hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
نمره
نمره، حرف یا عددی است که در آموزشگاه‌ها یا دانشگاه‌ها پس از پرسیدن درس یا انجام امتحانی با آن کمیت، دانشِ دانش‌آموزان یا دانشجویان را می‌سنجند. در حالت کلی نمره میزان موفقیت در یک آزمون را نشان می دهد. به طور کلی نمرهٔ هر فرد با میزان معلومات و یادگیری و مهارت او ارتباط مستقیم نداشته؛ چون یک آزمون استاندارد شامل امتحان شفاهی و تشریحی و تستی و عملی استاندارد است. مجموع همهٔ این‌ها به علاوهٔ در نظر گرفتن میزان علاقه و مهارت و استعداد دانشجو و هنرجو یا دانش آموز و فراگیر در درس مورد نظر می‌باشد. صرف نمره فقط برای قبولی ارزشمند است و به دست آوردن حد نصاب قبولی (پاس) شدن صرفاً مورد نیاز است. به دست آوردن نمره بالا تر بهتر است، ولی لازم نیست. یادگیری و مهارت آموخته‌ها ناشی از تمرین و تکرار و یادآوری می‌باشد.
نمره که در فارسی هم با همین عنوان کار می‌رود. در پارسی سره، واژهٔ «ارزه» و در انگلیسی، واژه grade یا mark به کار می‌رود.
نمرات نوشته شده در کارنامه در ایران از ۲۰ نمره حساب می‌شود؛ یعنی بالاترین نمرهٔ ممکن ۲۰ و کم‌ترین نمرهٔ ممکن ۰ می‌باشد. شرط قبولی در ایران نمرهٔ ۱۰ می‌باشد. در مقطع کارشناسی ارشد شرط قبولی کسب نمره ۱۲ است. در رشته‌هایی که اکثر کار دانشجو با کارهای کیفی نظیر هنر و معماری و… است، نمرات نیز به صورت کیفی خواهد بود. نمرات در دانشگاه‌های مختلف نظیر دانشگاه شهید بهشتی (ره) به صورت زیر است: A++=۲۰ A=۱۸ B=۱۶
در آمریکا برای نشان دادن بازده یک دانش‌آموز یا دانشجو یا حروف به کار می‌روند مانند (A,B،C,D،F) که +A بهترین نمره و (Fail) F بدترین نمره است که نشانه مردود شدن می‌باشد.
معدل تحصیلی در آمریکا (Grade Point Average یا GPA) شیوه‌ای برای ارزش یابی تحصیلی در مدارس و دانشگاه‌های ایالات متحده است. می‌توان GPA را معادل انگلیسی معدل دانست، با این تفاوت که دامنه GPA بین ۰٫۳ و ۴ است.
محاسبه GPA در دانشگاه‌ها به این صورت است که در پایان ترم تحصیلی نمره‌ای که در هر کلاس به دست آمده را در مقیاس حروف قرار می‌دهند و سپس حروف را در مقیاس ۰٫۳ تا ۴ قرار می‌دهند: A+= ۹۵–۹۳ = ۴
A= ۹۲–۹۰ = ۳٫۷
B+= ۸۹–۸۶ = ۳٫۳
B= ۸۵–۸۳ = ۳
B-= ۸۲–۸۰ = ۲٫۷
C+= ۷۹–۷۶ = ۲٫۳
C= ۷۵–۷۳ = ۲
C-= ۷۲–۷۰ = ۱٫۷
D+= ۶۹–۶۶ = ۱٫۳
D= ۶۵–۶۳ = ۱
D-= ۶۲–۶۰ = ۰٫۷
F= ۵۹–۵۶ = ۰٫۳ سپس تعداد واحد هر درس در نمره به دست آمده (بین ۰٫۳ تا ۴) ضرب می‌شود؛ اعداد به دست آمده از این طریق با هم جمع می‌شوند و بر تعداد کل واحدها تقسیم می‌شوند. عدد حاصل، GPA است.
مثال: اگر در درسی ۳ واحدی B+ بگیریم و در درسی ۴ واحدی C؛ خواهیم داشت:
(۳*۳٫۳) + (۴*۲) = ۱۷٫۹
(۱۷٫۹) / (۳+۴) = ۲٫۵۵
GPA = ۲٫۵۵
در کانادا نیز یا حروف به کار می‌روند (مانند D ,C ،B ,A که A بهترین نمره و D نشانهٔ افتادن می‌باشد) یا با نمرات نشان داده می‌شود (به این صورت که A=80-100, B=70-79, C=69-51, D/Fail= ۵۰–۰).
هفت‌اورنگ
هفت اورنگ یکی از آثار منظوم جامی است که از هفت بخش تشکیل شده‌است. این اثر سرشار از قصه‌ها و داستانهای تعلیمی و تمثیلی است. تعداد کل بیتهای هفت اورنگ جامی حدود ۲۳۶۴۰ بیت است.
هر هفت منظومهٔ یادشده، در قالب مثنوی سروده شده‌اند، قالبی مناسب روایت داستان‌های حماسی، تاریخی، عاشقانه و اندرزگونه. سه منظومه از این میان، عاشقانه‌های تمثیلی است، مشتمل بر یوسف و زلیخا، لیلی و مجنون و سلامان و آبسال. مثنوی‌های سلسلةالذهب، سبحةالابرار و تحفةالاحرار راوی داستان‌هایی آموزنده‌اند، و اسکندرنامه یا خردنامهٔ اسکندری منظومه‌ای‌ست حماسی و آموزنده. تاریخ سرایش اثر به یقین مشخص نیست (۸۷۳ ه.ق. روایت شده)، همچنین روشن نیست که این منظومه به دستور سلطان حسین بایقرا سروده شده‌باشد. آنچه روشن‌است، این که جامی در شیوهٔ سرایش این اثر، از شعرای پیشین و به‌طور مشخص از نظامی گنجوی تأثیر پذیرفته‌است. مضمون هفت اورنگ از اندیشه‌های صوفیه، علی‌الخصوص فرقهٔ نقشبندیه متأثر است، که جامی در جوانی پیرو آن بود. چه اینکه در ۸۶۱ هجری قمری، مرشد نقشبندیه در هرات بود. زبان جامی در این اثر، چون دیگر ادیبان صوفی‌مسلک، سرشار از استعاره و نماد عارفانه‌است. با این فرض که انتقال و درک مفاهیم عرفانی، فلسفی و اخلاقی به مخاطب ساده نیست، حکایت‌ها در قالبی تمثیلی، و از زبان شخصیت‌های انسانی و حیوانی روایت شده‌است.به نظر می‌رسد همزمانی سرودن هفت اورنگ، با عصر طلایی تیموریان، و حضور نگارگری بنام، چون کمال‌الدین بهزاد در دربار سلطان حسین بایقرا، موجب شده تا جامی به اهمیت نقاشی در درک پیام‌های هفت اورنگ پی ببرد. هفت اورنگ در زمان حیات جامی تصویرگری شده، به گواه وجود نگاره‌هایی از داستان یوسف و زلیخا، مشابه نگاره‌هایی که برای بوستان سعدی توسط بهزاد نقاشی شده‌اند. محبوبیت و شهرت جامی پس از درگذشت اش به سال ۸۹۸ ه.ق. رو به کاهش گذاشت، صفویان که در ۹۰۷ ه.ق. به قدرت رسیدند، تاب تحمل فرقهٔ نقشبندیه را نداشتند، تا آنجا که شاه اسماعیل اول (۹۰۷ تا ۹۳۱ ه. ق)، به سبب انزجار از جامی، قصد داشت مقبره‌اش را در هرات تخریب کند. علی رغم این محدودیت‌ها، مصور سازی هفت اورنگ در سراسر دورهٔ صفویه ادامه یافت. از دوران مذکور، دست کم دویست جلد مشتمل بر هر هفت منظومه، منتخب‌ها و منظومه‌های مصور جداگانه در دست است. نمونهٔ کم‌نظیر و زیبایی از این دوره، تحت عنوان هفت اورنگ ابراهیم میرزا، هم‌اینک در نگارخانه هنر فریر نگهداری می‌شود.
تصاویری از هفت اورنگ ابراهیم میرزا، محفوظ در نگارخانه هنر فریر:
هود (سوره)
سورهٔ هود یازدهمین سورهٔ قرآن است که مسلمانان آن را سوره‌ای مکی می‌دانند و حاوی ۱۲۳ آیه است. بر اساس روایات، این سوره به اواخر دوران محمد در مکه پیش از هجرت مربوط می‌شود، دوران دشواری که پس از مرگ ابوطالب و خدیجه برای او پیش آمده بود. به همین دلیل در آغاز این سوره تعابیر تسلی‌دهنده به محمد دیده می‌شود که سختی‌های پیامبران پیشین و داستان پیروزی آنان با وجود نفرات کم آنان را بیان می‌کند. همانند دیگر سوره‌های مکی، این سوره اعتقادات اساسی مسلمانان را بیان نیز می‌کند.
داستان کامل نوح، در سوره نوح نیست، بلکه در این سوره آمده‌است. گفتگوی نوح با مردم، ساختن کشتی و تمسخر او، طغیان دریا، برداشتن تمامی موجودات نر و ماده، سوار شدن بر کشتی، موج‌های همچون کوه، فرود آمدن کشتی بر کوه جودی و احساس نوح نسبت به فرزند غرق شده‌اش در این سوره آمده‌است.
رعد (سوره)
سوره رعد سوره ۱۳ از قرآن است و ۴۳ آیه دارد. در مکی یا مدنی بودن آن اختلاف نظر است. در این سوره به نکاتی از جمله قرآن، یکتاپرستی، آفرینش آسمان‌ها و زمین، آفرینش میوه‌ها و گیاهان، معاد و عدل الهی، مسئولیت مردم در وفای به عهد و صله رحم و صبر اشاره شده است.
حجر (سوره)
سوره حِجر پانزدهمین سوره است و ۹۹ آیه دارد و از سوره‌های مکی قرآن است و در جزء ۱۴ جای دارد. دلیل نام‌گذاری این سوره به نام حِجْر، اشاره به داستان صالح و قوم ثمود در آیات ۸۰ تا ۸۴ آن است که به خاطر حضور در سرزمینی به همین نام اصحاب حجر نامیده می‌شدند. سوره حجر درباره مبدأ جهان، معاد، ایمان به خدا، کیفر بدکاران و اهمیت قرآن سخن می‌گوید. در این سوره به داستان خلقت آدم،‌ سجده ملائکه بر او به جز ابلیس، داستان حضور ملائکه نزد ابراهیم و بشارت آنان به او، عذاب قوم لوط و داستان قوم ثمود اشاره شده است. از جمله آیات مشهور سوره حجر آیه نهم است که در آن بر نگهبانی و جلوگیری از تحریف قرآن اشاره شده است.
نحل
سوره نحل سوره شانزدهم قرآن و دارای ۱۲۸ آیه است. دلیل نام‌گذاری این سوره به دلیل اشاره به نحل (زنبور عسل) و وحی خدا به آن است. نِعَم به معنی نعمت ها نام دیگر این سوره است. این سوره مکی است. از نظر حجم از سوره‌های متوسط قرآن و سه چهارم یک جزء قرآن را دربردارد. سومین سوره از سوره‌های چهارده‌گانه سجده دار است (در آیه ۴۸) که در آن علمای اسلامی توصیه به سجده می کنند. از بحث‌های دیگر سوره به یکتاپرستی و معاد و احکام اسلامی مانند دعوت به عدل، انفاق، هجرت، جهاد، نهی از منکر و ستم و پیمان‌شکنی و دعوت به شکرگزاری می‌توان اشاره کرد.
اسراء
سوره اسراء یا بنی اسرائیل نام سوره هفدهم قرآن است. این سوره از سور مکی است. واژه اسراء در عربی به معنی سیر شبانه‌ است و در آیه اول این سوره به‌طور خاص به سفر محمد از مسجد الحرام به مسجد الاقصی اشاره می‌کند. در آیات بعدی این سوره به داستانهایی از قوم بنی‌اسرائیل پرداخته شده و از این رو به آن سوره بنی اسرائیل هم می‌گویند.
کهف (سوره)
سورهٔ کهف سورهٔ ۱۸ام قرآن است، ۱۱۰ آیه دارد و از سوره های مکی است. یکی از مهم‌ترین بخش‌های این سوره داستان اصحاب کهف و مقابلهٔ عده‌ای از جوانان در برابر حاکم ستمگر است. از داستان‌های دیگر این سوره، داستان موسی و خضر و بی‌صبری موسی در یافتن دلیل کارهای خضر و داستان ذوالقرنین و مقابلهٔ او با یاجوج و ماجوج است. این سوره با حمد خدا آغاز و با توحید و ایمان پایان می‌پذیرد و همانند دیگر سوره‌های مکی به بیان اعتقادات اساسی مسلمانان مانند مبداء و معاد می‌پردازد.
طه
سوره طه در مکه نازل شده و مکی است.
این سوره، اولین سوره‌ای است که ماجرای موسی را به تفصیل بیان نموده و حدود هشتاد آیه را بدان اختصاص داده‌است. بخشی از آن نیز در مورد عظمت قرآن و صفات خداوند و بخشی در ارتباط با سرگذشت آدم و حوا و وسوسه شیطان است و در پایان اندرزهای بیدار کننده‌ای را بیان می‌دارد.
نام دیگر سوره طه (طاها) «کلیم» است؛ چون در آن دربارهٔ موسی و چگونگی گفتگویش با خداوند سخن گفته شده‌است. این سوره با حروف مقطعه (طا و هاء) آغاز شده (یازدهمین سوره‌ای است که حروف مقطعه‌دار آغاز شده) و به همین دلیل طاها نام دارد.
طبق نظر مفسران کتاب تفسیر نمونه این سوره از ۶ بخش زیر تشکیل شده‌است: در بخش اول: اشاره کوتاه به عظمت قرآن و بخشی از صفات جلال و جمال پروردگار. بخش دوم: بیش از ۸۰ آیه را در بر می‌گیرد که از داستان موسی سخن می‌گوید. بخش سوم: بخشهایی دربارهٔ معاد و خصوصیات رستاخیز. بخش چهارم: سخن از قرآن و عظمت آن. بخش پنجم: سرگذشت آدم و حوا را در بهشت و سپس ماجرای وسوسه ابلیس و سرانجام هبوط آنها به زمین بخش آخر: نصیحت و اندرزهای بیدار کننده‌ای برای مؤمنان.
انبیاء (سوره)
سوره انبیاء به معنای پیامبران، یکی از سوره‌های قرآن است که ۱۱۲ آیه تشکیل شده‌است. این سوره مطابق با ترتیب در مصحف عثمانی بیست و یکمین سور و مطابق با ترتیب نزول سوره هفتاد و سومین سوره است.
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌گوید: «غرض این سوره گفتگو پیرامون مسئله نبوت است که مسئله توحید و معاد را زیر بنای آن قرار داده‌است.» نخست نزدیک بودن روز حساب و غفلت مردم از آن و نیز روگردانی شان از دعوت حق را ذکر می‌کند، که ملاک حساب روز قیامت همین‌ها است. سپس به بیان موضوع نبوت و استهزاء مردم می‌پردازد. آنگاه نبوت خاتم پیامران و نسبت‌های داده شده به وی شامل ساحر، مفتری و شاعر را ذکر می‌کند. آنگاه گفتار آنان را با ذکر اوصاف کلی انبیای گذشته نموده و بیان می‌کند پیامبر اسلام نیز همان گرفتاری‌ها را باید ببیند، چون آنچه این می‌گوید همان است که پیامبران پیشین می‌گفتند. سپس داستان برخی از پیامبران را برای تأیید گفتار اجمالی خود می‌آورد و از موسی و هارون، ابراهیم، اسحاق، یعقوب، لوط، نوح، داوود، سلیمان، ایوب، اسماعیل، ادریس، ذوالکفل، ذوالنون، زکریا، یحیی و عیسی یاد می‌کند. آنگاه با ذکر روز حساب و آنچه که مجرمان و پارسایان در آن روز کیفر و پاداش می‌بینند بحث را بدین صورت جمع‌بندی می‌کند که «سرانجام نیک از آن متقین خواهد بود و زمین را بندگان صالحش ارث می‌برند.» در انتها اعراض مردم از نبوت را به خاطر اعراضشان از توحید می‌داند و به همین جهت بر مسئله توحید اقامه دلیل می‌کند. از آنجایی که این سوره به دلیل سیاقش و به اتفاق مفسران در مکه نازل شده تهدید و وعید در آن، از بشارت و وعده بیشتر است.
حج (سوره)
سورهٔ حج سورهٔ ۲۲ام قرآن است، ۷۸ آیه دارد و سوره‌ای مدنی است؛ گرچه در مورد مکی یا مدنی بودن آن در میان مفسران اختلاف وجود دارد. این سوره به دلیل آنکه برخی از آیاتش در مورد حج است به این نام خوانده می‌شود. برخی مباحث این سوره مانند حج و جهاد همانند سوره‌های مدنی و برخی دیگر از مباحث آن مانند مبدأ و معاد و مبارزه با شرک شبیه سوره‌های مکی است. از مباحث دیگر این سوره، دعوت به نماز، زکات، توکل به خدا و امر به معروف و نهی از منکر است.
مؤمنون
سورهٔ مومنون سورهٔ ۲۳ام از قرآن است و ۱۱۸ آیه دارد. همانند نام سوره، بخش مهمی از سوره به بیان اوصاف مومنان اختصاص دارد و سپس همانند دیگر سوره‌های مکی، به بیان اعتقادات اساسی اسلام می‌پردازد. علاوه بر مطالبی در مورد خداشناسی، سوره مطالبی در مورد داستان‌های پیامبران نیز دارد. به دلیل وجود آیاتی در مورد زکات، برخی مفسران نوشته‌اند که این آیات مدنی هستند.
نور (سوره)
سوره ۲۴ از قرآن است و ۶۴ آیه دارد. و سوره ای مدنی است.
نامیدن این سوره به نور به این دلیل است که کلمه «نور» هفت بار در این سوره آمده و آیه نور در آن قرار دارد. آیه نور با کلمه الله شروع می‌شود و کلمه نور پنج بار در آن به کار رفته است.
سوره نور احکام فقهی بسیاری را بیان می‌کند: حَدّ زنا، حد نسبت زنا دادن به کسی (قذف)، احکام لِعان، واجب بودن حجاب برای زنان، معافیت حجاب از زنان سالخورده و از کار افتاده، لزوم وجود چهار شاهد برای اثبات زنا، مسائل نکاح و ماجرای اِفک. از مطالب و مباحث دیگر این سوره، پند و موعظه خداوند به مؤمنان در پرهیز از سخن گفتن درباره چیزی که آگاهی از آن ندارند و پرهیز از افترا، بهتان، تهمت و نهی شدید از اشاعه فحشا، و آداب ورود که هنگام داخل شدن در خانه‌ها و مکان‌های دیگران باید به اذن و اجازه صاحب آن باشد.
خداوند در آیات ۱۱ و ۱۲ سوره نور می‌فرماید: «ان الذین جاؤا بالافک عصبه منکم لا تحسبوه شرا لکم بل هو خیر لکم لکل امری ء منهم ما اکتسب من الاثم و الذی تولی کبره منهم له عذاب عظیم *لولا اذ سمعتموه ظن المؤمنون والمؤمنات بانفسهم خیرا و قالوا هذا افک مبین، همانا کسانی که آن تهمت عظیم را (دربارهٔ یکی از زنان پیامبر) به میان آوردند، دسته‌ای از شما بودند. آن تهمت را برای خود شر مپندارید، بلکه آن برای شما خیر و مصلحت است. بر عهدهٔ هر فردی از آن‌ها سهمی از گناه است، و آن که بخش عمدهٔ آن دروغ‌سازی را بر عهده داشته عذابی بزرگ دارد* چرا هنگامی که آن (تهمت) را شنیدید، مردان و زنان مؤمن نسبت به خودشان گمان نیک نبردند و نگفتند: این تهمتی آشکار است؟».
آیات به اصطلاح «افک» است. «افک» دروغ بزرگی (تهمتی) است که برای بردن آبروی رسول خدا بعضی از منافقین برای همسر رسول خدا جعل کردند. خلاصه داستان به نقل اهل سنت این است که عایشه همسر پیامبر هنگام بازگشت مسلمین از یک غزوه، در یکی از منزلها برای قضای حاجت داخل جنگلی شد، در آنجا طوق (روبند) او به زمین افتاد و مدتی دنبال آن می‌گشت و در نتیجه از قافله بازماند و توسط صفوان که از دنبال قافله برای جمع‌آوری از راه ماندگان حرکت می‌کرد، با تأخیر وارد مدینه شد. به دنبال این حادثه منافقین تهمتهایی را علیه همسر پیامبر شایع کردند.
محدثان شیعه این ماجرا را به «ماریه» سریهٔ پیامبر نسبت داده‌اند؛ و احتمال دارد هردو اتفاق روی داده باشد؛ مثل بسیاری از آیات قران که بیش از یک شأن نزول دارد.
شیخ طبرسی از علمای شیعه در مَجْمَع‌ُالْبَیان حدیثى از پیامبراسلام در بیان فضیلت این سوره آورده است:کسى که سوره نور را بخواند (و محتواى آن را در زندگى خود پیاده کند) خداوند به عدد هر زن و مرد با ایمانى در گذشته و آینده، ده حسنه به عنوان پاداش به او خواهد داد.در حدیث دیگرى از جعفرصادق نقل شده است: اموال خود را از تلف و دامان خود را از ننگ بى عفتى حفظ کنید به وسیله تلاوت سوره نور، و زنانتان را در پرتو دستوراتش از انحراف مصون دارید که هر کس قرائت این سوره را در هر شبانه روز ادامه دهد، احدى از خانواده او هرگز تا پایان عمر گرفتار عمل منافى عفت نخواهد شد
کتاب تفسیر سوره نور (آیت‌الله حاج میرزا خلیل کمره‌ای): تشریح مباحثی راجع به تشعشعات انواع نور به‌خصوص نور شجره وجود انسان که از مشاعر و مغز انسان می‌تابد. در نیمه اول کتاب، از مادران که پرورش دهنده شجره وجود انسانند و در نیمه دوم کتاب، از رجال علم که با نور دانش خود راهنمای افراد بشرند، گفتگو شده‌است.
فرقان
فرقان سوره ۲۵ از قرآن است و ۷۷ آیه دارد. مشابه دیگر سوره‌های مکی، تأکید این سوره بر مسائل مبدأ و معاد و نبوت محمد و مبارزه با شرک و بت‌پرستی است. در ادامه سوره صفات مؤمنان راستین را برمی‌شمرد. نام سوره از آیهٔ اول آن گرفته شده که از قرآن به عنوان فرقان (جداکننده حق و باطل) یاد می‌کند.
ازموسی بن جعفر، پیشوای هفتم شیعیان نقل است: تلاوت سوره فرقان را ترک مکن. به درستی که هر کس در هرشب این سوره را بخواند،خداوند او را حساب وعذاب نکند و منزلش در فردوس اعلا باشد.
نمل
سوره نمل سوره ۲۷ از قرآن است و ۹۳ آیه دارد. همانند دیگر سوره‌های مکی، این سوره بیشتر بر اعتقادات پایه‌ای اسلام مانند مبداء و معاد متمرکز است و از قرآن، وحی و نشانه‌های خدا در جهان سخن می‌گوید. همچنین، این سوره داستان پنج پیامبر را بازگو می‌کند. داستان سلیمان، ملکهٔ سبا، و سخن گفتن سلیمان با مورچه‌ها در این سوره منشأ نامگذاری آن است. این سوره با نوید شروع شده و با انذار پایان می‌یابد.
قصص
سوره قَصَص سوره ۲۸ از قرآن است و ۸۸ آیه دارد. این سوره مکی است و نام دیگرش «موسی و فرعون» است. به فراخور کاربرد واژه «قَصَص» در آیه ۲۵، این سوره نیز «قَصص» نام گرفته است که به معنای «بازگویی سرگذشت» می‌باشد.
آیات ۳ تا ۴۶ این سوره به‌طور مفصّل به داستان موسی و فرعون و آیات پایانی آن نیز به داستان قارون می‌پردازد و به سرنوشت آنچه از دید مسلمانان، «شکیبایان نیکوکار و بدکاران گناهکار» دانسته می‌شود اشاره می‌کند. اگر چه در سی و چهار سوره از سوره‌های قرآن به گونه‌ای از داستان موسی و فرعون سخن رفته ولی تنها در این سوره است که به بازگویی مفصل این داستان توجّه شده است.
متن سوره
ماشین
دستگاه یا ماشین ابزاری شامل یک یا چند جز است که از انرژی برای انجام کار مطلوب استفاده می‌کند. به عبارتی، هر سامانهٔ فیزیکی با ساختار منظم و خواص عملیاتی را ماشین گویند. ماشین‌ها از منابع انرژی حرکتی و شیمیایی، مکانیکی، هسته‌ای، گرمایی و الکتریکی تغذیه می‌کنند و انرژی دریافتی را صرف انجام فرایند از پیش تعیین‌شده برای دستیابی به هدف معین مشخص می‌کنند. گستره ماشین‌ها بسیار گسترده‌است و از یک پیچ تا یک هواپیما را دربرمی‌گیرد. ماشین مجموعه‌ای از اجزاء و سازوکارها است که انرژی را منتقل می‌کنند. ماشین (یا دستگاه مکانیکی) یک سازه مکانیکی است که از قدرت برای اعمال نیروها و کنترل حرکت برای انجام یک عمل در نظر گرفته شده استفاده می‌کند. ماشین آلات را می‌توان توسط حیوانات و مردم، توسط نیروهای طبیعی مانند باد و آب و انرژی شیمیایی، حرارتی یا الکتریکی هدایت کرد و شامل سامانه مکانیسم‌هایی است که ورودی محرک را برای دستیابی به کاربرد خاص نیروهای خروجی و حرکت شکل می‌دهد. آنها همچنین می‌توانند شامل: رایانه‌ها و حسگرهایی باشند که عملکرد را کنترل می‌کنند و حرکت را برنامه‌ریزی می‌کنند، که اغلب سامانه‌های مکانیکی نامیده می‌شوند. فیلسوفان طبیعی رنسانس شش دستگاه ساده را که دستگاه‌های ابتدایی بودند که بار را به حرکت درمی‌آورند، شناسایی کردند و نسبت نیروی خروجی به نیروی ورودی را محاسبه کردند، که امروزه به عنوان مزیت مکانیکی شناخته می‌شود.
ماشین‌های مدرن سیستم‌های پیچیده‌ای هستند که از عناصر ساختاری، مکانیسم‌ها و اجزای کنترلی تشکیل شده‌اند و واسطه‌هایی برای استفاده راحت دارند. نمونه‌ها شامل دامنه گسترده‌ای از وسایل نقلیه مانند اتومبیل، قایق و هواپیما، لوازم خانگی و محل کار، از جمله رایانه‌ها، سامانه‌های انتقال هوا و دست زدن به آب و همچنین ماشین آلات مزرعه، ابزار و ماشین آلات و سیستم‌های اتوماسیون کارخانه و روبات‌ها است.
ماشین‌ها به دو گروه اصلی ماشین‌های ساده و ماشین‌های پیچیده تقسیم می‌شوند. سطح شیب‌دار، چرخ و محور، اهرم، قرقره، گوه و پیچ در دستهٔ ماشین‌های ساده قرار می‌گیرند و سایر ماشین‌ها، همگی پیچیده‌اند. ماشین‌های پیچیده از کنار هم قرار گرفتن مجموعه‌ای از ماشین‌های ساده به وجود می‌آیند.
ارشمیدس در حدود قرن سوم پیش از میلاد، برای نخستین بار ایدهٔ ماشین ساده را مطرح نمود. او در کتاب خود سه ماشین سادهٔ اهرم، قرقره و پیچ را معرفی کرده‌است. ارشمیدس با بررسی اهرم، اصل مزیت مکانیکی را کشف کرد.
با شکوفایی ماشین‌های جدید و پیشرفته در قرن هجدهم زندگی انسان‌ها متحول شد. با اختراع ماشین‌های جدید در این دوران ظرفیت تولید کارخانه‌ها و همچنین حمل و نقل افزایش چشم‌گیری داشت. از اختراع ماشین ریسندگی و ماشین نساجی به عنوان نقطهٔ آغاز انقلاب صنعتی و از اختراع ماشین بخار با عنوان نقطهٔ عطف انقلاب صنعتی یاد می‌شود.
عنکبوت (سوره)
سوره عنکبوت سوره ۲۹ از قرآن است و ۶۹ آیه دارد. همانند دیگر سوره‌های مکی، این سوره سخن از مبداء و معاد، سرگذشت پیامبران پیشین و پیروزی لشکر حق بر باطل دارد. نامگذاری این سوره به دلیل تشبیه به کار رفته در آیهٔ ۴۱ این سوره است که در آن بت‌پرستانی که بر غیرخدا تکیه می‌کنند به عنکبوت تشبیه شده‌اند که خانه‌اش سست است. یازده آیهٔ آغازین این سوره در مورد منافقین و جهاد است که باعث شده برخی آن‌ها را مدنی بدانند.
روم (سوره)
سوره سی ام قرآن به نام «روم» نامگذاری شده‌است. مراد از «روم» در واقع روم شرقی یا امپراطوری بیزانس است که برشام و فلسطین تسلّط داشته در بعضی از قبایل جزیره‌العرب هم نفوذ و قدرتی به هم رسانیده بود. سوره روم در مکّه نازل شده و ۶۰ آیه دارد.
اکثر مفسرین برآنند که چون رومیان در جنگ اول مغلوب پارسیان شدند، مشرکین عربستان (غیرمسلمانان) شاد گردیدند و گفتند: «خوب شد رومیان که اهل کتاب (انجیل) بودند مغلوب ایرانیان شدند، بنابراین مسلمانان هم که اهل کتاب هستند، از ما شکست خواهند خورد.» البته این یک تفسیر است و معنای حقیقی آیه نیست. تفسیر از آن رو بی‌معنی است که ایرانیان قبل از ظهور یهودیت، دارای کتاب اوستا بوده‌اند. یعنی دین مزدیسنا از تمام ادیان یهودیت، مسیحیت و اسلام کهن‌تر است.
در قرآن، خدای اعراب از رومیان طرفداری کرده و وعده داده که در نبردهای بعدی، ایرانیان از رومیان شکست خواهند خورد. بعبارت دیگر، الله صراحتاً اعلام کرده که مسلمان عرب از شکست خوردن ایرانیان در برابر روم، ذی‌نفع خواهند بود و خوشحال خواهند شد. از این رو برای تسلّی خاطر و دلداری به مسلمانان عرب، سوره روم نازل گردید و در آن خبر غیبی پیروز شدن رومیان بر پارسیان (ایرانیان) ذکر شد.
اعراب در نهایت به آروزی خود رسیدند؛ شاهنشاهی ساسانی که از جنگ در برابر امپراطوری روم شرقی خسته و فرسوده بود، پس از حمله اعراب به ایران توان مقاومت در برابر اعراب را نداشت تا مسلمانان بیش از پیش شادمان گردند.
جعفر صادق می‌گوید:
سجده (سوره)
سوره سجده سوره ۳۲ از قرآن است و ۳۰ آیه دارد. پانزدهمین آیه این سوره آیه سجده واجب دارد. این سوره مشهور به مکی بودن است اما برخی آیات ۱۸ تا ۲۰ را مدنی می‌دانند، گرچه سیاق این آیات نشاندهندهٔ مدنی بودن آنان نیست. این سوره الم تنزیل و مضاجع (به خاطر آیهٔ ۱۶ آن) نامیده شده‌است.
محتوای سوره پیرامون عظمت قرآن، نشانه‌های خدا در آسمان‌ها و زمین، آفرینش انسان، رستاخیز، سرنوشت مؤمنان و فاسقان، تاریخ بنی‌اسرائیل و موسی و امت‌های پیشین، و توحید است.
لقمان (سوره)
سوره لقمان سوره ۳۱ از قرآن است و ۳۴ آیه دارد. این سوره در جزء ۲۱ قرآن کریم واقع است. نام «لقمان» در سوره سی و یکم دو بار ذکر شده‌است و به همین مناسبت سوره سی و یکم قرآن به نام لقمان موسوم است. بیشتر مفسرین به نبوّت لقمان معتقد نیستند. لقمان در نظر ارباب قصص مردی از نژاد سیاه معرفی می‌شود که از اهالی سودان (مصر) بوده و به بردگی روزگار می گذرانده و خواجه خود را شیفته حِکَم و اندرزهای خویش کرده‌است.
در مورد فضیلت قرائت این سوره از محمد باقر نقل شده‌است: «هر کس سوره لقمان را در هر شب تلاوت کند خداوند عالم در آن شب فرشتگانی بر وی گمارد که تا بامداد او را از شرّ ابلیس و سپاهش نگهدارند، و چون در روز تلاوت کند فرشتگان مزبور تا شامگاه آن روز وی را از شرّ شیاطین حفظ نمایند.»
شیرین‌کاری
شیرین‌کاری، کارهای زیبا و چشم گیر، برخی عملیات زورخانه‌ای در گود، هنرنمایی، شعبده بازی، سخنان لطیف و طرفه گویی، چاپلوسی، سرانجام کار به خوبی رساندن، کلک‌هایی در ورق بازی یا "دسته گل به آب دادن" را گویند. شیرین کاری در مجتمع‌های نمایشی یا تماشاخانه شغل نیز محسوب می‌گردد. شیرین کاری، بخصوص در حالت دوره گردی، می‌تواند از افزار کلاه برداری و تبهکاری نیز باشد (ر. ک. شارلاتان)
در گذشته شاه‌ها در دربار خود دلقک و شیرین کار ویژه خود داشتند.
سیم‌پارک
سیم‌پارک یک شبیه سازی از شهربازی و مرکز تفریحی می‌باشد.
در این بازی شما با سرمایه‌ای که در اختیار میگیرید، می‌تواند به خرید لوازم بازی مختلف (مثل چرخ و فلک، ماشین سواری و...) بپردازید، برای پارک خود مغازهایی برای فروش مواد غذایی و اسباب بازی درست کنید و در نهایت افردی را استخدام کنید که پارک را تمیز کنند و مواظب بچه‌ها باشند.
بچه‌ها به تدریج به پارک شما وارد می‌شوند و به بازی مشغول می‌گردند (و البته برای آنها پول هم پرداخت می‌کنند) و به این ترتیب شما می‌تواند مرتب پارک خود را ارتقاء دهید.
این باز توسط شرکت الکترونیک آرتز منتشر شده و جذابیتهای فراوانی دارد. نمونه مشابه این بازی مشابه بازی roller coaster می‌باشد.
فاطر
سوره فاطر سوره ۳۵ از قرآن است و ۴۵ آیه دارد. این سوره در «مکه» نازل شده‌است.
محتوای سوره: این سوره ـبه خاطر سرآغاز آن که با عنوان «فاطر» و «ملائکه» شروع می‌شودـ گاه سوره «فاطر» و گاه سوره «ملائکه» نامیده شده‌است آیات آن رادر پنج بخش می‌توان خلاصه کرد. بعضی از مفسران تمام این سوره را در یک حلقه خلاصه کرده‌اند و آن مسئله قاهریت خداوند در تمام زمینه هاست. فضیلت تلاوت سوره: علاوه بر روایتی که در آغاز سوره سبا خواندیم در حدیثی از پیامبر آمده‌است: ((هرکس سوره فاطر را بخواند در روز قیامت سه در ازدرهای بهشت، او را به سوی خود دعوت می‌کند که از هرکدام می‌خواهی واردشو))!. باتوجه به این که می‌دانیم درهای بهشت همان عقاید و اعمال صالحی است که سبب وصول به بهشت می‌شود، ممکن است این روایت اشاره به ابواب سه‌گانه اعتقاد به توحید، معاد و رسالت پیامبر باشد. بسم الله الرحمن الرحیم پیامبر خدا فرمود: اگر سوره ی فاطر را بنویسید و بعد روی دامان کسی بگذارید و اگر او نفهمد .او نمی تواند بلند شود تا اینکه او از پایش برداشته شود.
آیه 13 تا آیه 24 سوره فاطر
یس
سوره یس (خوانده می‌شود: یاسین) سوره ۳۶ از قرآن است، ۸۳ آیه دارد، و سوره‌ای مکی است. این سوره قلب قرآن نام گرفته‌است و روایات متعددی آن را از جمله سوره‌های مهم قرآن شمرده‌اند. محتوای این سوره در حالت کلی پیرامون توحید، معاد، وحی، قرآن، و بشارت و انذار است. بحث نخست پیرامون نبوت پیامبر اسلام و قرآن است؛ پس از بحثی پیرامون پیامبران قبلی و تسلی پیامبر، بحثی پیرامون توحید شده و سرانجام در مورد معاد و ویژگی‌های روز قیامت سخن می‌گوید.
کلمهٔ «یس» (آیهٔ اول این سوره) از حروف مقطعهٔ قرآن است ولی معانی مختلفی توسط مسمانان برای آن ذکر شده‌است. از جمله اینکه «یا» به معنی حرف ندا و «سین» اشاره به محمد دارد. در روایتی از جعفر صادق آمده‌است که «یس» نام محمد است، به این دلیل که قرآن پس از آن می‌گوید «تو از پیامبرانی و بر راه راست».
در عروسی ایرانی، هنگامی که خطبه خوانده می‌شود معمولاً سورهٔ یاسین از قرآن باز است و عروس آن را می‌خواند.
ص (سوره)
سوره ص سوره ۳۸ از قرآن است و ۸۸ آیه دارد. محتوای این سوره در حقیقت در ادامهٔ محتوای سوره صافات است و هردو محتوایی مشابه دارند. محتوای این سوره همانند سوره‌های مکی در مورد اعتقادات اساسی اسلام مانند مبداء و معاد و رسالت محمد است. سخن از توحید و مقابله با شرک و سرگذشت پیامبران پیشین و سختی‌هایی که کشیدند و تسلی محمد از مواردی است که در این سوره آمده‌است.
غافر
سوره غافر سوره ۴۰ از قرآن است و ۸۵ آیه دارد. نام دیگر این سوره مومن است و اولین سوره از سوره‌های حوامیم است. مانند دیگر سوره‌های مکی، محتوای این سوره بیشتر پیرامون اعتقادات پایه‌ای اسلام است. این سوره داستان مومن آل فرعون را بیان می‌کند و به همین دلیل یکی از نام‌های آن مومن است. نام غافر برگرفته از آیهٔ سوم این سوره است.
شوری (سوره)
شوری سوره ۴۲ از قرآن است و ۵۳ آیه دارد. این سوره به دلیل آنکه در آیهٔ ۳۸ مسلمانان را دعوت به مشورت در کارها می‌کند به این نام نامیده می‌شود. مشابه دیگر سوره‌های مکی، محتوای این سوره بیشتر پیرامون مبدأ، معاد، و نبوت است. بخش اصلی این سوره پیرامون وحی و چگونگی ارتباط خدا با پیامبران است. مباحث اخلاقی مانند توبه، گذشت، و صبر نیز در این سوره مطرح شده‌اند.
دخان
سوره دخان سوره ۴۴ از قرآن است و ۵۹ آیه دارد.
در دو کتاب «البرهان فی تفسیر القرآن» تألیف علامه بحرانی و «مصباح کفعمی» به نقل از امام صادق و پیامبر (ص) نقل شده‌است. البته دربارهٔ مورد سوم باید بگوییم اینکه نوشته‌اید «هر که ۷۰ بار جهت مهمات این سوره را بخواند، حاجتش روا گردد» در منابعی که در دسترس داشتیم نیافتیم. در تفسیر البرهان از رسول خدا (ص) نقل شده: «من قرأ هذه السورة کان له من الأجر بعدد کل حرف منها مائة ألف رقبة عتیق، و من قرأها لیلة الجمعة غفر الله له جمیع ذنوبه و من کتبها و علقها علیه أمن من کید الشیاطین و من جعلها تحت رأسه رأی فی منامه کل خیر، و أمن من قلقه فی اللیل و إذا شرب ماءها صاحب الشقیقة بریء و إذا کتبت و جعلت فی موضع فیه تجارة ربح صاحب الموضع، و کثر ماله سریعاً؛ (۱) کسی که این سوره را قرائت نماید، به تعداد هر حرفی از آن، اجر آزاد نمودن هزار بنده را دارد. کسی که آن را در شب جمعه قرائت کند، خداوند متعال همه گناهان وی را ببخشد. کسی که آن را بنویسد و بر خود ببندند، از کید شیاطین در أمان است. کسی که آن را زیر سرش بگذارد، خواب‌های نیکو بیند. از اضطراب و پریشانی در شب در امان است. آب آن را بر کسی که درد سر دارد بنوشانند، خوب می‌شود. اگر نوشته شود و در جایی که تجارت می‌شود، قرار داده شود، صاحب آن مکان، سود فراوان خواهد نمود. مالش به سرعت زیاد می‌شود». همچنین به نقل از امام صادق (ع) آمده: «من کتبها و علقها علیه أمن من شر کل ملک، و کان مهابا فی وجه کل من یلقاه، و محبوبا عند الناس و إذا شرب ماءها نفع من انعصار البطن، و سهل المخرج بإذن الله؛ (۲) کسی که این سوره را بنویسد و بر خود بندد، از شر هر حاکمی در امان است. نزد هر کسی که وی را ملاقات می‌کند، دارای هیبت می‌گردد. محبوب انسان‌ها می‌شود. به اذن الهی نوشیدن آب آن نیز مسهل معده‌است» همچنین در مصباح کفعمی نقل شده: «إن علقت علی طفل حین ظهوره أمن من الجن و الهوام؛ (۳) اگر بر نوزادی بسته شود، از شر جن و گزنده‌ها در امان خواهد بود».
احقاف
سورهٔ احقاف سورهٔ ۴۶ام از قرآن است، ۳۵ آیه دارد، و سوره‌ای مکی است. کلمهٔ احقاف در آیه ۲۱ این سوره آمده‌است و به معنی شن‌زار است و سرزمین قوم عاد در جنوب عربستان را احقاف نامیده‌اند چرا که این سرزمین پوشیده از شن بود. محتوای این سوره پیرامون مقام قرآن، معاد، بیان داستان قوم عاد، عمومیت دعوت اسلام، تشویق مومنان و تهدید مشرکان، و دعوت پیامبر اسلام به صبر و شکیبایی و تبعیت از شیوهٔ پیامبران پیشین است.
فتح (سوره)
سوره فتح سوره ۴۸ام از قرآن است، ۲۹ آیه دارد، و سوره‌ای مدنی است. این سوره از نظر زمانی به زمان پس از صلح حدیبیه مربوط است؛ زمانی که پیامبر اسلام قصد حج عمره کرد ولی اهالی مکه مانع از ورود او و همراهانش به مسجد الحرام شدند و با محمد پیمان صلح بستند. درحالی که مسلمانان غمگین بودند در راه بازگشت پیامبر اسلام چهره‌اش شاد شد و گفت: «هم‌اکنون سورهٔ فتح بر من نازل شد». این سوره چنان‌که از نام آن پیدا است، خبر فتح و پیروزی را برای مسلمانان دارد
سوره با نوید پیروزی آغاز می‌گردد و بر محقق‌شدن خواب پیامبر اسلام در مورد ورود به مسجدالحرام بشارت می‌دهد. سپس به مسائل مربوط به صلح حدیبیه و بیعت رضوان می‌پردازد و از مقام پیامبر اسلام و کارشکنی‌های منافقان سخن می‌گوید و کسانی را که می‌توانند در جهاد شرکت نکنند را معرفی می‌کند. سرانجام در مورد ویژگی‌های پیروان پیامبر اسلام بحث می‌کند.
محمد (سوره)
سوره محمد سوره ۴۷ از قرآن است، ۳۸ آیه دارد و سوره‌ای مدنی است. نامگذاری این سوره به دلیل بودن نام محمد، پیامبر اسلام، در آیهٔ دوم آن است و نام دیگر سوره قتال (به معنی جنگ) است. به دلیل بودن این سوره در بحبوحه جنگ احد، مسئلهٔ جهاد با دشمنان اسلام مهمترین موضوع این سوره است و دستورهایی در این مورد آمده‌است. از مباحث دیگر سوره می‌توان به منافقان و دستورهایی در مورد صلح با کافران اشاره کرد.
حجرات
سوره حجرات سوره ۴۹ از قرآن است و ۱۸ آیه دارد و سوره‌ای مدنی است. محتوای این سوره در مورد رفتار جامعه اسلامی و پیامبر اسلام در قبال یکدیگر است. این سوره دارای هفت بخش مهم می باشد نامگذاری آن به دلیل کاربرد کلمهٔ حجرات (به معنی حجره‌ها) در آیهٔ چهارم این سوره است. چگونگی حل درگیری‌ها میان مسلمانان و اهمیت مسئلهٔ تقوا از موارد دیگری است که در سوره بدان‌ها پرداخته شده‌است.
این آیه از جمع کلمه ی حجره به معنی اتاق گرفته شده است
این سوره دارای هفت بخش مهم می باشد
بخش اول: آیات آغازین این سوره که درباره ی آداب برخورد پیامبر با مردم و بالعکس صحبت می کند
بخش دوم: آیاتی است که یک سلسله اصولی مهم اخلاق اجتماعی را به ما گفته است
ق (سوره)
سوره ق (خوانده می‌شود: قاف) سوره ۵۰ از قرآن است، ۴۵ آیه دارد و سوره‌ای مکی است. محتوای این سوره بیشتر پیرامون مسئله معاد است. اشاره به حوادث پایان جهان، روز قیامت و انتقال به جهانی دیگر از موضوعاتی است که در این سوره به آن‌ها پرداخته شده‌است.
ذکر عظمت قرآن و دستورهایی در مورد یاد خدا از مباحث دیگر سوره‌است.
ق
ق حرف بیست‌وچهارم در الفبای فارسی، حرف بیست‌ویکم در الفبای عربی (قاف ق) و نوزدهمین حرف از حروف الفبای عبری (کوف ק) است.
صدای آن در تلفظ فارسی معیار همانند «غ» است ولی درعربی گونه‌ای «غ» بسته‌تر تلفظ می‌شود. در جنوب و شرق ایران و در افغانستان و تاجیکستان بین دو صامت قاف و غین تفاوت وجود دارد. اما در گویش اکثر فارسی زبانان ایرانی هر دو همخوان یکسان است.
بیشتر واژه‌هایی که با همخوان /ق/ آغاز می‌شوند، ریشهٔ عربی یا ترکی دارند یا ممکن است معرب باشند. در بعضی از واژه‌ها که از فارسی یا زبانهای دیگر وارد زبان عربی شده و سپس دوباره وارد زبان فارسی شده است، همخوان (صامت) ابتدایی به «ق» تغییر کرده است. برای نمونه «قند» معرب «کند» و «قرمز» معرب «کرمست». برخی دیگر از واژه‌های فارسی که همخوان غین در آن شنیده می‌شود به غلط با قاف نوشته شده است. مانند قباد، قشنگ، قالیچه و قلندر. بعضی از واژه‌های فارسی هم هستند که همخوان آغازین آن‌ها به «ق» تبدیل شده است. برای نمونه «قلک» که در اصل به صورت «کولک» و «غلک» رایج بوده است. ق (سوره)
ص
ص حرف هفدهم در الفبای فارسی (صاد)، حرف چهاردهم در الفبای عربی (صاد) و هجدهمین حرف از حروف الفبای عبری (زادی צ) است. صدای آن در تلفظ فارسی همانند «س» است ولی درعربی گونه‌ای «س» نفیری تلفظ می‌شود.
این حرف مخفف جلمهٔ دعائی « صلی الله علیه و آله و سلم » به معنی تقریبی : «درود بر او وخاندان پاکش» می‌باشد و از طرف مسلمانان بعد از ذکر نام خاتم پیامبران حضرتمحمد به کار می‌رود.
در دفتر ها حرف ص در کنار حروف دیده می‌شود که به معنای صفحه است.
نجم (سوره)
سوره نجم سوره ۵۳ از قرآن است، ۶۲ آیه دارد و سوره‌ای مکی است. یکی از آیات این سوره، سجده واجب دارد. برخی گفته‌اند که این سوره اولین سوره پس از شروع دعوت آشکار پیامبر اسلام است و پس از خوانده‌شدن سوره توسط او، همهٔ مومنان و مشرکان سجده کردند. محتوای این سوره پیرامون نبوت و معاد است و دربارهٔ مباحثی مانند وحی، معراج، نهی از بت‌پرستی، و سرنوشت اقوام پیشین سخن گفته شده‌است. نامگذاری سوره به دلیل آیهٔ نخست آن است.
رمان جنجالی «آیات شیطانی» در دهه ۱۹۸۰ میلادی توسط سلمان رشدی ، با بهره گیری از موضوع غرانیق ، برگرفته از قرائت همین سوره توسط محمد ، در دوران زندگی در مکه نوشته شد. بیشتر مسلمانان دوران معاصر تا پیش از انتشار این رمان، از این ماجرا اطلاعی نداشتند.
قمر (سوره)
سورهٔ قمر سورهٔ ۵۴ از قرآن است و ۵۵ آیه دارد.
این سوره به خاطر مکی بودنش بحث‌هایی از مبدأ و معاد دارد، و مخصوصاً بیانگر کیفرهای گروهی از اقوام پیشین است که بر اثر لجاجت و عناد و پیمودن راه کفر و ظلم و فساد یکی، پس از دیگری، به عذاب‌های کوبندهٔ اللهی گرفتار و هلاک شدند. و به دنبال هر یک از سرگذشت‌ها جمله («ما قرآن را برای تذکر، آسان ساختیم. آیا کسی هست که متذکر شود») تکرار می‌کند تا درسی باشد برای مسلمین و کفار.
به‌طور کلی محتوای این سوره را در چند بخش می‌توان خلاصه کرد:
۱. آغاز سوره که از مسئلهٔ نزدیکی قیامت و موضوع شق‌القمر و اصرار مخالفان در انکار آیات الهی سخن می‌گوید.
۲. در بخش دیگر از نخستین قوم سرکش و متمرد و لجوج، یعنی قوم نوح و مسئلهٔ طوفان به صورت فشرده‌ای بحث می‌کند.
۳. بخش دیگر داستان قوم عاد و عذاب دردناک آن‌ها را شرح می‌دهد.
۴. در چهارمین بخش سخن از قوم ثمود و مخالفت آن‌ها با پیامبرشان صالح و همچنین معجزهٔ ناقه و سرانجام مجازات آن‌ها با صیحهٔ آسمانی است.
۵. سپس به سراغ قوم لوط می‌رود و ضمن اشاره گویا و فشرده‌ای به کفر و انحراف اخلاقی آن‌ها به قسمتی از عذاب دردناکشان اشاره می‌کند.
۶. در بخش دیگر سخن بسیار کوتاهی از آل فرعون و مجازات آن‌ها آمده‌است.
۷. و در آخرین بخش مقایسه‌ای میان این اقوام و مشرکان مکه و مخالفان پیامبر اسلام کرده، آیندهٔ خطرناکی را که در صورت ادامهٔ این راه در پیش دارند بازگو می‌کند، و سوره را با شرح قسمتی از مجازات مجرمان در قیامت و پاداش‌های عظیم پرهیزکاران پایان می‌دهد.
نامگذاری سورهٔ به قمر به مناسبت نخستین آیهٔ سوره است که از شق‌القمر بحث می‌کند.
در حدیثی از پیغمبر گرامی اسلام می‌خوانیم: «هرکس سورهٔ «اقتربت» (قمر) را یک روز در میان بخواند، روز قیامت در حالی برانگیخته می‌شود که صورتش همچون ماه در شب بدر است، و هرکس آن را هر شب بخواند افضل است، و در روز قیامت نور و روشنایی صورتش بر سایر خلایق برتری دارد.»
"مسلماً این درخشندگی صورت در صحنهٔ قیامت نشانهٔ ایمان قوی و راستینی است که در سایهٔ تلاوت این سوره و تفکر و سپس عمل به آن حاصل شده‌است، نه تلاوتی خالی از اندیشه و عمل."
از رسول خدا روایت شده‌است: هر کس در روز جمعه هنگام ظهر سورهٔ قمر را بنویسد و آن را زیر عمامهٔ خود قرار دهد، یا آن را همراه خود قرار دهد در نزد مردم آبرومند و محبوب خواهد بود.
الرحمن
سوره الرحمن سوره ۵۵ از قرآن است و ۷۸ آیه دارد و در مکه نازل شده است.
این سوره به طور کلی بیانگر نعمت‌های مختلف معنوی و مادی خداوند است که بر بندگان خود ارزانی داشته و آن‌ها را غرق در آن ساخته است به طوری که می توان نام این سوره را "سوره رحمت" یا "سوره نعمت" گذارد و به همین دلیل با نام مبارک "الرحمن" که رحمت واسعه الهی را بازگو می‌کند آغاز شده و با جلال و اکرام خداوند پایان گرفته است و ۳۱ بارجمله که به وسیله آن از بندگانش بر نعمت‌های خود گواه می گیرد در آن ذکر شده است .
می توان محتوای این سوره را به چند بخش تقسیم کرد:
حدید
سوره حدید سوره ۵۷ از قرآن است و ۲۹ آیه دارد. واژه "حدید" به‌معنای "آهن" است و نامگذاری این سوره به دلیل استفاده از آن در آیهٔ ۲۵ این سوره ست. سوره مدنی است و مشابه سوره‌های مدنی علاوه بر مباحث عقیدتی در مورد مسائل اجتماعی و حکومتی نیز سخن می‌گوید. آیات نخست این سوره پیرامون توحید و صفات خدا است و سپس در مورد وضع منافقان، دعوت به ایمان و خروج از شرک، انفاق در راه خدا، عدالت اجتماعی، و نفی رهبانیت سخن می‌گوید.
مجادله (سوره)
سوره مجادله سوره ۵۸ از قرآن است و ۲۲ آیه دارد. این سوره به شهادت سیاق آیاتش در مدینه نازل شده‌است. همانند دیگر سوره‌های مدنی، محتوای این سوره پیرامون احکام فقهی، زندگی اجتماعی و روابط مسلمانان با غیر مسلمانان است. ابتدا از الغای حکم جاهلی ظهار سخن می‌گوید و سپس در مورد آداب جمعی مانند درگوشی صحبت کردن (نجوا کردن) بحث‌هایی دارد و در آخرین بخش در مورد منافقان مطالبی مطرح کرده و مومنان را به رعایت «دوست‌داشتن به خاطر خدا» و «بغض به خاطر خدا» و پیوستن به «حزب خدا» (حزب‌الله) دعوت می‌کند.
ممتحنه
سوره ممتحنه سوره ۶۰ از قرآن است، ۱۳ آیه دارد و سوره‌ای مدنی است.
این سوره به دلیل امتحان زنان مهاجر که در آیهٔ ۱۰ مطرح شده‌است ممتحنه نامیده شده‌است. این سوره علاوه بر این مبحث، در مورد دوست‌داشتن به خاطر خدا و بغض به خاطر خدا و نهی از دوستی با مشرکان نیز سخن می‌گوید و به همین دلیل سورهٔ مودت نیز نامیده می‌شود.از علی بن الحسین السجاد نقل شده است:"هر کس این سوره را در نمازهای واجب و مستحب بخواند،خدا دل او را به ایمان بیازماید و دیده اش را نور بدهد و خود و فرزندانش به دیوانگی و فقر مبتلا نشوند."
واقعه
سوره واقعه سوره ۵۶ از قرآن است و ۹۶ آیه دارد. ابن ندیم سوره واقعه را چهل و چهارمین سوره‌ای است که بر پیامبر اسلام نازل شده‌است. همچنان که نام این سوره نشان می‌دهد، محتوای این سوره پیرامون قیامت و خصوصیات آن است.آغاز قیامت، تصویر انتقال از دنیا به آخرت، گروه‌بندی انسان‌ها در آن روز و پاداش و جزای هر گروه از موضوعات این سوره است.
به عقیده مسلمانان، از فضائل این سوره رفع فقر و تنگدستی است.
جمعه (سوره)
سوره جمعه سوره ۶۲ از قرآن است، ۱۱ آیه دارد و سوره‌ای مدنی است. این سوره دو محور اساسی دارد: (۱) توجه به توحید، نبوت و معاد و (۲) نماز جمعه و تأکید به تعطیلی کسب و کار برای برپا داشتن آن.
صف (سوره)
به معنی ردیف و صف به صف ایستادن است و نام شصت و یکمین سوره قرآن می‌باشد. نام این سوره از آیه چهارم آن گرفته شده‌است. بعضی از موضوعات این سوره عبارتند از: دعوت به هماهنگی میان گفتار و کردار پرهیز از سخن گفتن بدون عمل دعوت به جهاد اشاره به پیمان‌شکنی قوم بنی اسرائیل موضوع بشارت دادن عیسی به آمدن پیامبر اسلام تضمین پیروزی اسلام بر همه ادیان اشاره به حوارّیون عیسی می‌باشد. این سوره در مدینه نازل شده و ۱۴ آیه دارد.
سوره صف، سوره شماره ۶۱ قرآن می‌باشد. نام دیگر سوره صف، سوره حضرت عیسی (ع) یا سوره حواریون است.
این سوره ۶۱ مین سوره است
جمعی از مؤمنان می‌گفتند: بعد از این هر وقت با دشمن رو به رو شویم پشت نخواهیم کرد و فرار نمی‌کنیم ولی در روز احد فرار کردند تا آنجا که پیشانی پیامبر و دندان مبارک او شکسته شد. آیه فوق نازل شد و پیامی چنین آورد: چرا چیزی می‌گویید که انجام نمی‌دهید؟
تغابن
سوره تغابن سوره ۶۴ از قرآن است و ۱۸ آیه دارد. در مورد مکی یا مدنی بودن این سوره اختلاف وجود دارد هرچند مشهور مدنی بودن آن است. از الفهرست ابن ندیم نقل شده‌است که این سوره بیست و سومین سورهٔ مدنی است؛ لذا باید از آخرین سوره‌های قرآن برحسب ترتیب زمانی باشد. محتوای سوره در مورد توحید، سرنوشت اقوام پیشین، معاد، دستور به اطاعت از پیامبر و انفاق در راه خدا می‌کند.
نام سوره تغابن به دلیل نامیده شدن روز قیامت به عنوان تغابن، روزی که عده‌ای مغبون می‌شوند، انتخاب شده‌است.
ملک (سوره)
سوره مُلک سوره ۶۷ام از قرآن است، ۳۰ آیه دارد و سوره‌ای مکی است. مَلِک به معنی پادشاه، همچنین از نام‌های نیکوی خداوند در اسلام است. در آیه اول این سوره چنین آمده است:
بزرگوار [و خجسته] است آنکه فرمانروایی (مُلک) به دست اوست و او بر هر چیزی تواناست. نام‌های دیگر این سوره منجیه (نجات‌دهنده) و واقیه یا مانعه (بازدارندهٔ تلاوت‌کننده از عذاب الهی یا قبر) است. محتوای این سوره پیرامون مبداء، صفات خداوند و آفرینش جهان است و در مورد معاد و مجازات جهنم و تهدید کافران به عذاب سخن می‌گوید.
قلم (سوره)
سوره قلم سوره ۶۸ از قرآن است و ۵۲ آیه دارد. سیاق کلی آیات این سوره سیاق آیات مکی است.
این سوره پیامبر اسلام را به دنبال تهمت‌هایی که مشرکین به وی زده و او را دیوانه خوانده بودند، تسلیت و دلداری می‌دهد، و آن جناب را به شدیدترین وجهی از اطاعت مشرکین و مداهنه با آنان نهی نموده، امر اکید می‌کند که در برابر حکم پروردگارش صبر کند.
از پیامبر اسلام روایت شده فرمود هر که این سوره را قرائت کند خداوند ثواب کسانیکه به آنها حلم بسیاری عطا نموده مرحمت فرماید.
حاقه
سوره حاقه یا الحاقه سوره ۶۹ از قرآن است و ۵۲ آیه دارد.
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
چه روز واقع شدنی! (۲)
و تو چه می‌دانی آن روز واقع شدنی چیست؟! (۳)
قوم «ثمود» و «عاد» عذاب کوبنده الهی را انکار کردند (و نتیجه شومش را دیدند)! (۴)
اما قوم «ثمود» با عذابی سرکش هلاک شدند! (۵)
و اما قوم «عاد» با تندبادی طغیانگر و سرد و پرصدا به هلاکت رسیدند، (۶)
آیا کسی از آنها را باقی می‌بینی؟! (۸)
و فرعون و کسانی که پیش از او بودند و همچنین اهل شهرهای زیر و رو شده (قوم لوط) مرتکب گناهان بزرگ شدند، (۹)
و با فرستاده پروردگارشان مخالفت کردند؛ و خداوند (نیز) آنها را به عذاب شدیدی گرفتار ساخت! (۱۰)
و هنگامی که آب طغیان کرد، ما شما را سوار بر کشتی کردیم، (۱۱)
تا آن را وسیله تذکری برای شما قرار دهیم و گوشهای شنوا آن را دریابد و بفهمد. (۱۲)
به محض اینکه یک بار در «صور» دمیده شود، (۱۳)
و زمین و کوه‌ها از جا برداشته شوند و یکباره در هم کوبیده و متلاشی گردند، (۱۴)
در آن روز «واقعه عظیم» روی می‌دهد، (۱۵)
و آسمان از هم می‌شکافد و سست می‌گردد و فرومی‌ریزد! (۱۶)
فرشتگان در اطراف آسمان قرارمی‌گیرند (و برای انجام ماموریتها آماده می‌شوند)؛ و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل می‌کنند! (۱۷)
در آن روز همگی به پیشگاه خدا عرضه می‌شوید و چیزی از کارهای شما پنهان نمی‌ماند! (۱۸)
پس کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدت شادی و مباهات) فریاد می‌زند که: «(ای اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگیرید و بخوانید! (۱۹)
من یقین داشتم که (قیامتی در کار است و) به حساب اعمالم می‌رسم!» (۲۰)
او در یک زندگی (کاملاً) رضایتبخش قرار خواهد داشت، (۲۱)
در بهشتی عالی، (۲۲)
که میوه‌هایش در دسترس است! (۲۳)
اما کسی که نامه اعمالش را به دست چپش بدهند می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه اعمالم را به من نمی‌دادند. (۲۵)
و نمی‌دانستم حساب من چیست! (۲۶)
ای کاش مرگم فرا می‌رسید! (۲۷)
مال و ثروتم هرگز مرا بی‌نیاز نکرد، (۲۸)
قدرت من نیز از دست رفت!» (۲۹)
او را بگیرید و دربند و زنجیرش کنید! (۳۰)
سپس او را در دوزخ بیفکنید! (۳۱)
بعد او را به زنجیری که هفتاد ذراع است ببندید؛ (۳۲)
چرا که او هرگز به خداوند بزرگ ایمان نمی‌آورد، (۳۳)
و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌نمود؛ (۳۴)
از این رو امروز هم در اینجا یار مهربانی ندارد، (۳۵)
و نه طعامی، جز از چرک و خون! (۳۶)
غذایی که جز خطاکاران آن را نمی‌خورند! (۳۷)
سوگند به آنچه می‌بینید، (۳۸)
و آنچه نمی‌بینید، (۳۹)
که این قرآن گفتار رسول بزرگواری است، (۴۰)
و گفته شاعری نیست، اما کمتر ایمان می‌آورید! (۴۱)
و نه گفته کاهنی، هر چند کمتر متذکر می‌شوید! (۴۲)
کلامی است که از سوی پروردگار عالمیان نازل شده‌است! (۴۳)
اگر او سخنی دروغ بر ما می‌بست، (۴۴)
ما او را با قدرت می‌گرفتیم، (۴۵)
سپس رگ قلبش را قطع می‌کردیم، (۴۶)
و هیچ‌کس از شما نمی‌توانست از (مجازات) او مانع شود! (۴۷)
و آن مسلماً تذکری برای پرهیزگاران است! (۴۸)
و ما می‌دانیم که بعضی از شما (آن را) تکذیب می‌کنید! (۴۹)
و آن مایه حسرت کافران است! (۵۰)
و آن یقین خالص است! (۵۱)
حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی! (۵۲)
معارج
سوره معارج از نظر مفسران در مکه نازل شده و دارای ۴۴ آیه است.
معروف در میان مفسران این است که سوره «معارج» از سوره‌های مکی است ولی بعضی از آیات آن در مدینه نازل شده‌است.
این سوره دارای چهار بخش است:
در حدیثی از پیغمبر اسلام نقل شده‌است:
نوح (سوره)
نوح هفتاد و یکمین سوره قرآن است. این سوره در مکه نازل شده و دارای ۲۸ آیه است. این سوره چنان‌که از نامش پیداست سرگذشت نوح را بیان می‌کند، در سوره‌های متعددی از قرآن به سرگذشت او اشاره شده، از جمله سوره‌های «شعرا»، «مؤمنون»، «اعراف»، «انبیا» و از همه مشروحتر در سوره «هود» آمده، ولی آنچه در سوره نوح آمده قسمت خاصی از زندگی اوست که در جایی دیگر به این سبک نیامده‌است، و این قسمت مربوط به دعوت مستمر و پی گیر او به سوی توحید، و کیفیت، و عناصر این دعوت است.
حدیثی درباره این سوره به محمد منسوب است:
جن (سوره)
سوره جن دارای ۲۸ آیه بوده و طبق باور مسلمانان در مکه نازل شده است.
بر طبق باور مسلمانان، این سوره حدوداً در سال ۶ بعثت، پس از آنکه پیامبر اسلام برای دعوت قبیله ثقیف به طائف رفته بود و آن‌ها ضمن رد دعوت، وی را آزار دادند؛ در بازگشت، در مکه نازل شد.
مزمل
سوره مزمّل در مکه نازل شده و دارای ۲۰ آیه است. کلمه مزمّل برخلاف آنچه در ترجمه ها و تفاسیر آمده ؛ به معنی «گلیم به خود پیچیده» نیست.
بلکه به معنی « ای کسی که بار سنگین مسئولیتی که به تو داده شده را پذیرفته ای » می باشد. این سوره از سوره‌های مفصلات قرآن است که بخش میانی حزب سوم از جزء ۲۹ را تشکیل می‌دهد و همچنین از سوره‌های یازده‌گانه مخاطبات است که خطاب به پیامبر اسلام دارند.
این سوره در اول بعثت،هنگامی که مشرکان در دار الندوة دعوتش را نپذیرفتند، در مکه نازل شده‌است. سوره مزمل بعد از سوره قلم نازل شده‌است. برخی سوره مزمل را چهارمین سوره به ترتیب نزول می‌دانند. برخی نیز آن را دومین یا سومین سوره نازل‌شده می‌دانند.
محورهای مورد بحث در این سوره:
در حدیثی از پیامبر اسلام آمده‌است:
و در حدیث دیگری از جعفر صادق آمده:
قیامت (سوره)
سورهٔ قیامة سورهٔ ۷۵ام قرآن است، دارای ۴۰ آیه است، و سوره‌ای مکی است. همانند نام این سوره، محتوای آن پیرامون معاد و روز قیامت است: ابتدا اشراط الساعه، نشانه‌های بروز قیامت، را بیان می‌کند و حال نیکوکاران و بدکاران را توصیف می‌کند. سپس لحظات انتقال افراد از این دنیا به جهان آخرت را توصیف کرده و ارتباط هدف از خلقت انسان را با معاد بیان می‌کند. هر کس این سوره را هر روز بخواند، از عفت شهوت برخوردار می شود و باعث شفاعت پیامبر و جبرییل می شود. عفت از شهوات، قدرتمندی، خوشحال بودن، کم شدن گناهان از دیگر فضایل این سوره است.
انسان (سوره)
سوره انسان در مدینه نازل شده و دارای ۳۱ آیه است.
برای این سوره نام‌های متعددی است که مشهورترین آن‌ها سوره «انسان» و سوره «دهر» و سوره «هل اتی» است که هرکدام از آن‌ها از یکی از کلمات اوائل سوره گرفته شده‌است.
دراین سوره از پنج موضوع سخن به میان می‌آید:
برخی از مفسرین از جمله علامه طباطبایی بر اساس روایات متعدد معتقدند این سوره در شأن اهل بیت نازل شده‌است.
جلال‌الدین عبدالرحمان سیوطی در کتاب الاتقان فی علوم القرآن نقل می‌کند که آیه در شأن علی بن ابی طالب و فاطمه دختر رسول‌الله نازل شده‌است.
و همچنین در تفسیر کشاف از ابن‌عباس روایت آمده که حسن و حسین بیمار شدند، و رسول خدا با جمعی از صحابه از ایشان عیادت کرد، مردم به علی گفتند چه خوب است برای بهبودی فرزندانت نذری کنی، علی و فاطمه و فضه کنیز آن دو نذر کردند که اگر کودکان بهبودی یافتند سه روز روزه بگیرند، بچه‌ها بهبودی یافتند، و اثری از آن کسالت باقی نماند. بعد از بهبودی کودکان، علی از شمعون خیبری یهودی سه من آرد قرض کرد، و فاطمه پنج قرص نان به عدد افراد خانواده پخت، و سهم هر کسی را جلوش گذاشت تا افطار کنند، در همین بین سائلی (به در خانه آمده) گفت :سلام بر شما اهل بیت محمد. من مسکینی از مساکین مسلمینم، مرا طعام دهید که خدا شما را از مائده‌های بهشتی طعام دهد، خاندان پیامبر آن سائل را بر خود مقدم شمرده، افطار خود را به او دادند، و آن شب را جز آب چیزی نخوردند، و شکم گرسنه دوباره نیت روزه کردند، هنگام افطار روز دوم طعام را پیش روی خود نهادند تا افطار کنند، یتیمی بر در سرای ایستاد، آن شب هم یتیم را بر خود مقدم و در شب سوم اسیری آمد، و همان عمل را با او کردند.
صبح روز چهارم که شد علی دست حسن و حسین را گرفت، و نزد رسول خدا آمدند، پیامبر اکرم وقتی بچه‌ها را دید که چون جوجه ضعیف از شدت گرسنگی می‌لرزند، فرمود: چقدر بر من دشوار می‌آید که من شما را به چنین حالی ببینم، آنگاه با علی و کودکان به طرف فاطمه رفت و او را در محراب خود یافت، و دید که شکمش از گرسنگی به دنده‌های پشت چسبیده (در نسخه‌ای دیگر آمده که شکمش به پشتش چسبیده)، و چشمهایش گود افتاده از مشاهده این حال ناراحت شد، در همین بین جبرئیل نازل شد، و عرضه داشت: این سوره را بگیر، خدا تو را در داشتن چنین اهل بیتی تهنیت می‌گوید، آنگاه سوره را قرائت کرد.
مرسلات
مرسلات نام یکی از سوره‌های قرآن است. این سوره در مکه نازل شده‌است و ۵۰ آیه دارد.
بـیـشترین مطلبی که در این سوره مطرح شده، مسائل مربوط به قیامت و تهدید و انذار مکذبان و منکران است. از ویژگی‌های این سوره این است که آیه «ویـل یـومـئذ لـلـمکذبین: وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان» ده بار و هر بار به دنبال مطلب تازه‌ای در آن تکرار شده‌است.
این سوره بعد از ذکر سوگندهائی، از قیامت و حوادث سنگین و سخت رستاخیز خبر می‌دهد؛ همچنین در هر مرحله اشاره‌ای به مطلبی بیدارگر و تکان‌دهنده کرده و به دنبال آن این آیه را تکرار می‌کند و حتی در بخشی از آن به نعمتهای بهشتی که نصیب پرهیزکاران شده اشاره نموده تا انذار را با بشارت بیامیزد و تهدید را با تشویق.
این تکرار، تکرار بعضی از آیات را در سوره «الرحمن» تداعی می‌کند؛ با این تفاوت که در آنجا سخن از نعمتها و در اینجا غالباً از عذابهای مکذبان است.
انتخاب نام «مرسلات» برای این سوره به تناسب نخستین آیه این سوره‌است.
در حـدیثی از جعفر صادق آمده‌است: «کسی که این سوره را بخواند خداوند او را با پیامبر آشنا (و همجوار) می‌سازد». بـدون شـک ایـن ثواب و فضیلت از آن کسانی است که بخوانند و بیندیشند و عمل کنند، و بنابراین در حدیثی آمده‌است: بعضی از یاران پیامبر(ص) خدمتش عرض کردند: «چه زود آثار پیری در شما نمایان شده‌ای رسول خدا؟!» فرمود: «سوره‌های هود، واقعه، مرسلات، و عم یتسـائلون مرا پیر کرده»
نبأ
سوره نبأ در مکه نازل شده و دارای ۴۰ آیه‌ است. کلمه نبأ به معنی خبر است.
نامگذاری این سوره به «نبأ» خاطر تعبیری است که در آیه دوم آن آمده‌است. نام دیگر سوره، به مناسبت آغاز سوره "عم" به معنی «از چه؟» است. و نام دیگرش، "تساؤل" می‌باشد، یعنی «از هم پرسیدن». به نام "معصرات" هم ذکر شده‌است.
بعد از سوره معارج در سال دوم بعثت در مکه نازل شده‌است.
در این سوره از موضوعات زیر سخن به میان رفته:
عبس
این سوره در مکه نازل شده و دارای ۴۲ آیه است.
زمانی که پیامبر در حال دعوت مردی ثروتمند و متکبر به اسلام بود نابینایی حقیقت جو برای درک اسلام نزد ایشان آمد. در این قسمت از ماجرا اختلاف نظر میان راویان آن حادثه وجود دارد. عده‌ای ادامه واقعه را این گونه بیان می‌کنند که پیامبر از حضور مرد نابینا چهره در هم کشید و به ادامه دعوت مرد ثروتمند پرداخت. عده‌ای دیگر این را با عصمت پیامبر ناسازگار می‌دانند و همین‌طور به دلیل آیه " انک لعلی خلق عظیم " تو دارای خلق نیکو و بزرگوارانه هستی [ آیه چهارم سوره قلم ]، می‌گویند آن مرد ثروتمند به دلیل حضور آن مرد نابینا چهره در هم کشید. البته معنای آیات می‌تواند راهنمای اصلی در درک آنچه اتفاق افتاده باشد.
علی بن ابراهیم قمی می‌گوید؛ ابن ام مکتوم مؤذّن پیامبر اسلام، نابینا بود. روزی خدمت محمد آمد و عثمان با جمعی بودند. محمد او را مقدّم بر عثمان داشت. پس عثمان روی ترش نمود و پشت کرد به پیغمبر. سپس این آیات نازل شد.
" نزلت فی عثمان و ابن أم مکتوم‏، و کان ابن أم مکتوم مؤذنا لرسول الله و کان أعمی، و جاء إلی رسول الله ص و عنده أصحابه و عثمان عنده، فقدمه رسول الله ص علیه فعبس وجهه و تولی عنه فأنزل الله «عَبَسَ وَ تَوَلَّی». "
این آیه در حق عثمان نازل شده، چون ابن ام مکتوم مؤذن پیامبر بود و ایمان کامل داشت، چون پیامبر وارد شد، او را مقدم بر عثمان نشانید، به عثمان برخورد و عبوس شد و رو برگرداند، لذا خدا می‌فرماید: عَبَسَ وَ تَوَلَّی أَنْ جاءَهُ الْأَعْمی‏. (تفسیر القمی، ج‏۲، ص: ۴۰۴) و در مجمع البیان روایتی از جعفر صادق نقل شده‌است که این سوره درباره مردی از بنی امیه نازل شد که نزد پیامبر اسلام بود و ابن ام مکتوم آمد و وقتی ایشان را دید خود را جمع و جور کرد و رو ترش کرد و صورتش را از ایشان برگرداند
به نام خداوند رحمتگر مهربان
چهره در هم کشید و روی گردانید (۱)
که آن مرد نابینا پیش او آمد (۲)
و تو چه دانی شاید او به پاکی گراید (۳)
یا پند پذیرد و اندرز سودش دهد (۴)
اما آن کس که خود را بینیاز می‌پندارد (۵)
تو بدو می‌پردازی (۶)
با آنکه اگر پاک نگردد بر تو [مسؤولیتی] نیست (۷)
و اما آن کس که شتابان پیش تو آمد (۸)
در حالی که [از خدا] می‌ترسید (۹)
تو از او به دیگران می‌پردازی (۱۰)
نامگذاری آن به عبس به تناسب نخستین آیه سوره‌است.
در حدیثی از پیغمبر اسلام آمده‌است: «کسی که سوره عبس رابخواند روز قیامت درحالی وارد محشر می‌شود که صورتش خندان و بشاش است».
نازعات
سوره نازعات در مکه نازل شده و دارای ۴۶ آیه است.
محتوای این سوره در شش بخش خلاصه می‌شود:
انتخاب نام نازعات برای این سوره به خاطر نخستین آیه آن است.
در حدیثی از پیغمبر آمده‌است: «کسی که سوره نازعات را بخواند توقف و حساب او در روز قیامت تنها به اندازه خواندن یک نماز روزانه‌است، و بعداز آن وارد بهشت می‌شود».
مسلم است کسی که محتوای این سوره را که آیات تکان دهنده اش ارواح خفته را بیدار و متوجه وظائف خود می‌سازد در جان خویش پیاده کند از چنان پاداش‌هائی برخوردار خواهد شد، نه آن‌ها که فقط به خواندن الفاظ قناعت می‌کنند.