Systemd
systemd یک سیستم init است که توسط برخی توزیع‌های لینوکس برای خودآماده‌سازی فضای کاربر و همچنین مدیریت همه پروسه‌ها بعد از خود است. این سیستم جایگزین یونیکس سیستم‌وی یا سیستم BSD init است. حرف d در systemd از کلمه daemon در سیستم‌های یونیکس گرفته شده. این نرم‌افزار تحت پروانه عمومی همگانی گنو انتشار یافته. یکی از هدف‌های systemd، متحد کردن تنظیمات پایه‌ای لینوکس و رفتار سرویس‌ها در میان همه توزیع‌ها است.
از سال ۲۰۱۵، بسیاری توزیع‌های لینوکس سیستم‌دی را به عنوان سیستم init پیش‌فرض قرار دادند. افزایش استفاده از سیستم‌دی، با مشاجرات منتقدان بحث‌برانگیز شد. منتقدان معتقد بودند که این نرم‌افزار، فلسفه یونیکس را با افزایش پیچیدگی و فشار بر سازگاری بسیاری نرم‌افزارها همچون گنوم۳ نقض کرده‌اند.
لینارت پوترینگ و کای سیورز، مهندسان نرم‌افزاری که برای ردهت کار می‌کردند، و پدیدآورندگان سیستم‌دی، به دنبال بهتر کردن کارایی init در حالت‌های مختلف بودند. آن‌ها می‌خواستند چارچوب نرم‌افزاری را به‌گونه‌ای به‌سازی کنند که پیش‌نیازها در آن ارائه شود تا بتوان پردازش‌های بیشتری را به‌طور هم‌زمان به صورت موازی در زمان بوت اجرا کرد، و همچنین سربار محاسباتی پوسته (شل) کاهش یابد.
پوترینگ توسعه سیستم‌دی را این‌گونه توضیح می‌دهد: «هرگز تمام نشده، هیچ‌گاه کامل نشده، اما سیر پیشرفت تکنولوژی را می‌پیماید». در می ۲۰۱۴، پوترینگ همچنین سیستم‌دی را به عنوان سعی در متحدسازی «تفاوت بیهوده میان توزیع‌ها»، با ارائه این قابلیت‌های عمومی تعریف کرد: سیستم‌دی تنها نام دایمن init نیست، بلکه اشاره به تمام نرم‌افزاری که پیرامون آن متصل شده نیز می‌کند که علاوه بر دایمن systemd init، شامل دایمنهای journald, logind و networkd و بسیاری بخش‌های سطح پایین دیگری نیز می‌شود. در ژانویه ۲۰۱۳، پوترینگ سیستم‌دی را به عنوان نه‌فقط یک برنامه، بلکه به جای آن، یک مجموعه نرم‌افزاری بزرگ شامل ۶۹ باینری منحصربه‌فرد توضیح داد. به عنوان یک مجموعه نرم‌افزاری پیچیده، سیستم‌دی جایگزین فرایند راه‌اندازی لینوکس و سطوح اجرایی می‌شود که با دایمن متداول init و با استفاده از اسکریپت‌های شل کنترل می‌شد. سیستم‌دی همچنین بسیاری از سرویس‌هایی را که در سیستم‌های لینوکس معمول هستند با استفاده از اداره ورود کاربران، کنسول سیستم، device hotplugging (نگاه کنید به udev)، اجرای زمان‌بندی‌شده (جایگزین cron)، گزارش‌گیری، نام‌گذاری هاست‌ها و locale در خود ادغام کرده‌است.
همچون دایمن init، سیستم‌دی نیز یک دایمن است که دایمنهای دیگر را مدیریت می‌کند، که خود سیستم‌دی نیز یکی از آن‌هاست. سیستم‌دی اولین دایمنی است که در طول بوت (راه‌اندازی) آغاز می‌شود و آخرین دایمنی است که در طول خاموش شدن از کار می‌افتد. دایمن سیستم‌دی به عنوان ریشه درخت پردازش در فضای کاربر سرویس می‌دهد. پروسه اول (pid 1) نقش خاصی در سیستم‌های یونیکس دارد، چراکه هنگامی که یک پروسه دایمن بسته می‌شود، سیگنال SIGCHILD دریافت می‌کند؛ بنابراین، اولین پروسه مخصوصاً بهترین جایگاه را برای مانیتور کردن دایمن‌ها دارد.
سیستم‌دی، بخش‌های راه‌اندازی را به صورت موازی اجرا می‌کند، که سریع‌تر از راه‌اندازی سنتی است. برای ارتباطات داخلی پردازش‌ها، سیستم‌دی Unix domain socket و D-Bus را برای اجرای دایمن‌ها فراهم آورده‌است. خود حالت سیستم‌دی نیز می‌تواند به صورت یک snapshot (تصویر) برای فراخوان بعدی محفوظ باشد.
سیستم‌دی دستورالعمل‌های راه‌اندازی برای هریک از دایمن‌ها را در یک فایل تنظیمات (که فایل Unit خوانده می‌شود) ذخیره می‌کند که از یک زبان declarative استفاده می‌کند، و جایگزین اسکریپت‌های شل که برای راه‌اندازی هر کدام از دایمن‌ها استفاده می‌شد می‌شود. انواع فایل‌های یونیت، شامل service, socket, device, mount, automount, swap, target, path و timer (که می‌تواند مانند یک زمان‌بند شبهcron استفاده شود), snapshot, slice و scope.
با توجه به رویه ادغامی آن، سیستم‌دی همچنین جایگزینی برای ابزار دایمن‌ها، شامل اسکریپت‌های شل راه‌اندازی، pm-utils, inetd, acpid, syslog, watchdog, cron و atd ارائه می‌دهد. اجزای هسته سیستم‌دی، شامل این‌ها می‌شود: سیستم‌دی پردازش‌ها را به جای استفاده از شناسه‌های آن‌ها با استفاده از زیرسیستم‌های cgroups کرنل لینوکس ردیابی می‌کند؛ بنابراین، دایمن‌ها نمی‌توانند حتی با استفاده از double-forking از زیر دست سیستم‌دی «فرار کنند». سیستم‌دی نه تنها از cgroups استفاده می‌کند، بلکه همچنین آن‌ها را با systemd-nspawn و machinectl افزایش می‌دهد. از نسخه ۲۰۵، سیستم‌دی همچنین ControlGroupInterface را که یک API برای cgroups کرنل لینوکس است ارائه می‌دهد. cgroups کرنل لینوکس برای پشتیبانی kernfs سازگار شده‌اند، و در حال ویرایش برای پشتیبانی از یک سلسله‌مراتب متحد هستند.
در کنار هدف اولیه آن، برای ارائه جایگزین سیستم init، مجموعه سیستم‌دی عملکردهای اضافه‌ای هم ارائه می‌دهد. این مجموعه شامل موارد زیر می‌شود:
تعداد اندکی ظاهر گرافیکی در دسترس هستند، شامل:
در حالی که بیشتر توزیع‌ها سیستم‌دی را به صورت پیش‌فرض بارگیری می‌کنند، برخی، به سیستم‌های init دیگری اجازه استفاده می‌دهند. در این حالت، تغییر حالت سیستم‌های init با نصب بسته‌های مناسب امکان‌پذیر است. شاخه فورکی از دبین پیشنهاد شده تا از سیستم‌دی اجتناب کند.
با توجه به علاقه به ارتقای قابلیت همکاری میان سیستم‌دی و دسکتاپ گنوم، نویسنده مشترک سیستم‌دی، لینارت پوترینگ از پروژه گنوم درخواست کرد که سیستم‌دی را به عنوان پیش‌نیاز خارجی برای گنوم ۳٫۲ قرار دهد.
در نوامبر ۲۰۱۲، پروژه گنوم به این نتیجه رسید که عمل‌کردهای پایه‌ای گنوم نباید به سیستم‌دی وابسته باشد. هرچند، گنوم ۳٫۸ یک انتخاب برای زمان کامپایل میان logind و ConsoleKit API قرار داد؛ که اولی در آن زمان فقط توسط سیستم‌دی ارائه می‌شد. اوبونتو یک باینری جدا برای logind ارائه کرد، اما سیستم‌دی یک پیش‌نیاز برای گنوم برای بیشتر توزیع‌های لینوکس است. به‌خصوص، از آنجایی که ConsoleKit دیگر نگهداری فعال ندارد و جریان توزیع‌ها پیشنهاد می‌دهد که از systemd-logind به جای آن استفاده شود. توسعه‌دهندگان لینوکس جنتو همچنین تلاش دارند این تغییرات را در OpenRC سازگار کنند، اما پیاده‌سازی آن شامل تعداد زیادی باگ شد، که موجب شد این توزیع سیستم‌دی را به عنوان پیش‌نیاز گنوم قرار دهد.
گنوم سازگاری بیشتری با logind پیدا کرد. از نسخه ۳٫۱۳٫۲ به بعد، logind پیش‌نیازی برای نشست‌های ویلند شد. تصمیماتی هم برای جایگزینی gنهme-session با سیستم‌دی گرفته شد، اما سیستم‌دی نمی‌بایست به عنوان PID ۱ اجرا شود تا gنهme-session همچنان در سیستم‌های غیر لینوکس در دسترس باشد. از آنجایی که سیستم‌دی فقط لینوکس را پشتیبانی می‌کند و با خاطر استفاده زیاد آن از APIهای کرنل لینوکس نمی‌تواند به سادگی به سیستم‌عامل‌های دیگر منتقل شود، لازم است که APIهای سازگار با سیستم‌عامل‌های دیگر همچون اوپن‌بی‌اس‌دی ارائه شوند.
در مصاحبه ZDNet در سپتامبر ۲۰۱۴، توسعه‌دهنده برجسته کرنل لینوکس، تئودور تسو، نظر خود را راجع به نزاع دربارهٔ فلسفه طراحی متمرکز سیستم‌دی ارائه کرد، بیش از نگرانی‌های تکنیکی، پیش‌بینی کرد رشد عمومی خطرناکی به سمت یکسان‌سازی اکوسیستم لینوکس حاصل شود، و بخشی از اجتماع متن‌باز به حاشیه رانده و فضای کمی برای پروژه‌های جایگزین به وجود آید. وی در این پروژه، تشابهاتی با نگرشی که در پروژه گنوم به سمت تنظیمات غیر استاندارد پیدا کرد. در رسانه‌های اجتماعی، تسو همچنین مقایسه‌هایی میان نگرش دو توسعه‌دهنده کلیدی سیستم‌دی با توسعه‌دهنده‌های گنوم انجام داد.
طراحی سیستم‌دی با مخالفت اجتماع نرم‌افزار آزاد ساخته شد. منتقدان گفتند که سیستم‌دی شدیداً پیچیده است و پیشرفت ویژگی‌های آن به کندی پیش خواهد رفت و معماری آن در تضاد با اصول طراحی سیستم‌عامل‌های شبه‌یونیکس است. همچنین این نگرانی وجود خواهد داشت که سیستمی ساخته شود که وابستگی‌های قفل شده به وجود آورد، به گونه‌ای که به نگهداران توزیع‌ها انتخاب‌های کمی داده می‌شود اما سیستم‌دی را سازگارتر می‌سازد تا نرم‌افزار فضای کاربر بیشتر به بخش‌های سیستم‌دی وابسته شود.
در می ۲۰۱۱، فدورا اولین توزیعی شد که سیستم‌دی را به صورت پیش‌فرض فعال نمود.
در یک مصاحبه در ۲۰۱۲، رهبر اسلکور، پتریک ولکردینگ، توضیح داد که معتقد است طراحی آن با فلسفه یونیکس که ابزارها را با توابع تعریف‌شده کم، متفاوت است. از اوت ۲۰۱۴، اسلکور از سیستم‌دی استفاده نمی‌کند و آن را پشتیبانی نمی‌کند، اما ولکردینگ احتمال تغییر حالت به آن را رد نکرد.
در بین اکتبر ۲۰۱۳ و فوریه ۲۰۱۴، و تبادل نظر طولانی در کمیته تکنیکی دبین در فهرست ایمیل دبین، در بحث دربارهٔ انتخاب سیستم init پیش‌فرض برای دبین ۸ «جسی» و تصمیم‌گیری نهایی دربارهٔ وضعیت سیستم‌دی انجام گرفت. این تبادل نظر به‌طور وسیعی عمومی شد و در همان آغاز این تبادل نظر در فهرست ایمیل دبین ادامه پیدا کرد.
در ژانویه ۲۰۱۳، لینارت پوترینگ، تصمیم گرفت که نگرانی‌های راجع به سیستم‌دی را در یک پست وبلاگ به نام «بزرگترین راز» قرار داد. پس از پایان مناظرات دربارهٔ سیستم‌دی در اکتبر ۲۰۱۴، پوترینگ اعلام کرد که «اجتماع متن‌باز» پر از احمق است و من احتمالاً یکی از مورد علاقه‌ترین هدف‌های آن‌ها هستم. پوترینگ سپس لینوس توروالدز و دیگر توسعه‌دهندگان کرنل را به خاطر وضعیت اجتماع مورد ملامت قرار داد.
در فوریه ۲۰۱۴، پس از تصمیم دبین، مارک شاتلورث در وبلاگ خود اعلام کرد که اوبونتو نیز در اجرای سیستم‌دی آن‌ها را دنبال خواهد کرد.
در آوریل ۲۰۱۴ یک کمپین برای تحریم سیستم‌دی در یک وبسایت شکل گرفت و دلایل مختلف را در برابر انتخاب سیستم‌دی ارائه کرد.
در یک مقاله در اوت ۲۰۱۴ در نشریه InfoWorld، پاول ونزیا دربارهٔ مجادله سیستم‌دی نوشت، و این مجادله را به تضاد سیستم‌دی با فلسفه یونیکس و «غرور عظیمی که شدیداً معتقد هستند خطا نمی‌کنند» نسبت داد. این مقاله همچنین معماری سیستم‌دی را مشابه svchost.exe، یک بخش بحرانی مایکروسافت ویندوز با دامنه عملیاتی وسیع دانست.
در نوامبر ۲۰۱۴، مراقبان دبین و اعضای کمیته تکنیکی، جوی هس، روس البری، یان جکسن، و مراقب بسته سیستم‌دی، تولف فوگ هین، از منصب خود استعفا دادند. هر چهار نفر تصمیم خود را در فهرست ایمیل اعلام عمومی‌کردند و در بلاگ شخصیشان با نگرانی و قرار گرفتن در معرض استرس شدید مربوط به ادغام سیستم‌دی با دبین و اجتماع متن‌باز، اعلام کردند که تعمیر و نگهداری منظم، کاری غیرممکن می‌شود.
در دسامبر ۲۰۱۴، یک شاخه از دبین، به نام دو-وان، توسط گروهی که خود را «مدیران کهنه دبین» نامیدند معرفی شد. قصد آن‌ها ارائه یک نوع دبین بدون نصب پیش‌فرض سیستم‌دی است.
در اوت ۲۰۱۵، سیستم‌دی یک شل ورود به نام machinectl shell ارائه داد.
در اکتبر ۲۰۱۵، یک مقاله به نام «کمبود ساختاری و معنایی در معماری سیستم‌دی برای مدیریت سرویس در دنیای واقعی» منتشر شد، که سیستم‌دی را در بسیاری زمینه‌ها مورد انتقاد قرار داد، از جمله طراحی آن به عنوان یک سیستم شیئی با لایه‌های بسیار از تغییرمسیر، که آن را مستعد ایجاد خطاهای مربوط به ترتیب می‌کند، یک مدل با پیش‌بینی اجرای دشوار، ترتیب راه‌اندازی غیرقطعی، حالت غیرقطعی در فایل تنظیمات و نارسا بودن کلی آن در ارائه یک چکیده از انواع یونیت‌ها.