مونته‌نگرو
مونته‌نگرو (به صربی/مونتنگرویی: "Црна Гора" یا "Crna Gora" — تلفظ تسرنا گُرا / t͡sr̩na: 'ɡɔra) کشوری در جنوب خاوری اروپا به پایتختی پودگوریتسا است و در کرانه دریای آدریاتیک قرار دارد. واحد پول این کشور، یورو است. جمعیت مونتنگرو ۶۲۰٫۰۰۰ نفر می‌باشد.
مساحت این کشور ۱۴٫۰۲۶ کیلومتر مربع است. این کشور با کشورهای آلبانی، بوسنی و هرزگوین، صربستان، کوزوو و کرواسی همسایه است. این کشور توسط صربستان به رسمیت شناخته نشده. همچنین، مونته‌نگرو از تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۶ در سازمان ملل متحد عضو است.
نام مونته‌نگرو به معنای «کوه سیاه» است و از سده پانزدهم میلادی برای نام‌گذاری بخش بزرگی از مونته‌نگرو به کار رفته‌است. پس از جنگ‌های مختلف با حکومت عثمانی، مساحت مونته‌نگرو به تدریج افزایش یافت.
تاریخ این منطقه به سدهٔ نهم میلادی بازمی‌گردد در آن زمان، یک حکومت محلی وابسته به امپراتوری بیزانس تشکیل شد. در سال ۱۹۱۰ کشوری با نام پادشاهی مونته‌نگرو تشکیل شد؛ ولی پس از جنگ جهانی اول (۱۹۱۸) با پادشاهی صربستان متحد شد.
مونته‌نگرو در پی همه‌پرسی ۲۱ مه ۲۰۰۶ (میلادی)، در روز ۳ ژوئن همان سال از فدراسیون صربستان و مونته‌نگرو جدا شد و اعلام استقلال کرد.
صربستان استقلال این کشور را غیرقانونی می‌داند. صربستان این کشور را به رسمیت نمی‌شناسد و مونته‌نگرو را جزوی از خاک خود می‌نامد.
دریای آدریاتیک در جنوب باختری مونته‌نگرو قرار دارد و در غرب مونته‌نگرو کشور کرواسی، در شمال غرب آن بوسنی و هرزگوین و در شمال شرق آن صربستان قرار گرفته‌است.
بزرگترین شهر مونته‌نگرو، پایتخت آن یعنی «پودگوریتسا» با جمعیتی در حدود ۱۸۶ هزار نفر است. این کشور کوچک در جنوب اروپا و در کرانهٔ دریای آدریاتیک واقع شده‌است. بخش‌های شمالی این کشور بیشتر کوهستانی است و بلندترین قلهٔ آن یعنی بوبوتوف کوک، ۲۵۲۲ متر ارتفاع دارد. این کشور ۵ بخش و ۲۱ استان دارد.
مونته‌نگرو دارای حکومت جمهوری است و قانون اساسی آن در سال ۲۰۰۷ به تصویب رسیده‌است. رئیس‌جمهور مونته‌نگرو، رئیس حکومت این کشور است و برای یک دوره پنج ساله انتخاب می‌شود. رئیس‌جمهور، وظیفه اعلام انتخابات پارلمان و پیشنهاد دادن نامزدهای نخست‌وزیری، رئیس و اعضای دادگاه قانون اساسی را به پارلمان دارد.
نخست‌وزیر مونته‌نگرو، رئیس دولت این کشور است که مسئولیت امور اجرایی آن را به عهده دارد.
مونته‌نگرو دارای نظام تک پارلمانی است. پارلمان مونته‌نگرو، وظیفه قانون‌گذاری، تأیید پیمان‌های بین‌المللی، انتخاب نخست‌وزیر و هیئت وزیران و اعضای دادگاه قانون اساسی را دارد. پارلمان مونته‌نگرو در حال حاضر، ۸۱ کرسی دارد.
نژاد
مونته نگرویی ۴۳٫۲٪، صربی ۳۲٪، بوسنیایی ۱۱٫۸٪، آلبانیایی ۵٪، بقیه ۸٪
زبان رسمی این کشور مونته نگرویی است. با وجود این، مردم به زبان‌های صربی، بوسنیایی، آلبانی و کرواتی نیز صحبت می‌کنند. طبق یک سرشماری در سال ۲۰۱۱ بیشتر مردم صربی را زبان مادری خود می‌دانند در حالی که ۳۷ درصد افراد، مونته نگرویی را زبان اصلی خود اعلام کردند. این دو زبان از جهات بسیاری به هم شبیه هستند. همچنین، به دلیل اقامت عدهٔ کمی از ایتالیایی‌ها در خلیج کوتور، در این منطقه زبان ایتالیایی نیز رایج است.
دین اصلی این کشور مسیحیت ارتودکس است و مونته نگرویی‌ها از گذشته متعلق به کلیسای ارتدوکس صربی بوده‌اند. بعد از آن، دومین دین بزرگ این کشور با بیش از ۱۱۸ هزار نفر مسلمان، دین اسلام به‌شمار می‌آید. این مسلمانان بر اساس زبان مادری، به دودستهٔ مسلمانان بوسنیایی و مونته نگرویی تقسیم می‌شوند. بعد از دین اسلام نیز، سومین دین غالب این کشور متعلق به کاتولیک‌ها است. ارتدوکس ۷۰٪، مسلمان ۲۱٪، کاتولیک ۴٪، بی‌دین ۵٪
در ۵ ژوئن ۲۰۱۷، مونته‌نگرو رسماً به عنوان بیست و نهمین عضو ناتو به پیمان آتلانتیک شمالی پیوست. توماس شنون معاون وزارت خارجه آمریکا در مراسم عضویت مونته‌نگرو در ناتو در وزارت خارجه آمریکا گفت: «عضویت مونته‌نگرو پیام تحکیم را به منطقه می‌فرستد و صراحتاً به متحدان ما می‌گوید که آمریکا مانند همیشه به اصول دفاع همگرایانه که در پیمان واشینگتن آمده پایبند است.» سنای آمریکا در ماه مارس ۲۰۱۷ با ۹۷ رای موافق و دو رای مخالف، مسئله الحاق مونته‌نگرو به ناتو را تأیید کرد.
بزرگترین شهرهای مونته‌نگرو در جدول زیر، فهرست شده‌اند: