hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
نخشید
آگلونما یا نخشید یک سرده از تیره گل‌شیپوریان (Araceae) است.
زیستگاه آن جنوب شرقی آسیا (اندونزی و مالزی) است. گیاهی همیشه سبز و پایا با برگ‌های زینتی است. برگ‌های آن (مستطیلی نیزه‌ای) است. اندازه برگ‌ها بر حسب گونه به طول ۲۵ سانتیمتر و پهنای ۱۲ سانتیمتر است. ارتفاع گیاه برحسب گونه تقریباً بین ۲۰تا ۴۰ سانتیمتر در سطح فوقانی خود تغییر می‌کند. نقاط یا لکه‌های سبز تیره دارد. این گیاه گل‌هایی سفید دارد که در تابستان آشکار می‌شود. میوه‌های آن قرمز رنگ است.
این گیاه به خاک غنی و تورب با زهکشی خوب نیاز دارد. درجه حرارت زمستان باید ۱۵–۱۳ درجه سانتیگراد باشد. گیاه به رطوبت جو نیازمند است؛ بنابراین در تابستان گیاه را با آب افشانه کنید. از آبیاری زیاد به ویژه در زمستان خودداری کنید. از قراردادن گیاه در مقابل نور مستقیم آفتاب پرهیز کنید. با وجودی که گیاه نسبتاً به مکان‌های تاریک مقاوم است از قراردادن دائمی آن در چنین مکان‌هایی اجتناب کنید. گیاه در مقابل دود و گاز حاصله از شوفاژ حساس است و به سرعت برگ‌های پائینی خود را از دست می‌دهد. گلدان گیاه را باید هر سال در بهار تعویض کرد. برای پاک‌کردن برگ‌ها هر ماه آن را با آب ولرم و اسفنج شستشو دهید. از مصرف مواد شیمیایی که برگ‌ها را براق می‌کند خودداری کنید. در فصل رویش هر پانزده روز یک‌بار از کودهای مایع رقیق به گیاه بدهید.
۱-به‌وسیله بذر: دانه‌های میوه‌های قرمز خشک ناشکوفایی که پس از گل‌دادن بر روی گیاه می‌رویند و بدون هیچ نوع زیبایی هستند را در حرارت ۲۷ درجه سانتیگراد در بهار بکارید (البته اگر هدف تهیه بذر نباشد گل‌ها را بلافاصله از گیاه جدا کنید زیرا گیاه به‌شدت ضعیف می‌شود).
۲-بوسیله قلمه: در بهار می‌توان قلمه‌هایی از ساقه گیاه گرفته و در مخلوطی از ماسه، پیت در دمای ۲۱–۱۸ درجه سانتیگراد کاشت.
۳-تقسیم ریشه: در بهار می‌توان به تقسیم ریشه مبادرت ورزید (این روش آسان‌تر است).
آگلونما یکی از بهترین وقدرتمندترین گیاهان تصفیه کننده هوااست وبرای پاک سازی آلودگی‌های داخل منزل از جمله سم‌هایی مانند بنزین و فرمالدئید می‌باشد.
اگر برگ، پیچ خورده یا حاشیه آن قهوه ای است: هوا خیلی سرد یا سرد بی رطوبت است.
اگر برگ، پژمرده یا نوک آن قهوه ای است: هوا خیلی خشک و کم رطوبت است.
شته‌ها، کنه‌ها، شپشک‌های آردآلود، تریپس و شپشک‌های سپردار این گیاه را مورد حمله قرار می‌دهند.
مجله ماهانه باغبان شماره ۳۴ خرداد ۱۳۶۲.
[[رده:گیاهان باغی آسیا]
کاج پیچی
کاج پیچی یا پیچ‌کاجی یا کادی یا کدر، نام یک جنس (سرده) از گیاهان است. کاج پیچی سرده‌ای از پیچکاجی‌سانان است با حدود۶۰۰ گونهٔ شناخته‌شدهٔ درختچه‌ای کوتاه به ارتفاع کمتر از یک متر یا درختی متوسط تا ارتفاع ۲۰ متر با تاج‌پوشی گسترده و رشدی متوسط؛ تنهٔ تنومند آن‌ها دارای انشعابات بسیاری است که اثرات متعدد برگ گرداگرد آن باقی مانده است.
گونه‌های این گیاه را به خاطر برگ‌های زیبایشان که شبیه برگ‌های آناناس است پرورش می‌دهند مهم‌ترین گونه زینتی آن که در منازل پرورش می‌دهند عبارت‌اند است:
۱-p.veitchii-این گونه بومی پلی‌نزی است ارتفاع و گسترش آن در حدود ۶۰ سانتیمتر است. برگ‌های شمشیری، پهن، ناوی شکل در کنار و روی برگ‌های مرکزی دارای دانه‌های ظریف خار مانند می‌باشد. طول آن به شصت سانتیمتر می‌رسد. رنگ آن سبز تیره با لبه سفید خالص یا نقره‌ای رنگ است. از خصوصیات این گیاه به وجود آوردن ریشه هوایی است که به صورت مستقیم از گیاه خارج شده و در محیط زیستگاه به طول یک متر می‌رسد. این وضعیت البته در اتاق به ندرت مشاهده می‌گردد.
۱-نور گیاهان این جنس به نور فراوان احتیاج دارند و نور متوسط را نیز تحمل می‌کنند نور مستقیم خورشید برای آنان مضر است. ۲-حرارت این جنس مخصوص گلخانه‌های گرم است، حرارت مناسب برای آن ۲۲–۲۰ درجه‌است؛ ولی باید آن را از منبع حرارتی مانند بخاری، رادیاتور شوفاژ و همچنین جریان هوا دور نگه داشت و حرارت کمتر از پانزده درجه گیاه احتمالاً از بین خواهد رفت. ۳-آبیاری-گیاه به آب زیادی احتیاج دارد، بنابراین خاک گلدان باید همیشه مرطوب باشد، ضمناً گلدان باید دارای زه کشی خوب باشد تا آب آن در خاک باقی نماند زیرا آب زیاد موجب پوسیدگی ریشه می‌گردد. ۴- رطوبت گیاه به رطوبت متوسط هوا احتیاج دارد. پاشیدن آب بر روی برگ‌ها مخصوصاً در تابستان بسیار ضروری است. چنانچه درجه حرارت کم ولی رطوبت هوا زیاد باشد نوک برگ‌ها قهوه‌ای و خشک می‌شود و در هوای خشک مورد حمله تریپس و عنکبوت‌های قرمز و سایر حشرات مضر قرار می‌گیرند که به‌وسیله سموم حشره کش می‌توان آن‌ها را از بین برد ۵-نوع خاک خاک برگ‌ها مخصوصاً خاک حاصله از چمن یا مخلوطی از ماسه، خاک برگ و پیت مناسبترین خاک برای گیاهان است ph یعنی اسیدیته خاک باید قلیایی و در حدود ۸–۷ باشد ۶-کود: این گیاه احتیاج زیادی به کود ازته دارد و می‌توان از کودی از که شامل ۱۰۰گرم نیترات پتاسیم، ۱۰۰گرم فسفات کلسیم، و۲۰۰گرم سولفات آمونیم است استفاده کرد و آن را به به مقدار ۳۰ گرم در لیتر هر دو هفته یکبار از فروردین تا آبان ماه به گیاه داد. کشت و ازدیاد گیاه ازدیاد گیاه به این صورت است که پاجوش‌های ایجاد شده از گیاه را با قسمتی از ریشه گیاه در فصل بهار و تمام طول تابستان جدا کرده و محل برش را برای جلوگیری از پوسیدگی با زغال چوب می‌پوشانیم و سپس به کاشت آن اقدام می‌نماییم.
برگرفته از کتاب پرورش گیاهان زینتی در خانه و آپارتمان نوشته راب هرویک ترجمه منصور علوی و مقاله آقای محمد صانعی شریعت پناه در مجله باغبان بهمن ۱۳۶۱.
بمب لوله‌ای
بمب لوله‌ای نوعی بمب دستی بسیار ساده و در عین حال قدرتمند است که به نوعی شناسنامه برای آنارشیستهای جهان تبدیل شده‌است. این بمب در حقیقت یک سلاح ضد نفر با قدرت پرتاب ترکش با سرعت بالا است و بسته به اندازه آن و نوع مواد منفجره بکار رفته در آن، قدرتی بین یک نارنجک دستی تا یک گلوله توپ جنگی دارد.
معدود
در دستور زبان، مَعدود یا شمرده واژه‌ای است که عدد بر شماره آن دلالت می‌کند. به عبارت دیگر، آن چیزی که مورد شمارش قرار گرفته معدود است. برای نمونه در: «پنج کتاب» و «چهار صندلی»، پنج و چهار عدد و کتاب و صندلی معدود هستند.
در فارسی جای معدود معمولاً بعد از عدد است مانند سه کودک، چهار خانه، پنج خیابان. در قدیم گاه به ویژه در اشعار عدد پس از معدود هم آمده مانند:
بسی رنج بردم درین سال سی - عجم زنده کردم بدین پارسی
البته معمولاً در بیشتر مواردی که معدود جلوتر از عدد آورده شده، به معدود یک یاء نکره افزوده شده‌است. نمونه از نظامی:
بگرفت عصا چو ناتوانان - برداشت تنی دو از جوانان
امکان دارد که میان شمار و شمرده با آمدن واژه‌هایی فاصله بیفتد. نمونه از سعدی:
پسر چون ز ده برگذشتش سنین - ز نامحرمان گو فراتر نشین
در فارسی معدود اعداد اصلی در حال عادی برخلاف زبان‌های اروپایی با عدد همخوانی ندارد مانند «هفت مداد»، «چهار دانشجو» و نه «هفت مدادها» و «چهار دانشجوها».
نشاط، سیدمحمود، "شمار و مقدار در زبان فارسی ۱،" انتشارات دانشگاه تهران ۱۳۵۹خ، صص۱۴۹–۱۶۰.
اوین
اِوین، نام محله‌ای از شهرستان شمیران در شمال و شمال غربی شهر تهران است. این محله جزئی از منطقه ۱ شهرداری تهران است.
ناحیه کوهستانی اوین به عنوان بخشی از ناحیه کوهستانی البرز مرکزی از شرق به تپه‌های علی‌آباد ولنجک، از غرب به ارتفاعات حصارک، از شمال به ارتفاعات توچال و شاه‌نشین و از جنوب به ناحیه اوین و سعادت آباد محدود می‌گردد. میزان متوسط بارندگی سالیانه ۴۰۰–۳۰۰ میلی‌متر و میزان متوسط دمای سالیانه ۱۶٫۷ درجه سانتی گراد است.
اوین در شمال تهران و در دامنه کوه‌های البرز و از شمال به جاده درکه و ولنجک و از جنوب به بزرگراه چمران و مجموعه مسکونی آتی‌ساز، از شرق به محله محمودیه و زعفرانیه و از غرب به سعادت آباد محدود می‌باشد.
میدان اوین (دانشجو) در ارتفاع ۱۶۴۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
موقعیت طبیعی و وجود نهرهای پرآب و تغییر مسیر آن‌ها سبب گسترش روستای اوین و تشکیل محلات مختلف آن گردیده‌است. این محله دارای باغات و زمین‌های کشاورزی زیادی بوده که متأسفانه در سال‌های اخیر با ساخت وسازهای بی‌رویه این بافت‌های سبز از بین رفته‌است. این محله که از محلات قدیمی شمیران می‌باشد از چند طایفه تشکیل شده‌است از معروف‌ترین این طوایف می‌توان از اوینی، اعرابی، مسعودیان، فکری، میررحیمی ، ابطحی، میرشریفی،شعيبي… نام برد. از زیباترین مراسم به جامانده در این محله قدیمی مراسم تاسوعا و عاشورا می‌باشد که بین محله یا ده اوین و درکه در این روزها برگزار می‌شود.
نطفه اولیه تشکیل روستای اوین و گسترش ابتدایی آن شکل خطی و در کنار رودخانه و نهر منشعب از آن صورت گرفته‌است. قدمت این روستا به احتمال زیاد به هزار سال پیش می‌رسد و هسته آن هم محله تپه سرباز و دامنه شمالی آن بوده‌است. این تپه در اوایل دوران حکومت قاجار به مرکز اردوگاه نظامی و آموزش فنون رزمی تبدیل می‌گردد که وجه تسمیه آن هم به همین دلیل است. بافت مسکونی در این قسمت تا اندازه‌ای دارای تراکم بیشتری نسبت به سایر محلات است و به علت عدم وجود نهر و آب جاری در آن باغ و فضای سبز موجود نیست.
دومین مرحله گسترش محله پاچنار بوده که آب جاری رودخانه درکه (آب هفت حوض) از طریق نهر پاچنار به راحتی به آن سوار می‌شود. در این بافت به عناصر کالبدی که قدمت زیادی دارند برخورد می‌کنیم از قبیل مسجد وحسینیه و بقعه امامزاده مطیب، آسیاب، گورستان قدیمی روستا نیز در این محله قرار داشته. سابقه این محله را با کمی تفاوت پی لو می‌نامند. محله پاچنار در مرکز اوین قرار دارد و نام آن نشئت گرفته از درخت چنار تنومندی است که در میدان پاچنار و نزدیک قهوه‌خانه قرارداشته‌است. این چنار در سال ۱۳۰۷ قطع گردیده‌است.
مرحله حمام می‌باشد که قبلاً به آن محله حصار گفته می‌شد و در جهت نزدیکی به دسترسی‌های اصلی و در امتداد نهر آب می‌باشد. این محله در ضلع شرقی پاچنار قرار دارد و فضای سبز آن نسبت به نقاط مسکونی از تمام محلات دیگر بیشتر است به‌طوری‌که بزرگترین باغات اوین فعلاً در این قسمت واقع شده‌است.
محله درب مدرسه که در غرب پاچنار قرار دارد و راه قدیمی اوین به درکه نیز از داخل آن می‌گذرد. نام این محله منسوب به مدرسه حسن ضیا ئیان است که در مرکز آن قرار دارد.
محله هشترودی می‌باشد که در شرق محله درب حمام و در شمال بزرگراه چمران قرار گرفته این محله در نتیجه تقسیم و تبدیل باغات به واحدهای مسکونی به وجود آمده‌است.
در پست‌ترین زمین‌ها و با تبدیل باغات به واحدهای مسکونی در ناحیهٔ محله باغچاله اتفاق می‌افتد. خانه و باغات در ای محدوده از انشعاب نهر بالایی اوین و قنات نائب مشروب می‌شوند.
ایمکس
ایمکس نام دسته‌ای از ویرایشگرهای متن با قابلیت‌های گسترش‌پذیری بالاست. ایمکس نزد برنامه‌نویسان رایانه خصوصاً لینوکس و به‌طور کلی شبه یونیکس کاران از محبوبیت بالایی برخوردار است. در واقع ویرایشگر وی‌آی (vi) و ایمکس دو رقیب اصلی در عرصهٔ ویرایش متن در دنیای شبه یونیکس محسوب می‌شوند و جنگ ویرایشگرها را به وجود آوردند.
نام ایمکس از عبارت انگلیسی Editor MAcroS (به معنی ماکروهای ویرایشگر) برای ویرایشگر تیکو برگرفته شده‌است. این ماکروها نخستین بار توسط ریچارد استالمن و گای استیل در ۱۹۷۶ نوشته شدند. نسخه‌های گوناگونی از ایمکس در طول سالیان به وجود آمده‌اند اما امروز از دو گونهٔ اصلی آن استفاده می‌شود: گنو ایمکس که پرطرفدارترین و ایکس‌ایمکس که در واقع شاخه‌ای جداشده از گنو ایمکس است. ایکس‌ایمکس ۱۹۹۱ میلادی رشد مستقل خود را آغاز کرد. با این حال تا به امروز تا حد بسیار زیادی با گنو ایمکس همخوانی دارد. پروژهٔ گنو ایمکس توسط ریچارد استالمن در سپتامبر ۱۹۸۴ آغاز به کار کرد و نخستین انتشار عمومی آن در تاریخ ۲۰ مارس ۱۹۸۵ (۲۹ اسفند ۱۳۶۳) صورت گرفت. تا سال ۲۰۰۸ وظیفهٔ نگهداری از کد گنو ایمکس به عهدهٔ استالمن بود و پس از آن به Stefan Monnier و Chong Yidong داده شد. زبانی که برای گسترش امکانات ایمکس از آن استفاده می‌شود گویشی خاصی از زبان برنامه‌نویسی لیسْپ به نام ایمکس لیسپ است.
ایمکس یکی از قوی‌ترین ویرایشگرهای متن در حال حاضر است. باید توجه داشت که ایمکس برای ویرایش "متن" است و نه" واژه‌پردازی". از این رو هدف اصلی آن کنترل اندازه یا نوع قلم و امثال آن نیست، بلکه دستکاری در کلمات و بندها (شامل جابجایی و پس‌وپیش کردن و پاک‌کردن و…) و رنگ‌آمیزی متن برای آسان‌سازی ویرایش برنامه‌های رایانه‌ای و امثال آن است. از طریق ایمکس می‌توان برنامه‌های رایانه‌ای را نوشته، اجرا و حتی غلط‌گیری (debug) کرد. اصولاً می‌توان ایمکس را برای کار با هر زبان برنامه‌نویسی دلخواهی بهینه‌سازی و تنظیم کرد؛ و تمام این گسترش‌ها از طریق زبان ایمکس لیسپ است.
مراغ
این روستا در ۱ کیلومتری شمال شرقی دهنو مراغ واقع شده‌است.
از شمال کوه، از جنوب باوردان، از مغرب سه کنار، و از سمت مشرق به ارمک محدود می‌گردد. دارای ۱۵۰۰ نفر جمعیت می‌باشد که اهل سنت از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای مسجد، برق، آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت: سالن ورزشی ،پارک ،شش عدد مسجد ،نانوایی ،بانک، مدرسه راهنمایی دخترانه و مدرسه راهنمایی پسرانه و دبستان است.
ساکان این روستا از تبار پارس هستند و به زبان لارستانی(اچمی) به گویش محلی تکلم می‌کنند.یکی از خیرین مشهور این روستا در زمان دور عبدالرحمن تیرچرخ بوده‌است. وی در سال ۱۳۸۵ درگذشت.
اهالی روستا از طریق صید و ماهی‌گیری و کشاورزی امرار معاش می‌کنند.  حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمین‌های آن جو و گندم کشت می‌شود.
برنامه‌ریزی تولید
برنامه‌ریزی تولید فرایند برنامه‌ریزی برای تولید یا ساخت محصولات یک شرکت یا یک صنعت است.
برنامه‌ریزی تولید یکی از درس‌های رشتهٔ دانشگاهی مهندسی صنایع است. این درس معمولاً به صورت ۳ واحدی ارائه می‌شود و هدف آن مدل‌سازی و ارایهٔ برنامهٔ تولیدی برای یک کارخانه بر اساس محدودیت‌های تقاضا، ظرفیت تولید، انبار، بودجه و … است.
در این درس به چگونگی برنامه‌ریزی تولید بر روی دستگاه‌های تولید به صورت موازی و سری و مباحث Jobshop ,Flowshop نیز پرداخته می‌شود و در هر یک از موارد فوق تا حدی روش‌های حل دقیق و هیوریستیک نیز مطرح می‌شوند.
ایور (کوهسرخ)
اِیوَر مرکز دهستان برکوه و روستایی در بخش مرکزی شهرستان کوهسرخ استان خراسان رضوی واقع شده‌است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن (۸۳۶ خانوار) ۲٬۷۵۳ نفر است. این روستا، پرجمعیت‌ترین روستای شهرستان کوهسرخ بعد از شهر ریوش می‌باشد. در سال ۱۳۸۴ جمعیت مردان روستای ایور ۱٬۴۳۳ نفر و زنان ۱٬۴۶۳ نفر برآورد شده‌است. فاصلهٔ این روستا تا مرکز شهرستان، یعنی شهر ریوش ۱۲ کیلومتر و تا کاشمر ۳۹ کیلومتر می‌باشد.
ایور کنونی در حدود ۲۵۰ سال پیش توسط ۳۰ نفر که مالدار بوده‌اند و از ناحیه‌ای به نام طعلستان آمده بودند بنیاد شد. محل اولین خانه‌ها سر تیغ (تپّه بزرگ و پر ارتفاع تیز) محله بوده که در آنجا خانه‌ای بزرگ به صورت قلعه درست کردند که برج نیز داشته‌است،
برج آن در قسمتی که هم‌اکنون خانه حاجی عارفی است، و در آن خانه اتاق‌هایی بوده که هر یک یا دو اتاق متعلق به یک خانواده بوده‌است و بعدها این افراد زیاد شده‌اند و ایور را ساخته‌اند.
زبان مردم ایور فارسی به لهجه فارسی دری آمیخته با لهجه نیشابوری است. دین مردم ایور اسلام و مذهب شیعه می‌باشد.
کوهسرخ منطقه‌ای کوهستانی و مرتفع است که همچون فلاتی نگین مانند از شش جهت با شش شهرستان مرتبط است. از طرف شمال به نیشابور، از جهت شمال غربی به سبزوار، از سمت مغرب به بردسکن، از ناحیه غربی به خلیل‌آباد، از سوی جنوب شرقی به کاشمر و از سمت شرق و جنوب شرقی به تربت حیدریه.
مردم منطقه بیشتر به کشاورزی، دامداری و قالی بافی اشتغال دارند و از بادام، زعفران، زرشک، توت و زردآلو و غیره می‌توان به عنوان محصولات عمده کشاورزی کوهسرخ نام برد. کوهسرخ در تولید بادام رتبه دوم را در کشور دارا است و در استان خراسان اولین تولیدکننده بادام به‌شمار می‌رود. در زمینه‌های صنعتی در سال‌های اخیر ایور پیشرفت چشم‌گیری داشته و از این میان می تون به احداث مرغداری حاج حسن علیزاده در کلاته بصری اشاره کرد که نقش زیادی در رشد صنعتی این روستا داشته‌است. از علامای بزرگ شیعه که در دوران قبل در روستای ایور می‌زیسته‌اند می‌توان به محمدحسین اشراقی ایوری (۱۲۶۷–۱۳۵۷ ه‍.ق) اشاره کرد. شیخ محمد حسین اشراقی به سال ۱۲۶۷ هجری شمسی در ترشیز متولد شد. پدرش حاج ملا علی ایوری از عرفاً و زهاد عصر خود بود. وی که در کودکی پدرش را از دست داده بود، با همت و تشویق مادرش به تحصیل اشتغال ورزید، مقدمات را در مدرسه علمیه حاج سلطان العلما گذراند، سپس برای ادامهٔ تحصیل روانهٔ عراق شد و در نجف، از محضر عالمان بزرگ آن روزگار بهرهٔ فراوان گرفته و به ایران برگشت و در مدرسه دارالفنون تهران، به عنوان استاد ادبیات مشغول تدریس شد. در طی تدریس هفت ساله در دالفنون با علوم جدیدی همچون نجوم، ریاضی، پزشکی نیز آشنا شد. اشراقی که از سیاست سیاسان روز گار ناخشنود گردیده بود، با وجود موقعیت و جایگاه ممتازی که در تهران به دست آورده بود، به موطن پدری، روستای ایور برگشت و مابقی ایام عمر را در آنجا به عزلت گذراند. چنان‌که گفتند یکی از آرزوهای وی، تأسیس مدرسه ای به سبک جدید بود. بالاخره آرزویش محقق شد و در سال ۱۳۰۲ هجری شمسی، مدرسه امیریه کوهسرخ، بنیان نهاده شد.
پاول شوارتس
پاول شوارتس (زاده ۱۹ نوامبر ۱۸۶۷ - درگذشته ۲۸ دسامبر ۱۹۳۹) ایران‌شناسی آلمانی است که در مورد جغرافیا و تاریخ ایران پژوهش کرده است. او استاد دانشگاه لایپزیگ بود. از میان کتابهای او، جغرافیای تاریخی فارس با ترجمه کیکاوس جهانداری در سال ۱۳۷۲ به فارسی چاپ شده است.
گئورگ لیگتی
گئورگ شاندور لیگِتی (به مجاری: György Sándor Ligeti) (۲۸ مه ۱۹۲۳ – ۱۲ ژوئن ۲۰۰۶)، آهنگساز یهودی مجارتبار بود که در رومانی به دنیا آمد و بعدها تبعهٔ اتریش شد. بسیاری او را در زمرهٔ بزرگ‌ترین آهنگسازان موسیقی سازی قرن بیستم برمی‌شمارند. بسیاری از آثار او در محافل علاقه‌مند به موسیقی کلاسیک شناخته شده هستند، اما شهرت او در نزد عامهٔ مردم بیشتر بخاطر بخش‌هایی از مشهورترین آثار او چون "اتمسفرها"، "رکوئیم" و "نور ابدی" که به وضوح و با تأکید در فیلم "" اثر استنلی کوبریک استفاده شده‌است. این کارگردان آمریکایی از بخش‌هایی از دیگر آثار لیگتی در فیلم‌های دیگرش چون "درخشش" و "چشمان کاملاً بسته" نیز استفاده کرده‌است.
راز اسب شاخدار
راز اسب شاخدار یازدهمین کتاب کامیک (داستان مصور) از سری ماجراهای تن‌تن و میلو است که توسط هرژه در سال ۱۹۴۳ برای اولین بار نوشته، طراحی و چاپ شد.
بعدها دنباله‌ای بر این کتاب توسط هرژه نوشته شد و با نام "گنجهای راکهام" در سال ۱۹۴۴ به چاپ رسید. این کتاب اولین بارتوسط انتشارات یونیورسال درایران منتشرشد.
در سال ۱۹۴۳ پرفروش‌ترین داستان از سری ماجراهای تن‌تن تحت عنوان اسرار اسب شاخدار منتشر شد. موضوع این کتاب دربارهٔ گنجی بود که سِر فرانسیس هادوک برای نوادگان خود به جای گذاشته بود. برای یافتن رمز محل این گنج که در سه برگهٔ جداگانه و در سه نمونهٔ ماکت از کشتی اسب شاخدار جاسازی شده بود، تن‌تن و کاپیتان جستجو و تلاش می‌کنند. این کتاب نسخه‌ای از ماجراهای تن‌تن است که هیچگاه مورد اصلاح و بازسازی قرار نگرفت.""سه برادر به هم ملحق می‌شوند. سه اسب شاخداری که زیر خورشید سینهٔ امواج را می‌شکافند، از نیمروز سخن خواهند گفت زیرا از نور، نور می‌بارد تا شکفته شود"."
گلسرخیان
تیرهٔ گل‌سرخ، گُلسُرخیان، رزاسه (Rosaceae) یکی از تیره‌های گیاهی از راستهٔ گل‌سرخ‌سانان است. آلو، ازگیل، زردآلو، سیب، هلو در این تیره قرار دارند.
این تیره به چهار زیرتیره تقسیم می‌شد.
از سال ۲۰۱۱ مطابق قوانین جهانی نام‌گذاری برای جلبک‌ها، قارچ‌ها و گیاهان سه زیرتیرهٔ آمیگدالوئیده، اسپیره‌اوئیده (پیچ‌وشان) و مالوئیده با هم ادغام شدند و تشکیل یک زیرتیرهٔ واحد با نام آمیگدالوئیده دادند.
پرچم دزدان دریایی
دزدان دریایی اروپایی و آمریکایی در قدیم از پرچمی استفاده می‌کردند که پرچم دزدان دریایی یا پرچم کشتی دزدان نام دارد.
این پرچم را امروزه بیشتر به صورت یک جمجمه بر بالای استخوان‌های ضربدری بر روی یک زمینه سیاه ترسیم می‌کنند ولی در قدیم پرچم دزدان دریایی انواع و گونه‌های متفاوت زیادی داشت.
جک چلواری و توماس تو در پرچم‌های خود بجای استخوان، شمشیر ترسیم می‌کردند.
Kapers en piraten - Ronald Prud'homme van Reine, Januareeks, HD Uitgevers, Hilversum, blz. 29, .
روغن‌ماهی کوچک
روغن‌ماهی کوچک (نام علمی: Melanogrammus aeglefinus) یک ماهی دریایی است که در دو سوی اقیانوس اطلس شمالی پراکنده است.
نام آلمانی آن "Schellfisch"می باشد. روغن‌ماهی کوچک به عنوان غذای دریایی محبوبیت زیادی دارد و صید تجاری می‌شود. بویژه دود داده آن مصرف زیادی دارد.
روغن‌ماهی کوچک بر خلاف ماهی روغن خوب بخود نمک نمی‌گیرد و ازاینرو آن را از راه خشک کردن و دود دادن نگهداری می‌کنند. روغن‌ماهی کوچک منبع ارزشمندی برای پروتئین است و دارای مقدار زیادی ویتامین ب ۱۲، پیریدوکسین و سلنیوم است. گوشت آن در کل لُخم و کم‌چربی است.
نام کاپیتان هادوک در ماجراهای تن‌تن از نام انگلیسی این ماهی یعنی «هادوک» گرفته‌شده‌است.
فهرست ماهی‌ها
کالیکو جک
کالیکو جک ("Calico Jack") با نام اصلی ناخدا جان راکام (زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۶۸۲ – درگذشتهٔ ۱۷ نوامبر ۱۷۲۰) یک ناخدای معروف دزدان دریایی انگلیسی در سدهٔ ۱۸ میلادی بود.
لقب چِلواری را به خاطر این به او داده‌اند چون همیشه لباس‌هایی از جنس چلوار می‌پوشید.
دو نفر از مشهورترین زنان دزد دریایی یعنی آن بانی و ماری رید جزو خدمهٔ جک چلواری بودند.
پنجه دزدیده
پنجهٔ دزدیده یا اندرگاه یا خَمسهٔ مُستَرَقه، پنج روز بهیزگی (به پارسی میانه: "پنجوه بهیزک" یا "پنجوه پهیچک"؛ به عربی:"الخمسةالمسترقة") در سالشماری کهن مصر و سپس ایران وجود داشته‌است.
مصری‌ها از تقویمی خورشیدی-نجومی استفاده می‌کردند که در آن یکسال شامل ۱۲ ماه ۳۰ روزه بود. آن‌ها متوجه شده بودند که به‌تدریج تغییر فصل در روزهای غیرمشابه سال انجام می‌شد و گویی زمان تغییر فصل در تقویم در حال حرکت می‌باشد. در حدود ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد تصمیم گرفتند که در پایان هر سال ۵ روز به سال اضافه کنند تا مشکل تغییر فصل را حل کنند. این ۵ روز برای آن‌ها جز روزهای جشن و تعطیلات محسوب می‌شد و در این روزها کار نمی‌کردند. در حقیقت از ابتدای تاریخ مصر یعنی سلسلهٔ اول فراعنه سال شمسی و ۳۶۵ روزه بوده‌است که ۳۶۰ روز ایام ثابت سال و پنج روز خمسه مسترقه (Epahomene) داشتند که مؤلفین اسلامی آن را ابوغمنا می‌نامیدند. روزهای خمسه مسترقه ایامی نحس محسوب می‌شد و هر روز نامی داشت منسوب به یکی از خدایان و این پنج روز عید ارواح و مردگان به‌شمار می‌آمد که شباهت تامی با همان پنجه دزدیده در گاه‌شماری اوستایی نو دارد.
"پنجهٔ دزدیده" ("اندرگاه" یا "پنج روز گاهانی" یا "روزهای گات‌ها" یا "بهیزک" یا "خمسهٔ مسترقه" (در پهلوی "وهیجک") (به پارسی میانه: "پنجوه بهیزک" یا "پنجوه پهیچک") به پنج روز آخر سال در گاه‌شماری اوستایی نو گفته می‌شود. در این گاه‌شماری سال از ۱۲ ماه ۳۰ روزه (جمعا 360 روز) تشکیل شده‌است. این پنج روز را به آخر ماه دوازدهم (اسفند) می‌افزایند. هر یک از این پنج روز به نام یکی از سرودهای گاهانی نامیده شده‌است. در تقویم کنونی زرتشتی اگر سال کبیسه باشد این پنج روز به شش روز افزایش می‌یابد. در این صورت آن سال را اندرگاهی=(کبیسه) می‌نامند. ایرانیان در این روزها به جشن و آتش‌افروزی می‌پرداختند زیرا پس از آن سال نو آغاز می‌گشت.
در دوران امپراتوری ساسانی، پنج روز اندرگاه به «نوروز کوچک» معروف بود و جزء روزهای جشن، تعطیلات و مراسم مذهبی محسوب می‌شد.
سالی میان ایرانیان
سالی میان ایرانیان (A Year Amongst the Persians) کتابی است نوشته ادوارد براون که شرح سفر ۱۲ ماهه‌اش به ایران در ۱۸۸۷-۱۸۸۸ میلادی را در بر دارد.
جنیفر آنیستون
جنیفر جوآنا آنیستون (زاده در شرمن اوکس، لس‌آنجلس، کالیفرنیا) هنرپیشه آمریکایی و برنده جایزه امی است. او در یونان، کالیفرنیا و نیویورک بزرگ شده و بزرگ‌ترین موفقیت خود را در سریال تلویزیونی "دوستان" به دست آورده‌است.
در نظرسنجی هفته‌نامه "پیپل" (People)، جنیفر آنیستون به عنوان زیباترین زن جهان در سال ۲۰۱۶ انتخاب شد.وی در اقدامی جالب و خیر خواهانه عکس نیمه برهنه سیاه سفید خود را که در مجموعه تلویزیونی دوستان گرفته بود برای کمک به مبارزه با بیماری کرونا به حراج گذاشت.
جنیفر انیستون از پدری یونانی و مادری امریکایی متولد شده. او بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ همسر برد پیت بود. سپس از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ با جاستین ثرو رابطه دوستی برقرار کرد. این دو در سال ۲۰۱۵ با یکدیگر ازدواج کرده و در سال ۲۰۱۷ جدا شدند.
میمون
میمون و به فارسی افغانستان شادی، نامی عمومی برای اشاره به گونه‌ها یا گروه‌هایی از پستانداران راستهٔ نخستی‌سانان است. میمون مانندهای اولیه در آمریکای جنوبی طی نود میلیون سال به ردهٔ پَخ‌بینیان (مارموست‌ها، میمون‌های عنکبوتی) تکامل یافته‌اندِ. میمون‌های برّ قدیم مسیر متفاوت و پرثمرتری را پیموده‌اند که نخستین گام آن پیدایش ردهٔ راست‌بینیان از جمله ماکاک‌ها و بابون‌ها بود.
بسیاری از میمون‌ها درخت‌پیما هستند و برخی از آن‌ها مانند عنتر دم‌کوتاه (بابون‌ها) در اکثر مواقع بر روی زمین هستند. میمون‌های راست‌بینی از باهوش‌ترین حیوانات هستند. اکثر میمون‌ها روزگرد هستند ولی برخی گونه‌ها نیز شب‌زی بوده و شب‌ها به فعالیت می‌پردازند. لمورها، چشم‌گردها و شب دوست‌ها گرچه جزو نخستی‌ها هستند اما میمون نبوده و تفاوت‌های زیادی با آن‌ها دارند.
میمون‌ها از نظر اندازه و وزن تفاوت‌های زیادی دارند. مارموست کوتوله طولی در حدود ۱۲ سانتی‌متر و وزنی معادل ۱۰۰ گرم دارد. در حالی که مندریل‌ها حدود یک متر طول و ۳۶ کیلوگرم وزن دارد. نوع تغذیه در گونه‌های مختلف تفاوت داشته اما معمولاً شامل میوه‌ها، دانه‌ها، برگ درختان و سایر مواد گیاهی و همچنین تخم و گوشت سایر موجودات و حشرات است. اکثر میمون‌های بر جدید دم‌های بلندی دارند اما میمون‌های بر قدیم دم‌های کوتاهی داشته یا فاقد دم هستند.
میمون‌های بر قدیم دید رنگی دارند و در مقابل میمون‌های بر جدید توان تفکیک سه یا دو رنگ را داشته و میمون‌های شب فقط یک رنگ را تشخیص می‌دهند. بر خلاف لمورها تمامی میمون‌ها فاقد سبیلک بوده و دارای یک نوک پستان هستند. چشم‌ها در جلوی صورت قرار دارد اما حالت چهره در گروه‌های مختلف میمون‌ها کاملاً متفاوت است.
تمامی میمون‌ها در کنار لمورها عضو راسته ی بزرگ نخستی‌سانان هستند و به همراه شبگردان هندی و کپی‌ها زیر راستهٔ خشک‌بینیان را تشکیل می‌دهند. فرورده ی میمونان شامل دو گروه پخ‌بینیان یا میمون‌های بر جدید و راست‌بینیان می‌باشد.
میمون‌های بر جدید
این گروه از میمون‌ها شامل ۵ خانواده هستند.
اولین میمونی که به فضا پرتاب شد، در سال ۱۹۴۹ توسط ایالات متحده آمریکا و بر روی موشک موسوم به V-2 به ارتفاع ۱۳۴ کیلومتر از سطح زمین رسید. این میمون در مسیر بازگشت، به دلیل باز نشدن چتر نجات کشته شد.
تا کنون پنج دولت ایالات متحده آمریکا، اتحاد شوروی، فرانسه، آرژانتین و ایران میمون به فضا پرتاب کرده‌اند.
مک ایودی، کالین، اطلس تاریخی آفریقا، ترجمه فریدون فاطمی، تهران ۱۳۶۵، ص ۱۳.
جندق
جَندَق شهری در بخش مرکزی شهرستان خور و بیابانک استان اصفهان ایران است که در حاشیهٔ جنوبی دشت کویر ایران می‌باشد. این شهر در شمال‌شرقی استان اصفهان واقع شده‌است.
جندق از توابع شهرستان خور در ۳۵۰ کیلومتری شمال شرقی اصفهان قرار دارد. موقعیت جغرافیایی آن عرض ۳۳:۵۶:۲۳ شمالی و طول ۵۴:۲۱:۲۹ شرقی ارتفاع آن از سطح آبهای آزاد ۹۷۷ متر می‌باشد. جندق از شمال به کویر بزرگ، از غرب به کویر ریگ جن و سلسله کوه‌های جندق، از جنوب به بیاباتهای اطراف خور و از شرق به حاشیه جنوبی دشت کویر محدود می‌شود.
شهر جندق در زمان‌های گذشته در مسیر شاه راه ارتباطی کاروان گذر جندق به بیدستان قرار داشته و کاروانهایی که از سمت جنوب ایران قصد عزیمت به ری و شمال کشور را داشته‌اند، قبل از عبور از دریای کویر در جندق اتراق می‌کرده‌اند.
سون هدین کویر نورد بزرگ سویدی در کتاب کویرهای ایران به نام جندق اشاره کرده و ۲ روز را قبل از عزیمت به طرود در جندق سپری کرده‌است. در حال حاضر جندق محور ارتباطی اصفهان-نایین-جندق-دامغان-مشهد است و مسافرانی که از اصفهان و شهرهای جنوبی ایران قصد عزیمت به مشهد را دارند از این محور استفاده می‌کنند.
این شهر قدمتی بیش از هزار سال دارد و قلعهٔ خشتی باستانی در شمال آن مربوط به دورهٔ ساسانی می‌باشد. جمعیت شهر جندق حدود۵۰۰۰ نفر است. زنان بیشتر به قالی بافی می‌پردازند که معروف به قالی نفیس نایینی است و مردان در تولیدی‌های آجر ساختمانی، ساختمان‌سازی در سطح شهرستان، مرغداری، دامداری و تاحدودی کشاورزی و.. کار می‌کنند. روستای زیبای مصر از توابع جندق در۴۰ کیلومتری شمال شرق واقع است که بخاطر طبیعت خاص آن و آسمان پرستارهٔ کویری و ماسه‌های روانش جذابیت زیادی برای توریست‌های داخلی دارد. یغمای جندقی ؛ شاعر بزرگ فارسی زبان در دوران قاجاراست که سرایندهٔ غزلیات عاشقانه و هزلیات شیرین و مرثیه‌های سوزناک در رثای حسین بن علی است. خانهٔ این شاعر بزرگ در قسمت قلعهٔ جندق واقع است. زعفران و سیر جندق نیز دارای کیفیتی کم نظیر است .هرچند در سالیان اخیر بدلیل خشکسالیهای پی در پی در حال محو شدن می باشند.
آردا
آردا جهان آفریدهٔ جان رونالد روئل تالکین در داستان‌های ارباب حلقه‌ها، سیلماریلیون و... است. آردا در زبان کوئنیایی به کل جهان (زمین) اطلاق می‌شود. آردا در طول موسیقی آینور به وجود آمد، به منظور مکانی برای زندگی فرزندان ایلوواتار (الف‌ها و آدم‌ها).
در سیلماریلیون فصل آینولینداله آمده:
"ایلوواتار منزلگاهی برای آنان در اعماق زمان و در میان ستارگان بی‌شمار برگزید. آینور آنگاه پس از دیدن این منزلگاه در مکاشفه و برآمدن فرزندان ایلوواتار در درون آن، بسیاری از تواناترین‌ها، جمله اندیشه و آرزوی خود را معطوف آنجا کردند. "
آردا قبل از ورود آینور به آن، شکل و شمایل بخصوصی نداشت و عناصر به صورت خروشان و خشمگین درهم بودند. آنان در پی شکل دادن به جهان و کنترل آن برآمدند و جغرافیای آردا را به وجود آوردند. بعد از شکل دادن جهان آن دسته از آینور که بسیار توانا بودند در آن مسکن گزیدند و والار نامیده شدند.
والار به عنوان منبع نور دو فانوس ساختند و در دو سمت از آردا قرار دادند. اولی فانوسی با نور آبی به نام ایلوئین که در شمال قرار دادند و دیگری در جنوب آردا که نوری طلایی داشت و نامش اورمال بود.
این فانوس‌ها بر پایه‌های عظیمی ساختهٔ آئوله قرار گرفتند، پایهٔ شمالی هلکار و جنوبی رینگیل نام داشت. بعد از انجام این کارها والار جزیرهٔ آلمارن در دریاچهٔ بزرگ را به عنوان منزلگه خود برگزیدند جایی که در بخش‌های میانی زمین واقع بود و نور دو چراغ با هم در می‌آمیخت. در زمان آسودگی والار بود که ملکور نخستین فعالیت‌های خود را آغاز کرد و با سپاه خود به سرزمین میانه پا گذاشت؛ اما والار از آمدن او آگاه نبودند.
ملکور حفر دژی بزرگ را در ژرفای زمین آغاز کرد، زیر کوه‌های تیره، آنجا که پرتوهای ایلوئین سرد و کم سو بود. این دژ اوتومنو نام گرفت و پلیدی ملکور و فساد او از آنجا به بیرون جاری شد و بهار آردا را تباه ساخت. آنگاه والار پی بردند که ملکور به راستی بر سر کار خویش برآمده و در جستجوی او برآمدند ولی ملکور به اتکای استحکام اوتومنو و قدرت خادمانش قبل از اینکه والار مهیا شوند پا پیش نهاد و ضربت نخست را وارد کرد. او بر ستون‌های گران ایلوئین و اورمال تاخت آن‌ها را نابود کرد و فانوس‌ها را شکست. از سقوط ستون‌ها دریاها خروشان شدند و زمین‌ها ترک برداشتند و از سرریز شدن فانوش‌ها شعله‌های ویرانگر بر روی زمین سرازیر شد. تقارن زمین و طرح‌های اولیه والار در آن جنگ از بین رفت و هیچ‌گاه ترمیم نشد. این دوره از زمان‌های آردا به سال‌های فانوس‌ها معروف است.
بعد از دوران فانوس‌ها فرم آردا تغییر کرد، والار آن را مسطح و همچون یک بشقاب شکل داده بودند که توسط دریایی عظیم به نام اکایا احاطه شده بود. در غربی‌ترین قسمت آن سرزمین آمان قرار داشت و در شرق آمان دریای بزرگ بله‌گایر قرار داشت (بین سرزمین میانه و آمان) و در شرق آن دریا سرزمین میانه (اندور) واقع بود. در جنوب، سرزمین‌های هیتر و در شرقی‌ترین قسمت سرزمین‌های خورشید قرار دارند. بعد از دریای شرقی در جنوب شرق سرزمین‌های تیره واقع اند و هیچ‌کس در این سرزمین‌ها از الف یا دورف زندگی نمی‌کند مگر احتمال وجود تعدای انسان‌های وحشی.
بعد از جنگ خشم والار آردا را شکستند و دوباره‌سازی کردند، عمده تغییر آردا در دوران دوم به زیر آب رفتن قسمت بزرگی از بلریاند بود، و جهان نیز به شکل کروی در آمد.
تغییر بزرگ دوم از زیر آب درآمدن نومه‌نور بود و همچنین در پایان دوران دوم آمان از مدار جهان جدا شد.
براهین ناسازگاری صفات الهی
براهین ناسازگاری صفات الهی گروهی از براهین اثبات عدم وجود خدا هستند که وجود موجودی با صفات و ویژگی‌های خدا را رد می‌کنند.
براهین ناسازگاری صفات الهی نیز خدا را با تعاریف رایجی که از او وجود دارد، یک موجود متناقض می‌نامند و بر این اساس خدا را ممتنع الوجود می‌خوانند.
جان سوا می‌نویسد:
۱. اگر جهان علت رخداد چیزهاست، علت آن علت چیست؟ /هیچ‌چیز. این منطقا پذیرفتنی است.
۲. علت آن علت کی روی داده است؟ تنها پاسخ منطقا پذیرفتنی «هیچ‌وقت» خواهد بود. زیرا اگر علت جهان در یک زمان خاص روی داده باشد، آن جهان بی‌زمان نخواهد بود.
= نقدی بر برهان = پاسخ این مسئله در علت قرار دادن خدا برای آن علت نهفته است. زیرا در آن صورت ما باید همان پرسش را دربارهٔ خدا بپرسیم. پس ما باید درک کنیم که تنها توضیح منطقی اینست که علت و اثر «نمودهای حواس» هستند که انسان‌ها به عنوان موجودات محدود در زمان و مکان تجربه می‌کنند، اما از نظر یک مرجع بی‌زمان هیچ‌چیز واقعاً اتفاق نمی‌افتد، پس آن جهان خالی از علت و در نتیجه اثر است.
در واقع یکی از تعاریف خدا در فلسفه اسلامی و فلسفه شرقی و معنویت گرا واجب الوجود است که واجب الوجود یعنی وجودی که وجود آن برای همیشه لازم است و وجود از آن نشات می گیرد . در واقع وجودی آن را ایجاد نکرده و سخن جان سوا در این زمینه بیشتر تاییدی بر برهان های علیتی است . زیرا خدا را به عنوان واجب الوجود معرفی کرده و برای آن علتی در نظر نگرفته است.ما می دانیم امری مانند علم مستقل از زمان است پس استقلال از زمان در برخی از موارد وجود دارد. اکنون می توان گفت که برای برخی از علت ها و رویداد ها زمان وجود ندارد و چون خدا علت ندارد روی دادن علت آن هم نیازی به زمان ندارد . علت نداشتن خدا در تعریف خود خدا هم آمده است و این مورد که کسی واجب الوجود را به وجود نیاورده بدیهی اولی است.
= جستارهای وابسته = = پانویس =
= پیوند به بیرون =
اوئن کالفر
اون کالفر (با تلفظ: Owen) نویسنده و کمدین ایرلندی است.
او تا پیش از آن که نویسنده‌ای حرفه‌ای شود، سال‌ها در عربستان سعودی، تونس، ایتالیا و ایرلند معلم بود.
نخستین کتاب او "بنی و عمر" که به سال ۱۹۹۸ منتشر شد، بسیار مورد توجه خوانندگان ایرلندی قرار گرفت و توانست به لیست کتاب‌های مختلف دفتر بین‌المللی کتاب‌های نوجوانان (Honor List IBBY) راه یابد.
"بنی و بِیب" که دنبالهٔ کتاب قبلی است، در سال ۱۹۹۹ چاپ شد و نامزد جایزهٔ بیستر (کتاب کودک ایرلند) در سال ۲۰۰۰ شد که پیرو آن، دیپلم افتخار جایزهٔ بیستر رادر سال ۲۰۰۱ به دست آورد.
کتاب دیگر او "آرتمیس فاول" است که در سال ۲۰۰۱ چاپ و با تحسین جهانی رو به رو شد. کالفر همچنین چندین کتاب و نمایش نامه برای کودکان نوشته‌است.
اُون کالفر در سال ۱۹۶۵، در شهر وکسفرد، واقع در شمال شرقی ایرلند متولد شد و همراه با چهار برادرش دوران کودکی خود را در آنجا سپری کرد. پدرش هنرمند و تاریخ‌دان بود و به تدریس در مدارس ابتدیی می‌پرداخت. مادرش معلم درام بود.
اولین بار که اُون به نوشتن داستان علاقه‌مند شد در مدرسهٔ ابتدیی بود، که با الهام گرفتن از درس تاریخ داستان‌های هیجان انگیزی دربارهٔ وایکینگ‌ها نوشت.
او بعد از اینکه مدرسه اش را تمام کرد در دانشگاه دوبلین مدرک گرفت و به معلمی در مدرسهٔ ابتدیی پرداخت. او برای کار کردن به وکسفرد برگشت. در سال ۱۹۹۱ ازدواج کرد و همراه با همسرش در حدود ۴ سال به کار کردن در کشورهای عربستان سعودی، تونس و ایتالیا گذراند.
اولین کتاب او بنی و عمر بود که در سال ۱۹۹۸ بر اساس تجربیاتش در تونس نوشته شد و به چندین زبان ترجمه شد. کتاب بعدیش بنی و بیب بود که در سال ۱۹۹۹ چاپ شد.
بزرگترین موفقیت او در سال ۲۰۰۱ با چاپ کتاب آرتمیس فاول بود که یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های سال شد. با چاپ این کتاب اوئن از کار معلمی استعفا داد و به‌طور تمام وقت به نوشتن مشغول شد. تا کنون ۸ جلد از کتاب‌های آرتمیس فاول چاپ شده و به بسیاری از زبان‌ها ترجمه شده‌است.
اوئن کالفر می‌گوید: من به نوشتن ادامه خواهم داد تا زمانی که یا مردم دیگر نخوانند یا من هیچ ایده ای نداشته باشم. امیدوارم هیچ‌کدام از این‌ها به این زودی اتفاق نیفتد.
او در ایرلند همراه با همسر و دو فرزندش زندگی می‌کند.
میمون جهان جدید
میمون‌های جهان جدید یا پخ‌بینیان را بر اساس شکل بینی و فاصله سوراخ‌های آن به دو کلاد یا زیست دستۀ وسیع بخش می‌کنند. دسته‌ای که سوراخ‌های بینی دور از هم دارند، پَخ‌بینیان (Platyrrhines) نامیده می‌شوند. میمون‌های بر جدید (قاره آمریکا) عمدتاً از این رده‌اند.
مک ایودی، کالین، اطلس تاریخی آفریقا، ترجمه فریدون فاطمی، تهران ۱۳۶۵، ص ۱۳.
راست‌بینیان
راست‌بینی‌ها ("Catarrhini") میان‌راسته‌ای از نخستی‌ها، شامل دو بخش اعظم فروراستهٔ میمونان هستند. آنها شامل بالاخانوادهٔ میمون بر قدیم و بالاخانوادهٔ هومینوید می‌شوند.
خیس‌بینیان
خیس‌بینی‌ها (Strepsirrhini) یکی از دو گروه اصلی از نخستی‌ها هستند. خیس‌بینی‌ها نیاکان نهایی انساناند.
خیس‌بینی‌ها را در تقسیم‌بندی‌های اولیه علمی پیش‌میمونیان (Prosimii) نام گذاشتند ولی این نام بعداً عوض شد.
به هنگام جدا شدن ماداگاسکار از ابرقاره پانجه‌آ یعنی قاره اولیه بزرگی که همه قاره‌های کنونی از آن جدا شده‌اند، خیس‌بینیانی که به لِمور معروفند به آنسو کوچیدند و در نتیجه ماداگاسکار اصلاً میمون ندارد و تنها لمور دارد.
مک ایودی، کالین، اطلس تاریخی آفریقا، ترجمه فریدون فاطمی، تهران ۱۳۶۵، ص ۱۳.
مارموست (سرده)
مارموسِت‌ها نام یک سرده از میمون‌های بسیار کوچک‌جثه و دم‌بلند جهان نو هستند که بر خلاف میمون‌های پیشرفته‌تر به جای ناخن چنگال دارند و دم آنان گیرنده نیست. این سرده در بر گیرندهٔ مارموست‌های جنگل اطلس می‌باشد.مک ایودی، کالین، اطلس تاریخی آفریقا، ترجمه فریدون فاطمی، تهران ۱۳۶۵، ص ۱۴.
بیاضه
بیاضه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان ایران است که در ۵۳ کیلومتری جنوب شرقی شهر خور واقع شده‌است.
این روستا در دهستان نخلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۹ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است. در گذشته‌های دور این روستا که مرکز فرهنگی منطقه بوده‌است بر اساس برخی مستندات تا پنج هزار نفر بوده‌است.
وجود ارگ قدیمی و ساباط‌ها، پایاب‌های سرپوشیده، قنات‌ها، حسینیه و مسجد جامع قدیمی و امامزاده واقع در روستا و نخلستان‌های انبوه در آن توجه گردشگران داخلی و خارجی را جلب کرده و چند سالی است که سفر به این روستای کویری از سوی گروه‌های گردشگری و تحقیقاتی افزایش یافته‌است.
خانه‌های قدیمی این روستا عموماً از خشت و دارای حوض‌های بزرگ، ایوان‌هایی با طاق بلند که در تابستان خنک هستند، و دارای اتاق‌های زمستانی و تابستانی هستند.
نام اصلی این روستا در ادبیات نوشتاری ایران امروزی به صورت " بیاضه " می‌باشد؛ ولی در نقشه‌های منقطع ایران به علت اینکه این روستا دقیقاً در مرز ۳ استان خراسان جنوبی، یزد واصفهان قرار گرفته، گاه از قلم می‌افتد؛ ولی در نقشه‌های پیوسته ایران به صورت "بیاضیه " نوشته می‌شود. در سفرنامه ناصر خسرو قبادیانی به سال "۴۴۴" ه‍.ق نام بیاضه به صورت «پیاده» نوشته شده که مرکزیتی در منطقه داشته‌است.
صورت‌های دیگر نام این روستا:
در روستا امامزاده‌ای به نام ابومحمد ابراهیم وجود دارد. او برادرزادهٔ علی پسر موسی بوده‌است. بیاضه دارای یک ارگ تاریخی مربوط به زمان ساسانیان است. نام این ارگ در کتاب سفرنامهٔ ناصرخسرو قبادیانی آمده‌است. این ارگ در اثر گذشت زمان و پر شدن خندق آن رو به نابودی است. بعضی این قلعه را پایگاه پیروان حسن صباح در دوران اسماعیلیه می‌دانند.
مسجد جامع قدیمی‌ترین مسجد روستا بوده با حدود هزار سال قدمت و جزء آثار ملی ایران می‌باشد. مساجد دیگر روستا عبارت‌اند از مسجد النبی، مسجد امامزاده، مسجد مجلل ثقفی، مسجد بن ده، مسجد زرگرها حسینیهٔ روستا هم طبق اطلاعات مربوط به دورهٔ صفوی است.
خاندان ثقفی (از نوادگان مختار ثقفی) مشهورترین خانواده این منطقه بوده که دارای مشاهیر و علمای زیادی در طی تاریخ بوده‌اند. آیت الله جناب ثقفی، آیت الله ابونواس ثقفی، شیخ ابو فراس ثقفی، میرزا ابوالفتح ثقفی، آیت‌الله شیخ فرج الله ثقفی بیابانکی(ره) و دیگر علمای خانواده از جمله بانوان مجتهده بوده اند. حاج عبدالغفور ثقفی نخستین شخص از این خاندان و از حکام نواب ثلاث است که ازقزوین درزمان کریم خان زند یا به قولی در زمان حکومت صفوی به عنوان حاکم منطقه حد فاصل از نائین تاطبس به این ناحیه مامور گردیده و بنای ساختمان حکومتی رادر خوراحداث مینماید.
حفر و ایجاد قنات آب موسوم به «غفور آباد »که یکی ازدورشته قنات اصلی  و به دهزیر درخور میباشد و ایجاد دو روستای خنج وحاجی آبادزرین ازجمله اقدامات حاج عبدالغفور و برادرانش درآن دوران بحساب می آیند. در کتاب بر «ساحل کویر نمک » اثر استاد عبدالکریم یغمایی از علمای خور منقول است که بنیان‌گذار قلعهٔ خور که اکنون از آن اثری نیست و بدست سیل ویران شده‌است، حاج العبدالغفور ثقفی بوده است.
کوه بیاضه که به «اسب رسول» مشهور است، ۲۳۳۰ متر (بر طبق اطلاعات اطلس گیتاشناسی) ارتفاع دارد.
در اطراف بیاضه مخصوصاً از طرف جادهٔ رباط پشت بادام در استان یزد زمین شبیه مناطق برفی سفید است. این سفیدی حاصل از نمک، به عقیدهٔ عده‌ای علت نامگذاری بیاضه بوده‌است. بیاض در عربی به معنی سفید است.
عباس معروفی
عباس معروفی (زاده ۲۷ اردیبهشت ۱۳۳۶) رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، شاعر، ناشر و روزنامه‌نگار معاصر ایرانی مقیم آلمان است. او فعالیت ادبی خود را زیر نظر هوشنگ گلشیری و محمدعلی سپانلو آغاز کرد و در دهه شصت با چاپ رمان "سمفونی مردگان" در عرصه ادبیات ایران به شهرت رسید.
معروفی به خاطر موضع‌گیری علیه حکومت ایران بارها بازجویی شد و سرانجام تحت فشار سیاسی از ایران خارج شد و به آلمان رفت.
عباس معروفی به سال ۱۳۳۶ خورشیدی در تهران (بازارچه نایب السلطنه) متولد شد. دیپلمه ریاضی از دبیرستان مروی، و فارغ‌التحصیل هنرهای زیبای تهران در رشته ادبیات دراماتیک است و حدود یازده سال معلم ادبیات در دبیرستان‌های هدف و خوارزمی تهران بوده‌است.
نخستین مجموعه داستان او با نام «روبروی آفتاب» در سال ۱۳۵۹ در تهران منتشر شد. پیش و پس از آن نیز داستان‌های او در برخی مطبوعات به چاپ می‌رسید اما با انتشار «سمفونی مردگان» بود که نامش به عنوان نویسنده تثبیت شد.
در تابستان ۱۳۶۰ ساختمان کانون نویسندگان ایران توسط دادستانی انقلاب پلمب شد. عباس معروفی زیر نظر هیئت دبیران کانون (احمد شاملو، هوشنگ گلشیری، باقر پرهام، محمد محمدعلی، و محمد مختاری) با شکستن پلمب، اسناد کانون را به جای امن رساند تا جان اعضای کانون محفوظ بماند.
در سال ۱۳۶۶ به عنوان مدیر اجراهای صحنه‌ای، مدیر ارکستر سمفونیک تهران، و مدیر روابط عمومی (سه سال و نیم) بیش از ۵۰۰ کنسرت موسیقی از هنرمندان مختلف کشور به اجرا درآورد که از تلاش‌های شبانه‌روزی اوست. مجلهٔ موسیقی «آهنگ» نیز به سردبیری او در همین دوران انتشار یافت.
در سال ۱۳۶۹ مجله ادبی «گردون» را پایه‌گذاری کرد و سردبیری آنرا برعهده گرفت و به‌طور جدی به کار مطبوعات ادبی روی آورد. سبک و روال وی در این نشریه با انتظارات دولت ایران مغایر بود و موجب فشارهای پی در پی و سرانجام محاکمه و توقیف آن شد. یکی از مهم‌ترین اقدامات مجله گردون طرح موضوع فعالیت مجدد کانون نویسندگان ایران بود. در سال ۱۳۶۹ جلسات سومین دورهٔ کانون نویسندگان ایران آغاز شد و در سال ۱۳۷۳ به انتشار متن «ما نویسنده‌ایم» انجامید.
معروفی در پی توقیف «گردون» ناگزیر به ترک وطن شد. او به پاکستان و سپس به آلمان رفت و مدتی از بورس «خانه هاینریش بل» بهره گرفت؛ و یک سال هم به عنوان مدیر در آن خانه کار کرد. پس از آن برای گذران زندگی دست به کارهای مختلف زد؛ مدتی به عنوان مدیر شبانه یک هتل کار کرد و آنگاه «خانه هنر و ادبیات هدایت» بزرگترین کتابفروشی ایرانی در اروپا را در خیابان کانت برلین، بنیاد نهاد و به کار کتابفروشی مشغول شد؛ و کلاس‌های داستان‌نویسی خود را نیز در همان محل تشکیل داد. چاپخانه و نشر گردون هم در همین مکان برقرار است که تاکنون بیش از ۳۰۰ عنوان کتاب از نویسندگان تبعیدی و آثار ممنوع در ایران را منتشر کرده‌است.
او همچنین بنیان‌گذار سه جایزه ادبی قلم زرین گردون، قلم زرین زمانه و جایزه ادبی تیرگان است.
اترک
اترک، رودی خروشان و سیل‌گیر است که از کوه‌های هزار مسجد در خراسان رضوی سرچشمه گرفته و در طول مسیر از دشت‌های قوچان، فاروج، شیروان و بجنورد گذشته و در ناحیه ترکمن صحرا استان گلستان، مرز ایران و ترکمنستان جاری می‌شود، پس از آن وارد خاک جمهوری ترکمنستان شده و به دریای خزر می‌ریزد.
اترک رودی خروشان و سیل‌گیر با بستر گلی است و با داشتن ۶۶۹ کیلومتر درازا، پنجمین رودخانهٔ بلند ایران و طولانی‌ترین رودخانهٔ ترکمنستان است. این رود حدود ۲۷٬۳۰۰ کیلومتر مربع را آبیاری (زهکشی) می‌کند، اما به جهت مصرف زیاد، آب آن فقط در مواقع سیل تا دریا ادامه می‌یابد. پوشش گیاهی این حوزهٔ آبریز به‌صورت پوشش جنگلی نیمه متراکم و تُنُک از نوع درختچه با وسعت ۱۲٬۰۰۰ هکتار (٪۴٫۱ مساحت حوزه) و مرتع (٪۶۰ مساحت حوزه) است. زمین‌های زراعی منطقه بالغ بر ۱۴۷٬۵۲۱ هکتار است که ٪۷۴ آن را دیم و ٪۲۶ مابقی را آبی تشکیل می‌دهد. بقیهٔ زمین‌های حوزهٔ آبریز اترک را مناطق مسکونی، بایر، باتلاقی و شوره‌زار تشکیل می‌دهند (۱).
رودخانه اترک با طولی حدود ۵۸۰ کیلومتر را می‌توان از لحاظ طبیعی و جغرافیای سیاسی به سه بخش زیر تقسیم‌بندی نمود. بطوریکه رودخانه‌های کال ایمانی، اینچه، گرماب، خرتوت، سومبار، چندیر، نارلی آجی سو، قره یتیم، کال قره حجن (قره قچان)، کلوقرب (کوله قورپ)، نحیب (نجف)، آق بند و ماسن مهم‌ترین رودخانه‌های تغذیه‌کننده اترک می‌باشند. تقسیم‌بندی کلی رودخانه اترک به صورت زیر می‌باشد: رودخانه اترک داخلی به عنوان یکی از طولانی‌ترین رودهای ایران، از ارتفاعات نزدیک قوچان از کوه‌های هزار مسجد سرچشمه گرفته که پس از مشروب نمودن دشت‌های قوچان، فاروج، شیروان و بجنورد و ملحق شدن چند شاخهٔ مهم به آن از منطقهٔ رضاآباد می‌گذرد. اترک بالایی که مساحتی حدود ۶۲۱۳ کیلومتر مربع را شامل می‌شود و از منطقهٔ رضاآباد تا قازانقایه را اترک میانی می‌نامند که مساحت حوضه در این قسمت حدود ۱۶۴۱۶ کیلومتر مربع می‌باشد. این رودخانه پس از گذشتن از قازانقایه تا دشت‌های ساحلی دریای خزر به نام اترک سفلی معروف است که مساحت حوضه این قسمت حدود ۸۵۹۷ کیلومتر مربع می‌باشد، که درچات نیز رودخانه سومبار ترکمنستان به آن می‌پیوندد. این رودخانه پس از عبور از بخش اینچه برون بعلت شیب کم زمین، در دشت پخش می‌شود که نتیجه آن تشکیل دریاچه‌هایی نظیر آلاگل، آلماگل و تنگلی بوده که نهایتاً در خلیج حسنقلی (درصورت طغیان) به دریای خزر ملحق می‌شود. سومبار: رود شوری است که از ارتفاعات کوپت داغ در ترکمنستان سرچشمه گرفته و از سه شاخه ترکان و چندر و سمبار تشکیل شده‌است. در نزدیکی چات به اترک می‌پیوندد.
بخشی از رود اترک در ناحیهٔ چات، پس از اینچه‌برون به موجب قرارداد آخال در سال ۱۸۸۱ مرز رسمی ایران قاجاری و امپراتوری روسیه شد. در سال ۱۹۲۶ به‌موجب قراردادی میان ایران و شوروی قرار شد که حداقل ۵۰٪ از آب این رودخانه وارد خاک ترکمنستان شود.
واخنینگن
واخنینگن () شهری کوچک و تاریخی است که در استان خلدرلاند در مرکز کشور هلند واقع شده‌است.
جمعیت این شهر در حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر است که از این میان عدهٔ زیادی را دانشجویان، استادان و کارمندان دانشگاه تشکیل می‌دهند. بیشتر شهرت واخنینگن به سبب وجود دانشگاه و مرکز پژوهشیِ واخنینگن است. شعار «واخنینگن، شهر علوم زیستی» بر تابلوهای خوش‌آمدگوییِ ورودی‌های شهر نقش بسته‌است.
یغمای جندقی
میرزا رحیم یغمای جَندَقی (۱۱۶۰ ـ ۱۲۳۸) متخلص به یغما از شعرای غزل‌سرای سده سیزدهم ایران در عهد محمد شاه قاجار است. سروده‌های هجوآمیز او شهرت بسیار دارد و از او به عنوان یکی از آغازکنندگان ادبیات اجتماعی و انتقادی معاصر ایران یاد می‌شود.
ابوالحسن یغما در ۱۱۹۶ (قمری) - ۱۱۶۰ شمسی در دهکده خور و بیابانک، جندق به دنیا آمد. در هفت سالگی در بیرون ده شتر می‌چراند و معاش خانواده خود را تأمین می‌کرد. یغما در نوجوانی به سمت منشی حاکم جندق برگزیده شد و در این زمان اولین اشعار خود را با تخلّص "مجنون" آغاز کرد. در سال ۱۲۱۶ ه‍.ق حاکم مزبور سر به طغیان برداشت و در جنگ با سردار اعزامی از مرکز شکست خورد و فراری شد. با این حال یغما به سبب ادب و لیاقت خود به منشی‌گری سردار ذوالفقار خان حاکم سمنان و دامغان برگزیده شد و مدت شش سال در نزد وی بود. وی در سال ۱۲۲۲ ه‍.ق مورد خشم سردار ذوالفقار خان قرار گرفت و پس از فلک چند ماه به سیاهچال افتاد و کلیه اموالش نیز ضبط و توقیف شد.
یغمای جندقی پس از آزادی نام و تخلص خود را به "ابوالحسن یغما" تغییر داد و جامهٔ درویشی پوشید و پس از چند ماه سیر و سیاحت در شهر ابرکوه اقامت گزید و سپس از راه یزد به تهران رفت. وی در تهران مورد توجه حاجی میرزا آقاسی صدراعظم محمد شاه قاجار که فردی صوفی‌مسلک بود، قرار گرفت و موقعیت بالایی در دربار یافت. یغما پس از چندی به حکومت کاشان منصوب شد و سپس به هرات نقل مکان کرد. او در سن هشتاد سالگی به زادگاهش بازگشت و در سال ۱۲۷۶ قمری یا ۱۲۳۸ شمسی در آن جا درگذشت.
یغمای جندقی شاعری وارسته بود که هیچگاه به مدح شاه و درباریان نپرداخت. از وی غزل‌های زیبایی به یادگار مانده که در زمره بهترین غزل‌های عهد قاجاریه است. یغما از جمله شعرای این دوره بود که در صدد پالایش زبان فارسی از لغات بیگانه برآمد و لذا در اکثر اشعار خود از لغات اصیل پارسی استفاده می‌کرد. از این شاعر اشعاری در قالب‌های مختلف شعری اعم از غزل، قصیده، رباعی و ترجیع بند و همچنین هجویاتی به یادگار مانده‌است که به‌خصوص هجویات او انعکاسی از خشم شاعر نسبت به وضعیت نابسامان اجتماعی جامعه خود است. یغما همچنین اشعار مذهبی از جمله مرثیه‌هایی در وصف واقعه کربلا سروده که در مراسم نوحه‌خوانی و سینه‌زنی دهه عاشورا خوانده می‌شود.
ابوالحسن یغما در سال ۱۲۷۶ قمری در محلهٔ گودال دهکدهٔ خور در خانهٔ خودش درگذشت و در بقعهٔ امامزاده داود در خور به خاک سپرده شد. سپهبد فرج‌الله آق‌اولی رئیس انجمن آثار ملّی دستور داد تا سنگی مرمرین نوشتند و از تهران به خور فرستادند و در محرم ۱۳۹۴ بعد از ۱۱۸ سال از درگذشت این شاعر آن را بر گور یغما نهادند. اگر از قبرش نشانی نمی‌ماند نسل بعد مدفنش را نمی‌شناخت.
دو بیت از شعر خود او، بر سنگ قبر او نوشته شده‌است:
از وی اشعاری انتقادی باقی‌مانده که عمدتاً هجو ظالمان زمانه است. آثار وی ظلم و ستم زورمندان عصر را در ضمن هجو و هزل‌های تند و بی‌پروای خود برملا می‌کند. وی فساد آن روزگار را در کلمات رکیک و ناسزاهای خود به خوبی نشان می‌دهد. او علاوه بر هجویات، که جالب‌ترین بخش اشعار اوست، غزلیاتی به شیوهٔ معمول زمانه نیز دارد. از وی نامه‌هایی نیز به دوستان، بستگان و دانشمندان عصر باقی‌مانده‌است. وی به زبان عربی آشنایی و علاقه نداشت. از تازی‌نویسی بیزار بود و به سره‌نویسی دلبستگی داشت. مجموعه آثار وی به تصحیح سید علی آل داود در تهران به چاپ رسیده‌است.
شاهکار بینش‌پژوه
شاهکار بینش‌پژوه (زادهٔ ۲۲ آذر ۱۳۵۱) شاعر، ترانه‌سرا، خواننده و آهنگساز سبک پاپ ایرانی است. از کارهای او می‌توان به آلبوم‌های بانوی شرقی، آلبوم کنارم بخواب، آلبوم ادبیاتی دیگر، آلبوم شیخ و دختر، آلبوم مشتی ماشاالله و کتاب‌های کافه نادری، دست‌هایت را دوست می‌دارم، آقای نخست‌وزیر، ابدیت یک بوسه، من سیاسی نیستم اشاره کرد.
شاهکار دارای فوق‌لیسانس جغرافیای اقتصادی و دکترای شهرسازی گرایش برنامه‌ریزی شهری استشاهکار به کشورهای اطراف ایران سفر کرد و اولین اجراهایش با ارکستر سمفونیک را انجام و ضبط کرد.
اولین قدمش در این راه، همکاری با ارکستر فیلارمونیک ارمنستان بود و ضبط تصویری چند اثر ساخته خودش. در کنسرتش در لس‌آنجلس که به رهبری راس رایت، شنبه یکم خرداد ۱۳۹۵ برگزار شد، شاهکار کارهای ساخته خودش را با ارکستر سمفونیک لس آنجلس اجرا کرد. او در این کنسرت چند کار دوصدایی با آندریا بوچلی خواننده نابینای اپرای ایتالیا اجرا کرد.
شاهکار بینش‌پژوه در سال ۲۰۱۸ با بیتا دریاباری ازدواج کرد. وی در حال حاضر، ساکن ایالت کالیفرنیا در آمریکا است.
از آثار وی در زمینهٔ موسیقی و خوانندگی می‌توان به آلبوم‌های اسکناس، ادبیاتی دیگر، بانوی شرقی، کنارم بخواب اشاره کرد. آلبوم اسکناس وی در سبک رپ آلبوم موفقی بود.این آلبوم که در سال ۱۳۸۳ منتشر شد، اولین آلبوم رپ دارای مجوز در ایران بوده‌است. موضوع عمدهٔ آلبوم اسکناس انتقاد از فاصلهٔ طبقاتی با مضمون طنز است.از آثار وی در زمینهٔ شعر و ترانه می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد: او چند کتاب هم ترجمه کرده‌است.
دانشگاه واخنینگن
دانشگاه و پژوهشگاه واخِنینگِن یکی از دانشگاه‌های کشور هلند واقع در شهر واخنینگن است که در حوزه‌های کشاورزی، منابع طبیعی، صنایع غذایی و علوم پایه آنان به آموزش و پژوهش می‌پردازد.
پیشینه تدریس علوم کشاورزی در شهر واخنینگن هلند به سال ۱۸۷۶ میلادی برمی‌گردد و دانشگاه واخنینگن در سال ۱۹۱۸ (۱۲۹۷هجری خورشیدی) تأسیس شده است. این دانشگاه نزدیک یک قرن مهم‌ترین مرکز آموزشی-پژوهشی در زمینهٔ علوم گیاهی، علوم دامی، علوم زیست‌محیطی و مدیریت منابع طبیعی، فناوری کشاورزی و علوم اجتماعی بوده‌است. این دانشگاه در چند دههٔ اخیر به عنوان یکی از معدود مراکز پیشرو در حیطهٔ علوم زیستی و مدیریت منابع طبیعی در سطح جهان مطرح گردیده‌است. دانشگاه واخنینگن در کنار ارتباطات وسیع بین‌المللی، نقش مهمی را در هر دو زمینهٔ آموزش و پژوهش در جامعهٔ هلند بر عهده دارد.
مرکز پژوهشی دانشگاهی واخنینگن یگانه مرکزی در کشور هلند است که پژوهش‌های بنیادی و استراتژیک را با آموزش درسطوح کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی درآمیخته است. این زیربنای گسترده کشور هلند را قادر می‌سازد که نیاز فوری خود را در زمینهٔ تخصص‌های مربوط به کشاورزی، صنایع غذایی و مدیریت منابع طبیعی برطرف سازد. مرکز دانشگاهی پژوهشی واخنینگن رو هدف عمده را همواره مد نظر داشته و دارد: غذا و محیط زیست. حیطهٔ فعالیت مرکز پژوهشی دانشگاهی واخنینگن کل زنجیرهٔ تولید و توزیع غذا شامل تجارت فراورده‌های کشاورزی، تولید محصولات کشاورزی غیرغذایی، مسائل زیست‌محیطی و مسائل مربوط به نحوهٔ استفاده از زمین را در بر می‌گیرد. مباحثی چون امنیت غذا، کیفیت غذا و جنبه‌های تفریحی-توریستی استفاده از محیط زیست اخیراً مورد توجه پژوهشگران این دانشگاه قرار گرفته‌است. در کنار تولید دانش پایه، دانشگاه واخنینگن منبع مهمی از دانش و علوم کاربردی است. در این مرکز تأکید زیادی بر روی فراهم نمودن ترکیب درستی از دانش علمی و مهارت علمی که منجر به شکوفایی خلاقیت در زمینه‌های مختلف می‌شود وجود دارد. به منظور تسهیل گردش اطلاعات بین دانشگاه و مراکز پژوهشی تحت پوشش این دانشگاه، مرکز تحقیقاتی واخنینگن طرحی را در دست اجرا دارد که تمامی گروه‌های درسی-پژوهشی، پژوهشگران، استادان و دانشجویان همه در یک ساختمان عظیم و مدرن اسکان یابند. نخستین ساختمان این طرح در سال ۲۰۰۶ میلادی آمادهٔ بهره‌برداری خواهد بود. نهایتاً، قابل ذکر است دانشگاه واخنینگن به‌صورتی فعال با سایر دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی داخل و خارج از هلند ارتباطی مداوم داشته و مایل به گسترش دادن هرچه بیشتر آن است.
در رتبه‌بندی دانشگاهی جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه واخنینگن در رتبه ۱۲۵ دنیا و هفتم هلند قرار گرفته است اما در زمینه کشاورزی و منابع طبیعی دارای رتبه یک بوده‌است.همچنین بر اساس رتبه بندی موسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه در رتبه ۵۹ دانشگاه های جهان قرار دارد.
پرسنل ۷٬۰۰۰ نفر (شامل ۱۷۰ پروفسور تمام وقت) دانشجویان دکتری و فوق لیسانس ۵٬۰۰۰ نفر دانشجوی فوق لیسانس در سال ۲۰۰۳: ۱٬۳۳۹ نفر (شامل ۶۷۰ نفر دانشجوی خارجی) فارغ‌التحصیل دکتری در سال ۲۰۰۲: ۱۷۸ نفر (شامل ۹۱ نفر دانشجوی خارجی)
دانشگاه واخنینگن رشته‌های مختلف و متنوعی را در مقطع فوق لیسانس به دانشجویان و علاقه‌مندان عرضه می‌کند. زبان کلیه دروس انگلیسی می‌باشد. سال تحصیلی در این مقطع سپتامبر (شهریور) هر سال آغاز می‌شود. کل دوره فوق لیسانس مجموعاً ۲ سال بوده و شامل ۱۲۰ واحد درسی می‌یاشد. هر واحد درسی بر مبنای ساعات تدریس سنجیده می‌شود. یک واحد درسی تقریباً معادل ۲۸ ساعت فعالیت آموزشی است. اغلب رشته‌های فوق لیسانس گرایش‌ها و تخصص‌های ویژه‌ای را در بر می‌گیرد.
گورستان وست‌وود
گورستان وست وود گورستانی در کالیفرنیا در آمریکاست که محل دفن بسیاری از بزرگان دنیای هنر از جمله مرلین مونرو، هایده، نادر نادرپور، دین مارتین و مهستی می‌باشد. همچنین شعبان جعفری معروف به شعبون بی مخ هم در گورستان وست وود دفن شده‌است.
. مهستی (١٩۴۶-٢٠٠٧) خواننده ی مشهور ایرانی