hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
بخش مرکزی شهرستان نیشابور
بخش مرکزی شهرستان نیشابور یکی از بخش‌های شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است.
پس از ارتقای بخش تخت‌جلگه به شهرستان فیروزه، دهستان بینالود با ۳۱ روستا و تعداد ۸ روستا از دهستان فیروزه به بخش مرکزی شهرستان نیشابور الحاق یافت. با این الحاق، جمع روستاهای تحت پوشش بخش مرکزی شهرستان نیشابور از ۲۰۰ روستا به ۲۳۹ روستا افزایش یافت. در سال ۱۳۹۰ و بر اساس سرشماری این سال دهستان دربقاضی دارای ۶۱ آبادی با سکنه، دهستان ریوند دارای ۴۴ آبادی با سکنه، و دهستان فضل دارای ۴۶ آبادی با سکنه و دهستان مازول دارای ۵۹ آبادی با سکنه و دهستان بینالود دارای ۲۹ آبادی با سکنه بوده‌است.
شهرها : نیشابور ، بار
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان نیشابور در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۷۹۲۴۷ نفر بوده‌است.
شهرستان فیروزه
شهرستان فیروزه یکی از شهرستانهای استان خراسان رضوی است. نام پیشین این شهرستان، تحت جلگه (یکی از بخش های شهرستان نیشابور تا سال ۱۳۸۶) بود که در خرداد سال ۱۳۹۱ با مصوبه هیئت دولت به فیروزه تغییر یافت.
بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت شهرستان فیروزه ۴۲۷۳۹ نفر (در ۱۲۳۶۰ خانوار) بوده‌است.
این شهرستان تا آذر ماه ۱۳۸۶، یکی از بخش‌های شهرستان نیشابور بود که در این تاریخ به شهرستان ارتقا یافت. شهر فیروزه مرکز این شهرستان می‌باشد. در حال حاضر، شهرستان فیروزه دارای دو بخش، چهار دهستان و سه شهر است: شهرها: فیروزه شهرها: همت‌آباد، گرماب
استاد عیسی شیرازی
استاد عیسی شیرازی نقشه‌نویس یا عیسی‌خان طراح و معمار ایرانی بنای معروف تاج محل در هندوستان است.
استاد عیسی شیرازی از هنرمندان و معماران به‌نام شیرازی قرن یازدهم است.
عمده شهرت وی به‌خاطر آن است که طراحی واجرای بنای تاج محل در شهر آگرا هندوستان را به او نسبت می‌دهند. این بنا «آرامگاه ارجمند بانو» ملقب به «ممتاز محل» است؛ او ملکه ایرانی شاه جهان، پنجمین پادشاه گورکانی هند بود. گفته می‌شود برای ساخت این بنا بیست هزار کارگر، استاد کار، معمار، سنگ‌تراش، نقاش، فلزکار، وجواهر تراش به مدت بیست و دو سال کار کرده‌اند.
در متون تاریخی به نام «استاد عیسی شیرازی نقشه نویس» و «امانت خان شیرازی طغرانویس» اشاره شده‌است. اما در برخی از متن‌های جدیدتر، به‌شخصی به‌نام استاد احمد لاهوری به‌عنوان معمار تاج محل اشاره شده‌است.استاد عیسی شیرازی از هنرمندان و معماران به‌نام در قرن یازدهم است.
بخش سرولایت
بخش سرولایت یکی از بخش‌های شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. چکنه مرکز این بخش بوده و روستایی سرسبز به نام کلیدر در دل آن قرار دارد.
شهرها: چکنه
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سر ولایت شهرستان نیشابور در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۴۶۶۴ نفر بوده‌است.
بخش میان‌جلگه
بخش میان جلگه یکی از بخش‌های شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است.مرکز بخش شهر عشق آباد می باشد. این بخش از شمال با بخش مرکزی شهرستان نیشابور , از جنوب با بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه و شهرستان کوهسرخ , از غرب با شهرستان های ششتمد و سبزوار و از شرق و شمالشرق با شهرستان زبرخان همسایه است.
شهرها: عشق آباد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش میان جلگه شهرستان نیشابور در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۹۲۸۸ نفر بوده‌است.
بخش طاغنکوه
بخش طاغَنکوه یکی از بخش‌های شهرستان فیروزه در استان خراسان رضوی ایران است. مرکز آن شهر همت‌آباد است. بخش طاغنکوه با مصوبهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۸۳ در تابعیت شهرستان تخت جلگه (که بعداً نام آن به فیروزه تغییر یافت) تأسیس شد. در حال حاضر، این بخش شامل دو دهستان و یک شهر است: شهر: همت‌آباد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۲۸۶۴ نفر بوده‌است. جمعیت این بخش در سال ۱۳۹۰ به ۲۱۲۲۶ نفر رسیده است.
بخش مرکزی شهرستان چناران
بخش مرکزی شهرستان چناران یکی از بخش‌های شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است.
بخش مرکزی شهرستان چناران در سال ۱۳۱۶ تأسیس شد و پس از تأسیس شهرستان چناران در سال ۱۳۶۸، نام آن به بخش مرکزی شهرستان چناران تغییر یافت که شامل دو دهستان چناران و رادکان بود. بر اساس مصوبهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۲ تیر ۱۳۷۲ دهستان بقمچ نیز در محدودهٔ این بخش تأسیس شد.
براساس آخرین تقسیمات، این بخش از ۲ دهستان و ۱ شهر تشکیل شده‌است:
شهر: چناران
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان چناران در سال ۱۳۹۵ برابر با ۶۶۸۷۱ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان گلبهار
بخش مرکزی شهرستان گلبهار در استان خراسان رضوی واقع است.
بخش گلبهار در شهرستان چناران بر اساس مصوبهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۹ اسفند ۱۳۶۸ از ترکیب سه دهستان بیزکی، درزآب و گلمکان به مرکزیت روستای محسن‌آباد تأسیس شد. دهستان درزآب بر اساس مصوبهٔ ۱۸ اسفند ۱۳۸۱ از این بخش جدا شد و به بخش مرکزی شهرستان مشهد، ملحق شد. در تاریخ ۱۲ آبان ۱۳۹۹ از ترکیب دو دهستان دهستان بیزکی و دهستان نوبهار و شهر گلبهار، بخش مرکزی شهرستان نوبنیاد گلبهار به مرکزیت شهر گلبهار تأسیس شد.
در حال حاضر این بخش از دو دهستان و یک شهر تشکیل شده‌است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش گلبهار در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۴۸۷۷ نفر بوده‌است. جمعیت این بخش در سال ۱۳۹۵ به ۶۶٬۳۲۱ نفر افزایش یافته‌است
بخش مرکزی شهرستان خواف
بخش مرکزی شهرستان خواف؛ نام یکی از بخش‌های شهرستان خواف در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خواف در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۲٬۸۹۹ نفر بوده‌است.
شهرها: خواف، نشتیفان
بخش سلامی
بخش سلامی؛ نام یکی از بخش‌های شهرستان خواف در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سلامی شهرستان خواف در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۷٬۴۴۷ نفر بوده‌است.
بخش جلگه زوزن
بخش جلگه زوزن؛ نام یکی از بخش‌های شهرستان خواف در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش جلگه زوزن شهرستان خواف در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۲٬۰۶۲ نفر بوده‌است.
شهرها: قاسم‌آباد
بخش سنگان
بخش سنگان؛ نام یکی از بخش‌های شهرستان خواف در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سنگان شهرستان خواف در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۶٬۵۶۴ نفر بوده‌است.
شهر سنگان
بخش مرکزی شهرستان سرخس
بخش مرکزی شهرستان سرخس یکی از بخش‌های شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی ایران است.
بخش سرخس تا سال ۱۳۶۸ یکی از بخش‌های شهرستان مشهد بود. با تأسیس شهرستان سرخس بر اساس مصوبهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۶۸، نام این بخش به بخش مرکزی شهرستان سرخس تغییر یافت. در حال حاضر، این بخش شامل سه دهستان و یک شهر است:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سرخس در سال ۱۳۹۰ برابر با ۷۴٬۷۹۶ نفر (۱۹٬۶۱۵ خانوار) بوده است.
بخش مرزداران
بخش مرزداران یکی از بخش‌های شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی ایران است.
بخش مرزداران بر اساس مصوبهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۲۱ تیر ۱۳۶۸ تأسیس شد. در حال حاضر، این بخش شامل سه دهستان و یک شهر است:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرزداران شهرستان سرخس در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۶٬۱۲۰ نفر (در ۳٬۶۱۸ خانوار) بوده‌است. جمعیت این بخش در سال ۱۳۹۰ به ۱۵٬۱۶۰ نفر رسیده‌است.
بخش مرکزی شهرستان فریمان
بخش مرکزی شهرستان فریمان یکی از بخش‌های شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی ایران است.
شهرها: فریمان و فرهادگرد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان فریمان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۴۴۵۰ نفر بوده است.
بخش قلندرآباد
بخش قلندرآباد یکی از بخش‌های شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی ایران است.
شهرها: قلندرآباد ، سفیدسنگ
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش قلندرآباد شهرستان فریمان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۲۸۱۶ نفر بوده است.
غار شکارچیان
متاسفانه این غار به خوبی محافظت نمی شود
غار شکار چیان یک غار متعلق به دوران پارینه‌سنگی است که در دامنه کوه بیستون در شهر بیستون استان کرمانشاه جای گرفته است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
داستان کشف غار شکارچیان (غار بیستون) به سال ۱۹۴۹ (۱۳۲۸) و در سفر اکتشافی باستان‌شناس و انسان‌شناس آمریکایی به نام کارلتن کوون به غرب زاگرس بازمی‌گردد. وی در زمستان آن سال به امید یافتن غارهایی با آثار آن عصر به ایران آمد. اولین هدف وی در این سفر بازدید از غار کوچکی بود که در نزدیکی کتیبه مشهور داریوش در بیستون فرار داشت و زبان‌شناسی به نام کامرون همزمان با مطالعه کتیبه آنرا دیده بود و بعدها به نام غار شکارچیان مشهور شد. کوون پس از بازدید اولیه از غار، چند ماه بعد به مدت دو هفته به کاوش در این غار پرداخت که منجر به کشف هزاران ابزار سنگی مربوط به فرهنگ موستری و بقایای استخوان حیوانات شکار شده‌ای چون گوزن و اسب وحشی شد. این یافته‌ها احتمالاً بین ۷۰ تا ۴۰ هزار سال قدمت دارند.
کوون در بررسی مجموعه استخوان و دندان حیوانات یافت شده در کاوش به بخشی از استخوان ساعد و یک دندان پیشین برخورد که از نظر وی مربوط به انسان بودند. این دو نمونه استخوان و دندان همراه با سایر یافته‌های غار بیستون پس از کاوش به موزه دانشگاهی دانشگاه پنسیلوانیا در آمریکا منتقل شدند. وی در گزارش خود به اختصار به بقایای انسانی مذکور نیز پرداخت و این دو یافته را به همراه یک تکه از استخوان ران که در کاوش غاری بنام تمته در نزدیکی ارومیه کشف شده بود به انسان نئاندرتال نسبت داد.
اخیراً این دو یافته مورد بازنگری قرار گرفت که برآیند آن به وسیله اریک ترینکاوس استاد دانشگاه واشینگتن و فریدون بیگلری باستان‌شناس پارینه سنگی (بخش پژوهشهای پارینه سنگی موزه ملی ایران) منتشر شده به تفصیل دربارهٔ این یافته‌ها و غار محل کشف آنها بحث شده‌است. در بازنگری این بقایا روشن شد که دندان یافت شده مربوط به انسان نیست و در واقع متعلق به گاوسانان است و کوون اشتباهاً آنرا به انسان نسبت داده‌است. اما قطعه ساعد یافت شده مربوط به انسان است و دارای ویژگیهایی است که در استخوان ساعد انسانهای نئاندرتال قابل مشاهده‌است. به این ترتیب پس از گذشت نیم قرن نتایج مطالعه دقیق کهن‌ترین بقایای انسانی یافت شده در ایران نشان داد که ایران نیز بدون تردید در حوزه گسترش این انسان ریخت‌های دوران پلیستوسن قرار داشته‌است. جز غار بیستون، آثار فرهنگ موستری در چند غار دیگر در بیستون بازمانده که در سال ۱۳۸۶ به وسیله بیگلری شناسایی و مطالعه شده‌اند.
روان‌شناس
تعیین این که اصطلاح روان‌شناس برای چه کسی به کار می‌رود، موضوع آسانی نیست. مشکلات از این واقعیت ناشی می‌شود که برخی از کسانی که ادعای آن را دارند، به دلیل این است که به حرفه روان‌شناسی می‌پردازند، دیگران به دلیل کاربرد آن، بعضی‌ها به دلیل تدریس آن و برخی نیز به دلیل پژوهش آن. در مواردی که یک تعریف رسمی ارائه می‌شود، معمولاً هدف آن برآوردن برخی مسائل عملی یا قانونی است؛ برای مثال از نظر بسیاری از سازمان‌های دولتی که گواهینامه‌های روان‌شناسان را کنترل می‌کنند، روان‌شناس می‌بایست یک دوره عالی (دست کم فوق لیسانس، و اغلب دکترا) را در یک مؤسسه معتبر طی کرده، یک یا چند سال دوره کارآموزی تحت نظارت را گذرانده و در امتحان کتبی قبول شده باشد. هنگام مشخص کردن یک روان‌شناس به عنوان کسی که یکی از وظائف تخصصی مثل روان‌شناس بالینی، روان‌شناس مشاور، روان‌شناس قانونی، روان‌شناس مدرسه و غیره را به عهده خواهد گرفت، اغلب ملاک‌هایی از این نوع به کار می‌رود. با وجود این، هنگام سنجش این موضوع که کسی که به تدریس یا پژوهش روان‌شناسی می‌پردازد، آیا شایسته این عنوان است، مسائل چندان روشن نیست. برای مثال، مشخصه قابل قبول برای یک روانشناس این است که (الف) دست کم درجه فوق لیسانس یا ترجیحاً درجه دکترا داشته باشد و (ب) فرایندهای روان شناختی را مورد بررسی قرار دهد. شرط داشتن مدرک تحصیلی مشکلاتی را موجب می‌شود.
مدرک چه اهمیتی دارد؟ اریک اریکسون را که روانکاو و بشردوستی بزرگ است و هیچ مدرک دانشگاهی نگرفت، یا «هربرت سیمون»، برنده جایزه نوبل در اقتصاد را که یکی از نظریه پردازان پیشرو در رشته روان‌شناسی شناختی است، یا ژان پیاژه که با وجود آموزش دیدن در زیست‌شناسی موجب نوسازی روان‌شناسی رشد شد، یا ویلیام جیمز که شاید بزرگترین آن‌ها بود و برای نخستین بار به آموزش رشته روان‌شناسی پرداخت، چه باید بنامیم؟
شرط دیگر مبنی بر اینکه روان‌شناس می‌بایست فرایندهای روان‌شناختی را مورد بررسی قرار دهد نیز بیهوده است. زیرا هر پیشرفت جدید در روان‌شناسی فرایندهایی را به میان می‌کشد که زمانی تصور می‌شد به حوزه‌های دیگر تعلق دارند. علم روان‌شناسی شامل هزاران اصطلاح برگرفته از جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی، زیست‌شناسی، فیزیولوژی، پزشکی، فلسفه، علوم کامپیوتر، زبان‌شناسی، ریاضیات، شیمی و فیزیک است. دانشمندانی که این فرایندها را بررسی می‌کنند، اغلب چنین تصوری ندارند که روان‌شناسی را مورد بررسی قرار می‌دهند اما آنان در واقع این کار را انجام می‌دهند؛ بنابراین آنان را چگونه نام‌گذاری خواهیم کرد؟
ناقص‌سوزی
ناقص‌سوزی یک اصطلاح علمی است که بیشتر در شیمی به‌کار می‌رود. این عبارت زمانی استفاده می‌شود که اکسیژن کافی برای سوختِ کامل یک ماده وجود نداشته‌باشد.و در اثر این سوختن کربن مونوکسید تولید می‌شود.
سوختن در علم شیمی به‌معنای ترکیب مواد با اکسیژن (اکسید شدن) است. هر مادهٔ شیمیایی یک ظرفیت شیمیایی دارد که بر اساس آن با نسبت‌های مختلفی در واکنش‌های شیمیایی شرکت می‌کند. حال اگر ماده‌ای با نسبتی کمتر از نسبت ظرفیت خود با اکسیژن ترکیب شود اصطلاحاً گفته می‌شود سوختن ناقص انجام شده‌است. این سوخت ناقص می‌تواند با جذب اکسیژن کافی کامل شود.
معروف‌ترین واکنش اکسید شدن، ترکیب مولکول‌های‌ کربن با اکسیژن است، این دقیقاً همان فرایندی است که در اصطلاح غیرعلمی نیز به آن سوختن گفته می‌شود. به‌هنگام آتش گرفتن یک تکه چوب، مقداری نفت، بنزین، گاز یا بودن بسیاری از مواد دیگر، یکی از عمده‌ترین واکنش‌های شیمیایی که به وقوع می پیوندد ترکیب کربن با اکسیژن است.
با توجه به ظرفیت کربن، این عنصر برای دست یابی به یک ترکیب پایدار با اکسیژن باید در واکنش با آن به فرمول co2 برسد، به این معنا که هر مولکول کربن باید با دو مولکول اکسیژن ترکیب شود و گاز دی اکسیدکربن (گازکربنیک) تولید کند. حال در شرایطی که اکسیژن کافی به محل سوخت (که مثلاً می‌تواند یک بخاری باشد) نرسد هر مولکول کربن به جای واکنش با دو مولکول اکسیژن با یک مولکول واکنش داده و تولید گاز منواکسید کربن (co) می‌کند. در چنین شرایطی اصطلاحاً گفته می‌شود واکنش اکسیداسیون یا همان سوختن به‌صورت ناقص انجام شد.
شایان ذکر است که سوخت ناقص تنها به واکنش کربن با اکسیژن مربوط نمی‌شود و دیگر عناصر نیز به‌هنگام اکسیداسیون ممکن است به‌صورت ناقص اکسید شوند (ناقص بسوزند).
فضاپیمای آتلانتیس
فضاپیمای آتلانتیس نام یکی از فضاپیماهای سازمان هوانوردی و فضایی ملی آمریکا (ناسا) بود که مأموریت ارسال فضانوردان و قطعات فنی ایستگاه بین‌المللی فضایی را به عهده داشت. این فضاپیما در یکی از مأموریتهایش برای تعمیر تلسکوپ فضایی هابل به فضا رفت.
آخرین مأموریت شاتل فضایی آتلانتیس روز جمعه،(۸ ژوئن ۲۰۱۱) ۱۷ تیر ۱۳۹۰ مرکز فضایی کندی را به قصد ایستگاه بین‌المللی فضایی ترک گفت و در صبح پنج شنبه،(۲۱ ژوئیه، ۲۰۱۱)۳۱ تیر ۱۳۹۰ ساعت ۱۲:۴۹ دقیقه به وقت محلی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز در صحرای موهاوی در جنوب شرقی کالیفرنیا به زمین نشست، آتلانتیس در ۳۰۷ روز فضاپیمایی خود نزدیک به ۱۲۶ میلیون مایل در طی ۳۳ پرواز طی کرده‌ است. آتلانتیس، مدارگرد چهارم ساخته شده‌است
ماموریت دو هفته‌ای شاتل به فضا در مجموع سفری پردردسر بود. آتلانتیس طی این مأموریت شش روز را در کنار ایستگاه بین‌المللی گذراند.
بخش اعظم این شش روز از سوی فضانوردان صرف تلاش برای راه اندازی مجدد کامپیوترهای از کار افتاده ایستگاه که سیستم‌های زیستی آن را کنترل می‌کنند شد.
فضانوردان همچنین مجبور شدند یک پیاده‌روی فضایی برای تعمیر بخشی از پوشش ضدحرارتی شاتل انجام دهند. در این مأموریت در مجموع سه پیاده‌روی فضایی به خارج از ایستگاه انجام شد.
مأموریت اصلی آتلانتیس نصب واحد جدیدی از باتری‌های خورشیدی در ایستگاه بین‌المللی فضایی و جایگزینی یک فضانورد، سونیتا ویلیامز، با فضانوردی دیگر، کلی آندرسن، که هر دو آمریکایی هستند بود.
خانم ویلیامز با بیش از شش ماه حضور در ایستگاه بین‌المللی فضایی رکورددار طولانی‌ترین حضور فضانوردان زن در فضا شده‌است.
هفت خدمه آتلانتیس همچنین در دوره حضور خود در ایستگاه بین‌المللی فضایی عملیات مقدماتی نصب واحد جدیدی از تأسیسات این ایستگاه به نام واحد کلمبوس را به اتمام رساندند.
واحد کلمبوس ایستگاه بین‌المللی فضایی بخش اصلی تعهد یک صد میلیون دلاری سازمان فضایی اروپا به آی اس اس است و قرار بود تا پایان سال ۲۰۰۷ به این ایستگاه ملحق شود. ،. این پرواز مداری در واقع آخرین سفر شاتل‌های فضایی بود و بدین ترتیب پرونده شاتل‌های فضایی ایالات متحده آمریکا برای همیشه بسته شد. کد آخرین مأموریت فضایی شاتل آتلانتیس اس‌تی‌اس-۱۳۵ بود. کریستوفر فرگوسن به عنوان فرمانده ناو فضایی، داگلاس هارلی به عنوان خلبان و ساندرا مگنوس و رکس والهیم دو فضانورد دیگر این مأموریت شرکت کردند و بدینسان آخرین پرواز فضایی آتلانتیس از نظر تعداد فضانورد نیز به یک استثناء تبدیل شد. شاتل‌های فضایی معمولاً به همراه ۷ فضانورد راهی مدار زمین می شدند.
ابوالقاسم فلسفی
ابوالقاسم فلسفی در ۲۵ ربیع المولود ۱۳۲۴ قمری در تهران متولد شد. اوفرزند آیت‌الله حاج شیخ محمدرضا تنکابنی می‌باشد و برادر بزرگ‌تر حجت الاسلام حاج شیخ محمدتقی فلسفی واعظ شهیر و آیت‌الله حاج میرزا علی فلسفی می‌باشد.
تحصیلات ابتدایی را در دبستان توفیق گذراند. سپس در حوزه تهران در رشته ادبیات عرب، فقه و اصول ادامه تحصیل داد. در سالیان دراز قسمتی از اوقات ایشان صرف تحصیل می‌شد و در مجلس درس پدر حضور می‌یافت. قسمت دیگر وقت ا، نیز صرف تنظیم اسنادی می‌گردید که افراد نزد پدر او می‌آوردند تا به خط و مهر او تائید شود.
او در اواخر عمر پدرش امامت مسجد فیلسوف را برعهده داشت و به تدریس فقه و اصول نیز می‌پرداخت که به ویژه در تدریس شرح لمعه تسلط فوق العاده ایشان مشهور بود. افراد زیادی از درس او استفاده کردند. طلاب همه روزه در مسجد حمام گلشن که نزدیک منزل وی بود در درس سطحش حاضر می‌شدند.
او در دو سه سال آخر عمر به علت کسالت از منزل خارج نمی‌شد و سرانجام در خرداد سال ۱۳۷۱ در سن ۸۷ سالگی درگذشت. پیکر او در صحن گورستان ابن‌بابویه شهر ری به خاک سپرده شد.
بخش مرکزی شهرستان بردسکن
بخش مرکزی شهرستان بردسکن یکی از بخش‌های شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان بردسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۸٬۶۰۵ نفر بوده‌است.
بخش شهرآباد
بخش شهرآباد یکی از بخش‌های شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شهرآباد شهرستان بردسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۸٬۴۶۵ نفر بوده‌است.شهرآباد
بخش انابد
بخش اَنابَد یکی از بخش‌های شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است. وسعت این بخش در حدود ۱۹۰۰۰ کیلومتر مربع است که در تاریخ به‌طور همزمان ایجاد شهرستان بردسکن، بخش انابد و دهستان درونه مورد تصویب قرار گرفت. این بخش از طرف شمال با شهرستان ششتمد و بخش روداب سبزوار، از غرب و شمال‌غرب با بخش بیارجمند شاهرود، از جنوب با بخش دستگردان طبس، از شمال‌شرقی با بخش مرکزی شهرستان بردسکن و از جنوب‌شرقی با بخش شهرآباد بردسکن همجوار است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، بخش انابد در سال ۱۳۹۵ دارای ۵۶۶۷ خانوار که جمعیت آن برابر با ۱۸۵۶۱ نفر بوده که از این تعداد ۹۳۸۷ نفر آن مرد و ۹۱۷۴ نفر زن است.
بخش مرکزی شهرستان رشتخوار
بخش مرکزی شهرستان رشتخوار یکی از بخش‌های شهرستان رشتخوار در استان خراسان رضوی در ایران است.
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲٫۶۲۱ نفر (۱۰٫۲۲۱ خانوار) بوده‌است.
شهرها: رشتخوار
بخش جنگل
بخش جنگل یکی از بخش‌های شهرستان رشتخوار در استان خراسان رضوی ایران است. شهرها: جنگل
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش جنگل شهرستان رشتخوار در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۶۷۶ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان کلات
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان کلات در استان خراسان رضوی ایران است.
شهر: کلات
جمعیت بخش مرکزی شهرستان کلات براساس‌ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۵،۷۴۵ نفر بوده‌است.
بخش زاوین
بخش زاوین یکی از بخش‌های شهرستان کلات در استان خراسان رضوی ایران است.
شهرها : شهرزو ، چنار
جمعیت بخش زاوین براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۴،۴۱۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد
بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۱٬۷۸۶ نفر بوده‌است.
بخش ششطراز
بخش ششطراز یکی از بخش‌های شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش ششطراز شهرستان خلیل‌آباد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۹٬۹۱۵ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان مه‌ولات
بخش مرکزی شهرستان مه‌ولات یکی از بخش‌های شهرستان مه‌ولات در استان خراسان رضوی ایران است.
شهرها: فیض آباد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان مه ولات در سال ۱۳۹۰ برابر با ۳۳۴۸۸ نفر بوده است.
بخش شادمهر
بخش شادمهر یکی از بخش‌های شهرستان مه‌ولات در استان خراسان رضوی ایران است.بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شادمهر شهرستان مه ولات در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵۹۶۰ نفر بوده است.
آوانگاری
آوانگاری فونتیک به معنی بازنمود دیداری صداهای گفتار (یا آواها) است و الفبای آوایی، الفبایی است که در آن برای نشان دادن هر آوا، از یک نویسهٔ خاص استفاده می‌شود و رابطه‌ای یک به یک میان حرف و آوا در آن وجود دارد. نمونهٔ چنین الفبایی، الفبای آوانگاری بین‌المللی است.
آوانگاری فونتیک سیستمی برای نوشتن آوای اصوات است که در زبان گفتاری یا زبان ایمایی ایجاد می‌شود. در شناخته شده‌ترین سیستم برای آوانگاری فونتیک یعنی الفبای آوانگاری بین‌المللی (IPA)، از نقشه‌برداری یک به یک بین آواها و نمادهای نوشتاری استفاده می‌شود. , طبیعت استانداردشده IPA به کاربران آن اجازه می‌دهد تا آواها، گویش‌ها و لحن‌های زبان‌های مختلف را به درستی و به‌طور جامع بنویسند. IPA , نه تنها برای مطالعه آواشناسی، بلکه برای آموزش زبان، بازیگری حرفه‌ای و آسیب‌شناسی گفتار ابزار مفیدی است.
بخش مرکزی شهرستان ایرانشهر
بخش مرکزی شهرستان ایرانشهر یکی از بخش‌های شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. شهر : ایرانشهر
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ایران شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۷۰،۵۳۶ نفر بوده‌است.
اهل غرق
رمان «اهل غرق» یکی از آثار ادبی شاخص در ایران است که به شیوه‌ی رئالیسم جادویی نوشته شده است.
رمان اهل غرق بیش از همه در شخصیت‌پردازی و فضاسازی متأثر از رئالیسم جادویی است. حضور عناصر وهمی و تخیلی از قبیل: پریان دریایی، غول زشت روی دریاها و نیمه انسانی بودن قهرمان اصلی داستان رمان را در زمره آثار رئالیسم جادویی جای داده است.
نویسنده در تلفیق واقعیت و تخیل در بیشتر موارد به خوبی از عهده برآمده و در برخی موارد با تفسیر و گزارش گونه کردن حوادث، از لحن قابل‌اعتماد آن می‌کاهد.
داستان "اهل غرق" در جُفره بوشهر می‌گذرد و عناصر تکرار شونده شاخص آثار روانی‌پور در آن نقش پررنگی دارند. عناصری چون طبیعت جنوب ایران و دریا، افسانه‌های جُفره و پری‌های دریایی، طلسم‌ها، ماهی‌گیری و زنان بومی که از کتاب "کنیزو (۱۳۶۷)" با آنها آشنا شده‌ایم و در "اهل غرق" کامل می‌شوند.
خانم روانی‌پور در این رمان نگاهی پذیرنده و طبیعی به اعتقادات افسانه‌ای بومی‌ها دارد. (بعداً در مجموعه "سیریا، سیریا (۱۳۷۲)" دیدی انتقادی‌تر به خود می‌گیرد)
شخصیت‌هایی مانند مادربزرگ، مرد سبزچشم، گلپر و پری‌های دریایی آبی و قرمز... همگی در این داستان حضور دارند و همچنان‌که جفره مسیر تاریخی خود را طی می‌کند، آنان نیز به تکامل می‌رسند.
مشخصات چاپ نشر خانه‌ آفتاب‌مشخصات چاپ نشر قصه
بخش مرکزی شهرستان بمپور
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان بمپور در استان سیستان و بلوچستان ایران است.شهرها: بمپور،محمدان
جمعیت بخش مرکزی شهرستان بمپور براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۴۳،۷۶۳ نفر بوده‌است.
بخش بزمان
بخش بزمان یکی از بخش‌های شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بزمان شهرستان ایران شهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۳۶۳۰ نفر بوده است.
حساسیت (اندازه‌گیری)
حساسیت در تجهیزات اندازه‌گیری به حداقل اندازه دامنه ورودی اطلاق می‌شود که باعث ایجاد تغییر در خروجی سیستم گردد. به شیب منحنی رگرسیون، حساسیت کالیبراسیون گفته می‌شود. عموماً این عدد فاقد ارزش است.
با توجه به آنکه حساسیت کالیبراسیون اطلاعات چندانی نمیدهد، حساسیت تجزیه ای تعریف شد که از تقسیم حساسیت کالیبراسیون بر انحراف استاندارد روش - شامل همه خطاها- بدست می‌آید. این عدد در تعیین حد تشخیص بکار میرود.
انجمن آواشناسی بین‌المللی
انجمن آواشناسی بین‌المللی (فرانسوی: L'Association Phonétique Internationale، API) انجمنی است که بررسی علمی آواشناسی و کاربردهای مختلف مربوط را ترویج می‌کند. بزرگ‌ترین کار این انجمن انتشار الفبای آواشناسی بین‌المللی است، که می‌تواند آواهای هر زبانی را نشان دهد.
الفبای آوانگاری بین‌المللی
الفبای آوانگاری بین‌المللی یک سامانهٔ نوشتاری و آوانگاری است که برپایهٔ الفبای لاتینی ساخته شده‌است. این سامانه به‌وسیلهٔ انجمن آواشناسی بین‌المللی به‌عنوان یک الفبای استاندارد برای نشان دادن صداهای ایجادشده در زبان‌های گوناگون طراحی شده‌است. در ایجاد این سامانه از دانشجویان و استادانی با زبان‌های گوناگون، زبان‌شناسان، خوانندگان و هنرپیشگان، فرهنگ‌نویسان، زبان‌فراسازان و مترجمان کمک گرفته شده‌است.
الفبای آوانگاری بین‌المللی تنها برای نشان دادن حالت‌های بیانی در زبان‌های شفاهی مانند واج، آهنگِ جمله، اتصال میان واژه‌ها و هجاها کاربرد دارد. برای نشان دادن حالت‌های بیانیِ دیگر مانند دندان‌قروچه، نوک‌زبانی سخن گفتن، و نیز برای صداهای ساخته‌شده به‌وسیلهٔ پدیدهٔ لب‌شکری، مجموعه‌ای گسترده از نمادها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
هرکدام از نمادهای الفبای آوانگاری بین‌المللی از دو عنصر اصلیِ حروف و تفکیک‌کننده‌ها ساخته شده‌است.
گاهی اوقات حرف یا تفکیک‌کننده‌های اضافه، به‌وسیلهٔ انجمن آواشناسی بین‌المللی حذف یا اصلاح شده‌اند. همان‌طور که از تغییرات اخیر در سال ۲۰۰۵، ۱۰۷ حرف، ۵۲ تفکیک‌کننده، و چهار علامت عروضی در الفبای آوانگاری بین‌المللی اضافه شده‌است.
در سال ۱۸۸۶ یک گروه از مدرسان زبان انگلیسی و فرانسوی به رهبری یک زبان‌شناس فرانسوی به نام پل پسی نهادی را شکل دادند که در سال ۱۸۹۶ با نام انجمن آواشناسی بین‌المللی شناخته شد. خمیرمایهٔ اصلی الفبای ابداعی این انجمن از الفبای لاتینی نشأت می‌گرفت و برای کاربرد در زبان‌های انگلیسی و فرانسوی طراحی شده بود اما برای قابل استفاده بودن این الفبا در دیگر زبان‌ها کاربرد نمادهای آن در زبان‌های گوناگون تغییر یافت.
از زمان پیدایش خود، الفبای آوانگاری بین‌المللی شاهد تغییرات زیادی بوده‌است. پس از تغییرات اساسی شکل گرفته در این الفبا در سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۳۰ یک دوره ثبات برای این الفبا پیش آمد. کنوانسیون انجمن آواشناسی بین‌المللی در کیل که در سال ۱۹۸۶ برگزار شد به این ثبات خاتمه داد. بعدها نیز تغییرات دیگری مانند افزودن واکه‌های مرکزی و حذف چند حرف در سال ۲۰۰۵ روی داد.
در جدول‌های زیر، خانه‌هایی که به‌رنگ خاکستری هستند، نشان‌دهنده‌ی تلفظی ناممکن هستند.واکه‌هایی که با رنگ طلایی مشخص شده‌اند، دارای حرف مخصوصی در الفبای آوانگاری بین‌المللی نیستند.
هدف اصلی در الفبای آوانگاری بین‌المللی جایگزینی هر یک صدای ایجادشده با یک نشان می‌باشد. با این وجود این فرایند در صورت پیچیده بودن یک صدا طی نمی‌شود بدین معنا که نمی‌توان یک نشان را جایگزین یک گراف چندگانه نمود. برای مثال در برای آوانگاری زبان انگلیسی نمی‌توان یک نشان /ks/ یا /gz/ را جایگزین حرف x نمود. همچنین برای حروفی که صداهای متفاوتی را از خود نشان می‌دهند مانند c در زبان انگلیسی یا دیگر زبان‌های اروپایی نمی‌توان یک نشان ویژه در نظر گرفت بلکه برای هر صدا به صورت جداگانه یک نشان در نظر گرفته می‌شود.
امروزه الفبای آوانگاری بین‌المللی شامل ۱۰۷ همخوان و ۳۱ واکه می‌شود. ۱۹ نشان دیگر نیز برای نشان دادن کشیدگی، تکیه، نواخت و آهنگ جملات به کار می‌روند. تمام این نشان‌ها در یک نمودار که توسط انجمن آواشناسی بین‌المللی در سال ۲۰۰۵ انتشار یافت قابل مشاهده می‌باشند.
آوانویسه‌ها میان کروشه [...] و واج‌نویسه‌ها میان دو خط مورب /... / می‌آیند.
در گزینش نشان برای استفاده در الفبای آوانگاری بین‌المللی از حروف الفبای لاتین یا الفبای یونانی یا شکل تغییریافته‌ای از هردو استفاده شده‌است. برای مثال برای نشان دادن واج بست چاکنایی (ع عربی) در الفبای آوانگاری بین‌المللی از شکل بدون نقطه علامت سؤال استفاده می‌شود.
نویسه‌گردانی
نویسه‌گردانی که بعضی به آن حرف‌نویسی گفته‌اند، در زبان‌شناسی به معنی نوشتن الفبای یک دبیره با الفبای دبیره‌ای دیگر، به نحوی است که نوعی تناظر/برابری میان حروف دبیره اولی یا دبیره مبدأ، با آن دبیره دومی یا دبیره مقصد، برقرار باشد. پس لزوماً تلفظ کلمه یا عبارت نوشته نمی‌شود. در حرف‌نویسی املای تاریخی یا املای شبه‌تاریخی مراعات می‌شود.
برای نمونه کلمهٔ "گردن" (بدون اعراب گذاری) را می‌توان با الفبای لاتین به صورت grdn نویسه‌گردانی کرد. نمونهٔ دیگر کلمهٔ "خواهر" است که می‌توان آن را به صورت xvAhr نویسه‌گردانی کرد. چنان‌که دیده می‌شود، املای کلمهٔ "خواهر" املایی تاریخی است و فارس‌زبانان امروز (حداقل در لهجهٔ استاندارد)، حرف "و" را تلفظ نمی‌کنند، اما همچنان هنگام نویسه‌گردانی، "v" که با "و" فارسی متناظر است نوشته می‌شود. نویسه‌گردانی با آوانویسی تفاوت دارد؛ در آوانویسی صورت ملفوظ (تلفظ) کلمه‌ها/واژه‌ها نوشته می‌شود.
آنچه در نویسه‌گردانی اهمیت دارد این است که بتوان صورت اصلی نگارش یک کلمه به دبیرهٔ اصلی را از روی صورت نویسه‌گردانی شده، بدون ابهام بازسازی کرد. از این رو لزومی ندارد که یک نویسه/حرف همیشه به یک صورت نویسه‌گردانی شود؛ مثلاً کلمهٔ شاپور به خط پهلوی کتیبه‌ای نوشته می‌شود و به صورت šhpwhry حرف‌نویسی می‌شود. چنان‌که دیده می‌شود نویسهٔ «» که در کلمهٔ فوق دو بار آمده‌است یک بار w و یک بار r حرف‌نویسی شده‌است. با این حال با داشتن صورت šhpwhry شکل پهلوی کلمه را عیناً می‌توان بازسازی کرد. تنها باید به خاطر داشت که w و r در خط پهلوی کتیبه‌ای یک‌سان نوشته می‌شوند.
حالت دیگری هم متصور است و آن هنگامی است که چند نویسهٔ متفاوت یک‌سان حرف‌نویسی می‌شود. در این صورت معمولاً در دبیرهٔ اصلی قاعده‌ای وجود دارد که هنگام بازسازی کلمه تعیین می‌کند که صورت حرف‌نویسی‌شده باید به کدام نویسه تبدیل شود؛ مثلاً اگر در خط فارسی نویسه‌های "ک‍" و "‍ک" را دو نویسهٔ جدا در نظر بگیریم، همچنان صورت حرف‌نویسی‌شدهٔ واژهٔ "کک" kk خواهد بود. حال برای بازسازی صورت کلمه به خط اصلی از روی kk باید دانست که "k" اگر در ابتدا بیاید "ک‍" نوشته می‌شود و اگر در پایان پس از نویسه‌ای بیاید که به حرف بعد می‌چسبد "‍ک" نوشته می‌شود؛ بنابراین با دانستن قاعده‌های رسم‌الخط فارسی می‌توان صورت اصلی کلمه را همچنان بازسازی کرد.
این شیوه‌نامه اولین بار در سال ۱۳۵۰ توسط دکتر محمد معین در واژه‌نامهٔ فرهنگ معین برای نمایش بهتر تلفظ‌ها به‌کار برده شد؛ و پس از آن در سال ۱۳۹۱ همین الگو به‌صورت استانداردی با عنوانِ شیوه‌نامهٔ آوانگاریِ کلیِ نام‌های جغرافیاییِ ایران به همهٔ وزارتخانه‌ها و نهادهایِ دولتی برای اجرا ابلاغ شده که این استاندارد توسط سازمان ملل پذیرش شده‌است.
تلفظ حرف همزه و همچنین حرف عین (ساکن) عربی در بین فارسی‌زبانان به صورت انسدادی چاکنایی است. این واج در الفبای آوانگاری بین‌المللی به صورت /ʔ/ نشان داده می‌شود. البته لاتین‌نویسیِ واکهٔ «ع» در حالت غیرساکن بستگی به صدای پس از آن دارد؛ مانند: Ali (علی), Edālat(عدالت), Olum(علوم)
زن فرودگاه فرانکفورت
زن فرودگاه فرانکفورت مجموعه داستانی از منیرو روانی‌پور است.
چاپ نخست این کتاب در پاییز ۱۳۸۰ توسط نشر قصه در تهران منتشر شده‌است و ۱۴۰ صفحه دارد. خانم روانی‌پور در این مجموعه از سبک‌های متفاوتی از جمله رئالیسم، رئالیسم جادویی و سوررآلیسم استفاده می‌کند و در بعضی از داستان‌های رئالیستی مدرن آن به افرادی اهل قلم، خود-تبعیدگر یا پناهنده می‌پردازد.
این مجموعه شامل ۱۴ داستان است:
کولی کنار آتش
کولی کنار آتش نام رمانی از منیرو روانی‌پور است. این کتاب را نشر مرکز نخستین بار در سال ۱۳۷۸ در تهران چاپ و منتشر کرده‌است. شابک آن بوده و ۲۸۰ صفحه دارد.
"کولی کنار آتش" داستان دختری کولی (چادرنشین) به نام «آینه» است که طی سفری اودیسه‌وار از جنوب ایران به پایتخت می‌رود.
شهپر (خواننده)
شهپر امیرابراهیمی (۱۳۱۸ بندر انزلی، گیلان – ۱۲ دی ۱۳۸۶ مالمو، سوئد) خواننده قدیمی و مردمی رادیو ایران و بازیگر پرطرفدار تئاترهای خیابان لاله‌زار و سینمای ایران در دهه چهل خورشیدی بود. به دلیل هم‌نام بودن، گیلکی بودن و هم‌سن بودن هر دو، گاهی با کتایون امیرابراهیمی اشتباه گرفته‌می‌شوند.
او در تاریخ ۱۲ دی ۱۳۸۶ (۲ ژانویه ۲۰۰۸)، در سن ۶۸ سالگی در شهر مالمو، سوئد درگذشت.
شهپر در طول سال‌های دهه چهل خورشیدی، همراه با مهوش و آفت، یکی از سه خواننده عامه‌پسند و پرطرفدار ایران به‌شمار می‌آمد.
برخی از معروف‌ترین ترانه‌های شهپر عبارتند از: من شهپرم، دروازه‌بان بی‌عرضه، عمو سبزی‌فروش، لج کردی لج ، حمومی و تیروم تیروم.
شهپر در طول سال‌های فعالیت خود در سینمای ایران، در کنار بازیگران معروف وقت سینمای ایران از جمله بهروز وثوقی، پوری بنایی، گوگوش، آذر شیوا، بهمن مفید، پرویز صیاد، تقی ظهوری، علی میری، عارف، فروزان، فریبا خاتمی، ایرج قادری، منوچهر وثوق و مستانه جزایری ایفای نقش کرد.
بخش پلان
بخش پلان یکی از بخش‌های شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. شهر: پلان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش پلان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۳٬۰۰۴ نفر بوده‌است. بخش پلان سومین بخش پرجمعیت و بزرگ استان سیستان و بلوچستان است.
لیست ۹ بخش بزرگ استان سیستان و بلوچستان که در آینده شهرستان خواهند شد:
هم اکنون بخش پلان با ۳۳ هزار نفر جمعیتی بیشتر از ۲ شهرستان زیر دارد و جمعیتی برابر شهرستان لاشار دارد
بخش مرکزی شهرستان چابهار
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهر: چابهار
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان چابهار برابر با ۱۴۵،۰۰۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان خاش
بخش مرکزی شهرستان خاش یکی از بخش‌های شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهرها: خاش و اسماعیل آباد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خاش در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰۱،۴۸۲ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان زابل
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهرها: زابل و بنجار
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان زابل برابر با ۱۵۱،۰۷۸ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان زاهدان
بخش مرکزی شهرستان زاهدان یکی از بخش‌های شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.این بخش حوزه انتخابیه زاهدان را تشکیل می دهد و از معدود بخش هائی است که یک حوزه انتخابیه تشکیل می دهد،قابل ذکر است که این بخش ۲ نماینده دارد.
شهرها: زاهدان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان زاهدان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۹۳۱۹۰ نفر بوده‌است.
بخش نصرت‌آباد
بخش نصرت‌آباد یکی از بخش‌های شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. شهر: نصرت‌آباد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش نصرت آباد شهرستان زاهدان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۸،۴۶۲ نفر بوده است.
بخش کورین
بخش کورین یکی از بخش‌های شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. شهر: سرجنگل
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کورین در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۵٬۸۹۸ نفر بوده‌است. بخش کورین ششمین بخش پرجمعیت و بزرگ استان سیستان و بلوچستان است.
لیست ۹ بخش بزرگ استان سیستان و بلوچستان که در آینده شهرستان خواهند شد:
بخش مرکزی شهرستان سراوان
بخش مرکزی شهرستان سراوان یکی از بخش‌های شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.شهرها: سراوان ، محمدی ، گشت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سراوان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۳۱،۶۴۳ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان گلشن
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان گلشن استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این بخش، شهر جالق است. شهر: جالق
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان گلشن برابر با ۲۲٬۶۶۴ نفر بوده‌است.
بخش بم‌پشت
بخش بم‌پشت یکی از بخش‌های شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. شهر: سیرکان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بم‌پشت در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۵،۰۲۶ نفر بوده‌است. بخش بم‌پشت هشتمین بخش پرجمعیت و بزرگ استان سیستان و بلوچستان است.
لیست ۱۰ بخش بزرگ استان سیستان و بلوچستان که در آینده شهرستان خواهند شد:
بخش هیدوچ
بخش هیدوچ یکی از بخش‌های شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهر: هیدوچ
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش هیدوچ شهرستان سراوان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۶۹۵۹ نفر بوده‌است.
هیدوچ
هیدوچ یا هیدوج شهری در بخش هیدوچ شهرستان سیب و سوران استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱٬۶۷۴ نفر (۳۸۳ خانوار) بوده‌است.
محمد مهدی پهلوانی
زبان توصیف خدمات وب
زبان توصیف خدمات وب یا ویزدل (Web Services Description Language - WSDL) به توصیف کامل خدمات وب، توابع قابل دسترسی در آن‌ها، و روش‌های فراخوانی این توابع مبادرت می‌کند.
دانشگاه الازهر
دانشگاه الازهر (در عربی:جامعة الأزهر الشریف) که در بین سال‌های ۹۷۰ تا ۹۷۲ به عنوان یک دانشگاه در شهر قاهره مصر پایه‌گذاری شد، مرکز اصلی ادبیات عربی و علوم اسلامی اهل تسنن در جهان است. هم‌اکنون احمد الطیب شیخ الازهر است.
این دانشگاه بزرگترین مؤسسه دینی، علمی، اسلامی در جهان و سومین و قدیمی‌ترین دانشگاه در جهان بعد از دو دانشگاه "الزیتونه" و "قرویین" است.
جامع الأزهر مهم‌ترین دانشگاه مصر است. محمد العربی فرمانده خلیفه فاطمی عبدالحمید بن محمد علی فاطمی در ابتدای دولت فاطمیه آن را تأسیس نمود، تا مسجد و مدرسه‌ای باشد که مبلغین فاطمیان را تربیت نماید و مذهب اسماعیلی شیعه که مذهب فاطمیون مصر بود، را ترویج نمایند؛ و بنای آن بعد از فتح مصر در ۱۴ رمضان سال ۳۵۹ (قمری) (۹۷۰ (میلادی)) آغاز گردید.
همچنین خلیفه المعزالدین الله الفاطمی دومین خلیفه دولت فاطمیه اولین نماز جمعه رمضان سال ۳۶۱ هجری مصادف با ۹۷۲ میلادی را در آن اقامه و آن را به عنوان دانشگاه رسمی دولت جدید مصر نامگذاری نمود.
الأزهر اولین مسجدی بود که در شهر قاهره بنا گردید، به همین علت مسجد جامع قاهره محسوب می‌گردید؛ و ساختمان آن عبارت بود از یک صحن که سه رواق در اطراف آن بود، که بزرگترین آن‌ها رواق قبله بود؛ و بعد مجموعه‌ای از رواق و شبستان و مدرسه و محراب ومناره و مأذنه به آن اضافه گردید. ساختمان اداری شامل دو مجموعه دانشکده ویژه پسران و دختران است که در گروه پسران چهارده دانشکده در رشته‌های علوم انسانی، پزشکی، کشاورزی و فنی و مهندسی فعالیت می‌کند و پنج دانشکده نیز در رشته‌های علوم انسانی و پزشکی ویژه دختران است. این دانشگاه هم‌اکنون بیش از ۱۲۰ هزار دانشجو دارد که همه ساله نزدیک به بیست هزار نفر از آنان در مقاطع لیسانس، فوق لیسانس و دکتری از آن فارغ‌التحصیل می‌شوند.
این مرکز در ابتدا دانشگاه قاهره نامیده می‌شد و بعداً به الازهر تغییر داده شد. دلیل نام‌گذاری آن به الأزهر، انتسابش به فاطمه زهرا، فرزند پیامبر اسلام است که فاطمیان از نوادگان و منتسبین به او بودند.
بنای مسجد دو سال طول کشید؛ و اولین نماز جمعه هفتم رمضان ۳۶۱هـ در آن اقامه گردید؛ و در سال ۳۷۸هـ/۹۸۸م خلیفه فاطمی العزیز بالله آن را مدرسه‌ای برای آموزش مسائل و علوم باطنیه اسماعیلین قرار داد و محصلین از آفریقا و آسیا برای تحصیل به آنجا می‌آمدند؛ و تحصیل در آنجا بدون هزینه و رایگان صورت می‌گرفت. فاطمیین منابع درآمدی به صورت وقف برای تأمین هزینه‌های آن ایجاد نمودند؛ و بعد از آنکه صلاح الدین در مصر به قدرت رسید برپایی نماز جمعه را در آنجا منع کرد و آن را به مسجدی و مدرسه‌ای سنی تبدیل نمود؛ و موقوفه‌هایی بر آن وقف نمودند و درهای آن برای تمامی طالبین علم در سرتاسر جهان اسلام باز شد؛ و برای آنان مسکن و ماهیانه‌ای از درآمد موقوفاتش تهیه می‌شد.
الأزهر نقش مهمی در حفظ و گسترش کیان عربی و بر گسترش زبان عربی و حفظ آن از ترک و انحراف بعد از سقوط خلافت عباسیان در بغداد داشت، و در حفظ زبان ترکی در ایام خلافت عثمانیان و حکومت محمد علی پاشا در سال ۱۸۰۵ بر مصر نیز تأثیر به سزایی داشت. الأزهر تأثیر به سزایی بر حکومتها و جلوگیری از ظلم آنان داشت و فعالیت‌های سیاسی زیادی را در تاریخ خود برجا گذاشته‌است.
از جمله مقابله با فرانسوی ها در زمان حمله ناپلئون به مصر و آغاز انقلاب برضد آنان، که باعث خروج فرانسویان از مصر شد.Wikipedia contributors, "Al-Azhar University," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Al-Azhar_University&oldid=205705784 http://ar.wikipedia.org/wiki/جامع_الأزهر
بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر
بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر یکی از بخش‌های شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهر: نیک‌شهر
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان نیکشهردر سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۲۴۱۳ نفر بوده‌است.
بخش بنت
بخش بنت یکی از بخش‌های شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. شهر: بنت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش بنت شهرستان نیکشهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۸٬۷۲۲ نفر بوده‌است.
بخش بنت پنجمین بخش پرجمعیت و بزرگ استان سیستان و بلوچستان است.
لیست ۹ بخش بزرگ استان سیستان و بلوچستان که در آینده شهرستان خواهند شد:
بخش مرکزی شهرستان سرباز
بخش مرکزی شهرستان سرباز یکی از بخش‌های شهرستان سرباز در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان سرباز شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۸،۳۰۶ نفر بوده‌است.
بخش سرباز
بخش سرباز یکی از بخش‌های شهرستان سرباز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سرباز شهرستان سرباز در سال ۱۳۸۵ برابر با ۸۱۱۱۶ نفر بوده‌است.
بخش آشار
بخش آشار یکی از بخش‌های شهرستان مهرستان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهر: آشار براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش آشار برابر با ۱۵،۹۴۹ نفر بوده‌است.
بخش پیشین
بخش پیشین یکی از بخش‌های شهرستان راسک در استان سیستان و بلوچستان ایران است. شهر: پیشین
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش پیشین در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۰٬۲۳۲ نفر (۶۹۴۱ خانوار) بوده‌است. بخش پیشین چهارمین بخش استان سیستان و بلوچستان از نظر جمعیتی است. لیست بخش های بزرگ استان سیستان و بلوچستان که در آینده شهرستان خواهند شد:
هم اکنون بخش پیشین با ۳۰،۲۳۲ نفر جمعیتی بیشتر از ۲ شهرستان زیر دارد.
شهرستان زرآباد
شهرستان زرآباد یکی از شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان در ایران است. مرکز این شهرستان، شهر زرآباد است.
این بخش در تاریخ ۱۳ تیر ۱۴۰۰ از شهرستان کنارک جدا گردید و به شهرستان تبدیل شد.
زرآباد به طلای سبز و هندوستان کوچک معروف هست، زرآباد به قلب تپنده در طرح توسعه سواحل مکران شهرت دارد، موزستان ایران است، شغل مردم این شهر کشاورزی و صیادی است.زرآباد به دلیل نزدیکی به دریا دارای آب و هوای گرم و مرطوب است. هوای این نقطه از ایران در زمستان گرم و بهاری ست در تابستان به دلیل وزش بادهای موسمی از سمت دریا «مونسون» معتدل می‌باشد. داشتن چنین آب و هوایی سبب شده محصولات کشاورزی فراوانی نظیر موز، پاپایا (خربزه درختی)، گواوا (زیتون محلی)، انبه، کنار، چیکو و هندوانه، خربزه، ... در ان کشت و برداشت می‌شود. زرآباد دارای یکی از دشت‌های حاصلخیز کرانهٔ مکران می‌باشد
رودخانه‌های زرآباد که سهم بسزایی در تأمین آب کشاورزی دشت زرآباد دارند بدین شرح می‌باشند:
دو دیدگاه در مورد نام زرآباد وجود دارد، دیدگاه اول :به دلیل نزدیکی به دریا و داشتن گمرک فعال (گمرک گالک یکی از قدیمی‌ترین گمرکات جنوب کشور) و ازآنجای که در زبان بومی محلی بلوچ به دریا زِر می‌گفتند به زرآباد شهرت پیدا کرده و دیدگاهی دیگر وجود دارد که بخاطر وجود زمین‌های حاصلخیز و از آنجای که به باغات و مزارع در زبان بومی محلی زریبهَ گفته می‌شود به زرآباد که آباد شده به وسیله باغات و مزارع است شهرت پیدا کرده‌است.
حصیربافی و سوزن دوزی از صنایع دستی شاخص این شهر می‌باشد، کار بیشتر زنان این شهر سوزن دوزی ست
شهرستان زرآباد از شمال با شهرستان نیک‌شهر، از شرق با شهرستان کنارک، از غرب با شهرستان جاسک استان هرمزگان و از جنوب با دریای عمان همسایه است.
شهرستان زرآباد شامل ۲ بخش، ۴ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است:
بنابر سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان زرآباد برابر با ۲۰٬۱۹۷ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان کنارک
بخش مرکزی یکی از بخش‌های شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهرها: کنارک و شهر جدید تیس
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان کنارک برابر با ۶۴،۶۱۹ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان زهک
بخش مرکزی شهرستان زهک یکی از بخش‌های شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهر: زهک
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان زهک در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۰۳۳۴ نفر بوده است.
بخش جزینک
بخش جزینک یکی از بخش‌های شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.شهر: جزینک
جمعیت بخش جزینک براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۱٬۷۰۴ نفر (۶٬۰۶۹ خانوار) بوده‌است.
فهرست بخش های استان سیستان و بلوچستان
بخش نمشیر
بخش نمشیر یکی از بخش‌های شهرستان بانه در استان کردستان در غرب ایران است.
شهر: کانی‌سور
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش نمشیر شهرستان بانه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۹۲۱۶ نفر بوده است.
برخوردار (طایفه)
برخوردار، از طایفه‌های سیستانی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.
این طایفه در روستای محمدآباد شیب آب و روستای دهنو ملاعباس (دهنو کرباسک) ساکن هستند و در حال حاضر تعدادی نیز در شهرستان سرخس زندگی می‌کنند
مردم این طایفه از نظر جسمانی، قوی هیکل و با چهره‌ای گندمگون و بینی کشیده هستند و به جهت اینکه جد هفتم آنها معروف به «برخوردار» بوده، به این نام مشهور شده‌اند. شغل اصلی مردم این طایفه کشاورزی است. برخوردار در واژه به معنای (بر خور) یا همان بره خور می‌باشد طایفه برخوردار با طایفهٔ سالارزهی مواصلت و روابط فامیلی نزدیکی دارند.
خانواده برخوردار
پودینه
پودینه، بزرگترین و اصیلترین طایفه‌ی سیستانی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.
این طایفه در شهرستان زابل و قسمت‌هایی از شمال ایران در استان گلستان، مازندران و استان البرز سکونت دارند. تراکم جمعیتی آنان در شهر ادیمی و پشت ادیمی و اطراف کوه خواجه و روستای پودینه بخش میان کنگی بیشتر است. همچنین پراکندگی این طایفه در شمال شرق سیستان و مناطقی از افغانستان و در مجاورت مرز ایران قرار دارد. از نظر جمعیتی جزو بزرگترین طوایف سیستانی استان سیستان و بلوچستان به‌شمار می‌آید.
با توجه به مطالعات کرنولوژی و تبارشناسی ای که دکتر جوزف آلیسون و دکتر دیوید هاتمن بر روی اقوام موجود در افغانستان انجام دادند و با توجه به اینکه گروهی از این قوم در افغانستان نیز سکونت دارند در تحقیقات خود مربوط به این قوم به این نتیجه دست یافتند که اینان از قدیمی ترین اقوام ساکن در سیستان قدیم بوده‌اند. با توجه به مطالعات انجام گرفته و کشف شواهدی، به احتمال زیاد این طایفه جزو بازماندگان اقوام سکایی ساکن در سیستان بزرگ می‌باشند؛در غیر این صورت با توجه به مطالعات انجام گرفته و اصالت این قوم احتمال قوی بر آنست که این دودمان از بازماندگان سیستانیان دورهٔ هخامنشیان باشند.
اجداد این طایفه در زمان حمله تیمور در منطقه سیستان به مرکزیت جوین حکفرمایی می‌نمودند و سامک خان سربندی حاکم جوین بود . تیمور نهایتا در پی تعقیب امیر ماوراءالنهر متوجه سیستان شد و در جنگی که در آن منطقه در گرفت حاکم سیستان بر ایشان تاخت و در گیر و دار جنگ ، پاشنه ی پای رست و شانه ی راست تیمور مجروح شد و دو انگشت اخر دستش نیز به ضربت شمشیر از دست جدا شد . چون نقص پایش به هیچ دارو و مرهمی بهتر نشد و دائم می لنگید تیمورلنگ لقب گرفت . اما با لشکر کشی دوباره تیمور ، جنگ سختی بین این طایفه و متحدانش با سپاهیان تیمور به وقوع میپیوندد و سامک خان سربند بزرگ این قوم و حکمران جوین به دست سپاهیان تیمور در راستای پاسداری از وطنش کشته شده و در نتیجه باعث شکست و سقوط جوین به دست سپاهیان تیمور می‌شود. تیمور دستور قتل و عام بزرگی را صادر کرده و بسیاری از این قوم کشته و پس از آن آواره شده و در نقاط مختلف سیستان بزرگ پراکنده می‌شوند؛ و دیگر پس از آن نتوانستند اتحاد و حکمرانی قبلی خود بر مناطق تحت سلطه باز یابند و به قومی چند تکه و پراکنده تبدیل شدند.
حرفه اصلی آنان کشاورزی و دامداری (گاوداری) است.
پودینه فرزند جلال که طایفهٔ پودینه از نسل او می‌باشند تنها فرزند جلال بوده‌است. گویند فرزندان جلال بعد از تولد از بین میرفته‌اند، از این رو بعد از این که این فرزند به دنیا می آید جلال او را با گیاهی به نام پونه که در زبان سیستانی به آن "پودنه یا پدنه " میگویند شست و شو می‌دهد و بعد از این کار این فرزندش از بین نمی‌رود و زنده می‌ماند و به همین جهت او نام فرزندش را به نام همین گیاه نامگذاری می‌کند.
سه‌زور
سه‌زور (ژاپنی: トライフォース "Toraifōsu"، انگلیسی: "Triforce") اثر ساختگی سری بازی افسانهٔ زلدا که کار شرکت نینتندو است که میتوانید آن را روی پلتفرم نینتندو سوییچ بازی کنید.
در فرهنگ و عالم ساختهٔ این بازی، سه‌زور برترین و قویترین اثر مقدس و بازپسین هدف بازیکن می‌باشد.
چنانچه گفته شده است، در عالم «هایرول» (انگلیسی: "Hyrule")، که اسم دنیای غیرواقعی بازی است، "سه‌زور" برترین و عالیترین و قویترین زور کیهان می‌باشد، به این حد که در بعضی بازی‌های سری «افسانهٔ زلدا» هم حتی قدرت‌های خدا یا خدایان آن دنیا به خویش گرفته شده باشد. مثلاً می‌گویند که «زور دانش» (یعنی یک «زور» از "سه‌زور") ماهیت بت «نَیرو» به خویش گرفته، و «زور شجاعت» هم محتوای قدرت یا ماهیت بت «فاروره»، و هم «زور قدرت» دارای قدرت بت «دین» است.
تجگی
تجگی (tajgi) نوعی شیرینی لذیذ و محبوب سیستانی بوده که از شیرینی جوانه گندم ،آرد ،روغن و آب تهیه می‌شود. در بعضی مواقع داخل آن یک لایه خرما نیز اضافه می‌کنند تا طعمی دلپذیرتر پیدا کند.
پهلوان (طایفه)
پهلوان نام یکی از طوایف اصیل و بومی سیستانی در ایران میباشد.
اجداد مردم این تبار سیستانی در زمان بازماندگان سلاطین کیانی، از امرا و صاحب منصبان لشکریان بوده اند .افراد طایفه پهلوان به همراه طوایف کیانی،اربابزهی وکیخاازباقی ماندگان جمعیت اصیل وقدیمی سیستان هستندکه به همراه این طوایف درحکومت شاهنشاهی کیانیان صاحب منصب بوده اند. طایفه پهلوان ازامراء وفرماندهان جنگی واربابزهی از وزراء شاهان کیانی که کارهای حساس سیاسی ومالی به انها واگذارمیشد.به گفته جی پی تیت ومحمداعظم سیستانی طایفه پهلوان به همراه طوایف کیانی واربابزهی صاحبان کاسه های موزون سر ونقش عقابی بوده اند.
در حال حاضر؛ بسیاری از اعضای طایفه در نقاط مختلف از کشورهای ایران و ترکمنستان سکونت دارند.
مردم این طایفهٔ سیستانی؛ در کشور ایران، در شهرهای زاهدان و زابل؛ عموماً در روستاهای شهرستان نیمروز(بنیادنیمروزسیستانی ها) و بخش میانکنگی بسر می‌برند.
همچنین در استان البرز (روستای کندر)، استان سمنان (شهرهای شاهرود و دامغان)، استان اصفهان،استان کرمانشاه، استان تهران (شهرهای فرون آباد و ورامین)، استان گلستان (شهرهای کلاله، گالیکش، گنبد، تاتار علیا آزادشهر، گرگان، آق قلا، انبارالوم)، فاضل آباد، دهستان شیرنگ و استان خراسان رضوی (شهر سرخس)
همچنین بخشی از مردم این طایفه در کشور ترکمنستان در شهرهای مرو (ماری)، بایرامعلی، یولاتان، ایلکی، چهار جوی (اخیراً نام این شهر را حکومت ترکمنستان، به ترکمن آباد تغییر داده است) سکونت دارند. این افراد، در اوایل عهد حکومت قاجاریه که هنوز ترکمنستان از ایران جدا نشده بود؛ به آن منطقه مهاجرت کرده بودند. این افراد ارتباط خود را با کشور ایران و سرزمین مادری و آداب و سنن ایران بشدّت حفظ کرده اند
پهلوان
پهلوان واژه‌ای فارسی است که در آسیای باختری برای نامیدن برخی ورزشکاران حرفه ایی به کار می‌رود.
پهلوان ترکیبی‌است از «پهلَو» + «ـان» و آن را منسوب به "پَهلَو" سرزمین و مردم آن دیار دانسته‌اند که مردمانش به توانایی و دلیری شهرت داشتند. سنت‌هان ایشان هم که آمیزه‌ای از سلحشوری و جوانمردی بوده‌است نزد ایرانیان به "سنت پهلوانی" مشهور گشت و بر زندگی و حماسه‌های ایرانیان تأثیر بسیاری گذاشت.
برخی از ملقبان به «پهلوان» عبارتند از:
القاب و عناوین پهلوانان به شرح زیر بوده‌است: این پهلوان باید تمام پهلوانان کشور را مغلوب کرده آخرین کُشتی (حرفه ایی ترین و پیشرفته ترین ورزش رزمی) را در حضور پادشاه می‌گرفت.
کسی که غیر از مقام پهلوانی و استادی و نیروی بدنی به نیکنامی معروف بوده مضافاً به کسوت و طریقت اهل فقر درآمده باشد ضمن انجام مراسمی به دست پیر و مرشد ومراد خویش به استعمال تاج فقر مفتخر می‌گردید. کشتی گیرانی که در دست حریف سرسختی نشان داده او را به زحمت می‌انداخته‌اند بدافت می‌شدند. از فنون کشتی یکی بدل‌کاری است یعنی هر فن که حریف به کار ببرد او بدل کند و حریف را به زحمت بیندازد. زورگران معمولااز تنومندترین ورزشکاران باستانی بوده‌اند که چون بدنشان با آلات سنگین ورزشی به ورزیدگی و رسایی کامل می‌رسید به نمایش زورگری در نزد رجال درجه اول و حکام و خوانین یا در محلهای عمومی می‌پرداختند و از این رهگذر ارتزاق می‌کردند. به کسی می‌گفتند که در کشتی مقام و منزلتی نداشت ولی هنگام درگیری و زورآزمایی با پهلوانان نامی سرسختی نشان می‌داد و با نیرنگ و زیرکی مقاومت می‌کرد و گهگاه با حرکاتی ناشایست موجب لکه‌دار شدن حیثیت حریف می‌گشت. این پهلوان ورزشکاری بود درشت اندام و قوی هیکل ولی بی هنر و جبون و ترسو که نه میدان رفته و کشتی گرفته بود و نه جسارت و شجاعتی از خود نشان می‌داد اما تا بخواهی ادعای پهلوانی می‌کرد و در عالم حرف و پرچانگی پشت حریفان نامدار را به خاک می‌مالید.
رقابت‌های کشتی پهلوانی ایران برای شناختن پهلوانِ ایران، رقابت‌های ورزشی است که هر ساله در ایران برگزار می‌شود و در آن ورزشکاران از سراسر ایران برای دستیابی به بازوبند در آن شرکت می‌جویند. اگر چه این رقابت‌ها ریشه‌های باستانی دارد، چارچوب نوین آن از سال ۱۳۲۳ (۱۹۴۴) برگزار شده‌است. برنده این رقابت‌ها پهلوان نامیده می‌شد و دارنده بازوبند پهلوانی می‌شد. پهلوانان صاحب بازوبند پهلوانی ایران علاوه بر مقام پهلوانی از لحاظ اجتماعی نیز جایگاه ویژه‌ای در میان توده مردم داشتند.