hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
محمد نمازی
محمد نمازی (۱۲۷۵ شیراز - ۲۰ فروردین ۱۳۵۱ شیراز)، سرمایه‌دار ایرانی بود که به نیکوکاری شهرت داشت. او منشأ پدید آمدن آثار خیریه و ابنیهٔ عام المنفعهٔ بسیاری، به‌ویژه در زادگاه خود شد که از میان آن‌ها بیمارستان نمازی شیراز مشهور است.
خاندان نمازی از خانواده‌های سرشناس و نیکوکار شیراز از دوره زندیه و قاجاریه بودند که تجارت خانه‌های بزرگی در کشورهایی همچون هند، چین، هنگ کنگ و مصر داشتند، به طوری که یکی از افراد این خانواده که در قاهره تجارت‌خانه داشت، به وزارت اقتصاد جمال عبدالناصر منصوب شد.
محمدحسن نمازی، پدر او، در اواخر دوره قاجاریه که بیماری‌های گوناگون در شیراز شیوع داشت و تعداد زیادی افراد بی سرپرست و بی‌پناه در این شهر زندگی می‌کردند، نوانخانه بزرگی در دروازه کازرون جهت اسکان افراد بی سرپناه و همچنین یک دواخانه (درمانگاه) در خیابان قاآنی تأسیس کرد. او در سال ۱۳۰۴ خورشیدی این درمانگاه را وقف و درآمد یکی از ساختمان‌های خود در کشور چین را به تأمین هزینه‌های آن اختصاص داد.
محمد نمازی کودکی را در هند و چین و جوانی را در شیراز و تهران سپری کرد. در سال ۱۳۰۳ به قصد سیاحت به آمریکا رفت اما این سفر سرنوشتش را تغییر داد و نزدیک به بیست سال در آنجا اقامت کرد. او در فاصله دو جنگ جهانی دوم توانست تجارت دریایی موفقیت‌آمیزی در هنگ کنگ به وجود آورد و در این مدت با بازرگانی میان شرق دور و آمریکا توانست به ثروت قابل توجهی دست یابد.
نمازی پس از موفقیت در فعالیت‌های اقتصادی در سال ۱۳۲۳ به ایران بازگشت. اگر چه نیت اصلی‌اش ایجاد مجتمع بهداشتی و درمانی بود اما بعد از بازگشت به ایران متوجه شد که آب آشامیدنی وضعیت مناسبی ندارد و تصمیم گرفت علاوه بر ساخت مجتمع درمانی - آموزشی، با مشارکت انجمن شهر، آب لوله‌کشی در شیراز احداث کند که در سال ۱۳۲۷ تکمیل شد. بدین ترتیب، شیراز اولین شهر ایران بود که دارای آب لوله‌کشی شد.
بیمارستان نمازی (که ابتدا به بیمارستان پانصد تختخوابی شهرت داشت)، آموزشگاه عالی پرستاری نمازی، پرورشگاه کودکان نمازی و هنرستان نمازی از جمله مؤسسات خیریه‌ای است که در شیراز به راه انداخت. او درآمد آب شیراز را وقف بیمارستان کرد. اقدامات او مورد توجه شاه قرار گرفت و دستور داد برق‌رسانی شهر شیراز را نیز حاج محمد نمازی و دیگر نیکوکاران شیراز به عهده بگیرند و درآمد آن نیز وقف بیمارستان شود.
نمازی در سال ۱۳۲۸ بنیاد خیریه‌ای نیز به نام بنیاد ایران در واشینگتن تأسیس کرد. فضل‌الله زاهدی در آذر ۱۳۳۳ پس از لغو انحصار ۲۲ ساله دولت بر بازرگانی خارجی، محمد نمازی را به عنوان وزیر مشاور وارد دولت خود کرد. او همین سمت را دولت حسین علاء هم به عهده داشت. نمازی سرانجام در ۷۶ سالگی در فروردین ۱۳۵۱ در بیمارستان نمازی که خود بنیانگذار آن بود، درگذشت و در همانجا به خاک سپرده شد.
محمد نمازی یک پسر به نام حسن و یک دختر به نام سوزان (سوزی) داشت که همسر پیتر وستمکت سفیر بریتانیا در آمریکا است. حسن مقیم واشینگتن و از جمع‌آوری کنندگان برتر کمک‌های مالی به حزب دمکرات آمریکاست. بیل کلینتون او را در سال ۱۹۹۹ برای مقام سفارت آمریکا در آرژانتین معرفی کرد ولی این نامزدی پس گرفته شد.
کلیسای مریم مقدس (شیراز)
کلیسای مریم مقدس از کلیساهای شیراز است، این کلیسا در سال ۱۶۶۲ میلادی (۱۰۴۰ خورشیدی) بنا شده‌است. در سال ۱۵۵۰ میلادی در محل کنونی کلیسا، کلیسایی کوچک وجود داشت که اطراف آن را خانه‌های ارمنیان ساکن شیراز احاطه کرده بود. این کلیسا در محله سنگ سیاه، خیابان قاآنی، کوی دربند مشیر، نزدیک مسجد مشیر، جنب بازارچه ارامنه واقع شده‌است.
ورودی دروازه ای بزرگ است که صلیبی بر آن وجود دارد و از بیرون اگر این صلیب نبود هیچ نشانی از کلیسا بودن بنا وجود ندارد. تالار کلیسا بنایی بسیار ظریف باستانی است و مربوط به قرن هفدهم میلادی می‌باشد با قدمتی بیش از ۴۰۰ سال؛ که نقاشی بسیار زیبایی بر سقف چوبی آن با طرحها زیبا و با استفاده از رنگ روغن موجود است؛ که در هیچ‌یک از کلیساهای ایران مشابه آن دیده نشده‌است. گچ بری‌های موجود نیز از شاهکارهای دوره خود به‌شمار می‌آیند. در ورودی شمعدانی‌های بلند قدری دو سمت و همچنین کاکتوسهای رنگارنگ وجود دارد. تابلوهایی به زبان عبری و بسیار قدیمی در اطراف وجود دارند. از نکات مهم معماری این کلیسا نمای خارجی چهارگوش است که هیچ گونه اثری که حکایت بر کلیسا بودن این ساختمان باشد، دیده نمی‌شود ولی از داخل تالار، کلیسا گنبدی شکل است. به گفته رئیس انجمن اقلیت‌های مذهبی ارمنی، دور تا دور کلیسا در طول سال‌های زیادی محل کسب و کار تاجران پرتغالی بوده و کمتر کسی از بیرون می‌تواند تشخیص دهد که این مکان کلیساست مگر از روی علامت صلیب!
ارزش این کلیسا به حدی است که حتی اساتیدی از دانشگاه‌های ایتالیا بارها برای دیدن ویژگیهای این کلیسا به شیراز آمده‌اند.
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد نو شیراز
«مسجد جامع جدید» یا «مسجد اتابک»، شناخته شده به «مسجد نو»، دومین مسجد شیراز از دید ارزش تاریخی است. نخستین مسجد شیراز از دید ارزش تاریخی مسجد جامع عتیق و سومین مسجد از این دیدگاه مسجد وکیل است. مسجد نو با بیست هزار متر مربع (دو هکتار) مساحت بزرگ‌ترین مسجد ایران است. در سال‌های گذشته مسجد نو به جایگاه برپایی نماز جمعه شهر شیراز بدل شد و ستاد برپایی نماز جمعه با ساختن ساختمان‌ها و دکاکین و کرایه دادن آن‌ها از وسعت این مسجد کاست و با ساختن سقف فلزی بر روی محوطه فراخ آن آسیب‌های سهمگینی بر بافت تاریخی آن وارد نمود. مسجدنو مربوط به اتابکان است و در شیراز، فلکه شاهچراغ، روبروی بقعه شاهچراغ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
مسجد نو شیراز در سال ۵۹۰ ق. بدست اتابک سعد بن زنگی ساخته شد.
این مسجد رو به روی بارگاه شاهچراغ در شیراز واقع است. در قدیم این مسجد را مسجد اتابک می نامیدند اما به دلیل اینکه در سال های 690، 1183 و 1296 هجری قمری زلزله شدید این بنا را ویران کرد و مجدد نوسازی شد به نام مسجد نو نامگذاری شد.
این ساختمان، نخست اندرونی «اتابک سعد بن زنگی» بود. او هنگام بیماری سخت فرزندش، نذر کرد که در صورت بازیافتن بهبودی فرزندش، خانه را ویران کند و به جای آن مسجد بسازد. چنین شد و او نذر خود را به جای آورد. در شمال و جنوب این ساختمان، دو رواق (ایوانی که در رده دوم ساخته شود، پیشگاه) بسیار بلند به ارتفاع ۳۰ متر و پهنای ۲۵ متر ساخته شده‌است. در هر سوی این رواق‌ها، ۱۲ طاق کم ارتفاع وجود دارد. در پشت رواق جنوبی، شبستان گسترده‌ای ساخته شده‌است. در دیواره‌های شرقی و غربی، ایوان بزرگی در میان وجود دارد که هر طرف آن شش اتاق ساخته شده‌است.
در ساختمان مسجد نو هم‌اکنون هیچ کاشی کاری و کار هنری دیده نمی‌شود، اما پیشانی طاق‌های بزرگ با کاشی کاری معرق به خط ثلث آذین شده‌است. نزدیک به ۶۰ سال پیش به دلیل وجود چند درخت چنار در میان صحن، این جایگاه گردشگاه مردم شیراز بود و آب کاریز خیرات از میان آن جریان داشت. مسجد نو در دوره مشروطیت جایگاه گردهمایی آزادی خواهان بود.کورش کمالی سروستانی، دانشنامه آثار تاریخی فارس، ۱۳۸۴، صص ۳۷۳–۳۷۵.
هفت‌تنان
باغ تکیه هفت‌تنان یکی از قدیمی‌ترین اماکن تاریخی شیراز است. این باغ به سده‌های پیش از عهد زندیه و عمارت آن از بناهای دورهٔ کریم خان زند است. این باغ در بن کوه چهل مقام و در شمال آرامگاه حافظ قرار گرفته‌است. بیشتر جهانگردانی که در چند سدهٔ اخیر به شیراز سفر کرده‌اند باغ تکیه هفت تنان و عمارت زیبای آن را وصف کرده‌اند. مردم شیراز نیز به این مکان دلبستگی خاص دارند و سابقاً گاه در طلب باران و استجابت دعا روی بدین مکان می‌آورده‌اند.
علت نامگذاری این بنا به هفت تنان، وجود هفت قبر از هفت عارف در این باغ است که کریم خان زند روی هر کدام، سنگ بزرگ بدون کتیبه‌ای نصب کرده‌است.
از دیدنی‌های این عمارت تالاری است که سقف آن بر دو ستون بزرگ یکپارچه استوار شده و در طاقچه‌های بالایی آن، پنج مجلس روی گچ نقاشی شده و از شاهکارهای نقاشی دوران زندیه محسوب می‌شود. این مجموعه در سال‌های ۱۳۳۶ و ۱۳۳۷ شمسی توسط نقاش و هنرمند محمد باقرجهان میری تعمیر و تجدید شد. این پنج مجلس به ترتیب عبارتند از: درویشی با تبرزین و کشکول، نقش موسی در حال شبانی، منظرهٔ شیخ صنعان و دختر ترسا، نقش ابراهیم، و نقش درویش جوان. سنگ‌های موجود دراین موزه متعلق به سده‌های سوم تا یازدهم هجری قمری است که با انواع خطوط کوفی، ثلث، نستعلیق دیوانی، توقیع، تعلیق- نسخ و… به طرز زیبایی تزیین شده‌است. حوض بزرگی هم در وسط عمارت اصلی به چشم می‌خورد که در گذشته از آب رکن‌آباد پر می‌شده‌است. باغ تکیه هفت‌تنان در انتهای بلوار هفت تنان، روبروی خیابان چهل مقام قرار دارد.
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
موزه تاریخ طبیعی و تکنولوژی دانشگاه شیراز
موزه تاریخ طبیعی شیراز در اسفند ماه ۱۳۵۳ تأسیس گردید و در اسفند ۱۳۵۶ به ساختمان کنونی آن در بلوار مدرس شیراز انتقال یافت. در بخش جانورشناسی این موزه ۲۵۰۰ نمونه از بی‌مهرگان و مهره‌داران (شامل دوزیستان و خزندگان و پرندگان) جمع‌آوری شده است. در بخش گیاهان زینتی و دارویی بیش از ۶۰ گونه گیاه دارویی، در بخش زمین‌شناسی فسیل ماهی با عمر۷۰ میلیون سال، کانی‌های معدنی و انواع سنگ‌ها و فسیل‌ها قرار دارد.
این موزه همچنین دارای بخش‌های آناتومی، تکنولوژی، هنر، کارگاه فنی و تاکسیدرمی و بخش سمعی و بصری و کتابخانه است. بخش تکنولوژی این موزه با تلاشهای شبانه روزی ریاست وقت موزه تاریخ طبیعی دانشگاه شیراز ،استاد ارجمند جناب آقای  دکتر احمد احمدنژاد  پیشنهاد و افتتاح گردید
کلیسای هریپسیمه مقدس، قزوین
کلیسای هریپسیمه مقدس نام کلیسایی تاریخی در شهر قزوین و متعلق به کلیسای حواری ارمنی می‌باشد.
ساختمان کلیسای فعلی ارمنی‌ها که هریپسیمه مقدس خوانده می‌شود در پی گسترش حضور آنان در قزوین و کوچک بودن کلیسای قبلی در سال ۱۳۱۵ شمسی با همت همت کشیش «هاروتیون دِرمسروپیان» در زمین موقوفه‌ای توسط «هوانس بارسقیان» ساخته شده و دارای عبادتگاه، سالن اجتماعات و یک مدرسه است. این کلیسا در خیابان طالقانی و در دیگری نیز از خیابان خیام به آن باز می‌شود.
ساختمان کلیسا بنایی آجری است که طرحی مبتنی بر محورهای چلیپایی دارد و فضای اصلی آن مستطیلی است که چهار ستون رفیع در داخل آن برآورده‌اند و با ناقوس‌های نیزه وار به هم پیوسته‌اند. محل استقرار کشیش کلیسا در ضلع شرقی آن قرار گرفته و برج ناقوس در جانب غربی واقع شده‌است.
بخش مرکزی شهرستان ایلام
بخش مرکزی شهرستان ایلام یکی از بخش‌های تابعه شهرستان ایلام در استان ایلام در غرب ایران است.
نقاط شهری: ایلام
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ایلام در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۸۶٫۷۴۷ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان مهران
بخش مرکزی شهرستان مهران یکی از بخش‌های تابعه شهرستان مهران در استان ایلام در غرب ایران است.
نقاط شهری: مهران
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دهستان مهران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۷۸۸۹ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان چرداول
بخش مرکزی شهرستان چرداول یکی از بخش‌های تابعه شهرستان چرداول در استان ایلام در غرب ایران است  این شهرستان سه بخش دارد.
نقاط شهری: آسمان‌آباد، سرابله
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان شیروان و چرداول در سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۳۹۷۳ نفر بوده‌است. که البته جمعیت شهر سرابله به عنوان مرکزیت شهرستان تنها ۹۸۰۴(اکنون حدود ده هزار)نفر بوده‌است و از نظر جمعیت شهر سرابله کمترین جمعیت را بین مراکز شهرستان‌های استان ایلام دارد وکوچکترین مرکز شهرستان در ایلام است.(مسعود ابراهیمی از گلپایگان)
بخش مرکزی شهرستان دهلران
بخش مرکزی شهرستان دهلران یکی از بخش‌های تابعه شهرستان دهلران در استان ایلام در غرب ایران است.
شهر : دهلران
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دهلران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۲۲۵۶ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان ایوان
بخش مرکزی شهرستان ایوان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان ایوان در استان ایلام در غرب ایران است .
نقاط شهری: ایوان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ایوان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۷۹۵۸ نفر بوده است .
بخش مرکزی شهرستان آبدانان
بخش مرکزی شهرستان آبدانان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان آبدانان در استان ایلام در غرب ایران است.دهستانهای شهرستان ابدانان عبارتند از دهستان های چم کبود.جابر انصار و ماسپی.
نقاط شهری: آبدانان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان آبدانان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۷۳۷۰ نفر بوده است.
بخش سراب‌باغ
بخش سراب‌باغ یکی از بخش‌های تابعه شهرستان آبدانان در استان ایلام در غرب ایران است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سراب باغ شهرستان آبدانان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰۱۷۰ نفر بوده است.
سرپله،وچکبود علیا و سفلا ،وچکبود جودکی، ماهوته، ژیور، گل گل علیا، گل گل سفلا،سراب نقل و سیاهگاو
به گزارش حوزه دولت خبرگزاری فارس، هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۲ آبان ۹۲ بنا به پیشنهاد شماره ۱٫۴٫۴۲٫۴۰۵۵۹ مورخ ۲۷/۳/۹۲ وزارت کشور و به استناد ماده (۱۳) قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری مصوب ۱۳۶۲ تصویب نمود که: روستاها، مزارع و مکان‌های زیر از دهستان چم‌کبود بخش سراب باغ شهرستان آبدانان منتزع و به دهستان جابر انصار در بخش مرکزی همان شهرستان ملحق می‌شوند:
بخش کلات
بخش کلات یکی از بخش‌های تابعه شهرستان آبدانان در استان ایلام در غرب ایران است.
نقاط شهری: مورموری.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کلات شهرستان آبدانان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶٬۸۴۷ نفر (۱٬۸۴۹خانوار) بوده است.
بخش مرکزی شهرستان چوار
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان چوار در استان ایلام ایران است.
شهر: چوار
جمعیت بخش مرکزی شهرستان چوار براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۹،۵۳۳ نفر بوده‌است.
بخش زرنه
بخش زرنه یکی از بخش‌های تابعه شهرستان ایوان در استان ایلام در غرب ایران است.
نقاط شهری: زرنه
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زرنه شهرستان ایوان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۹۵۹ نفر بوده است.
بخش زرین‌آباد
بخش زرین‌آباد یکی از بخش‌های تابعه شهرستان دهلران در استان ایلام در غرب ایران به مرکزیت شهر پهله است.
شهر : پهله
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زرین‌آباد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۰٬۵۰۷ نفر بوده‌است.
بخش موسیان
بخش موسیان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان دهلران در استان ایلام در غرب ایران است. شهر: موسیان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش موسیان شهرستان دهلران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۷۵۷۵ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر
بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر یکی از بخش‌های تابعه شهرستان دره‌شهر در استان ایلام در غرب ایران است. مردم این شهر به زبان ها و گویش های لری ، لکی و در صد کمی‌ کردی فیلی و عده قلیلی نیز به زبان عربی سخن می‌گویند.
شهرها: دره‌شهر
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دره‌شهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۵۲۸۹ و جمعیت شهرستان دره شهر در سال ۱۳۹۰ برابر با ۵۹٫۵۵۱ نفر بوده است.
بخش ماژین
بخش ماژین یکی از بخش‌های شهرستان دره‌شهر در استان ایلام در غرب ایران است.
شهرها: ماژین
شهرستان هلیلان
شهرستان هلیلان یکی از شهرستان‌های استان ایلام است. مرکز این شهرستان، شهر توحید است. مردم هلیلان به گویش لکی سخن می‌گویند. این شهرستان در مرز استان‌های ایلام، کرمانشاه و لرستان واقع شده‌است.
از زیبایی‌های این منطقه می‌توان به رودخانه سیمره، تنگه شیرز، تنگه تیر، قلعه سام، پل دختر و پسر، قبرستان تاریخی بان لکان، قبرستان‌های سه‌گانه روستای مهدیه و بقعه امامزاده محمد در نزدیکی بخش هلیلان اشاره کرد.
این شهرستان یکی از مناطق محروم استان است که در سال‌های اخیر اقداماتی صورت گرفته اما نیاز به تلاش بیشتری است دارای نقاط محروم زردلان است که قبلاً برای عبور ومرور با مشکل مواجهه بود اما اکنون بهتر شده و تردد به راحتی صورت می‌گیرد. این شهرستان درگذشته یکی از بخش‌های اصلی کرمانشاه بوده (سرهنری راولینسون ۱۸۱۲) که به صورت بندی به داخل خاک کرمانشاه کشیده شده ولی بعدها از کرمانشاه جدا و ضمیمه ایلام شد بطوریکه اکنون نیم دیگر آن در کرمانشاه قرار دارد. همچنین بیشتر امور اداری و رفت و آمد و اقوام ساکنان این بخش در کرمانشاه است.
بخش هلیلان در سال ۱۳۹۸ با جدا شدن از شهرستان چرداول به شهرستان ارتقاء یافت و تبدیل به یازدهمین شهرستان استان ایلام شد.
شهرستان هلیلان شامل ۲ بخش،۴ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان هلیلان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵٬۲۷۶ نفر بوده‌است.
شهرستان هلیلان در قسمت شمال شرقی استان ایلام قرار دارد. این شهرستان از جنوب با شهرستان کوهدشت استان لرستان و از شمال با شهرستان اسلام‌آباد غرب استان کرمانشاه همجوار می‌باشد. این شهرستان به صورت زائده ای طویل و باریک بوده و همین امر موجب شده تا روستاهای شرقی آن فاصله بسیار زیادی تا مرکز استان ایلام داشته باشند و بیشتر مراورادت آنها با شهر کرمانشاه برقرار باشد که فاصله کمتری با آن دارند.
بیشتر مناطق شهرستان هلیلان دارای آب و هوای گرم و خشک بوده که وجود رودخانه سیمره تا حدی خشکی آن را تعدیل می‌کند. هلیلان زمستان‌هایی معتدل و تابستان گرم دارد به نحوی که امکان برداشت مجدد غلات و صیفی جات را در آن فراهم می‌کند.
http://cabinetoffice.ir/fa/news/6332/ایجاد-شهرستان-هلیلان-در-استان-ایلام
بخش صالح‌آباد (مهران)
بخش صالح‌آباد یکی از بخش‌های تابعه شهرستان مهران در استان ایلام در غرب ایران است.
نقاط شهری: صالح‌آباد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش صالح آباد شهرستان دهستان مهران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۹۶۵ نفر بوده‌است.
فرانک (نقاشی)
فرانْک یکی از نقاشی‌های معروفی چاک کلوز (زادهٔ ۱۹۴۰ میلادی در مونرو، واشنگتن) نقاش و عکاس معاصر آمریکایی است. این اثر فوتورئالیستی در سال ۱۹۶۹ میلادی به روش اکریلیک روی بوم و در ابعاد ۲۷۴٫۳ در ۲۱۳٫۴ سانتی‌متر تهیه شده‌است. مدلِ این اثر خودِ فرانک نبوده، بلکه عکسی از وی در سال‌های ابتدایی دهه ۱۹۶۰ به ابعاد ۲۵ در ۲۰ سانتی‌متر بوده‌است.
چاک کلوز از سوژه‌های خود عکس می‌گرفت و با دقت فراوان، محتوای عکس را بر روی بوم پیاده می‌کرد. وی همچنین شیوه‌ای را نیز که در آن دوربین عکاسی، درست مثل چشم انسان که در یک زمان با محو کردن نواحی مشخص بر یک ناحیه خاص تمرکز می‌کند را شبیه‌سازی کرده‌است. او با این روش بیننده را با بعدی دیگر از قوه ادراکش آشنا می‌کند.
نقاش در مورد این اثر گفته است: «‌کار در چنین مقیاس بزرگی، بیننده را وادار می‌کند تا سطح اثر را تکه به تکه متفاوت با شیوه‌ای که عادت به دیدن در دیگر آثار نقاشی دارد، ببیند. جزئیاتی که می‌تواند شامل سوراخ‌ها و منافذ ریز پوستی، مو یا شاید حتی الگویی انتزاعی از مشکی، خاکستری و سفید باشد.‌»
این اثر هم‌اکنون در موسسه هنرهای مینیاپولیس در ایالات متحده آمریکا نگهداری می‌شود.
مسیحیت انجیلی
مسیحیت انجیلی یا اونجلیسم شاخه‌ای از پروتستانتیسم با گستردگی جهانی است که جوهر مژده انجیل، مشتمل بر آموزهٔ رستگاری مبتنی بر لطف از طریق ایمان به تاوان عیسی مسیح می‌پندارد. گرویدن یا تجربه تولد دوباره به اعتقاد انجیلی‌ها اصل مهم رسیدن به رستگاری است. انجیلی‌ها این آیین نخستین‌بار در بریتانیا در دهه ۱۷۳۰ پایه‌گذاری شد و در آمریکا طی متدیسم و بیداری بزرگ در سده‌های ۱۸ و ۱۹ محبوبیت یافت. پیتیسم، تسینتسندرف، پرسبیتری و پوریتن‌ها، فلسفه مسیحیت انجیلی را تحت تأثیر قرار داده‌اند.
این مذهب چهار اعتقاد اساسی دارد:
به مبلغان انجیل، مُبَشّران یا مژده‌دهندگان می‌گویند. شعار مژده‌دهندگان بازگشت به انجیل و تغییر جامعه با تحول فرهنگی است، تا از این راه در آمریکا حکومتی بر مبنای بنیادهای انجیل به وجود آورند. به مژده‌دهندگانی که از تلویزیون برنامه‌های تبلیغی خود را پخش می‌کنند کشیش تلویزیونی گفته می‌شود.
برخی از مشهورترین مژده‌دهندگان عبارت‌اند از: پت رابرتسون، جیمی سواگارت، جیم باکر و جری فال ول.
مسیحیت انجیلی از جمله پویاترین جنبش‌های مذهبی در جهان معاصر بوده و در سطح جهان در حال گسترش است.
انجمن جهانی بنیادهای مسیحی
انجمن جهانی بنیادهای مسیحی یک سازمان میان فرقه‌ای است که در سال ۱۹۱۹ (میلادی) توسط آن ویلیام بل ریلی "(William Bell Railey)" بنیانگذاری شد. بعد از جنگ جهانی دوم آنها خود را به عنوان مبلغان انجیل (ایوانجلیست) معرفی کردند و موسسه‌ای به نام اعضای جهانی ایوانجیلی را در سال ۱۹۵۱ به وجود آوردند.
جیم باکر
جیمز اورسن "جیم" باکر (زاده ۱ فوریه ۱۹۴۰) از تلی وانجلیستهای آمریکایی.
او در شبکه پی تی ال مجری برنامه ساعت بشارت انجیل کهن "(time Gospel Hour)" است. دادگاه شهر شارلوت ایالت کارولینای شمالی در ۶ اکتبر ۱۹۸۹ کلاهبردار تشخیص داد و او را متهم به سوء استفاده از برنامه تلویزیونی اش کرد و وی را محکوم به زندان کرد.
بوسه‌گاه
گودی و شیار عمودی میان لب بالا و بینی را بوسه‌گاه، فیلتروم (Philtrum) یا جویک لب یا گودی زیردماغی (infranasal depression) می‌گویند.
بوسه‌گاه جایی است که در زمان رشد جنین، روند شکلگیری میان‌دماغی و فکی به هم می‌رسند.
وجود بوسه‌گاه باعث می‌شود تا انسان بتواند حرکت‌های بسیار بیشتری با لب‌های خود انجام دهد. این امر به ارتباطات آوایی و غیر لفظی کمک زیادی می‌کند.
واژه‌ی جویک لب (jūyak-e lab) را نخستین بار فرهنگ‌نویسان عربی-فارسی به کار بردند. چنانچه در لغتنامه‌ی دهخدا این‌گونه یاد شده است:فرجه ٔ میان شاربین ، و بر طرف انف [ = پره ٔ بینی ] نیز اطلاق شود، و بینی هم گفته شده است ، و در مجمل نثرة بمعنی خیشوم و ماوالاه آمده است . (از بحرالجواهر). چاهک میان دو سبیل در لب بالائین مردم و در لب شیر درنده . (فرهنگ خطی ). جویک لب . (دستوراللغة). گو لب زبرین.
پت رابرتسون
پت رابرتسون یکی از رهبران با نفوذ ایوانجلیستها در آمریکا و صاحب شرکت تلویزیونی مذهبی شبکه سخن پراکنی مسیحیان "(Christian Broadcasting Network)" می‌باشد که در سال ۱۹۶۱ (میلادی) در شهر ویرجینیا تأسیس نمود.
رابرتسون بعد از حادثهٔ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ اظهار داشت که مسیح، آمریکا را سبب افزایش گناه در جامعه عذاب نموده‌است.
او خواستار قتل هوگو چاوز شده بود و گفته بود کشتن چاوز هزینه بسیار کمتری نسبت به اعلان جنگ به ونزوئلا است. با این حال از گفته‌های خود اظهار پشیمانی کرد و به دنبال آن چاوز با اشاره به سخنان رابرتسون گفت این مبلغ مسیحی در واقع نقشه بوش را مطرح کرده‌است.
وی به‌شدت مخالف جنبش فمنیسم می‌باشد و آن را باعث افزایش سقط جنین و روی آوردن زنان به جادوگری و خرافات و هم جنس گرایی می‌داند.
سی‌ان‌ان
سی‌ان‌ان نخستین شبکه خبری ۲۴ ساعته در ایالات متحده آمریکا است.این شبکه تلویزیونی متعلق به ترنر برادکستینگ سیستم (از زیرمجموعه‌های گروه تایم وارنر) و AT&T است که در ۱ ژوئن ۱۹۸۰ آغاز به کار کرد.
سی‌ان‌ان در ۱۹۸۵ تبدیل به نخستین شبکه پخش ۲۴ ساعته برنامه‌های خبری در اروپا شد. همچنین در ۱۹۸۲، سی‌ان‌ان برای اولین بار اقدام به راه‌اندازی یک شبکه خبری باعنوان Headline News کرد که در این شبکه مهم‌ترین اخبار داخلی آمریکا و بین‌المللی به صورت برنامه نیم‌ساعته پخش می‌گردد.
به درخواست کشورهای عربی، سی ان ان عربی  به زبان عربی نیز ایجاد شد و شروع به فعالیت کرد.
این شبکه خبری در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۸۰ با برنامه، شبکه اخبار کابلی در روز یکشنبه کار خود را آغاز کرد. روال این افتتاح به این شکل بود که تد ترنر توسط نخستین مجریان این شبکه در چند جمله به مردم معرفی شد و بعد اولین بخش خبری منتشر شد.
اولین مجریان این شبکه یک زن و شوهر با نام‌های دیوید واکر و لوئیز هارت بودند که بر خلاف تصور تیم سردبیری توانستند با مهارت و آرامش اولین بخش خبری را به روی آنتن ببرند در مجله تاریخچه سی ان ان که توسط این بنگاه خبرپراکنی همه ساله منتشر میشود آورده شده است که بورت راینهارت، قائم مقام اجرایی این شبکه، در زمان پخش اولین بخش خبری بیشتر از دویست نفر را استخدام کرده بود.
پس از محبوبیت شبکه سی ان ان،تیم مرکزی تصمیم گرفتند تا قدرت و نفوذ خود را با ایجاد بستر مناسب در رادیو، اینترنت و ماهواره افزایش دهند. در همین راستا اکنون سی ان ان با چندین وبسایت، شبکه ماهواره ای، سایت اینترنتی و رادیو اینترنتی در رده موثرترین بنگاه های تولید خبر در جهان است. در حال حاضر زیر مجموعه ای بزرگ شامل ۳۶ اداره که شامل ۱۰ سازمان داخلی و ۱۶ سازمان بین‌المللی، ۹۰۰ ایستگاه تلویزیونی محلی پخش برنامه ها و چند شبکه دیگر به زبان های مختلف است.
در سال ۱۹۸۲ شبکه سی ان ان ۲ کار خود را با پخش اخبار ۳۰ دقیقه ای آغاز کرد اما پس از مدتی نام آن به cnn Headline News تغییر یافت و پس از ۲۴ سال در سال ۲۰۰۸ با نام جدید HLN به کار خود ادامه داد.
بازوی شکارچی
بازوی شکارچی ، یکی از بازوهای مارپیچی و کوچک در کهکشان راه شیری است.
سامانه‌خورشیدی و کره زمین درون بازوی شکارچی قرار دارند. به بازوی شکارچی، بازوی محلی و سیخ شکارچی هم گفته می‌شود. نام‌گذاری این بازو به‌خاطر نزدیکی ستارگان آن به صورت‌فلکی‌شکارچی است.
منظومه خورشیدی و زمین در نزدیکی لبه درونی، در حباب محلی و در فاصلهٔ ۸۰۰۰ پارسکی از مرکز کهکشان واقع شده‌اند.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Orion Arm»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۷).
تاج پهلوی
تاج پهلوی نام تاج پادشاهی است که به دستور رضاشاه پهلوی ساخته و در تاج‌گذاری او و جانشینش محمدرضا شاه به کار برده شد. این تاج هم‌اکنون در خزانه بانک مرکزی ایران (موزه جواهرات ملی) نگهداری می‌شود. رضاشاه پس از رسیدن به پادشاهی، راضی نشد که از تاج کیانی (که ویژه شاهان قاجار بود) برای تاج‌گذاری استفاده کند و دستور ساخت تاجی نو را برای خود داد. بر پایه این آیین، نشستن وی بر تخت پادشاهی تنها با سر نهادن کلاهی آراسته به الماس دریای نور در ایوان تخت مرمر کاخ گلستان در آذرماه سال ۱۳۰۴ خورشیدی برگزار شد و مراسم تاج‌گذاری چند ماه دیرتر و در اردیبهشت ۱۳۰۵ و پس از آماده شدن تاج انجام گرفت. این تاج به دست گروهی از جواهرسازان ایرانی زیر نظر حاج سراج‌الدین جواهری (اصالتاً اهل قفقاز) و با الهام از آثار و شکل تاج مورد استفاده در دوره ساسانیان طراحی شد و در سال ۱۳۰۴ خورشیدی برای تاج‌گذاری رضا شاه پهلوی آماده گردید. واپسین بار از این تاج در آیین تاج‌گذاری محمدرضا پهلوی در ۴ آبان سال ۱۳۴۶ به‌کار برده شد.
ساختار و تنهٔ این تاج از طلا و نقره مرصع و مخمل قرمز ساخته شده و مشابه تاج شاهان ساسانی است. بیشترین ارتفاع این تاج، ۲۹/۸ سانتی‌متر، عرض ۱۹/۸ سانتی‌متر و وزن تاج در حدود ۲۰۸۰ گرم است. سنگ‌های قیمتی و جواهرات به کار رفته در ساخت این تاج عموماً از جواهرات سلطنتی بوده و خود به‌طور مجزا دارای ارزش تاریخی هستند.
در میانه و زیر کنگره پیشین تاج، خورشیدی زرین با پرتوهای الماس نشان و الماس زرد برلیان درشت کاشته شده‌است و در پشت همین کنگره، جقه پایه دار اسلیمی جای می‌گیرد که بر پشت آن پَر حواصیل کاشته می‌شود.
در ساخت این تاج ۳۳۸۰ تکه الماس روی هم به وزن ۱۱۴۴ قیراط (۲۲۹ گرم) که بزرگ‌ترین آن، یک الماس زرد برلیان ۶۰ قیراطی (۱۲ گرم) است. این الماس در مرکز تاج به شکل یک خورشید تابان و در میان الماس‌های کوچک‌تر قرار داده شده‌است. پنج تکه زمرد روی هم به وزن ۱۹۹ قیراط (۴۰ گرم)، دو قطعه یاقوت کبود به وزن ۱۹ قیراط و تعداد ۳۶۸ حبه مروارید سفید طبیعی تقریباً یک‌شکل و یک‌اندازه در سه ردیف به‌کار برده شده‌است. وزن تاج با کلاه مخمل درونی ان برابر با ۴۴۴ مثقال یا در حدود دو کیلو و هشتاد گرم است.
تاج کیانی
تاج کیانی، تاج پادشاهی در دورهٔ قاجار است که به دستور فتحعلی‌شاه دومین پادشاه این دودمان در سال ۱۲۱۲ قمری برابر با ۱۷۹۷ میلادی ساخته شد و مورد استفاده پادشاهان پس از وی قرار گرفت.
با فروپاشی ساسانیان، شاهان ایران دیگر هیچگاه از تاج به این شکل استفاده ننموده بودند و در تمام آن دوران تاج به صورت جقه بوده‌است. عناصر به کار رفته در این تاج شامل الماس، زمرد، یاقوت و مروارید می‌باشند.
در زمان ناصرالدین‌شاه جقه‌ای بزرگ مزین به زمرد و الماس و پره‌های متعدد و یک رشته مروارید به این تاج افزوده شد و تغییر اندکی در طرز نصب جواهرات تاج کیانی داده شد. تاج کیانی اکنون در موزه جواهرات ملی ایران واقع در خزانه بانک مرکزی نگهداری می‌شود.
در طول دوره قاجار این تاج علاوه بر کاربرد در تاج‌گذاری استفاده نمادین نیز پیدا کرد، به طوری که بر روی بسیاری از پرچم‌ها، اسکناس‌ها، سکه‌ها، نشان‌های افتخار و تمبرهای مربوط به این دوره نقش تاج کیانی دیده می‌شود.
رضاشاه پس از رسیدن به سلطنت، حاضر نشد که از تاج کیانی که ویژه شاهان قاجار بود برای تاج‌گذاری خود استفاده کند. از این رو دستور ساخت تاج پهلوی را داد.
این تاج سلطنتی از چهار بخش تشکیل شده که از پایین شامل: بخش سربند، بخش مرواریدی، کنگره‌ها، و در بالاترین بخش کلاه مخملی قرمز رنگ آن. قسمت دوم آن توسط ۱۸۰۰ دانه مروارید زمینه‌ای سفید را برای زمردهای سبز رنگ و یاقوت‌های لعل سرخ رنگ ایجاد کرده‌است. بدون در نظر گرفتن جقه تاج، بلندای کلاه ۳۲ سانتی‌متر و پهنای آن ۵٫۱۹ سانتی‌متر است. ساختار این تاج در زمان فتحعلی‌شاه قدری متفاوت با ساختار امروزی آن بود و به جای جقه بزرگی که در زمان ناصرالدین‌شاه روی این تاج نصب شد پرهای تزئینی بر بالای تاج کیانی قرار داشتند.
کمربند زرین
کمربند زرین یکی از اشیاء تاریخی در موزه جواهرات ملی است.
یک قطعه زمرد منحصر بفرد به وزن حدود یکصد و هفتاد و شش قیراط که با شصت قطعه الماس برلیان و ۱۴۵ قطعه الماس فلامک تزئین شده است، اساس این کمربند را تشکیل داده است. طول بند زربافت آن ۱۱۹ سانتیمتر بوده و به دستور ناصرالدین شاه ساخته شده است.
مرکز کهکشانی
مرکز کهکشانی نامی است که به مرکز چرخشی کهکشان راه شیری داده شده‌است.
مرکز کهکشانی در فاصلهٔ حدودی ۷٫۶ کیلو پارسک (۲۴٬۸۰۰ سال نوری) از زمین در جهت صورت فلکی کمان قرار گرفته‌است.
فرضیهٔ دانشمندان بر این است که در مرکز کهکشانی راه شیری (و در مرکز بیشتر کهکشان‌های دیگر) یک سیاه‌چاله کلان‌جرم واقع شده‌است.
supermassive black hole
کره جواهرنشان
کره جواهرنشان، یا به اصطلاح دورهٔ ناصری «کرهٔ مبارکهٔ جواهرنشان»، یک کره از طلای ناب و جواهرات کمیاب خزانهٔ حکومت قاجار است.
این کره در سال ۱۲۹۱ ه‍.ق به دستور ناصرالدین شاه توسط گروهی از جواهرسازان ایرانی از جواهرات پیاده‌ای که در خزانه موجود بود، ساخته شده‌است.
اقیانوس‌ها و دریاها زمردنشان و آسیا مرصع به یاقوت و لعل، ایران مرصع به الماس، اروپا مرصع به یاقوت، آفریقا مرصع به یاقوت سرخ و کبود و آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا مرصع به یاقوت و لعل است. کشورهای ایران و انگلستان خط استوا به وسیله الماس نشان داده شده و دو حلقه زرین ساده که در روی آن‌ها گل‌های الماس نشان نصب شده، به‌طور متقاطع کره را در میان گرفته‌است. پیدا کردن کشورها در آن مشکل است و ظاهراً سازنده، مهارت کافی در نقشه‌کشی نداشته‌است.
بر روی کره القاب ناصرالدین شاه منبت و الماس نشان شده‌است. در این کره، کوه دماوند با یاقوت درشتی مشخص و شهر تهران با یاقوت معروفی به نام اورنگ‌زیب نمایان است.
این کره در حال حاضر در موزه جواهرات ملی ایران قرار دارد.
ین کره به لحاظ جواهرات به کار رفته برروی یک شی نیز با مرصّع بودن به ۴۸۸۲۳ قطعه جواهر به وزن ۲۳۶۲۷ قیراط و طلای بکار رفته به وزن ۶۴۰۰ مثقال بالاترین آمار موجود در میان جواهرات ملی ایران را دارا می‌باشد. کره جواهر نشان کلکسیونی است از پنج نوع گوهر گرانبها (الماس، زمرّد، یاقوت قرمز، یاقوت کبود و لعل) با کیفیت‌ها و تراش‌های گوناگون که بخش‌های مختلف زرّین کره به هنرمندی تمام با این جواهرات ترصیع شده‌است. برروی گوی همچنین خط استوا، دایره البروج (این دایره الماس نشان بر روی گوی (قوس بالا و پایین گوی) با استفاده از ۲۴۴ قطعه الماس به وزن ۵۸ قیراط و ۴ آنه ایجاد گردیده‌است)، مرزهای قاره‌ها و برخی از کشورها به همراه تعدادی از رودها با الماس نشان داده شده‌است.
جنین (ابهام‌زدایی)
جنین می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
قوش چاکر
قوش چاکر، از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی است و در ۱۰ کیلومتری غرب شهر سرخس و در مجاورت روستای کندکلی قرار دارد.ارتفاع آن از سطح دریا ۲۷۵ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۷ خانوار و ۶۷۸ نفر  است.
ساکنین روستا از دو گروه سیستانی و بلوچ مهاجر از سیستان و بلوچستان تشکیل شده‌است. فارس‌ها شیعه و بلوچ‌ها سنی هستند. شغل مردم روستای قوش چاکر دامداری و کشاورزی آبی می‌باشد.
روز حساب
روز حساب یا داوری نهایی که در عربی یوم‌الدین و یوم‌القیامه هم نامیده می‌شود باوری اساسی از ادیان ابراهیمی است که بر اساس آن خداوند در روز معینی به حساب تمامی مخلوقات رسیدگی می‌کند
در باور مصریان باستان، روز داوری در هنگامهٔ پس از مرگ و پس از مومیایی شدن، با گواهی و اعتراف به پاکی از سوی شخص مرده در حضور اوزیریس و سایر خدایان، اتفاق می‌افتد. کسی که به نیکی اثبات شده، به زندگی پس از مرگ می‌رفت و کسی که در اثبات بی‌گناهی ناتوان می‌بود، خوراک درندگانی با نیم‌تنه تمساح و نیم دیگر شیر می‌شد.
در آئین زرتشت و بنا بر گات‌ها، در هزارهٔ سوم یا پایان جهان، نجات‌دهنده‌ای به نام سوشیانت ظهور می‌کند و خوبی و شادی در جهان حکم‌فرما می‌گردد. سپس مردگان زنده می‌شوند، بدکاران نابود و نیکوکاران به زندگی جاودانی می‌رسند.
در یهودیت، اعتقادات مختلفی دربارهٔ روز حساب وجود دارد. برخی معتقدند که بعد از برانگیخته شدن مردگان، چنین روزی وجود دارد. برخی هم معتقدند که روز حساب بلافاصله پس از مرگ هر فرد، اتفاق می‌افتد. دسته سومی هم هستند که بر این باورند روز حساب مربوط به غیر یهودیان است.
تعریف رستاخیز در مسیحیت و به ویژه در بین کاتولیک‌ها به همان معنای زنده شدن مردگان آمده. ولی از نظر منابع در کتاب مقدس و انجیل، یکی در انجیل متی باب ۲۵ به روشنی به رستاخیز نهایی اشاره شده و دیگری در کتاب مکاشفه (بخش پایانی انجیل) باب ۲۰ تعریف شده‌است.
«آنگاه تخت بزرگ سفیدی دیدم. برآن کسی نشسته بود که زمین و آسمان از وی گریختندسپس مردگان را دیدم که از بزرگ و کوچک (برخاسته) در برابر خدا ایستاده‌اند. دفترها باز شد و مردگان طبق آن محاکمه شدندبنابراین دریا و زمین و قبرها، مردگانی که در خود داشتند تحویل دادند تا مطابق اعمالشان محاکمه شوند»
آنچه از قرآن در وصف روز قیامت بدست می‌آید این است که روز قیامت روزی است که هیچ سبب و واسطه‌ای بین خدا و مردم حجاب و مانع نمی‌شود و در این روز همه حسابشان بهشان نشان داده خواهد شد و مردگان زنده می‌شوند، خدا به حساب مردم رسیدگی می‌کند و نیکوکاران به زندگی جاودان(بهشت) می‌روند و انسان‌های ظالم به عذاب ابدی(جهنم) یا همان دوزخ می‌روند در یکی از آیات به موضوع پایان دنیا و بازگشتن آسمان به حالت اول اشاره شده‌است: «روزی که آسمان را همچون در پیچیدن صفحه نامه‌ها در می‌پیچیم. همان گونه که بار نخست آفرینش را آغاز کردیم، دوباره آن را بازمی‌گردانیم. وعده‌ای است بر عهده ما، که ما انجام دهنده آنیم.»
عباس‌آباد (سرخس)
عباس‌آباد، از روستاهای شهرستان سرخس بوده است و در فاصله ۵۰۰ متری شمال شهر سرخس و تقریباً چسبیده به این شهر قرارداشت. این روستا در بین روستای تپه میراحمد و شهر سرخس قرار داشت. با توجه به نزدیک بودن این روستا به شهر دارای تنوع جمعیتی و قومیتی زیادی است. عمده مردم قدیمی عباس‌آباد، عربهای عربخانه بیرجند و عربهای قاینات هستند.
ساکنین این روستا را مهاجرین روستاهای دورتر و همچنین شهرهای دیگر تشکیل می‌دادند. تعداد اندکی از ساکنین این روستا به کشاورزی و دامداری مشغول بودند. پس از انقلاب اسلامی، به دلیل نزدیکی روستا به شهر با شهر ادغام گردید و یکی از محله‌های شهر سرخس می‌باشد. عربهایی که در منطقه قدیمی شهر سرخس ساکن بودند، زمینهای کشاورزیشان در منطقه عباس‌آباد کنونی بود. و اولین فردی که در زمین خود اقدام به ساخت خانه کرد عباس صالح در بین سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۵ هجری شمسی بود و به عباس‌آباد معروف گردید. پس از انقلاب، کارخانه رب چین چین در این محله به بهره‌برداری رسید و عباس‌آباد به منطقه صنعتی تبدیل گردید. و اکنون به دلیل شهر شدن عباس‌آباد محلی مناسب برای سرمایه‌گذاری و ساخت دانشگاه و کارخانه جات می‌باشد. به دلیل مهاجرت بی‌رویه به عباس‌آباد، فضای بین عباس‌آباد و روستای تپه میر احمد ساخته شده و روستای تپه میراحمد عملاً به شهر سرخس نزدیک شده است. و رفته رفته ادارات دولتی نیز در این محله احداث می‌شود. همچنین یکی از آثار تاریخی این محله، مقبره شیخ لقمان سرخسی است که می‌تواند با برنامه‌ریزی و کار و ساخت مجموعه اقامتی، محله عباس‌آباد به یک قطب گردشگری تبدیل شود.
هیوستون استیوارت چمبرلین
هیوستون استیوارت چمبرلین نویسنده آلمانی-انگلیسی تبار و از جمله سرشناس‌ترین پشتیبانان اندیشه‌های نژادگرایانه در قرن بیستم بود.
او در سال ۱۸۹۸ کتابی با عنوان بنیاد سده نوزدهم منتشر کرد که در آن تاریخ معاصر اروپا را به عنوان عرصه تعارض دو نژاد آریایی و سامی ترسیم می‌کرد. با پشتوانه سرمایه‌های مشکوک و ناشناخته، صدها هزار نسخه از کتاب چمبرلین در سراسر اروپا توزیع شد و بر فرهنگ آلمانی تأثیرات عمیق بر جای نهاد و پایه‌های فکری ناسیونالیسم مهاجم آلمان را استوار ساخت. قیصر ویلهلم دوم شخصاً این کتاب را برای فرزندانش می‌خواند و همو بود که دستور داد این کتاب در دانشگاه افسری آلمان تدریس شود. این سرآغاز موجی است که بشریت را به سوی اولین و عظیم‌ترین جنگ جهانی سوق داد و در عین حال پایه‌های جریانی را بنا نهاد که دومین جنگ جهانی را به راه انداخت. وی همسر اوا فون بولو دختر ریشارد واگنر بود.
آرتور دو گوبینو
کنت آرتور دو گوبینو (۱۸۱۶–۱۸۸۲) نویسنده، خاورشناس، شاعر، تاریخ‌نگار، پژوهشگر و سیاستمدار فرانسوی بود.
ریشهٔ نظریه‌های نژادگرایانه را در دوران نوین به او پیوند می‌دهند. با این که در زمان زندگیش جز در نزد اندکی از روشنفکران و هنرمندان مانند واگنر _که دوست او بود_ شناخته نشد، ولی پس از مرگ اندیشه‌های او هوادارانی یافت و باورش دربارهٔ نابرابری نژادها به ویژه در آلمان رویکرد بسیاری یافت و او را به آوازه جهانی رساند.
گوبینو در شهر ویل‌داوری از شهرهای فرانسه به دنیا آمد. پدرش از یک خاندان اصیل بوردو بود. مادرش در کودکی گوبینو به سوئیس رفت و پسرش را به مدرسهٔ بی‌ین فرستاد در این مدرسه بود که مقدمات زبان‌های شرقی را فراگرفت. بعد از مدتی به علت اخراج پدرش از ارتش فرانسه به شهر لوریان رفت و در این شهر به تاریخ و ادبیات علاقه پیدا کرد. استادش دربارهٔ او گفته بود: هرگز کسی را ندیده‌ام که در عین هوشمندی این همه ساده‌دل باشد. از همان دوران مسحور زیبایی‌های مشرق‌زمین گشت و در نوزده‌سالگی به پاریس رفت. در پاریس به کارهای اداری و روزنامه‌نگاری مشغول گشت و اولین منظومهٔ خود را با نام "دلفزا" را که همهٔ بازیگران آن ایرانی بودند، به رشتهٔ تحریر درآورد و در آن کمی از تأثرات و عواطف خود را بیان کرد. در سال ۱۸۴۹ توکویل وزیر امور خارجه فرانسه او را رئیس دفتر خود کرد و راه را برای سفرهای گوبینو به مشرق‌زمین هموار کرد.
گوبینو در سال ۱۸۵۵ به همراه همسر و دخترش از طریق بندر بوشهر به ایران آمد و از طرف دربار استقبال باشکوهی از او به عمل آمد. در طول اقامت خود در ایران به زبان فارسی مسلط شد و به کارهایی از قبیل سکه‌شناسی و مطالعهٔ تاریخ و فلسفه و ترجمهٔ متون فارسی به فرانسه مشغول گشت. . گوبینو در طول زندگی پرماجرای خود در سال ۱۸۵۸ بار دیگر به فرانسه بازگشت و به آمریکا رفت و بعد از مدتی بار دیگر در مقام سفیر فرانسه به تهران اعزام شد و تا سال ۱۸۶۳ در این مقام باقی ماند. سال‌های آخر عمر او در سفر به سرزمین‌های اروپایی مخصوصاً آلمان و ایتالیا سپری شد و در اواخر عمر هم در پاریس زیست و در شهر تورین درگذشت.
از آثار او می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد.
سه سال در آسیا (عنوانِ فرانسه: Troi ans en Asie) گزارش سفری‌ست که کنت دو گوبینو در میان سالهای ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۸ به خاورمیانه و ایران به عنوان فرستادهٔ وزارت خارجهٔ فرانسه انجام داده‌است. شایانِ ذکر است که این سفرنامه جزء آثار کمتر خوانده شدهٔ این رئیس دفتر سابق الکسی دو توکویل محسوب شده و آن را در دو بخش کلّی تألیف کرده. بخش نخست حاویِ ۱۱ فصل در شرحِ ماوقعِ سفر از مالت، مصر و مکه تا بوشهر، اصفهان و تهران و بخش دوم در ۷ فصل شاملِ نظرات اجتماعی، سیاسی، دینی و تاریخی او دربارهٔ ایران است. این اثر با ترجمهٔ عبدالرضا هوشنگ مهدوی در سال ۱۳۸۳ توسّط نشر قطره چاپ شده‌است.
بخش یکم
بخش دوم
قاسم‌آباد (سرخس)
قاسم آباد، از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس است که در جنوب شهر سرخس و در غرب حاشیه رودخانه تجن قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳۰ خانوار) ۱۰۳ نفر  است.
قاسم آباد در ۶۵ سال پیش توسط شخصی به نام «قاسم افغانی» تأسیس شده است. جمعیت قاسم آباد را بلوچ های مهاجر روسی و افغانی که در سال‌های گذشته از بلوچستان به روسیه و افغانستان مهاجرت کرده بودند تشکیل داده است. پس از استقرار امنیت در ایران، این گروه به سرخس ایران آمده و این روستا را بنیاد نمودند.
شغل اصلی این مردم، دامداری و کشاورزی در حاشیه تجن می‌باشد.
اسلام‌قلعه (سرخس)
اسلام قلعه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۰۴ نفر (۳۰۱ خانوار) است. به نظر نام قبلی روستا کافر قلعه بوده که امروزه به اسلام قلعه تبدیل شده است.چرا که در مسیر سفرنامه سر پرسی سایکس بیش از یک قرن پیش به مقصد تربت از آن به کافر قلعه نام برده شده است.وجه تسمیه آن نیز قلعه ای است که در نزدیکی روستا از پیش از اسلام قراردارد و به قلعه گبرها نیز خوانده شده است.
این روستا در شمال غرب شهر سرخس قرار دارد و از بزرگ‌ترین آبادی‌های دشت خانگیران است. اسلام‌قلعه در شیب دو تپه «شیله» واقع شده‌است. این روستا با عمق کم و در جهت طولی و در امتداد شیله توسعه دارد. منازل مسکونی در چند کانون مجزا از هم و در طول خطی حدود ۶ کیلومتر ساخته شده‌است.
ساکنین اصلی اسلام قلعه را طایفه علی‌میرزایی که علاوه بر شغل های آموزگاری و کار در شرکت پالایش گاز شهید هاشمی نژادخانگیران سرخس، شرکت نفت مرکزی خانگیران به صورت رسمی وپیمانکاری سابقه شبانی در دامداری نیز دارند را تشکیل می‌دهند. علیمیرزایی‌ها مردمانی هستند که از زاوه یا همان تربت حیدریه امروزی و در زمان رضاشاه به سرخس کوچ کرده‌اند. این طایفه فارس زبانند و گویش خاصی دارند. این طایفه به جز، اسلام قلعه در الله نظر، چشمه شور، قطارچاه و نوبنیاد نیز ساکن هستند اما آنها در ابتدا ساکن تام علیمیرزائی ها (تام قمبرعلی) سابقهٔ سکونتی اسلام‌قلعه به بیش از ۵۵ سال می‌رسد.
ماهی سفید
ماهی سفید یا ماهی سفید خزری نام یک گونه از سرده کولمه‌ها از تیره کپورماهیان است. این ماهی، یکی از انواع ماهی‌های آب‌های لب‌شور شمال ایران است که در دریای خزر و رودخانه‌های استان‌های گیلان و مازندران یافت می‌شود. این ماهی اندازه‌ای متوسط دارد و ماهی بالغ، معمولاً ۴۵ تا ۵۵ سانتی‌متر و به‌ندرت تا ۷۰ سانتی‌متر طول دارد. وزن این ماهی تا ۴ کیلوگرم و در برخی موارد خاص تا ۵ کیلوگرم نیز مشاهده شده‌است. به‌دلیل صید بی‌رویه و آلودگی دریایی خزر و رودخانه‌های اطراف آن، نسل این ماهی رو به کاهش است. گوشت و اشپل این ماهی در ایران و به‌ویژه در استان‌های گیلان و مازندران، محبوبیت زیادی دارد.
این نوع ماهی از مرغوب‌ترین انواع ماهی شمال به حساب می‌آید. گرچه مزهٔ گوشت آن بسیار محبوب است سرو آن خالی از دشواری نیست چرا که استخوان‌ها یا تیغ‌های بسیار ریزی در گوشت آن است. ماهی سفید از پایان بهار تا آغاز پاییز تخم‌ریزی می‌کند.
ماهی‌های سفید در گروه‌های کوچک در آب‌های عمیق به‌سر می‌برند و در فصل بهار برای تخم‌گذاری به سوی رودخانه‌ها حرکت می‌کنند. این ماهی لابلای گیاهان و سنگ‌ها تخمگذاری کرده و پس از ده روز نوزادان متولد می‌شوند. نوزادان پس از ۳ تا ۵ سال بالغ می‌شوند.
اسلام‌قلعه (شهر)
اسلام‌قلعه نام شهرکی در ولسوالی کهسان در غرب ولایت (استان) هرات افغانستان واقع در نقطه صفر مرزی افغانستان با شهرستان تایباد ایران است. درگذشته این شهر کافر قلعه نامیده می‌شده‌است. این شهرک دارای گمرک فعالی است و بازرگانی و رفت‌وآمد زیادی در آن صورت می‌گیرد. این گمرک که با نام گمرک اسلام قلعه شناخته می‌شود در جوار گمرک دوقارون در کشور ایران قرار دارد. اسلام‌قلعه دارای روستاهایی به نام کلاته تاجیک‌ها و کلاته پر بز و قدوس آباد می‌باشد. قدوس‌آباد شهرکی است که خط عبوری برای رفتن به هرات می‌باشد.
شهر اسلام قلعه و شهرک‌ها و روستاهایی که در اطراف آن قرار دارد تحت امر ولسوالی کهسان می‌باشند.
مردمان شهر اسلام قلعه اهل تسنن و حنفی مذهب می‌باشند؛ و چون اسلام قلعه به شهرستان تایباد نزدیک است، بیشتر مردم تایباد با مردمان اسلام قلعه خویشاوند هستند.
نبرد کافر قلعه در دوران نادر شاه نبردی بود که در بهار سال ۱۱۴۱ هجری (از ۴ مه تا ۱ ژوئیه ۱۷۲۹ میلادی) بین نادر و افغان‌های ابدالی روی داد. در این نبرد که در نزدیکی کافرقلعه و کوسویه به وقوع پیوست نادر توانست چندین شکست سخت به نیروهای افغان‌ها وارد کند.
این شهر محل پیروزی مهم در برابر قاجاریان بوده‌است. در سال ۱۸۱۸ جنگی میان قاجاریان ایران و نیروهای امپراتوری درانی افغانستان رخ داد. و قاجاریان در این جنگ شکست خوردند.
در روز ۲۵ بهمن ۱۳۹۹ آتش‌سوزی گسترده‌ای در گمرک مرزی اسلام قلعه در مرز میان ایران و افغانستان رخ داد این آتش‌سوزی در پی انفجار تانکرهای حامل نفت و گاز اتفاق افتاد سید عبدالوحید قتالی والی هرات برای مهار آتش با استاندار خراسان رضوی تماس گرفته و درخواست کمک برای اطفای حریق را کرد استاندار خراسان رضوی ابتدا از شهرهای اطراف نیروهایی برای کمک اعزام کرد و پس از آن نیز امداد هوایی از تهران برای کمک به منطقه حادثه دیده، اعزام و آتش مهار شد.
در سپیده دم ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ ستیزه‌جویان طالبان این شهر را که بزرگترین گذرگاه مرزی میان ایران و افغانستان است، به تصرف خود درآوردند.
جدول آب‌وهوای «اسلام قلعه» در گذر یک سال. میانگین بارش سالانه ۲۲۵ میلی لیتر است.
بر پایه داده‌هایی در : پیام زن، عقرب ۱۳۸۲ - اکتبر ۲۰۰۳، شماره مسلسل ۵۹
حسن‌آباد (سرخس)
حسن آباد، روستایی است در بخش مرکزی شهرستان سرخس، استان خراسان رضوی. این روستا در ۱۰ کیلومتری غرب شهر سرخس در کنار روستای ابراهیم آباد و قوش علیجان قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۲۸۰ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک و تپه ماهور است.
ساکنین این روستا از مهاجرین سیستانی هستند که در زمان خشکسالی سیستان به این منطقه کوچ کرده‌اند. بیشتر مردم این روستا از طایفه «جر» (jor) هستند . ساکنین روستای حسن آباد از طریق کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کنند.
آرماگدون
آرماگدون (، لاتین: ) که ریشه در هر مگیدو در عبری (הַר מְגִדּוֹ، در برخی ترجمه‌های فارسی عهدین: حارمجدون) دارد، نام محلی است که مطابق پیشگویی مکاشفه یوحنا در عهد جدید، سپاهیان برای حضور در نبردی در آخرالزمان آنجا گرد خواهند آمد. از این عبارت، برداشت‌های تحت‌اللفظی یا استعاری مختلفی شده‌است. آرماگدون همچنین به صورت عام به پایان جهان و اتفاقات آن نیز اطلاق می‌شود. مگیدو نام تلی در شمال اسرائیل است که در عهد باستان قلعه‌هایی بر روی آن ساخته شده بود تا از راه تجاری ویا ماریس که مصر را به شام، بین‌النهرین و آناتولی متصل می‌کرد، محافظت کنند. مگیدو محل وقوع نبردهای متعددی، از جمله نبرد بزرگی در قرن ۱۵ قبل از میلاد میان مصر و شورشیان کنعانی و نبرد دیگری در سال ۶۰۹ قبل از میلاد میان مصر و بابل بوده‌است. یکی از نبردهای جنگ جهانی اول نیز به این نام خوانده می‌شود.
لغت مشابهی به نام الملحمة الکبری (نبرد بزرگ) در حدیثی منسوب به محمد وجود دارد. در اعتقادات بهائیان نیز اشارتی به آرماگدون دیده می‌شود که با پیشگویی‌های بهاءالله مرتبط است.
تلویزیون ملت
تلویزیون ملت در ولسوالی غوریان ولایت هرات برای چند ساعت در شب پخش دارد. این تلویزیون در سال ۲۰۰۶ توسط محمد ناصر نیک زاده و مسئول نشرات محمد ظاهر نیک زاده که از باشندگان ولسوالی غوریان است، ایجاد شده‌است.
این تلویزیون برنامه‌های متعددی دارد. شبکه مذکور اخبار ملی و بین‌المللی را از دیگر شبکه‌ها اخذ و بازپخش می‌نماید. در سال ۲۰۰۷ این تلویزیون دست به راه‌اندازی مسابقه ستاره ملت زد که در چندین دوره یک نفر آواز خوان جوان بنام ستاره ملت انتخاب می‌گردید.
پرآبششیان
پَرآبشُشیان یا پتروبرانشیا (Pterobranchia) کلادی از جانوران از شاخهٔ نیم‌طنابداران (Hemichordata) هستند.
جانوران پَرآبشش در تیوب‌های منزوی در کف اقیانوس زندگی می‌کنند. پرآبششیان با غربال کردن پلانکتون‌ها از آب تغذیه می‌کنند. آن‌ها این کار را به‌وسیله مژک‌هایی متصل به شاخک‌هایشان انجام می‌دهند. در این گروه، ۳۰ گونهٔ زنده شناسایی شده است.
هزلیات سعدی
بخش بسیار کوچکی از "کلیات سعدی" را خبیثات و مجالس‌الهزل تشکیل می‌دهد. این بخش همان چیزی است که به هزلیات سعدی معروف است. خودِ سعدی در مقدمهٔ چندسطریِ این بخش گفته‌است: «الهَزلُ فِی الکلام، کَالمِلحِ فِی الطّعام».
هزلیات سعدی شامل سه بخش است:
سعدی در بخش اول و دوم هزلیاتش، تفاوتی میان لغات قائل نیست و از هر لغتی به راحتی و عریانی استفاده کرده‌است. علاوه بر گفت‌وگوی آشکار از رابطهٔ جنسی میان زن و مرد و آوردنِ اسامی اندام‌های جنسی که به‌جای خود در ادبیات کلاسیک نامناسب شمرده می‌شده‌است، در هزلیات سعدی نثرگونه‌هایی از نوع دیگر وجود دارد. مثلاً در یکی از این قطعاتِ هزل، خواننده را به فراموش‌کردنِ گزیدنِ شریک جنسی از میان انسان‌ها دعوت می‌کند. سپس توصیه می‌کند خری ماده را با تفاصیل چنین‌وچنان بیابد؛ آن‌گاه به‌تفصیل نحوهٔ انجام عمل جنسی با حیوان را توضیح می‌دهد و در انتها از خواننده می‌خواهد هنگام اوج لذت جنسی، با دسته‌ای علف حیوان را بفریبد، و وقتی حیوان سرش را به سمتِ علف برمی‌گرداند، لبانش را ببوسد ["کلیات سعدی"، بخشِ هزلیات (انتهای کتاب)، چاپ شرکت نسبی حاج محمدحسین اقبال و شرکاء]. بخش دیگری از آثار نظم در مجموعهٔ هزلیات به وصف و ستایش رابطه همجنس‌گرایانه اختصاص دارد. به‌عنوان مثال، در بیتِ «بااین‌همه چون ...نِ تو می‌آرم یاد/ آبم به دهانِ ...ر برمی‌آید» از اشتیاقش به آمیزش جنسی مقعدی با یک مرد سخن می‌گوید. نقدِ صادق هدایت در یکی از آثارش به معرفی سعدی تحت عنوان «معلم اخلاق» با اشاره به هزلیات سعدی و بخشی از آثار حافظ است که در آنها این شاعران، علاوه بر ستایش رابطه همجنس‌گرایانه، به توصیف و تمجید بچه بازی هم پرداخته‌اند.
«گفت: هرکس امشب دو رکعت نماز بگزارد، او را حوری دهند که بالای او از مشرق تا به مغرب باشد. کسی گفت: من این نماز نکنم و این حور را نمی‌خواهم. گفتند: چرا؟ گفت: زیرا که اگر سرش در کنارِ من باشد و در شیراز و بغدادش گایند، مرا چه خبر بُوَد؟!»
آمد به نماز آن صنم کافر کیش
گروهی معتقدند «هزلیات» و «مَضاحِک» از سعدی نیست. ایرج پزشک‌زاد در کتابِ خود به نام "طنز فاخر سعدی" می‌نویسد: «سعدی‌ای که ما می‌شناسیم، البته اگر بخواهد، در گفتهٔ خود پردهٔ حجب‌وحیا را از روی واقعیت‌های عشق زمینی پس بزند؛ ولی مسلماً کسی نیست که کلام خود را به آلودگی‌های تنفرانگیز بکشانَد.» ذکاءالملک فروغی نیز معتقد بود که بخشِ "هزلیات و خبیثات" از سعدی نیست. صادق هدایت در «داستانِ مرغ روح» از مجموعه کتابِ "ولنگاری"، نمونه‌ای از نوشتهٔ طنزی آورده‌است که به صورتی کنایی از سعدی و یک شاعر دیگر یاد می‌کند.
این‌که برخی از صاحب‌نظرانِ ادبیاتِ فارسی، مانندِ محمدعلی فروغی، آثار مجموعهٔ هزلیات را ازآنِ سعدی نمی‌دانند و برخی دیگر این آثار را متعلق به او می‌دانند، متعلق به گذشته است و در آثارِ امروزی، حتی در وب‌گاه‌های اینترنتی نیز، عموماً تمایلی به بازگشودِ این موضوع دیده نمی‌شود.
شنایا توین (آلبوم)
شنایا تواین ، نخستین آلبوم شنایا تواین است که در ابتدا در سال ۱۹۹۳ میلادی عرضه شد. گرچه این آلبوم در زمان عرضه‌اش هیچ‌گاه یک آلبوم مشهور نبود، اما آلبوم‌های بعدی او برای وی میلیون‌ها هوادار را ایجاد کرده‌اند و این خود باعث جلب توجه بیشتر به آلبوم "شنایا تواین" شده‌است و نتیجهٔ آن به دست‌آوردن گواهی‌نامهٔ پلاتین در ایالات متحده آمریکا به دلیل محمولهً یک میلیونی آن بود.
شاملوغ
شاملوغ (به ارمنی: Շամլուղ) یک شهر در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است. در کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است. شاملوغ ر کرانهٔ چپ رود دِبِد در ۲۰۳ کیلومتری ایروان واقع شده است.
شهر شاملوغ در اواخر سدهٔ ۱۸ میلادی به عنوان یک شهرک معدن‌کاری مس بنیاد شد و ساکنان نخستین آن یونانی‌تبار بودند.
شاملوغ ۳٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۷۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است.
شاملوغ به‌خاطر گورستان باستانی‌اش که مربوط به عصر برنز است معروف است. یک بنای صلیبی از سدهٔ ۱۳ میلادی نیز از دیگر اماکن دیدنی آن است.
بیلیون
بیلیون یک عدد است که در سیستم نامگذاری اعداد بزرگ می‌تواند دو تعریف متفاوت داشته باشد. این کلمه اولین بار در قرن هفدهم و در زبان فرانسوی اختراع شد، به این شیوه که پیشوند bi (یعنی دو) با دو حرف اول واژه million (میلیون) جایگزین شد.بیشتر کشورهای انگلیسی‌زبان مانند ایالات متحده آمریکا و بریتانیا از "سیستم عددی کوچک" استفاده می‌کنند که در آن بیلیون برابر با یک میلیارد است. ۱٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ (عدد)از جمله کشورهای استفاده‌کننده از سیستم عددی بزرگ می‌توان فرانسه، نروژ، آرژانتین، روسیه و اتریش را نام برد که در آن یک بیلیون برابر با یک تریلیون «در مقیاس کوچک» یا میلیون میلیون (۰۰۰-۰۰۰-۰۰۰-۰۰۰-۱) است.
۱٬۰۰۰٬۰۰۰ (عدد)
یک میلیون در هر دو مقیاس کوچک و بزرگ عددی برابر با ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ است، که به صورت علمی آن را با ۱۰ نمایش می‌دهند. همچنین در فیزیک و در SI آن را با پیشوند مگا نشان می‌دهند، به عنوان مثال یک مگا وات یعنی یک میلیون وات.
ناوچه
ناوچه یا ناومحافظ یاپاس‌ناو نوعی کشتی جنگی سبک و کوچک است. تعریف ناوچه در چند قرن اخیر تفاوت کرده و کشتی‌های متفاوتی به این نام معروف شده‌اند. به آن "ناو محافظ" نیز می‌گویند.
ناومحافظ‌های امروزی نوع کوچک‌شده‌ای از ناوشکن‌ها محسوب می‌شوند که سبکتر هستند و تسلیحات کمتری در اختیار دارند. وزن آن‌ها بین ۱ تا ۷ هزار تن و طول آن‌ها ۹۰ تا ۱۳۰ متر است. وظیفه اصلی آن‌ها مقابله با حملات زیردریایی‌ها و شناورهای سبک تندرو است. امروزه ناومحافظ‌ها از محبوب‌ترین شناورهای جنگی هستند چراکه کارایی بالایی نسبت به هزینه‌های تولید و نگهداری خود دارند.
فرهنگستان زبان فارسی، پاس‌ناو، ناومحافظ (frigate) را این‌گونه تعریف می‌کند: «نوعی کشتی جنگی که می‌تواند به‌طور مستقل یا همراه با نیروهای آب‌خاکی و ضربتی و ضد زیرسطحی علیه تهدیدات سطحی یا زیرسطحی و هوایی عمل کند و سلاح‌های آن شامل توپ‌های سه و پنج اینچی دومنظوره و سلاح پیشرفتهٔ ضد زیردریایی است.»
ترکیب معمول تسلیحاتی ناومحافظ‌های مدرن شامل چند لانچر موشک‌های ضدکشتی، یک توپ مسلسل کالیبر متوسط (۵۷ تا ۱۱۴ م‌م)، چند پرتابگر اژدر و یک سیستم دفاع نزدیک می‌شود. بسیاری از آن‌ها به موشک‌های ضدهوایی کوتاه‌برد و یک یا چند توپ ضدهوایی هم مجهز هستند و برخی از آن‌ها آشیانه‌ای برای نگهداری یک یا دو بالگرد دارند. اغلب ناومحافظ‌ها نیز با ترکیبی از موتورهای دیزلی و موتورهای توربین گاز تأمین می‌شود. رادارهای جستجوی هوایی، سونار، سیستم‌های کنترل آتش، تجهیزات جنگ الکترونیک و پادکارهای اخلال‌گر علیه موشک‌های مهاجم نیز از تجهیزات معمول ناوچه‌هاست.
اصلیت واژه frigate به مدیترانهْ سدهٔ ۱۵ برمی‌گردد که به کشتی‌های بادبان‌دار کلاس-پارو به همراه بادبان و اسلحه سبک اطلاق می‌شد. در قرن ۱۷ واژه ناوچه در انگلستان برای تعریف نوعی کشتی که کوچک٫ دراز، جنگی و با اسلحه کوچک و تعداد زیادی خدمه داشت توسط "دونکرک پرایوتیرز" برای کشتی با برد کم در اقیانوس اطلس شمالی و شرقی و کانال دوور اطلاق می‌شد. بزودی واژه ناوچه به تمام خانواده کشتی‌های جنگی سبک و سریع اطلاق شد ٫ اولین کشتی در خدمت بریتانیا "کانستنت وارویک" بود که در ۱۶۴۵ وارد خدمت شد.
به این دلیل که نیروی دریایی بریتانیا احتیاج به کشتیهایی با پایداری بیشتر از آنچه دانریک می‌توانست تولید کند بود ٫ واژه ناوچه به زودی به تمام خانواده کشتی‌های سبک و زیبا نیز اطلاق شد. حتی سورن دریای عظیم به عنوان یک ناوچه بعد از تغییرات در آن در ۱۶۵۱ توصیف شد
ناوگان ساخته شده در کشورهای همسود در دهه ۱۶۵۰ به‌طور کل در بر گیرنده کشتیهایی بود که به عنوان ناوچه توصیف می‌شدند، که بزرگترینشان دارای دو عرشه بودند ٫ ناوچه‌های بزرگ، رده سوم، آن‌ها ۶۰ توپ داشتند، این شناورها توانایی و عظمت کشتی‌های بزرگ زمان را داشتند، البته بیشتر کشتی‌های آن زمان به عنوان ناو استفاده می‌شدند، کشتی سریع و مستقل.
بر پایهٔ سامانهٔ رده‌بندی ناوگان سلطنتی بریتانیا، اجرا شده در درهه ۱۶۶۰، ناوچه‌ها معمولاً در ۵ رده‌بندی قرار می‌گرفتند، در حالی که ناوچه‌ها با داشتن ۲۸ توپ در رده بنده شش قرار می‌گرفتند.
توجه شود که ناوچه‌های طرابلسی، الجزایری و تونسی تماماً تحت عنوان ترکیه (عثمانی) به‌شمار آمده‌اند. همچنین، تمام دولت‌شهرهای ایتالیایی به‌عنوان ایتالیا برشمرده شده‌اند.
ایران نیز ناومحافظ سبک ساخت انگلیس کلاس الوند دارد؛ ۴ فروند ناومحافظ ۱۵۰۰ تنی با نام‌های الوند، البرز، سهند، سبلان؛ البته ناو سهند در جنگ با عراق توسط ایالات متحدهٔ آمریکا غرق شد. در پروژه‌ی بومیِ کلاس موج هم از همین مجموعه ناومحافظ ساخته شد. ۳ فروند ناوچه جماران و ناوچه دماوند (که غرق شد و قرار است یکی دیگر جایگزین شود)،سهند، و دنا و بزودی تفتان و شیراز را شامل می شود.