hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
طالخونچه
طالخونچه شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان مبارکه در جنوب غربی استان اصفهان ایران است.
مردم این قوم به جنگجویی و توانمندی بسیار معروف هستند و یکی از شهر های غیر قابل تصرف ایران در تاریخ چندین هزار ساله ایران بوده است با تاریخ درخشان این شهر با قدمتی چند هزار ساله آثار تاریخی دوره‌های مختلف را در خود جای داده که از آن جمله می‌توان به مساجدی با معماری دوره صفویه، قلعه‌ها و بناهای قدیمی اشاره کرد. نام اصلی این شهر «طالقان جی» بوده که به دلیل خونریزی قوم مغول در این محل، نام آن به طالخونچه معروف گردید. این شهر همچنین زادگاه صاحب بن عباد یکی از وزرای مسلمان بوده‌است.این شهر همچنین به دلیل وجود قلعه‌های زیاد به شهر قلعه‌ها معروف است. در خصوص تعداد کل قلعه‌های این شهر نقل فراوان وجود دارد. اما نقل مشهور که شامل کلیه قلاع موجود یا تخریب شده و… است حدود ۳۰قلعه است. از دیگر القاب این شهر می‌توان به دیار دارالمومنین اشاره کرد.
از جمله آثار و ابنیه قدیمی شهر طالخونچه می‌توان به آثار ذیل اشاره نمود:
معبدگاه چندهزارساله زرتشتیان که امروزه به مسجد تبدیل شده، مسجد خیبر که از اولین مسجدهای استان به حساب می‌آید، پل تاریخی رودخانه شور، چهار دروازه ورودی شهر و … از مکان‌های تاریخی این شهر محسوب می‌شود. این شهربه گفته‌هایی درحمله افغان چند ماه بیش ازاصفهان مقاومت کردند.
ژان کوکتو
ژان موریس اوژن کلمان کوکتو (زاده ۵ ژوئیه ۱۸۸۹ – درگذشته ۱۱ اکتبر ۱۹۶۳) شاعر، نقاش، ‌فیلم‌ساز، نمایشنامه نویس و کارگردان فرانسوی بود.
کوکتو در سال ۱۸۸۹ در مزون لفیت روستایی نزدیک پاریس به دنیا آمد. پدرش وکیل و نقاش آماتور بود. از همان سال‌های نوجوانی اکثر رشته‌های هنری را تجربه کرد و آثاری را آفرید. نخستین‌بار به سیرک و تئاتر علاقه‌مند شد ولی به زودی به رشته‌های دیگر کشیده شد. او چند مجموعه شعر و نمایشنامه نوشت. او از کارگردانان پرکار تئاتر بود. زندگی کوکتو با ژان ماره، بازیگر فرانسوی، در نوشته‌های کوکتو بسیار تأثیر گذاشت. سرانجام او در سال ۱۹۶۳ درگذشت.
کوکتو به عنوان یکی از حامیان مهم هنر آوانگارد تاثیر به سزایی روی کار دیگران آهنگسازان و از جمله گروه شش گذاشت. در اوایل دهه بیست زندگیاش،
احمد احسائی
احمد بن زین‌الدین اَحسائی (زاده:احساء ۱۱۶۶- درگذشت:مدینه: ۱۲۴۲ ق)، معروف به «شیخ احمد احسائی»، بنیان‌گذار مکتب شیخیه است.
احمد بن زین‌الدین احسائی در منطقه احساء به دنیا آمد که از مراکز قدیمی شیعه بوده و امروز یکی از استان‌های شرق عربستان سعودی بر ساحل غربی خلیج فارس است.
پس از آموختن قرآن نزد پدرش ادبیات عرب و مقدمات علوم دینی را در احساء فرا گرفت. در سال ۱۱۸۶ به کربلا و نجف رفت و در درس آقا محمدباقر وحید بهبهانی، سید علی طباطبایی، میرزا مهدی شهرستانی، سید مهدی بحرالعلوم و شیخ جعفر کاشف‌الغطاء حاضر شد. مدتی در بصره اقامت کرد و سپس دوباره به کربلا و نجف و از آن‌جا به قصد رفتن به بارگاه امام رضا به ایران رفت. در راه مشهد مدتی در یزد ماند.
پیش از سفر او به مشهد و زیارت علی بن موسی الرضا، فتحعلی شاه او را به تهران دعوت کرد اما او این درخواست را به قصد زیارت بارگاه امام هشتم رد کرد ولی در بازگشت خویش از مشهد به خدمت فتحعلی شاه رسید. شاه نیز او را بسیار مورد تجلیل و تکریم قرار داد. به دعوت شاهزاده محمدعلی میرزا دولتشاه حاکم کرمانشاه مجبور به ترک تهران شد و چندی در کرمانشاه ماند. سفرهایی به قصد حج و زیارت عتبات انجام داد. پس از مرگ دولتشاه، در سال ۱۲۳۷ ق. عازم مشهد شد و مدتی در قزوین توقف کرد.
در همین زمان بود که به خاطر اینکه خواست فلسفه اسلام را با فلسفه افلاطون و ارسطو توجیه کند، با مخالفت برخی از جمله ملا محمدتقی برغانی، معروف به شهید ثالث، روبرو شد که دیدگاه‌هایش را غلوآمیز می‌دانستند، گرچه حاج محمدابراهیم کلباسی آرای احسایی را در چارچوب عقاید امامیه تلقی می‌کرد.
در سال ۱۷۹۰ در ایران، شیخ احمد احسایی مکتب جدیدی را در زیر مجموعه شیعه بنیان نهاد که به شیخیه معروف است.
در زمانیکه شیخ احمداحسائی قصد مسافرت از شهر یزد را داشت سید کاظم رشتی از گیلان نزد شیخ احمد احسائی آمد و در جرگه شاگردان او درآمد. سید کاظم رشتی از شاگردان وی و جانشین او بود.
شیخ احمد احسایی در نزدیکی مدینه در سال ۱۲۴۱ ق. درگذشت و در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد. قبر وی در پشت دیوار مرقد حضرت رسول اکرم (ص) قرار دارد.
تاریخ وفات شیخ احمد احسائی ۲۱ ذیقعده ۱۲۴۱ قمری برابر ۶ تیرماه ۱۲۰۵ شمسی و مقارن ۲۷ ژوئن ۱۸۲۶ است.حمید حمید، پژوهشگر فلسفه، در رابطه با آرای وی، کتابی به نام الهیات دیالکتیکی، نوشته‌است و در آن، از وی به عنوان «بنیان‌گذار جهان‌شناسی و الهیات دیالکتیکی»، یاد کرده‌است.
متافیزیک
مابعدالطبیعه ، متافیزیک یا فراطبیعی شاخه‌ای از فلسفه است که به پژوهش دربارهٔ چیستی و کُنه وجود، زندگی و جهان به عنوان یک کل می‌پردازد. متافیزیک را ریشهٔ فلسفه می‌دانند؛ بدین معنا که فیلسوفان نخستین عمدتاً به این حوزه از فلسفه می‌پرداخته‌اند.
مسائلی که در این شاخهٔ فلسفه مطرح اند را می‌توان به سه دستهٔ اصلی تقسیم کرد:
یکی از نکات مهمی که بعضاً مورد غفلت قرار می‌گیرد، مسئلهٔ اعتبار مابعدالطبیعه است؛ یعنی بود و نبودش محل بحث و گفتگوی فیلسوفان است. بر این اساس می‌توان فیلسوفان را به دو دسته مابعدالطبیعی مثبت و مابعدالطبیعی انتقادی تقسیم کرد.
از دیرباز، فیلسوفان مابعدالطبیعی مثبت کوشیده‌اند با طرح نظام‌هایی مابعدالطبیعی، به ترسیم تصویری ذهنی کلی از جهان بپردازند.
باید گفت متافیزیک یا مابعدالطبیعهٔ برای استناد دو چیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در معنای نخست، متافیزیک به طبیعت بنیادین واقعیت و متعاقباً اصول بنیادینی که می‌توانند پایه‌ای برای طبیعت آن واقعیت به‌شمار آیند، می‌پردازد. دومین مفهوم متافیزیک، معنایی است که ایمانوئل کانت برای آن قائل است که عبارت است از اکتشاف آن چیزی که شرایط ضروری برای برخورداری ما از هر گونه تجربه در حالت کلی را فراهم می‌آورد. در فلسفهٔ معاصر، خصوصاً پس از فلسفهٔ انتقادی ایمانوئل کانت، به مباحث مابعدالطبیعی با شکٌاکیت بسیار نگریسته‌اند. فیلسوفان مابعدالطبیعه انتقادی، به مرز محدودیت‌های تفکٌر مابعدالطبیعی توجه می‌کنند. می‌توان یکی از مشهورترین استدلال‌هایی را که گزاره‌های مابعدالطبیعی را بی معنا می‌داند، این گونه خلاصه کرد که تنها گزاره‌های تجربی و گزاره‌های تحلیلی معنا دارند؛ اما گزاره‌های مابعدالطبیعی نه تجربی هستند، نه تحلیلی، پس بی معنایند. گزاره‌های تجربی، گزاره‌هایی هستند که با مشاهده و آزمایش قابل ابطال باشند؛ و گزاره‌های تحلیلی، گزاره‌هایی هستند که نقیضشان با خودشان متناقض باشد.
از فیلسوفان انگلیسی: دیوید هیوم، برتراند راسل، جان استوارت میل، جرج اسمیت، جرج ادوارد مور، پل دیراک، استیون هاوکینگ، فرانسیس کریک، جولیان هاکسلی
از فیلسوفان آلمان: کارل مارکس، فردریش انگلس، لودویگ فویرباخ ،ایمانوئل کانت ،آلبرت اینشتین ،آرتور شوپنهاوئر، مارتین هایدگر، زیگموند فروید، فریدریش نیچه، ارنست مایر
از فیلسوفان فرانسوی:ژان ژاک روسو، ژان پل سارتر، امیل دورکیم، آگوست کنت، میشل فوکو، پیر سیمون لاپلاس
از فیلسوفان سایر ملل:نوآم چامسکی، ادموند هوسرل، لودویگ ویتگنشتاین، ویلیام جیمز، توماس کوهن، ماری کوری ،انریکو فرمی، میخائیل باکونین، جان سرل ،ولادیمیر لنین، ایوان پاولف، ریچارد فاینمن، جیمز واتسون
جووانینو گوارسکی
جیووانینو اولیویرو جوزپه گوارسکی (زاده ۱ مه ۱۹۰۸ در پارما – درگذشته ۲۲ ژوئیه ۱۹۶۸ در ایتالیا) نویسنده، روزنامه‌نگار، کاریکاتوریست و طنزپرداز ایتالیایی.
او در خانواده‌ای از طبقهٔ متوسط در نزدیکی شهر پارمای ایتالیا به دنیا آمد. پس از ناکامی در تحصیلات دانشگاهی به مشاغل مختلف روی آورد تا این که سرانجام در ۱۹۲۹ سردبیر مجله‌ای فکاهی به نام کوریره امیلیانو را به عهده گرفت و در سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۳ سردبیری مجلهٔ فکاهی دیگری به نام برتولدو به عهدهٔ او گذاشته شد.
در طی جنگ جهانی دوم دولت موسولینی را مورد انتقاد قرار داد که همین انتقادات مشکلاتی را برای‌اش فراهم آورد در همین دوران برادرش در جبههٔ روسیه مفقودالاثر شد و او شبی از ناراحتی مست کرد و تا صبح در خیابان‌ها عربده کشید و به فاشیست‌ها ناسزا گفت که موجب دستگیری او شد و مدت‌ها در بازداشتگاه‌های آلمانها به‌سر برد تا این که به سربازی رفت و به جبهه اعزام شد.
در سال ۱۹۴۳، هنگامی که ایتالیا با نیروهای متفقین پیمان متارکه جنگ را امضا کرد، او در جبههٔ شرقی بود و چون حاضر به همکاری با آلمان نشد دستگیر و تا پایان جنگ در اردوگاه اسراء در کشور لهستان به سر برد و توسط ارتش انگلیس آزاد شد. بعد از بازگشت به کشور به کاریکاتورکشی روی آورد و البته پیش از آن حتی دست به کار دربانی و نگهبانی هم زده بود. به میلان رفت و ابتدا سردبیر هفته‌نامه «برتولدو» و سپس ناشر و سردبیر روزنامهٔ فکاهی «کاندیدو» شد و طنزهای سیاسی او مخاطبین بسیاری یافت. در ۱۹۵۰ با خلق دن‌ کامیلو شهرتی جهانی پیدا کرد.
در سال ۱۹۵۴ به اتهام افترا بازداشت شد. او نامه‌ای را انتشار داده بود که در آن از قول رهبر مقاومت ایتالیا د گاسپری که بعدها به نخست‌وزیری رسید، از متفقین خواسته شده بود رم را بمباران کنند. دادگاه او را به دوازده ماه زندان محکوم کرد اما به دلیل خوش‌رفتاری زودتر آزاد شد.
در ۱۹۵۶ وضع سلامتی‌اش وخیم شد و برای درمان به سوئیس رفت. در ۱۹۵۷ از سردبیری کاندیدو کناره گرفت، ولی هنوز در آن مجله مطلب می‌نوشت. سرانجام در ۱۹۶۸ در پی حملهٔ قلبی درگذشت.
دن کامیلو و پسر ناخلف، دنیای کوچک دن کامیلو و …
شوهر مدرسه‌ای، ترجمهٔ جمشید ارجمند، ۱۳۷۹، ناشر: کتاب پرواز کارلوتا و عشق، ترجمهٔ جاهد جهانشاهی، ناشر: پاییز
دنیای کوچک دن کامیلو، ترجمهٔ جمشید ارجمند، ناشر: شرکت تهران فاریاب
دن کامیلو و پسر نا خلف، ترجمهٔ مرجان رضایی(۱۳۸۵)، ناشر: نشر مرکز
دن کامیلو بر سر دو راهی، ترجمهٔ مرجان رضایی، ناشر: نشر مرکز
دن کامیلو و شیطان، ترجمهٔ مرجان رضایی، ناشر: نشر مرکز
زندگی خانوادگی، ترجمهٔ منوچهر محجوبی (با نام «خانهٔ نینو»)
بلموپان
بِلموپان (به اسپانیایی: Belmopan) یک پایتخت و شهر در بلیز است که در ناحیه کایو واقع شده‌است.
بِلموپان ۳۲٫۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۴۵۱ نفر جمعیت دارد و ۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۵
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۵
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۴
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۴
بیست و چهارمین جشنواره فیلم فجر، در سال ۱۳۸۴ به دلیل تقارن با روزهای عزاداری ماه محرم، ده روز زودتر، در تاریخ سی دی تا دهم بهمن ۱۳۸۴ برگزار شد. در این دوره فیلم به نام پدر علاوه بر سیمرغ بلورین بهترین فیلم، بیشترین تعداد سیمرغ بلورین را گرفت. در این دوره، هیئت داوران هچ فیلمی را لایق دریافت سیمرغ بلورین ندانست و تنها به دادن سه دیپلم افتخار به فیلم‌های به نام پدر، به‌اهستگی و شاهزاده ایرانی بسنده کرد. فیلم مکس (سامان مقدم) با فروش ۴۹۳۵۵۱۸۵۰۰ میلیون ریال، پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۳۸۴ شد. شارلاتان (آرش معیریان) هم فروش بالای چهارصد میلیون تومان داشت. همچنین فیلم دختران مرگ با کارگردانی حسین صمیمی همچنان در حال اکران در اروپا می باشد.
نویسنده
نویسنده به افرادی گفته می‌شود که به نوشتن می‌پردازند. واژهٔ نگارنده نیز، گاه مترادف با نویسنده به‌کار می‌رود.
امروزه این لفظ، عمومیت یافته و علاوه بر داستان‌نویسان به افرادی که در زمینه‌های دیگر نیز می‌نویسند اطلاق می‌شود. مانند نویسندگان نمایش‌نامه که به آن‌ها نمایش‌نامه‌نویس یا نویسندهٔ متن فیلم که به آن‌ها فیلم‌نامه‌نویس می‌گویند.
اگر نویسندگی را در کل به معنی عمل کسی که می‌نویسد بگیریم، هر کس را که بنویسد، اگر چه نوشتهٔ او سیاههٔ خرج خانه یا دفتر حساب دکانش باشد، نویسنده باید خواند. در این حال نویسندگی کار دشواری نیست. الفبا را باید شناخت و مختصر خطی باید داشت که خواندنی باشد. اما در اصطلاح، این‌گونه کسان نویسنده خوانده نمی‌شوند، نویسنده کسی را گویند که کارش این است، یعنی معانی و مطالبی در ذهن دارد که از آن سود یا لذتی عام برای خوانندگان حاصل می‌شود و آن معانی را به طریقی می‌نویسد که همه به خواندن نوشتهٔ او رغبت می‌کنند و از آن لذت یا سود می‌برند. معنی نویسنده در عرف، باز هم از این خاص‌تر است، کسی که کتابی دربارهٔ نجوم بنویسد، اگر چه اصول این علم را درست بیان کرده و نکته‌های تازه‌ای در آن به میان آورده، نویسنده نیست، منجم است. مؤلف کتاب‌های تاریخ و جغرافیا و فیزیک و شیمی را هم نویسنده نمی‌خوانند، عنوان این پژوهندگان: مورخ، فیزیک‌دان، شیمی‌دان است. اما اگر کسی در یکی از رشته‌ها کتابی بنویسد که هنرش در انشای عبارت و بیان مطلب، دل‌نشین و ستودنی باشد، او را گذشته از عنوانی که دارد، نویسنده هم می‌خوانند. پس نویسندگی هنر خوب و زیبا نوشتن است.
نویسنده، شخصی واقعی است که متنی خلق می‌کند. نباید نویسنده را با راوی یا نویسندهٔ نهفتهٔ روایت اشتباه گرفت. نویسندهٔ نهفته نه نویسندهٔ واقعی اثر است، نه راوی. نویسندهٔ نهفته تصویری از نویسنده است که در خلال خواندن روایت در ذهن خواننده شکل می‌گیرد. به‌راحتی (و برای ادا کردن حق مطلب) می‌توان نویسندهٔ نهفته را «نویسندهٔ استنباط‌شده» از سوی خواننده نامید.Wikipedia contributors, "Author," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Author&oldid=196760594
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۵۹
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۵۹
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۳
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۳
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۲
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۲
ویتنام شمالی
ویتنام شمالی با نام رسمی جمهوری دموکراتیک ویتنام کشوری بود که عملاً از ۱۹۴۵ و رسماً از ۱۹۵۴ در بخش شمالی کشور فعلی ویتنام برقرار بود.
پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم نیروهای استعماری فرانسه سعی در برقراری مجدد سلطه خود بر هندوچین و از جمله ویتنام کردند.
در سپتامبر ۱۹۴۵ هو شی مین استقلال ویتنام را اعلام کرد.
مبارزات نیروهای ویتنامی با فرانسه منجر به پیروزی در دین بین فو و برپائی کنفرانس ژنو (۱۹۵۴) شد. در این کنفرانس فرانسه قبول کرد که کشور ویتنام به دو بخش تقسیم شود.
بخشی که در جنوب مدار ۱۷ درجه قرار داشت «ویتنام جنوبی» و بعد «جمهوری ویتنام» نامیده شد. پایتخت آن سایگون بود. بخشی که در شمال مدار ۱۷ درجه و منطقه غیرنظامی شده قرار داشت «جمهوری دموکراتیک ویتنام» نام گرفت. پایتخت آن هانوی بود.
حمله عید تت
حمله عید تت نامی است که به رشته‌ای از عملیات نظامی در جریان جنگ ویتنام داده شده‌است. این عملیات از ۳۰ ژانویه (مطابق با عید تت یا سال نوی ویتنامی) ۱۹۶۸ آغاز شد و تا تابستان ۱۹۶۹ با شدت و ضعف در مناطق مختلف ویتنام جنوبی ادامه داشت.
در این عملیات نیروهای جبهه ملی آزادیبخش ویتنام جنوبی یا ویت‌کنگها به نیروهای ویتنام جنوبی و آمریکایی حمله کردند. در سایگون این نیروها توانستند به داخل محوطه سفارت آمریکا نیز برسند. ( منبعی وجود ندارد )
اگر چه این حمله‌ها از نظر نظامی موفقیت زیادی نداشت اما گسترده بودن و شدت آن و نیز پوشش خبری آن در سراسر جهان و بویژه در داخل آمریکا، افکار عمومی را بشدت بر ضد آمریکا بسیج کرد و تظاهرات ضد جنگ در آمریکا را به دنبال داشت.
بهرام الهی
بهرام الهی (زاده ۱۳۱۰ در کرمانشاه) استاد پیشین جراحی اطفال دانشگاه تهران و نویسندهٔ چندین کتاب در پزشکی و نیز معنویت و اخلاق است.
بهرام الهی، متولد ۱۳۱۰ خورشیدی در کرمانشاه و فرزند نورعلی الهی است. وی فارغ‌التحصیل دانشکده پزشکی دانشگاه مونپلیه در فرانسه است که در مدتی نزدیک به سی سال، هم‌زمان با کار طبابت و جراحی، به کار تحقیق، تدریس و سرپرستی چند دانشکده پزشکی مشغول شد. او در این مدت، چند کتاب تخصصی در زمینه آناتومی، جراحی و اورولوژی اطفال تألیف کرد که برخی از آن‌ها به عنوان کتاب مرجع مورد استفاده دانشجویان قرار می‌گیرد. وی چند سال پیش در مقام استاد ممتاز دانشگاه بازنشسته شد.
بهرام الهی، در این سال‌ها، به موازات فعالیت‌های دانشگاهی و حرفه‌ای خود، مطالعات عمیقی در معنویت و اخلاق، بر اساس فلسفه و تعلیمات پدرش، نورعلی الهی، به عمل آورده‌است. وی در تألیفات خود، رئوس فلسفه سیر کمال نورعلی الهی، را با زبانی ساده در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهد..
بهرام الهی معتقد است که شیوه‌های لازم در زمینه معنویت و اخلاق، اساساً با روش‌های متداول در سایر علوم تفاوت چندانی ندارد: باید از دانش و تجربه کسانی که قبلاً در این زمینه تفحص کرده‌اند و به نتایج مطلوبی رسیده‌اند بهره گرفت، آن‌گاه آموخته‌ها را تجزیه و تحلیل نموده، مورد تجربه و آزمایش قرار داد. سپس موازین و الگوهایی دقیق و متناسب با سطح ادراک و نحوه زندگانی این زمان فراهم ساخته و در آخر، حاصل کار را به روشن‌ترین روش ممکن به کسانی که مشتاق تحقیق و پیشرفت در این زمینه هستند ارائه داد.
تألیفات بهرام الهی بر اساس سخنرانی‌های او در دانشگاه سوربن بوده‌است.. این تألیفات، تاکنون به زبان‌های، فارسی، انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی،‌ ترکی و روسی ... منتشر شده‌اند.
رابرت کریلی
رابرت کریلی ، شاعر پسامدرن آمریکایی است.
کریلی در ۲۱ مه سال ۱۹۲۶ به دنیا آمد. او با چارلز اولسون دیگر شاعر پست مدرن آمریکا آشنایی داشت. از کریلی بیش از ۶۰ کتاب شعر به چاپ رسیده است.
رابرت کریلی در سال ۲۰۰۵ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
گلیرد (طالقان)
گِلیَرد یا گِلیارد از مهم‌ترین روستاهای طالقان بوده و در ۱۴ کیلومتری مرکز طالقان (شهرک) قرار دارد.
روستای گلیرد در بخش بالاطالقان قرار گرفته‌ است. اهمیت این روستا بیشتر به خاطر زادگاه بودن آیت‌الله طالقانی می‌باشد. خانه محمود طالقانی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان طالقان، روستای گلیرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.
گلیردی‌ها به زبان تاتی تکلم می‌کنند.
چارلز اولسون
چارلز اولسون (متولد: ۱۹۱۰ میلادی، وفات: ۱۹۷۰ میلادی) معروف به پدر شعر پست مدرن آمریکا است. او یکی از شاخص‌ترین شاعران قرن بیستم آمریکاست.
چارلز اولسون در سال ۱۹۱۰ به دنیا آمد. او مدرک لیسانس و فوق لیسانس خود را از دانشگاه وسلیان دریافت کرد. سپس به مدت ۲ سال به تدریس زبان انگلیسی در دانشگاه کلارک پرداخت. او در سال ۱۹۳۶ جهت تکمیل تحصیلات خود در مقطع دکترا وارد دانشگاه هاروارد شد. اولسون از نخستین شاعرانی ست که به نوشتن شعر پست مدرن پرداخت. او در سال ۱۹۷۰ در اثر بیماری سرطان درگذشت.
رساله زمان
رساله زمان کتابی فلسفی نوشته مارتین هایدگر است که او در این رساله به بحث دربارهٔ زمان پرداخته‌است. برای درک کتاب وجود و زمان بهتر است قبل از مطالعه آن به مطالعه رساله «مفهوم زمان» پرداخت.
از نظر هایدگر مفهوم زمان را می‌توان در ابدیت یافت و پیش شرط آن اشراف و درک کامل ابدیت است. برای این منظور باید به ابدیت ایمان یافت اما فیلسوفان به ایمان و یقین در این باره هرگز نمی‌رسند چرا که شک اساس فلسفه است و فلسفه هرگز نمی‌تواند حیرت را ازمیان بردارد. الهیات از نظر هایدگر با دازاین انسانی یعنی هستی نزد خدا و هستی زمان مند در انسان سروکار دارد اما خدا نیازی به الهیات ندارد و ایمان به او وجودش را سبب نمی‌شود. ایمان مسیحی با آنچه در زمان روی داده مرتبط است. چون فیلسوف ایمان نمی‌آورد می‌خواهد زمان را از خود زمان درک کند.
هایدگر زمان را به سه نوع زمان روزمره و زمان طبیعی و زمان جهانی تقسیم می‌کند. در بحث زمان روزمره می‌گوید که زمان آن چیزی ست که اتفاقات در آن رخ می‌دهند. زمان در موجود تغییرپذیر اتفاق می‌افتد. پس تغییر در زمان است. تکرار دوره‌ای ست. هر دوره تداوم زمانی یکسانی دارد. ما می‌توانیم مسیر زمانی را به دلخواه خود تقسیم کنیم. هر نقطه اکنونی زمانی بر دیگری امتیاز ندارد و اکنونی پیش تر و پس تر (بعدتر) از خود دارد. زمان یکسان و همگن است. ساعت چه مدت و چه مقدار را نشان نمی‌دهد بلکه عدد ثبت شده اکنون است. هایدگر می‌پرسد که این اکنون چیست و آیا من انسان بر آن چیرگی و احاطه دارم یا نه؟ آیا این اکنون من هستم یا فرد دیگری ست؟ اگر این‌طور باشد پس زمان خود من هستم و هر فرد دیگر نیز زمان است و ما همگی در با هم بودنمان زمان هستیم و هیچ‌کس و هر کس خواهیم شد.
آیا من همین اکنون هستم؟ یا تنها آن کسی که این را می‌گوید؟ هایدگر زمان طبیعی را همان ساعت طبیعی تبادل روز و شب می‌داند که دازاین انسانی ان را مشخص کرده‌است. آیا من بر هستی زمان احاطه دارم و چیره ام؟ آیا خود را در اکنون دخیل می‌دانم؟ آیا من خود اکنونم و دازاین من زمان است؟ آیا این زمان است که ساعت را در ما به وجود می‌آورد؟ برای مطالعه مقاله "هایدگر، انسان، هستی"
رساله مفهوم زمان، نوشته مارتین هایدگر، ترجمه علی عبداللهی، ناشر: نشر مرکز، چاپ اوّل ۱۳۸۳، تهران.
فشندک
فَشَندک روستایی است در منطقه طالقان ، استان البرز. این روستا در ۱۲۰ کیلومتری شمال غرب تهران قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۸۶۰ متر است.فاصله روستا تا شهرک مرکز طالقان:11 کیلومتراست .روستای فشندک یکی از زیباترین و پرجمعیت‌ترین و پررونق طالقان می‌باشد .اهالی روستای فشندک اکثراً به فعالیت‌های فرهنگی وآموزشی مشغول بوده و وضعیت اقتصادی خوبی دارند.احداث ويلاهاي توريستي با معماري متفاوت با ديگر روستا هاي طالقان در اين روستا رواج دارد و از مناطق پر طرفدار طالقان براي ساخت و ساز ميباشد. مکانهای تفریحی فشندک:
آثار باستانی فشندک:این روستا در دهستان ميان طالقان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۱۹۸نفر (۳۸۸خانوار) بوده‌است.البته جمعیت روستای فشندک در تابستان بیشتر از زمستان است
مردم فشندک با گويش تاتی طالقاني تكلم ميكنند و زبان منحصر به فرد ندارند.
پیش‌شماره تلفنی از: ریسمون
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۰
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۰
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۱
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۱
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۹
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۹
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۸
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۸
رضا موتوری
رضا موتوری نام فیلم درام ایرانی است به نویسندگی و کارگردانی مسعود کیمیایی و با بازی بهروز وثوقی، فریبا خاتمی، پروین ملکوتی و بهمن مفید که در سال ۱۳۴۹ اکران شده‌است.
رضا که خود را به دیوانگی زده‌است به اتفاق دوستش بدون اطلاع مسئولین از تیمارستان خارج می‌شود و بعد به کارخانه‌ای دستبرد زد. از سوی دیگر فرخ جوان نویسنده‌ای که بسیار شباهت به او دارد، به منظور تحقیق در مورد زندگی دیوانه‌ها به تیمارستان می‌آید و در تیمارستان جایش با رضا عوض می‌شود. از طرف دیگر رضا وارد زندگی اشرافی نویسنده شد. او بعد از چندی عاشق نامزد نویسنده - فرنگیس - می‌شود و قصد تحویل پول‌ها را دارد که دوستانش او را در دام انداخته و به شدت مجروحش می‌کنند و پول‌ها را می‌ربایند. رضا بی‌رمق سوار موتور می‌شود اما با یک کامیون شهرداری تصادف می‌کند و کشته می‌شود.موسیقی فیلم اثر اسفندیار منفردزاده بوده و فرهاد مهراد ترانهٔ فیلم با نام «مرد تنها» (سرودهٔ شهیار قنبری) را خوانده‌است. این ترانه بعدها توسط اندی بازخوانی شده‌است.
چپ جوان (سوئد)
چپ جوان سازمان جوانان سیاسی سوسیالیست و فمینیست در سوئد است. «چپ جوان» سازمان جوانان «حزب چپ» است.
سازمان "Röd Press" ('پرس سرج') را منتشر می‌کند و ۱۹۰۸-۱۹۸۰ "Stormklockan" ('ناقوس طوفان') را منتشر می‌کرد.
در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد. نام اصلی سازمان «اتحاد جوانان سوسیال دموکرات» بود. «اتحاد جوانان سوسیال دموکرات» سازمان جوانان حزب سوسیال دموکرات بود. حزب جدید، حزب چپ سوسیال دموکرات سوئد، در سال ۱۹۱۷ توسط «اتحاد جوانان سوسیال دموکرات» و اقلیت چپگرای سوسیال دموکرات تأسیس شد.
سازمان در سال ۱۹۲۱ عوض‌کرد به «اتحاد جوانان کمونیست سوئد» .اتحاد جوانان کمونیست سوئد عضو بین‌الملل جوانان کمونیست بود.
در جراین جنگ داخلی اسپانیا، اکثریت فداییان ضد فاشیست سوئدی عضو بین اتحاد جوانان کمونیست سوئد بود.
سازمان عضو بین فدراسیون جهانی جوانان دموکرات بود.
در ۱۹۵۸ اتحاد جوانان کمونیست سوئد در «جوانان دموکرات» (۱۹۵۲ تأسیس شد) ادغام شد. نام سازمان متحد «جوانان دموکرات» بود.
دهستان مهرگان
جمعیت دهستان مهرگان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۱۹۰ نفر بوده‌است، و بزبان و فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند. سکان این دهستان اهل سنت و از پیروان اما محمد ادریس شافعی هستند.
شغل مردم تجارتی و کشاورزی است، وجود آب شیرین در این روستا کشاورزی مناسبی در روستا رایج است و جو، گندم و گوجه فرنگی ذره و جمیع انواع سبزیجات صیفی و شتوی زراعت می‌شود، در حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم وجود دارد، قسمتی از مردم این دهستان به اضافه کشاورزی به دامداری نیز اشتغال دارند.
در اطراف دهستان مهرگان از توابع گاوبندی مناطق وزمینهای کشاروزی گسترده‌ای وجود دارد که به شرح زیر می‌باشد: زمین «نکا اسمه» شامل ۲۰ من زیر کشت می‌باشد. «زمین ابنید الخوص» و دور الغربی و نیرم، که کلاً شامل ۲۵۰ من بذر افکن می‌باشد. در این مناطق ۲ باب آب انبار (برکه) وجود دارد بنامهای «برکه نیرم» و «برکه الفیلی»، همچنین یک چاه آب شیرین وجود دارد که از سنگ و ساروج ساخته شده‌است وبنام «چاه طوی نیرم» معروف است. واینطور که معلوم است در دوران گذشته فعالیت‌های کشاورزی گسترده‌ای در این منطقه رایج بوده‌است. وبعلت وجود آب شیرین محاصیل زراعتی مانند: جو و گندم، پیاز، تمباکو، نخل خرما، گوجه فرنگی، صیفی جات، ومیوه جات و درختان مرکبات کاشته می‌شده‌است.
آثار خانه‌های قدیمی در روستا وجود دارد که از سنگ وکاه وگِل ساخته شده‌است. قلعه بزرگ روی کوه وسط روستا که نیمه تخریب شده‌است. آسیاب‌های آبی بیرون از روستا. قبرهای متعلق به ۴۰۰ سال پیش و همچنین سنگ آتش‌دانی که متعلق به ۳۰۰۰ سال پیش است.
جوتی:کفش***Joty: Shoes کمیس:پیراهن***Kamys: Shirts کندوره:لباس زنانه***Kandorah: Women’s Clothing جمه:لباس زنانه***jomaj: Ladies خساله:لباس***Khasalha: Clothing لیت:لامپ***lyett: Lamps کلوپ:چراغ***Club: LED چالو:روشن***Chalo: clear فنر:فانوس***fanar: Lantern چپلی:دمپایی***Chaply: Slippers دلاخ:جوراب***Dlakh: Socks شیله:چادر زنانه***Shelah: Tents Ladies تمبو:شلوار***Tombo: Jeans هل:نفت***hel: Oil.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۷
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۷
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۶
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۶
یردقاسم عالی
یرد قاسمعالی روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان پارسیان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
یرد قاسمعالی در فاصلهٔ ۳ کیلومتری جنوب شرقی یردخلف واقع شده‌است.
از شمال یردخلف، از جنوب هشنیز، از مغرب بهدشت، و از سمت مشرق به امیران محدود می‌گردد.
جمعیت آن در حدود ۱۲۰۰نفر می‌باشند. ساکنان این روستا از پیروان مذهب تشیع و تسنن و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند؛ و بزبان فارسی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، مدرسه، خانه بهداشت و آب‌انبار (برکه) می‌باشند، و آب چاه‌هایش شیرین است.
مردم این روستا به کشاورزی و دامداری اشتغال دارند. تعداد ۴۰۰ اصله نخل دیم در روستا وجود دارد.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۵
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۵
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۴
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۴
قلعه دیده‌بان
قلعه دیده‌بان مرکز فرمانروائی جهانگیریه و بستک، قلعه‌ای تاریخی واقع در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
«قلعه دیده‌بان» قلعهٔ ایست با موقعیت بسیار عالی سوق‌الجیشی که برفراز «بن‌کوه» انجیره به گویش محلی (انُزُرُه) بین بیخهٔ لشتان و بیخهٔ لمزان، و در ۳۴ کیلومتری بخش کوخرد و ۷۹ کیلومتری جنوب شرقی بستک در نزدیکی پاسگاه سابق دین واقع می‌باشد.
قلعه دیده‌بان یکی از محکمترین قلعه‌های جهانگیریه بوده‌است. آثار این دژ بزرگ برفراز «قلهٔ کوه انجیره» باقی مانده‌است. شیخ محمد بستکی در مواقع انقلاب، اغتشاش وهرج ومرج کشور مسکن خانواده و مرکز فرمانروائی خود انتخاب کرده وقریب ۲۰ سال در آن قلعه به موجب فرمان‌های نادرشاه و کریم خان زند امور حکومتی بستک وجهانگیریه و بندرعباس و بندر لنگه وجزایر را کاملاً اداره می‌کرد وسراسر این منطقه امنیت وعدالت را برقرار ساخت، باوجودیکه امورات دیوانی (مالیات) ومراجعات عمال دولت مرکزی انجام می‌داد ولی هیچوقت با مأمورین حکومت مرکزی حضوراً نمی‌گرفت ونزدیک نمی‌رفت فقط یک یا دو فقره بحضور نادرشاه وکریمخان زند رسیده بود. حتی چندبار کریمخان زند او را برای ملاقات احضار وتأکید کرده بود که قلعه را تخلیه وترک نماید و به بستک برگردد، بعذری موجه نپذیرفته‌است. شیخ محمد خان مدت ۲۰ سال از فرمانروائی اش در این قلعه سپری نموده‌است.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۳
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۳
قلعه لشتان
قلعه لشتان نام قلعه‌ای است بر فراز کوه «شاهینکوه» در بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. «قلعه لشتان» در شش کیلومتری شمال شرقی شهرستان بندر لنگه و در شمال روستای بارچاه واقع شده‌است.
تاریخ بنای این قلعه به سدهٔ نهم هجری بر می‌گردد. قلعه لشتان در دوران گذشته و در جنگ‌های محلی نقش مهمی داشته‌است. در دوران قدرت پرتغالی‌ها بر خلیج فارس در محاذات این قلعه در کرانهٔ دریای بندرلنگه قلعه‌ای ساخته بودند و مقر حکم و فرماندهی خود قرار داده بودند. آثار این قلعه هنوز در لب دریا و نزدیکی شهر بندرلنگه باقی مانده‌است و نزد مردم واهالی منطقه بنام «قـَلعُـوْ» معروف است. اما در اصل نام این قلعه «الفِیتور» نامگذاری کرده بودند. با توجه به تاریخ مذکور، گروهی معتقدند که ساخت این بنا به زمان سلطه و قدرت پرتغالیها بر خلج فارس مربوط است. جمعی نیز عقیده دارند این قلعه در عهد هخامنشی احداث شده و بیش از ۲۰۰۰ سال قدمت دارد. در حال حاضر به جز حصاربند و آثار مخروبه دیوارها اثر دیگری از ساختمان قلعه باقی نمانده‌است. در داخل قلعه لشتان چندین قبرستان، ده هابر که آب و انبار آذوقه و آثار فراوان دیگری به جای مانده‌است.
دخمه‌های سنگی، شبیه به غارهای انسان‌های غارنشین در ارتفاعات مجاور آن وجود دارد که شباهت زیادی به دخمه‌های غارچهل خانه و دخمه‌های فوقانی ارتفاعات شمالی بندر طاهری (سیراف) دارد. در درون قلعه لشتان چندین قبرستان، ده‌ها برکه آب و انبار آذوقه و آثار فراوان دیگری بر جای مانده‌است. دخمه‌های سنگی، شبیه به غارهای انسان‌های غارنشین در ارتفاعات مجاور آن وجود دارد؛ و آثار فراوان دیگری نیز در محوطهٔ قلعه بر جای مانده‌است.
روایت است که از قلعه پرتغالی‌ها که در جنوب بلده کنگ قرار داشته بود تا «قلعه لشتان» که بر فراز کوه «شاهینکوه» در شمال بار چاه واقع است راهی زیر زمینی که قسمتی از این راه مانند تونل ساخته بودند و از کنگ به قلعه لشتان می‌رفتند، مخصوصاً در ایام جنگ و شورش و آشوب، از این راه نیز ذخیره و مهمات و آذوقه برای کسانی که در قلعه لشتان سنگر گرفته بودند، می‌رساندند. گفتاره‌است که این تونل تا حدود کوه‌های مغویه نیز ادامه داشته‌است. در حال حاضر آثاری از تونل وجود ندارد، اما از حصار بند و آثار مخروبه دیوارهای قلعه و همچنین بقایا آثار برجی از برج‌های قلعه لشتان در ضلع جنوب غربی قلعه بر فراز «شاهینکوه» به چشم می‌خورد.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۱
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۱
علی خلفان
شیخ علی فرزند خلفان (... ـ ۱۱۶۵). نام کامل وی (شیخ علی بن خلفان اَلمُفلِحی ). ملقب به (شیخ علی خلفان چارکی). یکی از حکمرانان محلی و عرب نژاد در منطقهٔ شیبکوه در سده دوازده هم هجری قمری.
پس از اینکه نصیر خان لاری از شکست تفنگچیان و دستگیری پسر عمویش هادیخان و شاه منصور در تدرویه و عماده ده آگاهی یافت با کمال تأثر و عصبانیت مجلسی تشکیل داده و به گفتار یکی از شعراء محلی حماسه سرائی کرد ومردم را تهیج می‌نمود. در این مجلس شیخ علی خلفان چارکی نیز حضور داشتند. شیخ علی خلفان حاکم بندر چارک و بیخه صداق شیبکوه جزء حکومت بستک و جهانگیریه بود، و به علت مخالفت و سرپیچی و تمرد، مورد تعقیب شیخ محمد بستکی قرار گرفته و متواری شده بود. پس از مدتی سرگردانی در نقاط مختلف سر انجام به لار می‌رود. تصادفاً در آن موقع در مجلس نصیرخان حضور یافته و تعهد نمود که حسن خان و مشایخ بستک و شیبکوه را دستگیر و شیخ محمد خان بستکی را تسلیم نماید و به تحویل نصیر خان دهد. بنا براین نصیر خان عده پانصد نفر تفنگچی سواره و پیاده در اختیار شیخ علی خلفان گذارده و به‌طرف بستک اعزام داشت. چون شیخ علی خلفان به حوالی بستک رسید وبا استحکامات و حصار بندی بستک رو برو شد و نتوانست کاری از پیش ببرد، به‌ناچار شبانه به‌طور مخفی عقب‌نشینی کرده و عبور نموده به‌طرف شیبکوه.
پس از حمله نافرجام شیخ علی خلفان به بستک و عقب نشینی او به سوی شیبکوه، حسن خان سردار دلیر شیخ محمد خان از عبور شیخ علی خلفان اطلاع حاصل نموده و به شیخ محمد خان گزارش می‌دهد. شیخ محمد خان نیز بلا فاصله ازراه کوه جناح (تنگ جناح) خودرا به محل توقف و اردوگاه شیخ علی خلفان و جمعیت نصیرخان رسانید و آن‌ها را محاصره نموده و جنگ شدیدی بین دو طرف درمی‌گیرد. شیخ علی خلفان دلیرانه جنگیده ولی در نتیجه این زد و خورد تفنگداران شیخ علی خلفان بعضی مقتول و بعضی تسلیم می‌شوند.
شیخ علی خلفان تسلیم نمی‌شود و مقاومت می‌کند و دلیرانه با شیخ محمد خان و تفنگدارانش تا آخرین فشنگ می‌جنگد، سر انجام تیری بر پیشانیش می‌خورد و مقتول می‌گردد. اما شیخ محمد خان از قتل شیخ علی خلفان که مردی شجاع و دلیر بود جداً متأثر می‌شود و کلیه اتباع وی که عرب بودند آزاد نموده و آن‌ها را روانه چارک و شیبکوه می‌نماید. این واقعه در سال ۱۱۶۵ هجری قمری رخ داده‌است.
باد پاول
ارل رودلف "باد" پاول (۲۷ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۳۱ ژوئیه ۱۹۶۶) معروف به باد پاول، پیانونواز جاز آمریکایی بود.
او همراه با دیزی گلیسپی و چارلی پارکر در پیدایش سبک بی‌باپ مؤثر بود. به خاطر مهارتش در نواختن پیانوی جاز گاه او را «چارلی پارکر پیانو» نامیده‌اند.
هوگی کارمایکل
هوگلند هاوارد «هوگی» کارمایکل (۱۸۹۹-۱۹۸۱) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر آمریکایی بود.
مشهورترین اثر او آهنگ «استارداست» است که گفته می‌شود پُراجراترین آهنگ آمریکایی است.
او در ۱۴ فیلم بازی کرد که معروف‌ترین آن‌ها داشتن و نداشتن (۱۹۴۴) با شرکت هامفری بوگارت و لورن باکال بود. در اغلب فیلم‌هایی که بازی کرد نقش پیانیست را داشت و آهنگ‌های ساخته خودش را اجرا می‌کرد.
مدل‌سازی علمی
مدل‌سازی علمی به مجموعهٔ فرایندهای مربوط به تنظیم، برگزینی، و اعتبارسنجی مدل‌های مورد نیاز جهت نمایش اشیا و پدیده‌ها در علوم مختلف اطلاق می‌شود. باآنکه به‌مرور، روش‌ها، تکنیک‌ها، و نظریه‌های مختلفی برای مدل‌سازی در انواع زمینه‌های تخصصی علوم گوناگون، به‌وجود آمده است، نظریه‌های کلّی‌تر پیرامون مدل‌سازی‌های علمی در قلمرو فلسفهٔ علوم، نظریهٔ سیستم‌ها، و نمایش دانش، قرار می‌گیرد.
شهرستان کرج
شهرستان کَرَج یکی از شهرستان‌های استان البرز است. این شهرستان در شرق استان البرز قرار دارد. این شهرستان پرجمعیت‌ترین شهرستان استان البرز و چهارمین شهرستان پرجمعیت ایران است. مرکز این شهرستان، شهر کرج است.
محدوده اولیه این شهرستان برابر با استان البرز کنونی بود تا اینکه شهرستان ساوجبلاغ در سال ۱۳۶۸ از کرج جدا شد، البته قلمرو اولیه شهرستان ساوجبلاغ علاوه بر قلمرو کنونی شامل دو شهرستان نظرآباد و طالقان نیز می‌شد، زمانی که استان البرز تأسیس شد، اشتهارد و فردیس نیز بخشی از شهرستان بودند، اما شهرستان اشتهارد در سال ۱۳۹۱ و شهرستان فردیس در خرداد سال ۱۳۹۲ از این شهرستان جدا شدند.
این شهرستان شامل دو بخش است به نامهای بخش مرکزی و بخش آسارا.
طی پژوهشی که شرکت پژوهشگران خبرهٔ پارس به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۸۹ انجام داد و براساس یک بررسی میدانی و یک جامعهٔ آماری از میان ساکنان ۲۸۸ شهر و حدود ۱٬۴۰۰ روستای سراسر کشور، درصد اقوامی که در این نظر سنجی نمونه‌گیری شد در کرج به قرار زیر بود: زبان‌های رایج در شهرستان کرج:
شهرستان پاکدشت
شهرستان پاکدشت یکی از شهرستان‌های استان تهران است. این شهرستان در جنوب شهر تهران قرار دارد و مرکز آن شهر پاکدشت است.
جمعیت این شهرستان، بیش از ۴۰۰ هزار نفر می باشد.
پاکدشت همچنین به دلیل سطح بالای زیر کشت سبزیجات و گل و گیاهان زینتی (که به تمام نقاط ایران و حتی خارج از کشور صادر می‌شود) به "پایتخت گل و گیاه" معروف شده‌است. همچنین سایت و مناطق نظامی پارچین در این شهرستان واقع شده که اهمیت آن را دوچندان نموده‌است.
پاکدشت را که اکنون می‌بینیم، در اصل شامل شماری روستا و شهر است که در دوران باستان روستاهایی در دشت ری بوده‌اند. تاریخی کهن در دل خود دارد که بیانگر گذار اقوام مختلف و مهاجرت آنان از سرزمین‌های دور به این دیار و یادآور جنگ‌ و ستیز مکرر گروه‌های اجتماعی از اقوام گوناگون و شخصیتهای شهیر تاریخ می‌باشد.
پیشینه آبادانی این دشت که در حاشیه‌های جنوبی و جنوب شرقی تهران واقع است را باید در آغازین روزهایی که تاریخ شاهد عظمت و شکوه شهر باستانی ری بوده‌است جستجو کرد.
دیاکونوف در تاریخ ماد با تأکید بر قدمت این شهر و آبادی‌های اطراف آن که زادگاه زرتشت و سرزمین مغان است می‌نویسد: «روایات متاخر قرون وسطی به تقریب متفقند که زرتشت از مردم ماد بوده‌است و زادگاه پیامبر را گاهی ری (در ماد شرقی) ذکر می‌کرده‌اند»
نتایج بدست آمده از کشفیاتی که در سال‌های اخیر انجام گرفته نشان می‌دهد که در آستانه تاریخ مدون کشور ما یکی از مراکز عمده تمدن بوده‌است. اتلال پیش از تاریخ در بخشی از این منطقه مورد بررسی قرار گرفته‌اند که آثار بدست آمده از آن‌ها قابل مقایسه با تمدن ری می‌باشد. بررسی‌های مذکور تمدن تپه‌های فیلستان و ارمبویه که در نزدیکی منطقه پاکدشت واقع هستند را به هزاره پنجم ق. میلادی می‌رسانند مطالعات ابتدائی نیز نشان می‌دهد در هزاره اول قبل از میلاد حدود سال‌های ۱۲۵۰ و ۱۳۰۰ قبل از میلاد تمدن معروف به سفال در این منطقه از رشد و شکوفائی قابل توجهی برخوردار بوده‌است. در بقایای ویرانه‌ها تکه‌های سفال به رنگ‌های فیروزه‌ای، آبی، طلائی و بسیاری رنگ‌های دیگر با زبان بی زبانی تاریخ را بازگو می‌کنند و این یادبود گذشته‌ای است که هنر، تمدن و ذوق نسل‌های پیشین را در خود دارد. به‌ خوبی روشن است که بررسی اتلال باستانی این منطقه چنانچه به‌طور کامل انجام گیرد تمدن این منطقه را به پیش از دوران نوسنگی می‌رساند.
طبق اظهارات پژوهشگران اسامی بسیاری از روستاهای پاکدشت نام‌هایی باستانی‌اند. از این‌رو کاوش در تپه‌ها و مناطق مختلف احتمالاً به اکتشافاتی در این زمینه منجر می‌گردد. از جمله این اسامی می‌توان به نام روستای مامازند، یبر،ارمبویه و ... اشاره کرد که محققین این اسامی را به دوران مهرپرستی ایرانیان نسبت می‌دهند.
بخش‌ها
شهرها
دهستان‌هاکشاورزی در این شهرستان از رونق خوبی برخوردار می‌باشد. همچنین برای آبیاری زمین‌ها از رودخانه جاجرود و چاه استفاده می‌شود.
رودخانه جاجرود در قسمت خاوری این شهرستان به محض ورود به جلگه به چندین شعبه فرعی تقسیم شده و زمین‌های مزروعی را در فصل‌های بهار و تابستان آبیاری می‌کند.
شهرستان ری
شهرستان ری یکی از شهرستان‌های استان تهران در ایران است. مرکز این شهرستان شهر ری است که در واقع بخشی از تهران است. در سرشماری سال ۲۰۰۶، جمعیت این شهرستان ۳۴۹۷۰۰ نفر در ۹۶۹۹۶ خانوار بود. این شهرستان به چهار بخش بخش مرکزی، بخش فشاپویه، بخش کهریزک و بخش قلعه نو تقسیم می‌شود. این شهرستان دارای سه شهر حسن‌آباد، کهریزک و باقرشهر است.
شهرستان رباط‌کریم
شهرستان رباط‌کریم یکی از شهرستان‌های استان تهران است. مرکز این شهرستان شهر رباط‌کریم است.
از آنجا که هر شهری پیشینه ای دارد و فرآیند شکل‌گیری هر شهری از اهمیت بالایی برخوردار است به همین جهت در مورد تاریخچه شکل گیری رباط کریم و قدمت این شهر چنین آمده است که این منطقه از هزاران سال قبل نیز از مراکز تمدن و زندگی بوده و محدوده سابق رباط کریم بیش از ۳ الی ۴ هکتار نبوده و خانه های روستایی در پیرامون کاروانسراها جای داشته است و پس از اینکه رباط کریم تا حدودی گسترش یافت، دارای چهار دروازه گردید که به ترتیب به شمال، جنوب، مشرق و مغرب منتهی می شد به طوری که آثار دروازه غربی آن نزدیک امامزاده محمد تقی تا چندی پیش نیز به چشم می خورد. بعدها با توسعه شهر رباط کریم و احداث باغ های میوه این دروازه ها از بین رفت و خیابان ها و کوچه های فراوانی احداث گردید و رباط کریم امروزی شکل گرفت.
همچنین در حوالی بازارک معروف به چاله بازارک کارشناسان بر این باورند که روستا یا شهری در زیر خاک مدفون شده است و با توجه به آثار متعدد باستانی که در سال ۶۹ و اواخر ۷۳ در حوالی رباط کریم از شش هزار سال قبل تا دوران قاجاریه بدست آمده نشان از قدمت بالای این شهر دارد.
از دلایل اصلی رشد و شکل گیری رباط کریم ، واقع شدن این شهر بر سر راه جاده ابریشم و راه زیارتی خراسان به بغداد میتوان اشاره کرد و از طرفی بعد از این که آغامحمدخان قاجار، تهران را به پایتختی انتخاب و به عمران و آبادی آن همت گماشت و تهران مرکز امور دولتی و حکومتی شد، رفت و آمد مردم به تهران برای رفع نیازها و انجام کارهای اداری از نقاط مختلف کشور افزایش یافت و مردم مناطق جنوبی ایران،کاروانیان ،بازرگانان و دسته های نظامی می بایست از رباط کریم که در مسیر جاده ساوه به تهران واقع بود عبور می کردند که این امر به تدریج مهاجرانی را از شهرهای گوناگون به سوی رباط کریم جذب کرد.
بخش‌ها
بخش مرکزی
شهرها
رباط‌کریم، نصیرشهر، پرند
شهید حسن آبشناسان -آلارد-پرندک
دهستان‌ها
منجیل‌آباد، امامزاده ابوطالب، وهن‌آباد
روستاها يقه ، انجم‌آباد ، شهرآباد ، حصارمهتر
ناهنگ
ناهنگ روستای کوچکی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمیر در شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است. این روستا در تنگ هرا واقع است. و در ۱۲ کیلومتری جنوب شرقی لمزان واقع می‌باشد.
از شمال هیر، از جنوب پدل، از مغرب لمزان، و از سمت مشرق به هرا محدود می‌گردد.
دارای ۷۵ نفر (۱۵ خانوار) جمعیت می‌باشد، که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان محمد ادریس شافعی هستند. به زبان فارسی به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار (برکه) و درمانگاه است.
شغل اهالی دامداری و کشاورزی است.. حدود ۶۰۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰ من زمین زیر کشت دیم دارد.
لاور کالون
از شمال «کوه سِه چُکی»، از جنوب «کوه گِردو»، و «اشکفت حلقه»، از مغرب «سَدِنُه»، و از سمت مشرق به «بست گز» محدود می‌گردد.
لاور کالون زیستگاه پرندگان گوناگونی است. بعلت وجود درختهای گوناگون و تنومند مانند سمر و کنار و نزدیک بودن لاور به چشمه‌های آب شیرین که در نهرهای کوچک (آودون)‌های دره بست گز وجود دارد، در فصل‌های گوناگون پرندگان روی شاخه‌های آن درختها لانه می‌سازند، از انواع پرندگان که در کشتزار لاور کالون زندگی می‌کنند می‌توان از کبک، قُمری، بادخور، تیهو، خضیری (کراشکین)، بوکلو و «مرغ سلیمان» یا هدهد نام برد که به‌ویژه در فصل زمستان و بهار با آواز دلنشین خود این منطقه کوهستانی را شاد می‌کنند.
در فصل زمستان و بعد از باریدن باران گل‌های زیبائی در لاور می‌روید، و در فصل بهار بعد از اینکه گل‌ها شکوفه‌های خود را باز می‌کنند جلوه و زیبایی دیگری به لاور می‌دهند. گل‌های «هلول» بارنگ بنفشه‌ای اش سرتاسر لاور را نیلگون می‌سازد و یک منظره دل‌انگیز و شاعرانه به وجود می‌آورد. همچنین دمبل (خیر) و اَکال نیز یافت می‌شود. در فصل زمستان و بهار در آنجا خوردنی‌هایی مانند تُرُشُه و کُمپُر و مِیَل به گونه‌ای بسیار لذیذ درست می‌شود.
دره‌ای بطول ۴۵ تا ۵۰ متر در لاور کالون وجود دارد که لاور را به دو قسمت نموده‌است. این دره از وسط لاور می‌گذرد، دره از سمت جنوب شروع می‌شود و رو به‌طرف شمال می‌رود و در انتهای امر به دره بزرگ دره کنخور می‌ریزد. در دو طرف درواه و کناره‌های آن در فصل بهار گل‌های زیبایی می‌روید. همچنین گیاهان دارویی و مفید نیز در لاور بعد از باریدن باران می‌روید مانند: استقدوس، بَرزو، پوده، خارشتر، خاکشیر، آویشن دریمه، زرو، سره برزه، شربتو، گنیس، کریشکو، کمو، گل عالی عمر، و همچنین گل‌های دیگری نیز مانند گُل زَرد و شَبنَبُو نیز وجود دارد.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۰
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۷۰
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۹
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۹
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۸
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۶۸
نرسی گرگیا
واختانگ نرسی کُرکیا (معروف به نرسی کُرکیا) (زاده ۲۷ خرداد ۱۳۱۷ تهران – درگذشته ۳۰ مهر ۱۳۸۵ تهران) هنرپیشه ایرانی بود. او هنگام مرگ ۶۸ ساله بود.
نرسی کُرکیا با فیلم زمین تلخ وارد دنیای سینما شد. پس از انقلاب مدتی در سینما حضور نداشت، اما با فیلم "تیغ و ابریشم" دوباره به سینما بازگشت. در فیلم قسمت هم با همکاری جمشید هاشم پور و تقی ظهوری هنرنمایی کرد.
ترمینال غرب تهران
پایانه مسافربری غرب تهران یا ترمینال غرب تهران یا ترمینال آزادی ترمینالی است در باختر تهران و در ضلع شمال غربی میدان آزادی و در ابتدای بزرگراه مخصوص کرج می باشد که رفت و آمد مسافران بین تهران و شهرهای شمال غربی و غربی و شمالی ایران از آنجا صورت می‌گیرد.
ترمینال غرب تهران یکی از ترمینال های بزرگ است که بیشتر تعاونی های اتوبوسرانی در آنجا نمایندگی دارند و به بیشتر استان های نیمه غربی کشور مانند آذربایجان شرقی، لرستان، زنجان، مازندران، آذربایجان غربی، اردبیل، همدان و گیلان... و البته به دلیل فراوانی اتوبوس، انواع اتوبوس نیز وجود دارد. (مانند: اسکانیا مدل جدید و قدیم و ولوو b7 قدیم و جدید و مان و ...) همیشه نیز در آنجا اتوبوس یافت می شود.
بوشمن
بوشمن‌ها یا سان‌ها قبایل شکارچی-گردآورندهٔ صحرانشینی هستند که در جنوب قاره آفریقا زندگی می‌کنند. این قوم با قوم خوی‌خوییان مرتبط هستند و به همراه آن‌ها گروه خویسان را تشکیل می‌دهند. جمعیت سان‌ها حدود ۹۰ هزار نفر برآورد می‌شود که ۵۵ هزار نفر در بوتسوانا، ۲۷ هزار نفر در نامیبیا، ۱۰ هزار نفر در آفریقای جنوبی و تعداد کمتری در آنگولا، زیمبابوه و زامبیا) زندگی می‌کنند. تا همین اواخر، این مردم بوشمن نامیده می شدند، نامی که هلندی ها مستقر در جنوب آفریقا در سده هفدهم به انان دادند. اما اکنون خود سفید پوستان آفریقای جنوبی عنوان سان را ترجیح می دهند که به لهجه کیپ هوتنتو «ساکنان اصلی» معنی میدهد. گذشته از این عناوین حکومت بوتسوانا نیز آنها را قوم بساروا می نامد.
آنان به‌طور سنّتی شکارچی-گردآورنده هستند و البته از دهه ۱۹۵۰ کشاورزی را هم آغاز کرده‌اند. ۶۰ تا ۸۰ درصد غذای قبیله را زنان قبیله گردآوری می‌کنند که بیشتر منشأ گیاهی دارد (انواع میوه‌ها، دانه‌ها، قارچ‌ها، سبزی‌ها و ...) در برخی از مناطق ۹۰ درصد از خوراک قبیله با جمع‌آوری غذا تأمین می‌شود. آن‌ها تخم شترمرغ هم جمع‌آوری می‌کنند و از پوسته خالی آن به عنوان ظرف آب استفاده می‌کنند. حشرات حدود ۱۰ درصد غذای آن‌ها را تشکیل می‌شود و بیشتر در فصل خشک به حشره‌خواری روی می‌آورند. ملخ، جیرجیرک، هزارپا، بید، پروانه و موریانه از حشراتی هستند که سان‌ها می‌خورند. مردان به شکار می‌روند و با دنبال کردن ردپاها مسیرهای طولانی و دشواری را برای یافتن طعمه‌ها می‌پیمایند. آن‌ها برای شکار از تیروکمان و زوبینهای سمی استفاده می‌کنند. آن‌ها این سم را که دیامفوتوکسین نامیده می‌شود، از لارو نوعی سوسک درست می‌کنند.
قبیله سان اطلاعات ذیقیمتی در رابطه با انسان‌شناسی و ریشه‌شناسی ژنتیکی را دارا می‌باشند. یک مطالعه گسترده در مورد تنوع ژنتیکی در آفریقا که در سال ۲۰۰۹ تکمیل شد نشان داد که مردم سان جزء ۵ گروهی هستند که از تنوع ژنتیکی بسیار بالائی برخوردارند. این قبیله به عنوانی یکی از ۱۴ قبیله‌ای شناخته می‌شوند که به عنوان قبایل اولیه در شکل‌گیری انسان خردمند (هموساپینس) نقش داشته‌اند. هم‌اکنون طیف قابل توجهی از الگوهای ظاهری را که بازتابی از پراکندگی و گوناگونی جمعیت فعلی جهان است در بین مردم این قبیله می‌توان مشاهده کرد.
نژاد مدیترانه‌ای
نژاد مدیترانه‌ای، اصطلاحی است که در سده نوزدهم و آغاز سده بیستم میلادی، به یکی از زیرگروه‌های اروپاییان و به مردمانی گفته می‌شد که در پیرامون دریای مدیترانه زندگی می‌کنند. دیگر زیرگروه‌ها عبارت بودند از: آلپی و نوردیک. از ویژگیهایی که مردم‌شناسان برای این زیرگروه ذکر کرده بودند، می‌توان به قامت متوسط، چشم و موی تیره رنگ، و پوست گندمگون (و حتی سبزه) اشاره کرد. بیشتر مردم جنوب اروپا (یونان (۳۰٪)، اسپانیا (۲۲٪)، پرتغال (۱۰٪)و جنوب ایتالیا و سیسیل (۴۵٪))، فینیقیه و شمال آفریقا (۷۵٪)، فلات ایران (۱۱٪)و آسیای کوچک (ترکیه) (۱۲٪) از این نژاد به شمار آمده‌اند. ارسطو باور داشت که یونانیان بهترین نژادند زیرا رنگ پوست آنان مابین پوست سفید اقوام شمال اروپا و پوست سیاه آفریقایی‌هاست. یونانیان و رومیان باستان (که در طبقه‌بندی مدیترانه‌ای قرار داشتند)، گاهی ژرمن‌ها و سلتی‌ها را "بربرهای وحشی سرخ موی" می‌نامیدند.
توماس هاکسلی زیست‌شناس انگلیسی در سده نوزدهم بر این باور بود که مردم اروپا به دو دسته "زانتوکروئید" (Xanthocroi، سفیدپوستان زرد موی و رنگین چشم) در شمال و "ملانوکروئید" (Melanochroi، سبزه‌رویان سیاه موی و سیاه چشم) در جنوب بخش می‌شوند. نیز بر این باور بود که دسته نخست، سفیدپوستان خالص و اصیلند و دسته دوم از آمیزش نژادی سفیدپوستان با مغولان یا استرالیایی‌ها پدید آمده‌اند. برخی دیگر از نظریه‌پردازان عقیده داشتند که مردم جنوب اروپا با سیاهپوستان آفریقایی آمیخته شده‌اند.
در پایان سده نوزدهم این پندار که مردم جنوب اروپا با نژادهای غیرسفیدپوست آمیخته شده‌اند، بسیار نیرومند شد و پیامدهای منفی گسترده‌ای را به دنبال داشت. در کشورهای آلمان، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا، نژادپرستان، که سفیدپوستان موبور و رنگین چشم را "نژاد سرور" ("Master Race") می‌نامیدند، اقوام جنوب اروپا را در ردیف غیرسفیدپوستان (که به زعم آنان پست‌تر از سفیدپوستان بودند) به شمار آوردند و شایسته تحقیر دانستند. نمونه آن دیدگاه‌های نازی‌ها بود که مورد اعتراض متحد ایتالیاییشان بنیتو موسولینی، دیکتاتور فاشیست نیز قرار گرفت.
نظریه آمیختگی "نژاد مدیترانه‌ای" با "سیاه‌پوستان"، در ایالات متحده آمریکا، مورد پذیرش برخی از مبارزان تبعیض نژادی قرار گرفت، ازجمله ویلیام دوبوآ که با به‌کارگیری این نظریه، اصالت و خلوص نژاد سفیدپوست را زیر پرسش برد.
جوزپه سرجی دیدگاه خود را در کتابش به نام "نژاد مدیترانه‌ای (The mediterranean race)" (چاپ ۱۹۰۱) بیان کرده و بر این باور بوده است که نژاد مدیترانه‌ای ریشه در آفریقا دارد. نیز عقیده داشته که مدیترانه‌ای‌ها، نوردیک‌ها و سیاهان آفریقا از یک اصل و ریشه هستند که وی آن را اورآفریقایی (Eurafrican) نامیده و عقیده داشته که نژاد مدیترانه‌ای برترین نژاد جهان و بازمانده تمدن‌های مصر، یونان، ایران، روم، کارتاژ و هند است. مطابق دیدگاه او، اقوام سامی مانند اعراب و اقوام حامی مانند حبشی‌ها و توتسی‌ها خویشاوند مدیترانه‌ای‌ها هستند.
گمان می‌رود که بخش‌بندی اروپاییان به سه دسته آلپی، نوردیک و مدیترانه‌ای و پیش کشیدن مسئله تفاوت مدیترانه‌ای‌ها با دو گروه دیگر ریشه مذهبی داشته و تنها دستمایه‌ای برای ادامه تنش‌های مذهبی میان پروتستان‌ها و کاتولیکها (که بیشینه آنان به ترتیب ساکن شمال و جنوب اروپا هستند) بوده باشد.Wikipedia contributors, "Mediterranean race," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Mediterranean_race&oldid=188809912 (accessed February 21, 2008).
بولونیا
بولونیا بزرگترین شهر و مرکز ناحیه امیلیا رومانیا و نیز استان بولونیا در شمال ایتالیا است. بولونیا با جمعیتی بالغ بر ۲۵۷ ۳۸۸ تن، هفتمین شهر پرجمعیت در کشور ایتالیا به‌شمار می‌آید.
قدیمی‌ترین دانشگاه جهان، دانشگاه بولونیا در این شهر قرار دارد. همچنین مقر کمپانی‌های خودروسازی فراری و مازراتی در نزدیکی بولونیا واقع شده‌اند.
از این شهر بعضاً به عنوان گران‌ترین شهر ایتالیا یاد می‌شود. پیاتزا ماجوره میدان اصلی شهر بولونیا است.
بولونیا شهری در شمال ایتالیا و مرکز استان امیلیا رومانیا، دشتی حاصلخیز در کوهپایه رشته کوه‌های آپنینه. مرکز بزرگ نقل و انتقالات و بازار کشاورزی، بولونیا مرکز تلاقی جاده‌های اصلی و راه‌آهن است که شمال ایتالیا را با مدیترانه و سواحل جنوبی آدریاتیک پیوند می‌زند.
صنایع اصلی تولید فراورده‌های غذایی، وسایل نقلیه موتوری (از جمله شرکتهای مازراتی و فراری) و پوشاک و بانکداری است.
بولونیا مرکز بزرگ آموزش و فرهنگ در دوره میانه و اوایل رنسانس بود.
در مرکز میان‌سده‌ای شهر ساختمانهای نما آجری و گچی سیمانی به رنگهای گرم، گذرگاه‌های مسقف با مغازه‌های کوچک، خیابانهای سنگ‌فرش شده زیاد و میادین بیشمار دیده می‌شود.
حاشیه مدرن شده، مرکز شهر را احاطه کرده‌است. سن پترونیو (San Petronio) کلیسای پرابهت بولونیاست، که رو به میدان بزرگ (Piazza Maggiore) که میدان اصلی شهر است واقع شده.
این میدان در سال ۱۳۹۰ شروع به ساخت شد، اما نماهای ظاهری آن هیچگاه کامل نشد. محوطه وسیع درونی به سبک گوتیک ساخته شده‌است.
از کلیساهای قابل توجه دیگر یکی سن دومنیکو (San Domenico) است، که در سال ۱۲۲۱ بنا شد، اما بین ۱۷۲۹ تا ۱۷۳۲ کاملاً اصلاح و دگرگون شد و دیگری هم سن فرانچسکو (San Francesco) که ساخت آن از سال ۱۲۳۶ تا ۱۲۶۳ طول کشید و بعد از خسارت زیادی که در جنگ جهانی دوم دید، مرمت شده‌است.
بولونیا مرکز آموزش و نشر است و دانشگاه بولونیا قدیمی‌ترین دانشگاه جهان، موزه‌های نقاشی، باستان‌شناسی و صنایع باستانی توسکان در آن واقع شده‌است.
آکادمی هنرهای زیبای بولونیا نیز یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین در میان آکادمی‌های هنری سراسر ایتالیا ست. باشگاه فوتبال بولونیا و باشگاه اتومبیلرانی اسکودریا فراری از مهمترین تیم های ورزشی این شهر هستند.
اماکن ورزشی معروفی مانند؛ ورزشگاه رناتو دلارا و یونیپل آرنا ؛در این شهر خودنمایی می‌کنند.
ورونا
ورونا شهری در شمال ایتالیا است. ورونا در بین ایتالیایی‌ها به شهر عشق معروف است. علت آن واقع شدن خانه‌های رومئو و ژولیت، عشاق معروف ایتالیایی، در مرکز شهر ورونا و رخ دادن ماجرای عشق و مرگ آنها در این شهر می‌باشد. این خانه‌های باستانی هر روزه توسط گردشگران فراوان از سرتاسر جهان بازدید می‌شوند. داستان عشق رومئو و ژولیت توسط نویسندگان مختلف از جمله دانته و شکسپیر نقل شده‌است. همچنین داستان عشق آن‌ها روی تابلوهایی از سنگ، در محل مقبره ژولیت حکاکی شده‌است و گردشگران بسیاری را به خود جلب می‌کند.
باشگاه‌های فوتبال کیه‌وو ورونا و هلاس ورونا مهم‌ترین تیم‌های ورزشی آن محسوب می‌شوند.
ورونا شهری است در شمال ایتالیا، ناحیه ونتو Veneto کنار رود آدیجه Adige که موقعیت سوق‌الجیشی آن بین ونیز و میلان و همچنین گذرگاه برنر Brenner که ارتباط دهنده اروپای مرکزی با ایتالیاست، آن را به مرکز مهم تجاری و راه‌آهن تبدیل کرده‌است.
این شهر تا سال ۸۹ قبل از میلاد متعلق به رومیان بوده‌است.
در سدهٔ پنجم اقوام وحشی ژرمنی این شهر را به یک دژ نظامی تبدیل کردند، تا اینکه در قرن ۱۲ به یک شهر آزاد تبدیل شد. اوج پیشرفت سیاسی و هنری شهر در سدهٔ چهاردهم بود که توسط ونیز فتح شده بود.
این شهر تا سال ۱۷۹۷ یکی از ایلات ونیز به‌شمار می‌رفت تا اینکه توسط قوای ناپلئون فتح شد.
هنرستان نقاشی ورونا (متعلق به سده‌های ۱۵ و ۱۶) به جهت تابلوهای چشم‌اندازها و خودچهره‌نگاری‌های زبانزد است. در سدهٔ نوزدهم ورونا به اشغال اتریشی‌ها درآمد تا اینکه در سال ۱۸۶۶ قسمتی از پادشاهی ایتالیا گردید.
این شهر در جنگ جهانی دوم خسارات فراوانی دید. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۲، ۲۵۶۱۱۰ نفر بوده‌است.
در سال ۲۰۰۹؛ ۲۶۵/۲۶۸ نفر در استان ورونا، منطقه ونتو ساکن بودند؛ که از این تعداد ۴۷٫۶٪ مرد و ۵۲٫۴٪ زن می‌باشد. ۱۶٫۵٪ جمعیت جوان (زیر ۱۸ سال) و ۲۲٫۳۶٪ جمعیت کهنسال و بازنشسته هستند، که این آمار در مقایسه با کل ایتالیا به ترتیب ۱۸٫۰۶٪(جمعیت جوان) و ۱۹٫۹۴٪ (بازنشسته). بین سالهای ۲۰۰۲–۲۰۰۷ رشد جمعیت ورونا ۳٫۰۵٪ بوده که این میانگین برای کل ایتالیا ۳٫۸۵٪ می‌باشد.
از معماری‌های قابل توجه این شهر می‌توان به قصر سلطنتی سن زنو ماجوره (San Zeno Maggiore متعلق به سدهٔ ۱۲ و ۱۳)، مقبره خانواده اسکالیر (Scaliger قرن ۱۴)، کلیسای سبک گوتیک سنت آناستازیا (Sant'Anastasia اتمام بنا در سدهٔ ۱۵)، مکان باشکوه قرن ۱۵ بویلاکوا (Bevilacqua)، تئاترو رومانو (Teatro Romano)، کانوسا (Canossa) و پمپی (Pompeii) و قلعه قدیمی (Castel Vecchio ۱۳۵۴) که اکنون به یک موزه هنری تبدیل شده‌است، اشاره کرد.
یکی از سالمترین آمفی تئاترهای بجا مانده از امپراتوری روم در مرکز ورونا واقع شده که متعلق به قرن یکم میلادی است، که امروزه برای اجرای اپرا و کنسرت‌ها استفاده می‌شود. در سمت راست تالار بزرگ شهر واقع شده‌است.
همچنین ورونا به دلیل پلهایش مشهور است. در سر تا سر مسیری که رود آدیجه از این شهر می‌گذرد پلهایی بر روی این رود ساخته شده و دو طرف شهر را به هم متصل می‌کنند. برخی مانند پونته پیترا باستانی بوده و برخی در قرن اخیر ساخته شده‌اند.
ساردینیا
ساردنیا (به ایتالیایی: Sardegna) جزیره‌ای است در باختر ایتالیا و دریای مدیترانه. نام آن را در فارسی، بر پایه تلفظ فرانسوی، ساردنی (Sardaigne) هم نوشته‌اند.
این جزیره همراه با جزایر کوچک اطراف ناحیه ساردنیا را تشکیل می‌دهد.
ساردنیا پس از سیسیل بزرگ‌ترین جزیره مدیترانه به‌شمار می‌آید.
طول آن ۲۷۰ و عرض آن ۱۲۰ کیلومتر می‌باشد.
این جزیره کوهستانی است و بلندترین نقطه آن در مونتی دل جنارجنتو Monti del Gennargentu) ۱۸۳۴) متر ارتفاع دارد.
مناسبترین نقطه برای کشاورزی، کامپیدانو (Campidano) در جنوب غربی جزیره‌ است.
دامداری و کشاورزی از مشاغل عمده هستند و پرورش زیتون، انگور و تنباکو رایج است.
صنایع مهم دیگر ساردنیا، ماهی‌گیری و استخراج معدن سرب، روی، مس و نمک است. کالیاری (Cagliari)، نوئورو (Nuoro)، ساساری (Sassari) از شهرهای بزرگ این جزیره هستند.
بندر باستانی اوستیا (Ostia) مربوط به دوران فرمانروایی آنکوس ماسریوس (۶۴۰–۶۱۷ قبل از میلاد) بندر ترابری گندم سیسیل و ساردنیا و همچنین پایگاه دریایی رم بود که در سدهٔ نهم ویران شد اما در سده‌های میانه دوباره احیا شد.
آثار خوب به جای مانده، آن را به یک محل مهم تاریخی تبدیل کرده‌است.