hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
آشپزی ایرانی
آشپزی ایرانی اگرچه تحت تأثیر روش‌های آشپزی جهان عرب و شبه‌قاره‌ای بوده‌است اما به اندازهٔ زیادی محصول جغرافیا و محصولات خوراکی درون ایران است. نام دیگر آن نیز آشپزی پارسی است که با توجه به نام تاریخی ایران در غرب، گسترش یافته‌است.
برنج یک مادهٔ اصلی در رژیم غذایی ایرانیان است و گوشت (بیشتر گوسفند) تقریباً در هر وعدهٔ خوراک ایرانی نقش دارد. سبزیجات برای رژیم غذایی ایرانی دارای اهمیت است و پیاز تقریباً در هر غذا استفاده می‌شود. دام‌داری مدت‌هاست که بخش کهن اقتصاد این کشور بوده‌است و فراورده‌های لبنی همانند شیر، پنیر و به ویژه ماست، به‌طور معمول در سفرهٔ ایرانیان یافت می‌شوند. آشپزی اصیل ایرانی، تمایل به ایجاد مزه‌های لطیف و تهیهٔ غذاهایی با مقدمات نسبتاً ساده، مانند خورش و گونه‌های کباب را دارد. برجسته‌ترین ادویه که در ایران استفاده می‌شود، زعفران است؛ اما بسیاری از طعم‌دهنده‌های دیگر، از جمله لیمو، نعنا، زردچوبه و گلاب به اندازهٔ عناصری چون انار و گردو در خوراک ایرانی به‌کار برده می‌شوند.
به جز برنج، نان هم در رژیم غذایی ایرانیان، یک مادهٔ اصلی به‌شمار می‌رود. بربری، تافتون، لواش و در پایان، سنگک که سرآمد نان‌های ایرانی است، توسط ایرانیان مصرف می‌شوند. ایرانیان در پخت انواع چلو، از ته‌دیگ، زرشک، زعفران و آجیل بهره می‌برند. در رستوران‌های این کشور، بیشتر خوراک اصلی را انواع کباب تشکیل می‌دهد؛ رایج‌ترین موارد آن، شامل کباب بختیاری، چلوکباب، جوجه‌کباب و کباب کوبیده می‌شود. خوراک‌های ایرانی همانند آبگوشت، دلمه، زرشک‌پلو، سبزی‌پلو، فسنجان، قرمه‌سبزی و میرزاقاسمی به سفرهٔ ایرانی، گوناگونی قابل توجهی می‌بخشند. انواع شیرینی‌های ایرانی نیز به عنوان دسر استفاده می‌شوند. فالوده و بستنی ایرانی از مهم‌ترین دسرهای این کشور هستند. ایرانیان، معمولاً صبحانه و چای را در رژیم غذایی خود دارند. ناهار حکم وعدهٔ اصلی را دارد و شام معمولاً سبک‌تر است. خاویار ایران در جهان آوازه دارد و ایران، زمانی مقام نخست تولید خاویار در جهان را داشت. شراب ایرانی نیز تاریخچه‌ای طولانی دارد و این کشور از قدیمی‌ترین تولیدکنندگان نوشیدنی‌های الکلی است؛ اگرچه در دوران جمهوری اسلامی با ممنوعیت به همراه مجازات روبرو بوده‌اند.
در تاریخ افسانه‌ای ایران آمده‌است که پختن غذا و خوردنی از دوران پادشاهی ضحاک آغاز شد. پیش از آن دیوها به این هنر آشنایی داشتند و انواع آش‌ها و باهای خوش و خوردنی‌های لذیذ را می‌پختند. از میان نوشته‌هایی که از زبان پهلوی در دست است در رساله دلکش خسرو کواتان و ریتک (خسرو و ریدگ) نکاتی دربارهٔ خورش‌ها و خوردنی‌ها و شیوهٔ بکار بردن و چگونگی آن‌ها در دوره ساسانی به دست می‌آید که در تنظیم تاریخ آشپزی در ایران مآخذ معتبر است. نام بسیاری از طعام‌های ایرانی و اصطلاحات طباخی که معرب‌شده‌است در کتاب‌های زبان عربی دیده می‌شود. در زبان عربی کتاب‌های چندی در زمینهٔ آشپزی وجود دارد که با پخت‌وپز ایرانیان بی ارتباط نیست چه از حیث اصطلاح و واژه میان این دو دسته شباهت‌هایی دیده می‌شود. این امر احتمالاً به این سبب بوده‌است که در دستگاه‌های دیوانی و اداری خلفای عباسی تعداد زیادی از ایرانیان دخیل بودند و طبعاً آداب و عادات آنان در زندگی اعراب نفوذ کرده، از جمله روش آشپزی ایران در زمان عباسیان مورد توجه قرار گرفته‌است. در زبان فارسی ۴ کتاب مستقل در آشپزی شناخته شده‌است که عبارتند از:
روش آشپزی ایرانی با شیوهٔ آشپزی کشورهای افغانستان، تاجیکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، عراق و ترکیه همانندی دارد.
یانوش بویایی
یانوش بویایی (زاده ۱۵ دسامبر ۱۸۰۲ - درگذشته ۲۷ ژانویه ۱۸۶۰) ریاضی‌دان مجار و از بنیان‌گذاران هندسهٔ نااقلیدسی بود.
بویایی در ۱۵ دسامبر ۱۸۰۲ در شهر کولوژوار، ترانسیلوانی، مجارستان (اکنون رومانی) به دنیا آمد. پدر او فارکاش بویایی ریاضی‌دان و دوست دوران دانشجویی گاوس در دانشگاه گوتینگن بود. او در مدرسهٔ مهندسی امپراتوری در وین تحصیل کرد.
وی در ۲۷ ژانویه ۱۸۶۰ در شهر ماروش واشارهِی، مجارستان (اکنون رومانی) درگذشت.
بویایی بدون اطلاع از کار لباچفسکی، دو سال بعد از آن که وی مقالهٔ دوران‌ساز خود را در زمینهٔ هندسهٔ نااقلیدسی به زبان روسی منتشر کرد، در ضمیمهٔ ۲۶ صفحه‌ای کتاب تنتامن که توسط پدرش فارکاش بویایی نوشته شده بود مطالبی دربارهٔ هندسهٔ نااقلیدسی نوشت و پدرش برای دوست قدیمی‌اش گاوس نسخه‌ای از کتاب را فرستاد اما گاوس در پاسخ نوشت قبلاً خودش از سال‌ها پیش روی این موضوع کار می‌کرده‌است. هر چند پاسخ گاوس نسبت به کار بویایی ستایش‌گرانه بود اما او که تندخو بود و یازده بار دوئل کرده بود و پیروز شده بود از این که گاوس ادعا کرده بود قبل از او به این نتایج رسیده‌است آنقدر ناراحت شد که دیگر هرگز در این زمینه کار نکرد و حتی پژوهش‌هایش را هم منتشر نکرد.
به هر حال نام یانوش بویایی به عنوان یکی از بنیان‌گذاران شاخه‌ای از هندسهٔ نااقلیدسی که هندسهٔ هذلولوی یا هندسه هندسهٔ لباچفسکی نامیده می‌شود در تاریخ ثبت شده‌است. اودر بارهٔ هندسه‌ای که بدون اصل توازی و صرفاً بر اساس چهار اصل اول اقلیدس اثبات می‌شوند نیز مطالعه کرد و آن را "هندسهٔ مطلق" نام نهاد. اما این نام معنای گم‌راه کننده‌ای داشت به همین دلیل امروزه ترجیح می‌دهند به این هندسه، هندسه نتاری بگویند.
لوون تر-پتروسیان
لوون آ. تر-پتروسیان ; زاده ۹ ژانویه ۱۹۴۵ سیاست‌مدار ارمنی است که از ۱۱ نوامبر ۱۹۹۱ تا ۳ فوریه ۱۹۹۸ (میلادی) نخستین رئیس‌جمهور ارمنستان بود.
او در سوریه و در خانواده‌ای ارمنستانی-سوریه‌ای و کمونیست به دنیا آمد. پدرش از بنیان‌گذاران حزب کمونیست لبنان و حزب کمونیست سوریه بود. آن‌ها در سال ۱۹۴۶، یک سالگی لوون به ارمنستان کوچ کردند.
او به دلیل مشکلات اقتصادی و سیاسی فراوان در ۱۹۹۸ (میلادی) استعفا داد و جای خود را به روبرت کوچاریان داد. او از حزب «جنبش ملی پان ارمنی» است.
مرکز فضایی کندی
مرکز فضایی جان اف کندی محل پرتاب سفینه‌ها و موشک‌های فضایی ناسا است که در جزیره مریت در کیپ کاناورال ایالت فلوریدای ایالات متحده آمریکا واقع شده است. این مرکز که در میانه راه میامی و جکسون‌ویل قرار دارد به طول ۵۵ کیلومتر، عرض تقریبی ۱۰ کیلومتر و مساحت ۵۶۷ کیلومتر مربع است. در این مرکز بیش از 10000 نفر مشغول به کار هستند.
این مرکز یکی از جاذبه‌های توریسیتی ایالت فلوریدا است.
نام این پایگاه به نام جان اف کندی، رئیس جمهور فقید ایالات متحده که در سوء قصدی در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ در شهر دالاس جان سپرد نام گذاری شده است. کندی ۳۵امین رئیس جمهور آمریکا بود و از حزب دموکرات برای ریاست جمهوری انتخاب شده بود.
این منطقه از سال ۱۹۴۹ در پی اقدام هری ترومن رئیس جمهور وقت ایالات متحده جهت آزمایش موشکی تأسیس و مورد استفاده قرار گرفت.
از سال ۱۹۵۸ در پی تأسیس ناسا، این مرکز به پایگاه پرتاب فضایی ایالات متحده تبدیل شد و موشک‌های گوناگون را راهی فضا کرد. موشک‌های رداستون (Redstone)، ژوپیتر آی‌آربی‌ام (Jupiter IRBM)، ژوپیتر سی (Jupiter-C)، پرشینگ (Pershing)، پولاریس (Polaris)، تور (Thor)، اطلس (Atlas)، تایتان (Titan)، و مینوتمن (Minuteman) همگی از این مرکز به فضا پرتاب شدند.
منوچهر آتشی
منوچهر آتشی (۲ مهر ۱۳۱۰، دهرود شهرستان دشتستان استان بوشهر – ۲۹ آبان ۱۳۸۴، تهران) شاعر، روزنامه‌نگار و مترجم معاصر ایرانی بود.ایشان از یاران قدیمی و پای کار حزب توده ایران نیز بود
منوچهر آتشی در ۲ مهر ۱۳۱۰ در دهرود در شهرستان دشتستان در استان بوشهر به دنیا آمد. خانوادهٔ وی از کُردهای زنگنۀ منطقۀ کرمانشاه بودند که در حدود ۴ نسل پیش به جنوب ایران مهاجرت کرده بودند. نام جد وی «آتش‌خان زنگنه» بود و به همین دلیل نام خانوادگی وی «آتشی» انتخاب شد. پدر منوچهر آتشی فرد باسوادی بود و به دلیل علاقه‌ای که سرگرد اسفندیاری که در جنوب به رضاخان کوچک مشهور بود به وی داشت، او را به بوشهر انتقال داد و کارمند اداره ثبت و احوال بوشهر شد.
"منوچهر آتشی" در اواخر دههٔ ۳۰ با "آهنگ دیگر" در شعر معاصر به تجربه‌ای تازه دست می‌زند. او با کشف و شهود در طبیعت جنوبی و وحشی به نوعی خشونت غریزی در شعر دست می‌یابد. اما آنچه خشونت شعری آتشی را از عنصر خشونت آشفته و غیر منسجم برخی از شاعران قبل و بعد از خودش (مثلاً از نصرت رحمانی یا کیومرث منشی‌زاده) متمایز می‌کند به‌جز حضور «جنوب»، لحن حماسی آن است.
شعرهای آتشی در دهه‌های ۳۰ و ۴۰ و ۵۰ شعر کویر است و عناصر طبیعی این کویر حماسه و خشونت را با هم می‌آمیزد. گذشته از آن، عشق و امید و آرزو نیز خود را به این طبیعت جنوبی غرق می‌کند و احساس تنها در مثلث خشونت-حماسه-جنوب چهره نشان می‌دهد. آتشی بر شاعران بسیاری در ایران تأثیر گذاشته‌است و نیز شاعران بسیاری را تربیت کرده‌است. در همین زمینه محمدعلی بهمنی در غزلی تأکید می‌کند: تو آتشی و تمام من از تو شعله‌ور است/ نه من، که روشنی نسلم از شماست هنوز
منوچهر آتشی ۲۹ آبان ۱۳۸۴ بر اثر ایست قلبی در سن ۷۴ سالگی در بیمارستان سینا تهران درگذشت و در بندر بوشهر به خاک سپرده شد. وی چند روز قبل از مرگش در مراسم چهره‌های ماندگار به عنوان چهره ماندگار ادبیات معرفی شده بود.
مجموعه‌های شعری زیر از آثار اوست:
حس می‌کنم
نیش ستاره را
در چشمم
طعم ستاره را
در دهانم
و طعم یک کهکشان تنهایی را
در جانم
فارکاش بویایی
فارکاش بویایی (زاده ۱۷۷۵ میلادی - درگذشته ۱۸۵۶ میلادی) ریاضی‌دان مجار بود. وی که بیشتر در انزوا کار می‌کرد نام‌اش به صورت "فارکاش بولیای" و "وولفگانگ بویایی" هم ثبت شده‌است.
در ۳۰ بهمن ۱۱۵۳ هجری خورشیدی برابر با ۱۹ فوریه ۱۷۷۵ میلادی در شهر بویا، ترانسیلوانیا، مجارستان که هم‌اکنون در محدودهٔ کلوژ در کشور رومانی قرار دارد به دنیا آمد. پسر او یانوش بویایی نیز از بنیان‌گذاران شاخه‌ای از هندسهٔ نااقلیدسی که هندسهٔ هذلولوی یا هندسهٔ لباچفسکئی نامیده می‌شود است. او در دانشگاه گوتینگن در آلمان تحصیل کرد (۱۱۷۵–۱۱۷۸ ه‍. خ) و در آنجا گاوس دوست تمام عمرش را ملاقات کرد.
وی در ۲۹ آبان ۱۲۳۵ هجری خورشیدی برابر با ۲۰ نوامبر ۱۸۵۶ میلادی در شهر ماروش واشارهی، مجارستان (اکنون ترگومورش در کشور رومانی) درگذشت.
او حاصل فعالیت‌های خود را در کتاب دوجلدی‌اش "تنتامن" در ۱۸۳۲ میلادی منتشر کرد. این کتاب کوششی بود در راه پی‌ریزی دقیق و منظم هندسه، حساب، جبر، و تحلیل ریاضی (آنالیز). در این کتاب، به عنوان ضمیمه، مقاله‌ای به قلم پسرش یانوش درج شده بود که در آن اصل توازی رد شده بود و بنیان شاخه‌ای از هندسهٔ نااقلیدسی که هندسهٔ هذلولوی یا هندسهٔ لباچفسکئی گذاره بود. این ضمیمه موجب جاودانه شدن تنتامن شد. بویایی خلاصه‌ای از کتاب خود را در ۱۸۵۱ میلادی به آلمانی منتشر کرد.
والتر اولبریخت
والتر ارنست پاول اولبریخت (زاده ۳۰ ژوئن ۱۸۹۳ - درگذشته ۱ اوت ۱۹۷۳) دولت مرد آلمان شرقی بود که از ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۳ رئیس‌جمهور جمهوری دموکراتیک آلمان بود. والتر اولبریخت در ۱ اوت ۱۹۷۳ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
چو ته
چو ته (یا ژو ده) (زاده ۱ دسامبر ۱۸۸۶ – درگذشته ۶ ژوئیه ۱۹۷۶) رهبر سیاسی حزب کمونیست چین بود.
وی در استان سیچوآن چین متولد شد.
چن ئی
چن ئی (یا چن یی) (زاده ۲۶ اوت ۱۹۰۱ – درگذشته ۶ ژانویه ۱۹۷۲) ژنرال و دولت‌مرد چینی، که از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۹، امور خارجهٔ چین را تحت کنترل داشت.
گلابی
گُلابی (فارسی شرقی: ناکو کان و کاین که در گذشته به آن اَمرودو ارمود و کرپول، اَرمود، نیز گفته می‌شد) درختی است گلدار از رده دولپه‌ای‌ها، از خانواده گلسرخیان و از زیر خانواده مالیده(Maloideae) می‌باشد.
در این جنس حدود۸۰۰ گونه وجود دارد که بعضی از گونه‌های معروف شامل communis, persica, pyrifolia, syriaca و ussuriensis وجود دارد. گلابی معمولی یا گلابی عماد از گونه communis می‌باشد که میوه‌های آبدار با دانه‌های سنگی دارد و اغلب شکل کشیده دارد.
اما انواع دیگری از گلابی وجود دارند که به گلابی آسیایی معروف است که شکل آن‌ها شبیه سیب است. در منابع آلمانی منشأ گلابی را درکوه‌های البرز ذکر کرده‌اند. انواع مختلف گونه وحشی آن در جنگل‌های گیلان و مازندارن وجود دارد که در زبان گیلکی و تالشی به خوج_ خج و سنگ خوج و در زبان مازندرانی به (تلکا) سِتِکا معروف‌اند.
گلابی درختی برگریز می‌باشد که در شرایط آب وهوایی مناطق سرد جهان، جایی که زمستان‌های سرد باعث برطرف شدن نیاز سرمایی زمستان آن می‌شود قابل پرورش و کشت است. میوهٔ این گیاه از لحاظ گیاه‌شناسی پوم است و جزء میوه‌های کاذب به‌شمار می‌آید. میوه گلابی معمولی عمر انباری کوتاهی دارد به همین دلیل باید قبل از رسیدن کامل برداشت شود تا بتوان به راحتی به بازار رساند.
گلابی اروپایی که در شمال ایران می‌روید، میوه‌ای است سخت با طعم متمایل به ترشی و شیرینی است.
گلابی میوه‌ای زنگوله‌ای شکل است که در محدوده رنگ‌های سبز، زرد، قهوه‌ای، قرمز یا ترکیبی از این رنگ‌ها وجود دارد. این میوهٔ زشت سرشار از پتاسیم، ویتامین‌ها و مواد معدنی می‌باشد. از ۳۰۰۰ گونه گلابی در جهان وجود دارد و به صورت پخته، کمپوت شده یا خام مصرف می‌شود که اصطلاحاً به آن [شیرگلاب] یا [گلاب خام] گفته می‌شود. دانه گلابی برای انسان و بز خطرناک است ولی برای دیگر جانداران مفید است. دانه موز نیز مانند دانه گلابی در همین دسته قرار می‌گیرد و میوه موز بهتر است به صورت پخته مصرف شود وگرنه برای بز خطرناک است.
جلوگیری از بیماری‌های قلبی جلوگیری از ابتلا به سرطان کنترل سطح قند خون جلوگیری از پوکی استخوان افزایش سطح انرژی
سیستماتیک گیاهی جلد ۲
جی (وسیله کشاورزی)
جی تخته‌ای است که هنگام بالا کشیدن آب و مَشک چرمی از چاه روی کمر گاو قرار می‌گیرد،  طنابی که برای کشیدن آب از چاه درست شده یک سرش به مشک (هِز چَرْمی) آب بسته شده و پس از عبور از روی چرخ سر دیگر آن به گردن گاو بسته می‌شود، و قسمت دیگری از این طناب به یک قطعه تخته‌ای بسته شده که آن را جی می نامند، در وقت سرازیر شدن گاو، این تخته روی کمر گاو قرار می‌گیرد، گاویار تخته‌ای سات به دوش گاو اندازد و گاو هم طبق عادت، خود به خود دور خود به عقب می‌چرخد و از گوچی سرازیر می‌شود، ته گوچی که رسید هِز پر از آب «دول» بالا آمده ((هِز گیر)) آن را می‌گیرد و در استخر تخلیه می‌کند، آن وقت گاو و گاویار یواش‌یواش از گوچی بالا می آیند ودوباره این عمل تکرار کی گردد.
۲۱ مرداد
۲۱ مرداد - از آغاز سال در تقویم رسمی ایران ۱۴۵ روز گذشته و به پایان آن ۲۲۰ روز (در سال عادی) یا ۲۲۱ روز (در سال کبیسه) مانده‌است.
روز حمایت از صنایع کوچک
جهان اسلام
جهان اسلام یا اُمَّتِ اسلام اصطلاحی است برای سرزمین‌هایی که بیش از پنجاه درصد مردم آن پیرو دین اسلام باشند. پیروان اسلام بیش از یک میلیارد و هشتصد میلیون نفر تخمین زده می‌شوند که پیرو آیین محمد فرزند عبدالله از مردمان حجاز و آیینی با قدمت بیش از ۱۴۴۰ سال (سال قمری) هستند. مسلمانان جهان در اعتقاد به پیامبری محمد بن عبدالله به عنوان آخرین پیامبر آسمانی (خاتم‌الانبیاء)، قرآن (کتاب مقدس اسلام)، قبله و بسیاری از احکام شریعت اسلام، اشتراک عقیده دارند. بیشتر کشورهای اسلامی در خاورمیانه، آسیای میانه، شمال آفریقا، و جنوب شرقی آسیا هستند. اندونزی پرجمعیت‌ترین کشور اسلامی است. همهٔ کشورهای اسلامی در سازمان کنفرانس کشورهای اسلامی عضویت دارند. اکثر کشورهای جهان اسلام آمار پایینی در مردم‌سالاری و آمار بالایی در استبداد، تمامیت‌خواهی، یکّه‌سالاری و خودکامگی دارند.
۳ اسفند
۳ اسفند - از آغاز سال در گاه‌شماری ایران ۳۳۹ روز گذشته و به پایان آن ۲۶ روز (در سال عادی) یا۲۷ روز (در سال کبیسه) مانده‌است.
۱۲ بهمن
۱۲ بهمن - از آغاز سال در گاه‌شماری ایران ۳۱۸ روز گذشته و به پایان آن ۴۷ روز (در سال عادی) یا ۴۸ روز (در سال کبیسه) مانده‌است.
سیاسی
فرهنگی
طبیعی
ورزشی
۲۹ اسفند
۲۹ اسفند - از آغاز سال در گاه‌شماری ایران ۳۶۵ روز گذشته و به پایان آن روزی نمانده‌است (در سال عادی) یا یک روز مانده‌است (در سال کبیسه).
۲۶ دی
۲۶ دی - از آغاز سال در تقویم رسمی ایران ۳۰۲ روز گذشته و به پایان آن ۶۳ روز (در سال عادی) یا ۶۴ روز (در سال کبیسه) مانده‌است.
فهرست رئیس‌جمهورهای ایران
هشت تن در طول ۱۳ دوره رئیس‌جمهور ایران بوده‌اند. این مقام پس از سقوط حکومت شاهنشاهی پهلوی و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و بنیانگذاری نظام جمهوری اسلامی در ایران به‌وجود آمد و از ۱۳ آذر ۱۳۵۸ با تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران شکل قانونی به خود گرفت. رئیس‌جمهور از بین نامزدهای ریاست جمهوری توسط شورای نگهبان گزینش (تأیید یا ردّ صلاحیت) شده و راه یافتگان به مرحله بعدی برای یک دورهٔ چهار ساله توسط رأی مستقیم اکثریت مطلق مردم ایران برگزیده می‌شود و انتخاب مجدّد او تنها برای یک دورهٔ پیاپی دیگر امکان‌پذیر است.
بنا بر قانون اساسی، رئیس‌جمهوری ایران پس از رهبری دومین مقام سیاسی بلندپایهٔ کشور است و هیئت دولت و قوّهٔ مجریه (یکی از قوای سه‌گانهٔ ایران) تحت امر او قرار دارد. البته تا قبل از بازنگری قانون اساسی در سال ۱۳۶۸، مطابق اصل ۱۳۴ ریاست هیئت دولت با مقام نخست‌وزیر بود؛ بنابراین سه رئیس‌جمهور اوّل ایران (سید ابوالحسن بنی‌صدر، محمدعلی رجایی، سید علی خامنه‌ای) رئیس کابینه محسوب نمی‌شدند. رئیس‌جمهور همچنین به عنوان مجری قانون اساسی، رئیس شورای عالی امنیت ملی و رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز فعّالیّت می‌کند. تنها نخستین رئیس‌جمهور ایران (سید ابوالحسن بنی‌صدر) مقام فرماندهی کل نیروهای مسلّح را برعهده داشته‌است و پس از عزل و رد صلاحیت این وظیفه به رهبری سپرده شد، مابقی رؤسای جمهور حائز این مقام نبوده‌اند.
در صورتی که رئیس‌جمهور به دلایلی مانند مرگ، عزل، استعفا، غیبت یا بیماری توانایی انجام مسئولیّت‌های قانونی خود را نداشته باشد، معاون‌اوّل رئیس‌جمهور با موافقت رهبری وظایف او را موقتاً برعهده می‌گیرد و باید ظرف مدت ۵۰ روز شرایط انتخاب رئیس‌جمهور بعدی را از طریق انتخابات پیش از موعد فراهم نماید. تا پیش از بازنگری قانون اساسی (۱۳۶۸)، مسئولیّت جانشینی رئیس‌جمهور بر عهدهٔ شورای موقّت ریاست جمهوری بوده‌است.
سید ابوالحسن بنی‌صدر، نخستین متصدّی این سمت بود که از ۱۵ بهمن ۱۳۵۸ با تنفیذ حکم خود رسماً کارش را آغاز کرد. او تنها رئیس‌جمهوری بوده‌است که به دلیل عدم کفایت سیاسی توسط مجلس شورای اسلامی برکنار شده‌است. محمدعلی رجایی نیز تنها رئیس‌جمهوری بوده‌است که در حین خدمت ترور شده‌است. پس از هر دوی این مقاطع که رؤسای جمهور دوره کاری خود را به پایان نبردند، شورای موقّت وظایف آن‌ها را تا انتخاب رئیس‌جمهور بعدی برعهده گرفت. سید علی خامنه‌ای نیز پس از انتخاب به عنوان رهبری توسط مجلس خبرگان رهبری، دورهٔ ریاست‌جمهوری خود را پیش از پایان آن واگذار کرد.
چهار رئیس‌جمهوری بعدی ایران، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی هر کدام دو دورهٔ پیاپی برای این سمت انتخاب شدند. سید ابراهیم رئیسی با پیروزی در سیزدهمین دوره به عنوان هشتمین رئیس‌جمهور ایران انتخاب شد.
چاه سرمه
این روستا در ۴۲ کیلومتری شرق روستای تدرویه واقع است.
از شمال به هرمودمهرخو، از جنوب کل مصلی، از مغرب تدرویه، و از سمت مشرق به تنگ دالان محدود می‌گردد.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال 1390جمعیت آن 582نفر (109خانوار) بوده‌است.. اهالی روستا از اهل سنت و شافعی مذهب یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای مسجد، دبستان، برق، درمانگاه وآب‌انبار برکه می‌باشد.
مردمش به دامداری اشتغال دارند، حدود ۲۰۰۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰ من زمین زیر کشت دیم دارد.
بسه
از شمال کوه، از جنوب مردنو، از مغرب گلویه، و از مشرق به گود گز محدود می‌گردد.
این روستا صدها سال پیش روستایی آباد وپر جمعیت بوده، ولی بعلت زلزله روستا کاملاً از بین رفته و مردمش هم به اطراف پراکنده شده‌اند. هم‌اکنون بیست خانوار دارد. آثار روستای ویران شده در دو کیلومتری سمت غرب روستای گود گز به چشم می‌خورد. چندین آب‌انبار برکه و قبرستان نشان می‌دهد که دهی کوچک نبوده‌است.
در نزدیکی این روستا ویران شده ۱۰۰۰ من (۴۰۰۰ کیلو گرم) زمین کشت دیم دارد که مربوط به روستای گود گز است. بیشتر کشاورزیهای گودگز بین بسه وگودگز قرار دارد.
چاه دزدان (بستک)
از شمال رودخانه شور گوده، از جنوب کوه، از مغرب برکه لاری، و از سمت مشرق به بامستان محدود می‌گردد.
وجه تسمیه: چاه دِزدان در اصل «چاه دِس دان» می‌باشد، بعلت وجود درخت چه‌ای که بوته‌اش به اندازه بوته چای است و آن را (دِس) می‌نامند این روستا (دس دان) نامیده شده بود که بعد از مرور زمان به (دزدان) تبدیل یافت. این درخت دانه‌ای سرخ رنگ و بی مصرف دارد، اما از برگ آن در بعضی از روستاها استفاده می‌شود.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۰۱۷ نفر (۵۶۰ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، دبستان، برق، خانه بهداشت وآب‌انبار و مدرسه راهنمایی می‌باشد. ۵ دستگاه پمپ آب و ۴۰۰۰ اصله نخل دیم و ۸۰۰ هکتار زمین زیر کشت دارد، فاصله‌اش تا شهر بستک ۵۰ کیلومتر می‌باشد.
تنگ تهر
از شمال چاه دزدان، از جنوب چاه قیل، از مغرب زنگارد، و از سمت مشرق به مورد محدود می‌گردد.
جمعیت آن ۹۵ نفر (۱۸ خانوار) است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، وآب‌انبار برکه است. در جنوب غربی روستای ایلود و در وسط دره‌ای واقع شده‌است، ته دره و در امتداد دره ۵۰۰ اصله نخل دیم وجود دارد.
پیشهٔ مردم روستا دامداری وکشاورزی است و از این راه امرار معاش می‌کنند. وداری ۱۵ من زمین زیر کشت دیم می‌باشد.
حوری
حوری یا حورٌ عین به عقیده مسلمانان و به تصریح قرآن، دختران باکره بهشتی هستند که به عنوان پاداش، در بهشت به مردان پرهیزگار داده می‌شوند. لغت «حور» که جمع حوری است، چهار مرتبه در قرآن به کار رفته‌است. در هفت آیه دیگر قرآن نیز به دختران باکره به عنوان پاداش، اشاره شده و گفته شده هیچ مردی یا جنی به آن‌ها نزدیک نشده‌است. دربارهٔ ریشه چنین اعتقادی نظرات مختلفی ابراز شده‌است. آندرائه می‌گوید قرآن آن را از یکی از اشعار افرایم سوری گرفته اما بک اعتقاد دارد آندرائه دربارهٔ معنای شعر افرایم دچار اشتباه شده‌است. کریستف لوکزنبرگ می‌گوید لغت حوری ریشه سریانی دارد و به معنای «انگور سفید» (که میوه‌ای آخرالزمانی بوده) است.
حور جمع اَحور و حَوراء، به کسی می‌گویند که سیاهی چشمش کاملاً مشکی و سفیدی آن کاملاً شفاف است و دارای پلک‌هایی باریک است (همانند چشمان آهو)، و گاه به زنان سفید چهره (سمین تن) نیز اطلاق شده‌است. عین نیز جمع اَعین و عَیناء، به معنی «درشت چشم» است و از آنجا که بیشترین زیبائی انسان در چشمان او است روی این مسئله مخصوصاً تکیه شده‌است.
بعضی نیز گفته‌اند که حور از ماده حیرت گرفته شده یعنی آنچنان زیبا هستند که چشمها از دیدن آنها حیران می‌شود.
وَحُورٌ عِينٌ ﻭ حوران ﻓﺮﺍﺥ چشم
كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ ﺩﺭ ﭘﺮﺩﻩ ﻧﮕﻬﺪﺍﺷﺘﻪ
وَ زَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ و ﺗﺰﻭﻳﺞ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺣﻮﺭﺍﻥ ﻓﺮﺍﺥ ﭼﺸﻢ
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ وَ زَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ ﺗﻜﻴﻪ ﺯﺩﮔﺎﻥ ﺑﺮ ﺳﺮﻳﺮﻫﺎﻯ ﺑﻬﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻭ تزویج کردیم ایشان را ﺑﺎ ﺣﻮﺭﺍﻥ ﻓﺮﺍﺥ ﭼﺸﻢ
در زبان عامه، زنان زیبا به حوری و پری تشبیه می‌شوند. ضمناً در زبان فارسی حور (که در اصلِ عربی جمع است) به‌صورت مفرد به کار می‌رود. شعرا هم «حور: و هم «حوری» را به کار برده‌اند:
سکزی
سکزی واژه‌ای است که در شاهنامه، رستم و فرزندان او بارها از سوی دیگران با آن مورد خطاب قرار گرفته‌اند.
همچنین ممکن است یکی از دلایل سگزی خواندن رستم، علاوه بر انتساب او به سیستان، پوشیدن پوست سگ آبی (ببر بیان) در جنگ‌ها باشد، چرا که اگر سگزی، فقط معنای سیستانی را در ذهن متبادر می‌کرد، دلیلی نداشت که رستم از بازخواندن خود با این کنیه سخت در خشم شود و از دیگرسو تنها دشمنان رستم، این واژه را در رویارویی با او به کار ببرند و حتی یک بار هم، هواخواهان رستم او را با این کنیه، نخوانند. از این منظر محتمل است که واژهٔ سگزی علاوه بر انتساب به سیستان، در گذر زمان به عنوان دشنام و خوارداشت رستم، در معنای کسی که مثل سگ زندگی می‌کند، به کار رفته باشد و دلیل این امر هم پوشیدن ببر بیانی بوده‌است که از جنس پوست سگ بوده‌است.
پیشینه پسوند سکزی در نام رستم یا به گونه درست‌تر رستم سگزی برگرفته از نام اقوام سکایی است که نام خود را سگ نهاده بوده‌اند. اقوام دیگری نیز از اقوام سکایی که خود را گرگ یا ورگ می‌نامیده‌اند که امروزه شهر گرگان مبین این امر است. از این رو نهادن نام جاندارانی مانند سگ یا گرگ بر روی اقوام سکایی در آن روزگار امری عادی بوده‌است. رستم شاهنامه نیز که از اقوام سکایی بوده‌است منحصراً به قومی که نام سگ را بر روی خود نهاده بوده‌اند تعلق داشته‌است. از همین رو رستم سگزی نیز نامیده می‌شود. اقوام سکایی، اقوام کوچنده‌ای بوده‌اند که از چین تا دریاچه کاسپین را در زیر چیرگی خود داشته‌اند و تنها به یک استان ایران یعنی سکستان محدود نبوده‌اند.
آسیا
آسیا بزرگترین و پرجمعیت‌ترین قاره زمین است. این قاره ۸/۷٪ از مساحت سطح زمین و ۳۰٪ از مساحت خشکی‌های این سیاره را در بر می‌گیرد. ۶۰٪ جمعیت کره زمین نیز در این قاره زندگی می‌کنند.
قاره پهناور آسیا از قطب شمال تا جنوب مدار استوا امتداد یافته‌است و بخش اعظم آن در نیمکرۀ شمالی قرار دارد. آسیا به همراه اروپا، قاره ای را به نام اوراسیا می‌سازند.
در کره زمین تنها دو قاره به یکدیگر متصل اند و آن هم آسیا و اروپا هستند.
آسیا برگرفته از واژه "Ἀσία’ " از یونان باستان است. در ابتدا از آن برای اشاره به ساحل شرقی دریای اژه استفاده شد، اما بعدها برای اشاره به منطقه آناتولی به کار رفت. رومیان قبل از کاربرد گسترده خود از آن برای اشاره به منطقه لیدیان استفاده کردند. همچنین می تواند ریشۀ این واژه از "Asis" به معنای گل و یا "Asu" سامی به معنای روشنایی یا افزایش باشد.
آسیا بزرگترین قاره جهان، دارای شکلی تقریباً سه گوشه است که شبه‌جزایر زیادی دارد و به‌جز کشور اندونزی، دیگر قسمت‌های این قاره تماماً در نیمکره شمالی واقع شده‌است. طول شمالی جنوبی این قاره برابر ۷۶ درجه عرض جغرافیایی است زیرا که جنوبی‌ترین نقطه آن یعنی سنگاپور که در جزیره کوچکی در انتهای جنوبی شبه جزیره ماداکا قرار دارد، یک درجه در شمال واقع است و شمالی‌ترین نقطه آن یعنی دماغه چلیوسکینی (Chelyuskin) در مدار ۷۷ درجه عرض شمالی قرار گرفته‌است. کوه‌های اورال، دریای خزر، دریای سیاه و دریای آزوف آسیا را از اروپا جدا می‌نمایند، مرز بین آسیا و آفریقا کانال سوئز است و تنگه برینگ آمریکای شمالی را از این قاره جدا می‌سازد. آسیا در بین دو اقیانوس منجمد شمالی و هند قرار دارد. بلندترین قلهٔ زمین اورست به ارتفاع ۸٬۸۴۸ متر در این قاره قرار دارد.
۴٫۳٪ از مساحت قاره آسیا را کوه‌های بلند و تپه‌ها تشکیل می‌دهند، بلندترین رشته‌کوه‌های این قاره عبارتند از هیمالیا، قراقروم، پامیر، تیانشان، هندوکش، قفقاز بزرگ، و آلتایی. هم‌چنین رشته‌کوه نسبتاً کوچک‌تری در این قاره واقع بوده که مهم‌ترین آن‌ها را رشته‌کوه‌های تبت، ایران، ارمنستان و آسیای صغیر تشکیل می‌دهند. قاره آسیا در کنار اروپا می‌باشد. بیشتر جمعیت آسیا را چین و هند تشکیل می‌دهد. فلات‌های آسیا از غرب به شرق عبارت‌اند از آناتولی، ایران، تبت و مغولستان.
ناهمواری‌های آسیا
مساحت: ۴۳، ۴۰ میلیون کیلومتر مربع (همراه جزایر). تعداد کشورهای آسیا: ۴۹ کشور مستقل و همچنان مستعمره پرتغال و انگلیس نیز وجود دارند.  (در کل آسیا دارای ۶۰ کشور است)  ارتفاع متوسط از سطح دریا:۹۶۰متر بلندترین نقطه: اورست ۸٬۸۴۸ متر. گودترین نقطه و پست‌ترین نقطه و ساحل جهان: دریاچه مرده (بحرالمیت) به عمق ۲۰۰ متر پایینتر از سطح دریا.گودترین نقطه جهان گودال «ماریانا» به عمق بیش از ۱۱هزار متر واقع در اقیانوس آرام است که اختلاف بلندترین نقطه روی کره زمین (قله اورست) با گودترین نقطه زمین (گودال ماریانا) چیزی حدود ۲۰۰۰۰متر است. متراکم‌ترین نقطه زمین از نظر جمعیت: جزیره جاوه در کشور اندونزی است.
سرمایه (کتاب)
سرمایه؛ نقد اقتصاد سیاسی نام اثری‌ست از کارل مارکس، فیلسوف قرن نوزدهم که جلد نخست آن در سال ۱۸۶۷ منتشر شد. این کتاب به تحلیل قواعد اقتصادی تولید نظام سرمایه‌داری می‌پردازد.
این‌که این کتاب دربارهٔ اقتصاد سیاسی است یا نه، جای بحث دارد. برای نمونه، در نخستین ترجمهٔ آن به فارسی، عنوان فرعی کتاب، یعنی «نقد اقتصاد سیاسی» روی جلد درج نشده بود، ولی برخی بر آنند که کتاب بیش‌تر نقدی بر ایدئولوژی است.
حسن مرتضوی، مترجم سه جلد سرمایه، در پیش‌گفتار جلد سوم نوشته‌است: «مقدمه این کتاب را رفیق عزیزم کمال خسروی نوشت که به جرأت می‌توانم بگویم یکی از غنی‌ترین مقالات برای فهم سه جلد سرمایه به‌شمار می‌آید، ضمن آن‌که برای نخستین بار تزی ارائه می‌کند که در فهم روش مارکس در سرمایه بی‌اندازه اهمیت دارد.»
گروهی دیگر بر آنند که این کتاب در کندوکاو انتقادی نظام سرمایه‌داری، پیامدهای اقتصادی آن و نظریات اقتصاددانان دربارهٔ سرمایه‌داری است. مارکس نتوانست قبل از مرگ جلد دوم و سوم سرمایه را کامل کند اما فردریش انگلس دوست و همکارش پس از مرگ او جلد دوم و سوم را بر اساس دست‌نوشته‌های مارکس به ترتیب در سال‌های ۱۸۸۵ و ۱۸۹۴ منتشر کرد.
جلد اول سرمایه؛ نقدی بر اقتصاد سیاسی را نخستین بار ایرج اسکندری عضو حزب تودهٔ ایران به فارسی ترجمه کرد که انتشارات حزب تودهٔ ایران آن را منتشر نمود. همین ترجمه با تصحیح عزیزالله علیزاده در انتشارات فردوس چاپ شد. انتقادهایی بر اسکندری دربارهٔ اعمال عقاید حزبی در ترجمه وارد شده‌است. البته ترجمه جلد سوم این کتاب ناتمام ماند و به همان شکل ناقص منتشر شد. اخیراً ف. فرخی ادامه کار ایرج اسکندری را تا پایان جلد سوم ترجمه کرده‌است. جمشید هادیان در کانادا ترجمه جدیدی از جلد اول سرمایه منتشر ساخت. در سال‌های اخیر، حسن مرتضوی جلدهای اول و دوم و سوم این کتاب را ترجمه کرده‌است. کمال خسروی و حسن مرتضوی نخستین ویراست فصل «کالا» در کتاب «سرمایه» را ترجمه کرده‌اند. سرمایه جلد چهارمی هم دارد که کائوتسکی آن را تهیه و تنظیم کرده‌است. این اثر با نام تئوری ارزش اضافه نیز شناخته می‌شود. اما بر سر شناسایی این کتاب به عنوان جلد چهارم سرمایه، اختلاف‌نظر وجود دارد و عموماً آن را ادامه کتاب سرمایه نمی‌دانند. ضمناً این کتاب به صورت کتابی مستقل به تازگی توسط نشر سمندر چاپ شده‌است.
عبدالحسین فرزاد
دکتر عبدالحسین فرزاد مترجم، پژوهشگر، منتقد و استاد دانشگاه ایرانی است. تخصص اصلی وی نقد است اما آشنایی‌اش به زبان و ادبیات عرب باعث گسترش حوزه فعالیت وی به ترجمه، ادبیات و بخصوص شعر عرب گردیده است.
عبدالحسین فرزاد در سال ۱۳۲۹ در خانواده‌ای سیستانی‌تبار در زاهدان به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهرهای زاهدان، ایرانشهر و خاش گذراند در نهایت لیسانس ادبیات فارسی را از دانشگاه تربیت معلم و فوق لیسانس را از دانشگاه شهید بهشتی و دکترایش را در رشته ادبیات فارسی از دانشگاه تهران دریافت کرد. وِی شاگرد استادان به نامی چون دکتر عبدالحسین زرین کوب، دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی، دکتر محمدجعفر محجوب، دکتر جعفر شعار، دکتر محسن ابوالقاسمی و دکتر محمدجواد مشکور بوده‌است.
وی هم‌اکنون عضو هیأت علمی (دانشیار) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و دانشیار نیمه وقت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب است. دکتر منیره احمدسلطانی، همسر وی است.
از فرزاد تاکنون بیش از بیست کتاب به چاپ رسیده‌است که سیزده کتاب از این تعداد تألیف و بقیه ترجمه است. بیشتر این آثار در حوزه ادبیات و نقد شعر است.
در حوزهٔ ترجمه وی توجه و تمرکزی بر آثار بانوی شاعر سوری غادة السَّمّان دارد و اغلب آثار وی را به فارسی برگردانده است.
فرزاد با اتکا به اندیشه‌های شاعران عرب به ویژه غادة السَّمّان، ادبیات عرب را به ادبیات ایران می‌شناساند و معتقد است اشعار این شاعر پختگی و ابعاد روشنفکرانه دارد و با خوانش اشعار او گمان می‌کند فروغ فرخزاد شعر معاصر عرب را بازیافته‌است. اشعار غادة السَّمّان تصویرگر سال‌های پرآشوب بیروت است که آن را به خوبی لمس کرده و بسیاری از اشعارش تبلوری از این تراژدی هولناک شده و البته با تصویر و ترجمه عبدالحسین فرزاد فرصتی برای بازخوانی فارسی یافته‌است.
مثلث متساوی‌الاضلاع
مثلث متساوی‌الاضلاع یا سه‌گوشه همسان‌بَر در هندسه به مثلثی گفته می‌شود که سه ضلع آن برابر باشند. در این مثلث هر سه زاویه داخلی نیز برابرند و اندازه هرکدام ۶۰ درجه است. زوایای خارجی این مثلث نیز برابر بوده و هرکدام ۱۲۰ درجه هستند. همچنین این مثلّث حالت خاصّی از مثلّث‌های متساوی‌الساقین است.
با فرضِ اینکه درازای اضلاع مثلث متساوی‌الاضلاع formula_1 باشد، خواهیم داشت: این روابط را می‌توان از قضیه فیثاغورس نتیجه گرفت.
ویژگی‌های هندسی این مثلث به این ترتیب می‌باشد.
رسم مثلث متساوی الاضلاع با استفاده از خط‌کش و پرگار به صورت پویانمایی زیر است.
شیرین بینا
شیرین بینا با نام اصلی شیرین صدق‌گویا (زاده ۲۹ مرداد ۱۳۴۳) بازیگر زن تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی است.
شیرین بینا، بازیگر زن ایرانی است که از سال ۱۳۷۲ فعالیت سینمایی خود را با بازی در فیلم «تیک تاک» آغاز کرد. نام اصلی وی شیرین صدق گویا می‌باشد و بینا نام خانوادگی همسر اوست که وی این نام را به عنوان نام هنری خود انتخاب نموده‌است.
به علت آنکه خواهر وی نیز بازیگر است و از اسم صدق‌گویا (نگین صدق‌گویا) استفاده می‌کند، وی از نام فامیل «بینا» استفاده می‌کند.
وی دارای مدرک لیسانس علوم تربیتی از دانشگاه آزاد است. او برای بازی در فیلم تیک تاک، نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش دوم زن در دوازدهمین دورهٔ جشنواره فیلم فجر شد.
نگین صدق‌گویا
نگین صدق‌گویا (زاده ۸ اسفند ۱۳۴۹ در تهران) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون زن اهل ایران است.
نگین صدق گویا خواهر شیرین بینا (بازیگر) می‌باشد. او فارغ‌التحصیل رشته اقتصاد نظری در دانشگاه الزهرا است. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۷۲ با فیلم تیک تاک (محمدعلی طالبی) شروع کرد.
وی تا کنون در فیلمهای تیک تاک، خلبان، زن امروز، عبور از خط سرخ، بی‌قرار، انتخاب، رأی باز، واکنش پنجم، خواستگار محترم، ابراهیم خلیل ا…، مانا و زمانی برای دوست داشتن، نقش آفرینی کرده‌است و فیلم سینمایی «زمانی برای دوست داشتن» ابراهیم فروزش و «مانا» رزازی فر را در نوبت اکران دارد البته هر ۲ فیلم در جشنواره فیلم فجر سال گذشته به نمایش درآمد و چند فیلم تلویزیونی هم در نوبت پخش دارد.
جائو تسیانگ
ژائو زیانگ (زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۱۹ – درگذشته ۱۷ ژانویه ۲۰۰۵) در ۱۹۸۰ به مقام نخست‌وزیری رسید و سپس دبیر کلی حزب کمونیست را عهده‌دار شد. ژائو زیانگ، دبیرکل پیشین حزب کمونیست چین و یکی از اصلاح‌طلبان پیشروی این کشور، در سال ۱۹۸۹ هنگامی از قدرت سرنگون شد که در تلاش بود تا راهی برای تفاهم با دانشجویان ناراضی بیابد؛ دانشجویانی که در تظاهرات میدان 'تیان آن من' شرکت داشتند.
ژائو زیانگ زمانی که از دانشجویان معترض در میدان تیان‌آنمن بازدید کرد و با خواسته‌های آنان همدلی نشان داد، حکم افول سیاسی خود را امضا کرد. سه هفته پس از سرکوب تظاهرات، او از همه سمت‌های دولتی خود برکنار شد. ژائو زیانگ هرچند که مطرود شد، اما اجازه یافت تا عضو حزب باقی بماند و هرگز اتهامی علیه او اقامه نشد.
هوآ گوئوفنگ
هوآ گوئوفنگ (زاده ۱۶ فوریه ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۰ اوت ۲۰۰۸) سیاست‌مدار چینی که از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ نخست‌وزیر چین (به عنوان جانشین جئو ئن لای) و از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۱ صدر حزب کمونیست چین (به عنوان جانشین مائو تسه تونگ) بود.
بعد از مرگ مائو تسه‌تونگ اولین رئیس‌جمهور جمهوری خلق چین، کشمکش سختی برای رسیدن به قدرت میان اعضای اصلی حزب کمونیست درگرفت. در سال ۱۹۷۸ هوا گوئوفنگ نخست‌وزیر چین که از سوی مائو به جانشینی انتخاب شده بود توسط دنگ شیائوپینگ از قدرت خلع شد. هوا گوئوفنگ در ۲۰ اوت ۲۰۰۸ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
برهم‌کنش
بَرهَم‌کُنِش یا اندرکنش یا تعامل عملی است که میان دو یا چند موجودیت، شی، پدیده، یا فرایند – که اثر متقابل برهم دارند – رخ می‌دهد. هنگامی که دو یا چند چیز، باهم به «کنش» و «واکنش» می‌پردازند، از نظر فیزیک گویند که آنها با یکدیگر اندرکنش یا برهم کنش دارند. اندرکنش در اجسام می‌تواند حالت آن‌ها را تغییر داده یا بر طرز انجام تحول اجسام تأثیر بگذارد. همچنین در پدیده‌ها اندرکنش
پانته‌آ بهرام
پانته‌آ بهرام (زادهٔ ۱۳ اسفند ۱۳۴۸) بازیگر ایرانی است. او برای بازی در فیلم و تئاتر نامزد و برندهٔ جوایز گوناگونی از جشنواره فیلم فجر شده‌است. فعالیت او با حضور در سری سوم مجموعه تلویزیونی "آئینه" (۱۳۶۸) آغاز شد و سپس همان سال در فیلم "هامون" ساختهٔ داریوش مهرجویی ظاهر شد. او برای ایفای نقش در "بچه‌های ابدی" (۱۳۸۵) برندهٔ سیمرغ بلورین بازیگر نقش مکمل زن از جشنواره فیلم فجر شد. او غیر از سینما و تلویزیون، در بیش از ۲۰ اجرای تئاتر نظیر "مرگ یزدگرد" ایفای نقش کرده‌است.
او دانش‌آموختهٔ مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما و ادبیات نمایشی است. در ۱۳۶۶ گرایش بازیگری خود را به صورت آکادمیک با ورود به مدرسه صدا و سیما و آموختن در رشته بازیگری آغاز کرد. نخستین حضور جدی در تئاتر را در ۱۳۶۷ با بازی در مقابل تماشاگر در تالار هنر و قصه شبنم تجربه کرد. در ۱۳۷۱ با تحصیل در رشته ادبیات نمایشی گام تازه‌ای در یادگیری دانش آکادمیک در زمینهٔ هنرهای نمایشی برداشت.
وو نوین جیاپ
وو نوین جیاپ (۲۵ اوت ۱۹۱۱ – ۴ اکتبر ۲۰۱۳) ژنرال ویتنامی که وزیر دفاع ویتنام بود. وو نوین جیاپ در ۴ اکتبر ۲۰۱۳ در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.
ژنرال جیاپ در نبرد دین‌بین‌فو در برابر فرانسویان و در حمله عید تت علیه آمریکاییان فرمانده نیروهای ویتنامی بود.
نام او را و نْویـِن نیز می‌نویسند ولی تلفظ نویـِن با «نون» خیشومی به تلفظ اصلی نزدیک‌تر است.
او روزنامه‌نگار، وزیر امور خارجه در دولت ویچت مین، رئیس‌جمهور هو شی مین فرمانده ارتش خلق ویتنام (PAVN) و وزیر دفاع بود. او به عنوان عضو پلیتبرو از حزب کارگران ویتنام خدمت کرده‌است، که در سال ۱۹۷۶ به حزب کمونیست ویتنام تبدیل شد.
محمد سلیمانی
محمد سلیمانی (زادهٔ ۱۳۳۳ در خشت کازرون)، از اعضای جبهه پایداری است.قائم مقام کنونی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری محمدعلی زلفی گل در دولت سیزدهم و رئیس مرکز هیئت‌های امنا و هیئت‌های ممیزه این وزارتخانه می‌باشد.
او نماینده تهران در دوره نهم مجلس شورای اسلامی و وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در کابینهٔ اول محمود احمدی‌نژاد به مدت ۴ سال بوده‌است. او مانند سایر افراد فهرست اصولگرایان موفق به اخذ آرای کافی مردم تهران در انتخابات مجلس دهم نشد.
در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ از سوی محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران برای تصدی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به مجلس معرفی شد.
هم اکنون علاوه بر حضور در کسوت استادی در دانشگاه علم و صنعت ایران، به عنوان «قائم مقام وزیر و رئیس مرکز هیئت‌های امنا و هیئت‌های ممیزه» وزارت علوم، تحقیقات و فناوری مشغول فعالیت هستند.
محمد سلیمانی در سال ۱۳۵۷ لیسانس خود را در رشته مهندسی برق و الکترونیک با کسب رتبه ممتاز از دانشگاه شیراز کسب کرد. سپس برای ادامه تحصیلات راهی اروپا شد و فوق لیسانس خود را در سال ۱۳۵۹ و مدرک دکترای تحصیلی خود را در سال ۱۳۶۱ از دانشگاه پیر و ماری کوری پاریس مدرسه عالی برق SUPELEC فرانسه در رشتهٔ مخابرات و با گرایش بسامد بالا دریافت کرد. سلیمانی مدتی معاون دانشگاه علم و صنعت ایران بوده‌است.
سلیمانی در مرداد ۱۳۸۴ توسط محمود احمدی‌نژاد برای تصدی وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات به مجلس معرفی شد و با کسب ۲۲۰ رأی پس از محمد سعیدی‌کیا وزیر مسکن کابینه نهم بالاترین رأی را به خود اختصاص داد.
وی در دوره نهم مجلس شورای اسلامی نماینده مردم تهران شد.
محمد سلیمانی پیش از تصدی پست وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، در سمَت‌های زیر فعالیت کرده‌است:
وی در عرصه‌های علمی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هم فعالیت داشته که مهم‌ترین این فعالیت‌ها در زیر فهرست شده‌است.
محمد سلیمانی پروژه‌های اجرایی بسیاری در حوزه مخابرات انجام داده است و بارها به خاطر فعالیت‌های اجرایی خود موفق به کسب افتخار شده‌است. از فعالیت‌های وی می‌توان به این موارد اشاره کرد:محمد سلیمانی تا کنون چندین کتاب تألیف نموده است از جمله:
زبان‌های سلتی
سِلتی که کِلتی یا سلتیک (Celtic) نیز نامیده می‌شود، نام گروهی از زبانهای هم خانواده در قاره اروپا است.
در گذشته، برخی از دانشمندان، زبان‌های رومی‌تبار (ایتالی) و زبان‌های سلتی را زیر یک شاخهٔ فرضی هند و اروپایی به نام ایتالی - سلتی گروه‌بندی کرده بودند؛ اما بررسی‌های اخیر نسبت به وجود این زبان مشترک تردیدهایی به وجود آورده‌است و اکنون زبان‌های رومی‌تبار و سلتی به‌طور کلی دو شاخهٔ جداگانه به‌شمار می‌آیند که از تحول مستقل زبان هند و اروپایی مادر پیدا شده‌اند.
گروه سلتی از خانواده زبان‌های هند و اروپایی، از نظر تاریخی و جغرافیایی، به دو بخش قاره‌ای و جزیره‌ای تقسیم می‌شود. بخش نخست (قاره‌ای) اکنون منسوخ شده، اما بخش جزیره‌ای کمابیش بکار رفته و زیرگروه‌های زیر را دربر می‌گیرد:
شاخهٔ قاره‌ای از طریق زبانی به نام زبان گالیک (گُلی) شناخته شده که در منطقه‌ای در حوالی کشور امروزی فرانسه گفتگو می‌شده‌است. زبان گلی در چند کتیبه و نام خاص معدود که از هزاره نخست پیش از میلاد به جای مانده‌است، به‌طور خیلی محدودی ثبت شده‌است. تا سده پنجم میلادی از زبان‌های سلتی، به ویژه زبان گالیک، در سراسر اروپای غربی استفاده می‌شده‌است. اما امروزه دانش ما دربارهٔ این زبان‌ها محدود به آن چیزی است که در جزیره‌های بریتانیا و ایرلند باقی مانده‌است.
سلتی جزیره‌ای خود به دو شاخه دیگر، یعنی بریتانیا و گایدلی تقسیم می‌گردد. زبان ولزی که آثار آن از قرن یازدهم ثبت و مشاهده گردیده، یک زبان بریتانی است؛ برتونه که در شمال فرانسه گفتگو می‌شود و کورنوالی که در قرن هجدهم از میان رفت، نیز از زبان‌های بریتانی هستند. نخستین زبان گایدلی ثبت شده، ایرلندی باستان است که در کتیبه‌های قرن چهارم و متون متعددی از قرن ششم میلادی ضبط شده‌است. دو زبان امروزی از ایرلندی باستان منشعب شده‌اند: ایرلندی نو که هنوز در بخش غربی سرزمین ایرلند گفتگو می‌شود و در مدارس ایرلند تدریس می‌گردد، و زبان گیلی اسکاتلندی که در سرزمین‌های کوهستانی و جزایر اسکاتلند و جزیرهٔ کیپ برتون در نوا اسکوشیا همچنان به کار می‌رود.
به‌طور کلی، زبان‌های سلتی آوای /p/ موجود در زبان‌های هند و اروپایی را حذف کرده‌است. برای نمونه، porcus که در زبان لاتین یعنی خوک، و بشکل‌های porc و pork وارد زبان‌های اروپایی شده، در زبان‌های سلتی به‌شکل orc درآمده‌است.
دو جنس (مؤنث و مذکر) در زبان‌های سلتی وجود دارد و صفت معمولاً پس از اسم می‌آید (البته در ایرلندی باستان و زبان‌های سلتی قاره‌ای سه جنس مذکر، مؤنث و خنثی وجود داشته‌است). در این زبان‌ها (همانند برخی دیگر از زبان‌های هند و اروپایی) از اسم فعل به جای صفت فاعلی استفاده می‌شود. جمله‌ها همیشه با فعل آغاز می‌شوند و در ادامه فاعل و سپس مفعول بیان می‌شود. کارگزار در جمله با استفاده از مجهول غیرشخصی بیان می‌شود.
هیچ مصدری در این زبان‌ها وجود ندارد و برای فعل «داشتن» نیز واژه خاصی موجود نیست و مثلاً جمله «من یک گربه دارم» به صورت "Yma kath dhymm" در کورنی (به معنی «یک گربه برای من است»)، "Mae cath gyda fi" در ولزی (به معنی «یک گربه با من است») و "Tá cat agam" در ایرلندی (به معنی «یک گربه از من است») در می‌آید.
همه زبان‌های سلتی، امروزه برای نوشتن از الفبای لاتین استفاده می‌کنند.
دانشنامه رشد.
سرودهای ملی افغانستان
کشور افغانستان در درازای تاریخ چندین سرود ملی داشته‌است، نخستینشان در دوره شاه امان‌الله ساخته شد که سرودی بی‌کلام بود و خالد رجب بیگ آن را کمپوز و تنظیم کرد.
اولین سرود ملی افغانستان در زمان سلطنت امان‌الله شاه، پس از استقلال افغانستان در ۱۹۱۹ در سال ۱۹۲۶ میلادی ساخته شد. این سرود فقط یک قطع موسیقی بدون کلام بود. این سرود به «سرود امانی» معروف بود و آهنگساز آن رجب بیگ ترکی بود.
در زمان سلطنت حبیب‌الله کلکانی در سال ۱۹۲۹ سرود ملی تازه‌ای ساخته نشد ولی پس از به سلطنت رسیدن محمد نادرشاه، در سال‌های ۱۹۳۳ در افغانستان مارش عسکری‌ای ساخته شد که به مثابهٔ سرود ملی در مراسم سلطنتی از آن کاربرد می‌شد.
در زمان پادشاهی محمدظاهر شاه نغمه‌ای به زبان فارسی به نام «سلام شاهی» به گونهٔ سرود ملی کاربرد داشت. این سرود میان سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۷۳ رسمیت داشت. محمد مختار شعر آن را سرود و محمد فرخ آهنگ آن را ساخت.
سرایندهٔ این سرود عبدالرئوف بینوا و آهنگساز آن عبدالغفور برشنا می‌باشد. متن آن این چنین است:
پس از کودتای هفت ثور ۱۳۵۷، سرود ملی تغییر کرد. سرود ملی این دوره به زبان پشتو بود که توسط سلیمان لایق سروده شده بود و آهنگساز آن جلیل زلاند بود. متن این سرود از این قرار است:
این سرود ملی تا پایان حکومت نجیب‌الله در سال ۱۳۷۱ استفاده می‌شد.
پس از سقوط کمونیستان و با به قدرت رسیدن مجاهدین، سرود ملی افغانستان تغییر نمود. سرود ملی افغانستان در زمان حکومت مجاهدین به زبان فارسی بود که شعر آن را داود فارانی سروده بود.
سرود ملی افغانستان در زمان مجاهدین:
قلعهٔ اسلام قلب آسیا جاودان، آزاد خاک آریا
زادگاه قهرمانان بزرگ سنگر رزمنده مردان خدا
تیغ ایمانش به میدان جهاد بند استبداد را از هم گسست
ملت آزادهٔ افغانستان در جهان زنجیر محکومان شکست
هر خط قرآن نظام ما بود پرچم ایمان به بام بود
هم‌صدا و همنوا و همزبان وحدت ملی مرام ما بود
شاد زی آزاد زی آباد زی ای وطن در نور قانون خدا
مشعل آزادگی را برفراز مردم برگشته را شو رهنما
قانون اساسی پیشین افغانستان که در سال ۲۰۰۴ توسط لویه جرگه به تصویب رسید، حکم کرد که سرود ملی باید به زبان پشتو که یکی از دو زبان‌های رسمی کشور و زبان قوم پشتون‌ها تشکیل می‌دهند باشد، همین‌طور در قانون اساسی آمده‌است که ضمن نام‌های قومیت‌های بزرگ باید واژگان «الله اکبر» نیز در سرود ملی نو گنجانیده شود.
سرود ملی پیشین افغانستان که تصنیف آن بدست عبدالباری جهانی سروده شده و آهنگ آن را ببرک وسا که اکنون رهبر ارکستر سمفونی کشور آلمان است ساخته و در ماه مه سال ۲۰۰۶ میلادی در شهر برلین ثبت شد که خوانندگان آن عبدالوهاب مددی، صادق فطرت (ناشناس) پیکر افسانه، حسین ارمان، مشعل ارمان، شهنا و دو، سه هنرمند جوان دیگر بودند. اصل متن این سرود به زبان پشتو سروده شده بود که در آن اسامی برخی از اقوام باشندهٔ افغانستان چون بلوچ‌ها، ازبک‌ها، پشتون‌ها، هزاره‌ها، ترکمن‌ها، تاجیک‌ها، عرب‌ها، گوجرها، پامیری‌ها، نورستانی‌ها، براهویی‌ها، قزلباش‌ها، ایماق‌ها، و پشه‌ای‌ها ذکر گردیده‌است.
پس از روی کار آمدن حکومت طالبان در کابل آنان سرود ملی را تغییر دادند. متن زیر بخشی از این سرود است.
باتور
علی‌اکبر اشعری
علی‌اکبر اشعری (متولد ۱۳۳۲ در تهران) مشاور فرهنگی رئیس‌جمهور ایران، محمود احمدی‌نژاد بود.
پیش از این وی معاون فرهنگی وزارت ارشاد و نیز مدیرعامل مؤسسه سروش و نیز مدتی سردبیر روزنامه همشهری بوده‌است. وی همچنین برای شش سال رئیس کتابخانه ملی ایران بود.
محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ وی را برای تصدی وزارت آموزش و پرورش به مجلس معرفی کرد. اما نتوانست از مجلس ایران رأی لازم را کسب کند.
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی می‌باشد.
اشعری در سال ۱۳۵۸ ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک دختر و سه پسر است.
آمریکای لاتین
آمریکای لاتین به‌طور سنتی، به مناطقی از قارهٔ آمریکا گفته می‌شود که در آن‌ها به زبان‌های رومی مانند اسپانیایی، پرتغالی و فرانسوی صحبت می‌شود و اکثر نیم‌کره غربی به‌جز ایالات متحده آمریکا و کانادا و کشورهای غیر اسپانیایی‌، زبان حوزه دریای کارائیب زیر عنوان آمریکای لاتین دسته‌بندی شده‌اند.
جمعیت آمریکای لاتین حدود نفر در سال شمارش شده‌است و همچنین رشد جمعیت در آمریکای لاتین بیشتر از آمریکای شمالی است.
آمریکای لاتین به ۲۰ کشور مستقل و چندین واحد سیاسی وابسته تقسیم می‌شود و برزیل از نظر مساحت و جمعیت بزرگ‌ترین کشور آمریکای لاتین است، برزیل بیش از ۴۰ درصد خاک این منطقه را پوشانده و مسکن قریب به یک سوم جمعیت آن را تأمین کرده‌است و زبان رسمی این کشور پرتغالی است.
با وجود آنکه زبان‌های غالب در امریکای لاتین اسپانیایی و پرتغالی‌اند امّا واژه «لاتین» در امریکای لاتین اشاره به این دارد که زبان‌های مزبور جزو زبان‌های رومی و نشأت گرفته از زبان لاتین می‌باشند (نه اینکه در آنجا به لاتین تکلم می‌شود) و وجه تسمیه امریکای لاتین همین است. بنابراین آمریکای لاتین مشتمل‌بر تمامی کشورهای قاره امریکاست که روزگاری بخشی از امپراتوری‌های رومی‌زبانِ اسپانیا، پرتغال و فرانسه بودند.
امریکای لاتین اغلب ایبرو-امریکا (Ibero-America) نیز نامیده می‌شود، به‌استثنای مناطقِ غالباً هلندی-فرانسوی و قلمروهای انگلیسی زبان. بنابراین کشورهای هائیتی، بلیز، گویان و سورینام و نیز مناطق فرادریایی فرانسه از مجموعه آمریکای لاتین به‌شمار نمی‌آیند. از سویی دیگر پورتوریکو معمولاً به حساب می‌آید.
آمریکای لاتین اغلب شامل این کشورها تلقی می‌شود:
ترکی
ترکی ممکن است به یکی از موارد زیر اطلاق شود:
نسبتی فرهنگی به مردمان ترک؛ مانند غذای ترکی.
اشاره به زبان‌های ترکی.
داوود دانش‌جعفری
داوود دانش‌جعفری (زاده ۱۳۳۳ در تهران)، سیاست‌مدار، اقتصاددان ایرانی و از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام است که از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ وزیر امور اقتصادی و دارایی دولت محمود احمدی‌نژاد بود و سرانجام استعفا داد.
دانش‌جعفری عضو هیئت علمی و استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی است.
دانش‌جعفری در دولت یازدهم، مشاور عالی وزیر بهداشت و نماینده تام‌الاختیار وزارت بهداشت در هیئت نظارت بر سازمانهای مردم‌نهاد است. او همچنین عضو هیئت نظارت سازمان بیمه سلامت ایرانیان و معاون اقتصادی دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی است.
دانش‌جعفری در سال ۱۳۵۸ مدرک کارشناسی مهندسی عمران خود را از دانشکدهٔ مهندسی دانشگاه کشمیر هند کسب نمود. وی سپس در سال ۱۳۷۱ در رشته کارشناسی ارشد اقتصاد فارغ‌التحصیل شد. دانش‌جعفری دکترای خود را سال ۱۳۸۰ از دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی کسب نمود. وی از فرمانده کل قوا به دلیل فعالیت‌های مهندسی مرتبط با رفع محاصره آبادان (عملیات ثامن‌الائمه) نشان فتح اخذ نموده‌است. او همچنین به زبان انگلیسی تسلط و با زبان‌های هندی و عربی و ترکی آشنایی دارد. دانش‌جعفری در سال ۱۳۷۴ به عنوان مدیر اجرایی نمونهٔ کشوری انتخاب شده‌است.
داود دانش‌جعفری در سال ۱۳۷۵ در دوره پنجم مجلس شورای اسلامی به عنوان نماینده تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر برای اولین بار وارد مجلس شورای اسلامی شد و در دوره هفتم در سال ۱۳۸۳ برای بار دوم به عنوان نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر به مجلس شورای اسلامی راه یافت و در این دوره ریاست کمیسیون اقتصادی مجلس را عهده‌دار بود تا در سال ۱۳۸۴ که از سوی محمود احمدی‌نژاد برای تصدی وزارت امور اقتصاد و دارایی به مجلس معرفی شد.
محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ وی را برای تصدی وزارت امور اقتصاد و دارایی به مجلس معرفی کرد وی با ۲۱۶ رای به سمت وزارت اقتصاد دولت احمدی‌نژاد رسید.
اما زمزمه جدایی او از دولت همراه با مصطفی پورمحمدی وزیر کشور در اوایل سال ۱۳۸۷ به گوش رسید؛ در شرایطی که صندوق بین‌المللی پول در گزارش خود اعلام کرد که ایران رتبه اول خاورمیانه از لحاظ تورم و رتبه پنجم جهان است. نشریه اکونومیست هم از کاهش رشد اقتصادی ایران به ۵/۴ درصد خبر داد. گرچه غلامحسین الهام در اولین مصاحبه مطبوعاتی خود در سال ۱۳۸۷ خبر تغییرات در کابینه را دروغ سیزده دانسته‌بود که توسط مطبوعات کمی دیرتر منتشر شد. اما طی روزهای بعد حضور کمرنگ دانش‌جعفری و لغو نطق تلویزیونی احمدی‌نژاد بیش از پیش بر آن صحه گذارد. از صمصامی به عنوان جایگزین احتمالی دانش‌جعفری نام برده شد. سرانجام در تاریخ ۱۶ مرداد ۱۳۸۷ با رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی به سید شمس‌الدین حسینی، دانش‌جعفری رسماً جای خود را به او داد.
حسن هاشمی، وزیر بهداشت دولت یازدهم ایران، در اولین روز کاری سال ۱۳۹۲، داود دانش‌جعفری را به عنوان نماینده تام‌الاختیار وزارت بهداشت در هیئت نظارت بر سازمانهای مردم‌نهاد معرفی کرد. همچنین، دانش‌جعفری از فروردین ۱۳۹۳، از سوی علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به عنوان عضو هیئت نظارت سازمان بیمه سلامت ایرانیان منصوب کرد.
کامران باقری لنکرانی
کامران باقری لنکرانی، پزشک و سیاستمدار عضو جبهه پایداری، متولد سال ۱۳۴۴ در تهران وزیر بهداشت کابینه اول محمود احمدی‌نژاد بود.
او مدرک دیپلم خود را از دبیرستان شبانه‌روزی توحید شیراز اخذ نمود و مدرک دکترای حرفه‌ای پزشکی خود را در سال ۱۳۶۸ از دانشگاه علوم پزشکی شیراز دریافت کرد. سپس مدرک تخصص بیماری‌های داخلی را در سال ۱۳۷۱ از دانشگاه علوم پزشکی شیراز و مدرک فوق تخصص بیماری‌های گوارش و کبد را در سال ۱۳۷۵ از دانشگاه علوم پزشکی شیراز دریافت کرد. وی در حال حاضر رئیس مرکز تحقیقات سلامت در دانشگاه علوم پزشکی شیراز است.
طبق اطلاعات وبگاه پاب‌مد وی دارای مقالات مختلفی در زمینه‌های بیماری‌های داخلی، عفونی، ارتوپدی، اعصاب و روان، سیاست گذاری‌های درمان عمومی در مجلات مختلف داخلی و خارجی می‌باشند. بر اساس پایگاه اطلاعاتی Scopus وی دارای بیش از ۱۰۰ مقاله در مجلات بین‌المللی بوده و h-index وی طبق گوگل اسکالر ۳۳ می‌باشد. وی هم‌اکنون مدیر مسئول، سردبیر یا عضو هیئت تحریریه تعداد متعددی از مجلات داخلی و بین‌المللی می‌باشد. دکتر کامران باقری لنکرانی در سال ۱۳۷۱ به عنوان استادیار بخش داخلی دانشگاه علوم پزشکی شیراز کار خود را آغاز نمود. وی در سال ۱۳۸۱ به درجه دانشیاری و در سال ۱۳۸۵ به درجه استاد تمامی ارتقا یافت. یک سایت نزدیک به گروه پایداری در گفتگویی با باقری لنکرانی وزیر سابق احمدی‌نژاد از وی به عنوان پروفسور لنکرانی یاد کرد.
کامران باقری لنکرانی در دوران دانشجویی خود، دبیر جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز و سپس عضو شورای مرکزی اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان بود. پس از فارغ‌التحصیلی، به ترتیب به‌سمت معاون آموزشی گروه داخلی و معاونت دانشگاه علوم پزشکی شیراز منصوب شد. همچنین مدتی به عنوان ریاست بیمارستان نمازی شیراز ایفای مسئولیت نمود. با روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد در سال ۱۳۸۴، کامران باقری لنکرانی به عنوان وزیر بهداشت دولت نهم انتخاب شد. اما در دولت دهم، جای خود را به مرضیه وحید دستجردی داد تا اولین زنی باشد که در ایران به مقام وزارت می‌رسد. وی در سال ۱۳۹۰ تا آغاز سال ۹۲ به عنوان سخنگوی جبههٔ پایداری انقلاب اسلامی فعالیت نموده‌است و در اردیبهشت سال ۱۳۹۲ برای کاندیداتوری این حزب در یازدهمین دروره انتخابات ریاست جمهوری ایران از این پست کناره‌گیری نمود.
حسین جلالی، رئیس دفتر محمدتقی مصباح یزدی در ۲۴ فروردین، خبر از نهایی شدن کاندیداتوری باقری لنکرانی به عنوان نامزد جبهه پایداری در یازدهمین دوره از انتخابات ریاست جمهوری ایران داد. همچنین خبر رسمی این موضوع در روز اول اردیبهشت در تالار وحدت تهران اعلام شد. در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) به دنبال نام‌نویسی او برای نامزدی یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، مصباح یزدی در اظهار نظری گفت:
باقری لنکرانی پس از آن که صلاحیتش توسط شورای نگهبان تأیید نشد سریعا به نفع سعید جلیلی انصراف داد. این ماجرا به کرات توسط رسانه‌های اصلاح طلب دستاویزی برای تمسخر جبهه پایداری و محمدتقی مصباح یزدی قرار گرفت.کامران باقری در گوگل اسکالر
علیرضا علی‌احمدی
علیرضا علی‌احمدی جشفقانی (زادهٔ ۱۳۳۸، روستای مزرعه یزدی شهرستان کوهپایه اصفهان) یکی از دولت‌مردان ایرانی و وزیر آموزش و پرورش ایران در کابینه اول محمود احمدی نژاد است. وی مدرک دکترای خود را در مدیریت تولید از دانشگاه تربیت مدرس و مدرک کارشناسی ارشد را در زمینه مهندسی صنایع از دانشگاه تربیت مدرس و همچنین مدرک کارشناسی را در زمینه مهندسی متالورژی از دانشگاه علم و صنعت ایران کسب نموده است. نامبرده استاد تمام ( پروفسور) رشته مدیریت با پایه دانشگاهی رتبه ۳۲ دانشگاه علم و صنعت ایران است.
از جمله سِمَت‌های وی می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: عضو هیئت امنای سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، عضو گروه اقتصادی معاونت بررسیهای بیت رهبری٬ عضو شورای گسترش آموزش عالی کشور، عضو حقوقی شورای عالی انقلاب فرهنگی، عضو حقوقی فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران، مشاور برنامه‌ریزی شورای اسلامی شهر تهران (دوره دوم )٬ مدیر مسئول نشریه علمی پژوهشی مدیریت فردا٬ مدیر مسئول خبرگزاری متنا٬ مدیر عامل شرکت سرمایه‌گذاری صندوقهای بازنشستگی کارکنان و رئیس هیئت رئیسه صندوقهای بازنشستگی و رفاه کارکنان صنعت نفت.
همچنین وی نامزد چهارمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر تهران شد.
علی‌احمدی در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ از سوی محمود احمدی‌نژاد برای تصدّی وزارت تعاون به مجلس معرفی شد، امّا موفّق به کسب رأی اعتماد مجلس شورای اسلامی نشد.
وی در همان سال به ریاست دانشگاه پیام نور منصوب گردید. در تاریخ ۳۰ بهمن سال ۱۳۸۶، مجدداً از طرف محمود احمدی نژاد، به عنوان وزیر آموزش پرورش به مجلس شورای اسلامی معرفی شد که این بار توانست با کسب رای اعتماد نمایندگان مجلس شورای اسلامی، وزیر آموزش و پرورش شود.
در روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۷، با ارایهٔ پیشنهاد وزارت او توسط محمود احمدی‌نژاد (در سه‌شنبه ۸ مرداد) به مجلس شورای اسلامی، این پیشنهاد به رأی گذاشته شد و از مجموع ۲۵۸ رأی گرفته شده، با ۱۳۳ رای موافق، ۹۲ رای مخالف و ۲۹ رأی ممتنع، موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس و وزیر وزارت آموزش و پرورش شد.وی هم‌اکنون به تدریس در دانشگاه علم و صنعت ایران مشغول است. علی احمدی ریاست دانشکده مهندسی پیشرفتِ دانشگاه علم و صنعت ایران را بر عهده داشت و عضوهیئت علمی گروه مدیریت و مهندسی کسب و کار دانشکده مهندسی پیشرفت است.
حسين علی احمدی جشفقانی برادر وی نیز، با داشتن تحصیلات در زمینه فقه و معارف اسلامی و در لباس روحانیت، در دانشکده مهندسی پیشرفتِ دانشگاه علم و صنعت ایران به کار مشغول است .