hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
گنج قارون
گنج قارون فیلمی ایرانی است که در سال ۱۳۴۴ ساخته شد. این فیلم ساخته سیامک یاسمی است و محمدعلی فردین، فروزان و تقی ظهوری از بازیگران اصلی این فیلم هستند. داستان این فیلم در رابطه با فردی ثروتمند بنام قارون با بازی آرمان است که به دلیل اشتباهات گذشته خود را به دام یأس و ناامیدی انداخته‌است. در زمان خودکشی در اصفهان، بدست علی با بازی فردین و حسن با بازی تقی ظهوری نجات می‌یابد و از آن پس دنیا برایش رنگ و بوی تازه‌ای می‌گیرد. این فیلم نخستین فیلم سینمای ایران بود که به فروش میلیونی (یک میلیون تومان) رسید.
در این فیلم، صدای فوق العاده چنگیز جلیلوند و صدای ایرج بر چهره محمدعلی فردین خوش نشست و باعث شد این فیلم به محبوبیت زیادی برسد. همچنین ایرج در این فیلم سه ترانه («علی بی غم»، «گنج قارون» و «اومدم از هند اومدم») را اجرا کرد که بعد از فیلم گنج قارون به شهرت زیادی رسید.
جوانی، مرد ثروتمندی با نام قارون را که از روی یأس قصد خودکشی دارد، نجات می‌دهد و در خانهٔ خود از او نگهداری می‌کند. بعد، از طریق مادر خود درمی‌یابد که قارون پدرش است که سال‌ها قبل به خاطر هوسبازی‌هایش او و مادرش را رها کرده‌است. پسر، پدر را از خود می‌راند. قارون که وارثی ندارد، ضمن اینکه از گذشتهٔ خود نادم است، به‌دفعات سعی می‌کند که پسرش را به دست آورَد و سرانجام نیز موفق می‌شود.
هشتصد هزار نفر از جمعیت حدود یک میلیونی آن وقت تهران، بلیت "گنج قارون" را خریدند و برای تماشای فیلم به سینماها رفتند.
این فیلم از نظر فنی مورد نقد برخی منتقدین و هنرمندان قرار داشته و دارد تا حدی که عده ای از آن به عنوان سمبل «فیلم های فارسی» یاد می‌کنند.
فردین و فروزان در ابتدا می‌خواسته‌اند سهم خود را از این فیلم بفروشند؛ چون با توجه به عدم استقبال از فیلم در چند روز اول، فکر نمی‌کرده‌اند به دلیل تنوع و طولانی بودن قصه فروش خوبی داشته باشد ولی این فیلم با موفقیت روبرو می‌شود و بیست و پنج میلیون ریال فروش در تهران و شهرستان‌ها داشته‌است.
دالاهو (فیلم)
دالاهو فیلمی ایرانی محصول سال ۱۳۴۶، به کارگردانی سیامک یاسمی و نویسندگی ابراهیم زمانی آشتیانی است. دالاهو نام کوهستانی در کرمانشاه است هچنین چند سکانس از این فیلم در پای کوه قلاقیران در منطقه شیشدار ایلام فیلمبرداری شده است.در خانواده قدیمی و ثروتمند «مدبر» وصیتی اجرا می‌شود که سبب حوادث خونینی می‌شود. در این خانواده ارث نباید تقسیم شود و فرزند ذکور عملاً وارث محسوب می‌شود. پیش از اینکه این شیوه بار دیگر عمل شود، همسر مدبر به وسیلهٔ مردی به نام «سیف» که همسر خواهر مدبر است به قتل می‌رسد. فرزند مدبر «برزو» با دخالت به موقع یک شکارچی نجات پیدا می‌کند و با ناپدید شدن برزو وارث ثروت مدبر «آرزو» برادرزاده اش می‌شود. پس از بیست سال وقتی که سیف قصد دارد با عملی کردن ازدواج پسرش با آرزو ثروت مدبر را بدین ترتیب به خود منتقل سازد، برزو پیدایش می‌شود. سیف چندبار سعی می‌کند برزو را به قتل برساند اما پس از یک سلسله عملیات معلوم می‌شود که پسر مدبر با توطئه سیف نمرده و زنده است و با آشکار شدن این حقیقت سیف گرفتار شده و آرزو و برزو نیز با هم ازدواج می‌کنند و بار دیگر انتقال ارثیه به همان شیوه قدیمی صورت می‌گیرد.
دالاهو (کوهستان)
دالاهو نام کوهستانی در رشته‌کوه زاگرس در استان کرمانشاه است.
در این کوهستان زیبا جنگل و چشمه‌های زیادی و جود دارد مثل نره کانی، چم زریسک، سراب قورچی واشی و سراب گوراجوب و سراب سفرشاه.
همچنین در کوهستان دالاهو گیاهان دارویی و خوراکی زیادی در این منطقه یافت می‌شود مثل چونویر که باعث معروفیت روغن کرمانشاهی شده‌است؛ این گیاه را داخل روغن ریخته تا مزه و طعم روغن را عوض کند و روغن بسیار خوشمزه و خوشبو شود. گیاهان خوراکی دیگری مثل کنگر، زو، پیرچک (کلانه) و ریواس نیز در این منطقه یافت می‌شود.
کالسکه
کالسکه (وام‌واژه از زبان روسی، از ) یا درشکه یکی از وسایل نقلیه است.
کالسکه معمولاً چهار چرخ دارد و توسط اسب و گاه الاغ کشیده می‌شود. کالسکه‌ها معمولاً سرپوشیده هستند.
کالسکه بچه نمونه کوچکی از کالسکه‌های بزرگ است که برای جابجایی کودکان در بیرون از خانه استفاده می‌شوند.
درشکه
دُرُشْکه نوعی وسیله نقلیهٔ قدیمی است.
درشکه گردونه‌ای است چهارچرخ که با اسب یا قاطر کشیده می‌شود و سایه‌بان آن باز و بسته می‌شود.
شنل
شِنِل جامه‌ای است بدون آستین که به صورت پارچه‌ای بزرگ درست می‌شود و تنها قسمت پشت بدن پوشنده آن را می‌پوشاند. شنل تنها در قسمت گردن به بدن پوشنده وصل می‌گردد.
تانیا پناه دیزاینر و فشن استایلیست معروف ایرانی که از طراحان ، مدرسان و دیزاین های معروف ناخن در دنیا بشمار میرود ،تنها نماینده برند جهانی شنل در خاورمیانه می باشد.
واژه شنل (به روسی: Шинель، تلفظ: شینِل) از زبان روسی وارد فارسی شده‌است، و در آن زبان به معنی پالتوی بلند نظامی است.
مشیری، مهشید، "فرهنگ واژه‌های اروپایی در فارسی،" تهران: نشر البرز، ۱۳۷۱خ.
کلاشینکف (فیلم ۱۳۹۲)
کلاشینکف نام یک فیلم درام ایرانی به کارگردانی سعید سهیلی محصول سال ۱۳۹۲ می‌باشد. این فیلم برای نخستین بار در سی و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد.
قسمت‌هایی از این فیلم در بیمارستان فیروزآبادی و دژ رشکان در شهر ری و همچنین صحنه‌های پایانی فیلم در برج میلاد تصویربرداری شده‌است. داستان در مورد جوان سربازی است که خواهرش مورد آزار و اذیت فرد ناشناسی قرار می‌گیرد و وی با شنیدن این خبر، چون با مرخصی او موافقت نمی‌شود از روی نگرانی با سلاح کلاشنیکفی که به منظور حفاظت از یک بانک تحویل وی داده شده‌است، ترک پست کرده و بعد از درگیری با شوهر خواهرش او را به قتل می‌رساند. او برای تهیه هزینه عمل خواهرش بسیار تلاش کرده و در این راه شخصیت‌های جدیدی وارد داستان می‌شوند.طراحی پوستر این فیلم بر عهده ایمان یاری بوده است.
پله‌پله تا ملاقات خدا
پله پله تا ملاقات خدا کتابی‌است نوشتهٔ عبدالحسین زرین‌کوب.
این کتاب در مورد زندگی، اندیشه و سلوک مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (رومی) می‌باشد. عبدالحسین زرین‌کوب در این کتاب بر خلاف سایر تألیفات خود از دادن مراجع و منابع مختلف و متعدد در داخل کتاب خودداری کرده و همه مطالب را به قلمی بسیار ساده، روان و عامه فهم نوشته‌است.
عنوان کتاب یادآور این بیت دفتر سوم مثنوی معنوی است: از مقامات تبتل تا فنا، پله پله تا ملاقات خدا.
«پله پله تا ملاقات خدا، و این عنوان را از آن‌رو برای این نوشته برگزیده‌ام که خطّ سیر زندگی مولانا جلال‌الدین محمّد بلخی رومی معروف به مولوی را در سلوک روحانی تمام عمر او نشان می‌دهد؛ هرچند خود در مثنوی معنوی وی به شکل یک مصرع شعر، از زبان طعانه‌ای نقل می‌شود که به پندار خویش هیچ نشانی از آن در مثنوی -که خود یک رویه از زندگی و سلوک مولاناست- نمی‌یابد. جزء اخیر مصرع مولانا هم تعبیری ترجمه گونه مأخوذ از کریمهٔ «وَ منْ یَرجُو القاءَ ربّه» در قرآن کریم (۱۱۰/۱۸) است و با استناد به کلام لاریب در باب تعبیر و عنوان بر گوینده و نویسنده مجال ریبی نمی‌ماند اگر چه امکان تأویل در این باب نیز توقف در ظاهر تعبیر را الزام نمی‌کند.»
این کتاب دارای ۴۰۰ صفحه و ۱۰۰بخش است. این کتاب در سر فصل‌های «بهاءولد و خداوندگار»، «هجرت یا فرار»، «لالای پیر در قونیه»، «طلوع شمس»، «غیبت بی‌بازگشت»، «رقص در بازار»، «حسام الدین و قصه مثنوی»، «عبور به ماوراء شعر»، «از مقامات تبتل تا فنا»، «سال‌های پایان» و «یادداشتها و کتابنامه» منتشر شده‌است.
در کتاب دربارهٔ زنان آمده‌است: وقتی در مجالس فیه ما فیه خاطر نشان می‌کرد که در آنچه به رفتار با زنان مربوط است «غیرت را ترک کن اگر چه وصف رجال است ولیکن بدین وصف نیکو وصف‌های بد در تو می‌آیند» از رسم رایج عصر که زن را به بهانه ئ غیرتمندی در حرم خانه‌ها محبوس می‌داشتند انتقاد می‌کرد و به دستاویز حدیث الانسان حریص علی ما منع موجب تشدید رغبت در بین زن و مرد نشان می‌داد و تأکید می‌کرد که ترک اعتماد بر زن در این زمینه آنچه را مرد اصلاح می‌پندارد به افساد تبدیل می‌کند. مولانا می‌پنداشت برای اهل دل زنی که در چادر می‌رود وقتی روی پوشیده نیست کمتر مایه ئ تشویش و فتنه است با این حال برای آن‌ها که اهل نفس هستند و هنوز از هوس‌ها پاک نشده‌اند نباشند بیشتر مایه ئ ایمنی از فتنه است. این اقوال که با رسم اهل عصر بشدت تفاوت داشت. نمونه ائ از اعتقاد او به ترک تعصب‌هایی بود که آنها نیز با اهل عصر تفاوت داشت. در مورد زنان وی حتی برای آنها مجالس سماع و وعظ خاص بر پا می‌کرد و هفته‌ای یک بار در خانه ئ امین الدین میکائیل نا یب السلطنه آن‌ها را با لطایف معارف آشنا می‌کرد. حتی با آن‌ها نماز می‌خواند و در حضور آنها آیین سماع برگزار می‌کرد.
کارن او
کارن لی اورزولک (که بیشتر به نام کارن او مشهور است) (زاده ۲۲ نوامبر ۱۹۷۸ در کره جنوبی) خوانندهٔ اصلی گروه راک نیویورکی "یه یه یز" است.
او مدتی با اسپایک جونز، کارگردان مشهور آمریکایی، رابطهٔ عاشقانه داشت تا اینکه در سپتامبر و اکتبر ۲۰۰۵ به هم زدند. در حال حاضر او با آنگوس آندرو، خواننده راک، رابطه دارد.
کارن از مادری کره‌ای و پدری لهستانی به دنیا آمد و دوران کودکی را در نیوجرسی گذراند اما بعدها به دانشگاه نیویورک راه یافت.
او به انجام کارهای عجیب و غریب در صحنه کنسرت مثل تف کردن آّب یا شراب به روی تماشاچیان یا پرت کردن انگور به سمت آن‌ها معروف است.
Wikipedia contributors, "Karen O," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Karen_O&oldid=201748227
توماس استروس
توماس اِستروس (زاده ۲۶ ژانویه در گالیواره، سوئد) سیاست‌مدار سوئدی و عضو حزب سوسیال دموکرات است. او وزیر کنونی صنعت و تجارت سوئد است.
در پی سفر محرمانه حسن جلیلی، معاون وقت وزارت امور خارجه ایران به سوئد در روزهای ۵ تا ۷ دسامبر ۲۰۰۵ و دیدار او با توماس اوستروس این قضیه از جانب برخی نشریات سوئدی افشا شد و جنجالی آفرید. حزب کمونیست کارگری ایران به این قضیه اعتراض کرد و هیئت نمایندگی از این حزب (افسانه وحدت و محمد امیرِی) در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۵ با مسئول بخش خاورمیانه و آفریقای شمالی وزارت خانهٔ مربوطه، سوزان نیلسون، دیدار کردند و اعتراض خود را اعلام کردند.
اعتصاب کارگران ترابری شهری نیویورک، دسامبر ۲۰۰۵
اعتصاب کارگران حمل و نقل شهری نیویورک، اعتصاب بسیار عظیمی بود که در اواخر ماه دسامبر ۲۰۰۵ توسط ۳۵ هزار نفر از کارگران بخش حمل و نقل شهر نیویورک که در شعبه ۱۰۰ «اتحادیه کارگران حمل و نقل» (تی دبیلو یو) متشکل بودند سازمان داده شد. این اعتصاب پس از به نتیجه نرسیدن مذاکراتی بر سر حقوق بازنشستگی و افزایش حقوق صورت گرفت. اعتصاب در ساعت ۳ صبح ۲۰ دسامبر ۲۰۰۵ (میلادی) آغاز شد و در ساعت ۲:۳۵ بعد از ظهر ۲۲ دسامبر به‌طور رسمی خاتمه یافت. این اعتصاب تمام نیویورک را تحت تأثیر قرار داد و طبق محاسبات روزی ۴۰۰ میلیون دلار به اقتصاد نیویورک ضرر زد.
اعتصاب سال ۲۰۰۵ در یکی از شلوغ‌ترین هفته‌های سال صورت گرفت و شدیداً بر اقتصاد محلی تأثیر گذاشت. (به این دلیل که بسیاری تصمیم گرفتند در خانه بمانند و خریدها را یا در روزهای آینده یا از طریق اینترنت انجام دهند).
هم کارگران و هم کارفرمایان «قانون تیلور» را زیرپا گذاشتند. بر اساس این قانون کارگران حق اعتصاب ندارند و کارفرمایان حق ندارند تغییر در حقوق بازنشستگی را به قراردادی اتحادیه‌ای تحمیل کنند. به همین دلیل کارگران به ازای هر روز اعتصاب، دو روز دستمزد کامل خود را جریمه شدند و اتحادیه روزی ۱ میلیون دلار جریمه شد. در حال حاضر دادگاه‌های نیویورک در حال اقدام برای آغاز محاکمهٔ رهبران اعتصاب هستند.
این سومین بار در تاریخ است که اعتصابی اینچنین در نیویورک روی می‌دهد. اولین بار اعتصاب ۱۲ روزه‌ای در سال ۱۹۶۶ بود که باعث ایجاد قانون تیلور گشت. دومین بار اعتصابی ۱۱ روزه در ۱۹۸۰ بود.
Wikipedia contributors, "2005 New York City transit strike," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=2005_New_York_City_transit_strike&oldid=205756318
هنر، حقیقت و سیاست
«هنر، حقیقت و سیاست» نام نطق هارولد پینتر در سال ۲۰۰۵ به مناسبتِ دریافت جایزه نوبل ادبیات بود. او در این نطق به سیاست‌های دولت آمریکا و جنگ عراق سخت حمله کرد. تصویر این سخنرانی با مقدّمهٔ دیوید هر در ۷ دسامبر ۲۰۰۵ در آکادمی سوئد به نمایش درآمد. همین تصویر سپس‌تر با مقدّمهٔ سلمان رشدی منتشر شد.
جی پارینی از برگزیدگی و نیز محتوای سخنرانی پینتر دفاع کرد.
بانوی اول ایالات متحده آمریکا
بانوی اول ایالات متحده عنوانی غیررسمی است که معمولاً به همسر رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در کاخ سفید گفته می‌شود. بانوی اول کنونی جیل بایدن است. از بانوهای اول پیشین می‌توان به مارتا واشنگتن، پت نیکسون، ژاکلین کندی، النور روزولت، هیلاری کلینتون، میشل اوباما و ملانیا ترامپ اشاره کرد.
از آن جایی که این عنوان سنتاً به همسر رئیس‌جمهور آمریکا می‌رسد بعضی مواقع از آن تنها برای نام بردن از همسر رئیس‌جمهور استفاده می‌کنند اما در طول تاریخ زنان بسیاری این عنوان را داشته‌اند بدون این که همسر رئیس‌جمهور باشند. این معمولاً وقتی اتفاق می‌افتد که رئیس‌جمهور مجرد یا بیوه باشد. در این گونه مواقع معمولاً این پست به یکی از دختران یا خویشاوندان مؤنث رئیس‌جمهور می‌رسد.Wikipedia contributors, "First Lady of the United States," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=First_Lady_of_the_United_States&oldid=206944095
حزب ناسیونال دموکرات (لهستان)
حزب ناسیونال دموکرات حزبی سیاسی و دست راستی بود که پیش از جنگ جهانی دوم در لهستان فعالیت می‌کرد. رومن دمووسکی از موسسان این حزب بود.
در طول جنگ جهانی دوم این حزب در ائتلافی بود که دولت تبعیدی لهستان را تشکیل می‌داد. این حزب رابطهٔ نزدیکی با «نارودوه سیلی زبرونجه» (در لهستانی: نیروهای مسلح ملی) سازمان زیرزمینی جنجالی که بخش کوچکی از جنبش مقاومت لهستان بود داشت.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
رومن دمووسکی
رومن استانیسلاو دمووسکی (زاده ۹ اوت ۱۸۶۴ در ورشو – درگذشته ۲ ژانویه ۱۹۳۹ در دروزدوو) سیاست‌مدار، دولت مرد و نظریه‌پرداز لهستانی و از مؤسسان حزب ناسیونال دموکرات بود.
Wikipedia contributors, "Roman Dmowski," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed August 29, 2009).
ژاکلین کندی اوناسیس
ژاکلین کندی اوناسیس (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۹ – درگذشته ۱۹ مه ۱۹۹۴)، همسر رئیس‌جمهور جان اف. کندی، سی و پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش آموختهٔ دانشگاه جورج واشینگتن بود.
ژاکلین از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ بانوی اول ایالات متحده بود.
ژاکلین کندی و فرزندانش پس از ترور و خاکسپاری همسرش تا حد زیادی از دید عموم کنار کشیدند. ژاکلین در سال ۱۹۶۸ با سرمایه‌دار یونانی ارسطو اوناسیس ازدواج کرد. پس از مرگ اوناسیس در سال ۱۹۷۵، وی به عنوان ویراستار کتاب در شهر نیویورک فعالیت کرد.
وی در سال ۱۹۹۴ بر اثر لنفوم غیرهاجکین درگذشت.
گفته شده نیکیتا خروشچف بسیار تحت تأثیر زیبایی و رفتار مطبوع وی قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۶ نیز فیلمی به نام جکی با بازی ناتالی پورتمن درباره وقایع پس از ترور جان اف. کندی ساخته شد.
شاعر شیرخوار در دخمه سنگی
«شاعر شیرخوار در دخمه سنگی» به انگلیسی: Lion-Eating Poet in the Stone Den) نام شعر معروف چینی است که شاعر آن ژائو یوانرن بوده و دارای ۹۲ هجا است و همگی آن هجاها «شی» هستند که در زبان ماندارین دارای آوای خاص خود هستند.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
آیسسکو
سازمان جهانی اسلامی برای آموزش و پرورش، علوم و فرهنگ (آیسسکو) (ICESCO) سازمانی تخصصی است که تحت حمایت سازمان همکاری اسلامی (OIC) فعالیت می کند و در زمینه های آموزش ، علوم ، فرهنگ و ارتباطات در کشورهای اسلامی و به منظور حمایت و تقویت روابط بین کشورهای عضو
به فعالیت مشغول است. دفتر مرکزی این سازمان در رباط واقع شده و مدیرکل آن دکتر سالم بن محمد المالک است.
قطعنامه صادر شده در سومین کنفرانس اجلاس اسلامی، که در تاریخ 25-28 ژانویه 1981 در مکه مکرمه برگزار شد ، تأیید نهایی برای تأسیس یک نهاد بین‌المللی اسلامی جدید به نام " سازمان جهانی اسلامی برای آموزش و پرورش، علوم و فرهنگ" " بود تا در کنار دیگر سازمان‌های بین‌المللی اسلامی و در چارچوب سازمان همکاری اسلامی (OIC) فعالیت کند.
در روز چهارشنبه 30 ژانویه سال 2020 و در چهلمین جلسه شورای اجرایی آیسسکو، که در ابوظبیِ امارات متحده عربی، در روزهای 29-30 ژانویه 2020 برگزار شد؛ اصلاحیه‌ای درخصوص نام سازمان صورت گرفت و اسم آن به " سازمان جهانی اسلامی برای آموزش و پرورش، علوم و فرهنگ" (ICESCO) تغییر کرد. دکتر سالم بن محمد المالک، مدیرکل آیسسکو، اظهار داشت که اصلاح نام سازمان با هدف شفاف سازی ماهیت مأموریت های سازمان؛ یعنی گشودن چشم اندازهایی برای حضور در سطح بین‌المللی، به جای معطوف بودن و اولویت دادن به دعوت و تبلیغ است. وی همچنین خاطرنشان کرد: نام جدید دقیقاً بیانگر ماهیت رسالت تمدنی آیسسکو در زمینه های آموزش ، علم ، فرهنگ و ارتباطات و بازتاب دهنده اهداف آن است.
الف) تقویت، ارتقاء و تحکیم همکاری بین کشورهای عضو در زمینه های آموزش، علوم، فرهنگ و ارتباطات و نیز، توسعه و ارتقاء این زمینه ها در چارچوب نگاه تمدنی جهان اسلام و در پرتو ارزش های انسانی و اسلامی؛
ب) تحکیم تفاهم بین مردم در داخل هر کشور و بین آنها با دیگر کشورها و مشارکت برای نیل به صلح و امنیت جهانی از طرق مختلف، به ویژه از طریق آموزش ، علم ، فرهنگ و ارتباطات.
ج) ارایة تصویر صحیح از اسلام و فرهنگ اسلامی، تقویت گفتگو بین تمدن ها، فرهنگ ها و مذاهب، و تلاش برای گسترش ارزش های عدالت و صلح همراه اصول آزادی و حقوق بشر و مطابق با چشم انداز تمدن اسلامی.
د) تشویق به تعاملات فرهنگی و حمایت از تنوع فرهنگی در کشورهای عضو، در عین حفظ هویت فرهنگی و حمایت از استقلال اندیشه.
ه) تحکیم همکاری‌ها و هم‌افزایی بین مؤسسات تخصصی سازمان همکاری های اسلامی در زمینه‌های آموزش ، علوم، فرهنگ و ارتباطات و در بین کشورهای عضو آیسسکو و تقویت همکاری و مشارکت با مؤسسات دولتی و غیر دولتی مشابه که دارای علایق مشترک هستند، در داخل و خارج کشورهای عضو.
ج) توجه بیشتر به فرهنگ اسلامی و برجسته سازی مشخصه‌های آن و آگاه سازی نسبت به نقاط درخشان آن در مطالعات روشنفکرانه، تحقیقات علمی و برنامه های درسی آموزشی
ز) تلاش برای برقراری همکاری و هم‌افزایی بین سیستمهای آموزشی کشورهای عضو.
ح) حمایت از تلاش نهادهای آموزشی ، علمی و فرهنگی برای مسلمانان در کشورهای غیر عضو
منشور آیسسکو تصریح می کند که هر کشور عضو سازمان همکاری های اسلامی (OIC) پس از امضای رسمی منشور و تکمیل تشریفات قانونی و اطلاع کتبی به اداره کل آیسسکو، به عضویت این سازمان در می آید.
پنجاه و چهار کشور از پنجاه و هفت کشور عضو سازمان همکاری اسلامی (OIC)، عضو آیسسکو هستند. کشورهای عضو به ترتیب حروف الفبای عربی در ادامی می‌آید.
نام اختصاری ICESCO از حروف ابتدایی این کلمات تشکیل شده است:
IslamiC World Educational, Scientific and Cultural Organization.
مؤسسات اقتصادی جهانی
سازمان همکاری اسلامی
سازمان همکاری اسلامی (OIC)، دومین سازمان بین دولتی پس از سازمان ملل متحد است که با عضویت ۵۷ کشور به گسترش بیش از چهار قاره است. سازمان صدای جمعی جهان اسلام و تضمین برای حفاظت و حمایت از منافع جهان اسلام در روح ترویج صلح بین‌المللی و هماهنگی میان افراد مختلف جهان است. سازمان بر اساس تصمیم اجلاس تاریخی که در رباط، پادشاهی مغرب در ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۹ برگزار شد به عنوان یک نتیجه از آتش‌سوزی جنایی مسجد الاقصی در اشغال بیت‌المقدس تأسیس شد.
نام این سازمان از زمان تأسیس در سال ۱۹۶۹ تا سال ۲۰۱۱ سازمان کنفرانس اسلامی بود سپس به سازمان همکاری اسلامی تغییر یافت.
نشست سران هر ۳ سال یک بار و در پایتخت یکی از کشورهای اسلامی عضو برگزار می‌شود. کشورهایی که این کنفرانس را برگزار می‌کنند به مدت سه سال ریاست آن را بر عهده می‌گیرند.
چهاردهمین اجلاس سران کشورهای اسلامی موسوم به «اجلاس مکه: دست به دست بسوی آینده» در ۳۱ مه ۲۰۱۹ برگزار شد.
۵۷ کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی هستند. یوسف بن احمد العثیمین دبیر کل کنونی سازمان همکاری اسلامی است.
منشور یا قانون اساسی سازمان کنفرانس اسلامی طبق ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد در ۱ فوریه ۱۹۷۴ به ثبت رسید. مواد این سند شامل ۱۴ مورد است.
در سال ۱۹۷۰ نشست اولین کنفرانس اسلامی وزیران امور خارجه سازمان همکاری اسلامی در جده برگزار شد که برای ایجاد دبیرخانه دائمی در شهر جده تصمیم گرفته شد.
در اجلاس پنجم سران کنفرانس اسلامی در کویت ۱۹۸۷، با تصویب قطعنامه‌ای، دادگاه بین‌المللی عدل اسلامی نیز یکی از ارکان این سازمان اعلام شد که مقر آن در کویت و متشکل از ۷ قاضی برای مدت ۴ سال است که حوزه اقتدار آن در مورد مسائلی است که دولت‌های عضو متفقاً به دادگاه احاله داده باشند و مسائلی که در معاهدات لازم الاجرا مطرح می‌شود و تفسیر معاهدات دو یا چند جانبه و تحقیق در هر موضوعی از موضوعات حقوق بین‌الملل و تحقیق در مورد واقعه‌ای که موجب تزلزل در تعهدات بین‌المللی است؛ اگرچه عملاً این نهاد رسمیت نیافته‌است.
تاریخچه نشست سران: در آوریل ۲۰۱۶ کنفرانس سران سازمان همکاری اسلامی در استانبول ترکیه با شرکت نمایندگان بیش از ۵۰ کشور اسلامی طی دو روز با شعار: وحدت و همبستگی برای عدالت و صلح برگزار شد و بیانیه پایانی خود را روز ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ صادر کرد.
بیانیه کنفرانس سران اسلامی شامل حدود ۲۰۰ تصمیم بر اساس اتفاق آراء روی طرح استراتژیکی برای ۱۰ سال آینده این سازمان یعنی از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ است. این کنفرانس روی سه موضوع اصلی که حاضرین آنها را مخالف منافع جهان اسلام دانستند تمرکز کرد که عبارتند از: فرقه‌گرایی، تبعیض نژادی و تروریسم.
این بیانیه همچنین به ریشه کنی طرح‌های فرقه‌ای و مذهبی با هشدار در مورد آثار منفی آن فرا خواند و دخالت‌های ایران در امور داخلی کشورهای منطقه و کشورهای دیگر عضو از جمله بحرین، یمن، سوریه، سومالی و ادامه حمایت از تروریسم را محکوم کرد.
چهاردهمین نشست سران کشورهای اسلامی موسوم به «نشست مکه: دست به دست بسوی آینده» در ۳۱ مه ۲۰۱۹ برگزار شد و در بیانیه پایانی آن بر محوریت قضیهٔ فلسطین و قدس و حمایت همه‌جانبه از مردم فلسطین تأکید و اعلام شد. در این بیانیه مبارزه با تروریسم را اولویت همهٔ کشورهای عضو قرار گرفت و حملات تروریستی به ایستگاه‌های پمپاژ نفت در شهرهای دوادمی و عفیف و عملیات تخریبی علیه چهار کشتی تجاری در آب‌های امارات متحدهٔ عربی را محکوم نمود.
هفت وادی
هفت وادی یا هفت بیابان یکی از آثار بهاءالله، شارع دین بهائی است. این کتاب در حدود سال ۱۸۶۰ میلادی و پس از بازگشت بهاءالله از کوه‌های سلیمانیه به بغداد در جواب سؤالات طریقتی یک درویش به نام شیخ محیی‌الدین، قاضی خانقین نوشته‌شده‌است.
در ابتدای هفت وادی این چنین آمده‌است:
«... مراتب سیر سالکان را از مسکن خاکی به وطن الهی هفت رتبه معین نموده‌اند، چنانچه بعضی هفت وادی و بعضی هفت شهر ذکر کرده‌اند و گفته‌اند که سالک تا از نفس هجرت ننماید و این اسفار را طی نکند، به بحر قرب و وصال وارد نشود و از خمر بی‌مثال نچشد. اول وادی طلب است، مرکب این وادی صبر است و مسافر در این سفر بی‌صبر به جائی نرسد و به مقصود واصل نشود و باید هرگز افسرده نگردد…»
ادبیات چین
پیشینهٔ ادبیات کلاسیک چینی به دودمان ژو شرقی (۷۷۰ تا ۲۵۶ پ.م.) می‌رسد که شامل آثار کلاسیک کنفوسیوس هم می‌شود.
از مهم‌ترین آثار ادبی کهن چین، کتاب ئی چینگ (易經) است. یی‌چینگ یا کتاب دگرگونی‌ها، دستورنامهٔ پیشگویی است و به امپراتور فو شی نسبت داده می‌شود.ویکی‌پدیای انگلیسی، ۵ آوریل ۲۰۰۷.
شب‌های برره
شب‌های برره یک مجموعهٔ تلویزیونی طنز ایرانی به نویسندگی پیمان قاسم‌خانی، تهیه‌کنندگی مجید آقاگلیان و حمید آقاگلیان و به کارگردانی مهران مدیری است. این مجموعه از تاریخ ۲ مهر ۱۳۸۴ تا ۱۸ بهمن ۱۳۸۴ هر شب حدود ساعت ۲۰ (و در پایان دوران پخش حدود ساعت ۲۲) از شبکهٔ سه پخش می‌شد. داستان در زمان رضاشاه رخ می‌دهد و مصیبت‌های کیانوش در روستای خیالی برره را به تصویر می‌کشد. از بازیگران سریال می‌توان به سیامک انصاری و مهران مدیری اشاره کرد.
پخش این مجموعه طبق روال معمول در شب‌های محرم متوقف شد، اما در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۴ که قرار بود از سر گرفته شود، در بخش خبری ساعت ۲۲ شبکهٔ سوم سیما اعلام شد که این مجموعه پایان یافته و قسمت‌های دیگری از این مجموعه پخش نمی‌شود. "شب‌های برره" محبوب‌ترین سریال مدیری در بین مردم است.
این سریال در شبکهٔ آی‌فیلم ٢ یک بار به صورت کامل بازپخش شده‌است.
کیانوش استقرارزاده سردبیر یک روزنامهٔ دههٔ ۱۳۱۰ است. او با نوشتن مقاله‌ای انتقادی به تبعید در نقاط دوردست ایران محکوم می‌شود. در بین راه در اتفاقاتی توسط یک مار (نشیمن‌گز) گزیده می‌شود. شیرفرهاد، پسر خان پایین‌برره یعنی سالارخان، او را به برره می‌آورد.
وقایع این مجموعه در ایران در زمان رضاشاه اتفاق می‌افتد. البته در داستان‌های متفاوت این مجموعه اشارات زیادی به مسائل روز و مفاهیم امروزی وجود دارد. در قسمت‌هایی از این مجموعه (قسمت هفتاد به بعد) اشاراتی به شخصیت‌ها و موقعیت‌های دیگری که در مجموعه‌های پیشین به کارگردانی مهران مدیری (مانند "ساعت خوش") وجود دارد، نیز مشاهده می‌شود.
خرزوخان در اصل نام یکی از یاغی‌های برره بود که ۸۰ سال قبل به دست پدربزرگ سردارخان کشته شده بود که شخصیتی خیالی در مجموعهٔ "شب‌های برره" بود. هنگامی که نظام دوبرره «گَرد نخود» استفاده می‌کرد و دچار توهم می‌شد، خرزوخان را می‌دید. پس از این مجموعهٔ تلویزیونی، «خرزوخان» در زبان عامیانه به شخص نادیدنی، مخفی، شخصیت خیالی یا شخصی که وجود خارجی ندارد گفته می‌شود.
حسن شکوهی بازیگر و مدیر تولید مجموعهٔ تلویزیونی "شب‌های برره"، در گفتگویی با برنا در خصوص شایعه‌هایی که در ارتباط با پایان "شب‌های برره" در ایام پخش این مجموعهٔ تلویزیونی بر سر زبان‌ها افتاده بود، خاطرنشان کرد: «در آن مقطع شیطنت‌هایی بر روی فیلمنامه توسط خودمان اعمال می‌شد، همین مسئله سبب شد صدا و سیما به درخواست جمعی از مراجع قم از ادامهٔ تولید این اثر بعد از ایام محرم آن سال جلوگیری کند.»
وی در همین رابطه افزود: در قرارداد گروه تولید با گروه فیلم و سریال شبکهٔ سوم سیما، ساخت ۱۳۵ قسمت ذکر شده بود که بنا به مشکلات رخ داده، تنها ۹۲ قسمت ساخته شد و به دستور مدیران شبکه، از ادامهٔ ساخت آن جلوگیری به عمل آمد، هرچند که پس از توقف ساخت این مجموعهٔ تلویزیونی به خاطر مردم و خود مجموعهٔ تلویزیونی سه ماه لوکیشن را آماده ساخت قسمت‌های بعدی کرده بودیم که متأسفانه این اتفاق هیچ وقت رخ نداد.
http://fa.ifilmtv.com/News/Content/71698 پخش از شبکه آی فیلم
تیتوس لیویوس
تیتوس لیویوس یا تیت لیو، مشهور به لیوی، از تاریخ‌نگاران و شاعران سرشناس امپراتوری روم بود.
در نیمه دوم سده یکم پیش از میلاد بازار نثر همچون شعر رواج نداشت با اینحال شخصی به نام تیتوس لیویوس (۵۹ ق.م) دست به کار نوشتن تاریخ از ۷۵۳ پیش از میلاد تا سال ۹ پیش از میلاد شد و چهل سال از عمر خویش را بر سر تألیف ۱۴۲ جلد کتاب تاریخ به نام «از پیدایش روم» گذارد و از این مجموعه بزرگ فقط ۳۵ جلد به جا مانده‌است.
لیوی به فرمان آگوستوس دنباله کار ویرژیل را گرفت و درست از همان‌جائی که ویرژیل دست از ادامه کار کشید شروع کرد و مورد احترام سخت امپراتور قرار گرفت.
لیوی با اینکه سخت دلباخته سخنرانی و بازگویی بود ولی بواسطه جلوگیری حکومت از سخنرانی و آزادی بیان، ناچار تن به تاریخ‌نویسی داد.
لیوی با شدت به کردارهای غیراخلاقی و تجمل پرستی در آغاز کتاب تاریخی خود حمله و شروع مطلب می‌کند و می‌گوید برای اینکه فساد زمان خود را فراموش کند خود را در زندگی گذشتگان و تاریخ روم سرگرم کرد. می‌خواست از راه تاریخ‌نویسی صفات خوب اخلاقی، استحکام زندگی خانوادگی، احترام کودکان نسبت به پدران و مادران، و رابطه خوب مردم با خدایان را تشویق کند و یک نوع زندگی معصومانه برای رومیان زمان خویش نوید دهد.
لیوی با اینکه پابند خِرد بود ولی خرافه‌های فراوان و پیشگوئی‌ها و تحمیل اراده خدایان در همه جای کتابهایش دیده می‌شود و به جز ذکر رویدادها و بازگویی گفته‌های دیگران کار مهمی در تاریخ‌نویسی نکرده فقط توالی و ترتیب تاریخی و بیان مطالب اخلاقی را دنبال کرده‌است.
در تاریخ لیوی گاه خطابه‌های آتشین اما ساختگی وجود دارد که بعدها سرمشقی برای شاگردان مدارس شد. لطف کلام لیوی در صحیح بودن مطالب تاریخی آن نبود بلکه عطوفت و روانی نثر و شیوائی گفتار او بود که حتی مغلوبان را نیز به خواندن کتاب هایش می‌کشانید. وی را باید داستان‌سرائی تاریخ‌نویس و قصه گو دانست تا یک تاریخ نگار بی‌نظر و بی‌طرف یا آزاد.
حکومت روم شاعران و نویسندگانی بزرگ چون ویرژیل، هوراس، و لیوی را جزو کارگزاران تبلیغاتی خویش ساخته و فرمانروای مستبد روم، آگوستوس، هر نوع جنبش فکری و آزادی‌خواهی را سرکوب و محکوم کرده بود و شاعر و نویسنده‌ای نبود که بتواند اثری بزرگ خلق کند مگر اینکه او را به خدمت حکومت در نیاورده باشند؛ امّا با این همه مردی چون آلبیوس تیبولوس Albius Tibullus (۵۴-۱۹) تن به این خوش خدمتی نداد و به سرودن اشعار عاشقانه پرداخت و دم غنیمت است را ستود.
اشکفت تنب مش
وجه تسمیه این اشکفت (غار) به نام «اشکفت تنب مش» به خاطر این است که اشکفت در پائین تپه (تنب) بلندی که به نام « تنب مش » معروف است قرار دارد.
اشکفت تنب مش «غاری» است به وسعت ۴متر در ۳ متر که در انتهای آن سوراخی درسقف اشکفت است که به مانند دود کش می‌ماند وقتی آتش می‌زنند دود از آن سوراخ به بالا می‌رود. در بالای اشکفت دوخُمرَه از زمان‌های قدیم درون زمین کار گذارده شده که آب باران در آن جمع می‌شود.  راه اصلی این اشکفت از پشتخه او شیرینو و نرگ او شیرینو شروع می‌شود و از سنگر راه صِنخُوه بالا می‌رود،  این راه در زمان خیلی قدیم به‌وسیله قافله‌های تجارتی که از بنادر چارک و مغویه کالا می‌آوردند سنگ چین شده‌است وقافله‌های شتر از این راه به کوخرد می‌آمدند که بعداً از کوخرد به مناطق لارستان و شیراز می‌بردند، این راه سر بالاهی زیادی دارد، قسمت‌های سنگ چین زیادی از راه باپیچ وخم منظم مانند زنجیری از بالا به پائین دیده می‌شود ومنظره وجلوه زیبائی دارد.
همچنین راه دیگری نیز به این غار وجود دارد که ازراه صنخوه هموارتر است ولی اندکی دوتر از راه صنخوه، این راه از مرخاو شروع می‌شود و از سربالائی «چُک گروهی مد عبدالرحیمی» بالا می‌رود و در کمر گروهی به برکه عبدالقادر خردجو می‌رسد، مسافران بعد از اندکی استراحت ونوشیدن لبی ازآب خنک و گوارای برکه به مسیر خود ادامه می‌دهند، راه از جلو اشکفت ماوی رو به طرف مغرب می‌رود و بعد از عبور از تپه‌ای نسبتاً بلند به مسافت ۱۰۰۰ متر به تنب مش می‌رسد، این راه هموار بوده ولی در اثر باران وعوارض طبیعی در چند سال اخیر در اثر ریخته شدن سنگ از بالای کوه وسَرگرد نرگ مرخاو قسمتی از راه خراب شده‌است ولی به راحتی می‌توان ازآن عبور نمود.
غار اشکفت تنب مش تقریباً در ارتفاع ۲۰۰۰ متری کوه جنوب  کوخرد که به گویش محلی به «کوه زیر» معروف است واقع شده‌است، تنب مش در بالای غار قرار دارد، و تقریباً بلندترین تنبی است که در آن منطقه وجود دارد، وقتی که به گشت ویا به شکار می‌روند یکی از جوانان به بالا تنب می‌رود از آنجا به اطراف کوه و دره‌ها دوربین می‌اندازد و وقتی که مطمئن شدند که کسی یا دزدی در آن منطقه وجود ندارد با خیال راحت در غار می‌خوابند. جلو غار باز است و در شب چراغهای دهستان کوخرد دقیقاً درپائین کوه به وضوع دیده می‌شود. جاهی است بسیار زیبا مخصوصاً در فصل زمستان وسرماء، جوانان درآنجا به گشت وتفریح می‌روند وشب در آن غار می‌خوابند.  این غار یکی از تفریحگاهای مردم بخش کوخرد وتوابع است.
گدسبی (رمان)
گدسبی (Gadsby) داستانی است نوشته ارنست وینسنت رایت (Ernest Vincent Wright). گدسبی چهارمین کتاب رایت است. این داستان ساخته شده از ۵۰٬۱۰۰ واژه است که در هیچ‌کدام از آنها از حرف E استفاده نشده‌است. اینگونه بازی با واژه‌ها را اصطلاحاً نوشته‌های واج‌اُفتان (Lipogram) می‌گویند.
ستردگی
اگر در شعری یا نثری نویسنده در سراسر آن از بکار بردن حرفی از حروف الفبا خودداری کرده باشد به این کار سِتُردگی یا حذف می‌گویند. فن ستردگی گونه‌ای بازی با واژه است.
در فارسی بیشتر حذف الف برای این منظور استفاده می‌شود. برای نمونه رشیدالدین وطواط در ستایش اتسز خوارزمشاه شعری سترده به این صورت سروده:
در انگلیسی بیشتر شعرهای سترده را با حذف حرف e درست می‌کنند.
از نمونه متون سترده در انگلیسی می‌شود به داستان گدسبی اشاره کرد.
کزازی، میرجلال‌الدین، "زیباشناسی سخن پارسی، (۳) بدیع،" چاپ دوم، کتاب ماد، تهران ۱۳۷۳.
بازی با واژگان
آنچه را بازی با واژگان می‌نامیم پاره‌ای کاربردهای ویژه در بدیع است که ارزش هنری چندانی ندارند. این کاربردها تنها بازی‌هایی دشوار و پیچیده با واژه‌ها هستند که برای دو گروه می‌توانند سودمند باشند:کزازی، میرجلال‌الدین، "زیباشناسی سخن پارسی، (۳) بدیع،" چاپ دوم، کتاب ماد، تهران ۱۳۷۳.
آثار الباقیه عن القرون الخالیه
آثار الباقیه عن القرون الخالیه کتابی نوشتهٔ ابوریحان بیرونی (۳ ذیحجه ۳۶۲-۲ رجب ۴۴۰)، نویسنده و دانشمند ایران زمین است. این کتاب مطالعه تطبیقی تقویم‌های فرهنگ‌ها و تمدن‌های گوناگون، درهم‌بافته با ریاضیات، نجوم، اطلاعات تاریخی، به همراه کاوش در سنن و مذاهب ملت‌های گوناگون است. بیرونی در این تألیف ارجمند به مقوله‌هایی نظیر گاهشماری و تقویم ملل مختلف، تاریخ ایران و بابل و روم، جشن‌ها و اعیاد ایرانیان و دیگر اقوام، ادیان و آثار مقدس دین یهود، زردشتی، مانوی، صائبی، مزدک و … پرداخته و نظرات ارزشمند عالمانه‌ای در این باره ارائه نموده‌است. آثار الباقیه در سال ۳۹۰ تا ۳۹۱ هجری به پایان رسید و جزو نخستین آثار بیرونی است که تقریباً در بیست سالگی او توسط دربار قابوس در گرگان گردآوری شد. نسخه‌ای از این کتاب به خط ابن الکتوبی و متعلق به اوایل قرن چهاردهم میلادی در زمان فرمانروایی ایلخانان، اکنون باقی مانده‌است که در کتابخانه دانشگاه ادینبورگ نگاه‌داریشود. این نسخه شامل ۲۵ نگاره‌است که در نسخه باقی‌مانده دقیق دیگری متعلق به قرن هفدهم میلادی در دوره عثمانی نیز وجود دارد.
نخستین ترجمه و تصحیح فارسی این کتاب در سال ۱۳۲۱ هجری شمسی به همت اکبر داناسرشت و با نام ترجمه آثارالباقیه ابوریحان بیرونی به زیور طبع آراسته شد. تعداد چاپ‌های ترجمهٔ اکبر داناسرشت تا بهمن ماه سال ۱۳۹۳ هجری شمسی به عدد ۷ رسیده‌است.
این اثر ارزنده بار دیگر به کوشش عزیزالله علیزاده تصحیح شده و در سال ۱۳۹۰ هجری شمسی آن را همراه با نمایه و واژه‌نامه منتشر کرده‌است.
پرویز سپیتمان (اذکائی) نیز ترجمه و تصحیح دقیقی از این اثر گرانقدر را با نام آثار باقیه: از مردمان گذشته و به همت نشر نی، در سال ۱۳۹۲ هجری شمسی منتشر نموده‌است. این تصحیح در سال ۱۳۸۱ برندهٔ جایزهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی شد. محمود جعفری دهقی، مدیر گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران این تصحیح را از شاهکارهای ترجمه و تألیف در بیرونی‌پژوهی می‌داند. اذکائی این اثر گران‌سنگ را پس از مقابله تازه با سه نسخه دیگر که پیش از این از سوی ادوارد زاخائو، خاورشناس برجستهٔ آلمانی و نخستین مترجم این اثر به زبان‌های اروپایی مغفول مانده بود، ترجمه و همراه با یادداشت‌های بسیار عالمانه خود منتشر کرده‌است.
تحقیق ماللهند
تحقیق ماللهند (نام کامل کتاب به عربی: تحقیق ما للهند من مقولة مقبولة فی العقل أو مرذولة) کتابی است نوشتهٔ ابوریحان بیرونی، دربارهٔ گذشته و فرهنگ هند. اهمیت کتاب "ماللهند" در معتبر و مستند بودن اطلاعات آن است، و امروز که هزار سال از نگارش آن می‌گذرد هنوز به عنوان مرجعی معتبر شناخته می‌شود. بیرونی این کتاب را پس از سفری که همراه لشکر سلطان محمود به هند کرد نوشت. ادوارد زاخائو آن را نخست به آلمانی و سپس با عنوان "Albiruni's India" به انگلیسی ترجمه کرد. این کتاب را محمد عربی به فارسی ترجمه کرده‌است.
بیرونی مدت زیادی از عمر خویش را، البته به صورت متناوب در هند به سر برد. او در این مدت طولانی به مطالعه و بررسی در تاریخ، عقاید، رسوم و فلسفه مردم هند پرداخت.
گفته می‌شود که علمای هند در آغاز آشنایی با ابوریحان، به دیده شک در او می‌نگریستند و از مجالست و مصاحبت با او طفره می‌رفتند و حتی او را از نظر علمی در حد مباحثه نمی‌دانستند، اما چندی نگذشت که بیرونی توانست اعتماد دانشمندان هندی را جلب کرده و با دعوت از آنان و ترتیب دادن جلسات متعدد توانست شمه‌ای از تمدن اسلامی ایران را به ایشان نشان داده و در مقابل مطالعات عمیقی در رسوم و پیشینه آنان داشته باشد.
تجارب‌الامم
تجارب الامم و تعاقب الهمم کتابی است تاریخی، نوشتهٔ احمد بن محمد مسکویه که رویدادهای سال‌های بین ۲۹۵-۳۶۹ق را دربر دارد.
از آن روی که مسکویه خود خزانه‌دار و وزیر خاندان بویه در باختر ایران بوده‌است، کتاب او ارزش ویژه‌ای دارد. جلد نخست این اثر شش جلدی، توجه به تاریخ همگانی دارد و به ویژه از نوشته‌های گذشتگان مانند طبری استفاده کرده‌است. به کارگیری او از اسناد و مدارک دولتی، به ویژه در جلدهای آخرین، بر ارزش نوشته مسکویه بسیار افزوده است.
الهی قمشه‌ای
اِلهی قُمشه‌ای نام خانوادگی افراد زیر است:
حسینقلی‌خان جهانسوز
حسینقلی‌خان جهانسوز ( ۱۱۶۴ (قمری) - ۱۱۹۱ (قمری) ) پسر دوم محمدحسن‌خان رئیس ایل قاجار، برادر آغامحمدخان و پدر فتحعلی‌شاه بود.
پس از کشته شدن محمدحسن خان قاجار، حسینقلی‌خان و برادرش آغامحمدخان با دستور کریم‌خان زند به‌عنوان گروگان به شیراز برده شدند. کریم‌خان در سال ۱۱۸۲ (قمری) حکومت دامغان را به حسینقلی‌خان سپرد.
حسینقلی خان در سال ۱۱۸۴ (قمری) زمانی که حاکم دامغان بود ،دست به شورش زد. در این که وی برای انتقام خون پدرش از حسن‌خان دولّو (بیگلربیگی استرآباد) شورش نمود یا برای نافرمانی از کریم خان مورد اختلاف است. نخستین حمله حسینقلی‌خان به حصار نمکه دامغان بود که در آن بسیاری را کشت و از همین رو به جهانسوز ملقب شد.سپس به جهت تعقیب حسن‌خان دولّو به مازندران لشکر کشید. کریم‌خان سپاهی را به فرماندهی زکی خان به آن خطه فرستاد؛ اما این سردار کاری از پیش نبرد چرا که حسینقلی خان پس از تحمل چندین شکست به میان ترکمانان گریخت.سرانجام با وساطت آغامحمدخان (که در شیراز به سر میبرد) بین حسینقلی‌خان و کریم‌خان صلح برقرار شد.
حسینقلی‌خان در سال ۱۱۹۱ (قمری) به دست یکی از غلامانش کشته شد و در گرگان مدفون شد. هنگامی که همسرش قصد زیارت عتبات را داشت، استخوان‌های او و محمدحسن‌خان ( پدرشوهرش ) را با خود به نجف برده و آنجا دفن کرد. اندکی پس از کشته شدن حسینقلی‌خان، پسرش به‌دنیا آمد که نام او را حسینقلی گذاشتند.
غار سراب
غار سراب، در روستای امیدآباد از توابع شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. این غار سرچشمه‌ رودخانه سراب است.
از جاده آسفالت تا خود غار حدود ۳۰دقیقه راه است که ۲۰ دقیقه آن جاده خاکی و بقیه راه در حال حاضر جز پیاده‌روی امکان رفتن با هیچ وسیله دیگری وجود ندارد.  برای وارد شدن به غار باید از باریکراهی به موازات دره‌ای که آبی در بستر آن جاری است به طرف سرچشمه بالا آمد.
پس از رسیدن به سرچشمه، باریکه راهی در طرف چپ چشمه دیده می‌شود که ما را به دهانه اصلی غار هدایت می‌کند، دهانه غار در میان صخره‌های زمخت و بوته‌های گون وحشی قرار دارد. ورودی این غار زیبا و شگفت انگیز نسبتاً کوچک است، پس از یکی دو قدم که خمیده می‌رویم، غار به یک دالان تالارمانندی منتهی می‌شود که ارتفاع تا ۱۵ متر می‌رسد. کف غار به دلیل کنده کاری و حفاری‌های متعدد حالت طبیعی خود را از دست داده است، این دالان زیباترین قسمت غار است که به قندیلهای زیبایی آراسته شده است.
پس از دالان، غار به دو راهرو اصلی تقسیم می‌گردد که هر کدام از این راهروها خود به شاخه‌ها و حفره‌های دیگری منتهی می‌گردند. فعلاً بیش از ۶۰۰ متر از این دو دهانه قابل دسترسی نیست.این غار محل مناسبی برای غار نوردی حرفه ای میباشد. از یکی ازدهانه‌های غار، آب سردِ خروشانی بیرون می‌آید که در بستر غار به صورت چشمه آب سردی جاری است.
سد قشلاق
سد قشلاق یا وحدت سدی در ۱۲ کیلومتری شمال شهر سنندج مرکز استان کردستان ایران است که آب آشامیدنی و کشاورزی منطقه را تأمین می‌کن ساخت آن میان سال‌های ۱۳۵۳–۱۳۵۸ خورشیدی بود.
سد مخزنی وحدت (قشلاق) بر روی رودخانه قشلاق در در فاصله 20کیلومتری شمال سنندج در مسیر جاده سقز، روی کوه‌های منطقه «ساتله و تیرگرا» احداث شده‌است. دریاچه پشت این سد 11 کیلومتر درازا دارد و وسعتی معادل 934 هکتار را در بر می‌گیرد و با توجه به سطح دریا و حجم آب، زمینه مناسبی برای انواع ورزش‌های آبی به وجود آورده است. این دریاچه هم چنین محل زیست ماهیان مختلف از خانواده کپور ماهیان است که از آن جمله می‌توان به ماهی عروس، شاه کولی، سیاه ماهی، آلبورنوس کاپیتو، ماهی سیاه و سس ماهی اشاره کرد. به همین دلیل شرایط ماهی‌گیری تفریحی نیز فراهم شده‌است. دریاچه پشت سد با فضای سبز و جنگل کاری اطراف از دیدنی‌های جالب توجه شهر محسوب می‌شود. هم چنین امکانات تفریحی و اسکله قایق رانی دریاچه هر ساله تعداد زیادی علاقه‌مندان به ورزش‌های آبی را به سوی این مکان جذب می‌کند.
آنتونوف-۱۴۰
آنتونوف ای‌ان-۱۴۰ یا ایران - ۱۴۰ هواپیمایی ملخدار است که محصول شرکت هواپیماسازی آنتونوف در خارکف اوکراین است. این هواپیما به‌عنوان جایگزینی برای آنتونوف-۲۴ و آنتونوف-۲۶ در نظر گرفته شد. عمده ویژگی‌های بارز این هواپیما نسبت به مدل‌های قبلی عبارتند از:سقف پروازی بلندتر، نیاز به باند فرود کوتاه به مسافت۱۷۰۰ متر، سازگار با شرایط آب و هوایی از -۵۵ تا +۴۵ درجه سانتیگراد، افزایش امکانات و آسایش کابین برای مسافران.
این هواپیما در ایران تحت نام ایران-۱۴۰ توسط شرکت صنایع هواپیماسازی ایران (هسا) تولید می‌شود. نمونه تولید شده توسط هسا نسبت به مدل اکراینی، از لحاظ موتور و تجهیزات پیشرفته‌تر می‌باشد. امروزه از این هواپیما برای مقاصد نظامی و غیرنظامی در ایران و سایر کشورها استفاده می‌شود.
کار طراحی و توسعه این هواپیما از سال ۱۹۹۳ شروع شد. طراحی این هواپیما کار مشترک مهندسانی از کشورهای روسیه، اکراین، کانادا و آمریکا بوده‌است. شرکت روسی آویاکور و اکراینی کارخانجات هواپیمایی ملی خارکف به‌طور مشترک اقدام به طراحی و ساخت این هواپیما نمودند.
در سال ۱۹۹۶ شرکت هواپیماسازی آنتونوف قراردادی را با شرکت هواپیماسازی هسا ایران امضا کرد که به موجب آن اجازه‌نامه تولید این هواپیما در ایران و در استان اصفهان تحت نام ایران-۱۴۰ فراز صادر شد. بعضی قطعات الکترونیکی مدل ساخت ایران، گونهٔ ارتقاءیافته‌تری نسبت به مدل اکراینی می‌باشد. یکی از اهداف ایران از تولید این هواپیما، ایفای نقش گشتزنی دریایی بوده که تا پیش از این بعهده هواپیماهای پی-۳ اوریون بوده‌است.
۱. ۲۳ دسامبر ۲۰۰۲، سرنگونی هواپیمای آنتونوف-۱۴۰ در نزدیکی اردستان باعث مرگ شماری از کارشناسان هوافضای اوکراینی و روسی که برای گشایش خط تولید نمونه مشابه به ایران می‌آمدند شد.
۲. ۲۴ دسامبر ۲۰۰۵، یک هواپیمای آنتونوف-۱۴۰ خطوط هواپیمایی جمهوری آذربایجان با ۲۳ مسافر در سواحل دریای خزر سرنگون شد و تمامی مسافران آن کشته شدند.
۳. ۱۵ فوریه ۲۰۰۹، هواپیمای مسافربری ایران ۱۴۰ در حوالی فرودگاه شاهین شهر اصفهان سقوط کرد و تمامی پنج سرنشین هواپیما جان باختند. سانحه سقوط هواپیمای مسافربری ایران ۱۴۰ هنگامی رخ داد که خلبانان یکی از شرکت‌های هواپیمایی شامل یک استاد خلبان و ۴ خلبان در حال آموزش، در حال گذراندن آموزش‌های تایپ (نوع) این هواپیمای دوموتوره جهت ورود به ناوگان این شرکت بوده‌اند.
۴. ۱۰ آگوست ۲۰۱۴، یک هواپیمای آنتونوف-۱۴۰ که از فرودگاه مهرآباد تهران به سمت طبس در حال پرواز بود که در شمال فرودگاه مهرآباد و در ناحیه شهرک آزادی، سقوط کرد و ۳۹ نفر از مسافران کشته شدند و ۹نفر دیگر مجروح شدند.
سامانه چندعاملی
یک سامانهٔ چندعاملی ، سامانه‌ای است که از چندین عامل هوشمند تعاملی تشکیل شده باشد. از سامانه‌های چندعاملی می‌توان برای حل مسئله‌هایی استفاده کرد که حل آن برای یک عامل منفرد یا یک سامانهٔ یکپارچه مشکل یا غیرممکن است. هوشمندی می‌تواند شامل رویکردهای جستجو، یافتن و پردازش روش‌مند، کاربردی، رویه‌ای، یا الگوریتمی باشد.
موضوع‌هایی که تحقیق سامانه‌های چندعاملی در آن‌ها می‌تواند رویکرد مناسبی ارائه کند شامل مبادلات برخط، پاسخ‌دهی به فجایع و مدل‌سازی ساختارهای اجتماعی است.
سامانه‌های چندعاملی روش‌های نوینی برای حل مسایل محاسباتی و پیاده‌سازی پروژه‌های نرم‌افزاری رایانه‌ای ارائه می‌دهند. از آنجا که در این گونه سامانه‌ها‌ مجموعه‌ای متشکّل از چندین عامل سیستم را به وجود می‌آورد، دست‌یابی و نیل به اهدافی امکان‌پذیر می‌گردد که به وسیله سیستم‌های تک عاملی میسّر نیست.البته این سیستم معایبی هم دارد که استفاده از آن را محدود می‌کند. مهم‌ترین آنها کندی اندک در کار است (به‌طور کلی). به هر حال می‌توان بر حسب مورد نیاز، از این سیستم استفاده کرد.
ایده عامل از طرف جان مک‌کارتی در اواسط 1950 مطرح شد و سالها بعد به این نام خوانده شد. او سیستمی را تصور کرد که: 1- وقتی به آن هدفی داده می شد -> دانستن جزئیات عملیات کامپیوتری مناسب 2- وقتی با مشکلی برخورد می کرد -> از کاربران نظرخواهی یا پرسش
معروفترین تعریف از عامل مربوط به تعریف وولدریج (Wooldridge): یک عامل یک سیستم کامپیوتری است که در یک محیط قرار گرفته و قادر به انجام فعالیت های خود مختار در آن محیط برای رسیدن به اهداف مورد نظرش است. یک عامل یک روبات نرم افزاری است که در دنیای کامپیوتری زندگی و فعالیت می کند.
پژوهشگر آمریکایی،پیتر استون، در دهه ۹۰ در پایان‌نامه دکترایش این مسئله را عنوان کرد که فوتبال زمینه تحقیقاتی بسیار مناسبی برای سامانه‌های چند عاملی است. این مسئله در طی چند سال موجب پدید آمدن مسابقات بین‌المللی و موفق روبوکاپ شد که در آن تیم‌های دانشجویی و حتی دانش آموزی بسیاری از سراسر جهان با طراحی و شبیه‌سازی روبوت‌های فوتبالیست با هم رقابت می‌کنند. این مسابقات از سال ۹۷ همه ساله در یکی از کشورهای جهان، توسط فدراسیون جهانی روبوکاپ برگزار می‌گردد. البته لازم است ذکر شود که مسابقات کوچک‌تری نیز همه ساله در سطح کوچک‌تری به صورت آزاد برگزار می‌گردند مانند Iran open , German open , US open, German open و …. این زمینه تحقیقاتی در دانشگاه‌های ایران و حتی برخی دبیرستان‌های خاص طرفداران بسیاری دارد و معمولاً تیم‌های ایرانی رتبه‌های شایسته‌ای در این مسابقات کسب می‌کنند.سیستم چند عاملی، سیستمی است شامل تعدادی عامل که عامل ها با هم از طریق رد و بدل کردن پیام در یک ساختار شبکه ای ارتباط دارند.
ماکسیم سیرو
ماکسیم سیرو  (زاده ۲۵ اکتبر ۱۹۰۷ – متوفی ۲۶ ژانویه ۱۹۷۵) کارشناس معماری از فرانسه و از اولین استادان دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران بود.
وی نخست در هیئت اعزامی موزه لوور فرانسه برای عملیات شناسایی آثار تاریخی به ایران آمد. او در طول این مدت از همکاران نزدیک آندره گدار، ریاست اداره عتیقیات ایران، به‌شمار می‌آمد. حاصل این همکاری کتاب «آثار ایران» بود.
وی با پیشنهاد گدار به وزیر معارف وقت، جهت تهیه نقشه‌های جامع، نقشه‌های اجرایی، طرحهای فنی و همچنین نظارت بر امور ساختمانی دانشگاه تهران و موزه ایران باستان استخدام گردید.
گسترهٔ آثار سیرو چه از لحاظ تنوع سبک و چه از لحاظ حجم چشمگیر است. آثار مهم او عبارتند از: مجتمع دانشکده پزشکی، علوم و چندین دانشکده دانشگاه تهران، کتابخانه ملی ایران، بخش‌های الحاقی به موزه ایران باستان، چند بنای یادبود و بیمارستان و مدرسه و کارخانه و هتل، ویلا برای چندین وزیر و مقام بالای دولتی و همچنین مدارس و بناهای آموزشی در شهرستانها مانند مدرسه ایرانشهر یزد که با همکاری آندره گدار طراحی و ساخته شد.
حجرالاسود
حَجَرالاَسود، به معنی سنگ سیاه در عربی، سنگی است سیاه‌رنگ که بر دیوار پایه کعبه از اماکن مقدس اسلامی در شهر مکه نصب شده‌است. حَجَرالاَسود سنگ شکسته‌ای است به قطر حدود ۵۰ سانتیمتر که امروزه تکه‌های آن با یک بَست نقره‌ای به هم نگه داشته شده‌است. همچنین طواف به دور کعبه از این سنگ آغاز می‌گردد.
در دوران پیش از اسلام، در جای جای جزیرة العرب پرستشگاه‌هایی ساده قرار داشت که قبایل عرب بت‌های خود را در آن می‌گذاشتند و در آن جا برای عبادت جمع می‌شدند. در هر یک از این پرستشگاه‌ها سنگی «مقدس» جاسازی شده بود که رابط بین زمین و آسمان بود. معروف‌ترین این پرستشگاه‌ها کعبه، در شهر مکه، بود و «حجر الأسود» یا سنگ سیاه، سنگ مقدّس آن بود. به جز آن، پرستشگاهی در شهر «غَیمان» در یمن قرار داشت و «حجر الأحمر» یا سنگ سرخ، سنگ مقدّس آن بود؛ و نیز کعبهٔ شهر العَبلات در جنوب مکه، که «حجر الأبیض» یا سنگ سفید سنگ مقدّس آن بود. پس از اسلام باقی این پرستشگاه‌ها تخریب شدند و تنها کعبه باقی ماند و پرستشگاه همهٔ مسلمانان شد.
در سال ۳۱۷ هجری قرمطیان به مکه هجوم بردند و حجر الاسود را نیز به سرزمین خود، احساء بحرین بردند و آن سنگ مدت بیست و دو سال در یک خانه نصب بود تا اینکه در سال ۳۳۹ در زمان حکومت مطیع لله عباسی با وساطت ابوعلی علوی، حجرالاسود را که اکنون شکسته بود به مکه منتقل کرده و آنگاه در جایگاه کنونی آن در کعبه نصب نمودند.
در باور مسلمانان شیعه بر اساس روایتی از محمد باقر این سنگ از بهشت آمده‌است و ابراهیم نبی و پسرش اسماعیل آن را یافتند و در ساختن کعبه از آن استفاده کردند.
پیامبر اسلام می‌گوید: «رکن را لمس کنید زیرا آن دست راست خدا در میان خلق است و خدا با آن با مردم مصافحه می‌کند مانند مصافحه با بنده نیازمند؛ و هر که بر سر پیمان، این سنگ را لمس کند، برای او شهادت خواهد داد .»
جنس این سنگ منشأ بحث‌های فراوانی گردیده‌است. بنا به عقیده بعضی، این سنگ از بقایای آتش فشانی قدیم عربستان یا یک شهاب سنگ آسمانی است. تا کنون جنس این سنگ از بازالت، آگاتا، شیشه طبیعی یا قطعه‌ای از یک شهاب آسمانی معرفی گردیده‌است. از مهم‌ترین ویژگی‌های این سنگ شناور ماندن آن بر روی آب است که احتمال شهاب سنگ بودن آن را افزایش می‌دهد. در سال ۱۹۸۰ الیزابت تامسون از دانشگاه کپنهاگ نظریه‌ای را مبنی بر اینکه سنگ از محلی به نام وبر در عمان به مکه حمل شده‌است، مطرح نمود. این منطقه محل برخورد یک شهاب سنگ به زمین در حدود ۶۰۰۰ سال پیش تشخیص داده شده‌است. اخیراً این نظریه به وسیله پژوهشگران موزه تاریخ طبیعی بریتانیا مورد شک قرار گرفته‌است. بعضی از نویسندگان تاریخ به شباهت حجرالاسود با آلت تناسلی زن نیز اشاره کرده و برگرفته از رسوم خدای باروری عربستان قدیم می دانند.
خاقانی در سفرنامه مشهور خود (تحفه العراقین) در وصف سنگ حجرالاسود این چنین سروده است :
عفریت
عِفریت از موجودات فراطبیعی در فرهنگ اسلامی و نیز فرهنگ ایرانی ،عربی است. عفریت نوعی جن است.
«عفریت» به معنی گردنکش و خبیث آمده‌است. در برخی منابع به قدرت و حیله‌گری آنها اشاره شده عفریت از لحاظ لغوی برگرفته از عفرة است، و به معنای کسی است که پشت دیگران را به خاک می‌مالد؛ و این نشانه قدرت اوست. از معانی دیگر عفریت زبردست و هوشمند و زیرک است. پس خباثت و شرارت برگرفته از معنای لغوی آن نیست. عفریت به شکل «عفاریت» جمع بسته می‌شود.
عفریت در قرآن در داستان سلیمان پیامبر واقع در آیه ۳۹ سوره نمل آمده‌است:
جمله «إِنِّی عَلَیْهِ لَقَوِیٌّ أَمِینٌ» که از جهات مختلفی توأم با تأکید است (انّ- جمله اسمیه- لام) نشان می‌دهد که بیم خیانت در این عفریت می‌رفته، لذا در مقام دفاع از خود برآمده و قول امانت و وفاداری داده‌است.
از ظاهر این آیه بر‌می‌آید که عفاریت(جمع عفریت) به جنیان عالم و توانمند گفته می شود.
نشستم از برش چون عرش بلقیس / بجست او چون یکی عفریت هایل. منوچهری.
عفریت دوستار تو و دستیار تست / جبریل دستیار من و دوستار من. ناصرخسرو.
گرچه عفریت آورد عرش سبائی نزد جم / دیدنش جمشید والا بر نتابد بیش از این. خاقانی.
گفت عفریتی که تختش را به فن / حاضر آرم تا تو زین بیرون شدن. مولوی.
در پذیرم جمله زشتیت را / چون ملک پاکی دهم عفریت را. مولوی.
تو گفتی که عفریت و بلقیس بود / قرین حور زادی به ابلیس بود. سعدی
واروخوانه
واروخوانه یا قرینه خوانی یا پالیندروم به واژه، جمله، عدد، شعر یا هر چیز دیگری گفته می‌شود که خواندن آن از چپ به راست یا از راست به چپ کاملاً یکسان باشد. به‌عنوان مثال عدد ۱۹۹۱ یک واروخوانه است یا واژه «Malayalam» که نام یکی از زبان‌های محلی جنوب غربی هندوستان است.
چند مثال دیگر از واروخوانه: واروخوانه را می‌توان در برخی از شعرهای کهن نیز یافت. برای نمونه ابیات زیر دارای نوعی واروخوانه‌اند به‌طوری که هر مصرع از دو طرف، یکسان خوانده می‌شود:
در متون قدیمی به این پدیده قلب مستوی، مقلوب مستوی، بالانعکاس و جناس مالایستحیل هم می‌گفتند.
قلب مستوی به معنای خاص یک آرایه ادبی به شما نمی‌آید، چرا که اگر مخاطب اطلاعی از وجود این پدیده در بیت یا شعر نداشته باشد به وجود آن پی نخواهد برد؛ به عبارتی این صنعت، بر خلاف سایر صنایع ادبی باعث زیبایی شعر نخواهد شد، بلکه تنها یک بخت‌آزمایی شاعرانه است و حتی ممکن است در فصاحت و رسایی شعر مشکل ایجاد کند. برای نمونه:
گاهی واروخوانه، به جای یک مصرع در کل بیت به‌کار برده می‌شود؛ همانند بیت زیر:
در این بیت منسوب به علی بن ابی‌طالب نیز این خاصیت به کار رفته‌است. البته در اینجا هم تمام بیت وارونه خوانی می‌شود:
شعر واروخوانه (回文詩) در ادبیات کلاسیک چینی یک سبک ویژه خود به‌شمار می‌آمد. شعر واروخوانه زیر در زمان دودمان سونگ سروده‌ شده‌است:
枯眼望遙山隔水，往來曾見幾心知。壺空怕酌一杯酒，筆下難成和韻詩。迷路阻人離別久，訊音無雁寄回遲。孤燈夜守長寥寂，夫憶妻兮父憶兒。 جملهٔ آخر این شعر به معنی شوهری است که دلش برای زنش تنگ شده و پدری که دلش برای پسرش تنگ شده؛ در حالی‌که واروخوانهٔ همان جمله به معنی پسری است که برای پدرش دلتنگی می‌کند و زنی که دلش برای شوهرش تنگ شده‌است.
شاهو
شاهو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
لوطی صالح
لوطی صالح از آشنایان قدیم آغامحمدخان، سردودمان سلسله قاجار ایران بود. خان قاجار دستور داد بینی او را ببُرند. گذر لوطی صالح در محدوده بازار تهران به نام اوست.
آغامحمدخان بعد از قتل برادرش جعفرقلی خان، لوطی صالح را در خلوت خواسته گفت به جهت مسخرگی و صحبت‌هایی که در مجالس اجزای سلطنتی زندیه و در حضور خود وکیل سرمایه و مکنت تو را می‌دانم، باید راست و بی کم و کاست بگویی و تقدیم کنی تا جان تو به سلامت بماند. لوطی صالح گفت راست می‌گویم و تقدیم می‌کنم، اما خداوند در وجود تو گذشت خلقت نفرموده؛ می‌گیری و باز جان مرا تلف می‌کنی. پس از گرفتن مبلغ هشت هزار تومان از او روز دیگر او را خواسته گفت می‌باید در حق تو رفتاری شود که دیگر روی رفتن مجالس را نداشته باشی. حکم شد تا بینی او را بریدند. بعد از بریدن بینی چون لوطی صالح آشنا ایام گرفتاری او بود جرئت کرد و گفت دیدی خداوند تعالی در وجود تو گذشت نیافریده. آغامحمدخان دستور داد آنچه از او گرفته شده بود رد کردند و به او گفت برو و به عتبات مجاور باش، زیرا می‌ترسم باز از طرف من مغضوب واقع شوی و حرف تو راست شود. لوطی صالح بدون آنکه دیناری ضرر مالی تحمل کند با همان دماغ بریده و کمال تردماغی رفت و در مشهد کاظمین تا زمان وفات مجاورت داشت.
به نقل از "تاریخ عضدی".
جعفرقلی قاجار
جعفرقلی خان قاجار یکی از برادران آغامحمد خان قاجار، سردودمان پادشاهی قاجار در ایران بود.
از میان برادران آغا محمد خان کسی که بیش از همه به او خدمت کرد جعفر قلی خان قاجار بود که در تمام مدت جنگ‌ها و سختی‌ها آغا محمد خان را یاری کرد و حتی یک بار نیز او را از اسارت رهانید. جعفر قلی خان آغا محمد خان را پدر خود می‌دانست و برخلاف سایر برادران آغا محمد خان هرگز با وی مخالفتی نکرده بود و علیه وی نشوریده بود.
پس از تاجگذاری آغا محمد خان، شاه نگرانی این را داشت که بعد از مرگش برادرانش از جمله جعفر خان برای ولیعهد او - فتحعلی خان - مشکل به وجود آورند و ایجاد دردسر کنند. بنابراین تصمیم گرفت که برادر صدیق و با اخلاص خود را از بین ببرد. وی مادر خویش را واداشت که جعفرقلی خان را که حکومت اصفهان بدو داده شده بود و راهی آنجا بود، به تهران برگرداند. آغا محمد خان به مادر قول داد که او را بیش از یک روز در تهران نگه ندارد. دو برادر در عمارت ویژه شاه با یکدیگر دیدار کردند. شاه قاجار در آنجا پس از صرف شام دستور کشتن برادر خود را داد.  روایت دیگری به نقل از چند منبع دیگر وجود دارد که بر این مبنا است که جفر قلی خان هنگام ورود به تهران به نزد برادرش آقا محمد خان قاجار می‌رود و آقا محمد خان که نقشه‌ای از پیش طراحی شده برای کشتن برادرش داشت، وانمود می‌کند که دیگر کینه‌ای نسبت به برادرش ندارد و او را دگر باره به حاکمیت اصفهان منصوب می‌کند اما قبل از رفتن جفعر قلی خان به او می‌گوید بهتر است قبل از رفتن سری هم به عمارت تازه تأسیس باباخان(فتحعلی شاه) بزند. جعفر قلی خان به همراه باباخان که پشت سر عمویش او را همراهی می‌کند گشتی در عمارت خورشید می‌زنند که ناگهان چند نفر که به دستور آغا محمد خان در عمارت استقرار یافته بودند بر سر جعفر قلی میریزند و او را می‌کشند . از آنجایی که آغا محمد خان قول داده بود فقط یک شب او را درتهران نگه دارد، دستور می‌دهد او را تا قبل از نیمه شب دفن کنند. خود آغامحمد خان به برادرزاده اش باباخان که از ماجرا خبر نداشته اظهار می‌دارد که این کار را تنها به خاطراینکه باباخان بتواند بعد از او به راحتی سلطنت کندانجام داده است.
گافرغان
این روستا در حاشیه خلیج فارس واقع شده‌است و بندری است از سمت مشرق مغویه.
از شمال گارستانه، از جنوب خلیج فارس، از مغرب مغویه، و از سمت مشرق به دیوان منتهی می‌شود.
گافرغان یا دیوان غربی، روایت است که بخاطر مخالفت سرپرست (حاکم) این روستا با شاه یاخان مغویه شیخ سلطان مرزوقی و سر پیچی از حکم شیخ سلطان، (گافرغان) نامیده شده، یعنی مخالف خان یا حاکم به لهجه محلی.
در حدود ۳۰۰ نفر جمعیت دارد، که از اهل سنت و از پیروان امام احمد ابن حنبل هستند و بزبان عربی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، آب‌انبار (برکه) و دبستان است.
شغل اهالی ماهی گیری، کشاورزی، دامداری، و تجارت است. دارای ۲۰۰۰ اصله نخل دیم و ۱۰۰۰ من زمین زیر کشت است.