انتقال نمونه آلوده
انتقال نمونه‌های آلوده یا نمونه‌هایی که احتمال آلودگی در آن‌ها وجود دارد از یک آزمایشگاه به آزمایشگاه دیگر، از بخش‌های مختلف بیمارستان به آزمایشگاه بیمارستان یا آزمایشگاه خارج از بیمارستان و نیز از مطب پزشکان به آزمایشگاه، باید با رعایت اصول ایمنی و تحت شرایط استاندارد صورت گیرد. این روند باید با استفاده از ظروف مناسبی که مخصوص انتقال نمونه‌های عفونی (نمونه‌هایی که ایجاد عفونت می‌کنند) هستند، بسته‌بندی به روش استاندارد با درج علائم و برچسب‌های لازم روی بسته، و درنظرداشتن شرایط مناسب طی انتقال نمونه به نحوی که کیفیت و تمامیت نمونه حفظ شود، صورت پذیرد. حمل و نقل نمونه‌ها می‌تواند به صورت هوایی، دریایی، زمینی و ریلی طبق قوانین موجود در هر کشور ودستورالعمل مربوطه، با رعایت شرایط صحیح بسته‌بندی و انتقال انجام شود. برای انتقال نمونه‌های عفونی از طرق مختلف، سازمان بهداشت جهانی قوانین مشخصی تبیین نموده است. همچنین انجمن حمل و نقل هوایی بین‌المللی یاتا در مورد چگونگی حمل ونقل مواد عفونی قوانین سخت گیرانه‌ای تدوین نموده که در بیشتر کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مواد عفونی گروه A: موادی هستند که می‌توانند باعث ناتوانی دائمی ویا بیماری‌های کشنده ویا تهدیدکننده زندگی در انسان ویا حیوان سالم شوند و بسته به بیماری‌های بومی وشرایط هرمنطقه متفاوت می‌باشند. به‌طور مثال کشت باکتری سل، بروسلا، و کشت انواع ویروس‌ها مانند هپاتیت ب در این گروه قرار می‌گیرند. موادعفونی این گروه تحت عنوان UN 2814خطر زیستی طبقه‌بندی شده‌اند. آن دسته از مواد عفونی گروه Aکه فقط باعث بروز بیماری درحیوانات می‌شوند، تحت عنوان UN 2900 خطر زیستی قرار می‌گیرند.
موادعفونی گروه B: مواد عفونی که شرایط فوق را از نظر بیماری زایی دارا نمی‌باشند، جزء نمونه‌های بیولوژیکی گروهB و UN 3373 خطر زیستی طبقه‌بندی می‌شوند.
انتقال انواع نمونه‌ها امری بسیار متداول است و این امر با در نظر گرفتن مسافت و نوع نمونه، به صورت هوایی، دریایی، ریلی و زمینی صورت می‌پذیرد. دغدغه مهم در مورد حمل و انتقال نمونه‌ها، انتقال نمونه‌های عفونی وآلوده است که حفظ تمامیت و کیفیت آن و عدم نشت نمونه به محیط اطراف حائز اهمیت بسیاری است و ظروفی که برای انتقال نمونه به کار می‌روند، در حفظ سلامت نمونه و جلوگیری از آلوده شدن محیط نقش ویژه‌ای دارند، به طوریکه در کشورهای مختلف، قوانین و دستورالعمل‌های ویژه‌ای برای انتقال نمونه‌ها وضع شده‌است.
بسته‌بندی کلیه نمونه‌ها می‌بایست به روش استاندارد و با استفاده از سه محفظه صورت گیرد. با توجه به نوع نمونه‌ای که منتقل می‌شود اطلاعات روی برچسب الصاق شده روی محفظه خارجی نمونه متفاوت است. نحوه بسته‌بندی نمونه‌های مختلف دراشکال پیوست آمده است.
جهت بسته‌بندی نمونه‌ها طبق شرایط استاندارد، باید از سه محفظه که واجد شرایط ذیل باشد، استفاده گردد. نمونه ابتدا باید داخل یک ظرف درپیچ دارکه غیرقابل نفوذ به مایعات و همچنین غیرقابل نشت بوده، قرار داده شود. بیشتر اوقات نمونه‌ها داخل لوله آزمایش حمل می‌شوند. درصورتی که تعداد نمونه‌ها و بالطبع تعداد لوله‌ها زیاد باشد، برای جلوگیری از تماس بین آن‌ها می‌توان مطابق اشکال پیوست و به ویژه شکل شماره ۲ لوله‌ها را توسط نگهدارنده‌های مقوایی ضخیم یا نگهدارنده‌هایی ازجنس دیگر مانند اسفنج از یکدیگر جدا کرده و بسته‌بندی نمود. در صورتی که نمونه مایع باشد، باید اطراف لوله‌ها به‌طور جداگانه ماده جاذب رطوبت مانند تکه‌های ابر ویا ماده مشابه گذاشت و سپس درمحفظه دوم (ظرف حمل نمونه) قرارداد، در واقع این مواد جاذب بین محفظه اول لوله آزمایش و محفظه دوم قرار می‌گیرند تا در صورت شکستن لوله‌ها یا آسیب محفظه اول، مواد آلوده به محفظه بیرونی نشت ننماید. مقدار و حجم ماده جاذبی که بین محفظه اول و دوم قرار می‌گیرد باید متناسب با حجم نمونه باشد طوری که بتواند در صورت شکسته شدن یا آسیب به لوله، کل حجم نمونه مایع را جذب نماید تا رطوبت به خارجی‌ترین محفظه نرسد.