زودیاک قاتل
زودیاک قاتل نام مستعار یک قاتل زنجیره‌ای در شمال کالیفرنیا است که بین سال‌های ۱۹۶۰ تا اوایل ۱۹۷۰ دست به قتل‌های سریالی زده‌ است. "زودیاک قاتل" یکی از بزرگترین قتل‌های سریالی حل‌نشده همه دوران به شمار می‌رود. هویت زودیاک هرگز شناسایی و آشکار نشد. زودیاک قربانیان خود را در مناطق بنیسیا، والهو، دریاچه بریاسا و سان فرانسیسکو بین دسامبر ۱۹۶۸ و اکتبر ۱۹۶۹ به قتل رسانده است. بیشتر قربانیان او افراد جوان و زن‌های بین ۱۶ تا ۲۹ سال بودند. این قاتل نام «زودیاک» را بر پایه نامه‌های عجیب و طعنه‌آمیزش که به مطبوعاتی در منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو می‌فرستاد برای خود برگزید. زودیاک قاتل، بیش از بیست نامه برای ارتباط با پلیس نوشته بود که چهار نامه توسط سایفر، نمادها و علائم قرون وسطایی کدگذاری شده بودند. از بین این چهار نامه کدگذاری شده، فقط یکی از آن‌ها به طور کامل رمزگشایی شده. نامه دوم نیز در دسامبر ۲۰۲۰ رمزگشایی شد.
تا به حال مظنونان بسیاری توسط مأمورین قانون نام‌گذاری شده‌اند. اما هیچ شواهد قطعی در این زمینه وجود ندارد. اگرچه پلیس از بیش از ۲۵۰۰ نفر بازجویی کرده، اما پرونده زودیاک قاتل هیچ‌وقت به طور رسمی حل نشد. نامه های رمزگشایی شده 480 و 340 کارکتری هستند. نامه های رمزگشایی نشده هم دارای 32 و 13 کارکتر هستند.در ابتدا کارآگاهان به امید اینکه کسی بتواند کدها را بشکند اقدام به بازنشر عمومی آن کردند و در تلویزیون یک زوج که معلم تاریخ بودند با دیدن نامه و با این ترفند که این نامه از طرف یک قاتل زنجیره ای‌ست باید در جایی از آن کلمه (kill: کشتن) استفاده شده باشد و بعد از یافتن این کلمه موفق به رمزگشایی نامه 480 کاراکتری شدند هرچند آنها نتوانستند 19 کاراکتر آخر نامه را رمز گشایی کنند.نامه دوم نیز به کمک مهندسین و ریاضی دانان توسط یک سوپر‌کامپیوتر رمزگشایی شد. آنها معتقدند که آنچه که سبب طولانی شدن رمزگشایی و شکست های زیادی در این راه شده این است که زودیاک نامه های بدون رمز خود را با غلط های املایی زیادی مینوشته و با همان بی دقتی هم آنها را رمزگذاری میکرده است.
قاتل زودیاک در یکی از نامه‌های خود به مطبوعات ادعا کرد که ۳۷ نفر را کشته است. با این حال، پژوهشگران تنها هفت قربانی را تأیید کردند که دو نفر از آن‌ها زنده مانده بودند. حملات تأیید شده شباهت‌های زیر را داشتند:
این قتل‌ها در آخر هفته یا در تعطیلات عمومی اتفاق می‌افتاد. با یک استثنا که قربانیان، دانش‌آموزان یا دانش‌آموزانی بودند که به صورت دو نفره سفر می‌کردند.
بیشتر قتل‌ها هنگام غروب یا شب انجام می‌گرفتند. این قتل‌ها در درون یک خودرو یا در نزدیکی آن انجام شده‌اند. قاتل، هر بار از سلاح متفاوتی استفاده می‌کرد. صحنه جنایت‌ها معمولاً مکان‌های دورافتاده‌ای بود که بیشتر مورد بازدید دوستداران قرار می‌گرفت. به نظر نمی‌رسد که این قتل‌ها با انگیزهٔ مالی بوده باشد و قربانی مورد آزار جنسی قرار نمی‌گرفته است. عامل این جنایات از طریق تلفن و نامه‌ها به قتل‌های انجام شده خود اذعان می‌کرده است. صحنه‌های جنایت در منطقهٔ خلیج سان‌فرانسیسکو قرار داشتند. بیشتر این قتل‌ها در نزدیکی آب صورت گرفته اند.
با وجود آنکه زودیاک در نامه‌هایش به روزنامه‌ها ادعای قتل ۳۷ نفر را کرد، تحقیقات تنها هفت مورد از آن را تأیید نمود که دو تن از آن‌ها جان سالم به در بردند. اسامی آن‌ها به شرح زیر است:
- دیوید آرتور فارادای (۱۷ ساله) و بتی جو جنسن (۱۶ ساله) در تاریخ ۲۰ دسامبر ۱۹۶۸ در جادهٔ دریاچهٔ هرمن واقع در شهر بنیسیا به ضرب گلوله کشته شدند.
- مایکل رنالت مگئو (۱۹ ساله) و دارلین الیزابت فرین (۲۲ ساله) در تاریخ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ در پارکینگ Blue Rock Springs Park شهر والهو مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. "مگئو" زنده ماند اما "دارلین" پیش از رسیدن به بیمارستان درگذشت. ماژئو هم روز بعد از حمله به مدت بیش از 20 سال فراری و ناپدید بود. توصیف مایک ماجئو از قاتل: جوان_مرد_سفید پوست_26 الی 30 ساله_قدرتمند_حدود 5 فوت و 8 اینچ قد_موهای قهوه ای روشن فر
- برایان کلوین هارتنل (۲۰ سال) و سیسلیا ان شپرد (۲۲ ساله) در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۹ در دریاچهٔ بریسا واقع در شهرستان ناپا با چاقو مورد حمله قرار گرفتند. "هارتنل" با وجود جراحات ناشی از هشت ضربهٔ چاقو در پشت خود زنده ماند. اما "شپرد" سه روز بعد درگذشت. قاتل با لباس یکدست مشکی یک کلاه جلادی به سر و عینک آفتابی روی چشم به طرف آن‌ها اسلحه گرفته و کیف پول و سوئیج ماشین آن‌ها را درخواست کرده سپس چند بند همراه خود داشته و از شپرد می‌خواهد تا دستان هارتنل را ببندد و بعد خود می‌آید گرهٔ بند را سفت کرده دستان شپرد را می‌بندد و سپس با چاقو زدن به پشت برایان هارتنل ضربه می‌زند و هر دو را با ضربات متوالی چاقو می‌زند. جای چکمه‌های نظامی در صحنهٔ قتل از قاتل نیز بدست آمد.بخشی از مکالمه صورت گرفته بین هارتنل و قاتل_(قاتل:"تکون نخورید کیف پولاتون و سوئیج ماشین رو رد کنید بیاد_ هارتنل:میخوای چک بنامت بزنم شمارم هم خواستی بهت میدم سوئیج ماشین احتمالا روی زیلو هست_قاتل:بلند نشو میخوام که اون دست و پات رو ببنده نمیخواد نقشه بکشی از زندان فرار کردم و حین فرار یک نگهبان رو کشتم از کشتن دوباره نمیترسم قصد دارم ماشینتون رو برمیدارم و میرم مکزیک_ هارتنل: اینجا شبا خیلی سرد میشه ممکنه حیوونا بهمون حمله کنن میشه نشون بدی اسلحه پر بود یا خالی؟)
- پاول لی استاین(29 ساله) یک رانندهٔ تاکسی بود که در ۱۱ اکتبر ۱۹۶۹ در محلهٔ Presidio Heights شهر سان فرانسیسکو در تقاطع واشنگتن و چری مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. آن‌طرف خیابان چند کودک از پشت پنجرهٔ خانه‌شان مسافر را می‌بینند که دارد در صندلی جلو، کاری با راننده می‌کند. ابتدا تصور می‌کنند درگیری میان آن دو صورت گرفته در هر صورت با پلیس تماس می‌گیرند. کارآگاه دیوید تاسکی به همراه دستیارش ویلیامز و گروه‌شان به محل قتل اعزام می‌شوند. کیف پول راننده سوئیج ماشین هم نبود. روی صندلی عقب یک جفت دستکش مردانهٔ مشکی سایز هفت قرار داشت. بر پایه گزارش‌های تاکسی راننده می‌بایست مسافر را در تقاطع واشنگتن و میپل پیاده کند. اما اینکه چرا جلوتر آمده و در تقاطع واشنگتن و چری توقف کرده‌است هنوز یک راز است. طرح معروفی از چهرهٔ قاتل بر پایه آن چیزی که یکی از بچه‌ها که برای لحظات کوتاهی مسافر را دیده بود بدست می‌آید. قاتل قطعه‌ای از لباس مقتول را جدا و برای روزنامهٔ سان‌فرانسیسکو کرونیکل ارسال کرد.همچنین یک نمونه اثر انگشت خونی ناقص همانجایی که طبق گفته شاهدین مسافر آخرین بار ماشین را لمس کرده هم بدست آمد.لیندو لافرتی، یک پلیس گشت زن بازنشسته، در سال ۲۰۱۲ در کتاب خود (The Zodiac Killer Cover-Up) مدعی شد که زودیاک همچنان زنده و با ۹۲ سال سن ساکن شهرستان سولانو است.
سومین نامه از چهار نامه رمزگذاری شده زودیاک در دسامبر ۲۰۲۰ رمزگشایی شد. او در این نامه نوشته بود: امیدوارم از اینکه دنبال من می‌گردید بهتون خیلی خوش بگذره. اون کسی که تو تلویزیون نشون دادید من نبودم. من از اتاق گاز نمی‌ترسم برای اینکه من رو مستقیم به بهشت می‌بره چون حالا به اندازه کافی، برده دارم که برای من کار کنن».
جنایت‌ها، پیام‌ها و نامه‌های رمز دار زودیاک تاکنون الهام بخش تولید بسیاری از فیلم‌ها، رمان‌ها و برنامه‌های تلویزیونی بوده‌است که معروف‌ترین آن‌ها فیلم سینمایی "زودیاک" به کارگردانی دیوید فینچر است.