معین
نصرالله معین نجف‌آبادی (زادهٔ ۲۹ دی ۱۳۳۰) که با نام هنری معین شناخته می‌شود، خوانندهٔ ایرانی ساکن لس‌آنجلس است. او از ۱۸ سالگی با شروع یادگیری گوشه‌ها و دستگاه‌های آوازی ایران در نزد اساتیدی چون تاج اصفهانی و حسن کسایی پا به عرصهٔ موسیقی و آواز گذاشت. نخستین ترانه رسمی او، قطعه‌ای به نام «یکی را دوست می‌دارم» بود که در سال ۱۳۵۷ انتشار یافت و سبب شهرت او شد. معین پس از وقوع انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران و در نتیجهٔ اعمال محدودیت‌هایی بر روی فعالان عرصهٔ موسیقی، به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا فعالیت خود را با انتشار نخستین آلبوم رسمی خود به نام «می‌پرستم» پی گرفت. عموم آثار شنیدهٔ شده از معین، حاصل همکاری‌های او با دیگر هنرمندان مهاجر ایرانی است. او در کارنامهٔ هنری خود، ۲۶ آلبوم رسمی ثبت کرده‌است که آخرین آن، «ماندگار» نام دارد و در سال ۱۳۹۸ منتشر شد. معین تاکنون برنامه‌های متعددی در تالارهای مطرح جهان از جمله «تالار یونیورسال» وتالار روباز «گریک تئاتر» لس آنجلس، و «خانهٔ اوپرا دبی» اجرا کرده‌است.
معین در روز جمعه ۲۹ دی ۱۳۳۰ در نجف‌آباد واقع در استان اصفهان در خانواده‌ای مذهبی و از نظر مالی در سطح متوسط و پرجمعیت به دنیا آمد. معین هفتمین فرزند خانواده‌اش است. او در دوران نوجوانی و جوانی قرآن را با صوت و اشعار و غزلیات شعرای بزرگ را می‌خواند و در همان دوران با دوستان خود در مجالس شادمانی برنامه‌های بسیاری در شهر خود و دیگر شهرهای استان اصفهان اجرا می‌کرد. وی از دوران کودکی علاقهٔ خود را به آواز نشان داد. معین در سن ۱۸ سالگی مدتی نزد استادان موسیقی ایرانی همچون تاج اصفهانی و حسن کسایی به یادگیری گوشه‌ها و دستگاه‌های آواز ایرانی پرداخت. از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ در رادیو اصفهان و هتل عباسی اصفهان و کاباره هزار و یک شب به اجرای برنامه مشغول شد.
معین نخستین ترانهٔ خود را در سال ۱۳۵۷ در تهران با عنوان «یکی را دوست می‌دارم» روانهٔ دنیای موسیقی کرد. «یکی را دوست می‌دارم» با ترانه‌ای از مسعود امینی (دکمله ابتدایی ایرج بقایی کرمانی) و آهنگی از معین آن چنان در میان مردم جا باز کرد که پس از مدتی کوتاه از مرزهای ایران گذشت و توسط دیگر خوانندگان ایرانی که پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت کرده بودند خوانده شد. هایده، ابی و عارف از جمله معروف‌ترین این خوانندگان بودند. با انتشار این ترانه، معین یک شبه راهی را که بسیاری برای آن سال‌ها کار کرده بودند پیمود و به آوازه خوانی نامی تبدیل شد. فعالیت جدی معین از سال‌های آغازین دهه ۱۳۶۰ خورشیدی در آمریکا آغاز شد. معین در سال ۱۳۶۰ نخستین آلبوم مستقل خود را با نام «می‌پرستم» (ناشر: شرکت ترانه) راهی بازار کرد. معین در طول دوران فعالیت خود با شماری از آهنگسازان موسیقی پاپ ایران همچون: صادق نوجوکی، محمد حیدری، کاظم عالمی، حسن شماعی‌زاده، منوچهر چشم‌آذر، فرید زلاند، آندرانیک، جهانبخش پازوکی و ترانه‌سرایان سرشناس مانند لیلا کسری، هما میرافشار و اردلان سرفراز همکاری و نیز با هایده همخوانی داشته‌است.
معین پس از مهاجرت به آمریکا، با آهنگساز سرشناس ایرانی صادق نوجوکی آشنا شد که حاصل این آشنایی، آلبوم‌های «ننه (به تو می‌اندیشم)» و «خاطره ۷» و ترانه‌هایی همچون «طناز»، «ارباب وفا» و… است که در محبوبیت معین تأثیر چشم‌گیری داشته‌اند.او علاوه بر محبوبیت کم‌نظیر در نزد ایرانیان، درکشورهای دیگر از جمله تاجیکستان پرآوازه است
معین با انتشار آلبوم پریچه در سال ۱۳۶۴ با آهنگ‌هایی از فرید زلاند و بیژن مرتضوی پرفروش‌ترین آلبوم سال را منتشر کرد. قبل از آن نیز معین و هایده زوج هنری موفقی تشکیل داده و موفق به تولید پرفروش‌ترین آلبوم سال ۱۳۶۲ یعنی «گل‌های غربت» شده بودند. معین در طول دوره فعالیت خود برنامه‌های گوناگونی را در سراسر جهان اجرا کرده‌است. از جمله کنسرت‌های موفق او می‌توان به کنسرت در یونیورسال آمفی تئاتر در لس آنجلس در سال ۱۹۹۲ (به سرپرستی آندرانیک) اشاره کرد.
معین در سال ۱۳۷۹ آلبوم پرواز را منتشر کرد و دو سال بعد، در سال ۱۳۸۱ آلبوم «لحظه‌ها» را روانه بازار کرد که یکی از ماندگارترین آلبوم‌های تاریخ ایران است و قطعه‌های این آلبوم از سطح آن زمانِ موسیقی ایران کاملاً فراتر بود. معین در این آلبوم با شاعران و آهنگسازانی همچون حسن شماعی‌زاده، هما میرافشار و بابک رادمنش همکاری داشت. از کارهای این آلبوم می‌توان به «لحظه‌ها»، «فراموشم نکن»، «قسم نخور» و «شبای رفتن تو» اشاره کرد. در پاییز سال ۱۳۸۶، معین آلبوم «طلوع» را که حاصل همکاری او با بابک بیات، بابک صحرایی، فضل‌الله توکل، صادق نوجوکی، کاظم عالمی بود منتشر کرد. این البوم اخرین البوم معین برای مدات دوازده سال شد .معین در ارائه کارهای عاشقانه و غمگین تبحر عجیبی دارد که به سوز و غم پنهان در صدایش مرتبط است. معین چند سالی رویه کارش را بر ارائه تک‌آهنگ گذاشت؛ «شمال، خونه آرزو، همدم، مردم و…» از این ترانه‌ها بودند. وی پس از انتشار تک‌آهنگ‌های خود، در ۳۰ دی ۱۳۹۸، آلبوم «ماندگار» را منتشر کرد که در این آلبوم با شاعران و آهنگسازانی همچون افشین مقدم، افشین یداللهی، روزبه بمانی، هما میرافشار، بابک زرین، محمد حیدری و فضل‌الله توکل همکاری کرده‌است؛ این آلبوم تاکنون آخرین آلبوم او به‌شمار می‌رود. معین در سال ۱۳۶۸ در سن ۳۸ سالگی با خانمی اسپانیایی ازدواج کرد. وی در همان سال آلبوم «صبحت به خیر عزیزم» را روانه بازار کرد. دو سال بعد یعنی در سال ۱۳۷۰ اولین فرزندش، "پریچه" (پری کوچک) متولد شد.معین در سال ۱۳۷۴ از همسر خود جدا شد، و تا مدتی در تنهایی به سر برد. وی در سال ۱۳۷۸ برای بار دوم ازدواج کرد. همسر دوم وی خانمی ایرانی به نام «پانته آ» است که از وی دختری به نام «ستاره» دارد. معین هم‌اکنون مقیم آمریکا است و در انسینو، لس‌آنجلس زندگی می‌کند.
معین در سال ۱۹۸۶ برای خواندن ترانه‌های آلبوم «سال» با هایده، مهستی و انوشیروان روحانی همکاری کرد. او در این آلبوم، ترانه «هوس» را خوانده‌است. چندی بعد با هایده و محمد حیدری در آلبوم «گلهای غربت» همکاری کرد و در آن ترانه «دلم گرفت» را اجرا کرد. معین در سال ۱۹۸۸ با اجرای ترانه «طنین صلح» که برای پایان جنگ ایران و عراق توسط فرخ آهی با شعری از لیلا کسری ساخته شد با گروهی از خوانندگان ایرانی مقیم لوس آنجلس همکاری کرد.
سیاوش قمیشی در سال ۱۳۹۲ آهنگ «پرنده» را ساخت و آن را برای نخستین‌بار در سال‌های فعالیت خوانندگیش به‌صورت مشترک با معین ضبط کرد.
ترانه «سفر» با مطلع (سفر کردم که از یادم بری دیدم نمی شه…) از ترانه‌های معین با آهنگسازی فرید زولاند با شعری از لیلا کسری است. مصطفی کیایی با ساختن فیلم ضدگلوله قصه فردی را روایت کرد که تحت تأثیر این ترانه با صدای معین قرار گرفته و زندگیَش تغییر می‌کند.