hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
بخش پارود
بخش پارود یکی از بخش‌های شهرستان راسک استان سیستان و بلوچستان ایران است.
شهر: پارود
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش پارود در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۴٬۷۳۰ نفر (۸،۹۶۳ خانوار) بوده‌است.
بخش پارود دومین بخش پرجمعیت و بزرگ استان سیستان و بلوچستان است.
لیست ۹ بخش بزرگ استان سیستان و بلوچستان که در آینده شهرستان خواهند شد:
هم اکنون بخش پارود با ۳۴,۷۳۰ هزار نفر جمعیتی بیشتر از ۳ شهرستان زیر دارد. در مورد علت نامگذاری پارود (که معنای لغوی آن پای رود) حرف وحدیث‌های همه به دو مفهوم ختم می‌شود دستهٔ خیلی کم وانگشت شماری معتقند چون پارود در کنار رودخانهٔ سرباز قرار گرفته به این نام خوانده می‌شود اما اکثریت یا می‌توان گفت قریب به همه دلیل دستهٔ اول را رد کرده‌اند.
موقعیت جغرافیایی پارود طوری است که سرتاسر قسمت غربی آن پرتگاه بزرگی که در برخی نقاط ارتفاع آن به ۶۰متر هم می‌رسد و در زیر این پرتگاه رودخانهٔ زیبای سرباز عبور می‌کند.
در واقع وجود این پرتگاه زیبایی دو چندانی را به این شهر بخشیده‌است و از بالای آن شاهد نخلستان‌های زیبا وباغ‌های سرسبزی در کنار رودخانه خواهیم بود که دل هر جنبنده‌ای را به وجد خواهد آورد و کمتر جایی در منطقه خواهیم یافت که چنین منظره‌ای زیبا ودلنشین را در دل خود نهفته باشد دلیل دستهٔ دوم همین پرتگاه است زیرا رود در زبان محلی به معنای پرتگاه است وپارود به معنای کنار پرتگاه می‌باشد ودلیل اینکه این شهر را به نام پارود نام‌گذاری کرده‌اند بخاطر این است که در کنار رود یا همان پرتگاه قرار گرفته‌است
پایگاه دهم شکاری کنارک
پایگاه دهم شکاری کنارک یکی از پایگاه‌های شکاری نیروی هوایی ایران است. این پایگاه در نزدیکی کنارک واقع است. در این پایگاه چندین هزار نفر از پرسنل پایگاه و خانواده‌های آن‌ها در منازل سازمانی سکونت دارند.ساخت این پایگاه از اواخر دهه 40 شمسی توسط مهندسان اسرائیلی و آمریکایی و ناظران ایرانی و کارگران بومی منطقه بلوچستان آغاز و در سال 57 و قبل از انقلاب که کار ساختش تکمیل نشده بود تعطیل و بیشتر مهندسان از کشور خارج شدند.منزل های این پایگاه در زمان قبل از انقلاب مبله بوده و پرسنل نیروی هوایی فقط با یک چمدان و زن و بچه به صورت ماموریتی به آنجا می آمدند .دولت وقت برنامه ای داشت که قرار بود پلی بر روی دریا به طول 15 کیلومتر احداث تا دسترسی کنارک به چابهار آسان تر شود و همچنین قصد داشت دستگاه آب شیرین کن از کشور اسرائیل خریداری و وارد کرده تا آب دریا را تصفیه و به مصرف آن منطقه برساند اما با وقوع انقلاب ۵۷ تمامی این پروژه ها نیمه تمام و رها شدند.
پسابندر
پَسابَندر یکی از روستاها و بندرهای کوچک شهرستان دشتیاری استان سیستان و بلوچستان ایران و آخرین نقطه از کشور ایران است. پسابندر در کناره خلیج گواتر و در محدوده‌ای نزدیک به مرز پاکستان قرار دارد.
پسابندر در عرض جغرافیایی ۲۵ درجه و ۴ دقیقه شمالی قرار دارد وجنوبی‌ترین نقطه ایران است.
پسابندر در ۸۸ کیلومتری جنوب شرقی چابهار و در خلیج گواتر واقع شده‌است. شهر جیوانی، پاکستان که فاصله ۱۸ مایلی با پسابندر دارد در روبروی پسابندر و در آن سوی مرز قرار گرفته‌است. پسابندر دارای مقر های نظامی اعم از ارتش و بسیج سپاه و همچنین دریابانی ناجا میباشد .
این روستا بهترین نقطه ایران برای رصد خورشیدگرفتگی ۱تیر۱۳۹۹خورشیدگرفتگی ۱ تیر ۱۳۹۹ در ایران بود .
در نزدیکی پسابندر جزیره‌ای به نام مرجان واقع شده که از زیستگاه‌های شاه‌میگو می باشد اهالی پسابندر این جزیره را شیطان می گویند .
در کنار اسکله صیادی پسابندر صخره ای نیمه مرتفع قرار دارد که به اصطلاح به کل اسکله و پارکینگ لنج ها و قایق ها اشراف دارد و توسط دهیاری روستا محوطه بالای صخره محوطه سازی شده و محلی مناسبی شده برای گردشگران برای عکاسی و همچنین لذت بردن از این منظره بی بدیل. یک پبه کان نیز برای دسترسی به کنار اسکله به تازگی ساخته شده است.
پسابندر دارای ۴ خور به اسامی شتری و سعید و مجاز و میامی پیاپی است. قایق های صیادی کوچک موجود در اسکله میتوانند گردشگران را در برخی از آنها با خود ببرند
بیشتر مردم پسابندر از طایفه کلمتی و گرگیج بلوچ و سنی‌مذهب هستند و پیشه بیشتر ایشان صیادی است.
جمعیت پسابندر بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۰۹ خانوار) ۶۹۶ نفر بوده‌است.http://cabinetoffice.ir/fa/news/6243/تصویب-ایجاد-دهستان-بخش-و-شهرستان-در-سیستان-و-بلوچستان
پسکوه
پسکوه، مرکز بخش پسکوه و روستایی از توابع این بخش در شهرستان سیب و سوران استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این روستا در دهستان پسکوه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۴٬۰۴۸ نفر (۱٬۰۰۹ خانوار) بوده‌است.
قلعه پسکوه در شهرستان سراوان استان سیستان و بلوچستان، بخش سیب سوران و در روستای پسکوه قرار دارد. قدمت این قلعه به دوره اسلامی بازمی‌گردد و همچون دیگر قلعه‌های این شهرستان از دو قسمت حاکم نشین و عامه نشین تشکیل شده است. مصالح به‌کار رفته در بنای قلعه شامل خشت خام و گل می‌شود و ضخامت دیوار‌های آن بیش از یک متر بوده است. این اثر در تاریخ ۷ آذر ۱۳۸۳، با شماره ثبت ۱۱۲۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.
پیشین
پیشین، مرکز بخش پیشین و یکی از شهرهای شهرستان راسک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
پیشین در ۸ کیلومتری مرز پاکستان قرار دارد و سدی نیز به نام سد پیشین در چند کیلومتری آن ساخته شده‌است و یکی از بزرگترین سدهای استان نیز که در سال ۱۳۷۲ در جمهوری اسلامی ایران افتتاح و به بهره‌برداری رسید.
بیشترین فعالیت مردم پیشین کشاورزی و باغداری می‌باشد و عده‌ای از مردم در بازارچه مرزی پیشین در امر صادرات و واردات فعالیت دارند.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهر پیشین شهرستان راسک در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۶٬۰۱۱ تن بوده‌است.
تمندان
تمندان مرکز دهستان تفتان جنوبی و روستایی در بخش مرکزی شهرستان تفتان استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا در دامنه کوه تفتان است که دارای آب وهوای خنک و مناظر طبیعی بکر می‌باشد.
از مناطق دیدنی آن می‌توان به تودزیل، دامنه جبهه جنوبی قلهٔ آتشفشانی تفتان، اردوگاه دره‌گل، پناهگاه کوهستانی، و انواع باغات میوه اشاره کرد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۷۲ نفر (۸۴خانوار) بوده‌است.
جالق
شهر جالق مرکز شهرستان گلشن در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جالق که اسم اصلی آن گلشن می‌باشد یکی از مکان‌های تاریخی و دیدنی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد که از شرق به کشور پاکستان از غرب به سردشت و نهایتاً گشت و از جنوب و جنوب غرب به سراوان و از شمال غرب به خاش و میرجاوه منتهی می‌شود و دارای هشت قنات از جمله خوشاب وگوگن کشان دهمیر. از همه مهم‌تر اینکه قناتی به اسم سیوگی داشته که اگر همه آب قناتها جمع شوند به اندازه سیوگی نمی‌شدند متأسفانه در زمان حمله مغول به گلشن قنات سیوگی را از بین برد و نام جالق هم از آن زمان به بعد به آن اطلاق شد چون مغول ان شهر را تار و مار کرد. یکی از مهمترین حوادث تاریخی جالق در دوران قاجار و جنگ معروف سردار هندو و فرزندان یاراحمدخان است که با کشته شدن سردار هندو بدست فرزندان یاراحمد، لشکر هندوها سردار یاراحمد و همسرش را در اطراف گُشت به تنهایی یافته و به قتل رساندند. از این پس باهجوم فرزندان یاراحمد و متحدانشان به قلعه جالق لشکر هندوها شکست سختی خورد که منجر به فرار از شهر و تصرف آن بدست بلوچها شد و این ماجرا سینه به سینه در میان بلوچها نقل می‌شود. (سردار بزرگ)
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۸٬۰۹۸ نفر (در ۳٬۵۶۶ خانوار) بوده‌است.
زاهدان - ایرنا - رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سراوان گفت: پایگاه جدید منظر فرهنگی و طبیعی باغ شهر جالق شهرستان گلشن در میراث فرهنگی کشور به تصویب رسید.
وی گفت: بخش جالق با دارا بودن بیشترین آثار تاریخی، جاذبه‌ها و مناظر طبیعی در سطح شهرستان سراوان نقش مهمی در صنعت گردشگری این شهرستان داشته و همواره مورد توجه گردشگران داخلی و خارجی بوده‌است. ندرت زهی افزود: بقعه، قبرستان، تپه، مسجد، مدرسه، سنگ نگاره‌ها، قلعه و مناظر طبیعی و قنات‌های پرآب از مهمترین آثار شهر جالق است. وی اظهار داشت: بسیاری از این آثار تاریخی مربوط به دوران پیش از میلاد، اشکانی، ساسانی و دوره اسلامی هستند. رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سراوان اضافه کرد: تعدادی از این آثار همچون قلعه‌های شیشه ریز و کوه کن، تپه میر عمر، سنگ نگاره‌های نگاران و قلعه‌های سینوکان در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌اند. به گفته ندرت زهی شهر جالق که از چندین محله و بافت قدیمی تشکیل شده‌است به علت دارا بودن هفت رشته قنات با نخلستان‌های باشکوه و آثار وابنیه متعدد تاریخی مورد توجه سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری قرار دارد. وی گفت: مسیرهای سراوان- ناهوک- نگاران- سینوکان- جالق- کله گان و روستای جهانی کلپورگان از مهمترین مسیرهای گردشگری شهرستان گلشن هستند که پس از جهانی شدن کلپورگان به جمعیت گردشگران و تورهای گردشگری افزوده شده‌است. رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سراوان افزود: جغرافی دانان مسلمان در دوره‌های سوم و چهارم هجری از شهر جالق به نام «جالک» و یکی از شهرهای مهم مکران در منابع خود نام برده‌اند. شهر جالق مرکز شهرستان گلشن در ۷۰ کیلومتری سراوان واقع شده و مرز مشترک با کشور پاکستان دارد.
جکیگور
جکیگور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان راسک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴،۶۱۱ تن (۱۳۵۵ خانوار) بوده‌است. روستای جکیگور براساس آخرین آمار سرشماری سال ۹۵ با ۴،۶۱۱ تن یکی از بزرگترین روستاهای استان سیستان و بلوچستان است و جمعیت آن از ۲۰ شهر استان بیشتر است که در زیر آمده‌است.
چاه گیجی
چاه گیجی، روستایی از توابع شهرستان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
وبگاه آفتاب
حسن خون
حسن خون روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران.
این روستا در دهستان زهک قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۲۴۲ خانوار) ۱٬۰۵۷ نفر بوده‌است.
حمیری (قصرقند)
حمیری مرکز دهستان حمیری و روستایی در بخش ساربوک شهرستان قصرقند استان سیستان و بلوچستان ایران است.
نماینده دوره پنجم مجلس شورای اسلامی شهرستان چابهار (محمد شریف فتوحی) از همین روستا بوده‌است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۲۳۶ نفر (۵۸۰خانوار) بوده‌است.
روستای حمیری یکی از روستاهای کهن و دیرین منطقه قصرقند می‌باشد. اسم حمیری و چند روستای دیگر که نسبت به جاده محوری قصرقند به نیکشهر درآنسوی رودخانه پرآب کاجو قرار دارند در اطلاعات جغرافیایی کم ذکر شده شاید به این دلیل که طغیان رودخانه در زمان ثبت اطلاعات جغرافیایی دولتی بوده که نتوانسته‌اند اسم روستاهای حمیری یعنی، هزاره‌ای و کوه بن و کلمت و توکل و بگ و عزیزآباد را در نقشه‌های جغرافیایی ثبت نمایند.
حمیری در زمره محدود روستاهای باشورای پنج نفره می‌باشد.
حیط
حیط روستایی در دهستان پارود بخش پارود شهرستان راسک استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا در شمال شهر راسک و در مسیر جاده ایرانشهر - چابهار قرار گرفته‌است. مولانا عبدالعزیز ملازاده از بزرگان اهل سنت منطقه در روستای حیط به خاک سپرده شده‌است. آرامگاه مولانا عبدالله پدر مولوی عبدالعزیز ملازاده و فرزندش مولوی عبدالملک ملازاده از نقاط دیدنی این روستا است.
شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی می‌باشد؛ در این روستا بیشتر محصولات گرمسیری نظیر انبه نخیلات مرکبات گواوا و کنار کشت می‌شود؛ از جاذبه‌های گردشگری این روستای زیبا چشمهٔ پرآب کلن می‌باشد، که همیشه پذیرای گردشگران زیادی از سراسر ایران می‌باشد، این چشمهٔ زیبا قدمتی چندصد ساله دارد که آبیاری مزارع این روستا را انجام می‌دهد، طبیعت آن بکر می‌باشد و نخل بیشترین پوشش گیاهی این روستا را داراست، انبه و موز و پاپایا و زیتون یا جام در آن خیلی خوب میوه می‌دهند، همچنین این‌روستا یکی از بهترین و دیدنی‌ترین روستاهای سرباز می‌باشد، رودخانه زیبای سرباز از حاشیه این روستا می‌گذرد و نوبند و شاه جوهان از مزارع خوب کشاورزی آن می‌باشند، حیط همچنین دارای آبشارهای بکر رودکور که می‌باشد در آن‌استخرهای طبیعی به وفور یافت می‌شوند. نظر آباد یا کارگاه، کاشکان، سمسی درگ، نوبند، سهمان جزوقریه‌های این روستا می‌باشند.
در روستای حیط طایفه‌های ملازاده، رندبلوچ، حملی، دهانی و همچنین آفریقایی تبارهای زیادی در این روستا ساکن هستند که در زمان حکومت رضاخان توسط بلوچهای ساکن این‌روستا به کار گماشته شده‌اند و هنوز هم در آن‌ساکن می‌باشند، همچنین قومی بنام استاها در آن‌زندگی می‌کنند که به حرفه آهنگری مشغولند. دین مردم این روستا اسلام و مذهب اکثریت آنها سنی حنفی می‌باشد. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲٬۴۵۴ نفر (۶۰۱خانوار) بوده‌است.
خاش
خاش شهری در بخش مرکزی شهرستان خاش از توابع استان سیستان و بلوچستان در ایران است.این شهر در محدوده سرحد بلوچستان قرار گرفته‌است. نام پیشین شهر واش بوده که در زمان رضا شاه به خاش تغییر یافته است.
واش نام قدیمی این شهر است که درسال ۱۳۰۸ توسط رضاشاه به خاش تغییر یافت. واش کلمه ای به زبان بلوچی و به معنی وش،شیرین وخوش است.هخدا در لغت نامه اش درباره معنی خاش می نویسد: خاش: خوش آب و هوا. در زبان فارسی ، خاش را مادرزن نیز معنا کرده‌اند. که البته بعید به نظر می رسد معنی دوم درباره شهر خاش صدق کند.
شهرستان خاش را بیشتر نفرات به خاطر تیپ ۲۸۸ زرهی سلیمان هاشمزهی نزاجا و مرکز آموزش ۰۸ ابراهیم نوری نزاجا و کوه نیمه فعال تفتان می شناسند. خاش شهری بلوچ نشین واقع در مرکز بلوچستان با آب و هوایی سرد و کوهستانی می باشد.
خاش دارای کارخانه سیمان می‌باشد . کشاورزی در روستاهای پیرامون خاش در گذشته بیشتر توسط یزدی‌های مهاجر انجام می‌گرفت.
خاش در سال‌های پس از انقلاب ۵۷ از مراکز مهم مهاجرپذیر شرق ایران شد بطوری که بر پایه سرشماری سال ۱۳۶۵ خورشیدی، شمار مهاجران شهر خاش بیش از یک‌ششم کل جمعیت شهر بود. بلوچ های کشور پاکستان درصد بالایی از جمعیت خاش را تشکیل می‌دادند.
خاش امروزی در نزدیکی شهر قدیمی خاش قرار دارد که تاریخ پیدایش آن به پیش از حکومت نادرشاه می‌رسد. این شهر تا قبل از نادرشاه به علت ناامنی چندان اعتباری نداشت اما نادر شاه ضمن سرکوبی راهزنان، این منطقه را امن کرد و بعدها قلعه‌هایی ساخته‌شد و بدین‌ترتیب خاش رو به توسعه و آبادانی گذاشت و از شکل یک روستا خارج شد و آرام‌آرام سیمای شهر به خود گرفت.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۶٬۵۸۴ نفر (۱۴٬۳۸۴ خانوار) بوده‌است.
مردم شهرستان خاش به زبان‌های بلوچی (سرحدی و مکرانی) و فارسی تکلم می‌کنند. از جمعیت این شهر 95٪ اهل‌سنت و 5٪ اهل تشیع می‌باشند. زندگی قوم بلوچ آمیخته از عقاید و باورهایی است که رشته در سنتی دیرین دارند.کمتر می توان دید مراسم یا آئینی با موسیقی هــــمراه نباشد. در موسیقی محلی آوازهایی مانند نازینک در مراسم عروسی و آواز نعت که مدح رسول مکــــــرم اسلام استفاده قرار میگیرد. برخی از این مراسم ها و آئین ها عبارتند از:
- لیکو و زهیروک: آوازهایی هستند که در مرگ یا فراق بستگان خوانده میشود. زهیروک در بدو امر توسط زنان در حــــــــین کارهای روزمره خوانده میشود. امروزه لیکو و زهیروک(مودگ/موتک) توسط مردان و به همراهی قیچک (سرود/سروز) اجرا میشود.
- شعر: عبارت است از آوازی که مضمون آنرا داستانهای حماسی،عشقی،وقایع تاریخی،و پند و اندرز تشکیل می دهـــــد. همانند درگیری قوم بلوچ با قشون انگلیس،جیندخان و داستان میرقنبر و چاکر و گوهرام.
در شهرستان خاش، لباس مردان متشکل از پیراهن دراز و یقه باز،شلوار گشاد،دستار (لنگ) و جلیقه(باسکت)، و بعضا کلاه است لباس زنان هم پیراهن بلندی است که با سوزندوزی در قسمت های سرآستین،جیب (گپتان)،دم پا و سرسینه تزئین شده است.
دهستان خمک
خمک یکی از دهستان‌های بخش خمک در شهرستان زهک استان سیستان و بلوچستان ایران است.  بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۲٬۴۱۴ خانوار) ۱۰٬۳۲۴ نفر بوده‌است.
دهستان دامن
دامن(بلوچی:ڈمن)، دهستانی از توابع بخش دامن در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این دهستان ۱۴٬۲۲۱ نفر (۲٬۶۲۶ خانوار) بوده‌است.
اما بر اساس آخرین آمار مرکز بهداشتی درمانی روستایی دهستان دامن، جمعیت دهستان در ۱ فروردین ۱۳۹۱ جمعاً ۱۰۷۸۲ نفر می‌باشد.
دهستان دامن در شمالشرق شهرستان ایرانشهر واقع شده و اغلب روستاها در امتداد و طرفین رودخانه دامن در محدوده‌ای بطول تقریبی ۱۵ کیلومتر با پراکندگی جغرافیایی شمالی- جنوبی امتداد یافته‌اند. دهستان دامن در فاصله متوسط کیلومتر ۲۵ جاده ایرانشهر به زاهدان می‌باشد.از منظر عوارض طبیعی به کوهستانی بودن منطقه و جریان فصلی رود دامن می‌توان اشاره نمود.آب و هوای منطقه گرم و نیمه مرطوب است.
شغل اغلب سکنه منطقه کشاورزی و در درجه بعد دامداری می‌باشد. محصولات عمده آن شامل خرما ، برنج ، سبزیجات و صیفی جاتی مانند گوجه فرنگی و پیاز می‌باشد. سطح اقتصادی مردم منطقه خوشبختانه نسبت به سایر مناطق شهرستان از وضعیت نسبتاً مطلوبتری برخوردار بوده و زندگی کپرنشینی تقریباً در آن دیده نمی‌شود.
قریب به اتفاق سکنه منطقه از مسلمانان اهل تسنن می‌باشند که با زبان بلوچی تکلم می‌کنند. زندگی مردم منطقه طایفه‌ای و عشیره‌ای بوده و اغلب با یکدیگر خویشاوندی نسبی یا سببی دارند. اختلافات و دعاوی مردم غالباً به شیوه ریش سفیدی و با وساطت روحانیون ، بزرگان طایفه و ریش سفیدان و بعضاً شورای حل اختلاف مردمی منطقه حل و فصل می‌شود.
از منظر تقسیمات کشوری دهستان دامن به مرکزیت کوران سفلی جزئی از بخش دامن در شهرستان ایرانشهر می‌باشد.
از روستای عمده دامن می‌توان به موارد زیر اشاره نمود: آبادان - آبچکان - پازرد - پیرانچ - تاروان - راست آباد - زهلنفان - سایگان - سرجوب - شیبان - شیرآباد - قادرآباد - کجکوش - کوچه - کوران سفلی - کوران علیا - کوهیگان - کهنو - دتک - مرآباد جلال اباد
دلگان شیخ چراغ
دلگان شیخ چراغ روستایی در دهستان نگور بخش مرکزی شهرستان دشتیاری استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۹۱ نفر (۱۱۵خانوار) بوده‌است.
دهپابید
دهپابید روستایی در دهستان اسکل‌آباد بخش مرکزی شهرستان تفتان استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا مرکز بخش مرکزی شهرستان تفتان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱٬۲۱۳ نفر (۳۴۱خانوار) بوده‌است.
شغل مردم روستا کشاورزی است. در این روستا یک سرو۱۵۰۰ساله وجود دارد که یکی از درختان کهنسال کشور می‌باشد.
http://cabinetoffice.ir/fa/news/6247/ایجاد-شهرستان-تفتان-در-استان-سیستان-و-بلوچستان
دهک (سراوان)
دهک یکی از روستاهای کوچک استان سیستان و بلوچستان ایران است.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۵.
مهرستان
مهرستان (زابلی سابق) مرکز شهرستان مهرستان و یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان ایران است.
مهرستان با ۴۲/۶۱ طول جغرافیائی و ۱۸/۲۷ عرض جغرافیائی در ۹۸ کیلومتری سراوان، ۶۰ کیلومتری سوران، ۱۲۰ کیلومتری ایرانشهر، ۱۲۰ کیلومتری سرباز و ۱۴۵ کیلومتری خاش قرار دارد و از طریق شهرستان سرباز به بندر چابهار ارتباط دارد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۲٬۲۴۵ نفر (۲٬۹۶۹ خانوار) بوده‌است.
راسک
راسک مرکز شهرستان راسک و یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان ایران است.
مردم راسک بلوچ مکرانی و اهل تسنن‌اند.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهر راسک شهر در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰٬۱۱۵ تن بوده‌است.فهرست شهرستان های استان سیستان و بلوچستان
رمین
رمین روستایی در دهستان کمبل سلیمان بخش مرکزی شهرستان چابهار استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳٬۸۲۱ نفر (۸۳۵خانوار) بوده‌است.
زهک
زَهَک یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان ایران است. این شهر، مرکز شهرستان زهک است.
امار این شهر برپایه سرشماری سال ۱۳۹۰، برابر با ۷۵۴۱۹ تن بوده است . شهرستان زهک در شمال شرقی استان سیستان و بلوچستان و در نقطهٔ پایانی جادهٔ ترانزیت و خط آهن که دارد ساخته میشود و چابهار را به مرز افغانستان پیوند میدهد جای دارد و مرز میلک نقطه مهمی و مهندی در پیوستن ایران و آسیای میانه است و ۲۱۳ کیلومتر با مرکز استان فاصله دارد.
بر پایه ایین نامه هیئت وزیران، بخش شهرکی از شهرستان زابل جداسازی شده است و به شهرستان زهک بامرکزیت زهک پیشبرد یافت.
این شهر دارای آب و هوایی گرم و خشک است . مردم آن کمابیش کشاورز و دامدار هستند و به انگیزه باشیدن دریاچه فصلی(فرگردی) هامون شماری از باشندگان به پیشه صیادی و ماهیگیری پیشه وری دارند .
از جاهای دیدنی این شهرستان می توان به چاه نیمه ها که در پنج کیلومتری شهر زهک جای دارند یاد کرد. کنش های پژوهشگری دانشگاه زابل در بنیاد پژوهشی و گردشگری بقیه ا۰۰۰ دانشگاه زابل در کنار چاه نیمه ها زمینه رشد و گسترش و ابادانی بخش کشاورزی را فراهم می سازند .
این شهرستان از ایستگاه پرورش ماهی زهک به نام تنها ایستگاه افزونکاری ماهیان افزونگری ماهیان گرم آبی در خاور کشور با گنجایش فراهم اوردن ۳ میلیون تکه بچه ماهی و دو کارگاه مدار بسته پرورش ماهیان سرد آبی با گنجایش ۱۰۰ تن در سال و فزونگری ماهیان سرد آبی با گنجایش ۵/۵ میلیون تن در سال و بهترین نژاد گاو سیستانی با اماری افزون بر ۱۴۰ هزار راس برخوردار می باشد.
سد زهک که در ۲۷ کیلومتری جنوب شرقی زابل قرار دارد رودخانه سیستان را به دو کانال بخشبندی می‌کند. یکی کانال طاهری و دیگری کانال شهر نامیده می‌شود.
صفحه رسمی اینستاگرام شهرستان zahak.city1@
ساخت دانشگاه آزاد زهک نیز از سال ۱۳۸۵ آغاز شده‌است.
شهر هخامنشی دهانه غلامان یا دروازه بردگان در پیرامون زهک قرار دارد.
بررسی باستان‌شناختی در تپه گوری کهنه زهک به شناسایی دو دوره استقراری اشکانی و «اسلامی پسین» انجامیده‌است. این شهرهم اکنون دروازه تجارت ایران به کشورافغانستان وجاده ابریشم میباشد
ژاله‌ای
ژاله‌ای، مرکز دهستان ژاله‌ای و روستایی از توابع بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان است.
این روستا در دهستان ژاله‌ای قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۱٬۰۷۷ نفر (۳۴۶ خانوار) بوده‌است.
سوران (سیب و سوران)
سوران شهری که مرکز شهرستان سیب و سوران استان سیستان و بلوچستان ایران است.
محصول عمدهٔ این شهر و پیرامون آن جو، گندم، ذرت و خرما است. انگور و انار نیز در این منطقه کشت می‌شود. بیشتر آبادی‌های منطقه از کاریز آبیاری می‌شوند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۳٬۵۸۰ نفر (۳٬۳۵۷ خانوار) بوده‌است.
سکوهه
سکوهه ، روستایی در دهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۵۴۰ نفر (در ۱۱۱ خانوار) بوده‌است.
ارگ بسیار زیبایی در این روستا خودنمایی می‌کند که مربوط به ابراهیم خان پردلی یکی از خان‌های بزرگ منطقه سیستان در روزگاران خود است. خان پردلی داماد ناصرالدین شاه قاجار است. ارگ از دوقسمت تشکیل شده یک قسمت فلک سر که علیخان سربندی یا همان خان پردلی برای همسرش دختر برادرزاده ناصرالدین شاه (حمزه میرزا) ساخته و قسمت روبروی آن مربوط قنبر و میرکوچک سربندی است این روستا این در این روزها با کوچ فرزندان اهالی روستا به علت خشکسالی به شهرها کم جمعیت شده و اگر همچنان پیش برود خالی از جمعیت خواهد شد از محصولات کشاورزی این روستا می‌توان به انگور یاقوتی سیستانی و تولید تنباکو نام برد
صدیق‌زهی
صدیق‌زهی روستایی در دهستان پلان بخش پلان شهرستان چابهار استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۸۵۲ نفر (۴۱۷خانوار) بوده‌است.
قصرقند
قَصرقَند یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان، ایران و مرکز شهرستان قصرقند است.
شهرستان قصرقند در جنوب سیستان و بلوچستان با بیش از 440 مكان طبیعی، تاریخی، قنوات، رودها، نخلستان ها و شالیزارها مكانی شگفت انگیز برای مسافران نوروزی است.
لغتنامهٔ دهخدا به نقل از جلد ۸ فرهنگ جغرافیایی ایران می‌نویسد:
قصرقند، قصبه مرکز بخش قصرقند شهرستان چاه بهار در ۱۱۰ هزار گزی چاه بهار و ۵۶ هزار گزی خاور نیک‌شهر، کنار رودخانه کاجو. موقعیت جغرافیایی آن کوهستانی و گرمسیر مالاریائی است. سکنه آن ۴۰۰۰ تن است. آب آن از قنات و رودخانه و محصول آن غلات، خرما، لبنیات، برنج و شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه فرعی و پاسگاه ژاندارمری و دبستان دارد. قلعه خرابه قصرقند از ابنیه بسیار قدیم است. با
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۱٬۶۰۵ نفر (۲٬۶۴۹ خانوار) بوده‌است.
نگور
نِگور مرکز شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت شهر نگور در سرشماری سال ۹۵ برابر ۵٬۶۷۰ تن (۱۳۲۰خانوار) بوده است.
محصولات کشاورزی کشتزارهای پیرامون نگور جو، ذرت، حبوبات، خرمالو و خرما است.
نیک‌شهر
نیک‌شَهر یکی از شهرستان های استان سیستان و بلوچستان ایران می باشد که مرکز آن شهر نیکشهر است.
شهرستان نیک‌شهر به لحاظ اقلیمی، دارای اقلیم گرم بوده، از رودخانه‌های مهم آن می‌توان به رودخانه کاجو، تنگ سرحه، بنت، نیک‌شهر ـ داروکان و نسفران و بلپیر و گنگ اشاره نمود. این شهرستان جزو نواحی کوهستانی استان به‌شمار می‌رود و کوه‌های آهوران مهم‌ترین ارتفاعات این شهرستان را تشکیل می‌دهند. بیشتریت محصولات کشاورزی این شهرستان خرما، برنج و مرکبات می‌باشد.
مردم این شهرستان از قوم بلوچ هستند و به زبان بلوچی تکلم می‌کنند و پیرو دین اسلام و مذهب تسنن هستند.
ایوب ایوبی (زاده 4 فروردین 1351 در حمیری) نویسنده ، شاعر ، ادیب ، لغت شناس ، زبان شناس ،استاد و مدرس ،ابداع کننده ی رسم الخط بلوچی و از مهم‌ترین شاعران و نویسندگان معاصر ایران در زبان بلوچی است ،که کتب و اشعارش به زبان‌های فارسی و بلوچی نوشته شده‌اند.
نام قدیم شهرستان نیک‌شهر «گِه» به معنی گِهتر و بهتر بوده‌است که در سال ۱۳۲۰ هجری شمسی در زمان رضا شاه به نیک‌شهر تغییر نام یافت و در خردادماه سال ۱۳۶۹ از شهرستان چابهار منفک و به شهرستان تبدیل شد. شهرستان نیک‌شهر با داشتن سابقه تاریخی درخشان در برگیرنده آثار تاریخی و باستانی ارزشمندی است که از دیدگاه باستان‌شناسی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. سفالینه‌های بدست آمده در بررسی‌های باستان‌شناسی در گمانه زنی‌ها قدمت این شهرستان را بالای پنج هزار سال تخمین می‌زند شهرستان نیک‌شهر با بیش از ۳۰۰ اثر تاریخی و آثار دورهٔ اسلامی یکی از کانون‌های آثار باستانی در سطح استان است.از انواع معروفترین خوراک‌های محلی شهرستان نیک‌شهر می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:
این شهر مرکز شهرستان نیک‌شهر می‌باشد که خود یکی از شهرستان‌های بزرگ و پرجمعیت استان سیستان و بلوچستان است. سه شهر فنوج، بنت و اسپکه از لحاظ اداری زیر نظر نیک شهر هستند.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۳٬۳۹۹ خانوار) ۱۵٬۸۸۹ نفر بوده‌است.
نیک شهر از نظر جمعیتی در حد متوسط قرار دارد و در استان سیستان و بلوچستان هفتمین شهر پرجمعیت این استان می‌باشد. همچنین نیک شهر ۳۶۵ اُمین شهر پرجمعیت در بین تمامی شهرهای ایران است و از شهرهایی مانند بیله سوار، فریدون‌شهر، بشرویه، مهران، منوجان و بندر جاسک بزرگتر و پرجمعیت تر است.
از جاذبه‌های گردشگری این شهر می‌توان به درخت مکرزن (انجیر معابد انبه) رودخانه تنگ سرحه، سد خیرآباد، قلعه وقبرستان چهل دختران روستای تخت ملک، روستای بلپیر و رودخانه نسفران اشاره کرد. چند قلعه تاریخی نیز در اطراف شهر دیده می‌شوند.
نیک شهر از طریق راه‌های اصلی آسفالته به شهرهای مهمی مانند چابهار، کنارک و ایرانشهر متصل است. همچنین راه‌آهن مهم چابهار - کرمان که در آینده به بهره‌برداری می‌رسد از این شهر عبور می‌کند. نیک شهر بعد از کنارک، نزدیکترین شهر به بندرچابهار است.
کشت برنج در سطح ۳ هزار هکتار و برداشت دو بار در سال و نخیلات در ۶ هزار هکتار و ۹۰۰ هکتار یونجه با برداشت ۱۸ چین در سال و انبه محصولات کشاورزی این شهرستان هستند؛ و به علت اینکه بین دو رودخانه گنگ و کشیک وپائین دست سد خیرآباد رودخانه کشیک قرار دارد دارای آب کافی برای کشاورزی می‌باشد.
کهک (قم)
کَهَک، مرکز شهرستان کهک و یکی از شهرهای استان قم در ایران است.
جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، برابر با ۴٬۸۳۷ نفر (۱٬۴۸۰ خانوار) بوده‌است.
شهر کهک، اقامت‌گاه ملاصدرای شیرازی فیلسوف و حکیم اسلامی بوده‌است و وی به دلیل آزار متعصبان بویژه حاج ابوالفضل خان حاج اسماعیلی از سرمایه داران خاموش کهک قرار گرفت و درس خود در شیراز را رها کرد و ۱۵ سال در کهک به گوشه‌نشینی، عبادت، و تفکر پرداخت.
قلعه نو (افغانستان)
قلعهٔ نو مرکز ولایت بادغیس در شمال‌غرب افغانستان است، این شهر به دستور دوریش علی خان هزاره ، نائب الحکومه هرات بزرگ ساخته شد، این شهر از مراکز اصلی تجمع مردمان هزاره، بخصوص هزاره های اهل سنت می باشد.
قلعهٔ نو بزرگ‌ترین نقطهٔ مسکونی ولایت بادغیس است و در پهنای یک تپه در شمال بند بادغیس (سفیدکوه) واقع شده‌است. قلعهٔ نو در کنار جاده‌های قادس و کشک که از راه تجارتی هرات - میمنه جدا می‌شوند، واقع است.
در سال ۱۸۶۳ این محل ویرانه‌ای بود که از برج و باروی قدیمی و چند چادر عشایری ایماق‌ها تشکیل می‌شد. در سال ۱۸۷۸ حصاری نو بر قلعه کشیده شد و در سال ۱۹۰۲ شهر دارای استحکامات بیشتری با (۳۰ در بند دکان) و تعدادی خانه بود. خشکسالی‍های ۷۱–۱۹۷۰ تأثیر شدیدی بر اقتصاد مردم گذاشت و تعدادی خانه‌هایشان را فروختند. به تدریج شهرنشینی از نقاط مختلف بادغیس به قلعهٔ نو گسترش یافت و در سال ۱۹۷۳ شهر قلعهٔ نو دارای ۴۴۸ دکان و یازده کاروانسرا بود و همینک طبق آمار غیررسمی نزدیک به هشتصد دربند دکان در قلعهٔ نو موجود است.
آمار رسمی در سال ۱۹۷۳ نشان می‌دهد که قلعهٔ نو در این سال دارای ۳۰۶ ساختمان مسکونی و سه هزار جمعیت بوده‌است.
مردم قلعه نو به لحاظ نژادی مغول اصیل هستند که این امر در ظاهر و زبان ایشان نیز قابل رویت هست.
قلعه نو دارای آب و هوای نیمه خشک سرد (طبقه بندی اقلیمی کوپن) با تابستانهای گرم و زمستانهای سرد است. بارش کم دارد و بیشتر در زمستان اتفاق می افتد.
لوتک (هامون)
لوتک روستایی در سیستان ایران ودهستان لوتک بخش مرکزی شهرستان هامون است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱٬۱۵۸ نفر (در ۲۵۷ خانوار) بوده‌است.
این روستا در ۳۱ کیلومتری جنوب شرقی شهر زابل و در ۱۴ کیلومتری جنوب غربی محمدآباد و در مسیر جاده زابل- زاهدان قرار دارد. روستای لوتک در دشت واقع شده وارتفاع آن از سطح دریا ۴۸۵ متر و آب و هوای آن گرم و خشک است.
میرآباد (لادیز)
میرآباد روستایی در دهستان لادیز بخش لادیز شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۸۴ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
میلک (هیرمند)
میلَک، روستایی است از توابع شهرستان هیرمند، بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان است.
این روستا هم‌مرز کشور افغانستان است. پایانه مرزی میلک و پل بزرگ ابریشم بر روی رودخانه هیرمند در مجاورت این روستا قرار دارد که محل بازارچه و گذرگاه مرزی میلک در مرز افغانستان و ایران است.
میلک در دهستان جهان‌آباد قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۴۴۴ خانوار) ۲٬۳۸۵ نفر است.
میلک بزرگترین روستای شهرستان هیرمند است که ۲۱ کیلومتر از مرکز این شهرستان فاصله دارد و در ۴۰ کیلومتری شهرستان زابل واقع گردیده با ۳۰۰۰ تن سکنه که ساکنان این روستا یارمحمدی، نارویی، براهویی، دهمرده میربلوچ زهی، بامری و میربزرگ، هستند.
مجتمع محمدشاه کرم
مجتمع محمدشاه کرم یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
این مجتمع در 5 کیلومتری شهرستان زهک قرار دارد.
این روستا در دهستان زهک قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن 4909نفر (929خانوار) بوده‌است.
نوک‌آباد
نوک آباد یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی ایران است. این شهر با جمعیت ۵،۲۶۱ نفر در بخش مرکزی شهرستان تفتان است.وبا شندگان آن از طایفه هاشم زهی میباشند،از طوائف بزرگ منطقه سرحد واستان.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۲۶۱ نفر (۱٬۳۷۰ خانوار) بوده‌است.
کوپچ
کوپچ، روستایی در دهستان لاشار جنوبی بخش پیپ شهرستان لاشار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. این روستا، مرکز دهستان لاشار جنوبی است.
کوپچ از قطب‌های سوزن‌دوزی در بلوچستان است.بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱،۷۵۷ نفر (۵۱۴ خانوار) بوده‌است.
قرقری
شهر قرقری مرکز بخش قرقری شهرستان هیرمند، استان سیستان و بلوچستان است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این شهر ۲۱۹۰نفر (۲۸۰ خانوار) بوده‌است.https://www.irna.ir/news/82953594/روستاي-قرقري-هيرمند-به-شهر-تبديل-شد
علی‌آباد (بخش مرکزی ایرانشهر)
علی‌آباد روستایی در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان ایرانشهر استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۶۱۶ نفر (۵۸۷خانوار) بوده‌است.
فنوج
فنوج شهری در بخش مرکزی شهرستان فنوج استان سیستان و بلوچستان ایران است. این شهر مرکز شهرستان فنوج است.
این شهر در ۳۰۰ کیلومتری شهرستان کرمان و در ۳۵۰ کیلومتری استان هرمزگان شهرستان بندرعباس قرار دارد شهرستان فنوج از نظر جغرافیایی بین سه استان بزرگ ایران است و این سه استان بزرگ را به هم وصل می‌کند استان کرمان استان هرمزگان استان سیستان و بلوچستان شهرستان فنوج جز شهرهای مکران بلوچستان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۳٬۰۷۰ نفر (۳٬۴۱۰ خانوار) بوده‌است.
شهر فنوج از شهرهای قدیمی جنوب غربی بلوچستان است. منطقهٔ فنوج از سال ۱۳۷۹ به‌عنوان بخش از بمپور جدا شده و در سال ۱۳۷۰ به سطح شهر ارتقاء یافت.
نصرت‌آباد (زاهدان)
نُصرَت‌آباد شهری که مرکز بخش نصرت‌آباد شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.نصرت‌آباد در ۱۰۰ کیلومتری جاده زاهدان به کرمان قرارگرفته است.
اکثریت جمیعت این شهر طایفه نارویی هستند که به دین اسلام و مذهب اهل تسنن گرایش دارند.
این شهر یکی از محل های توقف کاروان ها در زمان های قدیم بوده است.امروزه نیز جاده بین المللی در مجاور این شهر وجود دارد
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این شهر ۴٬۲۷۰ نفر (در ۹۳۱ خانوار) بوده است.
در اطراف روستای گرگ غرب نصرت آباد منطقه شکار ممنوع بلبل آب – اومار دشت حصاروئیه یکی از زیستگاه‌های موجود پرندگان بومی مانند کبک و حیواناتی مانند قوچ و میش و آهوی وحشی می‌باشد. همچنین پستاندارانی چون روباه، شغال و کفتار و خرگوش نیز در آنجا یافت می‌شود.
کنزینگتون
کِنزینگتون یکی از محله‌های اعیان‌نشین در غرب لندن است.
این محله به منطقه سلطنتی کنزینگتون و چلسی تعلق دارد و در کناره باختری هاید پارک قرار گرفته است. کنزینگتون به خاطر ساختمان‌های ویکتوریایی و اعیانی‌اش به عنوان محله «سلطنتی» لقب گرفته است.
بیشتر معروفیت این محله به خاطر همسایگی آن با کاخ کنزینگتون است.
افسانه چهره‌آزاد
افسانه چهره‌آزاد(زادهّ ۲۲ بهمن ۱۳۴۱) بازیگر سینما اهل ایران است.
افسانه چهره آزاد با نام اصلی افسانه نعمت ناصر متولد سال ۱۳۴۱ در تهران است. او دوره دو ساله بازیگری را در اداره تئاتر زیر نظر حمید سمندریان گذرانده و فعالیتش را از سال ۱۳۶۶ با مجموعه تلویزیونی «سال‌های بدون خانه» شروع کرد.
در دهه هفتاد، بازی در سینما را در نقش‌های مکمل آغاز کرد. اما بازی‌اش در مجموعه تلویزیونی «جمعه تعطیل نیست» به همراهی علیرضا خمسه نقطه عطفی در کارنامه بازیگری اوست.
بازی متفاوت او در نقش کوتاهی در فیلم «بوتیک» او را نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن از هشتمین جشن خانه سینما کرد. او در سال ۱۳۸۴ در نمایش پنجره‌ها به کارگردانی فرهاد آئیش بازی کرد و مورد توجه واقع شد.
او نوه رقیه چهره آزاد بازیگر و همسر شاهرخ فروتنیان بازیگر و طراح صحنه و لباس سینما است.
کاتوویتسه
کاتوویتسه (به لهستانی: Katowice) نام شهری صنعتی در جنوب لهستان است با جمعیتی در حدود ۳۲۱٬۰۰۰ نفر. ورشو (پایتخت لهستان) در ۲۶۰ کیلومتری شمال شرق این شهر قرار دارد.
این شهر بین سال‌های ۱۹۵۶ - ۱۹۵۳ توسط دولت کمونیست لهستان به "استالینوگراد" تغییر نام داده شده بود.
کاتوویتسه شهری دانشگاهی است و مراکز متعدد آموزشی و چند دانشگاه در این شهر مستقر هستند.
تلمیع
مُلَمَّع یا تَلْمیع یا دوزبانگی یکی از آرایه‌های ادبی در علم بدیع است. ملمع در اصل به معنای اسب و جز آن که پوست بدنش دارای لکه‌ها و خال‌هایی غیر از رنگ اصلی باشد.
تلمیع آن است که یک شعر یا سروده در دو زبان یا گاه بیشتر سروده شده‌باشد. به شعری که به این روش سروده شده باشد شعر مُلَمَّع گفته می‌شود. در هند و پاکستان ریخته گویند. روش سخنوران در بهره‌گیری از این آرایه ادبی این است که پاره‌ای یا بیتی از شعر را به زبانی دیگر می‌سرایند. در ادبیات فارسی این زبان دیگر، بیشتر عربی بوده است.
نمونه از تلمیع دوزبانه از حافظ:
انواع آرایه های دیگری به نام های مربع و مثلث ، که به ترتیب از دانیال صفی پور منصوری(یوسف) و شیخ شیراز سعدی می باشند ، به ترتیب به چهار زبان (فارسی-عربی-انگلیسی-لهجه ی اصیل بختیاری) و سه زبان (عربی - فارسی - شیرازی) سروده شده اند.
امروزه در متن‌های شعرگونهٔ آوازهای موسیقی پاپ ایرانی که در غرب خوانده می‌شوند به نمونه‌های زیادی از تلمیع دوزبانه فارسی و انگلیسی برمی‌خوریم.
سنن ترمذی
سنن ترمذی یکی از معتبرترین کتب حدیث نزد مسلمانان اهل سنت است که توسط ابوعیسی محمد ترمذی (۲۰۹ _ ۲۷۹ هجری) گردآوری گردیده‌است. او نیز مانند سایر نگارندگان کتب صحاح سته اهل ایران بوده‌است و ترمذ (Termez) نام شهری است که امروزه در ازبکستان و در جوار رود آمودریا در نزدیکی مرز کشور افغانستان قرار گرفته که در زمان حیات ترمذی جزء ایران محسوب می‌شده‌است.
این کتاب جزء صحاح سته محسوب می‌شود و جزو کتب مشهور و منبع معتبر اهل سنت می‌باشد.
از شروحی که بر این کتاب نوشته شده می‌توان به تحفة الاحوذی شرح جامع الترمذی نوشته محمد بن عبدالرحمن مبارک فوری اشاره نمود.
دانلود سنن ترمذی به زبان عربی
جوزف پریستلی
جوزف پریستلی (۱۳ مارس ۱۷۳۳ – ۶ فوریه ۱۸۰۴) شیمی‌دان، فیلسوف، الهی‌دان، زبان‌شناس، نظریه‌پرداز سیاسی انگلیسی در سدهٔ هجدهم که مخالف کلیسای انگلستان و طرفدار جدایی دین از سیاست بود. از نقطه نظر تاریخی او مشهور به کشف اکسیژن و جداسازی آن در حالت گازی است، با این‌حال کارل ویلهلم شیله سوئدی و آنتوان لاووازیه فرانسوی هم از مدعیان اصلی یافتن اکسیژن هستند، به‌طوری که شیله کشف خود را دو سال زودتر از پریستلی، آن‌هم در سال ۱۷۷۲ انجام داد.
پریستلی در طول زندگی خود، موفق به کسب دستاوردهای علمی قابل ملاحظه‌ای شد که اختراع آب گازدار، نوشته‌هایش در مورد الکتریسیته و کشف چندین نوع گاز که معرف‌ترین آن‌ها همان‌طور که او آن را نام‌گذاری کرد، هوای فلوژیستون‌زدایی شده بود که امروز به نام اکسیژن شناخته می‌شود. او یکی از طرفداران سرسخت نظریه فلوژیستون بود و به‌همین دلیل او در جامعه علمی دوران خود تنها ماند، چرا که حاضر به پذیرش انقلاب شیمیایی نشد.
افکار علمی پریستلی در ارتباط نزدیکی با افکار مذهبی او بود و او به‌طور پیوسته‌ای در تلاش برای پیوند دادن منطق سلیم با اعتقادات مسیحی بود. او در رساله متافیزیکی خود، تلاش کرد که پیوندی میان خداشناسی، ماده‌باوری و جبرگرایی برقرار کند، پروژه‌ای که "جسورانه و اصیل" نامیده شد. او معتقد بود که درک صحیح جهان هستی، منجر به ارتقا و پیشرفت انسان و در نهایت رسیدن به دوران شکوفایی و طلایی مسیحیت خواهد شد. پریستلی به‌طور سرسختانه‌ای باور به آزادی و تبادل عقاید داشت، از روادارای و برابری انسان‌های با عقاید مذهبی مخالف دفاع می‌کرد. این عقاید او را برآن داشت تا جنبش توحیدگرائی را در انگلستان بنیاد نهد.
ماهیت مجادله برانگیز مقالات پریستلی در کنار اعلام جسورانه اعتقاداتش در دفاع از انقلاب فرانسه، شک دولت و مردم را برانگیخت که این باعث شد که او سرانجام در سال ۱۷۹۱، بعد از آن که خانه‌اش در بیرمنگام مورد سرقت قرار گرفت، از شهر بگریزد. او ابتدا به لندن رفت و سپس عازم ایلات متحده آمریکا شد. پریستلی ۱۰ سال پایانی عمر خود را در شهر نورث‌آمبرلند در پنسیوانیای آمریکا سپری کرد.
او به عنوان یک پژوهشگر و معلم، در سرتاسر عمر خود در مشارکت‌های بسیار ارزشمند در تعلیم و تربیت انجام اد که انتشار چند مقاله در زمینه گرامر انگلیسی، چند کتاب در زمینه تاریخ از جمله آنها هستند.
سنن ابوداود
یکی از معتبرترین کتب حدیث در بین مسلمانان است که توسط حافظ ابوداود سلیمان‌ بن‌ اشعث سجستانی (۲۰۲ _ ۲۷۵ هجری) نوشته شده‌است.
نام کامل وی، ابوداوود سلیمان‌ بن‌ اشعث‌ بن‌ اسحاق‌ بن‌ بشیر بن‌ شّداد بن‌ عمران ازدی سجستانی است و در ماه شوال سال ۲۷۵ هجری قمری، در بصره درگذشت.
او نیز مانند سایر گردآورندگان کتب صحاح سته اهل ایران بوده و سجستان معرّب کلمه سگستان یا همان سیستان کنونی است که امروزه استانی با نام سیستان‌وبلوچستان در جنوب شرقی ایران قرار دارد. در آن موقع، زرنج یکی از مهم‌ترین شهرهای آن بوده که امروزه در افغانستان واقع شده‌است. ابوعیسی ترمذی بعدها و در سال ۲۲۰ هجری به بصره رفت و محدث بصره لقب گرفت. او در طلب حدیث، به شام و مصر سفر کرد و دوباره به عراق بازگشت و از آنجا راهی نیشابور شد و بعد به زادگاهش سیستان بار سفر بست و درنهایت، در همان بصره اقامت گزید.
از شروحی که بر سنن ابی‌داوود نوشته شده‌است، می‌توان به عون المعبود؛ شرح سنن ابی‌داود از محمد شمس‌الحق عظیم‌آبادی اشاره کرد. طبق بعضی روایات، ابوداود در شانزدهم شوال سال ۲۷۵ هجری وفات کرد. معروف‌ترین کتاب او همان سنن است که عده‌ای آن را سومین از صحاح سته و بعد از صحیح بخاری و صحیح مسلم می‌دانند.
از دیگر کتب او می‌توان به کتاب اصحاب الشعبی، مسند مالک، کتاب الناسخ، کتاب القدر، کتاب فی الرجال، کتاب المراسیل و برخی کتب دیگر اشاره کرد.
ترجمه سنن ابوداوود به انگلیسی
دانلود سنن ابوداوود به زبان عربی
ترمذ
تِرمِذ یکی از شهرهای ازبکستان و مرکز استان سرخان‌دریا است. زبان مردم شهر ترمذ به طور کلی فارسی تاجیکی می‌باشد.
این شهر بندری در جنوب خاوری ازبکستان و بر کرانهٔ چپ رودخانهٔ آمودریا نهاده‌است. این ناحیه در مرز ازبکستان با افغانستان قرار دارد.
ترمذ از کهن‌ترین شهرها و سرزمین‌های آسیای میانه به‌شمار می‌رود و کم و بیش در تمام منابع کهن از آن یاد رفته. به نوشتهٔ واعظ بلخی نام کهن آن "آواره" بوده‌است. براساس داستانی افسانه‌ای ترمذ را گشتاسپ بنا نهاد و بارها در شاهنامه در بخش تاریخ روزگار کیانیان از آن نام برده شده‌است. آنچه بی‌گمان است، این شهر در دورهٔ سلوکیان شهری آباد بوده‌است.
فرمانروایان ترمذ، پیش از تاختن عرب‌ها "ترمذ شاه" خوانده می‌شدند. گمان می‌شود عرب‌ها نتوانستند به یک باره بر ترمذ دست یابند. آن‌ها بارها به ترمذ تاختند و در برهه‌هایی بر آن دست یافته، باز از دست دادند.
از سدهٔ ۴م تا دورهٔ فتوحات اسلامی ترمذ بارها میان ساسانیان، هپتالیان و ترکان دست به دست می‌گشت. در زمان دورهٔ فتوحات اسلامی، ترمذ همچنان از مراکز عمدهٔ بودایی به‌شمار می‌رفت.
در سال ۶۱۷ق مغولان به فرارود تاختند و در این میان، ترمذ نخستین شهری بود که با خاک یکسان شد، اما بزودی در کنار ترمذ ویران، شهری تازه برآوردند که به گفتۀ ابن بطوطه، به اندازۀ ترمذ کهن گسترده بود.
در ۱۹۳۸، کاوش‌هایی در شهر مستحکم توپراق‌قلعه نزدیک ترمذ صورت گرفت که به تناوب تاکنون ادامه داشته‌است. این شهر از سدۀ یکم میلادی به بعد مسکونی بود، و به عقیدۀ تولستوف تا سدۀ ششم پایتخت خوارزم بود، و تا سدۀ هفتم، یعنی تا زمانیکه به دست اعراب ویران شد، شهری مهم و توانگر بود. ترقی آن به سبب روش ماهرانۀ آبیاری بود. در روزگار کوشانیان این شهر بسیار آباد بود. خانه‌هایی که در این زمان ساخته می‌شد دارای ده تا دوازده اتاق وسیع به شکل مربع یا مستطیل بود. ساکنانش برده‌دار بودند و ملازمان بسیار داشتند و بنا به رسم پدرسالاری زندگی می‌کردند. گذشته از کاخ، آن شهر دست کم دارای سه آتشکدۀ بزرگ بود. کاخ شهر را میان سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۹ مورد کاوش قرار دادند.
تاجیک‌ها و ازبک‌ها اکثریت مردم این شهر را تشکیل می‌دهند.
ابوعیسی ترمذی، حدیث‌شناس نامدار و منجیک ترمذی، شاعر پارسی‌گو از این شهر بوده‌اند. برهان‌الدین محقق ترمذی، عارف سده هفتم هجری است.
جعفرِ محمد از سرایندگان پارسی‌گوی معاصر و اهل شهر ترمذ است که در ششمین مجمع بین‌المللی زبان و ادبیات فارسی در تهران حضور داشته‌است.
افسانه بایگان
افسانه بایگان (زاده ۲۶ دی ۱۳۴۰ در تهران) یک هنرپیشه اهل ایران می‌باشد.
افسانه بایگان ۲۶ دی ۱۳۴۰ در تهران متولد شد. عموی پدرش فضل‌الله بایگان از پیشگامان تئاتر ایران و پدربزرگ پدرش میرزا جواد موتمن‌الممالک نماینده اولین دوره مجلس شورای ملی بود. مادرش به بازیگری علاقمند بود اما به دلیل پرورش در خانواده ای منضبط و سختگیر، موفق به فعالیت در این رشته نشد. پدربزرگ مادری افسانه بایگان مستشار دیوان عالی کشور بود و جد اعلای مادرش، میرزا محمدرضا مؤتمن السلطنه در دوره قاجار حاکم خراسان و نایب التولیه آستان قدس رضوی بوده‌است.
زمانی که پانزده ساله بود به تشویق مادرش در مسابقه دختر شایسته ایران شرکت کرد و نفر دوم شد. در آن سال، جلوه پالیزبان، فینالیست کرمانشاهی، به عنوان دختر شایسته ایران برگزیده شد. در این مراسم رسم بر این بود که دختر شایسته سال گذشته، شنل مخصوص را بر دوش دختر شایسته جدید می‌گذاشت. وی در یازده سالگی در فیلم کوتاه «بوق» کاری از «علی علیزاده» به ایفای نقش پرداخت؛ ولی فعالیتش در سینما و تلویزیون را در سال ۱۳۶۰ با بازی در مجموعه تلویزیونی پر بینندهٔ «سربداران» آغاز کرد. یک سال بعد نخستین نقش سینمایی را در فیلم «گمشده» به کارگردانی مهدی صباغ‌زاده در سال ۱۳۶۴ به‌دست‌آورد و به یکی از پرکارترین بازیگران زن سینمای ایران و سوپراستار در دههٔ شصت تبدیل شد. وی اواخر دهه هفتاد تا اوایل دهه هشتاد به علت شرایط کاری چند سال از سینما فاصله گرفت چون به گفته خودش حتی فراموش شدن برای او بهتر از ماندن به هر قیمتی بوده‌است.
همسر افسانه بایگان، مصطفی شایسته است که در سال ۱۳۳۷ در تهران متولد شد و فعالیت در سینما را از سال ۱۳۶۷ با فیلم «روز با شکوه» به کارگردانی کیانوش عیاری آغاز کرد و سپس با ساخت فیلم «مادر» به کارگردانی علی حاتمی و ساخت و توزیع ده‌ها فیلم سینمایی ایرانی با کارگردان‌های مختلف سینمای ایران به فعالیت خود ادامه داد. این زوج صاحب پسری به نام امیرعلی هستند که در ایالت میشیگان آمریکا زندگی می‌کند. بایگان در کنار بازیگری، طراحی صحنه و لباس را هم در فیلم «شکوه بازگشت» تجربه کرده‌است.
او در انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا ۱۳۹۲ ثبت نام کرد اما پس از اعلام نتایج تأیید صلاحیت‌ها، او رد صلاحیت شد. وی با ذکر این نکته که هیچ‌گاه علاقه‌ای به سیاست نداشته، تنها هدف خود را خدمتگزاری به مردم دانسته و با اعلام انصراف از ادامه کاندیداتوری (بعد از رد صلاحیت)، همچنان خود را به قانون اساسی ایران و اسلام پایبند دانسته‌است. وی در سال ۱۳۹۲ از حسن روحانی حمایت کرد.
حزب کارگران متحد لهستان
حزب کارگران متحد لهستان حزبی کمونیست بود که طی سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۸۹ میلادی در یک نظام تک‌حزبی در جمهوری خلق لهستان حاکم بود. این حزب در دسامبر ۱۹۴۸ از ادغام "حزب کارگران لهستان" و "حزب سوسیالیست لهستان" بنیان پدید آمد. حزب کارگران متحد از نظر ایدئولوژی حزبی مارکسیسم-لنینیست با گرایش‌های قوی ملی‌گرایی چپ‌گرا بود. این حزب در دوران حکومت خود کنترل کاملی بر موسسه‌های دولتی لهستان، ارتش خلق لهستان، آژانس‌های امنیتی این کشور، نیروهای پلیس و رسانه‌های دولتی داشت.
در ژانویه ۱۹۹۰ بخش اصلی این حزب به «سوسیال دموکراسی جمهوری لهستان» تغییر نام داد. در آوریل ۱۹۹۹ این حزب به همراه احزاب دیگر به «اتحاد چپ دموکراتیک» پیوست که همچنان در مبارزات سیاسی لهستان حضور دارد. بخش‌های دیگر حزب به «اتحادیه سوسیال دموکرات لهستان» و «اتحادیه کمونیست‌های لهستان» پیوستند. این اتحادیه از سال ۲۰۰۲ حزب کمونیست لهستان را به وجود آورده‌است.
فهرست رهبران حزب کارگران متحد لهستان در ادامه آمده‌است. از ۱۹۵۴ رهبر حزب، ریاست کمیته مرکزی را بر عهده داشته‌است. پس بولسواف بیروت که دبیرکل حزب بوده، رهبران حزب به عنوان «دبیر اول» انتخاب می‌شدند.
حزب سوسیال دموکرات (بریتانیا، ۱۹۸۸)
حزب سوسیال دموکرات نام حزبی سیاسی بود که در ۱۹۸۸ و پس از منحل شدن حزب سوسیال دموکرات اصلی این نام را برگزید و به حیات خود ادامه داد.
حزب سوسیال دموکرات اولیه حاصل انشعابی از راست حزب کارگر در ۱۹۸۱ بود. پس از ائتلاف انتخاباتی در چند انتخابات با حزب لیبرال نهایتا در ۱۹۸۸ حزب سوسیال دموکرات به حزب لیبرال پیوست و گروه "دموکرات‌های سوسیال و لیبرال" تشکیل شد اما رهبر سابق حزب، دیوید اوون و دو تن از مجلسیون حزب به نام‌های جان کارت‌رایت و روزی بارنس تصمیم گرفتند این حزب را با همان نام ادامه دهند.
اتحادیه کمونیست‌های مقدونیه
اتحادیه کمونیست‌های مقدونیه سازمان مقدونیه اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی بود. تا پیش از سال آوریل ۱۹۵۲ این اتحادیه با نام حزب کمونیست مقدونیه شناخته می‌شد.
پس از فروپاشی بلوک شرق این حزب نیز از هم پاشید و اصلی‌ترین ادامه‌دهندهٔ آن اتحادیه سوسیال دموکرات مقدونیه بود اما گروهی نیز اسم قدیمی را برگرفتند و حزب مستقل خود را تأسیس کردند. این سازمان در سال ۱۹۹۲ با نام «اتحادیه کمونیست‌های مقدونیه – جنبش آزادی» تأسیس شد.
بلوک کرواسی
بلوک کرواسی (در زبان کرواسی: Hrvatski blok, HB) حزبی دست راستی در کرواسی است.
این حزب در مجمع سال ۲۰۰۲ اتحادیه دموکرات مسیحی و بر سر اختلافات ایوا پاسالیچ و ایو سانادر از آن منشعب شد. بعد از این‌که پاسالیچ نتوانست رهبری اتحادیه را به دست بگیرد او و طرفدارانش سانادار را به استفاده از روش‌های غیردموکراتیک در مجمع و همچنین فاصله گرفتن از سیاست‌های ناسیونالیستی فرانیو تودمان متهم کردند و از آن حزب جدا شدند و بلوک کرواسی را بنیان گذاشتند.
بلوک کرواسی نتوانست جمعیت چشمگیری از طرفداران اتحادیه دموکرات مسیحی را به خود جلب کند و سانادر در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۳ بسیار موفق ظاهر شد و بلوک کرواسی حتی وارد پارلمان نیز نشد.
Wikipedia contributors, "Croatian Bloc," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Croatian_Bloc&oldid=245448729
حزب سوسیال دموکرات متحد گینه بیسائو
حزب سوسیال دموکرات متحد حزبی سیاسی در گینه بیسائو است.
این حزب در آخرین انتخابات پارلمانی در ۲۸ و ۳۰ مارس ۲۰۰۴ - ۱۷.۶ درصد آرا و ۲۷ کرسی از ۱۰۲ کرسی را کسب کرد.
فرانسیسکو فادول نمایندهٔ این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۵ حدود سه درصد آرا را کسب کرد.
حزب سوسیال دموکرات (بریتانیا)
حزب سوسیال دموکرات حزبی سیاسی در بریتانیای کبیر بود که از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ فعالیت می‌کرد. این حزب توسط چهار عضو ارشد پارلمان و از راست حزب کارگر منشعب شد. این چهار نفر که به «گروه چهار» معروف بودند شامل می‌شدند بر: روی جنکینز، دیوید اوون، بیل راجرز و شرلی ویلیامز. این اعضا معتقد بودند حزب کارگر زیادی به چپ چرخیده و به بعضی گرایش‌های تروتسکیستی در درون این حزب اعتراض داشتند.
در انتخابات عمومی ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷ حزب سوسیال دموکرات با حزب لیبرال در ائتلافی انتخاباتی شرکت کرد. در سال ۱۹۸۸ اکثریت این حزب به حزب لیبرال پیوست تا «دموکرات‌های سوسیال و لیبرال» تشکیل شود که امروز به نام حزب لیبرال دموکرات شناخته می‌شود.
فدراسیون سوسیال دموکرات
فدراسیون سوسیال دموکرات اولین حزب سازمان‌یافتهٔ سوسیالیستی در بریتانیا بود که توسط هنری هایندمن تشکیل شد و در ۷ ژوئن ۱۸۸۱ اولین نشست رسمی خود را برگزار کرد.
از معروف‌ترین اعضای این فدراسیون می‌توان به ویلیام موریس، جورج لانزبری و النور مارکس اشاره کرد. با این حال فردریش انگلس، یار قدیمی کارل مارکس، حاضر به حمایت از این فدراسیون و هایندمن نشد.
فرانسیسکو فادول
فرانسیسکو خوزه فادول (زاده ۱۵ دسامبر ۱۹۵۳) سیاست‌مداری از گینه بیسائو است که سابقاً نخست وزیر این کشور بود.
او از ۳ دسامبر ۱۹۹۸ تا ۱۹ فوریه ۲۰۰۰ نخست وزیر بود و در حال حاضر رهبر حزب سوسیال دموکرات متحد که از احزاب اصلی گینه بیسائو است می‌باشد.
فادول در انتخابات ریاست جمهوری ۱۹ ژوئن ۲۰۰۵ از طرف حزب سوسیال دموکرات متحد شرکت کرد و با ۲.۸۵ درصد آرا در جایگاه چهارم ایستاد.
سنن نسایی
سنن نسایی از معتبرترین کتب حدیث بین مسلمانان سنی محسوب می‌شود که توسط حافظ نسایی (زادهٔ ۲۳۵ هجری: ۸۳۰ میلادی) نوشته شده‌است.
او مانند سایر گردآورندگان صحاح سته اهل ایران بوده و در نسا که نام شهری در نزدیکی مرو در خراسان (ابیورد) بوده متولد شده‌است. او در طلب حدیث به عراق و حجاز و شام و مصر مسافرت نمود و مدت زیادی را در مصر بسر برد و در نهایت در دمشق سکنی گزید. طبرانی که از جمله کسانی است که از او حدیث اخذ نموده در کتابش با نام معجم الطبرانی الکبیر (۲۳:۱) در حدیثی می‌گوید: «حدثنا ابوعبدالرحمن النسائی القاضی بمصر…» که نشان از این دارد که نسائی در مصر به قضاوت نیز مشغول بوده و همچنین ابو عوانه در صحیحش می‌گوید: «حدثنا احمد بن شعیب النسائی قاضی حمص…» که به قاضی بودن نسائی در شهر حمص در سوریه دلالت می‌کند. او در علم حدیث بسیار متبحر بوده بطوریکه ذهبی در این مورد او را از مسلم بن حجاج نیشابوری صاحب صحیح مسلم نیز برتر می‌داند. گفته می‌شود او از نظر علم رجال بسیار سختگیر بوده بطوریکه از امام ابا القاسم سعد بن علی زنجانی در مکه دربارهٔ یک راوی سؤال شد و او آن مرد را ثقه (مورد اطمینان در رجال حدیث) دانست. فرد سائل به او گفت: «ابوعبدالرحمن نسائی او را ضعیف می‌داند» که سعد بن علی زنجانی در پاسخ به آن مرد گفت که نسائی از بخاری و مسلم نیز در رجال سخت‌تر می‌گیرد. در محل فوت نسائی اختلاف است و گفته می‌شود او در همان شهر دمشق و در سال ۳۱۳ هجری وفات کرده و به مکه آورده شده و در آنجا دفن گردیده‌است. البته مشهور است که او به سبب کتاب آخرش الخصائص فی فضل علی بن ابی طالب کرم الله وجهه به قتل رسیده‌است. ابوعبدالرحمن نسائی به غیر از کتاب سنن دارای تألیفات دیگری نیز می‌باشد مانند: مسند امام علی کرم الله وجهه، مناسک النسائی، الخصائص فی فضل علی بن ابی طالب کرم الله وجهه، الضعفاء و المتروکین، عمل الیوم و اللیلة، کتاب الجمعة، التمییز و مسند حدیث مالک.
دانلود سنن نسائی به زبان عربی
مرد مصور
مرد مصور ، نام کتابی است از ری بردبری، شامل ۱۸ داستان علمی-تخیلی که از معروف ترین آنها می‌توان شهر، مرغزار و آخرین شب جهان را نام برد.
شخصیت محوری داستان مردی است که بر روی تمام بدنش خالکوبی‌هایی انجام شده‌است؛ خالکوبی‌هایی جادویی که هر یک روایت‌گر داستانی هستند. خالکوبی‌ها توسط جادوگری انجام شده که توانایی سفر در طول زمان را داشته‌است و از این روست که مرد مصور می‌داند که این‌ها داستان‌هایی از آینده هستند. با سه ساعت نگاه کردن به بدن مرد مصور می‌توان همه داستان‌هایش را دید، صداهای آنها را شنید و افکارشان را فهمید. ولی مهم‌ترینشان نقطه‌ای بر بالای شانه سمت راست مرد است که تنها لکه‌ای درهم و برهم است، لکه‌ای که بسته به فردی که مشغول تماشای مرد مصور شود طرحی متفاوت به خود می‌گیرد. هر یک از این داستان‌ها برای خود مستقل است و تنها چیزی که آنها را به هم ربط می‌دهد نقش شدن آنها بر نقطه‌ای روی بدن مرد مصور است. انتهای داستان نیز بر اساس همین نقش خاص روی شانه سمت راست مرد مصور داستان را به پایان می‌برد.«همهٔ وجود من مصور است.»
از این داستان دو برگردان به فارسی وجود دارد که توسط محمد قصاع و هوشنگ غیاثی‌نژاد به فارسی برگردانده شده‌اند. در ترجمهٔ قصاع سه داستان حذف شده‌است.