hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
بودا
بودا به معنی «بیدار شده» ‌است و به کسی که به «روشنی» یا (بودهی) رسیده باشد اطلاق می‌شود گرچه از آن بیشتر برای اشاره به سیذارتا گوتاما بودا، بنیان‌گذار دینی ان ارتین نیبودایی استفاده می‌شود.
در بسیاری از منابع وقتی صحبت از «بودا» می‌شود منظور همان «گوتاما بودا»، بنیانگذار مذهب بودایی است و همین به این باور غلط که منظور از لفظ «بودا»، تنها همان «گوتاما بودا» است دامن زده‌است. اما به باور بوداییان، بسیاری دیگر نیز به «مقام بودایی» رسیده‌اند. بر پایه پژوهش‌هایی توسط راناجیت پال، بودا از شاهزادگان ایرانی‌تبار بوده‌است.
آیین بودایی، چهارمین دین فراگیر جهان است؛ ک بیش از ۵۲۰ میلیون نفر از جمعیت جهان از آن پیروی می‌کنند. در حقیقت «بودا» یک لقب است به معنی «فرد منورالفکر» یا به عبارتی «فردی که درک بالایی دارد» اسم واقعی بودا، ز، از خاندان گوآتاماست.
بنا بر داستان‌های بودایی، سیدارتا (واژه سیدارتا به معنی کمال جو است) شاهزاده‌ای بود به نام سیدارتا گوتما از تیره شاکیا ایل ساکی در منطقه کاپیلاواستو در نپال امروزی می‌زیست. گوتاما بودا ملقب به ساکیامونی یا رئیس قبیله ساکی در هند بود و نام یک شاهزاده ساکی از قوم سکا می‌باشد. او در باغ‌های لومبینی در نپال کنونی به دنیا آمد. پس از زایش توجه پیشگویان به او جلب شد و پیشگویی ایشان بدینگونه بود که سیدارتا در آینده یا پادشاهی جهانگیر خواهد شد یا روحانی‌ای بیداردل که جهانیان را از خواب نادانی خواهد رهاند. پدر سیدارتا یعنی سودودانا شاه برای اینکه پسرش در راه اول قرار گیرد وی را در ناز و نعمت پروراند و در کاخ‌هایی محفوظ قرار داد تا سیدارتا با رنج‌ها و کاستی‌های زندگی آشنایی نیابد. با این حال سیدارتای کمال‌جو در سن ۲۹ سالگی از کاخ‌ها گریخت و در طی چهار بار گریز خویش با چهار منظره آشنا گشت: پیری، بیماری، مرگ و شخصی پارسا که در پی رهایی از رنج‌ها بود. دیدن چهارمین منظره بر سیدارتا تأثیری ژرف نهاد و بر آن شد تا زندگی شاهزادگی را نهاده به جستجوی حقیقت شرایط آدمیان بپردازد. پس از گذراندن مدتی با مرتاضان در جنگل‌ها، آن راه را راه راستین حقیقت یابی ندانست و راهی میانه در پیش گرفت.
سیدارتا پس از شش سال آزمودن و پویش در مکانی بنام بودگایا زیر درختی بنام درخت بیداری (بودی) به درون پویی (مراقبه و مکاشفه) نشست و پس از چیرگی بر ترفندهای مارا، دیو دیوان، به دریافت رموز و بیداری کامل رسید و بودا گشت. واژه بودا یعنی بیدار شده یا به عبارتی به روشنی رسیده‌است.
بودا در یک خانواده اشرافی، در طایفه شکیا متولد شد اما سرانجام زندگی لائیک را کنار گذاشت. با توجه به سنت بودایی، پس از چند سال mendicancy(مدیتیشن) بیدار برای درک مکانیسم که مردم به دام افتاده در چرخه تولد دوباره را نگه می‌دارد. بودا سپس به تدریس و ایجاد یک جامعه مذهبی در سراسر دشت گنگ سفر کرد. بودا یک راه میانه را بین تمایلات نفسانی و زهد شدید موجود در جنبش śramaṇa هند آموزش داد. اومسیری معنوی را آموزش داد که شامل آموزش‌های اخلاقی بودو اقدامات مراقبه ای مانند "ژانا" و ذهن آگاهی. بودا همچنین اعمال کشیش‌های برهمن، مانند قربانی کردن حیوانات را نقد می‌کرد.
چند قرن پس از مرگ او با لقب بودا شناخته شد، که به معنی «یکی از بیدار» یا «یک روشن» است. تعالیم گوتاما توسط جامعه بودایی در سوتاها، که حاوی سخنرانی‌های وی است، وینایا، کدهای وی برای عمل صومعه، تدوین شده‌است. این موارد در گویش هایآریایی میانه و هندوستان از طریق یک سنت شفاهی منتقل شده‌است. نسل‌های بعدی متون دیگری مانند رساله‌های سیستماتیک معروف به "Abhidharma"، زندگی‌نامه بودا، مجموعه داستان‌های مربوط به زندگی گذشته بودا معروف به "قصه‌های جاتاکا را تشکیل دادن" و گفتمانهای اضافی، به عنوان مثال، سوتراهای ماهایانا. شبکه بودا
ولایت لغمان
ولایت لَغمان یکی از ولایت‌های افغانستان است. مرکز این ولایت شهر مهترلام نام دارد. لغمان منطقه‌ای کوهستانی است و رودهای علیشنگ و علینگار به زیبایی این ولایت می‌افزایند و این ولایت را سر سبز ساخته‌اند.
زبان اداری و درسی لغمان پشتو است و در گذشته‌ها نیز از دیدگاه تاریخی مسکن اقوام پشتو زبان بوده‌است. دومین زبان حاکم در مرکز لغمان، زبان فارسی می‌باشد و بعد هم زبان پشه‌ای. بخشی از فارسی‌زبانان لغمان احتمالاً تا چند سدهٔ پیش به زبان پشه‌ای سخن می‌گفته‌اند.
پس از تغییرات در تقسیمات کشوری در افغانستان در سال ۱۹۶۴، ولایت لغمان نیز در همان سال در ناحیهٔ لغمانات تشکیل شد و مرکز آن شهر مهترلام مقرر گردید.
جمعیت این ولایت ۴۰۳٫۵۰۰ نفر در سال ۲۰۰۹ برآورد شده‌است که بر پایهٔ منابعی پشتونها ۵۰٪، تاجیکان ۳۰٪، پشه‌ای‌ها و نورستانی‌ها نیز ۲۰٪ از باشندگان بومی این ولایت محسوب می‌گردند. تاجیک‌های لغمان به لهجهٔ خاص خود فارسی صحبت می‌کنند که اکثریت قوم تاجیک در مهترلام، ولسوالی‌های علیشنگ، دولت‌شاه «بیش‌ترینه در درهٔ فراجغان» و قرغه‌ای زندگی می‌کنند. فارسی‌زبان‌های ولایت لغمان عمدتاً از حروف که در زبان و ادبیات فارسی دری وجود ندارد استفاده می‌کنند مثلاً ټ ډ ړ ڼ
پشتوهای این منطقه از قبیلهٔ غلزایی هستند. براساس برآورد سال ۲۰۰۸ تنها ۴ هزار نفر از جمعیت ۳۷۸ هزار نفری این ولایت در شهرها زندگی می‌کنند. اغلب مردمان لغمان سنی‌مذهب هستند.
هر نوع میوه در این ولایت قابل کشت است گندم، برنج، ذرت، سبزیجات، خشخاش، حبوبات، و پنبه محصولات کشاورزی اصلی این منطقه است. بیشتر پشه‌ای‌ها به کار دامداری و تجارت پوست و چرم مشغولند.
براساس سروی مشترک وزارت زراعت و اداره‌ی ملی احصاییه، لغمان با تولید سالانه ۱۵ هزار تُن برنج در جایگاه هشتم تولید برنج افغانستان قرار دارد.
بر اساس آمار ریاست زراعت لغمان، ولایت لغمان در مجموع ۴۳ هکتار باغ‌ لیمو دارد و در سال ١٣٩٩ ۵۴ جریب باغ‌ جدید لیمو احداث کرده است که ۲۱۵ تن لیمو از آنها برداشت شده است. لیمو بازار خوب دارد و هر سیر (هفت کیلو) لیمو را در بازار‌های داخلی در بدل ۴۰۰ افغانی فروخته می‌شود.
۳۱٪ مردم باسواد هستند و ۴۲ درصد به برق دسترسی دارند. یک بیمارستان، حدود ۴۲ درمانگاه و ۱،۵۳۷ مسجد در این ولایت فعالیت دارند.ولایت‌های افغانستان
ولایت لغمان 20%پشه یی کامیلاً درغ است پشه یی زبان در لغمان از 45% فیصد زیاد است
درخت بودا
درخت بودا که به نام بُو نیز نامیده می‌شود، درخت بسیار بزرگ و کهنی از نوع انجیر معابد است که در استان بیهار در کشور هند قرار دارد.
نام‌گذاری این درخت به عنوان درخت بودا به زمان بودا بر می‌گردد و دلیل آن وجود درخت انجیر مقدسی است که بنا به اعتقاد بوداییان، سیذارتا گواتاما (مشهور به بودا) در زیر آن به مراقبه پرداخت و به روشن بینی رسید. در نمادشناسی مذهبی این درختان مقدس از روی برگ‌های قلبی شکل خود مورد شناسایی قرار می‌گیرند. درخت بودا در "معبد ماهابودی" است و زمان کاشت آن به ۲۸۸ سال قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد و مستقیماً از درخت اصلی نشا زده شده‌است.
آفتاب‌پرست جکسون
آفتاب پرست جَکسون ، مهره‌داران خزنده، از خانواده مارمولکی‌ها تیره آفتاب‌پرستان است. این مارمولک کوچک، خود را با یک عمر شکار حشرات بر روی درختان، سازگار کرده‌است. پاهای چنگک مانند او شاخه‌ها را می‌گیرد و دم او که به شاخه‌ها گیر می‌کند به حفظ تعادل او کمک می‌کند. او قادر است زبان خود را به سرعت بیرون آورده و به سمت طعمه‌اش شلیک کند و غذای خود را به دست آورد. قد این نوع تا ۷/۱۲ سانتیمتر می‌رسد و زیستگاهش درختان، بوته زارها، چمنزارها است. ماده‌ها تا ۱۲ بچه زنده می‌آورد. خوراکشان حشرات است.
دادمهر
دادمهر یا داذبرزمهر (به طبری: "دازمهر") از پادشاهان دودمان دابویگان طبرستان بود. دادمهر، پسر بزرگتر فرخان بزرگ است که پس از وی بر تخت نشست و از سال ۷۲۱ تا ۷۳۴ میلادی فرمان راند. دوران فرمانروایی وی به سبب حُسن سیاست و تدبیر پدرش، قرین آرامش و ثبات بود. از دادمهر سکه‌هایی به سال ۷۳۲ میلادی یافت شده است. ظاهراً «مال صلح» که او در پیمان بسته‌شده با اعراب، پرداختنش را تعهد کرده بود، گهگاه پرداخت می‌شد و اگر پرداخت آن قطع می‌شد، واخواست آن به جنگ و لشکرکشی نمی‌انجامید.
والکیری
والکِیری در اساطیر اسکاندیناوی زنان جوان و زیبایی هستند نادیدنی که در جنگ‌ها به نبرد می‌پردازند.
آن‌ها در خدمت اودین، والاترین خدای نوردیک‌ها، می‌باشند. اودین به جنگجویان شجاعی برای نبرد هنگام راگناروک نیاز داشت و والکِیری‌ها میدان جنگ را برای انتخاب دلیرترین کسانی که جان خود را از دست داده‌اند جستجو می‌کردند. آن‌ها نیمی از این رزم‌آوران به نام اینهریار را به تالار ویژه اودین در والهالا اسکورت می‌نمودند (ایزدبانو فریا پذیرای نیمه دیگر در تالار «سسرومنیر» واقع در سرزمین فولک‌وانگر بود) تا در آنجا خود را برای نبرد پایانی در روز راگناروک آماده کنند. وایژه "والکِیری" در زبان نورس باستان valkyrja از دو واژهٔ وال به معنی کشنده و درنده و کِیری به معنی گزیننده یعنی کسی که کشتگان جنگ را برمی‌گزیند یا به معنای «برگزیننده کُشتگان» است. والکِری‌ها دوشیزگان جنگجوی ایزد جنگ و باشندگانی هستند که جنگ و خونریزی آنان را خشنود می‌سازد.تمام والکِری ها در روز رگناروک توسط ایزد مرگ هل (اساطیر) کشته میشوند.
"والکِیری‌ها" از نقش بزرگی در داستان‌ها و اشعار در همراهی با قهرمانان تاریخی افسانه‌ای برخوردارند. در برخی از این داستان‌ها آن‌ها به شکل آفریده‌هایی قدرتمند، فراطبیعی و غول‌پیکر با گام‌های بلند کوه‌ها را درمی‌نوردند تا قهرمانی را از خطر نجات دهند. همچنین به روایت ساکسو والکِری‌ها ظاهر خود را تغییر می‌دهند و گاهی به شکل‌های وحشتناک و گاه به شکل دوشیزگان زیبا پدیدار و جنگجویان پیرو اودین را شیدای خویش و به هنگام مرگ آنان به همسری برمی‌گزینند. یکی از مشهورترین والکِری‌ها برونهیلد، بانو قهرمان افسانهٔ حماسی ولسونگا ساگا است. برونهیلد شهریاری را که اُدین مرگ او را رقم زده بود با سرپیچی از دستور به پیروزی رسانید و برای مجازات این نافرمانی از جانب اُدین در حصاری از آتش مدفون و به خوابی طلسم شده و ابدی فرورفت. زیگفرید سوار بر اسب شگفت‌انگیر خود گرانی، که هدیهٔ اُدین بود، درون حلقه‌های آتش تاخت و با بیدار کردن برونهیلد سبب شد تا نقشی جدید و غمناک را در زندگانی قهرمانان اُدین بازی نماید.
در هنر نوین "والکیری‌ها" را گاه به سانِ سپربانوی زیبای سوار بر اسب بالدار و مجهز به کلاه‌خود و نیزه می‌نگارند. والکیری‌ها بعدها در عصر وایکینگ‌ها سیمای باوقاری یافتند و بر روی سنگ‌ها به شکل پرنسس‌هایی مسلح و سوار بر اسب ترسیم می‌شدند. در نقش سنگ‌های گوتلند آنان را می‌توان دید که جنگجویان مردهٔ دودمان سلطنتی را تا والهالا بدرقه و در آنجا با شاخ‌هایی پر از می‌انگبین خوش آمد می‌گویند. در برخی از این نقش سنگ‌ها تصویر زنی با نیزه‌ای در حال پرواز بر فراز نبردگاه قابل مشاهده است.
در بازی نبرد قبایل یاهمان کلش آف کلنز و همچنین در بازی کلش رویال که هردوی این بازی‌ها ساختهٔ کمپانی سوپرسل هستند شخصیت مؤنثی به نام والکیری وجود دارد که به عنوان یک جنگجگوی ماهر به تصویر کشیده شده‌است. در بازی گاد اف وار یا خدای جنگ نیز این جنگجوهای افسانه ای وجود دارند و یکی از سرسخت‌ترین و ماهرترین دشمنان شخصیت‌های قابل بازی یعنی کریتوس و آترئوس محسوب می‌شوند. این بازی توسط استدیوی سانتامونیکا که سونی وظیفهٔ نشر آن را بر عهده داشت ساخته شده‌است
کنچی
از شمال گشان، از جنوب ازدی، از مغرب لرد بستو، و از مشرق به تنگ دالان محدود می‌گردد.
روستای کنچی آخرین روستا از روستاهای منطقه  گوده است که در اقصی شرق واقع است. چشمه ای که حدود ۱۰۰ من ۴۰۰ کیلو بذر افکن در جریان است. و در حدود ۲۰۰۰ اصله نخل نیز آبیاری می‌کند. روستا روی تپهای واقع شده و آب روان چشمه از گرداگرد تپه می‌گذرد و به کشتزارها و باغ‌ها می‌رود. از چشم‌اندازی بسیار زیبا و شاعرانه برخوردار است. حدودآ از شمال به رودخانه شور و جاده تنگ دالان بندرعباس، از جنوب به کوه ببیان، از مغرب به روستای لرد بستو، و از سمت مشرق به دستجرد منتهی می‌شود.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۳۳ نفر (۱۰۶ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، دبستان، خانه بهداشت، برق، لوله‌کشی آب، آب‌انبار برکه است.
نام کنچی در اصل کُنجی بوده‌است. در زمان بسیار دور مرد مؤمنی از نوادگان (سید محمد عمر سیف الله القتال) که نسب ایشان به حسین ابن علی بن ابی طالب کرم‌الله وجه و رضی‌الله عنه و ارضاء می‌رسد، ویکی از سادات و وجهاء معروف روستای دهستان دهتل بودند، از این روستا مهاجرت می‌کنند و در کنار چشمه کنچی بنای خانه‌ای می‌گذارد، واهل وخویشان خود را به آنجا منتقل می‌کند، سید در روز و شب به عبادت می‌گذرانید، و چون محل اقامت سید در «کنج کوه» یعنی گوشه‌ای از کوه قرار داشت وی (سید کنجی) لقب دادند. وچون عده‌ای از مریدان و فرزندان سید در آن مکان بنای خانه نهادند و روستای کوچکی ایجاد شد، آن روستا (کنجی) نامیده شد، پس از درگذشت آقا سید یوسف هم روستا به کنجی معروف بود، که رفته رفته نام روستا از کنجی به کنچی دیگرگون شد.
دین مردم کنچی اسلام است. سالهاست به ویزه سحرگاهان صدای الله اکبر و لااله‌الاالله با جذبه خاصی در تنگ کنچی طنین انداز است. وهر آدم کم اعتقادی نسبت به مسائل دینی ومذهبی را که وارد روستای کنچی می‌شود تحت تأثیر قرار می‌دهد. تا خود را برای ادای مراسم دینی ومذهبی حاضر سازد. در سه وقت صبح و ناهار و شام سفره اطعام گسترده وعده‌ای زیادی از مسافرین واهل روستا گرد سفره جمع هستند. آقایان سادات محترم هم با تبسم و روی باز با یک یک مهمانان احوال‌پرسی نموده و پذیرائی می‌نمایند. به موجب برنامه تنظیمی بعد از ادای فرایض دینی و برنامه مذهبی از مهمانان پذیرائی می‌شود.
آرامگاه آقا سید یوسف که به « آغای کُنچی » مشهور است در ضلع جنوبی مسجد روستا واقع است.
اوقات فراغت
فَراغت به زمان‌هایی اطلاق می‌شود که افراد کار ضروری برای انجام ندارند و معمولاً در این مواقع تمایل به انجام فعالیت‌های فرح‌بخش و نشاط‌آور بیشتر می‌شود.
اوقات فراغت زمان‌هایی است که فرد آن را طبق تمایل شخصی خود و برای خود تنظیم می‌کند و برنامه آن در مورد هرکس متفاوت است و به سلیقه، نیازهای روحی، سن و توان مالی فرد بستگی دارد.
اوقات فراغت از لحاظ تاریخی امتیازات طبقه بالا بوده است. فرصت های اوقات فراغت با پول بیشتر، یا سازماندهی و زمان کمتری درآمد، در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم افزایش چشمگیری داشت و در انگلیس شروع شد و به سایر کشورهای ثروتمند اروپا گسترش یافت. این کشور همچنین در ایالات متحده گسترش یافت ، اگرچه آن کشور با وجود داشتن ثروتش ، اوقات فراغت کمتری را در اروپا فراهم کرد. مهاجران به ایالات متحده دریافتند که آنها باید سخت‌تر از آنچه در اروپا کار می کردند کار کنند. اقتصاددانان همچنان تحقیق می کنند که چرا آمریکایی ها ساعتی طولانی‌تر کار می کنند. اوقات فراغت در قرن نوزدهم به وجود نيامده است ، بلكه از ابتداي تاريخ در دنياي غيرفعال نقش بسته است.
هاقپات
هاقپات یا هاغپات (به ارمنی: Հաղպատ) روستایی در استان لوری ارمنستان در شمال این کشور است. این روستا در نزدیکی شهر آلاوردی و نزدیک مرز گرجستان قرار دارد. شهرت این روستا به خاطر وجود مجموعه کلیسایی صومعه هاقپات (Հաղպատավանք) است. این مجموعه در سدهٔ ۱۰ میلادی بنیاد شد و امروزه در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
سایات‌نووا، بزرگ‌ترین آهنگساز ارمنی، در سال ۱۷۹۵ در هاقپات به دست سربازان آقامحمدخان قاجار کشته شد.
۱ ژانویه
۱ ژانویه نخستین روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۳۶۴ روز (۳۶۵ روز در سال کبیسه) تا پایان سال باقی مانده‌است.
ملخی‌ها
مَلَخی‌ها جاندارانی از دودمان بندپایان رده حشرات، راسته راست‌بالان و زیرراسته ملخی‌ها (Caelifera) هستند.
همه حشرات به وسیله پرواز کردن از خطر فرار می‌کنند، اما ملخ‌ها و جیرجیرکها جهش نیز می‌کنند. این حشرات دارای پاهای جهنده در عقب بدن خود هستند. این حشرات معمولاً می‌توانند ۱ متر (۳ پا) یا بیشتر جهش کنند. ملخ‌ها و جیرجیرک‌ها دارای آروارههای قوی هستند و عموماً از گیاهان تغذیه می‌کنند. در طول فصل زادآوری (تولید مثل)، آن‌ها صداهای بلند از خود در می‌آورند و این کار را به‌وسیله مالیدن اعضاء بدنشان به یکدیگر انجام می‌دهند.
ملخ‌ها بیشتر عمر خود را روی زمین می‌گذرانند، اما آن‌ها قادرند بعد از جهش از روی زمین با قدرت پرواز کنند. چهار عدد بالهای جلویی ضخیم و محکم می‌باشند، اما بال‌های عقب نازک و نیمه شفاف هستند و در طول پرواز مثل یک بادبزن می‌شوند.
ملخ جهنده چمنزار مثل تعداد زیادی از فامیل‌هایش، دارای پاهای عقبی بزرگ بوده که آن‌ها را برای جَستن به کار می‌برد. در عین حال، او برخلاف بیشتر ملخ‌های دیگر قادر به پرواز نیست، چرا که فاقد بال‌های مناسب برای پرواز است. ملخ جهنده چمن‌زار در اواخر پاییز می‌میرد. تخم‌های آن‌ها در طول زمستان زنده می‌مانند و در بهار سال بعد نسل جدیدی از این ملخ‌ها را به وجود می‌آورند.
ملخ‌های بال‌دار مهاجر آسیایی آفریقایی از خانواده ملخ‌های جهنده صدادار هستند. آن‌ها در گروه‌های بزرگ زندگی می‌کنند. بزرگ‌ترین گروه ملخ‌ها که تاکنون ثبت شده، در سال ۱۸۷۵ در نبراسکا دیده شده، که در حدود بیش از ۱ هزارمیلیارد ملخ بالدار در کنار هم وجود داشته‌است. جیرجیرک زیرزمینی بیشتر عمر خود را زیر زمین می‌گذراند. صدای آن‌ها از همه حشرات بلندتر و در فاصله بیش از ۱/۶ کیلومتر (یک مایل) صدای آن‌ها قابل شنیدن است. اندام تنفسی ملخ نای او است و بدین صورت تنفس می‌کند.
واژه فارسی «ملخ» از بلخی (malaxo) وام گرفته شده‌است. که خود برگرفته‌است از ایرانی باستان madaxa (مقایسه کنید با اوستایی maδaxa). صورت ایرانی باستان madaxa در زبان‌های ایرانی غربی به «میگ» تحول یافته که بعدها در جنوب ایران به صورت «میگو» درآمده و برای نامیدن یکی از آبزیان همانند با ملخ به کار رفته‌است. ملخ در زبان لکی قوله یا قله (ghola) نام دارد.
در ملخ‌ها تعداد کروموزومهای X جنسیت را تعیین می‌کند ماده دو کروموزوم X (الگو:XX) و نر یک کروموزوم X (الگو:XO) دارد برای همین هم عدد کروموزومی نر و ماده متفاوت است ( ماده ۲n=۲۴ / نر ۲n=۲۳ ) در ملخ نر هنگام میوز ۱۱ تتراد تشکیل می‌شوند و کروموزوم X تتراد تشکیل نمی‌دهد برای همین سلولهای حاصل از میوز ملخ نر دارای عدد کروموزومی متفاوت هستند ( n=۱۱ / n=۱۲ ) سلول ۱۲ کروموزومی دارای X و سلول ۱۱ کروموزومی بدون X است در جمعیت ملخ‌ها، ملخ نر جنسیت زاده‌ها را تعیین می‌کند.
ملخ یکی از جانورانی است که دگردیسی ناقص دارد. ملخ زمانی که از تخم در می‌آید( نَمف ) شبیه جانور بالغ است با این تفاوت که تولید مثل نمی‌کند، بال ندارد و کوچک‌تر است.
در دین اسلام خوردن ملخ حلال است (رک. رساله‌های توضیح المسائل بخش احکام خوردنی‌ها و آشامیدنی‌ها)بخشی از مطالب برگرفته از دانشنامهٔ رشد
کتاب علوم اول راهنمایی
آبزیان
آبزیان به جاندارانی، چه مهره‌دار و چه بی‌مهره گفته می‌شود که تمام یا بخشی از عمرشان را در آب زندگی می‌کنند.حیوانات آبزی ممکن است هوا را تنفس کنند یا اکسیژن محلول در آب را از طریق اندامهای تخصصی به نام آبشش یا مستقیماً از طریق پوست استخراج کنند.
آبزیان شناخته‌شده‌تر عبارت‌اند از:
فتیشیسم
شیءپرستی، شیءباوری یا فتیشیسم به مفهوم اعتقاد و باور به وجود نیروی فوق طبیعی در برخی اشیاء طبیعی (موجود در طبیعت) و مصنوع (دست ساخت انسان) است. منشأ اصطلاح فتیشیسم مربوط به قرن ۱۸م. است که سیاحان و دریانوردان پرتغالی در افریقا متوجه شدند بومیان افریقایی برای بعضی اشیاء مانند درخت، ماهی، گیاه، سنگ، پنجهٔ مردهٔ بعضی جانوران، چوب خشک، مو و ناخن نیرویی جادویی قائل هستند و آن‌ها را تقدیس می‌کنند و در رفع مشکلات و گرفتاری‌های خود از آن‌ها استمداد می‌طلبند. پرتغالی‌ها لغت فتیش را که در زبان پرتغالی به معنای «طلسم و تعویذ» است به آن اشیاء دادند و عقاید و آداب مرتبط با فتیش‌ها را فتیشیسم نامیدند.
دقیقاً در میان عناصر متعدد فرهنگ عامهٔ ایران نیز شیءباوری یا فتیشیسم حضوری گسترده دارد. در تفکر جامعهٔ کهن ایرانی، هر پدیده‌ای دارای روح بود و مثلاً کلوخ مینوی زمین را در خود داشت. همچنین آن‌ها جاندارانگاری را به اشیاء دست‌ساز خود نیز تعمیم می‌دادند و دست‌ساخته‌های خویش، به ویژه اشیای فلزی را دارای روح می‌دانستند و آن‌ها را نیروهای مستقل و فعالی می‌پنداشتند که آدمی می‌توانست به آن‌ها التماس کند تا اثر نیک یا بد بگذارند.
سوسک
سوسری جانداری است بندپا از ردهٔ حشرات، زیرردهٔ بالداران (Pterygota) فروردهٔ نوبالان (Neoptera)، راستهٔ سوسریان (Blattodea). بسیاری از مردم، سوسری‌ها (سوسک حمام یا cockroachs) را با سوسک‌ها (Beetles) اشتباه می‌گیرند. قاب بالان دارای یک لایه یا قاب محکم و محافظ روی بالاهای خود هستند و قبل از پرواز باید ابتدا آن را کنار بزنند، ولی سوسری‌ها روی بالشان قاب ندارند.
سوسری‌ها جانوران بسیار موفقی هستند و از خط استوا تا قطب‌ها یافت می‌شوند. اجداد سوسری‌ها ابتدا در دورهٔ زمین‌شناسی کربن پیدا شدند و جزو اولین حشرات نوبال می‌باشند.
آناتومی سوسری به او این اجازه را میدهد تا در صورت قطع شدن سرش بتواند تا چند هفته زنده بماند. از این جانور همچنین به‌عنوان بازماندگان بلقوه در صورت وقوع یک جنگ اتمی یاد می‌شود. مقاومت این جانور مقابل تشعشعات هسته‌ای شش تا پانزده برابر بیشتر از انسان است.
طبق شواهد بسیار، سوسری‌ها از موریانه‌ها تکامل یافته‌اند، اما آن‌ها را جزو گروه موریانه‌ها دسته‌بندی نمی‌کنند.
موریانه‌ها که خود از راسته سوسری‌ها هستند جانوارنی اجتماعی هستند که در کلونی زندگی میکنند. اجتماع‌شان به صورت کاستی اداره میشود و دارای پادشاه، ملکه و کارگران بدون قابلیت تولیدمثل می‌باشند.کارگران پی غذا می‌روند و با بازگرداندن یافته‌هایشان آن را به کلونی بازمی‌گردانند تا جوانان در حال رشد و تولیدمثل کنندگان را تغذیه کنند. سوسری‌ها نیز حشرات اجتماعی هستند اما در کلنی‌ها زندگی نمی‌کنند و همه افراد بالغ قادر به تولید مثل هستند. برخی از گونه‌ها جامعه‌ای را تشکیل می‌دهند، برخی دیگر معطوف به تشکیل جامعه‌اند و برخی دیگر از والدین از فرزندان خود مراقبت می‌کنند.
شب‌خسب
شَب‌خُسب (نام علمی: "Albizia julibrissin") درختی است که به‌طور خودرو در محلهای آفتابی کنار تپه‌ها و رودخانه‌ها می‌روید. این درخت بیشتر در شمال کشور می‌روید و در استان مازندران با نام محلی «بیوَلی» شناخته می‌شود. گونه‌ای دیگر از این خانواده با نام علمی (Albizzia lebbeck) در جنوب ایران می‌روید و درخت گل ابریشم نام دارد.
شب‌خُسب درختی است از تیره باقالائیان (fabacae leguminosae) واز جنس شب خسب albizia. نام کامل گونه albizia julibrissin، برگرفته از نام گیاه‌شناس ایتالیایی قرن هجدهم میلادی است. او این گیاه را از قسطنطنیه به اروپا برد. Albizia نام این گیاه‌شناس و julibrssin تلفظ محلی گل ابریشم در قسطنطنیه آن روزگار (قرن هجدهم میلادی) است. در این تلفظ گل به jul و ابریشم به ibrissin تبدیل شده است.
شب خسب درختی پهن‌برگ از تیره نخودیان است. نام ژاپنی آن "نمونوکی" نیز به معنی خوابنده است ولی در زبان انگلیسی به آن درخت ابریشم گفته می‌شود.
بلندی شب خسب معمولاً بین ۵ تا ۱۲ متر است. در جنگلهای شمال ایران، بلندی آن گاه به بیش از ۲۰ متر می‌رسد. تاج درخت گسترده و باز است.
برگهای شب خُسب شانه‌ای و مرکب هستند و درازای هر برگ بین ۲۰ تا ۴۵ سانتی‌متر و عرض آن بین ۱۲ تا ۲۵ سانتی‌متر تغییر می‌کند. هر برگ ۶ تا ۱۲جفت شانه و هر شانه ۲۰ تا ۳۰ جفت برگچه دارد. برگچه ها هر شب دوبه‌دو بسته می‌شوند. به همین سبب در شمال ایران، این درخت را شب خُسب‌ (یعنی شب‌خواب) می‌نامند.
اوج زمان گل‌دهی ابریشم معمولاً از نیمه بهار تا پایان تابستان است. گلها به‌صورت خوشه‌ای و در انتهای شاخه می‌شکفد. هر گل دم گُلی بلند و پرچمهای فراوان دارد. درخت ابریشم را می‌توان با کاشت بذر آن در فصل پاییز زیاد کرد. خاستگاه اصلی درخت ابریشم، از ایران تا چین و کره گسترده است.
شب خسب رشد سریعی دارد و در برابر خشکی، کم‌آبی و گرمای زیاد مقاوم است. با این وجود خشکی بیش از حد باعث کند شدن و توقف رشد گیاه می‌شود. در طول تابستان برای کمک به رشد گیاه و گل‌دهی، باید گیاه را به مقدار زیاد، اما دیر به دیر آبیاری کرد.
از پوست ساقه‌های جوان و بذرهای آن برای خوراک دام استفاده می‌کنند. چوب ابریشم محکم و در برابر رطوبت مقاوم است. ازاین‌رو در گذشته، از چوب آن برای ساختن خانه‌های چوبی روستایی استفاده می‌کردند. این درخت به دلیل تاج چتری و گلهای زیبا در طراحی فضاهای سبز مورد توجه است.
در پزشکی سنتی از پوست ساقه و شاخه‌های ابریشم برای تهیه داروهای آرامبخش و تنظیم کننده گردش خون استفاده می‌شود.
شیخ حسن عالی
شیخ حسن عالی (درگذشت: ۱۰۸۶ ه‍. ق) از علما و صوفی مسلکان شهر کوهیج است که در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی شهرستان بستک واقع شده.  او از راه زراعت چاه و دیم‌کاری و کاشت نخل خرما زندگی خانواده خود را تأمین می‌کرد. او ارادات کامل به شیخ حسن بستکی و پسرش شیخ عبدالقادر بستکی داشت و از او اخذ طریقت می‌کرد. وی در سال ۱۰۸۶ هجری قمری درگذشت و در بقعه سید عامر بن سید احمد بن سید منصور در دشت جنوبی کوهیج که پیش از آن خودش ساخته بود به خاک سپرده شد. شیخ حاج احمد بزرگ مفتی منطقه کوهیج و علما و مشایخ بنی عالی و معدودی بستکی‌ها از فرزندان او هستند.
سس
سُس، مایع غلیظی است که برای طعم و مزه‌دادن به انواع غذاها یا جذاب‌تر به نظر آمدن آن‌ها به کار می‌رود. برای مزه‌دارتر کردن غذا چاشنی‌های گوناگونی بکار می‌رود که سس‌ها جزئی از آن‌ها هستند. سس یک وامواژه لاتین در زبان فارسی است.
سس‌ها نقش مهمی در تهیه غذاهای فرانسوی دارند. سس‌های فرانسوی را با استفاده از نشاسته یا روو (آردی که در کره تفت داده شده‌است) غلیظ می‌کنند. پنج سس مادر یا اصلی در آشپزی کلاسیک فرانسوی عبارتند از:
سس‌ها در دیگر کشورها هم نقش مهمی دارند:
در کشور انگلستان، سس گوشت نوعی سس سنتی محسوب می‌شود که معمولاً همراه با گوشت کباب شده مصرف می‌شود. مواد تشکیل دهنده آن، سیب زمینی، گوشت و سبزیجات پخته‌است. سس سیب و سس نعنا هم همراه با گوشت مصرف می‌شوند. کرم سالاد با انواع سالاد سرو می‌شود. سس کچاپ و سس قهوه‌ای، بیشتر با غذاهایی که سریع حاضر می‌شوند به کار می‌رود. خردل، با هر نوع غذایی به عنوان چاشنی استفاده می‌شود. کاسترد هم نوعی سس شیرین است که معمولاً همراه دسرها مصرف می‌شود. مردم آسیا از انواع دیگری سس استفاده می‌کنند: در چین، سس‌ها را از دانه سویا یا لوبیا سیاه تخمیر شده همراه با انواع روغن‌های تند، تهیه می‌کنند. مردم آسیای جنوب شرقی مثل تایلند و ویتنام، از سس‌هایی استفاده می‌کنند که در تهیه آن‌ها ماهی تخمیر شده به کار رفته‌است.
معمولاً سس‌های آسیایی غلیظ نیستند؛ چون در تهیه آن‌ها از عوامل غلیظ‌کننده مثل آرد یا کره استفاده نمی‌شود. تنها زمانی که مواد غلیظ‌کننده‌ای همچون نشاسته ذرت یا گیاه نشاسته در آخرین مرحله تهیه سس، به آن‌ها اضافه شود غلیظ می‌شوند.
تمامی سس های موجود و طرز تهیه آنها از ۴ سس مادر تشکیل شده اند که نام اونها رو در زیر مشاهده میکنیدسس‌هایی وجود دارند که ماده اصلی آنها، گوجه فرنگی است (کچاپ، سس گوجه فرنگی) یا از برخی دیگر از انواع سبزیجات به علاوه ادویه جات استفاده می‌شود. البته توجه داشته باشید که سس کچاپ را به غیر از گوجه فرنگی، می‌توان از انواع سبزی و میوه هم تهیه نمود. برخی سس‌ها را هم از میوه پخته تهیه می‌کنند که معمولاً پوست و بافت الیافی میوه را برداشته و میوه را شیرین و یکنواخت می‌کنند. این سس‌ها از جمله سس سیب، با غذاهای خاص و همچنین با انواع دسرها به کار برده می‌شوند. پوره سیب را گاهی سس سیب هم نامیده‌اند.
سس سالسا
سس سالسا یکی از چاشنیهای مزه‌دهنده به غذاست. این سس، نوعی سس (معمولاً تند) رایج در منطقه آمریکای لاتین می‌باشد که آن را جزو سس‌هایی که پخته نمی‌شوند، دسته‌بندی می‌کنند. اصل واژه سالسا اسپانیایی است که خود ریشه لاتین دارد و به معنای سس می‌باشد.هر نوع سسی که در تهیه آن از آووکادو به عنوان ماده اصلی استفاده شود، سس گواکاموله نام دارد. سس سالسا انواع دیگری هم دارد که برخی از آنها را با نعناع، آناناس یا انبه تهیه می‌کنند.
سس تاباسکو
تاباسکو نام تجاری نوعی سس فلفل تند است. سس تاباسکو در بسیاری از کشورها جزو چاشنی‌های بسیار معروف است و در بیشتر خانه‌ها استفاده می‌شود. تاباسکو را از فلفل قرمز، سرکه، آب و نمک درست می‌کنند و در بشکه‌هایی از چوب بلوط سفید عمل می‌آورند. با اینکه کارخانه اصلی تاباسکو امروزه در لوئیزیانای آمریکاست ولی نام آن از منطقه تاباسکو در مکزیک گرفته شده است.
سس تاباسکو در ۱۶۰ کشور جهان به فروش می‌رسد و در ۲۱ زبان و گویش بسته‌بندی می‌شود. هر روزه در کارخانه آن در جزیره اَوِری لوئیزیانا ۷۰۰،۰۰۰ شیشه سس تاباسکو تولید می‌شود.
دهنگ
دهستان دِهُنگ از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این دهستان در ۴۰ کیلومتری شمال شرقی بستک واقع شده‌است.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال 1390 بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان اچمی تکلم می‌کنند. دارای تأسیسات زیر است: آب لوله‌کشی، برق، تلفن، دبستان پسرانه، دبستان دخترانه، مدرسه راهنمائی، دبیرستان، درمانگاه، مسجد و ۱۵ باب آب‌انبار برکه می‌باشد. نزدیکترین فرودگاه به دهنگ در شهر لار واقع شده‌است. مردمان روستای دهنگ مردمان خونگرم و مهمان‌نوازند. گفتنی است مردم این روستا به زبان اچمی صحبت می‌کنند.
از شمال روستای تسان، پاکوه و کوه بُر و کوه لومه‌ای، از جنوب رودخانه شور گوده، از مغرب به ملوردی، و از سمت مشرق به روستای تدرویه محدود می‌گردد.
دهنگ روستایی قدیمی است که قدمت آن به قبل از اسلام می‌رسد اما این افراد قبل از اسلام در تسان که ان روزها بسیار پر جمعیت بود زندگی می‌کردند تمب کیشک از آثار دوران ساسانی است اهالی این روستا به تحصیل علم و دانش علاقه‌ای وافر داشته و تأسیس اولین دبستان آن در سال ۱۳۳۷ خورشیدی، و اولین مدرسه راهنمائی در سال ۱۳۵۸. وجود تحصیلکرده‌های متعددی در رده کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتر در جای جای ایران مشغول خدمت رسانی به مردم هستند قابل ذکر است.
این دهستان سابقه‌ای طولانی در زمینه کشاورزی دارد. آثار هشت رشته قنات که از دامنه‌های شمالی کوههای آن تا دشت‌های فراخ و گسترده‌اش کشیده شده‌اند مؤید این مدعاست.
۱۵ دستگاه پمپ آب کشاورزی دارد. تنها روستایی است که بخشی از آب زیرزمین آن شیرین است. اما نباید زیاد ته‌زنی کنند وگرنه شور خواهد شد. سال‌هایی که بارندگی کم می‌شود، آب چاه‌ها هم کم می‌گردد، و رفته رفته شور می‌گردد. یک رشته از قنات‌ها دایر است که باغ نخل و مرکبات را در زمینی به نام ناخری آبیاری می‌کند. حدود ۲۰۰ من (۸۰۰ کیلوگرم) می‌توان کشت نمود. نخل دیم ۱۰ هزار اصله نخل آبی ۲۰۰۰ با تلمبه ۲۰۰۰ و ۱۰ هزار من زمین کشاورزی دیم و برکه دارد. کشاورزی، دامداری سنتی و صنعتی و مرغداری از جمله بخش‌های فعال اقتصادی این دهستان می‌باشد.
آثار چندین رشته قنات بایر در درون و پیرامون روستا دیده می‌شود:
خوشبختانه کمی بیشتر از دیگر روستاها فعالیت کشاورزی دیده می‌شود.
در دهنگ و گوده در سال ۱۳۳۵ خورشیدی زلزله ای شدید به قدرت ۷ ریشتر رخ داد و ده قدیم به‌طور کلی با خاک یکسان شد. این زمین‌لرزه ۳۲ نفر کشته وصدها نفر زخمی برجای گذاشت.
در جنب ده قدیم که در اثر زلزله ویرانه شده بود، سمت شمال با کمک شیر و خورشید وقت و با همکاری مالکین زمین که بی‌دریغ زمین اهداء کردند بلافاصله ساختمان ده با نقشه‌ای منظم و مرتب و زیبا شروع شد و شهرکی مرتب و تمیز بنا شد. آب تمام خانه‌های شهرک جدید شیرین و آشامیدنی است. بین دهنگ و پاکوه ۲ فرسخ (۱۲ کیلومتر) فاصله‌است که آبش شیرین است.
آرامگاه‌های علماء شریعت در دهنگ:
سس تارتار
سس تارتار یک سس سفید غلیظ می‌باشد که از سس مایونز درست می‌شود. سس مایونز با خیار شور، جعفری تازه، ترخون، آب لیموترش و پیاز که به خوبی خرد شده باشند مخلوط می‌شود. می‌توان به آن خردل اضافه کرد. از آن به وفور برای طعم دادن به غذاهای دریایی استفاده می‌شود. به سس مایونز آن می‌توان ادویه‌های آماده اضافه کرد.  برای افزودن طعم به آن می‌توان پوست لیموی تازه (لیموی زرد) کمی در آن رنده کرد.  نام سس از تارتارها که مردمی ترک زبان در روسیه می‌باشند گرفته شده‌است. در حقیقت این سس توسط فرانسوی‌ها اختراع شده‌است که آن را به عنوان چاشنی با استیک تارتار سرو می‌کردند.
یک سمفونی فاوست
یکی از دو سمفونی فرانتس لیست (سمفونی دیگر سمفونی دانته است) که بر اساس افسانهٔ دکتر فاوست نوشته شده است. این سمفونی سه موومان دارد. هر یک از موومان‌ها سیاه‌مشق و طرحی موسیقایی (تقریباً یک پوئم سمفونی) از یکی از شخصیت‌های اصلی داستان است.
برنامه‌نویسی ادیبانه
برنامه‌نویسیِ ادیبانه چگونگی نگارش یک برنامهٔ رایانه‌ای است، به‌طوری‌که صورت و شمایل آن برنامه به‌شکل اسناد و متونی باشد که برای خواندن غیررسمی و غیرفنی توسط انسان (مانند خواندن متون ادبی)، مناسب باشد. این مفهوم برای اولین بار توسط دونالد کنوت، دانشمند علوم رایانه و استاد افتخاری دانشگاه استنفورد، در سال ۱۹۸۱ مطرح شده‌است.
در این روش، متن برنامه و توضیحات به‌همراه هم در یک فایلِ مبدأ ذخیره می‌شوند. متن اصلی برنامه و توضیحات را می‌توان به‌طور کامل به‌وسیلهٔ برنامه‌های کاربردیِ خاص استخراج کرد.
سس کره‌ای سفید
سس کره‌ای سفید یا سس بور بلان (اشتباهاً در فارسی بیور بلنک هم نوشته‌اند) نوعی سس کره‌ای تیز است که از سرکه و موسیر تهیه می‌شود. به این سس کره هم اضافه می‌کنند. در تهیه این سس گاهی به جای سرکه از آبلیمو استفاده می‌شود.
روش ابداع این سس جالب است. یک سرآشپز فرانسوی که مشغول تهیه سس برنیز برای ریختن روی خوراک ماهی بود، فراموش کرد که داخل سس تخم مرغ و ترخون بریزد و به جای سس برنیز، سس کره‌ای سفید ابداع شد.
بور در فرانسوی یعنی کره و بلان یعنی سفید.
مطلب از دانشنامهٔ رشد
سس گوجه فرنگی
سس گوجه فرنگی یکی از معروف‌ترین انواع سس است که ماده اصلی آن گوجه فرنگی می‌باشد. در کنار گوجه فرنگی، گاهی از، گوشت، پیاز، ریحان، نمک، روغن، سیر و دیگر انواع ادویه‌ها استفاده می‌کنند.
برای تهیه برخی انواع سس گوجه فرنگی، گوجه‌ها را کبابی کرده، پوست گرفته و با مقدار کمی گوشت ریز شده، پیاز و کمی نمک، ریحان و ادویه جات مخلوط می‌نمایند. مخلوط حاصله را می‌پزند و آن را از صافی عبور می‌دهند. البته تعدادی حبه سیر را هم به سس اضافه نموده و قبل از عبور دادن سس گوجه فرنگی از صافی، حبه‌ها را بر می‌دارند.
مارینارا، نوعی سس گوجه فرنگی است که در تهیه آن از گوشت استفاده نمی‌کنند.  در تهیه این نوع سس، گوجه فرنگی و انواع چاشنی‌ها و ادویه جات به کار می‌رود. سس گوجه فرنگی، خود در تهیه بسیاری از سس‌ها به عنوان ماده اولیه به کار می‌رود.
دانشنامهٔ رشد گوجه فرنگی میوه‌ای شاهانه شد
سس تنوری
سس تنوری، نوعی سس ادویه‌دار است که معمولاً زمانی که گوشت در حال کباب شدن می‌باشد، از این سس روی گوشت می‌ریزند. محتوای این دسته سس‌ها اغلب گوجه فرنگی به همراه سرکه، شکر و گاهی گرد فلفل و پیاز می‌باشد. شکر یکی از اجزای مهم سس تنوری است که باعث می‌شود سس، حین پخت حالت کاراملی پیدا کند و به خورد عصاره گوشت برود. این سس طعم مطبوعی دارد.
نوشیدنی
نوشیدنی به مایع‌هایی گفته می‌شود که انسان می‌تواند آن را بنوشد. نوشیدنی‌ها نقش مهمی در فرهنگ انسانی ایفا می‌کنند. انواع رایج نوشیدنی‌ها شامل آب، شیر, آب‌میوه‌ها، قهوه، چای، و نوشابه‌ها است. علاوه بر این، نوشیدنی‌های الکلی مانند شراب، آبجو، و نوشیدنی تقطیری، که حاوی اتانول است به مدت ۸۰۰۰ سال بخشی از فرهنگ و پیشرفت انسانی بوده‌است.
شیرکاکائو
شیرکاکائو گونه‌ای نوشیدنی است که از مخلوط نمودن شیر با پودر کاکائو و شکر به دست می‌آید. این نوشیدنی امروزه در سراسر جهان رواج دارد. شیر کاکاٸو نیز به صورت نوشیدنی گرم هم مورد استفاده قرار می‌گیرد همچنین از مخلوط نمودن شیر داغ با شکلات مخلوطی به دست می آید که به آن هات چاکلت یا همان hot chocolate می‌گویند.
نخستین کسانی که از کاکائو استفاده نمودند، مردمان آمریکا (تمدن اولمک) بودند. آن‌ها از دانه‌های کاکائو که در منطقهٔ زندگی شان یعنی کانتالپا رشد می‌کرد، نوشیدنی تهیه می‌کردند. نوشیدنی آن‌ها که شکلات نام داشت، از دانه‌های برشته کاکائو، آب و کمی ادویه تهیه می‌شد. البته آن‌ها از دانه‌های کاکائو به عنوان پول هم استفاده می‌نمودند. پس از این که اروپاییان قاره آمریکا را کشف نمودند، نخستین بار فردی به نام «کریستوف کلمب» بود که دانهٔ کاکائو را به اروپا آورد. در سال۱۵۱۷ میلادی، فردی به نام هرنان کورتز در بندر مکزیک توقف نمود. قصد او این بود که دولت معروف امپراتور مونتزوما و امپراتوری آزتک را ببیند.
مونتزوما به کورتز نوشیدنی محبوب خود، شکلات را معرفی کرد. آن زمان این نوشیدنی را از شکلات، وانیل و ادویه جات تهیه می‌کردند. این نوشیدنی می‌بایست غلظتی همچون عسل داشته باشد که به تدریج در دهان آب شود؛ و آن را سرد مصرف می‌کردند.
کورتز در سال ۱۵۲۸ میلادی به اسپانیا بازگشت، در حالی که مقدار زیادی کاکائو و مواد لازم برای تهیهٔ نوشیدنی شکلات همراه خود آورده بود. پادشاه اسپانیا، چارلز پنجم و دیگر درباریان، از این نوشیدنی خوششان آمد و خیلی زود این نوشیدنی در میان طبقه ثروتمند رایج شد. به علاوه زمانی که دختران دربار با اشرافی‌های دیگر نقاط اروپا ازدواج می‌کردند، بخشی از جهیزیه ی آن‌ها را کاکائو تشکیل می‌داد. تقریباً یک سده طول کشید که این نوشیدنی بین مردم اروپا رایج شود، چون مردم اسپانیا طرز تهیهٔ این نوشیدنی را مخفی نگه داشته بودند.
در قدیم این نوشیدنی را از دانه کاکائوی آسیاب شده، آب و فلفل تهیه می‌کردند. به تدریج این نوع نوشیدنی را گرم نموده و برای بهتر کردن طعم آن، شکر اضافه می‌نمودند.
زمانی که این نوشیدنی به کشور انگلستان راه یافت، انگلیسی‌ها به آن شیر هم اضافه کردند و به عنوان نوشیدنی پس از شام از آن استفاده می‌نمودند. البته باز هم این نوشیدنی بسیار گران بود و تنها ثروتمندان قادر بودند که آن را مصرف کنند. در قدیم به این نوع نوشیدنی، شکلات می‌گفتند. سپس با به‌وجود آمدن گونه‌های شکلات‌های جامد، مجبور شدند که نام این نوشیدنی را به شکلات داغ تغییر دهند.
تا سال ۱۸۲۸م، نخستین ماشین تولیدکنندهٔ پودر کاکائو اختراع شد که کاکائویی تولید می‌کرد که بیشتر عمل آمده بود و بنابراین، حالت اسیدی آن کمتر بود. این گونه پودر کاکائو، راحت‌تر در شیر یا آب گرم حل می‌شد.
این نوشیدنی امروزه در سراسر جهان مصرف می‌شود. مصرف آن به‌ویژه در کشور انگلستان در فصل‌های سرد بسیار رایج است.
دانشنامهٔ رشد
مرواربافی
مرواربافی یکی از رشته‌های صنایع دستی و از انواع سبدبافی است که طی سالیان اخیر در گیلان رواج یافته‌است. مروار یک نوع چوب ترکه است که در منطقه سولقان در اطراف تهران کاشته می‌شود و از آن انواع و اقسام سبد در اندازه‌های مختلف، جامیوه‌ای، جانانی، جا لیوانی و … می‌بافند. از نظر شکل و ظاهر به محصولات بامبوبافی بسیار شبیه است. در حال حاضر شهرستان آستانه اشرفیه استان گیلان، یکی از مراکز تولیدکننده محصولات مرواربافی می‌باشد.
مرکز اصلی فعالیت دست‌اندرکاران این صنعت اطراف آستانه اشرفیه و به‌ویژه روستای کورکا، می‌باشد و به‌طور پراکنده در مناطق دیگر استان گیلان از جمله اطراف بندرکیاشهر و در صیقلان بازار جمعه نیز دیده می‌شود. مروار یک نوع چوب ترکه ای است که از اطراف تهران، کرج، سولقان، بهارِ همدان، ملایر و مراغه تهیه می‌شود. سبد گردکوچک و بزرگ ـ سبد بیضی کوچک و بزرگ ـ سبد قایقی کوچک و بزرگ ـ کاسه در اندازه‌های مختلف ـ سبد کشکولی ـ سبد جای میوه ـ سبد پنجره ای ـ ساک پیک نیک ـ سبد دو طبقه سبد سه طبقه ازجمله محصولات مرواربافان گیلان است. ×دانشنامهٔ رشد.
گتاو
این روستا در ۱۶ کیلومتری جنوب غربی شهر بستک واقع شده‌است.
از شمال کوه بستک، از جنوب صحرای خلوص، از مغرب رودخانه شور، و از سمت مشرق به روستای خلوص محدود می‌گردد.
جمعیت این روستا براساس آخرین سرشماری در سال ۱۳۹۵ تعداد ۵۶۰نفر (۱۶۰ خانوار) بوده است و دارای ۲مسجد، دبستان، مرکز تلفن، هزار اصله نخل دیم و بالغ بر ۱۰۰ باب آب‌انباربرکه است. رودخانه‌ای که از کوههای بستک و کوه گاه‌بست در موسم بارندگی سرچشمه می‌گیرد و طغیان می‌کند از گتاو عبور کرده و به رودخانه مهران می‌ریزد. بعد از پالدُم بُلک وبرکه پالدُم بلک در راه بستک و برکه حاجی غنی در بیچی ۸۰ درجه‌ای به سمت شرق در سر پیچ روستای گتاو واقع شده‌است.
این روستا هم مانند روستای خلوص که ساکنین آن از نژاد هندی یا هندوستانی هستند. تا امروز که ۳۰۰ سال شاید هم بیشتر می‌گذرد از ورود این قوم به این منطقه هنوز زبان مادری خودرا حفظ کرده‌اند. با وجودی که بسیاری از کلمات فارسی و بستکی جای کلمات هندی یا سندی را گرفته‌است، اما هنوز زبان مادری خودرا حفظ کرده‌اند و با همدیگر با یکی از لهجه‌های زبان هندی یا سندی صحبت می‌کنند. وکسی از حرف زدن آن‌ها سر در نمی‌آورد. و همچنین این زبان را به کودکان خودشان نیز می‌آموزند تا اینکه با مُردن بزرگسالان زبان اصلی شان منقرض نشود. اما آداب و رسوم ایشان با اهالی دیگر منطقه هیچ فرقی نمی‌کند. مردمانی خوب ومهربان ومهمان نواز هستند. از اهل سنت و شافعی مذهب هستند.
[مسعود احمدی.تحقیق و مطالعه محلی از ساکنین روستا]
شهرستان بندرعباس
شهرستان بندرعباس یکی از شهرستان‌های استان هرمزگان در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بندرعباس است.
شهرستان بندرعباس در شمال تنگه هرمز قرار دارد و گستردگی آن۲۷۳۱۶ کیلومتر مربع است.
شهرستان بندرعباس از شمال با شهرستان حاجی‌آباد، از شرق با شهرستان میناب و شهرستان رودان، از غرب با شهرستان لارستان استان فارس و شهرستان خمیر، و از جنوب به خلیج‌فارس همسایه است.
شهرستان بندرعباس دارای ۶ بخش، ۱۳ دهستان و ۶ شهر به شرح زیر است:
جمعیت شهرستان بندرعباس طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶۸۰٬۳۶۶ نفر بوده‌است.
برگ (ابهام‌زدایی)
برگ بخشی از ساختار گیاه است.
همچنین برگ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سمفونی فانتاستیک
سمفونی فانتاستیک اپوس ۱۴، نخستین سمفونی هکتور برلیوز، آهنگساز فرانسوی است. اجرای نخست آن در سال ۱۸۳۰ میلادی بود. این سمفونی از پنج موومان تشکیل شده و از نوع موسیقی برنامه‌ای است.
نخستین اجرای سمفونی فانتاستیک در دسامبر ۱۸۳۰ و زمانی که برلیوز ۲۶ سال داشت، در کنسرواتوار پاریس انجام شد.
فراق یک هنرپیشهٔ ایرلندی اجراکنندهٔ نقش‌های اوفلیا و ژولیت در نمایشنامه‌های شکسپیر به نام هریت (یا هانریتا) اسمیتسن یکی از منابع الهام برلیوز در تصنیف این سمفونی دانسته می‌شود که آهنگساز را دستخوش لرزش ناشی از هیجان و شیفتگی می‌کرده است. برلیوز خود هیچگاه این هنرپیشه را از نزدیک ملاقات نکرده بود. او خود در کتاب خاطراتش می‌نویسد: «سمفونی ماجرایی در زندگی یک هنرمند در واقع داستان عشق و دلدادگی من برای میس اسمیتسن است. شرح رنج و دلدادگی‌ام از فراق وی و بیان رؤیاهای آمیخته با سرگشتگی و نومیدی‌ام در وصال وی.»
برلیوز در جای دیگری از کتابش می‌نویسد: «در آن زمان که من سخت تحت تأثیر منظومه فاوست اثر گوته قرار داشتم به تصنیف سمفونی فانتاستیک مبادرت ورزیدم.» به نظر می‌آید که این دو عامل یعنی منظومه فاوست و هریت اسمیتسن هنرپیشه هر دو در کنار عوامل دیگری برلیوز را در معرض هجوم و تاخت و تاز قرار داده‌اند تا اثری مانند سمفونی فانتاستیک را تصنیف نماید.
خلاصه‌ای از آنچه در پارتیسیون اثر نوشته شده است: «یک آهنگساز جوان با حساسیتی بیمارگونه و قوهٔ تصوری شگرف وقتی از وصل معشوقش نومید می‌گردد از فرط اندوه خود را با تریاک مسموم می‌سازد این ماده مخدر که میزانش کمتر از آن بوده تا جوان را به کام مرگ بکشاند، او را به خوابی عمیق و خلسه‌آور فرو می‌برد که ضمن آن عجیبترین رؤیاها پدید می‌آید و در جریان این رؤیاها، انفعالات، احساسات و خاطراتش در مغز بیمار او درهم می‌آمیزد و به صورت نقش و نگارها و اندیشه‌های موسیقی متجلی می‌شود.»
سمفونی فانتاستیک از پنج موومان تشکیل شده است:
تک‌لپه‌ای‌ها
تَک‌لَپه‌ای‌ها یکی از دو گروه بزرگ گیاهان گلدار است که به‌طور سنتی با این نام شناخته می‌شود که برخلاف دولپه‌ای‌ها , بذر یا دانه آنها, دارای یک لپه می‌باشد. تک‌لپه‌ای‌ها در راس رتبه‌بندی‌های مختلفی قرار دارد و با نام‌های گوناگونی شناخته می‌شود. این گروه هنوز در طبقه‌بندی زیستی مشخصی قرار نگرفته‌است.
به گفته اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست، ۵۹٬۳۰۰ گونهٔ زیست‌شناسی مختلف تک‌لپه‌ای شناخته شده‌است. بزرگترین تیره این گروه (و در کل گیاهان گلدار) براساس تعداد گونه تیره ارکیده (تیره ثعلبیان) با بیش از ۲۰٬۰۰۰ گونه مختلف است. بیشتر تولیدات کشاورزی تک‌لپه‌ای هستند. چمن و تیره چمنیان از لحاظ اقتصادی مهم‌ترین تیره در این گروه می‌باشد که شامل تمام گونه‌های غلات، گندم، ذرت، علف مرتع، نیشکر و خیزران است. از دیگر تیره‌های مهم از نظر اقتصادی در این گروه می‌توان به تیره‌های نخل، موز، زنجبیلیان و پیازیان اشاره نمود. بسیاری از گل‌های زینتی همچون گل سوسن، نرگس، زنبق، ثعلبیان، اختریان و لاله نیز تک‌لپه‌ای هستند.
ایجاد ساقه و شاخه با قطر زیاد درگیاهان دو لپه ای حاصل فعالیت سرلاد پسین است.
مارماهی
مارماهی (انگلیسی: Anguilloidei) جانداری مهره‌دار و آبزی از رده پرتوبالگان (Actinopterygii)، راسته مارماهی‌سانان (Anguilliformes) است. خانواده‌های موجود در راسته مارماهی‌سانان و رابطه خویشاوندی میان آن‌ها:
ادویه
ادویه مواد گیاهی استفاده شده به منظور عطر و طعم دهی به مواد غذایی هستند و از برخی از آن‌ها برای مقاصد خوراکی یا دارویی نیز استفاده می‌شود. ادویه در زبان عربی جمع مکسر دواء است و چاشنی معادل فارسی آن می‌باشد.
ادویه‌ها همچنین به عنوان ماده نگهدارنده استفاده شده‌اند و برای انسان در بسیاری از زمینه‌های دیگر مفید هستند. یک ادویه می‌تواند دانه خشک شده، میوه، ریشه، پوست یا مواد مغذی گیاهی در مقادیر ناچیز به عنوان افزودنی مواد غذایی برای عطر و طعم و رنگ باشد یا به عنوان یک ماده نگهدارنده باشد که باکتری‌های مضر را می‌کشد یا از رشد آن‌ها ممانعت به عمل می‌آورد. ادویه ممکن به منظور عطر و طعم دهی به غذا یا برای پنهان کردن طعم‌های دیگر استفاده شود. در آشپزخانه، ادویه جات از سبزیجات که برگ دار، قسمت‌های گیاه سبز مورد استفاده برای طعم دهی یا به عنوان چاشنی هستند، متمایز هستند.
در فرهنگ‌های مختلف گیاهان متعددی جهت طعم دادن به غذاهای مختلف به کار می‌رود و شاید راز تفاوت عمده در طعم غذاها در ملل مختلف علاوه بر نحوه پخت، به‌طور عمده به ادویه‌جات به کار رفته در آن‌ها مربوط می‌شود.
به عنوان نمونه در آشپزی هندی و بلوچی و پاکستانی به علت استفاده فراوان از انواع مصالحه (ادویه) و طعم دهنده‌های گرم، طعم تند طعم غالب بر غذاها می‌باشد. اما این در هند بیشتر و پاکستان کمی کمتر و در جنوب ایران بلوچستان خیلی کم استفاده می‌شود.
استفاده اقوام مختلف از انواع ادویه‌جات به شرایط اقلیمی آن‌ها نیز بستگی فراوان دارد؛ مثلاً در در جنوب ایران از ادویه‌های مختلف و متنوعی استفاده می‌شود.کتابخانهٔ مواد غذایی
خیار دریایی
خیارهای دریایی (Holothuroidea خیارسانان) یکی از رده‌های خارپوستان هستند. این جانوران به زیرشاخهٔ خارزیان (Echinozoa) تعلق دارند. این جانداران بدنی چرم‌گون دارند و بیشتر در کف دریاها زندگی می‌کنند. نامگذاری این جانوران به‌خاطر شکل خیارمانندشان است.
خیار دریایی جانور خزنده‌ای است که به آهستگی به روی گلسنگ‌ها یا صخره‌ها می‌خزد و تکه‌های غذا را از محیط اطراف جمع کرده و مصرف می‌کند. دست‌هایش مایع چسبنده‌ای ترشح می‌کند که جمع‌آوری غذا از روی زمین را برای او آسان می‌سازد. پاهای ردیفی سرخ‌رنگ روشن و مجموعه دست‌های تغذیه‌کنندهٔ بنفش و زرد بسیاری از گونه‌های خیار دریایی برای استتار مناسب نیستند. خیار دریایی دارای بدنی دراز و بدون بازو است و در آب‌های معتدل و گرمسیر زندگی می‌کند. آن‌ها موجوداتی تهاجمی نیستند. هر چند خیار دریایی یکی از مطمئن‌ترین موجودات دریایی موجود بر صخره‌ها است. سم این آبزی سفید رنگ می‌باشد و در صورت تزریق می‌تواند موجب بروز تحریک و کوری شود.
به این جهت کسانی که دست به خیار دریایی می‌زنند باید حتماً دست‌های خود را بشویند. در اثر گزش این آبزی فرد مصدوم احساس تحریک شدید پوستی، خارش، سوزش چشم و در موارد حاد یا عدم رسیدگی پزشکی موجب کوری می‌شود. در زمان گزیدگی باید سطح گزیده شده را با آب دریا شست، از خراش دادن سطح اجتناب شود و یخ روی آن گذاشته شود، با ریختن الکل روی محل گزش درد کاهش می‌یابد. در صورت گزیده شدن چشم از چند لیتر آب تمیز جهت شست‌وشوی چشم استفاده شود. در صورت وجود درد مراجعه به پزشک نیز توصیه می‌شود.
در اروپا معمولاً دو گونه از خیار دریایی زندگی می‌کند:
بخشی از مطلب از دانشنامهٔ رشد
پوما اس‌ئی
پوما اس‌ئی شرکت تجهیزات ورزشی آلمانی و چندملیتی است، که در زمینه تولید و فروش محصولات ورزشی فعالیت می‌کند و امروزه به عنوان یکی از بزرگ‌ترین سازندگان کفش و پوشاک ورزشی و دیگر تجهیزات ورزشی شناخته می‌شود. دفتر مرکزی این شرکت در هرتسوگن‌آوراخ، بایرن آلمان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود.
هم‌اکنون شرکت پوما دارای بیش از ۱۱ هزار کارمند در سراسر جهان است و محصولات خود را از طریق نمایندگی‌های رسمی خود در ۸۰ کشور جهان عرضه می‌کند. شرکت کرینگ با در اختیار داشتن بیش از ۸۵ درصد از سهام شرکت پوما، مالک اصلی آن محسوب می‌شود.
این شرکت در سال ۱۹۲۴ در شهر هرتسوگن‌آوراخ آلمان به نام "کارخانه کفش‌سازی برادران داسلر" توسط آدولف و رودلف داسلر راه‌اندازی شد که در سال ۱۹۴۸ تصمیم به جدایی از یکدیگر گرفتند. پس از این جدایی، آدولف آدیداس و رودلف پوما را تأسیس کرد و نام آن را «رودا» گذاشت که از حروف نخست نام و نام خانوادگیش - «رو» و «دا» - گرفته شده بود، اما پس از مدتی و در سال ۱۹۴۸ نام شرکت خود را به پوما تغییر داد.
پس از جدا شدن از یکدیگر، آدیداس و پوما رقابت شدیدی را آغاز کردند. برادران داسلر هرگز با یکدیگر آشتی نکردند، اگرچه هر دو آن‌ها در یک گورستان دفن شدند.
پوما در سال ۱۹۸۶ وارد بازار سهام شد و از آن پس در فهرست بورس‌های فرانکفورت و مونیخ قرار گرفت. در مه ۱۹۸۹، آرمین داسلر، پسر رودلف، و جرد داسلر با فروش ۷۲ درصد از سهام خود در پوما به شرکت سوئیسی کوسا لیبرمن موافقت کردند. در آوریل ۲۰۰۷، شرکت فرانسوی کرینگ خرید ۲۷ درصد از سهام پوما را اعلام کرد که مسیر این شرکت برای خرید کامل پوما را هموار می‌کرد. از آن سال، کرینگ ۶۲٫۱ درصد از سهام پوما را خریداری کرد اما به رغم مالکیت عمده سهام، پوما همچنان شرکتی مستقل باقی‌مانده‌است.
پوما اسپانسر تیم ملی ایران در جام جهانی۲۰۰۶ بود. محمد دادکان که آن زمان رئیس فدراسیون فوتبال بود با عقد قراردادی با شرکت پوما مبلغ بسیاری دریافت کرد.
پوما اکنون حامی بسیاری از تیم‌ها و باشگاه‌های ورزشی در سراسر جهان است و حامی مالی ورزشکاران سرشناسی مانند پله، اوزبیو، یوهان کرایُف، دیگو مارادونا، لوتار ماتئوس، کنی دالگلیش، دیدیه دشان، زلاتان ابراهیموویچ، سرخیو آگرو، سسک فابرگاس، مارکو رویس، جانلوئیجی بوفون، نواک جوکوویچ، لوییز سوارز و انتوان گریزمن و ماریو بالوتلی بوده‌است. پوما حامی مالی اوسین بولت، دونده جامائیکایی و سریع‌ترین مرد جهان، نیز محسوب است.
پوما همچنین حامی فردریک لیونبرگ بازیکن باشگاه فوتبال سلتیک شهر گلاسکو، یکی از بازیکنانی است که پوما حامی و به اصطلاح اسپانسر اوست.
پوما گونه‌ای گربه‌سان بومی قاره آمریکا می‌باشد.
۱۲ ژانویه
۱۲ ژانویه در تقویم گرگوری، دوازدهمین روز سال است. ۳۵۳ روز (در سال‌های کبیسه ۳۵۴روز) تا پایان سال باقی است.
دارفور شمالی
دارفور شمالی یکی از ۱۵ ایالت کشور سودان است.
این ایالت بخشی از ناحیه بزرگ‌تر دارفور بشمار می‌آید.
مساحت این ایالت ۲۹۶٬۴۲۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن حدود ۱٬۴۰۰٬۰۰۰ (سال ۲۰۰۰) است.
مرکز این ایالت شهر الفاشر است.
سشوار
سِشُوارِ مو یا مو خشک‌کن دستگاهی الکتریکی است که برای خشک کردن و حالت دادن موی سر به کار می‌رود. سشوارها از ۲ بخش عمده یعنی یک موتور دمنده و یک المنت تولید حرارت ساخته شده‌اند.
سشوارها ممکن است دارای یک المنت حرارتی باشند که می‌توان آن را همزمان با کارکرد موتور سشوار، روشن یا خاموش کرد و بدین وسیله هوای خروجی سشوار را سرد یا گرم نمود. همچنین در برخی از مدل‌ها امکان زیاد کردن یا تنظیم سرعت موتور و در نتیجه سرعت دمش هوا وجود دارد.
سشوارها را از نظر موتور الکتریکی به کار رفته در آن‌ها به سه دستهٔ اصلی تقسیم می‌کنند:
فهرست فرهنگسراهای تهران
فهرست فرهنگسراهای شهر تهران:
فرهنگسرای نوجوان
فرهنگسرای نوجوان یکی از فرهنگسراهای فعال در شهر تهران است.
فرهنگسرای نوجوان در سال ۱۳۸۰ در بوستان لواسانی واقع در منطقهٔ ۱۸ شهر تهران احداث و تجهیز شد و بر اساس سیاست‌های سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با هویت نوجوان فعالیت‌های خود را آغاز کرد.این مجموعه فرهنگی فعالیت‌های هویتی خود را در سطح شهر تهران و فعالیت‌های ویژه را در جنوب غرب تهران و منطقه ۱۸ با مشارکت هزاران نوجوان تهرانی ارائه داده است که از جمله برنامه‌های زیر را اجرا نموده است:
جشن ملی هفته نوجوان، جشن نوجوانان منتظر، جشنواره آب، نوجوان، زندگی، نهضت فرهنگی تابستان ۸۱ و ۸۲، جشنواره نوجوان و دفاع مقدس، جشنواره قرآنی و سرود، جشنواره نمایشی، همایش‌های زیست‌محیطی و مذهبی، محافل ادبی، احیاء با نوجوانان، جشنواره هنرهای تجسمی و صدها برنامه فرهنگی هنری دیگر.
خانه نوجوان از دیگر بخش‌های فرهنگسرای نوجوان است که به صورت نمایندگی در سطح مراکز تهران (مساجد، فرهنگسراها و پایگاه‌های بسیج و...) با نوجوانان مرتبط هستند و در راستای سیاست‌های سازمان و فرهنگسراها فعالیت می‌کند. فرهنگسرای نوجوان با بیش از یک هزار نوجوان که عضو ثابت و بیش از نه هزار نوجوان عضو افتخاری سعی در جذب گسترده نوجوانان تهران را دارد که ایجاد یک حرکت پرنشاط گروهی توجه به مسائل واقعی نوجوانان، رشد و پرورش استعدادهای درخشان و سوق‌دادن نوجوانان به سوی مسائل حقیقی و ارزشمند از اندیشه‌ها و اهداف فرهنگسرای نوجوان است. این فرهنگسرا هم‌اکنون در منطقه ۱۱ شهرداری تهران و در پارک رازی قرار دارددانشنامهٔ رشد
استان جهرا
استان جَهراء بزرگ‌ترین استان کشور کویت است.
این استان در شمال کویت و در نزدیکی مرز عراق قرار دارد.
نام این استان در نقشه‌های فارسی جهره هم نوشته می‌شود.
کاخ سرخ در این استان قرار دارد.
شهرهای آن عبارت‌اند از :
استان احمدی
استان احمدی یکی از استان‌های کشور کویت است. نام این استان از نام امیر پیشین کویت -شیخ احمد جابر- گرفته شده‌است. استان احمدی پس از استان جهرا دومین استان بزرگ کشور است و در بخش جنوبی کویت واقع شده‌است.
بزرگ‌ترین چاه نفت کویت به نام حوزهٔ نفتی بورگان در استان احمدی قرار دارد. پالایشگاه‌های اصلی کویت هم در این استان واقع شده‌است.
میدان نفتی بورگان
میدان نفتی بورگان (درست‌تر: بُرقان) میدان نفتی مستقر در جنوب شرقی کویت است. این میدان با در اختیار داشتن ذخیره درجای ۶۷٫۷ میلیارد بشکه نفت خام، پس از میدان نفتی غوار، دومین میدان بزرگ نفتی جهان بشمار می‌آید. میدان بورگان (برقان) در سال ۱۹۳۸ کشف شد و بهره‌برداری از آن از ۱۹۴۶ آغاز گردید. هم‌اکنون ظرفیت تولید این میدان به‌طور متوسط معادل یک میلیون و ۲۰۰ هزار بشکه در روز می‌باشد.
میدان نفتی
میدان نفتی به محدوده یا ناحیه‌ای جغرافیایی گفته می‌شود که در آن بتوان چاه‌های متعدد نفت را بر روی مخازن یا میدان‌های نفتی حفر کرد و از آن نفت خام استخراج نمود. هرکدام از میادین نفتی در یک مجموعهٔ زمین‌شناسی مستقل و معین از لحاظ رسوبی و محیطی قرار دارند. حدود ۷۵ درصد از کل منابع نفت موجود جهان در خاورمیانه قراردارد.میدان نفتی می تواند بین دو کشور مشترک باشد
میدان‌های نفتی جهان
میدان‌های نفتی جهان بیش از ۴۰٬۰۰۰ عدد برآورد می‌شود ولی ۹۴ درصد از نفت شناخته‌شده در کمتر از ۱۵۰۰ میدان نفتی قرار دارد. بزرگ‌ترین میدان نفتی جهان میدان نفتی غوار (با ۷۵ تا ۸۳ میلیارد بشکه) می‌باشد که در عربستان سعودی واقع است.
در فهرست زیر بزرگترین میدان‌های نفتی جهان، بر پایه حجم ذخیره درجای نفت خام رتبه‌بنده شده‌اند. اعداد زیر ستون ذخیره درجا، بر پایه میلیارد بشکه می‌باشند و ستون تولید، میزان تولید را بر پایه بشکه نفت در روز درج شده‌اند.
دهستان فرامرزان
فَرامَرزان دهستانی است از توابع بخش جناح شهرستان بستک که در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است که مرکز این دهستان، کمشک می‌باشد. دهستان فرامرزان در مسیل فوقانی رودخانه مهران واقع شده‌است و دهات آن در دو طرف مسیر رودخانه قرار گرفته‌اند.
جمعیت دهستان فرامرزان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۰۸۰۸ نفر بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و گویش محلی تکلم می‌کنند. از شمال به کوه کُماخُن و دهستان حومه، از جنوب کوه داربست، و کوه گچویه و شیبکوه، از مغرب به گردنه خنجی و کوه تُرَکی حمیران و دهستان اشکنان، و از سمت مشرق به کهتویه و جناح منتهی می‌شود.
این دهستان در مسیل فوقانی رودخانه مهران واقع شده‌است و دهات آن در دو طرف مسیر رودخانه قرار گرفته‌اند مسیر رودخانه را در بعضی نقاط باتلاق های نسبتاً وسیع پر از بوته های گَز فرا گرفته است.
این دهستان از شهر جناح در مغرب شهر بستک شروع شده و به ده بزرگ کَمِشک در انتهای غربی شهرستان بستک منتهی میشود. مسیر رودخانه را در بعضی نقاط باتلاقهایی نسبتاً وسیع پر از از بوته‌های گز به لهجه محلی «گِزَک» فرا گرفته که درون آن‌ها حیوانات وحشی مانند گراز زندگی نموده و احیاناً خسارت زیادی به محصولات کشاورزی می‌رسانند.
جاده بستک به فرمرزان از جناح به بعد به دو رشته شده یکی ازدهات شمالی رودخانه مهران ودیگری از دهات جنوب رودخانه عبور نموده و در روستای کمشک به هم می‌رسند.