hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سیاه‌کاج
سرده (جنس) سیاه‌کاج‌ها (Larix) یا کاج اروپائی درختی است از دسته مخروطیان (Pinophyta)، رده ناژویان (Pinopsida)، راسته کاج‌سانان (Pinales)، تیره کاجیان (Pinaceae).
سیاه‌کاج‌ها بومی بیشتر مناطق سرد نیمکره شمالی هستند. این درختان از درختان غالب در تایگاهای روسیه و کانادا می‌باشند. سیاه‌کاج‌ با اینکه سوزنی برگ است درختی برگ ریز می باشد.
چوب سیاه‌کاج چوبی با ارزش، ضد آب و بادوام است. الوارهای آن بخاطر نداشتن گره شاخه‌ای محبوبیت زیادی در صنعت قایقسازی دارند. از سیاه‌کاج به عنوان گیاه درمانی هم استفاده شده.
۱۰ تا ۱۴ گونه از سیاه‌کاج تعریف شده‌است:مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Larch"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
۱۵ فروردین
۱۵ فروردین پانزدهمین روز از گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۳۵۰ روز (۳۵۱ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
بابا آدم (سرده)
بابا آدم که باردان، فیلگوش ، آراقیطون، علف پیرزن و پینه خاله نیز نامیده می‌شود گیاهی است علفی و دوساله از تیره گل‌ستاره‌ای‌ها (Asteraceae). گیاهی است که به اندازه یک متر و نیم تا دو متر ارتفاع رشد می‌کند. با برگ‌های درشت و خشن و سبز رنگ با گل‌های توپ مانند و به اندازه فندق یا بزرگتر از آن در باغچه و کنار آبها و یونجه زارها مراتع و مزارع می‌روید.
این گیاه در اطراف تهران، البرز، راه چالوس، خراسان، کرمان، رودبار، تفرش،ارومیه اروپا و شمال آمریکا می‌روید و در بعضی نقاط پرورش داده می‌شود.
این سرده در ایران ۴ گونه علفی چند ساله دارد، بابا آدم (گیاه) «Arctium lappa»، باباآدم صغیر «Arctium minus» و دو گونه باباآدم خوئی «Arctium palladinii» و زیرگونه باباآدم برگ‌پهن «Arctium lappa platylepis» که علاوه بر ایران در شرق اروپا، آناتولی، قفقاز، ماورای قفقاز و ترکمنستان نیز می‌رویند.بابا آدم ازگروه کاسنی ها به شمار می رود.این گیاه از سوی رومیان باستان شناسایی شده و فوایدآن برای سلامتی مشخص شده است.
از تجزیهٔ شیمیایی ریشهٔ بابا آدم مواد زیر بدست آمده‌است: اینولین، پلی استیلنها، اسید آرکتیک، اسید پروپیونیک، اسید بوتیریک ، اسید لوریک، اسید استئاریک، اسید پالمیتیک، هورمون‌های گیاهی، تانن و پلی‌فنولیک اسید. از تجزیهٔ شیمیایی تخم بابا آدم موارد زیر بدست آمده‌است: یک گلوکزید تلخ به نام آرکتین Arctin، اسید کلروژنیک، لاپائول A,B، ژرماکرانولید.
از تجزیهٔ شیمیایی برگ‌های بابا آدم موارد زیر بدست آمده‌است: آرکتیول، فوکینون، فوکینانولید، بتا- ئودسمول، پتازیتولون، اِرِموفیلن، تاراکساسترول. به‌طور کلی دم کرده یا جوشانده برگ، ریشه و تخم بابا آدم خاصیت ضد میکروبی و آنتی تومور دارد.
ریشه، برگ تخم و میوه بابا آدم برای درمان سرطان‌ها، رماتیسم، نقرس، ناراحتی‌های معده، کلیه، بیماری‌های پوستی حتی ریزش موواگزما، گلو درد، ورم لوزه‌ها، سرفه، سرخک، بر زخم‌ها، آبسه‌ها و مرض قند کاربرد دارد. در طب قدیم ریشه گیاه باباآدم طبیعت سرد و خشک داشته‌است. ریشه این گیاه به علت داشتن مقدار زیاد آهن علاج کم خونی می‌باشد. همچنین از ریشه آن برای درمان سرماخوردگی، التیام کهیر و اگزما استفاده می‌شود. از برگ این گیاه برای معالجه سرگیجه، رماتیسم، تنظیم قند خون، رفع درد و سوزش ناشی از گزیدگی و درمان کچلی استفاده می‌شود. تخم این گیاه نیز در پزشکی کاربرد دارد و برای ضد عفونی کردن، درمان ناراحتی‌های ریوی و گلو درد به کار گرفته می‌شود. همچنین ضد کرم معده و روده می‌باشد.
سانتور
قنطورس یا سِنتور ، در میان اساطیر یونان جزو معروف‌ترین موجودات افسانه ای است. قنطورس موجودی است نیمی انسان و نیمی اسب، با سر و دو دست و بالاتنه انسان و بدن و چهار پای اسب، به این شکل که قسمت انسانی از قسمتی که گردن اسب باید شروع می‌شد، جایگزین شده است.
قنطورس یا سنتور، نام اَخلاف ایکسیون، پادشاه لاپیت‌ها، بود. ایکسیون به خاطر قتل پدر معشوقه‌اش، عذاب وجدان داشت. زئوس بر او ترحم کرد و او را به کوه المپ برد. اما ایکسیون عاشق هِرا همسر زئوس شد. زئوس از ماوقع مطلع شد و ابری را به شکل هرا به سراغ ایکسیون فرستاد. از نزدیکی ایکسیون و این ابر موجودی به اسم سانتاروس به دنیا آمد و از آمیزش او با مادیان‌های کوه پلیون، تمام قنطورس‌ها به وجود آمدند. اکثر آن‌ها موجوداتی رام نشده و وحشی بودند و به مستی و مسائل شهوانی شهرت دارند. تنها استثناء در این میان قنطورس خردمند کیرون بود.
در مجموعهٔ هری پاتر، سنتورها نقش خاصی دارند. در کتاب جانوران شگفت‌انگیز و زیستگاه آن‌ها به قلم جی.کی. رولینگ که در مورد موجودات خیالی مجموعه هری پاتر است، آمده‌است:
سانتورها قدرت تکلم انسان را دارند و در رنگ‌های گوناگون یافت می‌شوند. سانتورها با روش‌های ویژه‌ای از دید انسان‌ها مخفی می‌مانند. همچنین آن‌ها در جنگل زندگی می‌کنند و زیستگاه اصلیشان کشور یونان است.
سانتورها روش‌های ویژه‌ای در استتار و مخفی ماندن دارند که این روش‌ها هنوز در پرده‌ای از ابهام قرار دارد. آن‌ها به صورت قبیله‌ای زندگی می‌کنند و از علومشان برای زندگی استفاده می‌کنند. سانتورها بر علوم سحرآمیز شفا و پیش گویی و همچنین نجوم تسلط خاصی دارند.
تیراندازی سانتورها با تیر و کمان زبانزد خاص و عام است. اکثر سانتورها از برخورد و معاشرت با انسان‌ها خشنود نمی‌شوند، خود را بسیار برتر از انسان می‌دانند و با انسان برخورد خوبی ندارند. تنها سانتور نیک‌رفتار اساطیر یونان کیرون نام داشت که آموزگار بسیاری از پهلوانان یونان، من‌جمله آشیل، یاسون و آکتئون بود که با تیر هراکلس از پای درآمد.
اربد
اِربد با ۶۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت یکی از زیباترین شهرهای اردن است.
این شهر مرکز اربد است.
استان اربد
استان اربد در دورترین نقطه شمال کشور اردن واقع شده‌است.
این استان در شمال شهر عَمّان، پایتخت اردن قرار گرفته‌است و مرکز آن شهر اربد است و به ۹ فرمانداری تقسیم شده‌است.
جمعیت آن در حدود ۲۵۰۶۴۵ هزار نفر می‌باشد. اکثر ساکنان آن مسلمان سنی مذهب هستند
از شمال به حدود کشور سوریه و بلندی‌های جولان، از جنوب نهر یرموک، از مشرق سهل حوران، اما از سمت مغرب به تپه‌ماهورهای غور اردن و کوه عجلون منتهی می‌شود.
شهرستان کاشان
شهرستان کاشان یکی از شهرستان‌های استان اصفهان است.مرکز این شهرستان، شهر کاشان است.
شهرستان کاشان از شمال و شمال غربی با شهرستان کهک استان قم، از شرق و شمال شرقی با شهرستان آران و بیدگل، از جنوب با شهرستان نطنز و از غرب با شهرستان دلیجان استان مرکزی همسایه است.
شهرستان کاشان دارای ۴ بخش، ۹ دهستان و ۷ شهر به شرح زیر است:
جمعیت شهرستان کاشان براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۶۴٬۴۸۲ نفر بوده‌است.
آب و هوای شهرستان کاشان همانند دیگر شهرستان‌های مرکزی کشور بنا بر پستی و بلندی متغیر است. قسمت‌های مرتفع آن در غرب و جنوب کاشان سردسیر است دامنه‌های معتدل و جلگه به خصوص حاشیه کویر در شرق و شمال کاشان گرمسیر می‌باشد. آب روستاهای کوهستانی از چشمه و قنات و آب روستاهای جلگه آن از قنات است و آب اطراف کویر کمی شور می‌باشد.
در شهرستان کاشان رودخانه مهمی وجود ندارد ولی خشک رودهایی از شمال غربی به جنوب شرقی جاری هستند که نام برخی از آنها عبارتنداز: رودخانه دهنار، سار، وادقان، کله، اردهال، نابر، قمصر، گپرکن، قهرود، جهق و چند رودخانه دیگر. در میان این رودها تنها نابر، قمصر، قهرود و گپرکن هستند که مختصری آب دایم دارند. هم چنین برخی از معروفترین چشمه‌های کاشان عبارتند از: چشمه سلیمانیه، چشمه نیاسر، چشمه نابر، چشمه جوشقان
شهرستان کاشان دارای مناطق توریستی و تاریخی بسیار می‌باشد که در کلیه فصول پذیرای گردشگران می‌باشد. باغ معروف و تاریخی فین باغی که از زمان صفویان اقامتگاه خاندان سلطنتی در شهر کاشان بوده، این باغ در انتهای خیابان امیرکبیر و مشرف بر آزادراه کاشان-نطنز-اصفهان در منطقه مشرف بر کوهستان و خوش آب و هوا شامل باغ بزرگ با درختان سر به فلک کشیده و آب گوارا و هم چنین موزه باغ فین دیدنی می‌باشد. اطراف باغ فین مجتمع‌های پذیرایی و سفره‌خانه‌های سنتی پذیرای مسافران می‌باشند. تپه تاریخی سیلک در امتداد جاده فین قرار دارد. تپهٔ تاریخی سیلک متعلق به تمدن کاسیان بوده و بیش از ۷۰۰۰ سال قدمت دارد. کاشان از دیرباز چهار راه تجاری منطقه بوده، و بنا بر همین دلیل اشراف و تجار بسیاری در این مکان زندگی می‌کردند، یادگار این خاندان‌های نامدار در کاشان خانه‌هایی بوده که روزگاری افراد زیادی در آن به خان آن خدمت می‌کردند و امروزه شده نمایی از تاریخ این شهر… ده‌ها خانه که هرکدام بیش از چندین هزار متر عیانی و زیربنا دارند و بیش از صدهای خانهٔ کوچکتر اما با تاریخی غنی در پشت آن که روزگاری خانهٔ اشراف این منطقه بوده. از نامورترین خانه‌های کاشان می‌توان به مجموعه خانه‌های تاریخی طباطبایی‌ها، خانه بروجردی‌ها، خانه عباسیان، خانه عامری‌ها (خانهٔ حاکم کاشان)، خانه نقلی، حمام سلطان امیر احمد، حمام خان و … که در محله سلطان میراحمد قرار دارند و خانه‌های دیگری چون خانه ی وکیل، معمار، منوچهری، خانه تاریخی احسان و… اشاره کرد که در دیگر محله‌ها قرار دارند.
همچنین بازار سنتی و بزرگ کاشان نیز از دیگر جاهای دیدنی کاشان است که از محل‌های دیدنی ان می‌توان به مسجد میرعماد، حمام خان، کاروانسرای بخشی و کاروانسرای امین‌الدوله اشاره کرد. تپه‌های سیلک از دیدنی‌ترین مکان‌های توریستی کاشان است و در حال حاضر به خاطر کرونا تمامی مجموع‌های توریستی بسته شده‌است.
فهرست شهرستان‌های استان اصفهان
داوود نوروزی
داوود نوروزی (۱۳۰۳، محله سنگلج تهران – ۲۰ مهر ۱۳۷۲، آلمان) متولد در تهران و فارغ‌التحصیل حقوق و علوم اجتماعی از دانشگاه تهران بود. در سال ۱۳۴۲ از رساله دکترای خود دربارهٔ «رسوخ سرمایه خارجی در ایران سده ۱۹» در دانشکده مارتین لوتر واقع در شهر «هاله» آلمان دمکراتیک دفاع کرد و در سال ۱۳۴۵ موفق به اخذ درجه مافوق دکترا شد. از ۱۳۴۷ تا آغاز آب شدن عضلاتش در آکادمی علوم اجتماعی آلمان دمکراتیک فعالیت علمی کرد.
با تیراندازی به محمدرضا شاه و غیرقانونی اعلام شدن حزب توده در سال ۱۳۲۷، داوود نوروزی نیز به شبکه کار غیرعلنی حزب توده ایران پیوست و نقش مهمی در بازسازی شبکه در شرایط مخفی – به ویژه در زمینه تبلیغات وانتشارات ایفاء کرد.
برای دورانی سردبیر مهم‌ترین نشریه فرهنگی حزب توده ایران در دهه ۱۳۳۰ بنام «سوگند» بود و در عین حال رداکتور ارگان مرکزی حزب در همان دهه «نامه مردم». سپس، سردبیری «بسوی آینده» را برعهده گرفت که نقش ارگان مرکزی را در غیاب «نامه مردم» داشت.
با کودتای ۲۸ مرداد، داوود نوروزی که همچنان در داخل کشور مانده و فعالیت مخفیانه را سازمان داده بود غیاباً به اعدام محکوم شد. در سال ۱۳۳۴ بدستور رهبری حزب که توانسته بود خود را در خارج از کشور بازسازی کند داوود نوروزی از کشور خارج شد. مدتی به عضو شورای سردبیری نشریه «برای صلح پایدار» ارگان احزاب کمونیستی و کارگری که در بخارست پایتخت مجارستان منتشر می‌شد درآمد.
در «رادیو پیک ایران» که ابتدا به مدت کوتاهی در آلمان دمکراتیک و سپس بلغارستان (۱۳۴۰–۱۳۵۴) مستقر بود، داوود نوروزی سردبیر این رادیو شد و نقش اصلی را در سازماندهی کادرها و تنظیم برنامه ایفاء کرد.
پس از انقلاب ایران داوود نوروزی به دو دلیل در جمع رهبران حزب توده ایران که به ایران بازگشتند قرار نگرفت. نخست به دلیل بیماری و دوم به آن دلیل که پرونده‌ای قطور دربارهٔ افشای نقش مخرب روحانیون انگلیسی در دوران دولت دکتر مصدق داشت و اساساً نسبت به تکرار همین نقش در انقلاب ۵۷ یقین داشت و او فردی نبود که یقین دیگری داشته باشد ولی سیاست دیگری را دنبال کند و در راه آن قلم بزند.
در مهاجرت آلمان دمکراتیک ماند و پس از یورش جمهوری اسلامی به حزب توده ایران و آغاز بازسازی رهبری حزب در خارج از کشور آنچه در توان داشت به میدان آورد. در پلنوم هجدهم کمیته مرکزی حزب توده ایران که در دیماه ۱۳۶۲ در بخش اسلواک جمهوری دمکراتیک چکسلواکی برگزار شد، همراه با نسل اولیه رهبری حزب توده ایران – دکتر رضا رادمنش، ایرج اسکندری، اردشیر آوانسیان، اکبرشاندرمنی حضور یافت. او را درهمین پلنوم برای عضویت هیئت سیاسی جدید حزب پیشنهاد کردند.
یافث
یافِث (عبری:יפת، به معنی وسعت) در عهد عتیق به عنوان یکی از پسران نوح نامیده شده‌است. در میان مردم او به عنوان جوان‌ترین پسر نوح معروف گشته‌است، ولی برخی متون او را پسر ارشد نوح می‌دانند. او و همسرش از جمله کسانی بودند که سوار کشتی نوح شدند و نجات یافتند. در تاریخ طبری و تاریخ شیخ فضل الله همدانی از او به اسم ابوالترک یعنی پدر و جد ترک ها یاد میشود در متون قرون وسطی و ابتدای دوران مدرن اروپا یافث را جد مردمان اروپایی به حساب آورده‌اند. بر اساس کتاب مقدس، یافث هفت پسر به نام‌های جومَر، مدای، ماجوج، یاوان، توبال، گومر و مشه داشت.
کنعان (پسر حام)
کنعان در سفر پیدایش در تنخ پسر حام و نوه نوح است. به او تنها در زمان نفرین شدن حام از سوی نوح اشاره شده‌است؛ زمانی که نوح مست شد و لخت در خیمه خود خوابید، حام برهنگی پدرش را دید (به او تجاوز کرد؟) و برادرانش را در جریان گذاشت. چون نوح به هوش آمد و متوجه شد حام با او چه کرده، کنعان پسر حام را نفرین کرد که برده برادران خود باشد. اینکه نوح به جای حام، کنعان را نفرین کرد، در واقع با نفرت بنی‌اسرائیل از کنعانیان مرتبط است زیرا اسرائیلیان تقدیر مردم کنعان را بردگی می‌دانستند. داستانی مشابه در ادبیات کنعانی وجود دارد؛ در حماسه اقهت که به زبان اوگاریتی است، زمانی که اقهت مستی پدر خود را می‌بیند، به او در راه رفتن کمک می‌کند.
کنعان یا یام نامی است که روایات اسلامی به پسر نوح که در روایت قرآن از افسانه طوفان سوار کشتی نشد و نجات پیدا نکرد، داده‌اند.
حام
حام یکی از پسران نوح در سفر پیدایش در تنخ است. در روایت پیدایش، نام او در میان کسانی که وارد کشتی نوح شدند، ذکر شده‌است. حضور اصلی حام در اتفاقات بعد از طوفان است؛ پس از اینکه نوح شراب درست کرد و با نوشیدن از آن مست شد، لخت در خیمه خود خوابید. حام لختی نوح را دید (به او تجاوز کرد؟) و برادرانش را مطلع ساخت. وقتی که نوح هوشیاری‌اش را بازیافت و متوجه شد حام با او چه کرده، کنعان پسر حام را نفرین کرد که برده برادرانش باشد. اینکه نوح به جای حام، پسرش کنعان را نفرین کرد، در واقع با نفرت بنی‌اسرائیل از کنعانیان مرتبط است زیرا اسرائیلیان تقدیر مردم کنعان را بردگی می‌دانستند. بخش تماشای لختی نوح توسط حام، شباهت قابل توجهی با تجاوز جنسی دختران لوط به پدرشان دارد.
قصه‌ای مشابه سرگذشت حام، در ادبیات کنعانی وجود دارد؛ در حماسه اقهت که به زبان اوگاریتی است، زمانی که اقهت مستی پدر خود را می‌بیند، به او در راه رفتن کمک می‌کند. در باب ۱۰ سفر پیدایش که به فرزندانِ پسران نوح پرداخته شده، «کوش مِصرایم، فوط و کنعان» پسران حام معرفی شده‌اند.
نوح بعد از هوشیاری، به جای حام، پسر او کنعان را نفرین می‌کند. نفرت بنی‌اسرائیل از مردم کنعان مسبب این مسئله بوده اما به صورت قطعی مشخص نیست این مطلب در چه شرایط و با چه پیش‌زمینه‌ای نوشته شده‌است. در مسیحیت قرون وسطی، معمولاً از سه پسر نوح به عنوان پدران سه قاره (سام/آسیا، حام/آفریقا و یافث/اروپا) یاد می‌شد. گاه سه طبقه جامعه به اینان تشبیه می‌شدند؛ سام نماد روحانیون، یافث نماد مبارزان و حام نماد دهقانان. از آنجا که اروپایی‌های قرون وسطی فکر می‌کردند حام پدر مردم آفریقاست، نفرین حام به توجیهی برای برده‌داری سیاهپوستان آفریقایی تبدیل شد.
روایات مربوط با نفرین شدن حام، در کتب حدیث اسلامی نیز آمده‌است. با این تفاوت که در این روایات نوح مست نبوده، بلکه در کشتی خواب بوده و عورتش بر اثر وزیدن باد آشکار شده بود؛ حام و یافث وقتی عورت او را نگریستند خندیدند، اما سام ایشان را نهی کرد و هر چه باد می‌گشود، سام می‌پوشید. وقتی سام، آنچه گذشته بود بر نوح بیان کرد، نوح از خداوند خواست که آب پشت حام و آب پشت یافث را تغییر دهد و آنگاه به ایشان گفت که خداوند فرزندان شما را سیاه و تا قیامت غلامان فرزندان سام قرار داده‌است، و شما عاق من شدید و پیغمبری از نسلتان قطع گردیده‌است. و نیز در روایات وارد شده‌است که نوح پیروان خود را از نزدیکی با زنان نهی کرده بود، اما حام مخالفت کرد و با همسر خویش درآمیخت، نوح نیز به این سبب او را نفرین کرد، چنانچه نطفه‌اش تغییر کرد و از او جز سیاهان پدید نیامدند. با این حال برخی علمای مسلمان حام را مردی پرهیزکار و شایسته دانسته‌اند که نوح او را برکت داد و سرزمین‌هایی را نیز به او بخشید. بعضی از مورخین مسلمان نیز داستان نفرین حام را ساختگی و تأثیر نفوذ اسرائیلیات بر تفاسیر قرآن دانسته‌اند. ابن بلخی کیومرث پادشاه داستانی ایران را از نسل حام دانسته‌است.
—ناصرخسرو
—خاقانی
کنیسه
کنیسه یا کنشت به نیایش‌گاه یهودیان یا محل اجتماعات دینی یهودیان گفته می‌شود.
طبق هلاخا عبادت مشترک یهودیان می تواند در هر مکانی که ده یهودی (مینیان) گرد هم آیند انجام شود. عبادت را می توان به تنهایی یا با جمع شدن کمتر از ده نفر انجام داد. با این حال برخی از دعاها، دعاهای مشترک هستند و بنابراین ممکن است فقط توسط یک مینیان خوانده شوند.
اولين كنيسه ها در واقع پس از خروج یهودیان توسط موسی از مصر و پذيرش دين يهوديت تشكيل شدند. پس از خروج از مصر به مدت چهل سال در بيابان سينا بودند و در اين مدت كنيسه ها در واقع چادرهای بزرگی بودند كه در آنها علاوه بر مسائل عبادی آموزش مسائل شرعی و دينی داده می شد. پس از ورود به سرزمين بيت المقدس سليمان كنيسه بزذگی در شهر بيت المقدس ساخته شد كه داراي ديوارهاي سنگي بود. اين معبد كه بيت هَميقداش يا خانه مقدس ناميده می شد مهمترين مكان مذهبي و بزرگترين كنيسه يهوديان بود كه در حدود سه هزار سال پيش توسط سليمان ساخته شد و چهار صد سال برپا بود. پس از چهار صد سال اين كنيسه در زمان حمله بابلي ها به فرماندهی بخت النصر تخريب گرديد.
طبق سنت یهودیان مردان مجمع بزرگ (حدود پنج قرن قبل از میلاد) زبان دعاهای یهودیان را رسمی کردند. قبل از آن مردم به شیوه خود دعا می کردند و هیچ دعای واحدی که خوانده شود وجود نداشت.
در ایران تقریباً ۱۰۰ کنیسه وجود دارد.بیشترین کنیسه ها در تهران، شیراز و اصفهان وجود دارد.
•معبد امانوئل شهر نیویورک آمریکا با مساحت سه هزار و 523 متر مربع بزرگترین کنیسه جهان محسوب می‌شود.
• کنیسه یوسف آباد وسعت ۱٬۰۷۶ مترمربع بزرگترین کنیسه ایران است.
• کنیسه بوداپست مجارستان ، بزرگترین کنیسه در اروپا از نظر مساحت و تعداد صندلی است. دارای 3000 نفر ، مساحت 1200 متر مربع (13000 فوت مربع) و ارتفاع 26 متر (85 فوت) (جدا از برجها ، که 43 متر یا 141 فوت هستند)https://iribresearch.ir/paygah_marakez/cities/amaken_text.aspx?id=4686&ccode=1
شکار
شکار یا نخجیر کُشتن یا به چنگ آوردن موجودی زنده توسط موجود زندهٔ دیگر است. به کسی که شکار می‌کند نیز شکارچی، یا "نخجیربان" گویند. شکار جانوران توسط انسان برای تجارت شاملِ فروش پوست و مو، استخوان و عاج، گوشت و دیگر اجزای بدن یا برای تفریح (به اسم ورزش) انجام می‌شود. شکار جرگه، که گاه در گذشته شکار قمرغه نامیده می‌شد، نوعی شکار است که در آن مردم بسیاری نخجیر را احاطه نمایند تا حیوان به سمت شکارچی رانده شود. در هند به این نوع شکار "هتهجوری" گویند.
این‌واژه هم‌ریشه با فعل شکردن (شکار کردن) است.
شکار جانوران خارج از فصل شکار و بدون دریافت مجوزهای لازم، شکار غیرمجاز محسوب می‌شود. شکارچی غیرمجاز کسی است که بدون توجه به وضعیت زیستی جانوران و مقررات وضع شده برای حفاظت از گونه‌های در معرض نابودی، به شکار آن‌ها می‌پردازد. شکارچی‌گری غیرمجاز از معضلات جوامع امروزی در سراسر جهان است و موجب قانون‌شکنی، آسیب به محیط زیست و نهایتاً آسیب به جوامع انسانی می‌شود.
تا مهرماه ۱۳۹۶ خورشیدی صدونوزده محیط‌بان به‌هنگام انجام مسئولیت محیط‌بانی و در رویاروییِ مستقیم با شکارچیان غیرمجاز، جان خود را از دست داده‌اند. همچنین شکارچیان غیرِ مجاز موجبِ آسیب و آزار جانوران می‌شوند. یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۶ خورشیدی و در پناهگاه حیات وحش میاندشت، یک شکارچی متخلف که یک آهو را زنده‌گیری و داخل کیسه کرده بود، به علت ترس از محیط‌بانان، آن را به درون جوی آب پرتاب کرد و باعث خفگی آهو شد.
فصل شکار دوره‌ای زمانی در هر سال است که شکارچیان قانونی می‌توانند با پرداخت هزینه و دریافت مجوزهای لازم و در محیط‌های تعریف شده از سوی دولت و سازمان محیط زیست به شکار قانونی و کنترل شده بپردازند.
پایان فصل شکار هنگامه‌ای است که به منظور محافظت گونه‌ها از شکار و محافظت از جمعیت آن‌ها در زمان جفت‌گیری، کم بودن جمعیت و شرایط بدِ زیستی برقرار می‌گردد. شکار در زمانی که فصل شکار پایان یافته‌است، تخطی از قانون بوده و پیگرد دارد. عمدهٔ تلفات محیط بانان در هنگام انجام وظیفه، در رویارویی با شکارچیان غیرمجاز و در زمانی است که فصل شکار، پایان یافته‌است.
پس از مسایلی که در مورد شکار جانوران وحشی و انقراض برخی از گونه‌های جانوری و نیز کشته‌شدن محیط‌بانان و جنگل‌بانان به‌دست شکارچیان غیرِ مجاز در ایران به‌وجود آمد، دولت و سازمان محیط زیست تلاش بسیاری را برای مقابله با این پدیده بکار بستند. سرانجام قانونی تصویب شد که بر اساس آن جریمهٔ شکار جانوران وحشی با توجه به مادهٔ سوّمِ قانون شکار و صید، به‌طور متوسط حدود پنج برابر و برخی از گونه‌ها تا بیش از ۱۰ برابر افزایش یافت.
در تعرفه‌های جدید برخی از جریمه‌ها تا ۱۶ برابر نیز افزایش یافته‌است که نشان از اهمیّت حفظ گونه‌های جانوری دارد. در تعرفهٔ جدید جریمه پلنگ از ۵ میلیون تومان به ۸۰ میلیون تومان و یوزپلنگ از ۲۰ میلیون تومان به ۱۰۰ میلیون تومان افزایش یافته‌است. جریمه گوزن زرد ایرانی از ۵ میلیون تومان به ۶۰ میلیون تومان، مرال و شوکا از ۳ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به ۳۵ میلیون تومان و قوچ و میش و کل و بز و جبیر به ۱۰ میلیون تومان افزایش یافت. همچنین انواع نهنگ‌ها از ۱۵ میلیون تومان به ۵۰ میلیون تومان افزایش یافت و فک خزری در دوره قبل جریمه‌ای نداشت اما در جدول جدید جریمه ۱۵ میلیون تومانی برای آن در نظر گرفته شده‌است.
انوش
اَنُوش از شخصیت‌های اساطیر سامی و یکی از چهره‌های داستان‌های کتاب مقدس و از پیامبران و نوادگان آدم است. پدرش شیث ۱۰۵ سال داشت که او زاده شد و در ۹۰ سالگی قینان را آورد. سن او به هنگام مرگ ۹۰۵ سال ذکر شده‌است (سفر پیدایش ۵: ۶–۱۱). بر مبنای داده‌های کتاب مقدس وی بین ۳۷۶۹ و ۲۸۶۴ پیش از میلاد مسیح می‌زیسته‌است. گمان می‌رود این اعداد هنگام یکسان سازی تورات توسط سردبیر ابداع شده‌باشند.
مزار انوش ابن شیث ابن آدم در قهدریجان در ۲۰ کیلومتری اصفهان
مقبره انوش ابن شیث هم اکنون در ایران در استان اصفهان و شهر قهدریجان واقع شده است که نشان از قدمت چند هزار ساله اصفهان می باشد.
آربوویروس
آربوویروس‌ها اصطلاحی است که برای نامیدن گروهی از ویروس‌ها که توسط بندپایان منتقل می‌شوند استفاده می‌شود. آربوویروس سرنام واژهٔ انگلیسی "ARthropod-BOrne viruses" به معنی «ویروس‌های بندپابُرده» است. بیشتر این ویروس‌ها کروی‌شکل هستند و تعداد کمی نیز میله‌مانندند. اکثر آربوویروس‌ها دارای ژنوم آران‌ای (RNA) هستند و تنها مورد استثنا، ویروس تب خوکی آفریقایی است که دی‌ان‌ای دارد.
آربو ویروس‌ها به سه دسته تقسیم می‌شوند:
میان‌دوراه
میان‌دوراه یا پِرینیوم یا پِرینه در کالبدشناسی، چه در مورد جنس مونث و چه مذکر، به محدوده میان منطقه تناسلی و مقعد گفته می‌شود.
در فارسی برای این معنی، واژه عربی عجان و واژه فرانسوی پرینه هم به کار رفته‌است. در فرهنگ عامیانه به این ناحیه یا بخشی از شلوار که بر روی این ناحیه قرار می‌گیرد خِشتَک هم گفته می‌شود. نام خشتک بخاطر خشتی (لوزی) بودن تکه پارچه‌ای است که در شلوارهای قدیم در این قسمت می‌دوخته‌اند.
به این بخش از بدن در زبان غیرتخصصی دوشاخ نیز گفته می‌شد چنانچه در ورزش کشتی زمانی که یک پا از یک حریف در میان‌گاه دو پای حریف دیگر قرار می‌گیرد آن را فن «دوشاخ کردن» می‌گویند.
افزون برین واژهٔ «هَتَک» نیز به همین ناحیه بدن گفته می‌شود. این واژه برگرفته از واژه هفت است و ابزاری در باغداری و کشاورزی نیز بدین نام خوانده می‌شد، که به ۷ فارسی می‌مانست. هتک در مفهوم مورد بحث در زبان توده هنوز روان است؛ «آن قدر بدو، تا هتکت دره!». اصطلاح دیگر برای این موضع، با سنگینی سوی مقعد، باز هم از زبان توده، «تَلِنگ» است. این واژه خود از دو واژه دیگر؛ ته: انتها+ لنگ: پا (تمام پا از لگن تا نوک) پدید آمده بوده‌است. زبانزد «تلنگش دررفت» با همین واژه ساخته شده‌است. درمفهوم اخیر، با اشاره به این بخش از مقعد، دراستانهای جنوبی ایران (بوشهر) کلمه پِند به کار میرود که احتمالا با کلمه پرینه فرانسوی ریشه هندواروپایی دارد. اصصلاح «پندش در رفت» یا صفت «پِندین» (کسی که پندش دررفته) ازآن ساخته می شود.
در یوگا محل نخستین چاکرا (گره خطوط انرژی بدن) را در میان‌دوراه می‌دانند.
جسم پرینه‌ای یا تاندون مرکزی میان‌ دوراه (به انگلیسی: Perineal body) توده‌ی هرمی‌شکل فیبروزی در میانه‌ی میان‌دوراه است که در جلوی کانال مقعدی و پشت واژن قرار دارد و محل اتصال چندین عضله از جمله ماهیچه بالابرنده مقعد و ماهیچه پیازی‌اسفنجی است.
تایگا
تایگا یا جنگل شمالی یا جنگل برفی در جغرافیا به مناطقی گفته می‌شود که در آنها میانگین دما در مدت یک تا سه ماه بیش از ده درجه می‌باشد، زمین همیشه نمناک است و جنگل‌های گسترده سوزنی‌برگ در آنجا وجود دارد. در تایگا همچنین کمی کشاورزی انجام می‌گیرد، دست کم در مدت شش ماه سال میانگین دما کمتر از صفر و فصل رویش گیاهان کمتر از سه ماه است.
ناحیه تایگا در جنوب نواحی توندرا قرار گرفته‌است. زیست‌بوم تایگا با حدود ۳۳٪ پوشش، از گسترده‌ترین زیست‌بوم‌های دارای پوشش جنگلی و گیاهی زمینی در جهان است و پس از آن زیست‌بوم جنگل معتدله با ۲۵٪ پوشش قرار گرفته‌است بسته به نوع کلی تعریف زیست‌بوم خاکی یا زمینی، همچنین می‌تواند از دیدگاه وسعت به عنوان دومین (پس از مناطق خشک بیابانی) در نظر گرفته شود. تایگا بالغ بر از مساحت زمین را دربر گرفته‌است. تایگا همچنین از منابع اصلی اکسیژن جهان است. بیشتر این زیست‌بوم در کشور کانادا و روسیه قرار گرفته‌است. زیست‌بوم تایگا از گسترده‌ترین زیست‌بوم هاست و در شمال قاره‌های آسیا، اروپا و آمریکا شمالی گسترش یافته‌است. میانگین بارندگی بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی‌متر و زمین همیشه مرطوب است. تقریباً تمام جنگل‌های کشور کانادا از نوع تایگا است. درختان این ناحیه مانند کاج و سرو همیشه سبزند و برگ‌ریزان ندارند.
خاک مناطق تایگا جوان و فاقد مواد مغذی است. لایه‌های عمیق خاک، برخلاف جنگل برگ‌ریز معتدله، مشخصات خاک‌های غنی و ارگانیک‌شده را ندارد به تعبیر دیگر، تقریباً بدون افق خاک است. نازک بودن لایه‌های خاک عموماً به دلیل سرما است که همین موضوع مانع از توسعه خاک و سهولت استفاده گیاهان از مواد مغذی می‌گردد. برگ‌ها و خزه‌های افتاده می‌توانند مدت زمان طولانی در آب و هوای سرد و مرطوب در کف جنگل بمانند. اسیدهای موجود در میوه درختان همیشه‌سبز مانند کاج، خاک را شسته و باعث شکل‌گیری پودزول می‌شوند. از آنجا که خاک به دلیل ریزش کاج درختان همیشه‌سبز اسیدی است، کف جنگل فقط گلسنگ دارد و برخی خزه‌ها نیز بر روی آن رشد می‌کنند.
جنگل‌های شمالی تایگا به دلیل شرایط خاص و سختی آب‌وهوا، از طیف نسبتاً اندکی از حیوانات پشتیبانی می‌کند. تایگا در بخش کشور کانادا شامل ۸۵ گونه پستاندار، ۱۳۰ گونه ماهی و در حدود ۳۲۰۰۰ گونه حشره است. حشرات در زیست‌بوم تایگا نقش عمده‌ای را ایفا می‌نمایند که از گرده‌افشانی شروع و به تجزیه ترکیبات باقی‌مانده ختم می‌گردد که همین موارد بخش مهمی از چرخه مواد غذایی محسوب می‌گردد. تعدادی از پستانداران بزرگ گیاهخوار همانند موس و گوزن شمالی یا کاریبو به وفور در این زیست‌بوم یافت می‌شوند. در مناطق نزدیک به مرزهای جنوبی‌تر شامل گونه‌های دیگری همانند واپیتی و شوکا می‌باشد.عدل، احمدحسین، "تقسیمات اقلیمی و رستنی‌های ایران،" طهران: انتشارات دانشگاه تهران ۶۲۶، سال ۱۳۳۹ خورشیدی، ص۱۵.
برکه موز
روستا تهٔ دره قرار دارد وباغهای نخل خرما از سه ناحیه روستا را احاطه نموده‌است. در دوطرف روستا دوتپه وجود دارد، روی هریک از این تپه‌ها برج نگهبانی به چشم می‌خورد، به گفته مردم روستا در دوران گذشته نگهبانانی در این دوبرج پاسبانی می‌داده‌اند مخصوصاً در شبها نگهبانان در برج مستقر می‌شده‌اند و از روستا در برابر دزدان وشورشگران پاس می‌داده‌اند. اما حالا این دوبرج به عنوان یک معلم تاریخی وگردشگری پا برجا مانده‌است.  خانه‌های روستا در سینه کوه حجر ساخته شده به‌طوری‌که که هنگام بارش باران آب دره به درون خانه‌ها نرود، قسمتی از خانه از کاه و گِل و سنگ ساخته شده‌است، وقسمتی که قدیمی تر است از ساروج ساخته‌اند، اما قسمتی از خانه‌ها که جدید تر هستند از گچ وسنگ بنا نهاده‌اند. مردم ایم روستا کشاورز هستند. بعضی از مردم نیز دام خانه‌ای نیز دارند.
خوژوف
شهر خوژوف یا خوژوف (به زبان لهستانی Chorzów) نام شهری صنعتی در جنوب کشور لهستان است. این شهر با جمعیت ۱۱۷٫۴۳۰ (سال ۲۰۰۲) و مساحت ۳۳٫۵ کیلومتر مربع یکی از شهرهای صنعتی کشور لهستان را تشکیل می‌دهد. شهر زیبای هورشاو در کنار رودخانه راوا و تپه‌های سیلیسین قرار دارد.
شواهد تاریخی حاکی از آن است که در سده دوازدهم میلادی شهر خوژوف به صورت دهکده‌ای کوچک قرار داشت. اما در قرن هیجدهم میلادی و وارد شدن اروپا به مرحله صنعتی و کشف معادن عظیم زغال سنگ در تپه‌های سیلیسین در کنار دهکده هورشاو و ورود مهاجران جویای کار به این منطقه، دهکده دنج هورشاو تبدیل به شهری در حال رشد شد. چند سال بعد دولت لهستان اقدام به تأسیس کارخانه ذوب آهن در شهر هورشاو کرد و این آغازی بود برای تبدیل این شهر کوچک به قطبی صنعتی در لهستان.
پس از پایان جنگ جهانی اول و شکست امپراتوری آلمان، لهستان استقلال خود را دوباره بازیافت و در سال ۱۹۱۸ رسماً اعلام استقلال کرد. اما دوران استقلال دیری نپایید و با یورش آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، شهر هورشاو هم در سپتامبر همان سال به اشغال ورماخت درآمد. در این دوران آلمان با استفاده از کارخانجات و امکانات شهر صنعتی هورشاو بخشی از نیازهای چرخ عظیم جنگی خود را پر می‌کرد. در سالهای پایانی جنگ آلمانها در شهر خوژوف دو اردوگاه کار اجباری و اردوگاه مرگ هولوکاست را برپا کردند که نهایتاً با شکست ورماخت در سال ۱۹۴۵ شهر هورشاو آزاد شد.
همینک شهر خوژوف یکی از مراکز مهم صنعتی لهستان به‌شمار می‌رود.
کوه حجر غربی
این رشته کوه مانند سهل باطنه در محاذات ساحل واقع شده‌است. و از حدود امارات متحده عربی در شمال شروع شده‌است وتا و ادی المعاول در جنوب وتا منطقهٔ الجوف ادامه دارد. بزرگ‌ترین قله این رشته کوه تا ارتفاع ۳۰۷۵ متر می‌رسد در قسمت جنوب شرقی جبل اخضر. در پایه این رشته کوه بسیاری از روستاهای آباد و شهرهای پرجمعیت واقع شده‌است که مهم‌ترین آن‌ها شهر رستاق و العوابی و نَخل و وادی المعاول است. همچنین در پایه کوه باغهای سر سبز از مرکبات و مزارع درخت نخل خرما وجود دارد و آب چاهایش بسیار شیرین است.
الجوف
الجوف نام تپهٔ بزرگی و روستایی است در کشور پادشاهی عمان. و به عربی ( هضبه ) گویند. این تپه در میانه سرزمین واقع شده‌است و در دامنه کوهپایه‌های شمالی جبل اخضر رو به سوی جنوب صحراء قرار دارد. از سمت مغرب این تپه منطقه ظاهره واقع شده‌است، و از سمت مشرقش منطقه شرقی قرار دارد. و در پایه کوه حجر شرقی واقع شده‌است. در این منطقه چهار خشک‌دره (وادی) مهم وجود دارد که عبارت‌انداز: وادی عندام، وادی حلفین، وادی سمائل و وادی بهلا. وادی حلفین و وادی سمائل مانند دو (فلج) قنات طبیعی هستند و در طول ایام سال آب در آن‌ها وجود دارد ودرجریان است وکشاورزان ازآن برای آبیاری کشتزارها استفاده می‌کنند. در این منطقه باغهای مرکبات متعددی وجود دارد. همچنین راه اصلی قدیم که استان مسقط به منطقه داخلیه وصل می‌کند از این تپه و از کنار روستای برکه موز می‌گذرد. این منطقه نیز از پرجمعیت‌ترین مناطق عمان است، وشهرستانهای نزوی، بهلا، سمائل، ازکی و بدبد و آدم در این ناحیه قرار دارند.
وادی سمائل
وادی سمائل و وادی بنی عوف و وادی الحوقین نام سه درهٔ و سه روستای کوهستانی و مشهور در کشور پادشاهی عمان است، و یکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آید. عرض این درها متفاوت است و از ۱۵ تا حدود ۸۰ متر عرض دارند، اما درازی دره‌ها در حدود ۳۰۰ کیلومتر می‌باشد. این دره‌ها از شمال به جنوب درجریان است به‌طوری‌که از کوههای مسقط وامارات متحده عربی شروع شده‌است و از مناطق داخلی عبور می‌کند و در جنوب از سهل باطنه می‌گذرد و در ساحل دریای عرب به دریا می‌ریزند. در طول مسیر این دره‌ها و از دوجانب لب دره‌ها روستاهای بزرگ وکوچک وجود دارد وباغهای مرکبات در دوطرف دره به چشم می‌خورد.
ودرخاتی چون لیموترش، انبه، پرتقال، لیمو شیرین، نخل خرما، گوآوا، لوز، بادام، انار، پاپای، موز و دیگر درختهای صیفی وشتوی می‌کارند، همچنین در مواسم باران جو و گندم و عدس نیز می‌کارند، ساکنان این مناطق باضافه کشاورزی از کوهای اطراف روستاهای خود عسل نیز جمع‌آوری می‌کنند ومی فروشند، عسل این مناطق طعم مخصوصی دارد و گران قسمت است. ناگفته نماند که در این منطقه چند وادی بزرگ وکوچک وجود دارد، بزرگ‌ترین وادی همانطور که قبلاً گفته شد وادی «سمائل» است که بین شهر مسقط درساحل و ازکی و نزوی در داخل می‌باشد. بنا براین عمانیها این منطقه که رشته‌کوه‌هایی در ناحیه غربش واقع شده‌است کوههای «کوه حجر غربی» نامگذاری نموده‌اند، اما منطقهٔ جبل اخضر وشهرهای رستاق و نَخل و العوابی و غیره که سلسله کوه‌های شرقی در آن واقع شده‌است در وادی سمائل سلسله «کوه حجر شرقی» می‌نامند.
در این وادی شهر سمائل و بدبد و غیره واقع می‌باشد. اما بزرگ‌ترین نقطه در این رشته کوه‌ها در زنجیره کوههای حجر جبل شمس در منطقهٔ جبل اخضر می‌باشد که ارتفاعش از سطح زمین ۳ هزار متر است. سپس یک نوار باریکی از ساحل در منطقه القرم در مسقط وبین شاطیء صخری به این مرتفعات پایان می‌دهد، مانند رأس مسندم در اقصی شمال کشور عمان.
باقلاییان
باقلائیان (Papilionaceae یا Fabaceae یا Legumes) نام یک تیره از گیاهان است از راسته باقلاسانان (Fabales) که انتشار جغرافیائی گسترده‌ای دارند. نام‌های دیگر به‌کاررفته برای آن عبارت‌اند از: بُنشَن‌ها، پروانه‌داران، پروانه‌آساها، پروانه‌سانان، و فاباسیا.
باقلائیان ۶۵۰ سرده و ۱۲۰۰۰ گونه دارند که دارای پراکنش جهانی هستند و برگ‌های آنها گوشواره دارد و اغلب مرکب است و گل‌هایشان معمولاً دارای تقارن دوطرفه و میوه‌ها به صورت نیام است؛ گیاهان خوراکی مهمی مانند سویا و باقلا و لوبیا در این تیره قرار دارند.
باقلائیان یا بنشن‌ها گیاهانی هستند علفی یا چوبی، درختچه‌ای، درختی، با برگ‌های معمولاً متناوب، گوشواره‌دار، پَری مرکب، ساده یا دارای ۲ تا ۳ برگچه؛ گل‌آذین متنوع، گل‌های دوجنسی، نامنظم، گلپوش پائینی یا دوری، پرچم پائینی یا دوری، ۵ کاسبرگ آزاد یا پیوسته، ۱ و گاهی تا ۱۵ برچه، ۱ تا تعداد زیادی تخمک، تمکن حاشیه‌ای و میوهٔ نیام، گاهی ناشکوفا، لومنتوم یا فندقه.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
دغدغک (سرده)
سرده (جنس) دغدغک‌ها (Colutea)، سرده‌ای از گیاهان است از تیره باقلائیان (Papilionaceae یا Fabaceae) و راسته باقلاسانان (Fabales). سرده دغدغک‌ها شامل حدود ۲۵ گونه از بوته‌های برگریز با بلندی ۲ تا ۵ متر است که بومی جنوب اروپا، شمال آفریقا و جنوب غربی آسیا هستند.
این درختچه در مناطق استپی مرتفع و در نقاط مختلف ایران رویش پیدا می‌کند. گل‌های آن زرد و میوه آن درشت و میان خالی است که به همین علت به آن دغدغک می‌گویند.
ویکی‌پدیای انگلیسی با استفاده از:
لیلی‌استاد
لِیلی‌اِستاد (به زبان هلندی: Lelystad) شهری است در مرکز کشور هلند.
شهر لیلی‌استاد با ۷۰٬۶۹۸ نفر جمعیت (سال ۲۰۰۵) مرکز استان فلیوولاند است و در بخشی به نام بخش لیلی‌استاد قرار گرفته‌است.
این شهر که بر روی زمین‌های خشک شده از دریا ساخته شده در سال ۱۹۶۷ بنیاد شد و به نام مهندس کورنلیس لِیلی، لیلی‌استاد به معنی «شهر لیلی» نامیده شد. مهندس لیلی طراح سد دریابند دریای جنوبی بود و همین سد بود که ساخته شدن این شهر را ممکن ساخت. شهر لیلی‌استاد حدوداً ۵ متر در زیر سطح دریاهای آزاد قرار گرفته‌است.
لیلی‌استاد از نظر مساحت بزرگ‌ترین بخش (شهرداری) هلند است. هرچند قسمت بزرگی از آن را دو دریاچه مارکِرمیر و اَیسِلمیر فرا گرفته‌است. قسمت بزرگ دیگر این بخش را پارک طبیعی معروفی به نام اوستفاردرس‌پلاسن تشکیل می‌دهد. این بوستان زمانی که پُلدِر «فلیوولاند جنوبی» از دریا خشک شد به‌طوری خودجوش به وجود آمد. در پیرامون شهر لیلی‌استاد جنگل، پارک و زمین کشاورزی قرار دارد.
مناطق گردشی لیلی‌استاد عبارت‌اند از:
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Lelystad"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
آفسلایت‌دیک
سد دَریابَند (به هلندی: "Afsluitdijk"، تلفظ: آفسلایت‌دَیک) سدی عظیم در میانه هلند است.
منظور از ساخت این سد جداسازی دریای جنوبی (زایدِرزی) از دریای شمال و خشک کردن زمین‌های پشت سد از راه تلمبه کردن آب دریای جنوبی در دریای شمال بوده‌است.
سد دریابند بین سالهای ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۳ ساخته شده و جزئی بنیادین در پروژه دریای جنوبی بشمار می‌آید. بر روی این سد یک بزرگراه می‌گذرد و در دو سوی سد دو آبراه انسدادی برای کشتی‌ها و چندین دریچه تخلیه قرار دارد.
در پشت سد امروزه چند پُلدِر (زمین خشک‌شده) سر از آب بیرون آورده است.
این سد بین ۱۰ تا ۱۴ ماه مه سال ۱۹۴۰، صحنه نبردی به نام نبرد سد دریابند بود.ویکی‌پدیای انگلیسی
تاریخ مصر اسلامی
چیرگی عرب‌ها از آغاز تا دوره اموی ۶۴۰-۶۶۱م
تک‌شاخ
تک‌شاخ یا یونی‌کورن نام موجودی اساطیری و افسانه در فرهنگ ایران، اروپای کهن و قرون وسطی است. با اینحال اسب تک شاخ در اساطیر دیگر فرهنگ‌ها نیز دیده شده‌است.
تک‌شاخ موجودی افسانه ای به شکل اسب با یک شاخ روی سر است. بر پایه افسانه‌ها، تک شاخ‌ها را نمی‌توان به آسانی شکار کرد زیرا بسیار چابک هستند. آن‌ها زنان و دختران را به مردان ترجیح می‌دهند و بعضی می‌گویند که آن‌ها فقط توسط زنان رام می‌شوند. در افسانه‌ها آمده‌است مردانی که به اسب تک شاخ علاقه دارند دچار اختلالات جنسی‌اند.
اسب تک شاخ اسبی سفید و زیبا با یال‌های بلند است که در افسانه‌های اکثر نقاط اروپا از آن یاد شده‌است. این موجود تخیلی بدنی به شکل اسب و شاخی در بالای سر خود دارد که غالباً به شکل مارپیچ است. تک شاخ‌ها در ابتدای کره بودنشان طلایی رنگند و پس از آن در سیر بلوغ به رنگ نقره‌ای در می‌آیند و بعد از بلوغ کامل سفید رنگ می‌شوند. آن‌ها عموماً از اسب‌های عادی لاغرتر ولی بلند ترند. تک شاخ‌ها بر باورهای قدیمی بوی شیرین‌مانندی می‌دهند و بسیار گرم و لطیف هستند.
ریشه اصلی تولد این موجود افسانه‌ای مشخص نیست. بعضی می‌گویند که این افسانه از یونان نشات می‌گیرد اما به خاطر گستردگی داستان‌هایی با شخصیت تک شاخ در کل اروپا و به خصوص شمال اروپا نمی‌توان آن را کاملاً جز اساطیر یونان نام برد.
این احتمال نیز می‌رود که افسانه تک‌شاخ از شبه‌نهنگ تک‌شاخ، گونه‌ای نهنگ ساکن آب‌های قطب شمال، سرچشمه گرفته باشد.
تک شاخ‌های کنونی با تک شاخ‌های افسانه‌های گذشته اروپا بسیار متفاوت است. تک شاخ‌های سفید و بزرگی که شاخی چند متری بر سر داشتند و صورتشان کمی گرد تر از اسب بود در طول زمان دستخوش تغییراتی شدند که آن‌ها را به صورت اسبی سفید و لاغر با شاخی مارپیچ و کوتاه و یال‌های بلند درآورد.
ریشه این تک شاخ‌های کنونی هم مشخص شده نیست اما گمان می‌رود این تک شاخ از دانمارک و اسکاندیناوی ریشه می‌گیرد.
در افسانه‌های عامیانه روسی تک‌شاخی وجود دارد به نام ایندریک که نام ایندریک نیز از واژه روسی ادینوروگ گرفته شده که معنای تک‌شاخ می‌دهد.
یونان باستان
یونان باستان به تمدنی گفته می‌شود که متعلق به دوره‌ای از تاریخ یونان است که از دورهٔ باستانی ششم تا هشتم قبل از میلاد مسیح شروع شده و تا عصر کلاسیک (حدود قرن ششم تا هفتم) به طول انجامید. بلافاصله بعد از این دوران، آغاز اوایل قرون وسطی و امپراتوری روم شرقی بود.
مردم یونانی زبان در سرزمین اصلی یونان ساکن شدند. این افراد اوّلین منطقهٔ شهری خود را بنیان‌گذاری نمودند. این کار همزمان با (یا پس از) سکونت آریاییان در ایران بود.
اولین مسابقات المپیک، در شهر المپیا، در جنوب یونان برگزار گردید.
یونانی‌ها به‌وجود آوردن مستعمرات را در سرتاسر مدیترانه، آغاز کردند. آن‌ها مستعمراتی روی جزیرهٔ سیسیل و در جنوب ایتالیا، به‌وجود آورند.
قانون گذار آتنی، سولون، نخستین قوانین آتن در حوزهٔ سیاست و قضاوت نوشت.
کلئیستنس دموکراسی آتن را تأسیس کرده و عصر کلاسیک آتن باستان را آغازید.
داریوش بزرگ، پادشاه هخامنشی، در پشتیبانی از هیپیاس، حاکم پیشین آتن، سپاهی را روانه یونان می‌کند. آتنی‌ها در نبرد ماراتون، ارتش مهاجم ایرانیان را شکست می‌دهند.
بنا بر دانشنامه ایرانیکا در سال ۴۹۰ پیش از میلاد جنگی به نام ماراتن بین ایران و یونان در محلی به نام ماراتن در یونان کنونی رخ می‌دهد و ارتش هخامنشی از یونان شکست می‌خورد. این نبرد نخستین پیروزی یونان بر پارس در خشکی بود.
لشکر پارس، به پادشاهی خشایارشا در نبرد ترموپیل، سپاه اسپارت، را در هم می‌کوبند؛ و سپس آتن را فتح می‌کنند. مدتی بعد ناوگان دریایی پارس و آتن در جنگ سالامیس، درگیر می‌شوند. پس از نیمی از روز درگیری، ناوگان پارس صحنه جنگ را ترک کرده و خشایارشا به سرزمین پارس بازمی‌گردد.
نیروی زمینی پارس به رهبری مردونیه، برای بار دوم آتن را فتح می‌کند. سپس نیروهای متحد آتن و اسپارت، پارسیان را محاصره کرده و در جنگ پلاته آنان را شکست می‌دهند. تاریخ‌نگاران یونانی از این جنگ به عنوان پایان حضور نظامی پارس در یونان یاد می‌کنند.
آتن در عصر پریکلس، ژنرال و سیاست‌مدار یونانی، شکوفا شد. بهترین بخش‌های تپه آکروپولیس از جمله معبد بزرگ پارتنون برای ایزدبانو آتنا، در این زمان ساخته شد.
دو اتحادیه یونان، اتحادیه دلوس به رهبری آتن و اتحادیه پلوپونزی به رهبری اسپارت برای بدست گرفتن کنترل یونان با هم وارد جنگ می‌شوند. این جنگ موسوم به جنگ پلوپونز مدت ۲۷ سال طول کشیده و با پیروزی قطعی و کامل اسپارت که از پشتیبانی کوروش کوچک، شاهزاده هخامنشی برخوردار بود، به پایان رسید. پایان این جنگ با تخریب دیوارهای آتن و نابودی دموکراسی این شهر همراه بود.
فیلیپ اهل مقدونیه، پدر اسکندر، در جنگ چایرونی، سراسر یونان را فتح می‌کند. پیروزی فیلیپ، عصر استقلال مناطق شهری یونان را پایان می‌دهد. پس از او اسکندر مقدونی، کار پدر را تکرار کرده و یونانیان را مجبور به اطاعت می‌کند.
با شکست فیلیپ پنجم مقدونی، رمی‌ها جای مقدونی‌ها را در یونان می‌گیرند.
دستاوردهای فرهنگی دولت ـ شهرهای یونان در طول دوران قدیم (۵۰۰ قبل از میلاد ـ ۵۰۰ میلادی) برای مدت هزار سال جهان غرب را تحت تأثیر قرار داد. دانشمندان یونانی اکتشافاتی در امور طبیعی انجام دادند. فلاسفه یونان نظریاتی در زمینه اداره جوامع به جهان ارائه دادند و هنر و درام یونانی شکوفا شد.
توجه شود که برخی از افراد که نامشان در زیر آمده‌است، لزوماً یونانی نبوده بلکه آثارشان را به زبان یونانی نوشته‌اند.
۵۵۰ پیش از میلاد او نتیجه می‌گیرد که هوا مهم‌ترین ماده جهان است. ۵۴۵ پیش از میلاد
در زبان یونانیان قدیم، کلمه فلسفه به معنی «عشق به دانایی» است. در طول سال‌های ۳۰۰–۵۰۰ قبل از میلاد، تمامی علوم عقلانی رونق یافتند. در ۳۴۷–۴۲۷ پیش از میلاد
فلسفه مشاء
فلسفه مَشّاء یا مکتب مشاء مکتبی از فلسفه است که از آموزه‌های ارسطو الهام می‌گیرد. نیز فلسفه مشایی، یکی از دوره‌ها یا مکاتب برجسته فلسفه اسلامی است، که از فلسفهٔ یونان و به‌ویژه ارسطو و تفاسیر نوافلاطونی آن سرچشمه گرفته‌است. کلمه مَشّاء به معنی راه‌رونده یا بسیار راه‌رونده است. ارسطو در پنجاه و سه سالگی پس از بازگشت به آتن مدرسه خود لیسیوم را بنا نهاد. ارسطو در هنگام تدریس معمولاً قدم می‌زد و بدین سبب «لیسیوم» به مدرسه مشائی (راه رونده) معروف گردید. به این ترتیب، پیروان ارسطو را مشائی می‌گویند و در یونانی این کلمه «پریپاتتیکوس» است. همچنین گفته می‌شود چون آنان برای کشف حقیقت متوسل به تعقل می‌شدند و فکر را به کار می‌انداختند، آنان را مشاء گفتند، یعنی مشی فکر می‌کردند.
اگر شما یک فیلسوف مشاء باشید مثلاً به جاذبه کاری ندارید بلکه می‌گویید که سنگ طالب مکان طبیعی خودش است و دارد به غایت خودش نزدیک می‌شود یعنی مشائیون یک حرکت غایت‌جویانه در سنگ می‌دیدند و به تعبیر خودشان یک حرکت طبیعی ولی شما یک حرکت قسری می‌بینید. یا اینکه باور ما این است که هوا دور زمین است برای اینکه کره‌ی زمین با جاذبه‌ی خودش آن را نگه داشته و اگر نگه نمی‌داشت می‌رفت و در فضا پراکنده می‌شد ولی بر اساس فکر مشاء همین وضع هوا تفسیر دیگری برمی‌دارد. در این تفسیر جای هوا همین است که هست، اینجا جای طبیعی اوست، اصلاً کجا برود؟ جای دیگر ندارد که برود. پس همین بودن هوا در مجاورت زمین دو معنی دارد.
ارسطو و اندیشمندان مشّایی پیرو وی، در چگونگی پدید آمدن جهان از خداوند، به «خردهای دهگانه» (عقول عشره)، چونان میانجیانی در میانۀ خداوند جهان می‌اندیشیده‌اند. خردهای دهگانه از عقل کل یا عقل کلی یا عقل اول آغاز می‌گرفته است؛ و به عقل فعال یا عقل فیاض یا عقل دهم پایان می‌یافته است. هر چه خرد فروتر می‌آمده است، از سادگی و فَروری و پیراستگیش بیش کاسته می‌شده و با جهان مادی و پیکرینه، همگونی و همگنی فزونتری می‌یافته است. بنابراین، در فلسفه ارسطویی و مشاء بیشتر بر استدلال و برهان تأکید می‌شود، در حالی که در فلسفه افلاطونی و فلسفه اشراق علاوه بر استدلال، کشف و شهود نیز راه دارد. در روش اشراقی برای تحقیق در مسایل فلسفی و مخصوصاً حکمت الهی تنها استدلال و تفکرات عقلی کافی نیست، سلوک قلبی و مجاهدات نفس و تصفیه آن نیز برای کشف حقایق ضروری و لازم است.
تقسیم فلسفه به مشائی و اشراقی در عین اینکه یکی از تقسیمات فلسفه اسلامی است. در حقیقت پیروان ارسطو عموماً مشائی و پیروان افلاطون اشراقی نامیده می‌شوند. در وجه تسمیه مشاء اقوال مختلفی گفته شده‌است. برخی علت این نامگذاری را عادت ویژه ارسطو در تدریس ذکر کرده‌اند. گفته می‌شود ارسطو به هنگام تدریس فلسفه قدم می‌زده‌است. برخی نیز وجه آن را این دانسته‌اند که چون عقل و اندیشه این فلاسفه پیوسته در مشی و حرکت بوده فلسفه آنان به فلسفه مشاء مشهور شده‌است؛ چرا که حقیقت فکر همان حرکت به سوی مقدمات و از مقدمات به سوی نتایج است. در میان فلاسفه اسلامی کندی، فارابی، ابن سینا، خواجه نصیر طوسی و ابن رشد اندلسی از بزرگان فلسفه مشائی شمرده می‌شوند. در جهان اسلام فلسفه مشاء با نام ابن سینا شناخته و آموزش داده می‌شود.
آریستارخوس ساموسی
آریستارخوس (حدود ۳۱۰ تا ۲۳۰ ق. م) ستاره‌شناس و ریاضی‌دان یونانی برجسته در یونان باستان بود.
وی اولین دانشمند شناخته شده‌ای است که به الگوی سامانه خورشیدی و گردش زمین و سیاره‌های دیگر به دور خورشید باور داشت. اندیشه‌های او در دوران باستان طرفدار چندانی نیافت و جهان علم تا مدت‌ها از نظریهٔ مرکزیت زمین و کیهان‌شناسی بطلمیوسی پیروی می‌کرد. ۱۸۰۰ سال بعد کپرنیک ایدهٔ مرکزیت خورشید را دوباره مطرح کرد. آریستارخوس از اندیشه‌های فیلولائوس متأثر بود ولی سیاره‌ها را به ترتیب درستی بر پایهٔ فاصلهٔ آن‌ها در گرداگرد خورشید «آتش مرکزی» قرار داد. مانند آناکساگوراس او نیز باور داشت که: "ستارگان هم شاید چیزهایی مانند خورشید باشند".
وی از یونانیان متولد جزیره ساموس بود و از دانشمندان مجموعه علمی اسکندریه به شمار می‌رفت.
المپیا
المپیا (به یونانی: Ὀλυμπία یونانی باستان: ˈolympia؛ یونانی مدرن: Olympía) دشتی است در یونان که مسابقات المپیک در آن برگزار می‌شد.
المپیا، پناهگاه یونان باستان در شهر الیز، شبه جزیره پلوپونز بود که برای داشتن مکانی برای برگزاری بازی‌های المپیک در دوران کلاسیک شناخته شده است.
بازی‌های المپیک از قرن هشتم پیش از میلاد تا قرن ۴ میلادی هر چهار سال یکبار در سراسر اروپای دوران کلاسیک برگزار می‌شد. نخستین بازی‌های المپیک به افتخار زئوس برگزار شد که به ۷۷۶ قبل از میلاد برمی‌گردد.
"گنجینه (Treasuries)"
اروپا در عصر ادیان بزرگ
اروپا در عصر ادیان بزرگ تا سال ۴۵۰ میلادی رومیان باستان، انگلستان را ترک کرده بودند و به جای آنها تعداد زیادی از مردم شمال اروپا در آنجا اقامت داشتند. اقوامی که در آنجا سکونت داشتند متعلق به چهار قبیله، «آنگل»ها، «گوت»ها، «فریزی»ها و «ساکسون»ها بودند. این ساکنان، «آنگلوساکسون» نامیده شدند. قبرهای منطقه ساتن هو با یادداشتهای راهبانی مثل عالیجناب «بید»، اطلاعات مربوط به تاریخ آنها را بیان می‌کند. قرنها بعد، شاهان آنگلوساکسون مانند آلفرد کبیر با مهاجمان وایکینگ جنگیدند.
از حدود سال ۸۰۰ تا ۱۳۰۰ میلادی، بیشتر مناطق اروپای غربی توسط سیستم فئودالی سازماندهی شده بود. پادشاه مالک همه زمین بود که به مناطقی به نام ملک اربابی تقسیم می‌شد و ارباب هر ملک، خراجگزار پادشاه محسوب می‌شد. او سوگند وفاداری یاد می‌کرد و متعهد می‌شد که برای حفاظت از اموال پادشاه، سربازانی (مردان جنگی) استخدام نماید. رعیت‌ها در روستاها زندگی می‌کردند. آنها سهمی از محصولات خود را به املاک شاه (خراجگزار شاه) می‌دادند.
بسیاری از اولین مردان و زنان مسیحی، زندگی در خلوت را انتخاب کردند تا بتوانند خود را وقف خداوند کنند. در قرن چهارم میلادی آنتونی مقدس اولین صومعه را بنیان نهاد که در آن تعدادی، از راهبان به‌اتفاق با هم زندگی می‌کردند، کار می‌کردند و با هم عبادت می‌نمودند.
کاشفان وایکینگی برای جستجوی سرزمینهای جدید، به درون آبهای پرخطر و خروشان اقیانوس اطلس شمالی رفتند. بیشتر آنها اهل نروژ بودند، جایی که دره‌های از جمعیت پر شده بود و زمینهای کشاورزی بسیار کمی وجود داشت. در بین سالهای ۸۰۰ میلادی و ۱۰۰۱ میلادی، آنها جزایر فائرو، ایسلند، گرینلند و وینلند (احتمالا سرزمین تازه پیدا شده در کانادا) را کشف کردند. قایقهای پر از مهاجرین و حیواناتشان به آنجا رفتند. سفرهای دریایی بسیار خطرناک بود و کشتی‌های زیادی در توفان گم شدند.دانشنامهٔ رشد
آلفرد بزرگ
آلفرد بزرگ (زادهٔ ۸۴۹ میلادی - درگذشتهٔ ۲۶ اکتبر ۸۹۹ میلادی)، از سال ۸۷۱ تا ۸۶۶ میلادی، پادشاه وست ساکسونز و پادشاه آنگلوساکسونز از ۸۸۶ تا ۸۸۹ در جنوب‌غربی انگلستان بود. او جوانترین پسر پادشاه اتلولف بود. پدر آلفرد در دوران کودکی او فوت کرد و سه تن از برادران مسن تر او، اتلبالد، اتلبرت و اتلرد یکی بعد از دیگری به سلطنت رسیدند. تحت فرمان آلفرد بسیاری از اصلاحات دیوانی و نظامی انجام شد که تاثیر ماندگاری در آینده انگلستان داشتند.
پیش از آلفرد، برادرش اتلرد پادشاه آنگلوساکسون‌ها بود.
پس از تهاجم وایکینگ‌ها به انگلستان، صرفاً پادشاهی وسکس که بر تمامی جنوب انگلستان سلطه داشت، موفق شد کاملاً مستقل باقی بماند. این امر تنها از طریق نبردهای سنگین به رهبری آلفرد بزرگ حاصل گشت. آلفرد حوالی سال ۸۸۰ میلادی باقیمانده مرسیا را به تصرف خود درآورد.
آلفرد بزرگ در اتحاد وسکس با حکومت‌های همسایه اهتمام داشت. سپس، در سال ۸۷۱ میلادی، موفق شد جلوی حملهٔ دانمارکی‌ها را بگیرد. آلفرد در سال ۸۹۹ میلادی به کشتی‌های دانمارکی حمله کرد و آنها را شکست داد. انگلیسی‌ها او را به صورت فرمانروایی فروتن و بردبار توصیف می‌کنند. پس از مرگ وی اوضاع انگلیس دوباره آشفته شد.
انگلستان در عهد آنگلوساکسون‌ها
این نوشتار به‌طور خلاصه به تاریخ انگلستان در عهد آنگلوساکسون‌ها می‌پردازد.
آنگلوساکسون‌ها اقوامی ژرمن بودند که در انتهای سده ۴ میلادی و سال‌های آغازین سده ۵ میلادی، انگلستان را از تصرف رومیان خارج کرده، نام خود را به این خطه داده، و کشور و ملت انگلستان را پایه گذاردند.
از جمله آنگلوساکسون‌ها می‌توان به «آنگل»ها، «گوت»ها، «فریزی»ها و «ساکسون»ها اشاره نمود. قبرهای منطقه ساتن هو، به همراه یادداشتهای راهبانی چون عالیجناب «بید»، اطلاعات مربوط به تاریخ آن‌ها را بیان می‌کند.
در انتهای سده ۴ میلادی، رهبر رومی انگلستان از قبایل آلمانی خواست که در انگلستان مستقر گردند. او با این تصمیم میخواست که ژرمن‌ها را متحدانی صمیمی برای بخش رومی انگلستان سازد تا از حملات پیکت‌ها جلوگیری کند.
اما نتیجه خلاف انتظار بود. سیل اقوام ژرمن، در آغاز سده ۵ میلادی، رومیان انگلیسی را ناگزیر به ترک جزیره نمود و سلت‌ها را نیز به سمت غرب به عقب راند. آغاز قرون وسطا در انگلستان را همزمان با همین تهاجم‌ها ذکر کرده‌اند. پیش از آمدن مسیحیت توسط رومی ها، مردم پیرو مذاهب سلتی و ژرمنی-مشتمل بر انواعی از ستایش و پرستش طبیعت- بودند. ۱۵۰ سال پس از آخرین یورش‌های ژرمن‌ها، پاپ گرگوری کبیر رهبر کلیسای مسیحی، جرات کرد که میسیونرهای خود را به رهبری سنت آگوستین به سوی انگلوساکسون‌ها بفرستد. شاه کنت از انگلوساکسون‌ها با شاهزاده‌ای مسیحی از فرانک‌ها ازدواج کرد. این ازدواج، شاه کنت را مسیحی کرد و به موجب همکاری شاه کنت با اگوستین، مسیحیت در جزیره گسترش یافت. تا سده هفتم، مسیحیان انگلستان تحت نظارت و کنترل مذهبی کلیسای رم قرار گرفتند.
در این زمان انگلستان از وحدت سیاسی برخوردار نبوده و به چندین کشور متخاصم تقسیم شده بود؛ که از جمله مهمترین آن‌ها می‌توان به نورثامبریا، مرسیا، کنت و وسکس اشاره نمود.
سرانجام در سال ۸۲۹ میلادی، کلیه این ممالک، اگبرت، شاه وقت وسکس را به عنوان پادشاه انگلستان برگزیدند. اگبرت نخستین پادشاه از سلسله ساکسون‌های غربی بود؛ با این وجود در اسکاتلند و ایرلند حکومت‌های محلی دیگری قدرت داشتند.
در زمان جانشینان اگبرت، انگلستان با هجوم اقوام نورمان مواجه گردید. در سده ۹ میلادی، آلفرد کبیر از وسکس بزرگترین پادشاه انگلیس شمرده شد. او وایکینگهای دانمارکی را در سال ۸۷۸ میلادی شکست داد، و آن‌ها را وادار کرد تا تقسیم انگلستان را به دو قسمت پادشاهی وسکس و دانلا به رسمیت بشناسند. آلفرد کبیر مدارس زیادی ساخت، نیروی دریایی بریتانیا را تشکیل داد و لندن را از دست دانمارکی‌ها خارج کرد.
روز رستاخیز (کتاب)
روز رستاخیز نام دو جلد کتاب آمار است که در سال ۱۰۸۶ میلادی به دستور ویلیام اول، اولین پادشاه نورمن در انگلستان تهیه شد.
در آن سال ویلیام فاتح دستور یک آمارگیری در سطح کشور را صادر کرد تا معلوم شود که هر یک از اربابان زمین‌دار چه اندازه زمین و چه تعداد دام در اختیار دارند و ارزش آنها چقدر است. نتیجه این آمارگیری در قالب "کتاب روز رستاخیز" گردآوری شد. علت انتخاب این نام برای این کتاب آنست که گفته می‌شود در روز رستاخیز هم این سؤالات می‌شود.
الکترولیت
الکترولیت ماده حل شده یک محلول آبی که رسانایی الکتریکی آن بیش از آب خالص است، الکترولیت نامیده می‌شود. یک الکترولیت به‌طور کامل یا به‌طور جزئی در آب یونیده می‌شود. مواد حل شده کووالانسی که در محلول فقط به‌صورت مولکولی وجود دارند، رسانایی حلال را زیاد نمی‌کنند. این نوع مواد، غیر الکترولیت نامیده می‌شوند. در ضمن، الکترولیت‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند.
سوآنت آرنیوس در ۱۸۸۷ با توجه به این داده‌ها و نتایج حاصل از آزمایشهای رسانایی الکتریکی، «نظریه شیمیایی الکترولیتها» را ارئه کرد. صعود نقطه جوش محلول الکترولیتها به‌طور نسبی، بالاتر از صعود نقطه جوش محلول غیر الکترولیتها در شرایط تساوی غلظت آنهاست برای مثال در آهن گالوانیزه (آهن سفید) آب نقش الکترولیت را دارد.
این الکترولیتها در محلول آبی به‌صورت کاملاً یونی هستند. چند نمونه از الکترولیتهای قوی، عبارتند از {NaCl , MgSO4، Na2SO4، K3{Fe(CN)6.
ترکیبات کووالانسی قطبی هستند که در محلول آبی، به‌طور ناقص تفکیک می‌شوند. رسانایی یک محلول 1M از یک الکترولیت ضعیف کمتر از رسانایی محلول 1m از یک الکترولیت قوی است. چند نمونه از الکترولیتهای ضعیف عبارتند از CH3COOH , NH3 و HgCl2.
صعود نقطه جوش و نزول نقطه انجماد محلولهای رقیق الکترولیتها با غلظت معین، متفاوت از صعود نقطه جوش و نزول نقطه انجماد محلولهای غیر الکترولیتها با همان غلظت است. چون یک مول NaCl، شامل ۲ مول یون است (یک مول +Na و یک مول -Cl) و خواص غلظتی به تعداد ذرات حل شده، نه به ماهیت آنها، بستگی دارد، انتظار داریم که نزول نقطه انجماد محلول 1m NaCl دو برابر نزول نقطه انجماد یک محلول 1m از یک غیر الکترولیت باشد.
همچنین انتظار داریم که نزول نقطه انجماد یک محلول K2SO4 (شامل ۳ مول یون به ازای هر مول K2SO4) با غلظت معین، سه برابر نزول نقطه انجماد یک محلول غیر الکترولیت (که ماده حل شده در آن به یون تفکیک نمی‌شود) با همان غلظت باشد.