hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ایران من
ایران من یا مرداد گران، نام یکی از سرودهای انقلابی ایران است که در دوران انقلاب ۵۷ در آلبومی بنام «شراره‌های آفتاب» توسط سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران منتشر و از معروفیت فراوانی برخوردار شد. متن این ترانه توسط سعید سلطانپور سروده شده و با صدای داوود شراره‌ها خوانده شده‌است. موسیقی این ترانه را مهرداد بران ساخته و تنظیم کرده‌است. صدای خواننده را گروه کر دانشجویان ایرانیِ واشینگتن همراهی می‌کند.
سرود "ایران من" که به نام سرود "مرداد گران" نیز شناخته شده‌است، به مناسبت ۲۵اُمین سالگرد کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ خوانده شده‌است. در این سرود ضمن اشاره به این رویداد، راه رهایی مردم ایران از استبداد و استعمار، انقلاب دانسته شده‌است.
بعد از آن مرداد گران، خشم تو خفته در خاکستر تابستان
ای میهن‌ام ای ایران من، ای میهن ای زندان من
می‌درخشد شعلهٔ آفتاب، روی طوفان سرخ انقلاب
چون فدایی با خشم و خون به پیش، از دل آهن و دود و شخم و خیش
جام غم، شود نگون، شود نگون، شود نگون
گل دهد فلات خون فلات خون فلات خون
بهار خون مردمان، گل آورد، گل ارغوان، گل ارغوان، گل ارغوان
بعد از آن مرداد گران، خشم تو خفته در خاکستر تابستان
ای میهن‌ام ای ایران من، ای میهن ای زندان من
می‌درخشد شعلهٔ آفتاب، روی طوفان سرخ انقلاب
چون فدایی با خشم و خون به پیش، از دل آهن و دود و شخم و خیش
جام غم، شود نگون، شود نگون، شود نگون
گل دهد فلات خون فلات خون فلات خون
گلوله شعله‌ور شود
شب وطن، سحر شود، سحر شود، سحر شود
می‌درخشد شعلهٔ آفتاب روی طوفان سرخ انقلاب
چون فدایی با خشم و خون به پیش
(از دل آهن و دود و شخم و خیش)۳
شفق سرخ (روزنامه ۱۳۰۰)
شفق سرخ روزنامه‌ای در ایران بود که علی دشتی انتشار می‌داد. انتشار این روزنامه از ۱۱ اسفند ۱۳۰۰، در اواخر دورهٔ قاجار و اوایل پادشاهی رضاشاه آغاز شد و تا سال ۱۳۱۴ ادامه یافت. صاحب امتیازی و مدیریت مسئولی این روزنامه را علی دشتی و سردبیری آن را میرزا یدالله‌خان مایل تویسرکانی بر عهده داشتند.
نخستین شمارهٔ روزنامهٔ شفق سرخ در ۱۱ اسفند ۱۳۰۰ منتشر شد. علی دشتی مدیرمسئول شفق سرخ در آن زمان ۲۸ ساله بود. شفق سرخ در ابتدا سه شماره در هفته منتشر می‌شد، اما از آذر ۱۳۰۴ انتشار آن به صورت روزانه ادامه یافت. از نویسندگانی که با شفق سرخ همکاری می‌کردند می‌توان به افرادی مانند غلامرضا رشید یاسمی، سعید نفیسی و نصرالله فلسفی اشاره کرد که نویسندگی خود را به صورت رسمی با شفق سرخ آغاز کردند و بعدها چهره‌های نامداری شدند. به همین دلیل شفق سرخ را بیش از یک روزنامه و جریانی سیاسی، فکری و ادبی دانسته‌اند.
علی دشتی در سال ۱۳۵۲ از غلامرضا رشید یاسمی به عنوان مشوق و مؤید خود در تأسیس شفق سرخ و نیز نخستین همکاری خود در این روزنامه یاد کرد. رشید یاسمی از شمارهٔ نخست مسئولیت ستون نقد ادبی را بر عهده داشت. به گفتهٔ دشتی پس از مدتی سعید نفیسی و نویسندگان دیگری همچون نصرالله فلسفی، رضا هنری، مجتبی طباطبایی، رضا شهرزاد، محمود عرفان، محمد سعیدی، بدیع‌الزمان فروزانفر، سیداحمد صانی نجفی (بهترین مترجم رباعیات خیام به عربی)، لطفعلی صورتگر، احمدی بختیاری، میرزاآقاخان فریار، سیدفخرالدین شادمان، یحیی ریحان و ... نیز به شفق سرخ آمدند. عباس خلیلی به این محفل نام «"اقمار سرخ"» داده‌بود که محور آن غلامرضا رشید یاسمی گوران بود. فرج‌الله بهرامی، رئیس کابینه وزارت جنگ و منشی رضاخان نیز به صورت مخفیانه و با نام مستعار "ف. برزگر" در شفق سرخ می‌نوشت.
شفق سرخ در شماره‌های آغازین می‌کوشید تا بدون آنکه به‌طور کامل در برابر رضاخان قرار گیرد، از وی انتقاد کند. با این حال نشریات رادیکال‌تری نیز در آن زمان مانند طوفان به مدیریت فرخی یزدی منتشر می‌شد که انتقادات تندتری به رضاشاه می‌کردند. در شمارهٔ ۱۰ شفق سرخ به تاریخ ۱۶ حمل ۱۳۰۱ آمده‌است: با وجود این انتقادات، شفق سرخ پس از مدتی به حامی رضاخان و نیز الگوی کمالیستی رژیم ترکیه تبدیل شد. در اثنای ادعای رضاخان مبنی بر اعلام جمهوریت در ایران به تأسی از آتاتورک، دشتی و روزنامهٔ شفق سرخ به حمایت کامل از رضاخان و ایدهٔ تأسیس جمهوری ایران پرداختند. ملک‌الشعرای بهار در منظومهٔ "جمهوری‌نامه" نام دشتی را در کنار میرزاکریم‌خان رشتی و سیدمحمد تدین، به عنوان یکی از گردانندگان اصلی ماجرای جمهوریت آورد:
دریغ از راه دور و رنج بسیار
در جریان این ماجرا دشتی به عنوان فعال‌ترین و متنفذترین روزنامه‌نگار مدافع رضاخان شناخته می‌شد و این سبب ایجاد دیدارهای خصوصی زیادی بین وی و رضاخان شد. در فروردین ۱۳۰۳، زمانی که رضاخان از سوی احمدشاه، شاه در تبعید ایران از ریاست دولت عزل شد و در ۱۸ فروردین ۱۳۰۳ از تمام مناصب خود استعفا داد و به املاک خود در رودهن رفت و اعلام کرد که قصد خروج از ایران را دارد، شفق سرخ تیتر زد: «"پدر وطن رفت."»
محمد مسعود نیز از سال ۱۳۱۱ تا ۱۳۱۴ با شفق سرخ همکاری می‌کرد. نخستین کتاب مسعود به نام "تفریحات شب" ابتدا به صورت پاورقی روزانه در روزنامه شفق سرخ منتشر شد و مورد تحسین و استقبال قرار گرفت.
انتشار روزنامهٔ شفق سرخ تا سال ۱۳۱۴ ادامه پیدا کرد و یک روز پس از انقضای وکالت مجلس علی دشتی، لغو امتیاز گردیده و خود علی دشتی نیز به سبب انتقادهایش در مطبوعات، بازداشت شده و ۱۴ ماه را در زندان به سر برد.
سفری در خویش
سفری در خویش () فیلمی در ژانر مستند است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کارل راجرز و استنلی کریمر اشاره کرد.
هنری جهانس
هنری جهانِس (به ارمنی Հենրի Ջոհանէս - به انگلیسی Henry Johanes)، (زاده ۱۳۱۱ خورشیدی، در مسجد سلیمان، ایران - درگذشته ۱۳۹۳ خورشیدی، در تهران)، یک تنیس‌باز ایرانی ارمنی‌تبار بود.
هنری جهانس تحصیلات ابتدایی خود را در دانشگاه تهران با رتبه اول به پایان رساند، رشته پزشکی را در دانشگاه تهران در رشته‌های پزشکی عمومی و جراحی فرا گرفت سپس به سوئد رفت و جراحی پلاستیک را در دانشگاه اپسالا آموخت و در پایان تحصیلش به ایران بازگشت. وی همچنین قهرمان تنیس ایران بود. هنری جهانس همراه با ژرژ آفتاندیلیان و آرشام یسایی و تنی چند در اولین دوره مسابقات تنیس در بازی‌های آسیایی، در سال ۱۹۵۸ (۱۳۳۷ خورشیدی) شرکت نمودند. وی دکتر جراح ترمیمی نیز بود.
ژرژ آفتاندیلیان
ژرژ آفتاندیلیان (; )، (زاده ۱۲۹۷ خورشیدی، در تبریز، ایران)، یک تنیس‌باز ایرانی ارمنی‌تبار بود.
ژرژ آفتاندیلیان از سال ۱۳۲۱ تا ۱۳۳۲ خورشیدی قهرمان ایران در رشته انفرادی بود، او در مسابقات بین‌المللی در کشورهای فرانسه، ایتالیا، ژاپن، هند و پاکستان شرکت کرد. وی در بازی‌های آسیایی سال ۱۳۳۷ خورشیدی (۱۹۵۸ میلادی) کاپیتان تیم ملی ایران بود. در اولین دوره مسابقات تنیس در بازی‌های آسیایی، آفتاندیلیان در دور نخست استراحت داشت ولی در دور دوم مقابل برنارد پینتو از سیلان در دو ست پیاپی با نتایج مشابه ۶–۲ شکست خورد و از گردونه رقابت‌ها خارج شد.
ژرژ آفتاندیلیان به شش زبان (ارمنی، فارسی، ترکی، فرانسوی، انگلیسی و روسی)، تسلط داشته است.
جوخه اندرسون
جوخه اندرسون () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی پیر شوئندورفر است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد.
بازی جنگ (فیلم ۱۹۶۵)
بازی جنگ () یک فیلم تلویزیونی درام محصول سال ۱۹۶۵ است که به سبک فیلم‌های مستند ساخته شده است و جنگی هسته‌ای را به تصویر می‌کشد. پیتر واتکینز نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده این فیلم است.
جهان بدون خورشید
جهان بدون خورشید () فیلمی مستند به کارگردانی ژاک-ایو کوستو است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد.
داستان النور روزولت
داستان النور روزولت () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی ریک کاپلان است که در سال ۱۹۶۵ منتشر شد.
حزب کمونیست آلمان (شفق سرخ)
حزب کمونیست آلمان (شفق سرخ) (به آلمانی: "Kommunistische Partei Deutschlands - Roter Morgen"، به انگلیسی: Communist Party "of Germany (Red Dawn)")، یک حزب سیاسی کوچک آلمانی بود.
این حزب در دسامبر ۱۹۸۵ در هامبورگ به‌وسیلهٔ اعضای حزب کمونیست آلمان/مارکسیست-لنینیست تأسیس شد که با ادغام با تروتسکیست‌های گروه مارکسیستی بین‌المللی (آلمان) مخالف بودند و آن را نسبت به مشی خوجه‌ایستی خود خائن می‌دانستند.
این حزب یک ماهنامه به نام شفق سرخ (به آلمانی: "Roter Morgen") منتشر می‌کرد و عضو فعال همایش بین‌المللی احزاب و سازمان‌های مارکسیست لنینیست (اتحاد و مبارزه) بود.
حزب کمونیست آلمان (شفق سرخ) در دسامبر ۲۰۱۱ اعلام کرد که به اهدافی که در کنگرهٔ ۱۲اُم خود مقرر کرده، دست نیافته‌است. عملکرد حزب «ضعیف» و «منطقه‌ای» عنوان شده و گفته‌شد که سازمان شایستهٔ نام «حزب کمونیست» نیست. در نتیجه نام حزب به "حزب کمونیست آلمان - گروه بازسازی" تغییر یافت. پایگاه اینترنتی حزب از آن زمان فعال نبوده‌است.
کنستانتین باتیگین
کنستانتین یوری‌ویچ باتیگین (به روسی: Константин Юрьевич Батыгин) و ستاره‌شناس روسی-آمریکایی و استادیار علوم سیاره‌ای در مؤسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) است. نام او در فهرست ۲۰۱۵ فوربز ۳۰ دانشمند زیر ۳۰ سال که در حال تغییر دادن جهانند آمده است.
در ژانویه سال ۲۰۱۶، کنستانتین باتیگین و مایکل براون وجود یک سیارهٔ نهم در سامانهٔ خورشیدی را پیشنهاد کردند.
فرانسوا رایشنباخ
فرانسوا رایشنباخ (؛ – ) یک کارگردان، فیلم‌بردار، و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۳ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ت مثل تقلب اشاره کرد. فیلم او آرتور روبینشتاین – عشق به زندگی در ۱۹۶۹ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
ژرار پاتریس
ژرار پاتریس (؛ ۱۹۳۱-۱۹۹۰) یک کارگردان اهل فرانسه بود. فیلم او آرتور روبینشتاین – عشق به زندگی در ۱۹۶۹ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
آرتور روبینشتاین – عشق به زندگی
آرتور روبینشتاین – عشق به زندگی () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی ژرار پاتریس و فرانسوا رایشنباخ است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آرتور روبینشتاین اشاره کرد.
وودستاک (فیلم)
وودستاک () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی مایکل ودلی و تدوین تلما شونمیکر و مارتین اسکورسیزی است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد.
آرشام یسایی
آرشام یسایی (به ارمنی Արշամ Եսայի - به انگلیسی Arsham Yasaei)، (زاده ۱۳۱۰ خورشیدی، در اصفهان، ایران)، یک تنیس‌باز ایرانی ارمنی‌تبار بود.
آرشام یسایی، در ۱۴ سالگی به منظور ادامه تحصیلاتش راهی هند شد و در مسابقات بین مدارس آن کشور شرکت می‌کرد. وی از سال ۱۳۲۴–۱۳۳۹ خورشیدی (۱۹۶۰–۱۹۴۵ میلادی) قهرمان ایران بود؛ وی با تیم ملی ایران در ۱۹۵۸ شرکت کرد و در سال‌های ۱۳۴۰–۱۳۵۷ خورشیدی (۱۹۷۸–۱۹۶۱ میلادی) کاپیتان تیم ملی ایران بوده است؛ و همچنین سرپرستی تیم شرکت کننده در مسابقات آسیایی سال ۱۳۵۷ خورشیدی (۱۹۷۸ میلادی) سئول شرکت نموده است.
آرشام یسایی از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۷ خورشیدی نیز مسئول نایب رئیس فدراسیون تنیس ایران را برعهده داشت.
والون گرین
والون گرین (؛ – ) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم او رویدادنامه هلستروم در سال ۱۹۷۱ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
رویدادنامه هلستروم
رویدادنامه هلستروم () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی والون گرین است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لارنس پرسمن اشاره کرد.
هاوارد اسمیت
هاوارد اسمیت (؛ – ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم او مارجو در سال ۱۹۷۲ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
مارجو
مارجو () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی هاوارد اسمیت است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
تهیه این مستند در ایران
کیت مریل
کیت مریل (؛ زادهٔ ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. فیلم او کابوی بزرگ آمریکایی در سال ۱۹۷۳ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
کابوی بزرگ آمریکایی
کابوی بزرگ آمریکایی () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی کیت مریل است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جوئل مک‌کری اشاره کرد.
پیتر دیویس
پیتر دیویس (؛ – ) یک کارگردان، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم او قلب‌ها و ذهن‌ها در سال ۱۹۷۴ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
قلب‌ها و ذهن‌ها
قلب‌ها و ذهن‌ها () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی پیتر دیویس است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد.
لورنس شیلر
لورنس شیلر (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، روزنامه‌نگار، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. فیلم او مردی که اسکی‌کنان از اورست پایین آمد در سال ۱۹۷۵ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
مردی که اسکی‌کنان از اورست پایین آمد
مردی که اسکی‌کنان از اورست پایین آمد () فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی لورنس شیلر است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده‌است.
جروم هیل
جروم هیل (؛ – ) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برای فیلم آلبرت شوایتزر در سال ۱۹۵۷ برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شده است.
دانشگاه باچاخان
دانشگاه باچاخان دانشگاهی دولتی است که در شهر چارسده ایالت خیبر پختونخوا پاکستان قرار دارد. این دانشگاه در ژوئیه ۲۰۱۲ به منظور پیشبرد دانش و یادگیری از طریق تحقیقات و آموزش و پرورش با کیفیت برای پاکستان ایجاد شد. در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۶ طی یک حمله تروریستی به این دانشگاه که به دست تعدادی مرد مسلح انجام شد ۲۲ نفر از دانشجویان و اساتید دانشگاه کشته و چندین نفر زخمی شدند.
جنیفر بری
جنیفر بری (؛ زادهٔ ) یک مدل اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در سال ۲۰۰۶ دختر شایسته آمریکا شد.
رادولف هارگریو
رادولف هارگریو (؛ – ) یک وکیل بود.
نورین کورکوران
نورین کورکوران (؛ – ) یک هنرپیشه، و رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
حسینعلی قبادی
حسینعلی قبادی (متولد ۱۳۳۷) نویسنده، منتقد، محقق، استاد دانشگاه، ادیب و پژوهشگر ادبی، استاد دانشگاه تربیت مدرس و رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است. وی رئیس کمیسیون برنامه‌ریزی جامع دانشگاه تربیت مدرس، رئیس گروه ادبیات کمیتهٔ علوم اجتماعی شورای پژوهش‌های علمی ایران، رئیس گروه ادبیات کمیتهٔ علوم اجتماعی شورای پژوهش‌های علمی ایران و رئیس گروه ادبیات فارسی شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها است. قبادی از اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۴ سرپرستی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی را برعهده داشت که طی حکمی از سوی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری به عنوان رئیس این پژوهشگاه منصوب شد. وی همچنین عضو شورای توسعهٔ پژوهش و فناوری علوم انسانی و هنر می‌باشد.
وی در سال ۱۳۸۵ به‌عنوان استاد برتر و پژوهشگر برتر دانشگاه تربیت مدرس انتخاب شد و همچنین برندهٔ جایزه ادبی جلال آل‌احمد ۱۳۸۸ است. کتاب «آئین آینه» (سیر تحول نمادپردازی در فرهنگ ایرانی و ادبیات فارسی) وی برای سال ۱۳۸۶ برگزیدهٔ پنجمین جشنوارهٔ قلم زرین شده‌است. قبادی پیش تر موفق به دریافت لوح تقدیر از ریاست جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۲ به مناسبت برنده شدن در جشنواره خوارزمی و دریافت لوح تقدیر مشترک از جعفر توفیقی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری به عنوان استاد راهنمای برگزیده سال ۱۳۸۴ و دریافت لوح تقدیر از معاون اول ریاست جمهوری حسن حبیبی بابت کسب رتبه سوم پایان‌نامه مقطع دکتری با موضوع تحقیق در نمادهای مشترک حماسی و عرفانی در ادبیات فارسی با تأکید بر شاهنامه و آثار مولوی شد. وی همچنین در بیش از ده جشنواره و انجمن بین‌المللی به عنوان داور و در بیش از ۱۵ دانشگاه معتبر جهان به عنوان مدرس سخنرانی و تدریس کرده‌است.
آخرین واژگان
آخرین واژگان () فیلم کوتاهی به کارگردانی ورنر هرتسوک است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
شکست‌ناپذیر (فیلم ۲۰۰۱)
شکست‌ناپذیر () فیلمی درام به کارگردانی ورنر هرتسوک است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
سال ۲۰۰۰ (آلبوم)
سال دو هزار یکی از آلبوم‌های موسیقی داریوش اقبالی است. این آلبوم به‌طور رسمی از سال 1991 به بازار عرضه شد. این آلبوم یکی از کارهای جریان ساز داخل کشور ایران بود.
داگاشی کاشی
داگاشی کاشی یک مجموعه مانگا ژاپنی که توسط کوتویاما نوشته و طراحی شده‌است. این مجموعه توسط انتشارات شوگاکوکان از ژوئن ۲۰۱۴ تا ۱۱ آوریل ۲۰۱۸ در مجلهٔ شونن مانگا ویکلی شونن ساندی به چاپ می‌رسید و در مجموع ۱۱ جلد تانکوبون از آن منتشر شده‌است. یک سری لایت نوول ژاپنی با عنوان «Dagashi Kashi: Mō Hitotsu no Natsuyasumi» به نویسندگی و طراحی مانتا آیسورا تنها در یک جلد توسط شوگاکوکان در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر شد. یک مجموعه تلویزیونی انیمه نیز به تعداد ۱۲ قسمت بر اساس نسخه مانگا توسط استودیو فیل تهیه شده است که پخش آن از ۷ ژانویه ۲۰۱۶ تا ۳۱ مارس همان سال ادامه داشت. فصل دوم مجموعه انیمه نیز به کارگردانی ساتوشی کووابارا، و توسط استودیو تزوکا پروداکشنز از ژانویه تا مارس ۲۰۱۸ پخش شد.
کوکونوتسو شیکادا شخصیت اصلی داستان آرزو دارد به یک مانگاکای برجسته تبدیل شود. اما در این بین پدر کوکونوتسو که صاحب یک شیرینی فروشی در خارج از شهر بود، قصد داشت اداره این مغازه را به پسرش واگذار کند. در یکی از روزهای تابستان، دختری جذاب اما عجیب با نام شیداره هوتارو، از یکی از شرکت‌های نامدار شیرینی، که دیوانه‌وار شیفتهٔ فروشگاه‌های کوچک شیرینی و آب‌نبات بود، به دیدار آن‌ها می‌آید. هوتارو با هدف استخدام پدر کوکونوتسو که در واقع فردی شناخته شده بود، بارها و بارها به دیدن او آمد تا متقاعدش کند. با این حال، پدر کوکونوتسو تنها با شرط اینکه او پسرش را متقاعد کند تا به عنوان سرپرست بعدی فروشگاه انتخاب شود، قبول می‌کند یکی از اعضای شرکت هوتارو شود.
بویکوایر (فیلم)
بویکوایر فیلمی است محصول سال ۲۰۱۴ و به کارگردانی فرانسیس جیرارد است. در این فیلم بازیگرانی همچون داستین هافمن ، کتی بیتس ، دبرا وینگر ، ادی ایزارد ، کوین مک‌هیل ، جاش لوکاس ، ریور الکساندر ، جانین دیویتا ایفای نقش کرده‌اند. داستان این فیلم مربوط به نوجوان دوازده ساله ای است که برای دوری از شرایط خاص خانوادگی اش، توسط پدرش به فعالیت در یک گروه کُر سپرده میشود.
ریور الکساندر
ریور الکساندر بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم بویچویر اشاره کرد.
وام‌واژه‌های زبان فارسی در ترکی
در حدود ۱۳۷۴ وام‌واژه زبان فارسی در زبان ترکی استانبولی وجود دارد که البته تعداد این وام‌واژه‌ها در زبان ترکی عثمانی بیشتر از تعداد کنونی بوده‌است که پس از سیاست‌های زبانی مصطفی کمال آتاترک که از سال ۱۹۲۳ آغاز شد، تعداد قابل توجهی از وام‌واژه‌های فارسی با معادل‌های ترکی جایگزین شده‌اند. بسیاری از این وام‌واژه‌ها در سایر زبان‌ها از جمله آذربایجانی، ازبکی، ترکمنی و قزاقی نیز رایج هستند.
طاووس Tavus
کاشتانکا
«کاشتانکا» داستان کوتاهی از نویسندهٔ روس، آنتون چخوف است. این داستان نخستین بار در سال ۱۸۸۷ میلادی منتشر شده است. چخوف در زمان نوشتن «کاشتانکا» به‌تازگی از نویسنده‌ای گمنام به شهرتی دست یافته بود. پیش از ۱۸۸۶ میلادی او مجبور بود برای تأمین هزینه‌های خانواده‌اش به نوشتن مطالب طنز بپردازد.
چخوف در نامه‌ای به تاریخ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۰۰ میلادی برای رئیس بخش تربیت «انجمن آموزگاران»، روسالیمو، دربارهٔ «کاشتانکا» چنین نوشته است: «آن چیزهایی از کارهایم که به درد بچه‌ها می‌خورد، دو داستان از زندگی سگ است، آن‌ها را با پست سفارشی برایتان می‌فرستم. به‌نظرم می‌رسد که چیز دیگری در این زمینه ندارم. … کلاً نمی‌توانم برای بچه‌ها بنویسم. … به اصطلاح ادبیات کودکان را دوست ندارم و قبولش هم ندارم. همان چیزهایی را که به درد بزرگ‌ترها می‌خورد باید به بچه‌ها داد. اندرسون و گوگول را بچه‌ها هم مثل بزرگ‌ترها با علاقه می‌خوانند. نباید برای بچه‌ها نوشت، بلکه باید از میان آن آثاری که برای بزرگ‌ترها نوشته شده است، چیزهایی برای بچه‌ها انتخاب نمود … توانایی انتخاب دارو و تعیین مقدارش بهتر و درست‌تر است تا این که سعی شود برای مریض، فقط به‌خاطر این که او بچه است یک داروی مخصوص بسازیم.» «کاشتانکا» نخستین بار در سال ۱۳۳۷ خورشیدی توسط عبدالرحمن علوی با نام «سگ ولگرد» به فارسی ترجمه شده است. ترجمهٔ آلمانی آن در سال ۱۹۰۳ توسط فورنوف انجام شده است.
کاشتانکا سگی ماده است که صاحب نجار و الکلی خود را گم می‌کند. اندکی بعد مردی سیرک‌دار او را یافته و از او نگه‌داری می‌کند. صاحب جدید کاشتانکا او را تتکا نامیده و برای نمایش آماده‌اش می‌کند. درست در شب نمایش صاحب پیشین کاشتانکا همراه با پسرش در میان تماشاچیان حضور داشته و او را صدا می‌کنند. کاشتانکا بی‌درنگ به سوی صاحب پیشین خود می‌دود. داستان در حالی که کاشتانکا صاحب پیشین خود را دنبال می‌کند پایان می‌یابد.
اگرچه «کاشتانکا» دارای فضایی تیره است ولی به‌عنوان نمونه‌ای از ادبیات کودکان ارائه شده است. تاکنون از روی آن پویانمایی‌هایی نیز ساخته شده است.
برخی از منتقدان داستان کوتاه «سگ ولگرد» صادق هدایت را تأثیر پذیرفته از «کاشتانکا» می‌دانند. با وجود آنکه پایان خوش کاشتانکا و پایان غم‌انگیز «سگ ولگرد» نشان‌دهندهٔ جهان‌بینی متفاوت هدایت و چخوف است.
شک منطقی (فیلم ۲۰۱۴)
شک منطقی یک فیلم سینمایی محصول مشترک کانادا و آلمان تولید سال ۲۰۱۴ در ژانر داستان جنایی به کارگردانی پیتر هاویت است. در این فیلم بازیگرانی همچون دومینیک کوپر، ساموئل ال. جکسون، پیتر هاویت، ارین کارپلوک، گلوریا روبن، رایان رابینز، دیلان تیلور و فیلیپ برنکمیر ایفای نقش کرده‌اند.
میچ بروکدن(دومینیک کوپر) یک عضو دادستانی است او در حال مستی رانندگی می‌کند و با یک نفر تصادف می‌کند او با اورژانس تماس می‌گیرد و از صحنه فرار می‌کند روز بعد مردی سیاه‌پوست به نام کلینتون دیویس(ساموئل ال. جکسون) به جرم قتل بازداشت می‌شود میچ بروکدن که عذاب وجدان دارد و فکر می‌کند خودش عامل قتل است کمک به تبرئه دیویس می‌کند.
اما کمی بعد می‌فهمد دیویس واقعاً قاتل آن مرد بوده و او در حین فرار با ماشین تصادف کرده او متوجه می‌شود دیویس که از قتل خانواده اش توسط فردی که آزادی مشروط داشته تصمیم گرفته تمام کسانی که آزادی مشروط دارند را بکشد میچ تصمیم می‌گیرد دیویس را تعقیب می‌کند و از برادرش هم برای به دام انداختن او کمک می‌گیرد اما دیویس برادر میچ را زخمی می‌کند و او به کما می‌رود همه مدارک علیه میچ است او بازداشت می‌شود.
اما در بازداشتگاه تماسی از دیویس دریافت می‌کند که به او می‌گوید می‌خواهد خانواده او را بکشد او از بازداشت فرار می‌کند و با دیویس درگیر می‌شود در پایان پلیس سر می‌رسد و با شلیک گلوله کلینتون دیویس را می‌کشد.
جانین دیویتا
جانین دیویتا بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم "بویچویر" اشاره کرد.
مت گوردون
مت گوردون (زاده ۱۹۶۹) بازیگر کانادایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم پلیس‌های تازه‌کار و چپاندن قوطی‌حلبی اشاره کرد.
آجین: نیمه-انسان
آجین: نیمه-انسان یک مجموعه مانگا ژاپنی که توسط گامون ساکورای نوشته و طراحی شده است. این مجموعه توسط انتشارات کودانشا از ۶ ژوئیه ۲۰۱۲ در مجلهٔ "گود! افترنون" در حال چاپ است. بر اساس این مانگا یک سه گانه فیلم سینمایی انیمه‌ای به نویسندگی هیروشی سکو و کارگردانی هیرویوکی سشیتا توسط استودیو انیمیشن پولیگون پیکچرز تهیه شده‌ست.
همچنین یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۱۳ قسمتی نیز توسط استودیو پولیگون پیکچرز از ژانویه تا آوریل ۲۰۱۶ در شبکه‌های ام‌بی‌اس، تی‌بی‌اس، سی‌بی‌سی و بی‌اس-تی‌بی‌اس پخش شد. فصل دوم مجموعه تلویزیونی انیمه در اکتبر ۲۰۱۶ پخش شد.
درست قبل از تعطیلات تابستان، یک پسر دبیرستانی ژاپنی به نام کِی ناگای در راه برگشت از مدرسه به خانه، بر اثر یک حادثه رانندگی جان خود را از دست می‌دهد. با این حال، او به طریقی زنده شده و تبدیل به یک "آجین" می‌شود. او به یک فرد تحت تعقیب مبدل می‌شود و برای سرش جایزه تعیین می‌کنند، زیرا آجین‌ها جزوه مجرمین شناخته می‌شوند و بدین ترتیب زندگی این پسر به گونه‌ای آغاز می‌شود که در حال فرار از تمام بشریت است.
۱۷ سال پیش، برای اولین بار نامیراها در میدان‌های جنگ آفریقا ظاهر شدند. پس از آن گونه‌ای نادر به شکل موجوداتی ناشناخته و نامیرا در میان انسان‌ها پدیدار شدند که با عنوان «آجین» (نیمه-انسان) شناخته می‌شدند. بعلاوه آجین قادر به خلق و احضار «ارواح سیاه» هستند، مخلوقاتی مبارزه طلب و بسیار خطرناک که از دید انسان‌های معمولی نامرئی می‌باشند و تنها برای دیگر آجین‌ها قابل رویت هستند. این «ارواح سیاه» دارای پنجه و دندان‌های تیز، و در برابر صدمات فیزیکی مقاوم هستند، و قدرت فیزیکی فوق‌العاده‌ای از خود نشان می‌دهند. ارواح سیاه مختلف دارای درجات متفاوتی از هوش نیز می‌باشند. به طور مثال، اکثر ارواح سیاه برای هدایت کاملاً به آجین خود متکی هستند، اما برخی دیگر همانند کِی ناگای، بیشتر مستقل می‌باشد و در درگیری‌ها به صورت خودمختار عمل می‌کند.
شخصیت اصلی داستان پسری ۱۷ ساله که یک آجین است. او اولین بار زمانی که بر اثر یک حادثه رانندگی جان خود را از دست داد، متوجه شد که یک آجین است. او با دیگر آجین‌ها تفاوت دارد، زیرا به طور غیرعادی توانایی ایجاد تعداد زیادی آی‌بی‌ام (Invisible Black Matter) را دارد. یکی از دوستان نزدیک کِی که به او در فرار از دست پلیس کمک کرد. او به دلیل کمک به فرار کِی به زندان فرستاده شد، و بعدها در آنجا با تاکشی، یک آجین دیگر آشنا می‌شود. تاکشی به کایتو برای فرار از زندان کمک می‌کند. کو یک آجین و شریک کِی با هدف متوقف کردن ساتو است. او از نظر قدرت بدنی و جسمی بر کِی برتری دارد، اما فاقد توانایی‌های فکری اوست، و اغلب برای برنامه‌ریزی در عملیات جنگی به کِی متکی است. رهبر جنبش طرفداران آجین و هماورد اصلی مجموعه که همچنین به دلیل نشان ویژه‌اش یعنی کلاه تخت، تحت عنوان "هت" نیز شناخته می‌شود. ساتو فردی خونسرد و آرام است که شهرت زیادی به عنوان خطرناکترین آجین در وزارت بهداشت، کار و رفاه دارد. بر خلاف ظاهرش به عنوان یک پیرمرد خوشرو که از بازی‌های ویدئویی لذت می‌برد، او فردی شیطانی، محاسبه‌گر تاکتیک نظامی، دارای تجربه جنگ به عنوان سرباز سابق سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است.
آدام مک‌دونالد
آدام مک‌دونالد (زاده ) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم پلیس‌های تازه‌کار اشاره کرد.
غریزه اصلی ۲
غریزه اصلی ۲ که همچنین با عنوان غریزه اصلی ۲: اعتیاد به خطر شناخته می‌شود، یک فیلم مهیج اروتیک محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی مایکل کاتن-جونز و نویسندگی لئورا باریش و هنری بین است، که دنباله‌ای بر فیلم "غریزه اصلی" در سال ۱۹۹۲ به شمار می‌رود. در این فیلم بازیگرانی همچون شارون استون در نقش کاترین ترمل، دیوید موریسی، شارلوت رمپلینگ، دیوید تیولیس، هیو دنسی و ایندیرا وارما ایفای نقش می‌کنند. "غریزه اصلی ۲" محصول مشترک بین‌المللی سینماهای آلمان، بریتانیا، آمریکا و اسپانیا است.
کباب غاز
کباب غاز یا رساله در حکمت مطلقه از ماست که بر ماست داستان کوتاه فارسی به قلم محمدعلی جمال‌زاده است که در کتاب شاهکار منتشر شده‌است. صالح دلدم در سال ۹۰ فیلم کمدی کباب غاز را با برداشتی آزاد از داستان محمدعلی جمالزاده به تصویر درآورد که این فیلم در شبکه نمایش خانگی و تلویزیون ایران بارها پخش گردید.
پال اسپراکمن این داستان را به انگلیسی برگردانده‌است.
سرزمین کارتل
«سرزمین کارتل ها» () فیلم در سبک مستند است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد و توانست برای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم مستند نامزد شود.
کازینو مونت کارلو
کازینوی مونت کارلو () یک کازینو و مجتمع تفریحی واقع در شهر مونت کارلو، موناکو است. این مجموعه شامل کازینو مونت کارلو، اپرای مونت کارلو و باله مونت کارلو است.
المر چیکرینگ
اِلمر چیکرینگ (؛ زادهٔ ۱۸۵۷ میلادی - درگذشت ۱۹۱۵ میلادی) یک عکاس مشهور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تخصصِ وی که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم فعالیت می‌کرد، عکاسیِ پرتره بود و از هنرمندان، سیاستمداران، قهرمانان ورزشی و چهره‌های سرشناس در استودیوی عکاسی‌اش در خیابان «وست استریت» در بوستون عکس می‌گرفت.
برخی از افرادی که وی از آنها عکس‌های پرتره انداخته است، عبارتند از «ژان فیلیپ سوزا»، «ادموند بریس»، «سارا وینموکا»، «جیمز جی کوربت»، «میلدرد هالند» و اعضای «تیم بیس‌بال باستن امریکنز»
میلدرد هالند
میلدرد هالند (؛ ۹ آوریل ۱۸۶۹ – ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴) یک هنرپیشه تئاتر و سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۲۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
او بیش از ۳۵ سال در صحنهٔ تئاتر فعال بود و نخستین اثر سینمایی‌اش، فیلم کوتاه «دو رفیق قدیمی» (۱۹۱۲) بود.
کامران زمانی نعمت‌سرا
کامران زمانی نعمت‌سرا (زادۀ ۱۳۴۲ - در گذشتهٔ ۱۳۹۴) نویسنده، شاعر، ادیب، پژوهشگر ادبی و شارح متون کلاسیک ادبی است. وی از شاگردان دکتر بهروز ثروتیان بود.
کامران زمانی در ۹ مرداد ۱۳۴۲ در روستای نعمت‌سرا از توابع شهرستان رودسر استان گیلان متولد شد؛ دوران دبستان را در همان روستای نعمت‌سرا، دوران راهنمایی را در گلدشت و تحصیلات دبیرستان خود را در رحیم‌آباد به پایان رسانید. از کودکی به شعر و ادبیات علاقه مند بود و همین باعث شد تا برای کسب علم بیشتر به کرج نقل مکان کند و در دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج مشغول به تحصیل شود و مدرک لیسانس و فوق لیسانس خویش را با نمرۀ ممتاز دریافت نماید. علاقه به ادبیات و پژوهش باعث شد تا او مقالات و کتاب‌های بسیاری را تألیف کرده و به چاپ برساند. وی در سال ۱۳۶۸ به استخدام وزارت آموزش و پرورش در آمد و به عنوان دبیر درس زبان و ادبیات فارسی در دبیرستان شهدای راه‌آهن در نزدیکی محل زندگی خود مشغول به فعالیت شد، پس از دریافت مدرک فوق لیسانس در دانشگاه غیر انتفاعی بصیر آبیک نیز مشغول به فعالیت شد. وی دو پسر به نام‌های پویان و سامان دارد. در سال ۱۳۹۳ کتاب آینه دار حیرت (شرح غزلیات بیدل دهلوی (برای اولین بار در جهان)) به چاپ رساند و مراسم رونمایی از کتابش در بیست و هفتمین دوره نمایشگاه کتاب تهران با حضور پروفسور "افتخار حسین عارف" و "دکتر شاه منصور خواجه اف" و "دکتر عباس ماهیار" با همکاری مؤسسه فرهنگی-هنری ایراس برگزار شد و توسط مؤسسه فرهنگی و هنری اکو تقدیر شد.
در غروب ۲۵ مهرماه سال ۱۳۹۴، بدون داشتن هیچ گونه سابقه بیماری، بر اثر سکته و در نتیجه ایست قلبی درگذشت. پیکر وی را در ظهر روز ۲۶ مهرماه سال ۱۳۹۴ در زادگاهش (روستای نعمت‌سرا) به خاک سپاردند.
آنگغاکوت
آنگغاکوت (به ارمنی: Անգեղակոթ) یک روستا در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در ۱۰۸ کیلومتری شمال غرب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
آنگغاکوت ۴۵٫۷۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۵۸۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
بالاک، ارمنستان
بالاک، ارمنستان (به ارمنی: Բալաք) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
بالاک ۱۰٫۶۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۷۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آشوتاوان
آشوتاوان (به ارمنی: Աշոտավան) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
آشوتاوان ۱۷٫۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۵۸۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرتسوانیک
آرتسوانیک (به ارمنی: Արծվանիկ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
آرتسوانیک ۲۰٫۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۶۲۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آرویس
آرویس (به ارمنی: Արևիս) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
آرویس ۱۸٫۳۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آراووس
آراووس (به ارمنی: Արավուս) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
آراووس ۴٫۴۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۷۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
باردزراوان
باردزراوان (به ارمنی: Բարձրավան) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
باردزراوان ۱۰٫۱۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
بنونیس
بنونیس (به ارمنی: Բնունիս) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. بنونیس در ۱۱۴ کیلومتری شمال غرب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
بنونیس ۱۷٫۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۷۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۸۲۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
برناکوت
برناکوت (به ارمنی: Բռնակոթ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. برناکوت در ۱۰۹ کیلومتری شمال غرب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
برناکوت ۵۱٫۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۶۰ نفر جمعیت دارد و در ۱۷۰۰ ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
چاکاتن
چاکاتن (به ارمنی: Ճակատեն) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
چاکاتن ۱۴٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
چاپنی
چاپنی (به ارمنی: Չապնի) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
چاپنی ۲٫۶۹ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
حمله به دانشگاه باچاخان
حمله به دانشگاه باچاخان توسط یک گروه مسلح در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۶ روی داد. در این حمله چند فرد مسلح در دانشگاه باچاخان (زبان اردو: جامعه باچاخان) در شهر چارسادا در شهرستان خیبر پختونخوا پاکستان به طرف مردم تیراندازی کردند که منجر به کشته شدن بیش از ۲۲ تن و جراحت دست کم ۲۰ تن شد. بیش از ۲۰۰ دانشجو از ساختمان‌ها تخلیه شدند و ۴ تن از شلیک کنندگان کشته شدند.
فیتزکارالدو
فیتزکارالدو () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی ورنر هرتسوک است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد.
بارگوشات
بارگوشات (به ارمنی: Բարգուշատ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در سیونیک واقع شده‌است. بارگوشات در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک و در ۵ کیلومتری شمال روستای سیونیک واقع شده‌است.
بارگوشات ۹۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۸۲۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
گوماران
گوماران (به ارمنی: Գոմարան) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
گوماران ۷۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
دیتسمایری
دیتسمایری (به ارمنی: Դիցմայրի) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
دیتسمایری ۱۶۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تخکوت
تخکوت (به ارمنی: Թխկուտ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در واردانیدزور واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
تخکوت ۶۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
کاوچوت
کاوچوت (به ارمنی: Կավճուտ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در لرنادزور واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
کاوچوت ۸۸ نفر جمعیت دارد و ۱٬۳۷۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
کیتسک
کیتسک (به ارمنی: Կիցք) یک منطقهٔ مسکونی سابق در ارمنستان است که در گغی واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
کیتسک خالی از سکنه است..
خوردزور
خوردزور (به ارمنی: Խորձոր) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
خوردزور ۱۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گغاوانک
گغاوانک (به ارمنی: Գեղավանք) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در گغی واقع شده‌است. گغاوانک در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک و ۵ کیلومتری شرق روستای گغی واقع شده‌است.
گغاوانک ۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۴۵۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
گتیشن
گتیشن (به ارمنی: Գետիշեն) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در نور آستغابرد واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
گتیشن ۸۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آغبولاغ
آغبولاغ (به ارمنی: Աղբուլաղ) یک روستای پیشین در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده است. آغبولاغ در ۹ کیلومتری جنوبغرب شورنوخ واقع شده است.
آغبولاغ طبق سرشماری سال ۲۰۱۱ خالی از سکنه است و در ارتفاع ۱۷۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
کارچوان
کارچوان (به ارمنی: Կարճևան) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
کارچوان ۲۹٫۰۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گودمنیس
گودمنیس (به ارمنی: Գուդեմնիս) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
گودمنیس ۱۵٫۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
کاروت
کاروت (به ارمنی: Քարուտ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در گغی واقع شده‌است. کاروت در کیلومتری شمال غرب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
کاروت ۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تسغونی
تسغونی (به ارمنی: Ցղունի) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. تسغونی در ۱ کیلومتری جنوب غرب نژده و کیلومتری - کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
تسغونی ۴۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
سزناک
سزناک (به ارمنی: Սզնակ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در Syunik واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
سزناک ۱۹۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
شیشکرت
شیشکرت (به ارمنی: Շիշկերտ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در تساو، ارمنستان واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
شیشکرت ۲۶۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
میان‌بر میک
میانبر میک نام یک فیلم وسترن آمریکایی (۲۰۱۰) است که کلی رایشارد آن را کارگردانی نموده است. این فیلم در رقابت شصت و هفتمین دوره جشنواره فیلم ونیز نمایش داده شد. داستان آن تاحدودی مبتنی بر واقعه تاریخ رخ داده در مسیر اورگن در سال ۱۸۴۵ است که در آن واقعه یک بلد مرزی به نام استیون میک، واگن قطاری را از میان صحرای اورگن در مسیری هدایت نمود که بعدها با نام «میانبر میک» در غرب ایالات متحده معروف شد. هدایت نمود.
نرنادزور
نرنادزور (به ارمنی: Նռնաձոր) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
نرنادزور ۱۱۸٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
شوانیدزور
شوانیدزور (به ارمنی: Շվանիձոր) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
شوانیدزور ۴۲٫۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
دزوراک، سیونیک
دزوراک (به ارمنی: Ձորակ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
دزوراک خالی از سکنه است.
کارد، ارمنستان
کارد (به ارمنی: Կարդ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در گغی واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
کارد ۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آیگدزور، سیونیک
آیگدزور (به ارمنی: Այգեձոր) یک روستا در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در ۱ کیلومتری شمال غرب روستای واردانیدزر واقع شده است.
آیگدزور ۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۰۸۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
کوریس، ارمنستان
کوریس (به ارمنی: Կուրիս) (سابقا کوراوانک Կուրավանք) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
کوریس ۱۴٫۳۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
وچتی
وچتی (به ارمنی: Ոչեթի) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در نور آستغابرد واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک و ۶ کیلومتری جنوب شرق روستای نور آستغابرد واقع شده‌است.
وچتی ۰ نفر جمعیت دارد و در ۱۹۰۰ ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
دارباس
دارباس (به ارمنی: Դարբաս) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
دارباس ۲۸٫۰۹ کیلومترمربع مساحت و ۹۷۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
داویت بک، ارمنستان
داویت بک (به ارمنی: Դավիթ Բեկ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
داویت بک ۷۹۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
آچانان
آچانان (به ارمنی: Աճանան) یک روستا در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. آچانان در ۸ کیلومتری شمالشرق کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
آچانان ۷٫۶۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۶۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۹۱۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
موسالام
موسالام (به ارمنی: Մուսալլամ) یک منطقهٔ مسکونی در ارمنستان است که در لرنادزور واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
موسالام ۱۰۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
سه خاک‌سپاری ملکیادس استرادا
سه تدفین ملکیادس استرادا یک فیلم نئو-وسترن فرانسوی-آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵ است که تامی لی جونز در آن بازی کرده و آن را کارگردانی نموده است. فیلمنامه آن را گیرمو آریاگا نوشته است و جولیو سدییو، دوایت یواکام و جنیوری جونز در آن نقش آفرینی کرده‌اند.
سارناکونک
سارناکونک (به ارمنی: Սառնակունք) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
سارناکونک ۴۱٫۷۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۷۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
شاغات
شاغات (به ارمنی: Շաղատ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
شاغات ۴۸٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۹۶۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
شناتاغ
شناتاغ (به ارمنی: Շենաթաղ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
شناتاغ ۴۳٫۸۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تاناهات
تاناهات (به ارمنی: Թանահատ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
تاناهات ۱۱٫۵۶ کیلومترمربع مساحت و ۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تاسیک
تاسیک (به ارمنی: Թասիկ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
تاسیک ۱۹٫۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۲۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
اویتس
اویتس (به ارمنی: Ույծ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
اویتس ۳۳٫۴۳ کیلومترمربع مساحت و ۳۹۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تورونیک
تورونیک (به ارمنی: Տորունիք) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. تورونیک در ۱۱۷ کیلومتری شمال غرب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
تورونیک ۱۸٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تولورس
تولورس (به ارمنی: Տոլորս) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
تولورس ۲۰٫۸۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تسغوک
تسغوک (به ارمنی: Ծղուկ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. تسغوک در ۱۲۰ کیلومتری شمال غرب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
تسغوک ۵۰٫۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۴۲۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۲۲۲۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
واغاتین
واغاتین (به ارمنی: Վաղատին) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
واغاتین ۴۰٫۸۲ کیلومترمربع مساحت و ۵۹۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
واشتون
واشتون (به ارمنی: Տաշտուն) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
واشتون ۲۱٫۶۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۰۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
واهراوار
واهراوار (به ارمنی: Վահրավար) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
واهراوار ۸٫۰۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تالار انتظار
تالار انتظار یا تالار شهر، نام یک مجموعهٔ فرهنگی هنری در شهر کرمانشاه است که در میدان آزادگان در جنوب غربی این شهر قرار دارد. این مجموعه دارای دو بخش است، بخشی از آن به تئاتر شهر کرمانشاه اختصاص یافته‌است؛ و بخش دیگر سالن اصلی این مجموعه است که برای کاربری همایش و کنفرانس ساخته‌شده و ۶۰۴ نفر گنجایش دارد. علاوه بر همایش‌ها و کنفرانس‌ها، اجرای تئاتر و کنسرت‌های موسیقی نیز در این تالار برگزار می‌شود.
معمار این تالار علی‌اکبر صارمی بوده‌است که طراحی این بنا را در سال ۱۳۷۶ انجام داد. ساخت این تالار از سال ۱۳۸۲ آغاز شد و در ۱۳۸۷ به بهره‌برداری رسید.
از اردیبهشت ۱۳۹۲، بخشی از مجموعهٔ انتظار به عنوان تئاتر شهر کرمانشاه نامگذاری شد. مجموعهٔ انتظار کرمانشاه دارای ۲ سالن است. سالن اصلی مجموعه، سالن کنفرانس با ظرفیت ۶۰۴ نفر است که برای برگزاری مراسم‌ها و همایش‌ها و نیز اجرای تئاتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. سالن دیگر با ظرفیت ۲۴۸ نفر به نمایش فیلم و نیز اجرای تئاتر اختصاص دارد. دو پلاتو نیز در این مجموعه با ظرفیت‌های ۱۰۰ و ۵۰ نفر برای اجرای تئاتر ساخته‌شده‌است. دفتر انجمن نمایش کرمانشاه در این مجتمع واقع است.
امیر بانی‌مسعود در کتاب "معماری معاصر ایران: در تکاپوی بین سنت و مدرنیته" در رابطه با معماری این تالار می‌نویسد:
واریاسیون‌های سمفونیک (فرانک)
واریاسیون‌های سمفونیک ، M. 46 اثری برای پیانو و ارکستر تصنیف‌شده توسط سزار فرانک (۱۸۲۲–۱۸۹۰)، آهنگ‌ساز فرانسوی، که آن را در سال ۱۸۸۵ پدید آورده‌است. گفته شده که "واریاسیون‌های سمفونیک" از مستحکم‌ترین آثار اوست که در عین حال کامل هم هست.
این واریاسیون‌ها ترکیبی فوق‌العاده از پیانو و ارکستر و یک اثرِ بی‌عیب‌ونقص و در حدی نزدیک به حد کمال است که یک آهنگ‌ساز آرزو می‌کند در کارش به چنین سرشتی دست یابد!
"واریاسیون‌های سمفونیک"، مثالی خوب برای استفادهٔ فرانک از یگانگی چرخه‌ای با یک زمینهٔ موسیقایی (تِم) گسترش‌یافته به تِم‌های دیگر است.
آریاییان بومی
آریاییان بومی عنوان نظریه ای زبانشناختی و باستان شناختی است که بر پایه آن گویشوران زبان‌های آریایی هند را که امروزه زبان‌های هندوآریایی گفته می‌شوند بومیان شمال و شمال غربی شبه‌قاره هند به‌شمار می‌آورد. این نظریه به دنبال کاوش‌ها و یافته‌های درخشان تمدن دره رود سند به میان آمد و رفته رفته از هوادارانی برخوردار شد. گرچه در این میان برخی گروه‌های تندرو هندو نیز از این دیدگاه استقبال کردند. این نظریه در ضدیت با دیدگاه نظریه مهاجرت هندوآریایی‌ها از بیرون هند به این سرزمین است و خواستار بازنگری در تاریخ سنتی مردمان ودایی و پورانه‌هاست. همچنین ایرانیان و اروپاییان را نخست مردمان این تمدن می‌داند و سرچشمه انشعاب زبانی زبانهای به اصطلاح هندواروپایی را از هند می‌داند. یکی از شواهد آشکار این نظریه را آن می‌دانند که از میان زبان‌های این خانواده بزرگ زبانی بیش از دوسوم آن یعنی ۳۱۳ تا از ۴۴۵ زبان (دربرگیرنده زبان‌های کهن و امروزی) از شاخه زبانهای آریایی هند (زبان‌های هندوآریایی) است.Wikipedia contributors, "Indigenous Aryans," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Indigenous_Aryans&oldid=698388988 (accessed January 23, 2016).
درس‌های تاریکی
درس‌های تاریکی () یک فیلم به کارگردانی ورنر هرتسوک است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد.
شقایق (آلبوم)
شقایق نام چهارمین آلبوم داریوش اقبالی است. این آلبوم شامل ۱۰ قطعه است.
دوباره می‌سازمت وطن
دوباره می‌سازمت وطن نام بیست و پنجمین آلبوم داریوش اقبالی است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. این آلبوم شامل ۶ قطعه است.
شاکی، ارمنستان
شاکی (به ارمنی: Շաքի) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
شاکی ۶۰٫۶۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۹۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
اسپانداریان، سیوینک
اسپانداریان (به ارمنی: Սպանդարյան) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
اسپانداریان ۲۳٫۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۷۱ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
وروتان (سیسیان)
وروتان (به ارمنی: Որոտան) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
وروتان ۱۸٫۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
سالوارد
سالوارد (به ارمنی: Սալվարդ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
سالوارد ۳۱٫۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
نوراوان، سیوینک
نوراوان (به ارمنی: Նորավան) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
نوراوان ۳۴٫۱۷ کیلومترمربع مساحت و ۴۸۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
نژده، ارمنستان
نژده (به ارمنی: Նժդեհ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. نژده در 126 کیلومتری شمال غرب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
نژده ۲۸٫۸۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۹ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۹۰۰ (۲۰۰۰) متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
موتسک
موتسک (به ارمنی: Մուծք) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
موتسک ۲۹٫۸۶ کیلومترمربع مساحت و ۳۲۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
لتسن
لتسن (به ارمنی: Լծեն) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
لتسن ۱۵٫۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۷۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
لور، ارمنستان
لور (به ارمنی: Լոր) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
لور ۱۷٫۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۳۶۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
ایشخاناسار
ایشخاناسار (به ارمنی: Իշխանասար) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
ایشخاناسار ۱۲٫۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۹۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
هاتساوان، سیونیک
هاتساوان (به ارمنی: Հացավան) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. هاتساوان در ۱۱۲ کیلومتری شمال غرب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده‌است.
هاتساوان ۸٫۰۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۵۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۷۷۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
گورایک
گورایک (به ارمنی: Գորայք) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
گورایک ۶۷٫۵۷ کیلومترمربع مساحت و ۴۳۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گتاتاغ
گتاتاغ (به ارمنی: Գետաթաղ) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است. در کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
گتاتاغ ۲۱٫۷۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۸۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
دوازده گام به سوی زندگانی با مهربانی
کتاب دوازده گام به سوی زندگانی با مهربانی (به انگلیسی: Twelve Steps to a Compassionate Life) توسط کارن آرمسترانگ نویسنده و پژوهشگر انگلیسی نگاشته شده است.
کارن آرمسترانگ می‌گوید که در این دوران کمتر درباره مهربانی سخنی به میان می‌آید، حتی رهبران مذهبی بیشتر توجه‌شان بر امور ثانوی متمرکز است تا به اجرا درآوردن قاعده طلایی. او می‌گوید که در سال ۲۰۰۸ بعد از دریافت جایزه‌ای از سازمان غیر انتفاعی تد از این سازمان تقاضا کرده است تا به او یاری دهد تا با همکاری متفکران نظام‌های اعتقادی متعدد، منشوری به نام منشور مهربانی برای مقابله با افراط‌گرایی، تعصب و تنفر تهیه نمایند. از آن پس، هزاران نفر از نقاط مختلف جهان، نظر خود را در مورد پیش‌نویس این منشور در وب‌سایت چند زبانه ارائه دادند و این منشور در اختیار شورایی قرار گرفت که متشکل بود از افراد برجسته مربوط به نظام‌های اعتقادی مسیحیت ، اسلام ، بوداییسم ، و کنفوسیانیسم . این افراد در فوریه سال ۲۰۰۹ در کشور سوئیس جمع شدند تا متن نهایی منشور را تنظیم کنند. از نظر او چنین منشوری نشان خواهد داد که با وجود تفاوت‌های اساسی همه ما توافق داریم که پیروان ادیان مختلف می‌توانند به یکدیگر کمک نمایند تا برای ایجاد صلح و عدالت همصدا شوند.
مجله گاردین در مورد کارن آرمسترانگ می‌گوید: کارن آرمسترانگ نویسنده‌ای است که تحولات عظیم را به روی کاغذ می‌آورد: جهان دوران بودا ، سقراط و کنفسیوس و ارمیا
فردا بس می‌کنم
فردا بس می‌کنم مجموعهٔ تلویزیونی کوچک درام از شبکهٔ زد د اف آلمانی است که داستان مرد چاپگری را روایت می‌کند که به خاطر نیازهای مالی خود و خانواده‌اش به جعل پول می‌پردازد. این مجموعه از مجموعهٔ تلویزیونی آمریکایی برکینگ بد الهام گرفته‌شده است.
یوخن له‌من به عنوان چاپگری در شهر فرانکفورت به همراه همسرش و سه فرزندش زندگی می‌کنند و شدیداً از بحران مالی رنج می‌برد. شرکت چاپگری‌اش، که از پدر همسرش برای او باقی مانده، تحت قروض بسیار زیاد قرار دارد و مدت بسیار زادی هیچ قراردادی به‌دست نیاورده است. در همین حال همسرش نیز به صورت مخفی با مرد دیگری رابطهٔ عاشقانه دارد و زندگی آن‌ها در حال از هم پاشیدن است.
در یک شب پس از کشمکش‌های فراوان با بانک، یوخن له‌من وارد شرکت چاپگری‌اش شده و فکری به ذهنش خطور می‌کند که اسکناس‌های ۵۰ یوروای چاپ کند. پس از کار در تمام شب، موفق به جعل اسکناس به صورت بسیار ماهرانه می‌شود با جعل چندین هزار یورو کمی از مشکلات خود را برطرف می‌کند اما در همین حال مشکلات بسیار بزرگتر دیگری رخ می‌دهند که در طول داستان به آن‌ها پرداخته می‌شود. شعار او در طول داستان این است که «فردا بس می‌کنم»، اما پس از مواجه شدن با یک جعل‌کار دیگر حرفه‌ای، زندگی او به صورت کلی تغییر می‌کند.