دوستی
تعریف دوستی
دوستی رابطه محبت متقابل بین مردم است.
دوستی نوعی رابطه ، مثبت ، متقابل و اجتماعی است. دوستی، یک ارتباط رسمی و یا مادرزادی نیست و قابل اکتساب است.
ارتباط دوستانه از آشنایی صرف عمیقتر است. معمولاً دوستی در تداوم آشنایی و بدنبال تکرار تجارب مشترک و خوشایند پدید می آید.
این یک شکل قوی تر از پیوند بین فردی نسبت به یک آشنا یا یک معاشرت، مانند یک همکلاسی، همسایه یا همکار است.
در برخی فرهنگ ها، مفهوم دوستی به تعداد کمی از روابط بسیار عمیق محدود می شود. در بیشتر مکان ها یک فرد می تواند دوستان زیادی داشته باشد، به علاوه شاید یک رابطه شدیدتر با یک یا دو نفر، که ممکن است بهترین دوستان نامیده شوند داشته باشد.
موضوعیت دوستی در زمینه های دانشگاهی مانند ارتباطات، جامعه شناسی، روانشناسی اجتماعی، انسان شناسی و فلسفه مورد مطالعه قرار گرفته است. نظریه های آکادمیک مختلفی درباره دوستی ارائه شده است، از جمله نظریه تبادل اجتماعی، نظریه برابری، دیالکتیک رابطه و سبک های دلبستگی است. اگرچه اشکال زیادی از دوستی وجود دارد که برخی از آنها ممکن است از مکانی به مکان دیگر متفاوت باشد، ویژگی های خاصی در بسیاری از این پیوندها وجود دارد. چنین ویژگی هایی عبارتند از انتخاب با یکدیگر بودن، لذت بردن از زمانی که با هم سپری می شود، و توانایی ایفای نقش مثبت و حمایتی برای یکدیگر.
دوستان دوران کودکی
درک دوستی در کودکان بیشتر بر حوزه هایی مانند فعالیت های مشترک، نزدیکی فیزیکی و انتظارات مشترک متمرکز است. بیشتر کودکان تمایل دارند دوستی را با چیزهایی مانند اشتراک گذاری توصیف کنند، کودک بیشتر احتمال دارد که با کسی که آن را دوستش می داند شریک شود. آنها توانایی همدلی با دوستان خود را به دست می آورند و از بازی گروهی لذت می برند. آنها همچنین طرد شدن از سوی همسالان را در حین گذر از سالهای میانی کودکی تجربه می کنند.
برقراری روابط دوستانه خوب در سنین پایین به کودک کمک می کند تا در آینده در جامعه بهتر سازگار شود.
بر اساس گزارش معلمان و مادران، 75 درصد کودکان پیش دبستانی حداقل یک دوست داشتند. این رقم تا کلاس پنجم به 78٪ افزایش یافت، و 55٪ یک دوست صمیمی مشترک داشتند.
مزایای بالقوه دوستی شامل فرصت یادگیری در مورد همدلی و حل مشکل است.
والدین میبایست آموزش های لازم را به فرزندان خود در این موضوعات حساس بیاموزند.
بلوغ دو دوست در دوران در نوجوانی
نوجوانان تمایل دارند به دنبال همسالانی بگردند که بتوانند ویژگی هایی اعم از «بخشنده‌ بودن، سهیم‌ بودن، صریح‌ و راستگو بودن، حمایت‌کننده و خودجوش‌ بودن» را در دوستشان بیابند. و از همسالانی که برایشان مشکل ایجاد میکند و قادر به برآوردن این نیازها نباشد اجتناب کنند.
ویژگی‌ها و تمایلات شخصی نیز ویژگی‌هایی هستند که نوجوانان هنگام انتخاب دوست برایشان مهم است.
دوستان در روابط شروع به حفظ تمرکز بر ارزش‌های مشترک، وفاداری، و علایق مشترک می‌کنند.
دوستی در بزرگسالی
همراهی، محبت، و همچنین حمایت عاطفی را فراهم می‌کند و به سلامت روانی و بهبود سلامت جسمی کمک می‌کند. برای بزرگسالان ممکن است حفظ روابط دوستانه معنادار در محل کار دشوار باشد.
اکثریت بزرگسالان به طور متوسط ​​دو دوست صمیمی دارند. مطالعات متعدد با بزرگسالان نشان می دهد که دوستی ها و سایر روابط حمایتی باعث افزایش عزت نفس می شوند.
روان شناسی و ارتباط با دوست
فقدان دوستی در افزایش خطر افکار خودکشی در میان نوجوانان دختر نقش دارد.
دوستان خوب دوستان خود را تشویق می کنند تا سبک زندگی سالم تری داشته باشند.
داشتن دوستان کم یا نداشتن یک شاخص اصلی در تشخیص طیفی از اختلالات روانی است.
کیفیت بالاتر دوستی مستقیماً به عزت نفس، اعتماد به نفس و توسعه اجتماعی کمک می کند.
یک مطالعه پایگاه داده جهانی شادی نشان داد که افرادی که دوستی نزدیک دارند شادتر هستند، اگرچه تعداد مطلق دوستان باعث افزایش شادی نمی شود.
مطالعات دیگر نشان داده اند که کودکانی که دوستی با کیفیت بالایی دارند ممکن است در برابر ایجاد برخی اختلالات مانند اضطراب و افسردگی محافظت شوند.برعکس، داشتن دوستان کم با ترک تحصیل و همچنین پرخاشگری و جنایات بزرگسالان همراه است.  طرد همسالان نیز با تمایلات بعدی در نیروی کار و مشارکت در فعالیت های اجتماعی همراه است، در حالی که سطوح بالاتری از دوستی با عزت نفس بالاتر بزرگسالان مرتبط می باشد.