hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
بنیان‌های ریاضیات
بنیان‌های ریاضیات به مطالعه بنیان های فلسفی و منطقی و/یا الگوریتمی ریاضیات می پردازد، یا در معنای وسیع تر، تحقیق ریاضیاتی در مورد زیربنای فلسفی سرشت و طبیعت ریاضیات. معلوم می شود که در مورد اخیر، مرز بین فلسفه ریاضیات و بنیان های ریاضیات کاملاً مبهم است. بنیان های ریاضیات را می توان به عنوان مطالعه در مفاهیم بنیادی ریاضیات (همچون مجموعه، تابع، شکل هندسی، عدد و ...) و این که چگونه سلسله مراتب ساختارها و مفاهیم پیچیده، بخصوص ساختارهایی که اهمیت بنیادینی داشته و زبان ریاضیات را شکل می دهند (مثل فرمول‌ها، نظریه ها و مدل هایشان که به فرمولها، تعاریف، اثبات‌ها، الگوریتم‌ها و ... معنا می بخشند) دید. به این مفاهیم بنیادی، مفاهیم ریاضیاتی نیز گفته می شود، بنیان ریاضیات به این مفاهیم از جنبه فلسفی و یک پارچگی ریاضیات هم نگاه می کند. جست و جو برای بنیان های ریاضیات، پرسش مرکزی در فلسفه ریاضیات است؛ طبیعت مجرد اشیاء ریاضیاتی، چالش های فلسفی خاصی را نمایان می سازد.
بنیان های ریاضیات به عنوان یک کل، به دنبال شمول تمامی مفاهیم ریاضیاتی نیست. به طور کلی، "بنیان‌ها"ی ریاضیاتی یک شاخه مطالعاتی، کم و بیش تحلیلی نظام مند از پایه ای ترین و بنیادی ترین مفاهیم آن شاخه است، به گونه ای که با فهم وحدت مفهومی و ترتیب طبیعی یا سلسله مراتب مفاهیم آن، ارتباطاتی بین آن شاخه و بقیه دانش بشری یافت شود. توسعه، ظهور و شفاف سازی بنیان ها در اواخر تاریخچه ی یک شاخه مطالعاتی شکل می گیرد و ممکن است از دید همگان جذاب ترین بخش آن شاخه به حساب نیاید.
ریاضیات از زمان های کهن، به عنوان مدلی از درستی و استواری استفسار عقلانی، همیشه نقش خاصی را در تفکر علمی بازی کرده و ابزار ها یا حتی بنیادی برای دیگر علوم (بخصوص فیزیک) را فراهم نموده است.
بسی از تکوین های متعدد ریاضیاتی به سمت تجرید های بالاتر در اواخر قرن ۱۹ میلادی، چالش ها و تناقض نماهای جدیدی را به بار آورد که بررسی نظام مند و عمیق تری را طلب می کرد تا سرشت و محک درستی ریاضیاتی به علاوه وحدت شاخه های متعدد ریاضیات به یک کل همگن بدست آید.
جست و جو برای بنیان های ریاضیات از اواخر قرن ۱۹م شروع شد و شاخه ریاضیاتی جدیدی به نام منطق ریاضیاتی را پدید آورد که بعد ها ارتباطات قوی با علوم رایانه نظری پیدا نمود. منطق ریاضیاتی از یک سری بحران ها و نتایج متناقض نما عبور کرد تا در نهایت کشفیات این حوزه، منطق ریاضیاتی را در طی قرن بیستم به عنوان یک بدنه بزرگ و همگن از دانش ریاضیاتی به پایداری رساند که شامل مؤلفه ها و جنبه های متعدد (نظریه مجموعه ها، نظریه مدل، نظریه اثبات و ...) بوده و خواص جزئی و گونه های محتملشان هنوز هم حوزه تحقیقاتی فعالی به شمار می آید. سطح مهارت فنی بالایی که این شاخه می طلبد، الهام بخش بسیاری از فیلسوفان بود تا حدس زنند که این شاخه را می توان به عنوان مدل یا الگویی برای بنیان علوم دیگر نیز احتمالاً در آینده به کار برد.
ستون حنانه
ستون حَنّانه (به معنی ستون گریه کننده) نامی است که به یکی از ستون‌های چوبی مسجد النبی در مدینه عربستان داده شده‌است.  محل این ستون را در سمت مغرب محراب پیامبر اسلام و نزدیک‌ترین ستون‌ها به محراب نماز پیامبر اسلام و چسبیده به دیوار قبلی مسجد دانسته‌اند.
«محمد، پیامبر اسلام ، پیش از اتمام ساختمان مسجد به هنگام سخن راندن پشتش را به این ستون که از تنه نخل ساخته شده‌بود تکیه می‌داده و زمانی که پس از آن تصمیم گرفت از بالای منبر سخنرانی کند این ستون آغاز به نالیدن کرد. پس از آن محمد، این ستون را در بر گرفت تا آرام شد.»
داستان‌ها می‌نویسند که این درخت بعداً دفن شد یا به دستور محمد درخت را کندند (و در زیر منبر) خاک کردند یا بنی امیه هنگام نوسازی مسجد این درخت را بریدند. شاعران گوناگون از جمله مولوی در بیت‌هایی از اشعار خود از این ستون یاد کرده‌اند:
و یا:
گفته شده که این ستون را «علم رسول‌الله»، «جزعه» و «مخلقه» هم می‌نامیدند. مخلقه به معنای عطرآگین است و در توضیح آن آمده‌است که این نام‌گذاری برای آن است که بر این ستون عطر و عود می‌سوزاندند یا این‌که یاران پیش از دیدار با محمد در این مکان خود را عطرآگین می‌کردند.
دیوانگی
دیوانگی یا جُنون به حالتی گفته می‌شود که شخص نمی‌تواند از قوه ادراکه خویش به نحو احسن استفاده نماید. روان‌پریشی‌ها در اصطلاح عامه، «دیوانگی» و در اصطلاح فقهی و حقوقی جزو انواع جنون خوانده می‌شوند.
به شخص دچار دیوانگی، دیوانه در مقابل فرزانه(عاقل) یا مجنون(به عربی) گفته می‌شود.
از نظر واژه‌شناسی، دیوانه یعنی دیوگونه یا بسان دیو. از آن جایی که در افسانه‌های ایرانی، دیو نماد نادرستی، زشتی و پلیدی و وارونه کاری است؛ دیوانه هم کسی است که کارهایی خلاف دیگران می‌کند.
در ادبیّات فارسی لغت عربی «مجنون» هم به‌عنوان مترادف واژهٔ دیوانه کاربرد دارد. در حقوق کیفری به دلیل عدم درک و آگاهی صحیح فرد دیوانه از رفتار و عدم توانایی در ارزیابی عملکرد خود، جنون از علل رافع مسئولیت کیفری به حساب می‌آید. دیوانگی یا جنون مصادیق متعددی دارد به همین دلیل در بسیاری از موارد تعیین حدود مسئولیت مجنون با مشکلات زیادی همراه است و نیاز به کارشناسی دقیق متخصصین دارد.از طرفی نمیشود چون کسی خلاف بقیه انسان ها عمل میکند برچسبی وارد کرد انهم بعلت اینکه اقلیت هست و اینکه این را هم باید نظر داشت که همه ما انسان ها بر خلاف هم رفتار میکنیم و این استدلال درستی برای برچسب زدن نیست قاطعیتی در این امر وجود ندارد تنها میشود گفت تضاد رفتاری در انسان است نه دیوانگی .
روان‌پریشی
نخودچی
نخودچی ( ; "قدمه، قدمه"؛ فارسی: نخودچی؛ سیسیل: کالیا) یک میان‌وعده از نخودهای پخته شده‌است که در ایران، سوریه و ترکیه رایج است و گاهی اوقات با نمک، ادویه جات، ترشی‌جات، گل میخک یا آبنبات پوشش داده می‌شود. در ممقان بیش از ۱۳۰۰ واحد نخودپزی وجود دارند که ۴۰ درصد نخود سفید تولید شده را به نخودچی تبدیل می‌کنند. نخودهای مورد استفاده برای نخودچی، نخودهای تازه و ریز هستند که در آب پخته شده و پس از آبکش شدن پوست آن جدا می‌شود. سپس در مرحله بودادن در دیگ‌های بزرگ با نمک یا شکر تفت داده و ترد و پفکی می‌شود. در تونس واژه‌ی "Leblebi" به یک سوپ صبحانه‌‌ی پرطرفدار نخود اشاره دارد که حاوی تخم مرغ و نان خشک هم است.
تاریخچه پیدایش نخودچی مشخص نیست، هرچند که گمان می‌رود پیدایش آن در ایران صورت گرفته باشد.
روش‌های تولید نخودچی یک سنت ارثی است که با مراحل و تجهیزات مورد استفاده صنعتی متفاوت است. نخودها می‌توانند شکل، اندازه، رنگ و زمان برداشت متفاوتی داشته باشند. به‌طور کلی، برای درست کردن نخودچی دانه‌های بزرگ (۸ تا ۹ میلی‌متر اندازه قطر و وزن هر ۱۰۰ دانه بین ۳۰٫۰ تا ۵۰٫۰ گرم )، رنگ روشن‌تر، گرد و صاف و مانند نخود "کابلی" ترجیح داده می‌شود؛ پوشش بدنه ضخیم نخود، برای برداشتن آسان آن از روی دانه لازم است. زمان برداشت و فرایند کنترل دما کیفیت نخودچی را تعیین می‌کند. نخودها تمیز و طبقه‌بندی می‌شوند، دانه‌های خام، آسیب دیده، کاهش یافته و نخودهای شکسته دور انداخته می‌شوند. روش تهیه نخودچی معمولاً شامل ابزارهایی برای تمیز کردن، طبقه‌بندی و گرمایش است؛ روش تهیه نخودچی به شرح زیر است:[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/نخودچی نخودچی . [ن ُ خُدْ](اِ مرکب ) نخود بوداده . (فرهنگ نظام ). قسمی نخود که برشته کنند و آن جزو آجیل است . (یادداشت مؤلف ). || نخود ریزه و کوچک تر از نخودهای معمولی]. نخودچی به دلیل اینکه کوچکتر از نخودهای معمولی بوده‌است به آن «نخودچی» به معنای نخود ریزه می‌گویند.
آهنگساز عثمانی تیگران چوخاجیان (1837-1898) یک اپورته به نام "Leblebidji Hor-Hor Agha" (فروشنده نخود) در سال ۱۸۷۵ تشکیل داد.
اخند
اخند روستایی از توابع دهستان اخند در بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران. این روستا در ۱۵ کیلومتری جنوب عسلویه واقع می‌باشد.
از شمال دهنو، از جنوب عسکری، از مغرب دریای خلیج فارس، و از سمت مشرق به کوه‌های زاگرس محدود می‌گردد. رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت وجه تیسمیه «اخند» را مشتق از کلمه آخوند می‌داند، وجه نامگذاری این آبادی را با اسم آخند در نوشته‌های پیشین و زندگی خانوادهٔ ملاهای اسلامی در این منطقه جستجو می‌کند.
طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۶۷۷۵ نفر می‌باشد.
دارای ۱۰ مسجد، برق، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت، و دبستان و راهنمایی پسرانه و دخترانه. دبیرستان پسرانه و دخترانه. مرکز بهداشت و درمان. پارک زیبای مرجان. دارای ورزشگاه فجر (چمن مصنوعی و جایگاه تماشاچیان با گنچایش ۳۰۰۰ نفر می‌باشد. ساکنان این روستا عرب‌تبار و اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند. ساکنان این روستا به زبان عربی و فارسی به گویش محلی تکلم می‌کنند.
اهالی روستا از طریق صید، ماهی‌گیری و کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کنند. حدود ۴۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمینهای آن جو و گندم کشت می‌شود. چاهایش کم‌عمق است، و آبش شیرین است.
اکابر (پارسیان)
اکابر روستای کوچکی از توابع بخش کوشکنار شهرستان پارسیان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. این روستار ۳ کیلومتری غرب فوارس واقع می‌باشد. در دوران پیشین این روستا (عجابر) نیز نامیده‌اند.
از شمال کوه، از جنوب دریا، از مغرب اخند، و از سمت مشرق به فوارس محدود می‌گردد.
جمعیتش در حدود ۶۵ نفر می‌باشد. ساکنان این روستا اهل سنت از شاخه مالکی هستند یعنی از پیروان امام مالک بن انس می‌باشند؛ و به زبان عربی و فارسی به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، مدرسه، می‌باشد.
پیشهٔ مردم روستا صید و ماهی‌گیری است و از این راه امرار معاش می‌کنند. همچنین و کشاورزی نیز در این روستا رایج خوبی دارد. حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمین‌های آن جو و گندم کشت می‌شود.
فومستان
فومستان روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان پارسیان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. فومستان از کلمه «فُوم» آمده‌است که به معنی «گندم» مشتق است.
از شمال به لامرد، از جنوب به پارسیان، از مغرب به میلکی، و از سمت مشرق به قسمتی از پارسیان محدود می‌گردد.
در حدود ۱۵۰ خانوار و ۱۷۰۰ نفر جمعیت می‌باشد. ساکنان این روستا از اهل سنت و شافعی هستند. این روستا دارای مسجد، مدرسه، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت می‌باشد.
در حدود ۶۰ خانه قدیمی وجود دارد که از سنگ وکاه وگل ساخته شده‌است، خرا به‌های ارگی بزرگ در نزدیکی دهستان باقی مانده‌است که گویا در دوران گذشت مقر حاکم بوده‌است.
در این روستا مزارع نخیل و نخلستان‌های گسترده‌ای وجود دارد. آب زیر زمینی اش شیرین است و محاصیل زراعتی فراوانی مانند: جو و گندم، عدس، لوبیا، نخود، و غله کشت می‌شود، همچنین در حدود ۶۰۰ اصله نخل دیم دارد که از ثمر آن مرغوب‌ترین انواع خرما در منطقه بدست می‌آید، همچنین شغل مردم دهستان دامداری و کشاورزی است.
گودکناردان
گودکناران روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان پارسیان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. این روستا در ۳ کیلومتری روستای کناردان شرقی واقع شده‌است.
از شمال یرد خردو، از جنوب یرد شیطان، از مغرب احشام، و از سمت مشرق به کناردان شرقی محدود می‌گردد.
دارای ۸۰ نفر جمعیت می‌باشد که اهل سنت از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای مسجد، برق، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت، و دبستان است.
ساکان این روستا از تبار عرب هستند و به زبان عربی و فارسی به گویش محلی تکلم می‌کنند.
اهالی روستا از طریق صید، ماهی‌گیری و کشاورزی امرار معاش می‌کنند. حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمین‌های آن جو و گندم کشت می‌شود.
میلکی (پارسیان)
میلکی روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان گاوبندی در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. نام کذشته این روستا «بنی مالک» بوده‌است. در کنار روستا نهر کوچکی رودخانه ای جاری است.
از شمال عمانیه، از جنوب ستولو، از مغرب اغویرزه، و از سمت مشرق به فومستان محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود ۵۶۴, نفر و ۱۳۵ خانوار می‌باشد که از اهل سنت از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند، در سابق ساکنان این روستا از تبار عرب بوده‌اند وبزبان عربی تکلم می‌نموده‌اند. اما در حال حاضر ساکنان روستا به زبان فارسی به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار (برکه)، و مدرسه راهنمایی می‌باشد.
مردم این روستا در گذشته بیشتر به کشاورزی دامداری اشتغال داشتند اما هم‌اکنون اکثراً به عنوان معلم و کارمند در ادارات یا در پارس جنوبی مشغول به کارند.
یردخلف
یُردخلف روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان گاوبندی در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. روستای کوچکی است در ۴ کیلومتری جنوب احشام.
از شمال احشام، از جنوب یرد خردو، از مغرب بمبری، و از سمت مشرق به یرد شیطان محدود می‌گردد.اهالی روستا از طریق صید، ماهی‌گیری و کشاورزی امرار معاش می‌کنند. حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمین‌های آن جو و گندم کشت می‌شود.
یرد شیطان
روستای کوچکی است در ۳ کیلومتری یرد قاسمعالی واقع شده‌است.
از شمال یرد خردو، از جنوب اغویرزه، از مغرب عمانیه، و از سمت مشرق به یرد قاسمعالی محدود می‌گردد.
دارای ۶۰ خانوار و ۱۳۰ نفر جمعیت می‌باشند. ساکنان این روستا از پیروان مذهب تشیع و تسنن و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. و بزبان فارسی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، مدرسه، خانه بهداشت و آب‌انبار (برکه) می‌باشند، و آب چاههایش شیرین است. در دوران گذشته روستای آبادی بوده‌است اما حالا رونق سابق را ندارد.
شغل اهالی صید، ماهی‌گیری و کشاورزی است. حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمین‌های آن جو و گندم کشت می‌شود.
باشگاه جعفری
باشگاه جعفری یا باشگاه شهید فهمیده یکی از معروفترین باشگاه زورخانه‌ای ایران در پیش از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ در شهر تهران بود.
محمد رضا شاه پهلوی با دادن کمک مالی به شعبان جعفری (یکی از عوامل کودتای ۲۸ مرداد) این باشگاه را تأسیس کرد. از میهمانان دولت، پادشاهان و رؤسای جمهور تا گردشگران خارجی برای تماشای ورزش‌های زورخانه‌ای به تماشای باشگاه جعفری دعوت می‌شدند.
این مکان با وجود ثبت در آثار ملی ایران، هم‌اکنون وضعیت مناسبی ندارد. کار مرمت و استقرار مجدد فدراسیون ورزش زورخانه‌ای در آن به کندی پیش می‌رود. شهرداری نیز بخشی از آن را برای ساخت پاساژ در اختیار گرفته‌است.
عباس خلیلی
عباس خلیلی عراقی دیپلمات، شاعر، نویسنده و مدیر روزنامهٔ اقدام بود. او پدر سیمین بهبهانی، نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایرانی بود.
عباس خلیلی نوهٔ حاج ملا علی خلیلی تهرانی بود. میرزا حسین خلیلی تهرانی از رهبران مشروطه ایران، عموی پدر اوست. او به دو زبان فارسی و عربی شعر می‌گفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامهٔ فردوسی را به عربی ترجمه کرده‌است و در ضمن چند رمان نیز به قلم او منتشر شده‌است. برادر او، جعفر خلیلی، نویسندهٔ معروف عراقیست.
عباس خلیلی یکی از دوازده سران قیام نجف در سال ۱۹۱۷ بود. پس از شکست این قیام، او از طرف قوای اشغالگر انگلیس به اعدام محکوم شد ولی پس از یک سفر پر ماجرا توانست به ایران فرار کند و باقی عمر خود را در ایران گذراند. او در تهران روزنامه اقدام را منتشر می کرد که روزنامه ای تندرو و انتقادی به شمار می رفت و خشم برخی مقامات را بر می انگیخت. در اسفند ۱۳۰۰ قوام‌السلطنه از روزنامه اقدام به مجلس شورای ملی شکایت کرد چون در یکی از نوشته های روزنامه متهم شده بود که در زمانی که والی خراسان بوده، ۱۹۳ هزار تومان اختلاس کرده است. قوام‌السلطنه از مجلس خواست کمیسیونی تشکیل دهد و به ادعای روزنامه اقدام رسیدگی کند. سال بعد که قوام‌السلطنه نخست وزیر شد حملات اقدام به او ادامه یافت تا اینکه سرانجام در اواخر پاییز ۱۳۰۱ این روزنامه توقیف شد.
عباس خلیلی از کسانی بود که همراه با دکتر محمد مصدق در آبان ۱۳۲۸ جبههٔ ملی ایران را تشکیل دادند.
او اکثر عمر خود را با استفاده از قلم خویش در ستیز با حکومت‌های عصر گذارانید. در طول عمر هفده بار بازداشت و چهار بار نیز تبعید محکوم شد.
از شش فرزند عباس خلیلی به غیر از سیمین بهبهانی، دکتر مهیار خلیلی و دکتر کامیاب خلیلی نیز در ادبیات فعال بوده و آثار متعددی در تاریخ و پارسی‌شناسی به وجود آورده‌اند.
عباس خلیلی در ۲۱ بهمن ماه ۱۳۵۰ بر اثر سکتهٔ مغزی در تهران در سن ۷۸ سالگی درگذشت. پیکرش در آرامگاه خاندان خلیلی در بهشت زهرای تهران (آرامگاه شماره ۷۲) به خاک سپرده شد.
از جمله آثار به جامانده از او، می‌توان به رمان‌های «روزگار سیاه»، «انتقام» و «انسان و اسرار شب» اشاره کرد.
پیتر گالیسون
پیتر لوئی گالیسون استاد تاریخ علم و فیزیک دانشگاه هاروارد است. او مدرک پی‌اچ‌دی خود را در سال ۱۹۸۳ در فیزیک و تاریخ علم با هم از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. او همچنین نویسندهٔ کتاب‌هایی در بارهٔ تاریخ علم است که در بین آنها می‌توان از "امپراتوریِ زمان: ساعت‌های اینشتین و نقشه‌های پوانکره" نام برد.
نقشه (ابهام‌زدایی)
واژه نقشه در زبان فارسی به چند معنی به کار می‌رود:
کنفرانس سلوی
انستیتو بین‌المللی فیزیک و شیمی سُلوِی (International Solvay Institutes for Physics and Chemistry) واقع شده در بروکسل، توسط ارنست سلوی بلژیکی در پی "شورای سلوی" در ۱۹۱۱ (اولین کنفرانس جهانی فیزیک) در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد.
می‌توان گفت کنفرانس‌های سلوی مشهورترین کنفرانس‌ها در فیزیک و شیمی هستند. از آغاز در این کنفرانس‌ها بهترین دانشمندان در این زمینه‌ها در آن شرکت می‌کردند. در حقیقت کنفرانس فیزیک سال ۱۹۱۱ سلوی اولین کنفرانس بین‌المللی فیزیک بود که تا آن زمان برگزار شده بود. این کنفرانس با دعوت ارنست سلوی برگزار شد. در همین واقعه بود که اینشتین و پوآنکره تنها دیدارشان صورت گرفت.
هندریک لورنتز ریاست اولین کنفرانس سلوی را که در بروکسل در پاییز سال ۱۹۱۱ برگزار شد به عهده داشت. موضوع کنفرانس "تشعشع و کوانتا" بود. اینشتین جوان‌ترین فیزیکدان حاضر در این جلسه بود. (برای دیدن نام‌های شرکت‌کنندگان در اولین کنفرانس تصویر بالا را مشاهده کنید)
شاید بتوان گفت که مشهورترین کنفرانس سلوی در سال ۱۹۲۷ بود. در این جلسه که موضوع آن "الکترونها و فوتونها" بود، معروف‌ترین فیزیکدانان آن زمان در بارهٔ نظریه تازه مدون شدهٔ کوانتمی با هم تبادل نظر کردند. از جمله چهره‌های برجسته حاضر در این کنفرانس آلبرت اینشتین و نیلز بور و ماری کوری بودند. اینشتین که از نظریه اصل عدم قطعیت هایزنبرگ شگفت‌زده شده بود اظهار کرد که «"خدا با تاس بازی نمی‌کند"» و بور جواب داد: «"اینشتین، دست بردار از گفتن به خدا که چه‌کار باید انجام دهد"» (به مناظره‌های بور و اینشتین مراجعه کنید). ۱۷ نفر از ۲۹ شرکت‌کننده در این کنفرانس برندهٔ جایزه نوبل فیزیک بودند یا بعداً این جایزه را دریافت کردند.
بیست و سومین کنفرانس بین‌المللی سلوی در دسامبر ۲۰۰۵، سال جهانی فیزیک، در بروکسل برگزار شد. ریاست جلسات این دوره را دیوید گراس به عهده داشت. در این دوره که موضوع آن «"ساختار کوانتمی فضا و زمان"» بود، یک جلسه نیز برای عموم با همکاری مشترک انستیتو بین‌المللی سلوی و کمیسیون اروپا برگزار شد که در آن برایان گرین از دانشگاه کلمبیا و روبرت دیگرف از دانشگاه آمستردام سخنرانان اصلی بودند.
رسم فنی و مهندسی
نقشه، در مهندسی، نمایش دقیقی از اجزای سازه‌ای و ساختار یک سیستم فنی است. این سیستم می‌تواند سازه‌های ساختمانی -مکانیکی- الکتریکی و حتی جغرافیایی - ژنتیکی و… باشد. اگرچه این تعریف صحیح است ولی بسیار کلی بوده و کافی نیست. برای بیان دقیق تر باید از زوایای فنی و علمی مرتبط با این مقوله به ان نگریست.
برای ترسیم نقشه‌ها در هر مورد مهم‌ترین کار انتخاب عاملی بنیادی به نام "مقیاس" است. بدون مقیاس، آنچه که رسم شود نقشه به معنای علمی و فنی و مهندسی نخواهد بود. هم چنین در ترسیم نقشه‌های فنی از ابزار و وسایلی استفاده می‌شود که هر یک کار برد خاصی دارد.
با توجه به اهمیت مقیاس تعریف مختصری از آن ارائه می‌دهیم:
وقتی طرحی فنی از ذهن کارشناس به روی کاغذ پیاده می‌شود در واقع اقدام به رسم نقشه شده‌است. از آنجا که نقشه‌ها معمولاً روی کاغذهایی که با ابعاد استاندارد جهانی تعریف وتولید می‌شوند ترسیم می‌گردند لذا محدودیت‌هایی وجود دارند. به عنوان مثال :اگر قرار باشد نقشه یک راه یا ساختمان یا کوره ذوب فلزات ترسیم گردد نمی‌توان مشخصات و مختصات فنی واقعی آن‌ها را که روی زمین احداث خواهند شد؛ و در ابعاد کیلومتر یا ده‌ها متر ارتفاع و صدها قطعه با حجم‌ها بزرگ می‌باشند عیناً روی کاغذ رسم نمود. ترسیم نقشه با ابعاد واقعی و طبیعی طرح روی کاغذ امکان‌پذیر نیست. بنابراین از "مقیاس "استفاده می‌شود. مقیاس واحدی است که کسری که صورت آن :عدد: یک و مخرج آن عددی است که ارقام ان نمایانگر کوچک شدن ابعاد واقعی طرحی است که نقشه ان در دست تهیه است. هر چه مخرج کسر بزرکتر باشد اگرچه نقشه روی کاغذ کوچکتر خواهد شد اما نمایانگر بزرگی و عظمت طرح یا ابعاد واقعی موجود در طبیعت وروی زمین خواهد بود.
نقشه‌های جغرافیایی (مثل عکسهای ماهواره‌ای) در مقیاسهای کوچک مثل ۱:۱۰۰٬۰۰۰ یا ۱:۱۰۰۰٬۰۰۰ تهیه می‌شوند چرا که ابعاد طبیعی و واقعی کوه‌ها- دشتها-شهره-کشورهاو… بزرگ وبر حسب کیلومتر و بالاتر هستند و ترسیم آن‌ها روی کاغذ نقشه با ابعاد محدود و قابل حمل نیاز به اعداد بزرگ در مخرج کسری مقیاس دارد. در حالیکه نقشه‌های اجرایی که از روی آن‌ها سازه‌های عمرانی معمولی پیاده و ساخته می‌شوند، در مقیاسهای بزرگ‌تری مثل ۱:۱۰۰تا ۱:۵۰۰ (در پروژه‌های ساختمانی، سد و تونل و پل) و تا .۱:۱۰۰۰ و۱:۲۵۰۰تا:۱:۵۰۰۰ (نقشه ساخت راه‌ها) تهیه می‌شوند.
نقشه‌های جغرافیایی بسته به مقیاسی که نیاز است از روش‌های مختلفی چون نقشه‌برداری زمینی یا فتوگرامتری (تهیه نقشه از طریق عکس‌های هوایی یا ماه واره ای) تهیه می‌شوند .. درپانویس به منابعی برای مطالعه و کسب اطلاعات بیشتر اشاره شده‌است.
در پروژه‌های عمرانی ابتدا یک نقشه دقیق از وضعیت منطقه (بوسیله نقشه‌برداری از عوارض طبیعی موجود) تهیه می‌شود که به آن نقشه توپوگرافی می‌گویند. تهیه این نقشه بر عهده یک اکیپ نقشه‌برداری است. سپس بر روی آن طراحی انجام می‌شود. مثلاً طرح مسیر یا طرح سنتر لاین تونل یا طرح دیواره و تاج سدها که هر نقطه از این طرح‌ها روی نقشه دارای مختصات خاصی است. طراحی بر حسب مورد بر عهده مهندسان باتجربه و خبره می‌باشد.
مرحله بعد پیاده کردن جزییات نقشه، بر روی زمین با مقیاس واقعی است که این مرحله نیز توسط مهندسان نقشه‌بردار انجام می‌شود. با توجه به ظهور ابزارهای نوین طراحی ساختمان به وسیله مدل‌سازی اطلاعات ساختمان بسیاری از نقشه‌های فنی اجرایی و چون ساخت هم‌اکنون از خروجی‌های مدل نهایی تهیه شده که دارای کمترین تداخلات از جنبه‌های گوناگون هستند.
سرسپریان
سَرسِپَریان (Cephalaspis) جنسی از ماهیان زرهدار لجن‌خوار از رده استخوان‌زرهیان (Osteostraci) بودند که در اوایل دوونین در آب‌های شیرین اروپای غربی زندگی می‌کردند.
سرسپریان جزو سرسپرریختان (Cephalaspidomorphi) دانسته‌شده هرچند این رده هنوز طبقه‌بندی نشده‌است.
عطری، مرتضی، "واژه‌نامه علوم زیستی،" دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
بئاته اوزه
به‌آته اوزه (متولد: ۲۵ اکتبر ۱۹۱۹ در کرانز پروس شرقی درگذشت: ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۱ در سانکت گالن سوییس)، خلبان و شرکت‌دار آلمانی بود.
اوزه ۲۵ اکتبر ۱۹۱۹ در کرانز، آلمان به دنیا آمد و در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۱ درسنت گالن سوییس درگذشت. او خلبان بدل کار زن در آلمان بود و بعد از جنگ جهانی دوم اولین فروشگاه مربوط به مسایل جنسی (سکس شاپ) در دنیا را باز کرد.
او سومین فرزند خانواده بود. دورهٔ کودکی خوبی داشت. پدر و مادرش شیطنت‌های او را محدود نمی‌کردند بلکه با عشق و علاقه از او حمایت می‌کردند. او آرزوی پرواز داشت. آن قدر که در کودکی پر مرغ جمع می‌کرد، برای خود بال می‌ساخت و از شیروانی می‌پرید.
با کمک پدرش موفق شد در یک مدرسهٔ خلبانی پرواز یاد بگیرد. او در شرکت‌های مختلف کار کرد و دردوره‌های مختلف هم شرکت کرد. در یکی از دوره‌ها با هانس اولریش اوزه(Hans-Jürgen Uhse) مربی و همسر آینده اش آشنا شد.
گرچه بآته هانس را دوست داشت اما نمی‌خواست با ازدواج امکان پرواز را از دست بدهد. ازدواج او همراه شد با جنگ جهانی دوم. هانس به جنگ رفت و بآته هم چنان به عنوان خلبان کار می‌کرد. آن‌ها در این مدت صاحب یک پسر شدند. هانس در جنگ کشته شد. بعد از جنگ خلبانی ممنوع شد وبآته برای گذران زندگی به فروش اجناس در بازار سیاه روی آورد. در این کار با مشکلات زنان خانه‌دار آشنا شد و متوجه شد زنان و مردان بازگشته از جنگ خواهان نزدیکی با هم هستند اما به دلیل وضعیت اقتصادی نامناسب فرزندی نمی‌خواهند. او از مادرش نکاتی در مورد روش‌های جلوگیری ازبارداری آموخته بود. با کمی تحقیق درین زمینه، دستورات لازم را در مجموعه‌ای گرد آورد و به قیمت ۵۰ فنیگ ۳۲ هزارنسخه از آن را فروخت. او از ازدواج دومش با ارنست والتر روترموند(Ernst-Walter Rotermund) صاحب پسر دومی به نام اولریش شد. آن‌ها در سال ۱۹۷۹ از هم جدا شدند. او کمی بعد کار خود را توسعه داد و فروشگاهی برای بهداشت روابط زناشویی باز کرد. پس از مدتی پلیس به شکایت شهرورندان بعضی محصولات آن را برخلاف شونات و طبیعت انسانی دانست. ناشران از قبول او در اتحادیه ناشران سرباز می‌زدند و در بازار سهام هم او را قبول نمی‌کردند. او توانست پس ازمدتی هواپیمای شخصی بخرد وباز پرواز کند. در سال ۱۹۹۶ موزه تاریخ روابط جنسی را به نام بآته اوزه را دربرلین تأسیس کرد.
کبوتر کوهپایه
[[پرونده:Columba palumbus -garden post-8.jpg|بندانگشتی|("Columba palumbus")
[[پرونده:Pigeon colombin MHNT.jpg|بندانگشتی| [[تخم]] (کبوتر کوهپایه "Columba oenas")]]
کبوتر کوهپایه [[پرنده]]ای خوش‌آواز از راسته [[کبوترسانان]] و ردهٔ [[کبوتریان]] است که آوای آن در فصل [[بهار]] خوش‌تر است. به [[کبوتر جنگلی]] ("Columba palumbus") شباهت زیادی دارد . تفاوت این دو پرنده وجود نوار سفید روی بال و لکه سفید روی گردن در کبوتر جنگلی است. تفاوتش با [[کبوتر چاهی]] هم فقدان سفیدی زیر بال‌ها و داشتن شاهپرهای پرواز تیره‌تر است.
[[رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه]] [[رده:پرندگان اروپا]] [[رده:پرندگان اوکراین]] [[رده:پرندگان ایران]] [[رده:پرندگان تاجیکستان]] [[رده:پرندگان ترکیه]] [[رده:پرندگان توصیف‌شده در ۱۷۵۸ (میلادی)]] [[رده:پرندگان خاورمیانه]] [[رده:پرندگان قرقیزستان]] [[رده:پرندگان مرکز آسیا]] [[رده:کبوتر (سرده)]] [[رده:کبوترسانان]] [[رده:کبوتریان]]
نیکلاس قدیس
نیکلاس قدیس یا سن نیکلاس در حدود سال ۲۷۰ میلادی در آناتولی (شهر دمره در جنوب غربی ترکیه امروزی) متولد شد. وی را منشأ اصلی شخصیت بابا نوئل می‌دانند. در آن سال‌ها مسیحیان زیر شکنجه‌های امپراتوری روم بودند. در سال ۳۴۳ م. در حالی درگذشت که اسقف شهر میر بود.
در روایات حدود بیست معجزه به نیکلاس قدیس نسبت داده می‌شود که مهم‌ترین آن‌ها نجات جان سه کودک از دست قصابی سنگدل، حفظ کشتی حامل گندم از توفانی سهمگین و نجات عده‌ای از بند می‌باشد.
پس از تصرف آسیای صغیر توسط ترکان سلجوقی در سال ۱۰۷۱، عده‌ای از تاجران و دریانوردان ایتالیایی در سال ۱۰۷۸ میلادی بقایای جسد وی را با کشتی به شهر باری در جنوب ایتالیا منتقل کردند. او را حامی کودکان، دانش آموزان، معلمان، دریانوردان، تجار و کسبه نیز می‌نامند. از منطقه لورن فرانسه تا روسیه او را مقدس می‌شمارند و هر ساله مراسمی را به یاد وی برگزار می‌کنند.
از قرن ششم میلادی وی در منطقه لورن مقدس و مورد احترام بوده‌است و در سال ۱۴۷۷ میلادی به وی لقب پدر کشور و حامی لورن را می‌دهند.
تا دهه ۶۰ میلادی عید نیکلاس قدیس در لورن اهمیت بیشتری از عید نوئل داشته و هنوز نیز برخی این عید را مهم‌تر از عید نویل می‌شمارند. هر ساله در آخر هفته منتهی به ۶ دسامبر در منطقهٔ لورن به یاد این شخص مراسم با شکوهی برگزار می‌شود.
برنامه هیلبرت
برنامهٔ هیلبرت (Hilbert's program) که به وسیلهٔ دیوید هیلبرت در دههٔ ۱۹۲۰ (م) فرمول‌بندی شد، بنا بود به بیان صوری (formal) همهٔ نظریّه‌های موجود در آن زمان به شکل یک مجموعهٔ متناهی از اصول موضوع پرداخته، و نیز براهینی ارائه نماید که آن اصول با هم سازگار است.
در ریاضیات، برنامه هیلبرت، که توسط ریاضیدان آلمانی، دیوید هیلبرت، در اوایل قرن ۲۰، تدوین شد، یک راه حل پیشنهادی برای بحران مبانی ریاضیات بود_ زمانی که مشخص شد که تلاش های اولیه برای روشن شدن مبانی ریاضیات از پارادوکس ها و ناسازگاری ها رنج می برد. به عنوان یک راه حل، هیلبرت پیشنهاد کرد که همه نظریه های موجود را با مجموعه ای محدود و کامل از اصول موضوعه پایه گذاری کند و اثبات سازگاری این اصول موضوعه ارائه دهد. هیلبرت پیشنهاد کرد که سازگاری سیستم های پیچیده تر، مانند تحلیل واقعی (real analysis)، برحسب سیستم های ساده تر قابل اثبات است. در نهایت، سازگاری تمام ریاضیات می تواند به حساب پایه (basic arithmetic) کاهش یابد.
گودل نشان‌داد که دست‌یابی به اغلب اهداف مورد پی‌گیری در برنامهٔ هیلبرت غیرممکن است، یا حدّاقل، چنان‌چه به آشکارترین صورت خود در نظر گرفته شوند، آن‌گونه خواهد بود.
قضیه های ناتمامیت گودل که در سال 1931 منتشر شد، نشان داد كه برنامه هیلبرت برای حوزه های اصلی ریاضیات غیرقابل دستیابی است. گودل در قضیۀ اول خود نشان داد که هر سیستم سازگار با مجموعه اصول موضوعه محاسبه پذیر، که قابلیت بیان حسابی را دارند، هرگز نمی تواند کامل باشد: می توان گزاره ای ساخت و صدق آن قابل نشان دادن باشد، اما نمی توان آن را از قوانین صوری این سیستم استنتاج کرد. در قضیه دوم خود، او نشان داد که چنین سیستمی نمی تواند سازگاری خود را ثابت کند، بنابراین مطمئناً نمی توان از آن برای اثبات سازگاری هر چیز قوی تر با قطعیت (یقین) استفاده کرد. این قضایا، فرضیۀ هیلبرت، مبنی بر اینکه می توان برای اثبات سازگاری خود و به همین دلیل برای هر چیز دیگری، می توان از یک سیستم محدودکننده ای (finitistic system) استفاده کرد، را رد کرد.
به طور کلی، گودل در قضیۀ اول خود، ناتمامیت یک سیستم صوری را نشان می دهد و در قضیۀ دوم، ناسازگاربودن آن را اثبات می کند.
پوده‌خوار
در زیست‌شناسی به موجودات زنده‌ای که از لجن، فضله، ریزه، مواد اضافی و پوسیده، لاشه و نخاله تغذیه می‌کنند پوده‌خوار گفته می‌شود. پوده‌خوار را بسته به مورد لجن‌خوار، گَندخوار و مرده‌خوار هم می‌گویند.
پوده‌خوارها مواد آلی را تجزیه می‌کنند و به زنجیره غذایی بازمی‌گردانند.
کرم‌های خاکی از شناخته‌شده‌ترین پوده‌خوارها هستند و به تغذیه از برگ پوسیده گیاهان و دیگر پیخال‌ها مشغولند.
گروه‌های پوده‌خوار عبارت‌اند از: هزارپایان، سرگین‌غلتان‌ها، خرخاکی‌ها، سرگین‌مگسان و سوسک‌های خاکسپار. عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
سرگین‌چرخانان
سَرگین‌چَرخانان یا سرگین‌غلتانان (نام دیگر: شاخدارسوسکان) (نام علمی: Scarabaeidae) خانواده‌ای از حشرات از راستهٔ قاب‌بالان (Coleoptera)، بالاخانوادهٔ سرگین‌چرخان‌واره‌ها (Scarabaeoidea) هستند.
سرگین‌چرخانان سوسک‌هایی درشت پیکرند و میان ۵ تا ۶۰ میلی‌متر اندازه دارند. بسیاری از اینها رنگ‌های روشنِ فلزگونه دارند.
این خانواده شامل ۳۰هزار گونه از سوسک‌ها در سراسر جهان است. همهٔ گونه‌های این خانوادهٔ بزرگ را در زبانِ معمول به نام «سرگین‌غلتان» و «سرگین‌غلتانکک» می‌شناسند.
برخی از گونه‌های شناخته شده خانواده سرگین چرخان عبارتند از:
عطری، مرتضی، "واژه‌نامهٔ علوم زیستی"، دوجلدی، همدان: ادارهٔ انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
میخکیان
میخَکیان یا قرنفلیان (Caryophyllaceae) تیره‌ای از گیاهان دولپه‌ای (dicotyledon) از راسته میخک‌سانان (Caryophyllales) است. میخک‌ها خانواده بزرگی با ۸۸ سَرده (جنس) و حدود ۲۰۰۰ گونه است.
میخکیان خانواده‌ای است از گیاهان علفی که در سراسر جهان یافت می‌شود. از سرده‌ها و گونه‌های آن می‌توان به میخک، قلیانک (سیلن) و میخک آتشی، قرنفل، جغجغک، صدفی‌سا و زمین‌گستر اشاره کرد. بسیاری از گونه‌های میخک‌ها گل‌های تزئینی بشمار می‌آیند ولی بسیاری نیز به عنوان علف هرز می‌رویند.
تمام انواع این تیره علفی و گلهای آنها با تیره‌های دیگر تفاوت بسیار دارد. کاسهٔ آنها از پنج کاسبرگ ساخته شده که بیخ آنها به هم نزدیک گشته و لوله‌ای می‌سازد که پنج کُنگُره دارد و ممکن است کاسهٔ کوچکتر اضافی نیز داشته باشد. در گل میخک که سردسته محسوب می‌شود کاسبرگها به هم چسبیده ولی در انواع دیگر از یکدیگر جدا است. جام آنها دارای پنج گلبرگ است که قسمت بالای آنها به طرف خارج گل برگشته و لبهٔ آنها بریدگی بسیار دارد. شمارهٔ پرچم‌های آنها ده و در دو حلقه قرار گرفته است، پنج پرچم در برابر کاسبرگها و پنج پرچم در مقابل گلبرگهاست، ممکن است در بعضی انواع حلقهٔ دوم پرچم‌ها از میان برود و فقط پنج پرچم باقی می‌ماند. مادگی آنها دارای تخمدانی درشت و کلاله‌ای چندشاخه است و در برش تخمدان یک ستون مرکزی است که تخمک‌ها به اطراف آن ستون چسبیده‌اند. از روی شاخه‌های کلاله شمارهٔ برچه هائی که تخمدان را ساخته‌اند معلوم می‌شود. میوهٔ آن کپسولی است که از بالا شکاف خورده و دانه‌ها را بیرون می‌ریزد. برگهای تمام گیاهان قرنفلی ساده و متقابل و در محلی که به ساقه می‌چسبد گرهی برجسته تشکیل می‌دهد. قرنفلیان را از روی شکل گلها به دو دسته تقسیم می‌کنند: اول دستهٔ میخک‌ها که قسمتی از کاسبرگهای آنها به هم چسبیده است. انواع آنها عبارتند از گل میخک که جنس‌های بسیار دارد، و سیلن که برای زینت کاشته می‌شود، و صابونی یا غاسول که ساقه‌های زیرین و ساق و برگ آن دارای مادهٔ لعابی است و مانند صابون در آب کف می‌کند، لیخنس که در مزارع گندم می‌روید و دانه‌های آن دارای مادهٔ سمی است که اگر با دانه‌های گندم مخلوط شود آن را سمی و خطرناک می‌کند، و گل قرنفل که بریدگیهای گلبرگهای آن زیادتر است. دستهٔ دوم گیاهانی هستند که کاسبرگهای آنها به کلی از یکدیگر جدا است و گل‌های بسیار کوچک دارند مانند نوع استلاریا وارناریا که در ماسه‌های کنار نهر آب می‌روید، و نوع چوبک که ریشه‌های ضخیم آن دارای مادهٔ لعابی است و به مصرف رختشوئی می‌رسد.
میخک آتشی
میخک آتشی یک گل وحشی از راسته میخک‌سانان (Caryophyllales)، خانواده میخکیان (Caryophyllaceae) و سَرده (جنس) قلیانک‌ها (Silene) است.
میخک آتشی دارای پنج گلبرگ کوچک دوشاخ با رنگ سرخ زیبا است. این گل به‌طور وحشی در دشت‌های جنگلی آمریکای شمالی می‌روید.
عطری، مرتضی، "واژه‌نامه علوم زیستی،" دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
.ye
.ye دامنه اینترنتی کشور یمن است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۲ دسامبر ۲۰۰۶.
.yt
.yt دامنه اینترنتی مایوت (جزیره‌ای در اقیانوس هند و متعلق به فرانسه) است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۲ دسامبر ۲۰۰۶.
.yu
.yu دامنه اینترنتی کشور یوگسلاوی بود. پس از فروپاشی یوگسلاوی این دامنه به کشور صربستان و مونته‌نگرو داده شد. پس از تقسیم دوباره این جمهوری به دو بخش صربستان و مونته‌نگرو، ISO برای صربستان .rs و برای مونته‌نگرو دامنه .me را رزرو داد.
Wikipedia contributors, ".yu," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.yu&oldid=198147548
.ws
.ws دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به ساموآ است.
این پسوند اینترنتی که در واقع مخفف «ساموآی غربی» است، اکثراً به عنوان مخفف «Web Site» عرضه می‌گردد و بسیاری از وب‌سایت‌های با این پسوند، هیچ‌گونه ارتباطی با ساموآ ندارند.
Wikipedia contributors, ".ws," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.ws&oldid=226816473
.wf
.wf دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به والیس و فوتونا است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۲ دسامبر ۲۰۰۶.
هارون
هارون (به انگلیسی: Aaron ،Ahărōn به معنای "کوه‌نشین")نام فرزند عمران و یوکابد و برادر موسی و میریام (کُلثُم) بود که همراه با موسی به مصر رفت. یهودیان، مسیحیان، مسلمانان و بهائیان معتقد به پیامبری او هستند. هرچند، بهائیان او را پیامبر کوچک می‌دانند. هارون فصیح سخن می‌گفت. و وزیر و همراه موسی در پیامبریش بود. هارون سه سال از موسی بزرگتر بود و در زمان سخن گفتن با فرعون در مصر هشتاد و سه سال داشت، هارون در کوه هور و در سرزمین فلسطین در گذشت. و دارای چهار پسر به نام‌های العازار، ناداب، ابیهو وایتامار بوده‌است.هارون اولین کشیش بود و طبق سنت یهود همه کشیش‌ها فرزندان او می‌باشند. دختران هارون یا خواهران هارون یا خواهر روحانی برای خانم‌ها استفاده میشده‌است. در ایّام هیرودیس، پادشاه یهودیّه، کاهنی زکرّیا نام از فرقه ابیّا بود که زن او از دختران هارون بود و الیصابات نام داشت. ترجمه قدیم کتاب مقدس، لوقا 1: 5. به اعتراف همهٔ تاریخ نویسان الیصابات دختر هارون نیست ولی این‌گونه خطاب می‌شود! در قرآن سوره مریم آیه ۲۸ مریم توسط بزرگان یهود خواهر هارون خطاب می‌شود در صورتی که فاصله زمانی زیادی بین این دونفر می‌باشد. یَا أُخْتَ هَارُونَ مَا کَانَ أَبُوکِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا کَانَتْ أُمُّکِ بَغِیًا ای خواهر هارون، تو را نه پدری ناصالح بود و نه مادری بدکار (پس تو دختر بکر از کجا فرزند یافتی).
هارون در قرآن برادر موسی است که در امر رسالت به او کمک می‌کند. در هنگام برانگیخته شدن موسی به پیامبری، او از خداوند در خواست می‌کند که هارون را وزیر و همراه او قرار دهد چرا که او بهتر از موسی سخن می‌گوید. خدا با این درخواست موسی موافقت کرده و هارون را در امر رسالت با موسی همراه می‌کند. در داستان ارسال موسی برای دعوت فرعون، سخن مستقیمی در قرآن به هارون نسبت داده نشده‌است، بلکه تنها همراهی او با موسی در این امر از آیات قرآن پیداست.
در هنگام عزیمت موسی به کوه طور برای میقات، موسی به قوم خود وعده می‌دهد که در ۳۰ روز آینده بازگردد، ولی این مدت به درازا کشیده و نهایتاً در ۴۰ روز به پایان می‌رسد. موسی وظیفه جانشینی قوم در این مدت را به هارون می‌سپارد و به او دستور می‌دهد که در قومش اصلاح کند و از راه مفسدان تبعیت نکند. اما پس از گذشت مدت ۳۰ روز وعده داده شده، سامری با طلاهایی که قوم موسی از فرعونیان با خود به همراه آورده بودند، گوساله‌ای طلایی درست می‌کند و قوم موسی را به پرستش آن دعوت می‌کند. تلاش‌های هارون برای پیش‌گیری قوم از پرستش گوساله بی‌فایده می‌ماند و بنی اسراییل به درخواست‌های هارون مبتی بر توحید و نپرستیدن بت پاسخ مثبت نمی‌دهد. در همین حین خداوند به موسی اطلاع می‌دهد که سامری پس از رفتن او به میقات قوم را گمراه کرده‌است. موسی با اطلاع از این موضوع به سرعت و با خشم به سمت قوم خود بازمی‌گردد. پس از بازگشت موسی به میان قوم، موسی با هارون به سختی برخورد می‌کند و مطابق آیات قرآن موی و ریش هارون را گرفته و به سمت خود می‌کشد. هارون در توجیه سکوت خود در برابر گوساله پرستی قوم، می‌گوید که از این موضوع ترس داشته‌است که موسی پس از بازگشت او را متهم به ایجاد تفرقه در بنی اسراییل و عدم رعایت توصیه اش کند. در جای دیگر هارون در پاسخ سؤال موسی بیان می‌دارد که قوم او را تضعیف کرده‌اند و نزدیک بود که وی را به قتل برسانند، پس از موسی درخواست می‌کند که او را دشمن یاد نکند و با ظالمان یکسان نپندارد. بنابرین موسی برای خود و برادرش از خداوند طلب بخشش می‌کند، و خدا به پرستندگان گوساله وعده عذاب می‌دهد.
اهمسه یکم
اَهمُسه یا احمس یکم فرعون مصر باستان و بنیان‌گذار دودمان هجدهم در این کشور بود. وی از دودمان پادشاهی شهر تب بود. پدرش تائو دوم و برادرش کاموسه واپسین فرمانروای دودمان هفدهم بود. اهمسه میان سال‌های ۱۵۵۰ تا ۱۵۲۵ پیش از میلاد مسیح فرمانروایی می‌کرد.
از روزگار پدربزرگ اهمسه تِبس با شورش هیکسوس که بر مصر سفلی چیره بودند، روبه‌رو بود. او هفت ساله بود که پدرش کشته شد و ده سال داشت که برادرش درگذشت و پس از مرگ برادر به پادشاهی رسید. وی پس از بر تخت نشستن خود را نِپ‌پِهتی‌ره - به معنای «خداوند زور رع است» - نام نهاد.
او توانست هیکسوس را براند و شکست دهد و آن گاه به نوبه و کنعان پرداخت. او آنگاه به سامان دادن به کارهای کشوری پرداخت. وی شکار، بهره‌برداری از معدن و راه‌ها را دوباره باز نمود. او پروژه‌های ساختمانی بزرگی را به راه انداخت که تا پیش از آن در پادشاهی میانه پیشینه‌ای نداشت. پروژه‌های او با ساخت واپسین هرمی که فرمانروایان بومی مصر ساختند به اوج خود رسید. اهمسه پایه‌گذار پادشاهی نو در مصر باستان بود.
مناره
مِنارِه یا گُل‌دَستِه یک گونه از برج است و از اجزاء معماری اسلامی است که بیشتر در مسجدها بکار می‌رود.
مناره. [ م َ رَ / رِ ] (از ع، اِ) منار و جوتره؛ و فنار. (ناظم الاطباء). نشان که در راه از سنگ و خشت برپا کنند و در اصل لغت به معنی چراغ پایه باشد ظاهراً وجه تسمیه آن باشد که سابق برای راه یافتن مسافران چراغی بر مناره می‌افروختند، زیرا که در بلاد عرب به شبها می‌روند.
مناره‌ها سه کاربرد اصلی دارند:
مناره‌ها از چهار جزء اصلی تشکیل شده‌اند:
نخستین مناره در حدود سال ۴۵ هجری به درخواست والی عراق، زیاد بن ابیهی، در مسجد جامع بصره برپا شد. بلافاصله پس از آن، به دستور حاکم مصر، چهار مناره به مسجد عمرو در فسطاط ملحق گردید و این در حالی است که در مصر، مناره های دیگری به مساجد اضافه می شدند. دولت سوئیس پس از یک همه پرسی ساخت مناره برای مساجد را ممنوع کرد. اولریش اشلوئر از رهبران مخالف ساخت مناره‌ها در مصاحبه‌ای مناره‌ها را سمبل ادعای برتری اسلام بر مسیحیت دانست. این اقدام با اعتراض گسترده نهادهای اروپا و واتیکان روبرو شد.
نام‌گذاری آیوپاک
نام‌گذاری آیوپاک نظامی است که زیر نظر اتحادیه بین‌المللی شیمی محض و کاربردی به نام‌گذاری مواد شیمیایی می‌پردازد.
برای ابداع یک سیستم نامگذاری که جوابگوی حتی، پیچیده‌ترین ترکیبات باشد، کمیته‌ها و کمیسیون‌های مختلفی به نمایندگی از طرف شیمی‌دانان از سال ۱۹۸۲ هر از چندگاهی تشکیل جلسه داده‌است. در وضعیت قبلی، سیستم آیوپاک (اتحادیه بین‌المللی شیمی نظری و کاربردی) سیستمی است که مورد تأیید قرار گرفته‌است. از آن‌جا که این سیستم شیوهٔ یکسانی را برای تمام خانواده‌های ترکیبات آلی اعمال می‌کند، آن را به‌طور مفصل برای آلکان‌ها بررسی می‌کنیم.
قواعد اصلی سیستم آیوپاک به قرار زیرند: قواعد و قراردادهای اضافی برای نام‌گذاری آلکان‌های خیلی پیچیده‌تر وجود دارند، اما پنج قاعده اصلی ذکر شده در این‌جا برای ترکیباتی که ما با آن‌ها برخورد می‌کنیم کافی هستند.
آلکیل‌هالیدها که اغلب در شیمی آلکان‌ها ظاهر می‌شوند هالوآلکان نامیده می‌شوند؛ یعنی هالوژن به عنوان یک زنجیر جانبی در نظر گرفته می‌شود. در ابتدا نام آلکان را بدون توجه به حضور هالوژن ذکر کرده، سپس فلوئورو، کلرو، برمو، یا یدو را همراه با اعداد و پیشوندهای لازم اضافه می‌کنیم. نام دیگر پیریدین:o-استیل سالسیلیک اسید هست.
الور ستار
اَلور سِتار معروف به "شهر کاسهٔ برنج مالزی"، مرکز ایالت کداح این کشور است.
این شهر که بیش از ۴۰۰ هزار نفر جمعیت دارد با تاریخی بیش از ۲۵۰ سال نه تنها از قدیمی‌ترین شهرهای منطقه است که از بعضی شهرهای معروف دنیا همچون واشینگتن دی. سی. و سیدنی نیز قدیمی‌تر است.
آلور استار پایتخت ایالت کداح مالزی و مرکز اداری منطقهٔ کوتا ستار است. این شهر با امکانات هوایی، راه آهن، جاده و دریایی به عنوان مرکزی برای رفت‌وآمد به شمال و عزیمت به نقاطی همچون پاکت، کوتا باهرو، لنکاوی و غیره مورد استفاده واقع می‌شود.
بسیاری از مشاهیر مالزی من‌جمله دو نخست وزیر سابق این کشور ( تونکو عبدالرحمان و مهاتیر محمد) در این شهر به دنیا آمده‌اند.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲ ژانویه ۲۰۰۷.
حمید مهین‌دوست
حمید مهین‌دوست، بازیگر سینما و تلویزیون و چهره‌پرداز است. دانش‌آموخته بازیگری نزد حمید سمندریان در ۱۳۷۰ و دانش‌آموخته چهره‌پردازی نزد جلال معیریان در ۱۳۷۱ است.
حرفه: هنرمند
فصل‌نامه هنرهای تصویری حرفه: هنرمند یکی از نشریات فعال و معتبر در حیطهٔ هنرهای تجسمی در ایران است که هر سه ماه یک‌بار در تهران منتشر می‌شود.
انتشار این فصل‌نامه به صاحب‌امتیازی شهریار توکلی و مدیرمسئولی ایمان افسریان از تابستان ۱۳۸۱ آغاز شده و تاکنون ۷۳ شماره از آن منتشر شده‌است.
به‌طور معمول این فصلنامه دارای سه بخش نسبتاً ثابت به نام‌های حرفه:عکاس، حرفه: نقاش و حرفه: هنرمند است. تعداد دیگری از شماره‌های آن نیز ویژه‌نامه‌هایی است که به موضوعاتی همچون گرافیک، گرافیک معاصر ایران، عکاسی معاصر ایران، تبلیغات، تصویرسازی، مهاجرت، نشر و مطبوعات و … می‌پردازد.
این فصلنامه در دوره انتشارش به ارائه مطالب تخصصی در زمینه هنرهای تصویری پرداخته و توانسته مخاطبان زیادی را جذب کند.
اولین شماره فصلنامه حرفه: هنرمند در ۱۸۵ صفحه با قطع خشتی (مربع) در تابستان ۱۳۸۱ با قیمت ۳ هزارتومان منتشر شد و در حال حاضر پس از ۱۷ سال قیمت آن به ۴۰ هزار تومان رسیده‌است.
نشانه اصلی این نشریه به دست قباد شیوا طراحی شده‌است.
باز (پرنده)
گروه بازها از انواع میان‌جثه پرندگان شکاری هستند که شامل دیگر شکاریان روزگرد زردچشم همچون عقاب‌ها، سارگپه‌ها و سنقرها در راسته بازسانان جای می‌گیریند. طرلان همراه با پرندگانی چون قرقی و پیغو یکی از اعضای سردهٔ "Accipiter" یا «بازهای راستین» است. این سه پرنده خویشاوندی نزدیک و شباهت ظاهری قابل توجهی با یکدیگر دارند اما شاهین بزرگتر است و برخلاف بقیه خویشاوندان خود که فقط در شکار پرندگان کوچک تخصص دارند، طعمه‌های متنوع‌تری از جمله پرندگان کوچک و بزرگ و حتی پرندگان شکاری دیگر، پستانداران کوچک
... مثل انواع موش و خرگوش و سنجاب و حتی حیواناتی چون روباه و راکون را شکار می‌کند. طرلان تنها عضو این سرده است که هم در اوراسیا و هم در آمریکای شمالی پراکنده شده‌است.
در ایران سه گروه از بازها و چهار گونه زیست می‌کنند:
الف- طرلان (ترلان) یا شهباز یا باز سپید
ب- قرقی یا جره باز یا باشه
ج- پیغوها شامل پیغوی بزرگ و پیغوی کوچک طرلان (ترلان) Northern Goshawk Accipiter gentilis
قرقی Eurasian Sparrowhawk Accipiter nisus
پیغوی بزرگ Levant Sparrowhak Accipiter brevipes
پیغوی کوچک Shikra Accipiter badius
باز سپید در طول تاریخ از محبوبترین پرندگان شکاری برای بازداری بوده‌است. نام این پرنده در زبان انگلیسی "Goshawk" به صورت تحت‌اللفظی به معنی «قوشِ غاز» است و به توانایی آن در شکار پرندگان بزرگی چون غاز وحشی اشاره دارد. البته کاربرد سنتی این پرنده بیشتر برای شکار خرگوش، قرقاول، کبک و پرندگان آبزی متوسط بوده‌است. فقط ژاپنی‌ها به‌طور معمول از این پرنده برای شکار حیوانات بزرگی چون غاز و درنا استفاده می‌کردند.
در اروپای باستان این پرنده با لقب «پرنده کشاورزان» یا «پرنده آشپزی» شناخته می‌شد چراکه برای شکار انواع مختلف حیوانات خوراکی مناسب بود و در مقایسه با شاهین معمولی (بحری) انتخاب بهتری برای مردم عادی بود. شاهین معمولی هم پرنده شکاری بسیار محبوبی بود اما به دلیل محدودیت در نوع طعمه‌ها (عمدتاً پرندگان متوسط) و تکنیک‌های شکارگری بیشتر مورد استفاده اشراف و نجیب‌زادگان بود. در دوران نوین هم این پرنده محبوبیت و اعتباری همپای شاهین معمولی در میان بازداران دارد.
آرایه‌شناسی لینه‌ای
آرایه‌شناسی لینه‌ای (یا تاکسونومی لینه‌ای) ممکن است به هریک از معانی زیر باشد:نام لینه‌ای دو معنا دارد: براساس محتوایی که در آن به کار می رود، ممکن است به نام رسمی که خود لینه بر آن مفهوم نهاده است اشاره داشته باشد، همچون "Giraffa camelopardalis"، لینه، ۱۷۵۸، یا نامی در نامگذاری پذیرفته شده رسمی (در مقابل کلاد نوین).
پنگوئن‌های کاکل‌دار
پنگوئن‌های کاکُل‌دار (نام علمی: Eudyptes) یکی از سَرده‌های (جنس‌های) پنگوئن هستند. این سرده شامل هفت گونه از پنگوئن‌های امروزی است. نام علمی این سرده به معنی خوش‌شیرجه است. در آلمانی هم برای این سرده نام "پنگوئن‌های کاکل‌دار" (Schopfpinguine) بکار می‌رود.
بقیه گوه‌سانان
عطری، مرتضی، "واژه‌نامه علوم زیستی،" دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
نخل مرداب
نَخل مُرداب گیاهی است از تیره جگنیان (Cyperaceae) از جنس مردابی‌ها ("Cyperus"). این گیاه علفی بومی باتلاق‌های ماداگاسکار و از خویشان نزدیک پاپیروس مصر هاست. این گیاه پنجه کلاغی هم نامیده می‌شود. این گیاه در مناطق باتلاقی و مردابی مخصوصاً کنار جوی و کانالهای دفع پساب میروید.
گیاه پایای همیشه سبز با بلندی ۳۰ تا ۹۰ سانتیمتر که در محیط مناسب، ارتفاع آن به ۱۵۰ سانتیمتر هم می‌رسد.
ساقه‌های سبز رنگ عمودی افراشته این گیاه به جز در رأس بدون برگ هستند که در رأس نیز دایره‌ای از برگچه‌های سبز علفی به صورت شعاعی مثل قاب یک چتر بیرون می‌زنند. علاوه بر این در تابستان گل‌ها نیز به صورت شعاعی در رأس بیرون می‌زنند ولی این گل‌ها کوچک و قهوه‌ای رنگند.
نخل مرداب را می‌توان به راحتی از اواسط بهار تا اوایل تابستان با روش تقسیم بوته، تکثیر کرد. البته راحتی این کار، بستگی به تجربه و توان شخص تکثیرکننده دارد. از آنجایی که این گیاه طبیعتاً به وسیله قرار گرفتن در آب رشد کرده و ریشه می‌دهد، خاک آن باید کاملاً مرطوب باشد، ولی اگر به اندازه کافی خیس نبود، ابتدا باید آبیاری شده، سپس از گلدان بیرون آورده شود. با استفاده از یک چاقوی تیز، انبوه ریشه‌ها به دسته‌هایی با حداقل ۴ یا ۵ ساقه تقسیم می‌شود، سپس هر قسمت در گلدانی با قطر دهانه ۱۱–۹ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت قرار گرفته و کاملاً آبیاری می‌شود. گرچه روش تقسیم برای تمام انواع نخل مرداب‌ها به کار برده می‌شود ولی این گیاه می‌تواند به روش‌های غیرمعمول دیگری نیز تکثیر شود. در گیاه نخل مرداب رأس گل را همراه با برگه‌هایی که زیر گل وجود دارند به وسیله قیچی باغبانی به اندازه یک سوم یا یک دوم کوتاه می‌کنند، گیاه از زیر قسمت برگ قطع شده و به صورت وارونه (برگ داخل آب باشد)، در آب یا در ماسه نرم شسته یا کمپوست مخصوص بذر و قلمه مرطوب قرار می‌گیرد (ساقه به طرف بالا و قسمت برگدار درون آب یا خاک قرار گیرد). زمانی که ریشه داد، گیاه به گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتیمتر و کمپوست گلدانی منتقل می‌شود. در طول عمل تکثیر، دمای محیط گیاه را ۲۲–۲۰ درجه سانتیگراد نگاه داشته شده و گیاه در شرایط نور مناسب و کافی، دور از تابش مستقیم خورشید قرارمی‌گیرد. بعد از ریشه دادن به گلدان‌های استکانی منتقل می‌شود.
پوتوس
پوتوس یا پتوس یا لوکَژ از خانواده گل‌شیپوریان، جنس پوتوس‌ها و بومی جزایر سلیمان است. این گیاه را در گلخانه‌های گرم نگهداری و تکثیر می‌کنند، ارزش تزئینی آن مرهون رنگ‌های ابلق مرکب زرد تند و سفید مایل به کرم است. پوتوس از گیاهان آپارتمانی بالارونده است.
زیرخانواده‌ای که پوتوس به آن تعلق دارد، برگ‌انجیری‌وارها است.همچنین جزو گیاهان رونده محسوب می شود و رشد سریعی دارد به این معنا که پس از بلند شدن ساقه ها و رشد برگ ها میتوان یک مسیر را برایش مشخص نمود و این توانایی را دارد که در مسیر مورد نظر شما بدون خاک و تنها با در آب ماندن رشد کند و مکان مورد نظر را به مکانی زیبا و دل انگیز تبدیل کند.علاوه بر زینت بخشیدن به محیط این گیاه به تصفیه هوا نیز کمک میکند و نقش بسزایی در تولید اکسیژن و پاکسازی هوا دارد. این گیاه را میتوانید به راحتی در آب نگهداری کنید که این کار باعث می شود گیاه، ریشه دهد.
زیر گونه های پتوس عبارتند از: سبز، ابلق، منجولا، ملکه مرمر، ارتشی، نئون، نقره ای و...
البته اکثر گونه های این گیاه نیاز آبی و نوری یکسانی دارند.
دلیل این ناهنجاری آبیاری بیش از اندازه به ویژه در زمستان است. پوتوس در خاک غرق آب دوام نمی‌آورد.
دلیل این ناهنجاری ناکافی بودن آب در دوره ی رشد است. بین دو آبیاری سطح خاک گلدان باید خشک باشد، اما نباید اجازه داد که محیط ریشه خشک بماند.
هوای خشک دلیل این عارضه است. به طور منظم به برگ‌ها آب بپاشید.
هوای سرد باعث این عارضه است. پوتوس به کاهش ناگهانی دما به پایین تر از 10 درجه سانتی‌گراد فوق‌العاده حساس است.
کمبود نور دلیل این عارضه است. در مکان با نور غیر مستقیم قرار دهید.
گیاهان ابلق و برخی دیگر از گونه ها در اثر کمبود نور سبز میشوند.
همشهری جوان
همشهری جوان یکی از نشریه‌های جانبی مؤسسه همشهری است که از زمستان ۱۳۸۳ تاکنون به صورت هفتگی منتشر می‌شود و به موضوعات فرهنگی و هنری و جوانان می‌پردازد. این مجله شامل قسمت‌هایی از جمله یادداشت، رویداد x هفته، غیرمنتظره، گزارش اجتماعی، جوان ایرانی، سینما و تلویزیون، موسیقی، ورزش، جهان، ادبیات، روزها، جوان پلاس(سبک زندگی جوان ایرانی) و… است.
در اواسط تیرماه ۱۳۸۷ ایرنا اعلام کرد که همشهری جوان توقیف موقت شده‌است. به گفتهٔ منابع غیررسمی، دلیل این توقیف نشر بعضی مطالب غیراخلاقی بود. فریدالدین حداد عادل سردبیر وقت این نشریه علت توقیف آن را درج مطلبی به نام «عاشقی هرکی هرکی شد» در شماره ۱۷۱ می‌دانست. تا تاریخ مورد نظر، ۱۷۸ شماره از مجله منتشر شده بود. روز بعد در وب‌نوشت مرتبط با این نشریه نیز مطلبی با عنوان «شاید آغاز به کار دوباره…» درج شد که احتمال رفع توقیف نشریه را مطرح می‌کرد. اما این نشریه در آن زمان توقیف نشد و شماره ۱۷۹ آن در موعد مورد نظر منتشر گردید. در وب‌نوشت یادشده نوشته‌ای در دفاع از مطلبی که عنوان زمینه‌ساز توقیف این نشریه اعلام شده بود، اضافه شد.
توقیف نشریه عملاً در ماه شهریور همان سال رخ داد، و پس از انتشار شماره ۱۸۲، نشریه به مدت سه هفته از انتشار محروم شد. شمارهٔ بعدی نشریه، پس از این دورهٔ توقیف، و چند روز بعد از عید فطر همان سال منتشر شد.
مجله همشهری جوان در دی ماه سال ۱۳۸۳ با سردبیری «علی قنواتی» منتشر شد. او توسط مدیر وقت مجموعه همشهری برای پایه‌گذاری یک نشریه فرهنگی اجتماعی مخصوص جوانان دعوت به همکاری شده بود. علی قنواتی قبل از آن سردبیری مجله "سروش جوان"، معاونت تحریریه روزنامه جام جم و سردبیری "ویژه نامه نسل سوم " روزنامه جام جم را در کارنامه خود داشت و پیشتر (در دوران دانشجویی) نیز سردبیر نشریه دانشجویی "نقطه سرخط" بود. او با کمک تیم نویسندگانی که عمدتاً در نسل سوم و قسمتی هم در ماه نامه سروش جوان تشکیل شده شده بود انتشار همشهری جوان را شروع کرد و تا دی ۱۳۸۵ این سمت را به عهده داشت. بعد از وی «فریدالدین حدادعادل» تا آبان ۱۳۸۷ سردبیری را به عهده گرفت و سپس جواد رسولی که از ابتدای راه‌اندازی همشهری جوان در آن حضور داشت سردبیری را به عهده گرفت. در مهر ۱۳۹۳ و پس از استعفای «سیدجواد رسولی» (که بر اساس اعلام مجله به علت ادامه تحصیل و فرصت مطالعاتی اتفاق افتاد)، از بین گزینه‌های مختلف «ایمان جلیلی» که پیش از آن سمت دبیری تحریریه را بر عهده داشت، به عنوان چهارمین سردبیر همشهری جوان انتخاب شد. پس از مدت کوتاهی، در بهمن ۱۳۹۳ «مجید رفیعی» برای نزدیک به دو سال سردبیری را به عهده گرفت. در آذر ۱۳۹۵ «رضا صیادی» ششمین سردبیر همشهری جوان شد. پس از تصمیمات موسسه همشهری برای تغییر در شیوه اداره گروه مجلات همشهری، نویسندگان و دست‌اندرکاران با سابقه همشهری‌جوان با انتشار ۶۶۸ شماره (جلدی به مناسبت تولد استاد محمدرضا شجریان)، از این هفته‌نامه خداحافظی کردند.
در شهریور ۱۳۹۷ شورای سردبیری (نامشخص) برای این مجله تعیین شد و «امیر موسی‌کاظمی» به عنوان دبیر تحریریه مدیریت این مجله را به عهده گرفته است. در روزهای پایانی اسفند ۱۳۹۷ احسان رستگار به عنوان هفتمین سردبیر مجله همشهری جوان منصوب شد. در آذر 98 این مجله مجددا دارای شورای سردبیری شد و سجاد روشنی دبیر تحریریه همشهری جوان شد.