hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
بلژها
بِلژها یا بِلگ‌ها مردمانی بودند که در شمال خاوری سرزمین گل، در کرانه باختری رود راین در سدهٔ یکم پیش از زایش مسیح می‌زیستند. همچنین در زمان‌های پس از آن تاریخ در بریتانیا نیز دیده شده‌اند. نام ایشان بر روی کشور کنونی بلژیک زنده مانده‌است.
ژولیوس سزار میان سال‌های ۵۸ تا ۵۱ (پیش از میلاد) که با گل‌ها (فرانسه) و آکیتانی‌ها در نبرد بود، بر بلژها نیز پیروز شد.
نام بلژ شاید از ریشه سلتی آغازین باشد، ریشه آن *belo بوده به معنای "درخشان" که در زبان انگلیسی "bale" و در زبان آنگلوساکسون bael، در لیتوانیایی baltas به معنای" سفید" یا "تابناک" شده‌است. این واژه همچنین در زبان‌های اسلاوی به ریخت‌های «belo/bilo/bjelo/...» آمده و معنای سفید یافته‌است و این واژه را می‌توان در نام شهرهایی چون بلگراد یافت. همچنین نام یکی از خدایان گُل بِلِنوس بوده‌است.
تاریخ‌دانان سده‌های نوزدهم و بیستم میان ژرمن یا سلتی بودن بلژها اختلاف نظر داشته‌اند. سزار در نوشته‌هایش می‌گوید، که قبیله‌های باشنده در درازای رود راین ژرمن بوده‌اند. با این همه نام چهره‌ها و جاینام‌های به جا مانده از بلژی‌ها ریشه سلتی دارند. شاید بلژها آمیزه‌ای از ژرمن‌ها و سلت‌ها یا ژرمن‌هایی پیرو سلت‌ها بوده اند، یا شاید در پی کوچ، زبان خویش را از دست داده باشند و رو به سلتی سخن گفتن آورده‌اند. به هر روی نوشته‌های رومیان چندان دقیق نیست و حتی تبار ایشان را نیز به خاستگاهی افسانه‌ای پیوند می‌دهد.
قبیله‌های وابسته به بلژها این‌ها بوده‌اند:رم‌ها، بلوواک‌ها، سوئسیون‌ها، نروی‌ها، آتربات‌ها، آمبیان‌ها، مورین‌ها، مناپی‌ها، کالت‌ها، ولیوکاس‌ها، کندروس‌ها، ابورون‌ها، کروس‌ها، پمان‌ها و ویروماندوها. آمبیوریکس قهرمان بلژها که با سزار جنگید از ابورون‌ها بود.
Wikipedia contributors, «Belgae,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Belgae&oldid=201412618
دیانا (اسلحه)
تفنگ‌های بادیِ دیانا ساخت آلمان بوده و انواع آن در ایران موجود است. این تفنگ‌ها محصول کمپانی RWS آلمان است و با نام تجاری DIANA به بازار عرضه می‌شود.
مشخصهٔ اصلی محصولات دیانا کیفیت ساخت بالا، عمر زیاد و دقت خوب و قابل قبول می‌باشد. دیانا محصولات خود رادر دو گروه فنر پیستون و پی‌سی‌پی به بازار ارائه می‌دهد. در ردهٔ فنری یا فنر پیستون، محصولات مختلفی از قدرت ۱۶ ژول تا ۳۰ ژول در بازار موجود می‌باشد که قوی‌ترین آنها دیانا ۳۵۰ مگنوم با قدرت حدود ۳۰ ژول و ضعیف‌ترین آنها دیانا سری ۲۰ و ۳۰ با قدرتی نزدیک به ۱۶ ژول می‌باشند. محبوب‌ترین سری دیانا سری ۵۰ دیانا (۵۰–۵۲–۵۴–۵۶) است که اهرم شارژ آنها به غیر از دیانا ۵۰ که تولید آن متوقف شده، در بغل اسلحه قرار دارد و قدرت همهٔ مدل‌های این سری حدوداً ۲۶ ژول است. دقت عالی در طول عمر سلاح، قدرت تخریب بالا، عدم به‌وجودآمدن تاب در لوله از مزایای این سری است. پرفروش‌ترین و محبوب‌ترین اسلحه‌های دیانا عبارتند از دیانا ۳۵، دیانا ۳۵۰، دیانا ۵۲ و دیانا ۵۴. دیانا در تولید پی‌سی‌پی تنها به تولید DIANA P1000 بسنده کرده که سلاحی دقیق است و قدرتی نزدیک به ۴۰ ژول دارد و یکی از پرطرفدارترین و بهترین پی‌سی‌پی‌های موجود در دنیاست.وب‌گاه شرکت
عزیز و نگار
عزیز و نگار، داستان دو دلداده از منطقه آردکان شهرستان طالقان است که قدمت آن به چند قرن می‌رسد. به احتمال قریب به یقین، باید داستان عشق عزیز و نگار را آخرین حلقه گمشده دلدادگی عاشقان دانست که بارها در تاریخ ادبیات فارسی شاهد برخی از آنها بوده‌ایم.
عزیز و نگار نیز چون باقی عاشقان، پس از طی مرحله عشق زمینی ـ چنانچه عارفان بر آن قائلند - به عشق آسمانی دست می‌یابند و جالب اینکه جز در عزیز و نگار چاپ شرکت نسبی کانون کتاب که در آن عاشق و معشوق به خیر و خوشی به هم می‌رسند و داستان به پایان می‌رسید، در باقی روایت‌ها شاهد غرق شدن آن‌ها در شاهرود یا غیب شدنشان هستیم. در روایت کمالی دزفولی هر دو سنگ می‌شوند.
این عشقنامه در زبان تاتی نمود پیدا کرده‌است و مردم روستاهای منطقه طالقان، رودبار، الموت، تنکابن، اشکور و غیره که با نسخه‌های دست‌نویس و روایت‌های سینه به سینه این عشقنامه آشنا بودند، به مرور به نسخه چاپی داستان عزیز و نگار دست یافتند. هر روستا کتابخوانی داشت که با خرید این کتاب مجلس آرای شب‌نشینی‌ها و جمع‌های خانوادگی شود. در عین حال، عزیزخوان‌ها و نگارخوان‌ها نیز بر رونق روزافزون این داستان افزودند.
اکنون و پس از گذشت سال‌ها به رغم چاپ و انتشار داستان‌های گوناگون معاصر، همچنان داستان عزیز و نگار ارزش خود را حفظ کرده‌است و پیرمردان و پیرزنان روستایی در زمان‌های مختلف و به مناسبت‌های گوناگون، به زمزمه اشعار این داستان می‌پردازند.روایت‌های مختلفی از منظومۀ‌ عزیز و نگار تاکنون چندین بار با مشخصات زیر به چاپ رسیده است.«شب عزیز و نگار» از سری «شب‌های بخارا» برگزار شد
خاچیک
خاچیک یک نام کوچک ارمنی برای پسران است. این نام کوتاه شده خاچاطور به معنی «صلیب‌کِش» است، یعنی کسی که در آیین کلیسا مسئول حمل صلیب است.
کاربردهای نام خاچیک:
ریش بزی
ریش بُزی یا ریش پروفسوری گونه‌ای از مدل ریش است که در آن، ریشِ روی چانه بلند نگه داشته می‌شود و ریش اطراف چانه تراشیده شود.
این مدل ریش یکی از قدیمی‌ترین انواع ریش است که ریشه‌های آن به یونان باستان و روم باستان بازمی‌گردد در آن زمان برخی مردان ریش خود را به شکل ریش پان یکی از خدایان یونان باستان درمی‌آوردند، با رواج مسیحیت در اروپا کلیسای کاتولیک برای نشان دادن تصویر ظاهری شیطان از تصویر خدای پان استفاده می‌کرد در نتیجه این ریش تا مدت‌ها محبوبیتی نداشت، تااینکه در غرب از اواخر قرن ۱۹ رواج زیادی یافت به‌ویژه در میان فعالان حوزه هنر و سرگرمی مانند موسیقی‌دانان، بازی‌گران تئاتر و هنرمندان سیرک.
نوعی ریش بزی که در قسمت چانه و زیر لب ریش وجود دارد. نوعی ریش بزی دارای سبیل با ریشی پرپشت در قسمت چانه نام این مدل از ریش سر آنتونی ون دیک، نگارگر نامدار هلندی سدهٔ هفدهم گرفته شده‌است. همچنین شناخته شده با نام ریش پروفسوری نوعی ریش بزی است که در آن ریش روی چانه به سبیل متصل می‌شود و تشکیل یک ریش تقریباً دایره ای شکل را می‌دهد. نوعی ریش بزی که تنها در قسمت محدودی از چانه ریش به صورت یک خط عمودی وجود دارد.
کنکورد (هواپیما)
هواپیمای مافوق صوت کنکورد ، با کاربری مسافربری یا ترابری، در کنار توپولف-۱۴۴، یکی از دو هواپیمای مافوق صوت حمل و نقل هوایی است که در پروازهای تجاری برای حمل مسافر مورد استفاده قرار گرفت. این هواپیما، که محصول مشترک دو کشور فرانسه و بریتانیا است، قادر بود با سرعتی حدود دوبرابر سرعت صوت یا عدد ماخ ۲ پرواز کند.
هواپیمای کنکورد، با بهره‌گیری از چهار موتور توربوجت با پس‌سوز، قادر به پرواز در سرعت‌های مافوق صوت بود. این موتورهای بسیار قدرتمند مصرف سوخت بالایی داشتند. بال‌های کنکورد مثلثی بودند و تنها رقیب آن، هواپیمای توپولف-۱۴۴ بود که در ظاهر بسیار به هواپیمای کنکورد شبیه‌است. کنکورد در سال ۱۹۷۷ بیست و سه میلیون پوند انگلستان قیمت داشت. این هواپیما برای اولین بار در دوم مارس ۱۹۶۹ به پرواز درآمد و در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۷۶ رسماً آغاز به کار کرد و بعد از حادثهٔ سقوطی که در ۲۵ ژوئیهٔ سال ۲۰۰۰ در پاریس رخ داد و تمام ۱۱۳ سرنشین این هواپیما کشته شدند، سرانجام با توجه به مصرف سوخت بسیار بالا و هزینه های تعمیر و نگهداری زیاد کنکورد، پرواز با این هواپیما دیگر از نظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه نبود و در نتیجه در بیست‌وچهارم اکتبر ۲۰۰۳ آخرین پرواز این هواپیما انجام شد.
به این ترتیب، فعالیت هواپیمای کنکورد در سال ۲۰۰۳ کاملاً متوقف شد و مدل‌های تولیدشده، اکنون در اختیار موزه‌های هوایی در جهان هستند.
در سال ۱۹۷۲ میلادی (خرداد ۱۳۵۱) هواپیمای کنکورد نخستین پروازش به خاورمیانه را با پرواز به فرودگاه مهرآباد تهران اجرایی کرد.
در سال ۱۹۷۲ دولت ایران ۳ فروند هواپیمای کنکورد برای هواپیمایی ملی ایران (هما) سفارش داد. این اولین سفارش قطعی بود که کنسرسیوم انگلیسی-فرانسوی آن موفق به دریافتش شد و به این ترتیب هما را در صف مقدم پروازهای سوپرسونیک مسافری جهان قرار داد. با وقوع انقلاب ایران این سفارش‌ها همگی لغو شدند.
در سال ۲۰۰۰ یک فروند هواپیما‌ی کنکورد متعلق به شرکت ایر فرانس در حال تیک آف بود که ناگهان آتش گرفت و به دلیل سرعت زیاد ، مجبور به برخاستن هواپیما شد. کمی بعد از برخاستن سقوط کرد و به یک هتل برخورد کرد. همه مهندسان هواپیما کنکورد بعد از ۵۲ روز فهمیدند، علت سانحه چیست قبل از برخاستن کنکورد یک هواپیما مک دانل داگلاس دی سی-۱۰ برخاست. بعد از برخاستن دی سی - ۱۰ یک تکه از موتور سمت چپ جدا شد و روی باند افتاد. هنگام تیک آف کنکورد چرخ سمت چپ روی این تکه دی سی - ۱۰ رفت و لاستیک ترکید و یکی از تکه های لاستیک ترکیده به یکی از مخزن های سوخت برخورد می کند و برخورد با مخزن باعث موج پیدا کردن در مخزن می شود و باعث می شود که سوخت از داخل به بیرون ریخته شود و مخزن را منفجر می کند و وقتی کنکورد بلند می شود خلبان نمی تواند آن را کنترل کند و سقوط می کند و به یک هتل برخورد می کند.
محمدعلی دادخواه
سید محمدعلی دادخواه، متولد اصفهان، وکیل پایه یک دادگستری، زندانی سیاسی، فعال حقوق بشر، یکی از اعضای کانون مدافعان حقوق بشر و سخنگوی این کانون و از بنیانگذاران آن است.
از پرونده‌های مهمی که او وکالتش را بر عهده داشته و دارد می‌توان از پروندهٔ واقعهٔ حسینیه دراویش گنابادی، پروندهٔ عبدالفتاح سلطانی و پروندهٔ ملی مذهبیها اشاره کرد.
او در مواردی مانند آبگیری سد سیوند و ساختن برج جهان‌نما در اطراف میدان نقش‌جهان اصفهان نیز نقشی فعال داشته‌است. پرونده‌های متعددی مربوط به دانشجویان دانشگاه‌های ایران را هم وکالت کرده‌است. از جمله:
۱- پرونده سه دانشجوی معترض در دانشگاه امیرکبیر که به دلیل پی‌گیری‌های مستمر و نزدیکی به حکم تبرئه، وی بر خلاف قوانین قضائی ایران و جهان از ملاقات با موکلینش محروم شد.
۲- پرونده ۳ جوان متهم به "تبلیغ علیه نظام و توهین به مقام ولایت فقیه" که قریب به ۵ سال طول کشید و با حکم تبرئه پایان یافت.
۳- وکالت پرونده، علیرضا فیروزی و سورنا هاشمی ۲ نفر از دانشجویان دانشگاه زنجان که در پی تحصن خرداد ماه سال ۸۶ دانشگاه زنجان، بعد از اقدام معاون سابق دانشجویی این دانشگاه، دکتر حسن مددی برای تجاوز به یکی از دختران دانشجو شکل گرفت نیز بر عهده وی بوده‌است.
۴- وکالت پرونده یوسف ندرخانی کشیش محکوم به اعدام به جرم ارتداد.
در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۸۸ محمّدعلی دادخواه به همراه ملیحه دادخواه، سارا صباغیان، بهاره دولو و امیر رئیسیان در دفتر کارش توسط پلیس امنیت بازداشت و دفتر او پلمپ شد.
او در تیر ۱۳۹۰ به ۹ سال حبس محکوم شد. دادخواه دربارهٔ این حکمش گفت: «بر اساس این حکم من به ده سال ممنوعیت از وکالت در دادگستری، هشت سال زندان به علت براندازی نرم و سخنگویی کانون مدافعان حقوق بشر، یک سال زندان به علت فعالیت تبلیغی علیه نظام و جمهوری اسلامی و همچنین به شلاق و چند فقره جزای نقدی محکوم شده‌ام.»
رودبار و الموت
نوشته‌اند رودبار، گفته‌اند الموت. نوشته‌اند رودبار و الموت، گفته‌اند رودبارالموت. می نویسیم: رودبار و الموت.
رودبار و الموت در سلسله جبال البرز، واقع در شمال شرقی قزوین، جنوب مازندران و گیلان، شرق طالقان و غرب رودبار زیتون قرار دارد.
این منطقه چنانچه حمدالله مستوفی در نزهه القلوب نوشته: " تا قرن هفتم هجری با عنوان رودبار معرفی می‌شد تا این که با آمدن حسن صباح به آن جا و رواج فرقه اسماعیلیه و فعالیت خداوندان الموت، نوشته شد رودبارالموت و خوانده شد الموت."
الموت کلمه‌ای است مرکب از دو واژه " آله" و "آموت". نویسنده برهان قاطع این کلمه را به فتح الف و لام بر وزن جبروت می‌داند. می‌نویسد: نام قلعه‌ای است مشهور که مابین قزوین و گیلان واقع است و آن را به سبب ارتفاعی که دارد آله آموت گفتندی یعنی عقاب آشیان چه " اله" عقاب و " آموت " آشیان باشد.
برخی نیز آموت را چنانچه در گویش تاتی مردم الموت وجود دارد، به معنای آموخت گرفته‌اند و از آن به این تعریف رسیده اند: عقاب دست آموز.
عده‌ای هم اشاره به این می‌کنند که بن مایه کلمه الموت، ارموت، ارمود، امروت، اربو و امبرود ( نوعی گلابی ) است و از آنجا که در گویش تاتی گاهی " ر " به " ل " تبدیل می‌شود مثل " برگ " : " بلگ "، پس الموت همان ارموت است که " ر " به " ل " تبدیل شده است. محققان بر این نکته متفق القولند که الموت نام مصطلح منطقه کوهستانی شمال قزوین و جایی است که خداوندان الموت، قلعه‌های تاریخی این منطقه را مقر و پایگاه تبلیغ آیین اسماعیلیه قرار داده بودند.  این منطقه در طول تاریخ از " رودبار " به " رودبار و الموت " تغییر کلمه پیدا کرده است، پس از مدتی " رودبار الموت" به بخشی گفته شد که قلعه حسن صباح ( در گازرخان ) در آن قرار دارد و "روبار محمدزمان خانی" یا "خشکه رودبار" به منطقه‌ای که قلعه لمسر ( لمبه سر یا لمه در یا لمبسر ) در آنجاست.
منطقه بزرگ رودبار و الموت در تقسیمات جغرافیایی کشوری اخیر به دو منطقه رودبارالموت و رودبارشهرستان تقسیم شده است. رودبارالموت شامل سه دهستان است که عبارت‌اند از:
الموت پایین به مرکزیت روستای زوارک
الموت بالا به مرکزیت روستای مینودشت (شترخان)
معلم کلایه به مرکزیت معلم کلایه
و دستجرد به مرکزیت دستجردسفلی را شامل می‌شود.
رودبارالموت از شمال به دهستان‌های دو هزار و سه هزار در تنکابن، از شرق به قله البرز و طالقان، از جنوب شرقی به طالقان، از جنوب به آبیک و از غرب به دهستان رودبار محمدزمان خانی محدود می‌شود. مرکز کل این منطقه معلم کلایه است و قلعه الموت ( مقر حسن صباح در ۵۰۰ متری روستای گازرخان )، قلعه تاریخی عین السلطنه ( در روستای زوارک )، روستای بالاروچ ( زادگاه کل احمد، شخصیت مقابل قهرمان داستان عزیز و نگار)، روستای پیچ بن ( مرتفع‌ترین منطقه رودبارالموت و برخوردار از جاذبه‌های گردشگری و کوهنوردی )، روستای ورک (به کسر واو و سکون راء و کاف، زادگاه شیردل شاعر )، روستای کلان ( زادگاه جلال بیگ و ولی خان خواجوی) و ... در آن قرار دارد.
زنوز
زُنوز (به ترکی آذربایجانی: زنوز) یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان مرند واقع شده‌است.
یکی از مناطق گردشگری ایران است که به دلیل آب و هوا و درختان میوه شهرت پیدا کرده است.
جمعیت این شهر بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، ۲٬۶۱۸ نفر بوده‌است که از این تعداد ۱٬۲۴۲ نفر مرد و ۱٬۳۷۶ نفر زن بوده‌اند، که از این که در قالب ۸۲۶ خانوار، ساکن این شهر بوده‌اند. شهر زنوز در ۲۵ کیلومتری شمال مرند و ۱۰۰ کیلومتری شمال تبریز واقع شده‌است.
این شهر از سابقه تاریخی طولانی برخوردار است و به نظر می‌رسد سابقه سکونت در آن به هزاره چهارم پیش از میلاد می‌رسد ()
اقتصاد زنوز بر پایهٔ کشاورزی، دامداری و زنبورداری استوار است و محصولاتش، به ویژه سیب آبدار زنوز، شهرت جهانی پیدا کرده‌است. صنعت سرامیک‌سازی زنوز، از دیرباز در سطح کشور معروف بوده‌است، ولی امروزه از رونق خوبی بهره‌مند نیست.
زنوز دارای توده معادن غنی و سرشار کائولن است و ذخایر معادن این شهر، به شهرهای دیگر ایران و به کشورهای دیگر، صادر می‌شود.
شهرداری زنوز از سال ۱۳۲۲ خورشیدی دایر شده‌است و این شهر، یکی از نخستین شهرهای استان آذربایجان شرقی محسوب می‌شود که صاحب شهرداری شده‌اند. نخستین شهردار زنوز، «علی‌اکبر احمدی زنوز» بوده‌است.
با توجه به رواج مذهب شیعه، مساجد زیادی در این شهر وجود دارند. از جمله آن‌ها می‌توان به مسجد سادات (سیدلر)، مسجد ملا عزیز، مسجد کارخانه، مسجد حاجی، مسجد شیخ، مسجد حاج علی اکبر و مسجد حاج آقا بیگ و مسجد جامع زنوز نام برد.
زنوز از ۴ محله خان خواجه، سیدلر، میرجان و دیبین تشکیل شده‌است.
زبان اصلی مردم زنوز ترکی آذربایجانی است.
روستاهای زنوزق، درق، زمهریر، کوه کمر، هاوستین، دارانداش و هریس از جمله توابع زنوز هستند.
کارآگاه گجت
کارآگاه گَجـِت یک سریال انیمیشنی محصول سال ۱۹۸۳ میلادی است که به‌طور مشترک توسط کشورهای فرانسه، کانادا، آمریکا، ژاپن و تایوان تهیه شد. داستان این مجموعه کارتون دربارهٔ یک کارآگاه فراموشکار حواس‌پرت و شلخته به نام «کارآگاه گجت» است. این کارآگاه یک انسان است که مانند رباتها ابزارکهای عجیب و غریبی در بدن او کار گذاشته شده و می‌تواند از آن‌ها کمک بگیرد. شخصیت دشمن او در این مجموعه «دکتر کلاو» است که رهبری سازمانی شرور به نام ام.ای. دی (M.A.D) را به عهده دارد. این مجموعه تلویزیونی در نوبت اصلی و اولیه از ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۳ تا ماه فوریه ۱۹۸۶ پخش شد. واژه Gadget (گجت) انگلیسی به معنای ابزارک و آلات و ابزار تازه‌اختراع مکانیکی است. در زبان عامیانه انگلیسی به افرادی که شیفته خرید و استفاده از ابزارک‌های نو هستند به طعنه «کارآگاه گجت» می‌نامند.
این انیمیشن در لیست ۱۰۰ انیمیشن برتر تاریخ از سوی وبگاه آی‌جی‌ان قرار دارد.
از این انیمیشن، چندین دنباله سریالی و سینمایی و همین‌طور بازی‌های ویدئویی زیادی ساخته شده‌است. اما تقریباً خیلی از اقتباس‌ها نتوانستند همانند این سریال، موفقیت ایجاد کنند. بازی‌های کارآگاه گجت تا به حال برای کنسول سوپر نینتندو، پلی استیشن، گیم بوی کالر، پلی استیشن ۲، گیم بوی ادونس، آیفون و مایکروسافت ویندوز ساخته شده‌است. انیمیشن های سینمایی برای سال ۱۹۹۲، برای سال ۱۹۹۹ ساخته شدند. در سال ۱۹۹۹، لایو اکشن کارآگاه گجت ساخته شد که با شکستی هنری همراه بود. انیمیشن گجت بوی در سال ۱۹۹۵ میلادی ساخته شد و استقبال چندانی نداشت. انیمیشن سریالی گجت و گجتینیس در سال ۲۰۰۲ میلادی ساخته شد و باز هم استقبال خاصی نصیبش نشد. در سال ۲۰۰۲ میلادی بر اساس همین انیمیشن، انیمیشن سینمایی ساخته شد که با شکست هنری مواجه شد و به فیلمنامه این انیمیشن تاختند. در سال ۲۰۰۳ میلادی، قسمت دوم لایو اکشن کاراگاه گجت به نام کارآگاه گجت ۲ ساخته شد که به صورت دی وی دی به بازار اومد؛ ولی باز هم انتظارات مخاطبان را برآورده نکرد. در سال ۲۰۰۵ میلادی، انیمیشن سینمایی شیرین‌کاری کارآگاه گجت ساخته شد و به دلیل پیچش‌های داستانی، داستان خسته کننده و تکراری، مورد انتقاد قرار گرفت. پس از ۱۰ سال در سال ۲۰۱۵ میلادی انیمیشن سریالی جدیدی که به نوعی دنباله این سریال محسوب میشد، ساخته شد و به دلیل وفادار نبودن به نسخه سریالی ۱۹۸۳ و اضافه شدن شخصیت‌های جدید، مورد انتقاد قرار گرفت. همچنین تعدادی فیلم‌ کوتاه از جمله فیلم های ، و که بر اساس این سریال بودند، ساخته و منتشر شدند. شرکت والت دیزنی اعلام کرده که به دنبال ساخت فیلمی جدید از روی این شخصیت است و قرار است لایو اکشنی بر اساس این سریال بسازد. در حال حاضر تاریخ انتشار این فیلم نامشخص است.
در دوبلهٔ فارسی پخش‌شده در ایران هنرمندان زیر شرکت داشته‌اند:
ویکی‌پدیای انگلیسی.
ابزارک
اَبزارک یا گجت به وسائل و تجهیزات کوچک و تازه‌اختراعی گفته می‌شود که در آن‌ها فناوری نویی بکار رفته باشد و برای انجام کارهای مخصوصی بدرد بخورد.
ابزارک‌هایی (Gadgets) که قسمت‌های متحرک داشته باشند را برخی اوقات دستگاهک (gizmo) می‌گویند.ابزارهای کاربردی موجود در ستون کناری وب سایت‌های اینترنتی که در زبان انگلیسی widget (Gadget)نامیده می‌شوند در فارسی اَبزارک معنی شده‌اند. ابزارک‌ها امکاناتی هستند که در کادرهای کوچک در صفحات سایت قرار می‌گیرند مثل نمایش آب و هوا، نمایش دیکشنری آنلاین، نمایش وضعیت مدیر سایت در یاهو مسنجر و... برخوانی درست واژه Gadget به‌گونه Gaje است و d خوانده نمی‌شود و G هم J خوانده می‌شود.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
غار دربند (مهدی‌شهر)
"نمایی از تالار اصلی"
غار دربند مهدیشهر یکی از بزرگترین غارهای آهکی ایران است غارآهکی دربند در دامنه‌های جنوبی بخش میانی رشته کوه البرز در کمرکش کوه لهرد ودر دو کیلومتری دانشکده روانشناسی مهدیشهر قرار گرفته‌است.
غار دربند در دامنه‌های جنوبی بخش میانی رشته کوه البرز در ارتفاعات دربند، در کمرکش کوه لهرد، غار دربند یکی از بزرگترین غارهای آهکی ایران به‌شمار می‌رود که در گذشته محل سکونت انسان بوده‌است.
طول غار ۱۱۴ متر، ارتفاع از سطح دریای آزاد ۲۰۰۰متر (۲۰۵۸ متری از سطح دریا)، ارتفاع دهانه از پای کوه ۳۰۰متر، عریض‌ترین قسمت آن ۳۶ متر و بلندترین نقطه سقف آن به ارتفاع حدود ۳۰متر است. بلندترین استلاگمیت این غار با ارتفاع ۱۴ متر در ایران بی‌نظیر است. در جنوب شهمیرزاد، جاده‌ای در سمت چپ وجود دارد که به سوی باختر می‌رود. غار دربند بر فراز کوه بلندی در فاصله حدود ۱٫۵ کیلومتری شمال شهر قرار دارد. غار دربند که در بلندی‌های منطقه ملی گردشگری دربند مهدیشهر واقع شده، به علت عملکرد شدید نیروهای زمین‌ساختی منطقه و نیز پدیده انحلال توسط آبهای نفوذی شکل گرفته‌است.
کارشناسان عمر این غار آهکی را ۱۴۰ میلیون سال تخمین زده‌اند.
غار دربند برای اولین بار در سال ۱۳۲۷ توسط یک گروه چهار نفری که متشکل از کوهنوردان بود کشف شد. در تابستان همان سال محمود دانشور جهانگرد ایرانی موفق شد قبل از آنان به انتهای غار برسد. از زمانی که خبر مسافرت آنان در مجله «نیرو و راستی» منعکس شد، غار دربند در ردیف یکی از هدف‌های برجسته کوهنوردان قرار گرفت و این کار تنها جنبه ورزشی داشت. اما یک تصادف کوچک باعث شد که برای اولین بار نکته جالب و مهمی دربارهٔ این غار پیش آید و جنبه جدی‌تری به آن دهد.
در تابستان سال ۱۳۳۵ یک دسته چهار نفری از کوهنوردان ضمن بازدید از غار تصادفی مقداری اشیا و زیورآلات قدیمی به دست آوردند و این اکتشافات به سرعت پخش شد و از این پس بود که غار دربند وجهه دیگری به خود گرفت و هدف پرنعمتی برای کوهنوردان شد و مسافرت‌های متعددی برای به دست آوردن اشیای قدیمی صورت می‌گرفت تا آنجا که اهالی محل نیز خود به تنهایی در گروه‌های چند ده نفری به غار وارد شده و به جست و جو پرداختند.
در گذشته مدخل ورودی غار به صورت طبیعی کم عرض بود. در سال ۱۳۸۱ شهرداری مهدیشهر با انجام سری عملیات حفاری، این مدخل را به منظور امکان بازدید همگانی تعریض و امکانات رفاهی مانند سوئیت‌های اقامتی، آلاچیق و فضای استراحتگاهی در دامنه کوه لهرد و ایجاد روشنایی در درون این غار را فراهم کرد.
همچنین در فروردین ماه ۱۳۹۱، شهرداری مهدی‌شهر عملیات پله چینی و نرده‌گذاری راه‌های دسترسی به غار دربند را به پایان رساند. هم‌اکنون مسیر دسترسی به غار از پای کوه تا دهانه، پله چینی شده‌است.
در سال ۱۳۹۰، باستان شناسان، تعدادی سکه تاریخی در این غار کشف کردند. با کشف این آثار، غار دربند در پروسه ثبت در آثار ملی ایران قرار گرفته‌است. بر طبق کاوش‌های انجام شده دیرین‌ترین آثار بدست آمده از غار متعلق به سده پنجم هجری قمری و همچنین سکه‌های طلایی به خط کوفی مربوط به دوره سلجوقی است.
سولاریس (رمان)
سولاریس یک رمان فلسفی علمی-تخیلی است که استانیسلاو لم، نویسندهٔ لهستانی آن را در سال ۱۹۶۱ میلادی نگاشت؛ این رمان از آثار نئوکلاسیک ادبیات علمی-تخیلی به شمار می‌آید و مشهورترین رمان استانیسواو لم محسوب می‌شود.
بر اساس این رمان، تا به حال دو فیلم ساخته شده‌است. یکی به سال ۱۹۷۲، ساختهٔ آندرهٔ تارکوفسکی کارگردان فقید روسی، که در زمان اکران چندان مورد توجه قرار نمی‌گیرد اما بعدها به عنوان یکی از آثار برجسته تارکوفسکی شناخته می‌شود و فیلم دوم در سال ۲۰۰۲ توسط استیون سودربرگ در آمریکا ساخته می‌شود که آقای استانیسواف لم از هیچ‌کدام از این اقتباس‌ها راضی نبودند . یک اقتباس اپرایی نیز توسط میشاییل اوبست آلمانی تهیه شده‌است.
کلوین، یک روان‌شناس و سولاریس‌شناس است که راهی ایستگاه تحقیقاتی حاضر در جو سیاره سولاریس می‌شود؛ سولاریس، سیاره‌ای است که نزدیک به ۱۰۰ سال پیش کشف شده و سال‌های زیادی است که توجه دانشمندان را به خود جلب کرده‌است. بیشتر سطح این سیاره را اقیانوسی پوشانده که فعالیت‌های آن باعث شده برخی از دانشمندان و سولاریس‌شناسان آن را موجودی یکپارچه و هوشمند بدانند و سال‌های بسیاری از عمر خود را صرف برقراری ارتباط با آن بکنند. کلوین هنگام ورود به ایستگاه با پدیده‌ای عجیب روبه‌رو می‌شود؛ اقیانوس دست به کار جدیدی زده‌است؛ او تصورات و خاطرات ساکنین زمینی ایستگاه را به صورت مادی عینیت می‌بخشد. در حقیقت او به هنگام خواب به ذهن فضانوردان نفوذ کرده و فردی خاص را از ذهن آن‌ها بیرون کشیده و زنده می‌کند.
بی‌خوابی (ابهام‌زدایی)
بی‌خوابی به ایجاد مشکل در به‌خواب‌رفتن گفته می‌شود و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
مولانا (عنوان)
مولانا (به فارسی: مولی/ سرور ما) عنوانی است که اغلب در آسیای مرکزی و شبه‌قاره هند پیش از نام رهبران مذهبی مورد احترام مسلمان، به خصوص دانش آموختگان مؤسسان مذهبی مانند مدرسه یا دارالعلوم یا علمایی که زیر نظر دیگر علما تحصیل کرده‌اند می‌آید. گرچه این واژه از زبان عربی مشتق شده ولی معانی آن در سیر از رم تا ایران، ترکیه، آفریقا و شبه قاره هند متفاوت بوده است. در ایران و ترکیه این لفظ به طور معمول در اشاره به "مولوی" به کار می‌رود.
گونیای مساحی
گونیای مساحی وسیله‌ای است که از آن در نقشه‌برداری استفاده می‌شود و برای یافتن زاویهٔ قائم و زوایای ۳۰ و ۶۰ درجه استفاده می‌شود.
گونیای مساحی انواع مختلفی دارد که عبارتند از:
گونیای منشوری: دارای ۳ منشور است که منشور اول بخش چپ زمین را می‌بیند و منشور وسط برای ساخت زاویه قائمه ابتدا ۲ ژالون، یکی در بخش راست زمین و دیگری در قسمت چپ زمین امتداد گذاری می‌کنیم که با منشور بالا قسمت بالایی ژالون سمت چپ و با منشور راست قسمت پایین ژالون و ژالون گیر را می‌بینیم که در یک امتداد است باید ژالون سوم را به نحوی در بخش روبرو قرار دهیم که از منشور سوم ناحیه وسط ژالون سوم را مشاهده کنیم. = همچنین بخوانید = برای دریافت اطلاعات بیشتر می‌توانید کتاب «کنترل و تنظیم دستگاه های نقشه برداری » مربوط به هنرجویان رشته نقشه برداری را مطالعه نمایید.
گونیای منشوری دو نوع دارد دو طبقه که موقع دید دو جهت مستقیم و عمود بر آن را می‌توان دید و سه طبقه که موقع نگاه کردن جهات عمود برهم مستقیم چپ و راست را می‌توان دید
پری دریایی
پری دریایی در فرهنگ عامه، یک موجود افسانه‌ای آبزی است که سر و تنه‌ای به شکل یک زن زیبا و دمی شبیه به ماهی دارد. پری دریایی، در بسیاری از افسانه‌ها اینطور تصویر شده است که در کنار ساحل دریا می‌ایستد و با یک دست در حال شانه‌کردن موهای بلندش و در دست دیگرش آینه‌ای را نگاه داشته‌است. در قصه‌های بسیاری، پریان دریا، غالباً به پیشگویی اتفاقات آینده می‌پردازند، گاهی از روی اجبار، نیروهای فراطبیعی خود را به انسان‌ها می‌بخشند و گاهی عاشق انسانها شده، یا با فریفتن انسان‌های فانی که دل در گرو عشق آنها بسته‌اند، آنها را به قعر دریا می‌برند. تشابهاتی بین افسانه‌های پری دریایی و افسانه‌های سیرن (حوری دریایی اسطوره‌های یونان) وجود دارد.
گرچه پریان دریا، در افسانه‌ها گاهی اوقات مهربان و خوش‌نام‌اند، اما به طور معمول پلید تصویر شده‌اند، هدایایشان بدیمنی می‌آورد، اگر آزرده‌خاطر شوند، موجب به‌پاشدن طوفان و سایر بلایا می‌شوند، به‌طوری که دیدن یکی از آنها در دریا، نشانه غرق شدن کشتی بوده‌است. برخی چون لورلای رود راین، با خواندن آوازهای زیبا موجب جلب ماهیگیران و دریانوردان به دریا و غرق شدن آنها شده و بعضی مثل پری دریایی حکاکی شده در سکوی کلیسای «زنور» در «کورنوال» انگلستان، مردان جوان را می‌فریبند تا برای زیستن با آنان به اعماق دریا روند.
هانس کریستین اندرسن، در داستان محبوب پری دریایی کوچولو که در سال ۱۸۳۶ آنرا به رشته تحریر درآورد، درباره پریان دریایی اینگونه نقل می‌کند که آنها فراموش می‌کنند که انسانها نمی‌توانند در زیر آبها نفس بکشند، حال آنکه به عقیده برخی دیگر، آنها از روی کینه و دشمنی، انسانها را غرق می‌کنند.
پری دریایی در افسانه‌های بسیاری از فرهنگ‌های جهان، از تمدن آشوریان تا بابل و یونان باستان وجود دارد. در بعضی افسانه‌های اروپایی آمده پری دریایی توانایی برآورده کردن آرزوهای انسان‌ها را دارد، و در ژاپن معروف است که خوردن گوشت پری دریایی سبب جوان ماندن و زندگی جاوید می‌شود.
برخی زمینه خلق افسانه‌های پری دریایی را پستانداران آبزی چون گاوهای دریایی و دوگانگها می‌دانند که در کنار ساحل دریا به نحوی مثل انسان‌ها به شیردادن به بچه‌هایشان می‌پردازند.
در ایران نیز داستان پری دریایی وجود دارد به خصوص در جنوب ایران، در مجاورت خلیج فارس. چنان‌که در داستان‌های منیرو روانی‌پور با نام "آبی‌ها" و "قرمزها" دیده می‌شوند.
در متن‌های کهنِ داستانی فارسی از آدمی‌وشانی که در دریا زندگی می‌کنند نام برده شده‌است. ایشان را مردمِ آبی خوانده‌اند. این مردمان آبی به‌عادت از آدمیان گریزانند. لیک بر اثر مجاورت با آدمیان انس می‌گیرند، خاصه آدمیانی که به جزیره‌های متروک افتاده‌اند،. مردمان آبی سخن آدمیان نمی‌دانند لیک به زبان اشاره ارتباط بر قرار توانند کرد. با آدمیان جفت‌گیری توانند کرد و صاحب فرزند توانند شد.
حمدالله مستوفی در بخش جانورشناسی "نزهةالقلوب" که با استناد به "عجایب‌المخلوقات" نوشته شده‌است از «آدمی آبی» نام می‌برد. او آدمیان آبی را از همه حیث چون آدمیان برّی خوانده‌است جز آنکه به جثه کوچک‌ترند و دم می‌دارند. شباهت به انسان[های بری] به قدری در نظر نویسنده زیاد بوده‌است که «جهت لفظ انسانیت» ترتیب الفبایی را در آوردن نام ایشان رعایت نکرده‌است و آدمی آبی را در صدر فهرست جانوران بحری آورده‌است. بر خلاف باورهای اروپایی که در بالا گفته آمده‌است، دریانوردان ایرانی، دیده‌شدن مردمان آبی را خوش‌یمن دانستندی. چنان که مستوفی هم نوشته‌است: «ظهورشان در بحر، دریاورزان را خرّمی افزاید و آن را سبب آرام دریا دانند».
ویکی‌انبار
ویکی‌انبار یا مشترکات ویکی‌مدیا یک مخزن برخط برای فایل‌های رایگان تصویری، صوتی، و دیگر فایل‌های رسانه‌ای، و همچنین فایل‌های JSON می‌باشد. بنیاد ویکی‌مدیا پروژهٔ ویکی‌انبار را ایجاد کرده‌است.
فایل‌های ویکی‌‌انبار را می‌توان در همهٔ پروژه‌های ویکی‌مدیا استفاده کرد. این پروژه‌ها در تمام زبان‌ها وجود دارند، و شامل دانشنامه ویکی‌پدیا، ویکی‌واژه، ویکی‌کتاب، ویکی‌سفر، ویکی‌گونه، ویکی‌نبشته و ویکی‌خبر می‌شود. همچنین می‌تواند شامل فایل‌های دانلود شده‌ای باشد که در این سایت استفاده نمی‌شوند. در سال ۲۰۲۰، این مخزن شامل بیش از ۶۰ میلیون فایل رسانه‌ای رایگان بوده‌است، که توسط افراد داوطلب مدیریت و ویرایش می‌شوند. در ژوئیهٔ ۲۰۱۳ تعداد ویرایش‌ها در «منبع مشترک» به ۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ویرایش رسید.
بنابراین، با استفاده از نشانی یک فایل موجود در ویکی‌انبار، نیازی به بارگذاری دوبارهٔ آن در ویکی‌پدیا یا دیگر پروژه‌ها نیست.
پروژهٔ ویکی‌انبار در مارس ۲۰۰۴ توسط اریک مولر پیشنهاد و در ۷ سپتامبر ۲۰۰۴ راه‌اندازی شد.
تصاویر برگزیدهٔ سالیان اخیر در زیر آورده شده‌است:
"منبع: "
نسترن
نَستَرَن یکی از گونه‌های وحشی رز و بومی اروپا، آسیای باختری و شمال خاوری آفریقا است. گونه‌های بسیاری از آن در جنگل‌های شمال، منطقه ارسباران، و ارتفاعات فوقانی مناطق دیگر ایران به صورت خودرو یافت می‌شود. گل‌های آن ریز هستند که به رنگ‌های صورتی، سفید، قرمز و گاهی زرد یافت می‌شوند. بوی آن‌ها ملایم و مطبوع است.
نسترن‌ها در طول جنگ جهانی دوم در باغ‌های پیروزی آمریکا کاشته می‌شدند و هنوز هم در نواحی مرطوب و شنی نوار ساحلی خاوری یافت می‌شوند.
نسترن درختچه‌ای برگریز است. ارتفاع آن از ۱ تا ۵ متر و ممکن بیشتر هم رشد کند. گل‌های نسترن کوچک و دارای پنج گلبرگ هستند. رنگ آن‌ها از صورتی تا سفید (معمولاً صورتی کمرنگ) متغیر است. این گیاه بر روی ساقه‌هایش تیغ‌های کوچک و تیزی دارد که در بالا روندگی کمکش می‌کنند.
قوزه (میوه) نسترن که تاجیک ها به آن خوج میگویند شامل برخی از آنتی‌اکسیدان‌ها است. بعلاوه، این میوه، بخاطر دارا بودن ویتامین سی در سطح بالا، در تهیه شربت، چای و نوعی مربا استفاده می‌شود. در بلغارستان گلبرگ‌ها را در تهیه شراب شیرین بکار می‌برند. در طبّ سنتی اتریش جوشیده میوه نسترن برای درمان عفونتهای ویروسی، نارسایی‌های کلیوی و مجاری ادراری مورد استفاده بود.
در طبّ سنتی ایران مورد توجه خاصی است. برای مثال، خواص زیر برای عرق نسترن ذکر شده‌است:
در منطقه ارسباران آش نسترن غذایی محبوب است. نسترن وحشی را خیس کرده بعد از سه روز از آبکش رد می‌کنند. آب آبکش شده را جوشانده و کفّ آن را می‌گیرند. بعد برنج را اضافه می‌کنند. بعد از اینکه برنج پخت حبوبات پخته شده، میوه خشک را اضافه کرده بعد از یک ربع ساعت رشته و روغن را اضافه می‌کنند. وقتی که رشته پخت، آش آماده است. میوه گل نسترن دارای ویتامین C ترکیبی از آسکوربیک اسید و هیدرو اسکوربیک اسید است ویتامین C میوه خشک شده که در بازار هست به مرور زمان از بین می‌رود پس حتما این میوه را تازه مصرف نمایید تا ویتامین C زیادی وارد بدنتان شود.
این گیاه دارای ویتامین‌های A1، B1، B2، B3 و K می‌باشد چای میوه گل نسترن برای بیماری‌های عفونی بسیار مفید است .
میوه گل نسترن هیچ عوارض خاصی ندارد و تا الان هیچ گزارشی دراین مورد در جهان کسی دریافت نکرده‌است افرادی که بیماری تنفسی دارند شاید آلرژی برای این افراد ایجاد نماید.
مهمترین خواص این میوه مسکن درد، درمان اسهال، ملین و ضد یبوست،مقوی اعصاب، ضد کرم، سرشار از ویتامین ث است دمنوش میوه گل نسترن برای بیماری‌های دهان و لثه بسیار مفید است.
بهتر است از میوه گل نسترن مربا تهیه نموده و افرادی که یبوست دارند در وعده‌های صبحانه از این مربا استفاده نمایند .
بوته نسترن، گونه‌ای مهاجم است، و ممکن است جایگزین گیاهان بومی شده و تعادل زیستی را به هم بزند. بنابر این، هنگام کاشت تزیینی این بوته در یک محیط جدید باید احتمال مزاحمت محیط زیستی در نظر گرفته شود.
دیتریش بوکسته‌هوده
دیتریش بوکسته‌هوده (زادهٔ ۱۶۳۹/۱۶۳۷ - درگذشتهٔ ۹ مهٔ ۱۷۰۷) نوازندهٔ ارگ و آهنگساز دانمارکی-آلمانی در دورهٔ باروک بود.
بوکسته‌هوده از سال ۱۶۶۸ در بندر لوبک اقامت گزید. املای نام کوچک او به دانمارکی Diderik است. حرکت ماهرانهٔ پاهای او بر روی پدال‌های ارگ مشهور است. این مهارت موجب اثرگیری یوهان سباستیان باخ شد و او با تمرین توانست چنین قابلیتی را در خود ایجاد کند.
یوهان کونو
یوهان کونو (زادهٔ ۱۶۶۰ - درگذشتهٔ ۱۷۲۲)، نوازندهٔ ارگ و آهنگساز آلمانی. او با خلق سوناتهای توراتی از بنیانگذاران موسیقی توصیفی محسوب می‌شود.
آرنولد، دنیس. "باخ". ترجمهٔ غلامحسین میرزاصالح، چاپ اول: ۱۳۷۵، تهران: نشر طرح نو.
کریستف گراپنر
کریستف گراپنر (زادهٔ ۱۳ ژانویه ۱۶۸۳ – درگذشتهٔ ۱۰ مه ۱۷۶۰)، آهنگساز آلمانی اهل دارمشتات که در اوایل قرن هجدهم معروف‌ترین سازندهٔ کانتات بود.
آرنولد، دنیس. "باخ". ترجمهٔ غلامحسین میرزاصالح، چاپ اول: ۱۳۷۵، تهران: نشر طرح نو.
کالجیوم موزیکوم
کالجیوم موزیکوم یا «کالج موسیقی»، تشکیلات کلوب‌مانندی که در اشاعهٔ موسیقی در آلمان نقش موثری ایفا کرد. این مجامع به کلوبهای خصوص موسیقی در آکسفورد، زوریخ و بوهم شباهت داشت. یوهان سباستین باخ در زمان زندگی‌اش رهبر کالج موسیقی شهر لایپزیگ بود.
آرنولد، دنیس. باخ. ترجمهٔ غلامحسین میرزاصالح، چاپ اول: ۱۳۷۵، تهران: نشر طرح نو.
آلماند
آلِمانْد موسیقی رقصی با ضرب ۴-۴ که از یک رقص روستایی یا ملی آلمانی ریشه گرفته است. این شکل محبوب‌ترین شکل موسیقی رقص در سنت باروک است.
آرنولد، دنیس. باخ. ترجمهٔ غلامحسین میرزاصالح، چاپ اول: ۱۳۷۵، تهران: نشر طرح نو.
کورانت
کورانت یک نوع رقص تند و پرشتاب سه ضربی است که پیشینه در سنت موسیقایی آلمان و فرانسه دارد.
برای آشنایی بیشتر میتوان به آثار باخ(برای مثال french suitesشماره ی ۲ قسمت ۲)گوش داد.
ژیگ
ژیگ (یا با تلفظ انگلیسی: «جیگ»)، نوعی رقص و ترانه‌های مربوط به رقص است که در سنت موسیقایی انگلستان پیشینه دارد و موسیقی باروک مشخص‌ترین نمودِ آثاری با این سبک است.
ترانهٔ این رقص می‌تواند با میزان ۶/۸، ۹/۸ یا ۱۲/۶ باشد؛ در نتیجه، این رقص بسیار پرجست‌وخیز و بانشاط است.
آرنولد، دنیس. "باخ". ترجمهٔ غلامحسین میرزاصالح. چاپ اول، تهران: طرح نو، ۱۳۷۵.
هاینریش شوتس
هاینریش شوتْس (زادهٔ ۱۵۸۵، باد کوستریتز – درگذشتهٔ ۱۶۷۲، درسدن) آهنگساز آلمانی که بیشتر آثار وی در سبک موسیقی کلیسایی است.
عموماً او را بزرگ‌ترین آهنگساز پیش از یوهان سباستیان باخ می‌دانند. نخستین اپرای آلمانی، با نام "«دافنه»"، ساخته‌شده به سال ۱۶۲۷، از آثار اوست.
کالوینیسم
کالون‌گرایی یا "کالونیسم" نام فلسفه و مکتب سیاسی و مذهبی منسوب به ژان کالون (۱۵۰۹–۱۵۶۴) الهیدان و اصلاح‌طلب پروتستان فرانسوی که در ۱۵۴۱ وی را برای اصلاحات مذهبی به ژنو دعوت نموده و در آنجا اصلاحاتی انجام داد و انضباط شدیدی در کلیسای ژنو برقرار ساخت.
کالونیسم (همچنین به آن سنت اصلاح شده، مسیحیت اصلاح شده، پروتستانتیسم اصلاح شده یا ایمان اصلاح شده نیز گفته می‌شود.) شاخه اصلی پروتستانتیسم است که پیروی از سنت کلامی و اشکال عمل مسیحی است که توسط ژان کالون گسترش داده شد.هر جا که کالونیسم اجازهٔ رشد و نمو داشت، یک حکومت تئوکراسی داد که نوعی الیگارشی بود که در نتیجه اتحاد کشیشان با طبقه متوسط اعلا یا محترمان به وجود آمده و توده مردم در آن نقشی نداشتند. حکومت خود کالون و پیوریتن‌ها در ماساچوست آمریکا به نوعی از متفرعات کالونیسم بود.
مکتب‌های سیاسی. دکتر بهاالدین پازارگاد
https://en.wikipedia.org/wiki/Calvinism
ژان کالون
ژان کالوَن (زادهٔ ۱۵۰۹ - درگذشتهٔ ۱۵۶۴) ،اصلاح‌طلب مذهبی و متکلم بنیادگرای فرانسوی بود که از رهبران سرشناس فرقهٔ پروتستان به‌حساب می‌آمد.
ژان کالون نامی است که او بعدها پس از مدتی تحصیل در دانشگاه برای خود برمی‌گزیند. نام اصلی او ژان کاووَن بود. یکی از افرادی که بیشترین تأثیر را در روند زندگی ژان کالون داشت، پدرش، مدیر مالی در کلیسای کاتولیک بود. او می‌خواست فرزندش کاهن کلیسای کاتولیک شود. در سال ۱۵۲۳، یعنی زمانی که فقط چهارده سال سن داشت، برای یادگیری زبان لاتین در «کلژ دو لا مرش»، راهی پاریس شد. بعد از چند ماه او برای ادامهٔ تحصیل به «کلژ دو مونتِی» رفت که در دروس الهیات بسیار سختگیر بود. وی در آنجا علوم مقدماتی را به خوبی آموخت.
به علت دعوا و مناقشه‌ای که بین پدر کالون و کلیسای کاتولیک شروع شده بود، او تصمیم گرفت تا پسرش در شهر اورلئان در رشتهٔ حقوق تحصیل کند. ژان از تصمیمات و گفته‌های پدرش اطاعت کرد و در سال ۱۵۲۸ به اورلئان رفت. تحصیل در رشتهٔ حقوق، بعدها به او در ایجاد پایه‌های اصلاحات در کلیسا کمک فراوانی کرد. او بعد از اورلئان، در شهر بورژ به رشتهٔ حقوق ادامه داد. آموخته‌های او در این دو شهر دربارهٔ انسان‌گرایی را می‌توان در آموزه‌های کالون یافت. او این آموخته‌هایش را بعداً با آموخته‌های الهیاتی و روحانی ترکیب کرد. آموخته‌های او دربارهٔ انسان‌گرایی باعث شد تا او انتقاد و علم را از کارهایش جدا نکند و به همین دلیل او همیشه به دنبال صحیح‌ترین منابع برای نوشته‌های خود بود. او در سال ۱۵۳۲ برای دریافت درجهٔ دکتری در رشتهٔ حقوق شروع به تحصیل کرد. اینجا بود که او نام خود را از ژان کاوون به ژان کالون تغییر داد.
وی پس از پایان تحصیلاتش در رشتهٔ حقوق، به شهر محل تولد خود، یعنی نوایون بازگشت. با تکفیری که از سوی انجمن کلیسایی رخ داد، مجبور به ترک زادگاهش شد و به پاریس بازگشت. در پاریس بود که او طرفدار سرسخت اندیشه‌های اصلاحی گردید؛ ولی چون دانشگاه و مقامات شهر پاریس مخالف اندیشه‌های اصلاح طلبانه بودند، کالون مجبور شد تا فرانسه را ترک گوید و در سال ۱۵۳۵ به کشور سوئیس گریخت. در سوئیس بود که شروع به بنای پایه‌های کتاب مشهور خود، مبادی دین مسیحیت کرد. اولین نسخهٔ این کتاب در سال ۱۵۳۶ و در شهر بازل سوئیس به چاپ رسید. بعد از چندین دوره ویرایش مجدد آن، نسخهٔ نهایی در سال ۱۵۵۹ و در شهر ژنو سوئیس به چاپ رسید.
ژان کالون سرانجام در بیست و هفتم مه ۱۵۶۴ در ۵۴ سالگی بر اثر بیماری درگذشت.Grote Winkler Prins Encyclopedie/Johannes Calvijn
گام نسبی
گام نِسبی ()، در تئوری موسیقی به یک جفت گام گفته می‌شود که یکی گام ماژور و دیگری گام مینور است و هر دو علامت سرکلید مشابهی دارند و از طریق دایره پنجم‌ها نیز می‌تواند مجسم شود.
برای نمونه اگر درجهٔ ششم گام ماژور را مبدأ قرار داده و گامی جدید بسازیم، آن با همان علامات ترکیبی، گام مینور نسبی خواهد بود. با چنین روشی برای دو ماژور، گام لا مینور به‌عنوان مینور نسبی به‌دست می‌آید. متقابلاً گام دو ماژور هم ماژورِ نسبیِ گام لا مینور است.
ریشه
ریشه بخشی از گیاه است که معمولاً زیر خاک قرار دارد و گیاه با آن، آب و مواد معدنی را جذب می‌کند. ریشه سه کار اصلی دارد: نگاه داشتن گیاه در خاک، جذب آب و مواد معدنی، تولید هورمون. ریشه‌ها متناسب با نوع گیاه و محیط در سطح خاک پخش شده یا به اعماق خاک فرومی‌روند. ریشه‌ها ممکن است در هوا یا در آب وجود داشته باشند. ریشه‌های گیاه به کمک (تارهای کشنده) که مانند مو هستند اب و دیگر مواد را می‌گیرد تا آن‌ها را به برگ و ساقه برساند. ریشه مهم‌ترین قسمت گیاه است و گیاهان بدون ان نمی‌توانند حتی اندکی رشد کنند. بعضی ریشه‌ها مثل هویج و تربچه خوراکی‌اند. به‌طور ساده ریشه‌ها را به دو گروه راست و افشان تقسیم می‌کنند. ریشه گیاهان بخش مهمی از گیاه می‌باشد که در رشد گیاهان نیز مؤثر است مثلاً اگر فشردگی (تراکم) خاک در زمان رشد گیاه زیاد باشد ارتفاع رشد محصول کم شده و اگر پیوستگی ذرات خاک کمتر باشد رشد گیاه بیشتر خواهد بود در نتیجه باعث افزایش طول گیاهان می‌شود.
خواننده
خواننده (یوانک موسیقی دان است که از صدای خود برای ایجاد موسیقی استفاده می‌کند. اغلب، خواننده با موسیقی‌دانان و آلت‌های موسیقی همراه می‌شود. با وجود آن‌که بسیاری از افراد برای تفریح می‌خوانند، تکنیک و مهارت خواندن، اغلب ترکیبی از استعداد ذاتی و آموزش‌های حرفه‌ای است.
یک خوانندهٔ اصلی، آوازهای اصلی را برای یک آهنگ اجرا می‌کند؛ که در مقابل یک خوانندهٔ پشتیبان قرار دارد که آوازهای پشتیبان (پس‌زمینه) یا هارمونی را می‌خواند. یک استثنا موسیقی پنج‌قسمتهٔ بی‌ساز "گاسپل" است که در آن خوانندهٔ اصلی، بلندترین صدا را در میان پنج صدا دارد و یک "descant" (نوعی سرود مناجاتی) را می‌خواند اما ملودی را اجرا نمی‌کند.
خواننده‌های حرفه‌ای، اغلب تحت تعلیم یک معلم موسیقی آواز قرار می‌گیرند.
از مهم‌ترین مُهرنگاره‌های خنیاگری (:موسیقی) در جهان؛ باید از آنچه که در «چوغامیش» خوزستان برجای مانده، یاد کرد که در سال‌های ۱۹۶۱–۱۹۶۶ میلادی، یافت شده‌است. این مهرنگاره ۳۴۰۰ ساله؛ سیمایی از بزم رامشگران را نشان می‌دهد. در این بزم باستانی، دسته ای خنیاگر(:نوازنده) دیده می‌شوند که هر کدام، به نواختن سازی سرگرم هستند. چگونگی نواختن و نشستن این رامشگران، نشان می‌دهد که آنها، نخستین دسته خنیاگران(:ارکستر) جهان هستند. در این گروه رامشگران، می‌بینیم که نوازنده ای «چنگ» و دیگری «شیپور» و آن دیگر «تنبک» می‌نوازد. چهارمین رامشگر در این میان، خواننده ای است که «آواز» می‌خواند.
در موسیقی کلاسیک اروپایی و اپرا، با صداها و آوازها به مانند آلت‌های موسیقی برخورد می‌شود. نوازندگانی که موسیقی آوازی را می‌نویسند، می‌بایست درکی از توانایی‌ها و ویژگی‌هایی خواننده داشته باشند.
خوانندگان، اغلب حرفهٔ خود را پیرامون استایل‌های معینی بنا می‌کنند. سامانه‌های رده‌بندی صدایی تا کنون پیشرفت‌هایی برای دسته‌بندی خوانندگان بر اساس محدودهٔ صوتی (tessitura)، وزن صدایی (vocal weight) و طنین (timbre) داشته‌اند. خوانندگان موسیقی دسته‌جمعی بر اساس محدودهٔ صدایی دسته‌بندی می‌شوند (محدودهٔ موزیکال را ببینید) سایر دسته‌ها عبارت‌اند از: سوبرت (soubrette)، هلدنتنور (heldentenor)، کالرئتوئرا (coloratura) و بسو بوفو (basso buffo).
هم‌چنین رده‌هایی برای مردانی که می‌توانند در محدودهٔ صدایی زنانه بخوانند وجود دارد. این نوع صدا اغلب نادر است، اما هم‌چنان در اپرا استفاده می‌شود. در موسیقی باروک، بسیاری از نقش‌ها برای خوانندگان کاستراتو (castrato) نوشته می‌شد. کاستراتوها، خوانندگان مردی بودند که در بچگی عمل اختهٔ صدا روی آن‌ها انجام گرفته‌است تا از تغییر صدای آن‌ها جلوگیری شود. یک مرد با این نوع صدا، ممکن است یک کاونترتنور (خواننده ای که صدای بسیار بلند وغیر عادی دارد، countertenor) (مناسب برای نقش‌های Castrato Alto) یا سوپرانیست (ششدانگ‌خوان) (مناسب برای نقش‌های Castrato Soprano) باشد.
خوانندگان هم‌چنین بر اساس نوع موسیقی که می‌خوانند نیز تقسیم‌بندی می‌شوند، مانند یا .
در بسیاری از گروه‌های موسیقی جدید، یک خواننده وجود دارد که بخش‌های اصلی را می‌خواند (خوانندهٔ اصلی) و یک یا بیش از یکی که آوازهای پشتیبان (پس‌زمینه) را می‌خواند. هدف از آوازهای پشتیبان خواندن قسمت‌هایی مشخص از یک ترانه است، اما کمتر از ۵۰٪، یا فقط قسمت‌های تکراری با همهمه‌های پس‌زمینه را بخواند. خوانندگان پس‌زمینه در طی خواندن‌های دسته‌جمعی نیز شرکت می‌کنند و برای ایجاد تأثیرات، ایجاد صدا می‌کنند. برای بعضی دلایل، بندهای با یک خواننده‌های اصلی، اغلب مرد هستند. بندهای مناسب برای دو جنس (مذکر و مؤنث)، اغلب خوانندهٔ اصلی مؤنث دارند.
زوزه (ابهام‌زدایی)
زوزه می‌تواند در معانی زیر بکار رود:
آنتروپی بکنشتاین–هاوکینگ
انتروپی بکنشتاین-هاوکینگ یا انتروپی سیاهچاله مقدار انتروپی است که بایستی برای یک سیاهچاله در نظر گرفت تا از دیدگاه ناظر خارجی دور، این سیستم از قوانین ترمودینامیک تبعیت کند.
این انتروپی که توسط یاکوب بکنشتاین در سال ۱۹۷۳ و استیون هاوکینگ در سال ۱۹۷۴ پیشنهاد شده‌است، به صورت زیر نشان داده می‌شود:
formula_1
که در آن A مساحت افق رویداد سیاهچاله‌ها، k ثابت بولتزمان، c سرعت نور، h ثابت پلانک و G ثابت گرانشی نیوتن است.
از آنجایی که این انتروپی دقیقاً مانند انتروپی آماری رفتار می‌کند، تلاش‌های فراوانی برای شمارش حالت‌های میکروکانونی سیاه‌چاله‌ها به کمک نظریه ریسمان انجام شده‌است. رابرت والد، انتروپی بکنشتاین-هاوکینگ را توسط تئوری‌های گرانشی عام بررسی کرده و پیشنهاد کرد که انتروپی دینامیک صحیح حل ساکن بکنشتاین-هاوکینگ با افق مرگ دوشاخه، انتروپی بار غیراتر است. تعمیم والد، انتروپی بکنشتاین-هاوکینگ را به صورت یک سری نامتناهی بیان می‌کند که در آن جملات با درجات بالاتر نیز لحاظ شده‌اند.
در صورتی که انتروپی بکنشتاین-هاوکینگ به صورت زیر بیان شود:
formula_2
که در آن formula_3، طول پلانک است، می‌توان آن را تأییدی برای اصل هولوگرافی در نظر گرفت که می‌گوید: گرانش کوانتومی در فضا را می‌توان توسط درجهٔ آزادی موجود در مرزهای آن بیان کرد.
پادگان
پادگان به جایی گفته می‌شود که گروهی از سربازان و تجهیزات برای نگهداری آن مکان در آن مستقر شده‌اند. پادگان معمولاً محل اسقرار یک سازمان نظامی از ارتش است.
پادگان‌ها می‌توانند دارای تأسیسات و تسهیلات گوناگونی از جمله آسایشگاه، و سوپرمارکت سالن غذاخوری، ورزشگاه، باشگاه افسران، نمازخانه، کلیسا، بازداشتگاه، دفتر دژبانی، منازل سازمانی، اتاقک نگهبانی، برج نگهبانی، پاسراه و غیره باشند. ورود و خروج به پادگان‌ها معمولاً برای عموم آزاد نیست و کنترل آن به عهده گروهی به نام دژبان است. پادگان محلی تقریباً ثابت است و شمار سربازان مستقر در آن از قرارگاه‌های نظامی کمتر است. قرارگاه نظامی معمولاً محل استقرار لشکرها در جنگ و عملیات دیگر است. پادگان‌ها می‌توانند گاه به عنوان محل تمرینات نظامی و مرکز فرماندهی نیز عمل کنند.
کدهای مراکز آموزش نظام وظیفه
در زمان امپراتوری ساسانیان پادگان را در زبان فارسی آن زمان، زینستان می‌نامیدند. زین در فارسی میانه به معنای جنگ‌افزار است. در دوره قاجار بیشتر واژه گرجی ساخلو برای این منظور بکار می‌رفت. پاد در فارسی به معنی محافظت و نگهبانی است و واژه پادگان از مصوبات فرهنگستان زبان ایران در سال ۱۳۱۸ خورشیدی است.
باشگاه افسران یکی از اماکن ارتشی است. باشگاه افسران که معمولاً در پادگان‌ها قرار دارد محل گردآمدن و گذراندن اوقات فراغت افسران ارتش است.
پاسراه
در پادگان‌ها یا پاسگاه‌های نظامی به گذرگاه نسبتاً باریک و درازی که بر بالای دیوار و در میان دو برج نگهبانی قرار دارند پاسراه گفته می‌شود.
سربازانی که پاس یعنی کشیک نگهبانی دارند می‌بایست سلاح‌به‌دوش بر روی پاسراه میان دو نقطه رفت و برگشت کنند تا امنیت فاصله میان آن دو نقطه (معمولاً دو برج دیدبانی) حفظ گردد و همچنین امنیت دیوار مربوطه و حوزه دید اطراف دیوار بر عهده کشیک پاسراه است.
پاسراه بیشتر در پادگان‌های قدیم دیده می‌شد.
پاسیار
پاسیار پایوَر (نیروی کادرِ) شهربانی که هم‌رده با سرهنگ در ارتش است. واژهٔ "پاسیار" از مصوبات فرهنگستان ایران در سال ۱۳۱۸خ است.
فرهنگستان ایران، "واژه‌های نو که تا پایان سال ۱۳۱۸ در فرهنگستان ایران پذیرفته شده‌است (۶)"، از انتشارات دبیرخانهٔ فرهنگستان، چاپ دوم، چاپخانهٔ آفتاب، تهران مهرماه ۱۳۱۹خ.
قنطورس
قنطورس یکی از صورت‌های فلکی درخشان در آسمان جنوب و یکی از بزرگترین صورت‌های فلکی است. قنطورس در میان ۴۸ صورت فلکی فهرست شده توسط بطلمیوس قرار داشت و همچنان یکی از ۸۸ صورت‌های فلکی مدرن به حساب می‌آید. از ستاره‌های معروف آن می‌توان به آلفا قنطورس، نزدیک‌ترین سامانه ستاره‌ای به منظومه شمسی، بتا قنطورس و اچ آر ۵۱۷۱، یکی از بزرگترین ستاره‌های کشف شده اشاره کرد.
این صورت فلکی نمای نیمه انسان و نیمه اسب دارد.
دایی‌جان ناپلئون (رمان)
دایی جان ناپلئون رمانی طنز در گونهٔ داستان بلوغ از ایرج پزشکزاد است که سالِ ۱۳۴۹ منتشر شد. این رمان که از پرفروش‌ترین کتاب‌های ایرانی‌ست با لحنی طنز تیپ‌های شخصیت‌های جامعهٔ ایرانی را به ریشخند می‌گیرد.
ناصر تقوایی در سال ۱۳۵۵ مجموعهٔ تلویزیونی "دایی جان ناپلئون" را از روی این کتاب ساخت.ترجمه این کتاب به زبان روسی در سال ۱۹۸۱ منتشر شده‌است.دیک دیویس "دایی جان ناپلئون" را در سال ۱۹۹۶ به انگلیسی ترجمه کرده‌است.مترجم با مهارت بسیار، طنز کتاب را در ترجمه خود منتقل نموده‌است.
در ۲۰۱۱ انتشارات آکت سود در پاریس ترجمهٔ فرانسوی این اثر را به همت سرور کسمایی به چاپ رساند.
نشر عم عوود در سال ۲۰۱۲ این کتاب به زبان عبری به ترجمه مژگان نوی را منتشر ساخت.
این کتاب همچنین توسط محمد م. ایزدی به نروژی ترجمه شده است. ترجمه وی توسط سولوم بوكونن (Solum Bokvennen) در سال ۲۰۱۹ منتشر شده است. این کتاب توسط ماریا و کریستین لوتزه Maria lutzen , Kristian lutze به زبان آلمانی هم ترجمه شده است
ابراهیم یونسی در سال ۱۳۸۸ در مصاحبه‌ای می‌گوید وی رمان زندگی و عقاید آقای تریسترام شندی اثر لارنس استرن را «از روی لج و لجبازی» ترجمه کرده‌است تا دست ایرج پزشک‌زاد را در نوشتن دایی‌جان ناپلئون رو کند. وی معتقد است این رمان عیناً از تریسترام شندی کپی‌برداری شده و صرفاً شخصیت‌ها و وقایعش بومی‌سازی شده‌اند.
زوبین
زوبین، ژوبین یا ژوپین، نیزه کوتاه و سبکی است که برای پرتاب استفاده می‌شود. زوبین به‌طور تاریخی یک سلاح دورزن برای جنگ یا شکار بوده‌است اما اکنون بیشتر برای ورزش استفاده می‌شود. نیزه‌ای که در رشتهٔ پرتاب نیزه پرتاب می‌شود در واقع زوبین است.
زوبین در قدیم "ژوبین" یا "ژوپین" هم تلفظ می‌شده و در شاهنامه فردوسی ژوبین آمده‌است. این کلمه به عنوان اسم هم استفاده می‌شده و نام پسر کیکاووس در شاهنامه ژوبین بوده‌است.
محمد رفیع روزه‌دار
محمد رفیع روزه دار فرزند احمد (۱۳۱۴–۱۳۸۲) یکی از شاعران بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران بود. نام کامل وی: ( محمد رفیع بن احمد بن عبدالرحمن ایوب روزه دار ). وی در اشعارش معروف تخلص می‌کرد.
معروف مشهور به «معروف کوخردی» به سال ۱۳۱۴ خورشیدی در روستای کوخرد (بستک) زاده شد، وی از جمله شاعران محلی شهرستان بستک محسوب می‌شود که شعرها و دوبیتی‌هایش را به زبان فارسی و گویش بستکی و بویژه کوخردی سروده‌است، و از آغاز جوانی علاقه خاصی به شعر و شاعری داشت. در سنین جوانی عازم بحرین شد و اولین قصیده‌اش را در بحرین سرود.
معروف در روز هیجدهم خردادماه ۱۳۸۲ خورشیدی، در ۶۸ سالگی در کوخرد درگذشت و در زادگاهش به خاک سپرده شد.
دیوان اشعار معروف کوخردی به همت و کوشش آقایان حسام حبیبی و محمد حسنی در سال ۱۳۸۵ خورشیدی توسط مؤسسهٔ «همسایه» به چاپ رسید.
دریاکنار (شهرک)
شهرک دریاکنار یک شهرک ساحلی مسکونی-تفریحی در شهرستان بابلسر استان مازندران است که در امتداد «دریای خزر» و ۵ کیلومتری شهرستان بابلسر در مسیر بابلسر به فریدونکنار قرار دارد. احداث این شهرک ساحلی با حمایت محمد رضا شاه پهلوی و در اوایل دههٔ ۴۰ خورشیدی آغاز و در اواخر آن به پایان رسید که در زمان خود از جمله اولین، پولدارترین و بزرگترین شهرک‌های ایران در سطح خاورمیانه به‌شمار می‌رفت.
دریا کنار که یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین شهرکهای مسکونی شمال ایران است و اکنون دارای بیش از ۱۷۰۰ واحد ویلا است. طراحی فضای باز و ویلاهای آن متاًثر از معماری غربی است و آقای «حسین امانت» طراح مشهور میدان و برج آزادی نیز در طراحی این شهرک سهیم بوده‌است. این شهرک مسافتی بیش از ۲٫۷ کیلومتر درازای ساحل دریای خزر را به خود اختصاص داده و مساحت کل آن حدود ۳٫۱ کیلومتر مربع یا بیش از ۳۰۰ هکتار می‌باشد. دریا کنار از ۱۹ خیابان تشکیل شده و طول خیابان ورودی شهرک یا خیابان یکم معادل ۱٫۲ کیلومتر و فاصله خیابان یکم تا خیابان هفدهم برابر با ۱٫۸ کیلومتر می‌باشد.
این شهرک به دلیل واقع شدن در مجاورت دریای خزر و داشتن فضاهای سبز انبوه و محیط خانوادگی دلچسب، معروف شده‌است. جاده‌های هراز، فیروزکوه، و کناره نیز امکان مسافرت‌های بین شهری را برای ساکنان شهرهایی چون تهران، بابل،ساری و غیره فراهم نموده و اکثر مالکان و مستاًجران آن، ایام تعطیل به خصوص عید نوروز و فصل تابستان را در آنجا سپری می‌کنند.
خیابان‌های زوج شهرک به دریا می‌رسد که با سنگهایی بزرگ پوشیده شده‌است. در آخر خیابان یکم این شهرک، رستوران، مغازه‌ها و سرگرمیهای گوناگون به همراه صندلی‌های ساحلی برای مردم در نظر گرفته شده‌است. خیابان‌های ششم و هفدهم دریا کنار به ساحل شنا مرتبطند که دارای نجات غریق است. معمولاً در فصل‌های گرما ساحل خیابان ششم برای آقایان، و ساحل خیابان هفدهم برای بانوان فراهم می‌شود و هنگامی که یکی از دو ساحل مناسب شنا نباشد، ساحل دیگر از صبح تا ساعت ۳ مخصوص خانم‌ها و از ساعت ۳ به بعد در اختیار آقایان قرار می‌گیرد.
استان ساخالین
استان ساخالین (به روسی: Сахали́нская о́бласть، تلفظ: ساخالینسکایا اُبلاست) یکی از واحدهای فدرالی روسیه است. این استان از جزیره‌های ساخالین و کوریل تشکیل شده‌است.
مساحت این استان ۸۷٬۱۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ برابر با ۵۴۶٬۶۹۵ نفر بوده‌است. مرکز آن شهر یوژنو-ساخالینسک با ۱۷۰ هزار نفر جمعیت می‌باشد. بجر مردمانی که از سراسر روسیه به ساخالین مهاجرت کرده اند، جمعیت بومی آن از اقوام نیوخ و آینو تشکیل شده‌است. آینوها به‌تازگی زبان اصلی خود را از دست داده و روس‌زبان شده‌اند.
مالکیت چهار جزیره در شبه جزیره کرویل در بخش جنوبی استان ساخالین مورد ادعای ژاپن است.
مهرانگیز کار
مهرانگیز کار (۱۳۲۳ اهواز) وکیل، نویسنده، روزنامه‌نگار، زندانی سیاسی و فعال اجتماعی در زمینه حقوق بشر، حقوق زنان و گسترش مردم‌سالاری است.
وی دانش‌آموخته کارشناسی حقوق از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران است. در فروردین سال ۱۳۷۹ مهرانگیز کار در کنفرانس «ایران بعد از انتخابات» که توسط بنیاد هانریش بل در برلین برگزار شده بود (مشهور به کنفرانس برلین) شرکت کرد. این کنفرانس توسط مخالفان جمهوری اسلامی به هم خورد. مهرانگیز کار پس از بازگشت از این کنفرانس در شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی مورد بازجویی قرار گرفت و دستگیر شد. او به مدت دو ماه در زندان اوین زندانی بود و پس از آن آزاد شد.
سپس توسط شعبه سوم دادگاه انقلاب اسلامی محاکمه و به چهار سال حبس محکوم شد. وی موفق شد به خارج از کشور برود. در همین دوره همسرش، سیامک پورزند، تحت اعتراف تلویزیونی مطالبی بیان کرد که آنها توسط یک نهاد جاسوسی آمریکا برای براندازی حکومت در ایران تلاش می‌کنند. مهرانگیز کار از سال ۱۳۸۱ با دانشگاه‌ها و پژوهشگاه‌های معتبر جهان از جمله دانشگاه هاروارد و کلمبیا در آمریکا و مؤسسه تدا در ژاپن در زمینه حقوق بشر همکاری کرده‌است. وی هم‌اکنون در «مرکز پِمبروک برای تدریس و تحقیق در مورد زنان» در دانشگاه براون مشغول به کار است. او دارای دو فرزند، آزاده (ساکن آمریکا) و لیلی (ساکن کانادا) است.
مهرانگیز کار پس از انتشار بیانیه ۱۴ کنشگر زن در ایران که در آن خواستار استعفای خامنه‌ای و گذار از نظام جمهوری اسلامی شده بودند، از جمله ۱۴ فعال زنی بود که در خارج از ایران با انتشار نامه‌ای از این زنان حمایت کردند.
الفبای جاوی
الفبای جاوه‌ای، خطی است که برخی مسلمانان اندونزی و مالزی و برونئی برای نوشتن زبان خود یعنی زبان مالایی به کار می‌برند. این خط با تغییراتی بر روی خط فارسی - عربی ایجاد شده است.
ابوالعلای گنجه‌ای
نظام‌الدینْ محمود ابوالعلای گنجه‌ای شاعر قرن ششم هجری بود. او در گنجه دیده به جهان گشود و در سال ۵۵۴ قمری، برابر با ۱۱۵۹ میلادی درگذشت.
ابوالعلای گنجه‌ای شاعر دربار خان فخرالدینْ منوچهر شروانشاه بود
او استاد خاقانی و مسبب شهرت و تقرب خاقانی به شروان‌شاه بود. همچنین، خاقانی دختر ابوالعلاء را به زنی گرفت، اما سرانجام میان استاد و شاگرد کدورتی پدیدار گشت و خاقانی استاد و پدرزن خود را هجو کرد. آن هجویه در "تحفةالعراقین" آمده‌است.