خودکشی میان دگرباشان جنسی
پژوهشگران یافته‌اند که آمار اقدام به خودکشی و افکار خودکشی میان همجنس‌گرایان زن، همجنس‌گرایان مرد، دوجنس‌گراها، ترنس‌ها، و به طور کلی، جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ ، از افراد سیس‌هت بیش‌تر است. همچنین جوانان ال‌جی‌بی‌تی، بالاترین آمار خودکشی ناموفق را به خود اختصاص می‌دهند. طبق نظر برخی گروه‌ها، این آمار بالای خودکشی میان دگرباشان، به‌طور کلی، را می‌توان ناشی از تبعیض جنسیتی علیه دگرباشان و همجنس‌گراهراسی دانست که شامل بهره‌گیری سیاسی از قوانین حمایتی دگرباشان به‌طور مثال به جهت قانونی‌سازی ازدواج همجنس‌گرایان می‌شود. افسردگی و اعتیاد میان دگرباشان از زمانی که قوانین ضد همجنس‌گرایان مرد به تصویب رسیده، به شدت افزایش نشان داده است.
پژوهش‌ها در زمینه خودکشی‌های صورت گرفته توسط اقلیت‌های جنسی هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارند. نرخ مرگ‌ومیر دگرباشان بیش از دیگر گروه‌های اجتماعی است و در جوامعی که همجنس‌گرایی گونه‌ای از بدنامی اجتماعی همراه خود دارد، نرخ خودکشی جوانان دگرباش بسیار فراتر هم هست.
مورد قلدری واقع شدن یکی از مهم‌ترین کارهای خودکشی دگرباشان دانسته شده؛ حتی در شرایطی که این گونه حملات تنها مربوط به جنسیت و گرایش جنسی نباشد. پس از یک سری خودکشی‌ها در میان دگرباشان، از سال ۲۰۰۰ به این سو، توجه‌ها نسبت به این مسئله و کاراهای مؤثر بر آن جلب شده‌است. پژوهش‌های پروژه «پذیرش خانوادگی» حاکی از آنند که «مورد پذیرش واقع شدن دگرباشان از سوی پدر و مادرشان یا حتی بی‌طرف بودن پدران و مادران آن‌ها نسبت به گرایش جنسی فرزندشان» امکان کاهش موارد اقدام به خودکشی را فراهم می‌آورد. همچنین نرخ اقدام به خودکشی و افکار خودکشی در میان جوانانی که گرایش جنسیشان نامشخص است یا کمی گرایش به هم‌جنس خود دارند نیز به‌تقریب، مشابه دگرباشان است. این، با یافته‌های پژوهشی در ایالات متحده آمریکا که نشان‌گر «پر خطر بودن تأثیر اختلالات خلقی و اضطراب در زمینه برانگیختن فرد به خودکشی» در میان آنان که برچسب همجنس‌گرای مرد، زن و دوجنس‌گرا می‌گیرند، و نه صرفاً آنان که رفتارهای همجنس‌خواهانه دارند، همبستگی دارد.
باید یادآوری شود که به‌طور مثال در کشور ایالات متحده آمریکا، آمار دقیقی از میزان خودکشی جوانان دگرباش یا آنان که گرایش جنسی‌شان نامشخص است، در دست نیست. بخشی از این مسئله بدین سبب است که در این کشور، گرایش جنسی فرد در گواهی فوت درج نمی‌شود. در پژوهشی به سال ۱۹۸۶ آمده که پژوهش‌های گسترده پیشین در زمینه خودکشی دگرباشان «جهت‌گیری جنسی افراد را مد نظر قرار نمی‌دادند.»
پروژه «پذیرش از سوی خانواده» که به سرپرستی کِیتلین رایان، مددکار اجتماعی بالینی از دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو به راه افتاده، نخستین پژوهش در زمینه تأثیرات پذیرش یا رد خانوادگی بر سلاماتی و بهداشت روانی جوانان دگرباش، و با بررسی مسائلی نظیر شیوع ایدز و بی‌خانمانی دگرباشان را به اجرا درآورد. این پژوهش نشان می‌دهد که «دگرباشانی که به شدت از سوی خانواده‌هایشان پس زده می‌شوند، در مقایسه با آنان که به‌طور کامل یا در حد قابل قبولی از سوی خانواده‌هایشان مورد پذیرش هستند، تا به سن ۲۰ سلاگی برسند، ۸ برابر بیش‌تر اقدام به خودکشی می‌کنند، ۶ برابر بیش‌تر به افسردگی دچار می‌شوند، ۳ برابر بیش‌تر معتاد می‌شوند و ۳ برابر بیش‌تر در معرض بیماری‌های آمیزشی نظیر ایدز قرار می‌گیرند.»
پژوهش‌های بی‌شماری بر این نکته صحه می‌گذارند که نرخ خودکشی جوانان دگرباشان از دگرجنس‌خواهان بسیار بیش‌تر است. مرکز پیش‌گیری از خودکشی با بررسی این پژوهش‌ها، اعلام کرد که بین ۳۰٪ تا ۴۰٪ دگرباشن در گروه‌های جنسی و سنی متفاوت، اقدام به خودکشی می‌کنند. در پژوهشی که توسط دولت ایالات متحده آمریکا زیر نام "گزارش کارگروه دبیر کل در رابطه با خودکشی جوانان" به سال ۱۹۸۹ منتشر شد، مشخص شد جوانان دگرباش نسبت دیگر جوانان، ۴ برابر بیش‌تر احتمال می‌رود که دست به خودکشی بزنند. این نرخ بالا از افکار خودکشی و دیگر اختلال‌های روانی، به ویژه میان هم‌جنس‌گرایان مرد را به پدیده فشار روانی اقلیت نسبت می‌دهند. «همه‌ساله بیش از ۳۴٬۰۰۰ تن، جان خود را بر اثر خودکشی از دست می‌دهند» و این باعث می‌شود که خودکشی «سومین علت مرگ نوجوانان ۱۵ تا ۲۵ سال باشد که در این میان، نوجوانان و جوانان دگرباش، ۴ برابر بیش‌تر به خودکشی اقدام می‌کنند.»
به دست آوردن آمار دقیق خودکشی میان جوانان دگرباش، به این سبب که جنسیت و گرایش جنسی خودکش‌ها در بیش‌تر مواقع نامشخص باقی می‌ماند، به‌تقریب، ناممکن است. برای درک بهتر خودکشی میان جوانان دگرباش، پژوهش‌های گوناگونی در حال انجام است.
در حین تحصیل «برپایه پژوهش‌ها و شرح وقایع آموزش عالی، به تقریب، ۲۵٪ دانش‌آموزان، دانش‌جویان و کارکنان دگرباش مراکز آموزشی به سبب گرایش جنسیشان، مورد آذار و اذیت واقع شده‌اند.» پژوهش‌ها همچنین نشانگر آنند که وجود گروه‌های هم‌جنس‌گرای پسران در مدارس، با کاهش نرخ خودکشی آن‌ها در ارتباط است.
«دانش‌آموزان دگرباش، ۳ برابر هم‌تایان دگرجنس‌خواهشان (۲۲٪ در برابر ۷٪) احساس عدم امنیت دارند و ۹۰٪ آن‌ها، (در برابر ۶۲٪ دگرجنس‌خواه‌ها) در طی سال گذشته مورد آذار و اذیت واقع شده‌اند.» به علاوه، «دانش‌آموزان دگرباش، بسیار بیش از دیگر دانش‌آموزان خواهان ترک مرکز آموزشی خود، به سبب مورد آذار واقع شدن، هستند.» سوزان رنکینگ، نویسنده گزارشی در میامی، یافته که “گزارش نظام آموزش عالی به‌طور واضح نشان می‌دهد که دگرباشان در محیط‌های آموزشی، احساس خوبی را تجربه نمی‌کنند."
اینترنت هم یکی از کاراهای مهم در زمینه خودکشی میان دگرباشان است. یک پژوهش میان‌کشوری یافته که نرخ خودکشی دگرباشان نسبت به دیگران بسیار متفاوت است. این پژوهش نشان داد که احتمال بروز افکار خودکشی، دوست‌یابی اینترنتی و یافتن حمایت‌های عاطفی در اینترنت توسط دگرباشان بسیار بیش‌تر از دیگران است.
برپایه پژوهشی در تایوان، ۱ تن از هر ۵ تن هم‌جنس‌گرای مرد در این کشور یا ۲۰٪ کل همجس‌گراهای مرد این کشور اقدام به خودکشی کرده‌اند.
در مدل تمایل به فشار روانی بیان می‌شود که آسیب‌پذیری‌های زیستی منحصر به هر فردی، وی را به سوی برخی بیماری‌های جسمی یا روانی نظیر سرطان، بیماری قلبی-عروقی و اختلال افسردگی اساسی، و در نتیجه خودکشی، سوق می‌دهد. میزان فشار روانی محیطی، احتمال اینکه این افراد به آن بیماری مبتلا شوند را افزایش می‌دهد. نظریه فشار روانی اقلیت بیان می‌کند که در اقلیت بودن، باعث افزایش سطح تبعیض‌های اجتماعی و در نتیجه، افزایش هرچه بیش‌تر فشار روانی و روند ابتلا به بیماری‌های روانی می‌شود. فقدان توانی ابراز احساسات، سبب ضعف در بهداشت روانی فرد می‌گردد. همچنین، نظریه استعداد افتراقی بیان می‌کند که در برخی افراد، خواه کامل و سالم و خواه ناکافی و ناسالم، رشد جسمی و روانی‌شان، به شدت به کاراهای محیطی وابسته است. این یعنی آن دسته از افراد که استعداد خوبی دارند، در محیط‌هایی که از آن‌ها حمایت شود، سلامت روانی بالاتر از حد متوسط دیگران را دارا می‌شوند و برعکس، در محیط‌های خشن و غیر پذیرنده، سلامت روانی این افراد بسیار پایین‌تر از دیگران را دارا خواهند بود. می‌توان به کمک این مدل، دلایل مشکلات روانی دگرباشان و تلاششان برای خودکشی را به خوبی تبیین کرد. برای نوجوانان، مهم‌ترین محیط‌ها عبارتند از خانواده، محله و مدرسه. بر پایه مدل استعداد افتراقی، زورگویی به نوجوانان، که به وفور در میان نوجوانان دگرباشن رخ می‌دهد، یک کارای فشار روانی مزمن است که این دسته از نوجوانان را به سمت خودکشی سوق می‌دهد. مارک هَتزِنبولِر، در پژوهشی در رابطه با نوجوانان دگرباش آمریکایی، تأثیر محیط اجتماعی را در بخش‌های مختلف مورد بررسی قرار داد. در این پژوهش از زوج‌های همجنس و دموکرات مقیم بخش‌ها، بهره گرفته شد. این پژوهش نشان داد که هر چه محیط اجتماعی، محافظه‌کارتر باشد، میزان خودکشی میان جوانان به‌ویژه جوانان دگرباش بیش‌تر است.
همجنس‌گراهراسی نهادینه شده نیز ممکن است سبب شود دگرباشان، خود را قبول نداشته باشند و نتوانند با جهت‌گیری جنسی خود کنار بیایند. گاهی پدران و مادران پس از علنی شدن دگرباشی فرزندانشان یا به اصطلاح برون‌آیی، آن‌ها را از خانه می‌رانند.
همجنس‌گراهراسی می‌تواند منجر به قلدری علیه دگرباشان به گونه‌های مختلف شود. قلدری جسمی می‌تواند شامل کتک زدن، مشت زدن یا هر گونه آزار جسمی دیگر باشد و قلدری روانی شامل تمسخر، شایعه‌پراکنی و آزار زبانی می‌شود. زورگیری مجازی نیز به معنی ارسال پیام‌های آزاردهنده در شبکه‌های اجتماعی نظیر فیس‌بوک، توییتر و دیگر رسانه‌های اجتماعی شود. قلدری جنسی نیز زمانی است که فرد بدون رضایتش به نحو نامناسبی لمس شود یا دیگران ژست‌ها و شکلک‌های نامناسبی را در هنگام حضورش درآورند.
قلدری ممکن است نوعی «مناسک گذار» به حساب آید اما مطالعات گوناگون اثرات منفی روحی وجسمی این کار را به خوبی نشان داده‌اند. "نوجوانان دگرباش جنسی، دو تا سه برابر دیگران مورد قلدری واقع می‌شوند." و "به‌تقریب، همه دانش‌آموزان تراجنسیتی مورد آزار زبانی واقع شده‌اند.
این مسئله در ماه‌های سپتامبر و اکتبر سال ۲۰۱۰ بسیار داغ شد. باراک اوباما، ریاست جمهوری آمریکا، ویدئویی زیر نام «بهتر می‌شود» در وب‌سایت کاخ سفید که بخشی از پروژه بهتر می‌شود بود را به اشتراک گذاشت. همسر وی و بانوی نخست آمریکا، میشل اوباما این مسئله را به سبب الگوبرداری بچه‌ها از پدران و مادرانشان می‌داند.
«پروژه ترور توسط پگی راجسکی کارگردان و تهیه‌کننده، رندی استون تهیه‌کننده و جیمز لوسنس فیلم‌نامه‌نویس که همگی در تولید فیلم کوتاه "ترور"، برنده جایزه آکادمی آواردز نقش داشتند، بنیان‌گذاری شد. این فیلم در رابطه با نوجوان ۱۳ ساله همجنس‌گرایی است که وقتی به سبب گرایش جنسی‌اش از سوی دوستانش پس زده می‌شود، اقدام به خودکشی می‌کند.» ترور که اکنون به عنوان یک بنیاد ناسودبر آمریکایی در زمینه پیشگیری از خودکشی دگرباشان فعالیت می‌کند، ارائه‌کننده تنها شماره تلفن فوریتی بحران برای خودکشهای دگرباش جنسی در سراسر ایالات متحده است. این پروژه «در پی آن است تا خودکشی میان جوانان دگرباش را از راه ارائه پشتیبانی‌های همه‌جانبه و مفید از جمله همین خط تلفن فوریتی ۲۴ ساعته یا منابع دیجیتالی دیگر کاهش داده و محیطی امن، مثبت و کارا برای همگان ایجاد کند.»
پروژه بهتر می‌شود یک کارزار اینترنتی است که در کشور ایالات متحده آمریکا و توسط دَن سَوِج و شریکش تِری میلِر در سپتامبر ۲۰۱۰ و در واکنش به خودکشی‌های نوجوانان مرد همجنس‌خواه آغاز به کار کرد. هدف این کارزار پیشگیری از خودکشی جوانان دگرباش جنسی است که بتوانند پیامشان را از راه رسانه‌ها به گوش دیگران برسانند. این پروژه خیلی زود رشد کرد؛ به‌طوری‌که تنها در هفته نخست فعالیتش، بیش از ۲۰۰ ویدیو توسط دگرباشان بر روی اینترنت قرار گرفت و کانال یوتیوب در هفته بعد از آن، شاهد ۶۵۰ ویدیو بود. اکنون، پروژه بهتر می‌شود، وب‌سایت ویژه خود را دارد که دارای بیش از ۳۰٬۰۰۰ ورودی و بیش از ۴۰ میلیون بازدیدکننده از هر گرایش جنسی و حتی مشاهیر نز هست. این پروژه همچنین کتابی زیر نام "بهتر می‌شود: نمایان‌سازی، مقابله با قلدری و خلق یک زندگی ارزشمند" به تاریخ مارس ۲۰۱۱ منتشر کرد.
برای مقابله با مشکلات گفته شده در بالا، شماری قوانین و سیاست‌گذاری‌ها پیشنهاد شده‌است. گروهی معتقدند می‌بایست در زمانی که افکار خودکشی، جوان دگرباش را احاطه کرده، مداخله کرد. (همچون خدمات ارائه شده از راه تلفن‌های فوریتی). دیگران اما اعتقاد دارند بایستی دسترسی جوان دگرباش به عوامل پیشگیرانه افزایش یابد. (همچون حمایت اجتماعی و شبکه‌های حمایتی دیگر).
یکی دیگر از راه‌ها، آموزش دگرباشان برای مقابله با زورگویی و مورد قلدری واقع شدن است. روانشناس آموزشگاهی، آناستازیا هانسن، اشاره می‌کند اینکه می‌شونیم آموزگاران همجنس‌گراهراسند یا نمی‌توانند در رابطه با ابراز همجنس‌گراهراسی دیگر دانش‌آموزان کاری از پیش ببرند، با احساسات منفی که دگرباشان در محیط آموزشی دارند، در ارتباط است. برعکس، زمانی که محیط آموزشی، پذیرنده دگرباشان باشد، آنان احساس مثبت پیدا می‌کنند. پروژه ترور اشاره می‌کند که دانش‌آموزان دگرباشی که در مدرسه حتی یک نفر را بیابند که با آن‌ها همدردی کند و آن‌ها را درک کند، ۱/۳ دیگر دگرباشان که هیچ حمایتی ندارند، در طی سال گذشته اقدام به خودکشی کرده‌اند.
یک راه دیگر این است که به مدارس بودجه‌هایی ارائه شود تا گروه‌هایی از دانش‌آموزان را تشکیل دهند که در حمایت از همتایان همجنس‌خواهشان فعالیت کنند. کزکیو و دیاز، محققان شبکه تحصیلی دگرباشان، در یک تحقیق ملی متوجه شدند که «دانش‌آموزان دگرباش محصل در مدارسی که گروه‌های حمایتی از دگرباشان در آن‌ها فعالند، کم‌تر احتمال دارد که از مدرسه فرار کنند، احساس ناامنی کنند و احتمال احساس تعلق خاطر به مدرسه در آن‌ها بسیار بیش‌تر است.» مطالعات حاکی از آنند که انزوای اجتماعی و به حاشیه رانده شدن در مدارس همواره به دانش‌آموزان دگرباش لطمه وارد می‌سازد و این در حالی است که گروه‌های حمایتی از دگرباشان در مدارس سبب تسریع فرایند «بهبود روانی می‌گردد.»