انتخابات مجلس عراق (۲۰۱۴)
انتخابات مجلس عراق که در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ (۳۰ آوریل ۲۰۱۴ میلادی) برگزار شد. انتخابات در خارج عراق در ۷ و ۸ اردیبهشت برگزار شد. نیروهای امنیتی و کارمندان وزارت بهداشت و زندانیان و بیماران بستری در بیمارستان‌ها نیز روز ۸ اردیبهشت رای خود را به صندوق ریختند.
در این انتخابات مردم عراق ۳۲۸ نماینده را به مجلس فرستادند تا نخست‌وزیر و رییس‌جمهور را برگزینند.
قانون انتخابات این کشور پس از جدل بسیار و با دخالت مرجع دینی تصویب شد.
در این انتخابات مانند انتخابات‌های پیش، سه طیف شیعیان و اهل‌سنت و کُردها با ائتلاف‌های گوناگون با هم رقابت کردند.
ائتلاف دولت قانون به رهبری نوری مالکی نخست‌وزیر، ائتلاف شهروند به رهبری سید عمار حکیم رئیس مجلس اعلای اسلامی، جریان‌های صدری شامل ائتلاف آزادگان و گردهم‌آیی مشارکت ملی و جریان نخبگان سه جریان اصلی و با نفوذ شیعه به‌شمار می‌روند.
سه جریان جداشده از العراقیه نیز جریان‌های اصلی اهل‌سنت را تشکیل می‌دادند: متحدان به رهبری اسامه نجیفی ، عراقی عربی به رهبری صالح مطلک، ائتلاف ملی و هماهنگ عراق به رهبری ایاد علاوی.
از میان طیف کُرد نیز پنج جریان اصلی حضور داشتند: حزب دموکرات کردستان عراق به رهبری مسعود بارزانی رئیس منطقهٔ کردستان عراق، اتحادیه میهنی به رهبری جلال طالبانی ، حزب گوران به رهبری نوشیروان مصطفی ، اتحاد اسلامی به رهبری محمد فرج ، جماعت اسلامی به رهبری علی باپیر.ائتلاف دولت قانون در انتخابات مجلس سال ۲۰۰۵ جزو ائتلاف ملی عراق گروه اصلی شیعیان با ۶۵ درصد جمعیت بود که از آنان جدا شد و در انتخابات ۲۰۱۰ در میان فهرست‌های شیعیان به پیروزی رسید و به همراه ائتلاف ملی عراق دولت ائتلافی تشکیل داد.
گرایش سیاسی این جریان اصلاح طلبی و ملی‌گرایی است.
نوری المالکی گزینهٔ اصلی این ائتلاف برای نخست‌وزیری به‌شمار می رفت.
این جریان در انتخابات سال ۱۳۸۸ به همراه جریان صدر زیرمجموعهٔ ائتلاف ملی بودند و پس از ائتلاف دولت قانون در رتبهٔ سوم قرار گرفتند.
احمد چلپی، عادل عبدالمهدی، باقر جبر صولاغ گزینه‌های مطرح برای نخست‌وزیری این ائتلاف به‌شمار می‌روند.
ائتلاف آزادگان که نام آن به عربی الاحرار است. هستهٔ مرکزی این ائتلاف همان جریان صدر است. جریان صدر گروهی اسلامگرا و ملی‌گرا است، که در انتخابات سال ۱۳۸۸ جزو ائتلاف ملی عراق بود و بعدتر از آن جدا شد.
علی داوی استاندار میسان نامزد نخست‌وزیری این جریان معرفی شده‌بود.
چند ماه پیش از انتخابات مقتدا صدر که رهبر معنوی این جریان بود اعلام کرد که از سیاست کناره‌گیری می‌کند. البته گروه‌هایی از این ائتلاف همچنان به فعالیت سیاسی خود ادامه می‌دهند.
پنج ائتلاف سنی با ۱۰ درصد جمعیت در این انتخابات شرکت کردند.
متحدون به رهبری اسامه نجیفی یکی از جریان‌های پر طرفدار اهل‌سنت در عراق است. این جریان از مخالفان نوری المالکی به‌شمار می‌رود و رقیبی برای ائتلاف دولت قانون است.
احتمال ائتلاف این گروه با جریان صدر و مجلس اعلای اسلامی نیز هست.
این جریان اسلامگرا و ملی‌گرا است و محافظه‌کار نیز به‌شمار می‌رود.
الوطنیه یا همان ائتلاف گردهمایی ملی که رهبری آن بر عهدهٔ ایاد علاوی است.
زمزمه‌هایی از ائتلاف جریان الوطنیه با جریان صدر و ائتلاف کردستان نینوا بوده‌است.
ائتلاف عراقیهٔ عربی به رهبری صالح مطلک.
مطلک از منتقدان نوری المالکی می‌باشد و نامزد نخست‌وزیری این ائتلاف می‌باشد.
کردها با ۱۵ درصد جمعیت در انتخابات عراق پنج گروه اصلی دارند. در گذشته این گروه‌ها با ائتلاف در لیست کردستان فهرست می‌دادند. برای اولین بار در عراق هر یک از گروه‌های کرد به صورت جداگانه شرکت کردند و لیست دادند .
حزب دموکرات کردستان به رهبری مسعود بارزانی مهم‌ترین گروه در این ائتلاف است. وی نامزد نخست‌وزیری در این انتخابات به‌شمار می‌رود.
ایکی از جریان‌های بانفوذ در کردستان اتحادیهٔ میهنی کردستان به رهبری جلال طالبانی رییس‌جمهور عراق است. پس از عارضهٔ قلبی اختیارات وی در اختیار جانشینانش قرار دارد.
جریان گوران را نوشیروان مصطفی رهبری می‌کند. این حزب از اتحادیهٔ میهنی جدا شده‌است. این جریان از سال ۲۰۱۰ میلادی از مستقل در انتخابات شرکت کرده‌است.
دو جریان «اتحاد اسلامی» و جریان «جماعت اسلامی» نیز در انتخابات مشارکت داشتند. رهبری اتحاد اسلامی را محمد فرج و رهبری جماعت اسلامی را علی باپیر برعهده داشتند.