hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
عبدالله نورایی
عبدالله نورایی ( شاهپور نورایی) (تولد ۱۳۰۰ خورشیدی-) تیمسار بازنشستهٔ خلبان نیرو هوایی ارتش شاهنشاهی ، فرمانده پایگاه شیراز ، معاون هواپیمائی ایران ایر بوده است و یکی از مترجمان سبک علمی-تخیلی است. از جمله برگردان‌های او می‌توان به هیولایی از فضا اثر رابرت هاین‌لاین و (تحت نام راز کیهان) اثر آرتور سی کلارک اشاره کرد.
یوتا (پیشوند)
یوتا یکی از پیشوندهای SI است که برابر است با ۱۰ که این عدد سپتیلیون نام دارد و علامت اختصاری آن در سیستم متریک Y است که در سال ۱۹۹۱ میلادی به سیستم استاندارد بین‌المللی واحدها (یکاها) اضافه شده‌است. برای نمونه جرم زمین ۵۹۷۲٫۶ یوتاگرم و جرم اقیانوس‌ها ۱٫۴ یوتاگرم است و قطر جهان قابل مشاهده نیز ۸۸۰ یوتامتر تخمین زده‌شده‌است.
اگزا
اگزا یکی از پیشوندهای SI است که برابر است با ۱۰ که این عدد کوینتیلیون نام دارد و علامت اختصاری آن در سیستم متریک E می‌باشد.
مثال‌ها:
پتا
پتا یکی از پیشوندهای SI است که برابر است با ۱۰ که این عدد کادریلیون نام دارد و علامت اختصاری آن در سیستم متریک P می‌باشد.
"پتا" از کلمه یونانی πέντε, به معنی «پنج» گرفته شده‌است. از آنجایی که این عدد پنجمین توان هزار است. (1000) این مشابه پیشوند پنتا (به معنی پنج) است اما بدون حرف ن. از آنجایی که به‌طور مشابه ترا در یونانی به معنی هیولاست و ترا به جای تترا به عنوان پیشوند SI استفاده می‌شود.
مثال‌ها:
ترا
ترا یکی از پیشوندهای اس‌آی در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد تریلیون نام دارد و علامت اختصاری آن در سیستم متریک T می‌باشد.
گیگا
گیگا یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است. گیگا برابر است با عدد طبیعی (۱٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰)؛ ۱۰ در نماد علمی٬ هزار میلیون در ٬SI یک میلیارد در مقیاس بزرگ، یک بیلیون در مقیاس کوچک٬ و رقم (۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰). علامت اختصاری این پیشوند در سیستم متریک G می‌باشد.
مگا
مگا یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد میلیون نام دارد و علامت اختصاری آن در سیستم متریک M می‌باشد. برای نمونه مگاپیکسل، مگاهرتز، مگابایت و مگاوات هرکدام به معنای یک میلیون از یکای خود هستند.
کیلو–
کیلو– یا کیلوـ یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد هزار نام دارد و نشانهٔ اختصاری (کوته‌نوشت) آن در دستگاه بین‌المللی یکاها "K" است.
هکتو
هکتو Hecto (نشان: h) یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد صد نام دارد و علامت اختصاری آن در سیستم متریک h می‌باشد.
دکا
دکا یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با 10 که این عدد ده نام دارد و علامت اختصاری آن در سیستم متریک da می‌باشد.
دسی
دسی یکی از پیشوندهای SI است که برابر است با 10 که این عدد برابر یک دهم است و علامت اختصاری آن در سیستم متریک d می‌باشد.
سانتی
سانتی یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد برابر یک صدم است و علامت اختصاری آن در سیستم متریک c می‌باشد.
زنبور عسل حدود 1.3 سانتیمتر طول دارد.
میلی
میلی یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد برابر یک هزارم است و علامت اختصاری آن در سیستم متریک m می‌باشد.
مثال:
برف، بلور آب می‌باشد و ضخامت آن یک میلی‌متر است.
میکرو
میکرو (به خط لاتین: -micro، از یونانی: μικρός ) یکی از پیشوندهای دستگاه بین‌المللی یکاها (سیستم متریک: SI) است که برابر با ۱۰ است. این عدد برابرِ یک‌میلیونُم است و کوته‌نوشتِ آن در دستگاه بین‌المللی یکاها µ (u) است.
فمتو
فمتو یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد برابر یک کوادریلیوم است و علامت اختصاری آن در سیستم متریک f می‌باشد. این پیشوند در سال 1964 به SI افزوده شد. و از لغت دانمارکی به معنای "پانزده" مشتق شده است.
آتو
آتو یکی از پیشوندهای SI است که برابر است با ۱۰ که علامت اختصاری آن در سیستم متریک a می‌باشد.
زپتو
زپتو یکی از پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد برابر یک سکستیلیونم است و علامت اختصاری آن در سیستم متریک z می‌باشد.
یوکتو
یوکتو کوچکترین پیشوند واحد در پیشوندهای SI در دستگاه متریک است که برابر است با ۱۰ که این عدد برابر یک سپتیلیونم است و علامت اختصاری آن در سیستم متریک y می‌باشد.
امامعلی رحمان
امامعلی رحمان (زاده شده با نام امامعلی شریفوویچ رحمانف در ۵ اکتبر ۱۹۵۲) سومین رئیس‌جمهور تاجیکستان از ۱۶ نوامبر ۱۹۹۴ است.
او پیش از آغاز دورهٔ ریاست جمهوری، به‌عنوان رئیس مجلس عالی تاجیکستان، به صورت دفاکتو از ۲۰ نوامبر ۱۹۹۲ تا ۱۶ نوامبر ۱۹۹۴ رئیس کشور تاجیکستان بوده‌است.
رحمان همچنین از مارس ۱۹۹۸، رهبر جناح چپ میانه حزب خلق دموکرات تاجیکستان، جناح اکثریت، در مجلس عالی تاجیکستان است. در نوامبر ۱۹۹۹، او برای یک دورهٔ یک‌ساله به‌عنوان رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب شد. رحمان به شیوهٔ اقتدارگرایی بر تاجیکستان حکومت می‌کند و مخالفان سیاسی حکومت خود را سرکوب کرده و با روش‌های غیرانسانی و مخالف حقوق بشر رفتار می‌کند.
انتخابات تاجیکستان همواره به‌صورت غیرآزاد و غیر دموکراتیک برگزار می‌شود و رحمان در ۵ دورهٔ اخیر انتخابات ریاست جمهوری تاجیکستان در سال‌های ۱۹۹۴، ۱۹۹۹، ۲۰۰۶، ۲۰۱۳ و ۲۰۲۰، خود را پیروز انتخابات و به‌عبارتی رئیس رئیس‌جمهور مادام‌العمر این کشور معرفی کرد. او همواره قانون اساسی تاجیکستان را به نفع خود، تغییر داده و اختیارات خود را افزایش داده‌است.
فساد و خویشاوندسالاری در حکومت رحمان رایج است و او چندین جایگاه و مسئولیت کلیدی را به اعضای خانوادهٔ خود اختصاص داده‌است. پسر بزرگ و ۳۳ سالهٔ او به نام رستم امامعلی، در آوریل ۲۰۲۰ به عنوان رئیس مجلس ملی تاجیکستان انتخاب شد. طبق قانون تاجیکستان، رئیس مجلس ملی در سلسله مراتب قدرت شخص دوم تاجیکستان محسوب می‌شود و در صورت درگذشت رئیس‌جمهور یا کنار رفتنش از قدرت، تا انتخابات جدید، زمام امور را در دست می‌گیرد. رستم امامعلی همچنین با حفظ سمت، شهردار دوشنبه، پایتخت تاجیکستان است.
امامعلی رحمان در پنجم اکتبر ۱۹۵۲ در شهر دنغره (danghara) در استان کولاب زاده شد. او که فارغ‌التحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه دولتی تاجیکستان است، در سال ۱۹۷۱ فعالیت خویش را به عنوان برقکار در کارخانه لبنیات در شهر قرغان‌تپه آغاز کرد. در سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ در ارتش اتحاد جماهیر شوروی خدمت کرد و بعد از خدمت دوباره به کارخانه لبنیات بازگشت، وی از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۸ در سمت دبیر ونیز رئیس کمیته اتحادیه تجاری تعاونی‌های کشاورزی منطقه دنغره انجام وظیفه کرد و در طول این دوران به فعالیت‌های حزبی (کمونیست) مشغول شد، در سال ۱۹۸۸ به عنوان رئیس کشاورزی منطقه دنغره و در سال ۱۹۹۲ به سمت رئیس کمیته اجرایی شورای نمایندگان مردم کولاب منصوب شد، وی در نوزدهم نوامبر همان سال ریاست شورای عالی جمهوری تاجیکستان را بر عهده گرفت و سرانجام در نوامبر ۱۹۹۴ به عنوان سومین رئیس‌جمهور تاجیکستان انتخاب شد و تاکنون (۲۰۲۰) این سمت را برعهده گرفته‌است
در بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ جنگ‌های شهروندی (جنگ داخلی) روی داد که رحمان در مقابل نیروهای مخالف متحد قرار داشت. در میان این جنگ‌ها بیش از ۱۰۰ هزار نفر کشته شدند. رحمان در آوریل ۱۹۹۷ از حمله تروریستی جان سالم به در برد.
امامعلی رحمان ۷ دختر با نام‌های «فیروزه»، «آزاده»، «رخشانه»، «تهمینه»، «پروینه»، «زرینه» و «فرزانه» و ۲ پسر به نام‌های «رستم» و «سامان» دارد و از این حیث، عیال‌وارترین رئیس‌جمهور در آسیای مرکزی است.
سنگ‌سازی (رشت)
محله سنگ‌سازی رشت در بلوار امام حد فاصل بین میدان «مصلی» تا «آب و برق» واقع شده. کوچه‌های مهم آن سندی (شهرک شهید منتظری)، رسالت و فرشته می‌باشند.
کارخانه‌های پارس خزر و پارس شهاب در این منطقه واقع شده‌اند.
اپوش‌دیو
اَپَئوشَ، دیو اپوش در اوستا به‌معنای «دیو خشکی» آمده است. در تیریشت، از اپئوش یادشده که در برابر تشتر، ایزد باران است ولی تشتر با خواست اهورامزدا بر او پیروزی می‌یابد. این مبارزه در ادبیات مزدیسنا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، به‌ویژه کشوری مانند ایران که مشکل کم‌آبی داشته‌است. تشتر ستارهٔ باران نیز خوانده شده‌است و اپئوش که لفظاً هم به معنی خشک‌کننده است، رقیب تشتر، فرشتهٔ باران است.
اپوش دیو خشکسالی و دشمن تیشتر است و کارش جلوگیری از به آسمان رفتن آب‌های باران‌ساز می‌باشد. او دو بار برنده می‌شود و بار آخر تیشتر پیروز می‌شود. اپوش به شکل اسبی سیاه، زشت و بدون مو تصویر شده‌است.
اپوش همچنین نام پارسی ستاره قلب‌العقرب است.
این نام در پارسی میانه apōš و در اوستایی -(𐬀𐬞𐬀𐬊𐬴𐬀)apaoša آمده‌است و معنای "از میان برنده و پوشانندهٔ آب" می‌دهد.
سریال آب پریا، یکی از شخصیت‌های اصلیش اپوش دیو خشکسالی است که آب پریا را اسیر کرد…
خیابان امام خمینی (تبریز)
خیابان امام (خمینی) (پهلوی سابق) اولین و اصلی‌ترین خیابان تبریز است که در دوران سلطنت پهلوی از شرق تا غرب شهر تبریز ساخته شد. این خیابان از دروازه تهران در شرقی‌ترین نقطهٔ شهر تبریز تا میدان راه‌آهن در غربی‌ترین بخش شهر تبریز کشیده شده‌است. این خیابان اولین خیابانی است که در تبریز (در زمان «محمدرضا پهلوی») آسفالت شد.در گذشته مردم به این خیابان "قیر قوم" (به معنی آسفالت) و "باش خیاوان" (به معنی خیابان اصلی) نیز می‌گفتند. حتی به این خیابان خیابان شاه نیز می‌گفتند. این خیابان چهار راه‌های متعددی دارد از قبیل: میدان راه‌آهن، خطیب، نصف راه، قونقا، باغ گلستان، شهناز، سه راه طالقانی، سه راه فردوسی، میدان ساعت، خاقانی، منصور (سید حسینقلی خان جلیلی سابق)، شهید جدیری (حلمه دربندی)، آبرسان، فلکه دانشگاه و…. اکثر راهپیمایی‌های تبریز مابین چهاراه‌های شهناز سابق و آبرسان برگزار می‌شود.
درس‌افزار باز ام‌آی‌تی
درس‌افزار باز ام‌آی‌تی (به انگلیسی : MIT OpenCourseware) ابتکاری از موسسه فناوری ماساچوست (MIT) با هدف جمع‌آوری تمام محتویات آموزشی دروس کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در تمامی رشته‌ها به صورت آنلاین (برخط) شروع شد و عمدتاً رایگان و به صورت آزاد در دسترس همگان قرار دارد. این پروژه را می‌توان به‌عنوان انتشار محتویات آموزشی دانشگاه‌ام‌آی‌تی در مقیاس وسیع بر روی وب دانست. پروژهٔ درس‌افزار باز ام‌آی‌تی در سال ۲۰۰۱ (میلادی) اعلان و آغاز شده‌است.
چالش‌های اصلی این پروژه بر خلاف انتظار، مخالفت استادان دانشگاه نبوده‌است و عمده‌ترین این چالش‌ها را می‌توان تأمین اجازه‌های قانونی برای انتشار محتویات آموزشی و زمان و نیروی فنی لازم برای تبدیل محتویات به شکل برخط دانست.
کپی‌رایت محتویات این برنامه متعلق به استادان مربوط باقی خواهد ماند و محتویات تحت اجازه‌نامهٔ کرییتیو کامانز از نوع «یادکرد پدیدآورنده-استفادهٔ غیرتجاری-حفظ نوع اجازه‌نامه» منتشر می‌شوند.
ساموئل بکت
ساموئل بارکْلی بِکت (زاده ۱۳ آوریل ۱۹۰۶ – درگذشته ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹) نمایشنامه‌نویس، رمان‌نویس و شاعر اهل ایرلند بود.
او در سال ۱۹۶۹ به دلیل «نوشته‌هایش - در قالب رمان و نمایش - که در فقر [معنوی] انسان امروزی، فرارَوی و عروج او را می‌جوید»، جایزه نوبل ادبیات را دریافت نمود.
آثار بکت بی‌پروا، به شکل بنیادی کمینه‌گرا و بنابر بعضی تفسیرها در رابطه با وضعیت انسان‌ها عمیقاً بدبینانه‌اند. این حس بدبینی اغلب با قریحهٔ طنزپردازی قوی و غالباً نیش‌دار وی تلطیف می‌گردد. چنین حسی از طنز، برای بعضی از خوانندگان آثار او، این نکته را دربردارد که سفری که انسان به عنوان زندگی آغاز کرده‌است با وجود دشواری‌ها، ارزش سعی و تلاش را دارد. آثار اخیر او، بُن‌مایه‌های موردنظرشان را به شکلی رمزگونه و کاهش‌یافته مطرح می‌کنند.
«بکت در خانواده‌ای مرفه و مذهبی (پروتستان) بزرگ شده و تا اتمام تحصیلات دانشگاهی و شروع کارش به عنوان استاد هنوز باور مذهبی داشته‌است. پس از ترک قطعی محیط آکادمیک و مهاجرتش به پاریس، گسست از مذهب را در آثارش منعکس می‌کند. با اجرای در انتظار گودو در سال ۱۹۵۳ تماشاگر با اعلان جنگی شوک‌آور علیه خدا و مذهب روبرو می‌شود.» بکت در آثار دیگرش هم با طنز تندی به اصول کاتولیسیسم برخورد می‌کند.
ساموئل بارکلی بکت در ۱۳ آوریل ۱۹۰۶ در دوبلین متولد شد. خانواده‌اش پروتستان بودند، پدرش ویلیام، مادرش ماریا و برادرش فرانک نام داشتند. دوره ابتدایی را در زادگاهش سپری کرد و به واسطه علاقه‌اش به زبان فرانسه، در رشته ادبیات و زبان فرانسه ادامه تحصیل داد و در سال ۱۹۲۷ با درجه کارشناسی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۲۸ به پاریس رفت و به مدت دو سال در اکول نرمال سوپریور به تدریس مشغول شد. در همان زمان بود که با جیمز جویس آشنایی و رفاقت پیدا کرد. این آشنایی در شکل‌گیری استعداد او تأثیر چشمگیری داشت و به او کمک‌های زیادی کرد.
او در ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ در سن ۸۳ سالگی درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
تیتان (اساطیر یونان)
تیتان نام یکی از نژادهای ایزدان در اساطیر یونانی است. تیتان‌ها ایزدانی نامیرا و نیرومند بودند که در دوران طلایی قبل از المپ‌نشینان بر زمین فرمانروایی می‌کردند.
تایتان‌ها فرزندان اورانوس (آسمان) و گایا (زمین) بودند. البته اورانوس و گایا فرزندان دیگری هم به نام‌های سایکلاپس‌ها (غول‌های یک چشم)، الهه‌های انتقام، گیگانت‌ها و هکاتونکایرها داشتند. ۱۲ تایتان اصلی (۶ پسر و ۶ دختر) و بعضی فرزندان آن‌ها تایتان نامیده می‌شوند. رهبر تیتان‌ها کرونوس بود که بعدها توسط پسرش زئوس سرنگون شد.
کرونوس
رئا
اکئانوس
تتیس
هایپریون
امنموسینی
تمیس
یاپتوس
کئوس
کریوس
فوبه
تئا
متیس فرزند اوکئانوس
فرزندان هایپریون شامل:
هلیوس
سلنه
ائوس
فرزندان یاپتوس شامل:
پرومتئوس
اپیمتئوس
اطلس
تایتان‌ها به سبب جنگ با ایزدان المپ‌نشینان مشهور هستند، بسیاری از این ایزدان در درون شکم پدر خود کرونوس اسیر شده بودند. بعد از اینکه زئوس آن‌ها را آزاد کرد نبرد میان تایتان‌ها آغاز شد. بعد از گذشت ده سال از این جنگ زئوس از گایا درخواست کمک کرد. گایا به زئوس کمک‌های زیادی کرد و دلیل آن زندانی شدن فرزندان او سیکلوپ‌ها و هکاتونکایرها توسط کرونوس بود. در این جنگ بیشتر تایتان‌ها در برابر المپی‌ها (بعد از به قدرت رسیدن المپی شدند) قرار گرفتند. البته بسیاری از تایتان‌ها در طرف المپی‌ها قرار گرفتند مثل رئا، تمیس و متیس و فرزندان هیپریون و پرومتئوس و اپیمتئوس. سه فرزند ارشد کرونوس (زئوس),(هادس) و (پوزیئون) به وسلیه داس کرونوس او را قطعه قطعه کردند و به اعماق تارتاروس فرستادند؛ و تایتان‌های دیگر را برای مجازات به تارتاروس تبعید کردند.
رویه‌گیر
رویه‌گیر دستگاهی است برای جمع‌آوری روماندهای پسابها.
از دستگاه رویه‌گیر در آکواریومهای بزرگ هم استفاده می‌شود تا ترکیبات آلی گردآمده بر روی آب را پیش از آنکه تجزیه شده و به صورت فاضلاب نیتروژنی دربیایند از روی آب پاک کنند.
دوره (زمین‌شناسی)
دوره یا گشتاره (period) یکی از واحدها در زمان‌بندی زمین‌شناسی است.
در زمین‌شناسی هر دوران به چند دوره و هر دوره به چند دور بخش می‌گردد.
در سال ۲۰۰۴ انجمن بین‌المللی دانش زمین‌شناسی (I.U.G.S.) یک دوره زمین‌شناسی جدید را به رسمیت شناخت که نام آن را دوره ادیاکارن گذارده‌اند و زیربخشی از دوران پیشین‌زیستی نو (پروتروزوئیک نو) به شمار می‌آید. در ۱۳۰ سال اخیر هیچ دوره جدیدی در زمین‌شناسی به رسمیت شناخته نشده‌بود.
برخی زمین‌شناسان هنوز یک دوره سوم یا بقولی یک "زیر دوره" در دوران نوزیستی به رسمیت می‌شناسند به نام کوارترنری. کوارترنری دربرگیرنده دو دور آخر دوره نوزا (نئوژن) می‌شود و تا امروز ادامه می‌یابد.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Period (geology)"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
دور (زمین‌شناسی)
در زمین‌گاهشماری، دور یا گشتارک ("epoch") واحدی است کوچک‌تر از دوره، یعنی هر دوره به یک یا چندین دور تقسیم می‌شود. هر دور می‌تواند به تعدادی عصر ("age") تقسیم شود.
مدت یک دور می‌تواند از ۱۳٫۰ میلیون سال (مربوط به دور آپتین) تا ۲۰٫۰۰۰ سال (مربوط به دور هولستاینین) متفاوت باشد. در حال حاضر، ما در دور هولوسن به سر می‌بریم که از حدود یازده هزار سال پیش، شروع شده‌است.
عصر (زمین‌شناسی)
عصر یا روزگار زمین‌شناختی یکی از واحدهای زمان‌بندی در زمین‌شناسی است. یک عصر زمین‌شناختی، کوتاه‌تر از یک دور است.
عصر یخبندان و عصر زغال نمونه‌هایی از عصرهای زمین‌شناسی هستند.
Wikipedia contributors، "Geologic time scale،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Geologic_time_scale&oldid=195917506 (accessed March ۶، ۲۰۰۸).
کود مرغی
کود مرغی یا گوانو یا کود مرغ دریایی، در خاک‌شناسی، به رسوبات فسفاته ناشی از مدفوع -چلغوز- پرندگان دریایی، خفاش‌ها و فک‌ها گفته می‌شود و ماده‌ای گران‌قیمت با درجه فسفر و نیتروژن بالا است که به عنوان کود و یکی از اجزاء ساخت باروت بکار می‌رود. گوانو کودی بسیار قوی است. عناصر تشکیل‌دهنده آن عبارت‌اند از آمونیاک، اسید اوریک، اسید فسفریک، اسید اگزالیک و اسید کربنیک و همچنین املاح زمینی و ناخالصی‌ها.  تمرکز بالای نیترات‌ها در کود مرغی باعث شد که این ماده در مهمات‌سازی نظامی هم اهمیت پیدا کند. در اصل، دلیل اصلی بروز جنگ اقیانوس آرام میان پرو-بولیوی و شیلی به این خاطر بود که بولیوی قصد داشت بر گردآورندگان گوانوی شیلی مالیات ببندد. واژه گوانو از واژه "وانو" در زبان سرخ‌پوستی کچوا آمده است. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Guano"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۶).
جنگل واژگون
جنگل واژگون عنوان کتابی از جروم دیوید سلینجر در سال ۱۹۴۷ است.
جنگل واژگون یکی از روشن‌ترین کتاب‌های سلینجر است. کتابی که پیامش را بر خلاف کتاب‌های دیگر نویسنده، به وضوح بیان می‌کند.
داستان با خاطره‌ای از دفتر خاطرات دختربچهٔ ۱۱ ساله‌ای به نام کورین آغاز می‌شود. کورین به خاطر اینکه ریموند فورد، تنها کسی که او برای تولدش می‌خواهد، در جشن حضور ندارد ناراحت است. در شب جشن او منتظر ریموند فورد می‌ماند و وقتی که او نمی‌آید، به همراه راننده‌شان به محل زندگی ریموند می‌رود. هنگامیکه به نشانی محل زندگی ریموند می‌رسند با یک رستوران تعطیل مواجه می‌شوند اما متوجه می‌شوند که ریموند به همراه مادرش در طبقهٔ بالای آنجا زندگی می‌کند. در این هنگام، ریموند و مادرش از آنجا خارج می‌شوند و کورین موفق می‌شود چند کلمه‌ای با او حرف بزند. ریموند چمدانی به همراه دارد و وقتی کورین از او می‌پرسد" کجا می‌ری؟" جواب می‌دهد" نمی‌دونم… خداحافظ." در سن ۱۷ سالگی کورین دختر زیبا اما ساده ایست که دانشجوی کالج است. پس از فارغ‌التحصیلی به اروپا می‌رود و با مردان زیادی آشنا می‌شود. با پسری دیتروتی ازدواج می‌کند که کمی بعد بر اثر سانحهٔ رانندگی می‌میرد. کورین به نیویورک می‌رود و از طریق یکی از دوستانش به نام رابرت وانر (که متوجه می‌شویم نریتر داستان است) در دفتر یک مجله مشغول به کار می‌شود. وانر به او پیشنهاد دوستی می‌دهد که البته کورین آن را رد می‌کند. پس از چندین ماه کار در دفتر مجله، وانر کورین را با اشعار شاعری آشنا می‌کند که به گفتهٔ او، اشعارش در آن واحد بلیک و کولریج و ریلکه، و حتی بیشتر است. کورین پس از چندین بار خواندن اشعار، از سمبولیسم در آن شعرها خوشش می‌آید:
کورین با وانر تماس می‌گیرد و اطلاعات بیشتری در مورد شاعر به دست می‌آورد. اسمش ری فورد است و یکی از استادان دانشگاه کلمبیاست. کورین با او قرار می‌گذارد و ری به او می‌گوید که چه اتفاقاتی در این سال‌ها برایش افتاده. در محل شرط‌بندی مسابقات اسبدوانی (محل کارش) با زن میانسالی آشنا شده که برایش اشعاری را روی کاغذ می‌نوشته. ری با کمک کتابهای کتابخانه آن اشعار را می‌خوانده و از حفظ می‌کرده تا اینکه مجموعه‌ای از اشعار را در ذهنش داشته. سپس خودش شروع به شعر گفتن می‌کند و مجموعه آثارش چاپ می‌شود.
کورین توسط ریموند فورد افسون شده و درگیر یک رابطهٔ رمانتیک با او می‌شود. آن دو به‌طور مرتب در یک رستوران چینی ملاقات می‌کنند. کورین او را به یک مهمانی دعوت می‌کند و ریموند می‌پذیرد. در مهمانی ری ساکت است تا اینکه در مورد یکی از شاعران مورد علاقه اش شروع به صحبت می‌کند و اینگونه بر روی دانشگاهیان حاضر در مهمانی تأثیر می‌گذارد.
بعد از مدت کوتاهی کورین و ریموند ازدواج می‌کنند. مدت کوتاهی بعد، کورین نامه‌ای از مری کرافت دریافت می‌کند. مری نوشته که آگهی ازدواج آن‌ها را در نیویورک تایمز دیده و می‌خواهد که ریموند بعضی از اشعار او را بخواند. کورین او را به منزلشان دعوت می‌کند. فورد واکنش شدیدی نسبت به شعرهای مری نشان می‌دهد و می‌گوید که یک شاعر نبوغش را به وجود نمی‌آورد بلکه آن را پیدا می‌کند. رابطهٔ فورد و کورین زیر فشار کار شاعر مخدوش می‌شود و فورد کورین را ترک می‌کند. کورین مدتی به دنبال او می‌گردد و سرانجام متوجه می‌شود که او با مری کرافت که نام اصلی اش بانی است زندگی می‌کند.
عقال
عقال () یک وسیله جانبی است که برای نگه‌داشتن چفیه در سر جای خود به‌کار می‌رود.
عقال یک حلقه بافته‌شده از نخ یا لیف گیاهی است که اعراب در گذشته برای بستن زانوی شتر از آن استفاده می‌کردند و برای نگهداشتن چفیه بر روی سر قرار می‌دادند.
عقال جزو لباس رسمی مردان عرب در بسیاری از کشورهای عربی است و از پارچه‌های مخمل یا نخ‌های گرانقیمت نقره و طلا و سنگها و نگین‌های قیمتی همچون عقیق و فیروزه و یشم تزئین می‌شود. انواع مختلفی از عقال در امپراتوری عثمانی وجود داشته و بهترین نوع آن در شام و حجاز ساخته می‌شد.
امروزه هم در بسیاری از مناطق عرب نشین همچون سوریه عراق فلسطین اردن عربستان کویت و قطر و بحرین و امارات و ایران به خصوص در استان خوزستان بوشهر وهرمزگان نقاطی از ایلام از عقال در پوشش مردان استفاده می‌شود.
جعفر بزرگی
جعفر بزرگی (زادهٔ ۱۳ اردیبهشت ۱۲۹۶ در تهران – درگذشتهٔ ۵ مرداد ۱۳۸۵ تهران) خواننده و هنرپیشه سینما رادیو و تلویزیون ایران بود. وی، برادر قدرت‌الله بزرگی کارگردان سینما و پدر سرکار خانم مهشید بزرگی خواننده در ایالات متحده آمریکا است.
تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در دبستان هدایت و دارالفنون گذراند. سینما سبب علاقه‌مندی وی به هنر شد. با گوش‌کردن به صفحات مختلف گرامافونی که پدر او برای او خریده بود به استعداد درونی که همان صدای خوشش بود، پی برد. در سینما سپه فعالیت هنری تئاتری و سینمایی خود را ادامه داد و با افتتاح رادیو ژاندارمری و رادیو شهربانی با حسین شهبازیان، فعالیت هنری خود را در این مراکز ادامه داد. بزرگی کنسرت‌هائی هم به همراهی حسینعلی وزیری‌تبار و یوسفی در تئاتر تهران اجراء کرد و صفحاتی از خود باقی گذاشت. با افتتاح رادیو اصفهان، برای فعالیت در آن رادیو به اصفهان رفت.
این پیشکسوت که در برنامه‌های کودک و نوجوان در قالب ترکیبی و نمایشی شبکه‌های سراسری و جام جم نیز فعال بود و اول تیر ماه ۱۳۸۵ با حضور در برنامهٔ رنگین‌کمان شبکهٔ تهران از خاطرات خود در برنامه‌های کودک سخن گفت.
جعفر بزرگی در تاریخ ۵ مرداد ۱۳۸۵ در ۸۹ سالگی به دلیل عارضه قلبی و کهولت سن درگذشت. پیکر او در ۶ مرداد ۱۳۸۵ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
کمال اسفرم
سید کمال اسفرم معروف به شوانه سیدقادری (زادهٔ ۱۳۶۰) کارگر و فعال سیاسی کرد بود که در ۱۸ تیر ماه ۱۳۸۴ در مهاباد توسط نیروهای امنیتی ایران کشته شد. او در تعقیب و گریز مأموران انتظامی زخمی و دستگیر می‌شود. بنا به روایت شاهدان عینی مأموران نیروی انتظامی این جسد نیمه‌جان شوانه را در خیابان‌های مهاباد گردانده بودند.
دو روز پس از مرگش؛ سی‌دی‌هایی حاوی عکس‌هایی که از بدن ضرب و شتم‌شده و شیوهٔ کشتن شوانه بود در بین مردم منتشر شد. این عکس‌ها به غیر از آثار کالبدشکافی، تورم و کبودی شدید صورت و ناحیه تناسلی و جراحاتی روی پشت شوانه را نشان می‌داد. انتشار عکس‌ها و خبر، موجب اعتراضات مردم مهاباد گردید و در نتیجه باعث درگیری مردم و نیروی انتظامی در مهاباد و چند شهر دیگر کردنشین شد. دامنهٔ اعتراضات به سایر شهرهای کردنشین هم‌چون بانه، سقز و سردشت کشیده شد. برخی گزارش‌ها از کشته‌شدن دست‌کم ۴ نفر بر اثر تیراندازی نیروهای انتظامی و ضدشورش در اشنویه خبر داد. بی‌بی‌سی از کشته‌شدن دست‌کم یک درجه‌دار نیروی انتظامی خبر داده‌است.
کوراوغلو (اپرا)
کوراوغلو اپرایی است در ۵ پرده که توسط عزیر حاجی‌بیگف موسیقیدان نامدار آذربایجانی ساخته شده‌است. اشعار این اپرا توسط محمد سعید اردوبادی نوشته‌شده‌است.
این اپرا در سال ۱۹۳۸ با نمایش در جشنواره «دههٔ هنرهای آذربایجان» در مسکو مورد توجه قرار گرفت که در آن اجرا استالین نیز حضور داشت.
این اپرا برپایه داستان حماسی کوراوغلو است که چندین نسل توسط عاشیق‌ها سینه‌به‌سینه نقل شده‌است.
حاجی‌بیگف برای نوشتن این اپرا جایزه لنین (۱۹۳۸)، جایزه استالین (۱۹۴۸) و هنرمند خلق اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۴۱) را دریافت کرد.
ادیسه
اُدیسه یکی از دو کتاب کهن اشعار حماسی یونان اثر هومر است. ادیسه ادامهٔ ایلیاد است و به صورت مجموعه‌ای از سرودها گردآوری شده اما شیوهٔ نقل آن با ایلیاد تفاوت دارد.
ادیسه سرگذشت بازگشت یکی از سران جنگ تروآ (ادیسیوس یا الیس) فرمانروای ایتاکا است. در این سفر که ده سال به درازا می‌انجامد ماجراهای مختلف و خطیری برای وی و همراهانش پیش آمده. در نهایت ادیسیوس که همگان گمان می‌نمودند کشته شده، به وطن خود بازگشته و دست متجاوزان را از سرزمین و زن و فرزند خود کوتاه می‌کند.
ادیسه در کنار ایلیاد، دومین اثر حماسی هومر، داستان‌سرای یونانی است. این کتاب که در اواخر قرن ۸ پیش از میلاد مسیح نگاشته شده، یکی از تأثیرگذارترین آثار ادبیات مغرب‌زمین به‌شمار می‌آید. داستان این کتاب، ماجراهای شاه ادیسیوس از ایتاکا و همراهان او پس از جنگ تروآ و بازگشت به وطن است. در بسیاری از زبان‌ها «ادیسه» هم‌معنای سرگردانی و آوارگی است.
ادیسه در این داستان ماجراهای زیادی را دنبال می‌کند. او از پوسایدون خواست به او نشان دهد که چه کند تا در جنگ پیروز شود.پوسایدون به او می‌گوید که اسبی از جنس چوب و بسیار بزرگ بسازد و با حیله اسب را به عنوان هدیه صلح و آشتی وارد قلعه تروآ بکند و خود و افرادش در داخل اسب مخفی شوند تا بتوانند قلعه را تصرف کند اما پیشگویی، پادشاه تروآ را از بردن اسب به داخل قلعه منع می‌کند و پوسایدون فرمانروای قدرتمند دریا حیوان دست آموزش را می‌فرستد و پیشگو را هلاک می‌کند. پادشاه تروآ سرانجام اسب را داخل قلعه می‌آورد و شب هنگام ادیسه شبیخون زده و قلعه را تصرف می‌کند در حالی که با غرور فکر می‌کند به تنهایی قلعه را تصرف کرده پوسایدون عصبانی شده و ادیسه را محکوم می‌کند تا ابد در دریا سرگردان بماند. ادیسه در کشتی خود در دریای بی‌انتها به نفرین پوسایدون دچار می‌شود. دیری نمی‌رسد که به جزیره‌ای می‌رسند. در آن جزیره، غاری پیدا می‌کند که در آن غار غذای فراوانی وجود دارد. در غار با افرادش به عیش و نوش مشغول می‌شود غافل از آنکه صاحب غار غولی یک چشم بنام پولیتیموس فرزند پوسایدون است. پولیتیموس یکی از افراد ادیسه را می‌خورد و ادیسه با نیرنگ معجون خواب‌آوری به او می‌خوراند و سپس با چوبی که انتهای آن تیز است در خواب غول را کور می‌کند. غول در حالی که از درد فریاد می‌زند سنگ عظیمی که غار را می‌پوشاند کنار می‌زند و ادیسه و همراهانش فرار می‌کنند. ادیسه دوباره راهی دریا می‌شود و برای برداشتن آب به جزیره‌ای پا می‌گذارد، در آن جزیره با آنوس فرمانروای باد و طوفان و پسر عموی پوسایدون برمی‌خورد و آنوس به باد فرمان می‌دهد که ادیسه را ظرف ۹ روز به ایتاکا زادگاهش برساند و باد را داخل کیسه کرده و به ادیسه می‌دهد. در راه در حالی که به ایتاکا رسیده بودند و ادیسه خواب بود افرادش خیانت کرده و در کیسه را به امید طلا باز می‌کنند اما طوفان حاصل از باد داخل کیسه آنها را دوباره در جزیره‌ای ناشناخته در دریا می‌برد.
۱۳۵۷ (خورشیدی)
سال ۱۳۵۷ هجری خورشیدی، سالی عادی است.
کرگدن
کَرگَدَن نامی است که به هر یک از اعضای خانوادهٔ کرگدن‌ها می‌گویند. کرگدن‌ها جانورانی پستاندار از راستهٔ تک‌سُم‌سانان هستند. اکنون فقط پنج گونه کرگدن در جهان باقی‌مانده‌است.
این جانوران با وجود گیاه‌خوار بودن، در برخی مواقع حیوانات خطرناکی هستند. در هندوستان و نپال تعداد سالانه حملات و آسیب‌رسانی کرگدن‌ها به انسان بیش از ببر‌ها و پلنگ‌ها است. این حیوانات بزرگ ۲/۵ تا ۳/۲ متر طول و وزنی در حدود ۱/۵ تا ۲/۱ تن وزن دارد و بعد از فیل و اسب آبی سومین حیوان سنگین خشکی است.
کرگدن‌ها به خاطر شاخشان جهت استفادهٔ تزئینی و استفاده در روش‌های طب سنتی و به صورت غیرقانونی شکار می‌شوند. این موضوع بعضی گونه‌های آن را در معرض خطر انقراض گذاشته‌است. بر پایه‌گذارش سازمان بین‌المللی حفاظت از محیط زیست، نسل کرگدن سیاه غرب آفریقا منقرض‌شده و سرنوشت مشابهی در انتظار کرگدن سفید شمالی است.
کرگدن‌ها با تمام پستانداران شاخ‌دار فرق دارند، چون شاخ آن‌ها بالای سرشان نیست، بلکه نزدیک نوک بینی‌شان است. تعداد شاخ‌ها یک یا دو عدد است و این شاخ‌ها مانند شاخ گاو یا شاخ گوزن نیستند، بلکه از موهای کلفت و به هم فشرده تشکیل شده‌است. تغذیه کرگدن‌ها عموماً از علف و برگ‌ها بوده و در رودهٔ بزرگ آن‌ها تخمیر غذا انجام می‌شود. با وجود اندازه بزرگ این جانوران اندازهٔ مغز کرگدن‌ها کوچک است و ۴۰۰ تا ۶۰۰ گرم وزن دارد.
گونه‌های کرگدن امروزه بومی آفریقای سیاه، جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا هستند و در چمنزارها و جنگل‌های مناطق گرمسیری زندگی می‌کنند و همیشه در نزدیکی آب‌اند، زیرا نیاز دارند که هر روز آب بخورند و از غلتیدن در گِل هم لذت می‌برند. این جانوران فقط گیاه می‌خورند. کرگدن‌ها حس شنوایی و بویایی خوبی دارند ولی دیدشان ضعیف است.
کرگدن‌ها با وجود پوست کلفتشان، گرفتار کنه‌ها و انگل‌های دیگر می‌شوند. بیشتر وقت‌ها می‌توان آن‌ها را با پرنده‌ها دید، که با خوردن این آفت‌ها به کرگدن‌ها کمک می‌کنند. ممکن است گربه‌سانان بزرگ مثل ببر و پلنگ، بچه کرگدن‌ها را شکار کنند، ولی تنها دشمن کرگدن بالغ، انسان است.شاخ کرگدن برخلاف شاخ بقیه حیوانات (که هسته استخوانی دارد) فقط از کراتین ساخته شده و دقیقاً مشابه مو و ناخن انسان است. از دیرباز شاخ کرگدن را در طب سنتی اروپا و آسیا و برای ساخت دسته خنجر در عمان و یمن استفاده می‌کردند. در سال ۲۰۰۸ تقاضای شاخ کرگدن در ویتنام به شدت افزایش یافته و قیمت آن از ۲۵۰ تا ۵۰۰ دلار برای هر کیلو تا ۳۰۰ هزار دلار یعنی چندین برابر قیمت طلا رسید. از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۷ هر سال تنها ۱۵ کرگدن در آفریقای جنوبی شکار غیرقانونی می‌شدند اما این رقم در سال ۲۰۱۲ به ۶۸۸ رسید.
اکنون سه‌چهارم مصرف شاخ کرگدن دنیا در ویتنام است و ظاهراً دلیل اصلی آن شایعه درمان سرطان یکی از سیاستمداران ویتنامی با مصرف شاخ کرگدن بوده‌است. این درحالیست که حتی در طب سنتی چین هم شاخ کرگدن ارتباطی با درمان سرطان ندارد. در منابع طب سنتی چین شاخ کرگدن فقط برای تب و تشنج تجویز شده. تأثیر شاخ کرگدن بر تب و تشنج هم در تحقیقات علمی رد شده و مصرف شاخ کرگدن دقیقاً مشابه مصرف ناخن انسان است. در گزارش کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در خطر دلیل تقاضای شاخ کرگدن با قیمت‌های نجومی را در حالیکه حتی طب سنتی هم آن را اشتباه می‌داند به افزایش سریع شمار میلیاردرها در ویتنام، میزان بالای سرطان و کمبود مراکز درمانی برای سرطان در ویتنام مرتبط دانسته‌است.
هنر نفس‌آفرید
اصطلاح هنر نَفْس‌آفَرید () به آثار تجسمی شکل‌پذیرفته از نفسانیات و حواس آدمی اطلاق می‌شود.
تهران‌نو
تهران‌نو نام محله‌ای واقع در شرق تهران پایتخت ایران است که در منطقه ۱۳ شهری تهران واقع شده‌است.
محله تهران‌نو از شمال به محله‌های نارمک، تهران‌پارس و خیابان دماوند، از شرق به پارك جنگلي سرخه حصار، از جنوب به دوشان‌تپه و خیابان پیروزی و از غرب به محله‌های نیروی هوایی و پل تهران نو متصل است.
خیابان‌کشی این محله نظم هندسی دارد و خیابان‌های شمال غربی به جنوب شرقی آن با بهره‌گیری از واژه مهر به‌صورت مهربار، مهرافروز، مهرآور، مهرپرور و مهرآگین و مهرجو نام‌گذاری شده‌اند. البته پس از انقلاب ۱۳۵۷ دگرگون کردن برخی از این نام‌ها، این نظم نام‌گذاری را به‌هم زده‌است.
تهران‌نو سابقا دارای پنج ميدان به نام‌های میدان آشتیانی، اطلاعات، میدان چایچی، فلکه لوزی و میدان امامت (فلكه وثوق) بوده است كه با گسترش وامتداد اتوبان شهيد باقری به جنوب، ميدان آشتيانی تبديل به اتوبان شده است. همچنين سينما ماندانا كه محل برگزاری جشنواره فيلم های فجر نيز ميباشد، در اين محله واقع شده است.
تهران نو توسط مهندسان فرانسوی‌ مقیم تهران بنیان‌گذاری شده و محل سکونت آنان بوده‌است.
املاک وثوق‌الدوله از رجال دوره‌ی قاجار در اطراف میدان امامت فعلی قرار داشته؛ این میدان هنوز در میان ساکنان قدیمی محله به "میدان وثوق" معروف است. وی یک خانه‌ی ویلایی هم در اطراف این میدان داشته که امروز اثری از آن نیست. حسن وثوق که مالک بخش اعظمی از زمین‌های شرق پایتخت بود و شرکتی هم به نام خود در همان محدوده داشت معمولاً اراضی خود را به تاجران محلی می‌فروخت. از آن جمله می‌توان به املاک فروخته شده به مهندس چای‌چی اشاره کرد که تا چند وقت پیش و قبل از توسعه‌ی بزرگراه باقری، میدانی به نام وی در محله‌ی تهران‌نو وجود داشت.
محله تهران نو یکی از خوش مسیرترین محله‌های تهران است که از طریق خط یک سامانه اتوبوس تندرو تهران (تهرانپارس - میدان آزادی)و خط سه سامانه اتوبوس تندرو تهران (علم و صنعت - خاوران) و خط ۴ متروی تهران ایستگاه متروی شهید کلاهدوز که در جنوب فلکه لوزی قرار دارد قابل دسترسی عمومی است.
همانگونه که ذکر شد، کوچه‌ها و خیابان‌های محله تهران نو با نام شعرا و نویسندگان مشعور، نامگذاری شده بود که پس از انقلاب برخی از آن‌ها به نام شهیدان جنگ و انقلاب تغییر یافتند:خبرگزاری مهر
شمالیه
شمالیه یکی از ایالت‌های کشور سودان است.
مرکز این ایالت شهر دنقلا است.
مساحت این ایالت ۳۴۸,۷۶۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن تقریباً ۶۰۰,۰۰۰ نفر است (سال ۲۰۰۰).
ویکی‌پدیای انگلیسی.
دنقلا
دُنقُلا مرکز استان شمالیه کشور سودان است.
شهر دنقلا بر کرانه رود نیل قرار گرفته. دنقلا در قدیم یکی از استان‌های نوبیه بالا بود و زمانی هم بخشی از پادشاهی ماکوریا را تشکیل می‌داد که بعدها بخشی از مصر شد و تبدیل به یک پاشانشین گشت.
Wikipedia contributors، "Dongola،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dongola&oldid=173625748
علف هفت‌بند
علف هفت‌بند، بندواش ، سرده‌ای است از راسته گل میخک (Caryophyllales) تیره هفت‌بندان (Polygonaceae). این سرده دارای حدود 130 گونه گیاه گلدار است. این جنس عمدتاً در مناطق معتدل شمالی رشد می کند. گونه ها بسیار متنوع هستند، از گیاهان علفی یکساله رونده تا گیاهان چند ساله علفی ایستا. به عربی به آن «بطباط» می‌گویند.
برخی از گونه های این جنس گهگاه توسط انسان خورده می شوند و بعضی به عنوان غذای لارو تعدادی از گونه های Lepidoptera استفاده می شوند ٬ ولی بیشتر گونه ها به ویژه در خاک های مرطوب بعنوان علف‌هرز در نظر گرفته می شوند.
جنس Polygonum اولین بار توسط لینه (Carl Linnaeus) در سال 1754 توصیف شد. نام جنس از یونانی و به معنای دارای بندهای فراوان میباشد. بین 65 تا 300 گونه در زمان های مختلف، دراین جنس، شناسایی شده است. تعدادی از گونه هایی که در Polygonum گنجانده شده بودند به چندین جنس دیگر منتقل شده اند. از این جمله گونه‌های Fagopyrum، Fallopia، Persicaria و Reynoutria قابل ذکرند. مطالعات فیلوژنتیک مولکولی، به ویژه در قرن بیست و یکم، به تغییرات عمده ای منجر شده است.
شیرگاه
شهر شیرگاه مرکز شهرستان سوادکوه شمالی در استان مازندران است که از جنوب به شهرستان سوادکوه و از شمال به شهرستان قائم شهر راه دارد. این شهر همچنین از سمت شرق به شهرستان ساری و از سمت غرب به شهرستان بابل راه دارد. زبان مردم شهر شیرگاه زبان مازندرانی است. همچنین سریال مشهور پایتخت نیز در این شهر ساخته شده است.
برخی نام پیشین شیرگاه را خارخون دانسته‌اند ولی بر پایهٔ اطلاعات جلد سوم فرهنگ جغرافیایی ایران خارخون نام پیشین روستای زیولا در منطقه شیرگاه بوده‌است.
شیرگاه شهری است در استان مازندران در شمال ایران، که مرکز شهرستان سوادکوه شمالی نیز می‌باشد. یکی از جاده‌های ارتباطی تهران- شمال، معروف به جاده فیروزکوه، و راه‌آهن شمال، که بخشی از راه‌آهن سراسری ایران است، از این شهر می‌گذرد. این شهر در فاصله ۲۵ کیلومتری از قائمشهر و ۲۰ کیلومتری از زیراب، ۳۰ کیلومتری از پل سفید و ۴۰ کیلومتری از ساری (مرکز استان مازندران) قرار دارد. شیرگاه از همه جهت جز شمال به‌وسیله رشته کوه‌های البرز مرکزی احاطه گشته‌است، کوه تِرز در غرب، کوه وِرزک در شرق و کوه‌های ساره سر و شاه کوه در جنوب این شهر قرار دارند.
شیرگاه محل تلاقی دو رود است. یکی تالار (به معنی تیل آر، یعنی رودی که گِل می‌آورد) که از منطقه آلاشت و گردنه‌های دوگل سرچشمه می‌گیرد و دیگری رود کسیلیان است. کسیلیان در بیشتر مواقع سال آبی روشن و زلال دارد (تنها در زمان بارندگی‌های شدید آب آن کمی گل آلود می‌شود) ولی تالار در بیشتر مواقع سال گل آلود است. شیرگاه دارای پل‌های متعددی است که به همین دلیل آنرا شهر پل‌ها لقب داده‌اند. شیرگاه به دلیل داشتن شکل کوهستانی در جنوب و وجود دره در بستر رودخانه و مرکز شهر و همچنین داشتن دشت و جلگه در شمال (سه ویژگی اقلیم در یک شهر) زیبایی منحصری دارد که نمونه آن شاید در هیچ جای ایران یافت نشود.
در دوره صفوی جاده شوسه شاه‌عباسی از این شهر عبور می‌کرد. پل‌هایی که امروز می‌بینیم یادگارانی از آن دوران‌اند که در زمان خود از پل‌های مهم و بزرگ به‌شمار می‌رفتند.
نیروهای ارتش شوروی در جریان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم در منطقه‌ای که به نام آن‌ها (روس آباد) نام گرفت در نزدیکی کلیج‌خیل امروز (یکی از روستاهای نزدیک شیرگاه) ساکن شدند. مردم شیرگاه ایام حضور شوروی‌ها را شوروی سال می‌گویند. شیرگاه در آبان ۱۳۴۱ نام شهر را به خود اختصاص داد.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۸٬۶۷۱ نفر جمعیت بوده‌است. مردم شیرگاه به گویش سوادکوهی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می‌کنند.تعدادی از پل‌های شیرگاه تاریخی اند؛ مانند:
برخی دیگر از پلها در همین سده ساخته شدند؛ مانند:
پادگان آموزشی نیروی انتظامی  که محل آموزش و استقرار سربازان وظیفه و پرسنل پلیس ایران می باشد در مسیر شیرگاه به ساری در روستای چای باغ قرار دارد .این پادگان مربوط به دهه ۴۰ شمسی و دوران پهلوی دوم است که تا زمان ادغام پلیس در سال ۷۰ در اختیار ژاندارمری ایران بود.
بهمن مهری
بهمن مهری استاد دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف و مرکز تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان است.
او در سال ۱۳۱۴ در اصفهان متولد شد. او فرزند میرزا محمدعلی مهری، معلم دبستان‌های رشت است. پدر او مسایل حساب را از کتاب‌های روسی به فارسی برمی‌گرداند. ایشان همچنین جزء بنیان‌گذاران و هیئت علمی دانشگاه غیاث‌الدین جمشید کاشانی واقع در آبیک است. او در سال ۱۳۸۱ به عنوان چهرهٔ ماندگار ریاضیات ایران معرفی شد.
پدر بهمن مهری در مدارس رشت ریاضی تدریس می‌کرد و از فعالان نهضت جنگل بود. پس از شکست نهضت، به اصفهان تبعید شد و بهمن مهری در اصفهان به دنیا آمد.
مهری لیسانس خود را از دانشگاه تهران و دکترای خود را از دانشگاه ویسکانسین گرفت. زمینهٔ تحقیقات او معادلات دیفرانسیل معمولی و معادلات دیفرانسیل پاره‌ای (جزئی) است.
در طبقهٔ همکف دانشکدهٔ ریاضی دانشگاه شریف، تالاری را به افتخار او تالار «دکتر بهمن مهری» نام نهاده‌اند. مراسم تجلیل از ایشان در سال 1395 توسط بنیاد نخبگان استان گیلان با همکاری دفتر الگوسازی و تکریم نخبگان بنیاد ملی نخبگان در تالار شهید کریمی دانشکده علوم ریاضی دانشگاه گیلان (زادگاه ایشان) با حضور جمعی از مسئولان، شاگردان ایشان و استعدادهای برتر بنیاد ملی نخبگان برگزار شد.
سیاوش شهشهانی
سیاوش میرشَمس شَهشَهانی (متولّد ۱۰ خرداد ۱۳۲۱ در تهران)، محقق و استاد ریاضیات است. وی در حال حاضر استاد بازنشسته دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف است. او از ابتدای اتصال ایران به شبکه اینترنت مسؤول ثبت دامنه فارسی .ir در مرکز تحقیقات فیزیک نظری بود که در سال ۱۳۸۹ از این سمت استعفا کرد. او تلاشهای بسیاری در زمینه توسعهٔ اینترنت در ایران از زمان آغاز راهیابی اینترنت به این کشور انجام داده‌است.
زمینهٔ فعالیت و تحقیقات او در ریاضیات، عموماً سیستم‌های دینامیکی است.
سیاوش شهشهانی، در سال ۱۳۲۱ در تهران متولد شد. طی سال‌های ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۹، دوره‌های اول و دوم تحصیلات متوسطه را در «دبیرستان اندیشه» و «دبیرستان هدف ۱» گذراند و در سال ۱۳۳۹ تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در رشتهٔ ریاضیات در کالج هوپ در ایالت میشیگان در کشور آمریکا آغاز نمود و سپس از سال ۱۳۴۰ تحصیل در این رشته را در دانشگاه برکلی ادامه داد. او مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴ میلادی) دریافت نمود و در همان سال شرکت در دورهٔ تحصیلات تکمیلی را در همان دانشگاه آغاز کرد.
وی در سال ۱۳۴۸ پس از دفاع از رسالهٔ دکتری خود با عنوان «"نظریهٔ سرتاسری معادلات دیفرانسیل مرتبهٔ دوم عادی روی خَمینه‌ها"» تحت راهنمایی استیو اسمیل مدرک دکترای خود را دریافت نمود و از همان زمان به مدت یک سال در دانشگاه برکلی به تدریس پرداخت.
در سال‌های بعد او به عنوان استادیار در دانشگاه‌های نورث‌وسترن در ایلینوی (سال ۴۹ و ۵۰)، دانشگاه ویسکانسین در مدیسون (سال ۵۰ تا ۵۲)، و دانشگاه میشیگان در ان آربر (سال ۵۲ و ۵۳) حضور یافت. او در سال ۱۳۵۳ پس از بازگشت به ایران، به عضویت هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف درآمد و در سال ۱۳۵۸ به رتبهٔ استادی در این دانشگاه رسید. وی در همین سال با الهه الهی ازدواج کرد که ثمره آن، دو فرزند به نام‌های «سپهر» و «سهراب» است.
وی از سال ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۷ ریاست دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف را به عهده داشته‌است و از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳ به عنوان رئیس بخش ریاضی «مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات» - که امروزه با نام «پژوهشگاه دانش‌های بنیادی» شناخته می‌شود - فعالیت نموده‌است.
شهشهانی از سال ۱۳۶۷ عضو هیئت تحریریهٔ مجلهٔ "نشر ریاضی" بوده و علاوه بر آن از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۴ مدیر مسئول آن نیز بوده‌است.
او در سال ۱۳۶۸ قائم‌مقام مرکز تحقیقات فیزیک نظری و ریاضیات شد. وی در زمان برقراری اولین اتصال اینترنت در ایران که در این مرکز انجام گرفت، نقشی فعّال در این زمینه ایفا کرد.
سیاوش شهشهانی از شهریور ۱۳۸۲ عضو گروه زبان و رایانه فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز هست.
سیاوش شهشهانی در سال ۱۳۸۲ به عنوان چهرهٔ ماندگار ریاضیات کشور معرفی شد.
همچنین در روز سه‌شنبه ۷ بهمن ۱۳۸۲ در مراسمی لوح تقدیر انجمن ترویج علم ایران، «به جهت راه اندازی اولین ارتباط اینترنتی در ایران و تلاش برای ثبت نام دامنهٔ 'ir' در دنیا» به شهشهانی اهدا گردید. خبرگزاری میراث فرهنگی، ۲۶ شهریور ۱۳۸۴.
ژان لو رون دالامبر
ژان باپتیست لرون دالامبر (متولد ۱۶ نوامبر ۱۷۱۷ در پاریس؛ درگذشت ۲۹ اکتبر ۱۷۸۳ در پاریس)، ریاضیدان، فیزیک‌دان فرانسوی و همچنین فیلسوف عصر روشنگری بود.
او سرپرست قسمت ریاضیات دائرةالمعارف فرانسوی بود که توسط دنی دیدرو انتشار یافت.
روشِ دالامبر در معادله موج نیز به نام خود او نامیده شده‌است.
اصل دالامبر نیز که به اسم این دانشمند نامیده شده‌است، با قانون دوم نیوتون هم‌ارز است و از آن به راحتی مکانیک لاگرانژی به دست می‌آید.
قنداق
قنداق بخشی از قسمت انتهایی تفنگ است که از جنس چوب، فلز، پلاستیک یا ترکیبی از آنها ساخته شده و به تیرانداز کمک می‌کند تا با اتکای آن به بخشی از بدنش (مثل شانه)، ثبات اسلحه را افزایش داده و به دقت تیر بالاتری دست یابد.
در بین تفنگهای شکاری، معمولاً آنهایی که دارای قنداق سفارشی هستند، از محبوبیت خاصی برخوردارند. این قنداقها از چوبهای مرغوب مثل چوب گردو و توسط هنرمندان این رشته، ساخته می‌شوند. وجود تناسب بین قنداق و تیرانداز، جفت و جور شدن دقیق قنداق با قسمت‌های فلزی تفنگ، وجود نقش و نگار و همچنین پرداخت و رنگ باثبات و زیبا، از ویژگیهای قنداق خوب است.
دشنام‌گویی
دُشنام‌گویی کاربرد آفندگر اجتماعی از زبان است، که ممکن است به آن نفرین، ناسزا، بددهنی، واژه‌های بد، واژه‌های چرکین نیز خوانده شوند.
(دش) یا (دژ) به معنای بد و متضاد واژه (وش) است. وش به معنای نیکی است. این دو واژه در ادبیات ایران باستان بسیار به کار رفته‌است به گونه‌ای که در بسیاری از نام‌های ایرانی از این واژه بسیار استفاده شده‌است مانند سیاوش یا (داری ووش) که همان داریوش به جمع برپاکننده نیکی است. دشنام با همان معنی نام بد به کسی نسبت دادن است. دژخیم یا دشمن از همین خانواده می‌باشند.
استیون پینکر در کتاب خود به نام «پنجره‌ای به سرشت انسان»، دشنام‌گویی را به پنج رده طبقه‌بندی می‌کند:
به این پنج رده می‌تواند ردهٔ «دشنام بدخواهانه» را نیز افزود که در جمله‌هایی مانند «بره بمیره!» بیان می‌شود.
دشنام در زبان فارسی از زمان‌های بسیار قبل نیز وجود داشته‌است و بیشتر فحاشی به خود شخص نمی‌شود، بلکه به خانواده بی‌احترامی می‌شود. این خویشاوندان معمولاً مادر و خواهر (ناموس) هستند یا در بعضی موارد پدر مورد فحاشی قرار می‌گیرد به این دلیل که معمولاً پدر در خانواده دارای بالاترین جایگاه است و با فحش خطاب کردن پدر، شان همه اعضای خانواده زیر سؤال می‌رود. همچنین از آنجا که در فرهنگ ایرانی، جنس زن ناموس خوانده می‌شود، پس توهین به آن به عنوان حربه‌ای برای عصبانی کردن طرف مقابل بکار برده می‌شود.
ژان شاردن که در زمان صفویه در ایران اقامت داشته و با زبان فارسی نیز آشنا بوده می‌نویسد ایرانیان در برابر این همه فضیلت‌های اخلاقی صفتی ناشایسته دارند. گرچه عادت‌شان ستایش و نیایش پی‌درپی حضرت احدیت است و هنگام آغاز نهادن به کاری حتماً بسم الله می‌گویند؛ و ناشدنی است از کاری یا چیزی سخن در میان آورند و ان شاء الله بر زبان نرانند، امّا از همان زبان و دهان که چندین نعت و تحمید حق بیرون می‌تراود هزاران دشنام و کلمات و جملات رکیک و ناسزاوار خارج می‌شود. نه تنها مردمان عامی بلکه بزرگان و اعیان و اشراف بر همین خوی و صفتند. ضمن ناسزا گفتن و فحش دادن به هم غالباً نام آن قسمت از اعضای بدن را می‌برند که قلم از آوردن اسم آن شرمگین است، و به زنان هم نسبت‌های ناسزاوار می‌دهند، و حال آن که نه آنان را دیده‌اند و نه نامشان را می‌دانند، و نه این که در دل خواهان بدنامی و رسوایی ایشان می‌باشند. زنان نیز هنگام ستیزگری با هم دست کمی از مردان ندارند.
استفاده از الفاظ رکیک به‌هنگام رابطهٔ جنسی بسیار پرکاربرد است. شخص مؤنث یکی از اشخاص مهم و فحش خور است که اغلب مادر، خواهر و همسر وی می‌تواند باشد. داشتن هرگونه رابطه جنسی در الفاظ رکیک به منفعت مردان و به ضرر زنان است. هر چقدر مردان رابطه جنسی داشته باشند به مردانگی آن‌ها افزوده می‌شود و به مزاح یا جدی مورد تحسین قرار می‌گیرند یا حداقل مورد تمسخر قرار نمی‌گیرد و تنها زنان در الفاظ رکیک به بدترین نوع مسخره می‌شوند. مادربه‌خطا یکی از پرکاربردترین الفاظ رکیک در جوامع است.
اشفینتوخوویتسه
اشفینتوخوویتسه (به لهستانی: Świętochłowice) () نام شهری در جنوب لهستان است. این شهر در سال ۲۰۰۵ (میلادی) ، ۵۵٫۵۰۰ نفر جمعیت داشته است.
این شهر از قرن سیزدهم به بعد شهرت یافته است.
در زمان تشکیل آلمان تا سال ۱۹۲۰ بخشی از آن کشور به حساب می‌آمد اما در آن زمان (با وجود اینکه ۵۱٫۹ درصد از شهروندان آن رأی به ماندن این شهر در آلمان دادند) به لهستان پیوست.
این شهر در سال ۱۹۳۹ توسط آلمان اشغال شد ولی در سال ۱۹۴۵ به لهستان بازگشت.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Świętochłowice"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۳ اوت ۲۰۰۶).
مجله دنیا
مجله دنیا، یکی ازآثار مبارزه فکری دکتر تقی ارانی است، که آن را به همراهی ایرج اسکندری و بزرگ علوی انتشارداد و با انتشار آن به تحول فکری جوانان ایران و پیدایش دوران جدیدی ازمبارزه علمی و عقیده‌ای درایران کمک کرد.
مجله دنیا دراول بهمن ماه ۱۳۱۲ شروع به انتشارکرد و درخرداد ۱۳۱۴ بر اثر بخشنامه وزارت فرهنگ، ناگزیر تعطیل گردید. در این مدت دوازده شماره نشریافت و دراین دوازده شماره مسائل مختلف علمی و صنعتی و اجتماعی و هنری ازنقطه نظر علمی و فلسفه ماتریالیسم مورد بحث قرار گرفت.
انتشار مجله دنیا تأثیر غریبی در محیط اجتماعی آن روز ایران کرد. بجای یک مجله مبتذل، متملق، گمراه‌کننده و محافظه کار، یک مجله مبارز، هدایت‌کننده انقلابی و بدیع منتشرشد. جنجال بزرگی ضد مجله دنیا برپا کردند و حتی از حدیث امام علی: " الدنیا جیفه و طالبوها کلاب(دنیا مرداری را می ماند و خواهندگانش، سگ هستند)" مدد جستند. دکتر ارانی در صفحه ۱۶۶ مجله این وضع را چنین وصف می‌کند:
" البته واضح است که مجله دنیا با آن منطق قوی و فکر نافذش مانند برق بر فرق ایندسته می‌زند، افکار محدود نمی‌توانند تحمل کنند که براین بت‌های مقدس چنین حمله شود."
تالار آینه
تالار آینه یکی از اتاق‌های کاخ گلستان در تهران، پایتخت ایران است که در غرب مجموعهٔ گلستان و بالای سردر ورودی عمارت اصلی و در غرب تالار سلام قرار دارد. این تالار به همراه تالار سلام در سال ۱۲۵۳ خورشیدی توسط صنیع الملک ساخته شد و تزیینات آن تا سال ۱۲۶۱ شمسی طول کشید و به پایان رسید.
پیش از ساخت تالار آینه در آن مکان عمارت چهل ستون چوبی بوده‌است که در سال ۱۲۳۲ شمسی به دست محمد تقی خان معمارباشی و اهتمام حاج علی خان حاجب‌الدوله در عمارت سلطنتی به جای عمارت الماسیه ساخته شد.
ضلع جنوبی این تالار به باغ گلستان است و دارای سه ارسی بزرگ قوسی شکل به سمت باغ و دو در و یک پنجره قوسی بزرگ در سمت عمارت است. در این تالار از آینه‌کاری بسیار زیبایی انجام شده‌است.
معماری و طراحی این بنا را ابوالحسن معمارباشی معروف به صنیع‌الملک انجام داده‌است و مباشرت بنایی آن نیز با میرزا یحیی خان معتمدالملک وزیر بنایی بوده‌است.
بیشتر شهرت این تالار، به دلیل نقاشی تالار آینه از کمال‌الملک، نقاش سرشناس ایرانی، از آن است. کمال‌الملک به مدت ۵ سال بر روی این اثر کار کرد و در آن نقاشی، ناصر الدین شاه در تالار دیده می‌شود. تالار دیگری که در نزدیکی این تالار قرار دارد تالار سلام است که در گذشته برای مراسم رسمی مورد استفاده بوده‌است.
نکتهٔ جالب در مورد تالار آینه این است که در صورتی که نقاشی کمال‌الملک از این تالار را دیده باشید تالاری نسبتاً وسیع را در نظر تجسم خواهید کرد، در صورتی‌که با مشاهده تالار از نزدیک متوجه خواهید شد که تالار واقعی بسیار کوچک‌تر از آن چیزی است که تجسم نموده‌اید. این مطلب می‌تواند ناشی از هنر نقاش در باشکوه نمایی تالار باشد.
تالار سلام
تالار سلام یا تالار موزه یکی از اتاق‌های کاخ گلستان است که در حال حاضر به صورت موزه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این تالار در دورهٔ سلطنت پهلوی برای تشریفات رسمی مورد استفاده قرار داشت و تاج‌گذاری محمدرضا پهلوی و شهبانو فرح در آن صورت گرفت. معماری این تالار و تالار آینه و سرسراها و وابسته‌های آن توسط صنیع‌الملک (حاج ابوالحسن معمارباشی) صورت گرفته است.
ساخت اتاق موزه در سال ۱۲۵۳ شمسی آغاز شد بعد از ۲ سال به پایان رسید. به علت انتقال تخت طاووس (قاجاری) از اتاق آینه به این تالار و برگزاری مراسم‌های رسمی سلام، به مرور زمان تالار سلام نامیده شد.
در سال ۱۳۴۶ محمدرضا پهلوی برای اجرای مراسم تاجگذاری‌اش در تزئینات و چیدمان این تالار تغییرات بسیاری داد و بیشتر آینه‌کاری‌ها و گچ‌بری‌های این تالار متعلق به همان سال است.
در سال ۱۳۷۶ پس از مرمت این تالار به همراه دیگر تالارهای عمارت اصلی برای بازدید عموم بازگشایی شدند.
تالار سلام از سمت جنوب با ۹ پنجره به باغ گلستان مشرف است و با مساحتی حدود ۱۰۰۰ مترمربع به عنوان بزرگترین تالار مجموعه کاخ‌های گلستان شناخته می‌شود. بار سازه‌ای سقف این تالار را هشت ستون قطور در دو ردیف تحمل می‌کنند.
در این تالار، تابلوهای نفیسی از نقاشان ایرانی از جمله کمال الملک و همچنین برخی اشیاء نفیس به نمایش درآمده است. شاید مهم‌ترین چیزی که در این تالار قرار داشته تخت مشهور به تخت طاووس (قاجاری) و تاج کیانی بوده است که در سال ۱۳۶۰ به موزه جواهرات ملی واقع در خیابان فردوسی منتقل شدند و تنها بدل (ماکت) تخت طاووس (قاجاری) و تخت نادری در تالار موجود است.
موزه مخصوص در شمال کاخ گلستان و در طبقه زیرین تالار سلام واقع شده است که به دست محمد ابراهیم خان معمار باشی بنا شده است. در زمان شاهان قاجار این بخش محل انبار چینی آلات و نقره جات اهدایی از سوی اروپاییان به دربار قاجار بود. در دوره پهلوی دوم این مکان، موزه مخصوصی جهت نگهداری هدایای خصوصی سلاطین اروپایی به پادشاهان قاجار گردید.
از اشیایی که در این محل نگهداری می‌شود، می‌توان به زره شاه اسماعیل صفوی، تیر و کمان نادرشاه، ساعدبند و مهر فتحعلیشاه، تاج آغامحمدخان، دسته مهرهای شاهان قاجار، گوی غلطان عاج، تخم شتر مرغ و … نام برد.
حسین الله‌کرم
سرتیپ پاسدار حسین الله‌کرم عضو هیئت علمی دانشکده علوم سیاسی دانشگاه آزاد ، از فرماندهان جنگ ۸ ساله ایران و عراق و از فعالان عرصهٔ سیاست در ایران و از پیشکسوتان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و رئیس کنونی شورای هماهنگی حزب‌الله است. الله‌کرم در لیست تحریم‌های اتحادیه اروپا و وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا قرار دارد.
در اکانت کلاب هاوسش او درمورد خودش نوشته که:
دکتری علوم سیاسی از دانشگاه تهران و دکتری علوم استراتژیک از دانشگاه جنگ دارد
قابل ذکر است که او را از عناصر پشت پرده تاثیر گذار در حاکمیت و رهبر لباس شخصی ها میدانند
الله‌کرم در فروردین ۱۳۸۸ از دانشگاه تهران دکتریِ علوم سیاسی دریافت کرد.
همچنین او در کلاب هاوس خود نوشته است که دکتری علوم استراتژیک از دانشگاه جنگ دارد .
الله‌کرم به همراه حمید استاد مسئول شورای هماهنگی حزب‌الله در شرق کشور و مسئول انصار حزب‌الله در مشهد و همچنین عبدالحمید محتشم دبیرکل انصار حزب‌الله در خرداد ۹۷ در لیست تحریم ایالات متحده آمریکا قرار گرفتند. اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ (۱۳ آوریل ۲۰۱۱)، ۳۲ مقام ایرانی از جمله حسین الله‌کرم را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد.
براساس بیانیه اتحادیه اروپا، حسین الله‌کرم رئیس انصار حزب‌الله و سردار سپاه پاسداران است. او از بنیانگذاران انصار حزب‌الله است. انصار حزب‌الله یکی از قویترین گروه‌ها (راست) در جمهوری اسلامی است. این گروه که ملقب به لباس شخصی‌ها هستند.
در ۹ خرداد ۱۳۹۷، وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا حسین الله‌کرم و حمید استاد که او نیز از مسئولان با نفوذ انصار حزب‌الله است را به دلیل نقش جدی در نقض حقوق بشر مورد تحریم قرار داد. طبق بیانیه این وزارتخانه، گروه انصار حزب‌الله و اعضای فعال و شبه‌نظامیان مرتبط با آن در نقض جدی حقوق شهروندان ایرانی نقش داشته‌اند و الله‌کرم و استاد به دلیل رهبری این گروه و مسئولیت در سرکوب اعتراضات دانشجویی و حمله به سفارت عربستان مورد تحریم قرار گرفته‌اند.
پلی‌استیشن (کنسول)
پلی استیشن [سرواژه: پی‌اِس (PS) و به‌طور غیررسمی پی‌اِس ایکس (PSX)] عنوان یک کنسول بازی ویدئویی خانگی ۳۲ بیتی از نسل پنجم است که برای اولین بار در ۳ دسامبر سال ۱۹۹۴ توسط Sony Interactive Entertainment در کشور ژاپن منتشر شد.
تاریخچه این کنسول از سال ۱۹۸۸ شروع می‌شود. زمانی که پلی استیشن و نینتندو قصد دارند با همکاری و هم طرح لوح ویژه [Super disc] را پیاده کنند. لوح ویژه یک سی‌دی رام برای کنسول سوپر نینتندو بود؛ ولی به هر شکل این دو شرکت از هم جدا شدند و لوح ویژه برای کنسول جدید نینتندو ساخته نشد؛ ولی سونی در سال ۱۹۹۱ با تغییرات و ویرایش‌هایی روی لوح ویژه آن را در کنسول جدید خود یعنی پلی‌استیشن جای داد. ایده خود کنسول پلی‌استیشن در سال ۱۹۹۰ توسط کن کوتاراگی مطرح شد.
فقط دویست واحد از اولین مدل پلی‌استیشن که قابلیت اجرای کارتریج‌های سوپر نینتندو را هم داشت، توسط سونی ساخته شد. اولین مدل این کنسول به صورت چند رسانه‌ای و چند منظوره طراحی شد. علاوه بر اجرای بازی‌های سوپر نینتندو، می‌توانست سی‌دی‌های صوتی و اطلاعات گرافیکی را به‌خوبی بخواند. با رایانه‌های شخصی هم سازگار بود. در سال ۱۹۹۴ نوع دیگری از پلی‌استیشن با عنوان "پی‌اِس‌ایکس" عرضه شد که با بازی‌های سوپر نینتندو سازگار نبود و فقط بازی‌های مبتنی بر سی‌دی رام را اجرا می‌نمود. این تصمیمات موجب شد پلی‌استیشن بهترین فروش در بین کنسول‌های نسل خود را داشته باشد و تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۸ بالغ بر ۱۰۲ میلیون دستگاه از آن به فروش برسند.
پلی‌استیشن اصلی که در تاریخ ۳ دسامبر ۱۹۹۴ در ژاپن منتشر گشت، اولین سری از رایج‌ترین کنسول‌ها و دستگاه‌های بازی دستی بود. این برنامه شامل کنسول‌ها و به روزرسانی‌های جانشین از جمله Net Yaroze (پلی‌استیشن مخصوص سیاه با ابزار و دستورالعمل برای برنامه‌های بازی‌ها و برنامه‌های پلی‌استیشن، پی‌اِس‌وان (نسخه کوچکتر از نسخه اصلی) و پاکت‌استیشن (دستگاه جانبی است که باعث تقویت بازی‌های پلی‌استیشن می‌شود) بود و همچنین به عنوان کارت حافظه عمل می‌کند. این بخشی از نسل پنجم کنسول‌های بازی‌های ویدئویی بود که در برابر سگا ساترن و نینتندو ۶۴ با هم رقابت می‌کردند. تا دسامبر ۲۰۰۳، پلی‌استیشن و پی‌اِس‌وان مجموعاً ۱۰۲٫۴۹ میلیون دستگاه را به بازار عرضه کردند، و در نهایت تبدیل به اولین کنسول بازی‌های ویدئویی شد و منجر به فروش ۱۲۰ میلیون دستگاه شد.
فهرست‌های کامل: