تانک
تانک گونه‌ای از خودروی رزمی زره‌پوش و معمولاً دارای شنی است که توانایی شلیک گلوله توپ در یک درگیری مستقیم را دارا می‌باشد. از نظر عملیاتی تانک‌ها دارای تحرک بالا و قابلیت‌های هجومی و دفاعی هستند. تانک دارای یک توپ اصلی با کالیبر بزرگ است که معمولاً در یک برجک گردان نصب می‌شود و به چند سلاح دیگر از جمله مسلسل هم مجهز است. زره تانک از آن در برابر دامنه گسترده‌ای از گلوله‌های و ادوات دشمن محافظت کرده و شنی امکان حرکت آن در سطوح مختلف را فراهم می‌سازند.
تانک‌ها برای نخستین بار در سده بیستم میلادی و در جنگ جهانی اول در جبهه‌های نبرد مورد استفاده قرار گرفتند و به مرور به یکی از اجزای کلیدی نیروهای مسلح عمده کشورهای جهان تبدیل شدند. امروزه با افزایش اهمیت جنگ‌های نامتقارن، پایان جنگ سرد و افزایش توجه به سلاح‌های ارزان‌قیمت ضدتانک روسی، اهمیت تانک‌ها کمتر شده‌است. به همین دلیل تانک‌ها به ندرت به‌طور انفرادی وارد عملیات شده و معمولاً در واحدهای زرهی با حمایت پیاده‌نظام و گاهی خودروهای جنگی پیاده‌نظام سازمان‌دهی می‌شوند و گاهی از حمایت هواگردها و بالگردهای شناسایی و رزمی نیز بهره می‌برند.
در گذشته تانک‌ها به انواع مختلفی از جمله تانک‌های سبک، متوسط، سنگین، فوق سنگین، تانک پیاده‌نظام و … تقسیم می‌شدند که هر یک برای مأموریت‌های ویژه‌ای طراحی شده بودند. پس از جنگ جهانی دوم گرایشی عمومی به استفاده از یک نوع تانک تحت عنوان تانک اصلی میدان نبرد ایجاد شد که قدرت انجام همه مأموریت‌ها را داراست. البته در بعضی از ارتش‌ها هنوز از تانک‌های سبک با زره کمتر و تحرک بیشتری برای مقاصد شناسایی و دیده‌بانی استفاده می‌شود.
بن‌بست رزم خاکریزی در جنگ جهانی اول سبب اختراع تانک توسط بریتانیایی‌ها شد. ادوات خودکششی مسلح به توپ که محصور در زره بودند و می‌توانستند در سطوح ناهموار پیش بروند. امید می‌رفت تانک گره کور رزم خاکریزی ثابت را بگشاید و تحرک در میدان نبرد را باز یابد. در طی ساخت اولین تانک، به منظور مخفی نگه داشتن این کار، به کارگران تانک ساز بریتانیا گفته شده بود که آنها مشغول ساخت مخزن‌های آب (که در انگلیسی تانک نامیده می‌شود) متحرک برای جبهه هستند که این نام پس از آن بر این وسیله ماندگار شد.
فرانسه باساخت تانک اف-تی در سال ۱۹۱۵ برای اولین بار با سوار کردن یک برجک، قابلیت شلیک ۳۶۰ درجه را به تانکها افزود. طی جنگ جهانی اول حدود ۳۰۰۰ عدد از این تانک مورد استفاده فرانسه قرار گرفت که پرشمارترین در جنگ جهانی اول به‌شمار می‌رود. اولین تانک‌ها در سپتامبر ۱۹۱۶ در نبرد سوم در فرانسه به کار گرفته شدند. در این نبرد تانک‌ها به تدریج وارد صحنه نبرد شده و هیچ راهبرد برای آن‌ها تدوین نشده بود، در نتیجه عملکرد مناسبی نداشتند اما در نوامبر ۱۹۱۷ در کمبرای به طرز درخشانی مؤثر واقع شدند. در آن زمان ۳۰۰ تانک انگلیسی در جبهه‌ای به طول ۱۰ کیلومتر به دشمن حمله‌ور شده و خطوط دفاعی آلمان‌ها را در هم گسیختند. تانک‌های آن دوران سرعت تحرک کمی داشته و غیرقابل اطمینان بودند ولی برای عبور از زمین‌های گل آلود و قطع سیم‌های خاردار و گذشتن از خندق‌ها بسیار مفید واقع شدند.
نقش تانک‌ها در جنگ‌های آینده محل بحث‌های فراوانی در دوره بین دو جنگ بود. عده‌ای حامی حفظ نقش تانک‌ها به عنوان تسلیحات پشتیبانی پیاده‌نظام بودند؛ درحالیکه عده دیگری راه بدل ساختن آن به هسته آرایش‌های متحرک جدید با قابلیت حصول پیروزی‌های تعیین‌کننده را دنبال کردند. هنگامی که متفقین غربی تصمیم به برگزیدن رویکردی تلفیقی گرفتند، آلمان و شوروی با تولید مقادیر زیادی تانک، نیروهای زرهی مستقلی پدید آوردند. در فاصله بین دو جنگ جهانی هم تانک‌ها و هم تاکتیک‌های کاربرد آن‌ها پیشرفت قابل توجهی کرد. نبردهای آغازین جنگ جهانی دوم نشان‌گر وفوق نظریه دوم بود. لشکر زرهی (ورماخت)لشکرهای زرهی آلمان در کمتر از یک ماه لهستان را به تصرف خود درآوردند. در طول این جنگ با افزایش ضخامت زره و قدرتمندتر گشتن توپ آن‌ها، تانک‌ها بزرگ و بهتر شدند. تانک‌ها حاکمان میدان‌های نبرد و مظهر قدرت نظامی گردیدند. هر دو نیروی متخاصم این جنگ، تیپ‌های تانک تمام زرهی را شکل دادند که در نتیجه نبردهای تانکی عظیمی در اروپا و شمال آفریقا اتفاق افتاد که معمولاً پیروزی در آن‌ها با طرفی بود که به طرز موثرتری از یگان‌های زرهی خود استفاده می‌کرد. تانک‌های مخصوصی برای عملیات‌های آبی خاکی و پیاده‌سازی در ساحل و همچنین مین‌روبی نیز در این جنگ به کار آمدند و پیشرفت‌هایی در زمینه سلاح‌های ضدتانک همچون راکت‌اندازهای دوش‌پرتاب، گلوله‌های زره‌شکاف، موشک‌های ضدتانک نیز صورت گرفت.
از جنگ جهانی دوم به بعد قابلیت‌هایی همچون زره‌های واکنشی که در صورت مورد اصابت واقع شدن منفجر می‌شوند، مسافت‌یاب‌های لیزری، گلوله‌گذارهای اتوماتیک، سیستم‌های کامپیوتری کنترل آتش و ناوبری هم برای تانک‌ها طراحی شده‌اند. با وجود نیرومندتر شدن تانک‌ها در دهه‌های بعدی سده بیستم، برتری آن‌ها با ظهور گسترده تسلیحات ضد تانک جدید، نسبتا ارزان و موثر، به چالش کشیده شد. سلاح‌های ضد تانک پیشرفت زیادی را به خود دیدند؛ سلاح‌های نیرومندی برای پیاده‌نظام ساخته شده و مهمات ویژه‌ای تولید گردید که با شلیک از توپخانه یا هواپیما قدرت تخریب هم‌زمان چندین تانک را داشت. تغییر ماهیت جنگ موجب تضعیف هر جه بیشتر اهمیت و برتری تانک‌ها شد. با جایگزینی درگیری‌های گسترده نیروهای مسلح در رزم متعارف با رزم‌های نامنظم‌تر در مقیاس کوچک‌تر، تانک‌ها نقش محوری خود را از دست دادند.
با این وجود، آرایش‌های تانک همچنان بخش مهمی از نیروهای مسلح ملی و به عقیده عده‌ای هنوز مظهر توانمندی نظامی به حساب می‌آیند. از این رو، ارتقا هر چه بیشتر در زره، تسلیحات، تجهیزات الکترونیکی و قابلیت‌های عمومی تانک‌ها ادامه یافته است و خودروهای بدون سرنشین هدایت‌شونده از راه دور جدیدترین شکل از آن‌ها هستند.
تانک سلاحی برای حملهٔ برق آساست و می‌تواند از گودال‌ها و رودخانه‌ها بگذرد. بعضی از تانک‌ها حتی می‌توانند فاصله‌های کوتاهی را زیر آب حرکت کنند. از بعضی دیگر برای بازکردن مسیرهایی از میان میدان‌های مین استفاده می‌شود. هر تانک یک توپ اصلی داشته که بر روی برجک سوار شده و با قابلیت چرخش دایره وار، توان آتش در تمام جهات را داراست.
زره تانک از ورق فولادی است. این زره ممکن است در جلو تانک بیش از ۱۲ سانتی‌متر ضخامت داشته باشد که تشکیل دهنده نیمی از وزن تانک می‌باشد. برای کم کردن وزن، زره را در پهلوها و پشت تانک نازک‌تر می‌سازند. زرهی با این اندازه، تانک را در مقابل گلوله‌های کوچک محافظت می‌کند، ولی حتی زره ضخیم هم ممکن است با گلولهٔ توپ‌های جدید سوراخ شود.
رزم‌ناو زمینی پ. ۱۰۰۰ راته با طولی ۳۵ متری و ارتفاعی ۲ متری، برجک با دو توپ کالیبر بالا، سه عدد شنی، دو عدد ضدهوایی در عقب، که توسط آلمان نازی در جنگ جهانی دوم طراحی شده بود را می‌توان به عنوان بزرگ‌ترین تانک ساخته شده برشمرد، که به دلیل هزینه بر بودن تولید و عدم کاربرد به دلیل ابعاد غول آسای آن، پروژه تنها در حد طرح اولیه و مدل‌سازی رها شد.
تانک PL-01 توسط شرکت Obrum طراحی شده که بخشی از «هولدینگ دفاعی لهستان» محسوب می‌شود که با ۷ متر طول، ۳٫۸ متر عرض و ۲٫۸ متر ارتفاع وارد میادین نبرد می‌شود. بر این اساس می‌توان آن را بسیار کوچک‌تر از تانک آبرامز دانست که هم‌اکنون در ارتش آمریکا مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مسئله به آن معنی خواهد بود که تمامی هواپیماها به راحتی می‌توانند PL-01 را با خود حمل کنند و در نقطهٔ مورد نظر آن را فرود بیاورند.
این خودرو انفجار ۱۰ کیلوگرم تی ان تی را در هر کجای زیر بدنه خود را به راحتی تحمل می‌کند. این تانک هم چنین به سیستم یکپارچه حفاظت فعال مجهز بوده و سیستم آتش خودکار و سیستم محافظت NBC (محافظت در برابر حملات شیمیایی، بیولوژیکی، رادیواکتیو و هسته ای) به صورت استاندارد به روی این تانک نصب می‌باشد.Wikipedia contributors, "Tank," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Tank&oldid=192795310 (accessed February 20, 2008).