کاروسو (ترانه)
کاروسو ترانه‌ای است که توسط خواننده و ترانه سرای ایتالیایی لوچو دالا در ۱۹۸۶ تصنیف شده و به انریکو کاروسو خواننده مشهور اپرایی (صدای تنور) ابتدای قرن بیست ایتالیا تقدیم شده‌است. این ترانه پس از مرگ لوچو دلا در چارت تک‌آهنگ‌ها تا دوهفته متوالی در رتبه دوم قرار گرفت. فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا آن را در لیست پلاتینیوم ثبت کرده‌است. خوانندگان متعددی این اثر را اجرا کرده‌اند که عبارت‌اند از:
"Qui dove il mare luccica e tira forte il vento Su una vecchia terrazza davanti al golfo di Surriento Un uomo abbraccia una ragazza dopo che aveva pianto Poi si schiarisce la voce e comincia il canto
Te voglio bene assaie ma tanto tanto bene sai È una catena ormai che scioglie il sangue dint'e vene sai
Vide le luci in mezzo al mare pensò alle notti là in America Ma erano solo lampare e la bianca scia di un'elica Sentì il dolore nella musica si alzò dal pianoforte Ma quando vide la luna uscire da una nuvola Gli sembrò più dolce anche la morte Guardo negli occhi la ragazza quegli occhi verdi come il mare Poi all'improvviso usci una lacrima e lui credette di affogare
Te voglio bene assaie ma tanto tanto bene sai È una catena ormai che scioglie il sangue dint'e vene sai
Potenza della lirica dove ogni dramma è un falso Che con un po'di trucco e con la mimica puoi diventare un altro Ma due occhi che ti guardano così vicini e veri Ti fan scordare le parole confondono i pensieri Cosi diventa tutto piccolo anche le notti là in America Ti volti e vedi la tua vita come là scia di un'elica Ma si è la vita che finisce ma lui non ci pensò poi tanto Anzi si sentiva già felice e ricominciò il suo canto
Te voglio bene assaie ma tanto tanto bene sai È una catena ormai che scioglie il sangue dint'e vene sai Te voglio bene assaie ma tanto tanto bene sai È una catena ormai che scioglie il sangue dint'e vene sai"
"اینجا همانجایی است که دریا می‌درخشد و باد تندی می‌وزد روی تراس قدیمی روبروی خلیج سورنتو مردی در آغوش می‌کشد دخترکی را پس از آن که گریسته بود سپس صدایش را صاف می‌کند و آواز سر می‌دهد:
دوستت دارم، می‌دانی که خیلی خیلی دوستت دارم. همینک زنجیری است (عشق تو) که خون را در رگ‌ها ذوب می‌کند. آیا می دانی؟
نورهایی در وسط دریا دید، و به یاد شبهای آنجا، آمریکا افتاد ولی آن نور فقط چراغ یک قایق بود و رد سفید پروانه‌اش درد را در موسیقی حس کرد، از پشت پیانو بلند شد ولی وقتی که دید ماه از پشت ابرها بیرون می‌آید به نظرش حتی مرگ هم شیرین رسید نگاهش را به چشمان دخترک دوخت، آن چشمهای سبز بسان دریا و بعد ناخودآگاه اشکی از گونه‌اش جاری شد، و احساس کرد دارد غرق می‌شود
دوستت دارم، می‌دانی که خیلی خیلی دوستت دارم. همینک زنجیری است (عشق تو) که خون را در رگ‌ها ذوب می‌کند. آیا می دانی؟
نیروی اپرا جایی که در آن هر نمایشی دروغ است و با کمی گریم و ادا و اطوار می‌توان به چیز دیگری تبدیل شد، ولی دو چشمی که به تو نگاه می‌کنند، این‌گونه نزدیک، این‌گونه واقعی، کلمات را از خاطر می‌برند، و افکارت را در هم می‌ریزند به این ترتیب همه چیز حقیر می‌شود، حتی شب‌های آمریکا به عقب برمی‌گردی و زندگی‌ات را همانند رد سفید پروانهٔ قایقی می‌بینی. آری، این زندگی است که تمام می‌شود و بعد دیگر به آن خیلی فکر نکرد برعکس فکر می‌کرد راضی است و شاد، و آواز را از سر گرفت:
دوستت دارم، می‌دانی که خیلی خیلی دوستت دارم. همینک زنجیری است (عشق تو) که خون را در رگ‌ها ذوب می‌کند. آیا می دانی؟ دوستت دارم، می‌دانی که خیلی خیلی دوستت دارم؟ همینک زنجیری است (عشق تو) که خون را در رگ‌ها ذوب می‌کند. آیا می دانی؟