hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
گژدهم
گَژدَهَم (Gaždaham) از پهلوانان ایرانی شاهنامه است. او در دوران پیری خود در زمان پادشاهی کیکاووس نگهبان دژ سپید در مرز ایران و توران بود. گردآفرید و گستهم فرزندان او هستند.
طوس زمانی در کسوت سپهسالاری کیخسرو به مرزهای توران لشکر کشید، او باید از دو راهی معروف یکی را برمی‌گزید، راه اوّل کوتاه پر آب و پر گیاه و راه دوم بیابانی خشک بی‌آب علف و طولانی. طوس رو به گودرز گفت زمانی‌که گژدهم سپهسالار ایران بود من یکبار با ایشان از مسیر کلات گذر نموده‌ام تنها اشکالی که این راه دارد فقط فراز و نشیب زیاد است شایسته است اکنون نیز از این مسیر به قلمرو افراسیاب وارد شویم. گودرز یادآورد شد که کیخسرو توصیه کرد به قلمرو فرود وارد نشویم ولی این سخن مقبول طوس نیفتادو از راه کلات، چَرَم که همان مرزبانی فرود باشد لشکر براند.
پیلسم
پیلسَم از پهلوانان تورانی و پسر ویسه سپهسالار افراسیاب است. از میان تورانیان او تنها پهلوانی است که جسارت رو در رو شدن با رستم را داشت. رستم او را در دوّمین جنگی که به کین خواهی سیاوش درگرفت به زخم نیزه کشت.
پیلسم از جمله سردارانی است که شاهنامه او را از نژاد کیان بر می‌شمارد پدرش ویسه و برادرش پیران است که در ایران و توران هماوردی نداشت. پیلسم در کشاکش و ادامه جنگ هفت گردان نزد افراسیاب آمد تا اذن جنگ با رستم را بیابد. افراسیاب که دغدغه قتل رستم را داشت از او استقبال کرد و گفت ای جوان دلیر تو را پیروزی نصیب همه دشمنانت خار و ذلیل. پیلسم چون اینگونه جواب شنیده عازم میدان شد.
در جنگ‌های مطروحه اغلب سرداران از رؤسای قبایل و اقوام بودند، احتمالاً پادشاه نیز همهٔ ایشان را یک بیک نمی‌شناخت. شناخت و مطرح شدن سرداری منوط بود به انجام کاری خارق‌العاده برای پادشاه و کشور. چون پیلسم نیز از رؤسای قبایل مشارکت‌کننده در جنگ علیه ایران بود با ادعای نبرد با رستم مورد تشویق و اقبال قرار گرفت امّا این شهرت چندان دوام نیاورد او بدست رستم کشته شد.
ادعای پیلسم این بود که اگر در جنگ در آیم طوس، گیو، گستهم، رهام، بهرام، زنگه شاوران، گرازه مشتی خاک بی‌ارزش هستند سر همه‌شان را پاک خواهم برید. ادعای او چندان تو خالی هم نبود او یک تنه با چهار پهلوان ایرانی گلاویز شد و از آنان شکست نخورد سرانجام پیران صحنه پیکار را دید و به یاری پیلسم درآمد. از طرف دیگر رستم متوجه جریان نبرد گشت به میدان کارزار ایشان دوید آنوقت پیلسم در زورآزمایی با رستم فهمید حریف او نخواهد شد از میدان نبرد گریخت و گریختن او را افراسیاب دید آه سردی از دل برکشید چون هدف او یافتن هماوردی در برابر رستم بود.
فریبرز
فَریبُرز پسر کیکاوس و برادر سیاوش، از پهلوانان ایرانی در شاهنامهٔ فردوسی است. طبری و بلعمی نام او را به گونهٔ برزافره نوشته‌اند . نویسندهٔ گمنام مجمل‌التواریخ نام او را برزافری نوشته است و گفته است که فردوسی نام او را به فریبرز دگرگون کرده تا در بحر متقارب که شاهنامه سروده شده بگنجد. نام برزافره شاید با نام Barzapharnes سردار اشکانی در پیوند باشد که در دوران پاکور اشکانی زندگی می‌کرد .
بر پایهٔ شاهنامه، پس از بازگرداندن کیخسرو به ایران، کشمکشی بین طوس، سپهسالار ایران، و گودرز درمی‌گیرد که کیخسرو شاه شود یا فریبرز . طوس بر این باور بود که کیخسرو که از تبار افراسیاب بوده، برای پادشاهی ایران خطرناک است و به یاری جنگجویانش از فریبرز پشتیبانی کرد. از آن سو گودرز نیز به کمک جنگ آوران‌اش جانب کیخسرو را گرفت. برای فرونشاندن این تنش که چه کسی باید شاه ایران باشد تا آستانه جنگ داخلی تنش ادامه یافت، کیکاوس، شاه ایران دستور داد که هر کس بتواند دژ بهمن در نزدیکی اردبیل را تسخیر نماید، شاه آیندهٔ ایران خواهد بود. قوای اهریمنی از این دژ پاسداری می‌کردند. فریبرز و طوس در گرفتن دژ ناتوان بودند، ولی کیخسرو به آسانی آن را به تصرف در آورد و اینگونه کشمکش از میان رفت و کیخسرو شاه ایران شد.
کیخسرو پس از جلوس بر تخت ایران، سپاهی به سپهسالاری طوس را به توران فرستاد تا کین سیاوش را از افراسیاب بازستانند. راه توران از دو مسیر بود ، نخست میسر طولانی و بیابانی مسیر دوم کوتاه و دژ فرود بر سر راه. کیخسرو به طوس سفارش کرد که از راه دژ کلات که فرود برادر کیخسرو در آن بود، راهی توران نشود. طوس این فرمان را نادیده گرفت و از همان راه، به توران رهسپار شد. پس از وقایع بسیار و کشته‌شدن فرود توسط سپاه ایران به فرماندهی طوس به گونه‌ای ناخواسته، و شکست خوردن ایرانیان در نخستین نبرد با تورانیان، کیخسرو فریبرز را به جای طوس به سپهسالاری سپاه ایران بر گزید. فریبرز علی‌رغم هیچگونه دست‌آوردی در برابر توران، همچنان در منصب خویش ماند. مهمترین کار فریبرز کشتن گُلبادویسه، پهلوان تورانی در نبردی تن‌به‌تن بود. طبری و بلعمی نیز به این رویداد پرداخته‌اند و افزون بر آن نوشته‌اند که کیخسرو به فریبرز پیشکش‌های فراوان داد و او را به فرمانداری مُکران گماشت. برپایهٔ یک روایت الحاقی در شاهنامه، فریبرز به تشویق رستم با مادر کیخسرو که فرنگیس یا فریگیس نام داشت پیوند زناشویی بست.
سرنوشت فریبرز نیز همچون چهار پهلوان ایرانی دیگر اینگونه بود که آنها در واپسین سفر کیخسرو به سوی پروردگار او را تا نزدیکی چشمه‌ای همراهی کردند و پس از آنکه کیخسرو سروش را دید به آسمان عروج کرد، همه پهلوانان در برف گرفتار شدند.
فریبرز برای بار نخست دز زمان اوج شهرت و نام‌آوری رستم به منصه ظهور می‌رسد. کیکاووس در جنگ مازندران دچار نابینایی یا کم‌سویی گشت و پزشکان علاج بینایی‌اش را قطره‌ای از خون جگر دیو سفید تجویز کردند و اینک رستم پهلوان دیوسفید را هلاک و خون او را جهت مداوای چشم کیکاووس آورده است:
انجمن اخوت
پایه‌گذار انجمن اخوت ایرانی انجمن اخوت را علی‌خان ظهیرالدوله سیاستمرد و عارف ایرانی دوره قاجار که در ۱۳۰۳ هجری قمری از پیروان صفی‌علی‌شاه شد، تأسیس کرد. ظهیرالدوله و همسرش فروغ‌الدوله با شروع جنبش مشروطه به آزادی‌خواهان پیوستند و در رویداد به توپ بستن مجلس خانه‌شان ویران شد. دختر او، فروغ‌الملک نیز از دراویش انجمن اخوت بود و در سیر و سلوک عرفانی مقام مرشدی داشت.
اسماعیل مرزبان (امین الملک) در سخنرانی خود به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس انجمن اخوت در سال ۱۳۱۷هجری شمسی پایه‌گذاری انجمن را به صفی علیشاه نسبت می‌دهد. اگر چه عنوان می‌کند که این انجمن در ۲۸ آذر ۱۲۷۸ توسط علی ظهیرالدوله ملقب به صفا علی صورت علنی یافته‌است. جلسات انجمن اخوت از این تاریخ با نظم خاص در سالنی که ۱۱۰ صندلی به نام هر یک از اعضاء در آن قرار داشت در جوار منزل ظهیرالدوله برگزار می‌شد تا زمانی که عمال محمد علی شاه قاجار در واقعه حمله به مجلس، این بنا و منزل ظهیرالدوله را به توپ بسته و به کلی ویران کردند. آنچه روشن است آن است که در سال ۱۳۱۶ صفی علیشاه در گذشت و ظهیرالدوله جانشین او شد، و در سال ۱۳۱۷ انجمن اخوت توسط ظهیرالدوله علنی شد.
کلباد پسر ویسه
کُلباد پسر ویسه یکی از پهلوانان توران در شاهنامه است. او در جنگ دوازده رخ به دست فریبرز کشته شد. کلباد از جمله کسانی بود که در بازی چوگان سیاوش شرکت داشت او در زمین افراسیاب بود.
در جنگ دوازده‌رخ چون پیکار به مبارزهٔ تن به تن رسید، یازده نفر از سپاه ایران و یازده نفر از سپاه توران قرار شد با یکدیگر نبرد کنند، نخستین افراد از طرفین، فریبرز از لشکر گودرز و کلباد از لشکر پیران آماده پیکار گشتند. زمین پستی برای نبرد انتخاب شد که تپه‌ای مشرف بر آن بود تا هر کدام از جنگاوران بر حریف غلبه یافته او را کشتند بالای تپه آیند تا سپاهیان دو طرف نتیجه را مشاهد نمایند. این تپه را تپه‌ٔنشان نامیدند.
فریبرز چون شیر از لشکر بیرون شد کمان را بزه کرد اما تیر همراه نداشت ناچار دست به شمشیر برد. مبارزه چندان ادامه نیافت کلباد با ضربه‌ای به دو نیم گشت و از اسب فرو افتاد. فریبرز نیز پیاده شد با کمند او را محکم بست به بالای تپه آمد فریاد پیروز باد شاه پیروزگر (کیخسرو) سر داد:
ملامین
مِلامین، ماده‌ای با نقطهٔ ذوب ۳۴۵ سانتی گراد است که با گرم کردن دی سیان دی آمید به تنهایی یا در مجاورت آمونیاک یا سایر بازها و در حلال‌های آلی گوناگون ساخته می‌شود. ملامین ماده مهمی در صنعت پلاستیک است و از تراکم آن با متانال و سایر ترکیبات، رزین‌های گرماسخت تهیه می‌شوند که پایداری چشمگیر در برابر گرما و نور دارند. رزین های ملامین در برابر آب داغ مقاومت کمی از خود نشان می دهند. رسوایی شیر چینی ۲۰۰۸
https://en.wikipedia.org/wiki/Melamine
اشعیا
اِشَعیا (به عبری: יְשַׁעְיָהוּ، در یونانی:Ἠσαίας، در انگلیسی: Isaiah، در عربی: اشعیاء؛ به معنی «نجات خداوند») از پیامبران عهد عتیق و نویسنده کتاب اشعیا است. اشعیا پسر عاموس بود و در اورشلیم در نزدیکی هیکل سلیمان زندگی می‌کرد. او با زنی به نام نبیه (در عبری:נאביה) ازدواج کرد که به اعتقاد بعضی از مفسرین تورات، به مانند دبوره و هولده پیامبری داشته‌است. اشعیا دو پسر به نام‌های مَهیر شَلال حاش بَز و شاریاشوب داشت. اشعیا در زمان پادشاهی عزیا، ٱحاز و حزقیا، در یهودیه به مدت شصت و چهار سال پیامبری می‌کرده‌است. اولین دوره خدمت او در آخرین دوران فرمان‌روایی عزیا و در حدود ۷۴۰ قبل از میلاد بود. او تا سال چهاردهم سلطنت حزقیا مشاور روحانی او بود و در نزد وی مقامی به دست آورد؛ در این زمان او در مجامع عمومی شرکت کرد و در زمان منسی به حبس محکوم شد و از او شهادت خواستند. اشعیا تا سال ۶۸۱ قبل از میلاد، زیسته‌است.او به پیامبر بشارت و شاهزاده پیامبران عهد عتیق شهرت یافته‌است.
اشعیاء پیامبر، بر حسب نقل هاکس در قاموس مقدس به ترتیب ذیل از کتاب المقدس استفاده کرده:"به‌معنی نجات خداوند است. با عزیا، یوثام، احاز و حزقیا معاصر بوده و از انبیاء بزرگ بنی‌اسرائیل است. برخی از کتب تاریخی از جمله حیات عزیا تصنیف او است. وی با هوشیع، یوئیل و عاموص نبی نیز معاصر بوده‌است. کتاب اشعیاء شامل نبوات و اشاراتی است که یک قسمت از آن‌ها نبوات اعلی و اشارات دقیق از آمدن مسیح است و از این رو او را به نبیّ انجیلی ملقب ساخته‌اند. ۲۹ باب از نبوات این کتاب شامل حوادث و وقایع متفرقه است. در برخی از آن‌ها به صلح کلی در زمان مسیح اشاره شده‌است و مابقی کتاب ایشان، اشاره به دو حادثه عظیم است. بعضی از نقّادین می‌گویند که فصول ۶۶–۴۰ دو قرن بعد از اشعیاء نوشته شده‌است. برخی از دانشمندان دلائلی آورده‌اند که آن‌ها نیز مانند سایر فصول کتاب توسط خود ایشان نگارش یافته‌است.
نحمیا
نِحِمیا (عبری:נְחֶמְיָה به معنی «از یهوه آرامش یافته») پسر حکلیا از سبط یهودا و رهبر یهودیه بود. نحمیا در زمانی که شاهنشاهی ایران بر بابل چیره شد، به پیامبری رسید. او در کاخ شوش مباشر و ساقی اردشیر بود. در زمانی که نحمیا در دربار اردشیر مباشر بود، از اورشلیم پیغامی به او رسید که او را از ویرانی حصار و دروازه‌های اورشلیم و خرابی خانه‌های یهودیان در آن شهر آگاه کرد. نحمیا چند روز را روزه گرفت و در مقبره پدرانش گریست؛ پادشاه که به غم او پی برد، دلیل اندوهش را پرسید، و سرانجام به او اجازه داد که به اورشلیم برود و او را در آن‌جا حاکم و استاندار قرار داد. او در سال بیستم سلطنت اردشیر(۴۴۵ قبل از میلاد) به اورشلیم رسید. دیوار اورشلیم در زمان او بنا شد، و ساکنین جدیدی به یهودا و اورشلیم وارد گشتند. یریحو، حسنا، مشلام، صادوق، یویاداع، یادون، لویان و راحوم از کسانی بودند که در بنا کردن دیوار اورشلیم به نحمیا یاری رساندند. او سپس به افزایش جمعیت اورشلیم پرداخت و بدهیها را لغو کرد و به عزرا کمک کرد که قوانین موسی را اجرا کرده و یهودیان را مجبور به جدا شدن از زنان غیریهودی خود کند. بعد از ۱۲ سال حکمرانی در اورشلیم، او به شوش بازگشت. بعد از مدتی در شوش، او دوباره به اورشلیم بازگشت و مشاهده کرد که مردم به روشهای غلط خود بازگشته اند. غیریهودیان اجازه یافتند که در درون اورشلیم در روز شبات تجارت کنند و در معبد غرفه داشته باشند. او بسیار خشمگین شده و معبد و کاهنان و لاویان را طهارت داد و پیروی از قوانین موسی را اجباری کرد.
در تلمود نیز به نحمیا اشاره شده است. بر اساس بعضی متون یهودی او یک کوهن (نسل هارون) بوده است. ولیکن ربیها نحمیا را به دلیل غرور (نحمیا ۱۳) و بی احترامی به پیشیانش نظیر دانیال مواخذه میکنند. از این رو آنان اعتقاد دارند که کتاب نحمیا به عنوان بخشی از کتاب عزرا قرار گرفته است و نه به صورت کتابی جداگانه.
دیسنومیا (قمر)
دیسنومیا قمر سیارهٔ کوتولهٔ اریس، ۱۵۰ کیلومتر قطر دارد و فاصلهٔ آن از جرم مادر ۳۷٬۰۰۰ کیلومتر است. ماه قمری اریس، ۱۶ روز به طول می‌انجامد که باعث ایجاد ۱۲٬۷۷۵ ماه قمری در طی یکسال گردش اریس به دور خورشید می‌گردد.
واحد نجومی
واحد نجومی یا یکای اخترشناسیک که با نماد au، ua و AU نمایش داده می‌شود یکی از یکاهای طول است. بیشترین دوری زمین تا خورشید که نزدیک برابر با یک "واحد نجومی" در نظر گرفته شده‌است.
هرچند که گردش زمین به دور خورشید در یک مدار بیضی صورت می‌گیرد ولی سالانه در یک دور کامل اوج و حضیض خورشیدی میانگین دوری زمین تا خورشید رقم تقریباً ثابتی به دست می‌دهد که در آغاز، پایهٔ اندازهٔ "واحد نجومی" قرار گرفت. ولی اکنون در سطح بین‌المللی توافق شده که بیشترین دوری که همان اوج است مبنا قرار گیرد. این دوری دقیقاً برابر با پذیرفته شده که بسیار نزدیک به ۱۵۰ میلیون کیلومتر یا ۹۳ میلیون مایل است.
نماد UA از طرف ادارهٔ بین‌المللی وزن‌ها و مقیاس‌ها و استاندارد بین‌المللی ISO/IEC ۸۰۰۰۰ پیشنهاد شد. درحالی که اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی UA را پیشنهاد کرد. هم‌اکنون نماد UA در کشورهای انگلیسی‌زبان معمول‌تر است. در حالت عمومی، حروف بزرگ هنگامی به عنوان نماد استفاده می‌شوند که پس از یک دانشمند که به صورت فردی کار می‌کرده‌است انتخاب شده باشند؛ نمادهای UA یا U.u می‌توانند به معنی یکاهای اتمی یا حتی یکاهای قراردادی باشند. اما امروزه نماد AU برای اشاره به واحد نجومی به‌طور گسترده استفاده می‌شود.
نماد AU در اصل به عنوان طول نیم‌قطر بزرگ مدار بیضی شکل گردش زمین به دور خورشید در نظر گرفته شده بود. در سال ۱۹۷۶ (میلادی) اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی بازگشتی به تعریف AU داشت و خواست که آن را به صورت درست‌تر بیان کند. بنابراین AU برابر طولی تعریف شد که در آن ثابت گرانشی گاوس ("k") مقداری برابر با ۰٫۰۱۷۲۰۲۰۹۸۹۵ دارد. درحالی که همه یکاهای اندازه‌گیری، یکاهای طول، جرم و زمان هستند.
تعریف معادل دیگری که ارائه شد عبارت است از: شعاع یک مدار دایره نیوتنی غیر آشفته به دور خورشید که ذره‌ای با جرم بینهایت کوچک با بسامد زاویه‌ای ۰٫۰۱۷۲۰۲۰۹۸۹۵ رادیان در روز روی آن حرکت می‌کند. یا طولی که ثابت گرانشی خورشیدمرکز آن برابر با ۰٫۰۱۷۲۰۲۰۹۸۹۵AU/d یا دوری زمین تا خورشید است.
کمربند کویپر
کمربند کویپر، ،عملا در سال ۱۹۳۰ از سوی اخترشناسی به نام ف.ک.لئونارد به صورت نظریه مطرح شد.اما نام گذاری این نظریه به شکل فوق به افتخار جرارد کویپر، اخترشناس هلندی‌تبار،شاغل در آمریکا انجام شد.وی بر پایهٔ مدار برخی از دنباله‌دارهای شناخته‌شده و وجود اجرامی مانند سیارهٔ کوتولهٔ پلوتون باور داشت که کمربندی از اجرام دنباله دار مانند در ورای مدار نپتون وجود دارند. ۲۰ سال پس از مرگ او نخستین جرم کمربند کویپر در فاصله ۴۲ واحد نجومی از خورشید شناخته شد. این جرم به قطر ۲۴۰ کیلومتر با نام ۱۹۹۲QB۱ نامگذاری شد.
از آن زمان تاکنون بیش از ۸۰۰ جرم دیگر در کمربند کویپر یافته شده‌است. گمان می‌شود حداقل ۳۵۰۰۰ جهان یخ زده با قطری بیش از ۱۰۰ کیلومتر در این منطقه وجود داشته باشند و شاید ده‌ها بار بیش از این، اجرام کوچک‌تری در کمربند کویپر پنهان از دید ما باشند. کل جرم موجود در کمربند کویپر باید چند صد برابر جرم موجود در کمربند سیارک‌ها که در میان مدار مریخ و مشتری است باشد.
کمربند کویپر منشأ اصلی دیسک پراکنده است که خاستگاه ریزسیاره‌ها و جسم فرانپتونی است. از جمله اجسامی که در این کمربند هستند می‌توان اریس و پلوتون را نام برد. به استثنای سرس، تمام سیاره‌های کوتوله در کمربند کویپر قرار دارند. ریشه این کلمه هلندی است با تلفظ کایپر، اما خود جرارد کویپر که دانشمندی هلندی آمریکایی بود ترجیح می‌داد این کلمه با تلفظ آمریکایی، کویپر خوانده شود.)
اوری آونری
آوری آونری (زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۳ - درگذشته ۲۰ اوت ۲۰۱۸) روزنامه‌نگار، فعال صلح چپ‌گرا اسرائیلی آلمانی‌تبار و عضو سابق کِنِسِت (مجلس اسرائیل) است. او بنیانگذار و رهبرِ کنونیِ «بلوک صلح»، گروه فعال صلح در اسرائیل است.
آونری ۱۰ ساله بود که از آلمان به اسرائیل مهاجرت کرد. در ۱۹۳۸ او که تنها ۱۵ سال داشت به یکی از گروه‌های شبه‌نظامی صهیونیست رویزیونیست به نام «ایرگون» پیوست. تا ۱۹۴۲ که ۱۹ ساله شده بود از تاکتیک‌های ترورِ ایرگون زده شد و از این گروه جدا شد. در جنگ اعراب و اسرائیل در ۱۹۴۸ آونری در واحد کماندوِیی روباه‌های سامسون می‌جنگید و سرودِ این گروه را نوشت. بعدها در کتابی به نام «در زمین‌های فیلیستیا» این دوران را شرح می‌دهد.
آونری در دههٔ ۵۰ و ۶۰ به همراه شالوم کوهن، سردبیر و ناشر هفته‌نامه‌ای به نام «هائولام هازه» (این جهان) بود که تا سال‌ها روزنامهٔ آلترناتیو اصلی در اسرائیل بود. آونری در ۱۹۶۵ حزبی سیاسی به نام «این جهان-قدرت نوین» تأسیس کرد و در انتخابات ۱۹۶۵ شرکت کرده و به کنست راه یافت. در انتخابات ۱۹۶۹ او مجدداً برنده شد اما حزبش منحل شده و او حزب جدیدی به نام «مری» (شورش: اردوگاه رادیکال اسرائیل) تأسیس کرد. «مِری» در انتخابات ۱۹۷۳ به هیچ کرسی‌ای نرسید.
آونری در ۱۹۷۵ مورد حمله با چاقو قرار گرفت و به شدت زخمی شد. بعدها رسماً اعلام شد که تروریست، دیوانه بوده‌است. خود آونری در ۱۹۷۷ به عنوان کاندیدای «اردوگاه چپ اسرائیل» به کنست بازگشت اما در انتخابات ۱۹۸۱ شکست خود. او بعدها در «فهرست پیشرو برای صلح» شرکت کرد.
آونری در ۳ ژوئیه ۱۹۸۲ و در اوج «نبرد بیروت» و در ملاقاتی معروف به دیدار یاسر عرفات رفت و می‌گویند این اولین دیدار شهروندی اسرائیلی با عرفات بوده‌است. او بعدها به فعالیت چپ‌گرایانه روی آورد و در ۱۹۹۳ «بلوک صلح» (گوش شالوم) را تأسیس کرد که تا امروز، ۲۰۰۷، نیز رهبر آن است. آونری سکولاریست و به شدت مخالف نفوذ مذهب در سیاست است. در سال ۲۰۰۶ باروخ مارزل، از فعالان سیاسی صهیونیست، در مصاحبه‌ای در «شبکه ۱۰» از ارتش اسرائیل خواست تا در عملیاتی آونری را به قتل برسانند.
آونری برای راهبرد «تأثیر چرخ کوچک» خود معروف است به این معنی که او فکر می‌کند «گوش شالوم» قرار نیست به جنبشی توده‌ای بدل شود اما مانند چرخی کوچک بر چرخ‌های بزرگ سیاست تأثیر می‌گذارد و این‌گونه تغییر ایجاد می‌کند. http://www.bbc.com/persian/live/45245269
عوبدیا
عوبَدیا (عبری:עבדיה به معنی «بنده خداوند») از پیامبران بنی‌اسرائیل و رهبران قوم یهود بوده‌است. نام او چندین بار در عهد عتیق ذکر گشته‌است. و او را نویسنده کتاب عوبدیا دانسته‌اند.
عوبدیا در شکیم زاده شد و ادوم ساکن شد. او از نوادگان الیفاز دوست ایوب بود؛ او در ادوم به یهودیت گروید. عوبدیا یکی از خدمتگزاران دربار آخاب بود، که از خانه او پاسداری می‌کرد و خزانه پادشاه را در اختیار داشت. در هنگامی که شاه پیامبران خدا را می‌کشت، عوبدیا صدتن از پیامبران را در غار پنهان کرده و برای ایشان خوردنی می‌آورد. پس از گذشت سه سال از قحطی سختی که در سامرا روی داده بود، اخاب و عوبدیا زمین را برای یافتن مرتع برای رمه‌های اخاب تقسیم کرده و هر یک به سمتی برای جستجوی مرتع رفتند. هنگام جستجو، عوبدیا ایلیا را ملاقات کرد. ایلیا از عوبدیا خواست که اخاب را از حضورش آگاه کند.عوبدیا ترسید که با گفتن این جمله، اخاب او را بکشد؛ اما ایلیا او را مطمئن ساخت که خودش را بر اخاب نمایان خواهد کرد، عوبدیا دستور ایلیا را اطاعت کرد و رفت. عوبدیا با ارمیا وابستگی داشته‌است. کتاب عوبدیا حاوی پیشگویی‌های او درباره ادوم است؛ عوبدیا ادوم را به خاطر قصور در کمک به بنی‌اسرائیل مورد سرزنش قرار داده‌است و ویرانی آن را نزدیک دانسته‌است. او همچنین حمله فلسطینیان به اورشلیم در طی سلطنت یهورام و حمله بابلی‌ها به اورشلیم را پیش‌بینی کرد. مکان مرگ او را در احزا در فلسطین دانسته‌اند.
مسیحیان عوبدیا را از قدیسان می‌دانند؛ روز بزرگداشت او در کلیسای قبطی دهم ژانویه، در کلیسای ارتدکس یونانی نوزدهم نوامبر، در کلیسای انجیلی ارمنستان سی و یکم ژوئن می‌باشد.
میکاه
میکاه (در عبری:מִיכָה به معنی «چه کسی مانند یهوه است»)پسر املاه از پیامبران بنی‌اسرائیل بود که در مورشت، شهر کوچکی در یهودیه واقع در جنوب غربی اورشلیم و نزدیکی شهر فلسطینی جاد زندگی می‌کرد. میکاه هم‌زمان با اشعیا و هوشع به پیامبری رسید. او در طول سلطنت‌های یوتام، آحاز و حزقیا در پادشاهی شمالی و جنوبی خدمت می‌کرد و خودش را اهل سامرا و اورشلیم می‌دانست. میکاه سقوط سامرا و ویرانی یهودیه را پیش‌بینی کرد. میکاه بت‌پرستی، بی‌عدالتی و یاغیگری را محکوم کرده و شکوه صهیون و ظهور مسیح را نبوت کرد. کتاب میکاه از بخش‌های عهد عتیق است که در هفت باب تنظیم شده است.
هوشع
هوشَع (در عبری:הוֹשֵׁעַ، یونانی:Ὠσηέ به معنی «رهایی از سوی خداست») پسر بئیری نخستین پیامبر از پیامبران کوچک عهد عتیق بود. او زنی به نام گومر دختر دبلایم را به زنی گرفت و از او صاحب دو پسر به نام‌های یزرعیل و لوعمی و یک دختر به نام لوروحامه شد. در زمان پیامبری هوشع، بنی‌اسرائیل به پرستش بعل روی آورده و در مکان‌های بلند قربانی می‌کردند، و پیکره گوساله‌ای را در سامریه می‌پرستیدند. آنان یهوه را نشناخته و نسبت به وی خیانت ورزیده بودند، به طوری که وجود او را انکار می‌کردند. اما هوشع آنان را به یگانه‌پرستی و عدالت فراخواند. هوشع همچنین زنی زناکار برای خود گرفت که همانا جومر بود.
عبدالحمید محتشم
عبدالحمید محتشم، در کنار حسین الله کرم یکی از مؤسسین و دبیرکل انصار حزب‌الله است او همچنین سردبیر نشریه یالثارات الحسین است وی به همراه الله کرم و حمید استاد در نهم خرداد ۱۳۹۷ در لیست تحریم ایالات متحده آمریکا قرار گرفت.
انصار حزب‌الله یکی از قویترین گروه‌های تندرو (راست افراطی) در جمهوری اسلامی است که نفوذی غیر متعارف در میان مسئولین رده بالای دولتی و فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و مسئولین امنیتی و اطلاعاتی و مجلس شورای اسلامی دارد گفته می‌شود این گروه که ملقب به لباس شخصی‌ها هستند و رهبران آن مستقیماً با آیت الله خامنه ای در ارتباط هستند و بدون واسطه از او دستور می‌گیرند.
در ۹ خرداد ۱۳۹۷، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا عبدالحمید محتشم و الله کرم و حمید استاد از مسئولان انصار حزب‌الله را به دلیل نقش در نقض حقوق بشر مورد تحریم قرار داد.
بر اساس بیانیه این وزارتخانه، عبدالحمید محتشم به عنوان یکی از بنیانگذاران انصار حزب‌الله، نقش مهمی را در نظارت بر اقدامات این گروه ایفا می‌کند. اظهارات محتشم مبنی بر فرستادن نیروهای انصار حزب‌الله به خیابان‌ها برای مبارزه با بی‌حجابی از دیگر دلایلی است که برای تحریم وی عنوان شده‌است.
نورت‌وست ایرلاینز
نورت‌وست ایرلاینز شرکت هواپیمایی آمریکایی است، که به‌عنوان شرکت تابعه دلتا ایرلاینز بشمار می‌آید. این شرکت هم‌اکنون در ناوگان خود دارای ۳۲۰ هواپیمای جت مسافربری است.
شرکت نورت‌وست ایرلاینز در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۰ با خطوط هواپیمایی دلتا ادغام شد و امروزه بیشتر هواپیماهای آن با آرم دلتا پرواز می‌کنند. عمر متوسط هواپیماهای این شرکت مسافربری در سال ۲۰۰۷ نزدیک به ۱۸ سال بود. دفتر مرکزی نورت‌وست ایرلاینز در شهر ایگان، مینه‌سوتا، ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
ناواهو
ناواهو نام یکی از بزرگ‌ترین قبایل سرخ‌پوست ایالات متحده آمریکاست.
ملت ناواهو با بیش از ۳۹۹٬۴۹۴ عضو قبیله ای ثبت نام کرده , بزرگترین قبیله به رسمیت شناخته شده از نظر فدرال در آمریکا است؛ ملت ناواهو دارای بزرگترین منطقه اختصاصی سرخپوستی در این کشور است. چهار گوشه در کنار این منطقه اختصاصی قرار دارد و این منطقه مساحتی بالغ بر ۲۷٬۰۰۰ مایل مربع (۷۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) در آریزونا، یوتا و نیومکزیکو دارد. در سراسر این منطقه به زبان ناواهو تکلم می‌شود، و بیشتر ناواهوها انگلیسی هم صحبت می‌کنند.
ایالات دارای بیشتر جمعیت ناواهو عبارتند از آریزونا (۱۴۰٬۲۶۳) و نیومکزیکو. (108,306). بیش از سه چهارم جمعیت ثبت نام کرده ناواهو در این دو ایالت زندگی می کنند.
جدا از خود ملت ناواهو، گروه کوچکی از ناواهوتباران عضو قبایل سرخپوستی از نظر فدرال به رسمیت شناخته شده رودخانه کلرادو هستند.
بنابر افسانه‌های باستانی اقوام سرخپوست ناواهو، اجداد این قوم با ستاره‌نشین‌ها دیدار داشته و آنها با سپرهای پرنده به زمین آمده‌اند. ستاره‌نشینها همواره راهنمای این قبایل بوده‌اند.
بوطیقای شعر نو
ب‍وطی‍ق‍ای ش‍ع‍ر ن‍و: ن‍گ‍اه‍ی دی‍گ‍ر ب‍ه ن‍ظری‍ه و ش‍ع‍ر ن‍ی‍م‍ا ی‍وش‍ی‍ج نام کتابی است از منتقد معاصر ایران، شاپور جورکش. این کتاب معروف‌ترین اثر جورکش است و به اعتقاد بسیاری از صاحبنظران «بوطیقای شعرنو» یکی از بهترین کتاب‌هایی است که در مورد نیما و شعر او نوشته شده است.
این کتاب از آثار انتقادی درباره شعر نیمایی است. جورکش در این کتاب تفاوت اصلی جهان‌بینی نیما یوشیج را با شاگردان و پیروان او بازگویی می‌کند. جورکش معتقد است که کسی شعر نیمایی و دامنه میدان دید تازه او را نفهمیده است، زیرا غیر از سخت خوانی آثار نیما، فهم نوشته‌هایش هم سخت است.
«بوطیقای شعر نو» در پی پاسخ به پرسش‌هایی است مانند اینکه آیا نیما را شناخته‌ایم؟ منظور نیما از شعر نو چه بود؟ شعر نو را چه مؤلفه‌هایی تعیین می‌کند؟ بحران شعر معاصر از کجا سرچشمه می‌گیرد؟ و نیما چه راه‌حلی برای آن پیشنهاد می‌کند؟
جورکش معتقد است بحران کنونی شعر ایران، همان بحرانی است که نیما پنجاه سال پیش شناسایی کرد و به عنوان راه‌حل گام به گام برای گذر دادن هنر ملی از این «راه‌کور»، شعر نو را پیشنهاد کرد و کالبد شعر سنتی را بر مبنای اصول دموکراتیک به شعر نیمایی تبدیل کرد.
فصل اول «بوطیقای شعر نو» به مبحث مؤلفه‌های شعر نو اختصاص دارد و نظرات مختلف را بررسی می‌کند و به منظور نیما از دو واژه‌ی «سوبژکتیویته» و «ابژکتویته» می‌پردازد. فصل دوم به عناصر محوری بوطیقای نیما و مؤلفه‌های «میدان دید تازه‌ی» و عناصر محوری شعرهایی از نیما که دارای ویژگی‌هایی مشترکند، می‌پردازد. عناصر محوری بوطیقای نیما عبارتند از: استغراق، ابژکتیویته ـ سوبژکتیویته، وصف و روایت. فصل پنجم به سه پیرو نیما یعنی میرزاده عشقی، احمد شاملو و مهدی اخوان ثالث می‌پردازد. فصل ششم «پی‌جویی دستاوردهای نیما» در گفتگو با منوچهر آتشی و م.آزاد است.
جورکش معتقد است است نیما بارها گفته اصل فرم است نه معنا.
شاپور جورکش می‌گوید ویرایش جدید کتابش در زمینه‌هایی مانند تاثیر گرفتن نیما از منظومه‌های نظامی گنجوی نیاز به تجدید نظر دارد. او می‌گوید «در کتاب آمده نیما مستقیماً تحت تأثیر ادبیات فرانسه این تئوری‌ها و نظریه‌ها را به دست می‌آورد. بعد با توجه به تأکیدهایی که نیما روی خوانش منظومه‌های نظامی داشت، دیدم دقیقاً حرف او درست است او از نظامی سرخط گرفته و جایگزین کردن «او» به جای راوی متکلم وحده را بیشتر مدیون آثار نظامی است تا آثار فرانسوی. این گفتمان دیالوگی را که در واقع زاویه دید «من» را به منظر دیگر باوری و جانشین کردن «او» را نیما دقیقاً از آثار استاد گنجه می‌گیرد»
کتاب «بوطیقای شعر نو» با مشخصات زیر به چاپ رسیده‌است:
دبوره
دبوره یا دِوُرا(در عبری:דְּבוֹרָה، به معنی «زنبور عسل») از زنان عهد عتیق و چهارمین داور طوایف بنی‌اسرائیل قبل از پادشاهی داوود بود که از قبیله افرایم در غرب اردن به داوری برگزیده شد. دبوره جهت داوری زیر نخل دبوره در میان رامه و بیت‌ایل می‌نشست و مردم یا رؤسای اسباط بنی‌اسرائیل به آن‌جا می‌آمدند تا دبوره اختلافاتشان را داوری نماید. او را مادر اسرائیل و پیامبر زنان نامیده‌اند. او قوم یهود را از ستم یابین پادشاه کنعان آزاد ساخت. دبوره، باراق پسر ابینعام را به فرماندهی سپاه خود برگزید، باراق در جنگ با سیسرا امیر حتیان پیروز شد. پس از این پیروزی سپاه دبوره بر حتیان، چهل سال صلح برقرار شد. دبوره در ستایش این پیروزی شعری سرود و ٱن را بر قبایل اسرائیل خواند؛ این شعر از قدیمی‌ترین قطعات ادبیات عهد عتیق است. بخشی از این سرود چنین است:دبوره همسر مردی به نام لبیدوث (به معنی مشعل) بود. مدت داوری دبوره چهل سال بود. او در تل قادش درگذشتو مقبره منسوب به او و باراق در نزدیکی همان شهر واقع است.
مانیکور
مانیکور یک کار زیبایی آرایشی و بهداشتی بر روی ناخن‌های دست است که در خانه یا سالن زیبایی انجام می‌شود. مانیکور شامل پر کردن، شکل دادن به لبه ناخن، کشیدن و قطع کردن پوست مردهٔ صفحهٔ ناخن، درمان، ماساژ دست و استفاده از لاک ناخن است. هنگامی که این کار بر روی پا و ناخن‌های پا انجام شود، پدیکور نامیده می‌شود.
مانیکور فرانسوی، یک روش مانیکور (لاک ناخن زدن) است. این ایده ابتدا در پاریس به وجود آمد و مایه اصلی آن، استفاده از رنگ صورتی و طبیعی خود ناخن به علاوه خطی از رنگ سفید در قسمت جلو است. این ترکیب، یادآورنده رنگ طبیعی ناخن است. قسمت جلویی ناخن سفید می‌شود و بقیه آن با برق ناخن، رنگ صورتی می‌گیرد.
مانیکور فرانسوی ممکن است به قرن ۱۸ بر گردد و در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بسیار معمول بوده‌است. دلیل انتخاب این مدل، سادگی و ظاهر طبیعی و بسیار تمیز ناخن است.
هزینه این مانیکور معمولاً گران‌تر از انواع دیگر مانیکور است. در ابتدا یک لایه برق ناخن به کل ناخن زده می‌شود و بعد با دقت یک هاله سفید در قسمت جلوی ناخن، رسم می‌شود.
در مانیکور آمریکایی، ابتدا کل ناخن به رنگ صورتی طبیعی (یا با برق ناخن) رنگ می‌شود و بعد قسمت جلویی ناخن‌ها به رنگ بژ در می‌آید.
کتاب داوران
کتاب داوران یا کتاب قضات(درعبری:ספר שופטים "سِفِر شُفتیم") یکی از بخش‌های تنخ یا عهد عتیق است که به زبان عبری نوشته شده‌است. بر طبق روایات یهودی، سموئیل نویسندهٔ کتاب داوران است. ناتان و جاد نیز که از پیامبران همراه داوود بودند، در نگارش کتاب دست داشته‌اند. این کتاب پیش از تصرف اورشلیم توسط داوود و در سال ۱۰۰۰ قبل از میلاد نوشته شده‌است؛ زمانی‌که یبوسیها اورشلیم را تحت سلطه داشتند. در این کتاب زندگی داورانی چون عتنئیل، ایهود، دبوره، باراک، جدعون، ابیملک، یفتاح و شمشون آمده‌است. در این کتاب به داوران کوچکی چون تولع، یائیر، شمجر، ابصان، ایلون و عبدون نیز اشاره شده‌است.
کتاب یوشع
صحیفه یوشع یا کتاب یوشع بن نون(عبری:ספר יהושע سفر یهوشوا) ششمین کتاب تنخ و یکی از بخش‌های عهد عتیق در انجیل است. این کتاب پس از سفر تثنیه و پیش از کتاب داوران آمده‌است. بعضی مورخان، نگارش کتاب یوشع را پس از دوران پادشاهی دانسته‌اند. بر اساس تلمود، یوشع بن نون این صحیفه را نوشته‌است؛ اما بخش آخر آن که مربوط به دفن یوشع است، نوشتهٔ العازر پسر هارون است. محتوای کتاب شرح وارد شدن قوم اسرائیل به سرزمین کنعان را به رهبری یوشع بن نون بیان می‌کند. کتاب به دو بخش اصلی تقسیم شده‌است. در بخش اول شرح جنگهای اسرائیل در قسمت مرکزی، شمالی و جنوبی کنعان و نابودی دشمنانشان است. در بخش دوم شرح تقسیم اراضی بین دوازده قبیله اسرائیل بیان شده‌است. در این دو بخش سخنان خداوند و یوشع بن نون بیان می‌شود و نیاز به متابعت از قوانین موسی (تورات) مورد تأکید قرار می‌گیرد. با اینکه به صورت سنتی فرض می‌شود که این کتاب توسط شخص یوشع بن نون نوشته شده‌است ولیکن برخی محققین عقیده دارند که کتاب توسط چندین نفر و در گذر زمان نوشته شده‌است.
بخش اول: وارد شدن به ارض مقدس و تحت کنترل گرفتن آن بخش دوم: تقسیم شدن زمین بین دوازده قبیله بخش سوم: خلاصه
خدا به یوشع دستور می‌دهد که ارض مقدس را تسخیر کند و به او اخطار می‌کند که به عهد خداوند پایبند باشد.
اسرائیلیها از رود اردن به وسیله معجزه خداوند به وسیله تابوت عهد عبور می‌کنند. تسخیر کنعان با نبرد اریحا آغاز می‌شود و سپس در آی ادامه میابد. یوشع برای یهوه در شمال کنعان قربانگاهی می‌سازد و عهد او را یادآور می‌شود. توجه کتاب سپس به جنوب مربوط می‌شود و شرح برخورد اسرائیلیها با گیبونیتها بیان می‌گردد. اتحاد کنعانیها و آموریتها توسط معجزه یهوه نابود می‌شود. سپس دوباره کتاب به شمال کنعان می‌پردازد. اتحاد قدرتمند کنعانیها به رهبری هازور پادشاهشان به وسیله کمک یهوه نابود می‌گردد. یوشع موفق به تسخیر تمامی سرزمین کنعانیها می‌شود.
بعد از اینکه یوشع و مردمش به کمک یهوه بر دشمنانشان پیروز شدند زمان تقسیم اراضی جدید فرا می‌رسد. یهوه به عنوان پادشاه اسرائیل به هر قبیله اسرائیل زمینی می‌بخشد. در نهایت شهرهای مهاجران و لاویان مشخص می‌شود.
یوشع با قوم اسرائیل خداحافظی می‌کند و به آنها یادآور می‌شود که به یهوه و عهد خود با خدا وفادار بمانند. او به آنها اخطار می‌دهد که در صورت متابعت از خدایان دیگر مورد قضاوت خداوند قرار می‌گیرند.
فریدون جیرانی
فریدون جیرانی (زاده ۱۳۳۰ در بردسکن) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و مجری و کارشناس فیلم ایرانی است. فیلم‌های وی در گیشه به فروش بالایی دست یافته و اکثرشان جنجالی بوده‌اند. او با فعالیت خود در تئاتر با بازی در نمایش عصمت در سال ۱۳۵۱ آغاز به کار کرد و در سال ۱۳۵۲ در سینمای آزاد مشهد عضو شد. جیرانی حضور در سینمای حرفه‌ای را در سال ۱۳۶۰ با نوشتن فیلم‌نامه فیلم آفتاب نشین‌ها تجربه کرد. همچنین او در مطبوعات نیز فعالیت دارد. وی فعالیت در مطبوعات را با سردبیری در مجله سینما در سال ۱۳۷۰ آغاز کرد.
از فیلم‌هایی که او کارگردانی آن‌ها را به عهده داشته‌است می‌توان به قرمز، شام آخر، صورتی، سالاد فصل، پارک‌وی، سه‌گانه ستاره‌ها، قصه پریا، من مادر هستم، خفه گی و آشفته‌گی اشاره کرد. وی مجری سابق برنامه تلویزیونی هفت و برنامه «سی و پنج» است. از دیگر آثار وی می‌توان "نهنگ آبی' را نام برد.
غزل غزل‌های سلیمان
غزل غزل‌ها یا نشیدالأنشاد (عبری:שיר השירים "شِر هاشِریم" به معنی «بزرگ‌ترین غزل‌ها») یکی از بخش‌های تنخ عبری و عهد عتیق در کتاب مقدس است. نویسندگی کتاب به سلیمان پسر داوود نسبت داده شده‌است. در این کتاب چندین اشاره به سلیمان و چند اشاره به داوود پادشاه آمده‌است. تاریخ نگارش غزل غزل‌ها را قرن دهم قبل از میلاد و در زمان سلطنت سلیمان دانسته‌اند.
غزل غزل‌ها، شعری بی‌همتا در تجلیل عشق زمینی است . شعر از زبان عاشق و معشوق است که از عشق و علاقه به یکدیگر و لذت شهوانی نزدیکی با هم سخن می‌گویند. در شعر، «دختران اورشلیم» گروهی هستند که شاهد عشق بازی دو عاشق اند و حضور آن‌ها در ساختار شعر به نحوی است که به خواننده کمک می‌کند که خود را حاضر در کنار دو عاشق ببیند . در سنت یهودی، غزل غزل‌ها به عنوان تمثیلی از رابطهٔ بین خدا (به عنوان مرد داستان) و قوم بنی اسرائیل (به عنوان زن داستان) تفسیر می‌شود. . در سنت مسیحی، این شعر به عنوان تمثیلی از رابطهٔ عیسی مسیح با عروسش، کلیسای مسحیت، تفسیر می‌شود . جدای از تفاسیر مذهبی، غزل غزل‌ها در معنای ظاهری‌اش به عنوان شعری عاشقانه بین زن و مرد تحسین شده‌است.
شهرستان آغجابدیع
آغجابدیع (به ترکی آذربایجانی "Ağcabədi") شهرستانی در قسمت مرکزی جمهوری آذربایجان است.
مرکز این شهرستان شهری به همین نام است که محل تولد موسیقیدان مشهور آذربایجان، عزیر حاجی‌بیگف می‌باشد.
جمعیت این بخش ۱۱۲٬۴۰۰ نفر و مساحت آن ۱۷۶۰ کیلومتر مربع می‌باشد.
ویکی‌پدیای انگلیسی
شهرستان آغ‌دام
شهرستان آغ‌دام (به لاتین "Ağdam") رایونی در جنوب غربی جمهوری آذربایجان است با مرکزی به همین نام که اکنون شهری سکنه دار و تحت کنترل نیروهای آذربایجانی است.
شهر آغدام در سال ۱۹۹۳ میلادی در خلال مناقشه قره باغ دارای بیش از ۱۶۰٬۰۰۰ سکنه بود. همچنین این شهر دارای فرودگاه مستقل بوده‌است. اگرچه شهر در خلال جنگ به دست ارمنی‌ها به‌طور کامل ویران شده‌است اما مسجد شهر و همچنین گورستان مسلمانان سالم باقی‌مانده‌اند. بیشتر آوارگان شهر آغدام در اردوگاه‌هایی در مناطق دیگر جمهوری آذربایجان ساکن بودند. در حال حاضر کل منطقه آغدام تحت کنترل نیروهای آذربایجان است.
در شب ۱۹ نوامبر سال ۲۰۲۰ توسط ارتش آذربایجان آزاد شد
شهرستان بالاکن
بالاکَن (به لاتین Balakən، به آواری: Билкан мухъ) بخشی در شمال جمهوری آذربایجان و هم مرز با گرجستان و جمهوری داغستان روسیه است.
ویکی‌پدیای انگلیسی
شهرستان بیله‌سوار (جمهوری آذربایجان)
بیله‌سوار (به لاتین "Biləsuvar") نام شهرستان و بخشی در جنوب کشور جمهوری آذربایجان است.
در نقشه‌های قدیمی از این ناحیه با نام "پیل‌سوار" یاد شده است که به معنی "سوار بر فیل" یا "سواران بزرگ" است و اشاره به سپاهیان ساسانی دارد
پروفسور آزاد ابیشف-عضو آکادمی علوم نیویورک
پروفسور ادریس آقایف-تاریخدان
پروفسور اسلام مصطفی یف-شیمیدان
پروفسور یادگار ترکل-دکترای فلسفه
پروفسور اغایار شوکورف-دکترای فلسفه
پروفسور ترلان فرجف-دکترای صنایع
پروفسور بهلول عبدالله یف-جانورشناس
پروفسور کامیل منسیمف-دکترای فیزیک ریاضی پروفسور مسلم قربانف -دکترای فیزیک ریاضی
احمد مغانلی-نویسنده
ویکی‌پدیای انگلیسی ویکی‌پدیای آذربایجانی
حجی
حَجی (عبری:חַגַּי به معنی «جشن») یکی از دوازده پیامبر کوچک کتاب عبری تنخ و نویسندهٔ کتاب حجی در عهد عتیق انجیل بود. او در روز جشن مذهبی فطیر زاده شد. او شاهد خرابی معبد سلیمان بود و همراه با زکریا، بازگشت‌کنندگان از تبعید بابل را به بازسازی هیکل سلیمان تشویق کرد. بازسازی هیکل سلیمان باعث برانگیخته شدن سامری‌ها و حتی‌ها علیه یهودیه شد. وقتی که فرمان‌روای رودخانه فرات و دیگر مأموران سعی کردند در تلاش‌های بازسازی هیکل یهودیان مداخله کنند؛ داریوش از یهودیان حمایت کرد. پیغام حجی در سال دوم پادشاهی داریوش بزرگ به شوش فرستاده شد. اولین پیغام او در اولین روز ماه ششم و آخرین پیغام او در روز ۲۴ ماه نهم بیان گردید. حجی در هگمتانه (همدان) درگذشت و در آنجا به خاک سپرده شد. روز بزرگداشت او در کلیسای انجیلی ارمنستان ۳۱ ژوئن و در کلیسای ارتدوکس شرقی ۱۶ دسامبر است.
شهرستان شاهبوز
شهرستان شاهبوز ناحیه‌ای در جمهوری خودگردان نخجوان است با مرکزی به همین نام با مساحت ۹۲۰ کیلومتر مربع و جمعیتی بالغ بر ۲۱۵۰۰ نفر. در نقشه با رنگ قرمز مشخص شده‌است.
از دیدنی‌های این منطقه یادمانی است به نام خانه فرهاد که به داستان شیرین و فرهاد اشاره دارد.
باستان‌شناسان در این منطقه بازمانده‌های قلعه‌ای به نام قلعه شاهپور را یافته‌اند و معتقدند که نام شاهبوز تغییریافته نام شاهپور است.
ویکی‌پدیای انگلیسی
فهرست شهرهای جمهوری آذربایجان
جمهوری آذربایجان به‌طور کلی ۷۹ شهر را در خود جای داده‌است که این شهرها در سطح استان‌های ۱۴ گانهٔ این کشور پراکنده شده‌اند.
استان قره‌باغ با جای دادن ۱۱ شهر در خود، بیشترین تعداد شهرها و بدون در نظر گرفتن پایتخت باکو (که به تنهایی، استان مستقلی محسوب می‌شود و صرفاً شامل یک شهر است)، استان آب‌شوران-خیزی هم با جای دادن ۳ شهر در خود، کمترین تعداد شهرهای این کشور را به خود اختصاص داده‌است.
شهرهای باکو (پایتخت جمهوری آذربایجان)، گنجه و سومقاییت به ترتیب با ۲٬۳۰۰٬۵۰۰، ۳۳۵٬۸۰۰ و ۳۰۸٬۸۰۰ نفر جمعیت، پرجمعیت‌ترین؛ و شهرهای خیزی و شاهبوز نیز به ترتیب با ۱٬۶۰۰ و ۴٬۶۰۰ نفر جمعیت، کم‌جمعیت‌ترین شهرهای کشور هستند.
به لحاظ ارتفاع، شهرهای داش‌کسن و کلبجر واقع در غرب کشور (دامنه‌های قفقاز کوچک) به ترتیب با ۱۶۳۰ و ۱۵۸۴ متر ارتفاع، مرتفع‌ترین؛ و شهرهای باکو و نفت‌چاله واقع در شرق کشور (ساحل دریای خزر) به ترتیب با ۲۸– و ۲۶– متر ارتفاع، کم‌ارتفاع‌ترین شهرهای جمهوری آذربایجان محسوب می‌شوند. شهر باکو همچنین کم‌ارتفاع‌ترین پایتخت جهان به‌شمار می‌رود.
از نظر تاریخ شهرنشینی، شهرهای نخجوان، شماخی و گنجه که تاریخ شهرنشینی در آن‌ها به ترتیب به سده‌های چهارم، ششم و هفتم میلادی بازمی‌گردد، کهن‌ترین؛ و شهرهای بابک و قوولار که به ترتیب در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۱۲ به درجهٔ شهر ارتقا یافته‌اند، جدیدترین شهرهای جمهوری آذربایجان محسوب می‌شوند.
پس از پایان جنگ اول قره‌باغ در سال ۱۹۹۴، از مجموع ۱۶ شهر جمهوری آذربایجان که در استان‌های قره‌باغ و زنگزور شرقی واقع شده‌اند، صرفاً ۴ شهر آغجابدیع، بردع، ترتر و هورادیز تحت کنترل این کشور باقی ماندند و ۱۲ شهر دیگر به تصرف جمهوری قره‌باغ کوهستانی درآمدند.
اما پس از پایان جنگ دوم قره‌باغ و توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ در سال ۲۰۲۰، جمهوری آذربایجان توانست کنترل ۷ شهر آغ‌دام، فضولی، شوشی، جبرئیل، کلبجر، زنگلان و قبادلی را بازپس بگیرد؛ اما همچنان دربارهٔ وضعیت سیاسی ۵ شهر باقی‌مانده شامل خان‌کندی (استپاناکرت)، لاچین (بردزور)، آغ‌دره (مارتاکرت)، خوجالی (ایوانیان) و خوجاوند (مارتونی) توافقی صورت نگرفته‌است و همزمان با استقرار صلح‌بانان روس، حاکمیت جمهوری آرتساخ نیز بر این شهرها برقرار است.
فهرست شهرهای جمهوری آذربایجان و جمعیت آن‌ها براساس آمار دولتی در سال ۲۰۲۱ به شرح زیر است:
برون‌بوم
از نظر جغرافیایی یک سرزمین درون‌بوم منطقه ‎ای‎ است که کاملاً توسط منطقه‌ای دیگر احاطه‌ شده باشد، مانند کشور لسوتو که در دایره کشور آفریقای جنوبی قرار دارد. برون بوم نیز منطقه‎ای‎ست که به‌واسطه منطقه‌ای دیگر از بخش اصلی خود جدا شده باشد. در این میان بوسینگن هر دو معنی را در بردارد بُرون‌بوم (به انگلیسی: Exclave) به یک منطقه جدا از مرز کشور گفته می‌شود. یعنی سرزمینی متعلق به یک کشور که در خاک یک یا چند کشور دیگر قرار دارد. یک برون‌بوم با خاک اصلی کشور خود ارتباط مرزی ندارد.
از برون‌بوم‌های بزرگ می‌توان به آلاسکا (ایالات متحده) و کالینینگراد (روسیه) اشاره کرد.
(شهرستان های فرادریایی متعلق به فرانسه)
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد اما بعد از انقلاب ۵۷ توسط حکومت منحل گشت و خانه کارگر و شورای اسلامی کار جایگزین آن شدند که نهادهای برخاسته از حکومت بودند، نه نماینده واقعی کارگران. سندیکا در سال ۱۳۸۴ با برگزاری یک مجمع عمومی و انتخابات، توسط جمعی از کارکنان شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه بازگشایی شد. این تشکل کارگری عضو رسمی فدراسیون بین‌المللی کارگران حمل و نقل، عضو افتخاری اتحادیه ملی کارگری فرانسه «س‌ژت» (CGT) می‌باشد. منصور اسانلو، رضا شهابی و ابراهیم مددی از رهبران این سندیکا می‌باشند.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه یکی از چهار تشکل کارگری‌ای بود که در ۲۱ بهمن ۱۳۸۸، بیانیه‌ای موسوم به "منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران" صادر کردند.
تعدادی از احیاکنندگان این سندیکا، با پرونده‌های باز و حکم‌های تعلیقی و اخراج مواجه شدند تا از ادامه فعالیت صنفی منصرف شوند، اما این افراد از جمله منصور اسانلو و رضا شهابی به مبارزه صنفی خود ادامه داده‌اند.
انستیتو گوته
انستیتو گوته یا مؤسسهٔ گوته که از روی نام شاعر آلمانی، یوهان ولفگانگ گوته نام‌گذاری گردیده‌است، یک سازمان ناسودبر (غیرانتفاعی) است که وظیفهٔ آن گسترش زبان و فرهنگ آلمانی در بیرون از مرزهاست. از ۱۵۷ مرکز این موسسه ۱۲ تای آنها در داخل آلمان و ۱۴۵ مرکز در بیرون از آلمان است.
بنیاد گوته در سال ۱۹۵۱ به عنوان دنبالهٔ کار فرهنگستان آلمانی «(Deutsche Akademie(DA» که در ۱۹۲۵ پایه‌گذاری شده بود، بنیان نهاده شد و هم‌اکنون در ۷۷ کشور جهان شعبه دارد. در سال ۲۰۰۱ با سازمان میان‌کشورها «Inter Nationes» یکی شد و برای کوتاه زمانی بنگاه گوته میان کشورها «Goethe-Institut Inter Nationes» نامیده می‌شد ولی هم‌اکنون به همان نام پیشین یعنی بنگاه گوته خوانده می‌شود. مدال گوته از سال ۱۹۵۴ از سوی هیئت مدیرهٔ انستیتو گوته به شخصیت‌هایی که در پیش‌برد روابط فرهنگی آلمان با دیگر کشورها نقش داشته‌اند، اهدا می‌شود.
بیشتر هزینه‌های بنگاه گوته به دست دولت آلمان فراهم می‌شود و حدود ۱۱۰۰ کارمند دارد. ریاست این موسسه از ۱۳ نوامبر ۲۰۲۰ بر عهده‌ی کارولا لنتس می‌باشد.
آزمون‌ها از سطح A۱ تا C۲ در داخل و خارج از آلمان برگزار می‌شود.انستیتو گوتهٔ شهر وایمار آلمان، مدال یوهان ولفگانگ گوته، در تاریخ ۶ شهریور ۱۳۹۲ (۱۳ اوت ۲۰۱۳) به سه برنده از جمله محمود حسینی‌زاد مترجم زبان آلمانی از ایران اهدا کرد. هیئت مدیرهٔ انستیتو گوته، در بیانیهٔ خود دلیل اهدای مدال گوته به محمود حسینی‌زاد را، از جمله معرفی نسل جوان نویسندگان آلمانی‌زبان به خوانندگان ایرانی عنوان کرده‌است.
این مترجم تاکنون، مجموعهٔ داستان "این سوی رودخانه‌ی اُدر" و رمان "آلیس" را از یودیت هرمان، کتاب "مثلاً برادرم" از اووه تیم و داستان عاشقانهٔ "اگنس" از پتر اشتام نویسندهٔ سویسی، به فارسی برگردانده است. کتاب "آسمان خیس"، مجموعهٔ داستان‌های کوتاه از یودیت هرمان، اینگو شولتسه و سه نویسندهٔ دیگر نیز از جمله کارهای اوست. حسینی‌زاد، پیش‌تر "تک پرده‌ای‌ها"، "بعل"، "صدای طبل در شب" و "در جنگل شهر" را از برتولت برشت ترجمه کرده بود. برگردان کتاب‌های "قاضی و جلاد"، "قول" و "سوءظن" از فریدریش دورنمات نیز به قلم اوست.
محمود حسینی‌زاد، مترجم و نویسندهٔ ایرانی، به همراه پتروس مارکاریس، نویسندهٔ یونانی و نوین کیشوره، ناشر هندی، به‌طور مشترک مدال گوته را از آن خود ساخته‌است.
فهرست ساتراپی‌های هخامنشیان
هخامنشیان ۲۲۰ سال (از ۵۵۰ پیش از میلاد تا ۳۳۰ پیش از میلاد) بر بخش بزرگی از جهان شناخته شده آن روز از رود سند تا دانوب در اروپا و از آسیای میانه تا شمال شرقی آفریقا فرمان راندند.
ساتراپی واژهٔ یونانی شدهٔ خَشثْرَپاون (به پارسی باستان) بمعنی «شهربان» است که البته واژهٔ «شهر» در آن زمان بمعنی «سرزمین» بوده است. ساتراپی یا شهربانی به بخشی می‌گفتند که طی تاریخ شکل گرفته بود و ساکنان آن از نظر مردم‌شناسی یعنی از لحاظ فرهنگی و آداب و رسوم مشابه بودند.
سنگ‌نبشتهٔ سه زبانهٔ بیستون، به نخستین سال فرمان‌روایی داریوش بزرگ از زبان خود او می‌پردازد. سالی که به فرونشاندن شورشهای داخلی پرداخت. نظام شاهنشاهی را استحکام بخشید و با فتح دره سند (هندوش Hinduš) در شرق و آفریقا (پوتایا Putāyā و کوشیا Kūšiyā) در غرب سرزمین‌هایی چند به شاهنشاهی الحاق کرد. وجود این دهیاوه‌ها (dahyāva) بعنوان یک ساتراپی و موقعیت آنها در چارچوب سلسله مراتب قدرت را می‌توان در منابع یونانی و لاتینی یافت. این منابع آگاهی‌های زیادی دربارهٔ موقعیت جغرافیایی این سرزمین‌ها می‌دهند. در این منابع آمده است که حدود ساتراپی‌ها توسط سنگ‌های سرحدی، رودها، قلهٔ کوه‌ها و حصارهای دیگر مشخص می‌شدند.
در فهرست زیر، اطلاعاتی راجع به پایتخت، موقعیت جغرافیایی و مرزها و باشندگان بومی هر یک ازین این ساتراپی‌ها آمده‌است:
داریوش شاهنشاهی ایران را به بیست قسمت تقسیم کرد و هر کدام را بیک خَشثْرَپاون (ساتراپ، شهربان) سپرد. وی برای هر قسمت یک مالیات جنسی و نقدی مقرر داشت.
هرودت تاریخ‌دان یونانی که سیاحت‌های متعدد در ممالک مشرق قدیم کرده و تحقیقات خود را راجع به احوال و تاریخ این ممالک نوشته، در کتاب سومش نام قسمت‌های مالیات دهنده و مقدار مالیات و خراج هر یک را این گونه آورده‌است: تالان در قدیم واحدی برای پول طلا و نقره بوده. یک تالان در تعریف کلی معادل جرم آب در حجم یک آمفورا (کوزه‌ای ته باریک در یونان باستان) بوده که تقریباً برابر با یک پای مکعب است. در یونان باستان یک تالان حدوداً ۲۶ کیلو بوده. تالان طلا ده برابر تالان نقره بوده است.
بوشل پیمانهٔ غلات و میوه‌جات که معادل است با ۳۲ کوارتز یا ۲۴/۳۵ لیتر یا ۸ گالن.
خزرشهر
شهرک خزرشهر یک شهرک ساحلی در شهرستان فریدونکنار استان مازندران است.
این شهرک در کیلومتر ۶ جاده بابلسر به فریدونکنار قرار دارد. خزرشهر شامل دو بخش خزرشهر شمالی و خزرشهر جنوبی است. خزرشهر شمالی سمت دریا و خزرشهر جنوبی دقیقاً روبروی خزرشهر شمالی در آن سوی جاده مابین بابلسر و فریدونکنار قرار دارد. خزرشهر ، دریاکنار و خانه دریا سه شهرک ویلایی در مازندران هستند که اکثر مالکین ان بومی نیستند و ایام تعطیل شلوغ و در سایر ایام خلوت هستند. همچنین امکان ورود به‌شهرک صرفاً از طریق هماهنگی با مالک و داشتن کارت ورود امکان‌پذیر است
خزرشهر به علت گردشگری بودن در حاشیه جاده اصلی خود دارای فروشگاه‌ها و مراکز خرید برند متعددی است که این شهرک با چسبیده بودن به جاده اصلی، ساده‌ترین دسترسی را برای ساکنین به مناطق ذکر شده فراهم می‌آورد. با این حال به علت موقعیت مکانی مناسب شهرک، فاصله تا دریا نیز بسیار کم بوده و به راحتی می‌توان از طبیعت و امکانات ساحلی شمال برخوردار شد.
خزرشهر شمالی دارای خیابان‌های ساحلی است و مثل شهرک‌های دیگر در فصل تابستان و عید شلوغ و در پاییز و زمستان خلوت تر است. امکانات رفاهی آن کامل است، دارای پارک، زمین بازی (۲ زمین تنیس آسفالت، یک زمین والیبال و یک زمین فوتبال و ۲ حلقه بسکت بال)، فضای سبز کیفی عالی، کافی شاپ و … است. خزرشهر جنوبی با یک پل عابر پیاده به قسمت شمالی متصل است. خزرشهر شمالی دارای یک ساحل زیبا (معروف به سی ساید) است که در این قسمت ساحلی بیشتر رستوران‌ها و کافه‌ها وجود دارند.
ورود به شهرک خزرشهر نیازمند کارت ورود است و برای عموم آزاد نیست و تنها مالکان یا میهمانان آنان با هماهنگی آنان امکان ورود دارند. کنترل ورود و خروج به خزرشهر سطح امنیت آن را بالا برده‌است و یکی از مهم‌ترین دلائلی است که اشخاص ثروتمند در این مکان سرمایه‌گذاری نموده‌اند. همچنین خلوتی خزرشهر از نقاط قوت آن به‌شمار می‌آید.
خزرشهر از اولین شهرک‌هایی است که در حاشیه دریای خزر پس از شهرک دریاکنار پیش از انقلاب ساخته شده‌است. پس از افتتاح جاده هراز در اوایل دهه چهل شمسی با توجه به نزدیکی استان مازندران به تهران، شهرک دریاکنار در بابلسر و در ساحل دریای خزر تأسیس شد به دلیل استقبال مردم، فکر احداث شهرکی دیگر در همان حوالی در ذهن مشاورین اشرف پهلوی به وجود آمد و اولین قدم‌ها برای تعیین مکان مناسب با همان مشخصات دریاکنار برداشته شد و شهرکی بنام شهرک خزرشهر در شهرستان فریدونکنار نامگذاری شد و از سال ۱۳۴۲ اولین کلنگ شهرک و پیاده کردن نقشه آن و تفکیک قطعات آغاز و اجرا گردید. همایون صنعتی زاده از بنیان‌گذاران اصلی خزرشهر است.
شهرستان قبه
شهرستان قبه (قُوبا) (به ترکی آذربایجانی: Quba rayonu) شهرستانی در شمال جمهوری آذربایجان است. مرکز این شهرستان شهر قوبا است.
شهرستان سیه‌زن
شهرستان سیَه‌زَن (سیاه‌زن، سیَزَن) یکی از شهرستان‌های جمهوری آذربایجان است. این شهرستان در بخش شمال شرقی کشور و استان قبه-خاچماز قرار گرفته‌است. زبان مردم شهرستان سیه‌زن، زبان تاتی قفقاز است و از اصالت پارسی برخوردارند.
بیشتر مردم شهرستان سیه‌زن تات هستند.
ارگ شیخ بهایی
ارگ شیخ بهایی یا هفت برج خارون ارگی است واقع در شهر نجف آباد در استان اصفهان. این ارگ در جنوب شرقی شهر نجف آباد، محله جوی خارون، بهارستان واقع شده‌است. ارگ شیخ بهایی بزرگترین مجموعه تفریحی در غرب این استان می‌باشد.
ارگ در حصار باغی به مساحت ۳۰۰۰ متر مربع واقع شده‌است و هفت برج دارد شش تا از این برج‌های بی‌نظیر در حقیقت کبوترخانه‌اند. مانند این برج‌ها را تنها در شهر تبریز می‌توان یافت. هر برج حدود ۱۴ متر ارتفاع دارد. این برج‌ها با دیوارهای کاهگلی به ارتفاع ۴ متر به یکدیگر وصل شده‌اند. تقسیم‌بندی برج‌ها در زاویه‌ها و اضلاع دیوارها و نیز سر در ورودی این مجموعه منظره‌ای زیبا به وجود آورده که به وسیله هشتی و اتاق‌هایی در بالا، پایین و زیرزمین، ورودی به ارگ را ممکن می‌سازد. با تبدیل ارگ به مجموعه فرهنگی و تاریخی شیخ بهایی قسمت‌های دیگر چون آبنما، چایخانه سنتی، محوطه فرهنگی-تفریحی و فضای سبز به ارگ افزوده شده‌است.
ارگ شیخ بهایی یا همان «هفت برج خارون» در گذشته به منظور فراهم کردن کود حیوانی (پرندگان) احداث شده و به جهت مصارف کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گرفت که در سالهای اخیر رو به نابودی و تخریب بود.
این اثر به وسیله شهرداری و تنی چند از میراث دوستان شهر نجف آباد به نام طرح گردشگری ارگ شیخ بهایی بازسازی شده‌است. اعتبار اولیه طرح هفتاد میلیون تومان بود که با هزینه‌ای بالغ بر سی صد میلیون تومان پس از دو سال تلاش شهرداری نجف آباد جهت ثبت آن در آثار ملی کشور، تکمیل و مورد بهره‌برداری قرار گرفت. این بنا توسط شهرداری نجف آباد از سال ۱۳۸۲ مورد مرمت و بازسازی قرار گرفته‌است و در سال ۱۳۸۴ به عنوان اولین مجموعه فرهنگی، گردشگری افتتاح و مورد بهره‌برداری قرار گرفت و جزو آثار تاریخی به ثبت سازمان میراث فرهنگی کشور رسیده‌است.
ارگ شیخ بهایی در جنوب شرقی شهر نجف آباد، محله جوی خارون، شهر نجف آباد واقع شده‌است.
کبوترخانه
صفنیا
صَفِنیا (عبری:צְפַנְיָה به معنی «یهوه او را پنهان ساخته») پسر کوشی و نهمین پیامبر از انبیای کوچک، از شخصیت‌های تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل محسوب می‌شود.
صفنیا از خاندان حزقیا بود و نسبش به یهودا می‌رسید. او در حدود سال ۶۳۰ قبل از میلاد، زمان حکومت یوشیا و معاصر با ارمیا، ناحوم و حبقوق به پیغمبری رسید.
کتاب صفنیا یکی از بخش‌های عهد عتیق است که موضوع اصلی آن پیش‌بینی خرابی یهودیه به دست بابلی‌ها و آمدن روز داوری است.
مزامیر
مزامیر (عبری: תהילים "تِهیلِم") زبور داوود، یکی از بخش‌های تنخ یهودی و عهد عتیق در کتاب مقدس است. مزامیر به صورت شعر بی‌وزن عبری نگاشته شده‌است. قسمت‌هایی از مزامیر به همراه برخی از متون دیگر نمازهای سه‌گانه یهودیان را تشکیل می‌دهند. همچنین خواندن تهیلیم را به مناسبت‌های گوناگون نیز انجام می‌دهند. در این کتاب نام بسیاری از آلات موسیقی قدیمی مانند دف، کینور و غیره ذکر شده‌است و در بخش‌هایی از آن بر اهمیت موسیقی و رقص برای ستایش پروردگار تأکید شده‌است. سرایش تعدادی زیادی از این اشعار به داوود، پادشاه اسرائیل، منسوب است اما پژوهشگران این ادعا رد می‌کنند. از ۱۵۰ مزمور فقط سی و چهارتای آن عنوان ندارند که به آن‌ها مزامیر یتیم گفته می‌شود.
در کتاب مقدس عبری، این کتاب با عنوان ستایش‌ها خوانده می‌شود. عنوان این کتاب در کتاب مقدس یونانی برگرفته از کلمه‌ای به معنای «به صدا درآوردن زه‌ها» است و این نشاندهٔ این است که در بند بند نوشته‌های این کتاب، موسیقی مستتر شده‌است. اما کلمهٔ «مزامیر» در عربی جمع مزمار به معنی سرود و ترانه است. شعری که با موسیقی خوانده می‌شود. کتاب مزامیر را هفت نویسنده به نگارش درآورده اند:
هویت نویسندهٔ پنجاه مزمور باقی مانده روشن نیست، ولی اغلب «عزرا» را نویسنده آنها می‌دانند. مزامیر در طول هزاران سال، سرودهای عبادتی یهودیان و مسیحیان (در کلیسا‌ها و کنیسه‌ها) بوده‌است.
کتاب مزامیر را نمی‌توان بر اساس موضوع تقسیم‌بندی کرد، اما اغلب آن را به پنج مجموعه یا کتاب به شرح زیر تقسیم می‌کنند. هر کتاب شامل موضوعات مختلف نطیر بیان رنج‌ها، درخواست کمک، اعلام توکل به خداوند و پیروزی در او، بخش‌هایی از تاریخ قوم اسرائیل و حمد و ستایش خدا است. هر کتب با جمله‌ای در ستایش خدا به پایان می‌رسد.سعدی شاعر قرن هفتم:
همچنین در قرآن سه بار به کتاب زبور یا مزامیر اشاره شده‌است.
امثال سلیمان
امثال سلیمان (درعبری:משלי به معنی «کنایه‌ها») یکی از بخش‌های کتوبیم تنخ و از نوشته‌های پیامبران در عهد عتیق انجیل است. این کتاب به سلیمان پسر داوود نسبت داده شده‌است. در عهد عتیق بیش از سه‌هزار مثل و هزار سرود را از سلیمان دانسته‌اند. با این حال بخش‌هایی از امثال سلیمان به مردان دانشمند نسبت داده شده‌است. باب سی‌ام به آکور پسر یافه و باب سی و یکم به لموئیل پادشاه نسبت داده شده است. نقش مردان حزقیا نشان می‌دهد که قسمت مهم امثال از ۷۱۵ تا ۶۸۶ قبل از میلاد، نوشته و تألیف شده‌است.
کتاب مراثی
کتاب مراثی(عبری:איכה "اِیکا" به معنی «کجا» یا «چطور») یکی از بخش‌های عهد عتیق در انجیل و کتوبیم در تنخ یهودی است که نگاشتن آن از قدیم به ارمیا پیامبر بنی‌اسرائیل نسبت داده شده‌است. ارمیا داوری اورشلیم و ویرانی معبد سلیمان و اسارت یهویاکین را شاهد بوده است و در این کتاب آن را به تصویر کشیده‌است. این کتاب در بین سال‌های ۵۸۶ قبل از میلاد تا ۵۱۶ قبل از میلاد نگاشته شده‌است. تمام کتاب به صورت شعر عبری‌است. امروزه نیز برخی یهودیان، کتاب مراثی را در روز نهم ماه آب، تاریخ خرابی هیکل سلیمان، در کنار دیوار غربی اورشلیم با صدای بلند می‌خوانند.
یفتاح
یفتاح (عبری: יפתח به معنی «او باز خواهد کرد») پسر جلعاد از شخصیت‌های عهد عتیق و نهمین داور بنی‌اسرائیل است که نام او در کتاب داوران ذکر گشته‌است.هنگامی که بین اسرائیل و عمونیان جنگ شد، شیوخ جلعاد تصمیم گرفتند یفتاح را که از قبیله منسی -مَنَسَی پادشاهی که پنجاه و پنج سال در اورشلیم سلطنت نمود- بود، به ریاست و داوری برگزینند. هنگام جنگ، یفتاح نذر کرد که اگر پیروز شد هر چه از در خانه‌اش بیرون آید، برای خداوند در روز قربانی سوختنی تقدیم کند. پس از پیروزی به شهرش مصپه بازگشت، و نخستین کسی که از خانه‌اش بیرون آمد؛ تنها دخترش بود. یفتاح مضطرب شد اما دختر پذیرفت که برای خداوند قربانی شود اما دو ماه فرصت خواست تا برای بکارت خود به کوهستان رفته، در آن‌جا ماتم گیرد. پس از دو ماه که دختر یفتاح به مصپه بازگشت، زمان عید قربانی فرارسید و یفتاح یگانه دخترش را به خداوند پیشکش کرد. پس از آن مردان افرایم به بهانه این‌که در جنگ با بنی‌عمون به لشکر راه نیافته بودند؛ به یفتاح اعلام جنگ کردند. یفتاح لشکر جلعاد را به جنگ با افرایم فرستاد، و مردان افرایم شکست خوردند. مدت حکمرانی یفتاح بر بنی‌اسرائیل شش سال بود؛ یفتاح در ۴۸ سالگی درگذشت و در یکی از شهرهای جلعاد به خاک سپرده شد.