هادی ساعی
هادی ساعی بنه‌کهل (زادهٔ ۲۰ خرداد ۱۳۵۵ در شهر ری) تکواندوکار پیشین، رئیس فدراسیون تکواندو و بازیگر ایرانی است. او قهرمان تکواندو جهان و المپیک، و عضو سومین و چهارمین دورهٔ شورای اسلامی شهر تهران بوده‌است. ساعی با کسب دو نشان طلا و یک نشان برنز تکواندو در بازی‌های المپیک، پرافتخارترین ورزش‌کار ایرانی در تمام ادوار این بازی‌ها است.
ساعی در مجمع انتخاباتی فدراسیون تکواندو در تاریخ ۱۵ دی ۱۴۰۰ توانست با کسب ۲۹ رأی از مجموع ۵۶ رأی اعضای مجمع، به عنوان رئیس فدراسیون تکواندو انتخاب شود.
هادی ساعی در دورهٔ سوم و دوره چهارم (از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶) عضو شورای شهر تهران بود و در دورهٔ چهارم توانست به عضویت هیئت رئیسهٔ این شورا درآید. او از دی ماه ۱۳۹۸، به عنوان مدیر فنی تیم ملی تکواندو مردان ایران فعالیت می‌کرد.
وی در ۲۰ خرداد ۱۳۵۵ در شهر ری زاده شد.
پدر و مادر هادی ساعی اهل روستای بنه کهل از توابع شهرستان بستان‌آباد در استان آذربایجان شرقی می‌باشند.
خواهر کوچک او مهروز ساعی از تکواندوکاران پیشین تیم ملی ایران است.
هادی ساعی در دی ۱۳۸۲، پس از وقوع زمین‌لرزه بم مدال‌های خود را برای کمک به زلزله زدگان اهدا کرد. شهرداری بم به پاس این کار انسان دوستانه هادی ساعی یک خیابان از میدان نخل تا تقاطع طالقانی را در شهر بم به نام هادی ساعی نام گذاری نمودند.
ساعی پس از قهرمانی در المپیک ۲۰۰۸ پکن در مصاحبه با خبرنگاران گفت که مدال طلایی که در المپیک آتن گرفته بود، دزدیده شده‌است. او همچنین مدال‌اش را به مردم ایران و آذربایجان به خصوص زادگاه پدر و مادرش شهرستان بستان‌آباد تقدیم کرد.
ساعی، تمرین تکواندو را به گفتهٔ خود از شش سالگی آغاز کرد و در سال ۱۳۶۴ قهرمان کشور شد. او از ردهٔ سنی نوجوانان تا بزرگسالان به‌طور مستمر در تیم ملی تکواندو ایران حضور داشت. وی از سال ۱۳۷۲ به عضویت تیم ملی ایران درآمد.
ساعی برندهٔ نشان برنز المپیک سیدنی و مدال طلای المپیک آتن در دسته ۶۸ کیلوگرم و مدال طلای المپیک پکن است که این سه مدال، به ترتیب نخستین نشان و نخستین نشان طلای ایران در ورزشی غیر از کشتی و وزنه‌برداری در المپیک بودند.
هادی ساعی در ۱۴ آبان ۱۳۸۷ خداحافظی خود را از دنیای قهرمانی اعلام کرد و در ۱۸ آبان ۱۳۸۷ پس از انجام یک مسابقهٔ نمادین با امید غلامزاده در خانهٔ تکواندو چهار گوشهٔ شیاب چانگ را بوسید و به‌طور رسمی از رقابت‌های تکواندو کنار رفت.ساعی بارها اعلام کرده‌است که به کار مربی‌گری تکواندو نخواهد پرداخت: «مربی‌گری تیم ملی تکواندو را مخصوصاً در ایران هیچ‌گاه قبول نمی‌کنم و به آن فکر هم نمی‌کنم. من راه خود را با مربی‌گری جدا کرده‌ام، زیرا تجربه نشان می‌دهد که بازیکنانی که به حیطه مربی‌گری آمده‌اند به نوعی خراب شده‌اند، اتفاقاً من کارهای سخت را دوست دارم و اتفاقاً در کارهای سخت موفقم، اما مربی‌گری فرق دارد؛ زیرا مربی همیشه قربانی است. اگر ورزشکار قهرمان المپیک شود خودش به این عنوان رسیده، اما اگر نتیجه نگیرد، اولین نفر مربی را مؤاخذه می‌کنند.».
او هم‌چنین گفت: «سوارکاری را به صورت حرفه‌ای ادامه می‌دهم و عناوینی هم کسب کرده‌ام؛ علاقه من بیشتر از تمام حرفه‌ها به سوارکاری است».
ساعی پیشتر نیز از انجام بازی تنیس و علاقه اش به این ورزش گفته بود. او در آبان ۱۳۹۹ اظهار داشت: « «دوتا اسب دارم، یکی من و یکی پسرم. گاهی تنیس هم بازی می‌کنم. این‌ها ورزش‌هایی است که بعضی‌هایش را تفریحی و بعضی‌ها را حرفه‌ای دنبال می‌کنم. الان من به‌طور جدی سوارکاری می‌کنم».
پس از صدور حکم مدیر فنی تیم ملی تکواندو، انتقادهایی برای حضور وی که گرایش حرفه‌ای شدیدی به سمت ورزش سوارکاری و باشگاه داری در این رشته پیدا کرده و در کلیپی، عنوان داشته بود که سال‌ها تمرینی در ورزش تکواندو نداشته‌است، صورت گرفت.ساعی در سال ۱۳۸۵ در سومین دورهٔ انتخابات شورای اسلامی شهر تهران به صورت مستقل شرکت و با حمایت ائتلاف اصلاح‌طلبان پیروز شد. ساعی در دوره چهارم شورا در سال ۱۳۹۲ به صورت مستقل وارد شورای شهر تهران شد. او در مصاحبه خود با خبرگزاری ایسنا در ۶ مرداد ۱۳۹۵ عملکرد خوب رسول خادم در دوره دوم شورا را در موفقیت خودش در دوره سوم مؤثر ارزیابی و کار شورای شهر راغیرسیاسی دانست؛ ساعی در این مصاحبه در مورد شورای شهر و مجلس چنین گفت: «از نظر من کار شورا سیاسی نیست. من اگر می‌خواستم کار سیاسی کنم نماینده مجلس می‌شدم. من در شورای شهر تهران خیلی بیشتر از برخی نمایندگان تهران برای مجلس رأی آوردم. همه به من می‌گویند که برای مجلس شرکت کنم، اما اصلاً کار سیاسی را انجام نمی‌دهم.»
وی در ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ در گفت وگو با ایسنا گفته بود: «دیگر برای المپیک ۲۰۱۲ لندن تلاش نمی‌کنم و می‌خواهم این بار برای رسیدن به کرسی‌های مجلس نهم تلاش کنم».
وی در گفت و گویی با هفته‌نامه شهروند امروز در شهریور ۱۳۸۷ که به تیتر اول این هفته‌نامه تبدیل شد، اظهار داشت: «دوست دارم در حوزه ورزش مدیریت بکنم. نماینده مجلس یا رئیس سازمان تربیت بدنی بشوم؟ چرا که نه؟». او گفت: «شخص سید محمد خاتمی را دوست دارم و پای او ایستاده‌ام».
هادی ساعی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)، به همراه علی پروین، حسین رضازاده و تنی چند از ورزش کاران سرشناس دیگر از کاندیداتوری سید ابراهیم رئیسی حمایت کرد و در ویدئوی تبلیغاتی او گفت: «... با عملکردی که ایشان در قوه قضاییه داشتند، ثابت کردند که از افراد کاربلد و متخصص استفاده می‌کنند …».
هادی ساعی در سال ۱۳۹۳ با بازی در مجموعه تلویزیونی آمین به کارگردانی منوچهر هادی وارد عرصه بازیگری نیز شد. در فیلم سینمایی پی ۲۲ و تله فیلم اسید هم ایفای نقش کرده‌است.
ساعی در گفت و گوی اختصاصی با ویژه‌نامه نوروز سال ۱۳۸۸ روزنامه وطن امروز در اسفند ۱۳۸۷، در واکنش به این پرسش که چرا غلامرضا تختی که به شدت سیاسی هم بود، هرگز وارد سیاست نشد؟ صراحتاً پاسخ داد: «اتفاقاً سر سیاسی‌کاری‌هایش بود که با او چنان کردند!؛ قصد ندارم کسی را خراب کنم، اما از شما می‌پرسم، مگر تحصیلات تختی چه بوده‌است؟! امیر خادم و علیرضا دبیر دکتر هستند، خودم دارم فوق لیسانس می‌خوانم، خیلی شرایط فرق کرده». این سخنان وی واکنش منفی هواداران تختی را درپی داشت.
اندکی پیش از برکناری رضا مهماندوست سرمربی سابق تیم ملی تکواندوی ایران، هادی ساعی در شهریور ۱۳۹۰ با انتقاد از وی اظهار داشت: «برخی افراد از حضورم در سالن مسابقات احساس خطر می‌کنند، اما خیالشان راحت دنبال سرمربی‌گری تیم ملی نیستم و نیازی به چسباندن پوسترم در سالن‌های مختلف ندارم … مهماندوست جایگاهش را دوست دارد، اما در کشورمان بهتر از او هم داریم». مهماندوست در پاسخ گفت: بهتر است هادی وارد حاشیه نشود.
رضا مهماندوست پس از کناره‌گیری از تیم ملی مدعی شد، هادی ساعی برای گرفتن رأی در انتخابات آینده شورای اسلامی شهر تهران از برکناریش استفاده کرده و تیم ملی تکواندو را در اختیار خود گرفته‌است. او در مورد ساعی گفت: «پای هادی نشستم و بزرگ‌ترین قمار زندگی‌ام را روی او داشتم، هادی؟ بله هادی ساعی. یادتان نیست روزی که در بازی‌های آسیایی به حریف افغانی‌اش باخت؟هادی همان‌جا تمام شده بود و می‌شد بایگانی‌اش کرد؛ اما من یک ریسک بزرگ کردم تا او به حقش برسد. بردمش به وزن بالاتر، کاری که همه با انجامش مخالف بودند؛ همه از رئیس فدراسیون تا دبیرش می‌گفتند: این چه تصمیمی است که انجام می‌دهی رضا؟ هادی نمی‌تواند در این وزن مبارزه کند. می‌رود شکست می‌خورد. ولی من پای او ایستادم، اما او حرمتم را نگه نداشت».
پس از کسب عنوان دهمی مشترک تکواندوی ایران با گابن در المپیک لندن، هادی ساعی مدیر وقت فنی تیم ملی بدون پذیرش مسئولیت شکست تیم ایران، اظهار داشت: «تأکید می‌کنم که مربیان ایرانی خوب برای حضور در تیم ملی تکواندو زیاد داریم». او افزود: «با مهماندوست هم همین نتیجه را می‌گرفتیم، وی در مورد انتخاب وزن من (۸۰ -) برای اعزام به المپیک پکن اشتباه کرد و یک مدال مسلم دیگر را با غرض ورزی از تیم ملی گرفت».
مهماندوست پس از پایان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ با اشاره به زوایای فنی تیم اعزامی گفت: «اگر بودم دو طلا می‌گرفتیم، دوست دارم الان از آقای هادی ساعی بپرسم، شما آمدی در المپیک هم حاضر شدی. حالا از کاری که کردی راضی هستی پسر؟ من یک عمر برایت زحمت کشیدم، آخرش اینی شد که دیدی! الان چه حرفی داری که بگویی؟! همه کار کردی که در راًس کار باشی، الان هستید؛ اما حالا که هستید و مدال‌های‌مان سوخت شده از کارتان راضی هستید؟ !».
هادی ساعی در دی سال ۱۳۹۴ گفت: مهماندوست علاقه و اعتقادی به حضور من در المپیک پکن حتی بعد از بردن انتخابی‌ها نداشت و من با عملکردم خودم را به او تحمیل کردم. رضا مهماندوست در واکنش به اظهارات ساعی بیان کرد: «ساعی را به خدا واگذار می‌کنم، اجازه شب زنده‌داری و بی‌انضباطی به او ندادم تا موفق شود؛ ساعی در آن مقطع در چندین رقابت باخته و ناک‌اوت شده بودو شرایط روحی مناسبی نداشت، ولی به او قول دادم تا المپیک وی را روی فرم بیاورم …».
ساعی پس از المپیک پکن در ۱۵ شهریور ۱۳۸۷ در گفت وگو با ایسنا گفته بود: «به مهماندوست اعتقاد داشتم و ده ماه با هم زندگی کردیم … در بحث استاد و شاگردی از مهماندوست درس‌ها یادگرفته‌ام … در مسابقه با حریف چینی که سر و صدای تماشاگران چینی سالن را پر کرده بود، کاملاً متمرکز به مسابقه و راهنمایی‌های مربی بودم. حتی سعی می‌کردم جایم را عوض کنم تا با دیدن اشاره‌های او، مسابقه را به خوبی اداره کنم. چنین ارتباطی بین من و مهماندوست وجود دارد …».
رضا مهماندوست، هادی ساعی را فاقد شاخصه‌های لازم فنی و مدیریتی برای ریاست فدراسیون می‌داند: «او در حد و اندازه‌های رئیس فدراسیونی نیست؛ ساعی فقط یک قهرمان بوده و هیچ سابقهٔ اجرایی ندارد، حتی سابقهٔ فنی یعنی سابقهٔ مربی‌گری نیز ندارد …».
درحالی که هادی ساعی مدیر فنی وقت تیم ملی تکواندو ایران، نامزد عضویت در کمیسیون ورزشکاران کمیته بین‌المللی المپیک در جریان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در مرداد ۱۳۹۱ بود، تصویر تبلیغاتی او در محل ساختمان ایران در دهکده بازی‌ها مخدوش شد. هادی ساعی که از این مسئله ناراحت و ناامید بود، در مصاحبه با ایسنا اظهار کرد: «واقعاً این مسئله برای من تاًسف برانگیز بود … اگر کسی از من خوشش نمی‌آید خوب به من رأی ندهد. چرا با عکس این کار را می‌کند؟». او بروز این اتفاق را توسط خود اعضای کاروان ایران دانست و به آنان تبریک گفت.
درگیری خونین هادی ساعی و عمویش با پیمان‌کاران شهرداری تهران در فروردین ۱۳۹۴ در نهایت با مرگ «مهرعلی ساعی» پایان یافت. عموی ۶۰ ساله تکواندوکار معروف کشورمان، پس از درگیری با پیمان‌کاران شهرداری به طرز مشکوکی جان باخت و پرونده‌ای را پیش روی بازپرس دادسرای جنایی قرار داد. روزنامه شهروند اعلام کرد: ساعت ۲ بعدازظهر روز ۱۲ فروردین ۱۳۹۴، به مأموران پلیس خبر رسید که مردی ۶۰ ساله در یک باشگاه سوارکاری به طرز مشکوکی جان باخته‌است. به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان در ۱۷ فروردین ۱۳۹۴، باشگاه سوارکاری (آریاسب) که با حمایت این عضور شورای شهر مدت‌ها است در پارک جنگلی چیتگر فعالیت می‌کند، مشکلاتی برای مردم به وجود آورده‌است و ساعی در درگیری با دو برادر پیمان‌کار از ناحیه پا آسیب دیده‌است. این مجموعه در تیرماه ۱۳۹۶ از سوی شهرداری تهران از ساعی پس گرفته شد و او خواهان پرداخت خسارت ۱۵ میلیارد تومانی از سوی شهرداری شد. وی در آبان ۱۳۹۶ برای رویارویی با پیمان‌کاران، مجدداً به دادسرای جنایی احضار گردید. در نهایت این پرونده در آذر ۱۳۹۶ با رضایت طرفین به یکدیگر مختومه اعلام شد.
رقابت‌های دور رفت لیگ برتر تکواندو در ۲۵ دی ۱۳۹۹ که در خانه تکواندو در حال پی‌گیری بود که هادی ساعی پرافتخارترین تکواندوکار ایران و مدیر فنی تیم ملی وارد سالن رقابت‌ها شد و نظاره‌گر رقابت‌ها بود. پس از ساعتی، مصطفی بابایی دبیر سازمان لیگ تکواندو از بلندگوی سالن به ساعی خوش آمد گفت که این اقدام او با عصبانیت شدید ساعی همراه شد.
ساعی با دل‌خوری از این‌که چرا بابایی «به عمد» به او «دیر خوش‌آمد گفته»، به سمت وی رفت و با زدن سیلی به صورت او، به دبیر سازمان لیگ تکواندو فحاشی کرد. ساعی پس از درگیری‌اش با دبیر سازمان لیگ، خبرنگار تسنیم را نیز بی‌نصیب نگذاشت و به وی بی‌احترامی کرد. این رفتار هادی ساعی واکنش رسانه‌ها را دربرداشت. هادی ساعی در گفت و گو با ورزش سه اعتراف کرد که از کوره دررفته است. ساعی پس از سیلی زدن زیر گوش دبیر سازمان لیگ تکواندو با شکایت ویاز سوی کمیته قضایی فدراسیون به یک سال محرومیت محکوم شد؛ اما پس از چندی کمیته قضایی فدراسیون تکواندو به دلیل آنچه اعتراض ساعی به حکم نامید، حکم خود را نقض و او ازنو در سالن رقابت‌های لیگ حاضر شد.
ساعی، یک سال و اندی پیش از این ماجرا در ۱۳۹۸/۰۷/۱۷ در گفت و گو با اعتماد آن‌لاین گفت: «من فعالیت ورزشی خود را در هیئت اجرایی کمیته المپیک انجام می‌دهم و معاون کاروان بازی‌های آسیایی و المپیک نوجوانان بودم.
اما در فدراسیون تکواندو حاضر نیستند این‌ها را اعلام کنند و حتی در سالن مسابقات هیچ اشاره‌ای به پست من در کمیته ملی المپیک نکردند! هادی ساعی به کنار، اما اگر روز دوشنبه یکی دیگر از اعضای هیئت اجرایی کمیته المپیک در سالن حاضر می‌شد به همین شکل رفتار می‌کردند؟ فقط اعلام کردند که ساعی قهرمان است و خواستند که در جایگاه VIP بنشینم و من مثل همیشه حقیقت را می‌گویم، اما هیچ اشاره‌ای به پست من در هیئت اجرایی نکردند و نمی‌خواهند این کار را نیز انجام دهند!».
منصور عزیزآبادی رئیس شورای اسلامی شهر بم در آبان سال ۱۳۹۷ از تغییر نام این خیابان خبر داد و گفت: «این مصوبه از شورای دوره چهارم بوده‌است و شورای پنجم شهر بم نیز بر آن پافشاری دارد و قرار است، خیابان از نام هادی ساعی به سردار شهید رئیس‌آبادی تغییر یابد. آن زمان آقای ساعی مدال‌های خود را به‌صورت نمادین به بم اهدا نمود و دوباره آن‌ها را پس گرفت …».
پس از درگیری فیزیکی او در لیگ ۱۳۹۹، خبرگزاری فارس خواهان تغییر نام میدان ساعی شهر ری به نام یکی از شهدا شد.