hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
پیست دیزین
دیزین مهم‌ترین پیست اسکی ایران در استان البرز واقع شده‌است.
پیست اسکی دیزین اولین پیست اسکی در ایران است که از طرف فدراسیون جهانی اسکی مورد تأیید برای برگزاری مسابقات رسمی شناخته شد و عنوان بین‌المللی به خود گرفت.
این پیست وابسته به امکانات ویژه و خاص که شامل نکات فنی مانند، شیب مسیر، طول مسیر، محل برگزاری مسابقات و امکانات رفاهی است. دیزین در کوه‌های البرز و از تهران به فاصله ۱۲۳ کیلومتر از مسیر جاده چالوس و همچنین مسیر جدید آزاد راه تهران شمال ,۷۴ کیلومتری شهر کرج و ۷۱ کیلومتر از مسیر شمشک که امکانات ورزشی قابل توجهی دارد، واقع شده‌است.
اولین دستگاه‌های بالابر در سال ۱۳۴۸ در دیزین نصب شدند. دیزین ۲۳ پیست اسکی دارد که شامل ۴ تله کابین شاله، قله، دره، چمن، ۲ تله سیژ قله و چمن، ۷ تله اسکی بشقابی شامل دوبل مایر، سی چال، گوزنی، پشت ویل، مبتدی، چمن و یک تله اسکی چکشی است. برخی از پیستهای آن عبارتند از: پیست اسنو پارک، پیست یو، پیست مبتدی و پیست چمن. پائین‌ترین نقطه از سطح دریا ۲۶۵۰ متر و بلندترین نقطه آن ۳۶۰۰ متر و مسیر اسکی ۷٬۵ کیلومتر است.
مدت زمان فصل اسکی در دیزین که بیشترین زمان را برای اسکی بازان درایران فراهم آورده از اوایل آذرماه تا اواخر اردیبهشت ماه است.
امکانات رفاهی این پیست بنا به توسعه وسعت منطقه شامل ۲ هتل، ۱۹ کلبه (شاله) و ۵ رستوران است. آب و هوای بسیار مناسب زمستانی (۲۰- سانتیگراد) با تعداد روزهای آفتابی زیاد و آب و هوای دلپذیر تابستانی حداکثر (۲۰+ سانتی گراد) و امکانات فراوان و دسترسی مناسب، دیزین را به یک دهکده گردشگری کم‌نظیر زمستانی و تابستانی در خاورمیانه تبدیل کرده‌است.
در طول تابستان، اسکی روی چمن نیز در این پیست امکان‌پذیر است. پیست اسکی روی چمن دیزین ۶۵۰ متر طول دارد. همه ساله در این منطقه مسابقات جهانی اسکی روی چمن برگزار می‌شود. همزمان، در مناطق دیگر دیزین از جمله منطقه پیست چمن، امکان فعالیت‌هایی از قبیل دوچرخه سواری کوهستانی، تیراندازی با کمان، کایت سواری و غیره موجود است و گردشگران از باغ گل و گونه‌های نادر گیاهان کوهستانی بازدید می‌نمایند.
پیست دیزین هم چنین شامل نقاطی برای پرش مثل پرش بهزاد و گوزنی می باشد.
علاوه بر وجود پیستهای متنوع، پیستهای نامبرده در زیر واقع در ایستگاه رستوران چمن به ورزشکاران حق انتخاب می‌دهد:
هتل گاجره دیزین
گروه اسکی بازان دیزین و شمشک خبر۲۱
میراث آریا
خبرگزاری میراث آریا به عنوان مرجع رسمی در خصوص انتشار اخبار وزارت میراث "فرهنگی"، "گردشگری" "و صنایع دستی""،" از سال ۱۳۸۵ تأسیس شد. این خبرگزاری در سه حوزه میراث "فرهنگی"، "صنایع دستی"، "گردشگری" به صورت تخصصی فعالیت می‌کند و مرجع بسیاری از متخصصان و کاربران در حوزه‌های یاد شده است.
این خبرگزاری علاوه بر اخبار وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، فعالیت‌های پژوهشی و تحقیقاتی خود را در قالب یادداشت، گزارش و گفتگوی تفصیلی منتشر می‌کند. خبرگزاری میراث آریا توسط شرکت میراث مهر پارسه که سهامدار عمده آن سازمان وقت میراث فرهنگی و کانون جهانگردی و اتومبیلرانی بود، تاسیس شد. این خبرگزاری در تاریخ ۱۳۹۹/۱۰/۲۲ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز فعالیت رسمی به شماره ۸۷۳۴۷ دریافت کرده است و صاحب امتیاز آن وزارت میراث‌فرهنگی و مدیرمسئولش حسن میثمی، مدیرکل روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارت میراث‌فرهنگی، است. مدیرمسئول پیشین میراث آریا، علیرضا بای بود. از سال ۱۳۹۵، یاسین محمدی، روزنامه‌نگار و مترجم، سردبیر خبرگزاری میراث‌آریا بوده است.
بخش‌های میراث "فرهنگی"، "گردشگری"، "صنایع دستی"، "بین‌الملل"، "مدیریت و برنامه‌ریزی، استان‌ها"، "و چندرسانه‌ای" (عکس و فیلم) مجموعهٔ فعالیت‌های فعلی خبرگزاری را تشکیل می‌دهند.
این خبرگزاری در تاریخ ۲۳ خرداد ۱۳۹۱ به عنوان نخستین خبرگزاری بین‌المللی ایران در کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی (OIC) برگزیده شد."خبرگزاری میراث آریا" در سال ۱۳۹۰ به عنوان خبرگزاری برگزیده در برند گردشگری انتخاب و لوح تقدیر و تندیس این جشنواره را دریافت کرد. همچنین این خبرگزاری توانست در سال‌های مختلف از جمله سال ۱۳۹۱ به عنوان خبرگزاری برگزیده در ستاد تسهیلات سفرهای کشور انتخاب شود. این خبرگزاری همچنین در جشنواره رسانه‌ها در سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۸۹ موفق به کسب رتبه برترین‌ها شده و در سال ۱۳۹۱ نیز به عنوان خبرگزاری برگزیده سازمان میراث فرهنگی کشور در استان تهران انتخاب و معرفی شود. این خبرگزاری در زمینه "گردشگری"، تندیس همایش تجلیل از فعالان بخش خصوصی ستاد دائمی تسهیلات سفرهای کشور در نوروز را دریافت کرده‌است.
ولادیمیر مینورسکی
ولادیمیر فیودورویچ مینورسکی (زادهٔ ۶ فوریهٔ ۱۸۷۷ – درگذشتهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۶) خاورشناس و ایران‌شناس روس و استاد دانشگاه لندن، مینورسکی برای آثارش در زمینهٔ تاریخ، ادبیات، جغرافیا، و فرهنگ فارسی و کردی و لری شهره است.
ولادیمیر مینورسکی از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۰ در دانشگاه مسکو به تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت و سپس مشغول آموختن زبان‌های شرقی در مؤسسهٔ لازارُف شد.
در ۱۹۰۳ به خدمت وزارت امور خارجه روسیه درآمد و از ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ در ایران و در شهر تبریز خدمت کرد.
از ۱۹۱۵-۱۹۱۷ به عنوان کاردار در نمایندگی روسیه در تهران خدمت کرد.
انقلاب بلشویک ۱۹۱۷ بازگشت وی به روسیه را مشکل ساز کرد.
در سال ۱۹۱۹ به پاریس نقل مکان کرد و در سفارت روسیه کار میکرد. در آنجا تخصص وی در امور خاورمیانه و قفقاز در زمان پیمان صلح ورسای و تریانون مفید واقع شد.
در سال ۱۹۲۳ در مورد ادبیات فارسی در دانشکده زبانهای شرقی پاریس Ecole nationale des langues orientales vivantes سخنرانی کرد و متعاقباً به آموزش تاریخ ترکی و اسلامی پرداخت.
در سال ۱۹۳۰ وی مشاور شرق شناس نمایشگاه بین المللی هنر ایرانی در خانه برلینگتون لندن شد
در سال ۱۹۳۲ مدرس زبان فارسی در مدرسه شرق شناسی لندن شد.
در سال ۱۹۳۳ به عنوان استاد خواننده ادبیات و تاریخ فارسی در دانشگاه لندن انتخاب شد.
استاد زبان فارسی در سال ۱۹۳۷ ؛ و در سال ۱۹۴۴ بازنشسته شد.
در طول جنگ جهانی دوم ، مدرسه شرق شناسی لندن به کرایست کالج ، دانشگاه کمبریج منتقل شده بود ، و در آنجا مینورسکی پس از بازنشستگی به دانشگاه ملک فواد ، قاهره رفت.
در سال ۱۹۳۴ مینورسکی یکی از شرکت کنندگان برجسته در جشن هزاره فردوسی در تهران بود.
در سال ۱۹۶۰ مینورسکی توسط آکادمی علوم شوروی دعوت شد تا در نشست بیست و سومین کنگره بین المللی مستشرقین در مسکو شرکت کند.
او در ۲۵ مارس ۱۹۶۶ درگذشت.
ولادیمیر مینورسکی می‌گوید:
مینورسکی، ضمن انتقاد از روش مورخانِ پان‌ترکیست، بیان می‌دارد که «مسائل علمی حل‌نشده‌ای در زمینهٔ فرهنگ اقوام شرق باستان» بستری برای جعل تاریخی و توجیه مقاصد ایدئولوژیک پان‌ترکیسم فراهم ساخته‌است. و ادعاهای مورخان ترک (پان‌ترکیست‌ها) را از اساس اشتباه می‌داند و معتقد است که این مورخان در واقع دزدِ تمدن‌های شرق باستان هستند.
مینورسکی کتاب‌ها، رساله‌ها و مقاله‌هایی به زبان‌های روسی، فرانسه، انگلیسی، فارسی، و عربی نوشت. برخی از آثار او عبارت‌اند از:
عمدهٔ آثار، دست‌نوشته‌ها، اسناد، مدارک علمی، و عکس‌های مینورسکی توسط همسرش، تاتیانا مینورسکی، به انستیتوی نُسَخ خطی آکادمی علوم روسیه در شهر سن پترزبورگ واگذار شد. این مدارک در این انستیتو به نحو شایسته‌ای نگهداری می‌شوند. گودرز رشتیانی و ناهید عبدالتاجدینی، در پژوهشی دربارهٔ زندگی و کارنامهٔ علمی مینورسکی، به معرفی فهرست این آرشیو نیز پرداخته‌اند. محتوای آرشیو در هفت بخش دسته‌بندی شده‌است:
بیخه احشام
روستای شیخ عامر که از نام مبارک آقای شیخ عامر گرفته شده دارای تاریخی بسیار طولانی است .
. دارای مردمانی با فرهنگ و تمدن. قدمتی که بر می‌گردد
به قبل از اسلام به دوره ساسانی(این سرزمین ابتدا مکانی گبرنشین بوده‌است با آثاری که در این
روستا پیدا شده و در کتابخانه روستا موجود می‌باشد) .
شیخ عامر. [ ش َ م ِ ] (اِخ) دهی در دوفرسخی کمتر میانه ٔ شمال و جنوب بیرم فارس . (از فارسنامه ٔ ناصری).لغت نامه دهخدا
۲۷°۲۶'۵۲«N ۵۳°۲۳'۴۶» E :مختصات جغرافیای
ناتالیا گینزبورگ
ناتالیا گینزبورگ (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۶ در پالرمو - درگذشتهٔ ۷ اکتبر ۱۹۹۱ در رم) نویسندهٔ مشهور ایتالیایی است که در آثارش به روابط خانوادگی، سیاست و فلسفه می‌پردازد. بسیاری از آثار گینزبورگ به فارسی ترجمه شده‌است.
ناتالیا گینزبورگ در پالرمو به دنیا آمد و بیشتر عمر خود را در تورین گذراند. نام خانوادگی او در اصل لِوی بود که پس از ازدواجش با لئونه گینزبورگ در سال ۱۹۳۸، نام خانوادگی شوهرش را به کار برد.
گینزبورگ در سال ۱۹۶۴ در فیلم انجیل به روایت متی اثر پیر پائولو پازولینی نقش ایفا کرد. او همچنین در سال ۱۹۸۳ به عنوان نماینده مستقل وارد مجلس ایتالیا شد.
کارناوال
کاروان شادی یا شادپیمایی، یک جشن یا به عبارتی رژه همگانی در خیابان است که همراه با آن عنصرهایی از سیرکبازی و رقص‌های خیابانی آمیزه شده‌است. کاروان شادی بیشتر متعلق به فرهنگ رومی-کاتولیک است و کمتر عنصرهای پروتستانی را در خود دارد. با این وجود، این جشن در بیشتر جهان غرب جای محکم خود را پیدا کرده‌است.
"اوج جشن شادپیمایی" در ۲ هفته قبل از زمان روزه مسیحیان است.
در بخش‌هایی از خاور و جنوب آلمان و اتریش جشن‌های شادپیمایی فاشینگ (Fasching) می‌نامند.
جشنواره کارناوال فرهنگ ها یکی از جشنواره های چندفرهنگی درآلمان است که هرساله از21 مه تا 24مه برگزار می شود .
شادپیمایی در فارسی در معنی پیمودن مسافتی توسط دسته و گروهی به حالت شاد است.
این معنی در زبان‌های اروپایی کارناوال نامیده می‌شود که واژه‌ای ترکیبی متشکل از دو واژهٔ لاتینی «کارنیس» (به معنای گوشت) و «له‌واره» (به معنای چیزی را از کسی گرفتن) است. در نتیجه این واژه به معنی «حذف گوشت» یا به نوعی وارد شدن به فصل روزه است. در قرون وسطی، زمانی که مقررات پرهیز چهله روزه (دوره‌ای چهل روزه پیش از عید رستاخیز مسیح که در پرهیز و روزه به سر برده می‌شد) سخت‌تر از امروز بوده و به‌طور دقیق رعایت می‌شدند، مردم در چند روز منتهی به چهارشنبه خاکستر، همه غذاهایی که به زودی خوردنشان غیرمجاز می‌شد را می‌خوردند: گوشت، غذاهای چرب، تخم مرغ و … این روزها را در فرهنگ مسیحی غربی به اصطلاح «روزهای چرب» می‌نامیدند که در آنها جشن‌های مردمی همراه با رژه‌های بزرگ و مسابقات سنتی و … برگزار می‌شدند و همگان به پایکوبی می‌پرداختند. اوج این جشن در روز پایانی آن بود که سه شنبه چرب نامیده می‌شد. این جشنها ریشه در فرهنگ پیشامسیحی داشتند و مشابه جشن‌هایی هستند که برای پایان زمستان برگزار می‌شدند.
در اینجا بعضی از شهرهایی که، کارنوال آنها شهرت جهانی دارد، نامیده شده‌اند.
لوئی دهم
لوئی دهم با فرنام تاریخی ستیزه‌جو (در فرانسوی:Louis X le Hutin؛ در اسپانیایی: Luis el Obstinado به معنای "لوئی خیره‌سر")(زاده ۴ اکتبر ۱۲۸۹ - مرگ ۵ ژوئن ۱۳۱۶) پادشاه فرانسه از ۱۳۱۴ تا سال مرگش بود. وی از دودمان کاپتی و پسر فیلیپ چهارم فرانسه و همسرش ژان ناواری بود.
وی در شهر پاریس از مادر زاده شد. وی را در تاریخ به لقبهای خودسر و کله‌شق نیز خوانده‌اند.
با مرگ مادرش در ۱۳۰۵ پادشاهی ناوار بدو رسید. با مرگ پدر در ۱۳۱۴ پادشاهی فرانسه به او رسید و وی در آگوست سال پس از آن در رمس آیین تاجگذاری را برگزار نمود.
او نخست با مارگریت دوبورگونی پیمان زناشویی بست و از این پیوند دختری به نام ژان پدید آمد؛ ولی چندی پس از آن لوئی همسرش را به خیانت متهم کرد و وی را به زندان انداخت و وی سرانجام در شاتو گیار درگذشت. پس از آن او با کلمانس دانژو دختر شارل مارتل دانژو و خواهر کارولی روبرت پادشاه مجارستان پیمان زناشویی بست.
پادشاهی او دیری به درازا نینجامید و چندان توجه‌پذیر نیست و روزگار پادشاهیش زمان درگیری نجیب‌زادگان با یکدیگر بود. وی در ۱۳۱۶ در هنگام بازی ژودوپوم درگذشت و در کنار همسر دومش در سن‌دنی به خاک سپرده شد.
هنگامی که لوئی مرد همسرش باردار بود. اگر فرزند او پسر می‌بود جانشین تاج و تحت پدر می‌شد. از دیگر سو بزرگان کشور در گزینش فیلیپ پنجم برادر شاه پیشین و دختر بزرگش مانده بودند زیرا که تاج و تخت به فرزندان دختر نمی‌رسید.
سرانجام بزرگان پنجم ماه چشم به راه زاییدن همسر شاه مرده نشستند تا اینکه فرزند او پسر شد و میراث‌بر پادشاهی فرانسه. او با نام ژان یکم به پادشاهی رسید ولی تنها پنج روز زنده ماند و دیهیم شاهی به عمویش فیلیپ رسید.
ژان یکم، پادشاه فرانسه
ژان یکم دارای فرنام پس از مرگ پدر زاده شده(به فرانسوی: Jean Ier le Posthume)(زاده ۱۵ نوامبر ۱۳۱۶ - مرگ ۲۰ نوامبر ۱۳۱۶ میلادی) از هنگام زاییده شدنش پادشاه فرانسه شد و پس از پنج روز درگذشت.
او پسر لوئی دهم و کلمانس مجار بود. پدرش پیش از زاییده شدندش و در حالیکه فرزند پسری نداشت مرد.
بزرگان فرانسه پنج ماه چشم به راه زادن کلمانس آبستن نشستند تا شاید پسری برای جانشینی پدر پدید آید. سرانجام فرزند کلمانس پسر بود و از همان هنگام زاده شدن به پادشاهی رسید ولی پنج روز بیشتر زنده نماند.
برخی بر این باورند که عمویش فیلیپ پنجم آینده در نابودی نوزاد دست داشته‌است تا خود به پادشاهی برسد. داستانهایی در دست است که در آنها گفته شده که فیلیپ نوزاد را در گهواره ربود و پیکر بیجان نوزادی دیگر را به جای او گذاشت.
از آنجا که در دهه پنجاه سده چهارده (میلادی) در پرووانس مردی خود را ژان یکم و پادشاه فرانسه خواند این شایعه نیرو می‌گیرد، اگرچه فرد یادشده به زندان افتاد و در همان‌جا هم مرد.
پادشاه نوزاد را در سن‌دنی به خاک سپردند و عمویش فیلیپ که در آن پنج روز نماینده و نایب شاه بود نیز به جانشینی رسید.
داوجوی دیگر پادشاهی ژان خواهر ناتنی چهارساله پادشاه مرده بود. تا آن زمان یک دختر نمی‌توانست در فرانسه به پادشاهی برسد ولی می‌توانست برپایه قانون زمینداری ملکی را به ارث برد آنچنان که ناوار مرده‌ریگ ژان بود.
بزرگان کشور دربارهٔ جانشینی او یا عمویش در اندیشه بودند که فیلیپ شایعه نامشروع بودن او را طرح کرد. برپایه این شایعه او میوه خیانت مادرش بود و فرزند لوئی دهم نبود. هرچند که این شایعه ثابت نشده بود ولی بزرگان کشور که تاکنون درگیر جانشینی یک دختر بودند دیگر نمی‌خواستند خودشان را درگیر جانشینی یک حرامزاده کنند. پس فیلیپ را به شاهی برداشتند.
این رویدادها سوژه داستان‌های تاریخی داستاننویس فرانسوی موریس درون شده‌است.
فیلیپ پنجم
فیلیپ پنجم ملقب به بلندبالا (۱۲۹۳ میلادی - ۳ ژانویه ۱۳۲۲ میلادی) پادشاه فرانسه از سال ۱۳۱۶ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۳۲۲ میلادی بود.
وی پسر فیلیپ چهارم از همسرش ژان ناواری و از دودمان کاپتی بود.
وی در شهر لیون چشم به جهان گشود. در پادشاهی پنج روزه ژان یکم نایب او بود. در مرگ این پادشاه نوزاد دست فیلیپ پنجم دیده می‌شود و برخی بر این باورند که وی خود ژان را از میان برد تا به پادشاهی برسد.
وی در کشورداری پا بر جای پای پدرش فیلیپ چهارم گذارد و مانند او دست به یک سری اصلاحات زد.
وی برخی از قانونهای پیشین به ویژه آنهایی را که در زمان برادرش لوئی دهم پایه‌ریزی شده بود را کنار نهاد و قانونهای تازه‌ای پایه‌ریزی کرد.
همچنین کشور را به سوی فلاندر گسترش داد. او زیر نفوذ عمویش شارل والوا بود. او جایگاه بسیاری از کسانی را که در زمان پدرش رانده یا تبعید شده بودند بازگرداند.
فیلیپ در لونشام پاریس درگذشت و وی را در کلیسای سن‌دنی به خاک سپردند. از آنجا که فرزند پسری نداشت پس از او برادر کوچکترش شارل چهارم به پادشاهی رسید.
پرچم افغانستان
پرچم افغانستان در حال حاضر یکی از موضوعات مورد مناقشه بین امارت اسلامی افغانستان و جمهوری اسلامی افغانستان است. افغانستان دارای ۲۵ پرچم از زمان تأسیس خاندان هوتک در سال ۱۷۰۹ بوده‌است. تنها در قرن بیستم، افغانستان از ۱۸ پرچم ملی عبور کرد، بیشتر از هر کشور دیگری در آن دوره، و نوین‌ترین پرچم زمینه سفید با شعارهای بنیادی اسلامی است که در پی تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱ دوباره مورد استفاده قرار گرفت.
پس از سقوط کابل در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، پرچم امارت اسلامی تحت کنترل طالبان افغانستان، با طرح یک پرچم با زمینه سپید و یک شهادتین سیاه، به عنوان پرچم دفاکتو افغانستان مورد استفاده قرار گرفت.
پرچم جمهوری اسلامی افغانستان که به رسمیت بین‌المللی شناخته شده، از سه رنگ سیاه، سرخ و سبز با نشان ملی سفید رنگ استفاده می‌کند. این پرچم توسط هیئت افغانستان در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ که بین ۲۵ اوت و ۵ سپتامبر ۲۰۲۱، پس از سقوط کابل برگزار شد، استفاده شد.
رنگ سیاه نشان‌دهندهٔ مشکلات تاریخی سدهٔ نوزدهم میلادی به عنوان یک دولت تحت‌الحمایه بریتانیا است، رنگ سرخ نشان‌دهندهٔ خون کسانی است که برای استقلال مبارزه کردند (به‌طور خاص پیمان صلح افغانستان و انگلستان در ۱۹۱۹) و رنگ سبز نشان‌دهندهٔ امید و رفاه برای آینده است. برخی به‌طور متناوب رنگ سیاه را برای نشان دادن تاریخ، سرخ را برای نشان دادن پیشرفت و سبز را برای نشان دادن رفاه کشاورزی یا اسلام تفسیر کرده‌اند.
این سه رنگ ظاهراً توسط پادشاه افغانستان امان‌الله شاه هنگام بازدید از اروپا با همسرش در ۱۹۲۸ الهام گرفته شده بود. سه رنگ افقی اصلی بر اساس پرچم آلمان طراحی شده‌است.
تقریباً تمام پرچم‌های سه رنگ افغانستان از سال ۱۹۲۸ تا به حال نشان افغانستان را در مرکز داشتند و تقریباً تمام آنها یک مسجد را نشان می‌دادند، که برای اولین بار در ۱۹۰۱ ظاهر شد؛ گندم برای اولین بار در ۱۹۲۸ ظاهر شد.
آخرین پرچم سه رنگ، شکل فعلی خود را در ۲۰۰۲ با تغییراتی در ۲۰۰۴ و ۲۰۱۳ حفظ کرد. برخی گونه‌های دیگر حاوی نمادهایی با رنگ متفاوت هستند.
پس از سقوط کابل و بازسازی امارت اسلامی افغانستان در ۲۰۲۱، تظاهراتی در جلال‌آباد و دیگر ولایت‌ها صورت گرفت که در آن معترضانی دیده می‌شد که برای اعتراض به تغییر پرچم افغانستان از سوی دولت طالبان، پرچم سه‌رنگی جمهوری اسلامی افغانستان را به اهتزاز درآوردند.
تقریب‌های ویدئویی این رنگ‌ها (معتبر برای پرچم‌های ۱۹۲۸–۱۹۷۸ و ۱۹۸۰–۲۰۲۱) به شرح زیر هستند:
افغانستان در گذشته از پرچم‌های دیگری نیز استفاده کرده‌است. در زیر پرچم‌های به‌کاررفته برای افغانستان از حدود سال ۱۸۸۰ میلادی تا کنون آورده شده‌است:
قطعه (شعر)
قِطعه مجموعهٔ ابیاتی را گویند که بر یک وزن و قافیه باشد، و از آغاز تا انجام همگی به یکدیگر مربوط بوده، پیرامون یک قصّهٔ شیرین، یک موضوع اخلاقی، یا تهنیت و تعزیت و مدح و هجو و مانند آن پدید آمده باشد. بر خلاف قصیده، بیت مَطلَع در قطعه مُصَرَّع نیست.
در قطعه نحوه شکل‌گیری قافیه‌ها به این شکل است که، مصراع‌های زوج باهم هم قافیه‌اند.  و شگفت آن است که قطعه فقط به علت یک قافیه کمتر داشتن از غزل،اینقدر قدرت نفوذ خود را در تاریخ ادبیات از دست داده است و این نشانگر اهمیت فوق العاده موسیقی در جذب مخاطب در هنر شعر است.
تعداد ابیات یک قطعه، حداقل ۲ و حداکثر آن به‌طور معمول ۱۵ است، ولی گاهی تا ۵۰ بیت و بیش از آن هم رسیده‌است.
در میان شُعَرای پارسی‌گوی از رودکی تاکنون، همواره، قطعه‌سرایی رواج داشته‌است. لیکن، انوری، ابن یمین و پروین اعتصامی بیش از دیگران به این قالب شعری پرداخته‌اند. قطعه را بیشتر در بیان مطالب اخلاقی و تعلیمی و مناظره و نامه‌نگاری بکار می‌برند.
قدیمی‌ترین قطعه‌ها مربوط به ابن یمین است و از بین شاعران معاصر، پروین اعتصامی نیز بیشتر اشعارش را در قالب قطعه سروده است. پروین اعتصامی مناظره‌های زیادی در قالب قطعه دارد از قبیل مناظره نخ و سوزن و سیر و پیاز میتوان اشاره نمود. علت نام‌گذاری قطعه این است که شعری با قالب قطعه مانند آن است که از وسط یک قصیده برداشته شده باشد و در واقع قطعه‌ای از یک قصیده است.
پیدایش قطعه به آغاز شعر فارسی بازمی‌گردد؛ زیرا در شعر رودکی (پدر شعر فارسی) قطعه‌های بسیار زیبایی یافت می‌شود. پس از او این نوع شعر، میدان طبع‌آزمایی بسیاری از شاعران بوده‌است.
قطعه در تاریخ ادبیات، قالب بیان موضوع‌هایی است که باید به نثر بیان می‌شدند؛ موضوع‌های از پیش اندیشیده مثل حسب حال، خاطره، و هجو. نثر بودن این قالب تا بدان حد است که قالب مراسلات شاعران هم در این شکل بوده است. در ادبیاتی که پیوسته نظم برتر از نثر شمرده می‌شده، بیان منظوم موضوع و اغراض غیرشاعرانه، امری طبیعی است. اما به تدریج که نثر جایگاه واقعی خود را در ادبیات بازیافت، قطعه فراموش شد و امروزه به ندرت اتفاق می‌افتد که شاعری قطعه بسازد. این قالب حتی در شعر قدیم ما نیز مقام و موقعیت درخور توجهی نیافته است. هیچ یک از شاعران بزرگ ما به قطعه سرایی شهرت ندارند و این قالب، رشته اصلی کار هیچ یک از آنان نبوده‌است.
در این قالب، قافیه تنها در پایان مصرع‌های زوج می‌آید.
از نظر محتوایی، شعر از آغاز تا پایان درباره یک موضوع خاص سخن می‌گوید (شعر وحدت موضوع دارد). تعداد بیت‌های قطعه دست کم دو بیت است و محتوای آن بیشتر اخلاقی، اجتماعی، آموزشی و تعلیمی، مدح و هجو است. و در زمینه ژانر محتوایی تاثیر مستقیم در شکل گیری سبک‌هایی چون غزل مینی مال در ادبیات معاصر داشته است.
نام‌گذاری قطعه به این نام به آن سبب است که گویا پاره‌ای از میان یک قصیده است.
قطعه به صورت پراکنده در دیوان شعر بسیاری از شاعران دیده می‌شود. اما شاعرانی که قطعه‌های معروف تری دارند، عبارتند از: انوری، ابن یمین، و پروین اعتصامی.
شکل قافیه‌های قطعه به‌صورت زیر است:
این شعر در اصل یک مسمّط است و نباید به عنوان قطعه شناخته شود حتی اگر بیت آغازین آن مقفّا نباشد.
غزل زیر کاملا از لحاظ محتوایی متاثر از قطعه است:
علیرضا نوری‌زاده
علیرضا نوری‌زاده (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۲۸ در تهران) روزنامه‌نگار، شاعر، نویسنده، مجری تلویزیونی و کارشناس مسائل سیاسی ایران و خاورمیانه است. نوری‌زاده رئیس «مرکز مطالعات عربی ایرانی» در لندن، خبرنگار دویچه وله، نویسندهٔ الشرق الاوسط و مدیر شبکه تلویزیونی ایران فردا است.
او کار نویسندگی را از نوجوانی با شعر و قصه و ترجمه سروده‌های شاعران معاصر عرب آغاز کرد. در آغاز ورود به دانشکده حقوق دانشگاه تهران به مجله فردوسی پیوست و پس از آن به معاونت سردبیری آن مجله درآمد. وی در دوره‌ای با گاهنامه‌های ادبی و هنری مانند آرش همکاری داشت و در سال ۱۳۵۲ برای ادامه تحصیل به انگلستان رفت. پس از دریافت دکترا در رشته جامعه‌شناسی سیاسی از دانشگاه لندن به ایران بازگشت و در سمت دبیر سیاسی روزنامه اطلاعات مشغول به کار شد. وی پس از بسته‌شدن روزنامه‌ها و تهدید به مرگ ناچار به ترک دوباره ایران شد و به انگلستان بازگشت. او در کنار فعالیت‌های روزنامه‌نگاری، سردبیری ماهنامه عرب‌زبان الموجز را در مرکز پژوهش‌های ایران و اعراب برعهده دارد. او همچنین مجری برنامه "پنجره‌ای رو به خانه پدری" در شبکه ایران فردا است.
علیرضا نوری‌زاده در هنگام انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی، دبیر سیاسی روزنامهٔ اطلاعات بود. وی اکنون در لندن زندگی می‌کند و با الشرق الاوسط و صدای آمریکا همکاری دارد. علیرضا نوری‌زاده هم چنین اجرای برنامه‌ای به نام «"پنجره‌ای رو به خانه پدری"» را در شبکه تلویزیونی ایران فردا در دست دارد"." وی به غیر از زبان فارسی، به انگلیسی و عربی نیز مسلط است. علیرضا نوری‌زاده هر ماهه (دوبار) با حضور در برنامه «دو روز اول» و در روزهای جمعه هر هفته، با حضور در برنامه تفسیر خبر در شبکه تلویزیونی ایران فردا به شرح رخدادهای هر ماه و هر هفته ایران می‌پردازد. وی همچنین نویسنده مجموعه کتاب‌هایی دربارهٔ قتل‌های زنجیره‌ای است. به گفته مسعود مافان، مدیر نشر باران در سوئد، کتاب‌های نوری زاده دربارهٔ قتل‌های زنجیره‌ای، از کتاب‌های پرفروش خارج کشور بوده‌است. داوود نعمتی مدیر نشر نیما در آلمان، کتاب‌های نوری‌زاده در این زمینه مانند «سونای زعفرانیه» و «فلاحیان مردی برای تمام فصول جنایت» را از کتاب‌های پرفروش دانسته‌است.
نوری زاده در تحلیلی پیش از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ حضور میرحسین موسوی را توطئه‌ای از سوی حاکمیت دانست و حضور او و مهدی کروبی را دلیلی برای داغ کردن انتخابات اعلام کرد. چند ماه بعد از این تحلیل و زمانی که جنبش سبز به یک حرکت اعتراضی مهم بدل شده بود موضع‌گیری پیشین خود را اشتباه دانست.در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۰ میلادی (۷ آذر ۱۳۸۹) وبگاه ویکی‌لیکس بخش‌هایی از اسناد و گزارش‌های طبقه‌بندی شده وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا را منتشر کرد. در یکی از این اسناد، متن گزارش محرمانهٔ ترور نافرجام علیرضا نوری‌زاده در آمریکا به وسیله مأمور اطلاعاتی ایرانی به نام «محمدرضا صادقی‌نیا» شرح داده شده‌است. پس از افشاگری ویکی‌لیکس، پلیس آمریکا، طرح ترور نافرجام از سوی «محمدرضا صادقی‌نیا» را تأیید و از وی با عنوان مأمور اطلاعاتی حکومت ایران یاد کرده‌است.
علیرضا نوری‌زاده، ماجرای ترور را تأیید کرده‌است. در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۱۰ میلادی، علیرضا نوری‌زاده به العربیه گفت: «پلیس بریتانیا پس از آن برای حمایت من و اعضای خانواده‌ام تدابیر ویژه‌ای به‌کار گرفته‌است».
نوری‌زاده پدر نیما نوری‌زاده، کارگردان فیلم ساخته شده در سال ۲۰۱۲ پروژه ایکس و فیلم ساخته شده در سال ۲۰۱۵ افراط آمریکایی، و تهیه‌کننده‌های موسیقی الکترونیک امید ۱۶بی و نوید است.
نادیا انجمن
نادیا انجمن (زادهٔ ۶ دی ۱۳۵۹–درگذشت ۱۳۸۴ برابر با ۵ نوامبر ۲۰۰۵)، از شاعران جوان افغان بود که به سرایش غزل و شعر نو می‌پرداخت و عضو انجمن ادبی مخفی "کارگاه سوزن طلایی" در زمان طالبان بود. او در سال ۲۰۰۵ به دلیل ضرب و شتم توسط شوهرش کشته شد. نادیا در ۶ دی ماه (جدی) سال ۱۳۵۹ خورشیدی، در هرات در غرب افغانستان به دنیا آمد. او از پانزده سالگی به سرودن شعر آغاز کرد، اما آغاز شاعری او، مصادف بود با اشغال شهر هرات توسط گروه بنیادگرای طالبان. طالبان، هر گونه فعالیت اجتماعی، فرهنگی، آموزشی و سیاسی زنان و دختران افغان را ممنوع کرده بودند. نادیای نوجوان نیز، سالهای پر تب و تاب نوجوانی خود را در زیر سایه حاکمیت تندروهای طالبان گذراند.
او در آن سالها که زنان بدون داشتن محرم، حق بیرون رفتن از خانه را نداشتند، در خانه به‌طور خصوصی درس می‌خواند و در جلسات خصوصی و مخفیانه ادبی هرات شرکت می‌کرد.
نادیا انجمن از دست پرورده‌های کارگاه سوزن طلایی است. این کارگاه، در زمان حاکمیت طالبان، توسط شماری از فرهنگیان هرات ایجاد شده بود و در پوشش آموزش خیاطی به زنان، جلسات نقد ادبی و شعرخوانی دایر می‌کرد.
با سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی، نادیا انجمن هم به ادامه تحصیل در مدرسه پرداخت و بعد وارد دانشگاه هرات شد و در دانشکده ادبیات و علوم انسانی به تحصیل پرداخت.
نادیا انجمن با یکی از کارمندان دانشکده ادبیات دانشگاه هرات ازدواج کرد. شوهر نادیا او را از شرکت در جلسات مشاعره و نقد ادبی که در انجمن ادبی هرات برگزار می‌شد بازمی‌داشت. این شاعر جوان سرانجام در ۱۵ عقرب ۱۳۸۴ مصادف با پنجم نوامبر سال ۲۰۰۵ میلادی در هرات به قتل رسید. علت مرگش، ضرب و شتم (لت و کوب) توسط شوهرش اعلام شد. وبگاه فارسی بی‌بی‌سی به نقل از پلیس هرات گزارش داد که آثار ضرب و جرح در جسد نادیا انجمن مشهود بوده‌است. پلیس همچنین گفت که شوهر وی، در بازجویی‌های اولیه، به ضرب و شتم همسرش اعتراف کرده‌است.
برخی از نویسندگان و شاعران افغان در هرات، معتقد بودند که نادیا انجمن، دست بالایی در شعر بخصوص غزل و شعر سپید داشت و می‌توانست بهترین شاعر زمان خود در افغانستان باشد.
عبث
صدای گامهای سبز باران است
اینجا می‌رسند از راه، اینک
تشنه جانی چند دامن از کویر آورده، گرد آلود
نفس‌هایشان سراب آغشته، سوزان
کامها خشک و غبار اندود
اینجا می‌رسند از راه، اینک
دخترانی درد پرور، پیکر آزرده
نشاط از چهره‌ها شان رخت بسته
قلبها پیر و ترکخورده
نه در قاموس لب‌هاشان تبسم نقش می‌بندد
نه حتی قطره اشکی می‌زند از خشکرود چشمشان بیرون
خداوندا!
ندانم می‌رسد فریاد بی آوای شان تا ابر
تا گردون؟
صدای گامهای سبز باران است!
وقتی…
وقتی که چشمهای تو غمگین اند
حس می‌کنم که در من
چیزی شکستنیست
وقتی تواز نهایت قلبت گرفته یی
تا انجماد دلهره پرتاب می‌شوم
و آنگاه اگر نگاه تو جریان کند بمن
ناگه ز خویش می‌روم و آب می‌شوم…
دارای‌دخت
دارای‌دخت شاعر و دختر پادشاه تخارستان (شمال افغانستان کنونی) بود. برخی منابع ادبی ، دارای‌دخت را نخستین زن شاعر پارسی‌گوی می‌دانند.
«دارا»، پادشاه تخارستان (در شمال افغانستان کنونی به پایتختی قندوز)، بدنبال حمله اعراب به بخش غربی ایران بزرگ، در سال ۶۵۴ میلادی (۳۳ خورشیدی) به ژاپن (جاپان) پناهنده شد. در این زمان، تمو پادشاه ژاپن بود. دخترش، دارای‌دخت، (۶۶۱ میلادی/۴۰ خورشیدی) در ژاپن به دنیا آمد و از او بعنوان نخستین زن پارسی‌گوی شاعر نام برده می‌شود.
«گیکیو ایتو»، دو شعر (شماره‌های ۱۶۰ و ۱۶۱) از این شاعر را در مان‌یوشو یافته است. وی پس از یافتن واژ‌گانی زردشتی به همراه یک اسم خاص در این دو شعر، تعبیر دیگری از آن‌ها ارایه کرده است که منطبق بر آموزه‌های زردشتی است.
«ایتو» به صراحت این اشعار را سوگواره نمی‌شمارد، اگرچه میرشاهی به اشتباه چنین برداشت کرده است و هم‌چنین دو شعر را به هم‌آمیخته آورده است. شاه‌حسینی ترجمه‌ای گیراتر از دو شعر به طور جدا ارایه داده است:
شعر شماره ۱۶۰
حتی آتش فروزان
پیام اندیشه انگیز نیکان را (مانسرَدَهمَ)
رباید و پنهان کند در انبان
آیا چنین نگویند؟ شعر شماره ۱۶۱
ابر آبی رنگ
شاید بالاتر رود
همان ابری که
بر فراز کوه شمال
گسترده است
از ستارگان گذر کند،از ماه بگذرد
تا بالاترین آسمان.
قابل یادآوری است که برخی دیگر از منابع ادب فارسی، نخستین شاعر زن پارسی‌گوی را، زنی از ایران زمین می‌دانند به نام زبیده. زبیده، همسر هارون الرشید، خلیفه نامدار عباسیان بوده‌است. اما در عین حال، نخستین زن پارسی گوی که از او آثار فراوانی برجای مانده‌است، رابعه بلخی است.
آرامگاه کمال‌الملک
آرامگاه کمال‌الملک بنایی است در شهر نیشابور ایران که مدفن کمال‌الملک است. موقعیت این بنا در نزدیکی آرامگاه عطار نیشابوری در محله شادیاخ (عرفان کنونی) است.
طراح این بنای یادبود هوشنگ سیحون است و در مراسمی در تاریخ ۱ آوریل۱۹۶۳ --۱۲فروردین ۱۳۴۲ خورشیدی با حضور فرح پهلوی رونمایی شد. سازندگان این آرامگاه چند کارگر نیشابوری بودند که در مراسم رونمایی از آنان توسط دولت وقت قدردانی شد.
این بنا در نقشه از دو مدول (پیمون) مربعی شکل تشکیل شده‌است که مستطیلی با تناسب ۱ بر ۲ را می‌سازند. اضلاع مربع در نما با یک قوس نیم دایره خود نمایی می‌کنند؛ حجم بنا از قوس‌هایی متقاطع که بر روی اقطار مربع زده شده‌اند پدید آمده که این فوس‌های متقاطع، «تاق‌های چهاربخش» را که در معماری سنتی ایران بسیار دیده شده‌اند را تداعی می‌کنند و احتمالاً منبع الهام طراح نیز بوده‌است. طراح با بهره‌گیری خلاقانه از قوس و با پیچشی که در ایده کلی آن ایجاد کرده، به نتیجه‌ای ظاهراً متفاوت با هندسه‌ای پیچیده دست یافته‌است. این طرح نوآورانه با به‌کارگیری سازه پوسته‌ای بتنی اجرا شده‌است.
در بنای یادبود کمال الملک دو نوع قوس به شرح زیر دیده می‌شود. شش قوس نیم دایره نما که نسبت دهانه به ارتفاع آن‌ها ۱ به ۲/۱ است، چهار قوس متقاطع که بر روی اقطار دیده می‌شوند. همچنین در پایین قوس‌های اصلی نما از روبرو دو قوس کوتاه‌تر نیز وجود دارند که در واقع تلاقی قوس‌های متقاطع هستند. شاید بتوان گفت حجم کلی بنا از پوسته‌ای سه بعدی در فضا حاصل آمده‌است که در یک حرکت نرم دو نوع قوس یاد شده را به هم پیوند می‌دهند. این قوس‌ها و پوشش آن‌ها در بالا، اشکال هندسی مخروطی شکلی را به وجود آورده‌اند که ابتکاری هندسی بوده، اوج خلاقیت معماری را در بهره‌گیری از عناصر معماری سنتی ایران در ترکیبی جدید و موزون نشان می‌دهد. در این بنا نیز همانند آرامگاه خیام هندسه نقشی شایان توجه دارد و پیوند عمیق این بنا را با نظام معماری ایرانی برقرار کرده‌است.
تزیینات استفاده شده برای آرامگاه کمال الملک کاشی معرق است که نقوش آن‌ها بسیار هنرمندانه بر روی سطوح منحنی نما بکار گرفته شده‌اند و به سمت خط تقارن قوس‌ها این نقوش کوچک و کوچک‌تر می‌شوند. به گفته طراح، کاشی معرق، معماری کاشان یعنی محل زادگاه کمال الملک را یادآور می‌شود. نمای بنا و تزیینات و همچنین رنگ کاشی‌ها، هماهنگی فراوانی با آرامگاه عطار، که در کنار آن است، دارد؛ به گونه‌ای که شاید بازدیدکننده در نگاه نخست گمان کند که این بناها بخشی از هم هستند.
سنگ قبر کمال الملک همچون سایر سنگ‌های مزاری که سیحون در آرامگاه ظهیرالدوله تهران طراحی کرده‌است، یکپارچه از سنگ گرانیت و با بافت خشن بوده، در قسمت بالای سنگ که مرتفع و زاویه دار تراشیده شده‌است، نقش برجسته‌ای از کمال الملک توسط شاگرد ایشان مرحوم استاد ابوالحسن صدیقی سنگ‌کاری گردیده‌است.
ناحیه سبعه وفرگ
در اوائل سلطنت کریم خان زند نصیرخان لاری بلوک ایسین را تصرف نمود وضمیمهٔ حکومت لارستان کرد، ولی بعداً بلوک ایسین را جدا و ضمیمهٔ حکومت بندرعباس کردند.
بخش گله‌دار
بخش گله‌دار از توابع شهرستان مهر استان فارس به مرکزیت شهر گله‌دار است. این بخش در حدود ۵۰۰ کیلومتری جنوب فارس واقع شده‌است این بخش از طرف مشرق به بخش اسیر از طرف مغرب به مرکز شهرستان مهر و از طرف شمال به علامرودشت و از طرف جنوب به منطقه عسلویه محدود می‌شود.
ناحیه فال و گله‌دار در اصل پال بوده، و در دوران سلاطین صفویه «ملا فریدون لر» باهزار خانواده از ایلات بویر احمدی در حدود سال ۱۰۷۰ هجری قمری به این منطقه کوچانیده می‌شوند. ۲ پسر ملا فریدون به نامهای «شکرالله خان گله دار» و «عبدالکریم خان گله دار» بر این قسمت حکومت می‌کنند. وجه تسمیه گله دار از این طایفه‌است. «آخوند ملا محمد رضائی فالی» و «میر محمد صادق فالی» از اهالی این شهر هستند.
زوبونتو
زوبونتو یک شاخهٔ رسمی از سیستم‌عامل آزاد و متن‌باز اوبونتو است که از میزکار اکس‌اف‌سی‌ای استفاده می‌کند. زوبونتو با داشتن رابط کاربری ساده خود بسیار متناسب با سیستم‌های قدیمی بوده و با کمترین منابع سخت‌افزاری قابل اجرا است.
از آنجا که زوبونتو بر پایه اوبونتو است و شرکت کنونیکال مسئول آن است، معمولاً همزمان با اوبونتو نسخه‌های جدید خود را منتشر می‌کند.
زوبونتو حاوی نرم‌افزارهای معمول مورد استفاده یک کاربر متوسط گنو/لینوکس است. از جمله:
زوبونتو همچنین برای کنترل بسته‌های نصب شده از نرم‌افزار مدیر بسته سیناپتیک استفاده می‌کند که به کاربران اجازه دریافت بسته‌ها از مخازن زوبونتو و نصب خودکار آن‌ها را می‌دهد.
زوبونتو بر روی یک سی‌دی عرضه می‌شود و نصب آن نیازمند ۱٫۵ گیگابایت فضای خالی روی دیسک سخت است. نصب نسخهٔ رومیزی به ۱۹۲ مگابایت حافظه و نصب نسخه آلترناتیو (متنی) نیازمند ۶۴ مگابایت حافظه است. استفاده نسخه متنی امکانات بیشتری برای تنظیمات به هنگام نصب در اختیار کاربر قرار می‌دهد.
زوبونتو بعد از نصب به حداقل ۱۹۲ مگابایت حافظه احتیاج دارد اما داشتن حداقل ۲۵۶ مگابایت، شدیداً توصیه می‌شود.
منوچهر سلیمی
دکتر مَنوچِهر سَلیمی گَلَنگَشی استاد علوم سیاسی و حقوق بین‌الملل دانشگاه ملی (شهید بهشتی کنونی) و نماینده مجلس شورای ملی از حوزهٔ انتخابیهٔ رودبار در دوره ۲۴ مجلس شورای ملی بود. او زاده روستای گلنگش، بخش عمارلو، شهرستان رودبار بود.
در ۳۰ آذر ۱۳۶۰ در ۳۹ سالگی به جرم ضدیت با نظام جمهوری اسلامی در پای دیوار زندان اوین به همراه بیش از ۵۰ نفر دیگر تیرباران شد.
او در ۱۳۵۴ از ۱۹۱۴۳ رای مأخوذه با۱۱۷۴۲ رای در بیست و چهارمین دوره مجلس شورای ملی ایران از رودبار برگزیده شد. او نایب رئیس کمیسیون تعاون و امور روستاها بود. وی در تاریخ ۱۷ شهریورماه ۱۳۵۴ به عنوان عضو کمیسیون پارلمانی آموزش و پرورش برای اجلاسیه چهارم دوره ۲۴ قانونگذاری برگزیده شد.
فیشور
فیشوَر روستایی‌است از توابع بخش مرکزی شهرستان اوز در استان فارس. فیشور با ۵٬۳۹۵ نفر جمعیت، پرجمعیت‌ترین روستای شهرستان اوز و هفتمین روستای پرجمعیت استان فارس است.
این روستا در دهستان فیشور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵٬۳۹۵ نفر (۱٬۴۳۷ خانوار) بوده‌است. مردم این شهر به زبان لارستانی صحبت می‌کنند و اهل سنت شافعی هستند.
روستای فیشور با ۵٬۳۹۵جمعیت طبق آمار رسمی سازمان آمار ایران در سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۹۵ یکی از روستاهای بزرگ استان فارس است و از ۵۲ شهر استان جمعیت بیشتری دارد.
آب و هوای فیشور خشک و دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد می‌باشد. از ماه دی تا پایان فروردین بهترین فصل این منطقه‌است که همراه با بارش باران و بهار می‌باشد.
گل‌تپه (کبودرآهنگ)
گُل‌تپه یکی از شهرهای استان همدان ایران است.این شهر در جنوب غربی شهرستان کبودراهنگ قرار دارد. از جاذبه های گردشگری این بخش، غار علیصدر می باشد که معروفترین غار ایران است.زبان ساکنان این شهر ترکی آذربایجانی است نام گل تپه از «کول تپه» گرفته شده‌است اهالی شهر بر این باورند که در زمان‌های خیلی دور آتشکده ای وجود داشته است که خاکستر آن در اطراف این روستا به صورت تپه ای تلمبار می شده است،و در زبان ترکی کول به معنای خاکستر می باشد همین امر موجب شهرت این شهر به «کول تپه» شده است و آثار باستانی این آتشکده نیز در این شهر به جا مانده است. هنوز هم برخی اهالی از این نام استفاده می‌کنند. شهر گل تپه مرکز بخش گل تپه می‌باشد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲٬۶۹۲ نفر (۶۷۳ خانوار) بوده‌است.اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
سیتوژنتیک
سیتوژنتیک (به انگلیسی: Cytogenetics) علم مطالعه ساختمان کروموزوم‌ها و بررسی ارتباط آن‌ها با عملکرد سلول است. در این علم کروموزوم‌ها با استفاده از روش‌هایی مانند کاریوتایپ، تکنیک‌های باندینگ (نوارگذاری) یا شیوه‌های سیتوژنتیک مولکولی مورد تحلیل و بررسی قرار می‌گیرند. سیتوژنتیک شاخه‌ای از ژنتیک است که با مطالعه ساختار و ترکیب کروموزومی یک سلول مرتبط است، که شامل آنالیز روتین کروموزومهای G-Band شده و سایر تکنیکهای بندینگ و نیز سیتوژنتیک مولکولی شامل FISH و CGH است.
بخش تخت
شهر:تخت
جمعیت بخش تخت طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۴،۶۷۷ نفر بوده‌است. 1 - کتاب از تخت تا پایتخت - نویسنده علی کمالی زاده - انتشارات رسول
محمدرضی ویشکایی
محمدرضی ویشکایی (۱۲۹۷- )دولتمرد و وزیر دوره پهلوی.
او فرزند مرتضی ویشکایی (از قضات صاحب نام دوره پهلوی) و در سال ۱۲۹۷ ه.ش در رشت به دنیا آمد. او پس از اتمام تحصیلات در رشته ادبیات، وارد وزارت دارایی شد و به تدریج مدارج ترقی را طی کرد.تا اینکه در سال ۱۳۳۸ سرلشکر علی اکبر ضرغام وزیر دارایی وقت او را به معاونت خود برگزید.
او در سال ۱۳۳۹ در کابینه مهندس سید جعفر شریف‌امامی به وزارت گمرکات و انحصارات منصوب شد و یک سال بعد رئیس بانک رهنی ایران گردید. پس از آن عضویت هیئت عامل سازمان برنامه و مدیریت چند مؤسسه خیریه را عهده دار شد تا اینکه در آستانه انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ در کابینه شریف امامی وزیر بازرگانی شد و در آذر ماه همین سال نایب رئیس بنیاد پهلوی گردید.
۱- به اختصار از "شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران"، باقر عاقلی، ج ۳ ٌ ۱۷۱۷ .
مرتضی ویشکایی
مرتضی ویشکایی (۱۲۷۱-۱۳۵۷ ه‍.خ.) قاضی دادگستری در دوره پهلوی بود.
او در سال ۱۲۷۱ ه‍.خ. در رشت به دنیا آمد و پس از اتمام تحصیلات قدیم و جدید، وارد تشکیلات قضایی ایران شد. او تمامی مراحل قضایی را از دادیاری، بازپرسی، دادستانی، ریاست دادگاه شهرستان، ریاست دادگاه استان، دادیاری و مستشاری دیوان عالی کشور طی نمود.
وی سالیان دراز رئیس شعب مختلف دیوان عالی کشور بود و آخرین سمتش ریاست دادگاه تجدید نظر انتظامی قضات بود.
او به خاطر حضور در تشییع جنازه نورالدین الموتی مغضوب محمدرضا شاه پهلوی واقع شد و بازنشسته گردید و عاقبت در سال ۱۳۵۷ درگذشت.
مرتضی ویشکایی هم در حقوق اسلامی و هم در حقوق اروپایی متبحر و صاحب نظر بود.
فرزندش محمدرضی ویشکایی در دوره پهلوی از صاحب منصبان اقتصادی کشور بود و دو بار هم در کابینه‌های سید جعفر شریف‌امامی به وزارت رسید.
بخش مرکزی شهرستان بندرعباس
بخش مرکزی نام بخشی از توابع شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
جمعیت بخش مرکزی طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۶۱۴۵۹۹ نفر بوده‌است.
بخش قلعه قاضی
جمعیت آن طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۶۹۵۴ نفر بوده‌است .
بخش فارغان
جمعیت بخش فارغان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۳۱۴۶ نفر بوده‌است.
بخش احمدی
بخش احمدی نام بخشی. است از توابع شهرستان حاجی اباد به مرکزیت شهر سرگز با جاذبه‌های دیدنی فراوان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
منطقه احمدی از شمال و شمال غرب مشرف به کوه‌های هم‌مرز بااستان کرمان، از جنوب و جنوب غربی به ترتیب به کوه‌های متصل به دهستان بخش تخت و دهستان سیاهو و از شرق به بخش رودخانه از بخش‌های شهرستان رودان و همچنین از غرب به بخش فارغان متصل می‌باشد.
کشاورزی از مهم‌ترین مشاغل منطقه احمدی می‌باشد از این جمله می‌توان به محصولات زراعی چون کاشت ذرت، جو، گندم، کنجد و محصولات باغی مثل نارنگی و پرتقال، انگور، انجیر و انار و همچنین نخیلات و صیفی کاری اشاره نمود. لازم است ذکر شود که خرمای این منطقه بالاترین رده کیفیتی را در بین محصولات خرمایی تمام نقاط کشور داراست. احمدی شامل شهر سرگزاحمدی، روستاهای اصلی توشهراحمدی، سراح، حشم بلم، پاشغ، میرحسینی، بانگود، پور، کلیتوییه، جلالی، دهمغان، کاشان، تقی‌آباد و دهستان کوهشاه می‌باشد.
جمعیت بخش احمدی طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۱۲۳۰ نفر بوده‌است. جمعیت مرکز بخش (شهر سرگز احمدی) در حدود ۱۵۰۰ نفر می‌باشد.
بخش مرکزی شهرستان حاجی‌آباد
جمعیت بخش مرکزی طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۹۵۹۹ نفر بوده‌است.
عبدالعلی همایون
عبدالعلی همایون، (زاده ۱۲۹۹ خورشیدی تهران - درگذشت ۲۷ آبان ۱۳۸۵ در تهران) از بازیگران قدیمی سینما و تلویزیون ایران بود. مهم‌ترین نقش او نقش «سرکار استوار» در سری فیلم‌ها و سریال‌های «صمد آقا» ساخته پرویز صیاد و نیز مجموعه تلویزیونی «سرکار استوار» بود. وی در ۱۳۱۸ کار خود را با روزنامه‌نگاری آغاز کرد و بعد به تلویزیون راه یافت. عبدالعلی همایون در دو سال پایانی در تهران به سر می‌برد و در سن ۸۶ سالگی در پی سکته قلبی در تهران درگذشت.
گل یخ...کیومرث پور احمد...۱۳۸۳
آلن (شهر)
آلن (Aalen) شهری در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان است. این شهر در ۷۰ کیلومتری اشتوتگارت و ۴۸ کیلومتری اولم قرار دارد.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آبن‌برگ
آبِنْبِرْگ شهری در ایالت بایرن آلمان است. این شهر در منطقه رس قرار دارد و ۲۵ کیلومتر با نورنبرگ فاصله دارد.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آبنسبرگ
آبنسبرگ شهری است در ایالت بایرن آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آپلدا
آپُلدا شهری است در ایالت تورینگن آلمان. مساحت این شهر ۴۶٫۱۵ کیلومترمربع می‌باشد.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
ترور جان اف. کندی
ترور جان اف. کندی، سی و پنجمین رئیس‌جمهور آمریکا در جمعه ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ در ایالات متحدهٔ آمریکا، در شهر دالاس تگزاس رخ داد. کندی هنگامی که با همسرش ژاکلین کندی سوار ماشین کروک بود، توسط لی هاروی اسوالد از ناحیهٔ صورت مورد اصابت گلوله قرار گرفت. او چهارمین رئیس‌جمهور ترور شدهٔ آمریکا بود. فیلم‌های متعددی دربارهٔ ترور جان اف. کندی ساخته شده‌است که می‌توان به جکی (فیلم ۲۰۱۶) و سریال ۱۱٫۲۲٫۶۳ اشاره کرد.
کندی در روز جمعه ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ در ساعت ۱۲:۳۰ بعد از ظهر در دالاس، تگزاس ترور شد و در بیمارستان پارکلند مموریال درگذشت. «لی هاروی اسوالد» در ساعت ۷ بعد از ظهر همان روز به جرم قتل یک مأمور پلیس دالاسی مجرم شناخته شد و در ساعت ۱۱:۳۰ شب به‌عنوان قاتل رئیس‌جمهور معرفی شد. اسوالد دو روز بعد در ایستگاه پلیس دالاس توسط «جک روبی» به قتل رسید.
«لی هاروی اسوالد» اعلام کرد که او به کسی تیراندازی نکرده و مدعی شد که دارند از او به عنوان «طعمه» استفاده می‌کنند. او مدعی شد که عکسی که او را با سلاح قتاله نشان می‌داد جعلی است و صورت او را به بدن کس دیگری چسبانده‌اند. به دلیل مرگ او، بیگناهی یا مجرمی‌اش هرگز در دادگاهی اثبات نشد. بعضی منتقدان می‌گویند که اسوالد هیچ نقشی در این ترور نداشته‌است.
پنج روز پس از مرگ اسوالد رئیس‌جمهور جدید، لیندون ب. جانسون، «کمیسیون وارن» را تشکیل داد تا پروندهٔ این ترور بیشتر بررسی شود. این کمیسیون نتیجه گرفت که اسوالد به تنهایی در قتل دست داشته‌است. تحقیقاتی که بعدها در دههٔ هفتاد توسط «کمیتهٔ انتخابی مجلس برای ترورها» صورت گرفت نیز قاتل بودن اسوالد را تأیید کرد، اما این کمیته ادعا کرد که او احتمالاً تنها بخشی از دسیسه برای قتل رئیس‌جمهور بوده‌است. با این حال این کمیته مدرکی دال بر شرکت کس دیگری در این دسیسه ارائه نکرد. منتقدان تئوری‌های بسیاری را در چگونگی دقیق قتل کندی و مسئولان آن ارائه کرده‌اند که با هم دیگر و با گزارش‌های رسمی دولت بسیار متفاوت هستند. از مهم‌ترین مسائلی که مطرح می‌شود می‌توان به تعداد گلوله‌ها، جهتی که گلوله‌ها از آن شلیک شدند و این‌که کدام یک از گلوله‌ها به رئیس‌جمهور و کدام به فرماندار جان کانلی برخورد کرده، اشاره کرد.
تئوری‌های مختلف هر کدام کسی را مسئول مرگ کندی می‌دانند. معروف‌ترین این مسئولان فرضی از این قرارند: سیا، مافیا، کاگ‌ب، موساد، اشراقیون، فیدل کاسترو ، لیندون ب. جانسون (نایب رئیس‌جمهور) و نوعی ائتلاف نظامی-صنعتی به رهبری ژنرال‌های ارتش.
آخرن
آخِرن (Achern) شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آخ (شهر)
آخ (Aach) شهری در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان است.
از شهر آخ برای نخستین بار در سال ۱۱۰۰ نام برده شده‌است. این دهکده در سال ۱۱۵۰ با نام لاتینی «اُپیدوم آخ» در هِگوویا، نامیده می‌شد. شاه رودولف یکم آلمان آخ را به عنوان یک شهر، در سال ۱۲۸۳ به قلمرو خود افزود. طی سده‌های بعد از آن این شهر جزء اتریش پسین به‌شمار آمد.
آدلسهایم
آدِلْسْهایْم (Adelsheim) شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان.Wikipedia contributors, "Adelsheim," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Adelsheim&oldid=185270967 (accessed January 30, 2008).
آیشتال
آیشتال (Aichtal) شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان.Wikipedia contributors, "Aichtal," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Aichtal&oldid=188672275
آلتنشتایگ
آلتِنْشْتایْگ (Altensteig) شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آلپیرسباخ
آلپیرسباخ (Alpirsbach) شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
فولینگن
فولینگن (Pfullingen) شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آخیم
آخیم (Achim) شهری است در ایالت نیدرزاکسن آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آدناو
آدناو (Adenau) شهری است در ایالت راینلاند-فالتز آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آکن
آکن (Aken) شهری است در ایالت زاکسن-آنهالت آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آلب‌اشتات
آلب‌اشتات (Albstadt) شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آلتدورف نزدیک نورنبرگ
آلتدورف بای نورنبرگ (Altdorf bei Nürnberg) شهری است در ایالت بایرن آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آلتسناو این اونترفرانکن
آلتسناو این اونترفرانکن (Alzenau in Unterfranken) شهری است در ایالت بایرن آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آهاوس
آهاوس (Ahaus) شهری است در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان.Artikel Ahaus. In: Wikipedia, Die freie Enzyklopädie. Bearbeitungsstand: 25. April 2008, 13:49 UTC. URL: http://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Ahaus&oldid=45298454
آلتلاندسبرگ
آلتلاندسبرگ (Altlandsberg) شهری است در ایالت براندنبورگ آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آلتنا
آلتنا (Altena) شهری است در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آلتناو
آلتناو (Altenau) شهری است در ایالت نیدرزاکسن آلمان.
Wikipedia contributors، «Altenau،» Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Altenau&oldid=104562032 (accessed January ۲۱، ۲۰۰۸).
آلتنبرگ
آلتنبرگ (Altenberg) شهری در ایالت زاکسن آلمان است.Wikipedia contributors, "Altenberg (Bergisches Land)," Wikipedia, The Free Encyclopedia,http://de.wikipedia.org/wiki/Altenberg_(Bergisches_Land) (accessed May 21, 2012).
آلتنترپتوو
آلتنترپتوو (Altentreptow) شهری است در ایالت مکلنبورگ-فورپومرن آلمان.Artikel Altentreptow. In: Wikipedia, Die freie Enzyklopädie. Bearbeitungsstand: 24. März 2008, 21:54 UTC. URL: http://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Altentreptow&oldid=44107491
آلتنکیرشن
آلتن‌کیرشن (Altenkirchen) شهری است در ایالت راینلاند-فالتز آلمان.ویکی‌پدیای آلمانی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
آلتنبورگ
آلتنبورگ (Altenburg) شهری است در ایالت تورینگن آلمان. این شهر در ۴۵ کیلومتری جنوب لایپزیگ واقع شده‌است.
این شهر نخستین بار در قباله‌ای از اسقف زایتز در سال ۹۷۶ ذکر شده‌است. بازمانده‌های یک دژ اسلاوی بر فراز کوه اشلوس‌برگ (Schloßberg) نشان می‌دهد که بنیاد این شهر را احتمالاً اسلاوها گذاشته‌اند. (اشلوس‌برگ در آلمانی به معنای کوه قلعه است).
محل این شهر در راه شاهی میان هاله و شب (Cheb) در بوهم باعث رونق اقتصادی در این شهر بویژه در زمینه بازرگانی نمک شد.ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
ایتساک پرلمان
ایتساک پـِرلمان (به عبری: יצחק פרלמן؛ به لاتین: Itzhak Perlman) (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۴۵، تل‌آویو) موسیقی‌دان، ویولنیست، مدرس موسیقی، و رهبر ارکستر اسرائیلیِ لهستانی‌تبار است که در شمار بزرگ‌ترین و مشهورترین ویولنیست‌های قرن بیستم قرار دارد. او در ویولن شاگرد ایوان گالامیان بوده‌است. پرلمان، از دوران جوانی تاکنون، جوایز بسیار معتبرِ متعددی گرفته است؛ ازجمله، چندین بار موفق به دریافت جایزهٔ گرمی شده‌است. در تیتراژ فیلم "فهرست شیندلر"، که توسط جان ویلیامز ساخته شده‌است، وی به‌عنوان ویولنیست هنرنمایی می‌کند.
پرلمان در چهارسالگی به بیماری فلج اطفال مبتلا شده و از آن زمان، هنگام راه‌رفتن، از عصا استفاده می‌کند. هنگام اجرای موسیقی و نیز رهبری ارکستر، همواره بر صندلی می‌نشیند. ایتساک پرلمان و همسرش، توبی (Toby)، که او نیز ویولن می‌نوازد، در نیویورک زندگی می‌کنند. پنج فرزند دارند. دخترشان، نَواه (Navah)، پیانیست است.
Wikipedia contributors, "Itzhak Perlman," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Itzhak_Perlman&oldid=196106210
ارگ (یکا)
اِرگ یکای انرژی در دستگاه واحدهای سانتیمتر-گرم-ثانیه (cgs) است.
اِرگ برابر با کار انجام‌گرفته در بالا بردن جرمی برابر با یک‌هزارم گرم تا ارتفاع یک سانتیمتر است.
۱ ارگ = ۱۰ ژول
۱ ژول = ۱۰ ارگ
بخش شهاب
بخش شهاب نام بخشی از توابع شهرستان قشم در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
جمعیت بخش شهاب طبق آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۳،۲۰۲ نفر بوده است .
شهر: سوزا
بخش مرکزی شهرستان قشم
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان قشم در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان قشم برابر با ۱۰۵،۳۷۶ نفر بوده‌است.
شهرها : قشم،درگهان، لافت و رمکان
بخش هرمز
بخش هرمز نام یکی از بخش‌های شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
بخش هرمز در سال ۱۳۸۰ با مصوبه مجلس شورای اسلامی‌ تاسیس شد. در سال ۱۳۹۳ نمایندگان مجلس شورای اسلامی تصویب کردند که این بخش به محدوده منطقه آزاد قشم الحاق شود. این مصوبه مخالفانی همچون حسن کامران نماینده اصفهان هم داشت که آن را خطایی استراتژیک می‌دانستند.
در نهایت در سال ۱۳۹۷ بخش هرمز از شهرستان قشم جدا شد و مطابق مصوبه هیات دولت به محدوده شهرستان بندرعباس پیوست.
این تصمیم با توجه به درخواست اهالی و مسئولان محلی هرمز با توجه به مسافت زیاد این بخش با مرکز شهرستان قشم با هدف دسترسی آسان‌تر خدمات، کاهش هزینه رفت‌و‌آمد برای اهالی، مسائل راهبردی و ژئوپلتیکی منطقه، تسهیل در سازوکار گردش کار اداری منطقه و ... صورت گرفت.
محدوده جغرافیایی این بخش، جزیره هرمز واقع در آبراهه خلیج فارس است. مطابق تقسیمات کشوری، این بخش فقط دارای یک شهر (شهر هرمز) است.
بر اساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش هرمز برابر با ۵٬۸۹۱ نفر است.
مرگ رنگ
مرگ رنگ عنوان نخستین مجموعه اشعار سهراب سپهری است که چاپ اول آن در سال ۱۳۳۰ منتشر شد. آنطور که در پانویس اولین شعر این کتاب (در قیر شب) آمده‌است، «کتاب مرگ رنگ سالی چند پس از انتشار دچار دستکاری شد.» این دفتر شامل اشعاری در قالب چهارپاره و نیمایی است.
کتاب مرگ رنگ شامل اشعار زیر است (به ترتیبی که در کتاب آمده‌است):
بخش مرکزی شهرستان رودان
بخش مرکزی یکی از بخش های شهرستان رودان در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.شهر: دهبارز
جمعیت بخش مرکزی شهرستان رودان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۷۰،۲۳۹ نفر بوده‌است.
کارنامه
کارنامه یا کارنامه تحصیلی به گزارشی از ریزنمرات بدست آمده از سوی یک دانش‌آموز در مقاطع دبستان، راهنمایی ،دبیرستان و دانشگاه گفته می‌شود.
برخلاف فارسی که کارنامه تنها واژه برای این مفهوم است، در زبان انگلیسی واژه‌های زیادی چنین مفهومی دارند. Transcript یا Permanent Record یا ساده‌شده‌اش Record واژه‌هاییست که در آمریکا برای کارنامه به کار می‌روند. در اروپا در سامانهٔ ECTS از (Transcript of Records (ToR استفاده می‌شود. در کانادا از Report card و در هندوستان از Marksheet بهره گرفته می‌شود.
در آمریکا برای نشان دادن بازده یک دانش‌آموز یا دانشجو یا حروف به کار می‌روند (مانند F, D، C, B، A که A بهترین نمره و F نشانهٔ افتادن می‌باشد) یا با نمرات نشان داده می‌شود (به این صورت که A=۹۰–۱۰۰، B=۸۰–۸۹، C=۷۰–۷۹، D=۶۰–۶۹، f=۰–۵۹).
بیشینهٔ نمرات در امتحانات آموزش و پرورش افغانستان ۱۰۰ است. با این حال بیشینه نمرات هر نیم سال تحصیلی در کارنامه دانش آموزان اعداد ۴۰ و ۶۰ است. به این ترتیب که بیشینه نمرات در نیم سال اول ۴۰ و در نیم سال دوم ۶۰ است. مجموع این دو نمره، نمره سالانه محسوب می‌شود و با این حساب بیشینه آن همان ۱۰۰ خواهد شد.
اگر شاگردی به دلیلی موجه تنها در امتحانات آخر سال شرکت کند همان نمره‌ای که از ۴۰ نمره گرفته‌است در عدد ۲٫۵ ضرب می‌شود و به عنوان نمره سالانه ثبت می‌گردد.
حد پایین نمره برای کامیابی در امتحان نمره ۴۰ است که معادل نمره ۸ در ایران می‌شود.
نمرات نوشته شده در کارنامه در ایران از ۲۰. شرط قبولی در ایران نمرهٔ ۱۰ می‌باشد. در دوره ابتدایی کارنامه توصیفی است (شامل خیلی خوب، خوب، قابل قبول، نیازمند به تلاش بیشتر) بالاترین خیلی خوب و پایین‌ترین نیازمند به تلاش بیشتر است.
در کانادا نیز یا حروف به کار می‌روند (مانند D, C، B, A که A بهترین نمره و D نشانهٔ افتادن می‌باشد) یا با نمرات نشان داده می‌شود (به این صورت که A=۸۰–۱۰۰، B=۷۰–۷۹، C=۶۹–۵۱، D/Fail= ۵۰–۰).
بخش مرکزی شهرستان میناب
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است.
کد این بخش در تقسیمات کشوری ایران ۸۷۷ است.
شهرها: میناب و تیرور
جمعیت بخش مرکزی شهرستان میناب بنابر سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵۷،۷۷۱ نفر بوده است.میناب نت https://web.archive.org/web/20190630073606/http://www.minabnet.ir/
بخش مرکزی شهرستان سیریک
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان سیریک در استان هرمزگان ایران است. مرکز این بخش، شهر سیریک است.
این بخش، پیش‌تر بخش بیابان از توابع شهرستان میناب بود که در سال ۱۳۸۶ به بخش مرکزی شهرستان سیریک ارتقاء یافت.شهرها: سیریک و گروک
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سیریک برابر با ۳۱٬۵۵۰ نفر بوده‌است.
بخش سندرک
بخش سِندِرک یکی از بخش‌های شهرستان میناب در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.مرکز این بخش شهر سندرک است.
کد این بخش در تقسیمات کشوری ایران ۸۷۶ است.
شهر: سندرک بنابر سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش سندرک برابر با ۲۲،۱۲۶ نفر بوده‌است.
قلعه سندرک از نقاط و تاریخی و گردشگری این شهر می‌باشد . کوه مرتفع بخش سندرک در ۲۶کیلومتری شرق بخش قرار دارد در منطقه چهارده روستا (کوه هوارگ با ارتفاع ۲۵۲۱هزار متر) و بلندترین کوه شهرستان میناب به‌شمار می‌آید. کوه مهراب نیز با طبیعی بی نظیر در ۳۵ کیلومتری شرق بخش سندرک با ارتفاع ۲۰۵۰ متر قرار دارد. در روستای پوم(پیشانلکی) که در ۲۱ کیلومتری مرکز شهر سندرک واقع شده آثار دیدنی زیادی موجود است. کوه سفید، آبشار کشهران، آبشار دهیچ، رودخانه‌های فصلی ودائمی، جنگل کهنک، منطقه کوهستانی، سرسبز، گردشگری چهارده روستا،سدمازاوی وارنگو،ابشار و چشمه های اسلام اباد،روستای مشکالدین،کوه تاحتون،روستای زیبای درشهر، از نقاط دیدنی دیگر بخش سندرک است.[۱] ref>فهرست آثار تاریخی شناسایی شده شهرستان میناب، بازدید: ژوئن ۲۰۰۹
بخش مرکزی شهرستان ابوموسی
بخش مرکزی شهرستان ابوموسی بخشی در شهرستان ابوموسی واقع در استان هرمزگان در ایران است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۷۰۵ نفر (۴۵۶ خانوار) بوده‌است.
بخش تنب
کد این بخش در تقسیمات کشوری ایران ۸۵۳ است.