنبش سیاسی صهیونیسم را پایه گذاری کرد؛ ولی نکته جالب توجه اینست که مکتب صهیونیسم برپایه تفکرات سکولار پایه‌ریزی گردید نه تعالیم تورات و یهودیت، همین پدیده موجب گردید که در زمان حاضر نیز بسیاری از یهودیان جهان در جنبش‌های صهیونیسم حضور نداشته باشند و از آن حمایت ننمایند.
در سال ۱۸۹۷ میلادی، و حدود یک سال پس از آن‌که تئودور هرتزل از «خانه‌ای برای یهودیان» سخن گفت، اولین کنگره سازمان جهانی صهیونیسم در بازل، سوئیس آغاز به کار کرد و از آن پس به صورت یک سازمان پیوسته و متشکل درآمد.
تئودور هرتسل، پیشنهاد کرده‌بود که پس از برپایی دولت یهود، رئیس آن را «دوجه» خوانند، اگرچه پس از تشکیل اسرائیل این پیشنهاد نادیده گرفته‌شد.
تئودور هرتسل در تاریخ ۳ ژوئیه ۱۹۰۴ میلادی، و در حالی که تنها ۴۴ سال داشت، بر اثر عارضه قلبی درگذشت.
در سال ۱۹۴۹ میلادی و یک سال پس از اعلام تشکیل اسرائیل جدید، جسد وی بر پایه وصیتش مبنی بر خاک شدن در سرزمین پدری، از وین به اورشلیم انتقال داده شد و بر روی تپه هرتسل اورشلیم دفن شد.
شلمنسر یکم
شلمنسر یکم(Shulmanu-asharidu) پادشاه آشور (۱۲۶۳–۱۲۳۳ پ. م) از دودمان امپراتوری آشور میانه بود. او جانشین پدرش ادد-نیراری یکم بود. او چندین بار به جنگ با آرامی‌ها در شمال میانرودان پرداخت و بخش‌هایی از کیلیکیه را به امپراتوری آشور چسباند. او همچنین در مرزهای کاپادوکیه آبادی‌های آشوری پدید آورد.
برپایه رخدادنگاری آشور او در نخستین سال پادشاهی‌اش هشت کشور را در شمال‌غربی آشور به دست آورد. دژ آرینو را ویران نمود و خاکش را به توبره کشید و با خود به آشور آورد. در دومین سال پادشاهی‌اش شات‌توارا پادشاه هانیگالبات (میتانی) را به همراه همپیمانان هیتی و اهلامویی‌اش شکست داد. او بازمانده پادشاهی میتانی را به مانند بخشی از خاک آشور درآورد. او همچنین ادعا کرده‌است که ۱۴٬۴۰۰ دشمن دربند خود را از یک چشم کور نموده‌است. او از نخستین پادشاهان آشوری است که دشمنانش را بیشتر تبعید می‌کرد تا آنکه بکشد.
خود شلمنسر یکم در کتیبه‌ای می‌گوید:
او همچنین همچون پدرش، به کارکمیش واقع در سوریه حمله برد.
این فتوحات و فتوحات بعدی آشور، تهدیدی تقریباً دائمی، نه تنها برای قدرت‌های بزرگی چون مصر و هیتی، بلکه برای پایداری و ثبات بسیاری از پادشاهی‌های کوچک منطقه، از جمله اسرائیل و یهودیه نیز بود.
او سراسر سرزمین‌های میان تایته تا اریدو را به دست آورد. او کاخ‌های آشور و نینوا را ساخت و نیایشگاه جهانی آشور را بازسازی نمود. او همچنین شهر کالح (نمرود) را ساخت. پس از او پسرش توکولتی-نینورتای یکم به جانشینی‌اش رسید.
مهر (ماه)
مِهر (در فارسی افغانستان: میزان) هفتمین ماه سال هجری خورشیدی است و ۳۰ روز دارد و از روز ۱۸۷م سال آغاز شده و در روز ۲۱۶م سال پایان می‌یابد و نخستین ماه فصل پاییز است. برج فلکی مهرماه برج میزان است.
در گاه‌شماری رسمی ایران نام این ماه از نام ماه هفتم گاه‌شماری اوستایی نو که در اوستایی "میثرَ" و در پهلوی "میتْرْ" نام دارد، برگرفته شده‌است. مهر نام یکی از ایزدان است. در گاه‌شماری زرتشتی شانزدهمین روز هرماه نیز به این ایزد تعلق دارد و روز شانزدهم مهرماه، جشن مهرگان برگزار می‌شود.
واژهٔ مهر به واژهٔ هندوایرانی miθra برمی‌گردد که نام ایزدی ودایی، ایرانی و زرتشتی است. این نام در ودا هم به صورت mitra (اسم خنثی) و Mitra (اسم مذکر) به کار رفته‌است. در اوستا صورت miθra (اسم مذکر) کاربرد دارد. آنتوان میه این واژه را «پیمان» معنا کرد. ولفگانگ لنتس معنی «احترام، دین داری» را در ارتباط با اجرای مراسم آیینی و دینی و رعایت حقوق همسایه مطرح کرد. دلیل او بیشتر واژهٔ فارسی «مهر» در معنی امروزی آن «محبت و دوستی» است که با معنای سنتی آن در هندی کهن به معنی «دوست» مطابق است. هرمان لومل به جنبهٔ دینی و انسان انگارانهٔ میترا تأکید دارد که به عنوان «داور»، «ایزد نور» و «جنگجو» ستایش می‌شود و از همین رو، «پیمان» جنبهٔ اخلاقی این شخصیت شده‌است.
در گاه‌شماری میلادی این ماه اواخر سپتامبر و اوایل اکتبر] آغاز می‌شود و در تقویم شمسی افغانستان میزان نامیده می‌شود.۱
۲
۳ ۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
۱۱
۱۲
۱۳
۱۴
۱۵
۱۶
۱۷
۱۸
۱۹
۲۰
۲۱
۲۲
۲۳
۲۴
۲۵
۲۶
۲۷
۲۸
۲۹
۳۰
قمری خاوری
قمری خاوری با نام علمی "Streptopelia Orientalis" گونه‌ای پرنده از تیرهٔ کبوتران و راستهٔ کبوترسانان که ۳۳ سانتیمتر طول دارد و شبیه قمری معمولی اما اندکی بزرگ‌تر و تیره‌تر است. خال‌های روتنه بزرگتر و پیشانی و تاج خاکستری کمرنگ تر است که در تضاد با رنگ قهوه‌ای‌تر سر است. لکهٔ گردن بزرگتر از قمری معمولی و خطوط آن سیاه و آبی رنگ است. این پرنده در جنگل‌های باز نزدیک کشتزارها به سر برده و تا حدودی نقاط مرطوب را می پسندد. در ایران، زمستان‌ها به‌طور اتفاقی در شرق و جنوب شرقی دیده شده‌است.
قمری خاوری کمی از قمری معمولی بزرگ‌تر و پر رنگتر است. گردن این پرنده به رنگ‌های آبی روشن و خاکستری و پشتش دارای خالهای ظریف است.
زیستگاه قمری در شهرها وروستاها و واحه‌های نزدیک روستاها است. در بوته‌زارها و درخت‌های مختلف لانه می‌سازد.
پراکندگی قمری به‌طور کلی بومی و فراوان است و در تابستانها زیادتر است. مخصوصاً در باغ‌های اطراف روستاها در موسم تخم‌گذاری. موسم جفت‌گیری و تخمگذاری از نوروز تا نیمه‌های تابستان ادامه دارد.
گنجشک
گُنْجـِشْکْ به پرندگان خانوادهٔ گنجشکان گفته می‌شود، که خود در راستهٔ گنجشک‌سانان می‌گنجند. گنجشک خانگی معروفترین گونهٔ گنجشک است که در تعداد بسیار زیاد در تمامی قاره‌های جهان و بیشتر در مناطق شهری زندگی می‌کند. گنجشک‌ها را نزدیک‌ترین حیوان وحشی به انسان توصیف می‌کنند. گنجشک پرنده‌ای است کوچک با منقار کلفت و مخروطی و پاهای نسبتاً کوتاه که اغلب پر و بال رنگارنگ ندارد. گنجشکان بیشتر به صورت اجتماعی به سر می‌برند و به‌طور گروهی زاد و ولد می‌کنند. پروازی نیرومند دارند. در بیشتر گونه‌ها دودیسی جنسیتی (تفاوت نر و ماده) مشاهده می‌شود. در سوراخ‌های درختان، شکاف دیوار و صخره‌ها لانه می‌سازند. بیشتر از دانه‌ها و مواد گیاهی و گاه جانوری تغذیه می‌کنند.
برخی بر مبنای طب سنتی ایرانی معتقدند که طبیعت گوشت گنجشک گرم و خشک بوده و حرارت بدن را بالا می برد و باعث افزایش نیروی جنسی می شود. همچنین معتقدند که ترکیب گوشت گنجشک و زرده تخم مرغ و روغن زیتون برای افراد موسوم به سردمزاج بسیار مفید است.
فهرست زیر شامل گونه‌های گنجشک به تفکیک سرده است:
گنجشک معمولی به طول ۱۴ تا ۱۵ سانتیمتر است. گنجشک نر تارک خاکستری پررنگ پس گردن بلوطی، گلوی سیاه، گونه‌ها و سطح شکمی سفید مایل به خاکستری است. در پرواز خط بالی کوتاه و نسبتاً واضح و دمگاه خاکستری دارد. پرنده ماده و نابالغ فاقد سیاهی گلو، در سطح پشتی قهوه‌ای تیره و در سطح شکمی سفید چرک است.
زیستگاه مناطق مسکونی، کشاورزی، و به ندرت دور از محل آدمی زندگی می‌کند. در سوراخ‌ها و پرچین‌ها، روی شاخه‌های درخت و در مناطق مختلف لانه می‌سازد. گنجشک امروزه تقریباً در همه جای دنیا یافت می‌شود. بیشتر گنجشکان آوازی دلفریب و موزیکال دارند. اغلب گنجشکان لانه خود را در بوته‌زارها و علفزارها می‌سازند، اما نوعی گنجشک لانه‌اش را در جاهای بلندتری نسبت به گنجشکان دیگر می‌سازد. گاهی لانه را بر فراز درختان همیشه سبز تا ۸ متر ارتفاع می‌سازد. لانه آنها از خار و خاشاک و الیاف گیاهی، و گاهی از شاخه‌های کوچک درختان است. همچنین می‌شود گنجشک هارا در باغ‌های کشاورزی یافت و علاقه نسبتاً زیادی
به نشستن روی درخت‌های بید مجنون دارند.
موسم تخم‌گذاری و جفت‌گیری گنجشکها معمولاً از نیمه فصل بهار آغاز می‌شود و تا اواخر بهار ادامه دارد. ماده از ۴ تا ۶ تخم سفید رنگ با نشانه‌های سرخ-قهوه‌ای می‌گذارد. گنجشک‌هایی که در ناحیه‌های معتدل به سر می‌برند، گاه با فرارسیدن پاییز و زمستان به سوی ناحیه‌های گرمسیر مهاجرت می‌کنند. زمان شکار گنجشک از ۱ تیر ماه آغاز و تا اواخر فصل زمستان(۲۰)اسفند ادامه دارد.
سبزقبا
سَبزقَباها تیره‌ای از پرندگان بر قدیم و از خویشاوندان «زنبورخوار» و «ماهی خورک» می‌باشند. آن‌ها اندامی محکم و ظاهری شبیه به زاغ کبود دارند. طول بدنشان حداقل به ۲۲ و حداکثر به ۳۲ سانتیمتر می‌رسد. منقارشان بلند و اندکی خمیده‌است و نوک منقارشان تا حدی به قلاب شباهت دارد. دم آن‌ها بلند و به‌صورت‌های چهارگوش یا بادبزنی شکل است. بال‌هایشان بتدریج باریک‌تر و به نقطه‌ای در انتها ختم می‌شود. پروبال انواع سبزقبا به‌طور عمده از رنگ آبی روشن، سبز و سرخ تشکیل می‌شود. در بعضی از مناطق دنیا پرندهٔ سبزقبا از زیباترین پرندگان شناخته شده‌اند. با وجود آنکه رنگ پشت سبزقبا قهوه‌ای است، بقیه پرها و بال او آبی رنگ و سبز رنگ می‌باشد. بال‌هایش آبی تیره و باقی بدنش آبی مایل به سبز است. در بعضی مناطق تمام بدن سبزقبا به رنگ سبز تیره‌است. ۲ عدد جناحی دم سبزقبا رشد فوق‌العاده دارد و به اندازه ۱۵ سانتیمتر از سایر پرهای دم بلندتر می‌شود. همچنین در بعضی از مناطق نیز رنگ سبزقبا، سبز مایل به آبی و رنگ پشتش شبیه به رنگ شاه‌بلوط است. سبزقبای هندی از سایر همجنسان خود کوچک‌تر می‌باشد. سبزقبای هندی در مناطق حاره زندگی می‌کند و رنگ پشتش قهوه‌ای و رنگ بال‌ها و دمش آبی روشن و رنگ سینه و زیر شکمش بنفش است. از این نوع سبز قباها در شمال هندوستان، جزایر سلیمان و استرالیا یافت می‌شود.
سبزقباهای نر در فصل تولید مثل٬ در حال پرواز٬ ناگهان به سمت زمین شیرجه می‌زنند و با این کار٬ ماده‌ها را شیفتهٔ خود می‌کنند.
یازده گونه در ۲ سرده:
سبزقباها پرندگانی تنها هستند و آن‌ها را در حالیکه روی شاخه‌های لخت درختان و بربالای دیوار ساختمان‌ها، رو سیم‌های تلگراف نشسته‌اند، یا در حال جست‌وخیز کردن روی زمین می‌باشند، می‌توان دید. بعضی از انواع سبزقبا مهاجر هستند و زمستان‌ها را به‌طور جمعی و به صورت دسته‌های کوچک باهم می‌گذرانند. بعضی از سبزقباهایی که در مناطق سردسیر زندگی می‌کنند گاهی در هنگام شدت سرما به مناطق حاره نیز مهاجرت می‌کنند. در جنوب ایران نیز گونه‌های از این پرنده یافت می‌شوند؛ که با نام کارنجک شناخته می‌شود.
سبزقبا گونه‌های مختلفی دارد. در جنوب ایران نیز گونه‌های از این پرنده یافت می‌شوند. در هرمزگان (روستاهای اطراف بندرعباس) آن را با نام کارنجک (ka ren jak) و در مناطقی آن را به نام خاروشک (kha Roushk)یا کاروشک(ka Rousk) و در مناطقی کجنگ (kajeng) می‌شناسند. نام دیگر فارسی آن کاسکینه است.
یونایتد ۹۳ (فیلم)
یونایتد ۹۳ فیلمی است ساخته پل گرینگرس محصول سال ۲۰۰۶ درباره پرواز United Airline Flight 93 که در جریان واقعه ۱۱ سپتامبر ربوده شد و پیش از برخورد به هر هدفی سقوط کرد. این هواپیما به همراه سه هواپیمای دیگر در جریان وقایع ۱۱ سپتامبر ربوده شد. دو هواپیما به برجهای مرکز تجارت جهانی برخورد کردند، یکی به پنتاگون و این هواپیما قرار بود به کاخ سفید برخورد کند اما به دلیل تاخیر در پرواز مسافران آن از برخورد هواپیماهای دیگر مطلع شدند و با هواپیمارباها درگیر شدند و در این میان به دلیل ارتفاع کم، هواپیما به زمین برخورد کرد. وقایع داخل هواپیما بر اساس مکالمات تلفنی مسافران با اعضای خانواده‌شان ساخته شده ولی دقایق آخر محصول تخیل نویسنده‌است، اگرچه در جریان ساخت با خانواده تمام مسافران مشورت شده‌است. از زمان پخش در نوامبر ۲۰۰۶ فیلم در آمریکا ۳۱٫۴ میلیون دلار و در جهان ۷۵٫۲ میلیون دلار فروش داشته‌است.
ستی یکم
سِتی یکم (پادشاهی ۱۲۹۰-۱۲۷۹ پیش از میلاد) فرعون مصر باستان از دودمان نوزدهم مصر بود. او پسر رامسس یکم از همسرش شهبانو سیتره و همچنین پدر رامسس دوم بود.
بزرگترین دستاورد سیاسی ستی یکم فتح کردن شهرک سوریه‌ای به نام کادش بود که آن را از امپراتوری هیتی گرفت. مصر از زمان فرعون اخناتون مالکیت کادش را از دست داده بود. هورم هب و توت عنخ آمون در پس گرفتن کادش ناکام ماندند.
ستی یکم و پسرش رامسس دوم کادش را فتح کردند. هرچند که کادش به دلیل اینکه مصر ارتش دائمی برای محافظت از کادش نداشت و منطقهٔ امورو به کشور هیتی‌ها نزدیکتر بود دوباره به دست هیتی‌ها‌ افتاد.
نام او معنای "از ست" می‌داد که نشان از این می‌داد که پدر و مادرش وی را وقف این ایزد کرده بودند. در زبان یونانی این نام را به گونه Sethosis به کار می‌بردند.
ستی یکم در نخستین دهه پادشاهی‌اش دست به یک رشته جنگ‌ها در غرب آسیا و لیبی و نوبه زد. این جنگ‌ها در خروجی شمالی سرسرای ستوندار کارناک نمایش داده‌ شده است.
آرامگاه ستی یکم دست‌نخورده در سال ۱۸۱۷ میلادی به دست جووانی باتیستا بلتزونی در دره پادشاهان یافت شد.
شوپ‌پیلولیومای یکم
شوپیلولیوما یا شوپ‌پیلولیومای یکم (Shuppiluliuma) (پادشاهی: ۱۳۵۸-۱۳۲۳ (پیش از میلاد)) پادشاه هیتی‌ها بود. او جنگجویی بزرگ و سیاست‌مداری نامدار بود . او در کشاکش با امپراتوری مصر باستان توانست سرزمینهای میان مدیترانه و فرات را که پیشتر در دست آن امپراتوری بود به دست آورد.
او در آغاز رایزن و فرمانده سپاه تودهالیای سوم بود. سپس به ساموها تکیه کرد. او در این جایگاه دشمنان هیتی‌ها چون هایاسا و کاسی‌ها را شکست داد. اینگونه با زدودن تهدید آنان هیتی‌ها بار دیگر توانستند در خاتوشا جاگیر شوند.
گمان می‌رود که شوپ‌پیلولیوما در آینده سرور خود را کنار زده و شاید کشته باشد. وی با خواهر پادشاه هایاسا پیمان زناشویی بست. سپس دست به یک رشته کشورگشاییها زد و مهم‌ترین پیروزی را در جنگ با میتانی به دست آورد و این سرزمین را به دادمادش سپرد. وی همچین دست به ساخت سازه‌های سنگی با برجسته‌کاری نمایی نمود.
او سپس به سرزمینهای فرعون آخناتون چشم دوخت و سوریه را از دست مصر بیرون آورد. این انگیزه‌ای شد برای شورش باجگذاران به مصر.
پیروزیهایش بیوه فرعون را بر آن داشت تا برای او نامه‌ای بنویسد و از او بخواهد یکی از پسرانش را برای همسری با وی به مصر بفرستد تا فرمانروای مصر شودٰچرا که فرعون جانشینی ندارد و او نمی‌خواهد به همسری مردی غیراشرافزاده درآید. شوپیلولیوما فرستاده‌ای را برای بررسی وضعیت به مصر گسیل‌داشت. فرستاده گزارش مثبتی داد و شوپیلولیوما برآن شد که از آب گل‌آلود ماهی بگیرد. شاهزاده زان‌نازا که به مصر فرستاده شد در میانه راه درگذشت و پیوند میان دو کشور باستانی نافرجام ماند. شوپیلولیوما از این رویداد خشمگین شد و سپاهیانش را واداشت تا سرزمینهای پیرو مصر در کنعان و شمال سوریه را بگیرند؛ ولی از اسیران مصری که به کشوری هیتیها آورده شدند بیماری طاعون را با خود آوردند و در میان هیتیها پخش نمودند. اینگونه هم شوپ‌پیلولیومای یکم و هم جانشینش آرنوواندای دوم به این بیماری دچار شدند و مردند.
مورسیلی دوم پسر شوپیلولیوما پس از مرگ پدر سالنگار رخدادها زمان پادشاهی پدر را گردآورد. این نخستین بنمایه مهم دربارهٔ سده چهاردهم پیش از زایش مسیح است. در یکی از نامه‌هایی که برای آخناتون فرعون مصر نوشته شده -و در بایگانی آخناتون هم هست-آرزو شده که همانگونه که مصر در روزگار پدر آخناتون دارای روابط خوبی با هیتیها بوده از این پس نیز به همانگونه باشد. نوه شوپیلولیما، مواتالی دوم در ادامه سیاست‌های پدر و پدربزرگش مبنی بر فتح سوریه و شام، در نبرد کادش با رامسس دوم فرعون مصر به نبرد پرداخت.
لام امورتل
لام ایموغتل (به فرانسوی: L'Âme Immortelle) (به معنای روح جاودان) یک گروه موسیقی اتریشی است که موسیقی الکتروگوت می‌سازد.
دولت‌خانه
دولت‌خانه در واژه به معنای دربار سلطنتی است. "دولت" به معنای شکوه و عظمت و خوشبختی و نیز به معنای حکومت به کار می‌رود.
هم‌چنین دولت‌خانه نام قدیم عمارت عالی‌قاپو نیز بوده‌است.
قورچی‌باشی (قزلباش)
سمت قورچی‌باشی در اصل به فرمانده سواران کاملاً مسلح قزلباش در زمان صفویه گفته می‌شد. این مقام نظامی پس از وزیر اعظم، دومین مقام عالی‌رتبه نظامی بوده و معادل وزیر جنگ در دوران کنونی است. قورچی‌ها مسلح به تیر و کمان شمشیر، تبرزین و گاهی تفنگ بودند.
مینورسکی (ایرانشناس روسی) آنها همچون مخازن متحرک جنگ‌افزار توصیف می‌کند. کمپفر در سفرنامه خود آنها را سربازانی بسیار مغرور و شجاع می‌داند که خود را به حق عامل به قدرت رسیدن صفویان می‌دانند. محدوده وظایف قورچی‌باشی (کل کشور) به درستی مشخص نیست، اما وی پس از امیرالامرا یا سپهسالار بالاترین مقام نظامی محسوب می‌شده‌است. در ولایات و ایالات نیز منصب قورچی‌باشی وجود داشته که در محدوده همان ولایت فرماندهی قورچی‌ها را به عهده داشته‌اند.
قورچی‌ها در ابتدا مهم‌ترین بخش سپاه صفوی محسوب می‌شدند اما از زمان شاه عباس اول به بعد اهمیت آنها کاسته شد. شاه عباس اول برای کاهش قدرت آنها قوای نظامی از غلامان و همچنین قوای پیاده مسلح به تفنگ از مردم غیر قزلباش تشکیل داد. اما با این همه حتی در زمان شاه سلیمان تقریباً کمی کمتر از نیمی از نفرات ارتش را همین قورچی‌ها تشکیل می‌دادند. البته باید در نظر داشت که به وجود غلامان و نیروها جدید از استقلال و قدرت آنها کاسته شده بود.
اسکندر بیگ ترکمان
اسکندر بیگ ترکمان منشی نویسنده کتاب عالم آرای عباسی در تاریخ صفویان از تأسیس این سلسله تا مرگ شاه عباس یکم است.
وی زادهٔ سال ۹۴۰ خ. (۹۶۸ ه‍. ق.) و از ترکمانان بود. ترکمانان زیادی در دوره صفویه دارای مقامات مهم سپاهی بودند. وی در ابتدا به عنوان منشی دولتی مشغول به کار شد. سپس در ۲۶ سالگی به خدمت سپاهی گری در ناحیه عراق عجم به کار گماشته شد.
پس از ۶ سال ازنو یه عنوان یکی از منشیان درباری به کار مشغول شد. در همین شغل بود که در دوره شاه عباس یکم مدارج ترقی را طی کردو به منشی گری وِیژه شاه منصوب شد. وفات وی در سال ۱۰۱۲ (۱۰۴۳ قمری) اتفاق افتاد.N.K. Singh،NK Singh،A Samiuddin. Encyclopaedic Historiography of the Muslim World، p.۴۸۴
رضا شفیعی‌جم
احمدرضا شفیعی‌جم (زادهٔ ۱۰ تیر ۱۳۵۰) بازیگر ایرانی است. او برای چندین همکاری‌اش با مهران مدیری شهرت دارد و در چندین آثار او ایفای نقش کرده که می‌توان به "شب‌های برره"، "نقطه‌چین"، "جایزه بزرگ"، "شوخی کردم"، "باغ مظفر" و "شب‌های مافیا" اشاره کرد. او برای فیلم "ارتفاع پست" (۱۳۸۱) نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش دوم مرد از جشن سینمای ایران شد.
احمدرضا شفیعی‌جم فعالیت در تئاتر را از سال ۱۳۶۴ آغاز کرد و در سال ۱۳۷۰ فعالیت در تلویزیون با نقش‌های طنز را آغاز کرد. شفیعی‌جم با بازی در مجموعه "ساعت خوش" ساخته مهران مدیری به شهرت رسید و پس از آن در بیشتر مجموعه‌های طنز ظاهر شد. مشهورترین و به یادماندنی‌ترین نقش او بامشاد در مجموعه "نقطه چین" به کارگردانی مدیری است. شروع فعالیت سینمایی او با فیلم "دو همسفر" ساختهٔ اصغر هاشمی به عنوان بازیگر در سال ۱۳۷۱ بود.
ارتفاع پست
ارتفاع پست فیلمی است ساختهٔ ابراهیم حاتمی‌کیا که در ۲ مرداد ۱۳۸۱ به نمایش درآمده است.
قاسم (حمیدفرخ نژاد) که ادعا می‌کند برای خانواده و دوستانش در یک شرکت صنعتی در بندرعباس کار پیدا کرده، آن‌ها را سوار هواپیما می‌کند. اما تنها نرگس(لیلا حاتمی) است که از قصد قاسم خبر دارد. قاسم هواپیما را می‌دزدند و …
ارتفاع پست، دوازدهمین فیلم بلند ابراهیم حاتمی‌کیا بود. فیلمبرداری این فیلم از ۱۵ مهر ۱۳۸۰ در تهران آغاز شد.
داستان این فیلم بر اساس یک رویداد واقعی که در ۲۳ آذر ۱۳۷۹ در مسیر اهواز به بندرعباس انجام شد، ساخته شده‌بود. در این هواپیما (یاک ۴۰)، ۲۳ نفر از اعضای یک خانواده حضور داشتند که سه نفر از آن‌ها به نام‌های خالد حردانی، فرهنگ پورمنصوری و شهرام پورمنصوری، اقدام به این هواپیماربایی کردند که با واکنش به موقع گارد پرواز، اقدام آن‌ها ناکام ماند. حکم اولیه برای این متهمان، اعدام برای حردانی و حبس ابد برای برادران پورمنصوری بود، ولی وکیل آن‌ها محمد مصطفایی با تلاش خود توانست در سال ۱۳۸۶، احکام آن‌ها را به ۲۰ و ۱۵ سال حبس، کاهش دهد. به درخواست ابراهیم حاتمی کیا از رئیس دستگاه قضا، این متهمان در تاریخ نهم فروردین ۱۴۰۰مصادف با نیمه شعبان، عفو و آزاد شدند.{| class="wikitable" !قسمت !شخص !نتیجه !جایزه
{| class="wikitable" !قسمت !شخص !نتیجه
هریستو استویچکوف
خریستو استویچکوف که در ایران به هریستو استویچکوف شناخته می‌شود (متولد ۸ فوریه ۱۹۶۶ در پلوودیو)، بازیکن سابق فوتبال اهل بلغارستان و ملقب به ستاره بلغار (اسطوره بلغارستان) است. او از اسطوره‌های باشگاه بارسلونا به‌شمار می‌آید.
بازیکن سابق تیم ملی فوتبال بلغارستان و ستاره جهان در سال ۱۹۹۴ - دارنده توپ طلایی و کفش طلایی در همان سال که همراه با تیم ملی بلغارستان در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ آمریکا موفق به دریافت نشان بهترین بازیکن و بهترین گلزن جام گردید. هریستو استویچکوف چهار بار به عنوان مرد سال فوتبال بلغارستان انتخاب شد، ۸۳ بازی ملی انجام داد و ۳۷ گل برای این تیم به ثمر رساند.
استویچکوف عضو تیم‌های زسکا صوفیه بلغارستان - بارسلونا اسپانیا - پارما ایتالیا - النصر عربستان - شیکاگو فایر آمریکا بود که با این تیم‌ها جام‌های مختلفی را در کلکسیون افتخارات خود کسب کرده‌است. او هم‌اکنون به مربی‌گری مشغول است.
رضوانشهر (ابهام‌زدایی)
رضوانشهر به یکی از مکانهای زیر اشاره دارد:
هرمس
هِرمِس در اساطیر یونانی، خدای سرعت و پیام‌رسان المپ نشینان، پسرِ پادشاه ایزدان زئوس و همسرش مایا (یکی از پلیادس‌ها، و یکی از هفت دختر اطلس و پلیون) است. "هرمس" در ابتدا ایزد موسیقی و خالق ساز چنگ بود. او همچنین ایزد چوپان‌ها، بازرگانی، اندازه و وزن، سخنرانی، ادبیات، ورزشکاری و دزدی به‌شمار می‌رفت. از صفات و نمادهای او می‌توان به خروس، لاک‌پشت زمینی، چوب‌دستی، کیف پول، صندل‌های بالدار و کلاه آفتاب‌گیر اشاره کرد. "هرمس" به شکل جوانی خوش سیما، بدون ریش و تنومند یا به شکل مردی سالخورده دارای ریش به تصویر کشیده شده است.
"هرمس" سریع و حیله‌گر بود، بدین سبب قادر به رفت‌وآمد سریع بین جهان انسان‌ها و جهان ایزدان بود و نقش پیام‌رسان ایزدان و واسطه‌ای میان انسان‌های فانی با المپ نشینان به حساب می‌آمد. با توانایی آزادانه سفر کردن بین جهان‌ها، همچنین وظیفه راهنمایی ارواح مردگان به دنیای زیرزمینی و پنج رودخانه را بر عهده داشت. او گاهی اوقات دیگر ایزدان را فقط برای سرگرمی یا محافظت از انسان‌ها فریب می‌داد. او همچنین حامی مسافران، دزدها و ورزشکاران نیز بود و پهلوانانی مانند اودیسئوس و پرسئوس را در مأموریت‌هایشان راهنمایی می‌کرد. او قابل قیاس با مرکوری در اساطیر روم باستان است، که اگرچه به نظر می‌رسد از تمدن اتروسک سرچشمه گرفته باشد، اما ویژگی‌های مشابهی با یکدیگر دارند همانند حامی و پشتیبان بازرگانی و تجارت.
بر طبق افسانه‌ها، او درون غاری بر کوه سیلنا، در آرکادیا متولد شد. زئوس، مایا را در تاریکی شب و در حالی که تمام ایزدان در خواب به سر می‌بردند، باردار نمود. با فرارسیدن بامدادی شگفت‌انگیز، او متولد شد. مایا او را در قنداقش پیچید و سپس به سرعت خوابید. با این حال، هرمس خود را از قنداق رها کرد و به تسالی فرار نمود. او با دزدیدن گاوهای برادرش آپولون و کشتن آن‌ها از روده‌های آن‌ها اولین چنگ را ساخت. او سپس به غار بازگشت و به قنداقش برگشت. وقتی آپولون متوجه شد از او دزدی شده، به مایا اعتراض کرده که این هرمس بوده که گاوهای او را به سرقت برده‌است. مایا نگاهی به هرمس انداخت و گفت، این امکان ندارد و او هنوز در قنداقش پیچیده‌است. در اینجا بود که زئوس قدرتمند مداخله کرد، او تمام مدت مشغول تماشای هرمس بود و به او دستور داد گاوها را به آپولون بازگرداند، اما مجازاتش نکرد. در زمانی که این بحث ادامه داشت، هرمس شروع به نواختن چنگ کرد. در ابتدا این امر خشم آپولون را برانگیخت اما بعد از شنیدن صدای چنگ نظرش عوض شد و چنگ را در ازای گاوهایش با خود برد. آپولون بعدها استاد این ساز زهی شد و آن را به یکی از نمادهای خود تبدیل کرد.
پسر هرمس پان خدای نی پان بود. مادر پان یک نیمف دریایی بود. نماد اداره پست در یونان بر اساس این ایزد است.
گوهر خیراندیش
گوهر خیراندیش (زادهٔ ۱ شهریور ۱۳۳۳) در شیراز، بازیگر و مدرس بازیگری در سینما، تئاتر، تلویزیون و گوینده رادیو است. وی دارای مدرک کارشناسی بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای زیبا است.
گوهر خیراندیش درسال ۱۳۳۳ در شیراز متولد شد. از سال ۱۳۴۹ و در دوران دبیرستان، فعالیت وی با گروه تئاتر در شیراز آغاز شد و در همین سال بود که با جمشید اسماعیل‌خانی آشنا شد و این آشنایی منجر به ازدواج این‌ دو گشت. حاصل این ازدواج یک پسر و دو دختر به نام‌های امید، آزاده و آناهیتا است. او با همسرش در شیراز به‌ فعالیت تئاتر می‌پرداختند و همچنین کارمند اداره فرهنگ و هنر شیراز بود. وی در سال ۱۳۵۷ در دانشگاه تهران قبول شده و به‌ همراه همسر و فرزندانش به تهران می‌آید. در تهران در کنار درس‌خواندن، به فعالیت تئاتر می‌پردازد و همچنین کارشناس امور هنری ارشاد استان تهران می‌شود. خیراندیش سپس بازی را در سینما، تئاتر و تلویزیون ادامه می‌دهد. او با فیلم روزهای انتظار فعالیتش را در سینما آغاز کرد و با فیلم بانو درخشید. گوهر خیراندیش همیشه در نقش‌های متفاوت ظاهر شده‌است. وی همچنین چندین سال در برنامه صدای‌ عبرت شبکه سراسری رادیو، به‌ فعالیت مشغول است.
وی یکی از استادان ثابت کانون سینماگران جوان است و همچنین سابقه برگزاری کارگاه آموزشی در چند دانشگاه معتبر آمریکا را دارد.
وی پیشنهاد بازی در سریال دارا و ندار و فیلم اخراجی‌ها را علی‌رغم پیشنهاد مالی خوب به جهت نقش‌های ضعیف نپذیرفت. به عقیده وی یکی از رموز ماندگاری یک بازیگر این است که هر نقشی را فقط برای مسائل مالی قبول نکند.آثار نمایشی وی عبارتند از:
آیین‌نامه
آیین‌نامه به مقرراتی گفته می‌شود که توسط مقامات صلاحیت‌دار (مانند وزیر و شهردار) وضع و در معرض اجرا قرار می‌گیرند. خواه هدف آن تسهیل اجرا و تشریح قانونی از قوانین موضوعه باشد؛ خواه در مواردی باشد که اساساً قانونی وضع نشده‌است، که به آن "نظام‌نامه" هم گفته می‌شود.
آیین‌نامه در جایی که مخالف یا مغایر با قانون است، تاب مقاومت در برابر قانون را ندارد. تفاوت اساسی "قانون" و "آیین‌نامه" در مراجع تصویب‌کنندهٔ آن‌ها است؛ به طوری‌که قانون از مجاری مجالس تنقیح و تصویب می‌گردد، ولی آیین‌نامه توسط سازمان‌های دولتی مصوب می‌گردد؛ ضمن این‌که ابطال آیین‌نامه‌های مغایر با قانون با دیوان عدالت اداری است.
همچنین مجموعه مقرراتی را که توسط هیئت وزیران یا یکی از آنها برای اجرای قوانین مصوب مجلس یا انجام امور مستقل ایجاد می‌گردد، آیین‌نامه می‌گویند. به‌طور کلی ضوابط قانونی در سلسله مراتب طولی به این ترتیب قرار می‌گیرند: قانون اساسی، قوانین عادی (قوانین مصوب مجلس)، آیین‌نامه‌ها و نظام‌نامه‌ها، بخشنامه‌ها و تصویب‌نامه‌ها. فایده تقسیم‌بندی مزبور در لزوم تبعیت هر قانون از قانون بالاتر می‌باشد؛ بنابراین آیین‌نامه‌ها نباید مخالف قانون (اعم از اساسی و عادی) باشند. به موجب اصل ۱۳۸ قانون اساسی: اصل ۱۳۸ - علاوه بر مواردی که هیئت وزیران یا وزیری مأمور تدوین آیین‌نامه‌های اجرایی قوانین می‌شود، هیئت وزیران حق دارد برای انجام وظایف اداری و تأمین اجرای قوانین و تنظیم سازمانهای اداری به وضع تصویب‌نامه و آیین‌نامه بپردازد. هر یک از وزیران نیز در حدود وظایف خویش و مصوبات هیئت وزیران حق وضع آیین‌نامه و صدور بخشنامه را دارد ولی مفاد این مقررات نباید با متن و روح قوانین مخالف باشد.
آیین‌نامه‌ها سه دسته هستند:
۱_ آیین‌نامه‌های اجرایی: که خود دو دسته هستند:
۲_آیین‌نامه‌های مستقل
۳_آیین‌نامه‌های تفویضی