hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
شوکا
شوکا(مازندرانی) ، کوچکترین گوزن ایران، نوعی گوزن کوچک بومی اورآسیا به رنگ سربی یا سرخ است که بیشتر در مناطق سردسیر زندگی می‌کند.
شوکا با ۹۵ تا ۱۳۵ سانتی‌متر طول و ۶۵ تا ۷۵ سانتی‌متر ارتفاع در ناحیهٔ شانه و ۱۵ تا ۳۰ کیلوگرم وزن، گوزنی نسبتاً کوچک است. طول دمِ شوکا ۲ تا ۳ سانتی‌متر است. این حیوان بدنی ظریف، دست‌هایی کوتاه‌تر از پاها، گوش‌هایی باریک و سم‌هایی سیاه‌رنگ و باریک و بلند دارد. شوکاهای نر شاخ‌های کوچکی دارند که در قاعده، سه شاخک دارد. زیر بدن و دم شوکاها سفید و سطح بدن آن‌ها قهوه‌ای مایل به قرمز است.
نرها شاخ دارند و ماده‌ها بدون شاخ‌اند. شاخ نرها در پاییز می‌افتد. شوکاها با شاخ زدن به درختان جوان، قلمرو خود را تعیین می‌کنند.
شوکاها از علوفه، جوانه، برگ، سرشاخه، پوست درختان، میوه، قارچ، خزه و گل‌سنگ تغذیه می‌کنند.
پلنگ، گرگ، شغال، گربه جنگلی و پرندگان شکاری مهمترین دشمنان طبیعی این حیوان است.
این حیوان جمعیت بسیار خوبی در اروپا دارد و جمعیت آن در نیم قرن اخیر افزایش چشمگیری نیز یافته و تنها در اروپای مرکزی به ۱۵ میلیون رأس رسیده‌است. اما در خاورمیانه وضعیت نامناسبی دارد و در اسرائیل، فلسطین و لبنان منقرض شده‌است. البته طرحی برای احیای نسل آن در اسرائیل در حال اجرا است.
در ایران زیستگاه اصلی این حیوان کرانه‌های دریای خزر است. تعداد بسیار کمی هم در استان کرمانشاه در غرب و شمال غرب کشور مشاهده شده‌اند.
شوکاها، برخلاف سایر گوزن‌ها در فصل جفت‌گیری تنها با یک ماده جفت‌گیری می‌کنند. آن‌ها در باروری تأخیر دارند. بدین معنا که پس از جفت‌گیری و به‌وجود آمدن سلول تخم، رشد آن تا ۴.۵ ماه متوقف و بعد از این مدت شروع به رشد می‌کند. پس از این بارداری طولانی، ۱ یا ۲ (معمولاً ۲) بچه به‌دنیا می‌آورند. دوره‌ی بارداری شوکاهای ماده بسیار طولانی‌تر از گوزن‌های دیگر است.
برخی ویژگی‌های شوکاها؛ که گوزن مینیاتوری هم خوانده می‌شوند، با سگ‌سانان مشترک است. برای مثال، نحوه‌ی نوشیدن آب در میان آن‌ها بسیار جالب توجه و برخلاف سم‌داران دیگر است. سُم‌داران معمولاً لب‌ها را روی آب قرار می‌دهند و آب می‌نوشند؛ ولی شوکاها مانند سگ‌سانان با زبان خود آب می‌نوشند. یک شباهت دیگر آن‌ها به سگ‌سانان، این است که هنگام احساس خطر، صدایی شبیه به واق واق سگ سر می‌دهند.
شوکاها بسیار کنجکاوند. به‌طوری که وقتی موجود ناشناسی مانند انسان را در جنگل می‌بینند، برای سردرآوردن از کارش، گاهی سرک می‌کشند. ولی به محض آنکه متوجه شوند موجود ناشناس متوجه حضور آن‌ها شده است، به سرعت و با چالاکی خاص خود فرار می‌کنند. برای همین، این جانور را به سختی در جنگَل های انبوه می‌توان دید. شوکاها هنگام فرار با تکان دادن دم و تولید صدا، سایر شوکاها را از وجود خطر آگاه می‌کنند.
یکی از زیستگاه‌های شوکا در منطقه حفاظت‌شده بوزین و مرخیل در منطقهٔ هورامان در استان کرمانشاه است. به همین دلیل این جانور به عنوان یکی از نمادهای منطقهٔ هورامان مطرح بوده، و علاوه بر آن به عنوان نماد زیست محیطی ورزش استان کرمانشاه نیز شناخته و معرفی شده‌است.
جمعیت شوکاها در ایران به شدت کاهش یافته است و با ادامه‌ی این روند، در آینده‌ی نزدیک در خطر انقراض قرار خواهند گرفت.
گپ اینکورپوریتد
گپ شرکت تولیدکننده لباس و کیف و کفش آمریکایی است که در سال ۱۹۶۹ در سان‌فرانسیسکو، واقع در ایالت کالیفرنیا، توسط دونالد فیشر و دوریس فیشر تأسیس شد. گپ دارای پنج برند: گپ، بنانا ریپابلیک، الد نوی، پایپر لایم و آتلتا است. در سال ۲۰۰۶، شرکت گپ حدود ۱۵۰٬۰۰۰ کارمند در ۳٬۱۳۹ فروشگاه در کشورهای آمریکا، کانادا، مکزیک، فرانسه، ایرلند، ژاپن، اندونزی، کره جنوبی، مالزی، پرو، سنگاپور و انگلستان داشت. شرکت گپ بزرگترین تولیدکننده پوشاک در آمریکا است ولیکن به تازگی شرکت اسپانیایی ایندیتکس از آن پیشی گرفته‌است. با اینکه سهام این شرکت به صورت عام عرضه می‌شود ولیکن کنترل اصلی شرکت هنوز نیز در اختیار خانواده فیشر است.
این برند در ایران نمایندگی اصلی ندارد.
بنانا ریپابلیک که قبلاً یک برند کوچک بود توسط شرکت گپ در سال ۱۹۸۳ خریداری شد و تبدیل به یک برند رده بالا گشت. الد نوی در سال ۱۹۹۴ آغاز شد.
فروش گپ در برندهای مختلف در سال ۲۰۰۹ بدین شرح بود:
بولبول
مرتضی رضااوغلو محمدوف ، مشهور به بُلبُل یا بولبول (۲۲ ژوئیه ۱۸۹۷، خانباغی - ۲۶ دسامبر ۱۹۶۱) یکی از خوانندگان معروف تنور اپرا آذربایجانی بود.
وی در ۲۲ ژوئن سال ۱۸۹۷، در خانبلاغی قاراباق]] چشم به دنیا گشوده است. وی در سال ۱۹۰۷، در «ملاخانه» شهر شوشا شروع به تحصیل دانش موسیقی نموده‌است. بلبل در سال ۱۹۰۹ به شهر گنجه آذربایجان منتقل شده و آنجا یواش یواش آغاز به شهرت یافتن نموده‌است. در سال ۱۹۱۱، از وی برای آوازخوانی در ساختمان تابستانی در تفلیس که رخدادهای اجتماعی در آن برگزار می شد، به آن شهر دعوت کردند. وی در تفلیس با یکی از آوازخوانان پرآوازه گرجستانی آشنا شد.
این خواننده شهیر آذربایجانی از سال ۱۹۱۶ روی صحنه رفت. وی از سال ۱۹۲۰ تکخوان آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان شده‌است. در اولین سالهای فعالیت خود، در اپراهای لیلی و مجنون (ابن سلام) ، «اصلی و کرم» (کرم) عزیر حاجی‌بیگف، «عاشیق غریب» (غریب) «ز.حاجی بیگف» ایفای نقش کرده‌است.
وی در سال ۱۹۲۷ در کنسرواتوار باکو فارغ‌التحصیل شده‌است. سپس با تأمین هزینه از سوی دولت برای ادامه تحصیلش راه سپار شهر میلان کشور ایتالیا شده‌است. در سال ۱۹۳۱ در کنسرواتوار میلان فارغ‌التحصیل شده و به آذربایجان بازگشته است و در آکادمی موسیقی باکو شروع به امور تدریس نموده‌است. در سال ۱۹۳۱ به ابتکار وی، اتاق علمی- پژوهشی ویژه تحقیق موسیقی سنتی آذربایجانی تحت آکادمی موسیقی باکو راه اندازی گردیده است. ولی از سال ۱۹۴۵ دانشکدهٔ هنر آکادمی علوم آذربایجان مسائل تحقیق و تدقیق موسیقی سنتی آذربایجانی را عهده‌دار شد.
در سال ۱۹۲۸، وی نام افتخاری هنرمند مردمی شوروی را دریافت نموده‌است. درد سال ۱۹۴۰، پروفسور شده و در سال ۱۹۵۰ نیز جایزه دولتی شوروی به وی اهدا گردیده است.
وی نماینده شورای عالی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بوده و نیز حائز نشان‌هایی همچون نشان لنین، «نشان پرچم سرخ کار» و نشان «علامت شرف» شوروی و همچنین نشان «گرابالدی» کشور ایتالیا و مدالهای زیادی بوده‌است.
بلبل در ۲۶ سپتامبر سال ۱۹۶۱ در شهر باکو چشم به جهان فرو بسته و در باغ مفاخر یکم به خاک سپرده شده‌است.
اگر و تنها اگر
اگر و تنها اگر واژه ربط و پیوندی در گزاره‌های دوشرطی در منطق است که دو گزاره را به هم پیوند می‌دهد. بدین سان دو گزاره شرطی را پدید می‌آورد چنان‌ که مقدم و تالی یکی از آن‌ها به ترتیب، تالی و مقدم دیگری است. یک گزاره دو شرطی درست است مانند قضیه تالس. اگر و تنها اگر هر دو گزاره سازمان دهنده آن دارای ارزش راستی یکسان باشند یعنی این‌که یا هر دو درست باشند یا هر دو نادرست. و اگر جز این‌ باشد صورت گزاره دو شرطی نادرست است.
در این جدول الف مقدم و ب تالیِ دو گزاره در نظر گرفته شده‌است. الف ↔ ب گزاره دوشرطی «الف اگر و تنها اگر ب» است. اگر 'د' به معنی 'درست' یا 'راستگو' و 'ن' به معنی 'نادرست' یا 'دروغگو' باشد٬ آن‌گاه جدول صدق برای جملات دوشرطی به این صورت است: در نوشتار، نمادهای منطقی مختلفی برای نمایش دوشرطی (به جای عبارت «اگر و تنها اگر») به کار می‌روند. این نمادها شامل «الف ↔ ب» ،«الف ⇔ ب»، «الف ≡ ب» هستند که به صورت «الف اگر و تنها اگر ب» یا «الف اگر و فقط اگر ب» خوانده می‌شوند. همچنین «الف ↔ ب» را می‌توان به صورت «الف شرط لازم و کافی ب است» یا «ب شرط لازم و کافی الف است» خواند.
منطق مادی
منطق مادی یا منطق غیرصوری یا منطق نوارسطویی توسط مخالفان منطق ارسطو تدوین شده‌است که از مهم‌ترین ایشان می‌توان فرانسیس بیکن و رنه دکارت را نام برد.
رالف جنسون و آنتونی بلر منطق مادی را "شاخه ای از منطق که به تبیین غیر صوری ساختمان، ضوابط، نحو تحلیل و ارزشیابی استدل ها می پردازد" تعریف می کنند.
منطق کاربردی
منطق کاربردی (Applied Logic) رشته‌ای مستقل در کنار منطق صوری و منطق مادی نیست. بلکه گرایشی است که به ویژه در چند دههٔ اخیر مورد توجه قرار گرفته‌است و در آن با بهره‌گیری از قواعد موجود در همهٔ رشته‌های منطقی، سعی دارد جنبهٔ مهارتی و کاربردی را هدف اصلی آموزش منطق قرار دهد؛ از این رو در کتاب‌های آموزشی مربوط به منطق کاربردی چند کار صورت می‌گیرد:
منطق امری
منطق امری شاخه‌ای از علم منطق است که برای نوع خاصی از جملات غیرخبری یعنی جملات امر و نهی تدوین شده‌است. منطق امری، از منطق بایایی که به تکالیف می‌پردازد مستقل است. این منطق را نخستین بار هری گنسلر به طور رسمی تدوین نمود. تصدیقات در منطق امری، قابل تصدیق و تکذیب نیستند.
اگر معنی A این باشد که «تو سیب می‌خوری»، آن‌گاه معنی A چنین خواهد بود: «سیب بخور» اگر معنیSاین باشد که «هوا آفتابی‌است»، آن‌گاه معنی S چنین خواهد بود: «هوا آفتابی باشد.» اگر معنی H این باشد که «تو تکالیفت را انجام می‌دهی»، آن‌گاه معنی ⌐H چنین خواهد بود «تکالیفت را انجام نده»؛ اگر معنیT این باشد که «تو به تفریح می‌روی»، آن‌گاه معنی ⌐T چنین خواهد بود: «به تفریح نرو». اگر بگوییم H→ T به این معنی‌است که «به تفریح برو، به شرطی که تکالیفت را انجام بدهی.»؛ این جمله از نظر مفهوم برابر با این جمله‌است: ⌐ T→ ⌐H یعنی «اگر تکالیفت را انجام ندهی، نباید به تفریح بروی.»
تصور
تصور صورتی ذهنی است که اسناد چیزی به چیز دیگر نباشد.مانند تصور ماه، خورشید و ... .تصور، در منطق صوری در مقابل تصدیق قرار داردکه به معنای روش درست درک و شناسایی قضایا میباشد.
تصور علم به صورت سادهٔ اشیاء است بی آن که دربارهٔ آن‌ها حکمی کرده باشیم. تصور همچون تصدیق مربوط به عالم ذهن است و به دو جزء کلی و جزئی تقسیم می‌شود. منطق در حوزه تصورات به مطالعه تجرید، تعمیم، تخصیص، ترکیب، تقسیم، نقض، تجزیه و در نهایت تعریف می‌پردازد. تقسیم منطق به تصور و تصدیق از ویژگی‌های منطق اسلامی است که ابن‌سینا دانشمند مشائی نخستین بار به کار برد. تصور به دو گونه درمی‌آید : تصور جزئی و تصور کلی
لاوی (ابهام‌زدایی)
منظور از "لاوی" یکی از موارد زیر می‌تواند باشد:
دیزبین
دیزبین یکی از روستاهای شهرستان اهر در استان آذربایجان شرقی است . این روستا در چهارکیلومتری و در جنوب اهر واقع شده است .
نام قدیمی روستای دیزبین ، دژبین بوده که به مرور زمان به دیزبین تغییر کرده است ، برای اینکه اطراف روستا دیوار کشی(حصار خشتی) بوده به مانند قلعه بوده است .
که از این رو دژبین می گفتند.
قسمتی از این حصار خشتی تا زلزله سال 1391 (اهر ،هریس،ورزقان) وجود داشت که در اثر زلزله از بین رفت .
از محصولات کشاورزی و باغی روستای سرسبز دیزبین می توان به ؛
سیب قره قرمز، آلبالو ، ذرت(بلال) و... اشاره کرد.
و همچنین اریشته(رشته پلویی) دیزبین نیز معروف خاص و عام است و از سراسر ایران مشتری دارد .
دیزبین همچنین از لحاظ قدمت جزو روستا های قدیمی است و قدمت زیادی دارد
2. امین مناف زاده دیزبین
شأن نزول
شأن نزول یا اسباب النزول به علل و وقایع پیرامون نزول آیات قرآن اشاره دارد. در تفسیر قرآن، شأن نزول را می توان از طریق مطالعه محتوای آنها و مطالعه تاریخ صدر اسلام دریافت. در بعضی موارد، پرسش یا مسئله پیش از داده شدن پاسخ مطرح می‌شود، مثلاً گفته می‌شود: «از تو درباره ذوالقرنین می‌پرسند» و سپس پاسخ داده می‌شود. برخی دیگر از موارد نیاز به مطالعات تاریخی و جانبی دامنه‌داری دارد. در بسیاری از موارد هم میان مسلمانان (به‌ویژه از مذهب‌های مختلف) اختلاف نظر هست.
آنگونه که برخی تاریخ‌نگاران، از جمله جبرئیل سعید رِینُلذز نشان می‌دهند، نخستین تلاش برای شماره‌گذاری سوره‌های قرآن، ناشی از نیازِ حقوقیِ دولت اسلامی برای استفاده از متن قرآن بوده که بر اساس آن باید هر سوره یک جای مشخص داشته باشد. نخستین تلاش‌ها منجر به شکل‌گیری تفسیرهای متاخر برای فهم متنِ موجود بر اساس مراحل زندگی محمد بوده است؛ در واقع از نظر این مفسران، زندگی محمد باید محورِ فهمِ متنِ موجود باشد. کمی بعدتر، یکی از نخستین تلاش‌ها برای فهمِ متنِ قرآن بر اساس ایجادِ روایتِ «شانِ نزول» در رساله‌ای منصوب به مقاتل بن سليمان (درگذشته ۷۶۷ ق) پیدا می‌شود. این رویکردِ تفسیرِ قرآن مبتنی بر اسبابِ نزول، در تفسیر ابن کثیر (درگذشته ۷۷۴ ق) نقش مهم‌تری می‌گیرد. این تلاش برای نظم‌مند کردن متنِ قرآن بر اساسِ تاریخی‌سازیِ مبتنی بر زندگی محمد به موضوعِ بحث در میان مفسران تبدیل می‌شود و تفاسیر مختلفی، گاهی بسیار متفاوت، انتشار پیدا می‌کند و سوره‌ها به سرعت به مکی و مدنی تقسیم شدند، بدون آنکه در برخی از موارد توضیح داده شود که دقیقاً تمایز بین آنها معرفی شود. از نظر گیوم دی نیز، مفسران، برای قابل فهم کردنِ مجموعه متونی که وجود داشته، سعی کرده‌اند متون گردآوری شده را بر اساس زندگی محمد و مراحل آن درک کنند. آنچه که امروزه به عنوان فهرست تاریخی رسمی در میان مسلمانان مورد قبول واقع شده‌است، فهرستی منصوب به جعفر صادق و بسیار نزدیک به فهرستِ ابن عباس که انتشارات مصر در سال ۱۹۲۴ به شکل گسترده‌ای آنرا منتشر کرد. قرآن پژوهی همچون گیوم دی تاکید می‌کند که «قرآن متنی ترکیبی و مرکب است که باید مطابق یک تمایز زمانی وسیع‌تر از گاه‌نگاری بین سوره‌های مکی و مدنی فهمیده شود.»
بیش‌تر مفسران فرقی میان سبب یا شأن قائل نشده‌اند و هر مناسبتی را که ایجاب کرده‌است آیه یا آیه‌هایی نازل شود، گاه سبب نزول و گاه شأن نزول گفته‌اند. در صورتی که میان این دو عبارت فرق است، از این جهت که شأن نزول اعم از سبب نزول است. کلا سه عامل سبب نزول بوده‌است.
۱. سؤال پیامبر: مانند اینکه محمد از خداوند مسئله اصحاب کهف را می‌پرسد و سورهٔ کهف نازل می‌شود.
۲. لزوم حکم از جانب خداوند: مانند صدور دستور روزه برای مسلمانان پس از هجرت آنان از مکه به مدینه: کتب علیکم الصیام کما کتب علی الذین من قبلکم لعلکم تتقون ۱۷۹ بقره.
۳. وقوع حادثه: مانند نزول سوره مسد از سوی خداوند که از حادثه توطئه ابولهب و همسرش علیه محمد خبر داد.
به‌طور کلی تعداد ۱۵۰ نفر سبب نزول آیات و سوره‌ها بودند که شرح آن در اسباب نزول آمده‌است.
گزاره
تعریف کامل گزاره : به جمله خبری که در حال حاضر یا آینده ، دارای ارزش درست یا نادرست ( راست یا دروغ) باشد ، گزاره می گوییم. جمله های پرسشی ، امری ، عاطفی ( بیان احساسات ) گزاره محسوب نمی شوند.
گزاره کاربردهای زیر را دارد:
یاشا هایفتز
یاشا هایفتز (۲ فوریه ۱۹۰۱ – ۱۰ دسامبر ۱۹۸۷) یکی از اسطوره‌های نوازندگی ویولن در قرن بیستم با ملیت آمریکایی و اصلیت لیتوانیایی (روسی) بود. هایفتز، که برخی او را بزرگترین ویولونیست تاریخ و همپای پاگانینی می‌شناسند، به خاطر تأویل‌های موسیقایی، لحن روان و مهارت تکنیکی خارق‌العاده‌اش زبانزد است. او با بسیاری از نوازندگان و رهبران ارکستر نام‌آور زمان خود مانند آرتور روبینشتاین و آرتورو توسکانینی نواخت. توجه او به تکنیک و وفاداری به اصل اثر همراه با اجرای احساسی او را یکی از مهم‌ترین نوازندگان موسیقی کلاسیک در سده بیستم تبدیل کرد.
هایفتز در ویلنیوس لیتوانی که در آن زمان بخشی از امپراتوری روسیه بود به دنیا آمد. در مورد تاریخ تولد او اختلاف نظر وجود دارد و برخی معتقدند که مادرش او را یکی دو سال کوچکتر معرفی کرده باشد تا بیشتر به عنوان یک کودک نابغه دیگران را تحت تأثیر قرار دهد. پدرش، روبن هایفتز، موسیقیدان توانایی بود که مبانی ویولون را در سنین بسیار کم بدو آموخت. هایفتز به عنوان یک کودک اعجوبه در ۵ سالگی اولین اجرای عمومی خود را داشت و توانست در ۶ سالگی کنسرتو ویولون مندلسون را به خوبی بنوازد. در ۱۹۱۰ پدرش او را در کنسرواتوار سنت‌پترزبورگ ثبت نام کرد، و پس از چند ماه به عنوان شاگرد لئوپلد آوئر پذیرفته شد و در ۱۹۱۱ اولین کنسرتش را در سنت‌پترزبورگ داد. یک سال بعد، با معرفی‌نامه‌ای از آوئر، هایفتز به برلین رفت و اولین کنسرتش در ۲۴ می همان سال توجه زیادی را به سمت او معطوف کرد، تا جایی که آرتور نیکیش او را برای اجرای کنسرتو ویولون چایکوفسکی همراه با فیلارمونیک برلین برگزید؛ هر چند اجرای او چندان مورد توجه قرار نگرفت. او فریتز کرایسلر را برای اولین بار در یک محفل خصوصی در وین که ویولونیست‌های مشهور دیگری هم در آن شرکت داشتند ملاقات کرد. کرایسلر پس از آن که هایفتز ۱۲ ساله را با پیانو در اجرای کنسرتو ویولون مندلسون همراهی کرد، او را به شدت تشویق نمود. هایفتز در دوران نوجوانی‌اش به بسیاری از نقاط اروپا سفر کرد. در آوریل ۱۹۱۱، او در یک کنسرت فضای باز در برابر ۲۵۰۰۰ بیننده به اجرا پرداخت و چنان شوری در بین حضار برانگیخت که پس از کنسرت افسران پلیس برای محافظت از او وارد میدان شدند. پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه، هایفتز از طریق سیبری و شرق به آمریکا رفت. اولین اجرای او در تالار کارنگی در نیویورک بیشترین ابراز احساسات و تشویق را از سوی مردم و مطبوعات برایش به دنبال داشت.
وی همچنین با «گیتی امیرخسروی» نیز برنامه مشترک اجرا کرده‌است.
«مهم نیست که در کدام طرف بحث قرار دارید، همیشه افرادی را در طرف خود می‌بینید که آرزو داشتید در طرف دیگر می‌بودند.»
دگرپیکری
دِگَرپـِیکَری موضوعی است که در بسیاری از افسانه‌های عامیانه و داستان‌های تخیلی دیده می‌شود.
دگرپیکری حالتی است که در این داستان‌ها موجودی از شکلی به شکل دیگر درآید، همچون انسان‌هایی که در داستان‌ها تبدیل به گرگ شده و گرگینه می‌شود.
دگر پیکری زمانی رخ می‌دهد که یا موجودی (معمولاً انسان) بتواند خود را به شکل انسان، حیوان یا موجودی دیگر درآورد. ۲. شخصی متوجه شود که پیکرش توسط کس دیگری و به‌طور غیرارادی تغییر می‌کند. اگر این کار ارادی باشد می‌تواند در اثر جادو یا طلسم انجام شود. اگر غیرارادی باشد ممکن است در اثر طلسم یا نفرین یا کمک پری یا جادوگری یا ماه کامل یا مرگ یا عشق انجام شود.
Wikipedia contributors, "Shapeshifting," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Shapeshifting&oldid=191338049 (accessed February 15, 2008).
پست پیشتاز
پُست پیشتاز گونه‌ای از خدمات پستی است که در آن استفاده‌کنندگان، برای فرستادن نامه و مرسولات خود دست‌مزد می‌پردازند.
پست پیشتاز بعد از پست ویژه، سریع‌ترین سرویس پستی در ایران است و همهٔ عملیات پستی آن از لحظه قبول مرسولات تا توزیع آن‌ها در داخل و خارج از کشور، در کوتاه‌ترین زمان ممکن انجام می‌گیرد. در حال حاضر، مرسولات قبول شده در تهران به مقصد مراکز استان‌ها و بیش از ۱۰۰ شهر دیگر ظرف مدت ۲۴ ساعت تا ۷۲ ساعت به گیرندگان تحویل داده می‌شود. حداکثر زمان تحویل یک مرسوله پیشتاز درون‌شهری به گیرنده ۲۴ ساعت و برای شهرستان‌ها ۴۸ تا ۷۲ ساعت است. این زمان در خارج از کشور بیشتر می‌باشد. البته مدت‌های ذکر شده در روزهای کاری می‌باشد و در روزهای تعطیل سرویس دهی انجام نمی‌گیرد.
پاپاراتزی
پاپاراتْزی (به ایتالیایی: Paparazzi) به عکاسانی گفته می‌شود که کارشان تهیهٔ عکس‌های جنجالی از چهره‌های سرشناس به‌ویژه هنرمندان و ورزشکاران و نیز خانواده و نزدیکان آنان و فروش این تصاویر به مجلات مختلف است. معمولاً پاپاراتزی‌ها عکس‌های موردنظر خود را در مکان‌های عمومی می‌ گیرند. برای این منظور، با به‌دست‌آوردن سرنخ‌هایی از برنامه‌های عمومی یا خصوصیِ یک چهرهٔ سرشناس، این عکاسان در مکان و زمان موردنظر حاضر می‌شوند و عکس‌های عامه‌پسندی از این شخصیت‌های محبوب تهیه می‌کنند.
در سال ۲۰۰۵ یکی از پاپاراتزی‌ها ادعا می‌کرد: «اگر تصویری از بریتنی اسپیرز و نوزادش به دست بیاورم، می‌توانم در آن تپه‌ها (سان‌ست بلوار) خانه ای بخرم.»
«پاپاراتزی» یک کلمهٔ جمع در زبان ایتالیایی است و مفرد مذکر آن «پاپاراتزو» و مفرد مؤنث آن پاپاراتزا (paparazza) است. این واژه از سال ۱۹۶۰ به‌بعد، با به نمایش درآمدن فیلم سینمایی "زندگی شیرین" اثر فدریکو فلینی بر سر زبان‌ها افتاد. در این فیلم، عکاسی بود که کارگردان نامش را «پاپاراتزی» گذاشته بود. این شخصیت فیلم با الهام از شخصیت عکاس واقعی به نام تازیو سکیارولی (1925-1998) بازسازی شده بود. این واژه در یکی از گویشهای ایتالیایی به پشه‌های سمج و مزاحم گفته می‌شود.
مانا نیستانی
مانا نیستانی (زاده ۸ خرداد ۱۳۵۲ در تهران) کاریکاتوریست ایرانی است. کاریکاتور جنجالی او در روزنامهٔ "ایران" موجب واکنش‌هایی شد. وی درخلال اعتراضات معترضان به نتایج انتخابات ۱۳۸۸ اقدام به ترسیم کاریکاتورهایی ضد سران حکومت ایران نمود. مانا نیستانی پس از خروج از ایران برای مدتی در مالزی مقیم و مشغول به تحصیل بود. او هم‌اکنون ساکن پاریس است. او در دسامبر ۲۰۱۱ از بابت کاریکاتوری در سایت رادیو زمانه مورد تقدیر «جایزهٔ کاریکاتور سیاسی سازمان ملل» قرار گرفت.
مانا نیستانی، کاریکاتوریست ایرانی فرزند منوچهر نیستانی و برادر توکا نیستانی است. وی در سال ۱۳۷۷ از دانشگاه تهران در رشتهٔ معماری فارغ‌التحصیل شده‌است.
در پی چاپ یکی از تصویرسازی‌هایش در روزنامه ایران که سوسکی را که به زبان ترکی آذربایجانی کلمه‌ای گفته نشان می‌داد، باعث توقیف روزنامه ایران و دستگیری او و مهرداد قاسم‌فر، سردبیر روزنامهٔ "ایران" جمعه شد.
مانا نیستانی بعدها و در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۸۹ گفت: «اطمینان می‌دهم که هیچ‌گاه قصد ضربه زدن و ناراحت کردن هیچ گروهی را نداشته‌ام.»
اعمال رسولان
کتاب اعمال رسولان یا باختصار اعمال، یکی از قسمتهای عهد جدید است که معمولاً پس از چهار انجیل قرار می‌گیرد. هرچند نویسنده آن به‌طور دقیق مشخص نیست ولی معمولاً نویسنده آن را لوقا انجیل نگار می‌دانند. هدف اصلی کتاب آن است که نشان دهد چگونه پیروان نخستین عیسی، تحت هدایت روح‌القدس، بشارت انجیل را از اورشلیم به‌تمام یهودیه و سامره و جهان مدیترانه تا سر حد روم رساندند (۱:۸). این کتاب سرگذشت جنبش مسیحی است که در آغاز در میان قوم یهود پاگرفت و سپس در میان ملل مختلفِ ساکن امپراتوری روم گسترش یافت. باید در نظر داشت که کتاب اعمال رسولان شرح خدمات همه رسولان نیست. در این کتاب، دو چهره برجسته وجود دارد، یکی پِطرُس و دیگری پولُس. بخش نخست کتاب (فصل‌های ۱ تا ۱۲)، بیشتر بر اعمال پِطرُس رسول متمرکز است و بخش دوّم (فصل‌های ۱۳ تا ۲۸)، بر اعمال پولُس. بخش نخست شرح حالِ گسترش مسیحیت در یهودیه و سامره و سایر نقاط ایالت رومی سوریه‌است، و بخش دوّم به شرح گسترش مسیحیت در آسیای صغیر و یونان می‌پردازد. قسمت مهمی از بخش دوّم به بازداشت پولُس و عزیمت او به روم اختصاص دارد. لوقا تمام این داده‌های تاریخی را با نثری بسیار شیوا و واژگانی غنی به‌رشتهٔ تحریر درآورده‌است. فصل‌های پایانی کتاب که به بازداشت و محاکمه و سفر پولُس به روم اختصاص دارد، وقایع را همچون تصاویری زنده در ذهن انسان مجسم می‌سازد. اطلاعات ارائه شده در این کتاب، به درک چهارچوب و زمینهٔ تاریخی نامه‌های پولُس و سایر رسولان کمکی چشمگیر می‌کند. همچنین یکی از نکات برجسته کتاب اعمال، عملکرد روح‌القدس است که در روز پِنتیکاست، یعنی پنجاه روز پس از رستاخیز عیسی، با قدرت بر ایماندارانِ گردآمده در اورشلیم نازل می‌شود. روح‌القدس در تمام وقایع این کتاب، هادی و تقویت‌کننده کلیسا و رهبران جنبش مسیحی است.
۱ - انتشار انجیل در سرزمین فلسطین و مناطق اطراف (فصل‌های ۱ تا ۱۲) الف) در اورشلیم (فصل‌های ۱ تا ۷) ب) در سامره و سایر نقاط ایالت سوریه (۸:۱ تا ۱۲:۲۵) ۲ - انتشار انجیل در قپرس و آسیای صغیر و یونان (۱۳:۱ تا ۲۱:۱۶) الف) سفر اوّل بشارتی (فصل‌های ۱۳ و ۱۴) ب) شورای اورشلیم (۱۵:۱–۳۵) ج) سفر دوّم بشارتی (۱۵:۳۶ تا ۱۸:۲۲) د) سفر سوّم بشارتی (۱۸:۲۲ تا ۲۱:۱۶) ۳ - بازداشت پولُس در اورشلیم، محاکمه او و عزیمتش به روم (۲۱:۱۷ تا ۲۸:۳۱)
نامه اول به قرنتیان
شهر قُرِنتُس مرکز ایالت اَخائیه در امپراتوری روم بود و یکی از شهرهای مهم یونان محسوب می‌شد. ترکیبی از نژادهای مختلف در قُرِنتُس زندگی می‌کردند. این شهر دارای اقتصادی شکوفا بود، و مردمانش به فرهنگ خود می‌بالیدند. ولی فسادِ اخلاقی آنها زبانزد همگان بود و به‌لحاظ دینی نیز به آرا و عقاید گوناگون اعتقاد داشتند. کلیسای قُرِنتُس را پولُس بنیان گذارده بود. او از طریق برخی مسیحیان شهر اطلاع یافت که مشکلاتی در کلیسا پیش آمده‌است. نامه‌ای نیز از کلیسا به‌دستش رسید که در آن سؤالاتی در خصوص ایمان و عمل مسیحی مطرح شده بود. قصد پولُس از نگارش این نامه، رسیدگی به این دو دسته موضوع است. لذا در قسمت‌هایی از نامه میکوشد راهنمایی‌هایی برای رفع مشکلات گزارش شده ارائه دهد (۱:۱۰ تا ۶:۲۰)، و در قسمت‌هایی دیگر نیز به پاسخگویی به پرسش‌های کلیسای قُرِنتُس می‌پردازد (۷:۱ تا ۱۵:۵۸). ازجمله مشکلات اصلی مطرح شده در این نامه، می‌توان به تفرقه، فساد اخلاقی در کلیسا، سؤالاتی پیرامون مسائل جنسی و ازدواج، موضوعات مربوط به وجدان، نظم و ترتیب در کلیسا، عطایای روح‌القدس و موضوع قیامت مردگان اشاره کرد. پولُس با بصیرتی عمیق نشان می‌دهد که چگونه انجیل به این سؤالات پاسخ می‌گوید. باب سیزدهم که احتمالاً معروف‌ترین بخش کتاب است، محبت را چون عالی‌ترین طریق خدا برای قومش معرفی می‌کند.
۱ - مقدمه (۱:۱-۹) ۲ - تفرقه در کلیسا (۱:۱۰ تا ۴:۲۱) ۳ - گناهان جنسی و اختلافات اعضا (۵:۱ تا ۶:۲۰) ۴ - مسئله تجرد و ازدواج (فصل ۷) ۵ - مسئله خوراک تقدیمی به بتها و اختیارات پولُس در مقام رسول (۸:۱ تا ۱۱:۱) ۶ - عبادات کلیسایی (۱۱:۲ تا ۱۴:۴۰) ۷ - رستاخیز مسیح و ایمانداران (فصل ۱۵) ۸ - هدیه برای مسیحیانِ یهودیه (۱۶:۱-۴) ۹ - موضوعات شخصی و بخش پایانی (۱۶:۵-۲۴)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
اول قرنتیان
نامه دوم به قرنتیان
معرفی نامهٔ دوّم پولُس رسول به قُرِنتیان
معلّمان و واعظانی دروغین به کلیسای قُرِنتُس رسوخ کرده بودند که در صداقت پولُس و اقتدار رسالت او تردید کرده، اتهاماتی به او می‌زدند. پولُس در این رساله به دفاع از خود می‌پردازد. او اشتیاق عمیق خود را به حفظ دوستی نشان می‌دهد و شادی خود را از برقراری آشتی بیان می‌دارد.
پولُس در بخش نخست نامه، به بررسی رابطه خود با کلیسای قُرِنتُس می‌پردازد و توضیح می‌دهد که چرا به اهانت مخالفان خود در کلیسا و ادعاهای آنها به‌شدّت پاسخ داده‌است. سپس با شادی بیان می‌کند که لحن تندش به توبه و آشتی انجامیده‌است. پس از آن، از کلیسا می‌خواهد هدیه‌ای سخاوتمندانه برای مسیحیان نیازمند یهودیه آماده کنند. در فصل‌های پایانی، پولُس به دفاع از رسالت خود در برابر اشخاصی می‌پردازد که در قُرِنتُس در لباس رسولان واقعی ظاهر شده بودند. همین‌ها بودند که رسالت پولُس را مورد تردید قرار می‌دادند.
یکی از جنبه‌های مهم این رساله آن است که از لابه‌لای گفته‌های پولُس و دردِدل‌های او، به خصوصیات شخصیت او پی می‌بریم و صداقت و خلوص نیّت او را، چه در زندگی شخصی و چه در خدمت به مسیح، مشاهده می‌کنیم.
۱ - مقدمه (۱:۱-۱۱) ۲ - پولُس و کلیسای قُرِنتُس (۱:۱۲ تا ۷:۱۶) ۳ - هدیه برا ی مسیحیانِ یهودیه (۸:۱ تا ۹:۱۵) ۴ - دفاع پولُس از اقتدارش به‌عنوان رسول (۱۰:۱ تا ۱۳:۱۰) ۵ - بخش پایانی (۱۳:۱۱-۱۳)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
دوم قرنتیان
نامه به غلاطیان
نامه به غلاطیان یا گالاتیان از نوشته‌های پولس رسول در عهد جدید و مورد قبول تمام مسیحیان راستین است. با انتشار پیام انجیل بر شمار مسیحیان غیریهودی افزوده می‌شد و آنان در جوار مسیحیان یهودی‌نژاد قرار می‌گرفتند. این هم‌زیستی سؤالی مهم برمی‌انگیخت: آیا شخص برای آنکه واقعاً مسیحی باشد و همچون مسیحی واقعی زندگی کند، باید شریعت موسی را اجرا کند؟ در این نامه، پولس به بررسی این سؤال می‌پردازد و به آن پاسخ منفی می‌دهد. او تأکید می‌کند که ایمان، یگانه بنیاد زندگی مسیحی است و تنها از طریق ایمان می‌توان مقبول خدا گشت و در پیشگاه او پارسا شمرده شد.
امّا برخی آموزندگان به کلیساهای گالاتیا (یا غَلاطیه که یکی از ایالت‌های امپراتوری روم در آسیای کوچک است) آمده بودند که با این نظر پولُس مخالفت می‌کردند و اعلام می‌داشتند که برای مقبول خدا بودن و زندگی در حضور او باید شریعت موسی را به‌جا آورد.
هدف اصلی از نگارش این نامه، تشویق مؤمنان به بازگشت به ایمان اولیه است. پولُس نامه را با دفاع از رسالت خود آغاز می‌کند. او با جدیّت بر این نکته تأکید میورزد که رسالت او منشأ الهی دارد و هیچ مرجع انسانی او را بر این خدمت نگمارده‌است. پولُس اظهار می‌دارد که مأموریت او به‌طور خاص، خدمت به غیریهودیان است. سپس به دفاع از این اعتقاد می‌پردازد که انسان تنها از طریق ایمان نزد خدا پارسا شمرده می‌شود. او در فصل‌های پایانی بیان می‌کند که چگونه رفتار و منش مسیحی محصول عمل روح‌القدس در درون شخص و نتیجه محبتی است که از ایمان به مسیح ناشی می‌شود.وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
غلاطیان
نامه به افسسیان
معرفی نامهٔ پولُس رسول به افسسیان
برخلاف شماری چند از نامه‌های پولُس، نامه به افسسیان برای اصلاح عقیدهای نادرست یا مقابله با بدعت نوشته نشده‌است. هدف این رساله آن است که افق دید ایمانداران را درباره نقشه ازلی و ابدی خدا و فیض او گسترش دهد تا ایشان اهداف عالی خدا را برای کلیسایش بشناسند. پولُس بیان می‌دارد که قصد خدا آن است که همه‌چیز را، خواه در آسمان و خواه بر زمین، تحت فرمان مسیح گردآورد (۱:۱۰). او این موضوع را در سه فصل نخست رساله به‌تفصیل شرح و بسط می‌دهد. پولُس نشان می‌دهد که طرح و برنامهٔ خدا آن است که یهود و غیریهود، هر دو در میراث الهی و در بدن مسیح شریک باشند. سپس، در سه فصل بعدی، از مسیحیان می‌خواهد که به‌شایستگی این مقام رفتار کنند.
پولُس برای به‌تصویر کشیدن مفهوم اتحاد یهود و غیریهود در بدن مسیح، از صنایع بدیع استفاده می‌کند. او کلیسا را به بدنی تشبیه می‌کند که مسیح سَرِ آن است، یا به عمارتی که مسیح سنگِ اصلی آن است. و باز در جایی دیگر از رساله، کلیسا را به زوجه مسیح تشبیه می‌کند. نویسنده با تعمق پیرامون فیض خدا در مسیح، چنان در بیان استدلال خود اوج می‌گیرد که هر لحظه بر شکوه و عظمت عباراتش افزوده می‌شود. بواقع، همه‌چیز در پرتو محبت، فداکاری، بخشش، فیض و قدّوسیت مسیح جلوه‌ای خاص به خود می‌گیرد.
۱ - مقدمه (۱:۱-۲) ۲ - مسیح و کلیسا (۱:۳ تا ۳:۲۱) ۳ - زندگی تازه در مسیح (۴:۱ تا ۶:۲۰) ۴ - بخش پایانی (۶:۲۱-۲۴)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
افسسیان
نامه به فیلیپیان
نامهٔ پولُس رسول به فیلیپیان خطاب به نخستین کلیسایی است که او در خاک اروپا بنیان گذارد. این کلیسا در مقدونیه، یکی از ایالت‌های امپراتوری روم، قرار داشت. پولُس به‌هنگام نگارش این نامه، در روم زندانی بود.
هدف پولُس از نگابرش نامه، در وهله اوّل تشکر از مسیحیان فیلیپی به‌خاطر هدیه‌ای بود که برای رفع نیازهایش فرستاده بودند. در ضمن، او از این فرصت بهره میجوید تا نکاتی چند را با او در میان بگذارد: ۱) او را از احوال خود آگاه سازد؛ ۲) تشویق‌شان کند که در تحمّل آزارها استوار بماند و در سختی‌ها نیز شادی کند؛ ۳) ترغیب‌شان کند که همچون مسیح فروتن باشد و اتحاد را میان خود حفظ کند؛ ۴) به او سفارش کند که تیموتائوس و اِپافْرودیتوس را به‌گرمی پذیرا شود؛ و ۵) او را از خطر معلّمان دروغین برحذر دارد.
ویژگی بارز این نامه، تأکید آن بر شادی، اطمینان، اتحاد و پشتکار در ایمان و زندگی مسیحی است. این نامه همچنین از علاقهٔ عمیق پولُس به کلیسای فیلیپی حکایت دارد.
۱ - مقدمه (۱:۱-۱۱) ۲ - وضع و حال کنونی پولُس (۱:۱۲-۲۶) ۳ - اندرز دربارهٔ فروتنی و اتحاد (۱:۲۷ تا ۲:۱۸) ۴ - برنامهٔ پولُس برای تیموتائوس و اِپافْرودیتوس (۲:۱۹-۳۰) ۵ - هشدار در مورد شریعت‌گراها و معلّمان بی‌بندوبار (فصل ۳) ۶ - اندرزهای گوناگون (۴:۱-۹) ۷ - بخش پایانی (۴:۱۰-۲۳)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
فیلیپیان
نامه به کولسیان
معرفی نامهٔ پولُس رسول به کولسیان
کولُسی یکی از شهرهای آسیای صغیر بود که در شرق شهر اِفِسُس قرار داشت. کلیسای کولُسی را نه خودِ پولُس، بلکه احتمالاً یکی از همکارانش به نام اِپافْراس تأسیس کرده بود (۱:۷). اِپافْراس از جانب پولُس به کولُسی اعزام شده بود و به نمایندگی از او در آنجا خدمت می‌کرد. از همین‌رو، پولُس نسبت به آن کلیسا احساس مسئولیت می نمود. او دریافته بود که معلّمانی گمراه به کلیسای کولُسی نفوذ کرده‌اند و چنین تعلیم می‌دهند که برای شناخت خدا و دریافت نجات الهی، باید به‌راه‌هایی غیر از ایمان به مسیح توسّل جست. از فحوای گفتار پولُس می‌توان دریافت که برخی از این معلّمان، مقام مسیح را به‌درستی درک نکرده بودند؛ برخی دیگر تعلیم می‌دادند که نجات از راه فلسفه و معرفتی رمزی به‌دست می‌آید؛ بعضی دیگر نیز راه دست‌یافتن به نجات را انجام فرایض شریعت می‌دانستند. پولُس با ارائهٔ پیام اصیل انجیل، به مخالفت با چنین تعالیمی برمی‌خیزد. او بیان می‌کند که مسیح: ۱) صورت خداست (۱:۱۵)؛ ۲) جهان به‌واسطهٔ او آفریده شده‌است (۱:۱۵ و ۱۶)؛ ۳) از ازل بوده‌است (۱:۱۷)؛ ۴) ضامن بقای عالم است (۱:۱۷)؛ ۵) سَرِ کلیساست (۱:۱۸)؛ ۶) نوبر رستاخیزکنندگان است (۱:۱۸)؛ ۷) الوهیت به‌کمال در او ساکن است (۱:۱۹ و ۲:۹)؛ ۸) اوست که ما را با خدا آشتی می‌دهد (۱:۲۰)؛ و ۹) لذا برای نجات دادن انسان کفایت کامل دارد (۱:۲۲). این نامه را تیخیکوس به‌همراه اونیسیموس به کولُسی برد. اونیسیموس همان بردهای است که پولُس به‌خاطر او «نامه به فیلیمون» را نوشت.
۱ - مقدمه (۱:۱-۱۴) ۲ - مقام رفیع مسیح (۱:۱۵-۲۳) ۳ - زحمات پولس برای کلیسا (۱:۲۴ تا ۲:۷) ۴ - آزادی از احکام بشری به‌واسطهٔ حیات در مسیح (۲:۸-۲۳) ۵ - حیات جدید در مسیح (۳:۱ تا ۴:۶) ۶ - بخش پایانی (۴:۷-۱۸)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
کولسیان
نامه اول به تسالونیکیان
معرفی نامهٔ اوّل پولُس رسول به تسالونیکیان
تِسالونیکی (سالونیک) مرکز ایالت مقدونیه بود. پولُس پس از ترک شهر فیلیپی، به تِسالونیکی رفت و کلیسایی در آنجا بنیان نهاد. امّا دیری نپایید که یهودیان به مخالفت با او برخاستند. آنان با مشاهدهٔ موفقیت بشارتِ پولُس در میان غیریهودیان، لبریز از خشم و حسادت شدند، زیرا بسیاری از این غیریهودیان پیشتر به یهودیت گرایش داشتند. پس پولُس ناگزیر تِسالونیکی را ترک کرد و به بیریه رفت. پس از مدتی، هنگامی که در قُرِنتُس بود، از طریق همکارش تیموتائوس خبرهایی درباره مسیحیان تِسالونیکی دریافت کرد. طبق گزارش تیموتائوس، سؤالاتی دربارهٔ بازگشت مسیح برای مسیحیان تِسالونیکی پیش آمده بود. لذا پولُس قلم به‌دست می‌گیرد و این نامه را برای ایشان می‌نویسد.
او نخست، خدا را برای خبرهای خوبی که دربارهٔ ایمان و محبت آنان شنیده‌است، شکر می‌کند. نیز شیوهٔ زندگی خود را در میان آنان به یادشان می‌آورد و اشتیاق خود به دیدار مجدد ایشان را ابراز می‌دارد. همچنین اندرزشان می‌دهد که زندگی مقدّسی داشته باشند. سپس به سؤالات ایشان دربارهٔ بازگشت مسیح پاسخ می‌دهد؛ سؤالاتی از این دست: مؤمنانی که درگذشته‌اند، به‌هنگام بازگشت مسیح چه خواهند شد؟ مسیح چه وقت باز خواهد گشت؟ چگونه باید برای بازگشت مسیح آماده شد؟
۱ - مقدمه و شکرگزاری (فصل ۱) ۲ - پولُس و مسیحیان تِسالونیکی (فصل‌های ۲ و ۳) ۳ - اندرزهایی پیرامون رفتار و مَنِش مسیحی (۴:۱-۱۲) ۴ - تعالیمی پیرامون بازگشت مسیح (۴:۱۳ تا ۵:۱۱) ۵ - اندرزهای گوناگون (۵:۱۲-۲۲) ۶ - بخش پایانی (۵:۲۳-۲۸)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
اول تسالونیکیان
نامه دوم به تسالونیکیان
معرفی نامهٔ دوّم پولُس رسول به تسالونیکیان
تداوم ابهامی که دربارهٔ بازگشت مسیح در کلیسای تِسالونیکی وجود داشت، سبب ایجاد مشکلات جدّی شده بود. پولُس در نامهٔ دوّم خود به تِسالونیکیان بیان می‌دارد که پیش از بازگشت مسیح، شرارت و پلیدی، تحت رهبری شخصیتی اسرارآمیز که «مرد بی‌دین» خوانده شده‌است، به اوج خواهد رسید. او به ضدیّت با مسیح برخواهد خاست، امّا مسیح به‌هنگام بازگشت خود، با نَفَس دهانش او را هلاک خواهد کرد.
پولُس به تأکید از مؤمنان تِسالونیکی می‌خواهد که با وجود مشکلات و سختی‌ها، در ایمان خود استوار بمانند و برای امرار معاش، همچون پولُس و همکارانش کار کنند، و به نیکوکاری ادامه دهند.
۱ - مقدمه (فصل ۱) ۲ - تعلیم دربارهٔ بازگشت مسیح (فصل ۲) ۳ - اندرز دربارهٔ رفتار و مَنِش مسیحی (۳:۱-۱۵) ۴ - بخش پایانی (۳:۱۶-۱۸)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو دوم تسالونیکیان
نامه اول به تیموتاوس
تیموتائوس، ایمانداری جوان بود از مردمان آسیای صغیر. مادرش یهودی بود و پدرش یونانی. او همکار و دوست پولُس در سفرهای بشارتی او بود. پولُس وی را به نظارت بر کلیساهایی از جمله کلیسای اِفِسُس گماشته بود. چون امکان سرکشی سریع پولُس به این کلیسا وجود نداشت (۳:۱۴ و ۱۵)، این نامه را برای تیموتائوس نوشت تا: او را در خدمتش تشویق کند (۱:۳ و ۱۸)، تعالیم نادرست را اصلاح نماید (۱:۳-۷؛ ۴:۱-۸؛ ۶:۳-۵ و ۲۰-۲۱) و دربارهٔ برخی امور مربوط به ادارهٔ کلیسا همچون عبادت کلیسایی (۲:۱-۱۵) و انتصاب رهبران واجد شرایط (۳:۱-۳؛ ۵:۱۷-۲۵) رهنمودهایی بدهد.
۱ - مقدمه (۱:۱-۲) ۲ - تعالیمی پیرامون کلیسا و رهبرانش (۱:۳ تا ۳:۱۶) ۳ - رهنمودهایی به تیموتائوس در خصوص کار و خدمتش (۴:۱ تا ۶:۲۱)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو اول تیموتاوس
نامه دوم به تیموتاوس
معرفی نامهٔ دوّم پولُس رسول به تیموتائوس
بخش عمده‌ای از نامهٔ دوّم پولُس، اندرزهای شخصی او به تیموتائوس است، اندرزهایی که او به‌عنوان همکار و دوست جوان پولُس به آن نیاز داشت. موضوع اصلی این نامه «پایداری» است. پولُس تیموتائوس را نصیحت و تشویق می‌کند که با وجود سختی‌ها و مخالفت‌ها، وفادارانه به شهادت خود دربارهٔ عیسی مسیح ادامه دهد و بر تعلیم صحیح کتب‌مقدّس استوار بماند و وظیفه خود را به‌عنوان مبشّر و معلّم به‌جا آورد. پولُس به‌طور خاص به تیموتائوس هشدار می‌دهد که از درگیر شدن در مباحثات نابخردانه بپرهیزد، چراکه هیچ سودی نمی‌بخشد بلکه باعث هلاکت شنوندگان می‌شود.
پولُس در بیان تمامی این مطالب، تیموتائوس را تشویق می‌کند که از شیوه زندگی و هدف او سرمشق بگیرد. ایمان، تحمّل، پایداری، و رنج‌هایی که پولُس بر خود هموار می‌کرد، همه می‌توانست مشوّق تیموتائوس در انجام خدماتش باشد.
۱ - مقدمه (۱:۱–۴) ۲ - توجه پولُس به وضعیت تیموتائوس (۱:۵–۱۴) ۳ - وضعیت پولُس (۱:۱۵–۱۸) ۴ - رهنمودهای خاص به تیموتائوس (فصل ۲) ۵ - هشدار دربارهٔ روزهای آخر (فصل ۳) ۶ - وداع پولُس (۴:۱–۸) ۷ - آخرین درخواست‌ها و تحیّت‌ها (۴:۹–۲۲)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو دوم تیموتاوس
نامه به تیتوس
نامه به تیتوس یا نامه به تیطُس بخشی است از عهد جدید در کتاب انجیل، کتاب مقدس مسیحیان.
نامه به تیتوس، یکی از سه نامه شبانی به شمار می‌آید و این نامه خود را به عنوان نامه‌ای که از سوی پولُس مقدس به همکار نزدیک خود، تیتوس نوشته شده معرفی می‌کند. این نامه که در آن شرایط و وظایف بزرگان و اسقف‌ها یاد شده از سه گفتار تشکیل شده و به زبان یونانی باستان نوشته شده‌است.
تیتوس از مسیحیان غیریهودی و همکار و دوست پولس در فعالیت‌های بشارتی او بود. پولس سرپرستی کلیسای جزیره کرت یونان را بر عهده تیتوس نهاده بود.
این نامه به بررسی سه موضوع اصلی می‌پردازد. پولس در آغاز، ویژگی‌های لازم برای رهبران کلیسا را به تیتوس یادآور می‌شود. سپس تیتوس را اندرز می‌دهد که چگونه قشرهای مختلف کلیسا را آموزش دهد. سرانجام، در آخرین بخش نامه، اندرزهایی پیرامون رفتار و مَنِش مسیحی وجود دارد که در آن پولس، به ویژه بر لزوم حفظ آرامش و روحیه همکاری و همچنین دوری از دشمنی و ستیز و چنددستگی در کلیسا تأکید می‌کند.
۱ - مقدمه (۱:۱-۴) ۲ - رهبران و آموزگاران کلیسا (۱:۵-۱۶) ۳ - آموزش به قشرهای گوناگون در کلیسا (فصل ۲) ۴ - راهنمایی‌های عمومی (۳:۱-۱۱) ۵ - بخش پایانی (۳:۱۲-۱۵)
نامه به فیلمون
نامه به فیلمون از نامه‌های پولس رسول در عهد جدید به شخصی به نام فلیمون است. فیلیمون مسیحی برجسته‌ای بود. او که احتمالاً یکی از اعضای کلیسای شهر کولسی بود، برده‌ای داشت به نام اونیسیموس. این برده از نزد ارباب خود فلیمون گریخته بود و گویا از اموال او نیز دزدیده بود. طبق قوانین روم، مجازات او مرگ بود.
از قضا اونیسیموس با پولس که در این زمان زندانی بود، آشنا شد و از طریق او مسیحی گردید. این نامه بیانگر استدعای پولُس از فیلیمون است مبنی بر اینکه برده خود اونیسیموس را که پولُس او را بازپس می‌فرستد، ببخشد و او را دیگر نه چون برده، بلکه چون برادر مسیحی بپذیرد. فیلمون
نامه به عبرانیان
معرفی نامه به عبرانیان
نامه به عبرانیان خطاب به مسیحیان یهودی‌نژادی نوشته شده‌است که احتمالاً به‌سبب درک نادرست‌شان از مقام و کار عیسی مسیح، در خطر بازگشت به کیش سابق خود بودند. ( دلیل اصلی نگارش این نامه این است که در زمان نگارش نامه قدرت در دست نرون بوده و او شروع به آزار و اذیت مسیحیان کرده و تمام دارایی آنها را تصاحب میکرد. تنها راه گریز از این مسئله برای مسیحیان یهودی تبار وجود داشت در صورتی که به جلوی هیکل رفته و ماشیح بودن مسیح را انکار کنند و به یهودیت باز گردند و از این مشکل رهایی یابند... از این رو نویسنده دست به نوشتن نامه میکند تا آها را به پایداری دعوت نماید و کسانی که در خطر بازگشت به یهودیت بودند را آگاه سازد. لازم به ذکر است نویسنده این کتاب به طور دقیق مشخص نیست. عده ای معتقدند که نویسنده نامه پولس رسول است و عده ای دیگر میگوید اپولس و شاید شخص دیگر غیر از پولس رسول. ) از این‌رو، نویسنده در آغاز مسیح را به‌عنوان مکاشفهٔ حقیقی و نهایی خدا معرفی می‌کند و برتری او را بر فرشتگان و موسی و کهانت یهود ثابت مینماید. او با تأکید بر سه حقیقت مسلم به این کار دست می‌زند: ۱) عیسی پسر ازلی و ابدی خداست، لذا برتر از انبیای عهد عتیق، فرشتگان و موسی است. ۲) خدا عیسی را کاهنی ابدی اعلام کرده‌است، پس او برتر از کاهنان عهد عتیق است. ۳) عیسی مؤمنان را از گناه، ترس و مرگ رهایی میبخشد و در مقام کاهن‌اعظم، نجات و رستگاری حقیقی را برای آنان به ارمغان می‌آورد. نظام قربانی‌ها و مراسم دینی یهود، تنها سایهای از این نجات عظیم است.
نویسنده با اشاره به ایمانِ شخصیت‌های برجستهٔ تاریخ قوم اسرائیل (فصل ۱۱)، خوانندگانش را به پایداری در ایمان تشویق می‌کند و در فصل دوازدهم از ایشان می‌خواهد که با چشم دوختن به عیسی، ایمان خود را با وجود همه مصیبت‌ها و سختی‌ها، تا به آخر حفظ کنند. کتاب با بیان مطالبی پندآمیز و هشدارگونه به‌پایان می‌رسد.
۱ - مقدمه: مسیح، مکاشفهٔ کامل خدا (۱:۱-۳) ۲ - برتری مسیح بر فرشتگان (۱:۴ تا ۲:۱۸) ۳ - برتری مسیح بر موسی و یوشع (۳:۱ تا ۴:۱۳) ۴ - برتری کهانت مسیح (۴:۱۴ تا ۷:۲۸) ۵ - برتری عهد مسیح (۸:۱ تا ۹:۲۸) ۶ - برتری قربانی مسیح (۱۰:۱-۳۹) ۷ - اهمیّت ایمان (۱۱:۱ تا ۱۲:۲۹) ۸ - نصایح و بخش پایانی (۱۳:۱-۲۵)عبرانیان
نامه اول پطرس
نامهٔ اوّل پطرس خطاب به مسیحیان ساکن در بخش شمالی آسیای صغیر نوشته شده‌است. هدف از نگارش این نامه، تشویق ایماندارانی است که به‌خاطر ایمان خود آزار میدیدند. نویسنده برای تحقق این هدف، یادآور می‌شود که امید واقعی در اثر ایمان به مرگ و قیام و وعده بازگشت مسیح در دلها فروزان میماند. مؤمنان باید در پرتو این حقایق، صلیب خود را پذیرا شوند و درد و رنج را بر خود هموار سازند. آنان باید با اطمینان، رنج و سختی را همچون بوتهٔ آزمایشی برای زدودن آلایش‌ها از ایمان خود بپذیرند، زیرا در روز بازگشت مسیح پاداش خواهند یافت.
نویسنده علاوه بر تشویق خوانندگانش به پایداری در ایام سختی، از آنان می‌خواهد همچون قومی زندگی کنند که از آنِ مسیح است.
۱ - مقدمه (۱:۱-۲) ۲ - یادآوری نجات الهی (۱:۳-۱۲) ۳ - نصایحی پیرامون زندگی مقدّس (۱:۱۳ تا ۲:۱۰) ۴ - مسئولیت مسیحیان به‌هنگام رنج (۲:۱۱ تا ۴:۱۹) ۵ - فروتنی و خدمت مسیحی (۵:۱-۱۱) ۶ - بخش پایانی (۵:۱۲-۱۴)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
اول پطرس
نامه دوم پطرس
مخاطبان نامهٔ دوّم پِطرُس، شماری بسیار از مسیحیان اوّلیه را دربر می‌گیرد. هدف اصلی از نگارش، مقابله با معلّمان دروغین و نیز فساد اخلاقِ ناشی از تعالیم آنهاست. نویسنده چارهٔ این مشکلات را شناختی صحیح از خدا و خداوندْ عیسی مسیح می‌داند. این شناخت به‌واسطه کسانی به ما رسیده‌است که خودْ عیسی مسیح را دیده و تعالیم او را شنیده بودند. نویسنده همچنین به مقابله با تعلیمی برمیخیزد که بازگشت مسیح را در آینده انکار می‌کند. پِطرُس بیان می‌دارد که علت تأخیر در بازگشت مسیح آن است که خدا نمی‌خواهد کسی هلاک شود، بلکه می‌خواهد همه توبه کنند و نجات یابند.
پطرس در این رساله مورد پولس می نویسد ""برادر عزیز ما پولس، نیز با آن حکمتی که خدا به او داده، در بسیاری از نامه های خود دربازهٔ همین مطلب سخن گفته است. درک برخی از نوشته های او دشوار است و بعضی که اطلاع کافی از کتاب آسمانی ندارند و وضع روحانی شان نیز ناپایدار است، آن ها را به غلط تفسیر می کنند، همان کاری که با بخش های دیگر کتاب آسمانی نیز می کنند، اما با این کار نابودی خود را فراهم می سازند"".
۱ - مقدمه (۱:۱-۲) ۲ - اندرز در خصوص رشد در فضائل مسیحی (۱:۳-۱۱) ۳ - استدلال بر اصالت پیام پِطرُس (۱:۱۲-۲۱) ۴ - هشدار درباره معلّمان دروغین (فصل ۲) ۵ - قطعیت بازگشت مسیح (۳:۱-۱۶) ۶ - بخش پایانی (۳:۱۷-۱۸)
وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو
دوم پطرس
نامه یکم یوحنا
نامهٔ یکم یوحنا (یا رسالهٔ اول یوحنا، یا به اختصار : اول یوحنا) یکی از کتاب‌های عهد جدید است که منسوب به یوحنای انجیلی است.
رساله اول یوحنا، دو هدف اصلی را دنبال می‌کند: نخست، مؤمنان را تشویق می‌کند که در رفاقت و مصاحبت با خدا و پسرش عیسی مسیح زندگی کنند؛ دوم، دربارهٔ تعالیم نادرستی که به این رفاقت صدمه می‌زند، هشدار می‌دهد.
این تعالیم نادرست بر این اندیشه استوار بود که جهانِ مادی فی نفسه پلید است و تماس با آن باعث ناپاکی می‌شود. فقط روح پاک است؛ لذا عیسی مسیح، پسر خدا، نمی‌توانست جسم انسانی به خود بگیرد، چراکه جسم ناپاک است و خدا پاک. گروهی از این معلّمان تعلیم می‌دادند که برای رستگار شدن باید بدن را آزار داد و از قید آن رها شد؛ گروهی دیگر ادعا می‌کردند که چون نجات امری روحانی است که به روح انسان مربوط می‌شود، پس گناهانی که انسان با بدن خود می‌کند، تأثیری بر نجات او و سلامت روحش ندارد؛ پس می‌توان هر کاری کرد.
نویسنده برای مقابله با این تعالیم، به‌روشنی بیان می‌دارد که عیسی مسیح براستی انسان شد و جسم انسانی به خود گرفت. او همچنین تأکید می‌ورزد که همهٔ آنان که به عیسی ایمان دارند و خدا را محبت می‌کنند، باید از گناه و شرارت دوری گزینند و بخصوص محبت خود را در عمل به همنوعان خویش نشان دهند.
۱ - مقدمه (۱:۱–۴) ۲ - نور و تاریکی (۱:۵ تا ۲:۲۹) ۳ - فرزندان خدا و فرزندان شیطان (فصل ۳) ۴ - راستی و ناراستی (۴:۱–۶) ۵ - وظیفه ما در محبت کردن (۴:۷–۲۱) ۶ - ایمان پیروزمند (فصل ۵)
۱۹ (عدد)
۱۹ (نوزده) یک عدد طبیعی است که بعد از عدد ۱۸ و قبل از ۲۰ قرار دارد.
این واژه در زبان پارسی از ترکیب "نه + از + ده " تشکیل شده که طی تغییرات زبانی، تبدیل به "نوزده" شده‌است. مانند ترکیب "دو + از + ده" = دوازده
نوزده هشتمین عدد از اعداد اول است. در مجله " جامعه یا انجمن سلطنتی آسیا، سال ۱۸۸۹، صفحه ۹۲۱ متن زیر آمده‌است: " عدد ۱۹ که توسط باب عدد مقدس شناخته شده‌است، نقش مهمی در سیستم او ایفا می‌کند، خداوند یکتا (وحید = ۱۹)، وجود حقیقی (وجود = ۱۹)، زنده (حی = ۱۹)، توسط عدد ۱۹ (حرف زنده) (حروف حی) همه چیز آفریده شده‌است. (کل شی = ۱۹*۱۹ = 361).
تقویم بهایی بر اساس ۱۹ ماه ۱۹ روزه (۳۶۱روز) پایه‌گذاری گردیده‌است.
«استیون کینگ» نویسنده آمریکایی در سری کتابهای حماسی «قلعه تاریک» از عدد ۱۹ به عنوان عددی اسرارآمیز و مهم نام می‌برد. در لغت‌نامه دهخدا چنین نوشته شده‌است: «... در ایران باستان فرورتیکان یا همان فروردین نام روز نوزدهم از هر ماه شمسی بوده‌است که در این روز از ماه فارسیان جشن می‌ساخته‌اند و عید …» (البته هیچ سند و ادعایی بر این مطلب نیست)
روابط ریاضی بسم الله در قرآن
انتگرال ریمان
انتگرال ریمان، در آنالیز حقیقی، اولین تعریف دقیق از انتگرال تابع در یک بازه شناخته می‌شود. این تعریف را برنهارت ریمان ارائه داد. گرچه انتگرال ریمان دارای محدودیت‌هایی برای بسیاری از مسائل تئوری است، ولی یکی از ساده‌ترین روش‌های تعریف انتگرال بوده و به‌طور گسترده‌ای بکار می‌رود.
تقسیم بازه [a,b] یک دنباله متناهی به صورت formula_1 است، که هر formula_2 یک زیربازه نامیده می‌شود. اندازه چنین تقسیمی برابر است با طول طولانی‌ترین زیربازه، یعنی: formula_3 ، formula_4.
ناوشکن
ناوشکن گونه‌ای کشتی جنگی سریع، با تناژ بین ۷ تا ۱۰هزار تن، با توان تحرک و برد عملیاتی بالا است که برای همراهی و دفاع از گروه‌های رزمی و کشتی‌های بزرگ‌تر و کشتی‌های تجاری در برابر تهدیدات کوتاه برد و شناورهای کوچک و سبک به کار می‌رود.
پیش از جنگ جهانی دوم بیشتر ناوشکن‌ها شناورهایی سبک بدون توانایی اقیانوس‌پیمایی بودند. پس از جنگ جهانی دوم ورود موشک‌های هدایت‌شونده به صحنهٔ نبردهای دریایی زمینه‌ساز تحولات وسیعی در طراحی و کاربرد کشتی‌های جنگی شد. ناوشکن‌ها توانستند به لطف موشک‌های دوربرد نقش‌هایی را بر عهده بگیرند که پیشتر تنها به رزم‌ناوها و نبردناوها تعلق داشت. این وضعیت باعث شد ناوشکن‌های بزرگتر و قدرتمندتری با توانایی شرکت در عملیات‌های منفرد تولید شود. در این دوران حفاظت از ناوهای هواپیمابر و مدیریت پدافند هوایی ناوگروه‌ها اصلی‌ترین مأموریت ناوشکن‌ها شد و برخی از وظایف سنتی ناوشکن‌ها همچون حفاظت از کاروان‌های دریایی و گشت ساحلی به ناوچه‌ها واگذار گشت.
در آغاز سدهٔ بیست و یکم ناوشکن‌ها به متداول‌ترین یگان‌های سنگین جنگ سطحی برای استفاده عمومی تبدیل شده‌اند. تنها دو کشور ایالات متحده و روسیه رزمناو در خدمت دارند.
ناوشکن‌های مدرن، که به نام ناوشکن موشک‌انداز شناخته می‌شوند، قدرت آتش برتری فوق‌العاده‌ای دارند مجهز به انواع رادارهای هوایی، سطحی، زیرسطحی و موشک‌های پدافند هوایی و سطحی و اژدر زیردریایی و توپ‌های ضد ساحل و دفاع نزدیک و قادر به شلیک موشک‌های دارای کلاهک اتمی نیز هستند.
پدیدار شدن ناوشکن‌ها و بهینه‌سازی آنان تا جنگ جهانی دوم، با اختراع اژدر در ارتباط بوده‌است. اختراع اژدرهای ملخ‌دار خودپیشران در دهه ۱۸۶۰ به یک طرف درگیر این امکان را داد که تنها با یک پرتاب‌کننده که اژدر از آن رها می‌شد یک ناوگان قوی دشمن را نابود کند.
قایق‌های تندرو برای حمل اژدر ساخته‌شدند که قایق اژدرافکن نام دارند. این قایق‌ها در دهه ۱۸۸۰ به کشتی‌های کوچک ۵۰–۱۰۰ تُنی تبدیل شدند که به اندازه کافی تند و سریع بودند که از دست قایق‌های مراقبتی دشمن بگریزند.
نخستین پاسخ به پدیدار شدن قایق‌های اژدرافکن، ساخت قایق‌های محافظتی سریع تر با آتشبار سنگین‌تر بود که شکارچی نام گرفتند.
در ابتدا تهدید با اژدرها تنها زمانی بود که ناوها در بندر لنگر انداخته بودند؛ ولی به مرور ساخت اژدرها با برد بیشتر و سریع تر سبب تهدید ناوبری در دریا نیز شد. پس از این که نیاز به اسکورت ناوگان‌ها توسط شکارچی در دریا نیز احساس شد، این قایق‌ها می‌بایست تحمل و توانایی سفرهای دریایی را نیز می‌داشتند، در نتیجه به طول آنان افزوده‌شد و بزودی به‌طور رسمی قایق اژدرافکن شکن نام گرفتند و پس از آن شکننده (ناوشکن) نامیده‌شدند.
زمانی رسید که ناوشکن‌ها خیلی بیشتر از یک شکارچی حفاظتی بودند، این ایده مطرح شد که خود آنان می‌توانند نقش اژدرافکن را نیز داشته‌باشند، بنابراین لوله‌های پرتاب اژدر به آنان افزوده‌شد. در آن زمان و حتی در زمان جنگ جهانی اول تنها عملکرد ناوشکن‌ها حفاظت از ناوگان خودی از حمله اژدرافکن‌ها و انجام حمله متقابل به رزم‌ناوهای دشمن بود. وظیفه اسکورت کشتی‌های بازرگانی در آینده به آنان افزوده‌شد.Wikipedia contributors, "Destroyer," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Destroyer&oldid=208144183
ابرانسان
اَبَراِنسان یا فوق بشر یا اَبَرمَرد مفهومی در فلسفه فردریش نیچه است که از سوی وی به عنوان هدفی برای انسان، در کتاب چنین گفت زرتشت بیان شده‌است. واژه آلمانی Übermensch از Über به معنای اَبَر و بالاتر، و Mensch به معنای انسان ساخته شده‌است. در گذشته واژه "اَبَر مَرد" در ترجمه‌های فارسی کتاب استفاده می‌شد که نخستین بار توسط "محمدباقر هوشیار" نوشته شده‌است. "داریوش آشوری" واژه اَبَر انسان را گزیده‌است، زیرا بر این باور است که ابرمرد موجب بدفهمی از متن می‌شود و همچنین واژه "ابر انسان" برای انتقال سه مفهوم به کار رفته در فلسفه نیچه، یعنی «انسان» (Mensch)، ابر انسان (Übermensch) و واپسین انسان (der letzte Mensch) مناسب‌تر است.
مفهوم مورد نظر نیچه از نام‌گذاری «ابرانسان»، «انسان کامل» است. نیچه در فلسفه خود سه مفهوم Mensch (انسان)، Ubermensch (ابرانسان) و der letzte Mensch (واپسین انسان) را معرفی می‌کند. مراد نیچه از Ubermensch «انسان کامل» است. یعنی انسانی که به راستی از ترس و خرافه پیشین بشر رها شده‌است و آزادی راستین را دریافته‌است. این انسان از نظر معنوی کامل است و هستی را همانگونه که هست پذیرفته‌است و جهان‌های خیالی را کنار گذاشته‌است. اکنون این انسان کامل در غیبت خدا «معنای هستی» را بر گردن می‌گیرد و اراده خود را با اراده جهان هستی یکی می‌کند. ابر انسان ِ نیچه دو اصل بنیادی جهان‌بینی نیچه، یعنی «خواستِ قدرت» و «بازگشت جاودانهٔ ِ همان» را می‌پذیرد. ابرانسان نیچه انسانی زیرک و هوشیار است که خود، بت خود را همچنان‌که مولوی و حافظ در اشعار خود بیان می‌دارند، می‌شکند و از نو حقایق را می‌سازد.
نیچه آموزه ابرانسان را که کلیدی‌ترین آموزه زرتشت است؛ بلافاصله پس از اعلام مرگ خدا می‌آورد. او خود این‌گونه ابرانسان را معرفی می‌کند:
زرتشت بشارت آوردن هدیه‌ای برای آدمیان را پیش از اعلام مرگ خدا داده بود و اینک وقت آن رسیده‌است که هدیه خویش را ارزانی دارد، نیچه می‌گوید: اما ابرانسان در همین آغاز در تقابل با «انسان» و «واپسین انسان» قرار می‌گیرد. ابرانسان نیچه با اصالتی معصومانه به آفرینش ارزش‌های نو می‌پردازد. نیچه با طرح مفهوم ابرانسان خویش می‌کوشد تا وضعیتی را پیش روی ما نهد که هر نوع خودپسندی و دنیا گرایی تنگ نظرانه را رها کرده و انسانیت را در گذرگاه شریف‌ترین سوداهای بشر قرار دهیم. این نکته در سراسر نوشته‌های وی و به‌ویژه در کتاب ‹‹چنین گفت زرتشت» بارها تأکید شده‌است.
آیدین
آیدین (به ترکی استانبولی: "Aydın"، یونانی: "Αϊδίνιο") شهری در کشور ترکیه است.
این شهر مرکز استان آیدین است و در منطقهٔ دریای اژه واقع شده‌است.
شهر آیدین شهر اصلی پائین‌دست درهٔ رودخانه بویوک مندرس است که تا دریای اژه ادامه می‌یابد. این منطقه بسیار حاصلخیز است و محصول عمده آن انجیر می‌باشد.
این شهر محل شهر کهن ترالِس یونانی است. بعدها در این محل شهری به نام گوزل‌حصار بنا شد که بعدها به نام بیگ‌نشین ترکی آیدین‌اوغلو که در سدهٔ ۱۴ در منطقه فرمانروایی می‌کرد، آیدین نامیده شد. آیدین به معنی زلال و روشن می‌باشد.
نمونه‌برداری (پردازش سیگنال)
نمونه‌برداری، یکی از مهم‌ترین مراحل فرایند تبدیل سیگنال آنالوگ به دیجیتال است. در تئوری پردازش سیگنال گسسته اثبات می‌شود که حداقل فرکانس نمونه‌برداری می‌بایست دو برابر پهنای باند فرکانسی سیگنال نمونه‌برداری شده باشد تا بتوان سیگنال پیوسته را از سیگنال نمونه‌برداری شده بازسازی نمود.
می‌توان گسسته‌سازی یک سیگنال پیوسته را به دو مرحله تقسیم کرد: در شکل، سیگنال در مراحل مختلف نمایش داده شده است. ابتدا سیگنالی پیوسته formula_1 که ورودی سیستم است نمایش داده شده است. سپس این سیگنال در سیگنال formula_2 ضرب می‌شود.
formula_3
که سیگنال formula_2 به صورت زیر تعریف می‌شود:
formula_5
که T دوره تناوب نمونه‌برداری، n عددی طبیعی و formula_6 تابع دلتای دیراک است. حاصل formula_7 سیگنالی است پیوسته، ولی نمونه‌برداری شده. در نهایت سیگنال نمونه‌برداری شده گسسته‌ می‌شود، یعنی: formula_8
ایرباس ای۳۰۰
ایرباس ای ۳۰۰ (Airbus A300) یک هواپیمای جت دو موتوره پهن پیکر با برد کوتاه تا متوسط می‌باشد که توسط ایرباس طراحی و ساخته شده‌است. این هواپیما به‌طور رسمی در سال ۱۹۶۹ معرفی شد و در اکتبر ۱۹۷۲ (آبان ۱۳۵۱) به پرواز درآمد. این هواپیما نخستین گونه از هواپیماهای جت تجاری دو موتوره پهن پیکر و همچنین نخستین هواپیمای ساخت کنسرسیوم اروپایی ایرباس است که اکنون گروه ایرباس نامیده می‌شود. به‌طور معمول ایرباس ای ۳۰۰ دارای ۲۶۶ صندلی در دو کلاس پروازی می‌باشد و بسته به مدل آن تا حداکثر ۷۵۴۰ کیلومتر (۴۰۷۰ مایل دریایی) برد دارد.
طراحی این هواپیما در میانه دهه شصت میلادی به عنوان یک پروژه مشترک بین چند سازنده مختلف هواپیما در کشورهای انگلستان، آلمان غربی و فرانسه به اجرا درآمد. در سپتامبر ۱۹۶۷ کشورهای مشارکت‌کننده یک یادداشت تفاهم به منظور تولید این هواپیما امضا کردند. در آوریل ۱۹۶۹ انگلستان از این پروژه عقب‌نشینی کرد اما فرانسه، آلمان و اسپانیا توافقی را در می ۱۹۶۹ امضا کردند و صنایع ایرباس رسماً در دسامبر ۱۹۷۰ به منظور طراحی و تولید ای ۳۰۰ شکل گرفت. اولین پیش نمونه در اکتبر ۱۹۷۲ پرواز کرد.
ایرفرانس اولین مشتری ایرباس ای ۳۰۰، این هواپیما را از مه سال ۱۹۷۴ وارد خدمت نمود. در ادامه پس از یک دوره کوتاه تقاضا، ای ۳۰۰ با فروش بسیاری مواجه و پس از آن به مدت سه دهه با روند مناسبی تولید شد. ای ۳۰۰ محبوب بسیاری از کاربران هواپیماهای باری نیز بود و گونه‌های متنوعی از آن با توانایی حمل بار ساخته شده‌است. تولید این هواپیما و گونه کوچکتر آن، ای ۳۱۰، در ژوئیه ۲۰۰۷ متوقف شد.
ایرباس آ-۳۰۰ دارای دو موتور توربوفن در زیر دو بال است.
ایرباس ای۳۱۰
ایرباس ای-۳۱۰ (Airbus A310) یک هواپیمای پهن پیکر مسافربری برد متوسط تا بلند ساخته شرکت ایرباس است. این هواپیما دومین محصول تولیدی ایرباس و گونهٔ کوچکتری از هواپیماهای ایرباس آ-۳۰۰ است. ساخت ایرباس ای-۳۱۰ به سفارش شرکت‌های سوئیس ایر و لوفت‌هانزا از سال ۱۹۷۸ آغاز شد و نخستین بار در ۱۴ فروردین ۱۳۶۲ (۳ آوریل ۱۹۸۲) به پرواز درآمد. نخستین نمونه تجاری آن یک سال بعد به شرکت هواپیمایی لوفتهانزا تحویل داده شد. ساخت این گونه هواپیما در سال 1998 متوقف شد.