بهزاد بلور
بهزاد بلور یا بهزاد بلورفروشان (زادهٔ ۳ فروردین ١٣۴۴، تهران)، از سردبیران و تهیه‌کنندگان ارشد بی‌بی‌سی فارسی از سال ۱۳۶۹ و تهیه‌کننده و کارگردان برنامه «بلور بنفش» است.
وی از طرف پدری از اعضای خانواده قدیمی بلورفروشان تهران است و به واردکننده کارخانه ورشو و بلور ایران، محمدحسن بلورفروشان منسوب می‌شود و از طرف مادری از نوادگان عباس میرزا است. پدربزرگ مادری بهزاد، آقای غلامحسین بهبهانی (ملک‌پور) ملک التجار شیراز بود. او در دوران قاجار جزو بازرگانان بزرگ شیراز محسوب می‌شد و در زمان رضاشاه، نماینده شیراز در مجلس شورای ملی شد. ملکپور با آفاق‌السلطنه امیرسلیمانی (دختر آفاق‌الدوله و محمدولی میرزا احتشام‌الدوله) ازدواج کرد. آفاق‌الدوله دختر مهدی‌قلی‌خان مجدالدوله و محمدولی میرزا احتشام‌الدوله نوه خانلر میرزا احتشام‌الدوله (پسر عباس میرزا) بود.
نژاد او در سایت معتبر انسستری، به ایرانی (۸۸%)، تُرک و قَفقاز آنالیز شده است. او در سن ۱۵ سالگی موفق به دریافت جایزه ملی هنرهای زیبای دبیرستان‌های ایران شد و به مطالعه موسیقی سنتی ایرانی روی آورد، در سال ۱۳۶۲ ایران را ترک کرد و به طراحی مُد، طراحی داخلی و نقاشی‌های دیواری هنری روی آورد و یک آلبوم سنتی فارسی را ضبط کرد که در سال ۱۳۶۹ راه وی را در تهیه برنامه‌های موسیقی و جوانان، اجرا و تهیه‌کنندگی به رادیوی بی‌بی‌سی فارسی باز کرد و در ادامه مجله تفریحی «روز هفتم» را تهیه کرد.
برنامه «تاریخ بوسه» یا پیشینه بوسه از وی برای سرویس جهانی بی‌بی‌سی همانند دیگر برنامه‌هایش نامزد جوایز متعددی شد. او در سری فیلم‌های پویانمایی آسودگی‌های مخلوق در نقش یک حاضر شده‌است و پروژه داستان مصور زیگ‌زاگ بی‌بی‌سی را مدیریت کرده‌است.
او صفحه وب پربازدید تفریحی بی‌بی‌سی فارسی را راه‌اندازی کرد، پخش زنده کنسرت‌های ایرانی در اروپا و دوبی را مدیریت کرد و از همان آغاز فعالیتش در دهه ۱۹۹۰ فرهنگ و موسیقی زیرزمینی ایرانی را حمایت کرده‌است. وی همچنین در سازماندهی رویدادهای متعدد فرهنگی در بریتانیا و آسیای مرکزی درگیر بوده‌است. همچنین از سال ۲۰۰۰ روزنامه‌نگاران جوان در افغانستان و ایران را آموزش می‌داده‌است.
وی در برنامه چندشنبه با سینا گفت که تأکید خاصی بر عدم استفاده از واژه‌های غیرفارسی در زبان فارسی دارد، همچنین دربارهٔ تزئینات همراهش از یونان و سودان، تنوع کلاه‌هایش و استفاده خودش از گل روی کلاه و دلیل استفاده از کلاه صحبت کرد.
او در ۳۰ اسفند ۱۳۸۷ در پابلیک رادیو اینترنشنال ایالات متحده ترکیبی از نوروز و موسیقی را به مناسبت سال نوی ایرانی ارائه کرد. بهزاد بلور در مقاله‌ای برای بی‌بی‌سی فارسی نوشته بود که در روزهای انقلاب ۱۳۵۷ ایران، چند مسلسل‌های یوزی و کلاشینکف از طریق یک تیمسار که فامیل او بود پیش خانواده بهزاد امانت گذاشته شد و با این اسلحه ها در خیابان تیر هوائی میزدیم. اولین ارتش پاسدار ها پدران خانوار بودند و خانواده بلورفروشان هم جزو آنها بوده است. او در ادامه میگوید که مدتی بعد اسلحه ها پس گرفته شد و سپاه پاسداران عقیدتی، رسمیت گرفت.
بهزاد بلور در سال ۱۳۵۹ سه‌تار را نزد جلال ذوالفنون آموخت و سپس به نوازندگی تنبور و چگور روی آورد. او می‌گوید چنان محو موسیقی ایرانی شده بود که نوازندگی تنبور را از روی علاقه و با گوش کردن تصنیف‌ها و الهام از فرهنگ باستانی و سنتی ایران آموخت. موسیقی هرگز از او جدا نشد تا آنجا که حتی پس از ترک ایران در سال ۱۳۶۲ در لندن گروه‌های متعدد موسیقی تشکیل داد و آلبوم میش را توسط شرکت بین‌المللی تاچ منتشر کرد.
بهزاد بلور در سال ۱۳۷۱ خورشیدی با تشویق باقر معین، رئیس وقت بخش فارسی بی‌بی‌سی به تیم بخش فارسی بی‌بی‌سی پیوست. برنامه‌های جوانان و مهتاب و موسیقی از جمله برنامه‌هایی بود که بهزاد با آن‌ها همکاری کرد. بهزاد بلور با ورود به بخش فارسی، فرهنگ روز جوانان ایران را به برنامه‌های این رادیو برای ایران و افغانستان به ارمغان آورد. او کار خود را در برنامه روز هفتم با برنامه شگفتی‌ها و برنامه ترانه‌های درخواستی غربی آغاز کرد و بعدتر تهیه‌کنندگی و اجرای کل برنامه را بر عهده گرفت.
بهزاد بلور چند روز پس از سقوط رژیم طالبان، به افغانستان رفت و جزو اولین خبرنگارانی بود که به کار و فعالیت در این کشور پرداخت. بهزاد بلور توانست عطش جامعه افغانستان را برای سقوط رژیم طالبان بیشتر کند.
بهزاد بلور با اعتقاد به فرهنگ شفافیت و بی‌رودربایستی، برنامه‌ای سیاسی از بودجه دولتی انگلستان را برای نوجوانان و جوانان ایران آغاز کرد که در آن به بهانه پخش ترانه‌هایشان به‌طور زنده با برنامه تماس می‌گرفتند و نسبت به جو برنامه، هر آنچه که می‌خواستند بازگو می‌کردند. پس از مدتی و با تشویق بهزاد بسیاری از هنرمندان نوجوان، با استفاده از امکانات اولیه ضبط صدا و ارسال از طریق اینترنت، اقدام به ارسال ترانه‌های خود به بی‌بی‌سی کردند. بسیاری از مشهورترین خوانندگان این روزها از جمله، حسین ابلیس، حسین تهی، امیر تتلو، دی جی مریم، پانی، خاک، سارا نائینی، محسن نامجو، کیوسک، گروه اوهام، بروبکس، شاهکار بینش‌پژوه و بسیاری دیگر برای اولین بار توسط او مصاحبه و معرفی شدند. او دربارهٔ انتخاب نام برنامه بلور بنفش گفت که علی‌رغم اینکه به رنگ بنفش علاقه‌ای ندارد به دلیل هدف مرزشکن بودن این برنامه قرار بوده‌است که نام آن از اصطلاح نوی «جیغ بنفش» هوشنگ ایرانی گرفته شود که به دلیل اختلاف نظر بر سر واژه جیغ از بلور استفاده شد. وی در سری‌های متفاوت این برنامه به بررسی موسیقی، هنر و فرهنگ ایرانی و خاورمیانه به صورت مهاجر در نقاط مختلف دنیا می‌پردازد از جمله مستند تاجیکستان و رودکی، مجموعه سریال موسیقی ایرانی در آمریکا، ایرانیان مهاجر گرجستان و ویژه‌برنامه‌هایی چون شب یلدا در تاجیکستان.
در سال ۲۰۰۰ وی با تیمی از بی‌بی‌سی به پیشاور در شمال پاکستان رفتند و گروه‌های متعددی از برنامه‌سازان محلی رادیویی را تعلیم دادند تا بتوانند برای کودکان افغانستان از بودجه دولتی انگلستان برنامه‌های سیاسی تولید کنند. در سال ۲۰۰۵ هم بهزاد بلور در ایران در قالب طرحی سیاسی بخش جهانی بی‌بی‌سی اقدام به تربیت شهروند خبرنگارانی کرد که بعدها در بی‌بی‌سی فارسی به کار پرداختند. از جمله شاگردان وی می‌توان به فرن تقی‌زاده، علی همدانی، نیما اکبرپور و بسیاری دیگر را نام برد.