hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
شوریده شیرازی
شوریده شیرازی، حاج محمد تقی، ملقب به فصیح‌الملک، متخلص به شوریده، پدرش عباس پیشه‌ور از اعقاب اهلی شیرازی، شاعر معروف عهد صفویه است. زادروز او به تاریخ (۱۲۷۶ هجری قمری) در شیراز بود. او در روز پنج‌شنبه (۲۱ مهر ۱۳۰۵ خورشیدی) برابر با ششم ربیع‌الثانی (۱۳۴۵ هجری قمری) در زادگاه خود درگذشت و در جوار آرامگاه سعدی به خاک سپرده شد.
شوریده در هفت‌سالگی به علت ابتلای به بیماری آبله از هردو چشم نابینا و چهره‌اش آبله‌گون شد. او از نابینا بودن و آبله‌رویی خود به حسرت یاد می‌کرد: و در توصیف چهره خود چنین سروده‌است:
وی در نه‌سالگی پدر ش را از دست داد و در تحت سرپرستی دایی‌اش قرار گرفت. شوریده به زودی در کسب فضایل پیشرفت شایان نمود و به سبب مکاتبه و مشاعره با شاعران نامدار معاصر مانند: صبوری خراسانی، ملک‌الشعرای بهار، ایرج میرزا، و وحید دستگردی، مشهور شد.
در سال (۱۲۸۸ هجری قمری) به زیارت مکه مشرف شد و در سال (۱۳۰۹ هجری قمری) به بوشهر و بندرعباس سفر نمود. شوریده در سال (۱۳۱۱ هجری قمری) به اتفاق حسین‌قلی‌خان نظام‌السلطنه مافی به تهران رفت و به همراهی میرزاعلی‌اصغر صدراعظم به دربار ناصرالدین‌شاه راه یافت و از جانب او به فصیح‌الملک ملقب شد. ناصرالدین‌شاه به خاطر سرودن قصیده مدحیه، قریه بورنجان واقع در بلوک کوهمره فارس را به او بخشید.
شوریده یکی از شاعران نامی قرن معاصر است. در سرودن انواع شعر به‌ویژه قصیده و قطعه، استاد است. اشعارش سرشار از مضامین بکر و معانی نو و ترکیبات تازه‌است. شوریده در بکار بردن اصطلاحات عامیانه مهارت داشته و می‌توان وی را با رودکی و ابوالعلا معری مقایسه نمود، چنان‌که خود نیز به آن اشاره دارد: شعری دیگر:
شوریده به سال (۱۳۲۳ هجری قمری) ازدواج کرد. نخستین فرزندش را که پسر بود حسین نام نهاد. شوریده از این‌که صاحب فرزندی شده، از فرط خوشحالی غزلی سرود که چند بیت از آن را می‌بینید:
شوریده قبل از مرگ، اشعاری برای سنگ مقبره خود سروده که با این بیت شروع می‌شود:
قلعه پشت قلعه آبدانان
دژ پشت قلا (کوردی) یا به فارسی پشت قلعه در فاصله پنج کیلومتری در ناحیه جنوبی شهرستان آبدانان در شمال غربی روستای پشت قلا بر روی تپه‌ای بلند آثار دژ دیده می‌شود که رودخانه دویرج از پای آن می‌گذرد. مصالحی که در ساخت این بنا به کار رفته بارت است از سنگ و گچ. دور تپه را برج و باروی آن محصور کرده‌است. آثار به جا مانده نشاندهنده وجود برجهای نگهبانی، بارو، شاه‌نشین و اتاق‌های مسکونی، پلکان و غیره است. باروی بیضوی شکل که ارتفاع آن به سه متر می‌رسد محوطه قلعه را محصور کرده‌است. دیوارهای بیرونی و اصلی قلعه تقریباً سالم مانده‌است. این دیوارها قلعه را به سه قسمت مجزا تقسیم می‌کنند. در قسمت غربی قلعه، آثار برج دیده می‌شود و سوراخی بر روی برج قسمت جنوبی قلعه است که جهت دیده‌بانی به کار می‌رفته است. بر باروها و دیوارهای آن، برجهایی با فواصل تقریباً مساوی در اطراف دژ به صورت کنگره دار ساخته شده که دارای اتاق‌های کوچک دیده‌بانی و طاق‌های قوسی شکل است. در منتهاالیه قسمت جنوبی و جنوب شرقی، دژ شاهین شین قلعه و اتاق‌های مسکونی قرار دارند که یک قسمت حدود ۴/۱ دژ را تشکیل می.دهند و مابقی محوطه قلعه است. این قسمت دارای اتاق‌هایی با تاق‌های نیم‌دایره و تاقچه‌ها و طاقنماهایی است که گاه قطر دیوار آن به یک متر می‌رسد. قلوه سنگ‌ها به صورت رگ چین روی هم چیده شده و با ملات گچ طوری در هم آمیخته‌اند که سالیان درازی است مقاوم و پا بر جا ایستاده‌اند.
بر اساس اثر محمودیان (۱۳۸۳)، این دژ بیشتر جنبه نظامی داشته و دور تپه‌ها کانالی طبیعی قرار دارد که که مانند خندقی از دژ محافظت می‌کند که در یک قسمت از این خندق طبیعی رودخانه دویرج می‌گذرد. اکثریت مردم در پشت قلعه به زبان شیرین کوردی فیلی تکلم میکنند. کشاورزی و دامداری نیز شغل بیشتر اهالی روستاست. پشت قلعه در روزهای نوروز پذیرای گردشگران فراوانی از سراسر استان و کشور است.
به گفته محمودیان (۱۳۸۳)، تپه‌ای که قلعه بر روی آن قرار گرفته، مشرف بر روستای پا قلعه است و زمین همواری که کل مساحت قلعه را تشکیل می‌دهد در حدود ۴ متر است و تمام ساخت و ساز آن در قسمت جلو یا جنوبی آن است. در قسمت‌های شمال و شرق قلعه که پرتگاه غیرقابل نفوذی است، هیچ ساخت و سازی صورت نگرفته‌است. در قسمت غربی قلعه یک دیوار بلند به ارتفاع ۲ متر و عرض ۵/۱ متر که یک دیوار حصار است ساخته شده‌است.این قلعه در زمان ساسانیان ساخته شده‌است و رابط بین قلعه‌های نظامی هزاردر و قلعه هزارانی بوده‌است به گفته شاهدان محلی یک تونل ارتباطی مخفی برای مواقع محاصرهبین این قلعه و قلعه‌های هزاردر و هزارانی وجود داشته‌است تا در صورت نیاز بتوان از آن استفاده نمود گفته می‌شود که این تونل در زمان گذشته بر اثر خاکبرداری پیدا شده اما به واسطه ترس ساکنان محلی از خطرهای احتمالی تونل دوباره پوشیده شده‌است.
قلعه اسماعیل‌خان
دژ و باروی نامور به قلای اسماعیل خان یا به فارسی «قلعه اسماعیل خان» بر بلندی‌های انبارآب که بر شهر ایلام مشرف است ساخته شده‌است. در شرق این دژ و بارو قله ۳۰۷۵ متری مانشت، در شمال آن دره دالاب، در ناحیه غربی آن زمین‌های کشاورزی منجل و در جنوب آن شهر ایلام قرار دارد. بلندی‌هایی که این دژ بر روی آن ساخته شده، بیش از ۳۵۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و پوشیده از جنگل پر بلوط و گونه‌های جنگلی ون و ارجن (ارژن) و پوشش مرتعی است. چشمه دائمی انبار آب که در جبهه شمالی جریان دارد تنها منبع تأمین‌کننده آب ساکنان قلعه بوده‌است.
ناحیه‌ای که این اثر بر روی آن ایجاد شده کاملا کوهستانی است و از سه جهت صخره‌ای و سخت‌گذر است و فقط جبهه جنوب شرقی است که مسیر ارتباطی قلعه بوده‌است. ناحیه کوهستانی سیوان در بخش شرقی قرار دارد که ادامه منطقه کوهستانی انبار آب می‌باشد(محمودیان-۱۳۸۳).
از مجموع بناها و استحکامات احتمالی قلعه اسماعیل خان آثاری از برج‌ها و دژ عظیم آن در خط-الراس شمالی - جنوبی ارتفاعات معروف به انبار آب باقی مانده‌است و جهت دیوار شمالی - جنوبی است. دژ از صخره و پرتگاه جبهه جنوبی شروع و قله کوه انبار آب به سمت کوهستان سیوان امتداد دارد. عرض دیوار در بخش جنوبی ۲ متر و در بخش میانی ۵/۱ متر اندازه‌گیری شده‌است. سنگ و ملات گچ نیم کوب ساخته شده ارتفاع حدود ۴ متر را نشان می‌دهد. طول دیوار حدود ۷۰۰ متر می‌باشد که با توجه به شرایط کوهستانی منطقه و امکان کنترل جبهه جنوب شرقی دارای سه برج نسبتاً بزرگ دیده بانی و نگهبانی است، برج اول در بخش جنوبی و به فاصله ۲۰ متری پرتگاه صخره‌ای ایجاد شده که بخشی از دیوار جبهه شمالی آن به ارتفاع ۵ متر هنوز پا بر جاست. این بنا به صورت دایره ای است و دارای دو تاقچه در قسمت باقی‌مانده بنا است. در شرق بنا دریچه‌ای مثلث شکل مشاهده شده‌است که قاعده آن به داخل و راس آن به سمت خارج بنا است و برای دید و کنترل پیرامون مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. مطمئنا در بخش‌های دیگر بنا نمونه این دریچه‌ها وجود داشته‌است که در حال حاضر به دلیل تخریب دیوارها آثار آن از بین رفته‌است. مصالح بکار رفته در کل بنا، سنگ‌های کوهستانی با استفاده از ملات گچ می‌باشد. سنگ‌ها تقریباً با تراش اندک جور شده و در ردیف‌های منظم بکار رفته‌است. بخش داخلی اتاق نگهبانی با گچ اندود شده‌است. برج دوم نیز با سبک معماری برج اول همخوانی دارد. ارتفاع دیوار بخش شرقی این برج حدود ۵ متر اندازه‌گیری شده‌است. برج سوم در بخش صخره‌ای جبهه شمالی دژ پس از گذر از برج سوم تا قله ارتفاعات بخش شمال شرقی ادامه می‌یابد و به صخره کوهستانی منتهی می‌شود.
این دژ از نوع دژهای استراتژیکی کوهستانی می‌باشد و با دژ طولانی و مستحکم خرمه چرداول همخوانی دارد و از نظر سبک معماری قابل مقایسه‌است. ملاحظه بنای دژ، استحکامات دوره اسماعیلیه را در ذهن متجلی می‌سازد. از بنای قلعه در محدوده داخلی دژ اثری بر جای نمانده‌است اما تکه‌های سفال قرمز، خشن با شاموت گیاهی و همچنین تکه‌های گچ بکار رفته در بنا در محدوده شمالی دژ دیده می‌شود که به نظر می‌رسد استحکامات محدودی در نزدیکی چشمه انبار آب وجود داشته‌است که در حال حاضر اثری از آن‌ها دیده نمی‌شود. سفال نسبت به دیوار قدمت بیشتری را نشان می‌دهد. اهالی ایلام قلعه را منسوب به عصر حاکمیت والیان لرستان و پشتکوه می‌دانند، اما بررسی شواهد فرهنگی سطح محوطه بنا، قدمت بیشتری را نشان می‌دهد. البته ممکن است این دژ قبل از دوره حکومت والیان ساخته شده باشد. به هر حال اظهار نظر در مورد تاریخ بنا و موقعیت تاریخی آن بستگی به انجام پژوهش‌های باستان‌شناسی دارد.
وحدت عالم انسانی
وحدت عالم انسانی هدف اصلی دین بهائی است. جمیع تعالیمی که در دین بهائی آمده‌است حول این محور یعنی وحدت عالم انسانی می‌گردد.
وحدت عالم انسانی در دین بهائی، به معنی اتحاد واقعی و تساوی انسان‌ها از نظر حقوق روحانی، اجتماعی، فردی و مدنی است.
عبدالبهاء فرزند ارشد بهاءالله (شارع دین بهائی) و مبین آثار بهائی در پاسخ به سؤال یکی از فلاسفه بزرگ فرانسه که از وی سؤال کرده بود که، هدف دین بهائی چیست که برای پیشرفت آن به سرزمین غرب آمده‌اید. گفت:  هر چند می‌توان هدف این آئین را در سه کلمه خلاصه کرد ولی در بیش از صد کتاب از آثار بهاءالله و نوشته‌ها و گفته‌های بسیاری از عبدالبهاء و شوقی افندی چگونگی وحدت عالم انسانی شرح داده شده است و روش آن بیان شده‌است.
به اعتقاد بهائیان وحدت عالم انسانی، نیاز بارز زمانی است که در حال حاضر جهان در آن وجود دارد. وحدت خانواده، وحدت قبیله، وحدت حکومت شهری و وحدت ملی ایجاد شده است و اکنون هدفی که دنیا برای رسیدن به آن تلاش می‌کند وحدت عالم انسانی است. مرحلهٔ ایجاد کشورها به پایان رسیده‌است. آشوب ناشی از برخورد قدرت‌های ملی به نهایت خود می‌رسد و دنیا که در جهت کمال پیش می‌رود باید وحدت و تمامیت روابط انسانی را بشناسد.
بهائیان برای رسیدن به وحدت عالم انسانی به یک رشته تعالیم اجتماعی و روحانی اعتقاد دارند و انجام آن را شرط لازم و کافی برای رسیدن به آن می‌دانند.
امروز خدمتی بزرگ‌تر از ترویج وحدت عالم انسانی و صلح عمومی نیست. تا افراد از تعصبات و تقلید آزاد شوند. به اعتقاد بهائیان تا این تعصبات باقی است آسایش و سعادت در جهان به وجود نمی‌آید.
بهائیان معتقدند وحدت عالم انسانی بدون قوّهٔ الهیّه ممکن نیست.
عبدالبهاء در این رابطه چنین می‌گوید:
هفتاد و نهمین دوره جوایز اسکار
هفتاد و نهمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۰۷ در در تئاتر کداک در هالیوود کالیفرنیا برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۲۰۰۶ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند.
الن دی جنرس برای اولین بار مجری این مراسم بود. این ششمین باری بود که سالن کداک میزبانی مراسم را بر عهده داشت.
همچنین سی و دومین باری بود که مراسم توسط ای بی سی در آمریکا از تلویزیون پخش شد. لورا زیسکین تهیه‌کننده و دان لافونتین به همراه جینا تاتل گویندگان مراسم بودند. نامزدها در ۲۳ ژانویه در ساعت ۵:۳۸ صبح توسط سید گانیس - رئیس آکادمی- و سلما هایک - بازیگر- اعلام شد.
فیلم دختران رؤیایی با هشت نامزد، در رده اول نامزدها قرار داشت و فیلم بابل با هفت نامزد رده دوم را از آن خود کرد.
برندگان نخست و در حروف برجسته پررنگ فهرست شده‌اند.
معنادرمانی
معنادرمانی که به آن لوگوتراپی نیز گفته می‌شود مکتب روان‌شناسی است که ویکتور فرانکل بنیان‌گذاشت.
خاستگاه لغوی معنادرمانی یا لوگوتراپی به واژه یونانی لوگوس بازمی‌گردد. لوگوس به معنای واژه یا کلمه، ارادهٔ پروردگار یا معناست. اما رساترین معادل آن معنا می‌باشد (logo=meaning). بر این اساس و بنا به گفتهٔ ویکتور فرانکل معنادرمانی عبارت است از: «درمان از رهگذر معنا یا شفابخشی از رهگذر معنا» یا «روان درمانی متمرکز بر معنا».
اصول اولیهٔ معنادرمانی به شکل زیر تعریف می‌شوند:
طرح کسب‌وکار
طرح کسب‌وکار، یک نوشتهٔ رسمی است که اهداف کسب‌وکار را تعیین، دلایل امکان تحقق اهداف را ذکر و برنامه‌هایی که برای رسیدن به اهداف دنبال می‌شوند را ارائه می‌کند. همچنین ممکن است شامل اطلاعاتی دربارهٔ پیشینهٔ سازمان و تیم مجری طرح باشد. طرح کسب‌وکار سندی مکتوب است که جزئیات کسب‌وکار پیشنهادی را مشخص می‌کند. این سند باید ضمن تشریح موقعیت کنونی، نیازها، انتظارات و نتایج پیش‌بینی شده را شرح دهد و کلیه جوانب آن را ارزیابی کند.
آماده کردن یک طرح کسب‌وکار نتیجه نهایی روند طرح‌ریزی نیست، بلکه تحقق طرح، هدف نهایی است. با این وجود نوشتن طرح یک مرحله میانی مهم است. طرح نشان می‌دهد که به منظور یک کسب‌وکار محرز، بررسی‌های دقیق در ایجاد کسب‌وکار انجام شده‌است و برای راه‌اندازی آن، کارآفرین وظیفه‌اش را انجام داده‌است.
طرح کسب‌وکار، نوشته‌ای توصیفی و جامع در مورد کسب و کار یک مؤسسه یا یک کارآفرین است. این طرح حاوی بررسی‌های دقیقی در خصوص تولیدات یا خدمات یک شرکت، بازار و مشتریان، رقبا، منابع انسانی، منابع تأمین مالی، تکنولوژی و ابعاد فنی محصول یا خدمات و … است. یکی از مهم‌ترین کارکردهای طرح تجاری این است که با تدوین آن، کارآفرین می‌تواند عوامل داخلی و خارجی درگیر در یک کسب‌وکار را شناسایی و اثر آن‌ها را بر روی فعالیت خود بررسی نماید. یکی دیگر از کارکردهای طرح کسب‌وکار این است که قضاوت در مورد سرمایه‌گذاری یا عدم سرمایه‌گذاری بر روی یک طرح را برای سرمایه‌گذاران یا وام دهندگان طرح تسهیل می‌کند.
در طرح کسب‌وکار، سرفصل‌های متعددی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد تا توانمندی کارآفرینان، بازار محصول (یا خدمت)، نحوه تولید و میزان سودآوری و موارد مشابه را بررسی نماید؛ اما الگو و فرمت مشخصی برای طرح کسب‌وکار وجود ندارد و مراجع مختلف، سرفصل‌های متفاوتی را برای این منظور در نظر گرفته‌اند. به‌طور مثال روبرت هیس ریچ در کتاب کارآفرینی این عنوان‌ها را در نظر گرفته‌است (که عیناً از کتاب مذکور نقل می‌شود):
زبان بلغاری
زبان بُلغاری (به بلغاری: Български език، تلفظ: بَلگارسکی اِزیک) یک زبان هندواروپایی و هموند شاخه جنوبی زبان‌های اسلاوی می‌باشد. بلغاری دارای ویژگی‌هایی زبانشناسانه -همانند زدودن صرف واژگان؛ گسترش حرف تعریف پسوندی؛ بی‌نیازی کارواژگان به مصدر و نگهداری و پیشبرد سامانه فعلی نیااسلاوی- می‌باشد که این زبان را از دیگر زبان‌های خانواده اسلاوی جدا می‌نماید.
بلغاری بخشی از پیوند زبانشناسی بالکان است. به جز بلغاری زبان‌های یونانی، مقدونی، رومانیایی، آلبانیایی و گویش تورلاکیایی که بخشی از زبان صربی است نیز عضو این پیوند می‌باشند که بیشتر اینان در داشتن ویژگی‌هایی که در بالا گفته‌شد یکسانند. (مانند حرف تعریف، نداشتن مصدر، دستگاه پیچیده فعلی و …)
این زبان در کشورهای بلغارستان، اوکراین، باختر صربستان، رومانی، مقدونیه، یونان و ترکیه گویشورانی دارد. همچنین از راه کوچ انجمن‌های بلغاری زبان در سراسر جهان یافت‌می‌شوند. شمار گویشوران این زبان را تا ۱۲ میلیون تقریب می‌زنند.
گسترش زبان بلغاری در چند دوره تاریخی بخش‌بندی شده‌است. دوره پیش از تاریخ که میان تاخت و تاز اسلاوونیک به بخش‌های خاوری بالکان تا مأموریت دینی سنت‌کوریل و سنت‌متودیوس در دهه ۸۶۰ (میلادی) بازمی‌گردد. در این زمان قدیسان یادشده و پیروانشان انجیل و دیگر نوشته‌های آیینی از یونانی را به اسلاوونیک کلیسایی کهن برگرداندند. زبان بلغاری کهن از دل زبان یاد شده بیرون آمد. بلغاری میانه(سده‌های ۱۲ تا ۱۵ میلادی) زبان ادبی بُرنا و نوآورانه‌ای بود. بلغاری نوین از سده ۱۶ (میلادی) تا امروز تاریخ گذاری می‌شود. این زبان در سده ۱۹ (میلادی) به عنوان زبان بومی بلغارستان تثبیت شد. گسترش تاریخی زبان بلغاری از بلغاری کهن تا بلغاری نوین گذاری از یک زبان ترکیبی به یک زبان تحلیلی بوده‌است.
از زبان بلغارها تنها کمتر از بیست واژه در زبان کنونی بلغاری به جای مانده‌است. بلغارها که در اصل به زبان بلغار -که زبانی از خانواده زبان‌های ترکی بوده- سخن می‌راندند. اینان پس از اینکه از سرزمین اصلی خود به بلغارستان کوچیدند زبان اسلاوی بومی آن سامان را پذیرفتند.
در ۸۸۶ (میلادی) بلغارستان الفبای گلاگولیتیک را که سنت‌کوریل و سنت‌متودیوس ساخته‌بودند را پذیرفت. رفته‌رفته با گذشت سده‌های گلاگولیتیک جای خود را سیریلیک داد که در آغاز سده ۱۰ (میلادی) در آموزشگاه ادبی پرسلاو گسترش یافته‌بود. بسیاری از الفبای سیریلیک از الفبای یونانی وام گرفته‌شده بود؛ ولی واج‌هایی که هم‌ارز یونانی نبودند ساده‌شده گلاگولیتیک بودند.
در پایان سده ۱۸ (میلادی) و با نفوذ کتاب‌های چاپی روس، الفبای شهری پتر یکم جایگزین سامانه نوشتاری پیشین شد. از آغاز تا میانه سده نوزدهم و در کوشش برای یافتن قانون‌گذاری نویسه شیوه‌های نگارش سیریلیک که در برگیرنده ۲۸ تا ۴۴ حرف بود به کار گرفته‌شد تا سرانجام شیوه نگارش پیشنهادی مارین درینوف که دارای ۳۲ حرف بود در دهه ۱۸۷۰ پذیرفته‌شد. تا ۱۹۴۵ که بهسازی نوشتاری رخ‌داد از شیوه کرینوف بهره‌برداری می‌شد. پس از این شمار الفبای بلغاری به ۳۰تا کاهش یافت.
الفبای کنونی بلغاری و آوای هرکدام در زیر آورده‌شده‌است:
پیوستن بلغارستان به اتحادیه اروپا در ۱ ژانویه۲۰۰۷ سیریلیک را سومین دبیره رسمی این اتحادیه قرارداد.
کلاته خیج
کَلاته خیج یکی از شهرهای شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است. کلاته خیج در بخش بسطام شهرستان شاهرود قرار داد. جمعیت این شهر بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۵٫۳۳۸ نفر بوده‌است. از جمله نقاط دیدنی کلاته‌خیج منطقه قنات و منزل بوم گردی این شهر می‌باشد.این شهر در شرقی ترین قسمت استان سمنان می باشد و آخرین شهر قبل از ورود به استان گلستان می باشد. محصولات این شهر زردآلو، گیلاس، هلو، گندم، جو، سیب زمینی، سیب درختی می باشد. و شهردار الان این شهر آقای حسن احمدی می باشد
کلاته خیج در گذشته یکی از قطب‌های پارچه‌بافی بوده‌است. امروز نیز توسط پارچه‌بافان این شهر، بافت پارچه سنتی ماهوت دوباره احیا شده‌است.
بالا آوردن
استفراغ یا بالا آوردن خروج با فشار محتویات درون معده جانداران از راه دهان و گاه از راه بینی به بیرون است. این محتویات می‌تواند غذای خورده شده یا دیگر مواد درون دستگاه گوارش مانند زردآب (صفرا) باشد. استفراغ ممکن است به دلیل نوع ماده بلعیده شده (مثلاً غذای فاسد) یا واکنش مغز به علت وجود تومور، حاملگی، استرس‌های عصبی و غیره باشد. به حالتی که پیش از استفراغ در بیمار ایجاد می‌شود تهوع (احساس بالا آوردن) می‌گویند. اگر استفراغ ادامه داشته باشد، برای جلوگیری از پیامدهایی همچون دهیدراسیون (ازدست دادن آب بدن) باید درمان گردد.
استفراغ با "قی کردن" (برگشت غذا) که غذای گوارش شده از راه مری به دهان برمی‌گردد اما بدون فشار است و منجر به جهیدن به بیرون نمی‌شود تفاوت دارد. تهوع و استفراغ یک واکنش محافظتی در پاسخ به علل متعددی هستند این علل شامل طیف وسیعی ازاختلالات، مانند شرایط کاملاً خوش‌خیم تا شرایط اورژانسی است. تهوع و استفراغ هر کدام می‌تواننند به‌طور مستقل رخ دهند اما معمولاً با یکدیگر مرتبطند. معمولاً تهوع منجر به ایجاد استفراغ می‌شود. تهوع با رنگ‌پریدگی، تعریق، و احساس گرگرفتگی همراه است. استفراغ تخلیهٔ همراه با فشار محتویات معده از دهان است. آروغ زدن انقباضات مکرر عضلات دیافراگم و دیوارهٔ شکم است که اغلب منجر به استفراغ می‌شود یا با استفراغ همراه است
تهوع واستفراغ به وسیله تحریک وابران از مرکز استفراغ در مغز به عضلات شکم و سینه ایجاد می‌شود. نوروترانسمیترهایی که اغلب با تهوع و استفراغ همراه‌اند شامل استیل‌کولین، هیستامین، سروتونین و دوپامین است.
بسیاری از اپیزودهای تهوع و استفراغ، به صورت حاد و خودمحدودشونده است و تشخیص بیماری براحتی بر پایه تظاهر بالینی بیمار گذاشته می‌شود. تهوع مزمن واستفراغ برای بیشتراز یک ماه برای پزشکان یک چالش تشخیصی ودرمانی است.
بسیاری از موارد تهوع واستفراغ نیازی به درمان ندارند و فقط باید رژیم غذایی تغییر کند و وضعیت مایعات بدن باید کنترل شود. براساس شدت علایم داروهای ضد استفراغ به طریق مختلف (خوراکی، تزریقی، مقعدی) تجویز می‌شود.
داروهای رایج جهت تهوع واستفراغ شامل آنتی‌کولینرژیک‌ها: اسکوپولامین  آنتی‌هیستامین‌ها: دیفن‌هیدرامین و دیمن هیدرینات  بنزامیدها: متوکلوپرآمید  بنزودیازپین‌ها: لورازپام  بوتیروفنون‌ها: هالوپریدول  کورتیکواستروییدها: دگزامتازون  فنوتیازین‌ها: کلروپرومازین آنتاگونیست‌های گیرنده سروتونین :شامل اندانسترون گرانیسترون ، دولاسترون
اندانسترون، گرانیسترون و دولاسترون جهت جلوگیری از تهوع واستفراغ متعاقب شیمی‌درمانی و رادیوتراپی استفاده می‌شوند. این داروها همچنین در تهوع و استفراغ بعد از عمل، نیز موثرند. اما داروهای ارزانتر مانند دگزامتازون و دروپریدول نیز اثر مشابهی دارند.
آنتاگونیست‌های دوپامین: شامل فنوتیازین‌ها، بوتیروفنون‌ها و بنزامیدها از طریق بلوک رسپتورهای دوپامینی عمل می‌کنند. فنوتیازین‌ها اغلب برای تهوع و استفراغ شدید مؤثر نیستند و عوارض جانبی بالایی نظیر خواب آلودگی، افت فشارخون و عوارض اکستراپیرامیدال دارد.
متوکلوپرامید: برای تهوع واستفراغ شدید موثرتر ولی عوارض جانبی بالا یی دارد آنتی‌هیستامین‌ها و آنتی‌کولینرژیک‌ها در جلوگیری از تهوع واستفراغ مرتبط با اختلالات گوش داخلی، بیماری حرکت، سرگیجه ومیگرن موثرند گاهی این داروها منجر به گیجی در فرد می‌شوند بنزودیازپین‌ها این داروها در استفراغ ناشی از بیماری‌های روانی و عصبی موثرند.
استفراغ دو علت دارد یکی مرکزی و دیگری محیطی (رفلکسی)
ویکی‌پدیا انگلیسی: Vomiting بازبینی ۳ دسامبر ۲۰۱۱
سرخون (اردل)
سرخون مرکز بخش میانکوه در شهرستان اردل و استان چهارمحال و بختیاری است. این شهر از ادغام سه روستا به اسم‌های سرخون علیا (مرکز) سرخون سفلی و سرخون قیصری تشکیل شده‌است.
جمعیت منطقه میانکوه در حدود ۱۵ هزار نفر است. با آلوده شدن چشمه آشامیدنی سرخون به نفت، بیشتر جوانان منطقه مجبور به مهاجرت شدند. چشمه سرخون به طول ۲۰ کیلومتر از کوه‌های این منطقه سرچشمه می‌گیرد. و در مسیر خود اب شرب بیش از ۲۰ روستا و یک شهر را تأمین می‌کرد و علاوه بر آب شرب عامل اشتغال زایی در بخش‌های باغداری و کشاورزی و شیلات بود، بیش از ۳۰ شیلات در مسیر رودخانه قرار داشت همچنین چندین هزار هکتار مزارع برنج و طرح‌های باغداری موجود بود که با آلوده شدن به نفت تمام این بخش‌ها تعطیل و مهاجرت‌ها به شهرها آغاز گردید.
تنگ معروف گندمکار معروف به تنگ هزارجریو، یکی از جاذبه‌های طبیعی منطقه است. بردگوریهای زیادی بخصوص درکوه سرخون وجود دارد. جاده تاریخی دزپارت از روستای گندمکار گذر می‌کند و پس از گذشتن از روستای شلیل، از روستای مرورارید وارد استان خوزستان می‌شود. از دیگر مناطق پر گردشگر در سرخون می‌توان به حاشیه چشمه سرخون، استراحتگاه حاشیه جاده خوزستان نام برد. از دیگر جاذبه‌های سرخون وجود امام زاده سید شهید محمد است، ایشان از نوادگان امام موسی کاظم است.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
سه‌نظام
۳ نظام یکی از انواع گیره است. برای بستن قطعه کار با مقطع گِرد و یا چند ضلعی و یا ابزاری مانند مته یا فرز به کار می‌رود. دستگاه ۳ نظام دارای انواع واندازه های مختلف است . به بیان ساده ، هر ۳ نظام دارای ۳ فک قابل تنظیم است . یک مکانیزم پیچ و شیارِ منحنی( پیچ ارشمیدس) امکان میدهد که هر ۳ فک را همزمان حرکت داده و فاصله میان فکها را تنظیم کرد. برای تنظیم فاصله فکها از یک آچار مخصوص استفاده میشود. در یک نوع ۳ نظام ، که معمولاً برای بستن مته روی دستگاه دریل بکار میرود؛ فکها بسادگی قابل تعویض نیستند. اما در دیگر انواع که بیشتر برای بستن قطعه کار استفاده میشوند ؛ ۲ سِری فک «رو» و « وارو » وجود دارند. این فکها نسبتاً بسادگی تعویض می‌شوند. روی هر فک شماره ای حک شده است. بدنه ۳ نظام دارای ۳ شیار ورودی است. کنار هر شیار شماره یکی از فکها حک شده است. موقع تعویض فکها باید هر فک را تنها در شیاری وارد کرد که همان شماره را دارد. در غیر اینصورت ، تنظیم حالت ناقص و غیر متمرکز پیدا میکند. بسته به شکل قطعه و شیوه کار، از ۳ نظام برای گرفتن قطعه از خارج قطعه یا داخل قطعه استفاده میشود. ۳ نظامها را با توجه به اندازه ماشینهای ابزار، بخصوص ماشین تراش ساخته‌اند . در ماشین تراش ۳ نظام را توسط ۴ پیچ روی صفحه ای که روی گلویی ماشین تراش بسته میشود؛ سوار میکنند. در تراشکاری از سه‌نظام برای بستن قطعات گرد یا چندضلعی بر روی ماشین تراش استفاده می‌شود. وسایل بستن قطعهٔ کار بر روی ماشین تراش عبارت‌اند از: سه‌نظام، چهارنظام، صفحه نظام، فشنگی، مرغک، دُرن، نوک‌گیر و لینت. سه قطعهٔ دندانه‌دار روی سه‌نظام «فَک» نام دارند و به مجموعهٔ فک‌ها «پارچه» می‌گویند. فک‌ها با گیرکردن به قطعه، باعث نگهداری قطعه بر روی گلوییِ ماشین تراش می‌شوند. این فک‌ها در نگه‌داشتن مقاطع مدور یا شش‌ضلعی بهتر از همه عمل می‌کنند.
سه نظام‌ها دو مدل اتومات و آچاری دارند که مدل اتومات آن دو نوع نیمه فلزی و تمام فلزی دارد. سه نظام‌های مصرفی اغلب از سایز ۶٫۵ تا ۱۶ میلی‌متر تقسیم می‌شوند که نوع ۱۳ میلی‌متر از همه کاربردی‌تر است.
سه نظام سایز ۱٫۵ تا ۱۳ میلی‌متر به معنی آن است که این سه نظام توانایی قرارگیری و استفاده از مته ۱٫۵ الی ۱۳ میلی‌متر را دارد.
تفاوت سه نظام اتومات و سه نظام آچارخور یا آچاری در نوع گیرایی مته و محکم کردن آن است. زمانی که شما مته را درون سه نظام آچاری قرار می‌دهید می‌بایست برای باز و بسته کردن دهانه آن از آچار مخصوص آن استفاده شود ولی در سه نظام اتومات این کار با استفاده از دست بسیار ساده بوده و نیازی به آچار سه نظام نیست.
از معایب سه نظام آچاری می‌توان به لزوم بودن آچار برای باز و بسته کردن سه نظام اشاره کرد که شرکت‌های مختلف یک قسمت لاستیکی در پایین دریل برای نگهداری آ «در نظر گرفته‌اند که کمی به نگهداری آن کمک می‌کند.
از مزایای آن نیز که از زبان استادکاران صاحب نظر نقل می‌شود می‌توان به گیرایی محکم سه نظام آچاری نسبت به سه نظام‌های اتومات معمولی اشاره کرد که با توجه به این موضوع توصیه می‌شود تا حد ممکن از سه نظام‌های اتومات با کیفیت استفاده شود.
سه نظام‌های آچاری با توجه به فشار وارده آچار طبیعتاً گیرایی بیشتری دارند و در مقابل سه نظامهای اتومات با فشار وارده دست سفت شده و گیرایی کمتری نسبت به سه نظام آچاری دارند که در کارهای کوچک اصلاً مشاهده نمی‌شود. از سوی دیگر عدم امکان استفاده از سه نظام به علت عدم وجود آچار، خراب شدن دنده‌های آچار یا سه نظام و باز و بسته شدن زمانبر تر نسبت به سه نظام اتومات از معایب سه نظام آچاری و در مقابل مزایای سه نظام اتومات است.
چهارنظام برای بستن قطعات گرد و چهارگوش استفاده می‌شود. هر فک چهارنظام را می‌شود مستقل از هم تکان داد.
خلیج گواتر
خلیج گُواتریک خلیجی نسبتاً کوچکی در طول ساحل مکران در دریای مکران است. خلیج گواتر در منتهی‌الیه جنوب شرقی ایران در محدوده شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان و منتهی‌الیه جنوب غربی پاکستان جای گرفته‌است. ۶۰٫۴ درصد از آن متعلق به کشور پاکستان و ۳۰٫۶ درصد وسعت آن در ایران قرار دارد. در امتداد ساحل مکران، خلیج گواتر در میان خلیج غربی گواتر (در سوی خاور) و خلیج چابهار (در سوی باختر) قرار گرفته‌است.
در سمت ایران رودخانه باهوکلات و در سمت پاکستان رودخانه دشت رود به خلیج گواتر می‌ریزند. آغاز این خلیج در سمت خاوری دماغه جیوانی است و پایان آن در سمت باختر در نقطه‌ای به نام پسابندر است.
در کرانهٔ پاکستانی خلیج گواتر شهری به نام جیوانی قرار دارد و در کرانهٔ ایرانی آن روستاهای گواتر و پسابندر.
خلیج گواتر دارای جنگل‌های حرا است. این جنگل‌ها ۳۳ هکتار وسعت دارند و در ۱۵۰ کیلومتری شهر چابهار قرار گرفته‌اند. در بخش ایرانی پنج شاخ‌آبه، خور و رودخانه شامل رودخانه کاجو، نهنگ و باهوکلات و خورهای باهو و گواتر با خلیج گواتر در ارتباط هستند. رودخانه‌های یادشده دارای رژیم سیلابی هستند و جریان پایه ضعیفی دارند.
این خلیج بخشی از منطقه حفاظت شده باهوکلات (گاندو) به‌شمار می‌آید. خلیج گواتر و خور باهو، یکی از ۲۲ تالاب بین‌المللی ایران است که با مساحتی معادل ۷۵ هزار هکتار در سال ۱۳۷۸ در فهرست تالاب‌های بین‌المللی رامسر قرار گرفت.
میانگین بارش این محدوده برابر با ۱۱۴ میلیمتر و میانگین دمای سالانه معادل ۲۶٫۵ درجه سـانتی‌گراد تعیین شده‌است. متوسط سالانه حداکثر مطلق گرما و سرما در این حوزه به ترتیب ۳۰٫۱ و ۲۲٫۳ درجه سانتی‌گراد است که بیشینه دما در ماه‌های اردیبهشت تا تیر و کمینه دما در ماه‌های آذر تا بهمن رخ می‌دهد.
فهرست‌های انتگرال‌ها
انتگرال‌گیری یکی از دو عمل اصلی در حساب دیفرانسیل و انتگرال است. برخلاف دیفرانسیل که قواعد ساده‌ای دارد که با استفاده از دیفرانسیل تابع‌های سادهٔ مشابه یک تابع پیچیده، می‌توان دیفرانسیل آن را یافت، انتگرال‌ها این‌گونه نیستند. از این‌رو جدول‌های انتگرال بسیار کاربردی هستند. این صفحه فهرست برخی از پرکاربردترین انتگرال‌ها را دربردارد.
برای جزئیات بیشتر صفحه‌های زیر را ببینید:
این تابع‌ها در نقطهٰ صفر برای a انتگرال مثلثاتی، Ei: انتگرال نمایی، li: انتگرال لگاریتمی، erf: تابع خطا
The method of exhaustion provides a formula for the general case when no antiderivative exists:
Start by using the substitution formula_106 This brings the integral to the general form which after integration by parts yields and provided the first term vanishes at the end points, we get the recurrence relation which upon computation gives Applying to our integral, we notice that Hence the final answer is:
تیرباران
تیر باران یکی از راه‌های اجرای مجازات اعدام است.
نحوه اجرای تیرباران معمولاً به این ترتیب است که شخص محکوم به اعدام را با طناب به یک تیرک عمودی می‌بندند و به فرمان فرمانده جوخه آتش، شخص محکوم گلوله‌باران می‌شود. البته کیفیت اجرای تیر باران در کشورهای مختلف متفاوت است و با قوانین گوناگونی اجرا می‌شود. اشخاص محکوم به مرگ با تیرباران معمولاً نظامیان می‌باشند.
هنگامی که صدام حسین به اعدام با طناب دار محکوم شد وی خواستار اجرای حکم اعدام با تیرباران شد اما ادعای وی مبنی بر اینکه هنوز هم یک نظامی است و در صورت اثبات جرم باید تیرباران شود، از سوی دادگاه نادیده گرفته شد.
پیچیده‌بالان
پیچیده‌بالان یکی از راسته‌های حشرات از زیرشاخه شش‌پایان هستند.
پیچیده‌بالان حشراتی انگل‌وار هستند که شامل ۶۱۰ گونه می‌شوند. آن‌ها به صورت انگلی از طریق دیگر حشرات زندگی می‌کنند و میزبانان آن‌ها شامل زنبور، زنجره، سوسک و بید کاغذ است. حشرات بسیار ریزی هستند که در حالت نوزادی غالباً انگل سایر حشرات می‌باشند. نرهای بالغ زندگی آزاد دارند. طول نرها کمتر از ۴ میلیمتر است و غالباً قهوه‌ای رنگ می‌باشند که در دو طرف سر نرها چشم‌های مرکب برجسته‌ای قرار دارد. به نظر می‌رسد به علت انگلی شدن لاروهای حشرات توسط بال تاب خورده‌ها پروانه‌ها و مخصوصاً زنبورهای جنس Halictus و Andrenaعقیم شوند. بعضی از انواع این حشرات در مبارزه بیولوژیک و کم کردن جمعیت آفات اهمیت دارد. دو مفصل اول سینه و قطعات دهانی این حشرات خیلی کوچک شده‌اند. مفصل سوم سینه به علت رشد زیاد بزرگ می‌باشد و طول آن تقریباً برار با نصف طول بدن است. دگردیسی آن‌ها از نوع ساده است. دوره زندگی اشکال انگل موجود در این راسته تا حدودی پیچیده بوده و از نوع دگردیسی هیپرمتامورفوز می‌باشد. افراد نر به محض ظهور به دنبال افراد ماده و با یک ماده جفتگیری می‌کند. بال جلویی آن‌ها به عضو هالتر مانند شبیه به بال‌های عقبی دو بالان تبدیل شده است. بال عقبی پهن و غشایی با رگبال کمی است.
ایژوسک
شهر ایژِوسک (به روسی: Иже́вск، به زبان اودمورتی: Иж) مرکز جمهوری اودمورتیا در روسیه است. این شهر بر کرانهٔ رود ایژ در کوهستان اورال باختری واقع شده. این شهر فرودگاهی به نام فرودگاه ایژوسک دارد.
ایژوسک در دوران شوروی جزو شهرهای بسته بود، یعنی دسترسی خارجیان به آن محدود شده‌بود زیرا کارخانه‌های اسلحه‌سازی زیادی در این شهر مستقر شده‌بودند. بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ این شهر به افتخار دمیتری اوستینوف، وزیر دفاع شوروی، اوستینوف نامیده شد و بعدها نام خود را بازیافت. این شهر مرکز مهمی برای صنعت، تجارت، تحصیل در منطقه ولگا است. این شهر به صنایع نظامی، مهندسی و متالورژیکی معروف است و کارخانه اسلحه سازی ایژماش که تولید کنندهٔ اسلحه‌های معروفی همچون کلاشنیکف، سیمونوف، دراگونوف، پی‌کا و موسین–ناگانت در این شهر واقع است. میخائیل کالاشنیکف، سازنده تفنگ تهاجمی معروف کلاشنیکُف مدت‌ها در این شهر زندگی می‌کرد و نهایتاً ۲۳ دسامبر ۲۰۱۳، در سن ۹۴ سالگی در این شهر در گذشت.منابع
شهر بسته
شهر بسته اصطلاحی است که در مورد دسته‌ای از شهرها در شوروی پیشین یا بلوک شرق به‌کار می‌رفت. شهرهای بسته شهرهایی بودند که مسافرت به آن‌ها و اقامت افراد در آن‌ها مشمول محدودیت‌هایی می‌شد. دلیل ایجاد شهرهای بسته به‌خاطر حضور تأسیسات حساس نظامی و هسته‌ای، ایستگاه رادار یا مرزی بودن آن‌ها بوده‌است. مردم روسیه نخستین بار به‌طور رسمی در سال ۱۹۸۶ از وجود این شهرها آگاه شدند. در آن زمان بیش از یک میلیون نفر در شهرهای بسته زندگی می‌کردند.
تعداد شهرهای بسته در روسیهٔ امروزی رسماً معلوم نیست ولی تخمیناً دو میلیون نفر هنور در این‌گونه شهرها زندگی می‌کنند.
شهرهایی که در حال حاضر از سوی مین‌اتم (وزارت انرژی اتمی روسیه) بسته‌اند عبارت‌اند از: در نزدیکی این شهر (در کیشتیم) در سال ۱۹۵۷ یک فاجعهٔ هسته‌ای بزرگ در کارخانهٔ مایاک رخ داد.۲
Wikipedia contributors, "Closed city," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Closed_city&oldid=181677214 (accessed February 17, 2008).
آتشفشان
آتشفشان روزنه‌ای در سطح زمین است که در زمان فعالیت، سنگ‌های گداخته به بیرون پرت می‌کند، بسیار داغ است، بوی بدی دارد و خاکستر و گازهای درون زمین، از آن به بیرون فوران می‌کنند. فعالیت آتشفشانی با برون‌افکنی سنگ‌های مذاب، با گذشت زمان، باعث پیدایش کوه‌های آتشفشانی بر سطح زمین شده‌است. آتشفشان‌ها معمولاً در نقاطی یافت می‌شوند که صفحه‌های سخت پوسته زمین‌ساخت، همگرایی یا واگرایی دارند. هر آتشفشان سه قسمت اصلی دارد: درون زمین، تودهٔ سنگ‌های آذرین با حرارت بسیار زیاد (حدود ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد و بیشتر) وجود دارد که ماگما (تَفتال) نامیده می‌شود. ماگما، با رسیدن به سطح زمین، سرد و جامد شده و گُدازه نامیده می‌شود که این فرایند باعث تشکیل آتشفشان می‌شود. در ماگما و گدازه، حباب‌های گاز وجود دارد که در زمان فوران باعث انفجار می‌شود.
بروز آتشفشان، تأثیراتی به همراه دارد (که دراز مدت یا کوتاه مدت هستند).
یکی از آن‌ها، تغییر آب‌وهوا است. فوران آتشفشان می‌تواند باعث بارش برف و ایجاد رعد و برق شود. آتشفشانها می‌توانند تأثیراتی درازمدت در وضعیت آب و هوا ایجاد کنند. از طرفی، گدازه‌هایی که سریع حرکت می‌کنند، می‌توانند باعث مرگ انسان‌ها شوند؛ چون خاکستر حاصل از بروز آتشفشان، تنفس را دشوار می‌کند.
بزرگترین آتشفشان کره زمین، ماونا لوا نام دارد که بخشی از جزایر هاوایی را تشکیل می‌دهد. محیط قاعده مخروط این آتشفشان ۶۰۰ کیلومتر] و قله آن نسبت به کف اقیانوس آرام که آن را احاطه کرده‌است ۱۰ کیلومتر ارتفاع دارد. این آتشفشان، همراه با سایر قسمت‌های جزایر هاوایی، نشان‌دهندهٔ موادی هستند که به وسیله فوران‌هایی که از یک میلیون سال پیش تاکنون ادامه داشته‌اند، شکل گرفته‌اند.
سایر آتشفشانهای مطرح کره زمین عبارتند از:بزرگترین آتشفشانی که تاکنون به وسیله بشر کشف شده‌است، الیمپوس مونز یا کوه المپوس نام دارد که در سیاره بهرام واقع است. شواهد به دست آمده از طریق عکسبرداری‌های سفینهٔ فضایی مارینر ۹ نشان می‌دهد که ارتفاع این آتشفشان احتمالاً ۲۳ کیلومتر بوده و کالدرای آن نیز ۶۵ کیلومتر عرض دارد.
گونه‌های آتشفشان‌ها:
نوع ماگمای درون زمین می‌تواند آتشفشان‌های متفاوت ایجاد کند. اگر ماگما کاملاً رقیق باشد، گاز درون آن به آسانی رها می‌شود و در نتیجه انفجاری صورت نمی‌گیرد. به این ترتیب از کوه، فقط ماگما بیرون می‌آید و در کناره‌ها جریان می‌یابد؛ مثل آتشفشان‌هایی در هاوایی و کوه «اتنا». اگر ماگما غلیظ و چسبناک باشد، گاز درونش به آسانی رها نمی‌شود و در نتیجه انفجار صورت می‌گیرد.از نظر اقتصادی: استفاده از انرژی گرمایی آن و انرژی گازهای فومرولی در گردش توربین و به دست آوردن مواد شیمیایی با ارزش که امروزه در ایتالیا، زلاندنو، ژاپن و ایسلند اهمیت پیدا کرده‌است و در کشور ما نیز اخیراً برای استفاده از نیروی حرارتی زمین (انرژی ژئوترمال) حفاری‌هایی انجام شده‌است. ۸۰ درصد مردم در پایتخت ایسلند از گرما و آب گرم طبیعی آتشفشان‌ها استفاده می‌کنند. آتشفشان‌ها همچنین می‌توانند باعث ایجاد جزیره شوند.
آندری تارکوفسکی
آندری آرسن‌یویچ تارکوفسکی (زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۳۲ – درگذشتهٔ ۲۹ دسامبر ۱۹۸۶) کارگردان و فیلمساز، نویسنده، تدوین‌گر و نظریه‌پرداز، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی پنج فیلم اول خود را در شوروی ساخت. دو فیلم آخر او به ترتیب در ایتالیا و سوئد فیلمبرداری شدند. از مشخصه‌های فیلم‌های او می‌توان به معناگرایانه‌بودن، با زمینه‌ای متافیزیکی به همراه برداشت‌های بلند، نامتعارف بودن در ساختار دراماتیک و استفاده هنرمندانه از تکنیک فیلمبرداری اشاره کرد.
پدرش شاعر برجسته آرسنی تارکوفسکی و مادرش "ماریا ایوانووا ویشنیاکووا" بود. پیش از نام‌نویسی در مدرسه فیلم در دو رشته موسیقی و عربی تحصیل می‌کرد. او زیر نظر "میخائیل رم" در مؤسسه سینمایی گراسیموف (VGIK)، تحصیل کرد. در هنگام تحصیل دو فیلم کوتاه ساخت: ۱ - "امروز مرخصی در کار نیست (۱۹۵۹)" و ۲ - "غلتک و ویولن (۱۹۶۰)" که فیلم پایان‌نامه‌اش بود و در جشنواره نیویورک برنده جایزه‌ای شد.
تارکوفسکی در سال۱۹۶۰ دانش‌آموخته شد و به استخدام مُس‌فیلم درآمد. دید تلخ شاعرانه ذهنیت بی نظیرش در نخستین فیلم بلندش، کودکی ایوان (۱۹۶۲) متجلی است. ایوان، با بازی کولیا بورلیائوف، پسربچه یتیمی است که در در جنگ جهانی دوم در عملیات چریکی شرکت می‌کند. کودکی ایوان در جشنواره‌های بین‌المللی پانزده جایزه برد، از جمله شیر طلای جشنواره ونیز و جایزهٔ بزرگ جشنواره سان فرانسیسکو.
فیلم بعدی او آندری روبلوف، دربارهٔ راهبی در سده‌های میانه بود که به بزرگ‌ترین شمایل‌نگار تمام دوران‌ها بدل شد. فیلم که در سال ۱۹۶۶ تکمیل شد و درجشنوارهٔ کن به نمایش درآمد، تا سال ۱۹۷۱ درروسیه اکران نشد، و تا آن موقع شهرت زیرزمینی فراوانی به دست آورده بود.
فیلمنامه تارکوفسکی برای سولاریس (۱۹۷۱) براساس رمانی علمی خیالی از نویسندهٔ لهستانی «استانیسلاو لم» نوشته شده بود _ رمانی که به جای فناوری بر روان‌شناسی متمرکز است. خود تارکوفسکی توضیح داده که: «نکتهٔ ماجرا ارزش هر کدام از رفتارها و اهمیت هر کدام از اعمال ماست، حتی پیش پا افتاده‌ترین‌شان. هیچ عملی را نمی‌شود عوض کرد… غیرقابل برگشت بودن تجربه انسانی چیزی است که به زندگی و اعمال ما معنا و تشخص می‌بخشد».
می‌شود ادعا کرد که مضمون آینه (۱۹۷۵) نیز همین است. این فیلم جنجالی به عنوان یک اتوبیوگرافی، خود تارکوفسکی را در سنین مختلف تا زمان حال نشان می‌دهد، ولی بیشتر بر نوجوانی‌اش در پره دلکینو یعنی دوران وحشت استالینی متمرکز است.
تارکوفسکی با ساخت استاکر (۱۹۷۹) باز به دنیای داستان‌های علمی خیالی با شالوده‌ای از جامعه‌شناسی و روان‌شناسی روی آورد، که اقتباس آزادی از رمانی از آرکادی و بورس استروگاتسکی متعلق به سال ۱۹۷۳ بود.
نخستین فیلمی که تارکوفسکی به کلی خارج از اتحاد شوروی ساخت نوستالژی(۱۹۸۳) بود. فیلمی که آن را در حوالی حمام‌های آب گرم وینونی در تپه‌های توسکانی فیلمبرداری کردند، دربارهٔ تبعید مردی روس است که به ایتالیا می‌رود تا دربارهٔ زندگی یک آهنگساز روسی در سده هفدهم تحقیق کند.
تارکوفسکی آخرین فیلمش ایثار را در سال ۱۹۸۶ در جزیره گوتلند به مدیریت سون نیک ویست فیلمبرداری کرد. ایثار به جشنواره کن رفت و جایزه ویژه هیئت ناقدان جشنواره را از آن خود کرد. بسیاری از منتقدان "تارکوفسکی" را پس از سرگئی آیزنشتاین مطرح‌ترین سینماگر سینمای شوروی می‌شمرند و او را فیلمسازی نخبه‌گرا می‌دانند. "تارکوفسکی" در طول سال‌های کارگردانی خود ۱۲ فیلم کوتاه و بلند ساخت. او ۲۹ دسامبر ۱۹۸۶ درگذشت و در پاریس به خاک سپرده شد.
تارکوفسکی بیشتر به عنوان یک کارگردان شناخته شده‌است. او در مدت کار خود هفت فیلم سینمایی بلند و همچنین سه فیلم کوتاه در زمان حضورش در VGIK ساخته‌است. هفت فیلم بلند او عبارت اند از:
زبان چکی
زبان چِک یا چِکی (به چکی: "čeština"، تلفظ: "چِشتینا") یکی از زبان‌های اسلاوی و در کنار زبان‌های اسلوواک، لهستانی، پومرانی و سورابی از شاخهٔ باختری اسلاوی است. چکی زبان جمهوری چک و چک‌های سراسر جهان می‌باشد. گویش‌وران این زبان را ۱۲ میلیون برآورد می‌کنند. این زبان به زبان اسلوواک بسیار نزدیک است و در درجه‌ای کمتر به زبان لهستانی.
نام بومی این زبان «čeština» از نام چک‌ها که از تیرهٔ اسلاوی بودند گرفته شده‌است. اینان در مرکز بوهم جاگیر شدند و با دیگر گروه‌های اسلاو همسایه زیر فرمان دودمان پرژمیسلید هم‌پیمان گشتند. ریشه این نام آشکار نیست. برپایه یک اسطوره این نام از نیا چک -کسی که این قبیله را به سرزمینشان رساند- گرفته شده‌است.
زبان چکی از زبان پیشااسلاوی در نزدیک به هزاره یکم (پیش از میلاد) پرورش یافته‌است.
چک‌زبانان و اسلوواک‌زبانان به خوبی زبان یکدیگر را می‌فهمند، البته به جز کسانی که در دو دهه پیش زاده‌شده‌اند که کمی سخت‌تر زبان هم را درک‌می‌کنند. دلیل آسانی فهم این دو زبان به پیشینه کشور چکسلواکی برمی‌گردد که تا پیش از ۱۹۹۳ که دو کشور چک و اسلواکی از هم جدا شدند مردمان چک و اسلواک‌زبان با هم پیوند روزمره داشتند و تلویزیون و رادیوی ملی برای هر دو زبان برنامه‌های فهم‌پذیر داشت. هم‌اکنون هم برنامه‌های تلویزیون چک به ویژه در زمینه برنامه‌های اقتصادی برای اسلواک‌زبانان به آسانی درک‌پذیر است. زبان اسلواک نیز در نتیجه کوچ اسواک‌زبانان در جمهوری چک به گوش آشناست.
مانند بسیاری دیگر از زبان‌های اسلاوی (به جز نام‌های عادی در بلغاری و مقدونی) واژه‌ها (به ویژه نام‌واژه‌ها، کارواژه‌ها و صفت‌ها) ریخت‌های گوناگونی در زبان چکی دارند. به این دید زبان‌های اسلاوی و از آن دسته زبان چک نزدیکی بیشتری به خاستگاه هند و اروپایی خود به نسبت دیگر زبان‌های این خانواده دارند. افزون بر این دستورهای ریخت‌شناسی واژگان به شدت بی‌قاعده هستند و بسیاری از واژگان دگرش‌های رسمی، گفتگویی و نیمه‌رسمی دارند. جایگشت واژه‌ها در جمله در این زبان امری‌است شدنی.
زبان چکی دارای ۱۰ واکه می‌باشد، پنج واکه کوتاه و پنج واکه بلند. واکه‌های کوتاه اینها هستند: واکه‌های بلند: همچنان در چکی سه صدای ترکیبی هست:
صداشناسی زبان چکی برای گویش‌وران دیگر زبان‌ها می‌تواند بسیار دشوار باشد زیرا املای برخی واژگان در این زبان دارای حرف صداداری نیست. برای نمونه واژه‌های ztvrdl (سفت‌شده)، vlk (گُرگ)، smrt (مرگ) یا جمله Strč prst skrz krk (انگشت در گلویت بکن) که در آنها نبود حرف صدادار واگفت آنها را دشوار می‌سازد؛ ولی چون واج‌های l و r در این زبان پرطنین گفته‌می‌شوند تا اندازه‌ای نقش یک واکه را بازی می‌کنند. همچنین حرف ř که آوایی یگانه در زبان چکی است و بیان آن برای ناچکی‌زبانان بسیار دشوار می‌باشد و آوایی است میان "ر" و "ژ".Wikipedia contributors, "Czech language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Czech_language&oldid=184102726 (accessed January 17, 2008).
آذرین‌لایه
آذرین‌لایه یا سیل (Sill)، در زمین‌شناسی، به تودهٔ نفوذی آذرین تختی که در میان لایه‌های رسوبی قدیمی‌تر یک آتشفشان رخنه کند می‌گویند.
آذرین‌لایه‌ها همیشه به موازات بسترهای سنگی پیرامون خود حالت می‌گیرند.
واژهٔ آذرین‌لایه از مصوبات فرهنگستان زبان فارسی است.
شعله
شُعله یا اَخگَر کوچک‌ترین شکل آتش است. شمع روشن نمونه خوبی از یک شعله‌است. زمانی که شعله سر بکشد و شعله‌های دیگری پدیدآورد آن را آتش می‌نامیم. سر کشیدن و ازدیاد پرسرعت آتش، آتش‌سوزی یا حریق نام دارد.
در گذشته‌های بسیار دور انسان‌های اولیه از شعله ایجاد شده توسط صاعقه می‌ترسیدند که بعدها نقش مهمی در زندگی بشر یافت.
شعله‌ها انواع مختلفی دارند و هر شعله با سوختن یک گاز یا ترکیب چند گاز پدید می‌آید یا سوختن زغال‌سنگ (زغال آنتراسیت)و چوب که دمای سوخت اکسیژن و گاز lpg حدود ۱۴۰۰ درجه و شعله چوب حدود ۶۰۰ درجه و شعله حاصل از زغال سنگ در مواقعی به ۱۵۰۰ درجه هم می‌رسد؛ که در گذشته تا به امروز برای ریخته‌گری از آن استفاده می‌شده.
شعله زمانی ایجاد می‌شود که در اثر گرم شدن یک نقطه یا محل، گازهایی ایجاد شوند و این گازها بسوزند.
دمای شعله‌ها میان ۳۰۰ تا ۱۱۰۰ درجهٔ سانتیگراد قرار دارد.
فیلسوفان شرقی معتقد بودند که در جهان چهار عنصر بنیادی وجود دارد و همه چیزی که اطراف ما وجود دارند از این چهار عنصر:خاک، آب، هوا و آتش ساخته شده‌اند.
اگر چه ما در حال حاضر می‌دانیم که در عوض چهار عنصر بیش از ۱۱۸ عنصر وجود دارد، ولی با این وجود تقسیم‌بندی گذشتگان نیز با تقسیم‌بندی امروزی حالت‌های ماده شامل :جامد، مایع و گاز بسیار شبیه هم هستند. ولی آتش چه؟ آتش یک واکنش شیمیایی است که در مخلوطی از گاز اتفاق می‌افتد.
به تعبیر ساده‌تر، آتش واکنش شیمیایی است که مخلوطی از گازهای درخشان رخ می‌دهد، به‌طور معمول درخشش همراه گرما. در حال حاضر ما می‌دانیم که آتش از تعداد زیادی عنصر ساخته شده و یقیناً یک تعریف بنیادی ندارد! در اکثر موارد آتش مخلوط داغی از گازهاست؛ و شعله نتیجه یک واکنش شیمیایی، که عمدتاً بین اکسیژن هوا و یک ماده سوختی انجام می‌شود. که نتیجه این واکنش معمولا نیز کربن دی‌اکسید، بخارآب ، نور و گرماست.
اگر شعله به اندازه کافی داغ باشد، گاز سازنده شعله یونیزه شده و حالت دیگری از ماده را می‌سازد:که پلاسما گفته می‌شود. معمولاً قسمت آبی رنگ شعله دمای بیشتری دارد و گرمترین بخش آتش را می‌سازد و بعد از آن بخش‌های زرد و قرمز هستند.
شعله همانند گاز گسترش پیدا می‌کند و شما معمولاً قادر به دیدن آن نیستید. این گسترش موجب سرد شدن آن می‌شود و زمانی که به اندازه کافی سرد شد دیگر توانایی تولید نور قابل مشاهده را نخواهد داشت.
برخی معتقدند که گاز به‌طور کلی از پلاسما تشکیل شده‌است، ولی همان‌طور که گفتیم تنها بخشی از آتش که دمای کافی را داشته باشد می‌تواند موجب یونیزه شدن گازها شده و پلاسما بسازد.
نوح یکم سامانی
نوح یکم سامانی (نوح بن نصر) معروف به امیر حمید و دارای کنیه ابومحمد (۳۴۳ – ۳۳۱ ه‍.ق) از پادشاهان سامانی بود.
نوح بن نصر در سال ۳۳۱ ه‍.ق به جای پدر در بخارا فرمانروای فرارود شد. روزگار فرمانروایی پرآشوبی داشت تا بدان‌جا که چند گاهی از تاج و تخت جدا شد اما دوباره مقام خویش را به دست آورد.
نوح همراه وشمگیر بن زیار بر گرگان چیره شد و در سال ۳۳۳ ه‍.ق به ری و اصفهان لشکر کشید.
از رویدادهای مهم دورهٔ او مخالفت ابوعلی احمد چغانی فرماندهٔ لشکر اوست که مرو و بخارا را در سال ۳۳۵ ه‍.ق فتح کرد و وزیر نوح، ابوالفضل محمد بن احمد سلمی مروزی ملقب به «حاکم جلیل» و «شمس‌الائمه» را کشت ولی پس از مدتی با نوح صلح کرد، اما چون در نبرد با بوییان کاری از پیش نبرد و با رکن‌الدوله صلح کرد از این‌رو نوح او را از خراسان عزل کرد ولی ابوعلی به کمک رکن‌الدوله منشور حکومت خراسان را از مطیع عباسی دریافت کرد و در سال ۳۴۳ نوح در بخارا درگذشت.
منصور یکم سامانی
منصور یکم سامانی (ابوصالح منصور بن نوح) معروف به امیر سدید (۳۶۵ – ۳۵۰ ه‍. ق) از پادشاهان سامانی بود.
منصور یکم، جانشین عبدالملک، در طی سلطنت پانزده ساله‌اش٬به سنّت پیشینیان خود به پشتیبانی و پروردن دانشوران و شاعران و مفسران همت گماشت. به فرمان این امیر، که به تفسیر راغب بود، ابوعلی محمّد بن عبدالله، از سال ۳۵۲ هجری به ترجمه تاریخ الامم و الملوک طبری مبادرت کرد. وی، در ضمن ترجمه، مطالبی را از اصل عربی حذف کرد و از کتب و منابع مطالبی نیز بر آن افزود. از این رو، این کتاب از صورت ترجمه بیرون آمد و رنگ و شکل تألیف به خود گرفت و به تاریخ بلعمی نام‌ور گشت. هم‌زمان با همان تاریخی که تاریخ طبری به فارسی برگردانده شد، به امر منصور یکم، گروهی از دانشوران اقدام به ترجمه جامع البیان فی التفسیرالقرآن به زبان پارسی کردند. از وجوه اهمیّت این کتاب، یکی عظمت آن و دیگری اشتمال آن است بر مقدار فراوانی» از واژگان و مفردات فارسی که در برابر ترجمه مفردات و ترکیبات قرآن آورده شده‌است.
نوح دوم سامانی
نوح دوم سامانی (نوح بن منصور) معروف به امیر رضی (۳۸۷ – ۳۶۵ ه‍. ق) از پادشاهان سامانی بود.
نوح دوم سامانی، دقیقی، بزرگ‌ترین شاعر پایان دوران سامانی، را به دربار خواند و از وی خواست، حماسه ایران پیش از اسلام و آداب و رسوم باستانی را، که فقط در تصانیف قوّالان و قصه‌گویان باقی مانده بود، به رشته نظم درآورد. دقیقی، ضمن استفاده از شاهنامه ابومنصوری و مسعودی، حماسه‌سرایی خود را آغاز کرد، اما هنوز بیش از هزار بیت در شرح سلطنت گشتاسب و ظهور زرتشت نسروده بود که به نوشته شاهنامه «به دست یکی بنده بر کشته شد». فرمان نوح و کوشش دقیقی اما یکی از پایه‌های شکل گرفتن شاهنامه فردوسی در آینده را بنیاد نهاد.
نوح دوم در ۱۴ رجب ۳۸۷ قمری درگذشت و منصور دوم، جانشین او شد.
نصر یکم
نصر یکم سامانی (درگذشتهٔ اوت ۸۹۲ میلادی) بنیان‌گذار و از امیران سلسلهٔ سامانی بود. پدر او احمد، پدربزرگش اسد و نیای او سامان‌خدا بود.
اصل وی از خراسان است، از خاندان ایرانی معروفی که نسبش به ساسانیان می‌رسد. نیای وی سامان در خدمت ابومسلم خراسانی بود و پس از سامان پسرش اسد جانشین او شد و در عهد خلافت هارون‌الرشید درگذشت. اسد چهار پسر داشت به نام‌های احمد و نوح و یحیی و الیاس. احمد به حکومت فرغانه رسید و نوح بر سمرقند و یحیی بر چاچ و اشروسنه و الیاس بر هرات امارت یافتند. احمد خوش‌رفتارترین برادران بود و چون به سال ۲۵۰ در فرغانه درگذشت، هفت پسر از او باقی ماند که از آن جمله نصر به جانشینی پدر فرمانروای سمرقند و چاچ و فرغانه شد و خلیفهٔ عباسی المعتمد بالله امارت او را بر ماوراءالنهر به سال ۲۶۱ تأیید کرد. بخارا و غزنه هم به قلمرو او افزوده گشت. وی در سال ۲۷۹ ه‍.ق درگذشت و برادرش اسماعیل سامانی جانشین وی گشت. نصر پادشاهی بخرد و متدین و ادیب و شاعر بود.
عبدالملک بن نوح
نام دو تن از امیران سامانی می‌باشد:
شاهین پسر روشن
شاهین پسر روشن از سرداران سپاهیان یعقوب لیث صفاری پادشاه ایران بود.
در جریان درگیری‌های یعقوب لیث با صالح بن نصر، سرکردهٔ عیاران در سیستان، یعقوب لیث در آغاز ذیحجه ۲۴۹ ه.ق. /اواخر ژانویه ۸۶۴ م. به شهر بُست بازگشت و صالح به رخج عقب نشست. پس از آن دو سپاه ازنو در هم افتادند و صالح شکست خورده با گروه اندکی گریخت. شاهین پسر روشن با گروهی از سواران صفاری تا پل والشتان صالح را دنبال کردند. شاهین و سوارانش موفق شدند صالح بن نصر و افرادش را به اسارت بگیرند. ایشان همه آن‌ها را به سیستان آوردند.
امیرحسین صدیق
امیرحسین صدیق (زادهٔ ۸ آبان ۱۳۵۱ تهران) بازیگر ایرانی است. اوج درخشش او در شماری از ساخته‌های مرضیه برومند بوده‌است.
امیرحسین صدیق پدرش علی صدیق را زمانی که ۷ سال داشت، در یک تصادف رانندگی از دست داد (۱ مهر ۱۳۵۸). او در کودکی به عضویت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان درآمد و عضو کلاس‌های تئاتر آن مجموعه شد. صدیق در سال ۱۳۷۳ با بازی در نقش آقای پدر زی زی گولو به کارگردانی مرضیه برومند به شهرت رسید.
او در سال‌های ۱۳۹۴ و ۱۳۹۵ اجرای برنامهٔ تلویزیونی کتاب‌باز را بر عهده داشت. در تاریخ ۵ بهمن ۱۳۹۷ خبر ازدواجش با باران خوش‌اندام (شاعر و تصنیف‌سرا) رسانه‌ای شد.بر اساس تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، مهرماه سال ۱۳۹۷ امیرحسین صدیق به همراه ستاره اسکندری از بازیگران سرشناس ایرانی پس از آزادی پوریا نوری، عکاس بازداشتی واقعه گلستان هفتم به دیدن او رفتند که این دیدار موجب انتقادات تند رسانه‌هایی چون روزنامه کیهان، روزنامه جوان و خبرگزاری فارس از این دو بازیگر سینما و تلویزیون شد.
نوروز ۱۳۹۸ که صدیق و همسرش مهمان برنامه تحویل سال نو در شبکه پنج بودند، او از تشریح نحوهٔ کشته شدن نیروهای نظامی ایران در سوریه در ساعات تحویل سال جدید انتقاد کرد. در بخشی از برنامه که حضور یک نیروی نظامی از تیپ فاطمیون با صدیق و همسرش هم‌زمان شده بود، آن شخص به بیان خاطراتی از مخاطرات خود در سوریه پرداخت و امیرحسین صدیق نسبت به صحبت‌های او دربارهٔ «نحوه مُردن» نظامیان ایرانی در جنگ سوریه انتقاد کرد و گفت که «صحبت از قتل و خشونت» در شب‌های منتهی به سال نو و عید نوروز جایز نیست و باید از «خوبی‌ها» حرف زد.
۲۰ اسفندماه ۱۳۹۹ شبکه پنج صداوسیما جمهوری اسلامی اعلام کرد ویژه برنامه نوروزی‌اش با میزبانی و مجری‌گری امیرحسین صدیق و همسرش باران خوش‌اندام از ۲۶ اسفندماه تا ۱۳ فروردین ماه ۱۴۰۰ به صورت زنده روی آنتن شبکه پنج سیما می‌رود.
این خبر با واکنش تند رسانه‌های حکومتی ایران همراه شد. خبرگزاری فارس، روزنامه جوان و خبرگزاری تسنیم با انتشار سرمقاله و یادداشت با یادآوری دیدار او با پوریا نوری، عکاس سینما بازداشت شده در اعتراضات پس از آزادی و انتقاد صدیق از حضور نیروهای نظامی ایران در جنگ سوریه، به عملکرد صداوسیما در انتخاب صدیق برای اجرای برنامه نوروزی اعتراض کردند.
۲۶ اسفند نهایتاً خبر لغو پخش این ویژه برنامه نوروزی با اجرای صدیق منتشر و علت آن فعالیت‌های سیاسی صدیق و دیدارش با محکومان امنیتی عنوان شد.
خبرگزاری تسنیم مدعی شد بسیاری مطالبه داشتند شبکه پنج سیما از حضور و اجرای امیرحسین صدیق و همسرش در ویژه برنامه نوروزی «نوروزترین نوروز» جلوگیری کند.
بیش از این خبرگزاری فارس یک کمپین با نام «نه به مجری‌گری «امیرحسین صدیق» در ویژه برنامه نوروز» راه اندازی کرده بود و با لغو برنامه نوشت بواسطه انتشار گزارشی در فارس این ویژه برنامه منتفی و امیرحسین صدیق حذف شد.
رضا صادقی، خواننده یک روز پس از کنار گذاشته شدن صدیق از اجرای برنامه در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۹۹ مجری این ویژه برنامه شد.
تنگه چذابه
تنگه چزابه یا چذابه نام منطقه‌ای در ۱۷ کیلومتری شمال غربی شهر بستان و در ۱۱۰ کیلومتری شمال غرب اهواز در استان خوزستان است. تنگه چزابه بین تپه‌های رملی و هورالهویزه (تالاب هویزه) و بر سر مسیر مرزی فکه – بستان قرار دارد و در کنار مرز ایران و عراق واقع شده‌است.
این تنگه که از دید رزمی بسیار استراتژیک می‌باشد. در دو سوی این تنگه تپه‌های شنی و تالاب هویزه جای‌گرفته‌اند. جاده‌ای در خاک ایران، چزابه را به فکه و جاده‌ای دیگر این منطقه را به العماره در عراق می‌پیوندد. دهانه این تنگه نیز نزدیک به یک‌ونیم کیلومتر می‌باشد.
این تنگه از دید رزمی بسیار استراتژیک می‌باشد. در روند جنگ ایران و عراق، تنگه چزابه یکی از پنج محور تازش عراق به ایران بود. ارتش عراق پس از سه روز درگیری در نوار مرزی در تاریخ ۳ مهر ۱۳۵۹ از تنگه چزابه عبور کرده و به طرف تپه‌های الله اکبر و بستان پیشروی کردند. این منطقه در تصرف نیروهای عراقی قرار داشت تا اینکه در تاریخ ۸ آذر ۱۳۶۰ در جریان عملیات طریق‌القدس نیروهای ایرانی این نقطه را بازپس گرفتند. ۲۵ روز پس از پایان این نبرد و در آستانه عملیات فتح‌المبین، نیروهای عراقی با هدف تصرف مجدد شهر بستان و به تأخیر انداختن عملیات فتح‌المبین، حملۀ سنگینی را در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۳۶۰ به مواضع نیروهای ایرانی در تنگ چزابه و تپه‌های رملی نبعه در شمال این تنگه آغاز کردند. در این عملیات ۱۰ روزه ارتش عراق که "عملیات تنگه چزابه" نام داشت صدام حسین رئیس‌جمهور عراق شخصاً در منطقه (پاسگاه فرماندهی عملیات در منطقۀ شیب) حضور یافت و هدایت عملیات را به‌عهده گرفت. این عملیات که تا ۲۷ بهمن ادامه داشت یکی از خونین‌ترین صحنه‌های جنگ ایران و عراق بود. نیروهای ایرانی در این تنگه سه خاکریز به‌منظور عمق دادن به پدافند ایجاد نموده بودند که در﻿ خاکریز اول که از دو خاکریز دیگر کوتاه‌تر بود عناصر سپاه پاسداران که می‌توان گفت نقش﻿ نیروی تأمین را داشتند، مستقر شده و خاکریزهای دوم و سوم را گردان۱۲۵ مکانیزه تیپ۲ لشگر۱۶ اشغال﻿ نموده بود که نیروی اصلی پدافندی را تشکیل می‌داد. عراقی‌ها برخلاف تبلیغات گسترده‌ای که‌ درباره این عملیات به‌راه انداخته بودند و حتی ادعای تصرف مجدد بستان را مطرح می‌کردند، تنها توانستند با آتش سنگین توپخانه، رخنه کوچکی به عمق ۳۰۰ متر در مواضع نیروهای ایرانی ایجاد کرده و نخستین خاکریز نیروهای ایرانی را تصرف نمایند. و این نهایت پیشروی آنها بود. مقاومت گردان ۱۲۵ پیاده مکانیزه لشکر ۱۶ زرهی قزوین به فرماندهی سرهنگ غلامرضا مخبری و عناصری از نیروهای سپاه و بسیج به فرماندهی ولی‌الله چراغچی (محور نبعه) و حسن علیمردانی (محور تنگه چزابه) در مقابل دوازده گردان کماندویی عراق، باعث شد نیروهای عراقی بدون هیچ دستاورد قابل توجهی دست از حملات خود بردارند.
۴ روز بعد در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۶۰ نیروهای سپاه پاسداران به فرماندهی حسن باقری به‌منظور بازپس گرفتن خاکریز از دست دادۀ خود در تنگ چزابه و سه تپه رملی نبعه، تک محدودی را با شرکت چهار گردان از نیروهای خود و تیپ ۱ پیاده لشگر۷۷ به ‌نام عملیات "مولای متقیان" یا جنگ چزابه از منطقه رملی شمال تنگه (تپه نبعه) به اجرا درآورده و با یورش به نیروهای عراقی ضمن بازپس گرفتن نقاط از دست رفته، آنان را از تنگه دور کردند.
درخصوص چگونگی نام‌گذاری این منطقه می‌توان گفت شبه صحرا بودن این منطقه باعث به‌وجود آمدن سراب‌هایی برای بیننده می‌شود و این موضوع باعث ظن و گمان غلط برای بیننده می‌شود. مردم این منطقه نیز با مشاهده این سراب‌ها، این سرزمین را به «چذابه» که به معنی دروغگو با صیغه مبالغه است نام‌گذاری کرده‌اند.