hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
مهدی کرم‌پور
مهدی کرم‌پور (زاده ۳۰ بهمن ۱۳۵۵ در تهران) کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای ایران است.
کرم‌پور دارای مدرک کارشناسی ارشد کارگردانی سینما با درجه برگزیده است و سینما را با ساخت فیلم‌های کوتاه داستانی و مستند آغاز کرده‌است. او در کنار فیلم‌سازی با مطبوعات نیز همکاری کرده‌است و می‌توان نوشته‌ها و مقالات مختلفی را در میان آثارش دید. علاوه بر این کرم‌پور به تدریس سینما نیز می‌پردازد و در جشنواره‌های مختلفی عضو هیئت انتخاب و داوری آثار شرکت‌کننده بوده‌است. او در کنار عضویت در آکادمی داوری سینمای ایران، سابقه عضویت در شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران (۱۳۸۶–۱۳۸۹)، سخنگویی شورای مرکزی کانون کارگردانان سینمای ایران (۱۳۸۹)، ریاست شورای صنفی نمایش خانه سینما (۱۳۸۷–۱۳۸۹)، عضویت در شورای مرکزی جامعه صنفی تهیه‌کنندگان سینمای ایران، عضویت در مجمع مشاوران هیئت مدیره خانه سینما (۱۳۸۷–۱۳۸۹)، عضویت در هیئت مؤسس انجمن فیلم کوتاه ایران و هیئت امنای انجمن سینمای جوان ایران نیز داشته‌است.مهدی کرم‌پور از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
پس از اظهارات مرضیه برومند دربارهٔ ازدواج مهناز افشار، مهدی کرم‌پور، در یادداشتی به انتقاد از مرضیه برومند گفت مهناز افشار با یاسین رامین در کمال صحت عقل و سلامت تن ازدواج کرده‌اند، وی‌همچنین گفت: مهدی کرم‌پور افزوده‌است:
مهدی کرم‌پو پس از سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین توسط سپاه پاسداران در دی ۱۳۹۸، در راستای همدردی با مردم، پیشنهاد داوری در بخش مسابقه جشنواره فیلم فجر را نپذیرفت.
جوایز امی
جایزهٔ اِمی یک جایزهٔ آمریکایی برای تولیدات تلویزیونی است که عموماً به‌عنوان معادل اسکار برای تلویزیون دانسته می‌شود.
پاداش اِمی توسط سه سازمان مرتبط اما مستقل از هم به برندگان اعطا می‌شود:
دو جایزهٔ اول از شهرت بیشتری برخوردار هستند و تحت عنوان «جوایز هنرهای خلاق امی» شناخته می‌شوند.
سابقهٔ جایزهٔ اِمی به سال ۱۹۴۹ میلادی بازمی‌گردد، اما به تدریج جوایز متنوع‌تر شده‌است. به‌عنوان نمونه، جایزهٔ مربوط به برنامه‌های روزانه، نخستین‌بار در سال ۱۹۷۲ اعطا شده و از سال ۱۹۷۴ به‌طور مستقل برگزار می‌شده‌است.
جشنواره فجر
جشنواره فجر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
چه کسی امیر را کشت؟
چه کسی امیر را کشت؟ فیلمی ایرانی به کارگردانی مهدی کرم‌پور محصول سال ۱۳۸۴ است. فیلمنامه این فیلم را مهدی کرم‌پور، خسرو نقیبی و مهدی کیا نوشته‌اند.
امیر کشته می‌شود و تمام آشنایان و دوستانش به خوبی از او یاد می‌کنند. اما بعد از مدتی شروع می‌کنند به بدگویی از او و حتی کمی که می‌گذرد نزدیک‌ترین کسانش جسد او را نمی‌توانند شناسایی کنند. فیلم روایت‌گری بی‌طرف از تلاش و پی‌گیری شخصیت‌های پیرامون امیر است.
الناز شاکردوست
الناز شاکردوست (زادهٔ ۷ تیر ۱۳۶۳) بازیگر ایرانی است. او بازیگری را با تئاتر آغاز کرد. در نوزده سالگی، با بازی در فیلم "گل یخ" (۱۳۸۳) به کارگردانی کیومرث پوراحمد، پا به سینمای ایران گذاشت و در کمتر از یک سال در ۴ فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد.
بر پایهٔ گزارشی در ۱۳۹۹، «شاکردوست یکی از اصلی‌ترین گزینه‌ها برای ایفای نقش‌های جدی در سینمای ایران است».
الناز شاکردوست در نامه‌ای خطاب به اهالی رسانه نوشته بود: نقش افسانه را در واقع زندگی کردم و روحم تا ابد در این نقش باقی می‌ماند. تنها دلخوشی من بیدار شدن به موقع روح‌های مملکتم ایران است. دلیل ایفای الناز شاکردوست در این نقش شنیدن آه همان دختری بود که بعد از گران شدن قیمت نان از خدا قهرش گرفت و از صف خارج شد و سوار مرکب فحشا شد و کسی نپرسید جواب خانه بی‌نان چه می‌شود…
پس از انتشار خبر قتل علی فاضلی منفرد، در ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ وی در صفحهٔ اینستاگرامش از همجنس‌گرایان حمایت کرد. شاکردوست عکسی از خود با چتری شش رنگ که سمبل ال‌جی‌بی‌تی است، نوشت:
در مه ۲۰۲۱، شاکردوست با تذکر دادستانی تهران، مجبور شد که پست اینستاگرامی خود را که در دفاع از همجنس‌گرایان بود، پاک کند. در این دوره، خبرگزاری فارس و مشرق‌نیوز، وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، برای ساخت کمپین‌هایی جهت پرونده‌سازی ضد شاکردوست، نقشی اساسی داشتند و با لقب‌هایی چون «سلبریتی ترویج‌کنندهٔ فساد» از او یاد می‌کردند
الناز شاکردوست در واکنش به پیروزی کیمیا علیزاده در برابر ناهید کیانی در استوری اینستاگرامش نوشت: «به کجا رسیدیم که دختری که روزی برای این سرزمین مدال آورد حالا باید در قالب تیم پناهجو [من میگم بی‌پناه] مقابل پرچم این کشور بجنگه؟ و چه خوب شد که بردی! تو کیمیای این خاکی تا ابد عزیزِ من»
صفاخانه (شاهین‌دژ)
صفاخانه روستایی از دهستان صفاخانه، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در ۳۸ کیلومتری جنوب شرقی شاهین‌دژ قرار دارد.
قوزلوی افشار (شاهین‌دژ)
قوزلوی افشار روستایی از دهستان صفاخانه، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در ۲۳ کیلومتری جنوب شرقی شاهین‌دژ قرار دارد. جمعیت این روستا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۷۵۷ نفر و ۳۳۶ خانوار بوده‌است.
کیقباد
کوی کَواد، اولین شاه و موسس سلسلهٔ کیانیان است. گویند تخمه کیان از او آغاز و تداوم می‌یابد. پس از مرگ زوطهماسب  آخرین شاه از سلسلهٔ پیشدادیان، با اینکه طوس و گستهم، پسران نوذر، زنده بودند و دودمان فریدون هنوز از میان نرفته بود، زال پس از مشورت با موبدان و بزرگان ایران، یکی از نوادگان فریدون به نام کی‌قباد را که دارای فرّ ایزدی و برازندهٔ تاج و تخت کیان بود به شاهی برگزید. زال رستم را به البرز کوه فرستاد تا کیقباد را یافته به ایران بیاورد. پس از جلوس کوی کواد بر تخت ایران، تورانیان که به ایران هجوم آورده بودند هزیمت یافته برگشتند.
در تاریخ بلعمی از کیقباد و فرزندانش چنین یاد شده است: و [کیقباد] دخترِ مهتری از مهتران ترکستان به زنی کرده بود. و او را از آن زن پنج فرزند آمد؛ نام‌های ایشان یکی کی‌افنه و کیکاووس و کی‌آرش و کی‌پشین و کی‌بیه و کی به زبانِ پهلوی نیکو بود و این همه فرزندانِ کیقباد بودند. وی مَلکِی با عدل و داد بود و جهان آباد کرد و خراج نستد مگر عُشر. پس نشست به بلخ داشتی، به لبِ جیحون بدان حد که میان او بود و میان ترکان. و صد سال پادشاهی کرد. و آن قصه های بنی‌اسرائیل که از پسِ موسی بود همه در عهد کیقباد بود.
قارن
قارَن (معرب کارَن) پسر کاوه آهنگر و یکی از پهلوانان ایرانی شاهنامه و سپهدار ارتش ایران از زمان پادشاهی فریدون تا کی‌قباد است. وی بسیار دلیر بود و به همین دلیل به او کارن رزم‌زن می‌گفتند. مرکب از کار (به مفهوم کار زار و پیکار و رزم) + فتحه و نون که پسوند نسبت است. منسوب به رزم یا منسوب به کاروزار یا جنگجو. وی دارای دختری به نام ویس بود که معشوقه رامین بوده است.
نام قارن برای بار نخست زمانی عنوان می‌شود که سلم و تور برادر کهترشان ایرج را کشته و تاج و تخت ایران را پس از مرگ فریدون بی‌وارث گذاشته‌اند. فرمانداران و شاهکان خرد ایرانی که در این دوران گرد فریدون جمع هستند قارن شاه ری، سام شاه زابل، و تنی چند از بزرگان و پهلوانان ایران نظیر شاپور و شیدوش. فریدون به سفیر سلم و تور که برای بخشش کردار گذشته منوچهر خواسته‌اند تا جبران کنند، اینگونه پاسخ آورد:
بهرام پسر گودرز
بهرام پهلوانی ایرانی در دوران کیکاوس و کیخسرو است که آوازهٔ او بخاطر کارهای دلیرانه‌ای است که در جنگ‌ها انجام داده بود.
در میدان جنگ میان سیاوش و افراسیاب، پس از آنکه سپهسالار کیکاووس یعنی رستم از میدان جنگ به صورت قهرآمیز برگشت و سپاه ایران را تنها گذاشت، بهرام و زنگه شاوران مشاوران سیاوش پس از رستم بودند. زمانی‌که سیاوش به توران پناهنده شد و سپاه ایران بی‌سالار گشت، بهرام رهبری سپاه ایران را تا رسیدن فرمانده جدید یعنی طوس بر دوش گرفت.
برجسته‌ترین داستانی که بهرام در او ایفای نقش می‌نماید، داستان فرود سیاوش است. سپاه ایران در میانهٔ راه توران به کوهی (چَرَم) می‌رسند که قلعه فرود، برادر ناتنی کیخسروبر آن کوه قرار داشت. فرود به همراه مادرش جریره می‌خواست به سپاه ایران بپیوندد و با آن‌ها به کین سیاوش با افراسیاب پیکار کند. طوس در مقام سپهسالار ایران بهرام را به جانب قلعه گسیل می‌دارد تا فرود را دستگیر کند چون فرود به همراه تخوار در بالای کوه، احاطه بر سپاه ایران داشت و رصد سپاه ایران، طوس را خشمگین ساخته بود.
بهرام در ملاقات نخست در می‌یابد که او برادر کیخسرو شاه ایران است. بهرام به نزد سپاه بازمی‌گردد تا طوس را از ماجرا آگاه کند، اما طوس سخن بهرام را نپذیرفت و او را سرزنش نمود که چرا فرود را دستگیر نکرده‌است و دامادش را برای دستگیری به بالای کوه گسیل داشت. سرانجام فرود به دست بیژن و رهام کشته می‌شود. بهرام کشته‌شدن فرود را رویدادی ناگوار برمی‌شمرد و ایرانیان را به دلیل انجام این کار سزاوار کیفر می‌داند.
کشته‌شدن بسیاری از جنگجویان ایرانی از سرما و برف، شکست‌های پیاپی از تورانیان از دید بهرام، مکافات خون ناحق فرود می‌دانست. او که خودش را تا اندازه‌ای در کشته‌شدن فرود گناهکار می‌داند، دیگر برای زندگی خودش ارجی نمی‌گذارد و خودش را شایستهٔ مرگ می‌داند. در رویدادهای پسین‌تر در همان جنگ میان ایران و توران، او تازیانهٔ خود را در میدان نبرد گم می‌کند. او گم کردن تازیانه که نام خودش هم بر روی آن نوشته شده بود را از بخت شوم خود می‌داند و بیم آن دارد که دشمن آن را بیابد و این موجب ننگ او شود.
بهرام برخلاف گفته‌های پدرش گودرز و برادش گیو، شبانه به میدان کارزار رفته تا به جستجوی تازیانه بپردازد. در میدان کارزار او سربازی ایرانی را می‌بیند که زخمی شده‌است، پس از بستن زخم‌های آن سرباز، تازیانهٔ خود را می‌یابد و از اسب پیاده می‌شود تا آن را بردارد، ولی درست در همین هنگام اسب او با شنیدن شیههٔ یک مادیان، رم کرده می‌گریزد. بهرام تازیانه را برمی‌دارد، ولی خودش را در محاصرهٔ دشمنان تورانی می‌بیند. او از تسلیم‌شدن سر باز می‌زند، اما تورانیان که پرشمار بودند بر او فشار آورده و سرانجام، تژاو او را می‌کشد.
= تبارنامه =
= پانویس = = منابع =
شاه مرده‌است، زنده‌باد شاه!
Le Roi Est Mort, Vive Le Roi (به فرانسوی یعنی: شاه مرده‌است، زنده باد شاه) آلبومی خلق شده در سال ۱۹۹۶ توسط "پروژهٔ موسیقی"، انیگما است. با عرضهٔ آلبوم در ۲۵ نوامبر ۱۹۹۶، Le Roi Est Mort, Vive Le Roi به رتبهٔ یک در نروژ و رتبهٔ سوم در کل اروپا رسید. دو تک‌آهنگ «Beyond the Invisible» و «T.N.T. for the Brain» در زمان‌هایی نزدیک به آلبوم اصلی منتشر شدند. یک تک آهنگ برنامه‌ریزی شدهٔ دیگر، "Roundabout" در آخرین لحظات عرضه به دلایلی نامعین، منتشرنشد، حتی با وجود آن که یک ریمیکس از همین ترانه، توسط DJ Quicksilver منتشر شده بود.
این آلبوم، مسیر انیگما را ادامه داد؛ و با ترکیب عناصر آلبوم اولیهٔ انیگما، MCMXC a.D و نیز آلبوم دوم، The CROSS of Changes صداهایی تقریباً مدرن و مربوط به زمان آینده را به آلبوم بخشید. نظر سازندهٔ این پروژه، مایکل کرتو، در مورد Le Roi Est Mort, Vive Le Roi این بود که این آلبوم، فرزند دو آلبوم پیشین بوده و آلبوم اول، پدر و آلبوم دوم، مادر این آلبوم هستند؛ همان‌طور که ترانهٔ ۱۹ ثانیه‌ای «Third of its Kind» این جمله را بیان می‌کند: The first is the father --- اولی پدر است The second is the mother --- دومی مادر است And the third is the child --- و سومی فرزند است.
دو ویرایش برای بسته‌بندی آلبوم وجود دارد:
Le Roi Est Mort, Vive Le Roi در رشتهٔ بهترین آلبوم گونهٔ عصر نو نامزد جایزهٔ گرمی سال ۱۹۹۸ شد و Johann Zambryski طراح album art آلبوم، منجر شد که آلبوم، در رشتهٔ بهترین بسته‌بندی آلبوم، نامزد شود.آلبوم - مجلهٔ Billboard (آمریکای شمالی) تک آهنگ‌ها - مجلهٔ Billboard (آمریکای شمالی)
گرگین پسر میلاد
گُرْگین پهلوانی ایرانی در داستان‌ها و حماسه‌های ملی ایران است. گرگین پسر دیگر پهلوان ایرانی، میلاد است. گرگین سردمدار خاندان میلاد نیز است. طبری گرگین را هم نام پسر میلاد، و هم نام پدر میلاد می‌داند که این گفتهٔ طبری پذیرفتنی است و شاید درست باشد، چرا که معمول بوده‌است که نام نخستین پسر را از روی پدربزرگ او برمی‌گزیدند.
مهمترین ماجراجویی گرگین در داستان بیژن و منیژه است. کیخسرو او را به همراه بیژن گسیل می‌دارد تا گرازهایی پیل پیکر را که در حال نابود کردن شهر اِرمان بودند از بین ببرد. گرگین در آنجا به دلاوری بیژن رشک برده و او را فریب می‌دهد تا به مرز توران برود. بیژن در توران به بزم دختر افراسیاب، منیژه می‌رود و آن دو به یکدیگر دل می‌بازند.
منیژه بیژن را بیهوش کرده و او را به کاخ خود می‌برد. در آنجا سربازان افراسیاب او را شناخته و خبر به افراسیاب می رسد و سپس توسط گرسیوز، بیژن دستگیر شده و به نزد افراسیاب برده می شود و سرانجام به جای اعدام با وساطت پیران ویسه او را در چاهی زندانی می‌کنند. گرگین پس از اینکه چندی به انتظار بیژن می‌نشیند و نشانی از او نمی‌یابد، به ایران برگشته و به دروغ به کیخسرو می‌گوید که بیژن در هنگام دنبال کردن گوری گم شده‌است. کیخسرو که آگاه می‌شود گرگین دروغ گفته، او را به زنجیر می‌کشد و زندانی می‌کند، ولی پس از آن با میانجی‌گری رستم، گرگین آزاد شده و به همراه رستم به توران می‌رود تا بیژن را از چنگ افراسیاب برهاند.
در نبرد دوازده رخ، گرگین یکی از پهلوانان ایرانی است که با تورانیان به گونه تن‌به‌تن نبرد می‌کند. او در این نبرد، اندریمان، پهلوان تورانی را شکست‌داده می‌کشد. در فرامرزنامه و بهمن‌نامه نیز از او یاد شده‌است. در بهمن‌نامه، از کسی به نام رویین نام برده شده‌است که پسر گرگین است و سپهسالار ارتش بهمن است. ابن اسفندیار، بنیان‌نهادن شهر گرگان را از کرده‌های گرگین برمی‌شمرد.
گرگین میلاد طبق روایات بنیانگذار شهر لار از توابع استان فارس در کشور ایران می‌باشد.
روایت بنیان گذاشتن شهر «لار» به دست «گرگین میلاد» که در بالا ذکر شده حدود چهارصد سال پیش توسط مورخ رسمی شاه عباس بزرگ نقل شده‌است. او تأکید کرده که «بین الجمهور» مشهور است؛ یعنی این روایت در آن ایام از چنان شهرتی برخوردار بود که توسط بسیار از مردم نقل می‌شده‌است. داستان بنیان نهادن شهر «لار» توسط گرگین میلاد از مشهورترین روایات در کتب تاریخی و ادبی فارسی است و از آن جایی که نام یکی از امرای محلی لارستان در اوایل قرن نهم ه‍.ق «گرگین» بوده‌است، به خوبی مشخص است که این نام در قرن نهم و به احتمال بسیار قرن‌ها پیش از آن، شهرت داشته‌است. تاکنون هیچ گونه تحقیق مستقلی پیرامون این شخصیت تاریخی و اسطوره‌ای صورت نپذیرفته است. از این رو سؤالاتی چند پیش روی علاقه‌مندان بی جواب مانده است. این که به راستی گرگین میلاد کیست، دوره تقریبی حیات او چه زمانی است؟ دربارهٔ او در کتب تاریخی چه روایاتی ثبت شد ه است؟ آیا او را می‌توان با یکی از پادشاهان تاریخی ایران منطبق دانست و این که چگونه می‌توان به زوایای ناشناخته زندگی او پی برد؟
گرگین یکی از پهلوانان ایرانی شاهنامه و پسر میلاد یکی دیگر از پهلوانان شاهنامه است. نام او را به گرگ منسوب داشته‌اند، یعنی به حدت و نیروی گرگ. در زمان پادشاهی کیخسرو او را مأمور همراهی بیژن در جنگ گرازان می‌کنند ولی او بیژن را گمراه کرده و موجب گرفتار شدن او در دست تورانیان می‌شود. گرگین بعد از زندانی شدن به خواست رستم آزاد می‌گردد.
سده هفدهم میلادی
سدهٔ ۱۷ میلادی به فاصلهٔ بین سال‌های ۱۶۰۱ تا ۱۷۰۰ در گاهشماری گریگوری گفته می‌شود. این دوره برابر با سال‌های بین ۹۷۹ تا ۱۰۷۸ در گاهشماری هجری خورشیدی است. قرن هفدهم را می‌توان مرحله ابتدایی ورود اروپا به دوران جدید با گذر از قرون وسطی دانست. این دوره را با شاخصه‌هایی چون عصر طلایی هلند، جنبش فرهنگی باروک، لویی چهاردهم، انقلاب علمی و بحران عمومی در اروپا می‌شناسند. اصطلاح بحران عمومی از این جهت برای این دوره در نظر گرفته شده که در اروپا جنگ سی‌ساله، جنگ‌های عثمانی، پایان قیام هلند، تجزیه کشور همسود لهستان-لیتوانی و جنگ داخلی انگلستان رخ دادند.
برخی مورخان گستره بحران عمومی در سده ۱۷ میلادی را به کل جهان تعمیم می‌دهند. چین با سقوط امپراتوری مینگ ۳۰٪ جمعیت خود را از دست داد. در همین سده بود که اروپا شروع به استعمار قاره آمریکا کرد. کشف ذخایر افسانه‌ای نقره در پوتوسی پرو علیا و مکزیک باعث شد تورم در اروپا به شدت افزایش یابد زیرا ثروت انبوهی از سایر نقاط جهان وارد این قاره می‌شد.
در میان این بحران عمومی در جهان، پیروزی‌هایی نیز به چشم می‌خورد: در خاور نزدیک امپراتوری‌های عثمانی، صفوی و مغول قدرتمندتر می‌شدند و سیک‌ها در پنجاب به قدرت می‌رسیدند. کمی دورتر در ژاپن، توکوگاوا ایه‌یاسو آغازگر عصر ادو شد و سیاست انزواگرانه ساکوکو را که تا سده ۱۹ میلادی ادامه یافت در پیش گرفت. در چین سلسله مینگ با پیروزی‌های سردار منچویی به نام نورهاسی به چالش کشیده شد و پس از او توسط فرزندش هونگ تایجی ادامه یافت و سپس توسط نوه‌اش، امپراتور شونزی مؤسس دودمان چینگ به پایان رسید.
سیاست اروپا در طول بحران عمومی متأثر از فرانسه تحت فرمان لویی چهاردهم بود. طی حکومت وی قدرت پادشاهی در طول جنگ داخلی فروند به واسطۀ تضعیف طبقه نیمه فئودال نجیب‌زادگان فرانسه متمرکزتر شد و این طبقه منکوب قدرت مطلق سلطنت شدند. حکومت این کار را با تغییر کاربری کاخ ورسای از یک منزلگاه شکاری به یک زندان مطلا که در آن دادگاه پادشاهی گسترش‌یافته را بسیار ساده‌تر می‌شد تحت نظارت داشت انجام داد. لویی چهاردهم با اطمینان از آرامش در داخل کشور مرزهای کشور را گسترده‌تر کرد به شکلی که مناطق روسیون، آرتوا، دانکرک، فرانش-کنته، استراسبورگ، آلزاس و لورین ضمیمه خاک فرانسه شدند.
در نیمه اول این سده قدرت در امپراطوری قدرتمند عثمانی عملا در دست کوسم سلطان بود زنی که در پشت پرده پادشاهی هفت تن از سلاطین عثمانی عملا قدرت و سپاه را در چنگ خود داشت و حتی دستور اعدام برخی از پادشاهان امپراطوری عثمانی را نیز صادر کرد. پس از مرگ کوسم سلطان نوبت به کوپولوزاده پاشا ها رسید که نبض قدرت را در عثمانی به وسیله مقام صدارت در دست بگیرند و عملا حکومت را اداره کنند.
با اتمام این سده، اروپایی‌ها به همت دانشمندانی نظیر نیوتون، لایبنیتس، گالیله، دکارت، فرما، هوک، بویل، لیوونهوک، گیلبرت و دیگران با لگاریتم، برق، تلسکوپ و میکروسکوپ، جبر، جاذبه، قوانین حرکت نیوتون، فشار هوا و ماشین‌های محاسبه‌گر آشنا شدند.
سده هفدهم میلادی در ایران که در آن زمان با نام پرشیا در جهان شناخته می‌شد، مصادف با پایان کار صفویان و به قدرت رسیدن افشاریان بود. شاهان صفوی و افشار قلمرو ایران را در این سده به ترتیب از سمت غرب و شرق گسترش دادند. در این سده تغییرات عظیمی در دانش و فلسفه رخ داد که از آن با عنوان انقلاب علمی یاد می‌شود.
برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی،
احمد مطر
احمد مطر (زاده ۱۹۵۶ روستای التنومه در حومه شهر بصره) از شاعران مشهور عراقی است و به خاطر شعرهای بسیار گزنده و طنزآمیز خویش در مورد سران عرب، مشهور می‌باشد.
التنومة، روستای محل ولادت و کودکی احمد، تأثیری روشن در اشعارش بر جای گذاشت. احمد مطر با کاریکاتوریست مشهور ناجی علی در انتشار روزنامه «بلا فتنة» همکاری می‌کرد. احمد مطر در سال ۱۹۸۶ به لندن مهاجرت کرد و از آن سال تا به حال ساکن لندن است.واشعار بسیار زیبا و دل انگیزی را سروده است.
یکی از موضوعاتی که در اشعار احمد مطر بسیار دیده می‌شود، انتقاد بسیار گزنده و گاه حتی نگاه بسیار تحقیرآمیز به سران کشورهای عربی است.
سیدالشهدا (ابهام‌زدایی)
سیدالشهدا لقب امام سوم شیعیان حسین ابن علی است.
سیدالشهدا همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
فرهنگ لغت
فرهنگ لغت، لغت‌نامه یا فرهنگ‌نامهیا دیکسیونر یا دیکشِنِری کتابی است که در آن معانی واژه‌های یک، دو، یا چند زبان همراه با توضیحات مربوط به ریشه، تلفظ، یا اطلاعات دیگر مربوط به واژه‌ها به ترتیب حروف الفبای زبان یا زبان‌هایی معیّن گردآوری می‌شوند.
واژه‌نامه عموماً به فهرست واژه‌هایی که در انتهای کتاب‌ها می‌آیند گفته می‌شود، و معادل واژهٔ "glossary" در زبان انگلیسی است.
فرهنگ واژگان با دانشنامه تفاوت دارد. در یک واژه‌نامهٔ معمولاً، فقط به معنای واژه‌ها اکتفا می‌شود و اطلاعات دیگری (نظیر تاریخچه و ریشهٔ آن‌ها) داده نمی‌شود. به‌علاوه، در واژه‌نامه‌ها فقط به واژه‌های عمومیِ یک زبان اشاره می‌شود، و اسامی خاص (مانند اسامی مکان‌ها و اشخاص) کمتر نوشته می‌شود. با این حال، مرز دقیقی بین واژه‌نامه و دانشنامه نمی‌توان تعیین کرد، و برخی کتاب‌ها به نوعی در هر دو طبقه جا می‌گیرند؛ مانند "لغت‌نامهٔ دهخدا".
پیر بوردیو هر فرهنگ لغتی را حاوی سوگیری می‌داند و در این رابطه بر این عقیده است که تمام فرهنگ‌نامه‌ها، اعم از جامعه‌شناسی، انسان‌شناسی، فلسفه و غیره، اغلب زورگویانه هستند. او علت این امر را این می‌داند که آن‌ها در تظاهر به توصیف، در واقع به برخی واژه‌ها مشروعیت می‌دهند. او فرهنگ‌نامه‌ها را ابزارهایی می‌داند برای ساخت واقعیتی که مدعی ثبت آن‌اند، و مدعی است آن‌ها می‌توانند مؤلفان و مفاهیمی را که وجود ندارند به‌وجود بیاورند و، برعکس، دربارهٔ مفاهیم یا مؤلفانی که وجود دارند خاموش بمانند.
تاکنون فرهنگ لغات متعددی در ایران نوشته شده‌است. از مهم‌ترین فرهنگ‌های یک‌زبانهٔ فارسی، به ترتیبِ تاریخِ تألیف، می‌توان به این‌ها اشاره کرد:
جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران
جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران با نام رسمی «دو هزار و پانصدمین سال بنیانگذاری شاهنشاهی ایران به‌دست کوروش بزرگ» نام مجموعه جشن‌هایی است که به‌مناسبت دو هزار و پانصد سال تاریخ مدون شاهنشاهی ایران و در زمان سلطنت محمدرضا شاه پهلوی از تاریخ ۱۲ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۷۱ (برابر با سه شنبه ۲۰ مهر تا شنبه ۲۴ مهر ۱۳۵۰) در تخت جمشید برگزار شد. در این جشن‌ها سران حکومتی و پادشاهان ۶۹ کشور جهان شرکت کردند و تمدن و تاریخ کهن ایران را ارج‌نهادند.
پیشنهاد برگزاری جشن‌ها اولین‌بار توسط شجاع‌الدین شفا مطرح گردید.
برای برگزاری جشن‌ها، سازمانی به نام «شورای مرکزی جشن‌های شاهنشاهی» تأسیس شد. اسدالله علم وزیر دربار وقت هم به عنوان رئیس شورای مرکزی جشن‌ها، تعیین شد و سناتور جواد بوشهری هم نیابت علاء را بر عهده داشت.
جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در شهر مرودشت و در کنار تخت جمشید (پارسه) با حضور سران کشورهای گوناگون جهان برگزار شد. از میهمانان در خیمه‌های بزرگی که به همین مناسبت سفارش داده شده بود، پذیرایی شد. شرکت فرانسوی مزون ژانسِن، طراحی و دکور خیمه‌های جشن‌های ۲۵۰۰ ساله را بر عهده داشت.
زدنیک لیشکا، آهنگ‌ساز برجسته اهل چکسلواکی، قطعاتی را برای جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران، تحت عنوان «"میراث دوران‌ها"» ساخته و تنظیم کرد.
آغاز مراسم در پاسارگاد و در جوار آرامگاه کوروش بود که طی آن شاه نطق خود را خواند و سپس سران و پادشاهان ۶۹ کشور جهان، به کوروش بزرگ ادای احترام کردند.
ده میلیون بیننده، این مراسم را از تلویزیون تماشا کردند. پس از پایان پیام شاه، ۱۰۱ تیر توپ در آسمان پاسارگاد شلیک شد. تاج گل باشکوهی در پای آرامگاه کوروش نهاده شد.
هزینه برگزاری جشن‌ها و ساخت تأسیسات جانبی و بناها معادل حدود ۱۲۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون تومان (معادل حدود ۲۲ میلیون دلار با نرخ برابری سال ۱۳۵۰) از سوی منابع مختلف ذکر شده‌است. البته رقم هزینه شده برای این مراسم به گفته عبدالرضا انصاری که مسوول مستقیم برگزاری جشن بود نزدیک به دویست میلیون تومان بود که ۶۰ میلیون آن از محل کمک بخش خصوصی، ۵۰ میلیون از محل کمک دولتی و بقیه از محل ذخیره دفتر برگزاری جشن‌های شاهنشاهی ایران تأمین شد. برای تأمین هزینه برگزاری جشن‌ها از سال ۱۳۳۹ تا پایان جشن، از روش‌های مختلفی استفاده گردید. از جمله صرفه جویی در هزینه‌های سازمان‌ها و ادارات دولتی و همچنین تخصیص بودجه.
این در حالی‌ست که ژان لوروریه هزینه جشن‌ها و پروژه‌های عمرانی مرتبط را پانصد میلیون دلار و ویلیام شوکراس، سیصد میلیون دلار برآورد می‌کند. البته این هزینه شامل ساختن بنای یادبود شهیاد در تهران، توسعه زیرساخت مخابراتی شهرستان اسدآباد همدان، توسعه فرودگاه شیراز و ساخت و تجهیز هتل‌های تهران و شیراز و راه‌سازی نیز بود. در پایان این جشن‌ها دوازده میلیون تومان در صندوق کمیته برگزاری جشن‌ها باقی‌ماند که به تکمیل مسجد اعظم آیت‌الله بروجردی در قم اختصاص یافت.
ادعاشده که در آخرین شب حضور سران کشورها در ایران، از رستوران ماکسیم در پاریس سفارش شام داده شده بود.
۲۰ پادشاه و امیر، ۵ شهبانو، ۲۱ شاهزاده، ۱۶ رئیس‌جمهور، ۳ نخست‌وزیر، ۴ معاون رئیس‌جمهور و ۶۹ وزیر خارجه از ۶۹ کشور در مراسم شرکت کردند.نام رژه‌ای که در روز دوم جشن در مقابل تخت جمشید برگزار شد و در این برنامه ارتش ایران در دوره‌های مختلف تاریخی ایران از برابر شاه و میهمانان رژه رفتند. برنامه با تقدیم نامه‌ای از سوی ملت به شاه ایران به وسیله دو سوار که از مجلس شورای ملی در تهران تا مرودشت را با اسب طی کرده بودند شروع شد. آغاز رژه با به حرکت درآمدن درفش کاویانی در مقابل صف سربازان بود و در ردیف دوم درفش همانشان کوروش و ارتش هخامنشی قرار داشتند.
آلکوئین
فلاویوس آلبینوس آلکوئینوس یا آلکوئین (به لاتین: Flaccus Albinus Alcuinus)، یا اِلواین (زاده ۷۳۵-مرگ: ۱۹ مه ۸۰۴ (میلادی)) پژوهشگر، کشیش و شاعر اهل یورک انگلستان بود. آموزگار او در یورک کسی به نام اِگبرت بود. در پاسخ به فراخوان شارلمانی وی به دربار کارولنژی‌ها رفت و برای دو دهه-دهه‌های ۷۸۰ و ۷۹۰ میلادی-پژوهشگر، راهنما و آموزگار دربار ایشان بود. او رساله‌های دینی و متعصبانه بسیاری را نگاشت، همچنین شماری شعر و کارهای دستوری از خود به جای گذارد. او در ۷۹۶ (میلادی) راهب بزرگ سن مارتن در تور شد و تا زمان مرگش هم همان‌جا ماند. در میان شاگردان او بسیاری از خردمندان چیره دوره کارولنژی دیده می‌شد.
او دربرابر شارلمانی که بی‌دینانی را که به کیش مسیحیت نمی‌گرویدند می‌کشت چنین استدلال می‌کرد که تو می‌توانی که آنان را به مسیحیت بگروانی، ولی نمی‌توانی مسیحیت را به آنان با زور بباورانی. اینگونه شارلمانی در ۷۹۷ از کشتن کسانی که به مسیحیت تن در نمی‌دادند پرهیز کرد.
در سال ۵۹۷ م بود که آگوستین به عنوان یک مبلغ مذهبی وارد کانتربری شد. دقیقاً حدود ۱ قرن پس از مسیحی شدن ایرلند آن‌ها کتاب‌های محدودی در مورد عبادت و نماز در دست داشتند و تنها با آن کتاب‌ها انگلیس از دانش بهره‌مند نشد، بلکه با حضور ۲ گروه مشخص بود که تا آن حد پیشرفت کرد. یکی از این دو گروه ایرلندها و دیگری اروپائیانی بودند که از رم به انگلیس رفتند. آن‌ها در انگلیس به دانش پرو بال دادند. فرهنگ آنگلو-ایرلندی که از آگوستین استفاده می‌کردند، با تجدید رابطه با روم تقویت شد. در سال ۶۶۹ م بود که تئودور با هادرین به انگلیس آمدند و مدرسه‌ای در کانتربری ایجاد کردند. راهب سنت بید در مورد مدرسه‌ای که این ۲ ایجاد کردند می‌گوید: مدتی بعد بیسکاپ، راه آن‌ها را ادامه داد و در تشکیل مدارس انگلیس شرکت کرد. او در سال ۶۳۷ م در یرمس و در سال ۶۸۱ م در جارو ۲ صومعه ایجاد کرد و این صومعه‌ها مرکز اصلی آموزش در احیای دانش غربی شدند. هنگامی که این مدرسه ایجاد شد پسرانی که از خاندان‌های مهم شمالی به آنجا سفر کرده‌بودند وارد مدارس شدند و احتمالاً بهترین و بزرگ‌ترین کتابخانه در این مکان و برای آن‌ها بوده‌است. بهترین دانش‌آموز «آلکوین» نامیده می‌شد. آلکوین از سال ۷۸۲ تا ۷۹۶ م مشاور امور کلیسایی و مدیر مدرسهٔ کاخ هم بود. به دنبال همین رویداد، در سال ۷۸۱ م شارلمان آلکوین را دعوت کرد تا در اکس لاشاپل حاضر شود و اقدامات علمی خود را به انام برساند؛ بنابراین حضور مسیحیت در این کشور باعث رابطه میان مردم با دانش و علم شد؛ البته نباید از تأثیرات مهم ایرلند و اروپا غافل شد. آلکوین به آموزش لاتین خیلی توجه کرد و تقسیم‌بندی‌های دانش‌ها هم طبق نظر کاسیودوروس پذیرفت و در تربیت قرون وسطا این تقسیم‌بندی اساس کار شد. Of Alcuin's letters, just over 310 have survived.
تاریخ عراق (۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱)
این مقاله، سیر مهم‌ترین حوادث و تحولات پس از جنگ عراق را از زمان اعلام رسمی «پایان جنگ عراق» که توسط جورج دبلیو بوش در تاریخ ۱ مه ۲۰۰۳ میلادی صورت گرفت را تا سال ۲۰۱۱ دنبال می‌کند.
درپی حمله نظامی ایالات متحده آمریکا و کشورهای متحد آن، دولت بعث عراق به رهبری صدام حسین تکریتی سرنگون و به سرعت سیر جدیدی از خشونت‌ها و درگیری‌های قومی و مذهبی در عراق ریشه گرفت.
پس از پیروزی‌های گسترده و سریع‌السیر نیروهای ائتلاف در سرنگون کردن رژیم بعث انتقال بخشی از قدرت در اداره امور عراق به دولت موقت عراق محول شد.
نیروهای ائتلاف حمله به عراق، شامل ارتش کشورهای ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و لهستان بودند، اما ۲۹ کشور دیگر از جمله ژاپن، کره جنوبی، اسپانیا، ایتالیا و... با فرستادن بخشی از نیروهای نظامی و لجستیکی خود به همراهی با نیروهای ائتلاف در حمله نظامی به عراق پرداختند. همچنین برخی شرکت‌های پیمانکار تأمین نیروی نظامی و امنیتی با فرستادن ده ها هزار نفر از سربازان خود که دارای تابعیت کشورهای مختلف دنیا بودند، مسئولیت تأمین امنیت بخش‌های وسیعی از مراکز زیرساختی عراق، به‌ویژه در زمینه تأمین امنیت چاه‌های نفت و مراکز پتروشیمی عراق را برعهده گرفتند.
سامانه چندبرخالی
یک سامانه چندبَرخالی تعمیمی از یک سامانه بَرخالی (فراکتالی) است که در آن یک توان تکین (بعد برخالی) برای توصیف پویایی آن کفایت نمی‌کند؛ به جای آن طیف پیوسته‌ای از توان‌ها (که به آن طیف تکین می‌گویند) مورد نیاز است.
در یک سامانه چندبرخالی formula_1، رفتار سامانه حول هر نقطه به صورت یک قانون توان محلی توصیف می‌شود:
تحلیل چندبرخالی به‌طور موفقیت‌آمیزی در رشته‌های مختلف از جمله فیزیک، علوم اطلاعات و علوم زیستی کاربرد پیدا کرده‌است. به عنوان مثال، تعیین کمّی الگوی شکاف‌های باقیمانده بر روی تنش‌های برشی دیواره‌های سطح بتن مسلح.
حرکت اسلامی افغانستان
حزب حرکت اسلامی از احزاب مجاهدین افغانستان می‌باشد. این حزب در فروردین (برج حمل) سال ۱۳۵۷ توسط جمعی از روحانیان شیعه افغانستان مقیم حوزه علمیه قم به رهبری آصف محسنی برای مبارزه با حکومت افغانستان تشکیل شد. حرکت اسلامی تنها جریان مهم شیعه مجاهدین افغانستان بود که حاضر نشد به حزب وحدت اسلامی افغانستان هزاره‌ها بپیوندد. حزب حرکت اسلامی مجموعه‌ای از گروه‌های کوچکی چون: دفاع از محراب، ملت، تشیع، و قرآن و عترت و روحانیت مبارز، سازمان آزادی، ندای عدالت و… بود. رهبری آن در ابتدا آصف محسنی،سید محمد علی جاوید رئیس شورای مرکزی و شهید غلامحسن کاشفی مسئول نظامی سید حسین انوری و سید اسدالله مسرور از فرمانده های قدر و بزرگ
این حزب بود .
با وجودی ماهیت شیعی حزب حرکت اسلامی این حزب بعدها به سبب برخی سیاستهای ایران در امور افغانستان به پاکستان کوچید. این حزب در دوران حکومت طالبان به ائتلاف شمال پیوست.
حزب حرکت اسلامی افغانستان در مرحله اول در افغانستان و خارج از افغانستان پیش رفت طوریکه صدها پایگاه نظامی در افغانستان و خارج از افغانستان داشت و این پایگاه‌ها در مقابل ارتش شوروی سابق مبارزه می‌کردند و پیروزی‌های زیادی را بدست آوردند.
حزب حرکت اسلامی در بُعد نظامی بیش از ۱۰۰ پایگاه نظامی در ۱۹ ولایت (استان) افغانستان ایجاد نموده و ده‌ها هزار نیروی مسلح را علیه قوای شوروی سابق سازماندهی و رهبری کرد.
در سال ۱۳۸۴ محسنی از رهبری این حزب کناره گرفت وسید محمدعلی جاوید به عنوان رهبر این حزب انتخاب شد و فعلا این این حزب به نام حزب حرکت اسلامی آزاد افغانستان در وزارت عدلیه ثبت می باشد.  حزب حرکت اسلامی افغانستان در حال حاضر از لحاظ تشکیلاتی دارای سه بخش عمده و اساسی می‌باشد:
http://www.afghanpaper.com/info/dolati/ahzab%20siasi.htm http://www.iec.org.af/jemb.org/dari/Political%20Parties/political_update_18june_dar.pdf http://moj.gov.af/fa/page/registered-political-parties-and-social-organizations/1700 https://web.archive.org/web/20141028064240/http://www.harakatislami.af/
سایت وزارت عدلیه جمهوری اسلامی افغانستان
ویکی‌چگونه
ویکی‌چگونه یک پایگاه داده بر پایه ویکی است که به ارائه چگونگی انجام امور (How to) می‌پردازد. این وبگاه که در سال ۲۰۰۵ توسط جک هریک (Jack Herrick) ایجاد شده است، در مه ۲۰۰۸ (میلادی) بیش از ۳۶۵۰۰ مقاله در زبان انگلیسی داشته‌است.
هدف بلند مدت ویکی‌چگونه ساخت یک راهنمای «چگونه...» رایگان برای هرکسی روی کره خاکی است. این وبگاه بجز انگلیسی به زبان‌های دیگری چون اسپانیولی، آلمانی، فرانسوی، ترکی و پرتغالی و فارسی نیز نوشته می‌شود.
تمامی محتوای این سایت زیر مجوز کریتیو کامانز منتشر می‌شود. وب‌گاه از یک ارائه (Version) اصلاح شده نرم‌افزار مدیاویکی ۱٫۹٫۳ بهره می‌برد.هدف ویکی هاو ساخت بزرگ‌ترین و باکیفیت‌ترین کتابچه کمک و راهنما در جهان است. این وب‌گاه تا ماه مه ۲۰۰۸ حدود ۲۳٬۵۰۰٬۰۰۰ بازدیدکننده داشته‌است.
در ۱۵ جنوری ۲۰۰۵ جک هریک وبگاهی را تأسیس کرد که هدف آن ایجاد راهنمای انجام کار دقیق و به‌روز در زبان‌های مختلف باشد. روز تأسیس آن از روی عمد همزمان با تأسیس ویکی‌پدیا انتخاب شد. جک هریک برای ایجاد این وبگاه از ای‌هاو الهام گرفت.
انتشارات کاروان
انتشارات کاروان به سال ۱۳۷۶ با مدیریت آرش حجازی، نویسنده، مترجم و پزشک ایرانی، تأسیس شد که عمده فعالیت آن در زمینه‌هایی همچون ادبیات داستانی، شعر، ادبیات کودک و ادبیات نوجوان بود. کاروان ناشر انحصاری همه ی کتاب‌های پائولو کوئلیو در ایران و به زبان فارسی بود. انتشارات کاروان در سال ۱۳۸۱ با همکاری مؤسسه فرهنگی- انتشاراتی اندیشه‌سازان، جایزه ادبی یلدا را بنیان‌گذاری کرد و چهار دوره از این جوایز را اهدا نمود.این انتشارات همچنین از سال ۱۳۸۳، ماهنامه جشن کتاب را منتشر کرد."جشن کتاب" به داستان کوتاه، اطلاعات عمومی و معرفی و بررسی کتاب می‌پرداخت؛ مجوز انتشار دوره ی جدید این نشریه، که به صورت فصلنامه منتشر می گشت در تیرماه ۱۳۸۷ و پس از پنج شماره انتشار، از سوی هیئت نظارت بر مطبوعات لغو گردید. به گفته ی آرش حجازی، مجوز این انتشارات، بعد از وقایع سال ۸۸ لغو شده است.
لال مسجد
مسجد لال، (به معنی: مسجد سرخ) مسجدی واقع در اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان است. مدرسه‌ای مذهبی مخصوص زنان و مدرسه‌ای مخصوص مردان به مسجد متصل هستند. این مسجد در ۱۹۶۵ تأسیس شد و نامش را از دیوارهای سرخش گرفته‌است. سال‌های سال است که این مسجد مرکز آموزه‌های تندروانه و بنیادگرایانهٔ اسلامی بوده‌است و بسیاری از اعضای دولت، نخست وزیران، روسای ارتش و روسای جمهور از مریدان این مسجد و رئیس سابق آن، مولانا عبدالله، بوده‌اند. ژنرال ضیاءالحق، دیکتاتور نظامی سابق پاکستان، رابطهٔ بسیار نزدیکی با مولانا عبدالله داشت. در حین جنگ شوروی در افغانستان (۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹) این مسجد نقشی کلیدی در سربازگیری برای مجاهدین افغان داشت. این مسجد از پس از واقعهٔ ۱۱ سپتامبر و پیوستن پاکستان به طرفداران آمریکا در «جنگ علیه ترور»، درگیری‌هایی با دولت داشته‌است که اوج آن در ژولای ۲۰۰۷ و ماجرای محاصرهٔ آن بود.
لال مسجد دارای ۸ مدرسه یا موسسه آموزشی مربوط به خود است؛ و ۲۰۰۰ پسر و ۳۰۰۰ دختر در حال تحصیل در این مسجد هستند. امام این مسجد عبدالعزیز قاضی گفته است که در این مدارس سعی می‌شود افکار و برنامه‌هایی را آموزش دهیم که مد نظر بن لادن بود. تمام هزینه‌های این مدرسه مثل ایاب و ذهاب و غذا رایگان است. در مدارس آموزشی دختران، معلمان مرد از پشت دیوارها و حفاظ‌های مشخص شده به دانش آموزان خود تدریس می‌کنند.
شاخ طلایی
شاخ طلایی مدخلی است که بخش اروپاییِ استانبول را به دو قسمت تبدیل می‌کند. در افسانه‌های یونانی، بیزاس آن را به نام مادرش کروئسا نام گذاشت.
این مدخل با دریای مرمره تشکیل شبه‌جزیره می‌دهد. خلیج شاخ طلایی به این دلیل به این نام گذاشته شده که در غروب خورشید به مدت دو یا سه دقیقه نمای خلیج به رنگ طلایی تغییر می‌کند و اگر این خلیج از بالا دیده شود به شکل شاخ شبیه است.
جزایر پرهنتیان
جزایر پرهنتیان
جزایر پرهنتیان در ۱۹ کیلومتری سواحل شمال شرقی مالزی و ۶۴ کیلومتری جنوب
مرزی تایلند واقع شده است. از آنجایی که این جزایر یک نقطه شروع عملیاتی برای معامله
گران سفر از مالزی به بانکوک بوده است، نام پرهنتیان را که در زبان مالایی
به معنی نقطه توقف می‌باشد را برای این جزایر برگزیدند.
قابل توجه گردشگران تور مالزی که جزایر پرهنتیان دارای دو جزیره اصلی
می‌باشد: جزیره پرهنتیان بزرگ و جزیره پرهنتیان کوچک.
مسافران تور مالزی، جزیره پرهنتیان کوچک را به عنوان محل اقامت ارزان‌تر
می‌شناسند و به همین دلیل این جزیره جذب مسافر بیشتری دارد، در حالی
که جزیره پرهنتیان بزرگ کمی گران‌تر است و بیشتر مورد توجه خانواده‌ها می‌باشد.
گردشگران تور مالزی توجه داشته باشند که تمامی این جزایر متعلق به یک پارک
دریایی حفاظت شده می‌باشد. در این مناطق ماهیگیری، جمع‌آوری مرجان
دریایی و آشغال ریختن ممنوع می‌باشد. همچنین با توجه به باران‌های موسمی
شرقی، فصول گردشگری در پرهنتیان به طور مؤثر بین آغاز ماه مارس تا اواخر ماه
اکتبر محدود شده است. خارج از این دوره دریا می‌تواند بسیار خشن و اندکی
متلاطم، آسمان پوشیده از ابر و با جریان باشد، و در این صورت خارج از این
دوره شنا برای مسافرین تور مالزی بسیار خطرناک خواهد بود.
گردشگران تور مالزی می‌توانند از فعالیت‌های توریستی محبوب از قبیل:
غواصی، شنا، کمپینگ، قایقرانی، ماهیگیری، کوه پیمایی در جنگل و سواری
قایق سواری موزی نیز استفاده نمایند. آب و هوای گرمسیری سراسر پرهنتیان
به رنگ فیروزه ای روشن است. دمای جزیره به طور متوسط حدود ۳۰ درجه سانتی گراد می‌باشد.
گردشگری در پرهنتیان بزرگ برای مسافرین تور مالزی به دلیل دارا بودن
استراحتگاه‌های مختلف و امکانات غواصی در حال افزایش می‌باشد.
غواصان می‌توانند در این جزیره از گونه‌های متعددی نظیر: لاک پشت‌های دریایی،
دلقک، ده پا، اشعه آبی خال دار و کوسه نوک سیاه و سفید دیدن نمایند. جزایر پـِرهِنتیان (در مالایی: پولائو پرهنتیان) واقع در دریای جنوبی چین هستند و در ۱۹ کیلومتری ایالت ترنگگانو در مالزی غربی و ۶۵ کیلومتری مرز تایلند قرار دارند. دو جزیرهٔ اصلی پرهنتیان بسار (پرهنتیان بزرگ) و پرهنتیان کچیل (پرهنتیان کوچک) نام دارند. جزایر کوچک و بی‌سکونت سوسو دار، سرینگی و راوا نیز در ساحل «پرهنتیان کوچک» هستند. جزایر پرهنتیان جزئی از پارک ملی دریایی جزایر ردانگ هستند و به همین خاطر ماهیگیری، جمع کردن مرجان و آشغال ریختن در آن‌ها به شدت ممنوع است.
جزایر پرهنتیان از مهم‌ترین اماکن گردشگری مالزی هستند و با شن‌های سفید و آب شفاف و آبی سالانه هزاران نفر را به خود می‌کشانند.
در این جزیره‌ها هیچ راهی (مگر راه‌های جنگلی آدم‌رو) وجود ندارد و جز چند هتل و مهمانخانه و رستوران خبری از تأسیسات دیگری هم نیست.
روستای پرهنتیان در «پرهنتیان کچیل» محل اقامت بومیان است.
بندر کوآلا بسوت محلی است که قایق‌های تندرو از آن‌جا عازم این جزایر می‌شوند.
perhentian
www.touremalaysia.ir
کوآلا بسوت
کوآلا بسوت بندر ماهیگیری کوچکی در ساحل ایالت ترنگگانو در مالزی غربی است. این شهر بین کوتا باهرو در کلانتان و کوآلا ترنگانو در ترنگانو واقع شده است.
قایق‌های تندرو از این‌جا عازم جزایر پرهنتیان می‌شوند و به همین علت گردشگران بسیاری به این شهر سر می‌زنند.
دالماسی
دالماسی منطقه‌ای در ساحل شرقی دریای آدریاتیک است که تقریباً تمام آن در کرواسی امروزی واقع شده و بین جزیرهٔ رب در شمال غربی و خلیج کوتور (مونته‌نگرو) در جنوب شرق پراکنده است. منطقهٔ داخلی دالماسی در شمال تا پنجاه کیلومتر عرض دارد اما عرض آن در جنوب به چند کیلومتر محدود می‌شود. بخشی از جنوب دالماسی چند کیلومتر ساحلی است که جز کشور بوسنی و هرزگوین است.
مهم‌ترین شهرهای دالماسی زادار، سیبنیک، اسپلیت، تروگیر و دوبرونویک هستند.
مهم‌ترین جزایر دالماسی دوگی اوتوک، پاسمان، براک، هوار، کورچولا، ویس و لاستووو هستند.
بزرگ‌ترین کوهستان‌های دالماتیا دینارا، موسور، بیوکوو، موسچ و کوژاک هستند.
از رودخانه‌ها میٱوان به کرکا، ستینا و نرتوا اشاره کرد.
بسیاری از مناطق موجود در دالماسی پارک ملی هستند و بسیاری در لیست میراث جهانی یونسکو و بسیاری از جلوه‌های گردشگری مهم کرواسی در این‌جا است.
سوساک
سوساک جزیره‌ای کوچک متعلق به کشور کرواسی و واقع در شمال دریای آدریاتیک است.
سوساک در ۷ کیلومتری جنوب غربی جزیرهٔ لوسینژ و ۱۰ کیلومتری جنوب جزیرهٔ اونیجه واقع شده است.
ساحل ایتالیا حدود ۱۲۰ کیلومتری جنوب غرب این جزیره است. سوساک ۳ کیلومتر طول و ۱.۵ کیلومتر عرض دارد و بلندترین ارتفاعش ۹۸ متر با سطح دریا ارتفاع دارد. این از معدود جزایر کرواسی است که از شن تشکیل شده.
راست مسیحی
عبارت «راست مسیحی» عبارتی است که بعضی محققان و روزنامه‌نگاران برای اشاره به طیفی از جنبش‌ها و سازمان‌های اجتماعی و سیاسی دست راستی مسیحی به کار می‌بندند که مشخصه‌شان حمایت شدید از ارزهای سیاسی و اجتماعی محافظه‌کارانه است. «راست مسیحی» به عنوان جنبشی اجتماعی و سیاسی فعال افرادی از طیف‌های مختلف تئولوژیک را در بر می‌گیرد از جنبش‌های سنتی معتدل مثل لوتریسم و کاتولیسیسم تا جنبش‌های محافظه‌کارانه‌تر مثل اوانجلیسم، پنتاکوستالیسم، و مسیحیت بنیادگرا.
پنطیکاستیسم
پنطیکاستیسم جنبشی نوگرایانه درون مسیحیت اوانجلیکی است که تأکید خاصی بر تجربهٔ شخصی مستقیم خدا از طریق غسل تعمید روح‌القدس، چنان‌که در گزارش انجیل از روز پنطیکاست بیان شده‌است، دارد. پنطیکاستیسم مشابه جنبش کاریزماتیک است اما زودتر شکل یافته و از کلیسای اصلی جدا است (در حالی که مسیحی‌های کاریزماتیک، حداقل در روزهای اول جنبش‌شان، اعضای کلیساهای اصلی خود باقی می‌ماندند).
رستگاری در مسیحیت پنطیکاستی بیشتر آرمینیوسی است تا کالوینیسم و امنیت مؤمن در دکترین پنطیکاستی، در تداوم ایمان و توبه قرار دارد. در اعتقاد پنتیکوستال، بهشت و دوزخ هردو وجود دارند درحالیکه بهشت هدیه خدا به مؤمن برای نجات و دوزخ برای کسانی است که آن را رد کرده‌اند.
شرکت کنونیکال
کِنونیکال اِل‌تی‌دی (با مسئولیت محدود) که به آن کانونیکال هم گفته می‌شود، یک شرکت خصوصی است که توسط مارک شاتل‌ورث برای پیشرفت پروژه‌های نرم‌افزار آزاد تأسیس شد.
کنونیکال تا کنون پروژه‌های بسیاری را ایجاد کرده و همچنان به پشتیبانی از آنها ادامه می‌دهد. این پروژه‌ها عمدتاً نرم‌افزار آزاد/نرم‌افزار اُپن‌سورس (متن‌باز) یا ابزارهایی هستند که برای پیشرفت همکاری میان توسعه‌دهندگان و حامیان نرم‌افزار آزاد طراحی شده‌اند.
توزیع اوبونتو مبتنی بر لینوکس و همچنین وبگاه لانچ‌پد از جمله پروژه‌های شرکت کنونیکال هستند.
ریچارد استالمن در هنگام انتشار اوبونتو ۱۲.۱۰ در وبلاگ رسمی خود نوشت که کنونیکال از اطلاعات کاربران سو استفاده می کند و از این پس نباید اوبونتو را در لیست پیشنهادی توزیع های لینوکس قرار داد.
سده شانزدهم میلادی
سده ۱۶ میلادی یا قرن شانزدهم (میلادی) درتقویم گریگوری به فاصله سال‌های ۱۵۰۱ تا ۱۶۰۰ میلادی گفته می‌شود. کوپرنیک در این دوره با به چالش کشیدن نظریه ارسطو مبنی بر ثابت بودن زمین و مرکزیت زمین در جهان، ادعا کرد که زمین به دور خورشید می‌گردد و ثابت نیست. این نظریه بر خلاف آموزه‌های کلیسا بود و به همین دلیل به شدت از سوی روحانیون مطرود شد. انقلاب بازرگانی تحولاتی بود که بین دهه‌های بیست تا شصت قرن شانزدهم روی داد و منجر به گذار از شکل سنتی داد و ستد شد. در ایران، آغاز سده شانزدهم مصادف با تشکیل حکومت صفویان بوده‌است. برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی
لئوپولد اینفلد
لئوپولد اینفلد، (۱۸۹۸ – ۱۹۶۸) نویسنده و فیزیک‌دان لهستانی بود.
اینفلد در آخرین سال‌های قرن نوزدهم میلادی (۱۸۹۸) در کراکوف لهستان به دنیا آمد. در ۱۹۲۱ از دانشگاه یاگدلون در کراکوف فارغ‌التحصیل شد. در اوایل دهه ۳۰ میلادی در دانشگاه کمبریج کار می‌کرد و سپس به پرینستون رفت و در سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸ همکار آلبرت انیشتین بود. او از فیزیک‌دان‌های برجستهٔ لهستان است و در ۱۹۵۲ به عضویت آکادمی علوم لهستان برگزیده شد. او علاوه بر آثاری که در زمینهٔ فیزیک نظری منتشر کرده‌است چند داستان و زندگی‌نامه نیز نوشته‌است.
سده پانزدهم میلادی
سده ۱۵ میلادی یا قرن پانزدهم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سالهای ۱۴۰۱ تا ۱۵۰۰ میلادی گفته می‌شود. اختراع چاپ با حروف متحرک که موجب سرعت و کثرت انتشار کتاب شد و نیز اکتشاف قاره آمریکا در اواخر این دوره از مهم‌ترین اتفاقات این قرن بودند. در ایران این دوره مصادف با حکومت تیموریان در سده‌های هشتم و نهم قمری بود.شروع جنگ‌های ۱۰۰ ساله (۱۴۳۷)-۱۴۵۳فتح قسطنطنیه توسط سپاه عثمانی آغاز دوران رنسانس
برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی
سده ۱۴ (میلادی)
سده ۱۴ میلادی یا قرن چهاردهم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سالهای ١٣٠٠ تا ۱۴۰۰ میلادی گفته می‌شود. این سده با به قدرت رسیدن امپراتوری عثمانی در خاور میانه همراه شد. بیماری‌های همه گیر جمعیت زیادی را در سراسر دنیا و به ویژه اروپا از پای درآورد. آغاز رنسانس در اروپا مهم‌ترین حرکت علمی و فرهنگی بود که تا سه سده ادامه یافت و موجب دگرگونی دانش و روش زندگی در غرب شد. حافظ
برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی
سده ۱۳ (میلادی)
سده ۱۳ میلادی یا قرن سیزدهم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سالهای ۱۲۰۱ تا ۱۳۰۰ میلادی گفته می‌شود. این سده بخشی از قرون وسطی به حساب می‌آید. به قدرت رسیدن چنگیزخان و تسخیر بخش بزرگی از جهان متمدن آن روز توسط امپراتوری مغول مهم‌ترین شاخصه این سده است. برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی
سده ۱۲ (میلادی)
سده ۱۲ میلادی یا قرن دوازدهم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سالهای ۱۱۰۱ تا ۱۲۰۰ میلادی گفته می‌شود. این سده بخشی از قرون وسطی به حساب می‌آید.برگرفته از ویکی‌پدیای انگلیسی
بدر شاکر السیاب
بدر شاکر السیاب (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۲۶، بصره - مرگ ۱۹۶۴ (میلادی)، کویت) شاعر مشهور عراقی و از پیشاهنگان شعر نو عرب است.
بدر شاکر السیاب در روز ۲۴ دسامبر ۱۹۲۶ در روستای جیکور در جنوب شرقی بصره در عراق چشم به دنیا گشود. او در بغداد به تحصیل پرداخت و دارای گرایش‌های مارکسیستی بود. معمولاً وی را همردیف با نازک الملائکه و عبدالوهاب البیاتی از بنیانگذاران شعر نو و آزاد عربی می‌دانند. بدر شاکر السیاب نسبت به دو همتای دیگر خود، در شکستن قواعد سنتی شعر عربی پیشگام‌تر بود و در این زمینه با جسارت بیشتری عمل می‌کرد. اگر چه وی در سن ۳۸ سالگی و در جوانی درگذشت، اما در عمر کوتاه خود، تحول بسیاری را در ساختار و زبان شعر معاصر عرب ایجاد نمود.
سياب در اوايل سال ۱۹۲۶ در روستای جيکور در نزديکی شهر بصره در جنوب عراق تولد يافت. در شش سالگی مادرش را از دست داد، و داغ دوری از آغوش مادر تا دم مرگ زندگی و شعر او را دنبال کرد. عشق به دهکده زادگاهش مضمونی است که در بسياری از شعرهای او بازتاب يافته است.
سياب در نوجوانی برای تحصيل به بغداد رفت و در دانشکده تربيت معلم در رشته زبان انگليسی درس خواند. در اين زمان شعرسرايی در قالبهای سنتی را شروع کرده بود. از سال ۱۹۴۷ اولين شعرهای آزادش را منتشر کرد. تسلط بر زبان انگليسی دروازه شعر جهانی را به روی او باز کرد. اشعاری از لويی آراگون، ناظم حکمت، فدريکو گارسيا لورکا و پابلو نرودا را به عربی ترجمه کرد و از تی اس اليوت، اديت سيتول و ازرا پاند تأثير گرفت.
سياب در جوانی به تأثير از مبارزات سياسی جامعه، که جانمايه آن اعتراض به دستگاه استبداد و استعمار بود، مانند بيشتر روشنفکران و هنرمندان همروزگارش به انديشه های چپ گرايش يافت و از سوی حکومت تحت پيگرد قرار گرفت. چند بار به زندان افتاد و سرانجام در سال ۱۹۵۲ در زمان نخست وزيری دکتر محمد مصدق به ايران گريخت و پس از يک اقامت هفتاد روزه در ايران، به کويت و سپس لبنان رفت.
سياب پس از انقلاب ۱۴ ژوئيه ۱۹۵۸ که فصل تازه ای در تاريخ عراق گشود، به ميهن خود برگشت و در متن مبارزات مردم قرار گرفت که نيروهای چپگرا نيروی اصلی آن به شمار می رفتند.
او در سال ۱۹۶۰ مهمترين شعر خود "سرود باران" را انتشار داد که معروف ترين شعر اوست و امروزه يکی از بهترين نمونه های شعر معاصر عرب به شمار می رود.
درباره اين شعر مقالات و تفسيرهای فراوان نوشته شده است. بيشتر منتقدان جانمايه اين شعر را "رستاخيز" دانسته اند، با تمام ابعاد و معانی حقيقی و مجازی آن. عشق به سرزمين مادری و مردم زحمتکش و ستمديده آن، که به خاطر جهل و استبداد از ثروت ها و مواهب بيکران ميهن خود جز زجر و محنت سهمی ندارند، از درونمايه های هميشگی شعر سياب است.
سياب، هنرمندی حساس و سخت ناشکيبا بود. او که از آشوب های سياسی دوران تازه بس ناخشنود، و از نقش نا روشن و غيرفعال نيروهای سياسی چپ در مقابله با بيگانگان، به شدت دلسرد شده بود، به هواداری از نيروهای ناسيوناليست افراطی پرداخت.
سياب از جوانی به بيماری استخوانی درمان ناپذيری گرفتار بود. در سال های پيش از مرگ (که به سال ۱۹۶۴ در کويت روی داد) ديگر به کلی فلج شده بود. گفته می شود که تنهايی و بيماری برای نخستين بار به شعر او بارقه ای از تأمل درونی و جذبه روحانی بخشيده است. امروزه شاعران نوگرای عرب مانند محمود درويش و آدونيس، آثار بدر شاکر السياب را والاترين دستاورد شعر معاصر عرب می دانند.
هارالد یکم
هارالد موبور یا هارالد زیباموی (به نروژی باستان:Haraldr hárfagri، به نروژی:Harald Hårfagre)(زاده:۸۵۰-مرگ:۹۳۳ (میلادی)) نخستین پادشاه نروژ بود که میان سال‌های ۸۷۲ تا ۹۳۰ بر آن کشور فرمان راند.
از هارالد آگاهی تاریخی چندانی در دست نیست. تنها منبع همدوره وی دو قطعه شعر هستند که در یکی از آنها آمده که او همسری دانمارکی داشت و اینکه او در هافسرفیورد پیروز شد. درباره زندگی او افسانه‌های چندی در دست است که کهن‌ترین آنها به دوازده سده پس از زایش برابر با ۲۵۰ سال پس از مرگ او باز می‌گردد. او برای نخستین بار نروژ را زیر یک پرچم درآورد. تاریخ‌دانان امروزی می‌انگارند که پادشاهی او محدود به کرانه‌های جنوبی نروژ بوده‌است.
در حماسه‌های اسکاندیناوی هارالد پس از مرگ پدرش هالفدان سیاه به جانشینیش می‌رسد. در آن زمان در وستفولد چندین پادشاهی برپا بود که زیر دید پدرش-چه از راه پیروزی و چه جانشینی-بودند.
حماسه یکی شدن نروژ را نیز به زناشویی هارالد همپیوند می‌داند. هارالد از گودا دختر یکی از شاهان همسایه خواستگاری می‌کند، ولی گودا می‌گوید تا زمانی‌که هارالد پادشاه همه نروژ نباشد به همسری او در نخواهد آمد. هارالد هم با خود پیمان می‌نهد که تا زمانی که پادشاه همه نروژ نشود موهایش را نه کوتاه‌کند و شانه‌زند، اینچنین او تا ده‌سال گیسوانش را رها می‌کند و از این رو به هارالد گیس‌انبوه یا گیس‌پریشان نامور می‌شود.
اگرچه گفته می‌شود که مخالفان هارالد در این زمان و در اعتراض به او به ایسلند کوچیدند، ولی امروزه این دیگاه پذیرفته‌نیست چرا که یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که ایسلند سال‌ها پیش از هارالد دارای باشندگانی‌بوده‌است.
هارالد در سال‌های پایانی زندگیش با درگیری پسرانش بر سر جانشینی او روبه‌رو بود. وی در هشتاد سالگی قدرت را به پسر محبوبش آیریک یکم سپرد و سه سال پس از آن مرد.
استان بلقاء
البلقاء یکی از نام‌های قدیم اردن بوده‌است.
جمعیت آن در حدود ۷۱۱۰۰ هزار نفر می‌باشد. اکثر ساکنان آن مسلمان سنی مذهب هستند
استان بلقاء شامل شهرها و دهستان‌ها و مناطق زیر می‌باشد:استان بلقاء شامل عشایر و قبایل متعددی است که مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
استان امان
استان پایتخت شامل چند فرمانداری می‌باشد.
جمعیت استان امان در حدود ۲ میلیون نفر می‌باشد.
اکثر ساکنان آن مسلمان سنی مذهب هستند
این استان در پایهٔ کوه و در کناره صحرا و در روی تپه‌های کوچک در وسط کشور اردن واقع شده‌است.
راه آهن از راه‌های تنگ و باریک در پایهٔ این کوه‌ها می‌گذرد و از سمت شمال به سوریه و از سمت جنوب به استان معان و عربستان سعودی متصل می‌شود.
استان امان (استان پایتخت) به ده فرمانداری تقسیم شده‌است:
عبدالوهاب بیاتی
عَبدالوَهّاب بَیاتی (زادهٔ ۱۹۲۶ در بغداد - درگذشتهٔ ۱۹۹۹ در دمشق) یکی از شاعران نوگرای عرب و عراقی است و معمولاً وی را در کنار نازک الملائکه و بدر شاکر السیاب از اولین شاعران نوگرای شعر عربی می‌دانند.
عبدالوهاب البیاتی در ۱۹۲۶ در بغداد به دنیا آمد و در همان شهر به تحصیل پرداخت، او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشسرای عالی بغداد در سال ۱۹۵۰ در رشته زبان و ادبیات عرب شروع به تدریس در مدارس کرد و در همین دوره نویسندگی در مطبوعات را آغاز کرد. فعالیت‌های سیاسی او باعث دستگیری و اخراج او در سال ۱۹۵۴ شد. او در دوران تبعید به سوریه، قاهره و بیروت رفت و بعد از انقلاب ژوئیه ۱۹۵۸ به عراق بازگشت و به عنوان وزیر آموزش و سپس وابسته فرهنگی در مسکو خدمت کرد. او بعد از استعفا از این سمت در ۱۹۶۱ در شوروی باقی ماند و در دانشگاه مسکو و انستیتوی ملل آسیا شروع به همکاری کرد. در سال ۱۹۶۴ بازگشتی کوتاه به عراق داشت و بعد دوباره به قاهره رفت. در این دوره او به طور مداوم در سفر بود و ده سال را نیز در اسپانیا زندگی کرد. ارتباط او با کسانی مانند ناظم حکمت، اوکتاویو پاز، پابلو نرودا، گابریل گارسیا مارکز و یاشار کمال از نکات مهم زندگی اوست. البیاتی در سال ۱۹۹۰ به عراق بازگشت اما پس از مدتی به اردن رفت. او در سال ۱۹۹۱م سفری هم به ایران داشت؛ و دربارهٔ ایران و ادبیات آن گفت:
این شاعر و مبارز آزاده که تبعید، آوارگی و سلب تابعیت را تجربه کرده بود در سال ۱۹۹۹ در دمشق فوت کرد.
البیاتی از نخستین پیشگامان شعر نو عرب و شاید جهانی‌ترین شاعر معاصر عرب است. اشعار او به زبان‌های مختلفی ترجمه شده‌اند و آکنده از غم، آرمان‌گرایی و آزادی خواهی هستند. وی عضو حزب کمونیست عراق بود.
آدونیس (شاعر)
علی احمد سعید إسبر معروف به آدونیس (زاده ۱ ژانویه ۱۹۳۰ در روستای قصابین، سوریه) شاعر، مترجم، نویسنده، منتقد ادبی و ویراستار سوری است. او یکی از اثرگذارترین و برجسته‌ترین شعرای عرب دوره مدرن شمرده می‌شود. او در نیمه دوم قرن بیستم انقلابی مدرنیستی را رهبری کرد که اثر عظیمی بر شعر عرب برجای نهاد که با اثر تی. اس. الیوت در جهان انگلیسی زبان قابل مقایسه است.
مکتوبات آدونیس عبارتند از بیست جلد شعر و سیزده جلد نقد. دوازده کتاب ترجمه شده توسط او شامل شعر سن-ژان پرس و ایو بون‌فوآ، و نخستین ترجمه کامل "دگردیسی‌ها" اثر اووید (۲۰۰۲) به عربی است. آنتولوژی چند جلدی شعر عرب او (دیون الشاعر العربی) تقریباً دو میلیون بیت را دربر گرفته و از زمان نخستین انتشار آن در سال ۱۹۶۴ به چاپ رسیده است.
شخصیت‌ها و دانشوران اسلامی به خاطر انتقاد آدونیس از اسلام او را تهدید به مرگ کرده و خواهان سوزاندن کتاب‌های او شده‌اند. آدونیس، با وجود این مخالفت از نامزدهای دائمی کسب جایزه نوبل ادبیات است. آدونیس بزرگترین شاعر زندهٔ عرب خوانده شده است.
آدونیس در سال ۱۹۳۰ در روستای القصابین در نزدیکی شهر لاذقیه در خانواده‌ای علوی به دنیا آمد. او تحصیلات متوسطه را در ۱۹۴۹ پایان برد و در ۱۹۵۴ لیسانس فلسفه را از دانشگاه دمشق دریافت کرد. وی به علت فعالیت‌های سیاسی ماه‌های بسیاری را در حبس سپری کرد و سرانجام در سال ۱۹۵۶ به بیروت رفت و در همان سال مجله شعر را بنیاد نهاد و خود سردبیری آن را به عهده گرفت، همچنین او در سال ۱۹۶۸ مجله مواقف را تأسیس کرد. آدونیس در سال ۱۹۷۳ دکترا ادبیات عرب را از دانشگاه سن ژوزف بیروت دریافت کرد و در دانشگاه‌های لبنان شروع به تدریس کرد. او بارها نامزد جایزه نوبل ادبی شده است و از سال ۱۹۸۶ به عنوان نویسنده آزاد در پاریس در تبعید زندگی می‌کند.
آدونیس به واسطه شناخت عمیق از فرهنگ و ادبیات عرب و همچنین آگاهی‌اش از ادبیات جهانی علی‌الخصوص ادبیات فرانسه و به مدد ذهنی فعال، پویا و نوآور در شاعری و نقد شعر جایگاهی ممتاز دارد و کمتر شاعر معاصری در جهان عرب مانند او در مباحث نظری شعر جستجو کرده و دغدغه نوگرایی داشته باشد.
جایزه ادبی گوته شهر فرانکفورت که ۵۰ هزار یورو ارزش دارد و هر سه سال یکبار اهدا می‌شود، در سال ۲۰۱۱ در تاریخ ۲۸ آگوست (۶ شهریور) همزمان با روز تولد یوهان ولفگانگ فون گوته شاعر و نویسنده بزرگ آلمان در کلیسای «پل» شهر فرانکفورت به «آدونیس» اهدا شد. از برندگان پیشین این جایزه می‌توان به مارسل رایش رانیسکی و پینا باوش اشاره کرد. از آدونیس در سال ۲۰۰۱ نیز با اهدای مدال گوته تقدیر شده بود.
(الکتب الستة الأخیرة وضعت بالتعاون مع خالدة سعید).