والری سولاناس
والری جین سولاناس (۹ آوریل ۱۹۳۶ – ۲۵ آوریل ۱۹۸۸) نویسنده ی آمریکایی بود که پس از تلاشی ناموفق برای قتل اندی وارهول به شهرت رسید.
والری سولاناس، فرزند لویس سولاناس و دوروتی ماری بیاندو، در ونتنور سیتی، نیوجرسی به دنیا آمد. پدرش بارتندر و مادرش دستیار دندانپزشک بود و خواهری کوچکتر به نام جودیث آرلین سولاناس مارتینز داشت.
طبق گفته‌های سولاناس، او به‌طور مداوم از طرف پدرش مورد آزار جنسی قرار می‌گرفته‌است. پدر و مادرش در کودکی او از هم جدا شدند و مادرش کمی بعد دوباره ازدواج کرد. سولاناس از پدرخوانده اش خوشش نمی‌آمد و به همین دلیل شروع به سرکشی از مادرش کرد. در دوران مدرسه یک پسر (که در حال آزار دادن دختری بود) و یک راهبه را کتک زد. بخاطر همین رفتار طغیانگر، در سال ۱۹۴۹ مادرش او را پیش پدربزرگ و مادربزرگش فرستاد تا با آن‌ها زندگی کند. طبق گفته‌های سولاناس، پدربزرگش به الکلی بوده و او را کتک می‌زده‌است. وقتی پانزده ساله شد آنجا را ترک کرد و بی خانمان شد. در سال ۱۹۵۳ از یک ملوان متأهل باردار شد. پسرش دیوید از او گرفته شد و سولاناس دیگر هیچوقت او را ندید.
در سال ۱۹۵۸ مدرک روان‌شناسی خود را از دانشگاه مریلند در کالج پارک دریافت کرد. در دوران دانشجویی همجنس‌گرایی خود را علنی کرد. در ۱۹۶۵ به نیویورک رفت و به‌طور جدی به نویسندگی پرداخت. وی در آن زمان در حال نوشتن مطرح‌ترین اثر خود، بیانیه اس‌سی‌یوام بود. کمی بعد در ازای دریافت دستمزد اندکی در فیلم من، یک مرد اندی وارهول بازی کرد.
به عقیده وی مرد بودن به معنای نوعی کاستی و محدودیت احساسی ست. مرد بودن مرض کمبود؛ نوعی بیماری محسوب می‌شود و مردها از نظر احساسی معلول هستند.
وی در کتاب خویش که در سال ۱۹۶۸ به چاپ رسید نوشت از «آنجا که زندگی در این جامعه در بهترین حالت یک ملال مطلق است و هیچ جنبه‌ای از جامعه ربطی به زنان ندارد، تنها راهی که پیش پای زنان مسئول باقی می‌ماند، برانداختن حکومت، از میان برداشتن نظام پولی، برقراری اتوماسیون کامل و نابود کردن جنس مذکر است.»
او همچنین انجمنی تأسیس کرد که خود تنها عضو آن بود. پیش از انتشار رسمی کتابش خودش بیانیه را در سال ۱۹۶۷ چاپ کرده بود و در خیابان (با قیمت ۵۰ سنت به زن‌ها و یک دلار به مردها) می‌فروخت. بیانیه معتقد است مردان عامل همهٔ سیه‌روزی‌های جهان‌اند، جنگ، نظام پولی، ازدواج، نفرت طبقاتی، استبداد، و روابط مخدوش انسانی همه زیر سر مردان است، مردانی که درواقع نسخهٔ ناقص زنان‌اند و باید از روی زمین برچیده شوند.
سولاناس معتقد بود تنها راه‌حل این است که زنانی انقلابی نظام حاکم را برهم بزنند و به وقتش حتی به کشتار مردان کمر به‌بندد. در ادامه وی نتیجه می‌گیرد که حذف جنس مذکر یک ضرورت اخلاقی است.
سولاناس مرد را موجودی پست‌تر از حیوان می‌دانست و معنقد بود «اگر به مرد بگوییم حیوان، از او تعریف کرده‌ایم، مرد یک دستگاه تناسلی است که راه می‌رود.» سولاناس جنس مذکر را بی‌مصرف و بی‌ارزش تلقی می‌کرد.
او در کتاب خویش پیشنهاد کرد که زنان برای حل همه مشکلات جامعه باید مردان را به صورت جمعی معدوم کنند و جامعه‌هایی زنانه را به وجود بیاورند.
عقیده وی چنین بود که مردان تمام زندگی خود را صرف تلاش برای زن شدن می‌کنند تا به این ترتیب بر حقارت خود غلبه کنند. او به توصیف آینده ای آرمانشهرانه تحت سلطه زنان و جهانی بدون مرد می‌پردازد.
سولاناس نمایش‌نامه‌ای به نام «باسنت را بالا بگیر» نوشته بود. او نسخه خطی این نمایش‌نامه را به وارهول داد. اما وارهول آن نسخه را گم کرد. سولاناس که فکر می‌کرد وارهول قصد دارد اثر او را بدزدد، در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۶۸ همراه با اسلحه‌ای به استودیوی محل کار وارهول (معروف به کارخانه) رفت. او سه بار به سوی وارهول شلیک کرد که تنها یک گلوله به او اصابت نمود و موجب زخمی شدن وارهول شد. سولاناس پس از آن خودش را به پلیس تسلیم کرد. او به جرم تلاش برای قتل، به سه سال زندان محکوم شد.
سولاناس پس از اتمام سال‌ها زندان زندگی فقیرانه‌ای را گذراند. او به نوشتن ادامه داد تا اینکه در ۵۲ سالگی در هتل بریستول سانفرانسیسکو، از سینه‌پهلو درگذشت.