hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
اسکندرنامه نقالی
اِسکَندَرنامهٔ نَقّالی داستانی افسانه‌ای است اثر منوچهرخان حکیم به زبان فارسی.
این داستان را یکی از مفصل‌ترین و پرتنوع‌ترین قصه‌های عامیانهٔ چند سدهٔ اخیر به زبان فارسی دانسته‌اند.
اسکندرنامهٔ نقالی، مرحلهٔ‌گذار از نثر منشیانهٔ روزگار صفوی به نثر داستانی دورهٔ قاجاری است. این مجموعه شرح حال شخصیتی افسانه‌ای به نام اسکندر بن داراب بن بهمن بن اسفندیار روئین‌تن است. درواقع، نویسنده سعی کرده‌است به‌نوعی قصهٔ شاهنامهٔ فردوسی را ادامه دهد. «اسکندرِ» این کتاب با «اسکندر مقدونی» متفاوت است. این کتاب در ۶۲۶ صفحه توسط چاپخانهٔ علی‌اکبر علمی در سال ۱۳۲۷ خورشیدی به چاپ رسیده بود.
[ http://www.ketabfarsi.org/ketabkhaneh/ketabkhani/alef_3.html لینک دریافت رایگان کتاب اسکندرنامهٔ نقالی]
پروین اردلان
پروین اردلان (۱۳۴۵–) روزنامه‌نگار، پژوهشگر و از فعالان جنبش زنان در ایران است. او یکی از بنیان‌گذاران سازمان مردم‌نهاد مرکز فرهنگی زنان و از اعضای اولیه کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز است. وی هم‌چنین از سردبیران سایت تغییر برای برابری است.
اردلان در سال ۱۳۷۲ کارشناسی ارتباطات اجتماعی خود را از دانشگاه علامه طباطبایی گرفت و بعدها کارشناسی ارشد خود را در رشته مطالعات زنان در همین دانشگاه ادامه داد. پروین اردلان از ۲۱ سالگی به فعالیت‌های مطبوعاتی مشغول بوده است. او تا سال ۱۳۷۵ با "مجلهٔ آدینه" در زمینهٔ گزارش‌ها و مقاله‌های ادبی، اجتماعی، زیست‌محیطی و مسایل زنان همکاری می‌کرد و در سال‌های ۱۳۷۳-۷۵ معاونت نشریهٔ ادبی چاووش و شهر سالم را بر عهده داشت. همچنین با چند روزنامهٔ صبح نیز همکاری می‌کرد. از سال ۱۳۷۳ به همکاری با "ماهنامه زنان" پرداخت و گزارش‌های مهمی دربارهٔ زنان فالگیر، زنان گدا، زنان کتک‌خورده، سازمان‌های دانشجویی زنان، و نشریات زنان که در حال انتشار هستند تهیه کرد. گزارش‌های او در "ماهنامه زنان" او را به عنوان پژوهشگری با نگاه عمیق به مشکلات همنوعانش معرفی کرد. او همچنین در "فصلنامهٔ جنس دوم" و برخی نشریات سوئدی مقاله دارد. اردلان علاوه بر همکاری با نشریات کاغذی، سردبیر نشریهٔ اینترنتی "تریبون فمینیستی ایران"، عضو تحریریهٔ مجلهٔ اینترنتی "زنستان"، وبگاه‌های تعطیل شدهٔ مرکز فرهنگی زنان و سایت "تغییر برای برابری" بود.
در سال ۱۳۸۶، پروین اردلان به علت ممنوع‌الخروج بودن نتوانست شخصاً جایزه اولاف پالمه خود را دریافت کند. او در یک سخنرانی ضبط شده جایزهٔ خود را به زنان ایرانی اهدا کرد. در این مراسم به جای پروین اردلان خواهرش این جایزه را دریافت کرد. او در این مراسم گفت: «امروز جهان صدای فریاد ما را برای عدالت شنیده است.»
خانم اردلان پس از انتخابات ریاست جمهوری در خردادماه ۱۳۸۸ ایران را ترک کرد و اکنون در شهر مالموی سوئد اقامت دارد.
«پروین اردلان با وجود تهدید، آزار و پیگرد، با پشتکار و سماجت به مبارزه برای دستیابی به آرمان‌هایش ادامه داده‌است. او و سایر زنان فعال جنبش، با اتخاذ شیوه‌هایی مبتکرانه، موجب افزایش حمایت از خواست برابری حقوقی شده‌اند. کمپین جاریِ یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز، یکی از این نمونه‌های موفق است.»
یسرائل هاوکینز
یسرائل هاوکینز یا بیل بوفالو هاوکینز مؤسس و بنیان‌گذار مؤسسه مذهبی خانه یهوه در اَبلیین تگزاس است.
وی با نام بوفالو بیل هاوکینز در شهر اودسا در ایالت تکزاس متولد شد، خود او ادعا می‌کند که از تبار یهودیان اروپایی و از نسل طایفه لاوی است گر چه نام و نام خانوادگی او یهودی نیست. وی در سال ۱۹۵۲ در هجده سالگی با زنی به نام روزا بل بولدینگ در اوکلاهما ازدواج کرد. وی پس از مدتی، روزا بولدینگ را ترک کرد و زن آمریکایی به نام دارلین هاتان ازدواج کرد، و از او صاحب چهار فرزند شد.
یسرائل بیش از چهل سال را صرف مطالعه زبان عبری و تورات کرد. یعقوب هاوکینز برادر یسرائل در سال ۱۹۷۴ از سفر هفت‌ساله خود به اسرائیل برگشت. او در بازگشت خود به ایالات متحده آمریکا، نخستین جماعت خانه یهوه در تگزاس را تشکیل داد. یسرائل در سال ۱۹۸۰ به خانه یهوه پیوست.یسرائل پیروانش را به اطاعت از قوانین ششصد و سیزده‌گانه در اسفار پنج‌گانه موسی دعوت کرد، و آن‌ها را از خوردن خون، گوشت خوک و حلزون صدف‌دار باز می‌داشت. پیروان یسرائل هم‌چنین از احکام عفت صنیوت تبعیت می‌کنند و مراسمی چون عید فصح، پوریم، یوم‌کیپور، روش هاشانا را برگزار می‌کنند.
پیروان یسرائل با وجود تمام مشابهت‌هایی که با یهودیان دارند، هنوز پیوند خود را با مسیحیت حفظ نموده‌اند؛ آموزش‌های یسرائل مسیح را پسر یهوه معرفی می‌کند که یک بار به زمین آمده است. آنان همچنین عقیده دارند که مسیح به دستور پیلاطس بر دار آویخته شده‌است. آنان همچنین برخاستن عیسی از مردگان را پس از کشته شدنش پذیرفته‌اند. یسرائل چندین بار مخالفت خود را با بعضی از اصول ایمانی مسیحیت از جمله تثلیث بیان نموده است. پیروان یسرائل، بین عهد عتیق و عهد جدید فرقی قائل نیستند؛ و از نظر آن‌ها عهد جدید در حقیقت تحکیم احکام تورات و تنخ یهودی است. آن‌ها همچنین به پیامبری و نزول وحی بر یسرائل و برادرش معتقد هستند؛ و بنا به باور ایشان ظهور این دو برادر در مکاشفه یوحنا و کتب عهد عتیق پیش‌بینی شده‌است، یسرائل خود بیان کرده‌است که پیامبری است که راه را برای ظهور دوباره مسیح آماده می‌کند. وی همچنین خواهان اجرای دقیق احکام تورات در جوامع یهودی و مسیحی است و از چندزنی به عنوان حقّ مردان دفاع می‌کند.
در فوریه سال ۲۰۰۶، یسرائل هاوکینز پیشگویی کرد که در دوازدهم سپتامبر سال ۲۰۰۶ نخستین جنگ هسته‌ای جهانی آغاز می‌شود؛ البته در سپتامبر ۲۰۰۶ چنین اتفاقی رخ نداد و یسرائل اعلام کرد که جنگ هسته‌ای پس از نه ماه روی خواهد داد. پس از آن در ژوئن ۲۰۰۶ نیز جنگ هسته‌ای آغاز نشد. پس از آن، یسرائل هاوکینز اعلام کرد که در تاریخ سیزدهم اکتبر سال ۲۰۰۷، بیش از سه‌چهارم مردم کرهٔ زمین در جنگ هسته‌ای کشته خواهند شد. هر چند چنین پیشگویی‌هایی به وقوع نپیوست، باعث ایجاد تنش‌هایی در جهان شد. بسیاری از مبلغین یسرائل در کنیا از جمله لاسار کاماتون به جرم تشویش اذهان عمومی دستگیر و زندانی شدند یا وثیقه آزاد شدند.
رأس (نظریه گراف)
رأس یا گره در ریاضیات و نظریه گراف، یکی از یکاهای بنیانی گراف است. گراف مجموعه‌ای از گره‌ها و لبه‌هایی که این گره‌ها را وصل کرده‌اند (هابندیده‌اند). گرافی بی‌سو مجموعه‌ای از گره‌ها و مجموعه‌ای از یال‌ها (دوتایی‌هایی از گره‌ها) است. گرافی باسو دربردارندهٔ مجموعه‌ای از گره‌ها و مجموعه‌ای از کمان‌ها (دوتایی‌هایی مرتب از گره‌ها) است. برای نمایش گراف، گره‌ها با دایره‌ها (پَرهون‌ها) و لبه‌ها با خط‌هایی یا کمان‌هایی که از گره‌ای بیرون آمده‌اند و به گره‌ای دیگر درمی‌آیند، نمایانیده می‌شوند.
گره‌ها گاه دارای برچسب یا برچسب‌هایی‌اند. گره‌ای برچسب‌دار شی‌ای با داده‌هایش را می‌نمایاند (داده‌ها با برچسب‌ها نشان داده می‌شوند). دو گرهٔ یک لبه، سرهای لبه نامیده می‌شوند و لبه، اُفتان یا فُتان بر این گره‌ها خوانده می‌شود. اگر v و w دو گره باشند، لبه افتان با (v,w) نمایانیده می‌شود. هم‌چنین دو گرهٔ v و w در گرافی همسایه نامیده می‌شوند اگر گراف دارای لبهٔ (v,w) باشد. همین گونه، در یک گراف، همسایگی یک گره، زیرگرافی دربردارنده‌های همهٔ همسایگان گره است.
درجهٔ یک گره شمار یال‌های افتان بر این گره است. گره‌ای جدا (تنها) گره‌ای است با درجهٔ صفر (گره‌ای که سر هیج یالی نیست). گره‌ای برگ است که درجه‌اش یک باشد. برای گره‌ای در گرافی باسو درون‌درجه و برون‌درجه انگاشته می‌شود. دورن‌درجه شمار یال‌های افتانی است که به گره می‌روند و برون‌درجه شمار یال‌هایی است که از گره بیرون می‌آیند. چشمه گره‌ای است با درون‌درجهٔ صفر و چاه گره‌ای است با برون‌درجهٔ صفر. گره‌ای تک‌تافتی گره‌ای است که همسایگانش یک گروهک را بسازند. در یک گروهک همهٔ جفت گره‌ها همسایه‌اند. در یک گراف، گره‌ای جهانی است که همسایهٔ همهٔ گره‌های دیگر باشد.
گره‌ای برش است که برداشتنش گراف را ناهمبند کند. مجموعه‌ای از گره‌ها که برداشتنشان گراف را به تکه‌های کوچک ناهمبند کند جداگر گفته می‌شود. گرافی k-گره-همبند است اگر کمتر از k گرهٔ آن را برداریم، گراف هم‌چنان همبند می‌ماند. یک مجموعه ناوابسته از گره‌ها دربردارندهٔ گره‌هایی است که هیچ جفتی از این گره‌ها با هم همسایه نیستند. به مجموعه‌ای از گره‌ها که دربردارندهٔ دست کم یک سر از هر لبه در گراف است، پوشا کفته می‌شود.
موش ورامین
موش ورامین ("Nesokia indica") نام جونده‌ای است از خانوادهٔ موش‌سانان (Muridae) که بیشتر در بیشه‌زارهای آسیایی یافت می‌شود.
این موش از گونه‌های جانوری موجود در شهر تهران است.
رقیه (نام کوچک)
رُقَیّه یکی از نام‌های زنان در عربی است. رقیه ممکن است یکی از این افراد باشد:
کشف‌اسرار
کشف‌اسرار کتابی از سید روح‌الله خمینی است که در اوایل دهه ۱۳۲۰ خورشیدی و پس از پایان حکومت پهلوی اول تألیف شده‌است (در سال ۱۳۲۳ خورشیدی و پس از درگذشت رضاشاه پهلوی).
این کتاب ردیه‌ای است بر جزوه‌ای که در سال ۱۳۲۲ در نقد عقاید شیعه امامیه، در هفته‌نامه پرچم، از علی‌اکبر حکمی‌زاده و با عنوانِ اسرار هزار ساله به چاپ رسیده بود.
در کتاب کشف اسرار، روح‌الله خمینی بیان نموده‌است که امام دوازدهم مسؤولیت حفظ امت را به مجتهدان واگذار کرده‌است؛ هر چند مجتهدان باید خود را از دولت دور نگه دارند و آن را چون شر لازم قلمداد و تحمل نمایند. خمینی در کشف‌اسرار اقتدار سیاسی عالی برای علما در نظر می‌گیرد، اما تنها هنگامی می‌بایست آن را به کار بندند که حکومت آشکارا به حریم شریعت تجاوز می‌کند. خمینی در این کتاب می‌نویسد:
فضاپیمای آپولو
فضاپیمای آپولو از سه قسمت تشکیل شده بود،تا بتواند قبل از پایان دهه ۶۰، هدف فرود فضانوردان آمریکایی بر ماه در برنامه فضایی آپولو را فراهم کند، و آنان را به سلامت به زمین برگرداند. این فضاپیمای یک‌بار مصرف از ترکیب سفینه فرماندهی و خدمات آپولو و ماه‌نشین آپولو تشکیل شده است. دو بخش دیگر به چینش نهایی فضاپیما افزوده می‌شوند: یک آداپتور فضاپیما و ماه‌نشین که برای قرار گیری ماه‌نشین و همچنین متصل شدن سفینه فرماندهی به موشک ساترن طراحی شده است، و یک سیستم پرتاب فرار که خدمه را در شرایط اورژانسی از موشک دور می‌کند.
طراحی، بر اساس نزدیک شدن به مدار مورد نظر ماه صورت گرفت: فضاپیمای دو قسمتی به سمت ماه فرستاده می‌شد و به مدار ماه می‌رفت. درحالی که ماه‌نشین جدا می‌شد و بر روی سطح ماه فرود می‌آمد، سفینه فرماندهی و خدمات در مدار باقی می‌ماند. این دو قسمت یکدیگر را در مدار ماه ملاقات می‌کردند و سفینه فرماندهی و خدمات، خدمه را به زمین باز می‌گرداند. تنها بخشی از سفینه که به همراه خدمه به زمین بازمی‌گشت، سفینه فرماندهی بود.
سیستم پرتاب فرار به محض رسیدن فضاپیما به نقطه‌ای که دیگر بدان نیازی نبود، حذف می‌شد و آداپتور فضاپیما و ماه‌نشین تا مراحل بالاتر به سفینه متصل می‌ماند. دو بخش اضافی بدون سرنشین، یک ماه‌نشین بدون سرنشین، و یک سفینه فرماندهی و خدمات سرنشین‌دار؛ به وسیله موشک ساترن IB به مدار نزدیک زمین منتقل می‌شد. موشک بزرگتر ساترن ۵، دو بخش اضافی را تا مدار بالای زمین حمل می‌کرد و سفینه فرماندهی و خدمات را به مدار ماه می‌رساند، از این موشک در یک ماموریت سرنشین‌دار در مدار نزدیک زمین و ۸ ماموریت سرنشین‌دار در مدار ماه استفاده شد.
سازمان آزادی‌بخش فلسطین
سازمان آزادی‌بخش فلسطین به‌اختصار ساف (به ، به اختصار م.ت.ف) کنفدراسیونی از احزاب فلسطینی است که در سال ۱۹۶۴ میلادی تأسیس شده و در بیشتر کشورهای جهان به عنوان نماینده رسمی مردم فلسطین شناخته می‌شود. سازمان آزادی‌بخش فلسطین از سال ۱۹۷۴ در سازمان ملل نیز عضویت دارد. ساف و دولت اسرائیل در سال ۱۹۹۳ به‌طور متقابل یکدیگر را به رسمیت شناخته‌اند.
ساف در مه ۱۹۶۴ میلادی در بیت المقدس پس از یک توافق بنیادین کشورهای عربی در اجلاس سران اتحادیه عرب سال قبل، توسط مجلس ملی فلسطین تأسیس شد.
مجلس ملی فلسطین نهاد قانون‌گذاری این سازمان است که هر دو سال یکبار تشکیل جلسه می‌دهد و کمیته اجرایی ۱۸ نفره آن را تعیین می‌کند. محمود عباس رئیس کمیته اجرایی سازمان پس از مرگ یاسر عرفات در سال ۲۰۰۴ تاکنون است.
اتحادیه عرب در ۱۹۷۴ میلادی این سازمان را تنها نهاد مشروع برای نمایندگی مردم فلسطین دانست و به عضویت خود پذیرفت. در نوامبر همین سال ساف به عنوان عضو ناظر سازمان ملل متحد پذیرفته شد. در ژانویه ۱۹۷۶ شورای امنیت سازمان ملل اجازه شرکت نماینده آن را در جلسات شورای امنیت -بدون حق رأی- صادر کرد. حقی که معمولاً فقط مختص اعضای سازمان ملل است.
در سال ۱۹۹۳ تحول مهمی در سیاست‌ها راهبردی این سازمان و روابط آن با اسرائیل ایجاد شد. یاسر عرفات در نامه‌ای رسمی به اسحاق رابین، اسرائیل را به رسمیت شناخت و رابین، نخست‌وزیر اسرائیل، نیز در جواب ساف را به عنوان نماینده مردم فلسطین به رسمیت شناخت.
ساف با بسیاری از کشورهای جهان روابط رسمی دیپلماتیک دارد و سفارتخانه‌ها و نمایندگی‌های این سازمان معمولاً با نام فلسطین شناخته می‌شوند. پس از صدور اعلامیه استقلال فلسطین در سال ۱۹۸۸ نمایندگی این سازمان در سازمان ملل نام خود را از «سازمان آزادی‌بخش فلسطین» به «فلسطین» تغییر داد و در سال ۱۹۹۸ حق شرکت در بحث‌های مجمع عمومی -بدون حق رأی- نیز به آن اعطا شد. در سال ۲۰۱۲ مجمع عمومی سازمان ملل در قطعنامه ۶۷/۱۹ با ۱۳۸ رأی موافق و ۹ رای مخالف (عدم حضور ۴۱ دولت در جلسه) موقعیت فلسطین را از «نهاد ناظر غیرعضو» به عضویت «دولت ناظر غیرعضو» تغییر داد. این موقعیت مشابه موقعیت سریر مقدس در سازمان ملل است. این قطعنامه توسط بسیاری به عنوان شناسایی دوفکتوی فلسطین به عنوان یک کشور از سوی سازمان ملل تعبیر شد.
به دنبال مخالفت سازمان ازادی بخش فلسطین با معامله قرن،دولت ترامپ با هدف تحت فشار قرار دادن فلسطینی ها دستور داد دفتر نمایندگی این سازمان در واشینگتن بسته شود.
اتحادیه عرب به دنبال بسته شدن نمایندگی ساف در واشینگتن بیانیه ای صادر کرد و آن را محکوم و آن را یکی از سیاست های ضد فلسطینی آمریکا نامید.
برادران مارکس
برادران مارکس پنج برادر کمدین آمریکایی بودند که از دهه ۱۹۲۰ تا دهه ۱۹۶۰ در نمایش وودویل و سینما و تلویزیون کار می‌کردند.
خانواده برادران مارکس از یهودیان آلمانی‌تبار ساکن نیویورک بودند. آنان در اصل شش برادر بودند که اولی (مانفرد) در کودکی درگذشت. از پنج تن باقی‌مانده گروچو و هارپو و چیکو معروف‌تر بودند و زیپو و گامو چندان مورد توجه تماشاگران نبودند. آنان از کودکی به نواختن موسیقی و شرکت در نمایش‌های ودویل پرداختند. در ۱۹۲۹ قراردادی با شرکت فیلم‌سازی پارامونت پیکچرز امضا کردند و بازیگر سینما شدند. پس از بازی در چندین فیلم از شرکت‌های پارامونت و آر.ک.ئو و مترو گلدوین مایر، در ۱۹۴۱ اعلام کردند که «برادران مارکس» دست از بازیگری بر می‌دارند، اگرچه پس از آن نیز برخی از برادران گاه در فیلم و تلویزیون ظاهر می‌شدند.
شوخی‌های زبانی برادران مارکس (به ویژه گفته‌های گروچو) همراه با شیطنت آن‌ها (به‌ویژه کارهای هارپو که در فیلم‌ها سخن نمی‌گفت) و لهجه ایتالیایی‌نمای چیکو شخصیتی ویژه به این گروه داده بود و فیلم‌های آنان بر کمدین‌های پس از آن‌ها تأثیر زیادی داشت.
کالج سن آنتونیو
کالج سن آنتونیو یکی از کالج‌های چهار ساله ایالت تگزاس در ایالات متحده آمریکا می‌باشد.
این کالج در سال ۱۹۲۵ تأسیس گشت و تا مقطع کارشناسی مدارج ارائه می‌دهد.
این کالج که در شهر سن آنتونیو قرار دارد در پاییز سال ۲۰۰۹ بیش از ۲۲۰۰۰ دانشجو ثبت نام بعمل آورد.
این کالج یکی از ۵ دانشگاه سامانه کالج‌های آلامو است.
کالج سن آنتونیو در ۱۹۲۵ تأسیس گردید.
این موسسه کهنترین موسسه آموزش عالی از نوع کالج در تگزاس است.
از دانش آموختگان این موسسه می‌توان دیک اسکوبی (فرماندهٔ فضاپیمای چلنجر) را نام برد.
تره
تره یا گندنا کوچک‌ترین هموند خانواده پیازهای خوراکی است که در آسیا (از جمله ایران و افغانستان)، اروپا و آمریکای شمالی می‌روید. در آشپزی برگ آن به‌دلیل طعم ملایم‌تر از سیر و پیاز، کاربرد بیشتری دارد.
این گیاه در آشپزی اروپا چندان شناخته شده نیست و حتی برخی ایرانیان اروپا آن را با پیازچه یکی می‌انگارند. اما در ایران بسیار استفاده می‌شود. در افغانستان با نام گندنه مشهور است و یک نوع نان (بولانی) با آن تهیه می‌کنند.
در جنوب ایران این گیاه وحشی و خوش‌بو به «میلو» Miloo معروف است و مصرف خوراکی در نان‌های محلی دارد، این گیاه به‌طور خودرو در گندم زارها می‌روید.
سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران
سازمان صنایع دفاع جمهوری اسلامی ایران با نام اختصاری ساصد در زمینه طراحی و تولید تجهیزات نظامی برای نیروهای مسلح ایران فعالیت می‌کند که یکی از سازمان های وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح است. تصدی این سازمان تا سال ۱۳۹۶ بر عهده سردار سرتیپ پاسدار قاسم تقی‌زاده بوده است.
صنایع نظامی ایران تحت عنوان قورخانه در سال ۱۳۰۴ ه‍.ش با تولید تفنگ برنو در مرکز شهر تهران (توپخانه) فعالیت خود را آغاز نمود. از حدود سال ۱۳۲۰ اداره تسلیحات در محل مهمات سازی فعلی تأسیس شد و حدود ۶ سال بعد کارخانه مسلسل سازی در خیابان پیروزی به عنوان اداره مرکزی تسلیحات راه اندازی گردید. از حدود سال ۱۳۴۰ ساختار اداری تسلیحات نیز دگرگون و به سازمان صنایع نظامی تغییر نام داد و با خرید تکنولوژی تولید فشنگ‌های ۷٫۶۲، تفنگ ژ۳، تیربار ام ژ۳، خطوط تولید باروت و مواد منفجره در سه مجموعه (مهمات سازی، مسلسل سازی و شیمیایی پارچین) فعالیت‌های تولیدی خود را گسترش داد.
وبگاه رسمی سازمان صنایع دفاع ایران
بخش‌های خودمختار اسپانیا
بخش خودمختار اسپانیا نخستین تقسیم‌بندی در پادشاهی اسپانیا است که بنابر قانون اساسی اسپانیا ایجاد شده‌است. ماده دوم از قانون اساسی اسپانیا خودگردانی را حق «گروه‌های قومی و بخش‌های مختلف» می‌داند و بر «اتحاد پایان‌ناپذیر ملت اسپانیا» تأکید می‌کند. هم‌اکنون اسپانیا ۱۷ بخش خودمختار و ۲ شهر خودمختار دارد.
چنانچه گفته شد، اسپانیا ۱۷ بخش خودمختار دارد:جزیره‌های زیر نیز جزء شهرهای خودمختار به‌شمار آمده‌اند:
تقسیمات کشوری اسپانیا
استانهای اسپانیا از ۱۸۳۳ بدون تغییر باقی مانده‌اند. اسپانیا ۵۰ استان دارد. قانون اساسی ۱۹۷۸ اسپانیا فرمان به تأسیس بخش‌هایی خودمختار در کشور اسپانیا داده است. این قانون در بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ اجرا شد و ۱۷ بخش خودمختار هریک شامل یک یا چند استان درست شد. برای نمونه ناحیه اکسترمادورا از دو استان کاسرس و باداخوس تشکیل شده‌است. کوچکترین واحد کشورداری در اسپانیا دهستان است. اسپانیا ۸۱۰۸ دهستان دارد. همچنین یک یا چند دهستان با هم تشکیل یکایی به نام شهرستان یا شورای جزیره و غیره (بسته به تصمیم پارلمان بخش خودمختار و اینکه دهستانها در خشکی باشند یا در جزیره) می‌دهند. سئوتا و ملیله در این میان یکتا هستند. آن‌ها به‌طور رسمی جزئی از نقاط حاکمیتی شمال آفریقا (plazas de soberanía del norte de Africa) هستند. استاندارد ایزو آن‌ها را جدا از هم تقسیمبندی کرده‌است، هرچند که شاید با معناتر باشد که آن‌ها به عنوان یک منطقه فهرست شوند. سئوتا و ملیله هر کدام یک دهستان هستند. در گذشته سئوتا در استان کادیز و ملیله در استان مالگا قرار داده می‌شد.
این تقسیم‌بندی در قانون اساسی اسپانیا آمده است. شهرستانها در اداره امور داخلی خود مجازند؛ استانها برای انجام کارهای دولتی طراحی شده‌اند. سیستم پنجاه استانی کنونی -با تغییرات جزئی- همان است که در سال ۱۸۳۳ توسط خاویر د بورگوس طراحی شد.
در گذشته استانها از اهمیت بیشتری برخوردار بودند ولی از زمان آمدن سامانه بخش‌های خودمختار، استانها قدرت کمتری داشته‌اند. بیشتر استانها بر اساس مرکزشان نامگذاری شده‌اند به جز آلابا، آستوریاس، بیسکای، کانتابریا، گیپوسکوا، جزایر بالئارس، لاریخا و نابارا.
هفت استان به دلایل تاریخی خود بخش خودمختار نیز هستند: آستوریاس، جزایر بالئارس، کانتابریا، لاریخا، مادرید، مورسیا و نابارا.
ریشه تابع
در ریاضیات، ریشه یا صفر تابع "f" ("f" می‌تواند تابع حقیقی مختلط یا تابع برداری باشد) عددی است مانند "x" از دامنه تابع بطوری که مقدار تابع به ازای "x" صفر شود یا به عبارت دیگر داشته باشیم:
مارگارت میچل
مارگارت مانرلین میچل مارش (زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۰۰ - درگذشتهٔ ۱۶ اوت ۱۹۴۹) که بیشتر با عنوان مارگارت میچل شناخته می‌شود، نویسنده و روزنامه‌نگار زن آمریکایی بود. میچل در طول زندگی‌اش یک رمان با موضوع جنگ داخلی آمریکا به نام "بربادرفته" منتشر کرد. مارگارت به‌خاطر این رمان موفق به دریافت جایزهٔ کتاب ملی در سال ۱۹۳۶ و جایزهٔ ادبی پولیتزر در سال ۱۹۳۷ شد. در سال‌های اخیر، یک مجموعه از نوشته‌های دوران نوجوانی میچل با عنوان "لاست لایسن" منتشر شده‌است. یک مجموعه از مقالاتی که توسط میچل در "نشریهٔ آتلانتا" منتشر شده بود، در یک کتاب بازچاپ شده‌است.
مارگارت میچل در آتلانتا در ایالت جورجیا زاده شد.
او تحصیلات خود را در رشتهٔ پزشکی ادامه داد، اما به علت مرگ مادر، آن را نیمه‌کاره گذاشت و به روزنامه‌نگاری پرداخت.
او در سال ۱۹۲۶ شروع به نوشتن رمان "بربادرفته" کرد که سرانجام در سال ۱۹۳۶ چاپ شد و به‌سرعت به ۱۶ زبان ترجمه شد.
مارگارت هنگامی که با همسرش به تماشای فیلم یک داستان کنتربری می‌رفت با یک اتومبیل که با سرعت بالا در حال گذر بود تصادف کرد. او ۵ روز بعد در بیمارستان گریدی درگذشت.
راننده هاگ گراویت بعد از اتمام شیفتش مشغول رانندگی بود که با میچل تصادف کرد و دستگیر شد. گراویت به علت مستی و سرعت بالا و رانندگی در خلاف جهت جریمه شد و به ۱۸ ماه حبس محکوم شد. او در سال ۱۹۹۴ در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
میچل در قبرستان اکلند جورجیا به خاک سپرده شد. همسرش هم بعد از مرگ در کنار او به خاک سپرده شد.
فرودگاه بین‌المللی دالس واشینگتن
فرودگاه بین‌المللی دالس واشینگتن فرودگاهی بین‌المللی است که در ۴۰ کیلومتری غرب شهر واشینگتن دی سی در ایالت ویرجینیا واقع شده‌است.
بیش از ده شرکت هواپیمایی آمریکایی و بیش از ۲۰ شرکت هواپیمایی از دیگر نقاط جهان مسافران را بین فرودگاه دالس و شهرهای مختلف جهان جابجا می‌کنند. این فرودگاه مقر اصلی شرکت هواپیمایی یونایتد در شرق آمریکا است و این شرکت بیشترین تعداد مسافران را در این فرودگاه جابجا می‌نماید.
پایانه اصلی این فرودگاه توسط ایرو سارینن طراحی گردید.وب‌گاه فرودگاه
شکر
شِکَر (در فارسی افغانستان: شَکَر یا بوره ) ماده‌ای است خوراکی با "فرمول شیمیایی C12-H22-O11" و به صورت عام به تمامی مواد شیرین گفته می‌شود. شکر شامل گلوکز، فروکتوز، گالاکتوز است که در بسیاری از گیاهان، میوه‌ها و لبنیات و … وجود دارد.
نزدیک به ۸۰٪ از شکر تولیدی در جهان از نیشکر و مابقی از چغندر قند به‌دست می‌آید. برزیل به‌تنهایی حدود نیمی از شکر دنیا را تولید می‌کند.
شکر یک ماده جامد و شیرین است.
نیشکر گیاه بومی جنوب شرق آسیا و جنوب آمریکا است. شکر در دوران باستان در شبه‌قاره هند اما در آن زمان عرضه آن به صورت گسترده و با قیمتی ارزان نبوده از همین رو عسل به عنوان شیرین‌کننده در اکثر نقاط جهان مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.
شربت حاصل از عصاره‌گیری از نیشکر یک نوشیدنی محلی و غیر مهم بود تا اینکه تاجران مسلمان با آوردن نیشکر از هند به نقاط گرمسیری از جمله مصر بعدها توانستند از شیره آن کریستال شکر را بسازند و با روش‌های مختلف آن را خالص‌سازی کنند.
پس از کریستال‌سازی، به تدریج شکر در تهیه غذاها، دسرها و شیرینی‌جات در کشورهای اسلامی و سپس چین به کار رفت. با این حال شکر تا قرن هجدهم میلادی همچنان در اروپا جزو کالاهای لوکس و تجملی به حساب می‌آمد.
اولین کارخانجات صنعتی شکر گیری در قرون ۹ و ۱۰ میلادی در کشورهای اسلامی خاورمیانه بوجود آمدند که در ابتدا توسط نیروی توربین آب و بعدها توسط توربین باد کار میکردند. این کارخانجات بهمراه محصول شکر بتدریج از طریق اندلس به کشورهای اروپایی معرفی شدند.
واژهٔ "شکر" در فارسی از واژهٔ sharkara در زبان سانسکریت گرفته شده‌است. سپس به صورت "سکر" از فارسی به عربی راه یافته و از عربی به زبان‌های اروپایی وارد شده‌است.
در زبان هندی به کریستال «خاندا» گفته می‌شود که ریشه «قند» در فارسی و «Candy» در انگلیسی است. ویکی‌پدیای انگلیسی
یومیوری شیمبون
روزنامه یومیوری شیمبون پر تیراژترین روزنامه جهان، روزنامه ای ژاپنی است که در توکیو، اوزاکا، فوکوکا و دیگر شهرهای عمده و مهم ژاپن منتشر می‌شود.
این روزنامه در سال ۱۸۷۴ بنیان نهاده شد و در حال حاضر با تیراژ حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون نسخه در روز (بسته به رویدادهای مهم روز) پرتیراژترین روزنامهٔ جهان است. این روزنامه در دو نوبت صبح و عصر چاپ می‌شود. تیراژ این روزنامه در سراسر ژانویهٔ ۲۰۰۲ به رقم بی سابقهٔ ۱۴ میلیون و ۳۲۳ هزار و ۷۸۱ نسخه رسید. این روزنامه ویرایش‌های محلی متعددی دارد و در میان سه روزنامهٔ بزرگ ژاپن دارای موضعی راستگرا- ملی گرا است.
یومیوری شیمبون دارای ضمیمه‌های روزانهٔ مختلفی است و در سبک نگارش به شیوهٔ معمول در غرب عمل می‌کند و در حقیقت متاثر از سبک ژورنالیسم روزنامه‌های آمریکایی در اوایل قرن بیستم است و با تعصب این سبک را در همه صفحاتش دنبال می‌کند.
این روزنامه متعلق به قشر شاغل ژاپن است و در حقیقت اکثر مخاطبانش را نسل دوم ژاپن تشکیل می‌دهند. یومیوری روزنامهٔ بسیار حجیمی است که مطالب گوناگونی از جمله خبر، ورزش، سیاست، علم و تکنولوژی، هنر و سینما و جهان را پوشش می‌دهد اما عمده موفقیت این روزنامه را باید مرهون توجه به مسایل شهری و توجه عمیق به موضوعات روز مردم دانست.
یومیوری شیمبون با توجه به قیمت روزنامه در ژاپن و تیراژ میلیونی و همچنین مساعدت‌های دولتی، موسسهٔ بسیار پردرآمدی است و مجموعه‌های مختلف فرهنگی و اقتصادی را زیرنظر دارد که از این میان می‌توان به تیم حرفه‌ای بیسبال «یومیوری جایانت» که اولین تیم حرفه‌ای بیسبال در ژاپن است اشاره کرد. این مجموعه‌ها علاوه بر این که درآمدزایی دارند بر محبوبیت روزنامه نیز می‌افزاید که در نهایت در جذب مخاطب بیشتر کمک می‌کند. یومیوری شیمبون در قطع متوسط و به صورت تک رنگ منتشر می‌شود.
بلاساغون
بَلاساغون (نام‌های دیگر: بلاسغون، بلاساقون) شهری کهن در سغد بود که بعدها از تختگاه‌های خاقان‌های آسیای میانه شد و بازمانده‌های آن در محدودهٔ قرقیزستان کنونی قرار دارد. این شهر توسط مردم ایرانی‌تبار سغد بنیاد شد و زبان سغدی دست کم تا سدهٔ ۱۱ میلادی در آن رواج داشت.
دربارهٔ جای دقیق این شهر اختلاف وجود داشته است، اما از پژوهش‌هایی که در سدهٔ ۲۰ به انجام رسید چنین برمی‌آید که بلاساغون در گسترهٔ رودخانهٔ چو نهاده است. بارتولد که خود در این نواحی به پژوهش پرداخته این گمانه را مطرح می‌کند که بلاساغون در محل ویرانه‌های کنونی آق پشین در منطقهٔ فرونزه قرار داشته است. به نوشتهٔ او ویرانه‌های بورانه در تُقماق قدیم، که در پنج-شش کیلومتری این ویرانه‌ها نهاده بوده است، نیز بخشی از بلاساغون کهن بوده است. گویا بورانه تلفظ قرقیزی واژهٔ تازی مناره است.
بلاسغان گویه سغدی و پهلوی از برا =بالا + سگان از سکا آخشیج سکان نیمروز ست به بلاسگان اذربایجان و اران نیز بلاسگان برای همین گفته میشد در سغدی و پهلوی گ و غ و ج جاگزین هم میشدند-
جوینی دربارهٔ تاریخ و چگونگی بنای این شهر روایتی افسانه‌ای به دست می‌دهد. به نوشتهٔ او: در سده‌های نخستین اسلامی بلاساغون تختگاه خاقان ترکش بود. چون این خاقان ترکش نسب خود را به افراسیاب اسطیری می‌رسانید، بعدها در متون فارسی و تازی دورهٔ اسلامی دودمان شاهی او آل افراسیاب خوانده می‌شد.
هارون بغراخان قراخانی(۳۹۲) و طغان‌خان قراخانی(۴۰۴) آن را تختگاه خویش کردند. آوازهٔ بلاساغون در این زمان چندان بلند بود که عین‌القضات همدانی در یکی از نامه‌های خود از آن چنین یاد کرده است:
به نوشتهٔ کاشغری، مردم بلاساغون در این زمان به زبان‌های سغدی و ترکی سخن می‌گفته‌اند.
زمان دقیق پایان یافتن زندگی شهرنشینی در بلاساغون روشن نیست، اما به نظر می‌رسد این موضوع ربطی به فرایند خشکسالی عمومی ترکستان نداشته باشد. چنین می‌نماید که پایان یافتن زندگی شهرنشینی در بلاساغون، همچون دیگر شهرهای گسترهٔ رود چو و ایله، نتیجهٔ سیاست مغولان در تخصیص گسترهٔ این دو رود به کوچ‌نشینان و راندن مردمان شهرنشین به نواحی دیگر باشد.
در نیمهٔ سدهٔ ۱۳، خان‌های خوقند بر آن شدند که زندگی شهری را در بلاساغون بازگردانند، اما این شهر دیگر هرگز رونق گذشته را بازنیافت.
مهم‌ترین اثر به‌جامانده از معماری بلاساغون، مناره‌ای است که چه بسا در روزگار قراخانیان بنا شده است.
هری پاتر و سنگ جادو (بازی ویدئویی)
هری پاتر و سنگ جادو یک بازی ویدئویی است که در سال ۲۰۰۱ توسط شرکت الکترونیک آرتز به بازار آمد.دانش‌آموزان: معلمان: بقیه:
هری پاتر در سال اول مدرسه جادوگری هاگوارتز است و از همان اول با مشکلات عجیبی روبه رو می‌شود
کشتی‌دم
کَشتیدُم یک پیکر آسمانی جنوبی است. چون پیکرآسمانی کشتیدم در بخشی از صورت راه کاهکشان قرار دارد از لحاظ خوشه‌های باز غنی است مانند:
سهیل دانش‌اشراقی
سهیل دانش اشراقی (زاده اسفند ۱۳۶۲ ،تهران) طراح صحنه و لباس ِسینما و تئاتر، طراح داستان مصور، مدیر هنری بازی‌های رایانه‌ای و گیتاریست اهل ایران است. وی برنده سیمرغ بلورین طراحی صحنه در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روزی روزگاری آبادان است.
متولد سال ۱۳۶۲ است و کارشناسی گرافیک خود را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران گرفت. وی فعالیت خود را به عنوان کاریکاتوریست در سال ۱۳۷۵ با همکاری در مجلات کیهان کاریکاتور، طنز و کاریکاتور، توانا، همشهری، جام جم، حیات نو، سروش جوان، دوست و روزنامه ایران آغاز نمود.
دانش اشراقی فعالیتش را در زمینه پویانمایی در سال ۱۳۷۵ در پروژه‌های پویانمایی جمشید و خورشید، آریو، سفر به سرزمین دور آغاز کرد. وی در زمینه‌های گوناگون گرافیک و طراحی فعالیت دارد. چهارمین نمایشگاهی انفرادی آثار وی در خانه کاریکاتور ایران برگزار شده‌است.
سهیل دانش اشراقی در زمینه طراحی فضا و شخصیت بازی‌های رایانهٔ ایرانی مانند سوشیانت فعالیت داشته و همچنین مدیریت هنری بازی‌های و آسمان دژ را نیز عهده‌دار بوده‌است.
او به عنوان طراح کانسپت و استوری برد، کار خود را در سینمای ایران با فیلم راه آبی ابریشم آغاز کرد. در فیلم‌ها و سریال هایی همچون بادیگارد، سریال ماه‌تی‌تی، به وقت شام و ... طراح کانسپت بود. او همچنین عضو تیم طراحی کانسپ فیلم‌های خارجی‌ای همچون کرمپوس, نینگیو و ... نیز بوده است.
طراحی صحنه و لباس را از سال ۱۳۹۵ با تئاتر‌های: لامبورگینی، موزیکال الیور توئیست، مرد بالشی، نفرین قحطی‌زدگان و... آغاز کرد. از آثار او در سینما در سمت طراح صحنه میتوان به فیلم‌های سینمایی مسخره‌باز، روز صفر و روشن اشاره کرد. او برای فیلم های مسخره باز و روز صفر کاندید دریافت سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر و برای روزی روزگاری آبادان برنده این جایزه شد.
او همچنین در سال ۱۳۹۹ اولین رمان خود با نام نرفتن را منتشر کرد.
آن سوی پرچین
آن سوی پرچین یک پویانمایی محصول سال ۲۰۰۶ کشور آمریکا است.
داستان دربارهٔ یک راکون به نام آرجی است که قصد دارد تمام ذخیرهٔ زمستانی دوستش که یک خرس است را بدزدد. اما حین این کار خرس از خواب بیدار می‌شود و آرجی که هول شده‌است باعث می‌شود که همهٔ غذاها از غار که بالای کوه است سقوط کند و نابود شود. خرس او را تهدید می‌کند که اگر تا کامل شدن ماه غذاهایم را برنگرداندی تو را می‌خورم. آرجی حیران زده از غار خارج می‌شود و ناگهان گروهی از جانوران را می‌بیند و تصمیم می‌گیرد با تحریک آنها که غذای انسانها بسیار خوب است و… آن‌ها را وادار به جمع کردن غذا کند تا ناگهان شبانه فرار کند…
میکروسکوپ (ابهام‌زدایی)
منظور از میکوسکوپ یکی از موارد زیر است:
آبشار شیرآباد
آبشار شیرآباد در ۶ کیلومتری جنوب شهر خان‌ببین و در میان جنگلی بسیار زیبا واقع شده‌است. تعداد این آبشارها به هفت می‌رسد. در نزدیکی آن‌ها چندین غار نیز وجود دارد. غارهای این جنگل به دیو سپید و سمندر معروف‌اند. ارتفاع بلندترین آبشار ۲۵ متر است.
گونه در معرض انقراض سمندر گرگانی (یا سمندر غارزی ایرانی) در غارهای شیرآباد زندگی می‌کند.
استان ساراگوسا
ساراگوسا یا ثاراگوثا یا زاراگوزا استانی در شمال اسپانیا، در مرکز بخش خودمختار آراگون است.
این استان هم‌مرز با استان‌های لیدا، تروئل، گوادالاخارا، سوریا، لاریوخا، نابارا و هوئسکا است.
مرکز استان شهر ساراگوسا است.
جمعیت این استان ۸۸۰٬۱۱۸ نفر است (۲۰۰۳) که از این میان سه چهارم در شهر ساراگوسا ساکن هستند. مساحت استان ۱۷٬۲۷۴ کیلومتر مربع است و ۲۹۲ دهستان دارد که بیش از نیمی از آنها دهکده‌های با کمتر از ۳۰۰ نفر هستند.
اردشیر رستمی
اردشیر رستمی (زادهٔ ۲۶ مرداد ۱۳۴۹) کاریکاتوریست، تصویرساز، مجسمه‌ساز، معمار، طراح لباس، شاعر و بازیگر ایرانی است. رستمی به عنوان بازیگر با بازی در سریال شهریار به شهرت رسید.
قبل از این‌که بازیگری را تجربه کند، کاریکاتورهایش در نشریات مختلف چاپ می‌شد و در این زمینه هم تبحر خود را نشان داده بود. آثار کاریکاتور، تصویرگری و نقاشی او در کتاب‌های "دیگ دودزده"، "تیله‌ها"، "شب هزار و دوم"، "شهروند خط صفر"، "اناری‌ها"، "آفتاب مهتاب: قصه‌های پریان از سرزمین کره"، "گؤی اوزو داش ساخلاماز"، "به شیوهٔ همهٔ مادران‌ام"، "یاغیشلی نغمه"، "تلنگر"، "اردشیرنامه: طرح‌ها و نوشته‌ها" و "کشکول تحت ویندوز" چاپ شده است. در پیشهٔ بازیگری، به عنوان دورانِ جوانی شهریار در مجموعه تلویزیونی شهریار به کارگردانی کمال تبریزی، در نارنجی‌پوش به کارگردانی داریوش مهرجویی، لانتوری به کارگردانی رضا درمیشیان نیز نقش داشته‌است. رستمی از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
ابن اثیر
ابن اثیر ممکن است به افراد زیر اشاره داشته باشد:
مخزومیان
مَخزومیان شاخه‌ای از قریش و از فرزندان مخزوم بن یقظة بن مرة بن کعب بن غالب بن فهر می‌باشند. ایشان سپاهی‌گری قریش را انجام می‌دادند.
بنی مخزوم به تبار مخزوم بن یقظة بن مرة بن کعب گفته می‌شد. که نسب آنها در جد ششم پیامبر، مرة بن کعب ، با هم مشترک است. مخزوم فرزندانی به نام عمر، عامر، عمران و عمیره داشت.  آن‌ها پیش از اسلام در شهر مکه ، در همسایگی مسجدالحرام در دامنه کوه صفا ساکن بودند. برخی از درب های مسجدالحرام به نام باب بنی مخزوم خوانده می‌شوند.
ماهنامه صنایع هوافضا
ماهنامهٔ هوا فضا با نام کامل ماهنامه صنایع هوافضا نشریه‌ای علمی، خبری، تحلیلی می‌باشد که از سال ۸۴ در ایران شروع به کار نموده و توسط دانشمندان ایرانی و کارشناسان نوشته و چاپ می‌شود. این مجله اولین مجله فارسی زبان در این حوزه در ایران است. مجله هوافضا دارای محدودهٔ سنی خاصی نیست و می‌تواند برای هر کسی که علاقه مند به هوافضا باشد مفید باشد.
شبکهٔ پیام ایران /https://web.archive.org/web/20100302082511/http://teletext.irib.ir/
استان کادیس
کادیس (به اسپانیایی: Cádiz) (در متون اسلامی: قادص) استانی در جنوب اسپانیا، در جنوب غرب بخش خودمختار اندلس است.
این استان هم‌مرز با استان‌های هوئلبا، سبیا، مالاگا، دریای مدیترانه، اقیانوس اطلس، تنگه جبل‌طارق و قلمرو فرادریایی جبل‌طارق است.  مرکز استان شهر کادیس است.
۱٬۱۹۴٬۰۶۲ نفر در کادیس زندگی می‌کنند که از این میان نیمی در همسایگی خلیج کادیس ساکن هستند.
مساحت آن ۷٬۴۴۲ کیلومتر است.
این استان ۴۴ دهستان دارد.
این استان دربردارنده ۴۴ دهستان است. غیر از مرکز استان شهرهای مهم دیگر آن خِرِس و آلخسیراس، که توسط مسلمانان ساخته شدند، هستند.
صنعت بزرگ استان گردشگری از شهرهای دیگر غیرساحلی اسپانیا و نیز آلمان و انگلیس است.
در گذشته صنعت کشتی‌سازی آن در جهان معروف بود، اما اکنون به دلیل آمدن رقبایی مانند کره جنوبی و چین، این صنعت در بحران قرار گرفته است. در این استان صنعت مشروب‌سازی نیز فعال است. همچنین کارخانه‌های ایرباس و دلفی نیز در آن شعبه دارند.
استان کادیس کیلومترها ساحل دارد و بیشترین پرچم‌های آبی در بین همه استان‌های ساحلی اروپا. برخی از این ساحل‌ها نسبتاً وحشی هستند و از بخش‌های شهری دور هستند. این یکی از جاذبه‌های گردشگری ساحلی استان در برابر سایر نقاط شلوغ مدیترانه است. ساحل تاریفا ویژه موج‌سواران است و در طول سال به دلیل نزدیکی به تنگه جبل‌طارق باد خوبی در آن می‌وزد.
دهستان‌های اسپانیا
دهستان‌های اسپانیا دومین جز در تقسیمات کشوری اسپانیا پس از استان‌ها می‌باشد. هم‌اکنون اسپانیا ۸٬۱۰۸ دهستان دارد. هر دهستان جزئی از یک استان است و هر استان به نوبه خود جز یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است.
بر اساس تصمیم مجلس بخش خودمختار، هر بخش خودمختار می‌تواند به تعدادی دهستان نیز تقسیم شود. هر دهستان به‌طور میانگین ۵٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد، اما دامنه تغییرات زیاد است. پرجمعیتترین شهرستان اسپانیا شهر مادرید با ۳٬۰۱۶٬۷۸۸ (۲۰۰۲) نفر جمعیت است. درحالی‌که چندین دهستان نیز وجود دارند که جمعیتشان کم‌تر از ۱۰ نفر است. مساحت دهستان معمولاً بین ۲ تا ۴۰ کیلومترمربع است، هرچند که بعضی از دهستان‌ها تا ۴۰۰ کیلومترمربع مساحت دارند.
فهرست شهرها و روستاهای اسپانیا
هر شهرستان اسپانیا به طور میانگین ۵٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد، اما دامنه تغییرات زیاد است. پرجمعیت‌ترین دهستان اسپانیا شهر مادرید با ۳٬۱۲۸٬۶۰۰ (۲۰۰۶) نفر جمعیت است.
در حالی‌که چندین دهستان نیز وجود دارند که جمعیتشان کمتر از ۱۰ نفر است. جدول زیر ده تا از پرجمعیت‌ترین شهرستان‌های اسپانیا را نشان می‌دهد.
در اسپانیا ۲۲ شهر بیش از ۲۰۰ هزار نفر جمعیت دارند و ۳۳ شهر بی ۱۰۰ هزار و ۲۰۰ هزار و ۸۳ شهر بین ۵۰ هزار و ۱۰۰ هزار نفر جمعیت دارند. جدول زیر فهرست دهستان‌های اسپانیا را به همراه استان و بخش خودمختاری که دهستان در آن قرار دارد، نشان می‌دهد.
مجمع‌الجزایر
مجمع‌الجزایر یا «زنجیره جزیره‌گان» ، گروه یا زنجیره‌ای از جزیره‌ها است. به عبارت دیگر، مجمع‌الجزایر به‌شمار بسیاری جزیره در یک منطقه گفته می‌شود. زنجیره جزیره‌گان معمولاً در دریاهای آزاد یافت می‌شوند ولی گاهی هم ممکن است در کنار آن‌ها یک تکه زمین بزرگ نیز وجود داشته باشد؛ مثالی از این حالت اسکاتلند است که ۷۰۰ جزیره در پیرامون آن قرار دارند. مجمع‌الجزایرها اغلب آتشفشانی هستند و در درازای مناطق فرورانش یا تفتگاه‌ها تشکیل می‌شوند. اما فرآیندهای بسیار دیگری نیز ممکن است در تشکیل آن‌ها از جمله سایش و رسوب‌گذاری نقش داشته باشند.
بسته به خاستگاه زمین‌شناسی، پیدایش جزایر را می‌توان به «جزایر اقیانوسی»، «قطعات قاره‌ای» و «جزایر قاره‌ای» تقسیم کرد. جزایر اقیانوسی به‌طور عمده، خاستگاه آتشفشانی دارند. قطعات قاره‌ای وابسته به یک تودهٔ زمین هستند که به دلیل جابجایی تکتونیکی از یک تودهٔ قاره‌ای جدا شده‌اند. به مجموعه‌ای از جزایر که در نزدیکی ساحل قاره تشکیل شده‌اند جزایر قاره‌ای می‌گویند. هنگامی که آن‌ها از همان فلات‌قاره را تشکیل شده باشند نمایانگر ویژگی‌های همان فلات‌قاره هستند.
اندونزی، فیلیپین، ژاپن و نیوزیلند، جزایر بریتانیا، باهاما، یونان، هاوایی، آزور و نیویورک نمونه‌های خوبی شناخته‌ای از مجمع‌الجزایر هستند. پرجمعیت‌ترین مجمع‌الجزایر جهان در اندونزی است. مجمع‌الجزایری که بیشترین جزیره را در خود دارد در ساحل شرق سوئد است. که به دومین مجمع‌الجزایر بزرگ جهان در فنلاند وصل می‌شود.
شمال کانادا
شمال کانادا گستره شمالی کشور کانادا که بر اساس تقسیمات دولتی و سیاسی تعریف شده‌است.
، ویکی‌پدیای انگلیسی، ۱۳ فوریه ۲۰۰۸
شمال کانادا
تصدیق
تصدیق، حالتی است که در آن، ذهن چیزی را به چیز دیگر، نسبت می‌دهد و حکم می‌کند؛ مثلاً علم به این که «آتش سوزاننده است»، «سقراط انسان است» یا «جیوه فلز است». تصدیق همواره در قالب یک جمله خبری، بیان می‌شود. در برابر آن، (تصور) است؛ همچون: آتش، سقراط و جیوه... . به معنای روش درست درک و شناسایی مفاهیم می‌باشد.
در هر تصدیق، سه تصور وجود دارد: الف) تصور موضوع؛ یعنی آنچه که چیزی را به آن، نسبت داده می‌شود؛ مانند «آتش» در «آتش سوزاننده است».
ب) تصور محمول؛ یعنی آنچه که به موضوع، نسبت داده می‌شود؛ مانند تصور «سوزاننده» در مثال قبل.
ج) نسبت حکمیه؛ تصور نسبت بین محمول به موضوع که رابطهٔ آن دو را معین می‌کند.
اگر چه هر تصدیقی در مقام بیان، در قالب یک مرکب تام خبری، بیان می‌شود؛ اما باید توجّه داشت که تصدیق با لفظ مرکب تام خبری، متفاوت است و این دو همواره، مصداق مشترک ندارند. اولاً: حالاتی وجود دارد که تصدیق در قالب دو یا چند جمله، بیان شود (وحدت تصدیق و کثرت لفظ)؛ مانند: «فیل از موش، بزرگ‌تر است» مساوی است با «موش از فیل، کوچک‌تر است.» ثانیاً: حالتی وجود دارد که از یک جمله، دو یا چند تصدیق، فهمیده شود. وحدت لفظ و کثرت تصدیق، عموماً بر اثر ایهام و کژتابیاست.
تفاوت تصدیق و جمله، اساساً در این نکته، نهفته است که تصدیق، متعلّق به جهان ذهن، و جمله، مربوط به جهان زبان است؛ از این رو باید توجه داشت که مسئلهٔ صدق و کذب یا راست و دروغ بودن، در اصل، مربوط به پدیدهٔ تصدیق است؛ اما جمله در تقسیم اولیه خود، به بی‌معنی و بامعنی، تقسیم می‌شود و جملات بامعنی، بر دو قسم خبری و غیرخبری هستند و فقط جملات خبری از این جهت که بیانگر یک تصدیق هستند، می‌توانند صادق یا کاذب باشند.
القصبه
القصبه که به معنی مرکز است، فرم خاصی از شهر یا دژ است.
مکان زندگی فرمانروای محلی و جایی برای پناه بردن به هنگام تَکِ دشمنان بود. یک قصبه دیوارهای بلند بی پنجره دارد. تا می‌توانستند آن را بر بالای تپه‌ها می‌ساختند تا دفاع کردن از آن آسانتر شود. همچنین برخی از آنها بر ورودی بندرها ساخته می‌شدند.
ساختن قصبه به معنی توانگر بودن فرد سازنده بود. کمابیش همه شهرها قصبه داشتند چرا که این دژها برای دفاع از شهر حیاتی بودند. با آغاز استعمار در ۱۸۳۰ در شمال الجزایر، هنوز تعداد زیادی از این قصبه‌ها در آنجا وجود داشت و حتی تا ۱۰۰ سال پس از آن نیز بسیاری از آنها پابرجا بودند. در اسپانیا نیز به دژهای ساخته شده توسط مسلمانان القصبه (Alcazaba) می‌گویند.
غاز
غاز یا خربَت نامی عمومی برای گونه‌هایی از پرندگان است که متعلق به خانوادهٔ مرغابیان (Anatidae) می‌باشند. خانواده مرغابیان شامل قو‌ها و اردک‌ها نیز می‌شود. این گروه از غازها خود به سه سرده تقسیم می‌شوند.
غازهای کبود ("Anser") - غازهای سیاه ("Branta") - غاز برفی ("Chen")
غازها در زیرخانوادهٔ غازسانان (Anserinae) و به تبار غازتباران (Anserini) تعلق دارند. تعدادی از عروس‌مرغابی‌ها که از خانوادهٔ مرغابی‌های وحشی هستند و در دسته‌بندی دیگری قرار دارند نیز به نام غاز معروف‌اند.
نام «غاز» از ریشهٔ ghans از زبان نیاهندواروپایی می‌آید. صورت تلفظ آن در انگلیسی باستان gōs، انگلیسی goose، آلمانی gans، دانمارکی gås، سوئدی gås و در زبان‌های سلتی مانند ایرلندی باستان géiss، ایرلندی gé، زبان برتون gwaz و در اسپانیایی ganso آلبانیایی gatë، رومانیایی gâskă و چک husa، و در هندی و اردو həns است. واژهٔ خربت نیز به معنی مرغابی بزرگ است.
غازها در اکثر نقاط جهان دیده می‌شوند و جزء نخستین حیواناتی می‌باشند که اهلی شدند (بعضی از متون، اهلی شدن غازها را مربوط به ۳٬۰۰۰ سال پیش در مصر می‌دانند) غازهای اهلی را در رنگ‌ها و شکل‌های متفاوتی می‌توان یافت که از نظر جثه بسیار بزرگ‌تر از اجداد وحشی خود هستند. در بسیاری از کشورها، غازهای اهلی از نظر ژنتیکی بهبود یافته‌اند. از انواع غازهای اهلی می توان به غاز خاکستری و غاز قونما اشاره کرد.
آیت بن حدو
آیت بن حدّو دژی یا کاخی است بر سر راه کاروانهای پیشین، بین صحرای بزرگ آفریقا و مراکش. این منطقه به عنوان میراث جهانی از ۱۹۸۷ در سازمان یونسکو به ثبت رسیده است و دارای چندین قصبه زیباست که از بخت بد با هر طوفان بخشی از آن آسیب می‌بیند. هر چند که بیشتر ساکنان محلی بیرون از دژ زندگی می‌کنند، هنوز هم می‌توان ده خانواده را در درون کاخ دید.
شهر «ایت بن حدو» Ait-Ben-Haddou در دامنه های جنوبی کوه های بلند اطلس واقع شده و یکی از شگفت انگیزترین مناظر دست ساز بشری می باشد که در راستای دره ای در بیابان صخره ای مراکش واقع شده است. این شهر را به خاطر قصبه های آن Kasba (ساختمان های بلند) می شناسند که در کنار هم و پشت دیوارهای دفاعی شهر قرار گرفته و توسط برج هایی در گوشه ها تقویت گشته اند. چنین شهری با نام ksar (قصر) یا شهر مستحکم شناخته می شود. «ایت بن حدو» یکی از بهترین نمونه های قصر در معماری جنوب مراکش است.
بنابر باور افراد محلی، «ایت بن حدو» در سال 757 پس از میلاد توسط بن حدو پایه گذاری شده، کسی که سنگ قبر او جایی پشت دیوارهای این شهر خفته است. هرچند، هیچ کدام از ساخت و سازهای شهر به قبل از قرن هفدهم میلادی باز نمی گردند (گرچه رد ساختار و تکنیک های مورد استفاده در آنها را می توان تا دوران های بسیار اولیه جست و جو نمود). این شهر در اصل در کنار یک مسیر بازرگانی بسیار مهم واقع شده بوده که ساحارا را به مراکش متصل می کرده است. از آنجا که تا قرن 16ام میلادی تجارت در این مسیر کاهش یافته، این شهر کم کم از رونق افتاده و اهمیت خود را از دست داده است. امروز بیشتر ساکنان اصلی شهر به آن طرف رودخانه و یک روستای مدرن تر مهاجرت نموده اند که به جاده نیز نزدیک تر است.
زیبایی این سازه باعث شده لوکشین فیلم های معروف و زیادی باشد از جمله و همین طور اخیرا در سریال تلویزیونی «بازی تاج وتخت»
سال 1962 و هنگام فیلمبرداری فیلم Lawrence of Arabia در «ایت بن حدو» کارگردان دیوید لین بسیاری از خانه های در حال فروپاشی قصر را مرمت نمود. بعدها پس از به رسمیت شناخته شدن این مکان توسط یونسکو در سال 1987، بازسازی های دیگری صورت گرفت که حداقل بخش های جلویی شهر در وضعیت خوبی ظاهر شوند، البته ساختمان های واقع شده در قسمت پشتی همچنان احتیاج به توجه شدید دارند. https://aero-tech.ir/aero-plus/tourism/16-the-ksar-of-ait-benhaddou/
باراک (ابهام‌زدایی)
باراک به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
موزه تنوع زیستی (تهران)
موزه تنوع زیستی یکی از موزه‌های شهر تهران است.
این موزه در پارک طبیعت پردیسان در شمال غربی تهران قرار دارد. موزه تنوع زیستی در سال ۱۳۸۳ خورشیدی با تأکید بر اهمیت و ارزش تنوع زیستی و در راستای وظایف قانونی سازمان حفاظت محیط زیست ایران آغاز به کار کرده‌است. هدف از ایجاد این موزه عمومی در شهر تهران این بوده‌است که با استفاده از کادر کارشناسان خود نقش مؤثری در تحقیقات، اطلاع‌رسانی و آموزش برای گروه‌های مختلف سنی و علاقه‌مندان به محیط زیست ایفا نماید.
طراح موزه احمد گشایشی، مهندس معمار، می‌باشد که از همکاری هنرمندانی نظیر فریده لاشایی، نقاش برجسته، در این اثر معماری بهره برده است.
یکی از اشیای جالب در این موزه، قاب پوست ببر خزری می‌باشد. این پوست متعلق به ببر خزری است که در پارک ملی گلستان در سال ۱۳۲۹ هجری شمسی شکار شده است که به روش سنتی دباغی شده و در سال ۱۳۸۳ توسط مهندس سید حسین آقامیری مدیرکل حفاظت محیط زیست استان خراسان به موزه تنوع زیستی اهدا گردید.
مربچه (رامهرمز)
مربچه (میرباچه)، مرکز دهستان حومه غربی و روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رامهرمز در استان خوزستان ایران است.
این روستا تقریباً با شهر رامهرمز پانزده کیلومتر فاصله دارد. این روستا دارای هوایی گرم و خشک است ولی نسبت به شهر رامهرمز گاهی دارای هوای خنک تری با اختلاف ۳ تا ۶ درجه سانتی گراد بوده است.
روستای مربچه از لحاظ وسعت یکی از بزرگترین روستاهای رامهرمز و حومه به شمار میرود.
این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۸۴۹ نفر (۲۳۶ خانوار) بوده‌است.
محمدحسین موسوی
محمد حسین موسوی در سال ۱۲۹۸ خورشیدی در یک خانواده روحانی در شهر تبریز به دنیا آمد.
تحصیلات دبستانی و دبیرستانی را در تبریز به پایان رساند. سپس برای ادامه تحصیل به تهران رفته و در دانشکده حقوق مشغول به تحصیل شد.
پس از چندی جهت گذراندن دوره دکترا به پاریس رفت و در دانشکده حقوق آن شهر که یکی از بهترین دانشکده‌های حقوق آن زمان بود شروع به تحصیل نمود، تا موفق به دریافت دیپلم دکترای حقوق از همان دانشکده شد.
پس از بازگشت به ایران، همزمان با کار قضاوت در دیوان کیفر، دادستانی شهرستان، وکالت دادگستری، مستشاری استان مرکز تهران و تدریس دانشگاهی به فعالیت‌های سیاسی و مطبوعاتی پرداخت. در احزاب «مردم» و رستاخیز قائم مقام هر دو حزب شد. مدتی نیز مدیر و صاحب امتیاز روز نامه «مردم» ارگان حزب «مردم» بوده و سه دوره نمایندگی مجلس شواری ملی از شهرستان هشترود و یک دوره سناتور استان آذربایجان شرقی بود.
با رویداد انقلاب اسلامی نا گزیر از ترک وطن گشته، در فرانسه اقامت گزیده، پروانه وکالت دادگستری از کانون وکلای فرانسه دریافت داشته و به کار وکالت دادگستری و همزمان به فعالیت‌های سیاسی و مطالعه تحریر و تألیف در رشته حقوقی، سیاسی و ترجمه پرداخت.
۱-دانشکده حقوق تهران، دانشکده حقوق پاریس، حزب مردم ایران، مجلس شورای ملی ایران، ۱۲ سال سه دوره
مجلس سنای ایران، حزب رستاخیز ایران، اسناد وزارت دادگستری، کانون وکلای فرانسه
یمگان
یُمگان یا یَمگان روستایی است در ولایت بدخشان افغانستان. گفته می‌شود ناصر خسرو در این روستا درگذشت و مدفن او در این مکان است. در توضیح این واژه در لغت‌نامه دهخدا چنین آمده است:
یمگان [ ی َ / ی ُ ] (اِخ) یمگان دره. از اعمال بدخشان است و منفی و مدفن ناصرخسرو علوی بدانجاست. یمغان.
یمکان. (یادداشت مؤلف). نام قصبه‌ای است از بدخشان که بر سمت کاشغر واقع است. گویند مدفن حکیم ناصرخسرو در آنجاست و بعضی گویند در سه روزهٔ آنجاست. (برهان). تبدیل یمگان به یمغان و تعریب به ینبقان مؤید رجحان گاف است بر کاف. بنابه نوشتهٔ محمدنادرخان در کتاب «راهنمای قطغن و بدخشان» درهٔ یمگان درهٔ ممتدی است مشتمل بر قریب ۱۲ قطعه آبادی، و بلوک یمگان به عنوان «تکاب یمگان» از مضافات قصبهٔ جرم محسوب و مشتمل بر ۲۳ قشلاق است که جمعاً ۲۶۸۰ خانه و قریب ۲۰۰۰۰ نفر نفوس دارد و ازقصبهٔ جرم تا دهان «تنکی کران» یمگان گفته می‌شود. وقصبهٔ جرم از فیض آباد که مرکز بدخشان است شش الی هفت فرسخ فاصله دارد. یکی از آبادیهای یمگان به نام «زیارت حضرت سید» موسوم است و احتمال دارد قبر ناصرخسرو باشد. برخی اهالی اطراف جرم، شیعهٔ آغایی خانی (یعنی اسماعیلیهٔ آقاخانی) هستند. (از حاشیهٔ برهان چ معین) :هنگام حمله چنگیز کل اهالی یمگان به کمک ارتش خوارزمشاهی شتافتند
اگر خوار است و بیمقدار یمگان
مرا اینجا بسی عز است و مقدار
ناصرخسرو.
منگر بدان که در ده یمگان
محبوس کرده‌اند مجانینم.
ناصرخسرو.
من به یمگان به بیم و خوار و به جرم
ایمنند آنکه دزد و میخوارند.
ناصرخسرو.
ناصرخسرو چو در یمگان نشست
آه او از چرخ این کیوان گذشت.
عطار.
گوشهٔ یمگان گرفت و کنج کوه
تا نبیند روی شوم آن گروه.
عطار.
درآگاه
روستای درآگاه مرکز دهستان درآگاه در بخش مرکزی از توابع شهرستان حاجی‌آباد در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
موش برفی
موش بَرفی گونه‌ای جانور از خانوادهٔ هامسترهای دم‌کوتاه (Cricetidae) است.
این گونه از سایر گونه‌های میکروتوس بزرگتر و دم آن نسبتاً بلندتر است. کف دست ها و پاهای موش برفی برهنه است و در دست فقط چهار انگشت رشد کرده و در کف دستش پنج پینه وجود دارد.
سایت اشتهارد
موش مغان
موش مُغان یا وُل اجتماعی (Microtus socialis) جونده کوچکی است به رنگ قهوه‌ای و دم کوتاه که کاملاً از مو پوشیده شده‌است. این جونده بومی ایران، چین، سوریه، ترکیه، قزاقستان و اوکراین است و بیشتر در زمین‌های سبز و چراگاه‌ها و کشتزارها زندگی می‌کند.
میگل د سروانتس
دن میگل د سِروانتِس ساآودرا (زاده ۱۵۴۷ – درگذشته ۱۶۱۶) رمان‌نویس، شاعر، نقاش و نمایشنامه‌نویس نامدار اسپانیایی بود.
رمان مشهور دن کیشوت - که از پایه‌های ادبیات کلاسیک اروپا به‌شمار می‌آید و بسیاری از منتقدان از آن به عنوان نخستین رمان مدرن و یکی از بهترین آثار ادبی جهان یاد می‌کنند - اثر اوست. به وی لقب شاهزادهٔ نبوغ داده‌اند. برخی رمان دن کیشوت را تاثیرگذارترین رمان ژانر تخیلی (Fiction) می‌دانند.
جالب این است که سروانتس کتاب دن کیشوت معروف که تمام اروپا و جهان را در زمان خود معطوف نموده بود را در زندان و در دوران گذراندن زمان زندانی خود نوشته بود.
پدر وی پزشک بود. در سال ۱۵۵۱ پدرش به همراه خانواده به والادولید مهاجرت کرد. اما میگل در سال ۱۵۵۶ به کوردوبا رفت.
دربارهٔ تحصیلات ابتدایی میگل ابهاماتی وجود داردو اما بدون شک تحصیلات وی در سطح دانشگاهی نبوده‌اند. وی در سال ۱۵۵۶ در مادرید مستقر شد.
وی در سال ۱۵۶۹ به دستور فیلیپ دوم پادشاه وقت اسپانیا برای شرکت در جنگ به ایتالیا سفر کرد. وی به مطالعه برخی از آثار ادبی در آنجا پرداخت و تحت تأثیر هنر ایتالیایی قرار گرفت. سروانتس در جنگ لپانتو شرکت داشته‌است. دست چپ او در این جنگ به دلیل صدمه‌ای که به اعصاب دستش وارد شد از کار افتاد. او همیشه از شرکت در این جنگ با افتخار یاد می‌کرده‌است.
او در سال ۱۵۷۲ به زندگی نظامی خود پایان داد و زندگی عادی خود را از سر گرفت.
سِروانتِس در سال ۱۶۱۶ در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
براساس اسناد تاریخی موجود، جسد و تابوت سِروانتِس، به وصیت او پس از مرگش در سال ۱۶۱۶ در صومعه پابرهنگان تثلیث دفن شد. اما پس از اتفاقاتی که در این صومعه افتاد جسد سِروانتِس نزدیک به چهارصد سال گُم شد. سرانجام در سال ۲۰۱۵ باقی‌مانده چند قطعه کوچک از استخوان‌های او در عمق صومعه‌ای در مرکز بخش قدیمی شهر مادرید کشف شدند.
زرده‌بر
زَرده‌بَر یا زَردبَر یا پلنگ موش ، پستاندار کوچکی است از خانوادهٔ راسویان (Mustelidae)، زیرخانوادهٔ راسوئیان (Mustelinae). این جانور در زیستگاه‌های بیابانی، نیمه‌بیابانی، مناطق استپی، بوته‌زارها و خارستان‌ها زندگی می‌کند، از مناطق کوهستانی پرهیز می‌کنند و در مزارع کشاورزی هم دیده شده‌اند.
منطقه محل سکونت آن‌ها در جنوب شرق اروپا، غرب آسیا و آسیای میانه است و شامل کشورهای، بلغارستان، رومانی، یوگسلاوی، گرجستان، ارمنستان، ترکیه، لبنان، اردن، اسرائیل، فلسطین، صحرای سینای مصر، ایران، افغانستان، پاکستان، مغولستان، غرب و شمال چین، قزاقستان، ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان و قرقیزستان می‌شود.
طعمه‌های این جانور جوندگان مختلف همچون سنجاب زمینی، همستر ارمنی، جربیل بزرگ، جرد لیبی، ولها، موش خانگی، به همراه انواع کوچکتر پرندگان، خرگوش صحرایی، مارمولک‌ها، ماهی‌ها، قورباغه، حلزون و حشرات (سوسک‌ها و جیرجیرک‌ها) و همینطور میوه‌ها و علف‌هاست. مواردی از گرفتن پرندگان اهلی کوچک مانند جوجه و کبوتر و سرقت گوشت‌های دودی و پنیر هم از آن‌ها مشاهده شده‌است. آنها معمولاً از سوراخ‌های جوندگان بزرگی چون جربیل بزرگ، جرد لیبی و سنجاب زمینی را که طعمه‌های اصلیشان هم هستند به عنوان لانه استفاده می‌کنند.
این حیوان در سال ۱۹۹۶ در رده حفاظتی کمترین نگرانی قرار داشت اما به دلیل ۳۰ درصد کاهش جمعیت در ده سال اخیر اکنون در رده حفاظتی آسیب‌پذیر قرار گرفته‌است. نابودی زیستگاه‌ها از طریق کشاورزی و از بین رفتن طعمه‌ها با سموم جونده‌کش مهمترین دلایل در خطر گرفتن نسل این جانور هستند.
این جانور ۲۹ تا ۳۵ سانتیمتر طول دارد و وزن آنها بین ۳۰۰ تا ۷۰۰ گرم است. آنها بیشتر در گرگ‌ومیش صبح و غروب فعالند تا هم به طعمه‌های روزگرد (مثل جربیل و سنجاب زمینی و پرندگان) و هم به طعمه‌های شب‌گرد (بیشتر جوندگان دیگر و حشرات) دسترسی داشته باشند.این حیوان در۲۷فروردین۱۳۹۹(به علت پایان خشکسالی وبارش فراوان) پس ازبیست سال دراستان خراسان رضوی دیده شد(درشهرستان قوچان و مشهد). و همچنین 28اردیبهشت 1400،در شهر ساوه استان مرکزی به علت گیر افتادن زیر ترانس برق دیده شده است. مورد دیگری در تاریخ 15 تیرماه 1400 در شهر مأمونیه، استان مرکزی در حالی که در نهر کنار خیابان گرفتار شده بود و به واسطه دست و پای کوچکی که دارد توان خارج شدن از نهر را نداشت توسط اهالی رها سازی شده و به آعوش طبیعت باز گشت. آخرین مورد در ۱۶ تیرماه ۱۴۰۰ در خراسان شمالی و نزدیک پتروشیمی خراسان دیده شد که به علت گرمی هوای ساعت ۲۲ به دنبال آب بود که توسط اهالی آزادسازی شد.
۷