hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
لوله‌کشی
"با لوله‌کشی صنعتی (پایپینگ) اشتباه نشود."
لوله‌کشی به نصب لوله‌های فلزی، پلاستیکی، سیمانی و غیره به منظور انتقال مایعات، گازها، و گاه جامدات کوچک گفته می‌شود.
در صنعت قطعات (درونی) لوله‌کشی می‌توانند از چوب، شیشه، فولاد، آلومینیم، پلاستیک و سیمان ساخته شوند. گاه در صنعت برای قطعات لوله‌کشی از تیتانیم، کروم، و دیگر آلیاژهای فولاد هم استفاده می‌شود.
قطعات درونیِ یک لوله‌کشی معمولاً برای اندازه‌گیری و کنترل فشار، دما و مقدار جریان به‌کار می‌روند. برای لوله‌کشی در خانه‌ها در قدیم از لوله‌های سربی بهره می‌گرفتند، ولی امروزه لوله‌های غیرسربی برای این منظور به‌کار می‌روند. لوله‌کشی در خانه‌ها برای انتقال آب و گاز به منازل و باغچه‌ها و تخلیهٔ فاضلاب به‌کار می‌رود. اخیراً از لوله‌های پلی‌پروپیلن (لوله سبز یا لوله سفید پلاستیکی) برای لوله‌کشی آب در منازل، تأسیسات و… استفاده می‌شود.
لوله‌کشی برای موارد زیر استفاده می‌شود:
لوله‌کشی ساختمان شاخه ای از لوله‌کشی است که برای لوله‌کشی تأسیسات گرمایش و سرمایش، آبرسانی و تخلیه فاضلاب ساختمان‌های مسکونی و عمومی به کار می‌رود که یکی از کارهای اساسی و مهم در هنگام ساخت این ساختمان‌ها می‌باشد و باید طبق اصول و قواعد خاصی و توسط یک لوله‌کش ماهر و مسلط به نقشه لوله‌کشی انجام گردد. در غیر اینصورت هزینه اصلاحات یا تغییرات می‌تواند بسیار بالا رود.
لوله‌کشی صنعتی، شاخه‌ای است از فناوری‌های ساخت واحدهای فرایندی (پالایشگاه‌ها، کارخانه‌های پتروشیمی، نیروگاه‌ها و …) که به منزله رگهای درون بدن، اجزای تشکیل دهنده این واحدها را به هم متصل می‌کند. در یک واحد فرایندی مثل پالایشگاه، اجزای گوناگونی وجود دارد، شامل تجهیزات ثابت مثل مخازن، برج‌ها، مبدل‌های گرمایی؛ تجهیزات دوار مثل پمپ‌ها، کمپرسورها و دمنده‌ها؛ و پیوند دهنده دو جزء پیش گفته یا همان لوله‌های درون کارخانه که وظیفه اتصال اجزا را به دوش می‌کشد.
از نقطه نظر مهندسی لوله‌کشی بهینه لوله‌کشی ای است که سیالات را به صورت بهینه انتقال دهد.
چند سال پس از ۵۱۸ پ. م؛ که کارهای هموار کردن زمین برای ساخت تخت‌جمشید انجام شد به ساخت دستگاه آب دَرکُنی تخت‌جمشید پرداختند. نخست در دامنهٔ آن بخش از کوه رحمت که مشرف بر تخت است آبراهه‌هایی ایجاد کردند، و سر این آبراهه‌ها را در یک خندق بزرگ و پهن، که در پشت دیوار شرقی تخت کنده بودند، گذاشتند تا آب باران کوهستان از راه آن خندق به جویبارهایی در جنوب و شمال صفه راه یابد و به دَر رَوَد. بدین‌گونه خطر ویرانی بناهای روی تخت ناشی از سیلاب جاری از کوهستان از میان رفت، اما بعدها که این خندق پُر شد آب باران کوهستان قسمت اعظم برج و باروی شرقی را کند و به درون محوطه کاخ‌ها ریخت و آن‌ها را انباشت، تا این که در هفتاد سال گذشته؛ باستان‌شناسان این خاک‌ها را بیرون ریختند و چهره بناها را دوباره روشن ساختند. بر روی خود صفه، آبراهه‌های زیرزمینی کنده‌اند که از میان حیاط و کاخ‌ها می‌گذشت و آب باران سقف‌ها از راه ناودان‌هایی که مانند لوله بخاری و با آجر و ملاط قیر در درون دیوارهای ستبر خشتی تعبیه کرده بودند، وارد آبراهه‌های زیرزمینی می‌شد و از زیر دیوار جنوبی به دشت و خندقی در آن جا می‌رسید. هنوز بخش‌هایی از این آبراه‌های زیرزمینی و ناودان‌های درون دیوارها را در گوشه‌وکنار تخت‌جمشید می‌توان یافت. هم‌اکنون نیز آب باران‌های شدید زمستانی از این آبراه‌ها به در می‌رود.
گله
به گروهی بیش از یک حیوان، از جمله گوسفند، گاو، بز، شتر ، اسب، خر، قاطر، آهو و غیره که با هم زندگی یا حرکت کنند گَلّه یا رمه گفته می‌شود. گله معمولاً جمع چند حشم است.
به پرورش گله‌ها از سوی انسان به منظور استفاده اقتصادی، گله‌داری گفته می‌شود.
گله‌داری در ایران به طور عمده توسط عشایر کوچ‌رو صورت می‌گیرد اما روستاییان و عشایر یکجانشین هم دارای گله هستند.
در آمریکا گله‌های بزرگی را درون منطقه محصوری پرورش داده و نگهداری می‌کنند که به آن محدوده گله‌زار (ranch) گفته می‌شود.
محمد صادقی (بازیکن فوتبال)
محمد صادقی (۲۵ اسفند ۱۳۳۰ - اهواز) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
وی سابقه بازی در باشگاه‌های پاس تهران، پرسپولیس و شاهین را دارد. صادقی در جام جهانی ۱۹۷۸ عضو تیم ملی فوتبال ایران بود.
شوت‌های سنگین، تکنیک بالا، دوندگی، قدرت بدنی بالا و تعصب از ویژگی‌های وی بود.
او به همراه علی پروین، خداد عزیزی و علی کریمی نامزد تکنیکی‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران شد که در آخر علی کریمی از همه بیشتر رای آورد.
وی در جریان دیدار دوستانه منتخب تهران و بایرن مونیخ در تیرماه ۱۳۵۱ که با پیروزی شش بر دو تیم منتخب به پایان رسید، هت تریک کرد.
افتخارات ملی: حضور در المپیک مونیخ (۱۹۷۲)، حضور در جام جهانی آرژانتین (۱۹۷۸)، قهرمانی در بازی‌های آسیایی (۱۹۷۴)
افتخارات باشگاهی:۲ بار قهرمانی لیگ با پاس (۱۳۵۶ و ۱۳۵۷)، قهرمانی جام حذفی با پرسپولیس (۱۳۵۸)، قهرمانی جام حذفی با شاهین (۱۳۶۰)
موارد دیگر: حضور در جام جهانی کوچک برزیل(۱۹۷۰)، حضور در جشنواره رئال مادرید (۱۹۷۷)، کسب عنوان بهترین بازیکن ایران (۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵)، گلزنی مقابل تیم آرژانتین ۱۳۵۶ در جشنواره رئال مادرید
شبستان
شبستان قسمتی است از مسجدهای بزرگ که دارای سقف است. شبستان‌ها فضاهای سرپوشیده و دارای ستون‌های یک شکل و موازی‌اند که از یک طرف به صحن مسجد راه دارند. همچنین شَبستان مکانی بود در خانهٔ پادشاهان قدیم که خلوت‌خانه و حرم‌سرا و خوابگاه آنان به شمار می‌آمد. در دورهٔ قاجار در ایران شبستان را اندرون، اندرونی و زنانه می‌گفتند.
شبستان که در آن نماز گزارده می شود، یکی از فضاهای اصلی همه مساجد بوده است، که معمولا دارای دو بخش زنانه و مردانه است. اکثر مساجد دارای شبستان زمستانی و تابستانی می باشند. این فضا که محراب در آن واقع است. در بعضی از مساجد با ستون و در بعضی دیگر بدون ستون می باشد. شبستان های بدون ستون از ویژگی های مساجد عثمانی می باشد.
واژه ای شبستان برای دالالت بر چنین فضاهایی در مسجدها، امری دیرینه نیست و از حدود سده ی دوازدهم هجری قمری است که در متون تاریخی به معنای فضای نمازخانه‌های مسجدها به کار برده شده است.
که معمولا متشکل از اتاقی مستطیلی و کم و بیش در مواردی با شکلی متفاوت است و جزء کم مساحت ترین شبستانها به شمار می روند . پوشش سقف این مسجدها،گاه باطاق است و گاه تخت است.
این شبستان ها ،فضاهایی معمولا چهارگوش دارند که سقف آنها گنبدی است.
که محصول قرارگیری سقف بر مجموعه ای از ستون ها است که گاه این سقف طاقی و گاه نیز تخت است .
محصول ترکیب لااقل دو نوع از سه نوع شبستان پیش گفته شده است.بر پایهٔ: لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ شبستان
ورزقان
ورزقان یکی از شهر های کهن و مهم استان آذربایجان شرقی می‌باشد که مرکز شهرستان ورزقان هست این شهر در ۳۵کیلومتری از شهر اهر ، در ۶۵ کیلومتری شهر تبریز و ۱۳۵ کیلومتری شهر جلفا جایگاه دارد و از شهرستان هایی است که به مرکز استان نزدیک است. در نزدیکی این شهر سد مهمی به نام زرآباد واقع شده است که بخاطر لذت ماهیگیری و دل انگیز بودن همه ساله گردشگران زیادی را به خود جذب میکند.
قدیمی ترین اثری که از ورزقان(ورزگان) نام برده صورة الارض ابن حوقل در قرن چهارم است. ورزقان پیش‌تر یکی از بخش‌های تابعهٔ شهرستان اهر بوده و ۳۰۰ روستا در تابعیت این بخش بوده‌اند. در این زمان، این بخش جزء بزرگ‌ترین بخش‌های استان آذربایجان شرقی بوده‌است؛ ولی بعدها بخش‌هایی از آن به شهرستان‌های جلفا، هریس و تبریز ملحق شدند و شمار روستاهای آن به ۱۶۴ روستا کاهش یافت.
به هنگام تشکیل شهرستان جلفا در دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی، بخشی از منطقهٔ دیزمار (دهستان دیزمار غربی) شامل شهر سیه‌رود و روستاهای تابعهٔ آن، از بخش ورزقان جدا شده و به شهرستان جدیدالتأسیس جلفا پیوستند.
هم‌چنین دهستان خواجه که یکی از دهستان‌های تابعهٔ بخش ورزقان بوده، به بخش تبدیل شد. سپس بخش تازه‌تأسیس خواجه به شهرستان هریس پیوست و به‌عنوان دومین بخش این شهرستان شناخته شد.
دهستان اسپران به مرکزیت روستای ینگی‌اسپران نیز پیش‌تر از دهستان‌های جنوبی بخش ورزقان اهر بوده که در تقسیمات جدید کشوری و هم‌زمان با مستقل‌شدن شهرستان‌های آذرشهر و اسکو از شهرستان تبریز، به این شهرستان پیوست و از دهستان‌های تابعهٔ بخش مرکزی شهرستان تبریز شد.
شغل بیشتر مردم ورزقان کشاورزی و دامداری و همچنین معدنکاری است؛ همچنین عده‌ای در مراکز دولتی مستقر در این شهر مشغول به کار هستند. این منطقه بزرگ‌ترین قطب تولید عدس و سومین قطب تولید عسل در سطح استان آذربایجان شرقی است. عشایر ارسباران تابستان‌ها در دشت‌های اطراف ورزقان مستقر شده و به کشاورزی و دامداری می‌پردازند. از مشاهیر بزرگ ورزقان خاندان معصومی و رضایی که تنها خاندانی بودند با روس ها مبارزه کردند و برای ایران خون دادند.
ورزقان در منطقه‌ای کوهستانی واقع شده و دارای تابستان‌هایی معتدل و زمستان‌هایی سرد است. کوه‌های آق‌داغ، ایری‌داغ، پیرسقا، جله‌داغ، جوشون، خاروانا و مشک‌عنبر در پیرامون این شهر جای گرفته‌اند.
در سالیان اخیر سد ورزقان تبدیل به بهشت عاشقان ماهیگیری شده است؛ به‌طوری‌که از مناطق مختلف استان برای تفریح و ماهیگیری به این منطقهٔ زیبا مراجعه می‌کنند.طبق آخرین تقسیمات کشوری، شهرستان ورزقان دارای دو بخش به نام‌های مرکزی (شامل دهستان‌های ازومدل جنوبی، ازومدل شمالی، بکرآباد و سینا) و خاروانا (شامل دهستان‌های دیزمار مرکزی، جوشین و ارزیل)، دو نقطه شهری به نام‌های ورزقان و خاروانا و ۱۶۳ روستا است.
براساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰، جمعیت شهرستان ورزقان در حدود ۴۵ هزار و ۷۰۸ نفر (۱٫۲ درصد جمعیت استان) و جمعیت مرکز این شهرستان ۵ هزار و ۳۸۵ نفر برآورد شده‌است. جمعیت شهری این شهرستان ۶ هزار و ۷۵۸ نفر و جمعیت روستایی آن ۳۸ هزار و ۹۵۰ نفر و تعداد خانوار آن ۱۲ هزار و ۲۴۴ خانوار است.
[http://www.asriran.com/fa/news/227834
زبان ایدو
ایدو یک زبان ساختگی است که پس از اسپرانتو می‌توان آن را پراهمیت‌ترین زبان ساختگی جهان دانست. این زبان در اوایل قرن بیستم توسط گروهی از گویش‌وران اصلاح‌طلب اسپرانتو ابداع شد اما امروز گویش‌گران بسیار کمی دارد که اکثراً در اروپا هستند. (احتمالاً چیزی بین ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ نفر)
ایدو در واقع توسط عده‌ای از اسپرانتودانان اصلاح طلب ابداع شد و بسیاری از متکلمان زبان ایدو اسپرانتودان بوده‌اند که بعداً به این زبان گرایش پیدا کرده‌اند. جماعت بسیاری از ایدودان‌ها در آلمان، فرانسه و اسپانیا می‌باشند و تعدادی نیز در دیگر کشورها. همچنین بین کسانی که به زبان ایدو صحبت می‌کنند با کسانی که به این زبان آشنا هستند فرق است. خیلی از اسپرانتودان‌ها به این زبان آشنا هستند ولی زبان مورد استفاده‌شان اسپرانتو است و از ایدو استفاده نمی‌کنند.
ایدو از نظر دستوری بسیار به زبان اسپرانتو شبیه می‌باشد. همچنین از نظر واژگان. ایدو و اسپرانتو دو زبان ساده از نظر دستوری، آموزش و استفاده از واژگان با ریشهٔ اروپایی می‌باشند:حروف صدادار ایدو همان ۵ حرف (a، e، i، o، u) می‌باشند. تکیه آوائی نیز در سیلاب یکی مانده به آخر می‌باشد جز در فعال در در سیلاب پایانی می‌باشد.
هر واژه در فرهنگ لغات ایدو از یک ریشه - واژه ساخته شده‌است. یک ریشه - واژه شامل یک ریشه و یک پایانه دستوری می‌باشد. دیگر واژگان را می‌توان با تغییر پایانه آن واژه ساخت. در زبان ایدو هیچ قانون اجباری جایگاه دستوری واژگان وجود ندارد و دلبخواه است. تعدادی از پایانه‌های دستوری:
مفرد جمع نامشخص اول شخص دوم شخص سوم شخص اول شخص دوم شخص سوم شخص خودمانی محترمانه مذکر مؤنث خنثی در صورت مهم مشخص نبودن جنسیت
فارسی: من تو شما او او او او ما شما آن‌ها کسی، شخصی
ایدو: me tu vu il(u) el(u) ol(u) lu ni vi li on(u)
بخشی از فصل ۱۷ این کتاب:
تولوز در تاریخ ۲۳ تا ۲۷ سپتامبر میزبان نشست ۲۰۰۵ ایدو بود.
۲۰۰۴: کیو، اکراین - ۱۷ شرکت‌کننده از ۹ کشور.
۲۰۰۳: گروس بادن، آلمان - شرکت‌کننده از ۶ کشور.
۲۰۰۲: کراکف، لهستان - ۱۴ شرکت‌کننده از ۶ کشور.
۲۰۰۱: نورنبرگ، آلمان - ۱۴ شرکت‌کننده از ۵ کشور.
۱۹۹۸: بیائوبرزِگی، لهستان - ۱۵ شرکت‌کننده از ۶ کشور.
۱۹۹۷: باکوم (اکنون: کاستریکوم)، هلند - ۱۹ شرکت‌کننده از ۷ کشور.
۱۹۹۵: اِلسنیک، آلمان.
۱۹۹۱: اُستِند، بلژیک - ۲۱ شرکت کننده.
۱۹۸۰: نامور، بلژیک – ۳۵ شرکت کننده.
۱۹۶۰: زوریخ، سوئیس - حدود ۵۰ شرکت کننده.
ارشادالطالبین
ارشادالطالبین (یا انشاء هرکرن) نام کتابی به فارسی نوشته هرکرن فرزند متهورا داس مولتانی دربارهٔ الگوهای نامه‌نگاری اداری است. هرکرن (هریکارَنه) منشی اعتبارخان و از درباریان جهانگیر، پادشاه گورکانی هند بوده است.
این کتاب به ۷ باب به نام‌های زیر تقسیم شده است:
این کتاب در میان سال‌های ۱۶۲۴-۱۶۴۵ه / ۱۰۳۴-۱۰۵۵م نوشته شده و در ۱۷۸۱ توسط اف. بالفور با ترجمه انگلیسی در کلکته به چاپ رسیده است.
بالفور، اف.، "انشاء هرکرن،" کلکته ۱۷۸۱.
گوسفند
گوسفند یا گوسپند پستانداری است از راستهٔ جفت‌سم‌سانان، از گروه نشخوارکنندگان و از خانواده گاوسان.
این حیوان را جهت استفاده از پشم، پوست، شیر و گوشت اهلی کرده و به صورت گله‌های بزرگ نگهداری می‌کنند.
به گوسفند نر، قوچ و به گوسفند ماده، میش و به فرزندشان، بره گفته می‌شود، به ماده‌های جوان جفت نخورده کابی (هم‌معنی باکره) و به نرهای جوان نَر سِلِک (یعنی نر کوچک) گفته می‌شود. و ماده‌های باردار را (آوِستَن) می‌گویند.
گاهی اوقات بر اثر جهش‌های ژنتیکی در بعضی از میش‌ها شاخ‌های کوچک به‌وجود می‌آید. و در برخی نژادهای قوچ، گاهی اوقات شاهد وجود چهار شاخ هستیم. ولی به‌طور عمده و به‌صورت معمول ماده‌ها بی شاخ و نرها دو شاخ یا بدون شاخ هستند. گوسفندان نژادهای زیادی دارند که برخی از آنها شامل؛زِل.تاب.دو تاب.افشاری.مهربان.کردی.لری.رومانوف.دولان میباشد. دولان گرانترین و سنگین وزنترین نژاد گوسفند در جهان است که اسپرم ان برای تولید مثل به فروش میرسد.انسان از شیر و گوشت و پشم گوسفند استفاده می‌کند و از این نظر گوسفند جانوری مفید برای انسان است. در مناطق بادیه‌نشین، همچنین در شهر و روستا، شیر گوسفند نوشیده می‌شود. از پوستش کفش می‌دوزند و پشمش را می‌ریسند. همچنین فضولات گوسفند را که پشکل نام دارد کود کشاورزی می‌کنند. جمعیت کل گوسفند و بز جهان در حدود دو میلیارد راس است که حدود دو سوم این مقدار (بیشتر از ۱٬۳۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ راس) گوسفند و بقیه (در حدود ۷۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ راس) بز است. بیشترین تعداد گوسفندان جهان به تعداد صد و پنجاه میلیون راس در استرالیا پرورش داده می‌شود، پس از آن چین با حدود صد و چهل میلیون راس، هند با حدود هشتاد میلیون راس و ایران با حدود شصت میلیون راس قرار دارند؛ کشورهای سودان، نیجریه، نیوزلند، انگلیس، پاکستان و اتیوپی در رده‌های بعدی قرار دارند.
از شیر گاو غلیظتر است. شیر گوسفند سیاه مرغوبتر است. شیر گوسفند مقوی سیستم حسی و عصبی است و نیروی جنسی را افزایش می‌دهد. همچنین برای زخم روده و خلط خونی مفید است. ترکیب شیر گوسفند و روغن بادام شیرین و صمغ عربی جهت سرفه توصیه می‌شود.
فهرست کشورهای دارای بیشترین تعداد گوسفند زنده بر اساس گزارش فائو در سال ۲۰۱۸ در سر اکثر گوسفندان (دقیقاً در سینوس مجرای بینی) دو یا چند کرم بزرگ زندگی می‌کنند که لارو مگس انگلی گوسفند یا Oestrus ovis هستند. پس از کشتن گوسفند قصاب سر گوسفند را به زمین می‌کوبد تا کرمها خارج شوند. نوعی انگل دیگر کرم مغز نیز وجود دارد که به مغز حیواناتی چون گوسفند، بز، گوزن و برخی حیوانات دیگر حمله می‌کند. همچنین انگل‌های گوارشی متنوعی ممکن است از طریق گوشت گوسفند منتقل شوند که نیاز به پختن کامل گوشت دارد. در مورد مبتلا شدن به انگل تفاوتی بین گوسفند و دیگر حیوانات وجود ندارد.
پیله‌رود
پیله‌رود منطقه‌ای روستایی است متشکل از ۱۴ روستا در استان اردبیل در دهستان گرده بخش مرکزی شهرستان نمین است. این روستا در مرز جمهوری آذربایجان قرار گرفته‌است. پیله‌رود منطقه‌ای کوهستانی بوده و کلیه روستاهای آن در ارتفاع بالای ۱۷۰۰ متر از سطح دریا واقع شده‌اند همچنین در این منطقه ویرانه‌های مربوط به آبادی‌های روزگار گذشته نیز مشهود است.
از کوه‌های پیرامون پیله‌رود می‌توان به قرخلر(چهل تن)، قلعه‌زنگی، چهل‌گز، هفتانی، زهوو، ساقو، لـله، بورانی، گنبد، الگو، کلکلی، تنگ، بیوک، اوچ‌دره، و اسد اشاره کرد.
منطقه پیله‌رود در جوار روستاهای عنبران بالا، علی‌کمر، خواجه‌بولاغی و دلیکلی داش قرار دارد.
پیله‌رود خود شامل ۱۳ محله روستایی به نام‌های: ۱ -آقایارلو ۲ - هُشنه ۳ - فتح مقصود ۴ - نظرعلی کندی ۵- خوش آباد ۶-مسجدمحله ۷-پیرزاده ۸- قلعه ۹-قاضی‌کندی ۱۰-گودلر ۱۱-صالح قشلاقی ۱۲- پیرجوار ۱۳- یوزباشی قلعه سی می‌باشد. در بین ۱۳روستا، روستای اقایارلو به لحاظ قرار گرفتن در ارتفاع و محصور شدن در بین باغات از زیبایی خاصی برخوردار است.
همچنین روستای ولی‌آباد به دلیل مهاجرت اهالی مدت‌هاست که خالی از سکنه بوده و به صورت مخروبه‌ای در آمده است. در روستای هشنه چشمه آب معدنی بسیار غنی و ویژه بنام زرده بره قرار دارد.
مردم این منطقه مسلمان می‌باشند و با باغداری وکشاورزی و دامپروری گذران زندگی می‌کنند. زبان مردم پیله‌رود زبان ترکی آذربایجانی است. اهالی این روستاها بستگان بسیاری در جمهوری آذربایجان دارند و قبل از قوت گرفتن حکومت بلشویکی در شوروی سابق ضمن تردد در شهرهای جمهوری آذربایجان نسبت به خرید و فروش و کار اقدام می‌نمودند.
روستاهای منطقه پیله‌رود تقریباً در اطراف رودخانه قرار گرفته‌اند و نام منطقه الهام گرفته از نام این است.
برخی پیله را بزرگ معنی می‌کنند. نام روستاهای دیگری ازجمله پیله‌سهران، پیله‌درق و پیله‌گلین که هر سه از توابع اردبیل‌اند نیز با همین واژه ساخته شده‌است. در گیلان نیز روستاهایی واژه پیله را در خود دارند هم‌چون پیله‌سرا، پیله‌محله، پیله‌داربُن و پیله‌بازار (پیربازار).
در نزهةالقلوب حمدالله مستوفی دربارهٔ شهر پیله‌سوار استان اردبیل نیز آمده است که آن را «امیری پیله‌سوار نام یعنی سوار بزرگ از امرای آل بویه ساخت و اکنون به‌قدر دیهی مانده است.»
مطب
مَطَب عموما جایی است که پزشک در آن به معاینه و درمان بیماران می‌پردازد، البته تسامحا به محل فعالیت سایر شاغلین حرف پزشکی مانند روانشناس که دارای دفترکار می‌باشند نیز می‌توان مطب اطلاق کرد.واژه مطب اسم مکان از ریشه طب است و در پارسی به آن پزشکگاه هم می گویند.
طبق قوانین موجود تأسیس مطب در ساختمانهای مسکونی نیز مجاز است. هر پزشکی تنها پس از اخذ مجوزهای لازم مانند پروانه مطب از سازمان نظام پزشکی) مجاز به تأسیس مطب است و مسئولیت اقدامات درمانی انجام شده در مطب برعهده پزشک می‌باشد . نصب تابلو، چاپ سرنسخه، تعرفه دریافتی از بیماران، اقدامات درمانی قابل انجام در مطب، فهرست ملزومات مطب و شرایط فیزیکی آن تابع قوانین موجود می‌باشد .
روستا
در مورد روستا و دِه تعاریف متعدد و زیادی گفته شده، ده یا روستا که در پارسی میانه، ده (Deh) در پارسی باستان (Dahya) به معنی سرزمین و در اوستا به شکل دخیو (Daxya) آمده‌است. در ایران، ده از قدیمی‌ترین زمان یک واحد اجتماعی و تشکیلاتی و جایی بوده‌است که در آن گروه‌هایی از مردم روستایی برای همکاری در زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی گرد هم تجمع یافته‌اند. ده اساس زندگی اجتماعی ایران را تشکیل می‌دهد و اهمیت آن به اعتبار اینکه یک واحد تشکیلاتی در زندگی روستایی است، در سراسر قرون وسطی و از آن پس تا به امروز برقرار بوده‌است.تلویزیون اینترنتی روستایی کشور در سال ۱۳۹۹ با هدف معرف روستا ها تاسیس و راه اندازی شد.
در عرف ده عبارت از محدوده‌ای از فضای جغرافیایی است که واحد اجتماعی کوچکی مرکب از تعدادی خانواده که نسبت به هم دارای نوعی احساس دلبستگی، عواطف و علائق مشترک هستند، در آن تجمع می‌یابند و بیشتر فعالیت‌هایی که برای تأمین نیازمندی‌های زندگی خود انجام می‌دهند، از طریق استفاده و بهره‌گیری از زمین و در درون محیط مسکونی‌شان صورت می‌گیرد، این واحد اجتماعی که اکثریت افراد آن به کار کشاورزی اشتغال دارند در عرف محل ده نامیده می‌شود.
قانون "تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری"، مصوب تیر ۱۳۶۲، روستا را چنین تعریف می‌کند: «روستا» که از نظر وضعیت طبیعی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی همگون بوده و با قلمرو معیّن ثبتی یا عرفی مستقل شناخته شود. روستا از حداقل ۲۰ خانوار یا صد نفر ساکن متمرکز یا پراکنده تشکیل می‌شود. اکثریت ساکنان دائمی روستا به‌طور مستقیم یا غیر مستقیم به فعالیت در زمینهٔ کشاورزی، دامداری، باغداری، صنایع روستایی یا صید اشتغال دارند. روستا در عرف به عنوان ده، آبادی، قلعه، دهکده یا قریه نیز نامیده می‌شود.
درقانون اصلاحات ارضی در ایران ده چنین تعریف می‌شده‌است: ده یا روستا عبارت از یک مرکز جمعیت و محل سکونت و کار تعدادی خانواده که در اراضی آن ده به کار کشاورزی اشتغال دارند و درآمد بیشتر آنان از طریق کشاورزی حاصل می‌شود. واژه «دهاتی» نزد شهرنشینان ایرانی ممکن است به عنوان دشنام به کار رود.
روستا مکانی جهت تأمین مایحتاج شهرنشینان بوده که چند سالی است به دلیل تورم موجود و افزایش قیمت اقلام مورد نیاز روستاها و نبود کفاف درآمد جهت گذران زندگی توسط روستانشینان باعث از رونق افتادن تولیدات روستایی و مهاجرت گستردهٔ روستاییان به شهرها و سکونت در حاشیهٔ شهر شده و باعث روی اوردن روستاییان به مشاغل کاذب در شهرها ازجمله دست فروشی شده که مورد هجوم و اعتراض مغازه داران قرار گرفته است.
هوهانس تومانیان
هُوْهانِس تادئوسی تومانیان ، (زاده – درگذشته ۲۳ فوریه ۱۹۲۳) شاعر، داستان‌نویس فعال ادبی و اجتماعی برجستهٔ ارمنی بود.
تومانیان نخستین بار، درسال۱۸۹۰ م. / ۱۲۶۹ ش. با انتشار داستان آرِو یِو لوسین (خورشید و ماه) در ماهنامه کودکان آغبیور شناخته شد. پس از آن داستان‌های بسیاری برای کودکان نگاشت که از میان آنها می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
هوهانس شیراز
هُوْهانِس (اونیک) تادئوسی کاراپتیان متخلص به هُوْهانِس شیراز شاعر برجسته اهل ارمنستان در سده بیستم (میلادی) می‌باشد.
حماسه اندوه یکی از شعرهای برجسته این شاعر است.
هوهانس شیراز در ۲۷ آوریل ۱۹۱۵ در شهر گیومری در استان شیراک به دنیا آمد. مادرش آستقیک کوتاه مدتی پیش از تولد وی به علت نسل‌کشی ارمنی‌ها بیوه شده بود.
دوران کودکی اش در پرورشگاه سپری گردید. در سال ۱۹۳۲م در کارخانه نساجی زادگاهش به کار پرداخت. هوهانس شیراز در سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۴۱ در رشته تاریخ و ادبیات دانشگاه دولتی ایروان به تحصیل پرداخت و پس از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه همه نیرویش را صرف خلاقیت‌های ادبی کرد.
هوهانس شیراز در مجموع شاعری غزل سرا است و آثارش که برخی از آن‌ها برای شاعر شهرت فراوانی به ارمغان آورد در حدود ۴۰ کتاب به چاپ رسیده‌است.
وی در ۱۴ مارس ۱۹۸۴ درگذشت.
فهرست کارگردانان ارمنی
فهرست زیر شامل کارگردان‌های اهل ارمنستان و دیاسپورای ارمنی است که در سرتاسر جهان به حرفه کارگردانی فیلم سینمایی و تلویزیونی اشتغال داشته‌اند.
وندال‌ها
وَندال‌ها یکی از قبیله‌های ژرمن بودند که در سده پنجم میلادی به سرزمین امپراتوری روم غربی وارد شدند.
وندال‌ها در همان سده به مناطق گل‌ها، اسپانیا، رم و شمال آفریقا تاختند و بخشی از تمدن‌های آن سامان‌ها را نابود ساختند. آن‌ها پیش از ورود به آفریقا چندی در جنوب اسپانیا نشیمن گزیدند و گفته شده که نام اندلس در اسپانیا برگرفته از نام "وندلوسیا" (سرزمین وندال‌ها) است.
وندال‌ها که به رهبری گایسریک از سال ۴۲۹ میلادی شروع به تهاجم به شمال آفریقا کرده بودند، سال ۴۳۹ میلادی بر کارتاژ دست یافتند. به عقیده کریس ویکام، تاریخ‌دان بریتانیایی از دست دادن کارتاژ یکی از مهم‌ترین نقاط عطف از دست رفتن سلطه رومی‌ها بر سرزمین‌های غربی بود و موجب کاهش شدید درآمد مالیاتی امپراتوری روم غربی شد.
از آنجا که وندال‌ها در سال ۴۵۵ تحت فرمانروایی شاه گایسریک، شهر رم را ویران کردند، به هنگام انقلاب فرانسه که رم را مکانی آرمانی ترسیم می‌کردند، واژه وندالیسم هم‌معنی با «ویرانگری» گرفته شد و وارد زبان فرانسه و دیگر زبان‌های اروپایی شد.
توتون‌ها
توتُن‌ها (به آلمانی: "teuton؛" نیاژرمنی: "Þeudanōz") برپایهٔ نوشته‌های کهن تاریخ‌نگاران یونانی و رومی، ژرمن‌تبارانی بودند که در شبه‌جزیره یوتلاند (گوت‌لند) می‌زیسته‌اند. اگرچه برخی چنین می‌پندارند که وابستگی نژادی آن‌ها به آلمانی‌ها درست نیست. بر پایه نقشه بطلمیوس آن‌ها در شبه‌جزیره یوتلاند در دانمارک زندگی می‌کردند که با دیدگاه پوپنیوس ملا که زادگاه آن‌ها را در اسکاندیناوی می‌دانست همسو بود. به هر روی آن‌ها بر این باور بودند که نام توتن‌ها از گستره‌ای در شمال دانمارک به نام تی برگرفته شده‌است .
بیشتر از یک سده پیش از زایش مسیح بسیاری از توتن‌ها و تبارهای کیمبری به سوی جنوب و باختر دره رود دانوب کوچیدند. جایی که با جمهوری روم روبرو شدند. در سال‌های پایانی سده دوم پیش از میلاد گذر توتن‌ها و کیمبری‌ها از میان گُل‌ها‌ و یورش آن‌ها به رومی‌ها در ایتالیا نگاشته شده‌است. پس از چندین پیروزی پشت سر هم برای ارتش یورش آورنده ٬کیمبری و توتن ارتش‌های خود را از هم جدا کردند و پس از آن جداگانه از گایوس ماریوس سردار رومی در ۱۰۱ و ۱۰۲ سال پیش از میلاد شکست خوردند. پس از شکست توتن‌ها پادشاه آن‌ها به زنجیر کشیده می‌شود و همه زنان دربند شده آن‌ها خودکشی می‌کنند. از این رخداد در افسانه‌های رومی نیز به پاس دلاوری ستودنی آن‌ها بدست ژِروم یاد شده‌است. گفته شده که ۳۰۰ تن از زنان شوهردار توتن که به بردگی رومی‌ها درآمده بودند پس از این که از پذیرش درخواست رومی‌ها سرباز می‌زنند برای رهایی از دست آن‌ها نخست کودکان کوچک شان را می‌کشند و سپس در شب با دست‌های خود همدیگر را خفه می‌کنند.
Wikipedia contributors, "Teutons," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Teutons&oldid=285461057 (accessed April 22, 2009).
یکله
یکله . [ ی ِ ل ِ ] (اِخ) به معنای یکّه و یگانه است. به عقیدهٔ برخی زبان شناسانان واژه یکله ریشهٔ باستانی فارسی-پهلوی واژه یکّه است. در حال حاضر این شکل باستانی کاربردی ندارد.
یکله نام یکی از روستاهای شهرستان همدان واقع در استان همدان ایران نیز می یاشد. عرض جغرافیایی آن ۳۴ درجه و ۵۲ دقیقه شمالی و طول جغرافیایی آن ۴۹ درجه شمالی است. ارتفاع آن از سطح دریا ۱۶۰۲ متر است. فاصله آن از همدان حدود ۴۱ کیلومتر و از قهاوند کیلومتر است. جمعیت آن حدود ۱۵۰۰ نفر است. شغل اکثریت مردم آن کشاورزی یا رانندگی کامیون سنگین است.
عمارلو (گیلان)
عمارلو نام منطقه‌ای در بخش شرقی رودبار در استان گیلان ایران است که دارای دو بخش جیرنده و خورگام است.
بیشتر ساکنان شهرستان رودبار از ایل عمارلو می‌باشند. ایشان پس از ورود نام خود را بر روی مناطقی که حکومت می‌کردند نهاده‌اند. هنوز هم اسم عمارلو نام یک بخش (با دهستان‌هایی چون جیرنده - کلیشم _خورگام - و بلوکات) در شهرستان رودبار عمارلو می‌باشد. عمارلو به کرمانجی (emarlû/amarlû/omerlû) از ایل‌های بزرگ کردکرمانج و از قوم‌های باستانی خاورمیانه است. مردم این ایل به زبان کُرمانجی سخن می‌گویند. سرزمین اصلی و نخستین ایشان ایالت وان در کردستان ترکیه می‌باشد؛ و امروزه در سوریه، ترکیه، و ایران سکونت دارند. در پی ظلم و ستم بی امان صفویان، طایفه‌هایی از ایشان به اجبار همراه با دیگر ایل‌ها، حدود ۴۴۰ سال پیش، از کردستان به خراسان کوچانده شدند. ایل عمارلو یک توقف ۱۳۰ ساله در هجرت تاریخی خود را در سرزمین خراسان سپری کرد. نادرشاه افشار، در سال ۱۱۱۱ هجری خورشیدی، این قوم را به سرپرستی ولی خان بزرگ ( از نوادگان آن بزرگ شیخ حسام الدین رنجبر میانکوشکی فرزند جوانشیر بزرگ، متحد میرزا یوسف گدونی در جنگ لیویک و کوهستان های ویکَندی به تاریخ ١۱۷۱ ه.ش) از قوچان به گیلان، کوچاند تا جلوی تاخت و تاز و تجاوز روسها در این منطقه گرفته شود. بارزترین نوادگان خان‌های این ایل از همین منطقه هستند.
طایفه رنجبر و خوانین و نوادگانشان (شیخ حسام الدین رنجبر میانکوشکی فرزند جوانشیر بزرگ ۱۱۷۱ ه.ش ) ساکن شهر جیرنده و میانکوشک و روستای داماش می‌باشند. بقیهٔ طوایف این ایل در روستاها یا شهرهای اطراف ساکن هستند. متأسفانه طی این چند سال توسط مسئولین از وسعت جغرافیایی اسم عمارلو به عنوان یک بخش کمتر شده‌است. در پی این تغییرها در منطقه عمارلو، بخش عمارلو به دوبخش عمارلو به مرکزیت جیرنده و بخش خورگام به مرکزیت بره سر تقسیم شده‌است.
بیشترین روستاهای که به زبان کردی کرمانجی صحبت می‌کنند در بخش خورگام قرار دارند که عبارتند از برارود سرمل چره چلکاسر شیرکده دوسالده طالکوه قسمتی ازلیاول علیا گردویشه قسمتی ازبره سر پشتاکلاه سیبن چهیش پس طالکوه چمل لیاول سفلیرشی سی دشت ماشمیان گوفل حاجیده می‌باشد اما خیلی از کرمانج‌ها در بخش عمارلو هستند که به گویشی از ترکیبِ (تاتی_کُرمانجی) حرف می‌زنند (شهر جیرنده و روستای داماش و بیورزن و اطراف) یا کُرمانجی هم می‌دانند یا هنوز کاملاً به زبان کُردی کُرمانجی (برخی روستاهای دهستان جیرنده از جمله سنگرود) سخن می‌گویند.
بخش مرکزی شهرستان سیروان
بخش مرکزی شهرستان سیروان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان سیروان در استان ایلام در غرب ایران است. مرکز آن نیز شهر لومار است .
از عواملی که به حاصلخیزی این منطقه کمک کرده عبور رودخانه سیمره از این منطقه است که در تمام فصول سال دارای آب فراوانی است.
مردم این بخش به زبان کوردی گویش کلهری سخن می‌گویند. مردم ایل ریزوند از ساکنان اولیه این شهرستان می باشند.
نقاط شهری: لومار.
مروارید
مُروارید یا دُر، گوهری است معمولاً سفید و درخشان که در اندرون برخی از نرم‌تنان دوکفه‌ای مانند صدف مروارید به وجود می‌آید.
وقتی جسمی خارجی مانند ذره‌ای شن بین صدف و پوسته او قرار بگیرد جانور لایه‌هایی مرکب از ماده آلی شاخی کونچیولین و بلورهای کلسیت یا آراگونیت را به دور جسم خارجی ترشح می‌کند. از این لایه‌های هم‌مرکز رفته رفته مروارید شکل می‌گیرد. مروارید با جنس دیواره درون صدف یکسان است. شکل مروارید اغلب نزدیک به کره است هرچند به شکل‌های دیگر مانند گلابی و دکمه و حتی شکل‌های نامنظم هم دیده می‌شود. درشتی آن به درشتی دانه خشخاش تا تخم کبوتر است. رنگ مروارید اغلب سفید است ولی ممکن است به رنگ‌های صورتی و زرد و سبز و آبی و قهوه‌ای و سیاه نیز دیده شود. در خلیج فارس و اقیانوس هند و استرالیا صید می‌شود. در قرن بیستم پرورش مروارید نیز رایج شد. برای تهیه مروارید پرورشی (که گاه مروارید مصنوعی نیز نامیده می‌شود) با سوراخ کردن پوسته صدف، یک قطعه مروارید بسیار کوچک را در درون صدف قرار می‌دهند تا جانور لایه‌هایی به دور آن ایجاد کند.
در گذشته فقط در سواحل دریاهای آب گرم مروارید یافت می‌شد که بدون شک مهم‌ترین آن خلیج فارس بوده‌است. رضا طاهری در کتاب "از مروارید تا نفت" به شرح کارنامهٔ اقتصادی مروارید در خلیج فارس می‌پردازد و فروش بالای مروارید را بیان‌گر اهمیت مروارید در زندگی ساحل‌نشینان خلیج فارس برمی‌شمارد. وی نقش مروارید در دوران گذشته را همچون نفت برای مردم این منطقه می‌داند. تاریخ اولین صید مروارید مشخص نشده ولی صید آن در دوره هخامنشیان رایج بوده‌است. در نوشته‌ها و ادبیات ایرانی هزارساله اخیر شاعران و نویسندگان ایرانی بسیار به صید مروارید اشاره شده‌است. استخری در قرن چهارم در کتاب مسالک الممالک بیان می‌کند که مرواریدها را از سواحل خلیج فارس به داخل کشور می‌بردند و مروارید خلیج فارس بی همتا است. ابی عبدالله ادریسی در نزهه المشتاق که در قرن ششم نوشته‌شده‌است به شرح روش سنتی صید مروارید در خلیج فارس می‌پردازد: «در این خلیج، همهٔ مکان‌های غواصی وجود دارد، سیصد مکان مورد توجه است که همه آن‌ها معروف و مشهورند.» و ابوعبدالله ادریسی در همان کتاب ذکر می‌کند: «غواصی در سرزمین ایران نوعی صنعت است که آموخته می‌شود و در آموزش آن پول فراوانی خرج می‌گردد؛ و آن به این‌گونه‌است که آن‌ها خارج کردن نفس از گوش را تمرین می‌کنند و می‌آموزند تا جایی که یک مرد در آغاز یادگیری‌اش دچار گوش درد می‌شود و از گوش‌هایش ماده‌ای جاری می‌شده و پس از آن معالجه کرده و آن را از درد و ملامت تبری می‌بخشند. گران‌ترین غواص کسی است که بیش از همه در زیر آب بماند.» در حال حاضر تنها در جزیره لاوان به میزان محدود صید مروارید انجام می‌گیرد؛ هرچند توسعه و احیای این صنعت تحت بررسی است.
شمد لاوری
شیخ محمد لاوری مشهور به شمد لاوری فرزند عبدالرحمان (۱۲۹۵ چاه قیل-۱۳۲۴)
نام کامل وی شیخ محمد بن شیخ عبدالرحمان بن شیخ مصطفی بن شیخ حسن ثانی بن شیخ محمد بن شیخ راشد بن شیخ مصطفی بن شیخ حسن مدنی می‌باشد.
مادرش از روستای بست قلات بود. ابتدا طلبه علوم دینی بود وچند سالی این علوم را تحصیل کرده بود، و گاهی اوقات پیشنماز هم می‌شد وخطبه عربی نیز می‌خواند. به دلایلی در برابر مأموران دولتی قیام می‌کند و پس از دستگیری به لار و سپس شیراز اعزام می‌شود. مدتی در زندان کریمخانی زندانی می‌شود، ولی مدتی بعد فرار کرده و ماه‌ها منطقه را ناامن نمود.
شنبلیله
شَنبَلیله یا شینبل گیاهی است از تیره باقلائیان (Fabaceae) و به همین دلیل توانایی هم‌زیستی با باکتری‌های تثبیت‌کننده ازت را داشته و می‌تواند بخش زیادی از از نیتروژن مورد استفاده خود را تولید کند.
گیاهی است علفی به ارتفاع ۱۰ تا ۵۰ سانتیمتر با گل‌هایی منفرد و به رنگ روشن که رنگ میوه‌های آن زرد تا قهوه‌ای است.
این گیاه بومی ایران بوده و در بیشتر نواحی ایران از جمله آذربایجان، اصفهان، فارس، خراسان، سمنان و دامغان می‌روید و به عنوان سبزی خوراکی کاشته شده و مصرف می‌شود.
شنبلیله در کنار راه‌ها نیز می‌روید و به این خاطر در قدیم به آن گل راه‌رو هم می‌گفتند.
شنبلیله به عنوان یکی از سبزیها در تهیه خوراک‌های ایرانی مثل قرمه سبزی و کوفته برنجی همینطور اشکنه استفاده می‌شود.
لردگان
لُردِگان مرکز شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری است. مردمان لردگان، لر بختیاری هستند و به گویش بختیاری صحبت می کنند.
شهر لردگان در دشت نسبتاً مسطحی در میان رشته کوه زاگرس قرار دارد و با قله‌هایی همانند ریگ و آس جم احاطه می‌شود. در اطراف این شهر جنگل‌های انبوه بلوط ایرانی موجود است. هم چنین درختانی چون زالزالک، پسته وحشی یا در گویش محلی بَن و… در این ناحیه یافت می‌شوند. شایان ذکر است که این شهرستان از نظر گیاهان دارویی، یکی از غنی‌ترین مناطق کشور می‌باشد.
از نظر جانوری نیز این شهرستان بسیار غنی می‌باشد. از کبک (به گویش محلی کَوگ) و تیهو گرفته تا پازن و کل و بز، خرس و گرگ و شغال و بسیاری گونه‌های دیگر در این شهرستان وجود دارند. به گفته افراد محلی در گذشته در کوه‌های این منطقه نظیر کوه ریگ پلنگ نیز وجود داشته‌است.
متأسفانه در سالهای اخیر شرایط اقلیمی، کم‌آبی، احداث سدهای فراوان در اطراف شهرستان نظیر (کارون و خرسان)، چرای دام‌ها، تخریب جنگل برای کشاورزی، تولید زغال بلوط و عواملی از این دست باعث شده تا پوشش گیاهی و جانوری منطقه به سرعت رو به نابودی برود.
اقلیم لردگان نیمه مرطوب گرم با زمستانهای نیمه سرد است.
مردم لردگان به زبان لری گویش بختیاری سخن می‌گویند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۴۰٬۵۲۸ نفر (در ۱۰٬۴۸۲ خانوار) بوده‌است. در استان چهارمحال و بختیاری پس از شهرکرد، شهر لردگان دارای بالاترین رشد جمعیتی شهرهای استان است به‌طوری‌که از روستایی کوچک با ۹۵۱ نفر جمعیت در سال ۱۳۳۵ به سومین شهر پرجمعیت استان با ۴۰۵۲۸ نفر در سال ۱۳۹۵ رسیده‌است.این آبشار که به آبشار مینیاتوری هم شهرت دارد، یکی از جاذبه‌های طبیعی و گردشگری استان چهار محال و بختیاری به‌شمار می‌رود. این آبشار یکی از سرچشمه‌های رود کارون به نام رود خرسان بر روی پستی بلندی‌ها به وجود آمده‌است. این رود از ارتفاعات برف گیر دنا و زاگرس مرکزی در جنوب استان اصفهان و شمال کهگیلویه و بویر احمد سرچشمه می‌گیرد و در نهایت در دریاچه سد کارون ۳ خوزستان آرام می‌شود. مسیر این آبشار از محل چشمه تا اتصال به رودخانه خرسان را انواع درختان و گیاهان جنگلی فرا گرفته‌است. آتشگاه به دره‌ای می‌ریزد که با پستی و بلندی‌های خود، آبشارهای کوچک متعددی را ایجاد می‌کند.
بخش عمده بازار لردگان را لباس زنانه بختیاری تشکیل داده‌است. از سوغات محلی این شهرستان می‌توان به قالی بختیاری، گلیم، لباس‌های محلی زنانه و مردانه، چنته، نقارا-بنه یا پسته وحشی، انواع لبنیات، گیاهان دارویی و برنج محلی چَمپَه لردگان اشاره کرد.
اپل (ابهام‌زدایی)
اپل ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چوپان
چوپان، هم معنی با چوبدار و به تاجیکی ده مرده، سرپرست گله چارپایان را می‌گویند.
به رمه‌بان گاوها، گاویار یا گاوبان گفته می‌شود و به کار یک گاویار، گاویاری گفته می‌شود.
چوپانی یکی از قدیمی‌ترین پیشه‌های انسانی است و در حدود ۶ هزار سال پیش در آسیای کوچک آغاز شد.
چوپان هم ریشه با واژهٔ شبان است. در زبان فارسی میانه شوپان بوده و به معنی نگهبان گاوان و گوسپندان است. در زبان کردی هم شیوان (Şivan) گفته می‌شود. اما دردر زبان بلوچی شوپانک، شپانگ، شوانگ، شیپانگ، شیوانگ، شبانگ و ... غیره گفته می‌شود.Wikipedia contributors, "Shepherd," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Shepherd&oldid=195683628
شیخعلی‌خان زنگنه
شیخعلی‌خان زنگنه (زاده ۹۹۰ - درگذشته ۱۰۶۸) در فاصله سالهای ۱۰۴۸ تا ۱۰۶۸ هجری شمسی، برای نزدیک به ۲۰ سال، بعنوان وزیر اعظم شاه سلیمان صفوی فعالیت نمود.
شیخعلی خان فرزند عالی بالی بیک زنگنه، از بزرگان ایل زنگنه بود. شیخعلی خان در سال ۱۰۴۹ق به امارت ایل زنگنه رسید و در زمان شاه عباس دوم به سال ۱۰۶۴ق/۱۶۵۳م به عنوان حاکم کرمانشاه منصوب شد.
شیخعلی خان در طول بیست سال وزارت خود کارهای بزرگی انجام داد و کشور را از لحاظ اداری، اقتصادی، نظامی و سیاست خارجی، حیاتی نو بخشید و سرانجام پس از حدود بیست سال وزارت در سال ۱۱۰۰ق درگذشت.
ضرب‌المثلی مشهور در زبان کردی وجود دارد که «"شا به‌خشێ، شێخعه‌لیخان نیه‌به‌خشێ"»، یعنی «"شاه می‌بخشد، شیخعلی‌خان نمی‌بخشد"»، به سختگیری شیخعلی‌خان زنگنه اشاره دارد. شاه سلیمان صفوی اقدام به پرداخت برخی انعام‌ها و بخشش‌ها می‌کرد و بار سنگینی بر بودجه مملکت وارد می‌کرد، اما شیخعلی خان زنگنه از پرداخت چنین ارقامی سرباز می‌زد. به همین دلیل این ضرب‌المثل در میان مردم بر سر زبان افتاد.
همچنین قلهٔ کوه پراو در کرمانشاه به نام شیخعلی‌خان زنگنه، قلهٔ شیخعلی‌خان نام گرفته‌است.
در دوران شیخعلیخان زگنه ساختمان‌های زیادی از قبیل رباط‌ها، مسجدها و مدرسه‌های مختلفی در اصفهان و شهرهای دیگر ساخته شده‌است. برخی از مهم‌ترین ساختمان‌های منسوب به شیخعلیخان عبارت‌اند از:
قلعه دختر و پس‌بند فداغ
قلعه دختر و پس‌بند فداغ نام جایی است در صحرای باغ جلگه‌ای بلوکی در جنوب فارس که امروز در تقسیمات کشوری ایران جزو آخرین مرز استان فارس به استان هرمزگان است.
بیش از هزار سال قبل از اسلام قلعه‌ای وجود داشته که آن را «قلعه دختر» می‌نامیدند، روایت است که دختر پادشاهی که حاکم این منطقه بوده‌است در آن قلعه سکونت داشته‌است. بنا براین نام قلعه، قلعه دختر گذاشته شده‌است. در نزدیکی این قلعه سد بزرگی وجود داشته بود که بنام (سد پس‌بند فداغ) معروف بود. در پشت این سد دریاچهٔ بزرگی وجود داشت که آن را دریاچهٔ صحرای فداغ می‌نامیدند.  مردمان آن زمان در پایه دریاچه مذکور سکونت داشته‌اند. وقتی که آب دریاچه کم کم پائین می‌رفته مردم شروع به کشت جو و گندم می‌کردند. با مرور زمان آن سد شکسته می‌شود و کسی آن را تعمیر نمی‌کند، آثار آن سد هنوز برجای مانده‌است. مردم کم کم از دامنه کوه به پائین می‌آیند، و در دشت و صحرا خانه می‌سازند وساکن می‌شوند. قنات‌ها و چاه‌ها دایر می‌کنند و در تمام صحرا کشت‌وکار می‌کنند. قناتهای قدیمی و قناتهایی که تاکنون دایر هستند تماماً از دوران زرتشتی می‌باشد، و در زمان بعد از اسلام کسی قنات نه ساخته.
بلوز (پوشاک)
بلوز نوعی لباس گشاد است برای پوشش بالاتنه که در گذشته توسط کارگران، دهقانان، هنرمندان، زنان و کودکان پوشیده می‌شد گفته می‌شود. این لباس به گونه‌ای بود که در کمر به وسیلهٔ تسمه یا کمربند بسته می‌شد و حالتی شل و آویزان به خود می‌گرفت. امروزه بلوز عموماً برای لباس زنان کاربرد دارد اما برای بعضی از لباس‌های مردانه گشاد و لباس‌های نظامی نیز به کار برده می‌شود.
امروزه در لباس مردانه بلوز همان تی شرت ولی آستین بلند نازک هست که مخصوص فصل بهار و تابستان است که یا یقه گرد یا یقه هفت در انواع مدلهای ساده و طرح دار با رنگ ویا تکه‌های پارچه ویا یک جیب تزیینی سمت چپ سینه و همچنین دارای مدلهای گشاد و لانگ نیز هست
بلوز (blouse) وامواژه‌ای فرانسوی است که احتمالاً از بازگشت جنگجویان صلیبی به وجود آمده است. این سربازان لباسی به نام پیراهن لوئیزیانا که آبی رنگ بود وانها را در برابر گرد و غبار محافظت می‌کرد و تغییر نام آن به خاطر شهر پلوزیوم در مصر که محل استفاده ان بوده‌است
بلوز مورد استفاده مردم (که عموماً زنان بودند) فرمی شبیه بشکه و لباس پستچیان داشت وتا سال ۱۸۹۰ مورد استفاده بود.
ویکی‌پدیا انگلیسی https://en.wikipedia.org/wiki/Blouse
بخش رویدر
بخش رویدر از شمال به کوه شب، و از شمال شرقی به بخش فین، از سمت شمال غربی به شهرستان لارستان، و از سمت مغرب به دهستان گوده و شهرستان بستک، و از سمت جنوب به کهورستان و از جنوب غربی به کشار محدود می‌گردد.
شهر: رویدر
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش رویدر برابر با ۱۴،۳۲۴ نفر بوده‌است.
راه شاهی
راه شاهی به فرمان داریوش بزرگ هخامنشی ساخته شد. این شاهراه تخت جمشید را به پاسارگاد، شوش و دیگر شهرهای شاهنشاهی متصل می‌کرده و بنابر کشفیات جدید احتمالاً از تنگهٔ بلاغی که در فاصلهٔ میان تخت جمشید و پاسارگاد قرار دارد، عبور می‌کرده‌است.
راه شاهی ۲۶۹۹ کیلومتر (۱۶۷۷ مایل) درازا داشت و حدوداً هر ۲۴ کیلومتر دارای یک توقفگاه بود که ۱۱۱ ایستگاه می‌شد.
راه شاهی نخستین شاهراه شناخته شدهٔ ایران و نخستین شاهراه بین‌المللی جهان است. در خوزستان این راه از بهبهان، شوش، شوشتر و رامهرمز عبور می‌کرده‌است.
پیرموان سال ۵۲۲ پیش از میلاد مسیح، داریوش‌ بزرگ در ایران بر اریکه قدرت تکیه زد و احتمالاً پس از سرکوب شورش‌ها فرمان ساخت یک سلسله جاده‌های پهن و عریض نمود که یکی از آن‌ها راه سلطنتی نام داشت و در زمان خود جزء بهترین شاهراه‌ها محسوب می‌شد. راهی که بعدها توسط امپراتوری رم نیز همچنان مورد استفاده قرار گرفت. کیفیت این راه چنان بالا بود که پیک‌های نامه‌رسان می‌توانستند مسافتی معادل ۲۶۹۹ کیلومتر را تنها در مدت هفت روز بپیمایند. همچنین در این راه چاپارخانه‌های زیادی برای تعویض اسب‌های نامه‌رسان‌ها بود. سربازان نیز در بیشتر جاهای این راه برای برقراری امنیت وجود داشتند. چیزی که کاملاً مشخص می‌باشد و هنوز آثاری از آن باقی است مسیر راه شاهی از پاسارگاد تا شوش می‌باشد. این راه پس از گذشتن از استان فارس به شهرهای بهبهان (ارگان/ارجان)، رامهرمز، جندی شاپور و شوش می‌رسیده‌است. آثاری از این راه در منطقه تنگ خاییز بهبهان همچنان پابرجاست.. همچنین پل خیری مه خان بر رودخانه خیرآباد در بهبهان این شهر را به روستای دیل در کهگلویه و سپس اردکان فارس متصل می‌نموده‌است. گفتنی است زبان مردم این سه منطقه علی‌رغم کثرت گویش لری در کل منطقه، همچنان بسیار به هم نزدیک می‌باشد و پس از گذشتن سالیان متمادی نشان از ارتباط این مناطق باستانی می‌باشد.
ما فقط دربارهٔ دو انتهای راه، شوش و سارد، اطمینان داریم. دو نظر دربارهٔ مسیر راه شاهی در آناتولی (ترکیه) وجود دارد: مسیر شمالی که بر اساس روایت هرودوت از رودخانهٔ هالیس می‌گذشته‌است و مسیر جنوبی که خط سیر معمول تری را در نظر می‌گیرد که در دوره‌های پسین تر از آن استفاده می‌کرده‌اند.ویلیام رمزی بزرگ‌ترین متخصص باستان‌شناسی آناتولی از مسیر شمالی حمایت کرده‌است که امروزه نیز طرفداران بسیار دارد.
فهرست اسیدها
آنچه که در زیر مشاهده می‌نمایید، فهرستی است از اسیدهای پرکاربرد و مهم. بدیهی است که با گسترش روزافزون دانش بشری در زمینه‌های گوناگون به ویژه شیمی و زیست‌شیمی، ترکیبات اسیدی بسیار زیادی پیدا شده‌اند که ذکر نام همهٔ آن‌ها در این نوشتار کاری دشوار و شاید بیهوده باشد. از اینرو آنچه که در زیر مشاهده می‌کنید، ترکیبات اسیدی پرکاربرد و مهم می‌باشند.
کوروش (ابهام‌زدایی)
کوروش یا کورش همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
فهرست شاهان ایران
این فهرستی است از شاهان و خاندان‌های اصلی فرمانروا در ایران که شامل تمام پادشاهی‌ها و شاهنشاهی‌های فرمانروا در گستره جغرافیایی ایران می‌شود.
شاهان پارس اشاره به پادشاهانی دارد که از حدود ۳۳۷ پیش از میلاد تا ۲۲۴ پس از میلاد، بر منطقه شاه‌نشین پارس، در جنوب ایران، حکومت کردند. این پادشاهان، فرمانروای اشکانی را به عنوان شاهنشاه خود به رسمیت می‌شناختند؛ با این حال در نهایت یکی از آن‌ها (اردشیر بابکان) شورشی را علیه آخرین شاهنشاه اشکانی اردوان پنجم رهبری کرد و شاهنشاهی ساسانی را بنیان نهاد.
گاوباریان، دودمانی از شاهزادگان ساسانی بودند که از سال ۶۴۲ تا سال ۷۶۰ میلادی به مدت ۱۱۹ سال بر مناطق طبرستان و گیلان فرمانروایی کردند. غزنویان پس از ضعیف شدن سامانیان و صفاریان قلمرو آنان را تصرف کردند. در زمان اوج قدرت غزنویان که تا ری را تصرف نمودند ایران به دوبخش تقسیم شده بود آل بویه در غرب از گیلان تا فارس و خوزستان و عراق و غزنویان در شرق خراسان و سیستان و سند و تا نزدیکی هند را در تصرف داشتند و قدرت عباسیان در ایران کمرنگ شد.چوپانیان (تبریز)
مهستان
مِهستان (مِه/Meh: بزرگ) (مِهست/Mehest: بزرگترین) (مِهستان/Mehestan: بزرگترینان) (Megisthanes)، پارلمان ایران در دوره اشکانیان نخستین نشست خود را در نوروز سال ۱۷۳ پیش از میلاد با حضور مهرداد یکم - شاه وقت - برگزار کرد و نخستین برنهاده یا مصوبه آن انتخابی کردن شاه بود. برکناری شاه نیز در دست همین انجمن قرار گرفت، البته در شرایطی از جمله خیانت به کشور، ناشایستگی و نیز دیوانگی، بیماری سخت و از کار افتادگی. ایران در آن هنگام دارای دو نشست گاه یا مجلس بود. انجمن شاهزادگان و انجمن بزرگان که نشست مشترک آنها را «مِهستان» می‌خواندند. در سال ۵۲ میلادی، چند روز ایران را بدون شاه گذارد و روز ۱۵ فروردین «بلاش» را از میان شاهزادگان اشکانی به شاهی برگزید که از همه آنان کوچک‌تر بود و استدلال کرد که «مصلحت» انتخاب بلاش را ایجاب می‌کرد. شاه پیشین در ایام نوروز درگذشته بود.
برخی نویسندگان بیگانه این مجلس را مُغستان می‌نامند ولی حسن پیرنیا نویسندهٔ کتاب ایران باستان آورده که:
نوشتاری از دکتر نوشیروان کیهانی زاده در تار نما روزشمار تاریخ ایران (برداشت آزاد با یادکرد منبع)
رومن گیرشمن
رومن گیرشمن (اکتبر ۱۸۹۵ – سپتامبر ۱۹۷۹) باستان‌شناس فرانسوی اوکراینی‌تبار بود.
وی در خارکف اکراین در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. به سال ۱۹۱۷ به پاریس نقل مکان کرد تا باستان‌شناسی و زبان‌های باستانی را فراگیرد، تحصیلاتش را در دانشگاه سوربن، مدرسه تحصیلات عالیه و مدرسه عالیه لوور به پایان رسانید. نخستین کار تجربی او زمانی بود که همراه با یک هیئت باستان‌شناسی فرانسوی به تلو واقع در عراق رفت (۱۹۳۰). وی بیشتر به آثار باستانی ایران علاقه‌مند بود، در سالهای بعد، در راس هیئتی همراه با همسرش، تانیا گیرشمن به ایران آمد و به حفاریهایی در تپه گیان نهاوند، زرامین سفلی، لرستان، اسدآباد، تپه سیلک کاشان، بگرام، بیشاپور و شوش پرداخت.
وی در ۱۹۴۹ سفری به کوه‌های سخت‌گذر بختیاری کرد و برای نخستین بار در ایران موفق به کشف غاری که مسکن انسان‌های عصر نوسنگی بود گردید.
مطالعات وی در چغازنبیل در ۴ جلد چاپ شده‌است. همچنین وی گروه کاوش در جزیره خارگ، ایوان کرخه، و آثار پارت‌ها در مسجد سلیمان خوزستان را سرپرستی کرد.
گیرشمن آثار زیادی در زمینه باستان‌شناسی، تاریخ، کتیبه‌ها و سکه‌های ایرانی و افغانستان از خود به یادگار گذاشت و بارها از سوی انجمن‌های گوناگون از او به خاطر خدمت به فرهنگ‌ها تجلیل به عمل آمد. با ۳۰۰ یادداشت و ۲۰ کتاب منتشر شده، گیرشمن پربارترین و مورد توجه‌ترین کارشناس دربارهٔ ایران باستان بود. برخی از پژوهش‌های وی دربارهٔ شوش هنوز منتشر نشده، اما راهنمای باستان‌شناسان دیگر مانند هنری گش (Henri Gashe) در مطالعات باستان‌شناسی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در ایران بوده‌است.
از مهم‌ترین آثارش کتاب "ایران از آغاز تا اسلام" است که در ایران توسط دکتر محمد معین ترجمه شد و در سال ۱۳۳۶ خورشیدی اولین جلد آن چاپ شد.
تحلیل سامانه‌ها
تحلیل سیستم‌ها یا تحلیل سامانه‌ها یا آنالیز سیستم ها یک نگرش جامع به مسئله یا مشکل است. تحلیل سیستم یکی از ابعاد دوگانه نگرش سیستمی است و در آن به‌منظور شناسایی پدیده‌ها، ابتدا آن را به اجزاء کوچک‌تر تقسیم می‌کنند و پس از بررسی، تجزیه و تحلیل و رفع مشکل هر یک از اجزاء، مشکل سیستم کل را حل می‌کنند.
یک مهندس تحلیل سیستم‌ها با استفاده از دانش سیستم یا نظریه سیستمی به جای یک دید محدود و بسته به یک دیدگاه جامع و کلی می‌رسد. بسیاری از مشکلات صنعتی و اداری و حتی اقتصادی تنها با کمک نگرش سیستمی قابل تجزیه و تحلیل هستند.
دوپینگ
دوپینگ ، دوپاژ یا زورافزایی، به معنای استفاده ورزشکار از مواد یا روش‌هایی است که به قصد افزایش کارایی در ورزش انجام می‌شود. موضوع علمی دوپینگ در ورزشکاران به عنوان یکی از شاخه‌های اصلی رشته پزشکی ورزشی است.
واژه دوپینگ از زبان آفریقای جنوبی مشتق شده‌است و در اصل اشاره به یک نوشیدنی الکلی باستانی دارد که به عنوان محرک در مراسم رقص استفاده می‌گردید. به تدریج این واژه استفاده گسترده‌تری کرد و در ورزش امروز به معضلی تبدیل شده‌است. در پارسی واژهٔ «زورافزایی» توسط فرهنگستان زبان و ادب فارسی برابر واژهٔ دوپینگ تصویب شده‌است.
در صورت مصرف استروئیدهای آنابولیک، داروهای ادرارآور، هورمون‌های پپتیدی و گلیکوپروتئینی و آنالوگ‌های آنها:
در رابطه با مصرف مواد غیرمجاز دیگر به جز موارد مذکور در دوپینگ آگاهانه:در مورد ارتکاب به جرم دوپینگ، تنها ورزشکار متخلف مجازات نمی‌شود بلکه گاهی مجازات‌هایی برای شخصیت‌های حقوقی از قبیل فدراسیون‌های مربوطه و باشگاه‌های ورزشی در نظر گرفته می‌شود که بیشتر مجازات‌های مالی است و گاهی نیز شامل محرومیت‌هایی می‌شود.
در سال‌های اخیر پدیده‌ای به نام «پارادوپینگ» نیز پا به عرضه وجود نهاده‌است که عبارت است از: دادن دارو به یک ورزشکار توسط حریف جهت کاهش کارایی یا بدنام کردن ورزشکار.
آب معدنی کمشک
آب معدنی کمشک در منطقهٔ کمشک از توابع بخش جناح شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده است.
چشمه ای نمکی وجود دارد که بواسطهٔ تابش آفتاب آبش کمی گرم است و برای درمان بیماری‌های پوستی و روماتیسم مفید است.
در غرب کمشک تنگی است به نام گری رودخانه که منطقه بستک هرمزگان را به دهستان اشکنان وصل می‌نماید از این تنگ عبور می‌کند. از گلویه این رودخانه جاده ای خاکی جیپ‌رو ایجاد شده که پس از عبور از روستای کال به جلگه اشکنان منتهی می‌شود. این چشمه بر سر این راه و ۱ میل به جنوب قرار دارد که آن را آب معدی کمشک می‌نامند.
شکافت هسته‌ای
شکافت هسته‌ای یا فیژن فرایندی است که در آن یک اتم سنگین مانند اورانیوم به دو اتم سبکتر تبدیل می‌شود. وقتی هسته‌ای با عدد اتمی زیاد شکافته شود، بر پایه فرمول انیشتین، مقداری از جرم آن به انرژی تبدیل می‌شود. از این انرژی در تولید برق (در نیروگاه هسته‌ای) یا تخریب (سلاح‌های هسته‌ای) استفاده می‌شود.
برای ایجاد شکافت هسته‌ای نیاز به بمباران نوترونی است. یعنی نوترونی را که سرعت آن (تقریباً) با سرعت نور برابری می‌کند با روش‌هایی مانند استفاده از آبهای سنگین یا سبک کاهش سرعت پیدا کند تا بعد از ناپایدار شدن هسته اتم، اتم تجزیه شود. (در اورانیوم پس از تجزیه عناصر باریم و کریپتون. ۲ یا ۳ عدد نوترون پس داده می‌شود)
اوتوهان زمانی که قصد داشت از بمباران اورانیوم با نوترون آن را به رادیم تبدیل کند دریافت که به اتم بسیار کوچک‌تری دست یافته‌است. در تمام واکنش هسته‌ای که تا ان زمان شناخته شده بود تنها ذرات کوچک از هسته جدا می‌شدند اما این بار یک تقسیم بزرگ رخ داده بود. لیزه مایتنر و اوتو رابرت فریش دریافتند که فراوردهٔ این بمباران نوترونی باریم است و جرم هر اتم اورانیم هنگام تبدیل شدن به ذرات کوچک‌تر به اندازهٔ یک پنجم جرم یک پروتون کاهش می‌یابد و این جرم مطابق رابطهٔ اینشتین E=mc² به انرژی تبدیل شده‌است. به خاطر شباهت این پدیدهٔ تقسیم هسته با تقسیم سلولی مایتنر و فریش آن را شکافت نامیدند. مقالهٔ این یافته در یازدهم فوریه ۱۹۳۹ در نشریهٔ نیچر با عنوان «واکنش هسته‌ای نوع جدید» منتشر شد.
در تصویر اتم اورانیم-۲۳۵ دیده می‌شود که پس از برخورد یک نوترون به ایزوتوپ اورانیوم-۲۳۶ تبدیل شده و به سرعت متلاشی شده و پرتوهای رادیو اکتیو از خود ساطع می‌کند. سپس به دو عنصر باریم-۱۴۱ و کریپتون-۹۲ باریم-۱۴۱ به لانتان-۱۴۱ واپاشی میشود و لانتان-۱۴۱ سریم-۱۴۱ و به پرازئودیمیم-۱۴۱ تقسیم شده و به پایداری می‌رسد و کریپتون-۹۲ به روبیدیم-۹۲ واپاشی شده و روبیدیم-۹۲ به استرانسیم-۹۲ و استرانسیم به ایتریم-۹۲ و ایتریم به زیرکونیم-۹۲ میرسد و پایدار میشود. در ضمن ۲/۵ عدد نوترون دیگر آزاد می‌کند که هر یک موجب شکافت یک هستهٔ اورانیوم دیگر می‌شوند و این واکنش زنجیره‌ای مرتب ادامه پیدا می‌کند.
در سلاح‌های هسته‌ای واکنش زنجیره‌ای بدون کنترل ادامه می‌یابد تا بیش‌ترین انرژی ممکن در لحظه تولید شود. طی این واکنش زنجیره‌ای که در طی چند میلیونیم ثانیه رخ می‌دهد تعداد رویداد شکافت هسته‌ای به سرعت افزایش می‌یابد. در راکتورهای هسته‌ای سرعت نوترون‌ها را با استفاده از مواد کند کننده کاهش می‌دهند تا واکنش زنجیره‌ای کنترل شود.
دهستان رودبار (خمیر)
دهستان رودبار از دهستان‌های بخش رویدر شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است. این دهستان در دو کیلومتری شرق کروئیه واقع شده‌است.
حدوداً از شمال به بنفشه دان، از جنوب تنگه گرو، از مغرب به روستای گوین، و از مشرق به کوه دُمکوه منتهی می‌شود.
جمعیت دهستان رودبار طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۰۷۹ نفر بوده‌است.  ، دارای دبستان، مدرسه راهنمایی دخترانه و پسرانه و دبیرستان مسجد، آب انبار «برکه»، خانه بهداشت می‌باشد.  جاده اش آسفالته‌است.
به واسطه طغیان آب باران زمینش کم است وروستا را سیل تهدید می‌کند. در آینده نزدیک روستا دارای لوله‌کشی آب، برق، تلفن خواهد شد.
در حال حاضر (۱۳۸۵) این مشکل کمبود زمین در رودبار حل شده یعنی روستاایان انتقال پیدا کرده‌اند به منطقه دیگر در همان نزدیکی که اکنون به اسم دهستان روبار می‌شناسند و لوله‌کشی اب در این دهستان هم شده ولی کمبود اب همچنان در این استان وجود دارد.
بنو (خمیر)
بَنُو یا بناب روستای کوچکی از توابع بخش رویدر شهرستان خمیر استان هرمزگان ایران است. در پنج کیلومتری شمال رویدر واقع شده ‌است.
حدوداً: از شمال به کوه شب، از جنوب به رویدر، از مشرق به پرکان آل موسی و کوه، و از مغرب به گوین منتهی می‌شود.
جمعیتش ۴۰۰ نفر (۸۰ خانوار) است که تمامی شیعه جعفری می‌باشند. و از نظر امکانات دارای دبستان، مدرسه راهنمایی ، خانه بهداشت، حسینیه ، مرکز مخابرات، پایگاه بسیج ، کانون فرهنگی، مسجد و آب انبار «برکه» است.
دروا (خمیر)
دروا یا درواه روستای کوچکی از توابع بخش رویدر شهرستان خمیر استان هرمزگان ایران است. در ۹ کیلومتری جنوب روئیدر واقع شده‌است.
جمعیت روستای دروا۷۲۲نفر (۱۲۰ خانوار) است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان محمد ادریس شافعی هستند. دارای دبستان، مسجد، آب‌انبار «برکه»، است.
پیشه مردم روستا دمداری و کشاورزی است، دارای ۱۰۰۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰ زمین زیر کشت دارد.
از شمال به کوه ، از جنوب تقی خان، و از مغرب روستا کیشی ، و از سمت مشرق به کوه محدود می‌گردد.
کنوئی
کنوئی روستای کوچکی از توابع بخش رویدر شهرستان خمیر استان هرمزگان ایران است. در ۵۰۰ متری غرب گوین واقع شده‌است.
این روستا در دهستان روئیدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۶ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.وطبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ١٣٩۵[٨۵خانوار]و[٢٨۵نفر]جمعیت دارد.اهالی این روستا از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای دبستان، مسجد، آب‌انبار و «برکه[مجتمع فرهنگی]، [خانه بهداشت] و دهیاری» است.
مردم کینوئی به کشاورزی اشتغال دارند، و در حدود ۱۵۰ من زمین زیر کشت دیم دارند، روستا دارای ۱۰۰۰ اصله نخل دیم است.
از جنوب کوه کیشی، از شمال تنگ گچ، از مغرب به کوه شب، و از سمت مشرق به گوین محدود می‌کردد.
سپیسنگ
سپیسنگ با نام قدیم کنه کچ، روستایی است از توابع بخش مرکزی و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا در دهستان منگور غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۲۵ خانوار) بوده‌است.
آوین سفلی
آوین سُفلی روستای کو چکی از توابع بخش فین شهرستان بندرعباس استان هرمزگان ایران است. در ۶ کیلومتری بَنُو واقع شده‌است.
جمعیتش ۱۸۸ نفر (۶۰ خانوار) است که از تشیع و از شاخه جعفری هستند . دارای دبستان، مسجد، آب‌انبار «برکه»، است. دارای ۶۰۰ اصله نخل دیم، و ۲۰۰ من زمین کشت دارد.
پیشه مردم این روستاها کشاورزی ودامداری است.
محدوده روستا: از شمال به کوه نمک از جنوب به کوه شب و آوین علیا از غرب به گرده سیاه و از سمت مشرق به زاهدمحمود از توابع استان فارس منتهی می‌شود.
آوین علیا
آوین علیا روستای کوچکی از توابع بخش فین شهرستان فین استان هرمزگان ایران است. روستایی خوش آب و هوا و بسیار زیبا با مردمی خون گرم و مهمان نواز، این روستا با داشتن آب بسیار زیاد و چشمه‌های گوناگون آب چند روستا روستا را تأمین می‌کند.
درارتفاع بالا تر از آوین سفلی واقع شده‌است دقیقاً روی تپه‌ای قرار گرفته‌است.
از شمال به کوه، از جنوب به آوین سفلی، از مغرب به تنگ گچ، و از سوی شرق به به کوه محدود می‌گرد.
جمعیتش ۱۰۰ نفر (۲۵ خانوار) است که از اهل تشیع و از شاخه جعفری هستند. دارای چشمه ای است که در حدود ۵۰۰ اصله نخل آبیاری می‌کند، همچنین دارای ۵۰۰ اصله نخل دیم است. دارای دبستان، مسجد، آب‌انبار «برکه»، است.
پیشه مردم این روستا کشاورزی و دامداری است.