سرطان پستان
سرطان پستان به نوعی سرطان گفته می‌شود که از بافت پستان آغاز می‌شود. نشانه‌های این سرطان شامل توده در پستان، تغییر در شکل ظاهری، فرورفتگی‌های کوچک پوستی، خروج مایع از نوک پستان، نوک فرورفتهٔ پستان یا پوست قرمز و خشک (پوسته‌پوسته) پستان باشد. در بیماران دچار متاستاز، دردهای استخوانی، تورم و بزرگی غدد لنفاوی، تنگی نفس یا زردی (یرقان) هم ممکن است دیده شود.
عوامل خطرساز جهت ابتلا به سرطان پستان شامل جنسیت مؤنث، چاقی، عدم فعالیت بدنی، الکلیسم، درمان جایگزینی هورمون پس از یائسگی، پرتوهای یونیزان، منارک زودهنگام (آغاز قاعدگی) در سن‌های پائین‌تر، دیر بچه‌دار شدن یا عدم بارداری، سابقهٔ قبلی سرطان پستان و سابقهٔ خانوادگی سرطان پستان است. در حدود ۵–۱۰٪ موارد زمینهٔ ژنتیکی و از والدین به ارث می‌رسد که می‌توان به جهش‌های ژنی BRCA1 و BRCA2 اشاره کرد. منشأ بیشتر سرطان‌های پستان از سلول‌های جدار مجاری شیر و لوبول‌های شیرساز است. به آنهایی که از مجاری شیری نشأت می‌گیرند «کارسینوم درجای مجاری پستان» و به آنهایی که از کیسه‌های کوچک شیرساز نشات می‌گیرند، «کارسینوم لوبولار» می‌گویند. در حدود ۱۸ زیرگروه از سرطان پستان وجود دارد. برخی از آنها نظیر «کارسینوم درجای مجاری» از رشد و تکامل ضایعات پیش‌سرطانی ناشی می‌شوند. تشخیص سرطان پستان از طریق انجام بیوپسی از بافت مشکوک امکان‌پذیر است. وقتی تشخیص قطعی شد، آزمایش‌های دیگری انجام می‌شوند تا معلوم شود آیا سلول‌های سرطانی به بیرون از پستان نیز گسترش یافته‌اند یا خیر. و همچنین کدام روش درمانی مؤثرتر خواهد بود.
دربارهٔ مزایای غربالگری سرطان پستان در برابر مضرات آن بحث و تردیدهایی وجود دارد. مطابق یک بررسی در سال ۲۰۱۳ توسط بنیاد همیاری کاکرین، معلوم نیست که مضرات ماموگرافی بیشتر از مزایای آن در تعداد فراوانی از زنانی باشد که ماموگرافی‌شان مثبت است اما سرطان پستان ندارند. کارگروه خدمات پیشگیرانه در ایالات متحده در یک بررسی در سال ۲۰۰۹ دریافت که در گروه سنی ۴۰ تا ۷۰ سال، مزایای آن بیشتر است و به‌همین توصیه نمود که زنان از سن ۵۰ تا ۷۴ سالگی، هر دو سال ماموگرافی شوند. در کسانی که احتمال زیادی دارند به سرطان پستان مبتلا شوند، از دو داروی تاموکسیفن و رالوکسیفن جهت پیشگیری استفاده می‌شود. جراحی دوطرفهٔ پستان و برداشتن آنها یکی دیگر از راه‌های پیشگیری در موارد پُرخطر است. در مبتلایان به سرطان پستان از درمان‌هایی چون جراحی، پرتودرمانی، شیمی‌درمانی، هورمون‌درمانی و درمان هدفمند استفاده می‌شود. انواع جراحی نیز مختلف است و شامل جراحی‌های حفظ پستان یا برداشتن کامل آن می‌شود. جراحی‌های ترمیمی و بازسازی پستان نیز در همان هنگام یا در زمانی دیگر صورت می‌پذیرد. در افرادی که سرطان به سایر قسمت‌های بدن گسترش یافته‌است، درمان‌ها معطوف به بهبود کیفیت زندگی و راحتی فرد انجام می‌گیرند.
عواقب سرطان پستان بر حسب نوع سرطان، مرحله بالینی آن و سن فرد متغیر است. نرخ بقا ۵ ساله در بریتانیا و ایالات متحده آمریکا بین ۸۰ تا ۹۰٪ است. در کشورهای توسعه‌یافته نرخ بقا پائین‌تر است. در سطح جهانی، سرطان پستان شایع‌ترین سرطان زنان است و ۲۵٪ همه موارد را شامل می‌شود. در سال ۲۰۱۸ میلادی، ۲ میلیون بیمار جدید و ۶۲۷٬۰۰۰ مورد مرگ ناشی از آن گزارش شد. این سرطان در کشورهای توسعه‌یافته شایع‌تر است و میزان شیوع آن در زنان، ۱۰۰ برابر مردان است.
بر پایهٔ اظهار متخصصان در ایران، سالانه هشت هزار نفر به سرطان پستان مبتلا می‌شوند و شیوع ابتلا به سرطان پستان در بین زنان ایرانی حدود ۳۰ تا ۳۵ مورد در ۱۰۰ هزار نفر است.
توده‌های پستانی در مراحل اولیه قابل تشخیص نیستند ولی بزرگتر شدن غده با لمس قابل بررسی هستند
عوامل خطر ابتلاء به سرطان پستان عبارتند از مرض چاقی، عدم تمرین فیزیکی، نوشیدن نوشیدنی‌های الکلی، درمان جایگزینی هورمون در طول یائسگی، پرتوهای یونی، اولین قاعدگی در سنین پایین، و دیر بچه دار شدن یا بچه دار نشدن. دلیل حدود ۵ تا ۱۰٪ از موارد ابتلاء به این بیماری ژن‌هایی هستند که از والدین فرد به ارث رسیده‌اند، از جمله BRCA1 و BRCA2. معمولاً سرطان پستان در سلول‌های دیواره مجاری شیر و لوبول‌ها که تأمین‌کننده شیر مجاری هستند، ایجاد می‌شود.به سرطان‌هایی که از این مجاری شروع می‌شوند، کارسینوم پستان گفته می‌شود، در حالیکه سرطان‌های ایجاد شده از لوبول‌ها با نام سرطان لوبولار شناخته شده‌اند. به علاوه، بیش از ۱۸ زیر-نوع سرطان پستان دیگر وجود دارد.برخی از سرطان‌ها از ضایعات پیش-تهاجمی از قبیل کارسینوم مجرایی درجا ایجاد می‌شوند. تشخیص سرطان پستان با انجام یک نمونه برداری از توده مربوط تأیید می‌شود.پس از تشخیص سرطان، آزمایش‌های بیشتری انجام می‌شوند تا مشخص شود که آیا سرطان به قسمت‌های دیگر بدن نیز سرایت کرده‌است یا خیر و چه درمان‌هایی ممکن است نسبت به بیماری واکنش نشان دهند.زنانی که ژن جهش‌یافته BRCA1 وBRCA2 دارند، ۳ تا ۷ برابر بیشتر از زنانی که فاقد این ژن‌ها هستند دچار سرطان پستان می‌شوند. درجه‌بندی بر اساس شکل سلول‌های تومور در زیر میکروسکوپ انجام می‌شود. این کار توسط پاتولوژیست صورت می‌گیرد. بعد از اینکه تشخیص نوع سرطان در نمونه قطعی شد، پاتولوژیست به مشاهده بیشتر جزئیات می‌پردازد و توده را به اصطلاح "گرید بندی" (درجه‌بندی) می‌کند. البته در برخی مواقع پزشک فوق تخصص خون و انکولوژی، جهت سرعت بخشیدن به درمان، خودش هم بررسی‌هایی را انجام می‌دهد. مطالعه زیر میکروسکوپ بافت سرطانی، سرعت تکثیر و میزان شباهت سلول‌ها به سلول‌های طبیعی را مشخص می‌کند. هر چه سلول‌های سرطانی به سلول‌های طبیعی شبیه تر باشند، سرعت تکثیر کمتری دارند و شانس موفقیت درمان بیشتر است. از نظر درجه‌بندی سلول‌های سرطانی به سه گروه تقسیم‌بندی می‌شوند:
در توده‌های جامد جراح حین جراحی سعی می‌کند همه تومور و بخشی از بافت طبیعی اطرافش (Margin) را خارج نماید. البته همیشه این کار امکانپذیر نیست. محدوده برش جراحی می‌تواند یکی از سه وضعیت زیر را داشته باشد:
ممکن است در گزارش پاتولوژی، میزان رشد سلولی گزارش شود، که در واقع بخشی از سلول‌های توده است که رشد کرده، تکثیر می‌شوند و در نهایت سلول‌های سرطان جدید می‌سازند. این مقدار به درصد نشان داده می‌شود و اصطلاحاً Rate of cell growth نامیده می‌شود. هرچه میزان رشد سلولی بالاتر باشد توده مهاجم تر است.
یکی از ابزارهایی که پزشکان برای توصیف مراحل سرطان استفاده می‌کنند سیستم TNM است. این سیستم با استفاده از سه معیار، مرحله سرطان را مشخص می‌کند: نتایج بدست آمده با استفاده از این سه معیار مرحله سرطان هر فرد را تعیین می‌کند. پنج مرحله وجود دارد:
مرحله بندی یک روش مشترک برای توصیف سرطان است تا پزشکان بتوانند بهترین طرح درمانی را به کمک همدیگر مشخص کنند. TNM مخفف تومور (T)، غده (N)، متاستاز (M) است. پزشکان برای تعیین مرحله سرطان به این سه عامل توجه می‌کنند:
مرحله بندی روشی است که سرطان را بر اساس محل درگیر یا محل انتشار و اثر سرطان بر عملکرد سایر ارگان‌های بدن توصیف می‌کند. پزشکان با استفاده از تست‌های تشخیصی، مرحله سرطان را تعیین می‌کنند؛ بنابراین مرحله بندی با انجام همه تست‌ها، تکمیل می‌گردد. دانستن مرحله سرطان، پزشکان را در انتخاب بهترین نوع درمان و همچنین پیش‌بینی پیش آگهی‌های بیمار کمک می‌کند. مراحل برای انواع مختلف سرطان متفاوت است.
مرحله سرطان پستان با ترکیب پارامترهای T, N و M تعیین می‌شود.
زنان می‌توانند خطر ابتلا به سرطان پستان را با حفظ وزن، نوشیدن الکل کمتر، فعال شدن جسمی و شیر دادن فرزندان خود کاهش دهند. این تغییرات از ۳۸٪ سرطان پستان در ایالات متحده، ۴۲٪ در بریتانیا، ۲۸٪ در برزیل و ۲۰٪ در چین جلوگیری کرد. فواید تمرینات بدنی مانند پیاده‌روی سریع در تمام گروه‌های سنی از جمله زنان یائسه دیده می‌شود. سطح بالای فعالیت بدنی خطر ابتلا به سرطان پستان را در حدود ۱۴ درصد کاهش می‌دهد. استراتژی‌هایی که فعالیت بدنی منظم را افزایش می‌دهند و چاقی را کاهش می‌دهند نیز می‌توانند از مزایای دیگری مانند کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی و دیابت برخوردار باشند. مصرف بالای میوه‌های مرکبات با کاهش ۱۰ درصدی در معرض خطر سرطان پستان همراه است.
به نظر می‌رسد اسید چرب امگا ۳ مصرف زیاد سویا در مواد غذایی نیز خطر ابتلا را کاهش می‌دهند.بر اساس نتایج یک تحقیق، داروهای ارزان قیمتی که معمولاً برای تقویت استخوان مصرف می‌شوند می‌توانند مرگ و میر ناشی از سرطان پستان را کاهش دهند. بیس فسفونات‌ها (Bisphosphonates) عمدتاً برای جلوگیری از تحلیل استخوان در افراد مبتلا به پوکی استخوان استفاده می‌شوند. این داروها از تغذیه هر سلول سرطانی که در استخوان گسترش می‌یابد، جلوگیری می‌کنند و به این ترتیب رشد سلول‌های سرطانی را متوقف می‌سازند.
شیوع سرطان پستان در زنانی که بچه دار می‌شوند کمتر است، و این کاهش باتعداد بچه‌ها رابطه مستقیم دارد. تحقیقات زیادی در این زمینه انجام شده‌است، به نظر می‌رسد بارداری و شیردهی از طریق مکانیسم‌های مختلفی مانع از بروز سرطان پستان می‌شوند. نقش پیشگیرانه شیردهی سال‌هاست مورد توجه محققین است. هر چه سن شروع شیر دهی، تعداد دفعات و مدت زمان آن بیشتر باشد، احتمال ابتلا کمتر است. در دوران شیردهی بافت پستان دچار تغییراتی می‌شود و سلول‌های تخصص یافته‌ای در آن شکل می‌گیرد، که این سلول‌ها در از بین بردن سلول‌های سرطانی نقش بسزایی دارند.
چربی‌های اشباع شده نقش بسزایی در افزایش خطر بروز سرطان پستان بازی می‌کنند اما این عامل ممکن است در ادغام با برخی عوامل دیگر موجب افزایش خطر سرطان شود.
توازن مزایا در مقابل مضرات غربالگری سرطان پستان بحث‌برانگیز است. بنیاد همیاری کوکران در سال ۲۰۱۳ اعلام کرد که مشخص نیست آیا غربالگری ماموگرافی مزایای بیشتری دارد یا مضرات بیشتری. یک مرور برای گروه ضربت خدمات پیشگیری آمریکا در سال ۲۰۰۹ شواهدی را دربارهٔ مزایا در افراد ۴۰ تا ۷۰ ساله یافت، و سازمان توصیه می‌کند زنان ۵۰ تا ۷۴ ساله هر دو سال یکبار غربالگری را انجام دهند. از روش‌های بیوپسی نیز از بافت پستان نمونه برداری کرده و با روش‌های پردازش تصویر وجود یا عدم وجود سرطان را تشخیص می‌دهند.
معاینه بالینی پزشکی (Clinical Breast Cancer)
خودآزمایی پستان (به اختصار "BSE") یکی از انواع روش‌های شناسایی سرطان پستان اولیه می‌باشد. این روش فقط با خود زن سروکار دارد که باید هر قسمت از پستان را که برآمده، شکستگی یا تورم دارد بررسی کند.
"BSE" سابق به عنوان یکی از اصلی‌ترین روش‌های پیدا کردن سرطان در مراحل اولیه قابل علاج شناخته می‌شد، اما نتایج یکی از پژوهش‌های "RCT" بیانگر این مطلب بود که این روش در پیشگیری از مرگ‌ها بر اثر سرطان پستان تأثیرگذار نیست و در واقع باعث ضرر از طریق بی‌نیاز بودن به بیوپسی و جراحی می‌شود.
پستان نگاری یا ماموگرافی گونه‌ای روش پرتونگاری است که در علوم تصویربرداری پزشکی، به خصوص تشخیص سرطان پستان در زنان کاربرد فراوان دارد. ماموگرافی در تشخیص سرطان پستان نقش محوری دارد. ماموگرافی یک عکس رادیوگرافی ساده از پستان و ابزاری برای کشف زودرس سرطان‌های غیرقابل لمس پستان است. ماموگرافی می‌تواند سرطان پستان را ده سال قبل از آن که قابل لمس شود، شناسایی کند. همه زنان پنجاه ساله و بیشتر باید هر دو سال یکبار ماموگرافی انجام دهند. زنانی که افراد درجه یک آن‌ها (یعنی مادر یا خواهرشان) مبتلا به سرطان باشند باید از ۳۵ سالگی ماموگرافی سالانه انجام دهند. ماموگرافی نمی‌تواند و نباید جایگزین معاینه توسط پزشک متخصص جراحی عمومی شود.
ام‌آرآی پستان، بهترین و ایمن‌ترین روش غربالگری سرطان پستان محسوب می‌شود. این روش، نسبت به ماموگرافی به دلیل عدم استفاده از اشعه یونیزان، ارجحیت بنیادی دارد. تشخیص به موقع در سرطان پستان، نقش حیاتی دارد، و شانس ابتلاء در زن‌هایی که سابقه فامیلی سرطان پستان دارند بالاست؛ بنابراین، همه زن‌هایی که شانس ابتلای بالایی دارند، باید تحت غربالگری پستان با MRI قرار بگیرند.
در این روش بوسیله انجام دادن سونوگرافی می‌توان به وجود بافت یا توده مخرب سرطانی پی برد.
برای پیشگیری از ابتلاء به سرطان پستان در افرادی که احتمال ابتلاء در آن‌ها بالا است، ممکن است از داروهای تاموکسیفن یا رالوکسیفن استفاده شود. برداشتن هر دو پستان از طریق جراحی یک اقدام پیشگیرانه مفید در برخی از زنان پر خطر است. برای افرادی که ابتلاء به سرطان در آن‌ها تشخیص داده شده‌است، می‌توان از تعدادی از درمان‌ها استفاده کرد، از قبیل جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی و درمان هدفمند. انواع جراحی عبارتست از عمل جراحی حفظ پستان یا ماستکتومی. ممکن است در عمل جراحی یا در یک تاریخ دیگر عمل بازسازی پستانانجام شود. در افرادی که سرطان در سایر قسمت‌های بدن آن‌ها گسترش یافته‌است، درمان‌ها عمدتاً به منظور بهبود کیفیت زندگی و راحتی فرد انجام می‌گیرند. پزشکان متخصصان اعتقاد دارند افزایش سن بارداری و عدم شیردهی دو عامل مهم در بروز سرطان پستان است، از همین رو بارداری و شیردهی احتمال بروز این سرطان را کاهش می‌دهد.
در صورت احساس یک توده، اول از همه آرامش خود را حفظ کنید و مضطرب نشوید. ۸۰٪ توده‌های داخل پستان، سرطانی نیستند. این توده اغلب کیست‌های بی‌ضرر یا تغییرات بافتی در طول چرخه قاعدگی هستند. اما در صورت مشاهده هر چیز غیرعادی در پستان خود، به پزشک مراجعه کنید. سرطان پستان هرچه زودتر تشخیص داده شود، درمان راحت تری خواهد داشت. معمولاً برای درمان ابتدا عمل جراحی انجام خواهد گرفت که بسته به اندازه تومور قسمتی یا کل این بافت برداشته خواهد شد. بعد از آن در صورت نیاز، شیمی درمانی انجام خواهد شد و در صورت لزوم رادیوتراپی یا برق گذاشتن یا پرتو درمانی انجام می‌شود که بسته به نوع و اندازه تومور و تشخیص پزشک متفاوت خواهد بود.
کارشناسان اعلام کردند 'پالبوسیکلیب'Palbociclib یک داروی خوراکی جدید در درمان سرطان پستان است که ظرفیت مقابله با سایر انواع سرطان را نیز دارد. این دارو با جلوگیری از فعالیت آنزیم‌های CDK4 و CDK6، تقسیم سریع سلول‌های سرطانی را هدف قرار می‌دهد. این دارو به واقع نخستین بازدارنده در برابر فعالیت دو آنزیم یاد شده‌است که عملکرد آن برای درمان سرطان پستان تأیید شده‌است.
روش‌های درمان سرطان پستان بسیار گوناگون بوده و هر روز در حال تغییر و پیشرفت است و ممکن است به این لیست روش‌های جدیدی در آینده اضافه شود. درمان‌های سرطان به دو گروه بزرگ درمان‌های جراحی و غیر جراحی تقسیم می‌شوند
نمونه برداری، روشی برای برای جدا نمودن نمونه کوچکی از بافت پستان برای تست‌های آزمایشگاهی می‌باشد.
با استفاده از این آزمایش، پزشک تشخیص می‌دهد که، توده یا بیماری موجود در سینه، سرطانی می‌باشد یا خیر.
نمونه برداری از پستان، نمونه ای از بافت پستان را ارایه می‌دهد که پزشک با استفاده از آن و یافته‌های آزمایش‌های سونوگرافی و ماموگرافی، ناهنجاری‌های پستان را تشخیص می‌دهد.
گزارش آزمایشگاه از بیوپسی پستان می‌تواند در تعیین نیاز به جراحی اضافی یا درمان دیگری کمک کند.
پزشک ممکن است نمونه برداری را به دلایل زیر توصیه کند:
قبل از نمونه برداری از پستان، به پزشک خود بگویید اگر:
اگر نمونه برداری شما با استفاده از MRI انجام می‌شود، در صورتی که هر گونه کاردیاک یا دستگاه الکترونیکی دیگری در داخل بدنتان قرار داداه شده باشد، یا حتی در صورتی که باردار هستید، با پزشک خود در میان بگذارید. معمولاً در این شرایط MRI توصیه نمی‌شود.میزان برداشت بافت پستانی در عمل ماستکتومی، بستگی به گسترش تومور و درگیری بافت‌های اطراف دارد. گاهی افزوده بر برداشت توده سرطانی و بافت پستانی، گره‌های لنفاوی زیر بغل و عضلات سینه‌ای نیز برداشته می‌شود. بافت مورد برش در این عمل جراحی معمولاً محدود است و تهاجم به بافت اطراف در طول جراحی وجود ندارد و روشی نسبتاً غیر تهاجمی می‌باشد.
در این روش از داروهایی که سلول‌های سرطانی را با تأثیر بر یکی از مراحل چرخه رشد و تکثیر آنها از بین می‌برد. این داروها بر سلول‌های با سرعت رشد زیاد مانند سلول‌های سرطانی تأثیر می‌گذارد. شیمی درمانی پس از جراحی برای جلوگیری از پیشروی سلول‌های سرطانی و انتشار آنها به دیگر بخش‌های بدن استفاده می‌شود. گاهی از شیمی درمانی پیش از جراحی برای بیماران با تومورهای پستانی بزرگتر استفاده می‌شود تا اندازه آن کاهش یابد. این داروها می‌توانند باعث عوارض جانبی شوند، چراکه بر سلول‌های خود بدن با سرعت تکثیر زیاد اثر می‌گذارند. این عوارض جانبی به داروی درحال مصرف بستگی دارند و شامل مثال‌هایی چون ریزش مو، تهوع و استفراغ و خستگی می‌شود.
دو دسته از داروها در این گروه یکی داروهای مسدودکننده گیرنده هورمون و دیگری داروهای مؤثر بر میزان ساخت هورمون هستند: این نوع از درمان برای آن گروه از تومورها استفاده می‌شود که به هورمون‌ها حساس هستند یعنی سلول‌های این تومورها گیرنده هورمون‌های استروژن (ER positive) و پروژسترون (PR positive) را دارند که به رشد و گسترش سلولهای سرطانی کمک می‌کند. از هر سه سرطان پستان دو نمونه آن دارای گیرنده هورمون هستند. مانند شیمی درمانی این داروها نیز می‌تواند برای کمک به عدم بازگشت سرطان پس از جراحی یا پیش از جراحی استفاده شود. داروهایی مانند تاموکسیفن (Tamoxifen) و فلووسترانت (Fluvestrant) با تأثیر بر گیرنده این هورمون‌ها به درمان این بیماری کمک می‌کند. باتوجه به مکانیسم عمل این داروها احتمال دیدن عوارض جانبی مرتبط مانند گرگرفتگی و خشکی واژن (برای تاموکسیفن) و گرگرفتگی و / یا تعریق شبانه (برای لوواسترانت) ممکن است. دسته دیگری از داروهای مؤثر بر هورمون‌ها داروهایی هستند که باعث کاهش سطح هورمون با جلوگیری از ساخت آن می‌شوند مانند مهارکننده‌های آروماتاز که می‌توانند در زنان یائسه مفید باشند. لتروزول (Letrozole) و اگزمستان (Exemestane) از داروهای این دسته‌اند.
یکی از مهم‌ترین شاخه‌های فیزیک پزشکی است. پرتودرمانی به درمان بیماری با استفاده از پرتوهای نافذ مانند پرتوهای ایکس و آلفا و بتا و گاما که یا از دستگاه تابیده می‌شوند یا از داروهای حاوی مواد نشاندار شده ساطع می‌شوند گویند. پرتو درمانی استفاده از پرتوهای یون‌ساز برای از بین بردن یا کوچک کردن بافت‌های سرطانی است. در این روش در اثر آسیب DNA، سلول‌های ناحیه درمان (بافت هدف) تخریب و ادامه رشد و تقسیم غیرممکن می‌شود. اگرچه پرتو علاوه بر سلول‌های سرطانی به سلول‌های سالم نیز آسیب می‌رساند ولی اکثر سلول‌های سالم بهبودی خود را دوباره بدست می‌آورند. هدف از پرتو درمانی از بین بردن حداکثر سلول‌های سرطانی با حداقل آسیب به بافت‌های سالم است. کاربرد اصلی پرتو درمانی در معالجه یا تقلیل امراض سرطانی می‌باشد.
پرتودرمانی پس از عمل جراحی به ناحیه تخت تومور و گره‌های لنفاوی داده می‌شود تا سلول‌های توموری میکروسکوپی را که ممکن است از جراحی فرار کنند را از بین ببرد. ممکن است اثر مثبتی بر میکرومحیط‌زیست تومور داشته باشد. پرتودرمانی می‌تواند به صورت پرتودرمانی خارجی یا به عنوان براکی‌تراپی (رادیوتراپی داخلی) صورت گیرد. به‌طور معمول رادیوتراپی پس از عمل برای سرطان پستان انجام می‌گیرد. رادیوتراپی می‌تواند خطر ابتلا به بازگشت دوباره را تا ۵۰–۶۶٪ کاهش دهد.
نتایج سرطان پستان بسته به نوع سرطان، میزان بیماری، و سن فرد متغیر است. نرخ بقا در کشورهای توسعه‌یافته بالا است، به گونه‌ای که ۸۰٪ و ۹۰٪ از افراد در انگلستان و آمریکا حداقل ۵ سال زنده هستند نرخ بقا در کشورهای در حال توسعه پایین‌تر است. در سراسر دنیا، سرطان پستان مهم‌ترین نوع سرطان در زنان است، و ۲۵٪ از تمام موارد سرطان را به خود اختصاص می‌دهد. در سال ۲۰۱۲، 81.6 بر پایه گفته متخصصان در ایران سالانه هشت هزار نفر به سرطان پستان مبتلا می‌شوند و شیوع ابتلا به سرطان پستان در بین زنان ایرانی حدود ۳۰ تا ۳۵ مورد در ۱۰۰ هزار نفر است.
روبان صورتی یک باریکه پارچه‌ای صورتی رنگ، یا شکلی نمادین از روبانی صورتی است که نماد بین‌المللی آگاهی‌بخش دربارهٔ سرطان پستان است.
در تقویم جهانی اکتبر، ماه جهانی آگاهی بخشی در مورد سرطان پستان نام گرفته‌است.
سرطان پستان هنگامی که در زمان حاملگی یا در اولین سال بعد از زایمان اتقاق بیافتد، به عنوان «سرطان پستان طی حاملگی» شناخته می‌شود. سرطان پستان و سرطان گردن رحم، شایعترین سرطانهایی هستند که طی حاملگی دیده می‌شوند که در مجموع حدود ۵۰ درصد تمام سرطان‌های حین حاملگی را شامل می‌شوند. احتمال بروز سرطان پستان در دوران حاملگی بسیار کم است؛ ولی از این نظر اهمیت دارد که معاینه پستان برای تشخیص زودرس در بارداری و شیردهی مشکل می‌شود. اهمیت سرطان پستان در دوران حاملگی این است که به علت تغییرات هورمونی بدن و به دنبال آن تغییرات پستان در زمان بارداری (مثل بزرگ شدن پستان)، هر گونه علائم یا تغییرات مربوط به سرطان، ممکن است جلب توجه نکند و دیرتر کشف شود و به این ترتیب، تشخیص بیماری به تعویق بیافتد. مسلماً اگر پزشک و بیمار از تظاهرات مختلف سرطان و نیز تغییرات دوران بارداری و شیردهی اطلاع کافی داشته باشند، میزان تأخیر در تشخیص به حداقل خواهد رسید.
در دوران بارداری نیز مانند زمان غیر بارداری، شایعترین علامت بیماری وجود یک توده بدون درد در پستان است. بیش از ۹۰ درصد موارد این توده‌ها توسط خود فرد کشف می‌شوند. سایر علائم عبارتند از فرورفتگی نوک پستان، چسبندگی تومور به پوست با یا بدون ضخیم شدن پوست پستان، فرورفتگی پوست یا چسبندگی پوست به قسمت‌های زیرین و بزرگ شدن غدد لنفاوی زیر بغل. اساساً هر گونه تغییر واضحی که اخیراً در ناحیه پستان و قفسه سینه ایجادشده و قبلاً وجود نداشته‌است، باید مورد توجه قرار بگیرد. Karginova, O. , Weekley, C. M. , Raoul, A. , Alsayed, A. , Wu, T. , Lee, S. S. Y. , … & Olopade, O. I. (2019). Inhibition of Copper Transport Induces Apoptosis in Triple-Negative Breast Cancer Cells and Suppresses Tumor Angiogenesis. Molecular cancer therapeutics, 18(5), 873-885. Prat A, Perou CM. Deconstructing the molecular portraits of breast cancer. Molecular oncology. 2011 Feb;5(1):5-23. Wang J, Luo C, Shan C, You Q, Lu J, Elf S, Zhou Y, Wen Y, Vinkenborg JL, Fan J, Kang H. Inhibition of human copper trafficking by a small molecule significantly attenuates cancer cell proliferation. Nature chemistry. 2015 Dec;7(12):968.