سی-باس
سی-باس () یک پروتکل ارتباطی است بر اساس مدل ۷ لایه‌ای ، برای اتوماسیون منازل و ساختمانها که می‌توان تا هزار متر کابل از نوع Cat-5 را در آن استفاده کرد. این پروتکل قبلاً در استرالیا، نیوزلند، آسیا، خاور میانه، روسیه، آمریکا و قسمت‌های دیگری از اروپا از قبیل یونان و رومانی استفاده شده‌است.
تجاری استفاده می‌شود. بر خلاف پروتکل رایج X10 که از یک سیگنال تحمیل شده بر خطوط
سیستم می‌تواند برای کنترل اتوماتیک یا از راه دور محصولات، روشنایی و دیگر سیستم‌های الکتریکی به کار رود و همچنین می‌تواند با سیستم‌های امنیت خانگی، محصولات صوتی تصویری و دیگر محصولات الکتریکی در تعامل باشد. سیستم به دو صورت کابلی و بی‌سیم موجود است با گذر گاهی که امکان انتقال اطلاعات را بین سیستم‌های کابلی و بی‌سیم ممکن می‌سازد.
سیستم کابلی از کابل‌های استاندارد دستهٔ به عنوان کابل‌های شبکه‌ای استفاده می‌کند و نیازی به قطع کننده جریان در پایان خط ندارد. شرکت نوع خاصی از کابل‌ها دستهٔ ۵ را برای استفاده در پنل‌های توزیع برق تولید می‌کند. این کابل یک روکش صورتی خارجی دارد که برای اطمینان از جداسازی الکتریکی کافی بین ولتاژ اصلی برق موجود در پنل‌های توزیع و ولتاژ فوق‌العاده کم ارزیابی شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد. در خارج از پنل‌های توزیع می‌توان از کابل‌های استاندارد دستهٔ استفاده کرد.
سیم کشی دسته ۵ شبکه از یک طرح معماری آزاد توپولوژی استفاده می‌کند. نهایت طول کابلی که می‌توان در استفاده کرد، ۱۰۰۰ متر است اگر چه به راحتی می‌توان با پل‌های شبکه‌ای آن را افزایش داد. تا ۱۰۰ واحد از این پل‌ها را می‌توان بر یک شبکه نصب کرد که همین تعداد را هم می‌توان با پل‌ها ی شبکه عادی افزایش داد.
حداکثر تعداد شبکهٔ در یک تأسیسات ۲۲۵ می‌باشد (لازم است ذکر شود اگر از رابط اترنت استفاده شود، این محدودیت رفع شده و سایز سیستم فقط به آدرس دهی محدود می‌شود). بیش‌ترین تعداد شبکه‌هایی که به‌طور سری به شبکه محلی، توسط پل‌های شبکه‌ای متصل هستند ۷ عدد می‌باشد.
هر واحد استاندارد برای بکار افتادن نیاز به دارند، درحالی که برخی از واحدهای تا هم نیاز دارند.
می‌توان بیش از یک منبع تغذیه را به شبکه برای تأمین نیروی مورد نیاز متصل کرد، بار وارده به‌طور مساوی بین آن‌ها تقسیم می‌شود.
هر شبکه در صورتی که در آن واحدهای نارسایی وجود داشته باشد، نیاز به یک (بردن شبکه) دارد. را بر روی واحدهای خروجی به‌طور نرم‌افزاری می‌توان فعال کرد یا می‌توان یک سخت‌افزاری را به شبکه متصل کرد.
هر شبکه حد اقل نیاز به یک سیستم برای هماهنگ سازی اطلاعات نیاز دارد.
فاصلهٔ بین مدار منبع اصلی و مدار سیستم ، به مقدار می‌باشد، که این مقدار توسط ترانسفورماتور ۲ سیم پیچ و اپتوکوپلر به دست می‌آید. این بدین معنا است که که سیم کشی، ارتباطات و مدار بندی در را می‌توانیم به صورت ولتاژ بسیار پایین در نظر گرفت.
در سیم کشی رایج معمولی، خط اصلی نیرو () از تابلوی توزیع به بار از طریق یک سویچ دیواری سیم کشی شده‌است. در سیستم‌های ارتباط بین تابلوی توزیع و لامپ‌های سقفی و بین تابلوی توزیع و جعبهٔ اتصال (تقسیم) ،(کلید دیواری) به‌طور کامل از هم جدا می‌باشد. در ضمن هیچ ربطی بین جعبه اتصال و لامپ‌های سقفی مربوطه وجود ندارد. مدار فرمان در سیستم که بر روی تابلوی توزیع نصب شده‌اند و جایگزین " دیمر " یا " رله " در یک سوییچ‌های رایج در سیم کشی‌های مرسوم شده‌اند، تعبیه شده‌است. این دیمر (یا رله) یک خط اتصال ۱۲۰/۲۲۰ دارد که به‌طور مستقیم به چراغ‌های سقفی کشیده شده و یک خط اتصال بی اثر که از چراغ‌های سقفی به دیمر کشیده شده‌است نیز دارد. دیمر به‌طور مستقیم روشنایی را کنترل می‌کند و فرمان‌هایش را از دستگاه‌های دیگر درون شبکه می‌گیرد. (برای مثال کلید چراغ نصب شده بر روی دیوار). این سوییچ دیواری به هیچ وجه به هیچ باری متصل نمی‌شود، بلکه مستقیماً با استفاده از کابل کنترل و سیگنال متصل می‌شود.
از تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۰۸ شرکت پروتکی را در دسترس هر کس که بخواهد ارتباط برنامه‌نویسی با آن بر قرار کند، قرار داده‌است.
با استفاده از یکی از ماژول‌های رابط شرکت