hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
توماتینا
توماتینا (، ) جشنواره‌ای است که در آخرین چهارشنبه ماه اوت در نزدیکی شهر والنسیا در کشور اسپانیا برگزار می‌شود.
ده‌ها هزار نفر از اقصی نقاط جهان در این جشنواره گرد هم آمده تا یکصد تُن گوجه فرنگی را در یک نبرد خیابانی به سوی یکدیگر پرتاب کنند.
ماجرا از آخرین چهارشنبهٔ اوت سال ۱۹۴۵ آغاز شد. روزی که عده‌ای از جوانان در میدان اصلی شهر تلاش می‌کردند توجه رژهٔ کلّه‌گنده‌ها و غول‌پیکرها را به خودشان جلب کنند. این پسرهای جوان می‌خواستند در رژهٔ موزیسین‌ها، غول‌پیکرها و کلّه‌گنده‌ها، جایی برای خودشان داشته باشند. انرژی زیاد این پسرهای جوان سرانجام باعث شد یکی از شرکت‌کنندگان زمین بخورد. این شرکت‌کننده از این اتفاق بسیار خشمگین شد و شروع کرد به زدنِ هر کسی که در جلوی راهش بود. در این گیر و دار یک بازار میوه قربانی خشم و هیاهوی جمعیت شد: مردم آنقدر به طرف همدیگر گوجه‌فرنگی پرتاب کردند که سرانجام نیروی پلیس مجبور به دخالت شد و به نبرد گوجه‌فرنگی پایان داد. سال بعد جوان‌های شهر دعوا را خودشان شروع کردند و مهمات گوجه‌فرنگی را هم همراه خودشان آوردند. با این‌که در آن سال و در طول چند سال بعدی پلیس جشن‌های جنگ گوجه‌فرنگی را متوقف می‌کرد، اما آن جوان‌ها، بدون آن‌که خودشان بدانند، با پافشاری‌شان بر دعوا کردن با گوجه‌فرنگی، تاریخ‌ساز شدند. لا توماتینا در سال‌های اوایل دههٔ ۱۹۵۰ ممنوع بود، اما شرکت‌کنندگان به این موضوع اهمیتی نمی‌دادند و حتی به قیمت دستگیر شدن هم از رسمِ جدیدِ پرتاب گوجه‌فرنگی دست برنمی‌داشتند. به هر حال چند سال بعد ممنوعیت این جشن لغو شد و تعداد شرکت‌کنندگان، و البته تعداد گوجه‌فرنگی‌های قربانی‌شده، بیش‌تر و بیش‌تر شد و به شکل امروزی درآمد.
در سال ۱۹۵۰ شورای شهر اجازه برگزاری این جشنواره را بدون محدودیت داد اما متعاقب او همه ساله تعدادی از شرکت کنندگان جشنواره دستگیر می‌شدند البته آن‌ها به سرعت آزاد می‌شدند
جشنواره‌ای که شهرداری اجازه آن را داده بوده که با گوجه فرنگی پیوند داشت رسمها و سنت‌های دیگری را هم در دل خود اضافه کرد مثل جشنواره آب پاشی که شرکت کنندگان با ظرفهای آب به همدیگر اب می‌پاشند و سنتهای مشابه ولی در سال ۱۹۵۷ دوباره قانون ممنوعیت وضع شد و متخلفین زندانی می‌شدند
در سال ۱۹۵۹ قانون فستیوال توماتینا تصویب شد و این فستیوال قانونی شد ولی یک سری هنجارها به فستیوال اضافه شد بر این اساس شرکت‌کننده‌ها بعد از شنیدن صدای زنگ پرت کردن گوجه فرنگی را شروع می‌کردند و بعد از شنیدن صدای زنگ دوم مجبور بودند که مراسم را تمام کنند
از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ فستیوال توسط سان لوئیس برتران سازماندهی می‌شد کسی که گوجه‌ها را حمل می‌کرد قبل از او هر کس که به‌طور شخصی باید گوجه فراهم می‌کرد و تا جایی که که این جشنواره در سرتاسر اسپانیا بسیار مردمی و محبوب شد به‌طوری‌که خاویر باسیلیو در یک برنامه تلویزیونی از این جشنواره گزارش داد البته از سال ۱۹۸۰ به بعد شهرداری گوجه فرنگی‌های فستیوال را فراهم می‌کرد
در سال ۲۰۰۲ جشنواره توماتینا به یک جشنواره توریستی بین‌المللی تبدیل شد.
بیستی بویز
بیستی بویز یک گروه رپ آمریکاییست و از پرسابقه‌ترین گروه‌های هیپ هاپ جهان است. مبدا این گروه نیویورک است.
از آهنگ "(You Gotta ) Fight For Your Right (To Party)" این گروه در فیلم پارتی (با شرکت هدیه تهرانی) استفاده شده است.
جبل شمس
جَبَل شَمس (به معنی کوه آفتاب )، نام رشته‌کوهی است در شهرستان حمراء از توابع استان منطقه داخلیه در کشور پادشاهی عمان، ویکی از (نقاط دیدنی سلطنت عمان) به‌شمار می‌آیند. جبل شمس کوهی است به ارتفاع ۱۲ هزار قدم از سطح زمین. ساکنان منطقهٔ «جبل شمس» به خود می‌بالند که در این مکان زیبا زیسته‌اند و در آن زندگی می‌کنند، واحساس خوشبختی می‌کنند که دارای آب وهوایی لطیف هستنتد، وروستاشان از ثمرهای وفیر درختان مرکبات و میوه‌های گوناگون برخوردار است. همچنین روزانه شاهد طلوع و غروب آفتاب از قلهٔ این کوه سربفلک کشیده هستند.
«جبل شمس» (کوه آفتاب) یکی از بلندترین کوه‌های منطقه داخلی است بنابراین اول شروق آفتاب (شمس) از پشت این رشته‌کوه در سلطنت عمان طلوع می‌کند؛ لذا ساکنان روستاهای پایهٔ این کوه اولین کسانی در عمان هستند که شاهد شروق آفتاب (شَمس) می‌باشند، و همچنین روستانشینان اولین کسی هستند که غروب آفتاب را بدرقه می‌کنند.
وجه تسمیت این کوه به «جبل شمس» از آنجاست که اول شروق آفتاب (طلوع) از قله‌های سر بفلک کشیده این کوه آغاز، و با آخر رنگ‌های غروب طلایی «شمس» پایان می‌یابد؛ بنابراین نام کوه را جبل شمس نامگذاری کرده‌اند.
آب و هوا ودمای معتدل و درجهٔ حرارهٔ مناسب در تابستان وسرمای زمستان، وتساقط برف در بعضی ایام از فصل زمستان این منطقه یکی از مهم‌ترین اماکن گردشگری استان منطقهٔ داخلی قرار داده‌است. در پایهٔ کوه درختان مختلف کوهستانی وجود دارد که بر زیبایی مکان افزوده‌است. از جمله درختان صحرایی: شجرة البوت، شجرة العلعلان، سمر، سَلَم، کُنار، کُور، کِرت و کُوهِنگ و زیتون کناره‌های دره‌های اطراف کوه مزین ساخته‌است. همچنین در سال‌های اخیر اهالی روستاهای پایهٔ کوه باغ‌هایی ایجاد نموده‌اند و در آن درختان میوه جات مانند: سیب، خوخ، انار، پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، لایم، گریپ فروت، بطاوی، نارنج و بالنگ کاشته‌اند. این منطقه جغرافیایی ۴۰کیلومتر از مرکز شهر فاصله دارد، که ۱۲ کیلومتر از راه آن آسفالت نیست، اما به راحتی می‌توان به آنجا رسید. در پایهٔ کوه تمام وسایل آسایش و گردشگری واستراحتگاه‌ها و وسایل مورد نیاز گردشگران وجود دارد.
دانشگاه اموری
دانشگاه اموری یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در آتلانتا واقع است.
جیمی کارتر عضو هیئت علمی این دانشگاه است.
این دانشگاه در سال ۲۰۲۰ رتبه ۲۱ دانشگاه‌های آمریکا، و رتبه ۷۳ را در دنیا حائز شده است . این دانشگاه بخصوص در حیطهٔ علوم پزشکی و زیست‌فناوری از معتبرترین دانشگاه‌های آمریکا و جهان به حساب می‌آید، به طوری که در سال ۲۰۲۰ دانشکده مهندسی زیست‌فناوری این دانشگاه رتبه دوم را پس از دانشگاه جان‌هاپکینز و پیش از دانشگاه ام‌آی‌تی در ایالات متحده دارد. در سال ۲۰۰۸، دانشکده پزشکی این دانشگاه در رتبهٔ ۲۰ ایالات متحده، و در رتبهٔ ۲۷ جهانی قرار داشت.http://en.wikipedia.org/wiki/Emory_University
دانشگاه نیویورک
دانشگاه نیویورک مشهور به NYU، تأسیس ۱۸۳۱، بزرگترین دانشگاه خصوصی ایالات متحده آمریکا بوده و در نیویورک واقع است. در سال ۲۰۱۸ دانشگاه نیویورک در رتبه‌بندی جهانی که توسط مؤسسه تایمز، رتبه‌بندی شانگهای و یواس نیوز اند ورلد ریپورت انجام شد در میان ۴۰ دانشگاه برتر دنیا قرار گرفت.
دانشگاه نیویورک ۱۴ دانشکده دارد و در ۲۵ کشور از جمله در ابوظبی نیز شعبه دارد.
۳۶ برنده جایزه نوبل و ۳۰ جایزه پولیتزر و ۷ جایزه لسکر از این دانشگاه بوده‌اند.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان در سال ۲۰۲۰ که مؤسسه Qs آن را انجام داده‌ است این دانشگاه در رده ۳۹دنیا و هفدهم آمریکا قرار دارد. در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰دانشگاه نیویورک رتبه ۲۹را از آن خود کرده‌است.
http://en.wikipedia.org/wiki/New_York_University
دانشگاه کارنگی ملون
دانشگاه کارنگی ملون یکی از معتبرترین دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا است که در شهر پیتسبورگ واقع شده‌است. این دانشگاه از نظر رنکینگ، بر اساس نظام QS رتبه ۱۴ دنیا را به خود اختصاص داده است.
این دانشگاه به افتخار اندرو کارنگی نام‌گذاری شده‌است. دانشگاه کارنگی ملون در تمامی رشته‌ها از معتبرترین دانشگاه‌های جهان محسوب می‌شود. دانشگاه در گرایش‌های متعددی از مهندسی، تجارت، روانشناسی، فلسفه، اقتصاد، معماری، نمایش، سینما، موسیقی، و طراحی صنعتی در زمره ۱۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارد. کارنگی ملون برترین دانشگاه آمریکا در رشته مهندسی و علوم کامپیوتر است.
دانشکده تجارت این دانشگاه تاکنون ۸ برنده جایزه نوبل اقتصاد داشته‌است که از هر دانشکده تجارت دیگری در جهان بیشتر است. استادان این دانشگاه تاکنون جمعاً ۱۹ جایزه نوبل برنده شده‌اند. رشته دانشگاهی مالی محاسباتی (به انگلیسی: ) در سال ۱۹۹۴ میلادی برای نخستین بار توسط دانشکده تجارت این دانشگاه پایه‎‏‌گذاری گردید و تاکنون مشهورترین دوره مالی محاسباتی در ایالات متحده آمریکا و جهان بوده است.
دانشکده علوم کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون رتبه اول را در ایالات متحده به خود اختصاص داده‌است. ضمناً در بین دانشکده‌های مهندسی ایالات متحده رتبه چهارم به این دانشگاه اختصاص دارد. پس از جنگ داخلی آمریکا، صنعتگرانی که به ثروتی بی‌حساب دست یافته بودند و نیز برخی دیگر از مشتاقان، بخشی از ثروت خود را به‌طور بشردوستانه صرف تأسیس مؤسساتی به نام خود نمودند. کمک واشینگتن دوک به دانشگاه دوک، ایزرا کورنل به دانشگاه کورنل، جانس هاپکینز به دانشگاه جانس هاپکینز، لیلاند استنفورد به دانشگاه استنفورد، جان دی روکفلر به دانشگاه شیکاگو، کورنلوس واندربیلت به دانشگاه واندربیلت و اندرو کارنگی به دانشگاه کارنگی نمونه‌های برجسته‌ای از کمک‌های بی‌شمار صورت گرفته در این عصر است. کارنگی ملون با فارغ التحصیلان سال ۲۰۱۵ خود، بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ فارغ‌التحصیل در سراسر جهان دارد. فارغ التحصیلان و اعضای هیئت علمی سابق و فعلی دانشگاه، ۱۴ جایزهٔ نوبل، ۱۴ عضویت در آکادمی ملی علوم، ۵۱ عضویت آکادمی ملی مهندسی، ۱۱۴ جایزهٔ امی، ۷ جایزهٔ آکادمی، ۴۳ جایزهٔ تونی، و ۱۲ جایزهٔ تورینگ را از آن خود کرده‌اند.
زندگی دانشجویی در کارنگی ملون در بیش از ۲۲۵ نهاد دانشجویی، گالری‌های هنری، و امور منحصر به فرد متنوعی همراه است. سازمان‌های دانشجویی فرصت‌های اجتماعی، خدماتی، رسانه‌ای، دانشگاهی، معنوی، تفریحی، ورزشی، مذهبی، سیاسی، فرهنگی، و دولتی در اختیار دانشجویان قرار می‌دهند.
دانشگاه درکسل
دانشگاه درکسل یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در فیلادلفیا واقع است.http://en.wikipedia.org/wiki/Drexel_University
دانشگاه راتگرز
دانشگاه راتگرز یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در نیوجرسی واقع است و بزرگترین مؤسسه آموزش عالی در ایالت «نیوجرزی» می‌باشد. ابتدا (سال ۱۷۶۶) به عنوان «کوئینز کالج» اجازه تأسیس گرفت.
دانشگاه در آغاز یک مؤسسه آموزشی خصوصی بود که با همکاری کلیسای «دوچ» فقط اقدام به پذیرش دانشجوی پسر می‌کرد ولی بعدها به شکل کنونی که یک دانشگاه غیر مذهبی و عمومی می‌باشد تحول یافت.
در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه راتگرز در رده ۲۶۲ دنیا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۶۸ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
دانشکده‌های دانشگاه راتگرز عبارتند از:
http://en.wikipedia.org/wiki/Rutgers_University
دانشگاه کیس وسترن رزرو
دانشگاه کیس وسترن رزرو یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در سال 1826 در شهر کلیولند ایالت اوهایو تاسیس شده است.
در رده بندی نشریه US News در سال 2020 ، دانشگاه کیس وسترن رزرو با رتبه 40 در بین دانشگاه های ملی آمریکا و 155 در بین دانشگاه های جهانی قرار گرفت . تا کنون هفده برنده جایزه نوبل در رشته های مختلف وابسته به دانشگاه کیس وسترن رزرو بوده اند. نخستین دانشجوی ایرانی این دانشگاه حکیم داوید یوخنا (متولد ارومیه) نام داشت که در سال 1895برای گرفتن دکترای پزشکی از ایران به آمریکا عزیمت کرد.
این دانشگاه از 8 دانشکده تشکیل شده است:
بر اساس رتبه بندی US News دانشگاه کیس وسترن رزرو در رتبه 155 جهان قرار دارد. سیستم رتبه بندی شانگهای این دانشگاه را در میان رتبه 101-150 قرار داده است . دانشگاه کیس وسترن رزرو بر اساس رتبه بندی نشریه تایمز در جایگاه 118 جهان در سال 2020 قرار گرفته است .
دانشگاه سینسیناتی
دانشگاه سینسیناتی یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و در اوهایو واقع است. دانشگاهی عمومی و تحقیقاتی در سینسیناتی اوهایو می‌باشد که وابسته به سیستم آموزشی ایالت اوهایو است. طبق آمار گرفته شده در سال ۲۰۰۷ دانشگاه در رده ۲۵ دانشگاه‌های عمومی و همچنین رده ۳۷ در بین دانشگاه‌های عمومی تحقیقاتی و رده ۷۰ در بین دانشگاه‌های تحقیقاتی به‌طور کلی، در کل کشور آمریکا انتخاب شده‌است.
دانشگاه با ارائه بیش از ۶۰۰ زمینه تحصیلی در مقاطع مختلف در دوره‌های دو ساله تا دوره دکتری و فوق دکتری فعالیت دارد.
با توجه به بودجه بیش از سه میلیارد دلاری در سال، دانشگاه به عنوان بزرگترین کارفرما در سطح سینسینتی شناخته می‌شود.
http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_Cincinnati
قلعه کلات اهرم
قلعهٔ کلات اهرم یا قلعه زائر خضر خان واقع در شهر اهرم از توابع بخش مرکزی شهرستان تنگستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. این بنا بر فراز تپه‌ای در شمال غربی شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. «قلعهٔ کلات اهرم» یکی از قلعه‌های تاریخی منطقه‌است، این قلعه در شمال «شهر اهرم» واقع شده و به زائر خضرخان تنگستانی منسوب است. قلعه مذکور در زمان حمله انگلستان به ایران مورد استفاده قرار گرفته و جای اصابت گلوله توپ بر برج غربی آن هنوز هم باقی مانده‌است. همچنین در همین قلعه اسرای انگلیسی نگهداری می‌شده‌اند. قلعه مشتمل بر چهار برج و بارو و قلعه میانی است و دارای تأسیسات خصوصی برای ساکنین قلعه می‌باشد. مصالح ساختمان قلعه از خشت خام و گل ساخته شده‌ است و چندین بار دیوار های آن بازسازی شده‌است که ظاهراً بر اثر زمین لرزه ریخته بوده است یا کم کاری "شهرداری اهرم" از مواردی است که می توان به آن اشاره کرد.
قلعه نصوری
بخش مرکزی شهرستان کنگان یکی از اثرهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.  «قلعهٔ نصوری» در ۲۵۰ کیلومتری شرق استان بوشهر قرار گرفته‌است. قلعهٔ نصوری به «قلعه شیخ» نیز مشهور بوده‌است، و متعلق به اوایل دورهٔ قاجاریه است. ساخت قلعه به امر شیخ جبار نصوری در حدود ۱۸۰ سال پیش انجام یافته و معمار آن علی اضعر شیرازی بوده‌است. مصالح به کاررفته، سنگ‌های بزرگ و ملاط آن گل و گچ است.  دَر ورودی قلعه از سمت جنوب و رو به خلیج فارس است که دارای دَر بزرگ چوبی با گل میخ و کنده کاری است. بعد از ورودی اصلی یک هشتی بزرگ وجود دارد که دارای هشت طاقچه ساده‌است. زمانی که انسان از هشتی وارد حیاط بیرونی می‌شود؛ در جبهه شمالی آن یک ردیف پلکان به طبقه دوم منتهی می‌شود و یک درب چوبی ساده، آن را به اندرونی وصل می‌کند. در جبهه باختری نیز یک پلکان به طبقه دوم می‌رود. در این طبقه یک ایوان با ستون‌های سنگی و گچبری‌های جالب وجود دارد. این ایوان از طرف پنج در چوبی به اتاقی راه می‌یابد که باختر آن قرار دارد. در این اتاق یک گچ بری با تزیینات گل و بوته وجود دارد که فاقد هرگونه تزیین است و در جبهه باختری از طریق پلکانی به طبقه دوم راه می‌یابد.  این بنا دارای بادگیری همانند بادگیرهای ساختمان‌های ساحلی خلیج فارس است. این بنا ویژگی معماری ساختمان‌های قاجاریه را دارد. قلعه دارای ایوان ستون داری در طبقه دوم می‌باشد. تزیینات گچ بری مربوط به این قسمت است. سبک کار و تراش آن‌ها شبیه ستون‌های بازار وکیل شیراز است. گچ بری‌ها شامل شاخ و برگ گل و بوته، فرشتگان و پرندگانی است که بر رونق و زیبایی قلعه افزوده‌است.
کاروان‌سرای دالکی
کاروانسرای دالکی (دشتستان)، واقع در شهر دالکی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشتستان یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. فاصله کاوانسرا دالکی تا شهر بوشهر حدود ۹۵ کیلومتر می‌باشد و بین دو کاروانسرای بزرگ برازجان در دشت و کاروانسرای الحاق پل مشیر در منطقه کوهستانی در فاصله ۱۵ کیلومتری شمال دالکی واقع شده‌است.
آثار زیبایی این کاروانسرا در ۲۳ کیلومتری شمال شهر برازجان و در کنار راه قدیمی شیراز به بوشهر و در وسط «شهر دالکی» بر جای مانده‌است، این بنا ازاواخر دورهٔ قاجاریه وجود دارد و به نام کاروانسرای «دالکی» معروف است. این اثر ارزشمند به دستور مشیرالدوله والی وقت فارس و توسط شخصی به نام محمد رحیم بنا شد. این کاروانسرا از جمله بناهای حیاط دار چهار ایوانی است که فرم رایج معماری وقت در آن رعایت شده‌است. حیاط مرکزی آن دارای ابعادی در اندازه ۷/۳۰ × ۳۰/۶۰ است. پیرامون کاروانسرا دو ردیف بنا وجود دارد که در بخش پیشین اتاقهایی موجود است که بدون واسطه به داخل حیاط راه می‌یابند. این اتاق‌ها یک اتاقک کوچک را نیز در پیش دارند. در بخش پشتی تالارهای ستون داری است که به منظور نگهداری چهار پایان یا اصطلاحاً اصطبل ایجاد شده‌است. عمده مصالح تشکیل دهنده آن قلوه سنگ‌های رودخانه‌ای و ملات گچ است. در چهار گوشه بیرونی کاروان سرا برج‌هایی قرار گرفته که به وسیله درگاه کوچکی به فضای داخلی کاروان سرا راه پیدا می‌کردند. این برج‌های مدور دارای تزیینات گچبری هستند. به منظور دید پاسداران کاروان سرا، روزنه‌هایی در این برج‌ها منظور شده‌است. این بنا که در یک طبقه بوده در چندین مرحله مورد مرمت واقع شده‌است. لازم است ذکر شود که این اثر تاریخی به شماره ۲۰۸۳ در شماره آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.
گور دختر
گور دختر آرامگاهی سنگی از دورهٔ هخامنشیان است که در در دشت «میانکوهی پشت پَر» شهرستان دشتستان قرار دارد و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است. مشخص نیست که این بنا آرامگاه یا یادبود چه شخصیتی است، فرضیه‌های مختلفی از آرامگاه کوروش کوچک، تا چیش‌پیش، کوروش یکم، آتوسا، ماندانا، یا خواهر کوروش بزرگ به عنوان احتمال مطرح شده‌است که هیج‌یک قطعی نیست.
شاپور شهبازی معتقد بود که این بنا آرامگاه کوروش کوچک است. گور دختر در میانهٔ دههٔ ۱۳۸۰ مرمت شد ولی اکنون در وضعیت بسیار بدی رها شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
گور دختر در دشت «میانکوهی پشت پَر» (که در گویش مردم منطقه بزپر نامیده می‌شود) در بخش ارم شهرستان دشتستان در استان بوشهر قرار دارد.
در خاور گور دختر نیز بقایای کوشک اردشیر ساسانی دیده می‌شود. از دیگر آثار دوره هخامنشیان در دشتستان می‌توان به کاخ چرخاب کوروش در یک کیلومتری جنوب غرب برازجان، کاخ سنگ سیاه و کاخ بردک سیاه در دشتستان اشاره کرد.
این آرامگاه به سبک آرامگاه کوروش بزرگ اما در اندازه کوچکتر ساخته شده‌است و دارای سقفی شبیه آرامگاه کوروش بزرگ است. باستان شناسان تأیید کرده‌اند که این اثر متعلق به سال ۶۰۰ پیش از میلاد، دوره هخامنشیان است.
کل بنا از ۲۴ قطعه سنگ در ابعاد مختلف ساخته و به وسیلهٔ بست‌های دم چلچله‌ای به یکدیگر متصل شده‌اند. در ساخت این بنا مانند دیگر سازه‌های ساخته شده توسط معماران هخامنشی هیچگونه ملاتی به کار نرفته‌است. بر بالای این مقبره قسمتی فرو رفتگی شبیه به یک قاب وجود دارد که احتمالاً جایگاه قرار گرفتن کتیبه‌ای مربوط به آن بوده‌است. ارتفاع واقعی بنا چهارونیم متر است و در درون اتاقک بنا حوضچهٔ کوچکی وجود دارد. گور دختر را ابتدا باستان‌شناس بلژیکی لویی واندنبرگ در سال ۱۳۳۹ خورشیدی کشف کرد. واندنبرگ خود معتقد بود گور دختر قبر چیش پیش یا کوروش یکم (جد کوروش کبیر) است اما سپس علیرضا شاپور شهبازی، از باستان‌شناسان بزرگ ایران، آن را آرامگاه کوروش کوچک دانست. گمانه‌ها در مورد این بنا فراوان است. آرامگاه ماندانا مادر کوروش یا آتوسا دختر کوروش و شهبانوی هخامنشی برخی دیگر از گمانه‌ها دربارهٔ این بنا هستند. گور دختر در سال ۱۳۷۶ با شماره ۱۸۹۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
آرامگاه کوروش جوان دراوایل دهه ۸۰ به دست تیم بهسازی (مرمت) به سرپرستی حسن راهساز به صورتی ویژه بهسازی و احیا شد که به گفته کارشناسان، پروژه گور دختر از جمله کارهای موفق این گروه مرمت‌گر بوده‌است. مرمت‌گران برای بهسازی و احیای آرامگاه ۲۴ قطعه سنگ بنا را پیاده کرده و برخی قطعات آن را که دچار رانش و جابه‌جایی شده بود اصلاح کرده یا با قطعات جدید سنگ جایگزین کردند.
یادگاری‌نویسی روی بنا و ساخت و ساز خانه‌های روستایی در حریم درجه یک وضعیت و شکل اسفباری به این محوطه تاریخی داده‌است. نخستین دست‌اندازی توسط اداره برق منطقه‌ای استان با نصب تیرک چراغ برق در فاصلهٔ چهار متری آن صورت گرفت. در سال ۱۳۹۱ گزارش شد در داخل این بنا مرغ و خروس و گوسفند نگهداری می‌شود.
برج خان (گناوه)
پشت بام دارای سرستون‌هایی با گل میخ گلوله‌ای است که چون نگهبانی به نظر می‌رسند که روبه روی خلیج فارس به مراقبت از برج ایستاده‌اند.
مصالح به کار رفته در ساختمان، سنگ‌های اسفنجی است که شامل فسیل‌ها، مرجان، گوش ماهی و صدف‌های دریایی است. ملاط به کار رفته ساروج و پوشش ساروج و پوشش سقف از چوب صندل(چندل) نوعی چوب مخصوص است که از هندوستان و مومباسا می‌آوردند. تزیینات روی آن حکاکی شده‌است. هم چنین بنا دارای پرده کرکره‌های چوبی از پشت یعنی بیرون اتاق هاست. هلال‌های رنگی، زیبایی خاصی به ساختمان بخشیده‌است و نیز گره چینی‌های زیبای درها و پنجره‌ها و گنجه‌های دیواری جالب توجه‌است. گچبری‌های زیبایی داخل بنا و در سر درها به کار رفته که شکل خاصی به ساختمان بخشیده‌است. قاب چوبی آیینه‌های نصب شده در اتاق‌ها و چوب لباسی و تزیینات چوبی که به شکل دم حیوانات و سر بز کوهیٍ می‌باشد، بر زیبایی ساختمان افزوده‌است.  این برج باقدمتی ۲۳۰ ساله یکی از جاذبه‌های گردشگری استان بوشهر است.
قلعه خورموج
قلعه خورموج یا قلعه محمد خان دشتی در شهر خورموج مرکز شهرستان دشتی یکی از آثار تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است که مربوط به خانواده بزرگ صالح احمدی است که اکثرا حقوقدان و نویسنده کتب معروفی در حقوق هستند و به عنوان شناخته شده ترین و اصیل ترین خانواده از حیث ادب، پیشینه و دانش در استان بوشهر بسیار مورد احترام مردم می‌باشند.
قلعه خورموج که امروزه تنها یکی از برج‌های آن برجامانده است دارای چهار حصار، چهار برج، اندرونی، عمارت مرکزی و قراولخانه و اصطبل بوده است. قسمتی از آن به نام "قلعه محمد خان دشتی" و قسمت دیگر آن به نام "قلعه جمال خان" معروف بوده است. این اثر که یکی از نمونه‌های معماری دوره قاجاریه و دارای تزئینات بدیع و منحصر به فردی است در سال ۱۳۷۹ در فهرست آثار ملی به شماره: ۳۰۳۲ به ثبت رسید. سبک معماری آن سلجوقی و متأثر از سبک قلعه سازی دوره ساسانی است که با استفاده از تاق‌نماها و گچبری در آرایش دیوارها و درون اتاق‌ها بنا شده است. در سال ۱۳۵۷ شهرداری وقت خورموج بخش اعظم آنرا به منظور احداث ساختمان جدید شهرداری تخریب کرد.
برج قلعه خورموج دارای سه طبقه و یک زیرزمین است. در زیرزمین بنا سقف به شکل گنبدی و با تقارن زیبایی ایجاد شده است. این تقارن در طبقات دیگر نیز حفظ شده است. در طبقهٔ اول سقف چندان تفاوتی نکرده و تنها فرقی که کرده به خاطر نقش و نگارهایی است که به ان اضافه شده‌است.
آرامگاه شیخ منصور خزاعی
«بقعه شیخ منصور خزاعی» زیارتگاهی در روستای زیارت واقع در شهرستان دشتستان، این اثر مربوط به دورهٔ تیموریان است. این بقعه به علت زلزله ای که در این منطقه رخ داده بود، تخریب شده بود اما توسط مرمت گران بوشهری بازسازی گردید. از تبار امامزاده علا الدین منصور معروف به شیخ منصور خزاعی با هشت واسطه به امام علی النقی (ع) می‌رسد. شیخ منصور خزایی به دنبال دشمنی خلیفهٔ عباسی به همراه صد نفر در زمان خلافت ابومحمد حسن، سی و سومین خلیفه عباسی به ایران حرکت می‌کند. او پس از ورود به روستای زیارت و مواجه شدن با محاصره والیان و حاکمان و گماشتکان عباسی، ودرگیری با والیان عباسی جنگی رخ می‌دهد، در اثر این جنگ عدهٔ زیادی از دو جانبه کشته می‌شوند که «شیخ منصور خزاعی» نیز از جمله کشته شدگان بود. پس از کشته شدن شیخ، در همان روستا به خاک سپرده شد. بقعه و بارگاه این امامزاده در زمان امیر تیمور لنگ گورکانی و توسط معماران سمرقندی ساخته شده‌است. این بقعه بنایی مستطیل شکل با گنبدی پلکانی بر فراز آن است که از قسمت زیرین تا بالا از تعداد پلکان‌ها کاسته شده و یک پله در راس هرم کم شده‌است. در محل این مقبره کتیبه‌ای سنگی متعلق به قرن هشتم هجری که نیاکان این امامزاده بر روی آن نوشته شده، موجود است.
چشمه آبگرم قوچارک
چشمهٔ آبگرم قوچارک یا قوچرک Qucherak واقع در شهر اهرم از توابع  بخش مرکزی  شهرستان تنگستان و یکی از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
«چشمهٔ آبگرم قوچرک» در مسیر جاده بوشهر به بندرعباس و در ۵ کیلومتری جنوب شرقی اهرم قرار دارد. این چشمه از شکاف سنگ‌های آهک مارنی از زمین خارج می‌شود. آب این چشمه در ردیف آب‌های سولفات، کلسیم، همراه با منیزیم زیاد و کلرور سدیم و لرم است.
عمارت تنگستانی
عمارت تنگستانی (بوشهر)، واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
«عمارت تنگستانی بوشهر» در جنوب شهر بوشهر، و در محله بهمنی که جای خوش آب و هوای این بندر است، قرار گرفته‌است. این بنا متعلق به دورهٔ قاجار یه بوده و از طرف ملک التجار به محمد باقر خان تنگستانی اهدا شده‌است. گفته می‌شود محمدباقر تنگستانی اولین روزنامه‌نگار تنگسیر بود و در دوره قاجار می‌زیست و روزنامه‌های جنوب و ندای جنوب را در سال ۱۳۲۸هجری قمری در تهران منتشر کرده‌است. خاندان تنگستانی یکی از معدود خانواده‌های با نفوذ ومقتدر جنوب غربی ایران در چند سده پیش به‌شمار می‌رود. اولین بار در زمان نادر شاه افشار نام یکی از بزرگان خاندان تنگستانی آورده شده‌است. احمد شاه خان تنگستانی در به قدرت رساندن کریم خان زند و رساندن سپاه به وی نقش عمده‌ای داشته‌است.
مساحت این بنا به ۲۰۵۰۴ متر مربع که دارای پهنای ۱۹۸۰۴ متر مربع و اعیان ۷۰۰ متر می‌رسد، و ساختمان در وسط باغی وسیع و زیبا با پوششی از درختان نخل خرما قرار گرفته‌است. آب انباری آب انباری (برکه‌ای) بزرگ در باغ احداث شده که آب ساختمان‌ها را تأمین می‌کرده‌است. این آب انبار در زمستان‌ها از آب حاصل از ریزش باران پر و برای تابستان ذخیره می‌شده‌است. بنا از ۶ اتاق پنج دری بزرگ تشکیل شده که در بین آن‌ها راهرو قرار گرفته‌است. هم چنین چهار طرف آن طارمه احاطه کرده که باعث گردش هوا در ساختمان شده و در تابستان‌های گرم هوای مطبوع و خنکی را باعث می‌شود. مصالح به کار رفته سنگ‌های مرجانی است که از کنار دریا کنده شده و مقاوم در برابر گرما و رطوبت هستند. ملاط گچ و ساروج نیز در آن به کار رفته‌است. پوشش سقف از چوب چندل بوده‌است. بنا کاربرد مسکونی داشته و هم‌اکنون به عنوان منزل مسکونی کارمندان میراث فرهنگی بوشهر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این بنا به‌طور مداوم توسط میراث فرهنگی تعمیر و مرمت می‌شود.این عمارت به نام عمارت ملک و متعلق به ملک التجار بوشهری است. اطلاعات داده شده غلط و غرض ورزی است. ملک دارای عمارت دیگری (ومسجدی کنار این عمارت) برای زندگی زمستانی و روبروی مسجد نو بوشهر داشته‌است که حدود صدسال پیش یکی از تجار سرشناس بوشهری به نام حاج لطفعلی افتخار (از خاندان شیرازی/ایرانی) انرا خریده و متعلق به ورثه او ومتأسفانه مثل صدها خانه تاریخی دیگر بوشهر به دست مبارک مهاجرین جنگ تحمیلی!! ویران و تخریب و بقایای ان موجود و مورد بیمهری میراث فرهنگی است.
عمارت دهدشتی
عمارت دهدشتی (بوشهر)، واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
«عمارت دهدشتی بوشهر» در خیابان انقلاب و در ضلع شمال غربی مسجد امام و پشت بانک مسکن شعبه مرکزی قرار دارد، این بنا در بافت قدیم در محله کوتی شهر بوشهر واقع می‌باشد. این بنا در دورهٔ قاجاریه توسط حاج غلامحسین دهدشتی شاهرخ که تاجر روغن بوده احداث گردیده و به «عمارت دهدشتی» مشهور شده‌است. اسناد تجاری زیادی در این خانه پیدا شده که هم‌اکنون طبقه‌بندی شده و در سازمان میراث فرهنگی نگهداری می‌شوند. بعضی از اسناد به خط برجسته سیاق است و قدمت برخی از تمبرهای اسناد به ۲۰۰ سال پیش می‌رسد. این تمبرها مربوط به کشورهای بریتانیا، هندوستان، آلمان و نیز تمبرهای عصر قاجاریه است. این ساختمان به لحاظ معماری از اهمیت فوق‌العاده خاصی برخوردار بوده و چهار طبقه دارد. اکثر ساختمان‌های بافت قدیم بوشهر دو طبقه و تعداد انگشت شماری سه طبقه بوده‌اند. عمده مصالح تشکیل دهنده آن را گچ، سنگ‌های مرجانی، آهک، چوب ساج و (صندل) چندل تشکیل می‌دهند. پوشش سقف از چوب صندل است. سقف اتاق پذیرایی نقاشی رنگ و روغن شده که برگرفته از نقاشی اروپایی می‌باشد. تزیینات و گچبری بسیار زیبایی در داخل اتاق‌ها و سیستم در و پنجره‌ها به کار گرفته شده‌است که توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌نماید. هم چنین گره چینی هلال‌ها، درها، کنده کاری روی اتاق‌ها و پنجره‌های دیواری از عوامل تزیین است. شیشه‌های رنگی باعث تلطیف نور و زیبایی بیشتر ساختمان شده‌اند. ساختمان دارای چند ارسی زیبا با گره چینی و شیشه‌های رنگی است. عمارت دهدشتی کاربری تجاری و مسکونی داسته و اکنون نیز ممکن است به صورت موزه فرهنگ مورد استفاده قرار گیرد. این بنا از سال ۱۳۷۷ توسط میراث فرهنگی بوشهر مرمت شده‌است. از جمله اقدامات مرمتی انجام شده در این بنا می‌توان به شمع‌گذاری قسمت‌های در حال تخریب‚ تعمیر پشت بام و بازسازی و مرمت قسمت‌های فروریخته اشاره کرد.
گورستان شغاب
گورستان شغاب (بوشهر)، قبرستانی تاریخی واقع در بخش مرکزی شهرستان بندر بوشهر یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان بوشهر در جنوب ایران است.
«گورستان شغاب بوشهر» این قبرستان در جنوب شهر بوشهر قرار دارد و اخیراً توسط اداره میراث فرهنگی کشف شده‌است. در این قبرستان اسکلت اموات در داخل خمره‌های بزرگ و کوچک نخودی‌رنگ مدفون شده‌اند که روی برخی از خمره‌ها نوشته‌ای نیز نقش بسته‌است. لازم است ذکر شود براساس دین زرتشت، جسدها را در داخل صخره‌های سنگی، خمره، تابوت‌هایی از جنس سنگ و سفال می‌گذاشتند تا طبق اعتقاد آن‌ها، خاک آلوده نگردد. اشیاء کشف‌شده‌ی دیگر این قبرستان که در خمره‌های بزرگ و کوچک قیراندود قرار گرفته‌اند مشتمل بر تابوت‌های سنگی مکعب شکل و مهره‌های عتیق تزیینی است. این قبرستان به عیلامی‌ها تعلق دارد.
گورستان باستانی خارک
«گورستان باستانی خارک» در قسمتی از کوهستان جزیره خارک قبرهای زیادی وجود دارد که با توجه به عمق کم و سطح مدور برخی از آن‌ها، این قبرها را می‌توان به زرتشتیان نسبت داد. بر روی بعضی از قبرها که مدخل‌های کوتاهی دارند نقش صلیب وجود دارد که نشان می‌دهد که مسیحیان نیز مرده‌های خود را در آن‌ها به خاک می‌سپرده‌اند.  باستان شناسان حدود قبر را در گورستانی در قسمت خاوری جزیره شکافته‌اند که همگی به اواخر دورهٔ ساسانی مربوط است، در گور مردان چیزهایی به دست نیامده ولی در قبر زنان شیشه‌های کوچکی که احتمالاً در آن عطر می‌ریختند و هم چنین جواهرات کم ارزش همانند حلقه انگشتری و آینه‌های مفرغی پیدا شده‌است.
کوشک اردشیر
«کوشک اردشیر» بنایی باستانی ساسانی، این بنا بسیار شبیه به کاخ اردشیر در فیروزآباد است و از سنگ‌های نه چندان هموار که با ساروج به یک دیگر چسبیده‌اند ساخته شده‌است. زیر بنای کوشک به صورت صلیب بوده و بنا دارای طاق‌های گهواره‌ای شکل است. در قسمت بالای کوشک ستون سنگی ایی مشهود می‌باشد که احتمالاً برای افروختن آتش، خبررسانی یا دیده بانی بوده‌است. این بنا که در تنگ ارم واقع شده به احتمال زیاد جای استراحت و محلی برای شکار در دشت بزپر بوده‌است.
در فروردین‌ماه سال ۱۳۹۰ بخش‌هایی از این بنا به دلیل نفوذ رطوبت، رسوخ آب باران و رطوبت زمین‌های کشاورزی اطراف و همچنین بی‌توجهی و عدم ساماندهی فرو ریخت.
دانیل پرل
دانیل (دنیل) پرل (در زبان انگلیسی: Daniel Pearl) (متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۶۳ – مرگ ۱ فوریه ۲۰۰۲) یک خبرنگار آمریکایی بود که در سال ۲۰۰۲ میلادی توسط گروهی منتسب به القاعده در شهر کراچی پاکستان ربوده و در مقابل دوربین فیلمبرداری سرش را بریده و بدنش را قطعه قطعه می‌کنند. وی قبل از ربوده شدنش به تحقیق در مورد ارتباطات ریچارد رید، عامل بمب‌گذاری در هواپیمای مسافرتی اروپا – آمریکا، با گروه القاعده و سازمان اطلاعات و امنیت پاکستان (ISI) برای روزنامه وال‌استریت جورنال اشتغال داشت.
در ۲۱ فوریه ۲۰۰۲ ویدئویی با عنوان «سلاخی جاسوس-خبرنگار یهودی، دانیل پرل» در شبکه اینترنت منتشر شد. در این فیلم سر بریدن و قطعه قطعه کردن بدن دنیل پرل نشان داده شده بود.
گروه القاعده شرط آزاد کردن دنیل پرل را آزادی اسرای القاعده در زندان گوانتانامو و تحویل هواپیماهای اف-۱۶ سفارش شده از سوی پاکستان به آمریکا که هیچگاه از سوی آمریکا به پاکستان تحویل داده نشده بود، اعلام کرده بودند.
مقامات نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا اعلام کردند که در جریان دادگاه خالد شیخ محمد، (مظنون به طراحی حملات یازده سپتامبر) در زندان گوانتانامو در مارس ۲۰۰۷ میلادی وی اعتراف کرده که شخصاً سر دنیل پرل را از تنش جدا کرده‌است. شیخ خالد محمد در دادگاه نظامی مدعی شده که «من با دست راست متبرک شده‌ام، سر یهودی آمریکایی، دنیل پرل منفور را در شهر کراچی در پاکستان جدا کردم.» وی همچنین در دادگاه اظهار می‌کند که «برای آنهایی که می‌خواهند این ادعای من برایشان ثابت شود، عکسها و فیلم سربریدن وی توسط من و نگاه داشتن سرش در دستانم را در اینترنت نگاه کنند.» دادگاه پاکستان حکم اعدام احمد عمر سعید شیخ قاتل دانیل پرل و سه نفر دیگر که حبس ابد گرفته بودند را لغو و آنها را تبرئه کرد. خانواده دانیل رأی دادگاه را به سخره گرفتن عدالت دانسته و گفتند که تقاضای تجدید نظر خواهند کرد.
دانیل پرل حاصل ازدواج روث پرل و یودیا پرل بود. یودیا پرل دانشمند علوم رایانه است که در سال ۲۰۱۱ جایزه تورینگ را که معتبرترین جایزه در زمینهٔ رایانه است، دریافت نمود. در سال ۲۰۰۷ میلادی فیلمی در مورد زندگی و مرگ دنیل پرل، بر اساس کتاب همسرش ماریان پرل ساخته شد.
گری‌دوجی
گری دوجی روستایی در دهستان شیخ‌موسی بخش مرکزی شهرستان آق‌قلا استان گلستان ایران است. این روستا در 30 کیلومتری جاده اق قلا به گنبد واقع شده‌است. تمام مردم این روستا ترکمن می‌باشند. روستای‌گری دوجی مرکز دهستان شیخ‌موسی با ۱۴ روستای تابعه از توابع بخش مرکزی شهرستان اق قلا می‌باشد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۸۲۶ نفر (۷۵۳خانوار) بوده‌است.
تخارها
تُخار نام قومی آریایی ساکن تخارستان بود که در سدهٔ سوم پیش از میلاد در نواحی کوچا و تورفان در شمال شرقی سرزمینی که بعدها ترکستان شرقی یا ترکستان چین خوانده شد، به سر می‌بردند. مردمی قوی و نیرومند بودند و به یکی از زبان‌های وابسته به گروه زبانی هند و اروپایی سخن می‌گفتند که به زبان تخاری معروف است. هرچند این زبان شرقی‌ترین زبان شناخته شدهٔ هند و اروپایی است، اما از لحاظ بخش‌بندی ستم-کنتوم، به شاخهٔ غربی یا کنتوم تعلق دارد.
تخارها از اقوام آریایی بودند که در سدهٔ سوم پیش از میلاد در نواحی کوچا و تورفان در شمال شرقی سرزمینی که بعدها ترکستان شرقی یا ترکستان چین خوانده شد، به سر می‌بردند.
در میانه‌های سدهٔ دوم پیش از میلاد تخارها بر اثر تهاجمات هون‌ها ناگزیر به نواحی غربی‌تر کوچ کردند. منابع چینی در شرح این رویداد از دو قوم یوئه‌چی و ووسون نام برده‌اند که از برابر هون‌ها گریخته، و به نواحی فرغانه رانده‌اند و اندکی پس از ۱۶۰ پ.م از سیحون (سیردریا) گذشتند و به قلمرو دولت یونانی باختر سرازیر شدند. و میان سال‌های ۱۴۰ تا ۱۳۰ پ.م. دولت یونانی باختر را برانداختند. استرابون از مردمی چادرنشین به نام «تخاروی (Tokharoi)» یاد کرده‌است که در این تهاجم شرکت داشته‌اند. با برافتادن دولت یونانی باختر، این قبایل بیابان‌گرد دولت کوشانیان را بنیاد نهادند و پس از آن، تاریخ تخاریان و زیستگاه جدیدشان، یعنی تخارستان با تاریخ این دولت درآمیخت.
با انقراض کوشانیان به دست شاپور اول ساسانی (۲۴۰–۲۷۰ میلادی) قلمرو آنان و از آن میان تخارستان بر قلمرو ساسانیان افزوده شد. بنابر سنگ‌نوشتهٔ شاپور اول ساسانی در کعبهٔ زرتشت، او حکومت تخارستان را به پسرش نرسی سپرد و پس از آن، این سرزمین را استانداران ساسانی ملقب به «کوشانشاه» اداره می‌کردند، تا آنکه در ۳۶۰ م. با تهاجمات گروهی از هون‌ها موسوم به هون‌های کیداری به نواحی شرقی شاهنشاهی ساسانیان، حکومت ایرانی کوشانشاهان برافتاد و این سرزمین به تصرف آن‌ها درآمد. اما دیری نپایید که در اواخر سدهٔ چهارم میلادی موج تازه‌ای از مهاجمان هون، معروف به هپتالی از جیحون گذشتند و کیداری‌ها را به نواحی جنوبی‌تر راندند و نخستین پادشاهی هپتالی را در تخارستان بنیاد نهادند که از تخارستان تا مرو را شامل می‌شد. تخارستان در دست هپتالیان باقی بود، تا آنکه در حدود سال ۵۵۸ م. خسرو اول انوشیروان با یاری خاقانات غربی ترک آنجا را تصرف کرد و هپتالیان را به اطاعت درآورد. اما چیرگی ساسانیان بر تخارستان چندان نپایید، زیرا با گذر ترکان غربی از جیحون و استقرار در نواحی جنوبی آن، تخارستان به دست آنان افتاد.
تخارستان در سال ۳۲ هجری قمری/۶۵۲ میلادی توسط سپاهیان عبدالله بن عامر بن کریز به جنگ و صلح گشوده، و بر قلمرو مسلمانان عرب افزوده شد. از سدهٔ نهم میلادی به بعد (پس از آمدن قوم ترک‌تبار اویغور در سدهٔ نهم میلادی) از قوم تُخار و زبان تخاری دیگر اثری پیدا نشده و گمان می‌رود این زبان با هجوم اقوام ترک به منطقه منقرض شده باشد.
در اواخر دههٔ هشتاد میلادی، اجساد ۳۰۰۰-سالهٔ مومیایی‌شدهٔ چند تخاری که به خوبی سالم باقی مانده‌بودند در صحرای دورافتادهٔ تکله‌ماکان در چین کشف شد. آنان دارای موی سرخ-طلایی و ویژگی‌های اروپایی بودند و به نظر نمی‌رسید که نیاکان مردمان امروزی چینی باشند.
فرودگاه بین‌المللی شهدای لامرد
فرودگاه بین‌المللی شهدای لامِرد (یاتا: LFM، ایکائو: OISR) فرودگاهی در شهر لامرد، یکی از شهرهای جنوبی استان فارس، است.
در سال ۱۳۹۸ خورشیدی ۴۱۶ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۱۵٬۷۱۷ نفر مسافر و ۱۱۰ تن بار از طریق آن جابجا شدند.
در سال ۱۳۳۶ توسط دولت وقت با توجه به شناسایی و پی بردن به نیاز احداث فرودگاه در منطقه جنوب استان فارس پس از شناسایی موقعیت مناسب عملیات راه اندازی این مجموعه در پهن دشت لامرد آغاز شد. در ابتدای احداث، این فرودگاه بیشتر به عنوان فرودگاه کمک‌رسان مطرح بود ولی با بعدتر فرودگاه لامرد تغییرکاربری داد و به یک پایانه مسافربری تبدیل شد، اولین نشست و برخاست هواپیما در سال ۱۳۵۳ به مقصد شیراز انجام شد.
از فروردین ماه ۱۳۹۶ مدیریت فرودگاه لامرد از فرودگاه شیراز جدا شد و به صورت مستقل و زیر نظر تهران به صورت مستقیم اداره می‌گردد.
از مرداد ماه ۱۳۹۹ با ابلاغ مشاور اجرایی مدیرعامل شرکت فرودگاه‌ها و ناوبری هوایی ایران فرودگاه بین‌المللی لامرد به نام شهدا مزین گردید و نام فرودگاه به «فرودگاه بین‌المللی شهدای لامرد» تغییر کرد.
فرودگاه بین‌المللی لامرد یکی از فرودگاه‌های استان فارس می‌باشد که در فاصله ۱۲۰ مایلی (۱۹۳ کیلومتری) فرودگاه شیراز و در موقعیت «۲۳ ' ۲۲ º۲۷ شمالی و» ۱۷ ' ۱۱ º۵۳ شرقی و به ارتفاع ۴۰۷ متر (۱۳۳۶ پا) از سطح دریا و در شمال شهر لامرد در ۶ کیلومتری از مرکز شهر قرار گرفته‌است.
محفل مخفی جمجمه و استخوان
محفل مخفی جمجمه و استخوان که زمانی با نام برادری مرگ خوانده می‌شد، از پر رمز و رازترین تشکیلات در دنیا می‌باشد. این محفل که در ۱۸۳۲ بنیان‌گذاری شد در دانشگاه ییل قرار دارد و افرادی همانند جورج بوش پدر، جورج بوش پسر و جان کری در این محفل عضویت دارند. جمجمه و استخوان با نام تجاری «Russell Trust Association» که در سال ۱۸۵۶ ثبت شده‌است، فعالیت می‌کند. اعضای گروه که خود را مردان استخوان می‌نامند، در جایی به نام مقبره (Tomb) در سه شنبه‌ها و یکشنبه‌های هر هفته خارج از برنامه سر گروه‌ها با هم ملاقات می‌کنند. ۳۲۲؛ سمبل عددی انجمن جمجمه و استخوان است که اکنون عدد ۳۲۲ به عنوان سمبل این انجمن در واقع تداعی‌کننده تاریخ مرگ دموستنس و ارسطو است، عددی که بر روی میز تحریر این انجمن حک شده‌است. این عدد از چنان تأثیر اسرار آمیزی برخوردار است که یکی از فارغ التحصیلان دانشگاه ییل که به هیچ وجه با انجمن جمجمه و استخوان در ارتباط نبود مبلغ ۳۲۲ هزار دلار به این گروه کمک مالی کرد...
فهرست شخصیت‌های معروف محفل استخوان و جمجمه طولانی است و در بین آن‌ها اسامی آشنایی به چشم می‌خورد.
چوپان خوب (فیلم)
مسافی
مسافی (به عربی: مسافی) روستای کوهستانی کوچکی از توابع امارت رأس‌الخیمه از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی و در شمال شرقی دولت امارات واقع شده‌است. البته روستای دیگری نیز به همین نام در نزدیگی بازار جمعه وجود که از توابع امارت فجیره است و به نام ( مسافی الفجیره ) معروف است.
این روستا در وسط رشته کوه‌های سر بفلک کشیدهٔ کوه حجر و در بطن وادی (دره) مسافی قرار دارد. راه این روستا از شهر ذَید می‌گذرد، و پس از عبور از بازار جمعه و از سربالایی تپهٔ وادی مسافی وارد روستا می‌شود. خانه‌های روستا در دو طرف وادی و روی تپه‌ای قرار دارند که منظره‌ای جالبی به خود داده‌اند. در پایهٔ کوه مملوه از درختان کوهستانی مانند: سلم، سمر، کُنار، کُور، کِرت است که برزیبایی این روستای کوهستانی افزوده‌است.
به علت وجود آب شیرین درختان مرکبات و میوه‌های گوناگون، و باغ‌های فواکه مختلف مانند: سیب، خوخ، انار، پرتقال، نارنگی، لیمو ترش، لیمو شیرین، نارنج، بالنگ، نخل وسبزیجات، وسیفی جات کاشته می‌شود.
جمعیت این روستا در حدود ۲۶۰ نفر می‌باشند، شغل عمدهٔ مردم کشاورزی و دامداری است.
در این منطقه سالیانه در ماه اوت (أغسطس) باران موسمی می‌بارد ودرختان میوه جات وباغ‌ها سیراب می‌سازد، مخصوصاً که در این ماه (اوت) منطقه از شدت گرمای زیاد برخوردار است، این باران موسمی به لهجهٔ محلی اماراتی ( امطار الروایحة ) می‌نامند. بارش باران در این موسم و در این منطقهٔ کوهستانی و در فصل گرما نقش مؤثری روی درختان فواکه وباغ‌ها دارد وبر رشد آن‌ها می‌افزاید. منطقهٔ مسافی از جاذبه‌های گردشگری خاصی برخوردارد است، مخصوصاً در فصل زمستان و بهار.
جمعه بازار (سوق الجمعه) مسافی که در 5 کیلومتری غرب مسافی (در جاده الذید) واقع شده است، در واقع در تمام طول هفته باز است و به یک مقصد گردشگری محبوب تبدیل شده است. این بازار از تعدادی غرفه دائمی و نیمه دائمی تشکیل شده که اسباب بازی، سوغاتی، گیاهان دارویی، فرش و قالیچه، گلدان و میوه و سبزیجات می‌فروشند. این بازار در اطراف محل فعالیت تعدادی از کشاورزان و سایر فروشندگان شکل گرفت که از وجود سرعت‌گیرها در جاده‌ها و کاهش سرعت ترافیک استفاده می‌کردند و پشت کامیون‌های خود سبزیجات و لوازم جانبی می‌فروختند. با گذشت زمان، بازار گسترش یافت و به شهرک کنونی تبدیل شد.
بخش عمده‌ای از یک طرف بازار (در گذرگاه مسافی/الذید) در 30 مه 2015 بر اثر آتش سوزی از بین رفت.
عبدالکریم قاسم
عبدالکریم قاسم (۲۱ نوامبر ۱۹۱۴ – ۹ فوریه ۱۹۶۳) سرتیپ ناسیونالیست ارتش عراق بود که در جریان کودتای ضدسلطنتی عراق که در طی آن پادشاهی عراق منحل شد. او به عنوان ۲۴امین نخست وزیر عراق زمام امور عراق را تا سقوط دولتش و قتل‌اش در دست گرفت. شروع به کار کرد. در دوران حکومتش قاسم معمولا با نام الزعیم شناخته می‌شد..
ژنرال عبدالکریم قاسم در روز ۲۳ تیر ۱۳۳۷ در کودتای ضدسلطنتی عراق (۱۴ ژولای ۱۹۵۸) به حیات رژیم پادشاهی فیصل دوم در عراق خاتمه داد.
عبدالکریم قاسم که در هنگام کودتا ۴۴ سال داشت، در فاصله سالهای ۱۳۱۹ تا ۱۳۳۵ توانسته بود تمامی مدارج نظامی ارتش عراق را طی کند و به فرماندهی آن دست یابد. او توانسته بود عقاید چپگرایانه خود را در فاصله حداقل دو دهه پر حادثه عراق از دید رژیم غربگرا و انگلیسی نوری سعید مخفی نگاه دارد و با همین گرایش، حساسترین منصب نظامی کشور یعنی ریاست ستاد ارتش عراق را به مدت چند سال بر عهده داشته باشد. کودتای قاسم موجب خشنودی مسکو و قاهره و نگرانی تهران و واشینگتن و لندن شد.
عبدالکریم قاسم اولین رئیس دولت عراق بود که مدعی شد شهرهای خرم‌شهر و آبادان و نیز کشور کویت متعلق به عراق هستند. محققان معتقدند برای یافتن ریشه جنگ ایران-عراق و جنگ عراق-کویت باید به این دوره رجوع کرد.
حکومت عبدالکریم قاسم جهت‌گیری آشکاری را به سمت شوروی شروع کرد. قاسم در سال ۱۹۵۹ اعلام کرد که از پیمان سنتو خارج می‌شود. عراق در سال ۱۹۵۰ به این پیمان پیوسته بود.
حادثه ترور قاسم در روز ۷ اکتبر ۱۹۵۹ برنامه‌ریزی شد. به اتوموبیل قاسم حمله کردند. اما ترور نافرجام ماند.
حزب بعث سرانجام موفق شد در فوریه سال ۱۹۶۳ با پشتیبانی از توطئه چند افسر ارتش، کودتای عبدالسلام عارف و عبدالرحمن عارف را علیه عبدالکریم قاسم ترتیب داد. صدام حسین به بغداد برگشت و شبکه امنیتی مخفی حزب بعث (جهازالخاص) را به دست گرفت. این امر با به قدرت رسیدن عبدالسلام عارف هم‌زمان شد؛ عارف در نوامبر همان سال پیگرد بعثی‌ها را در پی تلاش آنها برای کودتا آغاز کرد.
حزب بعث، در پایان سال ۱۹۶۳ از حکومت عراق کنار گذاشته شد، اما این حزب مخفیانه به تدارک کودتا پرداخت تا سرانجام در کودتای سال ۱۹۶۸ (۱۳۴۷) قدرت را به دست گرفت.
مسجد کوشه (قشم)
شهرستان قشم و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
«مسجد کوشه» مسجدی تاریخی واقع در روستای کوشه، وجود لوحه‌ای به خط کوفی، در مسجد کوشه در دشت مرکزی جزیره قشم، بیان‌گر آن است که این مسجد، در سال ۲۴۴ هجری قمری تعمیر شده‌است.  گمان می‌رود این مسجد، در پیش از اسلام، آتشکده بوده که در زلزله سال ۸۲۶ هجری قمری، خراب می‌شود. گویا مسجد در زمان خلیفه دوم ساخته شده‌است.
مسجد برخ (شهرستان قشم)
مسجد بَرُخ یا مسجد شیخ برخ یکی از مساجد تاریخی در روستای کوشه جزیره قشم است و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران محسوب می‌شود. این مسجد به شماره ۲۲۰۳ در ردیف آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
مسجد شیخ بَرُخ اولین مسجدی است که در حدود سال ۲۴۴ هجری قمری در جزیره قشم ساخته شده و قدمت آن به اوایل قرن دوم هجری قمری می‌رسد و توسط همت زاهدی به‌نام خواجه برخ یا پیر تم ساخته شده‌است.
ساختمان اولیه این مسجد، احتمالاً در سال‌های اولیه اسلامی در خلال فتح جزایر و بنادر ایران به فرمان عمرو بن عاص در روستای کوشه قشم بنا شده‌است.
سال ۷۳۶ هجری قمری این مسجد بر اثر زلزله تخریب شد و پس از چندی در سال ۷۳۷ هجری قمری توسط سلطان فتح‌الله نوادهٔ سلطان محمود غزنوی که احتمالاً یکی از پادشاهان هرمز یا لارستان بوده، تجدیدبنا شده‌است.
همچنین دربارهٔ مسجد شیخ برخ نقل شده که می‌گویند در اثر زلزله‌ای ویرانگر اکثر بناها از جمله عبادتگاه زاهد مشهور شیخ برخ با خاک یکسان شدند. بعدها کشتی‌بانی که از آفریقا آمده بود در دریا دچار طوفان می‌شود و پیش خود نذر می‌کند که اگر جان سالم به در ببرد، مسجد شیخ برخ را بازسازی کند. طوفان کشتی او را نزدیک روستا به گل می‌نشاند و او از چوب‌های دکل کشتی، مسجد را بازسازی می‌کند و بر ورودی آن به خط نسج خام نام شیخ و تاریخ تجدید بنا را حک می‌کند.
چهارشنبه ۲۰ شهریور ۸۷ در اثر زلزله در قشم، بخشی از ستون‌های قدیمی مسجد و طاق دیواره‌های ورودی این مسجد ۱۲۰۰ ساله آسیب دید و میزان ترک‌های وارد شده به آن به اندازه‌ای بود که احتمال داده می‌شد با زلزله دیگری فرو بریزد.
در محوطه اطراف مسجد، گورستانی وسیع و نخلستان‌های متعددی جلب توجه می‌کند. در کنار مسجد، یک برکه دراز به صورت شمالی و جنوبی وجود دارد تا سال ۱۳۰۰ هجری قمری این مسجد در مرکز روستا قرار داشت و به عنوان مسجد جامع از آن استفاده می‌شد.
محراب مسجد در قسمت شمالی واقع شده و در بالای محراب آثار قابی از گچ دیده می‌شود که در حدود ۱ متر ارتفاع و ۵/۱ متر طول دارد. در حال حاضر فقط یکی از اضلاع این قاب بر روی دیوار باقی مانده‌است و سه ضلع دیگر آن فرو ریخته‌است ولی هنوز آثار آن پابرجاست.
در این مسجد کتیبه‌ای چوبی وجود داشته که تاریخ بنا، انهدام و تعمیر مسجد بر روی آن قید شده بود. این لوح به تهران منتقل شده و در موزه ملی ایران نگهداری می‌شود
در جوار مسجد شیخ برخ، زیارتگاه شیخ برخ با گنبد ویژه هشت گوش قرار دارد. سنگ گورهای بسیار کهن از سده‌های اول هجری در گورستان مجاور شیخ برخ وجود دارد.
این بقعه از سنگ لاشه و ملاط و اندود ساروج و گچ بنا شده‌است. درون آن از نظر تزئینات بدنه‌ها به صورت طاق نماسازی و سپس بخش بلند زیر پاکار گنبد آن که به سه دوره تقسیم می‌شود، شباهت بسیاری به تزئینات و طاق نماسازی‌های ساده و کولی در بقعه بی‌بی مریم قشم دارد. از آنجا که سقف مسجد از چوب است، اهالی روستا معتقدند که لنچ وارونه ای سقف مسجد شده‌است.
مسجد توران شاه (قشم)
مسجد توران شاه در شهر قشم در بخش مرکزی از توابع شهرستان قشم و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
«مسجد توران شاه» جزیره قشم . به روزگار شورش مغول و هرج و مرج آن دوران، گویا طایفه‌ای که رئیس آن «توران» نامی بوده‌است، به جزیره قشم آمده و بارگاه، مسجد و حمامی و نام شاهی بر خود نهاده و به توران شاه، سرشناس شده‌است. آبادی توریان، در جزیره قشم، یادگار آن دوره‌است. در مسجد توران شاه آبادی توریان، منبر چوبی آیینه کاری وجود داشته که به سال ۱۱۱۵ هجری قمری در اثر زلزله شدیدی که مسجد و بارگاه ویران شده‌اند، منبر هم در زیر خاک دفن شده بوده‌است. پس از مدتی بارگاه و مسجد را می‌کاوند و منبر را از زیر خاک بیرون می‌آورند و شکسته‌های منبر را در مسجد رمکان می‌گذراندکه هنوز بر جای است.
مسجد خالدی لنگه
«مسجد خالدی سلطان العلما» (بندر لنگه)، این بنا در محله بلوکی بندر لنگه واقع شده و بنای اولیه آن از آثار دورهٔ زندیه است که در دوره اخیر بازسازی شده و گسترش یافته‌است.  در مجاورت مسجد مدرسه علوم دینی سلطان العلما تأسیس سال ۱۳۳۶ هجری قمری، ویژه اهل سنت واقع شده‌است. بنای مسجد بر روی سطح مرتفع تری از زمین‌های اطراف ساخته شده و مشتمل بر صحن شبستان و ایوان‌ های ستون‌دار است. ورودی صحن مسجد از جبهه خاوری است و در آن آب‌انبار (برکه) و حوض جهت وضو تعبیه شده‌است. مسجد دارای محراب و منبری مجلل با تزیینات و اکلیل گچبری است. شبستان مسجد دارای دو ستون اصلی در میانه و دو نیم ستون در میانه اضلاع شمالی و جنوبی است. پوشش مسطح تیر و چوبی این شبستان بر روی ستون‌های میانی و جرزهای کناری قرار گرفته‌است. تزیینات منحصر به آرایه‌ های گچی است. در جبهه جنوب شرقی حیاط اصلی مسجد مأذنه‌ای ساخته شده‌است.
مسجدجامع قشم (جزیره قشم)
«مسجد جامع قشم» یکی از بزرگ‌ترین وقدیمیترین مساجد شهر قسم است، که گفته می‌شود از آثار «صوغیه» (همسر حاکم وقت) بوده و در سال ۱۲۰۲ هجری قمری ساخته شده‌است. طرح شبستان مسجد مستطیلی شکل است و در وسط آن، در دو ردیف، شانزده ستون تعبیه شده‌است. داخل مسجد در جهت طولی از ۷ دهانه و در جهت عرضی از ۴ دهانه فرش انداز شکل گرفته‌است و محراب و منبر آن در وسط دیوار طولی جنوبی قرار دارد. پوشش سقف به کمک دیوارهای دو طرف و قوس‌های تیره‌دار بر روی ستونهای ۱۶ گانه استوار شده‌است. در حال حاضر نیز در این مسجد به طور مرتب در روزهای جمعه نمازهای جمعه و در اعیاد مذهبی برگزار می‌شود.
غار جوجه
غار جوجه یکی از غارهای شهرستان قائنات در استان خراسان جنوبی است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۱۰۱۷۷ در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفته‌است.
این اثر یکی از شگفت انگیزترین غارهای طبیعی شهرستان قائنات می‌باشد که دارای اهمیت باستان‌شناسی نیز می‌باشد. این غار در ۲۵ کیلومتری شرق قائن و ۳٫۵ کیلومتری روستای ورزگ واقع است. این غار بر خلاف اسم آن بزرگ‌ترین غار شناسایی شده در جنوب خراسان است. دهانه این غار در ارتفاع تقریبی ۸۰ متر از کف دره رو به شرق قرار دارد ابعاد دهانه غار ۲٫۳۰ در ۴ متر است ارتفاع غار در داخل به چهل متر نیز می‌رسد عمق غار صدها متر و عرض متوسط ان نیز ۲۰ متر است شیب غار به سمت پایین و در بقیه نقاط دارای شیب ۷۰ درجه می‌باشد آثار و بقایای سفالهایی مربوط به دوران تاریخی در ابتدای غار پراکنده‌است در ابتدای غار حوضی جانبی با مصالح سنگ و ساروج ساخته شده‌است. شکل داخلی غار بسیار چشم‌نواز است و متشکل از یک تالار اصلی است. تشکیلات زیبای بلوری و گل کلمی بر سطح دیواره‌ها و سطح کف مشاهده می‌شود در قسمت‌هایی از غار نیز تشکیلات زیبای آهکی استالاگمیت و استالاکتیت به طرز شگفت‌آوری مشاهده می‌شود.
از دیگر غارهای جالب توجه منطقه قائنات می‌توان به غار خونیک، غار فارسان، غار ترشو، غار نوغاب و غار پهلوان اشاره کرد.
ماکیان‌سانان
ماکیان‌سانان (نام علمی: Galliformes) راسته‌ای از پرندگان هستند. این راسته دربرگیرندهٔ پرندگانی چون مرغ، سیاه‌خروس، بوقلمون، کبک، بلدرچین، تیهو، طاووس و قرقاول است.
پیرامون ۲۵۶ گونه زنده از ماکیان‌سانان در سراسر جهان دیده شده‌است. یک یا چند گونه از ماکیان‌سانان تقریباً در تمامی نقاط قاره‌ای دنیا به‌جز درونی‌ترین نواحی بیابان‌ها و مناطق یخبندان دائم) حضور دارند. آنان در جزیره‌ها کمیاب‌ترند و برخلاف خویشاوندان نزدیکشان غازسانان در جزایر اقیانوسی به‌کلی نایابند (به‌جز ماکیانی که انسان‌ها آورده‌اند). برخی از گونه‌های ماکیان مدت‌هاست که به دست انسان‌ها اهلی گشته‌اند.
Wikipedia contributors, "Galliformes," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Galliformes&oldid=260836725
کبوتردریایی‌سانان
کبوتردریایی‌سانان (Procellariiformes) یکی از راسته‌های پرندگان است. این راسته قبلاً بینی‌لوله‌ای‌ها (Tubinares) نامیده می‌شد. کبوتردریایی‌سانان پرندگانی دریایی هستند که سوراخ‌های بینی آنها لوله‌ای‌شکل است و منقار آنها از هفت تا نُه صفحهٔ شاخی مشخص تشکیل شده‌است.
پرندگان این راسته تماماً دریارو هستند و خوراک خود را از اقیانوسها به‌دست می‌آورند. زیستگاه آن‌ها همه اقیانوس‌های جهان را در بر می‌گیرد و بیشترین تنوع تندبادسانان در نیوزلند است.
این گونه از پرندگان بال‌های بلند و بینی لوله مانندی دارند. این پرندگان شناگر به صورت عمده از ماهی تغذیه می‌کنند و تنها هنگام تولید مثل به ساحل می‌آیند. پرواز این گونه از پرندگان به شکل بال‌بازروی‌های کوتاه و با بال زدن‌های تند و نامنظم همراه است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۳۰ اوت ۲۰۰۷.
بی‌تیغه‌ها
بی‌تیغه‌ها (Ratites) دسته‌ای از پرندگان هستند شامل راستهٔ شترمرغ‌سانان .
بی‌تیغه‌ها در بالاراستهٔ دیرین‌آروارگان قرار دارند. از آنجا که جناغ سینه این دسته از پرنده فاقد استخوان تیغه‌ای است بی‌تیغه نامیده می‌شوند. فقدان این استخوان که به عنوان تکیه‌گاهی برای بال‌ها به‌شمار می‌آید باعث شده که بی‌تیغه‌ها نتوانند پرواز کنند. پرندگانی که تیغه استخوانی جناغ سینه دارند و می‌توانند پرواز کنند تیغه‌داران نامیده می‌شوند.
امروزه از راستهٔ شترمرغ‌سانان تنها ۱۰ گونه در ۶ سرده باقی مانده‌است. از میان این گونه‌ها، شترمرغ لقب بزرگترین پرنده روی زمین را دارد. این پرنده در مناطق نیمه‌خشک و ساوانایی آفریقا زندگی می‌کند و ۲۵۰ سانتی‌متر ارتفاع و بیش از ۱۱۵ کیلوگرم وزن دارد. در آمریکای جنوبی، ریه‌ها ساکن هستند که شامل دو گونه می‌شوند. ریه ها۹۰ سانتی‌متر ارتفاع دارند و وزنشان به ۱۰ کیلوگرم می‌رسد. شترمرغ استرالیایی از دیگر اعضای این راسته است که با ارتفاعی بیش از ۱۷۵ سانتی‌متر و وزنی برابر ۵۰ کیلوگرم در بیشتر مناطق غیرجنگلی و کویری استرالیا یافت می‌شود.
تیره کاسواریان شامل سه گونه است که در جنگل‌های بارانی گینه نو و استرالیا زندگی می‌کنند. تیره کیویان نیز با سه گونه زنده در نیوزیلند ساکن است.
منشه امیر
منشه امیر ، با نام ایرانی منوچهر ساچمه‌چی، روزنامه‌نگار ایرانی-اسرائیلی مقیم اورشلیم است. وی سردبیری بخش فارسی وبگاه وزارت امور خارجه اسرائیل را به عهده دارد.
امیر در خانواده‌ای یهودی در تهران زاده شد. کار روزنامه‌نگاری را از سن ۱۷ سالگی در روزنامه کیهان تهران آغاز کرد و به مدت سه سال در آن روزنامه به سردبیری مصطفی مصباح‌زاده همکاری داشت. او که به زبان فرانسه تسلط داشت از آغاز کار ترجمه خبرهای مهم را از فرانسه بر عهده داشت. او پس از آن برای تحصیل در رشته علوم سیاسی راهی اسرائیل شد.
منشه امیر، به طول پنج دهه در بخش فارسی رادیو اسرائیل فعالیت داشته و مدتی نیز مدیر بخش فارسی این رادیو بوده‌است. وی در دوران انقلاب ۱۳۵۷ ایران، مفسر اوضاع ایران در تلویزیون اسرائیل نیز بوده‌است. منشه امیر همچنین گردآورنده و ویراستار کتاب «یهود، ایران، اسرائیل» است که مجموعهٔ گفتگوی‌های رادیویی و نشست‌های وی با ایران‌شناس اسرائیلی ایرانی‌تبار امنون نتصر را در برمی گیرد که در سال ۲۰۱۴ میلادی در اسرائیل به زیر چاپ رفت. ترجمهٔ انگلیسی کتاب در لوس آنجلس در دست انجام است.
بره (صورت فلکی)
صورت فلکی بَرّه یا حَمَل، دارای سه ستاره اصلی رنگ پریده به صورت مثلثی مختلف‌الاضلاع می‌باشد؛ و از صور فلکی منطقةالبروجی است.
شرطین در این پیکر آسمانی ستاره‌ای دوتایی است.
این صورت فلکی پیوندی با افسانه‌ها و اساطیر ایرانی دارد. حدود دو هزار سال پیش مبنای آغاز بهار بوده‌است ولی به علت پدیده حرکت تقدیمی زمین، در زمان حال، خورشید در لحظه اعتدال بهاری در صورت فلکی مجاور آن یعنی ماهی (حوت) است. ستاره آلفای این صورت فلکی به نام حمل (بره) است. نوع طیف آنIII 2K، با قدر ۲، به فاصلهٔ ۷۸ سال نوری تا زمین است. ستاره بتای آن، به نام انورالشیاطین که به معنای «دو چیز که واضح نیست» قدری معادل ۶/۲ دارد و فاصله آن ۴۴ سال نوری است. ستاره گامای آن هم به نام اخفی الشیاطین نامیده می‌شود که با چشم غیرمسلح به صورت یک ستاره با قدر ۴ است، اما با یک تلسکوپ کوچک یک جفت همدم آن با قدر ۶/۴ هم دیده می‌شود.
بی‌بی‌کند
بی‌بی‌کند روستایی از دهستان محمودآباد بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در شمال غرب شاهین‌دژ قرار دارد. زبان گفتاری مردم این روستا کردی سورانی با لهجه مکریانی می‌باشد. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۷۷ نفر و ۴۶ خانوار بوده‌است
مجموعه صخره‌ای بی بی کند مربوط به هزاره اول است که درروستای بی بی کند واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۳۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قیزکرپی (شاهین‌دژ)
قیزکرپی (شاهین‌دژ) روستایی از دهستان هولاسو، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در جنوب شهر شاهین دژ قرار دارد.
قره‌قیه (شاهین‌دژ)
قره قیه روستایی از دهستان چهاردولی، بخش کشاورز، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در شمال شرق شاهین دژ قرار دارد. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۶۵ نفر و ۹۳ خانوار بوده‌است