hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سان سباستیان
سن سباستین (اسپانیایی: San Sebastián) مرکز استان گوئیپوسکوای اسپانیا است. جمعیت آن ۱۸۲٬۹۳۰ نفر و مساحتش ۶۱ کیلومتر مربع است. این شهر که در شمال کشور باسک و در قسمت ساحل جنوبی خلیج کوچک بیزکی هست، در فاصله حدوداً صد کیلومتری شهر بیلبائو قرار گرفته و صاحب یکی از معروفترین ساحل‌های اروپاست.
شانه باد:
در طرف مقابل ساحل سن سباستین یعنی سمتی که شهر کوچک Igeldo بر روی کوه Igeldo واقع شده، در کوهپایه و محل برخورد موج‌های دریا به کوه، سازه‌ای طراحی شده به نام «شانه باد» که باد حاصل از برخورد امواج دریا به کوه را به نحوی شانه کرده و به بالا هدایت می‌کند. سمبلی از شانه باد توسط Eduardo Chillida نیز تراشیده شده که از شهره خاصی برخوردار است. هر چند ثانیه فضای هیجان انگیزی به واسطه حرکت موج‌ها که بدنبالش باد با وزش تندی از دریچه‌های زمینی آن خارج می‌شود، به وجود می‌آید.
سن سباستین در ایران رو شاید بخاطر فستیوال بین‌المللی فیلمش که در سپتامبر برگزار می‌شود می‌شناسند و در همین حال، شهر سن سباستین یکی از کاندیداهای دریافت عنوان "پایتخت فرهنگی اروپا ۲۰۱۶" در نظر گرفته شده و بخش‌های مختلف این شهر به همراه روستاهای اطرافش که بعضاً در کوه قرار گرفته، جلوه خاص و زیبایی به این شهر بخشیده‌است.آکواریوم سن سباستین به همراه آکواریوم بارسلونا جزء معروفترین‌ها در اسپانیا و اروپا محسوب می‌شوند و جانوران بدیع دریایی در آن از همه نوع و قسم دیده می‌شود. علاوه بر آن، طراحی و معماری داخلی آکواریم در نوع خودش بی‌نظیر محسوب می‌شود. از زیباترین بخش آکواریم می‌توان به راهروی شیشه‌ای اون اشاره کرد که از همه جهات امکان به تماشا نشستن دنیای زیبای زیر دریاها در این راهرو وجود دارد.
همیشه مردم بیلبائو و سن سباستین در یک حس رقابت سازنده با هم قرار داشته‌اند و تا اونجائی که ممکن بوده، سعی کرده‌اند تا از هم در هر زمینه پیشی بگیرند. به همین دلیل هم اگر به عنوان مثال بیلبائو در فوتبال نام «اتلتیک» را به یدک کشیده‌است، سن سباستین هم تیم «رئال سوسیداد» رو معرفی کرده که یکی از تیم‌های پایه‌گذار لالیگای اسپانیا بوده‌است.
پالما ده مایورکا
پالما ده مایورکا (اسپانیایی: Palma de Mallorca) مرکز جزایر بالئارس اسپانیا و مهم‌ترین شهر و بندر جزیره مایورکا است. جمعیت آن ۴۰۱٬۲۷۰ نفر (۲۰۰۹) و مساحتش ۲۱۳ کیلومتر مربع است.
متروی پالما در سال ۱۹۹۵ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۱۶ ایستگاه می‌باشد.
لریدا
لِریدا، لییدا یا لارده (؛ ) شهری در غرب کاتالونیا واقع در اسپانیا است. این شهر، پایتخت استان لریدا است.
لارده یکی از قدیمی‌ترین شهرهای کاتالونیا است که زمان مستقر شدن در آن به عصر برنز بر می‌گردد. تا زمان هیسپانیا، این منطقه اقامتگاهی برای ایبریایی‌ها بود. این شهر در زمان سلطنت آگوستوس تبدیل به شهرداری شد. در سال ۱۱۴۹ و پس از چندین سده، این شهر در جریان بازپس‌گیری اندلس از موروها، که آن را در قرن هشتم تصرف کرده بودند، پس گرفته شد. در سال ۱۲۹۷، دانشگاه لارده تأسیس شد که سومین دانشگاه قدیمی در اسپانیا است. در طول سده‌های بعد، این شهر در چندین جنگ مثل جنگ داخلی اسپانیا در قرن بیستم آسیب دید.
پامپلونا
پامپلونا (اسپانیایی: Pamplona) مرکز استان نابارای اسپانیا است. جمعیت آن ۱۹۵٬۷۶۹ نفر و مساحتش ۲۴ کیلومتر مربع است.
پامپلونا پایتخت ناحیه خودگردان نِوَرّا در شمال شرقی اسپانیاست که به زبان باسکی (یکی از زبان‌های رایج اسپانیا در منطقه باسک) ایرونیا Iruña نامیده می‌شود. شهرت این شهر به واسطه فستیوال گاوبازی سن فرمین هست که هر ساله از ۶ تا ۱۴ ژوئن در آن برگزار می‌شود.
اورنسه (شهر)
اورنسه (اسپانیایی: Orense) مرکز استان اورنسه اسپانیا است. جمعیت آن ۱۰۷٬۱۸۶ نفر و مساحتش ۸۵ کیلومتر مربع است.
سریا (شهر)
سُریا (اسپانیایی: Soria) مرکز استان سُریای اسپانیا است. جمعیت آن ۳۸٬۰۰۴ نفر و مساحتش ۵۵ کیلومتر مربع است.
تروئل
تروئل (اسپانیایی: Teruel) مرکز استان تروئلی اسپانیا است. جمعیت آن ۳۴٬۲۴۰ نفر و مساحتش ۴۴۰ کیلومتر مربع است.
کلیسای سان پدرو در آن است و در دوران جنگ داخلی اسپانیا این شهر نقش موثری داشت و جنگ‌های شدیدی در آن روی داد.
تولدو
تولدو، اسپانیا (به اسپانیایی: Toledo, Spain) مرکز استان تولدوی اسپانیا است که در استان تولدو واقع شده‌است.
تولدو ۸۴٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد و ۵۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الکساندر دوما (پسر)
الکساندر دوما (پسر) (۲۷ ژوئیه ۱۸۲۴–۲۷ نوامبر ۱۸۹۵) نویسنده و نمایش‌نامه‌نویس و رمان‌نویس فرانسوی فرزند الکساندر دوما (پدر) بودند که پا جای پای پدر گذاشت.
او در شهر پاریس به دنیا آمد. او فرزند نامشروع الکساندر دوما (پدر) بود. در سال ۱۸۳۱ دومای پدر وی را به عنوان فرزند قانونی خود قبول کرد. او در ۱۸۴۵ اولین کتاب خود را با نام "peches de Jeunesse" به معنای "گناهان دوره جوانی" منتشر کرد. از نمایش نامه‌های وی می‌توان «مسئله پول»، «فرزند نامشروع» را می‌توان نام برد.
لاس پالماس
لاس پالماس (اسپانیایی: Las Palmas de Gran Canaria) مرکز استان لاس پالماس اسپانیا است. این شهر واقع در جزیره گران کاناریا از سری مجمع الجزایر قناری می‌باشد.
جمعیت آن ۳۸۳٬۳۰۸ نفر و مساحتش ۱۰۰ کیلومتر مربع است.
این شهر توسط خوان رجون در ۲۴ ژوئن ۱۴۷۸ با نام "لاس پالماس " تأسیس شد. رجون رئیس ارتش مهاجم کاستیل بود، که سپس با مردم محلی درگیر جنگ شد.
جنگ در دهانه دره گینیگوادا آغاز شد، جایی که او به همراه ۳۰ سرباز خود در منطقه وگتا است، مستقر شدند.
این مبارزه به مدت پنج سال به طول انجامید و جان بسیاری را گرفت، به ویژه در طرف بومیان، که فاقد ابزار کافی برای دفاع از خود در برابر ارتش‌های اعزامی توسط فرمانروایان کاتولیک بود. با وجود این، مقاومت شدید بود. پایان فتح در سال ۱۴۸۳، با ادغام جزیره در تاج کاستیا توسط پدرو د ورا، که توانست بومیان گولدار را در شمال غربی جزیره تسلیم کند.
۲۰ نوامبر ۱۴۸۵ اسقف نشین از ال روبیکون (لانزاروته) به رئال لاس پالماس منتقل شد. با تأسیس اسقف اعظم جزایر قناری، اولین دادگاه تفتیش عقاید مقدس، دربار سلطنتی جزایر قناری و محل اقامت کاپیتان کل جزایر قناری، اهمیت شهر به تدریج افزایش یافت. اگرچه پایتخت، همان‌طور که از قرن ۱۹ به بعد فهمیده شد، در مجمع الجزایر به این صورت وجود نداشت، با توجه به اینکه محل اقامت کاپیتان ژنرال در لاس پالماس بود، می‌توان در نظر گرفت که این پایتخت جزایر قناری در بخشی از قرن شانزدهم بوده‌است. و قرن هفدهم؛ پس از آن، اگرچه بدون اهمیت حقوقی یا واقعی، همچنان به عنوان پایتخت افتخاری مجمع الجزایر قناری در نظر گرفته شد.
در سال ۱۴۹۲، کریستف کلمب (به اسپانیایی: Cristóbal Colón) برای تعمیر سکان کشتی خود پینتا در بندر لاس پالماس لنگر انداخت و مدتی را در اولین سفر خود به قاره آمریکا در جزیره همسایه گذراند. او همچنین در راه بازگشت به اسپانیا در آنجا توقف کرد. کولون خانه یک موزه در Vegueta [ES] منطقه از شهرستان - بعد از او نام.
در سال ۱۵۹۵، فرانسیس دریک سعی کرد شهر را غارت کند، که منجر به نبرد لاس پالماس شد. حمله هلندی تحت فرمانده دریاسالار پیتر وان در دور در ۱۵۹۹ تنها کمی موفق تر بود. برخی از شهر ویران شد، اما مهاجمان دفع شدند.
بندر لاس پالماس، "پورتو د لا لوز" (بین‌المللی به عنوان شناخته شده "لا پورت لوز")، تا حد زیادی از بسته شدن بهره‌مند کانال سوئز در طول بحران سوئز. در آن زمان بسیاری از کارگران خارجی به این شهر مهاجرت کردند.
لاس پالماس به پنج ناحیه اداری تقسیم می‌شود که به نوبه خود به ناحیه‌هایی تقسیم می‌شوند که لزوماً با محله‌های سنتی سازگار نیستند.
استان لاسپالماس
لاسپالماس (Las Palmas) استانی در اسپانیا است که از قسمتهای شرقی بخش خودمختار جزایر قناری تشکیل شده‌است.
مرکز استان شهر لاسپالماس است.
۱٬۰۱۱٬۹۲۸ نفر (۲۰۰۵) در لاسپالماس زندگی می‌کنند که از این میان ۳۹٪ در شهر لاسپالماس ساکن هستند.
مساحت استان ۴٬۰۶۶ کیلومتر مربع است و ۳۴ دهستان دارد که از این میان بیش از نیمی دهکده‌های با کمتر از ۲۰۰ نفر جمعیت هستند.
فهرست شهرهای ایالات متحده آمریکا بر پایه جمعیت
در فهرست شهرهای ایالات متحدهٔ آمریکا، لیستی از مکان‌های پرجمعیت ایالات متحده آمریکا آمده‌است.
پایتخت‌های ایالات پررنگ ذکر شده‌اند.
دبیرستان پاسارگاد
دبیرستان پاسارگاد از مدارس مشهور منطقه کیانپارس اهواز است که پیش از انقلاب مدرسه آمریکایها بوده است و پس از انقلاب با نام دبیرستان کاشانی به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
بوستان المهدی
پارک اَلمَهدی پارکی است تازه‌ تأسیس که در شهر تهران و در ضلع جنوب شرقی میدان آزادی واقع شده‌است.
این پارک که ساخت و تجهیزش مدت‌های طولانی به درازا کشید، دارای امکاناتی همچون قایق‌رانی، وسایل پرورش اندام و محل بازی کودکان می‌باشد. به دلیل نزدیکی این پارک به ترمینال غرب تهران، آلاچیق‌هایی نیز برای استراحت و خواب مسافران و رهگذران نیز در آن ساخته شده‌است.
خلیج گوایاکوئیل
خلیج گوایاکوئیل پهنه بزرگی از آب در بخش غربی آمریکای جنوبی است.
این خلیج بخشی از اقیانوس آرام است.
نقطهٔ شمالی این خلیج، شهر سالیناس در اکوادور و جنوبی‌ترین نقطهٔ آن پونتا پارینیاس (Punta Pariñas) در پرو است.
افسوس (شهر)
اِفِسوس (نیز اِفِسُس) یکی از شهرهای ایونیا در آناتولی (آسیای صغیر) باستان بود که امروز ویرانه‌های آن به عنوان مرکز گردشگری و باستان‌شناسی در سه کیلومتری جنوب شهر سلجوک استان ازمیر کشور ترکیه قرار دارد. ویرانه‌های افسوس یکی از بزرگترین مجموعه‌های بر جای مانده از تمدن یونانیان در مدیترانه شرقی است.
جاذبه‌های گردشگری این شهر، همه ساله جهانگردان بسیاری را به این منطقه جذب می‌کند. «افسوس» میزبان یکی از هفت کلیسای آسیا در کتاب «مکاشفه یوحنا» در «عهد جدید» بوده‌است و شاید انجیل یوحنا در این محل به رشته تحریر درآمده باشد. همچنین بسیاری بر این باورند که «هفت خفتگان افسوس» (در قرآن: "أصحاب الکهف")، که مسلمانان آن‌ها را مقدس می‌دانند، در این شهر زندگی می‌کردند و در غاری نزدیک به آن، سال‌های بسیار به خواب رفته‌اند. کشف بسیاری از اسناد مربوط به مسیحیت و مذاهب پیشین، «افسوس» را در زمره مهم‌ترین بقایای تاریخی قرار داده‌است.
تخمین زده می‌شود که شهر افسوس در زمان رومیان بین ۳۳۶۰۰ تا ۵۶۰۰۰ نفر جمعیت داشته‌است؛ و سومین شهر بزرگ منطقه آناتولی بعد از شهرهای ساردیس و اسکندریه ترواس بوده‌است.
اِفِسوس یک واژه باستانی و به معنای شهر «ایزدبانوی مادر» است. این مکان نام خویش را از واژه باستانی "هتیتی آپاشا" گرفته‌است. از آنجا که یونانیها حرف «ش» را در زبان خود نداشتند و از این رو این نام در زبان ایشان از "آپاشا" به "اِفِسوس" مبدل گشت. اِفِسوس در زبان ترکی استانبولی «اِفِس» تلفظ می‌شود.
آپاشام یا اِفِسوس یکی از مراکز تجمع هیتی‌ها و تمدن میکنه‌ای بود و یکی از مهم‌ترین شهرهای آسیای کوچک بشمار می‌رفته که تاریخچه آن به ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح می‌رسد. اولین بار در سال ۲۹۶ پ.م. محل این شهر توسط لیسیماخوس به مکان امروز منتقل گشته و به صورت بندری مهم متعلق به کشور پرگامون گردید.
تاریخچه باستان‌شناسی در شهر افسوس به سال ۱۸۶۳ میلادی بازمی‌گردد. در آن زمان باستان‌شناسی به نام جان ترتل وود، از سوی موزه بریتانیا مسوولیت کاوش در معبد آرتمیس را به عهده گرفت. در سال ۱۸۶۹ او موفق به کشف پیاده‌رویی از معبد شد. در سال ۱۸۷۴ اکتشافات متوقف گردید و بار دیگر توسط اتو بندورف که یک باستان‌شناس آلمانی بود در سال ۱۸۹۵ از سر گرفته شد.
باستان شناسان تخمین می‌زنند که تنها ۱۵ درصد از شهر باستانی افسوس کشف شده‌است و از زیر خاک بیرون آورده شده‌است.
دژ جعلان بنی بوحسن
قلعه جعلان بنی بوحسن ، یکی از قدیمی‌ترین قلعه‌های کشور پادشاهی عمان ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) است.
این قلعه در شهرستان جعلان بنی بو حسن (ولایة جعلان بنی بو حسن) در منطقه شرقی عمان واقع شده‌است.
«قلعه جعلان بنی بو حسن» یکی از قلعه‌های دفاعی منطقه‌است. این قلعه برای حفظ امنیت شهر و نقاتی بر سر راه تجارتی بین شهرهای داخلی ساخته بوده‌اند، در دوران اولیه ساخت آن دور تا دور قلعه دیورای (سور) احاطه نموده بود، اما در حال حاضر و پس از مرمت قلعه دیگه از این دیوار اثری وجود ندارد. در دوران گذشته در کنار دیوار این قلعه تجارت و داد و ستد در حرفه‌هایی مختلف رواج داشته بود است. این شهر به تجارت اسب‌های اصیل عربی مشهور بوده‌است، وبازار بزرگی برای فروش اسب ومتعلقات آن سالیانه در این شهر و در کنار قلعه مذکور برگزار می‌شده‌است. برگزاری این بازار همراه با جشن واحتفال وجشنواره اسب دوانی وفلکلور ورقص‌های سنتی برگزار می‌شده‌است، این احتفالات چندین روز بطول می‌انجامیده‌است.
کاروانسرای بهر ترک
قبل از پیدایش وسایل نقلیه موتوری مثل اتومبیل‌های مختلف، قطار، کشتی و هواپیما که مسافر و بار را به سهولت حمل می‌نمایند، تجار، و مال‌التجاره‌های خود را به وسیلهٔ چهارپایان مثل ألاغ، قاطر و شتر و امثال آن حمل ونقل می‌نمودند. همچنین مسافرت‌ها و زیارت‌ها به وسیلهٔ همین چهارپایان انجام می‌گرفت که مدّت مدیدی طول می‌کشید تا مال‌التجاره‌ها یا مسافرین پس از مشقّات و زحمات زیاد به مقصد خود برسند؛ بنابراین احتیاج فراوانی به استراحتگاه و سرپناه و مأمن بین راه داشتند تا خود و مرکب شان در آن محل کمی توقف نموده، رفع خستگی نمایند و برای ادامة راه آماده شوند. به همین مناسبت سلاطین قدیم ایران به فکر ساختن کاروانسراهای مجهزّ میان شهرهای مهمّ تجاری یا اماکن مقدّسه زیارتی افتادند. این کاروانسراها بهترین محل آسایش مسافران و حفظ امنیت کالاهای تجارتی آن‌ها و همچنین محل ارتباط و اطلاع با شهرهای دیگر بوده‌اند. کاروانسراها حُجرات متعددی جهت مسافر و طویله‌های مجهزّی برای مرکب‌های آن‌ها داشته‌است. بنای این نوع کاروانسراهای آمن و مجهزّ در زمان صفویه به خصوص در عهد شاه عباس به اوج خود رسید.
چنان‌که در بعضی از کتب تاریخ ضبط شده، شاه عباس اول تعداد ۹۹۹ باب کاروانسرا در سراسر کشور احداث نموده‌است. بسیاری از سیّاحانی که در آن زمان به ایران آمده‌اند از این کاروانسراها را نام برده أند، و مدت‌ها در آنجا زندگی کرده‌اند. «تاورنیه» نوشته‌است: «بعضی از کاروانسراهای ایران گنجایش یکصد مسافر را با اسب‌ها و کالاهای شان داشته‌است، تا مسافران بتوانند مدت‌ها با آسایش و امنیت در آنجا به استراحت بپردازند».
«ژان شاردن» تعداد حجرات و اتاق‌های یکی از این کاروانسراها را ۲۵۰ باب دانسته و نوشته‌است: «کاروانسرا دارای حوض بزرگی در وسط و درختان تنومندی در اطراف است». اهمیت کاروانسراها و مأمن و سرپناه در مسیر راه‌ها در آن دوران از ویژیگی‌های خواصی برخور دار بوده‌است. آثار چنین کاروانسراهایی بر سر راه‌های تجارتی و به ویژه کاروانسرای بُهر ترک نشان دهنده جنب و جوش کاروانیانی است که در دوران بسیار دور از این نقاط آباد می‌گذشته‌اند و به سیر و سفر خود به سوی شهرهای شمال کشور ادامه می‌داده‌اند. گویند در کنار باراندازها چندین شبستان حجره و طاق نما وجود داشته، که مرکز اتراق صاحبان کالاها، باربران و ساربانان بوده‌است؛ ولی امروزه اثری از این اتاق‌ها به چشم نمی‌خورد.
واهیت «کاروانسرای بُهر ترک» از آنجاست که در بین کاروانسرای کمبرده و کاروانسرای مهران قرار گرفته بوده‌است. و به دلیل قرار گرفتن این کاروانسرا در مسیر راه بازارگانی مهم (درآن زمان) که از بندر لنگه به لار و سپس به شیراز متصل می‌نموده‌است، که پس از توقفی چند روزه در مرکز دهستان کوخرد که در آن زمان روستای کوخرد، روستایی بزرگ و مرکز تجاری و توقف گاه کاروانیان بین لار و بندر لنگه به حساب می‌آمده‌است، به خاطر این اهمیت در آن دوران، روی این روستا بسیار حساب می‌شده‌است، چرا که در آن زمان کوخرد یا سیبه قدیم خودش تنها و هیچگونه آبادی بزرگ اطراف آن وجود نداشته.
از این لحاظ «کاروانسرای بهر ترک» اهمیت و ویژگی‌های خاصی کسب کرده بوده‌است. کاوران‌ها و کاروانسالان‌ها بعد از چند روز استراحت در این اماکن دوباره به مسیر خود ادامه می‌داده‌اند ابتداء از کوخرد و سپس بستک، لار و به شیراز می‌رسیده‌اند.
کاروانسرای کمبرده
کاروانسرای کُمبـِردُه یکی از کاروان‌سراهای غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است که مربوط به دوره زندیان است. این کاروان‌سرا در پایهٔ کوه لاور در بخش کوخرد شهرستان بستک هرمزگان واقع شده و یکی از آثار تاریخی و نقاط دیدنی استان هرمزگان به‌شمار می‌آید. این مکان یکی از آثار تاریخی سر راه شوسه لمزان، روستای لاور، دهستان کوخرد به بستک است.
جهت فراهم نمودن شرایط آسایش و سرپناه دراین منطقه، احتیاج بافرم کالبدی کاروانسراهای جنوب غرب هرمزگان و سواحل خلیج فارس مشاهده می‌شود که «این کاروانسراها» عموماً فاقد حیاط مرکزی بوده و شامل بنایی چهارگوش است با اتاق مرکزی صلیبی شکل و اتاق‌های جانبی می‌باشند. «کاروانسرای کُمبـِردُه» آثاری تاریخی و باستانی در سره راه ارتباطی و در مسیر راه کاروانیان و در خطهٔ راه اصلی سردار چریک مشهور آن دوران جلودار مهران واقع شده بود است، و سردار جلودار مهران و چریک‌هایش نهایت استفاده از این کاروانسرا می‌نموده أند؛ و چنان‌که معروف است جلودار مهران یکی از مشهورترین سرداران چریک‌ها آن دوران بوده‌است. جلودار مهران سردار چریک‌ها بود که از کاروان‌ها (قافله‌ها) در برابر دزدان حمایت می‌کرد، چون قدیمی‌ها می‌گویند که تهیه مایحتاج زندگی به وسیله قافلهٔ‌های ألاغ، قاطر و شتر بوده و برای اینکه از ناامنی بین‌راه مصون باشند قافلهٔ بزرگی به صورت دسته جمعی حرکت می‌کردند، و با گروه زیادی از افراد مسلح از طریق بندرعباس به یزد مسافرت می‌نمودند. این کاروانسرا نقش اساسی در مسیر راه‌های بازارگانی و کاروان یان در مسیر راه تجارتی شهرستان لار به شهرستان بندر لنگه داشته بوده‌است. در هنگام بارندگی جلودار مهران و یارانش در این کاروانسرا لنگر می‌انداخته‌اند و بعد از چند روز استراحت دوباره به مسیر خود ادامه می‌داده‌اند ابتدا به کوخرد و سپس بستک، لار و به شیراز می‌رسیده‌اند.
قلعه رستاق
(نقاط دیدنی سلطنت عمان) است. «قلعه رستاق» برفراز تپه‌ای درپایهٔ کوه جبل اخضر در حاشیه سهل باطنه در نزدیکی شهرستان رستاق ( ولایت الرستاق ) در استان باطنه عمان واقع شده‌است. این قلعه در سال ۱۲۵۰ میلادی بر روی خرابه‌های آثار برجی کهنه که از دوران ساسانیان باقی مانده بود بنیادگذاری شده‌است. اما قلعهٔ مهیبی که هم‌اکنون می‌بینیم و پابرجاست در سال (۱۶۲۴_ ۱۶۴۹) میلادی در دوران حکم نخستین حکمران از دودمان (أئمة الیعاربة) ساخته شده‌است. قلعه در دو طبقهٔ فوقانی و تحتاتی بنا شده‌است که شامل مسکن حاکم و حاشیه أش بوده‌است، و همچنین طبقهٔ زیر زمینی نیز جهت انبار مهمات ساخته بوده أند. قلعه از موقعیت بسیار عال و سوق الجیشی برخوردار است. «قلعه مهیب رستاق» دارای مخزن سلاح، اتاق استقبال، مسجد، زندان، بوابات متعدد و مرافق مختلف است.
قلعهٔ رستاق دارای چهار برج بزرگ است که در مابین سال‌های ۱۴۷۷ تا ۱۹۰۶ میلادی ساخته شده‌است.
در قلعهٔ رستان ۱۰ توپ و توپخانه وجوددارد. چهار توپ در «برج الحدیث»، سه توپ در «برج الریح» و سه توپ دیگر در پائین قلعه قرار دارد. همچنین قلعه دارای چهار صباحات «بوابات» یعنی (دروازه) می‌باشد که به شرح زیر است:
دژ بیت‌الردیده
این قلعه در شهرستان نزوی ( ولایة نزوی ) منطقه داخلیه عمان واقع شده‌است. تاریخ بنای «قلعه بیت الردیده» به قرن هیفده هم میلادی بر می‌گردد، و در فاصلهٔ ۲۴ کیلومتری شهرستان نزوی در ابتدای وادی المعیدن و در سمت مغرب نیابت برکة الموز واقع شده‌است. این دژ توسط الامام سلطان بن سیف الیعربی دومین امام از سلاطین (دولت الیعربی) مابین سال‌های (۱۰۵۹هـ-۱۰۹۰هـ) موافق (۱۶۴۹م -۱۶۷۹م) ساخته شده‌است، و در عهد السید محمد بن الإمام أحمد بن سعید تجدید و توسعه یافته‌است.  به علت قرار داشتن قلعه در مسیر گلویه (تنگه ی) راه جبل اخضر شهرت فراوانی کسب نموده بوده أست.
قلعه عبارت است از یک بنای دو طبقه مربع شکل که اطراف آن با دیوار (سور) محافظت شده‌است، و در زوایای اطرافش برج‌های کوچکی وجود دارد. در فزای قلعه قناتی مکشوف جاری است که به نام «فلج الخطیمن» مشهور است و آبش بسیار شیرین است. بنای قلعه از عناصر معماری محلی تقلیدی تشکیل یافته‌است، قسمتی از دیوار سمیک برج‌ها از آجر و خشت و ساروج تشیید شده‌است، همچنین از مواد سنگ، گچ، چوب و شاخهٔ نخل خرما نیز استفاده شده‌است. درون قلعه از گچ کاری ونقاشی خاص وزیبایی ستوها واقواص دارای گچبری و طراز معماری سقف‌ها از لحاظ تزیینی با طاق‌های اکلیل و گچ ونقوش عمرانی از زیبایی خواص ومنحصر به فرد بر خوردار است.
دی آنین
دی آنیِن یک هفته نامه فکاهی و طنز آمریکاییست. این نشریه به‌طور روزانه بر روی اینترنت منتشر می‌شود.
این نشریه که تیراژ ۷۱۰٬۰۰۰ نسخه دارد، بسیار محبوب دانشجویان آمریکایی در سالهای اخیر بوده‌است.
د آنیون (که بمعنای پیاز است)، نخست توسط دو دانشجو از دانشگاه ویسکانسین در سال ۱۹۸۸ چاپ گردید، و امروزه در انگلستان هم فروش دارد.
رود هادسن
رود هادسن(به انگلیسی: "Hudson River") یا رود هادسون در ایالت نیویورک ایالات متحد آمریکا جاری است. این رود به طول ۵۰۷ کیلومتر (۳۱۵ مایل) از شمال تا جنوب ایالت نیویورک جریان دارد. رود هادسون از دریاچه اشک ابرها (Tear of the Clouds) واقع در کوه‌های اَدیراندَک (Adirondack)در منتهی الیه شمال ایالت نیویورک سرچشمه می گیرد و با آبگیری از دامنه های حوزه آبی کوه مارسی و با گذشتن از آلبانی و شهر نیویورک به اقیانوس اطلس می‌ریزد. این رودخانه همچنین به عنوان یک مرز سیاسی بین ایالت های نیوجرسی و نیویورک در انتهای جنوبی آن عمل می کند. و در شمال، مرزهای محلی بین چندین شهر ایالت نیویورک را مشخص می کند. نیمه پایینی رودخانه یک خور جزر و مدی است. تخمین زده میشود که خور دهانه رود هادسون در آخرین دوره یخبندان آمریکای شمالی حدود ۲۶۰۰۰ تا ۱۳۳۰۰ سال قبل تشکیل شده است. آبهای جزر و مدی از شمال تا شهر تروی جریان هادسون را تحت تأثیر قرار می دهند.
نیروگاه هسته‌ای ایندین پوینت در مسیر این رودخانه قرار دارد.
ویکی‌پدیای انگلیسی
کاروانسرای مهران
کاروانسرای مهران یکی از کاروان‌سراهای غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است که مربوط به دوره زندیان است.
این کاروان‌سرا در منطقه مِهران در بخش کوخرد شهرستان بستک هرمزگان واقع شده و یکی از آثار تاریخی و نقاط دیدنی استان هرمزگان به‌شمار می‌آید.
این مکان یکی از آثار تاریخی سر راه ارتباطی شهرستان لار به شهرستان بندر لنگه است.
همان‌طور که معروف ومشهور است (جلودار مهران) یکی از مشهورترین سرداران چریکهای آن دوران بوده‌است. می‌گویند جلودار مهران که رودخانه و محل به نام او به یادگار مانده‌است، درمحل پاسگاه ژاندارمری مِهران کنونی استقرار داشته‌است و به تدریج کاروانها در اطرافش جمع می‌شدند. این کاروانسرا روی تپه‌ای از سمت شمال رودخانه مهران واقع شده بوده‌است. جلودار مهران سردار چریکها بود که از کاروانها در برابر دزدان حمایت می‌کرد، چون قدیمیها می‌گویند که تهیه مایحتاج زندگی به وسیله قافلهٔ‌های الاغ، قاطر و شتر بوده و برای اینکه از ناامنی بین راه مصون باشند قافلهٔ بزرگی به صورت دسته جمعی حرکت می‌کردند، و با گروه زیادی از افراد مسلح از طریق بندرعباس به یزد مسافرت می‌نمودند.
تابستان حرکت می‌کردند و زمستان برمی‌گشتند. خشکبار وانواع پارچه‌ها و پرده‌های یزدی می‌آوردند و از اینجا هم خرما، بادام کوهی و مواد غذائی و عبای گوده‌ای همراه می‌بردند. در طی این سفرهای دور و دراز و طولانی کاروانها نیاز به مأمن و سرپنـاه دشته بوده‌اند، لذا در تمام نقاط مسیر راه‌های بازارگانی کاروانسراهایی به مسافت چند فرسخی ایجاد نموده بوده‌اند، و در مناطق وراه‌های بازارگانی مختلف، و به ویژه راه‌های کاروانی منطقهٔ جنوب کشور و هرمزگان نیز از این عمارت تاریخی بی بهره نبوده‌است؛ و مخصوصاً در دوران قدیم که بیشتر کالاهای بازرگانی در این مناطق به‌وسیله چهارپایان حمل ونقل می‌شده‌است؛ و «کاروانسرای مهران» نیز در این راه حیات بخش بازارگانی نقش ویژه‌ای داشته‌است.
اهمیت «کاروانسرای مهران» از آنجاست که در سر راه کاروانسرای بلدنگ و کاروانسرای بون کوه قرار گرفته بوده‌است ونقطهٔ تجمع کاروانیان وکاروانسالان بوده‌است. و به دلیل قرار گرفتن این کاروانسرا در مسیر راه بازارگانی مهم (درآن زمان) که از لار به بندر لنگه و سپس به بندرعباس متصل می‌نموده‌است، و به علت طغیان رودخانه مهران هنگام بارندگی، و عبور ناممکن از آن، و همچنین وجود کاروانسرای بلدنگ در آن سوی رودخانه، «کاروانسرای مهران» اهمیت و ویژگیهای خاصی کسب کرده بوده‌است. هنگام بارندگی (جلودار مهران) ویارانش در این کارونسرا لنگر می‌انداخته‌اند. «کاروانسرای مهران» در جنوب شرقی روستای آسو و در محل تقاطع جاده بستک به بندر لنگه واقع بوده‌است، آب این رودخانه شور است و به صورت عادی زیاد نیست اما موقع بارندگی طغیان می‌کند و آبش فوق‌العاده زیاد وعبوراز آن غیرممکن می‌شود؛ لذا کاروانیان ناچار بودند مدتی در این مکان توقف کنند؛ و بعد از چند روز توفق وکم شدن آب رودخانه جلودار مهران دوباره به مسیر خود ادامه می‌داده‌اند و پس از عبور از راه ناهموار و پرپیچ‌وخم گردنه گوچی وارد روستای چاه مسلم می‌شده و پس استراحتی کوتاه به سوی بندر لنگه و بندرعباس حرکت می‌کردند. این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی بوده که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند. تاریخ بنای این کاروانسرا به زمان و دورهٔ زندیه ترجیح داده‌اند، «کاروانسرای مهران» از سال ۱۳۱۳ یا ۱۳۱۵ خورشیدی یکی مراکز و پاسگاه‌های مهم ژاندارمری بوده وهست. متأسفانه بنای قدیمی کاروانسرا در سال ۱۳۵۸ خورشیدی به‌طور کلی ویران شده و به جای آن یک بنای جدید که هم‌اکنون پاسگاه نیروهای انتظامی است ساخته شده‌است.
پادل آو ماد
پادل آو ماد تأسیس ۱۹۹۳ از گروه‌های بزرگ سبک موسیقی هارد راک است.مبدا این گروه در شهر کانزاس سیتی در میزوری است. رهبر گروه وسلی سکنتلین است.
در سال ۲۰۰۳ پال فیلیپس گیتاریست گروه به علت مشکلات داخلی مجبور به ترک گروه شد و به همراه جانی استرانگ (خواننده) گروه جدیدی با نام اوپریتور تشکیل دادند. در سال ۲۰۰۵ گرگ آبچرچ (درامر) تصمیم به ترک گروه گرفت و به تری دورز داون رفت. با رفتن فیلیپس و آبچرچ از گروه، پادل آو ماد آلبوم جدیدی ضبط نکردند تا اینکه در سال ۲۰۰۷ با آوردن یک گیتاریست و درامر آلبومی با نام "Famous" را منتشر کردند.
آخرین آلبوم پادل آو ماد با نام "ترانه‌هایی در کلید عشق و نفرت" در ۸ دسامبر ۲۰۰۹ منتشر شد.
فلسفه اسلامی متقدم
فلسفهٔ اولیهٔ اسلامی از دو جریان عمده بهره می‌گرفت:
بزرگ‌ترین نماینده حکمت مشاء ابن‌سینا است.
نماینده حکمت اشراق و بنیان‌گذار آن در جهان اسلامی، سهروردی است. حکمت اشراق، فلسفه را تا حد زیادی از طبیعیات و به خصوص علم هیئت و نجوم کهن مستقل ساخت و فلسفه استدلالی را به عرفان و سیر و سلوک معنوی نزدیک کرد. روش عرفانی در فلسفه که ضمن تأکید بر همراهی عقل و عرفان، بر سلوک قلبی و مجاهدات درونی و تصفیه نفس تأکید می‌کرد در زمان ابن‌عربی به اوج خود رسید.
کندی، فارابی، ابن‌رشد و ابن‌سینا روش منطقی ارسطو را در فلسفه به کار می‌گرفتند.
حصار (تاجیکستان)
حصار یا حصار شادمان یا شومان از شهرهای تاجیکستان در باختر این کشور است.
حصار در ۳۰ کیلومتری باختر شهر دوشنبه نهاده است. در باختر حصار، رود قره تاغ و در جنوب خاوری آن، رودخانه کافر نهان جاری است. رودخانه خانقاه و کنال حصار از میان شهر می‌گذرند.
پیش از هجوم عرب‌ها، این شهر "شومان" نام داشته است. برخی جغرافی دانان قدیم، از شومان در شمار توابع قبادیان، یاد کرده‌اند.
گمان می‌رود تمدن حصار، به جامعه بروشسکی، که در هزاره سوم پیش از میلاد، در منطقه گسترده‌ای ساکن بودند، وابستگی داشته است. مردم جامعه بروشسکی، به زبان بروشسکی که از زبان‌های تک‌خانواده است، سخن می‌گویند.
در ۹۱ق قتیبة بن مسلم به حصار رفت و آنجا را در میان گرفت، چرا که حکمرانان حصار، کارگزار قتیبه را از آنجا بیرون رانده و خراجی را که هر سال به قتیبه می‌پرداخت متوقف کرده بود.
ابراهیم بیگ، آخرین حکمران حصار، پس از نبرد با نیروهای شوروی، سرانجام در سال ۱۹۲۶ شکست خورده و به افغانستان گریخت. پس از آن، حصار در تقسیمات کشوری اتحاد جماهیر شوروی به جمهوری تاجیکستان پیوست.
اسلام و یهودیت
در زمان محمد، به یهودیان، به عنوان «ملت صاحب کتاب»، این حق داده شد که تحت «حکومت اسلامی» زندگی کنند و مذهب خود را داشته باشند. از دوره‌ای به دوره دیگر، و از نسلی به نسل دیگر، این شرایط تغییر می‌کرد. این مقررات به یهودیان امکان می‌داد که به عنوان «اهل ذمه» زندگی کنند.
هم‌زمان با هجرت محمد از مکّه به یثرب، سه طایفه یهود به نام‌های بنی‌قریظه، بنی‌نضیر و بنی‌قینقاع در آن شهر زندگی می‌کردند؛ با ورود محمد به شهر یثرب، بعضی از یهودیان آیین اسلام را نپذیرفتند زیرا از دیدگاه ایشان پیامبری به بنی‌اسرائیل منحصر بود. سرانجام به دلیل اقدام یهودیان علیه مسلمانان در جریان جنگ احزاب (با وجود اینکه قرارداد صلح بین مسلمانان و یهودیان منعقد شده بود و یهودیان متضمن شده بودند که با مسلمانان در صلح باشند) سه جنگ بین مسلمانان و یهودیان درگرفت و هر سه قبیله بنی‌قینقاع، بنی‌قریظه و بنی‌نضیر سرکوب شدند.
با این حال، محمد به یهودیان اجازه داد در صورت پرداخت جزیه تحت حکومت اسلامی زندگی کنند و در انجام فرایض مذهبی خود آزاد باشند.
پس از درگذشت محمد و در زمان خلافت عمر بن خطاب، قلمرو حکومت مسلمانان گسترش یافت و بسیاری از یهودیان تحت حاکمیت مسلمین درآمدند. در دوره خلافت اسلامی، یهودیان و مسیحیان و پیروان بقیه ی ادیان نزد مسلمین اهل ذمه و معاهد خوانده می‌شدند. ذمی‌ها به پرداخت جزیه مجبور بودند و از شهادت در محاکم، ممنوع بودند. در زمان هارون‌الرشید، ذمی‌ها مجبور بودند که جامه‌ای بپوشند که جدا از جامه مسلمانان بود، با گسترش دین جدید و برخوردهای فرهنگی ناشی از آن، کم‌کم پیروان اسلام گسترش یافت تا جاییکه دیگر کمتر نشانی از غیر مسلمانان در کشورهای تصرف شده دیده می‌شد. حاکمان اسلامی برخورد سختی را با یهودیان، مسیحیان و پیروان سایر ادیان از خود نشان دادند، بسیاری را کشتند و تجاوز کردند و در گسترش دین خود خشونت زیادی به خرج دادند، حتی حداقل آزادی دینی را از آنان سلب کردند.
اما ژیلبرت کلاپرمن و لیبی کلاپرمن نویسندگان یهودی درباره وضعیت یهودیان در ممالک اسلامی گفته اند: برای یهودیانی که در قلمروی حکومت اعراب می زیستند، دوره ی جدیدی از آزادی شروع می شد، حکام مسلمان به مراتب روشنفکرتر و آزادمنش تر از رهبران مسیحی آن زمان بودند. یهودیان تحت حکومت مسلمانان در صلح و رفاه زندگی می کردند. برای اولین بار از سال ۵۰۰ میلادی به این طرف، یهودیان هوای تازه آرامش و آزادی را زیر سایه ی اسلام، تنفس می کردند.
در مدتی که مسلمانان شمال آفریقا، اسپانیا را در سال ۷۱۱ میلادی فتح کردند، بیشتر یهودیان از همه ی نقاط دیگر نیز به سوی اسپانیا روی آوردند. مسلمانان با یهودیان رفتار خوبی داشته و به یهودیان اجازه دادند که به زندگی خود در اسپانیا ادامه دهند.
در زمان جنگ های صلیبی در دفاع از اورشلیم، یهودیان و مسلمانان با هم در برابر فرانک‌های مهاجم جنگیدند. اما ناموفق بودند و در ۱۵ ژوئیه ۱۰۹۹ م. صلیبیان وارد شهر شدند. صلیبیان، باقی‌ماندهٔ یهودیان و مسلمانان شهر را قتل‌عام نموده، مساجد را ویران کرده و شهر را غارت نمودند. لسینگ معتقد است پس از پیروزی مسلمانان صلاح الدین ایوبی با یهودیان بردارانه رفتار می کرد در حالی که سپاهیان مسیحی در اورشلیم یهودیان را قتل عام می کردند.
و به ادعای متون معتبر یهودیان معاصر، تمامی این عوامل موجب گسترش اسلام شد. یکی از بزرگترین برخوردهای اسلام و یهودیت که ضلع سوم آن مسیحیان بودند در زمان صلاح الدین ایوبی سردار بزرگ مسلمانان رخ داد. این برخورد چند جانبه بر سر بازستانی اورشلیم و فلسطین صورت گرفت که سرانجام به سلطه مسلمانان منجر شد. چگونگی این واقعه در فیلم پادشاهی آسمان ساختهٔ ریدلی اسکات به تصویر کشیده شده‌است.
ولسوالی پشت زیرغان
پشتون زرغون یا پُشت زیرغان از ولسوالی‌های ولایت هرات افغانستان است که به‌طور رسمی با نام "پشتون زرغون" شناخته می‌شود. . نام پیشین این ولسوالی پُشت‌زیرغان بوده است. جمعیت این ولسوالی در سال ۲۰۰۸ بالغ بر ۹۰،۸۱۷ نفر اعلام گردیده است. زبان رسمی اکثریت فارسی به لهجه هرات و پشتو
اعلان استقلال کوزوو
اعلان استقلال کوزوو، کاری است که نهاد موقت دولت خود خوانده انجمن کوزوو در تاریخ ۲۸ بهمن ۱۳۸۶ (۱۷ فوریه ۲۰۰۸) به انجام رساند؛ و بر پایه آن استقلال کوزوو از صربستان را بروز دادند. این دومین ادعای استقلال نهادهای قدرت سیاسی آلبانیائی‌های کوزوو است؛ نخستین آن‌ها در ۷ سپتامبر ۱۹۹۰ روی داد. بر خلاف ادعای نخستین که تنها از سوی آلبانی به رسمیت شناخته شد، ادعای دوم را بیش‌تر کشورهای اتحادیه اروپا و ایالات متحده به رسمیت شناخته‌اند.
پارلمان کوزوو با تصویب اعلامیه استقلال و جدائی این استان از صربستان، کوزوو را کشوری مستقل، دمکراتیک و حاکم بر سرنوشت خود اعلام کرده‌است.
بروز نامه (اعلامیه) استقلال در جلسه فوق‌العاده یکشنبه انجمن (پارلمان) به تصویب رسید که با سخنان هاشم تاچی نخست‌وزیر آغاز بکار کرده بود.
تاچی گفت: کوزوو از این پس با افتخار مسیر استقلال و آزادی را طی می‌کند.
هنگامی که تاچی بروز نامه استقلال را برای نمایندگان می‌خواند، ده‌ها هزار آلبانیائی‌تبار با فریادهای شادی، در خیابان‌های اطراف ساختمان پارلمان جمع شده بودند.
جکوب کراسنیکی رئیس انجمن گفت دولت جدید دولتی متعهد به دمکراسی و همکاری با جامعه بین‌المللی است.
بوش گفت: آمریکا به همکاری با متحدین خود برای اطمینان از بروز نکردن خشونت در کوزوو ادامه می‌دهد. وی همچنین گفت: از آمادگی و خواست دولت مستقر در پریشتینا برای حراست و حفاظت از حقوق اقلیت صرب در کوزوو دلگرم شده‌است.
صربستان با استقلال کوزوو مخالف است و این ناحیه را با نام استان خودمختار کوزوو و متوهیا، بخشی از خاک خود می‌داند. در بلگراد، وجیسلو کوزتونیکا نخست‌وزیر صربستان، در یک سخنرانی تلویزیونی کوزوو را یک کشور کاذب خواند. وی گفت بروز استقلال برای کوزوو تخلف و نقض معیارهای بین‌المللی است.
روسیه متحد صربستان، قبلاً گفته‌است خواستار مشورتهای فوری در شورای امنیت سازمان ملل متحد می‌شود. بلگراد و مسکو هر دو استدلال می‌کنند که استقلال کوزوو می‌تواند به شکل گرفتن جنبش‌های جدائی خواه در نقاط دیگر اروپا منجر شود.
نیلوفر بختیار
نیلوفر بختیار ، وزیر گردشگری پاکستان بود که پس از صدور فتوا در مورد بوسیدن همکار فرانسوی خود از وزارت بر کنار شد. بر پایه این فتوا از خانواده او خواسته شد که او را به استغفار وادارند.
محمد یونس که فتوایی سه صفحه‌ای را بر پایه قرآن و حدیث داده بود، گفته: یک زن مسلمان با یک مرد نامسلمان نمی‌تواند چنین کاری بکند.
نیلوفر بختیار در برخورد با فتوا گفت: من کسی را بوسیده‌ام که از پدرم هم پیرتر است.
رود دلاور
رود دلاور از رودهای مهم ایالات متحده آمریکا است که از فیلادلفیا می‌گذرد و به اقیانوس اطلس می‌ریزد. این رود مرز میان ایالات پنسیلوانیا و نیوجرزی را تعیین می‌کند و ۵۷۹ کیلومتر طول دارد. دره‌ی دلاور منطقه‌ی کلانشهری فیلادلفیا و سایر شهرهای در امتداد این رود است.
گنییلان
گنییلان که با نام‌های گنییلانی یا گییلان (صربی:Гњилане/Gnjilane، آلبانیایی: Gjilani/Gjilan) شناخته می‌شود؛ شهری واقع در جنوب شرقی کوزوو است.
این شهر مرکز ناحیه‌ای به همین نام در شرق کوزوو است. گنییلان در ۵۰ کیلومتری جنوب خاوری پریشتینا (در ۴۲٫۴۷ درجه شمالی و ۲۱٫۴۸ درجه خاوری) جای گرفته است. بر اساس آخرین سرشماری رسمی، ۱۰۳٬۶۷۵ نفر در این شهر سکونت دارند و جمعیت آن را اکثیرت آلبانیایی‌تبارها و اقلیت صرب‌ها تشکیل داده‌اند. این شهر زادگاه جردان شقیری هم هست.
نسل ربوده‌شده
نسل ربوده‌شده یا کودکان ربوده‌شده عنوانی است که به نسل‌هایی از کودکان بومی استرالیا که توسط سفیدپوستان از خانواده‌هایشان جدا شدند اطلاق می‌شود. در سال‌های اخیر با گسترش فضای سیاسی و اجتماعی استرالیا، بومیان این کشور توانسته‌اند برخی حق و حقوق از دست رفته خود را احیا کنند به گونه‌ای که فشار افکار عمومی در قضیه کودکان ربوده شده باعث شد تا دولت استرالیا در فوریه ۲۰۰۸، رسماً از بومیان این کشور به خاطر مصائبی که به این ترتیب بر آنان وارد شده عذرخواهی کند.
سابقه جداسازی کودکان بومی استرالیا از خانواده‌هایشان به نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی بر می‌گردد. با ورود اروپائیان به سرزمین استرالیا، فشار و سختگیری فراوانی بر بومیان استرالیا وارد آمد به گونه‌ای که منجر به کاهش شدید جمعیت آنان شد. طی مدت حدود یکصد سال از دهه هفتاد قرن نوزدهم تا دهه هفتاد قرن بیستم، سفیدپوستان استرالیا تعداد زیادی از کودکان بومی استرالیا را به دلایل مختلف از خانواده‌هایشان جدا کردند و در نوانخانه‌ها یا تحت سرپرستی خانواده‌های سفیدپوست تربیت کردند. دولت استرالیا با حمایت مبلغین مسیحی و با استناد به مواد قانونی این کشور، تعداد زیادی از کودکان بومی را به بهانه عدم کفایت والدین در تربیت فرزندان، از خانواده‌هایشان جدا و آنان را در کمپ‌های مخصوص یا نوانخانه‌های مخصوص یتیمان نگهداری می‌کرد. این گروه‌ها امروزه به نسل‌های ربوده شده شهرت یافته‌اند. روند جداسازی کودکان بومی از خانواده‌هایشان از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۵۹ شدت زیادی داشت.
در فوریه ۲۰۰۸ میلادی، کوین راد نخست‌وزیر استرالیا، در یک مراسم رسمی در پارلمان این کشور، از بومیان استرالیا به خاطر ستمی که به این ترتیب از سوی سفیدپوستان بر آنان روا شده، عذرخواهی کرد. وی به ویژه از کودکان جداشده و خانواده‌های آنان عذرخواهی کرد و تاسف عمیق خود را بیان داشت. کوین راد در این عذرخواهی بیان داشت:
نثاری تونی
نثاری تونی، (زاده تون)، از شاعران سده ۱۰ هجری و معاصر شاه تهماسب اول صفوی بود.
سام‌میرزا صفوی، در کتابش تحفه سامی می‌نویسد :
دیوان نثاری تونی در دست است که تعداد ابیات آن در نسخه‌های موجود متفاوت است. از دیوان او تاکنون دو نسخه شناسایی شده است:  الف) نسخۀ شماره ٣٢٨۵ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران، متعلق به سده یازدهم شامل سه‌هزار بیت حاوی قصاید و غزلیات که آغاز و انجام آن ناقص است. ب) نسخۀ ٣٢٨۵ همان کتابخانه تحریر سده دوازدهم با حدود پنج‌هزار بیت، شامل غزلیات و قصاید و ترکیب‌بندها که غزل‌ها و قصاید براساس قافیه مرتب شده است. چند قصیده در منقبت علی ابن موسی الرضا که مراتب خلوص عقیده و احترام خود را نسبت به امام همان ابراز داشته و بقیه در ستایش چند تن از رجال عصر صفوی از جمله: نظام‌الدین شاهقلی سلطان استاجلو ، خواجه جلال‌الدین امیر بیگ وزیر، خواجه شمس‌الدین محمد نورکمال و امیر آیغوت‌بیگ استاجلوست.  از آثار وی، می‌توان به کتاب سرو و تذرو اشاره کرد که به وسیلهٔ دکتر محمد جعفر یاحقی تصحیح شده‌است. این مثنوی بر وزن شاه و درویش است و ٢٣٨۵ بیت دارد.
‌‌
قطب‌الدین حیدر تونی
قطب‌الدین حیدر تونی، از عارفان بزرگ شیعه سده‌های ۶ و ۷ هجری و سرسلسلهٔ فرقهٔ حیدری بوده‌است.
قطب‌الدین حیدر تونی، در سده ۶ هجری در شهر تون (فردوس امروزی) زاده شد. وی با عطار همنشینی داشته و عطار، کتاب حیدری‌نامه را به نام وی نوشته‌است. وی مدتی در تبریز اقامت کرد و در سال ۶۱۸ در آنجا درگذشت.
حمدالله مستوفی و خواندمیر، حیدری‌ها را منسوب به قطب الدین حیدر تونی می‌دانند.
با این حال، امروزه در شهر تربت حیدریه، آرامگاهی به نام وی موجود است و گفته می‌شود که تربت حیدریه بر مزار وی ساخته شده‌است. ولی بنا به نظری دیگر، آرامگاه موجود در تربت حیدریه، متعلق به قطب‌الدین حیدر زاوه‌ای بوده و قطب‌الدین حیدر تونی در تبریز مدفون است.
راهیان نور
راهیان نور نامی است برای گروه بزرگی از کاروان‌های سیاحتی - مذهبی در ایران که به بازدید از مناطق جنگی بازمانده از جنگ ایران و عراق در غرب و جنوب غربی این کشور می‌پردازند. بیشتر این کاروان‌ها هم‌زمان با تعطیلات نوروزی و نیز تعطیلات تابستانی، برای مناطق غرب کشور، فعال می‌شوند و مناطق مرزی استان خوزستان به ویژه منطقه شلمچه از مقصدهای پرطرفدار این گروه‌هاست. همچنین به سمت یادمان شهدای شوش نیز سفر می‌کنند.
این حرکت نوعی از گردشگری جنگ در ایران محسوب می‌شود. بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس سازمان دهنده و متولی اصلی اردوهای سراسری «راهیان نور» است که هر ساله گروه‌هایی از مردم مناطق مختلف ایران را برای بازدید از مناطق جنگی غرب و جنوب غربی این کشور، به استان‌های هم‌مرز با عراق می‌برد.
کاروان راهیان نور از سال ۱۳۷۶ آغاز شده‌است. این حرکت بعد از پایان جنگ ایران و عراق، توسط گروه‌های مردمی خود جوش متشکل از رزمندگان شکل گرفت که در ایامی خاص نظیر عید نوروز، ایام محرم و ... کاروان‌هایی را برای بازدید از مناطق جنگی سامان می‌دادند و محل‌هایی نظیر یادمان‌های فعلی شلمچه، اروند کنار و فتح المبین مورد بازدید این کاروان‌ها قرار می‌گرفت. این روند تا سال ۱۳۷۶ ادامه پیدا کرد.
در سال ۱۳۷۷ بسیج دانشجویی از ظرفیت‌های اردوهای راهیان نور استفاده کرد و اعزام کاروان‌های دانشجویی شروع شد. سپس بسیج محلات نیز شروع به اعزام کاروان‌هایی نمودند.
سفر سیدعلی خامنه‌ای در تاریخ ۱۳۷۸/۱/۸ به یادمان شلمچه و حضور در میان زائران راهیان نور سبب توجه بیشتر به این اردوهای سیاحتی زیارتی شد. در تاریخ ۱۳۷۸/۱۲/۱۲ دستورالعملی مبنی بر تشکیل ستاد هماهنگی راهیان نور با مسئولیت و ریاست بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس از سوی ستاد کل نیروهای مسلح ابلاغ گردید در این دستورالعمل به ۲۱ محل جهت بازدید کاروان‌های راهیان نور اشاره شده‌است.
در سال ۱۳۸۴ و با ابلاغ سیدعلی خامنه‌ای، ستاد مرکزی راهیان نور در قالب اساسنامه بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس مأموریت خود را از سر گرفت. به همین منظور ستاد مرکزی راهیان نور با هدف ساماندهی به وضعیت راهیان نور در سال ۱۳۸۳ ذیل ساختار بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس تعریف و در سال ۱۳۸۴ ستاد مرکزی راهیان نور تأسیس شد.
همچنین اردوهای راهیان نور از سال ۱۳۹۰ در قالب محتوای آموزشی وارد مدارس کشور شود و به عنوان دوره عملی درس آمادگی دفاعی دبیرستان قرار گیرد.روز ۲۰ اسفند ماه به مناسبت نخستین حضور سیدعلی خامنه‌ای در راهیان نور به «روز ملی راهیان نور» نامگذاری شده‌است.
تعداد افراد حاضر در این حرکت را سالانه حدود پنج میلیون نفر شمرده‌اند. در طول این سال‌ها تلاش برای تسهیل و توسعه بیشتر زیرساخت‌های گردشگری راهیان نور از مهمترین محورهای بحث در این خصوص بوده‌است. در اسفندماه ۱۳۹۴ از تمبر یادبود راهیان نور و هم‌زمان با روز ملی راهیان نور در خرمشهر رونمایی شد.
رودبار (بستک)
رودبار (گوده) یکی از آبادی‌های زیر پوشش دهستان ده تل از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این روستا در ۳۰ کیلومتری شرق روستای کنچی واقع شده‌است. این روستا در ۴۲ کیلومتری شرق روستای تدرویه واقع است.
از شمال کوه کوار و رودخانه، از جنوب کوه ببیان، از مغرب روستای کوچک کنچی، و از سمت مشرق به روستای انجیردان محدود می‌گردد.
جمعیت آن ۱۴۰۰نفر(۲۷۰خانوار) می‌باشدد، که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به زبان اچمی با لهجه رودباری بستکی تکلم می‌کنند. دارای دبستان، راهنمایی دخترانه و پسرانه که مدرسه دبستان منصوری رودبار از قدیمی‌ترین مدارس شهرستان می‌باشد. دارای 6 مسجدمی‌باشد که مسجد جامع آن در مرکز روستا و در کنار تپهٔ مرکز روستا واقع است، خانه بهداشت و درمانگاه چند تخت خوابی دارد ، آب انبارهای متعدد (برکه). چشمه آبی دارد که در تمام طول سال حجم زیادی آب دارد و سر چشمهٔ آن از کوه ببیان است. این چشمه در منطقه گوده به پرآبی شهرت دارد. در نخلستان رودبار بیش از ۱۰۰۰ اصله درخت کاشته شده‌است.
صیفی کاری، تنباکو، خرما، شتوی کاری، در حدود ۱۰۰۰ اصله نخل دیم و زمین زیر کشت جو و گندم دارد. کنار بمبیی هم از محصولاتیست که از طریق کشورهای عربی هم جوار وارد این روستا شده و در سالهای اخیر رونق زیادی یافته‌است.
تشی
تشی‌ها جوندگان بزرگی هستند که بخش‌های زیادی از سطح بدن آن‌ها برای حفاظت از گزند حیوانات شکارچی، پوشیده از خارهایی تیز و بلند است. تشی‌ها شامل دو خانواده کاملاً مجزا هستند.
تشی‌های بر جدید (Erethizontidae) که گونه‌های بومی آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی هستند و تشی‌های بر قدیم (Hystricidae) که گونه‌های بومی اروپا، آسیا و آفریقا هستند. از این دو خانواده فقط یک گونه در ایران زندگی می‌کند. اکثر تشی‌ها طولی بین ۶۰ تا ۹۰ سانتی‌متر دارند و طول دُم در بین گونه‌های مختلف بین ۵ تا ۲۵ سانتی‌متر است. وزن تشی‌ها بین ۵ تا ۱۶ کیلوگرم و رنگ آنها ترکیبی از قهوه‌ای، خاکستری و سفید است. این جانوران سرعت کمی دارند، جثه‌ای بزرگ و حس بویایی بسیار قوی دارند و عموماً شناگران ماهری‌اند.
رژیم غذایی تشی را همهٔ قسمت‌های گیاهان (پیاز، ریشه، ساقه، میوه و برگ)، استخوان و گاهی شاخ حیوانات و حشرات تشکیل می‌دهد.
تشی‌های بر قدیم در اکثر زیست گاه‌ها اعم از جنگلی، کوهستانی، استپی و بیابانی زندگی می‌کند. گاهی نیز در حواشی باغات و اراضی کشاورزی ساکن می‌شود. تشی‌های بر جدید اکثر عمر خود را روی درختان زندگی می‌کنند و مناطق جنگلی و پر درخت را برای زندگی انتخاب می‌کنند.
۱) راهنمای صحرایی پستانداران ایران، هوشنگ ضیایی
ریم صالح الریاشی
ریم صالح الریاشی ، یک زن استشهادی فلسطینی بود که در یک عملیات استشهادی در اسرائیل کشته شد.
وی متولد ۱۹۸۲ بود. در تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۰۴، با اجرای عملیات استشهادی در یک پاسگاه مرزی، ۲ سرباز نیروهای دفاعی اسرائیل، یک پلیس اسرائیلی و یک شهروند غیرنظامی اسرائیلی را کشت و هم‌چنین ۴ فلسطینی را زخمی کرده، و خودش هم کشته‌شد.
وی یک پسر ۳ ساله و دختر ۱۸ ماهه از خود بجای گذاشت.
سامر مسیح حماد
سامر مسیح حماد بمب‌گذار فلسطینی که در یک عملیات انتحاری علیه اسرائیلیان کشته شد.
در سال ۱۳۶۶ خورشیدی در شهر جنین در کرانه باختری رود اردن متولد شد. در نوجوانی عضو گروهان‌های قدس (شاخه نظامی جنبش جهاد اسلامی فلسطین) شد. در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۸۵ خورشیدی (۱۸ ربیع‌الاول ۱۴۲۷) در شهر تل اویو اسراییل در یک رستوران دست به عملیات انتحاری زد که بر اثر آن ۹ اسراییلی غیرنظامی کشته و ۷۰ غیرنظامی اسرائیلی مجروح شدند و خودش نیز کشته شد.
نسیم محمد علی الجعبری
نسیم محمد علی الجعبری ، یک فلسطینی بود که همراه با یک مبارز دیگر در یک حمله ی استشهادی به دو اتوبوس، بیش از یکصد نفر را کشته و زخمی‌کردند.
الجعبری در سال ۱۳۶۱ در فلسطین متولد شد. در ۱۰ شهریور ۱۳۸۳ (۱۴ رجب ۱۴۲۵) به همراه احمد عبدالعفو القواسمه (Ahmad Qawasme) با گذشتن از دیوار امنیتی اسرائیل و ایستگاه‌های متعدد ایست و بازرسی خود را به شهر یهودی‌نشین بئرشبع در جنوب اسرائیل رساندند و به همراه خود، ۱۷اسراییلی را کشتند و بیش از ۸۰ نفر را مجروح کردند.
در میان کشته شدگان، یک کودک ۴ ساله، و در میان مجروحین ۱۸ کودک دبستانی قرار داشتند. گروه شبه‌نظامی حماس مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
نیلوفر لاری‌پور
نیلوفر لاری پور (زادهٔ ۲۷ مرداد ۱۳۴۹) شاعر، ترانه‌سرا و روزنامه‌نگار آزاد ایرانی است. از کارهای او می‌توان به کتاب‌های او.‌: بی من فروغ نخوان، اگر تا هفت بشماری، آلزایمر، عسل و فرورین، خاکستری تر از همیشه، عشق کوچک من، خواب دم صبح، امروز چندشنبه است؟، هزار و یک شب من، زیبای اساطیری، اشاره کرد او همچنین ترانه‌های "پر پرواز"، شب برهنه، و … سروده است. او در نشریهٔ چلچراغ مطلب می‌نویسد.او در برنامه اینترنتی آبان که با محوریت بانوان است به عنوان مجری و نویسنده فعالیت داشت و سرپرست نویسندگان برنامه رادیو هفت بود او در سه تئاتر به عنوان بازیگر حضور داشته است سرخ سوزان ۱۳۷۴ مرگ فیدل ۱۳۹۷ به وقت پازولینی ۱۳۹۸ نیلوفر لاری پور سالهاست از فعالیت ترانه سرایی کناره گیری کرده است
نیلوفر لاری پور که لیسانس ادبیات دارد ترانه سرایی را از سال ۱۳۷۱ با اولین ترانه‌اش به نام «بهار لبخند» آغاز کرد.
نام نیلوفر لاری‌پور در کارهای بسیاری از خوانندگان مطرح ایران همچون ناصر عبداللهی، شادمهر عقیلی، سعید مدرس، علی لهراسبی، مجید اخشابی، مسعود خادم، سعید شهروز، حمید خندان و… به عنوان ((ترانه‌سرا)) دیده می‌شود. وی همچنین برای آثار تلویزیونی نیز ترانه نوشته است، از جمله فیلم تلویزیونی کودک و نوجوان ماهرخ محصول شبکه دوم سیما.
او در سال ۱۳۹۷ به عنوان بازیگر در نمایش «مرگ فیدل» به نویسندگی و کارگردانی «آرش سنجابی» بازی در تئاتر را تجربه کرد.
نیلوفر لاری پور روز دوشنبه ۱۲ بهمن ۱۳۸۸ ساعت ۶:۳۰ از طرف وزارت اطلاعات احضار و سپس بازداشت شده و پس از یک ماه بازداشت در زندان اوین، آزاد شد. او گرایش سیاسی فعالی نداشته و صرفاً در زمان انتخابات دهم مسول بخش موسیقی ستاد هنرمندان میرحسین موسوی بود
مؤسسه ملی آمار (اسپانیا)
درگاه ملی آمار اسپانیا () مرجع رسمی برای گرفتن آمارهای اقتصادی، مردم‌شناسی و غیره در کشور اسپانیا است. این سازمان هر ده سال یکبار آمار می‌گیرد. آخرین آمار در سال ۲۰۰۱ گرفته شد.
عهد عتیق
عهد عتیق یا عهد قدیم بخش اول کتاب مقدس مسیحی است که به طور کلی بر تنخ، مجموعه کتب مقدس یهودیان، استوار است. عهد عتیق نامی است که مسیحیان در مقابل عهد جدید به این کتاب داده‌اند و عهد جدید، بخش دوم کتاب مقدس مسیحی است. نسخه‌های کنونی تنخ از ۳۹ کتاب تشکیل شده‌اند؛ ترتیب این کتاب‌ها در نسخه‌های یهودی و مسیحی با هم تفاوت دارد؛ مسیحیان علاوه بر این، ۷ کتاب دیگر را هم در زمرهٔ کتاب‌های عهد عتیق وارد کرده بودند اما یهودیان آن کتب را اپوکریفا می‌نامیدند و نامعتبر می‌دانستند. مارتین لوتر رهبر نهضت پروتستان در الهامی بودن این کتاب‌ها تردید کرد و آن‌ها را از عهد عتیق خارج کرد، اما شاخۀ کاتولیک و ارتدوکس همچنان این کتب را معتبر می‌دانند و همراه با عهد عتیق به چاپ می‌رسانند. اصطلاح عهد عتیق از نظر مسیحیان، ناظر به پیمانی است که خدا با پیامبران پیش از عیسی بسته بود. در این پیمان نجات بشر (یا مرتبه‌ای از آن) با وعده و وعید، قانون و شریعت به دست می‌آید، در حالی که در عهد جدید نجات از طریق محبت حاصل می‌شود.
عهد عتیق، در یک زمان معین، و توسط شخصی معین تنظیم نیافته بلکه، مجموعهٔ اسفار آن توسط اشخاص گوناگون، در دوران‌های گوناگون نگارش شده‌است. نخستین سِفر از این اسفار را سفر عاموس و آخرین آن‌ها را سفر دانیال دانسته‌اند. سِفر نخستین چنان‌که گفته‌اند در سال ۷۵۰ پیش از میلاد و سفر آخرین در قرن دوم پیش از میلاد نوشته شده‌است.
مشتمل بر پنج کتاب است:
شامل کتابهای زیر است:
مشتمل بر هفده کتاب است:
فهرست دهستان‌های آلابا
استان آلابا در بخش خودمختار باسک اسپانیا ۵۱ دهستان دارد.
اسلام و آیین سیک
محمود غزنوی از سلطان‌های ترک مسلمان بود که در قرن دهم میلادی، به هندوستان حمله کرد. در قرن یازدهم، پادشاهان مسلمان نخست بر شمال غربی هندوستان و از آن پس بیشتر سرزمین‌های هند تسلط یافتند. پادشاهان مسلمان، از ابتدا به دین هندو با دید کفر و شرک و بددینی می‌نگریستند؛ نخستین بار محمود غزنوی دستور داد که بزرگ‌ترین بتخانه هند مشهور به سومنات را ویران کنند و بت‌های آن را بشکنند. دین اسلام، ریشه در یک فرهنگ بیگانه داشت، و بسیاری از هندوها به اجبار دین اسلام را اختیار کرده بودند. در چنین شرایطی، آیین سیک در حقیقت مانند پلی میان هند و اسلام بود؛ در حقیقت پیدایش آیین سیک نتیجه طبیعی برخورد دو دین مباین و متفاوت است.
نانک، با بسیاری از علمای مسلمان نشست و برخاست داشت؛ و از کتب مقدس هندوها و نیز از کتاب قرآن آگاهی و اطلاع داشت. نانک از قرآن با احترام یاد می‌کرد، و حتی آن را سخن خدا دانست؛ با این حال بخش‌هایی از قرآن را که به زندگی پیامبران بنی‌اسرائیل و عبرانی می‌پردازد؛ بی‌اهمیت خواند. بی‌شک نانک، عقیده یکتاپرستی را که با اعتقاد به پوچی بت‌ها همراه بود، از قرآن گرفته‌است. محتوای آیه‌ای از قرآن که نزد مسلمانان به آیه نور معروف است، با اندکی دگرگونی در کتاب کبیا صاحب آمده‌است. نام محمد در کتاب گورو گرنث نیامده است؛ با این حال به قرآن اشاره‌هایی رفته‌است و نانک همواره از محمد با احترام یاد می‌کرد. نانک از رعایت امتیازات صنفی نظام کاستی و رسم ساتی سرباز زد؛ همچنین خوردن گوشت گاو را برای پیروانش حلال دانست؛ و گوشت خوک و سگ را ممنوع کرد.
مبلغین گرو نانک به مسلمانان و هندوها به شیوه برابر آموزش می‌دادند؛ و هر دو دین را با دیده احترام می‌نگریستند. با این حال، سیک‌ها نه مسلمان‌ها و نه هندوها را رستگار می‌دانستند، و می‌خواستند که هر دو به آیین سیک درآیند. هندوها، سیک‌ها را نیز یکی از فرقه‌های خود انگاشتند، در حالی که مسلمانان نیز آن‌ها را یک فرقه اسلامی دانستند که از عرفان و تصوف الهام گرفته‌است. چهار جانشین گرونانک که یکی پس از دیگری به جانشینی نصب شدند، با پادشاهان مغول هند ارتباط نزدیکی داشتند. رمدا، چهارمین جانشین نانک، به حمایت اکبرشاه، گردوارهٔ معبد طلایی بنا کرد، و امریستار را شهر جاودانی سیک‌ها نامید. با این حال در دوره پادشاهی اورنگ‌زیب، شرایط سختی برای سیک‌ها به وجود آمد؛ اورنگ‌زیب بر نابودی هر دو فرقه هندوگرایی و سیک‌گرایی اصرار داشت.
تائوماتاوهاکاتانگیهانگاکوآئوآئووتاماته‌آپوکائیوهنوآکیتاناتاهو
تائوماتاوهاکاتانگیهانگاکوآئوآئووُتاماته‌آپوکائیوهنوآکیتاناتاهو (Taumatawhakatangihangakoauauotamateapokaiwhenuakitanatahu) نام مائوری تپه‌ای به ارتفاع ۳۰۵ متر در نیوزیلند است.
نام این تپه به معنی "«قله‌ای که تاماته‌آ، مردی با زانوان بزرگ، بالا رونده از کوه‌ها و پیماینده زمین‌ها از آن گذشت و در آن برای معشوقش نی زد»" است.
نام این تپه در کتاب رکوردهای گینس به عنوان دومین نام طولانی یک مکان در جهان، و بلندترین نام یک مکان در یک کشور انگلیسی‌زبان ثبت شده‌است. طولانی‌ترین نام یک مکان در دنیا مربوط است به اسم کامل شهر بانکوک.
جوندگان
جَوَندگان (Rodentia) یکی از راسته‌های پستانداران و بزرگ‌ترین گروه آن‌ها هستند.
ویژگی آن‌ها دارا بودن دو دندان نیش همیشه در حال رشد در آرواره‌های بالا و پائین است که باید از طریق جویدن کوتاه نگه داشته شود.
چهل درصد از تمام پستانداران جونده هستند و در همهٔ قاره‌ها به‌جز قارهٔ جنوبگان دیده می‌شوند. جوندگان معمول عبارتند از موش‌ها، موشهای صحرایی، سنجاب‌ها، سمورچه‌ها، تشی‌ها، هامسترها، خوکچه‌های هندی، یربوع، جربیل‌ها، موش‌های کیسه‌دار و بیدسترها (سگ‌های آبی).
در طبقه‌بندی‌های جانوری، جوندگان را از فروردهٔ جفت‌داران (Eutheria)، بالاراستهٔ فَرانَخستی‌ها (Euarchontoglires) به شمار می‌آورند.
سیاه‌کوه (اندیس)
سیاه کوه یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر خوسف استان خراسان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.سنگ میزبان این اندیس آندزیت است و دیرینگی آن به دوران ائوسن می‌رسد. در این اندیس، پاراژنز‌های کریزوکول، آزوریت، کوارتز یافت می‌شوند.
سمورچه
سَمورچه یا موش‌خرمای زمینی یا سنجاب راه‌راه نوعی جانور جونده است که ظاهری شبیه به سنجاب دارد. سمورچه از خانوادهٔ سنجابیان (Sciuridae) است. تبار آن مارموتینی (Marmotini) و جنس آن تامیاس (Tamias) نام دارد.
سمورچه ۲۵ گونه دارد که اکثر آن‌ها بومی آمریکای شمالی هستند. یک گونه بومی اوراسیا است.
سمورچه‌ها همه‌چیزخوارند.
زیرسرده "هوسمورچه‌ها"
زیرسرده "سمورچه شرقی"
زیرسرده "سمورچه غربی"
منقرض شده:
Wikipedia contributors، "Chipmunk،" Wikipedia, The Free Encyclopedia، (accessed February 18, 2008).
استان آلابا
آلابا (اسپانیایی: Alava) (باسکی: آرابا Araba) استانی در شمال اسپانیا در جنوب بخش خودمختار باسک است.
این استان ۵۱ دهستان دارد.
در این استان ۳۰۱٬۹۲۶ نفر زندگی می‌کنند (آمار رسمی سال ۲۰۰۶ میلادی) و مساحت استان نیز ۲٬۹۶۳ کیلومتر مربع است.
شهر بیتوریا مرکز استان و نیز مرکز بخش خودمختار است.
این استان به هفت شهرستان تقسیم شده است: آنیانا، آیالا، کامپسو، لاگواردیا، سالباتیرا، بیتوریا و سویا.
استان آبیلا
آبیلا استانی در غرب اسپانیا و در جنوب بخش خودمختار کاستیا-لئون است.
این استان هم‌مرز با استان‌های تولدو، کاسرس، سالامانکا، وایادولید، سگوبیا و مادرید است.
آبیلا دارای ۱۶۵٬۱۳۸ (۲۰۰۲) نفر جمعیت است.
مرکز آن آبیلا است.
پیکو آلمانزور (Pico Almanzor) بلندترین نقطه در استان است.
این استان ۲۴۸ دهستان دارد.
استان اوئلوا
هوئلوا (Huelva) استانی در جنوب اسپانیا، در غرب بخش خودمختار اندلس است.
این استان هم‌مرز با استان‌های باداخوس، سبیا، کادیس و کشور پرتغال و اقیانوس اطلس است.
مرکز استان شهر هوئلوا است.
۴۸۳٬۷۹۲ نفر (۲۰۰۵) در هوئلبا زندگی می‌کنند که از این میان ۳۰٪ در شهر هوئلبا ساکن هستند.
مساحت استان ۱۰٬۱۴۸ کیلومتر مربع است و ۷۹ دهستان دارد.
استان وایادولید
وایادولید یا بایادولید (به اسپانیایی: Valladolid در اسپانیایی «v» «ب» تلفظ می‌شود، به عربی: بلد الولید) استانی در شمال‌غرب اسپانیا، در مرکز بخش خودمختار کاستیا-لئون است. این استان هم‌مرز با استان‌های سامورا، لئون، پالنسیا، بورگس، سگوبیا، آبیلا و سالامانکا است.
مرکز استان شهر وایادولید است. ۷۲۰٬۱۵۷ نفر (۲۰۰۵) در وایادولید زندگی می‌کنند که از این میان ۳۰٪ در شهر بالادولید ساکن هستند. مساحت استان ۸٬۱۱۰ کیلومتر مربع است و ۲۲۵ دهستان دارد که از این میان یک سوم دهکده‌های با کمتر از ۱۰۰۰ نفر هستند.
مک‌کارتیسم
مک‌کارتیسم اصطلاحی است برای اشاره به فعالیت‌های ضدکمونیستی سناتور جوزف مک‌کارتی در آغاز دوره جنگ سرد، که موجب شد موجی از عوام‌فریبی، سانسور، فهرست‌های سیاه، گزینش شغلی، مخالفت با روشنفکران، افشاگری‌ها و دادگاه‌های نمایشی و تفتیش عقاید، فضای اجتماعی دهه ۱۹۵۰ آمریکا را دربرگیرد. بسیاری از افراد به ویژه روشنفکران، به اتهام کمونیست بودن شغل خود را از دست دادند و به طرق مختلف آزار و اذیت شدند.
مک کارتییسم هم چنین دوران سیاهی را برای هالیوود رقم زد و کارگردانان زیادی را به بهانه کمونیست بودن تحت تعقیب قرار داد.
دهستان فضل
دهستان فضل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فهرست دهستان‌های آلباسته
استان آلباسته در بخش خودمختار کاستیا-لامانچای اسپانیا ۸۷ دهستان دارد.