hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
۲۰ نوامبر
۲۰ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و بیست و چهارمین (در سال‌های کبیسه سیصد و بیست و پنجمین) روز سال است. ۴۱ روز تا پایان سال باقی است.
۲۱ نوامبر
۲۱ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و بیست و پنجمین (در سال‌های کبیسه سیصد و بیست و ششمین) روز سال است. ۴۰ روز تا پایان سال باقی است.۱۹۹۸میلادی-Aycan yanaç
۲۲ نوامبر
۲۲ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و بیست و ششمین (در سال‌های کبیسه سیصد و بیست و هفتمین) روز سال است. ۳۹ روز تا پایان سال باقی است.
۲۳ نوامبر
۲۳ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و بیست و هفتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و بیست و هشتمین) روز سال است. ۳۸ روز تا پایان سال باقی است.( روزی که مردم برای شوخی با دیگران مانند دروغ اوریل شایعه پراکنی میکنند )
۲۴ نوامبر
۲۴ نوامبر سیصد و بیست و هشتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و بیست و نهمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۳۷ روز تا پایان سال باقی‌است.
۲۵ نوامبر
۲۵ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و بیست و نهمین (در سال‌های کبیسه سیصد و سیمین) روز سال است. ۳۶ روز تا پایان سال باقی است.
۲۶ نوامبر
۲۶ نوامبر سیصد و سیمین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و یکمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۳۵ روز تا پایان سال باقی‌است.
۲۷ نوامبر
۲۷ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و سی و یکمین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و دومین) روز سال است. ۳۴ روز تا پایان سال باقی است.
۲۸ نوامبر
۲۸ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و سی و دومین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و سومین) روز سال است. ۳۳ روز تا پایان سال باقی است.
۲۹ نوامبر
۲۹ نوامبر سیصد و سی و سومین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و چهارمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۳۲ روز تا پایان سال باقی‌است.
۳۰ نوامبر
۳۰ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و سی و چهارمین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و پنجمین) روز سال است. ۳۱ روز تا پایان سال باقی است.
۱ دسامبر
۱ دسامبر سیصد و سی و پنجمین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و ششمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۳۰ روز تا پایان سال باقی‌است.
۲ دسامبر
۲ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و سی و ششمین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و هفتمین) روز سال است. ۲۹ روز تا پایان سال باقی است.
۳ دسامبر
۳ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و سی و هفتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و هشتمین) روز سال است. ۲۸ روز تا پایان سال باقی است.
۴ دسامبر
۴ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و سی و هشتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و سی و نهمین) روز سال است. ۲۷ روز تا پایان سال باقی است.
روز بیمه در ایران
۵ دسامبر
۵ دسامبر سیصد و سی و نهمین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهلمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۲۶ روز تا پایان سال باقی‌است.
۶ دسامبر
۶ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و چهلمین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و یکمین) روز سال است. ۲۵ روز تا پایان سال باقی است.
۷ دسامبر
۷ دسامبر در سیصد و چهل و یکمین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و دومین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۲۴ روز تا پایان سال باقی‌است. ویکی‌پدیای انگلیسی
۸ دسامبر
۸ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و چهل و دومین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و سومین) روز سال است. ۲۳ روز تا پایان سال باقی است. روز بعد: ۹ دسامبر – روز قبل: ۷ دسامبر
۹ دسامبر
۹ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و چهل و سومین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و چهارمین) روز سال است. ۲۲ روز تا پایان سال باقی است.
۱۰ دسامبر
۱۰ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و چهل و چهارمین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و پنجمین) روز سال است. ۲۱ روز تا پایان سال باقی است.
۱۸۹۵_درگذشت آلفرد نوبل،مخترع دینامیت و بنیانگذار جایزه نوبل.
۱۱ دسامبر
۱۱ دسامبر سیصد و چهل و پنجمین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و ششمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۲۰ روز تا پایان سال باقی‌است.
۱۲ دسامبر
۱۲ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و چهل و ششمین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و هفتمین) روز سال است. ۱۹ روز تا پایان سال باقی است.
۱۳ دسامبر
۱۳ دسامبر سیصد و چهل و هفتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و هشتمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۱۸ روز تا پایان سال باقی‌است.
۱۴ دسامبر
۱۴ دسامبر سیصد و چهل و هشتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و چهل و نهمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. از این روز تا پایان سال ۱۷ روز باقی‌است.
۱۵ دسامبر
۱۵ دسامبر (24 آذر) در تقویم گرگوری، سیصد و چهل و نهمین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاهمین) روز سال است. ۱۶ روز تا پایان سال باقی است.
۱۶ دسامبر
۱۶ دسامبر در گاه‌شماری میلادی، سیصد و پنجاهمین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و یکمین) روز سال است. ۱۵ روز تا پایان سال باقی است.
۱۷ دسامبر
۱۷ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و پنجاه و یکمین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و دومین) روز سال است. ۱۴ روز تا پایان سال باقی است.
اتحادیه به دولت اسپانیا اعلان جنگ داد.
۱۸ دسامبر
۱۸ دسامبر سیصد و پنجاه و دومین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و سومین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۱۳ روز تا پایان سال باقی‌است.
۱۹ دسامبر
۱۹ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و پنجاه و سومین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و چهارمین) روز سال است. ۱۲ روز تا پایان سال باقی است.
۲۰ دسامبر
۲۰ دسامبر در گاه‌شماری میلادی، سیصد و پنجاه و چهارمین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و پنجمین) روز سال است. ۱۱ روز تا پایان سال باقی است.
۲۱ دسامبر
۲۱ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و پنجاه و پنجمین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و ششمین) روز سال است. ۱۰ روز تا پایان سال باقی است.
۲۲ دسامبر
۲۲ دسامبر سیصد و پنجاه و ششمین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و هفتمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۹ روز تا پایان سال باقی‌است.
۲۳ دسامبر
۲۳ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و پنجاه و هفتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و هشتمین) روز سال است. ۸ روز تا پایان سال باقی است.
۲۴ دسامبر
۲۴ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و پنجاه و هشتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و پنجاه و نهمین) روز سال است. ۷ روز تا پایان سال باقی است.
۲۵ دسامبر
۲۵ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و پنجاه و نهمین (در سال‌های کبیسه سیصد و شصتمین) روز سال است. ۶ روز تا پایان سال باقی است.
۲۶ دسامبر
۲۶ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و شصتمین (در سال‌های کبیسه سیصد و شصت و یکمین) روز سال است. ۵ روز تا پایان سال باقی است.
۲۷ دسامبر
۲۷ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و شصت و یکمین (در سال‌های کبیسه سیصد و شصت و دومین) روز سال است. ۴ روز تا پایان سال باقی است.
۲۸ دسامبر
۲۸ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و شصت و دومین (در سال‌های کبیسه سیصد و شصت و سومین) روز سال است. ۳ روز تا پایان سال باقی است.
۲۹ دسامبر
۲۹ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و شصت و سومین (در سال‌های کبیسه سیصد و شصت و چهارمین) روز سال است. ۲ روز تا پایان سال باقی است.
۳۰ دسامبر
۳۰ دسامبر سیصد و شصت و چهارمین (در سال‌های کبیسه سیصد و شصت و پنجمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۱ روز تا پایان سال باقی‌است.
۳۱ دسامبر
۳۱ دسامبر در تقویم گرگوری، سیصد و شصت و پنجمین (در سال‌های کبیسه سیصد و شصت و ششمین) روز سال است. این روز آخرین روز سال است.
سفر خروج
سِفر خُروج یا شِموت دومین کتابِ کتاب مقدس است که داستان خروج بنی‌اسرائیل از مصر با هدایت موسی را نقل می‌کند. این کتاب مشتمل بر چهل فصل بوده و با شرح وضعیت قوم اسرائیل در مصر آغاز می‌شود. تعداد آنان در آن سرزمین افزایش یافته‌است و فرعونی جدید و ستمگر در آنجا حاکم می‌شود که دستور به کشتن تمام نوزادان پسر قوم اسرائیل، می‌دهد. زوجی از لاویان نوزاد پسرشان را با قرار دادن در سبدی، در نی‌زارهای رود نیل رها می‌کنند تا از چشم فرعونیان پنهان بماند. یکی از دختران فرعون آن طفل را می‌یابد و نامش را موسی می‌گذارد و از او همچون پسرش مراقبت می‌کند تا او بزرگ می‌شود. موسی پس از کشتن مأمور بیرحمی که بر اسرائیلیان شلاق می‌زد، از مصر می‌گریزد. سالها سپری شده و خداوند در میان شعله‌های آتشی به او می‌گوید که برای رهایی قوم اسرائیل به مصر بازگردد. موسی برمی‌گردد و خداوند برای نشان دادن قدرتش، بلایایی را بر مصریان نازل می‌کند. سرانجام فرعون پشیمان شده و می‌گذارد تا موسی قومش را از مصر به بیرون ببرد. آنان چهل سالِ دشوار، در بیابانها به سفر خود ادامه می‌دهند و یک عهد را به همراه قوانین دریافت می‌کنند ولی با پرستش یک گوساله زرین، موجب رنجیدن خداوند می‌شوند. موسی از خداوند برای قومش بخشش می‌طلبد که مستجاب می‌شود و آنان پرستش‌گاهی می‌سازند.
همچنین سفر خروج از ده فرمان و سرگردانی قوم یهود در صحرای سینا سخن می‌گوید.
مجتبی سمیع‌نژاد
مجتبی (مدیار) سمیع‌نژاد (زادهٔ ۸ مهر ۱۳۵۹) روزنامه نگار، نویسنده، وبلاگ نویس و فعال حقوق بشر
سمیع‌نژاد به خاطر انتشار عقایدش در یک وبلاگ، مدتی را در زندان سپری کرده‌است. وی در حال حاضر در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز در رشته علوم ارتباطات-روزنامه نگاری اشتغال به تحصیل دارد.
همچنین، او مدیر انتشارات شهر خورشید است و مدتی دبیر تحریریه مجله فردوسی نیز بود.
سمیع‌نژاد اولین بار در ۱۰ آبان ۱۳۸۳ دستگیر شد و در ۷ بهمن ۸۳ با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. اما مجدداً و با دو برابر شدن میزان وثیقه، در تاریخ ۲۳ بهمن مجبور شد که به زندان باز گردد. علت دستگیری وی انتشار خبر بازداشت سه وبلاگ‌نویس دیگر بود، اما بعداً اتهامات دیگری نیز به پرونده او اضافه شد.
همچنین او متهم به اهانت به رهبر جمهوری اسلامی ایران، اقدام علیه امنیت کشور و توهین به پیامبر نیز بود. او در اتهام توهین به رهبری مجرم شناخته شد و دو سال و ده ماه به زندان محکوم شد. در ۷ تیر ۱۳۸۴ از اتهام اهانت به پیامبر اسلام تبرئه شد. بنا بر قانون مجازات‌های اسلامی اهانت به پیامبر اسلام با مجازات اعدام همراه خواهد بود که سمیع‌نژاد از این اتهام رفع اتهام شد و مجازات او به ۳۴ ماه زندان کاهش یافت.
سرانجام بعد از ۲۱ ماه در ۲۲ شهریور ۱۳۸۵ از زندان آزاد شد و ۱۳ ماه باقی‌مانده از حبس او به مدت پنج سال به حالت تعلیق درآمد. وی بعد از آزادی از زندان فعالیت‌های حقوق بشری را پی گرفت و در وبلاگ خود به دفاع از زندانیان سیاسی پرداخت. هم‌اکنون سمیع‌نژاد عضو گروه خانه‌ی حقوق بشر ایران است. = محاكمه در شعبه 13 دادگاه انقلاب اسلامي به رياست قاضي سادات = اولين جلسه محاكمه وي در شعبه 13 دادگاه انقلاب اسلامي تهران به رياست قاضي سادات برگزار گرديد .
جترو تال
جترو تال (انگلیسی: Jethro Tull) یک گروه موسیقی راک بریتانیایی است که در سال ۱۹۶۷ در شهر بلک‌پول توسط ایان اَندِرسون (رهبر، نوازندهٔ فلوت و گیتار، خواننده و ترانه‌سرا) به همراه گلِن کارنیک، میک آبراهامز و کلایو بانکِر تشکیل شد. این گروه یکی از پدیده‌های منحصر به فرد موسیقی عامه‌پسند به‌شمار می‌آید.
موسیقی جترو تال تلفیقی است از هارد راک، بلوز و ملودی‌های فولک، در فضایی سورئال. یازده آلبوم از این گروه پرطرفدار بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ نسخه، و پنج آلبوم دیگرش بیش از ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ نسخه فروش کرد. از معروف‌ترین آلبوم‌های گروه می‌توان "منفعت"، "دستگاه تنفس غواصی"، "سفت مثل آجر" و "زندگی کردن در گذشته (برگزیده آثار)" را نام برد. «زندگی کردن در گذشته» نام یکی از معروفترین ترانه‌های آن‌هاست که یکی از قطعه‌های آلبوم ۱۹۶۹ گروه با نام "سر پا" بود. این آهنگ که در زمان اوج جنگ ویتنام منتشر شد، دربارهٔ آرزوی مردم به زندگی در دوران صلح (زمان «گذشته» در آهنگ) است نه زندگی در زمان جنگ (زمان «حال» در آهنگ).
در اول آوریل 2021، ویدئوی رسمی ترانه ی مشهور «آکوالانگ» در مجله رولینگ استون منتشر شد. کارگردان و انیماتور ایرانی این اثر، سام چگینی این ویدئو را به مناسبت سالگرد پنجاه سالگی آلبوم «آکوالانگ» کارگردانی کرده است.
ایان اندرسون با تمجید از چگینی در رولینگ استون نوشت: "به پیشنهاد دوستم جکو جکچیک از گروه کینگ کریمسون با فیلمساز و کارگردان جوان ایرانی، سام چگینی تماس گرفتم. او تفسیری منحصربفرد از ترانه ی «آکوالانگ» را با تصویری آبستره و مستندگونه ارائه کرد. جوابی با استعداد با آینده ای درخشان در هنرهای موسیقی."
ترپن
ترپن‌ها دسته‌ای از مواد آلی هستند که در طبیعت گستردگی فراوانی دارند. اکثراً در گیاهان به عنوان جز اصلی اسانس‌ها می‌باشند. بسیاری از ترپن‌ها هیدروکربن هستند اما ترکیباتی نیز وجود دارند که جز هیدروکربن نیستند و در ساختمان مولکولی آنها اکسیژن وجود دارد ولی جز ترپن‌ها بشمار می‌آیند مانند الکل‌ها، آلدهید یا کتون‌ها. هیدروکربن‌های ترپنی فرمول مولکولی CH)) دارند.
ترپن‌ها شامل انواع گوناگونی هستند که در زیر به آنها اشاره شده است:
۱-همی‌ترپن (Hemiterpene): که از ۱ واحد ایزوپرن تشکیل شده است. ایزوپرن به تنهایی یک همی‌ترپن محسوب می‌شود. اما مشتقاتی که شامل اکسیژن هستند مانند پرنول (Prenol)و اسید ایزووارلیک (Isovaleric acid)همی‌ترپنویید هستند.
۲-مونوترپن (Monoterpene): که از ۲ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و فرمول مولکولی آن CH می‌باشد. مونوترپن الکل به عنوان گرانیول (Geraniol) شناخته می‌شود. پیشوند گرانیل (geranyl-)نمایانگر ۲ واحد ایزوپرن است.
۳-سزکویی‌ترپن (Sesquiterpene): که از ۳ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و فرمول مولکولی آن CH می‌باشد. الکل سزکویی‌ترپن به عنوان فارنسول (Farnesol) شناخته می‌شود. پیشوند فارنسیل (Farnesyl-)نمایانگر ۳ واحد ایزوپرن است.
۴-دیترپن (Diterpene): با فرمول مولکولی CH از ۴ واحد ایزوپرن تشکیل شده است. دیترپن‌ها از گرانیل گرانیل پیروفسفات (geranylgeranyl pyrophosphate) مشتق می‌شوند. ترپن‌هایی مانند سمبرن (Cembrene) و تاکسادین (Taxadiene) نمونه‌های از دیترپن هستند. همچنین در ترکیبات زیست‌شناسی مهم مانند رتینول، رتینال و فیتول وجود دارند.
۵-سسترترپن (Sesterterpene): که دارای ۲۵ کربن و ۵ واحد ایزوپرن است.
۶-تری‌ترپن (Triterpene): این ترپن دارای ۶ ایزوپرن می‌باشد. فرمول مولکولی آن CH می‌باشد. اسکوالن (Squalene) که بخش عمده‌ایزوپرن از روغن کبد کوسه را تشکیل می‌دهد مثالی از این نوع ترپن است.
۷-تتراترپن (Tetraterpene): که از ۸ واحد ایزوپرن تشکیل شده است و دارای فرمول مولکولی CH می‌باشد. لیکوپن بدون حلقه، ترپن تک‌حلقه ایزوپرن مانند گاما کاروتن (Gamma carotene)و ۲ حلقه‌ای مانند آلفا و بتا کاروتن نمونه‌هایی از تتراترپن می‌باشند.
۸-پلی‌ترپن (Polyterpene): که از زنجیره بلندی از ایزوپرن‌ها تشکیل شده است. کائوچوی طبیعی نمونه‌ای از پلی‌ترپن می‌باشد.
سزکویی‌ترپن لاکتون
سزکویی‌ترپن لاکتون (انگلیسی:Sesquiterpene lactone= SQL)گروهی از ترکیبات شیمیایی می‌باشد که باعث واکنش‌های حساسیتی (آلرژی)می‌شود و در گیاهانی پیدا شده است که نام برخی از این گیاهان در زیر آمده است:
آرتمیزینین نیز نوعی سزکویی‌ترپن لاکتون است که خاصیت ضد مالاریایی قوی دارد و در گیاه گندواش پیدا شده است.
معادل پیر بهار از فرهنگ همراه پیشرو آریانپور، ویراست دوم، تهران: ۱۳۸۳خ.----
چنار
چنار سرده‌ای از درختان بومی نیم‌کره شمالی است. درختان چنار بلند قامت و با برگ‌های پهن بوده و ارتفاع آن‌ها به ۳۰ تا ۵۰ متر می‌رسد، در پاییز برگ‌های آن‌ها می‌ریزد و معمولاً در کنار جویبارها و زمین‌های مرطوب می‌رویند، هرچند نسبت به خشکسالی مقاومند.
گونهٔ چنار خاوری "(Platanus orientalis)" در ایران نیز می‌روید و بیشه‌های طبیعی آن دیده می‌شود. درخت چنار از جمله درختانی است که اگر محیط برای آن فراهم شود عمر و رشد زیادی دارد. در مقطع شعاعی، پرمگسی‌های قرمز متمایل به قهوه‌ای یا نقره‌ای تولید می‌کند که به صورت اشکال مشخصی در مقطع مماسی پدیدار می‌شوند و چنانچه بر آن روغن مالیده شود زیبایی آن را دو چندان می‌کند. این چوب نه تنها کیفیت بالایی داشته بلکه به دلیل فراوانی، ارزان بوده و به مقدار بسیار زیادی در ایران عرضه می‌گردد. یکی از مناسب‌ترین چوب‌ها برای خراطی است و از آن برای زیرکار و ساخت ستون و درهای چوبی یکپارچه به‌خصوص درهای اماکن متبرکه از آن بسیار استفاده می‌شود.
آدام اولئاریوس در سفرنامه خود در مورد این درخت چنین می‌نویسد: «این درخت در آلمان ناشناخته است، درخت چنار به بلندی و راستی سرو است، برگ‌های آن پهن و شبیه برگ مو است، چوب این درخت قهوه‌ای رنگ و تخته به دست آمده از آن زیبا و موج‌دار است و وقتی به آن روغن می‌مالند بسیار زیبا به نظر می‌رسد.»
چنارهای موجود در ایران چنار ایرانی نام دارند که نژادی از چنار خاوری است که خاستگاه‌شان در جنوب غربی آسیا است. ارتفاع چنارهای موجود در ایران عموما ۳۰ متر و گاه تا ۵۰ متر هم ارتفاع دارند.پوست این گونه مغز پسته‌ای و مایل به سرخ است.این درخت به طور طبیعی تنها در بخش‌های شمالی ایران می‌روید ، اما کاشت چنار از دیرباز (اولین بار در دوران هخامنشیان) در ایران رایج بوده و است و هم‌اکنون در باغ‌شهرها ، باغ‌های قدیمی و ییلاق‌های ایران چنارستان‌های انبوهی وجود دارند.در ایران در طول تاریخ ، چنار به علت داشتن شکل زیبا و شکوه و عظمت ، در کاخ‌ها ، باغ‌های سلطنتی ، خیابان‌های بزرگ شهر و خانه‌های بزرگان به صورت گسترده کاشته می‌شده است ؛ به عنوان مثال می‌توان به خیابان ولیعصر ، کاخ موزه سعدآباد و ... اشاره کرد. همچنین باغداران و کشاورزان از این درخت به علت مقاوم بودن و مرتفع بودن در کنار کشتزارها و باغ‌هایشان اقدام به کاشت درخت چنار می‌کردند. چنار از دیرباز مورد احترام و توجه ایرانیان بوده است. ایرانیان در گذشته چنار را نماد برکت و رونق می‌دانستند از همین رو در برخی مناطق چنار درخت مراد نامیده می‌شد و چنارهای کهنسال برای مردم مقدس شمارده می‌شد.
تقدس چنارهای کهنسال در ایران به حدی بود که ایرانیان به شاخه‌های درختان کهنسال آسیب وارد نمی‌کردند ، این درختان را برآورنده حاجات نیازمندان می‌دانستند و بناهای مقدسشان مانند مساجد و معبدها را در کنار این درختان بنا می‌کردند.چنار در ادبیات ایرانیان نیز پرکاربرد است ، نمونه ای از شعر فارسی درباره چنار:
پلاسمودیوم مالاریه
شکل اولیه حلقوی پلاسمودیوم مالاریا شبیه به پلاسمودیوم ویواکس است اما انگل کوچکتر، نامنظمی کمتر، فشردگی بیشتر و سیتوپلاسم ابی عمیق‌تری دارد.
شیزونت پلاسمودیوم مالاریه ۶ تا ۱۲ مروزوییت دارد. دارای هسته درشت است. مروزوییت‌ها گاهی به کناره‌های گلبول قرمز می‌روند و در این حالت شیزونت شکل گل رز به خود می‌گیرد.
حلقه در پلاسمودیوم مالاریه دارای سیتوپلاسم درشت و نقاط رنگی بزرگ می‌باشد.
در پلاسمودیوم‌ها چون مرحله تروفوزئیت از نظر شکل ظاهری در میکروسکوپ نوری شبیه حلقه یا انگشتر است به آن مرحله رینگ یا حلقه گفته می‌شود. این شباهت در فالسیپاروم به وضوح بیشتری دیده می‌شود.
گامتوسیت به شکل گرد یا بیضوی‌اند و ممکن است تمام فضای گلبول قرمز را اشغال کنند. در فالسیپاروم گامتوسیت‌ها هلالی یا سوسیسی شکل است. اندازه گامتوسیت‌های ماده در تمام گونه هابزرگتر از جنس نر است و به آن ماکروگامتوسیت گفته می‌شود.https://web.archive.org/web/20060922181431/http://www.dpd.cdc.gov/dpdx/
پلاسمودیوم مالاریه
اطلس رنگی پلاسمودیوم اوال
شیزونت پلاسمودیوم اوال ۶ تا 12مروزوییت دارد. هسته شیزونت بزرگ و دارای رنگدانه به رنگ قهوه‌ای تیره است.
حلقه در پلاسمودیوم اوال دارای سیتوپلاسم درشت و نقاط رنگی بزرگ می‌باشد.
تروفوزوییت پلاسمودیوم اوال دارای سیتوپلاسم درشت و نقاط رنگی بزرگ می‌باشد و می‌تواند به شکل آمیب تغییر شکل دهد.
گامتوسیت پلاسمودیوم اوال به شکل گرد یا بیضوی است و ممکن است تمام فضای گلبول قرمز را اشغال کند. رنگدانه به رنگ قهوه‌ای است.
https://web.archive.org/web/20060922181431/http://www.dpd.cdc.gov/dpdx/
شقاقل جویباری (گیاه)
شقاقل جویباری گیاهی است پایا از خانواده چتریان، سرده شقاقل جویباری
گیاه پلم (یا آختی) بومی چین است ولی خیلی پیش به اروپا هم آورده شد. پلم تا یک متر رشد می‌کند و نسبت به سرما و بیماری‌ها بسیار مقاوم است. پلم دارای خوشه‌ای شیرین و به رنگ سفید روشن است. پلم را می‌توان جوشاند، سرخ کرد یا آب‌پز کرد. مغز چوبی آن خوردنی نیست و بایستی پیش از پختن کنده شود زیرا پس از آن کندنش دشوار است. در خطه‌ی شمال ایران زیاد می‌روید و در زمستان سبز می‌ماند. یکی از کاربردهای آن در زمان قدیم، ریختن آن در شالی زار در فصل استراحت زمین بود که زمین خیس را می‌پخت و موجب بالا رفتن کیفیت برنج می‌شد.سرواژهٔ پلم در دانشنامهٔ جهان اسلام
غده
غده به اجتماعی از سلول‌ها که جهت ترشح یا تراوش موادی که جز نیازمندی‌های متابولیک معمول آنها نیستند، اختصاص یافته‌اند، گفته می‌شود. غده مواد ترشحی خود را یا به بیرون می‌ریزد (آنزیم‌های غدد برون ریز مانند غدد بزاقی) یا به داخل بدن (هورمون‌های غده درون‌ریز مانند تیروئید).
غده فرعی به توده کوچکی از بافت غده‌ای که در نزدیکی غده‌ای با ساخنمان مشابه واقع شده‌است، گفته می‌شود.
انگل
اَنگَل به موجودی گفته می‌شود که حداقل یک قسمت از دوره زندگی خود را بر روی یا داخل بدن موجود زنده دیگری زندگی کرده و از این زندگی فایده می‌برد یا تغذیه می‌کند.
گیاه یا جانوری که دچار انگل می‌شود میزبان نام دارد. بعضی از انگل‌ها فقط با میزبان معینی سر و کار دارند. برای نمونه انگل آلش تنها روی ریشه درخت آلش زندگی می‌کند؛ ولی سایر انگل‌ها در انتخاب میزبان سخت‌گیر نیستند. مثلاً برای کنهٔ چوب تفاوتی نمی‌کند که خون آدمی بمکد یا خون سگ. بسیاری از انواع سس‌ها به هر گیاهی که دسترس‌شان باشد انگل می‌شوند.
برخی از انگل‌ها در طی زندگی خود به بیش از یک میزبان نیاز دارند. جانور تک‌یاخته مولد مالاریا قسمتی از عمر خود را در بدن آدمی و قسمتی را در بدن پشه به‌سر می‌برد. بسیاری از انگل‌ها از میزبان خود نه تنها غذا می‌گیرند، بلکه به عنوان پناهگاه نیز از آن استفاده می‌کنند. کرم کدو همه عمر خود را در بدن جانوری به سر می‌برد و از آن غذا می‌گیرد. کک که از خون سگ می‌مکد، درون بدن آن زندگی نمی‌کند ولی موی بدن سگ برایش پناهگاهی است.
ممکن است انگلی همیشه با میزبان خود همراه نباشد. مثلاً کنه چوب به بالای شاخه گیاهی که روی آن به‌سر می‌برد می‌خزد و به بدن هر جانوری که مجاور شود می‌چسبد. خرطومش را درون پوست جانور فرومی‌کند و خون می‌مکد. سپس خود را روی چمن می‌اندازد تا بتوانند آن همه غذایی را که خورده‌است هضم کند.
برخی از موجودات زنده نیمه‌انگلند.دارواش یکی از آنهاست. دارواش روی درختان به سر می‌برد و ریشه خود را به درون تنه آن‌ها می‌فرستند و از میزبان خود فقط آب می‌گیرد. بقیه مواد لازم را می‌توانند در برگ‌های خود بسازد. بیشتر انگل‌های گیاهی در گروهی به نام قارچ‌ها هستند. همه قارچ‌ها انگل نیستند. قارچ‌های انگلی مانند زنگ‌ها و نیز میکروب‌های بیماریزا آسیب فراوان به گیاهان و جانوران می‌رسانند. بیشتر انگل‌های حیوانی متعلق به گروه‌های گوناگون هستند. برخی از انگل‌های حیوانی به گروه کرم‌ها، بعضی به گروه حشرات و کنه‌ها، و پاره‌ای نیز به گروه آغازیان و دیگر جانوران تعلق دارند. هیچ گیاه یا جانور بزرگی نیست که از دست انگل در امان باشد. اغلب گیاهان و جانوران کوچک نیز انگل دارند. هر انگلی خود میزبان انگل کوچکتری است. مثلاً کک خون سگ را می‌مکد. درون بدن این کک‌ها احتمالاً جانوران تک‌یاخته‌ای به سر می‌برند و در بدن این تک‌یاخته‌ها نیز شاید باکتری‌هایی زندگی بکنند.
انگل‌ها از نظر بزرگی به دو دستهٔ ریزانگل و درشت‌انگل تقسیم می‌شوند. حدود ۷۰٪ انگل‌ها ریزانگل و جزو میکروارگانیسم‌ها هستند، مانند انگل بیماری مالاریا، در حالی که سایرین درشت‌انگل هستند. طول برخی از درشت‌انگل‌ها به بیش از ۳۰ متر می‌رسد.
انگل‌شناسی علمی است که به وسیله آن شکل خارجی و داخلی و سیر تکامل و طرز سرایت انگل به انسان و حیوان مورد مطالعه قرار می‌گیرد. زندگی انگلی عبارتست از یکی از اشکال هم‌زیستی فیزیولوژیکی بین دو حیوان از دو جنس مختلف که یکی از آن‌ها (انگل) معمولاً کوچک‌تر و ضعیف‌تر بوده و در سطح یا داخل بدن جنس قوی‌تر (میزبان) زندگی و تغذیه می‌کند و در بدن او ایجاد اختلال می‌نماید. این هم‌زیستی ممکن است دایم یا موقت باشد.
چتریان
چَتریان، تیره هویج و همچنین Umbelliferae تیره‌ای از گیاهان با ساقه‌های تهی هستند مانند هویج و جعفری.
تیره چتریان را را کَرَفسیان نیز نامیده‌اند.
۱۰ ژانویه
۱۰ ژانویه دهمین روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۳۵۵ روز (در سال‌های کبیسه ۳۵۶روز) تا پایان سال باقی‌است.
۲۹ فوریه
۲۹ فوریه در تقویم گرگوری شصتمین روز سال‌های کبیسه است و ۳۰۶ روز تا پایان سال باقی است. هر سال گرگوری که روز ۲۹ فوریه را داشته باشد "سال کبیسه" است. این روز فقط هر چهار سال یک بار پیش می‌آید، آن هم در سال‌هایی که شماره‌شان بر چهار بخش‌پذیر باشد، مثل ۱۹۹۲، ۱۹۹۶، و ۲۰۰۴. ولی استثناهایی در سال‌هایی که شماره‌شان بر صد بخش‌پذیر باشد وجود دارد.
در مورد سال‌هایی که شماره‌شان بر صد بخش‌پذیر است، یعنی به دو رقم صفر ختم می‌شوند (مثل ۱۸۰۰، ۱۹۰۰، ۲۰۰۰، و غیره) این سال‌ها کبیسه نیستند مگر در مواردی که شمارهٔ سال بر چهارصد نیز بخش‌پذیر باشد. این به این معنی است که سال ۲۰۰۰ کبیسه بوده‌است و سال‌های ۲۴۰۰ و ۲۸۰۰ نیز کبیسه خواهند بود ولی سال‌های ۱۸۰۰ و ۱۹۰۰ کبیسه نبوده‌اند و سال‌های ۲۱۰۰، ۲۲۰۰، و ۲۳۰۰ نیز کبیسه نخواهند بود. برای تصحیح دقت تقویم گرگوری پیشنهاد شده‌است که سال‌هایی که بر ۴۰۰۰ بخش‌پذیرند نیز کبیسه نباشند، ولی این قانون رسماً پذیرفته نشده‌است.
افرادی که در این روز به دنیا آمده‌اند در سال‌های عادی معمولاً تولدشان را در ۲۸ فوریه یا ۱ مارس جشن می‌گیرند.
سنت‌های عامیانه: در ۲۹ فوریه رسم رایجی است که بانوان می‌توانند به آقایان پیشنهاد ازدواج بدهند. در یونان این روز برای ازدواج خوش شگون در نظر گرفته نشده‌است.Wikipedia contributors, "February 29," "Wikipedia, The Free Encyclopedia", http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=February_29&oldid=77708385 (accessed September 28, 2006).
۳۰ فوریه
در تقویم گرگوری، ماه فوریه در سال‌های عادی ۲۸ روز و در سال‌های کبیسه ۲۹ روز دارد. ولی در تقویم‌های دیگر مواردی از ۳۰ فوریه وجود داشته‌است.
قلمرو سوئد (که در آن زمان شامل فنلاند نیز بود) تصمیم داشت که تغییر از تقویم یولیانی به تقویم گرگوری را در سال ۱۷۰۰ آغاز کند و در چهل سال آینده روزهای کبیسه را بیندازد. بنابراین در سوئد سال ۱۷۰۰ را کبیسه نگرفتند ولی برخلاف برنامهٔ قبلی، هردوی سال‌های ۱۷۰۴ و ۱۷۰۸ را کبیسه گرفتند. این مسئله باعث شد که تقویم سوئد یک روز از تقویم یولیانی جلو بیفتد ولی هنوز ده روز از تقویم گرگوری عقب باشد. در سال ۱۷۱۲ تقویم را به تقویم یولیانی برگرداندند و دو روز را کبیسه گرفتند، که باعث شد آن سال یک روز ۳۰ فوریه داشته باشد. این روز در تقویم یولیانی معادل ۲۹ فوریه و در تقویم گرگوری معادل ۱۱ مارس بود. تغییر تقویم سوئد به تقویم گرگوری بالاخره در سال ۱۷۵۳ انجام شد.
در ۱۹۲۹، اتحاد جماهیر شوروی یک تقویم انقلابی تعریف کرد که در آن هر ماه "کاری" ۳۰ روز داشت و پنج یا شش روز باقی‌مانده تعطیل و «بی‌ماه» بودند. در این تقویم در سال ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ روز ۳۰ فوریه وجود داشت؛ تقویم انقلابی در سال ۱۹۳۱ ملغی شد.
با این وجود، در خلال این مدت، تقویم گرگوری در شوروی استفاده می‌شد. این مسئله با مراجعه به شماره‌های متوالی روزنامهٔ "پراودا"، روزنامهٔ رسمی حزب کمونیست، تأیید می‌شود که بر اساس آن ماه فوریه در سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۱ بیست و هشت روز و در سال ۱۹۳۲ بیست و نه روز داشته‌است که با قواعد تقویم گرگوری مطابق است.
Wikipedia contributors, "February 30," "Wikipedia, The Free Encyclopedia", http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=February_30&oldid=77529863 (accessed September 28, 2006).
بنی‌هاشم
بنی‌هاشم از تیره‌های مشهورِ قبیلهٔ قریش بوده و به هاشم پسرِ عبد مناف منسوب‌اند. طایفه قریش از اعراب عدنانی بوده و اصالت آن‌ها به عدنان از نسل اسماعیل بن ابراهیم می‌رسد. پیامبر اسلام از همین تیره بوده است.
هاشم از قبیله قریش بود. وی در دوره قبل از ظهور اسلام به نجابت شهرت داشت. نسب طایفه فرزندان هاشم (بنی هاشم) و قبیله قریش به اسماعیل پسر ابراهیم می‌رسد.
ابراهیم از مردم میان رودان بوده‌است. اجداد قوم قریش مربوط به تمدن کهن بابل بودند که آکدی و سامی بودند و اصالت آن‌ها به سام بن نوح می‌رسد.
فرزندان هاشم طایفه بنی هاشم را ساختند. افراد این طایفه غالباً ریاست مکه و ریاست دارالندوه که مجلس قریش بود را بر عهده داشتند. هم چون این، آب‌رسانی (سقایت)، رفادت و پرده داری (سدانت) خانه کعبه، که مورد احترام همگان بود، برعهده داشتند.
محمد بن عبدالله، عبدالمطلب، ابیطالب، عباس بن عبدالمطلب، حمزه بن عبدالمطلب، جعفر بن ابیطالب، علی بن ابی‌طالب و بنی عباس و عباس بن علی، حسن بن علی و حسین بن علی، عبدالله بن جعفر از بنی هاشم بوده‌اند.
ابوایوب انصاری
ابوایوب خالد بن زید بن کلیب بن ثعلبة بن عوف بن غنم بن مالک بن النجار بن ثعلبة بن عمرو انصاری خزرجی (۵۷۶ میلادی در مدینه – ۶۷۴ میلادی در کنستانتینوپل) معروف به ابوایوب انصاری از اصحاب محمد بن عبدالله و از انصار بود. پیامبر پس از هجرت به مدینه در خانه او سکونت کرد. با فتح مصر، ابوایّوب به مصر رفت. او از مهمترین راویان حدیث است.
خالد بن زید معروف به ابوایّوب انصاری، از قبیله خزرج و میزبان پیامبر اسلام در هنگام هجرت او از مکه به مدینه است. ابوایوب انصاری در عقبه حاضر بود و در غزوات بدر، احد، خندق و... حضور داشت. برخی مفسّران، نزول آیه ۵ سوره انفال را درباره ناخشنودی وی و شماری از انصار در رویارویی با قریش در جنگ بدر، و آیات ۱۲ و ۱۶ سوره نور را در تأیید سخنان وی دانسته‌اند که با شنیدن ماجرای افک آن را تهمتی بزرگ شمرد. آیه ۶۱ سوره نور را نیز در خصوص نگرانی او از خوردن طعام در منزل صحابه‌ای که در مأموریّت جنگی بوده دانسته‌اند. وی زمانی که به همراه یزید بن معاویه و به فرمان معاویه بن ابی‌سفیان در محاصره اول قسطنطنیه (۵۲ هـ. ق) شرکت کرده بود درگذشت.
هفت‌پیکر
هفت‌پیکر یا بهرام‌نامه یا هفت‌گنبد، چهارمین منظومه نظامی از نظر ترتیب زمانی و یکی از دو شاهکار او (با "خسرو و شیرین") از لحاظ کیفیت است. این دفتر را از جهت ساختار کلی و روال داستانی می‌توان به دو بخش متمایز تقسیم کرد:
یکی بخش اول و آخر کتاب دربارهٔ رویدادهای مربوط به بهرام پنجم ساسانی از بدو ولادت تا مرگ رازگونه او، که برپایه روایتی تاریخ گونه است؛ دیگری بخش میانی که مرکب از هفت حکایت یا اپیزود از زبان هفت همسر او و از زمره حکایات عبرت‌انگیزی است که دختران پادشاهان هفت اقلیم (مطابق تقسیم قدما) برای بهرام نقل می‌کنند.
این منظومه آمیزه‌ای از جنبهٔ حماسی و غنایی است، بدین معنی که بخش هفت گنبد تماماً دارای روح غنایی و تخیل رمانتیک است، ولی بخش تاریخی گونه، اگرچه سعی شاعر بر ترسیم چهره‌ای حماسی برای بهرام بوده، آمیزه‌ای از جنبه حماسی و عناصر غنایی است. هفت‌پیکر از گذشته یکی از مضمون‌های اصلی نگارگری‌های ایرانی–هندی بوده‌است.
در هفت پیکر زمین و آسمان و جلوه‌های جمال این دو با هم پیوند می‌یابد:
از یک سو هفت گنبد است ساخته بر زمین و هفت روز و هفت رنگ و هفت اقلیم و هفت عروس که جملگی زمینی است، و از سوی دیگر نظیر قرار دادن اینها با «هفت» های آسمانی (چون هفت سیاره و هفت فلک)، و واسطه این دو با همدیگر گنبدی است که چرخ زنان آهنگ عروج به گنبد دوار دارد.
هفت پیکر ستایش داد و رفق، و نکوهش ستم و بیراهی است.
در پایان‌نامه هفت پیکر حکیم دربارهٔ کتاب می‌گوید:در پایانِ نامه هفت پیکر حکیم نظامی دربارهٔ هفت داستان (هفت افسانه) می‌گوید:
همچنین می‌گوید:
سالم بن ثوینی بن سعید
در کودکی در امور حکم و تدبیر شؤون مملکت مساعد پدرش ثوینی بود، سپس هوس خود ستایی به سرش افتاد و به طمع حکم پدرش را کشت و به جایش بر مسند حکم نشست.
مدت حکمش دو سال و هشت ماه بود، و در هند در گذشت.
فلورانس
فلورانس ، یکی از شهرهای تاریخی در ایتالیا و هم‌اکنون پایتخت ناحیه توسکانی ایتالیا است. فلورانس در حدود ۳۸۲ هزار نفر جمعیت دارد و پرجمعیت‌ترین شهر توسکانی به‌شمار می‌آید. شهر فلورانس با حومه، بیش از یک میلیون و ۵۲۰ هزار نفر جمعیت دارد.
فلورانس از کانون‌های مالی و بازرگانی اروپای سده‌های میانه و از ثروتمندترین شهرهای دوران خود بود. لئوناردو داوینچی نقاش مشهور بیشتر عمر خود را در فلورانس گذراند. فلورانس را خاستگاه رنسانس ایتالیایی به‌شمار آورده و به آن لقب «آتن سده‌های میانه» داده‌اند.
فلورانس در سال ۸۰ میلادی توسط ژنرال رومی، لوسیوس کورنلیوس سولا، بنیاد شد. او این محل را به عنوان سکونتگاهی برای سربازان بازنشسته خود بنیاد گذاشت و آن را فلوئنتیا (Fluentia) نامید که به معنای «جریان آب» است و به محل قرارگیری این شهر بین دو رودخانه اشاره دارد. نام فلوئنتیا بعدها به شکل فلورنتیا (Florentia) و فیرنتزه درآمد. نام فلورانس که در فارسی رواج دارد شکل فرانسوی این نام است.
شهر فلورانس از سال ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۰ پایتخت پادشاهی ایتالیا بوده‌است. در سده‌های میانه فلورانس کانون بازرگانی و امور مالی اروپا بوده و بعدها رنسانس ایتالیا از این شهر آغاز شد. خاندان مدیچی سال‌های طولانی در شهر فلورانس فرمان‌روایی داشتند.
انواع هنر به‌ویژه هنر معماری و مجسمه‌سازی در شهر فلورانس جایگاه ویژه‌ای داشته و دارد به طوری که این شهر را به یکی از مهم‌ترین مراکز هنری اروپا تبدیل کرده‌است. فلورانس هم چنین دارای بیش از چهل موزه و نگارخانهٔ هنری می‌باشد که مهم‌ترین آن‌ها گالری اوفیتزی و پالاتزو پیتی به‌شمار می‌آید.
دیگر آثار تاریخی فلورانس به شرح زیر است:
بیش از ۳۵۰ تن از ۱۰۰۰ نفر، مهم‌ترین هنرمندان دومین هزاره اروپا (از سال هزار میلادی تا دوهزار) در این شهر می‌زیسته‌اند.
فلورانس با این شهرها خواهرخوانده است:
ابوحمزه المهاجر
ابوحمزه المهاجر یا ابو ایوب المصری (حدود ۱۹۶۸ در مصر، ۱۹ آوریل ۲۰۱۰ در تکریت) دستیار ارشد ابومصعب الزرقاوی رهبر القاعده عراق بود که پس از مرگ زرقاوی در سال ۲۰۰۵ به حکم «شورای رهبری القاعده»، جانشین وی شد. وی در حمله مشترک نیروهای عراقی و آمریکایی در سال ۲۰۱۰ به همراه ابوعمر البغدادی به قتل رسید.
وی مسئولیت فرماندهی مجاهدین سنی داخلی عراق و مجاهدین مهاجر خارجی در عراق را به عهده داشت.
در تاریخ ۸ مه ۲۰۰۸ میلادی (۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۷) اعلام شد که وی توسط نیروهای امنیتی عراق در شهر موصل دستگیر شده است. اما این خبر توسط نیروهای ائتلاف در عراق تکذیب شد و اعلام شد که فرد دستگیر شده، یکی از اعضای دون پایه القاعده عراق است و ابوحمزه المهاجر «نیست».
وی در ماه آوریل ۲۰۰۷ میلادی از سوی کابینه «ولایت اسلامی عراق» که سازمانی متشکل از گروه‌های جهادی سنی است «"وزیر جنگ"» نامیده شده بود.
ابوحمزه ابتدا از اعضای اخوان المسلمین بود، در سال ۱۹۸۲ به جهاد اسلامی مصر پیوست و از سال ۱۹۹۹ به افغانستان رفت. وی در افغانستان از متخصصان تهیه مواد منفجره شد.
پل سوئیزی
پل مارلور سوئیزی (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۱۰- درگذشته ۲۷ فوریه ۲۰۰۴) اقتصاددان و تئوریسین مارکسیست آمریکایی و بنیانگذار نشریه «بررسی ماهانه» (مانتلی ریویو) بود.
اکتاویو پاز
اُکتاویو پاز لوزانو (۳۱ مارس ۱۹۱۴–۱۹ آوریل ۱۹۹۸) شاعر، نویسنده، دیپلمات و منتقد مکزیکی بود.
اکتاویو پاز در سال ۱۹۱۴ در مکزیکوسیتی چشم به جهان گشود. در هفده سالگی به نویسندگی و شاعری پرداخت. پدرش وکیل بود و پدر بزرگش، داستان‌نویسی سرشناس. این هر دو در رشد و پرورش ذوق و استعداد پاز، تأثیر به سزایی داشت. در حقیقت پاز در جوانی ارزش‌های اجتماعی را از پدر و ادبیات را از پدر بزرگ خود آموخت و سرانجام شاعری را به جای وکالت برگزید. پاز در سال ۱۹۳۷ به والنسیا در اسپانیا سفر کرد تا در دومین کنگره جهانی نویسندگان ضد فاشیست شرکت کند در آنجا با لوییس سرنودا و تریستان تزارا آشنا شد. در سال ۱۹۴۳ با استفاده از کمک‌هزینه گوگنهایم به آمریکا رفت. در آنجا با شعر نوپردازان انگلو - آمریکایی آشنا شد. هم در این کشور بود که مطالعه دامنه‌دار و عمیق خود را دربارهٔ هویت مکزیک آغاز کرد که حاصل آن کتابی شد به نام هزار توی تنهایی. در سال ۱۹۶۲ پاز به سمت سفیر مکزیک در هند گماشته شد و به آنجا رفت. در آن‌جا با «ماری خوسه ترامینی» آشنایی به هم زد و با او ازدواج کرد. خود گفته‌است این مهم‌ترین رویداد زندگی‌ام پس از تولد بوده‌است. تأثیر تمدن هند را می‌توان در کتاب‌های متعددی که طی مدت اقامت خود در آنجا نوشته‌است، به‌ویژه در کتاب «پرتوی از هند»، به خوبی مشاهده کرد.
پاز در سال ۱۹۶۸ پاز در اعتراض به سرکوبی خونین تظاهرات آرام دانشجویان در مکزیک، قبل از شروع بازی‌های المپیک، از مقام خود کناره‌گیری کرد و از آن پس تا واپسین سال‌های زندگی خود، سردبیری و نشر چند مجله معتبر ویژه هنر و سیاست را عهده‌دار شد.
در سال ۱۹۸۰ دانشگاه هاروارد به او دکترای افتخاری اهدا کرد و در سال ۱۹۸۱ مهم‌ترین جایزه ادبی اسپانیا یعنی جایزه سروانتس نصیب او شد.
سرانجام در سال ۱۹۹۰ آکادمی ادبیات سوئد، جایزه نوبل ادبیات را به اکتاویو پاز شاعر سرشناس مکزیکی به پاس نیم قرن تلاش در زمینه شعر و ادبیات مکزیک اهدا کرد. او در آنجا سخنرانی مهمی دربارهٔ «در جستجوی اکنون» ایراد کرد.
پاز در سال ۱۹۹۸ بر اثر بیماری سرطان درگذشت.
جوهر نظریه پاز دربارهٔ شعر در قالب رشته‌ای عبارات متناقض‌نما خلاصه می‌شود:
پاز معتقد است که عشق و زبان می‌توانند ابزاری را برای کسب یگانگی و یک پارچگی در انسان پدیدآورند. شعرهای او به منزله دریچه قلب انسانی است پاک و بی‌آلایش که بر روی انسانیت و قلمروهای نا شناخته هستی گشوده می‌شود، از این رو می‌توان پاز را شاعر عشق و دوستی نامید. به نظر پاز آزادی بدون برابری و برابری بدون آزادی محقق نمی‌شود و از راه عشق و دوستی می‌توان به هر دوی آن‌ها دست یافت. پرسش پاز از خود و دیگران این است که «آیا بهتر نیست که زندگی را به صورت شعر درآوریم تا از زندگی شعر بسازیم؟ آیا شاعر نمی‌تواند به جای آفریدن شعر، خلق لحظه‌های شاعرانه زندگی را هدف اصلی خود قرار دهد؟» مقاله‌های پاز با نثر شاعرانه‌شان هنر، ادبیات، فرهنگ، زبان و ایدئولوژی را با هجوهای هوشمندانه و مکاشفه‌های متفکرانه تجزیه و تحلیل می‌کند. کارلوس فوئنتس معتقد است: «ادبیات در آثار پاز به صورت لفظ مترادفی برای تمدن درآمده؛ این دو کلمه، شبکه‌ای از وسایل ارتباطی است و تنها جامعیت ارتباط می‌تواند چهره آدمی را بر ما آشکار کند…»
طرق (کوهسرخ)
طَرق؛ مرکز بخش بررود و روستایی تاریخی از توابع شهرستان کوهسرخ در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان بررود قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن (۵۷۲ خانوار) ۱۵۰۷ نفر بوده‌است.
این روستای تاریخی و پلکانی در کنار رودخانه‌ای دائمی که در منشأ رودخانه و شهر ریوش به نابای مشهور است و در روستای طَرق که به گویش محلی تهروی نامیده می‌شود قرار گرفته‌است. روستای طرق دارای طبیعتی بکر و باغ‌های آلو، زردآلو، بادام و چشمه سارانی در جنوب روستا که درخت‌های چندصدساله گردو دارد؛ قرار گرفته‌است.
این روستا زادگاه مولانا شمس الدین کاتبی طَرقی مشهور به کاتبی ترشیزی است، وی از شعرا، عرفاً و هنرمندان بزرگ عصر تیموری بود که در استرآباد مدفون شد.
حقوق تجارت
حقوق تجارت مجموعه قواعدی است که روابط بازرگانان و اعمال تجارتی را بررسی و تنظیم میکند. برخلاف حقوق مدنی که روابط همهٔ افراد جامعه را شامل می‌شود، حقوق تجارت به وضع قواعدی ویژه برای تجار و اعمال تجاری می‌پردازد، به همین جهت در مواردی که راه حل صریحی در حقوق تجارت پیش‌بینی نشده باشد به قواعد حقوق مدنی مراجعه می‌شود.
از حقوقدانان مطرح در زمینه حقوق تجارت ایران، می‌توان به بهروز اخلاقی و ربیعا اسکینی و حسن ستوده تهرانی اشاره کرد.اسناد تجاری به معنای خاص، در تقسیم‌بندی کلی اسناد، سند عادی تلقی می‌گردد، اما در مقایسه با دیگر اسناد عادی از ویژگی‌هایی برخوردار است که آن‌ها را از اسناد عادی دیگر متمایز می‌سازد.
وجوه تمایز یا ویژگی‌های اسناد تجاری عبارت‌اند از:
جمهوری اول فرانسه
در چهاردهم ژوئیهٔ ۱۷۸۹ (میلادی)، جماعتی به زندان «باستیل» در پاریس، حمله کردند و در نتیجه انقلاب فرانسه مردم فرانسه لغو سلطنت را اعلام کردند. در خلال این دوره جمهوری‌خواهی جانشین حکومت سلطنت مطلقه در فرانسه شد و فرانسه را به عنوان جمهوری فرانسه در ۲۱ سپتامبر ۱۷۹۲ اعلام کردند. این نشانه یک دوران جدید حکومتهای جمهوری در اروپا بود. حکومت جمهوری رسماً تا ۱۸۰۴ طول کشید.
با بروز انقلاب فرانسه به مدت ۱۰ سال این کشور دچار هرج و مرج شد. لویی شانزدهم در سال ۱۷۹۳ اعدام شد و سرانجام، در سال ۱۸۰۴، هنگامی که ژنرال ناپلئون بناپارت به قدرت رسید، انقلاب پایان پذیرفت. در خلال این دوره جمهوری‌خواهی جانشین حکومت سلطنت مطلقه در فرانسه شد و فرانسه ناچار به پذیرفتن اصلاحات گسترده و ریشه‌ای شد.
این دوره جمهوری اول نامیده می‌شود و شامل دورانهای مختلفی می‌باشد:
عنایت‌الله شکیباپور
عنایت‌الله شکیباپور (زاده ۱۲۸۶ - درگذشته ۱۳۶۳) مترجم ایرانی بود که تعداد زیادی از رمان را از زبان فرانسه به فارسی ترجمه کرد. دربارهٔ کمیت و کیفیت ترجمه‌های عنایت‌الله شکیباپور در کتاب "تاریخ ترجمه ادبی از فرانسه به فارسی" (۱۳۹۳) آمده‌است: «باید اذعان کرد که از دههٔ سی خورشیدی به بعد، به موازات ظهور چند مؤسسهٔ انتشاراتیِ متعهد، ده‌ها ناشر خصوصی دیگر نیز شروع به فعالیت کردند، اما متأسفانه بعضی از آنها به انتشار کتابهای پرتیراژِ عامه‌پسند روی آوردند و لذا بازار شبه‌ترجمه‌ها و ترجمه‌های تکراریِ کم‌مایه که اغلب نثر فارسی سالمی نداشت، بیش از پیش رونق گرفت. در این آشفته بازار، عده‌ای نیز پا به میدان نهادند که کتابهایشان چه بسا به دلیل برخورداری از عنوانهای زیبا یا نثری فریبنده، اغلب بیش از کتابهای مترجمان خوب و طراز اول به فروش می‌رسید. از جملهٔ این افراد پرکار و خستگی‌ناپذیر که به ویژه در عرصهٔ ترجمهٔ رمان، کارنامه‌ای باورنکردنی از خود به جا گذاشت عنایت‌الله شکیباپور با ۱۰۹ عنوان ترجمه بود.»
سوای این حجم ترجمه، شکیباپور کتابهای متعدد راهنمای کمک درسی برای آموزش زبان فرانسه نیز تألیف کرده که برخی از آنها به لحاظ محتوا و سطح علمی قابل نقد و بررسی مجدد است.
علم عروض
عروض واژه‌ای عربی و به‌معنی فن سنجیدن شعر و شناختن وزن‌ها و بحرهای کلام منظوم با افاعیل عروضی و پیدا کردن اوزان اشعار برپایهٔ آن افاعیل است. به این دلیل این دانش را «عروض» نامیده‌اند که وزن شعر بر آن عرضه می‌شود. برابر پارسی چامه‌سنجی برای آن مناسب می‌نماید. درضمن، اصطلاح «عروض» به جزوِ آخر از مصراع یکم هر بیت شعر هم اطلاق می‌شود.
خلیل بن احمد فراهیدی برای نخستین بار وزن کمّی را، که قرن‌ها پیش از او در زبان‌های سانسکریت و برخی زبان‌ها باستانیِ هندواروپایی تدوین شده‌بود، بر زبان عربی منطبق کرد. قواعد او برای زبان عربی بسیار خوب است، اما شمس قیس رازی در کتاب معروفش، "المعجم فی معاییر اشعار العجم"، و نیز محققانِ پیش از او، عیناً براساس قواعد عربی و بدون توجه به مسائل خاص زبان فارسی، اقدام به تهیهٔ قواعد عروض فارسی کردند و حتّی نام بحرها و وزن‌های مختلف نظم فارسی را تغییر ندادند و از همان نام‌های عربی استفاده کردند. خواجه نصیر طوسی هم، هرچند در کتاب معروفش، "معیارالاشعار"، سعی کرد بخش‌هایی را که نمی‌شود بر فارسی منطبق یا تحمیل کرد، نشان دهد، اما عملاً کار تازه‌ای برای تدوین قواعد وزن‌شناسی فارسی انجام نداد.
متخصصان فن عروض، وزن‌های موجود در شعرهای فارسی را در نوزده جنسِ مختلف دسته‌بندی کرده‌اند که هریک از این دسته‌ها را اصطلاحاً بحر می‌نامند. بحرها را از جهتِ کاربرد افاعیلِ کامل یا مزاحف به دو دستهٔ سالم و غیرسالم تقسیم می‌کنند. اما پرویز ناتل خانلری بحر را چنین تعریف کرده‌است: «صورتی خاص از ترکیب هجاهاست که در آن تناسب معیّنی میان هجاهای کوتاه و بلند وجود داشته‌باشد و آن را با صورتی دیگر که حاصل تناسب دیگری باشد، نتوان در یک قطعه آمیخت». بنا بر این تعریف، هر وزنی یک بحر مستقل به‌شمار می‌آید. اما برای سهولت طبقه‌بندی، بحرها را به اصلی و فرعی تقسیم کرده‌اند. بحر اصلی را دستگاهی دانسته‌اند که چند وزن را دربرمی‌گیرد. وزن‌های فرعیِ هر بحر، با اِعمال قواعدی خاص به‌وجود می‌آیند:
۱- با حذف یک یا چند هجا از آخر بحر؛ ۲- با حذف چند هجا از آخر بحر و تکرار پارهٔ باقی‌مانده. در این حالت، مصراع‌هایی با دو پارهٔ مساوی به‌وجود می‌آید که در اصطلاح، وزنِ آنها را وزن خیزابی یا وزن دوری یا وزن متناوب می‌نامند؛ ۳- با افزودن یک هجا به آخرِ هر پاره از وزنی اصلی یا فرعی.
به‌کمک این سه قاعده، قواعد پیچیدهٔ زحاف عروض قدیم به‌آسانی توجیه می‌شود. در عروض خانلری، نزدیک به پنجاه بحر شناخته شده که در پانزده «سلسله» طبقه‌بندی شده‌است. با اصل قرار دادن آواها به جای حروف و با تقطیع شعر به صورت هجایی (تفکیک به هجاهای تشکیل دهنده آوایی) می‌توان به سادگی وزن عروضی شعر را یافت و این دستاورد باعث شده که علم عروض قدیم، در آموزش نوین بسیار ساده و بسیار علمی تر قابل آموختن و بررسی شود.
در شعرهای دارای وزن عروضی، ترتیب هجاها در بیت ها و البته مصراع ها شبیه به هم هستند یعنی شعر عروضی از تکرار ترتیب های پیشفرض حاصل می‌شود. یعنی شاعر کلمات را به نحوی کنار هم چیده است که نظم معینی در تکرار هجاها وجود داشته باشد.
برای دسته بندی و سادگی یافتنِ نظم، می‌توانیم هجاها را چهار تا چهار تا یا سه تا سه تا یا ترکیبی از چهار تا و سه تا، جدا کنیم و برایشان نام بگذاریم.
هر کدام از بحرهای عروضی (وزن ها) که در شعرها مورد استفاده شاعران قرار می‌گیرد، نمونه ای پیش فرض از ترکیب قرارگیری هجاها در کنار همدیگر است.
حالت های پیشفرض متنوعی وجود دارد که برخی از آنها بیشتر مورد استفاده شاعران قرار گرفته اند و برخی از آنها کمتر. برگرفته از آموزش عروض، سهیل قاسمی و کتاب آشنایی با عروض و قافیه سیروس شمیسا.
کرگدن هندی
کرگدن هندی (نام علمی "Rhinoceros" "unicornis") بزرگ‌ترین گونهٔ کرگدن در آسیا می‌باشد. زیستگاه آن‌ها علفزارها، دشت‌ها و جلگه‌های حاشیه رودها هستند و در شبه قاره هند و بخش‌هایی از نپال زندگی می‌کنند. در حال حاضر به دلیل مساحت کم زیستگاه و تکه‌تکه بودن و جزیره ای شدن جمعیت نسلشان در معرض تهدید قرار گرفته‌است. آن‌ها در قدیم در شرق پاکستان، در تمامی مناطق شمالی هند و جنوب نپال یافت می‌شدند اما امروزه پراکندگی آن‌ها به چند منطقهٔ خاص محدود شده و تخمین زده می‌شود که در سال ۲۰۱۹ در حدود۲۱۰۰–۲۲۰۰ فرد بالغ از آن‌ها در حیات وحش زندگی می‌کنند.
درازای بدن کرگدن هندی ۴۲۰ سانتیمتر و دم آن ۷۵ سانتیمتر است. بلندی قد این کرگدن ۱/۷۵ تا ۲ متر و متوسط وزن آن ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰ کیلوگرم است. رنگ پوستش خاکستری و پوشیده از برآمدگی‌هایی می‌باشد. بر روی بدن آن‌ها چین‌هایی نیز دیده می‌شود و این چین‌ها شبیه به زره هستند. نوع نر و نوع ماده هر دو بر جلوی پوزهٔ خود یک شاخ دارند و شاخ نوع نر بزرگ‌تر از نوع ماده‌است. متوسط طول عمر کرگدن هندی سی سال است و این گونه کرگدن نیز مانند سایر گونه‌های کرگدن گیاهخوار است و از علف و برگ گیاهان تغذیه می‌کند.
نرها در هفت-هشت سالگی و ماده‌ها در پنج سالگی آمادهٔ جفتگیری می‌شوند. نوع ماده پس از شانزده ماه بارداری یک بچّه به دنیا می‌آورد و نزدیک به دو سال او را شیر می‌دهد. ببرها در حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد بچه‌ها را می‌خورند اما به ندرت بچه‌های بالای یک سال را شکار می‌کنند. بنابرین کرگدن‌هایی که آن سن را می‌گذرانند در مقابل شکارچیان آسیب‌ناپذیر خواهند بود. کرگدن‌های هندی با دندان‌های پیشین تیزشان مبارزه می‌کنند نه با شاخشان. طول این دندان‌ها به ۱۳ سانتی‌متر می‌رسد.
در حال حاضر مهم‌ترین خطری که کرگدن‌ها را تهدید می‌کند شکار شدن آن‌ها برای شاخشان است. در چین شاخ این جانور طبق سنت‌های آسیایی به عنوان دارو مصرف می‌شود. در اوایل قرن بیستم تنها ۱۲ کرگدن هندی در پارک ملی کازیرانگا باقی‌مانده بودند اما با اعمال محافظت و ممنوعیت شکار غیرمجاز، اکنون جمعیت آن‌ها در این منطقه به حدود ۱۲۰۰ عدد رسیده‌است.
کرگدن سوماترایی
کرگدن سوماترایی که با نام‌های کرگدن مودار و کرگدن دوشاخ آسیایی از گونه‌های نادر و همچنین کوچک‌ترین گونهٔ زنده کرگدن است. در گذشته این گونه پراکندگی وسیعی در چندین کشور آسیایی از جمله چین، بنگلادش، بوتان، برمه، تایلند، مالزی، میانمار و لائوس داشته اما امروزه فقط پنج جمعیت پایدار از این گونه منحصراً در سوماترا و یک جمعیت در بورنئو باقی مانده‌است. آمار دقیقی از تعداد این جانور در طبیعت وجود ندارد اما پیش‌بینی می‌شود که در حال حاضر فقط ۷۵ عدد از این موجود در طبیعت هست.
طول بدن این جانور ۲۵۰ تا ۳۱۸ سانتی‌متر و اندازهٔ دم آن ۳۵ تا ۷۰ سانتی‌متر است و قد یا ارتفاع این کرگدن بین ۱۰۰ تا ۱۴۰ سانتی‌متر می‌باشد. وزن این گونه بین ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلوگرم و به‌طور میانگین در حدود ۸۰۰ کیلوگرم است. البته یک مورد از این کرگدن با وزن ۲۰۰۰ کیلوگرم نیز ثبت شده‌است. این کرگدن‌ها دارای پوششی قرمز - قهوه‌ای بوده و مانند کرگدن‌های آفریقایی دارای دو شاخ می‌باشند که شاخ بزرگ آن‌ها ۱۵ تا ۲۵ سانتی‌متر درازا دارد و این شاخ در نوع نر بزرگ‌تر از نوع ماده می‌باشد.
زیستگاه این نوع کرگدن جنگل‌های قدیمی در نزدیکی رودخانه‌ها و برکه‌ها است. بدن آن‌ها نسبت به گونه‌های دیگر کرگدن از موی بیشتری پوشیده شده‌است. البتّه هر چه سن آن‌ها بیشتر شود موهای بدن می‌ریزد و کمتر می‌شود. هر پای آن‌ها سه انگشت دارد. آن‌ها بیشتر صبح زود و در هنگام بعد از ظهر به چرا می‌پردازند و به ویژه از برگ گیاهان، شاخه‌های نازک، میوهٔ درختان و جوانهٔ بامبو تغذیه می‌کنند. مانند سایر گونه‌های کرگدن آن‌ها نیز دارای حس شنوایی و بویایی بسیار قوی هستند ولی دارای چشم‌های ضعیفی می‌باشند.
کرگدن سوماترایی معمولاً تنها زندگی می‌کند و تنها برای جفتگیری با کرگدن‌های دیگر تماس برقرار می‌کند. کرگدن ماده پس از هفت تا هشت ماه بارداری یک فرزند به دنیا می‌آورد که تا ۱۸ ماه همراه با مادر خود زندگی می‌کند. کرگدن‌های سوماترایی جوان بدنی پرمو دارند.
این گونهٔ کرگدن به شدت در معرض انقراض قرار دارد. در ۲۷ مهٔ ۲۰۱۹ مقامات حیات‌وحش در مالزی اعلام کردند که آخرین کرگدن نر سوماترایی در این کشور که حدود ۳۰ سال سن داشته و «تام» نامیده می‌شده مرده‌است.
قره‌پاپاق
قره‌پاپاق یکی از ایل‌های گروه قومی آذربایجانی‌ها بورچالی ساکن در استان آذربایجان غربی و برخی از نواحی همجوار در کشورهای همسایه نظیر جمهوری آذربایجان، گرجستان و ترکیه است. در سال ۱۲۴۰ ه‍.ق ایل قره‌پاپاق از قفقاز به دشت پهناور سولدوز که امروزه نقده نام دارد وارد شد و در آن نشیمن گزید. نام «قره‌پاپاق» از زبان ترکی گرفته شده و به معنی «کلاه سیاه» است. از معروف‌ترین طوائف این ایل بزرگ می‌توان به طائفهٔ حسن زاده اشاره کرد که به رهبری میرزا حسن حسن زاده در زمینهٔ تجارت چایی و خشکبار و نفت با حکومت عثمانی وقت و اروپای شرقی سرآمد دیگر تجار زمان بودند.میرزا حسن دارای ۹ پسر بود که پس از حملهٔ ارامنه به بخش‌هایی از آذربایجان ایران و عثمانی وقت و پس از درگیری طوائف قره‌پاپاق با ارامنه و کشته‌شدن بخش اعظمی از اعضای این ایل در جنگ، تنها بازماندهٔ خاندان میرزا حسن پسر کوچک‌تر او میرزا عباس نام داشت پس از فرار به بخش‌های مرکزی آذربایجان جان سالم به در برد.
ایل قره‌پاپاق دارای طوایف چاخرلو، کاظمی، کاظم‌خان، تقی‌زاده خان تومان، آلواشلی، امیر فلاح، زینالی، حقیقی، خسروی، صارمی،منتظمی، جهانبخش، حسین‌زاده، جان احمدلو، داغستانی، سارال، تورکاوون، آرپالی و هم‌چنین دیگر گروه‌های تشکیل‌دهندهٔ اهالی قره‌پاپاق شامل ایناللی، غفرانی، همتي سلدوزي، مقدم، عباسی چیانه،حیدرلو، بالخانلی و ایناللو است. قره‌پاپاق‌ها ترک‌زبان و شیعه‌مذهب می‌باشند.
برخی از کارشناسان و مردمان محلی منطقهٔ آواجیق معتقدند که مردمان این منطقه طایفه‌ای از قوم قره‌پاپاق بودند که در زمان کوچ به نقده ساکن آواجیق شدند.
منبع: فرهنگ لغت ترکی - فارسی داشقین
چوب‌خط
چوب‌خط یا تالی ابزاری ساده و بسیار قدیمی برای شمارش بوده‌است که در آن از تناظر یک‌به‌یک استفاده می‌شود. به عنوان مثال در شمارش تعداد سیب‌ها برای هر سیب یک انگشت تا می‌شود. سابقه کاربرد چوب‌خط به گذشته‌های پیش از تاریخ می‌رسد و باستان‌شناسان نمونه‌ها و شواهد بسیاری از آن یافته‌اند. در واقع بهترین راه شمارش در قدیم بوده‌است.
در یکی از ساده‌ترین حالت‌ها، چوب‌خط تکه‌ای چوب یا استخوان بوده که روی آن به‌شمار بارهایی که رویدادی مانند طلوع خورشید یا زدن شکار رخ می‌داد حک می‌شد. در این حالت چوب‌خط کاربرد یادآوری داشت. گاه گره زدن ریسمان یا نگهداری دانه‌های سنگ یا حبوبات نیز برای این منظور بکار می‌رفت. تسبیح یادگاری از این نوع ابزار یادآوری است که از روزگار کهن تا امروز باقی‌مانده‌است.
در اصطلاح وقتی می‌گویند «چوب‌خط کسی پر شده» یعنی دیگر فرصتی برای انجام آن کار خاص وجود ندارد یا شخص دیگر حق چیزی را ندارد یا مدت آن چیز تمام شده و راه حل دیگری ندارد. در کل به معنای اتمام و پایان زمان انجام کار می‌باشد. چوب‌خط در زندان‌ها هم برای نشان دادن روزهای سپری شده در زندان و تقویم امروزی است. اولین مورد موجود چوب‌خط ساخته شده به وسیله پلینیوس (۲۳–۷۹ بعد از میلاد) از بهترین چوب‌ها برای خیاط‌ها ساخته شد و مارکوپولو در سفرنامه خود دربارهٔ استفاده این ابزار در چین مطالبی را نوشته‌است.
ابزار استخوانی (Bone tool): اولین ماشین حساب که از استخوانکه ۲۰ هزار سال پیش از میلاد ساخته شده‌است. اولین چوب‌خط یافته‌شده یک استخوان است که به "استخوان ایشانگو" مشهور شده‌است. این استخوان مشهور در واقع استخوان نازک‌نی یک بابون است که در روی آن خطوطی خراشیده شده‌است. خراش‌های موجود روی این استخوان به احتمال فراوان برای شمارش و محاسبه مورد استفاده قرار می‌گرفت. باستان شناسان اعتقاد دارند که از این خطوط به منظور شمارش استفاده می‌شد.
استخوان لبامبو (lebombo bone): از سایر چوب‌خط‌های دوران پارینه سنگی می‌توان به استخوان لبومبو (lebombo) که در حدود ۴۴ هزار سال پیش توسط انسان‌ها ساخته شده بود. این استخوان بسیار قدیمی تر از استخوان ایشانگو است اما دانشمندان مطمئن نیستند که خراش‌های موجود بر سطح آن به منظور محاسبه به کار می‌رفته یا خیر.
چوب‌خط تکی (Single tally): چوب خط‌های تکی اشیایی بلند مانند استخوان، شاخ، چوب یا سنگ هستند که تعدادی خراش یا علامت سازمان یافته توسط انسان بر روی آن وجود دارد. این چوب‌خط‌ها بیشتر به عنوان وسیله‌ای برای به خاطر سپردن اطلاعات به کار می‌رفته‌است. می‌توان طناب‌های گره‌دار، کیپوهای بومی‌های آمریکا و … را هم به عنوان چوب خط‌های مجرد در نظر گرفت.
هرودت تاریخ‌نویس یونانی، در نوشته‌های خود به نوعی طناب گره دار اشاره می‌کند که توسط داریوش بزرگ مورد استفاده قرار می‌گرفت.
فهرست مذهب‌های اسلامی
اسلام به دو مذهب عمده تشیع و تسنن تقسیم می‌شود . هرکدام از این دو فرقه خود به فرق کوچک‌تر تقسیم می‌شوند .
فرق مختلف شیعه بر اساس تعداد امامان عبارت‌اند از : اهل سنت دارای چهار فرقه مهم فقهی هستند :
فرقه‌های امامیه
امامیه  نام تمام فرقه‌های است که به امامت بلافصل علی بن ابی‌طالب و فرزندانش معتقدند، گفتار آن‌ها بر این اساس است که جهان از امام تهی نتواند بود، و منتظر خروج یکی از علویان هستند که در آخر زمان ظهور خواهد کرد و جهان را پر از عدل و داد خواهد نمود. امامیه خود نیز به ۱۵ فرقه تقسیم شده‌اند
سوزنه
سوزنه‌ها (به انگلیسی: Spicule) ساختارهای استخوانی‌ای هستند که در بیشتر اسفنج‌ها دیده می‌شوند. سوزنه‌ها هم برای استواری ساختاری این جانداران اهمیت دارند و هم برای پس‌راندن درندگان. برای سوزنه برابرهای دیگری همچون سیخک، خار، خارک و سنبله هم بکار رفته است.
ده‌پایان
ده‌پایان (Decapoda) راسته‌ای از بندپایان سخت‌پوست شامل خرچنگ‌های دریایی، میگو و شاه‌می‌گوی آب شیرین است و به صورت سنگواره در لایه‌های مربوط به دوران سوم زمین‌شناسی به بعد یافت می‌شوند.
ده‌پایان از رده نرم‌زرهیان (Malacostraca) و بالاراسته هومیگویان (Eucarida) هستند.ملکیان، فریدون، فرهنگ زمین‌شناسی و علوم وابسته، تهران: ۱۳۵۰خ، ص۴۹.
عزان بن قیس بن عزان
در اواسط ایام حکمش ترکی بن سعید بن سلطان علیه او قیام کرد، عزان به قلعه مطرح پناهنده شد، در هنگام گیر و دار بین شورشیان و سربازان عزان، تیری بر پیشانی عزان خورد و در جا در گذشت.