تور دو فرانس ۲۰۱۵
تور دو فرانس ۲۰۱۵ صدودومین دورهٔ مسابقات تور دو فرانس یکی از تورهای بزرگ دوچرخه‌سواری بود که در مسافت ۳۳۰۶٫۳ کیلومتر برگزار شد. این مسابقه در روز ۴ ژوئیه در اوترخت هلند آغاز شد و در ۲۶ ژوئیه در شانزه‌لیزهٔ پاریس به پایان رسید. ۱۹۸ دوچرخه‌سوار از ۲۲ تیم در ۲۱ مرحلهٔ مسابقه شرکت کردند و در پایان، کریس فروم از تیم اسکای به قهرمانی رسید. نایرو کینتانا و آلخاندرو والورده از تیم موویستار دوم و سوم شدند.
روهان دنیس از تیم بی‌ام‌سی در مرحلهٔ اول به پیروزی رسید و پیراهن طلایی را در مرحلهٔ دوم به تن کرد. پس از مرحلهٔ دوم، پیراهن طلایی به فابیان کانچلارا رسید که پس از چند مرحله آن را به دلیل حادثه از دست داد. در دو مرحلهٔ بعدی، کریس فروم و تونی مارتین پیراهن طلایی را به دست آوردند. پس از انصراف مارتین به دلیل حادثه‌ای در پایان مرحلهٔ ششم، فروم دوباره پیراهن طلایی را به تن کرد. او در کوه‌های پیرنه فاصله‌اش با رقیبان را افزایش داد و در کوه‌های آلپ به‌خوبی در مقابل حمله‌های کینتانا ایستاد و عنوانش را حفظ کرد.
فروم نخستین شخص بریتانیایی شد که دو بار قهرمان تور شده‌است. پیتر ساگان از تیم تینکوف در رده‌بندی امتیاز اول شد. فروم عنوان سلطان کوهستان را نیز به دست آورد. کینتانا نیز به عنوان بهترین رکابزن جوان معرفی شد.
۲۲ تیم در مسابقات تور دو فرانس در سال ۲۰۱۵ حضور یافتند. ۱۷ تیم عضو تیم‌های جهانی به صورت خودکار دعوت شدند و باید در مسابقه شرکت می‌کردند. هم‌چنین ۵ تیم پروتور قاره‌ای توسط برگزار کنندگان دعوت شدند. تیم ام‌تی‌ان-کوبکا نخستین تیم آفریقایی بود که در تور حضور داشت.
تعداد رکابزنان هر تیم، ۹ نفر بود؛ بنابراین مسابقه با حضور ۱۹۸ دوچرخه‌سوار (از ۳۲ کشور) آغاز شد که ۱۶۰ نفر توانستند مسابقه را در پاریس به پایان برسانند. برخی از کشورها بیش از ۱۰ رکابزن داشتند. هم‌چنین دو دوچرخه‌سوار اریتره‌ای به عنوان نخستین رکابزنان آفریقایی سیاه‌پوست در تور شرکت کردند.
اوترخت میزبان افتتاحیه تور بود و گزارش شده که برای این کار، ۴ میلیون یورو به سازمان برگزار کنندهٔ تور پرداخت کرده‌بود. هلند برای ششمین بار، میزبان افتتاحیه بود.
مسیر مسابقه پس از اوترخت به سوی زیلاند در جنوب هلند ادامه یافت. مرحلهٔ سوم از آنتورپ بلژیک آغاز شد. مرحلهٔ چهارم در سرن (بلژیک) آغاز شد و در کمبره در فرانسه پایان یافت. پنج مرحلهٔ بعدی از شمال فرانسه (نور-پا-دو-کاله) به سوی غرب (پایان در برتانی) ادامه یافتند. سه مرحلهٔ بعدی در جنوب فرانسه درون کوه‌های پیرنه برگزار شدند. چهار مرحلهٔ بعدی در مسیر رسیدن به آلپ و چهار مرحله در ناحیه‌های کوهستانی و پیرامون آن‌ها بود. مرحلهٔ آخر در شمال شرقی فرانسه برگزار شد و در شانزه‌لیزه به پایان رسید.
در تور دو فرانس چهار رده‌بندی انفرادی و یک رده‌بندی تیمی وجود دارد. مهم‌ترین آن‌ها، رده‌بندی اصلی است که بر پایهٔ جمع‌بندی زمان هر مرحلهٔ یک رکابزن محاسبه می‌شود. رکابزن دارای کمترین زمان، رهبر تور است که با پیراهن زرد (طلایی) شناخته می‌شود. برندهٔ این رده‌بندی، برندهٔ تور محسوب می‌شود. به جز دو مرحلهٔ تایم تریل، برای سه نفر اولی که به خط پایان برسند، جایزهٔ زمانی در نظر گرفته می‌شود. این جایزه برای نفر اول تا سوم به ترتیب ۱۰، ۶ و ۴ ثانیه است. به جز تایم تریل و پایان گروهی، اگر در سه کیلومتر پایانی، حادثه‌ای برای یک یا چند رکابزن رخ دهد، زمان گروهی که رکابزنان همراهی می‌کردند، برای آن‌ها ثبت می‌شود.
رهبر رده‌بندی امتیازی با پیراهن سبز شناخته می‌شود. رکابزنانی که در خط‌های پایان یا خط‌های اسپرینت میانی هر مرحله، جزء نفرات اول باشند، امتیازاتی را کسب می‌کنند. در تور دو فرانس ۲۰۱۵ تنها در شش مرحلهٔ مسطح (۲، ۵، ۶، ۷، ۱۵ و ۲۱) برندهٔ مرحله ۵۰ امتیاز و نفرات دوم و سوم ۳۰ و ۲۰ امتیاز به دست می‌آوردند. در هفت مرحلهٔ دیگر شامل مرحلهٔ سنگفرش (۱۰) و شش مرحلهٔ نیمه‌کوهستانی (۳، ۴، ۸، ۱۳، ۱۴ و ۱۶) برندهٔ مرحله ۳۰ و نفر دوم ۲۵ امتیاز کسب می‌کردند. در مراحل کوهستانی (۱۱، ۱۲، ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۰) و تایم تریل انفرادی نفر اول ۲۰ امتیاز به دست می‌آورد. در تایم تریل تیمی امتیاز توزیع نشد.
در رده‌بندی کوهستان، امتیازات به رکابزنانی که توانایی رسیدن به بالای سربالایی‌ها را داشته‌باشند، داده می‌شود. در تور دو فرانس سربالایی‌ها بر پایهٔ سختی‌شان به ترتیب کاهش سختی، به صورت درجهٔ استثنایی، درجهٔ یک، دو، سه و چهار درجه‌بندی می‌شوند. با افزایش سختی سربالایی، امتیازات توزیع شده و تعداد رکابزنانی که امتیاز می‌گیرند، افزایش می‌یابد. رهبر رده‌بندی کوهستان، پیراهن خالدار را به تن می‌کند. در تور ۲۰۱۵ برای خط پایان مراحل ۱۰، ۱۲، ۱۷، ۱۹ و ۲۰ امتیاز دو برابر در نظر گرفته شد.
رده‌بندی رکابزنان جوان که با پیراهن سفید مشخص می‌شود، مشابه رده‌بندی اصلی محاسبه می‌شود؛ ولی تنها رکابزنان کمتر از ۲۵ سال (زادگان ۱ ژانویه ۱۹۹۰) به بعد را در نظر می‌گیرد. رده‌بندی تیمی بر پایهٔ زمان عبور از خط سه نفر اول هر تیم در هر مرحله محاسبه می‌شود. تیمی که کمترین زمان را داشته‌باشد، رهبر رده‌بندی است. در صورت تساوی زمانی، تعداد پیروزی‌های مرحله‌ای تعیین‌کننده است. رکابزنان تیمی که رهبر رده‌بندی تیمی است، با کلاه و شماره‌های زرد شناخته می‌شوند.
افزون بر رده‌بندی‌ها جایزهٔ تهاجمی بودن در پایان هر مرحله بر پایهٔ تصمیم‌گیری هیئت داوری به رکابزنی که بیشترین تلاش را داشته و بیشترین کیفیت ورزشکاری را نشان داده، داده می‌شود. این جایزه در مراحل تایم تریل و مرحلهٔ آخر داده نشد. تهاجمی‌ترین رکابزن هر مرحله، در مرحلهٔ بعدی از شمارهٔ قرمز استفاده می‌کند.
جمعاً ۲٬۰۳۰٬۱۵۰ یورو جایزه در مسابقه پرداخت شد. سه نفر اول رده‌بندی اصلی، ۴۵۰ هزار، ۲۰۰ هزار و ۱۰۰ هزار یورو دریافت کردند. هم‌چنین به همهٔ کسانی که مسابقه را به پایان رساندند، جایزه‌ای نقدی داده شد. برندگان رده‌بندی امتیازی و کوهستان ۲۵ هزار و برندهٔ رده‌بندی جوانان ۲۰ هزار یورو به دست آوردند. در هر مرحله، به برندهٔ مرحله ۸ هزار یورو و به دارندهٔ هر پیراهن نیز جایزه‌ای داده شد. افزون بر این ۱۰ هزار یورو برای تیم برندهٔ تایم تریل تیمی و ۵۰ هزار یورو برای تیم برندهٔ رده‌بندی تیمی داده شد.