hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان
دانشگاه آزاد اسلامی گُرگان از دانشگاه‌های شهر گرگان مرکز استان گلستان ایران است که به عنوان بزرگ‌ترین واحد دانشگاهی استان گلستان شناخته می‌شود. دانشگاه آزاد واحد گرگان تنها واحد مرجع دانشگاه آزاد اسلامی در استان گلستان میباشد . این دانشگاه به عنوان دانشگاه آزاد اسلامی استان گلستان نیز معرفی میگردد.
این دانشگاه در نیمه دوم سال ۱۳۶۶ تأسیس شد و با پذیرش ۶۰ دانشجو از طریق کنکور سال ۱۳۶۶ دانشگاه در ترم بهمن همان سال کار خود را آغاز کرد. ریاست آن از آغاز تأسیس تا سال ۱۳۷۸ شمسی با دکتر عبدالقیوم ابراهیمی، از دانشگاهیان سرشناس گرگان بود.
آغاز کار این دانشگاه با سه رشته عمران، زیست‌شناسی و کشاورزی بود. محل موقت اداره و کلاسهای دانشگاه ابتدا و در ترم اول سال اول در خانه‌ای مسکونی و اجاره‌ای به مساحت تقریبی ۲۲۰ مترمربع و حدود یکصد مترمربع حیاط در خیابان تختی (کوی ویلا) بود. سپس در سال دوم دانشگاه به مکانی اجاره‌ای در فوقانی ساختمان میرصادقی در خیابان مازندران (جمهوری) منتقل شد که مسافرخانه‌ای با حدود ۲۰ اتاق کوچک و متوسط بود. در سال سوم فعالیت خود دانشگاه در خیابان جرجان شهر گرگان ساختمانی سه طبقه را که دارای حدود ۵۰ مغازه بود به مبلغی حدود ۱۰ میلیون تومان از خانوادهٔ خیر به نام ناظم زمردی خرید. این اقدام گامی بلند برای توسعه دانشگاه بود. این دانشگاه در ۱۳۹۵ دارای ۸۵۰۰ دانشجو و با مراکز تابعه در جمع دارای ۱۳۰۰۰ دانشجو از کاردانی تا دکتری است و ریاست آن سید علی طاهری است.
پروژه‌های عمرانی دانشگاه شامل دانشکده فنی و مهندسی، مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، مزرعه آموزشی و تحقیقاتی، استخر سرپوشیده، کتابخانه، مرکز فناوری اطلاعات، آمفی تئاتر، مجموعه ورزشی چندمنظوره، خوابگاه خواهران، مهمانسرا، سردر، بانک، مسجد خاتم‌الانبیا، توسعه سلف سرویس و مجموعه ورزشی، احداث بزرگترین سالن تیراندازی در استان و دیگر طرح‌ها در حجمی بالغ بر ۶۰ هزار متر مربع است.
دانشگاه آزاد اسلامی گرگان پنج مرکز آموزشی را زیر پوشش دارد. راه‌اندازی دبیرخانه جذب هیئت علمی استان، راه‌اندازی کمیته منتخب ویژه ارتقا و تغییر وضعیت اعضای هیئت علمی واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی استان، و راه‌اندازی شورای آموزشی منطقه ۱۰ دانشگاه از دیگر فعالیت‌های این دانشگاه است.
سمت مدیر در این دانشگاه در سال ۱۹۸۸ ایجاد شد و از آن تاریخ سه مدیر منصوب و دو جانشین مدیر انجام وظیفه کرده‌اند: بر پایه داده‌هایی در:
اخته کردن
اخته کردن یا اخته‌سازی یا کشیدنِ بیضه به حذف بیضه‌ها در جنس نر موجودات گفته می‌شود. این عمل در حیوانات بیشتر به منظور کاهش میزان شرارت و افزایش فرمان پذیری (بیشتر در تک سمی‌ها) یا افزایش وزن (بیشتر در نشخوارکنندگان) و نهایتاً به منظور جلوگیری از بروز برخی از بیماری‌ها (بیشتر در دامهای کوچک) صورت می‌گیرد.
اخته‌سازی به از بین بردن امکان زاد و ولد از طریق برداشتن دستگاه تولید مثل جاندار گفته می‌شود. اخته کردن در حیوانات برای کنترل جمعیت و نژاد بکار رفته و مانع از تولید مثل آن‌ها به این روش می‌شوند. این روش در گذشته در بسیاری از کشورها برای بهره‌برداری بیشتر از بردگان خصوصاً برای خدمت در اندرونی (حرمسرا) شاه یا برای قطع نسل مخالفان سیاسی مورد استفاه قرار می‌گرفته و به شدت شایع بوده‌است.
اشتباه رایجی بین عموم است که وازکتومی را نیز اخته کردن می‌نامند. اما وازکتومی یکی از روش‌های دائمی پیشگیری از بارداری است و با اخته کردن که در گذشته انجام می‌شد، تفاوت دارد. وازکتومی سبب از بین رفتن میل جنسی، قدرت جنسی و صفات ثانویه جنسی در فرد نمی‌شود.
از آنجا که اخته کردن مردان منجر به از بین رفتن بسیاری از خصوصیات مردانه می‌شود این روش از دیرباز برای بهره‌کشی بیشتر و پیشگیری از اقدامات اعتراضی بردگان و استفاده از آنان در دربار صورت می‌گرفته‌است. اخته سازی بردگان در میان آشوریان و بابلیان و مصریان معمول بوده‌است، و یونانیان از آنان، و رومیان از یونانیان و اروپائیان از رومیان این شیوه را آموختند.
در دوران اسلامی نیز این کار در دربار خلفا و سلاطین رواج داشت. امین پسر هارون الرشید فرمان داد عده‌ای از غلامان را به صورت زن و عده‌ای از کنیزان را به صورت مرد آرایش کنند.
در ایران واژه عقیم برای مردان اخته شده‌استفاده می‌شد. اخته سازی اغلب در سنین کودکی پسران انجام می‌شد. با ایجاد و گسترش حرمسرا در ایران، استفاده از مردان اخته شده برای خدمت به زنان حرمسرا اهمیت بیشتری یافت، و این وضعیت تا پایان دوره قاجار ادامه داشت. گرچه بعضاً به پست‌های مهمی نیز در دربار دست یافته و در بار شاه و وضعیت اثرگذار بوده‌اند. همچنین از خواجه ها نیز برای تربیت و نگهداری از ولیعهد نیز استفاده می‌شد.
اخته کردن پسران در تاریخ ایران سبب تنش‌های فراوانی شد. آغا محمد خان قاجار (آغازگر سلسله قاجاریه) که دستور کور کردن مردان کرمان به جرم طرفداری از لطفعلی خان زند (برادرزاده کریم خان زند)، شکنجه وحشیانه و قتل لطفعلی خان را صادر کرد، در کودکی به دست عادلشاه جانشین نادر شاه یا به نقلی توسط سردار زند به عنوان مجازات تجاوز به نامزدش پیش از عقد اخته شده بود. (ذکر کلمه آغا بجای آقا به همین مناسبت است) وی نیز پسر لطفعلی خان زند را پس از اسارت، اخته کرد.
بهروز شیدا
بهروز شیدا، منتقد و پژوهشگر ادبی، ساکن استکهلم، سوئد، است.
از بهروز شیدا تا کنون بیست کتاب منتشر شده‌است. سیزده کتاب از این کتاب‌ها در زمینهٔ نقد و پژوهش ادبی است؛ یک کتاب ویراستاری خاطرات زندان. بهروز شیدا سال‌ها پیش از این چهار کتاب ترجمه کرده و دو مجموعه شعر انتشار داده‌است. به اتفاق عباس صفاری و حسین نوش آذر سردبیر نشریهٔ فرهنگی – ادبی سنگ بوده‌است. بهروز شیدا جلدِ اولِ کتاب‌های زندان، خاطرات، را نیز ویراستاری کرده‌است؛ با نامِ کابوسِ بلندِ تیزدندان. بهروز شیدا ویراستار فرهنگ سوئدی – فارسی لکزین نیز بوده‌است. بهروز شیدا سردبیر مهمان نشریهٔ باران شمارهٔ ۱۶، ویژهٔ تبعید، سردبیر مهمان نشریهٔ باران شمارهٔ ۲۵ – ۲۴، ویژهٔ نقد و پژوهش ادبی، سردبیر مهمان نشریهٔ باران شمارهٔ ۳۹–۳۸، ویژه‌نامهٔ صداها و سکوت‌ها، دبیر مهمان بخشِ داستان‌نویسی و نقد و پژوهش ادبی ی نشریهٔ آرش شمارهٔ ۱۰۰ و مسئول بخش هنر و ادبیات نشریۀ آرشِ ویژۀ نقد و بررسیِ کارنامۀ بیست‌وسه سالۀ آرش نیز بوده‌است. آثار بهروز شیدا در بسیاری از نشریات خارج از کشور منتشر و در تعدادی از نشریات الکترونیکی باز چاپ شده‌است. وی در سال ۱۹۹۴ جایزهٔ ادبی باران را در قلمرو نقد ادبی به اتفاق پرتو نوری علاء به صورت مشترک دریافت کرده‌است. بهروز شیدا بورس‌های یک‌ساله، دوساله، پنج‌سالهٔ بنیاد نویسنده‌گان سوئد و بورس سالانهٔ پرنس ویلهمِ سوئدی را نیز دریافت کرده‌است.
بهروز شیدا دکترای ایران‌شناسی‌ی خود را از دانشگاه یاگیلونیای کراکوف دریافت کرده‌است؛ با موضوعِ مقایسهٔ ده رمان فارسی‌ی داخل کشور و ده رمان فارسی‌ی خارج از کشور؛ در سه زمینهٔ تصویر انقلاب اسلامی، نقش قهرمان، مفهوم شهادت؛ از منظر «تئوری‌ی ساختارگرایانه‌ی» رولان بارت و «تئوری‌ی گفتمان» میشل فوکو. متن بازبینی شدهٔ رسالهٔ دکترای بهروز شیدا، به زبان انگلیسی، با عنوانِ Traces of Time The Image of the Islamic Revolution, the Hero and Martyrdom in Persian Novels Written in Iran and in Exile توسط دانشگاه اوپسالا، سوئد، چاپ شده‌است.
تعدادی از کتاب‌ها؛ در زمینهٔ نقد و پژوهش ادبی:
وارکرفت: ارک‌ها و انسان‌ها
وارکرفت: ارک‌ها و انسان‌ها یک بازی یک بازی ویدئویی استراتژی هم‌زمان یا راهبرد بی‌درنگ و در ژانر فانتزی است. این بازی توسط شرکت بلیزارد انترتینمنت ساخته و در تاریخ 23 نوامبر سال 1994 توسط خود بلیزارد در ایالات متحده آمریکا منتشر و سپس توسط اینترپلی اینترتینمنت در اروپا منتشر شد.
استان تعز
تَعِزّ نام استانی در کشور یمن است. مرکز این استان شهر تعز می‌باشد.
استان تعز در قلهٔ کوه صبر شمالی واقع شده‌است
در حدود ۲۵۶ کیلومتر از شهر صنعا پایتخت یمن فاصله دارد
در ارتفاع ۱۵۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
تاریخ بنای این شهر به قرن سوم هجری قمری بر می‌گردد. ساکنان این شهر از دو گروه (قبیله) تشکیل یافته بودند و بنامهای «الصلیحیون» و «الرسولیون» معروف بودند.
این شهر در دوران گذشته بنام (العُدینة) معروف بوده‌است.
در این استان بساری از آثارهای به جا ماندهٔ قدیم به چشم می‌خورد. همچنین آثاری از مساجد ومدارس «(الصلیحیون» و «الرسولیون» نیز وجود دارد. بر فراز کوه قلعهٔ بزرگی وجود دارد که بنام «قلعهٔ القاهره» مشهور است، این قلعه مقر حاکم آن دوران «ملک المظفر الرسولی» بوده‌است. دور تا دور شهر حصاربند بوده‌است، آثار این حصار (سور) هنوز در گوشه و کنار شهر دیده می‌شود. این حصار مابین سالهای ۹۴۳ و ۹۵۰ هجری قمری ساخته شده‌است.
تعداد جمعیت این استان در حدود ۱۱۶۳۸۲ نفر می‌باشد، شغل بیشتر ساکنان استان کشاورزی است.
اکثر جمعیت این استان سنی مذهب شافعی هستند
کافی‌نت
کافی نت یا نِت‌سرا مکانی عمومی برای استفاده از اینترنت می‌باشد که معمولاً به ازای ارائه خدمات اینترنتی از مشتریان، به ازاء هر ساعت استفاده، مبلغی دریافت می‌کند. با توجه به گسترش اینترنت در ایران و همچنین روی آوردن موسسات و مراکز اداری به ارائه خدمات الکترونیکی امروزه بسیاری از امور که قبلاً توسط شخص و به صورت سنتی انجام می‌شد در کافی نت و از طریق اینترنت انجام می‌شود.
اولین کافه آنلاین در کره جنوبی ایجاد شد و "کافه الکترونیک" نامیده می‌شد. این کافه روبروی دانشگاه هنگیک (Hongik University) در سال ۱۹۸۸ توسط Ahn Sang-Su و Keum Nuri در سئول ایجاد شد.
در ایران کارهایی مثل ثبت نام‌های کنکور و اعلام نتایج و حتی انتخاب رشته برای دانشگاه و ثبت اظهارنامه که از طریق اینترنت صورت می‌گیرد از جمله کارهایی است که در کافی نت انجام می‌شوند.
پورتو آلگری
پورتو آلگری ( ; "Joyful Harbor") شهری بندری در برزیل است با جمعیتی حدود یک و نیم میلیون نفر. این شهر پایتخت و بزرگترین شهر در ایالت برزیلی ریوگرانده دوسول می‌باشد. جمعیت این شهر ۱٬۵۰۹٬۹۳۹ (۲۰۱۰) است. پورتو آلگری جنوبی‌ترین پایتخت در یک ایالت برزیلی است و یکی از مهمترین مراکز فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در برزیل می‌باشد.
بیشتر ساکنان این شهر از قومیت‌های اروپایی هستند. این شهر در کنار رود گوآیبا قرار دارد. در سال‌های اخیر پورتو آلگری میزبان انجمن اجتماعی جهانی بوده‌است که سازمان‌های غیردولتی در آن شرکت می‌کنند. این شهر میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ نیز بوده‌است.
این شهر در کنار دریاچه اردک‌ها (Lagoa dos Patos) واقع شده‌است و همچنین این شهر با ساحل دریاچه گوآیبا نیز همجوار است که اکوسیستم بی‌نظیری دارد.
متروی پورتو آلگری در سال ۱۹۸۵ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۲۲ ایستگاه می‌باشد.
مفاتیح‌العلوم
مَفاتیحُ العلوم (به معنی:گشایندهٔ دانش‌ها، کلید دانش‌ها) دانشنامه‌ای است که ابوعبدالله کاتب خوارزمی بین سال‌های ۳۷۶-۳۷۲ هجری قمری نوشته‌است و یکی از کهن‌ترین دانشنامه‌های دورهٔ اسلامی می‌باشد و تا امروزه ارزشمند شمرده می‌شود.
خوارزمی دربارهٔ این اثرش در دیباچه توضیح داده: این کتاب را در دو بخش (مقاله) تدوین شده. بخش اول، شامل علوم شریعت و آن مقدار از علوم عربی (ادبیات و زبان‌شناسی عرب و تاریخ) است که به این مبحث مربوط می‌شود. بخش دوم در علوم عجم (مردم غیرعرب) است؛ یعنی علوم ایرانی‌ها، یونانی‌ها و دیگر ملت‌ها.
مقاله اول: شش باب دارد با بیست و پنج فصل:۱. علم فقه، یازده فصل ۲. علم کلام، هفت فصل۳. علم نحو، دوزاده فصل. ۴. علم دبیری یا نویسندگی؛ در هشت فصل. ۵. علم شعر و عروض، پنج فصل. ۶. علم اخبار، در نه فصل.
مقاله دوم: نه باب است که به چهل و یک فصل تقسیم می‌شود. ۱. فلسفه، سه فصل. ۲. منطق، نه فصل. ۳. در علم طب، هشت فصل. ۴. علم عدد، در پنج فصل. ۵. در علم هندسه، چهار فصل. ۶. علم نجوم، چهار فصل. ۷. علم موسیقی، سه فصل. ۸. علم حیل، دو فصل. ۹. علم کیمیا، سه فصل
استان بیضاء
بیضاء نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
این استان در وسط کشور یمن واقع شده‌است، و در شمال شرقی صنعا قرار دارد.
این استان مشهور هست به کشاورزی و زمین‌های حاصل خیزی دارد و مشهور است به زراعت حبوب، قهوه، والقات والنیلة.
جمعیت این استان در حدود ۶۰۰ هزار نفر می‌باشد. اکثر جمعیت این استان سنی مذهب شافعی هستند
الواح وصایا
الواح وصایا وصیت نامه عبدالبهاء، مبین آثار دین بهائی می‌باشد. این اثر شامل ۳ لوح است، که در آن وظایف ایادیان امرالله و همچنین مقام ولایت امری مشخص گردیده‌است. در این الواح عبدالبهاء، شوقی افندی را به عنوان جانشین خویش در مقام ولی امرالله اعلام می‌کند و نظامی برای انتخابات بیت العدل اعظم، موسسه‌ای که بهاءالله تشکیل آن را تعیین کرده بود، مشخص می‌نماید.  الواح وصایا نخستین بار به صورت عمومی در ۳ ژانویه ۱۹۲۲، یک ماه بعد از فوت عبدالبهاء خوانده شد.
کرت
کِرِت (به یونانی: Κρήτη Kríti؛ به ترکی عثمانی: گرید، Girit؛ به لاتین: Candia,Creta؛ به فرانسوی:Crète) بزرگ‌ترین جزیره یونان است که ۳۲۲۰ مایل مربع پهناوری دارد و پنجمین جزیره بزرگ دریای مدیترانه نیز هست. نام این جزیره در منابع کهن عربی به شکل "اقریطس" آمده‌است.
این آبخست به تقریب در مختصات جغرافیایی ۳۵ درجه شمالی و ۲۴ درجه شرقی جای گرفته‌است.
کرت کانون تمدن مینوسی کهنترین تمدن اروپا بوده‌است.
کرت مرکز کهن‌ترین تمدن در اروپا-تمدن مینوسی- بوده‌است. گاه این جزیره را گهوارهٔ تمدن اروپا نیز می‌خوانند. با این همه دانسته‌های ما از خاستگاه این تمدن به دلیل کم بودن آگاهی‌ها و ناخوانا ماندن دبیرهٔ آنان ناچیز است. برخی از دانسته‌های ما در هاله‌ای از افسانه از تاریخ‌نگاران و شاعران یونانی‌ای چون هومر به ما رسیده‌است.
در زمان رومیان کرت درگیر جنگ‌های مهردادی شد. مارکوس آنتونیوس کرتیکوس در ۷۱ پیش از به این جزیره تاخت ولی ناکام ماند؛ ولی سرانجام کوئینتوس کسلیوس متلوس سردار رومی پس از سه سال و با سه لژیون توانست این جزیره را ضمیمهٔ روم کند. از این پس این جزیره بخشی از امپراتوری روم و در آینده امپراتوری بیزانس گردید تا اینکه در ۸۲۴ میلادی عرب‌ها بر کرت دست یازیدند. در ۹۶۰ میلادی بیزانسی‌ها کرت را باز پس گرفتند. در جنگ‌های صلیبی این جزیره چند بار دست‌به‌دست شد تا اینکه در ۱۶۶۹ عثمانی‌ها بر کرت چیره شدند. محاصره کرت به دست عثمانی‌ها که به چیرگی اینان بر این جزیره انجامید بیست‌ویک سال به درازا کشید و می‌نماید که این درازترین محاصره در تاریخ باشد. در جنگ استقلال یونان؛ که از ۱۸۲۱ آغاز شد؛ مردمان کرت بسیار کوشا بودند و این جزیره صحنهٔ خشونت عثمانی‌ها گردید. در زمان استقلال یونان ۴۵ درصد مردمان این جزیره مسلمان بودند که بسیاری از آنان پس از آن به کیش پیشین خویش مسیحیت بازگشتند و بازماندهٔ مسلمانان نیز در ۱۹۲۴ در روند جابه‌جایی تبعه‌های دو کشور ترکیه و یونان از این جزیره بیرون رفتند.
در روند جنگ جهانی دوم کرت در مهٔ ۱۹۴۱ صحنهٔ نبرد کرت میان چتربازان آلمانی و نیروهای انگلیسی بود.
ثور (ابهام‌زدایی)
ثور نام چند چیز است:
نومولیت
نومولیت (nummulite) یا شاه‌دانهٔ عدسی یا سِکه‌سنگ فسیل جانوری تک‌سلولی از ردهٔ روزن‌داران راسته روتالیدا (Rotaliida) است که دارای صدفی مارپیچ و نازک شبیه سکه است. صدف نومولیت از تعداد زیادی خانهٔ کوچک درست شده که جانور همیشه در آخرین خانهٔ آن زندگی می‌کرده‌است.این جانور در دوران سوم زمین‌شناسی بسیار فراوان بوده به طوری که ته‌نشست‌های دریایی دو دورهٔ اول دوران سوم زمین‌شناسی با فسیل این جاندار مشخص می‌شود و این دو دوره را دوران نومولیتیک می‌خوانند.
قطر نومولیت ها به ۶ سانتیمتر می‌رسد و در صخره‌های ترشیاری یافت می‌شوند بویژه در پیرامون دریای مدیترانه.
نام این فسیل از واژه لاتین "nummulus" به معنی سکه کوچک گرفته شده‌است.این فسیل یعنی نومولیت در ایران در کوه های استان خوزستان بسیار زیاد یافت میشود!نوموليت فسیل سکه‌مانند بزرگی، شامل تعدادی حلقه که به‌شکل مارپیچ مسطحی پیچ خورده‌اند. این حلقه‌ها را تیغه‌هایی به‌صورت حجره تقسیم می‌کنند. نومولیت‌ها بقایای تک‌یاخته دریایی‌اند که در صخره‌های دوران ترشیاری مخصوصاً سنگ آهک‌های بازمانده از دورۀ ائوسن در مصر و سایر نقاط، یافت می‌شوند. نومولیت فسیل شاخص ارزشمندی است. قطر نومولیت به حداکثر اندازه‌ای که یک تک‌یاخته ممکن است برسد، یعنی حدود ۶ سانتی‌متر، می‌رسد. نومولیت‌ها در جنس Nummulites، راستۀ روزنه‌داران، ردۀ گرانولوریتیکولوزا زیرشاخۀ آمیب‌ها، شاخۀ آمیبی‌ها ـ تاژک‌داران قرار دارند.
بسیاری از آثار تاریخی مصر چون مجسمه ابوالهول و هرم کپس در جیزه کلکسیونی از سنگ های کربناته پر فسیلی ساخته شده اند. این فسیل ها در دیواره آثار سرنخ هایی از چگونگی ساخت این بناهای عظیم نشان میدهند. از جمله این فسیل ها نومولیت ها هستند. در مصر باستان از پوسته نومولیت ها به عنوان سکه استفاده میشد و اهرام معروف مصر از سنگ آهک های نومولیت دار ائوسن تا میوسن ساخته شده اند. نام نومولیت از ریشه لاتین نومولوس به معنی سکه کوچک گرفته شده است.
بخشی از مطالب از: ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۱ مارس ۲۰۰۷.
فرهنگ فشرده فارسی به انگلیسی آریانپور، یک‌جلدی، تهران: ۱۳۷۱.
نخود سیاه
نخود سیاه یکی از گونه‌های کمیاب نخود و از انواع حبوبات است. بر همین اساس ضرب‌المثل «فردی را پی نخود سیاه فرستادن» رایج شده‌است.
سیاوش دیلمی رزم‌خواه
سرلشکر سیاوش دیلمی رزمخواه (۱۲۸۲- ۱۳۷۳ ه.ش در دیلمان)از اعضای نهضت جنگل، از افسران عالی رتبه ارتش ایران، استاندار آذربایجان غربی و سناتور انتخابی گیلان در دوره هفتم مجلس سنا.
غلامحسین(سیاوش) دیلمی رزمخواه فرزند جعفربیگ متولد ۱۲۸۲ ه.ش از نوجوانی به نهضت جنگل به زعامت میرزا کوچک خان جنگلی پیوست و تعلیمات نظامی را تحت نظر افسران آلمانی و ایرانی و ترک و روس سفید فراگرفت .
پس از پایان کار نهضت در سال ۱۳۰۰ ه.ش مدتی زندانی بود ولی اندکی پس از آزادی، به ارتش ایران پیوست و در سال ۱۳۰۷ به دریافت درجه افسری نایل شد.
او به تدریج مدارج ترقی را طی کرد و در سال ۱۳۳۹ ه.ش استاندار آذربایجان غربی شد و تا سال ۱۳۴۲ این سمت را عهده دار بود و با مردم به حسن سلوک رفتار می‌کرد.
او در سال ۱۳۵۴ در دوره هفتم مجلس سنا به نمایندگی از اهالی گیلان عضویت یافت که کار آن با انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ خاتمه یافت. پس از انقلاب زندانی و محاکمه شد ولی از اتهامات منتسبه تبرئه گردید و آزاد شد. نامبرده عاقبت در سال ۱۳۷۳ در سن ۸۱ سالگی بدرود حیات گفت.
چارلز بلگریو
سر چارلز دارلیمپل بلگریو (۱۸۹۴-۱۹۶۹) بیش از ۳۰ سال نماینده سیاسی و کارگزار دولت انگلیس در خلیج فارس بود.
او بعد از مراجعت به انگلستان در سال ۱۹۶۶ کتابی درباره سواحل جنوبی خلیج فارس منتشر کرد و در آن نوشت که «عرب‌ها ترجیح می‌دهند خلیج فارس را خلیج عربی بنامند». این نماینده قطعاً پیش از انتشار کتاب و مراجعت به انگلستان در تماس با مقامات امارات جنوبی خلیج فارس این فکر را در آنها القا کرده‌است و تصادفی نیست که بلافاصله پس از انتشار کتاب سرچارلز بلگریو که نام قبلی سواحل جنوبی خلیج فارس یعنی «ساحل دزدان» را بر روی کتاب خود نهاده اصطلاح «الخلیج العربی» در مطبوعات کشورهای عربی رواج پیدا کند و در مکاتبات رسمی به زبان انگلیسی نیز اصطلاح «آرابیان گولف» جایگزین اصطلاح معمول و رایج قدیمی «پرشین گولف» می‌شود.
پازیکس
پازیکس (POSIX) که مخفف « Portable Operating System Interface [for Unix]» است، عبارت است از مجموعه استانداردهایی که برای نامگذاری و تعریف شمایل رابط برنامه‌نویسی کاربردی در محیط‌های شبه-یونیکس در آی‌تریپل‌ایی تعریف شده‌اند. این استانداردها تحت نام کلی IEEE 1003 و نام بین‌المللی ISO/IEC 9945 شناخته می‌شوند، امکان همسان‌سازی و ارتباط و پورت کردن آسان‌تر بین محیط‌های یادشده را فراهم می‌آورد. واژهٔ پازیکس پیشنهاد بنیانگذار بنیاد نرم‌افزار آزاد، ریچارد استالمن بود.
این استاندارد را می‌توان در مورد هر سیستم‌عامل دیگری هم بکار گرفت. استاندارد اولیه پازیکس، IEEE Std 1003.1-1988 بود که مجموعه به روز شده آن این روزها ISO/IEC 9945 خوانده می‌شود.
این استاندارد شامل ۱۷ سند جداگانه است که استانداردهای خط فرمان، رابط اسکریپت‌نویسی، برنامه‌های سطح کاربر، سرویس‌های و ابزارهایی مثل awk و Echo و ویرایشگر ed را به همراه ورودی خروجی‌های استاندارد (فایل، ترمینال، شبکه) و threadها و غیره را تعریف کرده‌است.
اسناد پازیکس در حال در سه بخش تقسیم شده‌اند:
برخی از سیستم‌عامل‌های کاملاً سازگار با پازیکس عبارت هستند از BSD/OS, HP-UX، مک اواس ده، مینیکس و سولاریس و OpenSolaris. لازم است ذکر شود که سیستم‌عامل‌های فری بی‌اس‌دی، گنو/لینوکس، NetBSD, OpenBSD از جمله سیستم‌عامل‌هایی هستند که تا حد زیادی سازگاری با پازیکس را حفظ کرده‌اند.
در نهایت باید ذکر شود که سیستم‌عامل‌های دیگر هم از طریق لایه‌های مترجم و ابزارهای تطبیق دهنده، به سمت سازگاری با پازیکس حرکت کرده‌اند. از جمله این سیستم‌عامل‌ها می‌توان به سیمبیان ۹، ویندوز NT و XP (حرفه‌ای با سرویس پک یک به بعد)، ویندوز سرور ۲۰۰۳ و ویندوز ویستا اشاره کرد.
واسط برنامه‌نویسی کاربردی
واسط برنامه‌نویسی نرم‌افزار کاربردی یا API که به صورت خلاصه به آن واسط برنامه‌نویسی هم گفته می‌شود، واسط بین یک کتابخانه یا سیستم‌عامل و برنامه‌هایی است که از آن تقاضای سرویس می‌کنند.
واسط کارکردهایی را تعریف می‌کند که کتابخانه یا سیستم‌عامل می‌تواند ارائه دهد و مفهومی مجرد است. این کارکردها سپس در قالب یک نرم‌افزار یا کتابخانه پیاده‌سازی می‌شوند. به عبارت ساده‌تر، واسط برنامه‌نویسی مجموعه توابعی است که یک برنامه می‌تواند از یک برنامه دیگر فرا بخواند.. در واقع API واسط بین دو نرم‌افزار (اپلیکیشن) است که امکان ارتباط بین آن‌ها را برقرار می‌کند.
برای مثال مایکروسافت برای APIهای ویندوز مرجع‌هایی استاندارد دارد که با استفاده از آن‌ها برنامه‌نویسان می‌توانند از قابلیت‌ها و سرویس‌های سیستم‌عامل در توسعه و نوشتن برنامه‌های کاربردی خود استفاده کنند.
به‌طور کلی به مجموعه‌ای از توابع و رویه‌ها که به برنامه‌های کاربردی دیگر اجازه دسترسی و استفاده از ویژگی‌ها یا داده‌های یک نرم‌افزار را می‌دهد، ای‌پی‌آی‌های آن نرم‌افزار گفته می‌شود. نرم‌افزار ارائه دهنده ای‌پی‌آی می‌تواند یک سایت اینترنتی، یک سیستم‌عامل یا هر سرویس دیگری باشد. در اینجا خدمات پایه نرم‌افزارهای تحت وب هستند که ای‌پی‌آی‌های متنوعی ارائه می‌دهند و برنامه نویسان و تولیدکنندگان دیگری می‌توانند از آن‌ها استفاده نموده و بنابراین هزینه‌های زیرساختی و برنامه‌نویسی آن‌ها کاهش پیدا کرده و سرعت برنامه‌نویسی آن‌ها افزایش پیدا خواهد کرد زیرا دیگر لازم نیست که برای ایجاد یک ویژگی خاصی مجدداً برنامه‌نویسی کنند. همچنین امنیت برنامه‌های آن‌ها نیز افزایش خواهد یافت، چرا که ارائه دهندگان خدمات پایه امنیت خود را در بالاترین سطح ممکن قرار خواهند داد.
انواع API
APIهای باز سه مشخصه اصلی دارند:
اقتصاد API به زبان ساده، به این معناست که شما می‌توانید «یک سرویس کامل» از تعدادی «سرویس های کوچکتر» ایجاد کنید که توسط APIهایی به هم متصل شده‌اند. به این ترتیب شاهد رشد استارت آپ‌های موفقی هستیم که اساساً کل کسب و کار خود را بر مبنای APIهای مختلف بنیان نهاده‌اند. به عنوان مثال، شرکت تاکسی اینترنتی Lyft، با استفاده از اَپی گوگل مَپس (Google Maps) برای ناوبری، Twilio برای تأیید ثبت نام، و Stripe برای پرداخت هزینه شروع به کار کرد.
به این ترتیب در یک تعریف کلی اقتصاد API به معنای عرضه دارایی‌های دیجیتالی، اطلاعات یا سرویس‌های مختلف از طریق اِی‌پی‌آی بوده که فرصت درآمدزایی برای عرضه‌کننده و صرفه جویی اقتصادی برای متقاضی را در پی خواهد داشت.
گاهی از واسط‌های برنامه‌نویسی برای کنترل خدمات و افتراق حالت‌های مجاز از غیرمجاز نیز استفاده می‌شود. برای مثال، بسیاری از شبکه‌های اجتماعی مانند اینستاگرام یا توئیتر، با خودکارسازی تعاملات مخالف هستند. با این وجود، با ارائهٔ واسط‌های برنامه‌نویسی مشخصی سعی دارند بین ربات‌های شبکه اجتماعی که در محدودهٔ مناسبی از خودکارسازی فعالیبت می‌کنند و آن‌هایی که بیشتر برای خرابکاری ساخته شده‌اند، تمایز ایجاد نمایند.
کیت توسعه نرم‌افزار
کیت توسعهٔ نرم‌افزار یا SDK مجموعه توابع و کتابخانه‌های کامپایل شده‌ای که تولیدکنندگان نرم‌افزار برای آسان کردن برنامه‌نویسی برای محیط یا سکوی خاصی فراهم می‌کنند و در اختیار برنامه‌نویسان کاربردی قرار می‌دهند.
در واقع SDK مجموعه ای از زبان برنامه‌نویسی، مجموعه ای از APIها، یک IDE پیشنهادی، احتمالاً یک شبیه‌ساز یا Emulator و مجموعهٔ مستندات و فایل‌های مثال و Help می‌باشند که برای تولیدبرنامه و نرم‌افزار برای یک پلتفرم خاص مورد نیاز هستند.
برای مثال یکی از پرکاربردترین SDKها Android SDK است که شامل موارد زیر است: و همچینن مجموعه ای عظیم از مستندات که تمام کلاس‌ها و اینترفیس‌ها مورد استفاده در برنامه‌نویسی اندروید را کاملاً توضیح داده و در نهایت یک کامپایلر Dalvik که برنامه نوشته شده به زبان جاوا را به کدهای مقصد که قابل فهم برای سیستم عامل اندروید باشند تبدیل می‌کند. در آخر یک برنامه Package Manager که از فایل‌های کامپایل شده فایلی فابل نصب (با پسوند APK) تولید می‌کند.
پی‌پی جوراب‌بلند
پی‌پی جوراب‌بلند () نام شخصیتی داستانی است در یک‌رشته از داستان‌ها در کتاب‌هایی با همین نام، نوشته آسترید لیندگرن.
پی‌پی در این داستان‌ها دختربچه‌ای است نه ساله که کاملاً مستقل و دور از والدین به‌سر می‌برد. او دخترکی است شاد و مهربان که موهای سرخی دارد، پدرش سلطان جزیره آدمخوارهاست و زورش به هر آدمی می‌رسد. پی پی با میمون کوچولویی به نام آقای «نیلسون» و یک اسب زندگی می‌کند. رفتار او کاملاً متفاوت با هم‌سن‌هایش است و شخصیتی جسور و نیرویی فوق‌العاده دارد به‌طوری‌که اسب خود را یک‌دستی بلند می‌کند. همه کسانی که او را می‌شناسند او را عجیب و غریب می‌دانند. او روش ویژه‌ای برای انجام کارهایش دارد که همه را به شگفتی وامی‌دارد. بچه‌ها او را دوست دارند و با او به آن‌ها خیلی خوش می‌گذرد و اما «آدم بزرگ‌ها» گاهی از دست او خشمگین می‌شوند اما پی پی می‌گوید: «شما از بچه‌ای که مادرش تو آسمان هاست و پدرش پادشاه آدم خورهاست چه انتظاری دارید». زندگی او پر از ماجرا است و بهترین دوستانش، «تامی» و «آنیکا»، در همه این ماجراها حضور دارند. آن‌ها برای خودشان جشن می‌گیرند، برای همه بچه‌های شهر، هدیه و شکلات می‌خرند؛ به جزیره آدمخوارها می‌روند؛ با بچه‌های بومی جزیره، غارهای زیبایی را کشف می‌کنند و سعی می‌کنند که هیچ وقت بزرگ نشوند. او مرتباً بزرگسالان خودخواه را استهزاء یا «خیط» می‌کند و این رفتارش معمولاً برای کودکان خواننده سرگرم‌کننده است.
چهار کتاب اول پی‌پی در سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ منتشر شدند و پنج کتاب دیگر هم از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ به این سری افزوده‌شد. دو داستان نهایی در سال‌های ۱۹۷۹ و ۲۰۰۰ به چاپ رسیدند. این مجموعه که گاه با طرح‌های سیاه و سپید همراه است به‌شمار زیادی از زبان‌ها ترجمه شده و برای نوجوانان به فارسی نیز برگردانده شده‌است.این کتاب در ایران باچندین ترجمه متفاوت بارها تجدید چاپ و منتشر شده‌است:
استان جوف (یمن)
جوف نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است و در محدوده یمن شمالی قرار دارد.
استان الجوف مابین دو کوه و در کناره (دره) وادی الجوف الکبیر واقع شده‌است.
منطقهٔ «الجوف» یکی از غنی‌ترین مناطق آثاری یمن به‌شمار می‌آید.
وسعت این منطقه به طول ۶۰ کیلومتر، وعرض ۳ کیلومتر از شمال به جنوب می‌باشد.
چهار دره بزرگ (درواه) «رودخانهٔ فصلی» از این منطقه عبور می‌کند.
در اطراف وکناره‌های این دره‌ها پر از جنگلهای انبوه‌است و حیات وحش گوناگونی در این دره‌ها وجود دارند.
چهار درهٔ بزرگ الجوف به شرح زیر می‌باشند:
مسیلات این دره‌ها به روستاهای قدیمی یام و مرهبة ملح و سران و مسوره و جبال نهم می‌ریزند.
محدوده الجوف: از شمال صنعا، از جنوب بلاد الجدعان در «قبائل نهم»، از مغرب جبل یام، و از سمت مشرق به جبل هیلان محدود می‌گردد.
الجوف شامل روستاهای متعددی است، مشهورتیرن روستاهای این منطقه عبارت‌انداز:
الزاهر، حصن الدیمه، حصن آل احمد، حصن ابن سعد.
همچنین بلادهایی که تابع حکم حمیر بوده‌است: براقش، معین، السود، کمن، الخربه.تعداد جمعیت استان الجوف در حدود ۳۱۵۵۰ نفر می‌باشد. اکثر جمعیت این استان شیعیان زیدی
استان حجه
این استان در ۱۲۷ کیلومتری شمال غربی شهر صنعا واقع شده‌است.
ارتفاع «حجه» از سطح دریا ۱۹۰۰ متر می‌باشد و بروی تپه بلندی قرار دارد.
استان حجه شامل مناطق گوناگونی است که به شرح زیر می‌باشند.
ناحیه بنی العوام:
بنا به روایت الویسی: دره‌های حجه عبارت‌اند از:
مسیل این دره‌ها به مناطق حاصلخیز و دشت‌های: الخیر و الظفیر و صبابات شمال حجه و شرق الجاهلی می‌ریزند.
این استان شامل آثار باستانی و قلعه‌های تاریخی متعددی می‌باشد که در قلل کوه‌های اطراف آن ساخته شده‌است.
از مشهورترین قلعه‌های آن: «قلعهٔ نعمان» و «قلعهٔ القاهره» است که برفراز تپه‌ای در جنوب حجه بنا نهاده شده‌است.
از مشاهیر این استان : حجة بن اسلم بن علیان بن زید بن جُشم بن حاشد می‌توان نام برد. وی یکی از حکمرانان پیشین این منطقه بوده‌اند.
دگرپروردگی
دگرپروردگی یا هتروتروفی فرایندی است که در آن، ارگانیسم برای تأمین انرژی و رفع نیازهای غذایی خود از مواد آلی ساخته‌شدهٔ سایر موجوات زنده استفاده می‌کند.
متضاد این فرایند، خودپروردگی یا (اتوتروفی autotrophsy) است.
دگرخوار یا هترتروف (heterotroph؛ به یونانی ἕτερος heteros = "دیگری"، "متفاوت" و trophe τροφή = "تغذیه") ارگانیسمی است که می‌تواند مولکول‌های کربنی ترکیبات آلی را جذب یا هضم کند؛ (بجای استفاده از فرایند تثبیت کربن از منابع غیر آلی مانند کربن دی‌اکسید)، و با استفاده از آن‌ها رشد و زندگی کند. فرایند متقابل با آن خودپروردگی (اتوتروف autotrophs) است؛ مانند گیاهان و جلبک‌ها، که می‌توانند با استفاده از انرژی نور خورشید (photoautotrophs)، یا ترکیبات معدنی (lithoautotrophs)، ترکیبات آلی مثل کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها و دی‌اکسید کربن غیر آلی را تولید کنند. نود و پنج درصد یا بیشتر از تمام انواع موجودات زنده دگرخوار هستند. برای مثال جانوران، قارچ‌ها، و برخی از باکتری‌ها و آغازیان همه دگرخوارند.
اصطلاح هتروتروف در میکروب‌شناسی در سال ۱۹۴۶ به عنوان بخشی از طبقه‌بندی میکروارگانیسم‌ها بر اساس نوع تغذیه آن‌ها بوجود آمد. این اصطلاح در حال حاضر در بسیاری از زمینه‌ها؛ مانند محیط زیست در توصیف زنجیره غذایی، استفاده می‌شود.
هتروتروف‌ها خود ممکن است بر اساس منبع انرژی آن‌ها تقسیم شوند. اگر هتروتروفی از انرژی شیمیایی استفاده کند، آن را یک هتروتروفِ شیمی‌پرورد (Chemoautotroph) می‌دانند؛ (مثلاً انسان و قارچ). اگر از نور برای تأمین انرژی استفاده کند، این یک فتوهتروتروف است (به عنوان مثال، باکتری‌های غیر گوگردی سبز.
ریگا
ریگا (لتونیایی: Rīga) پایتخت و بزرگ‌ترین شهر جمهوری لتونی و یکی از مراکز مهم صنعتی، تجاری، فرهنگی و مالی منطقهٔ بالتیک و یک بندر مهم در منطقه است. ریگا با جمعیت ۷۰۶٫۴۱۳ نفر در سال ۲۰۱۰ بزرگ‌ترین شهر کشورهای حوزهٔ دریای بالتیک و سومین شهر کل منطقهٔ دریای بالتیک پس از سنت پترزبورگ و استکهلم است. مساحت این شهر ۳۰۷٫۱۷ کیلومترمربع است و مرکز تاریخی آن در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.
آندورا لا ولا
آندورا لا ولا پایتخت کشور آندورا است.
این شهر که ۳۰ کیلومتر مربع مساحت دارد در سال ۲۰۱۴ میلادی ۲۲٫۶۱۵ نفر جمعیت داشته است.و اگر
شهرهای زیر با آندورا لاولا به عنوان شهر خواهر خوانده محسوب میشوند.
نیکوزیا
نیکوزیا پایتخت و بزرگ‌ترین شهر کشور قبرس است که تنها شهر اصلی غیر ساحلی قبرس می‌باشد.
در خلال جنگ میان ترک‌ها و یونانی‌های قبرس این شهر به دو نیمه تقسیم شده‌است، که بخش جنوبی موسوم به نیکوزیا در اختیار یونانی‌ها و بخش شمالی موسوم به نیکوزیای شمالی در اختیار ترک‌ها است.
نیکوزیای امروزی شهری مدرن و تمیز می‌باشد که ادارات دولتی، سفارتخانه‌ها، بسیاری از شرکت‌های خارجی، کالج‌های آمریکایی، دانشگاه قبرس و مرکز اقتصادی و تجاری کشور در آن جمع شده‌اند.
نیکوزیا دارای مناطق نیمه‌گرمسیری-اقلیم نیمه‌خشک (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن "اقلیم نیمه‌خشک") با تابستان گرم و طولانی و زمستان بارانی است.
جدول هواشناسی دیگر.
شهریورگان
شهریورگان یا آذر جشن از جملهٔ جشن‌های دوازدگانهٔ سال ایران باستان بوده‌است و از شمار جشن‌های آتش بوده‌است. روز چهارم از هر ماه به نام شهریور می‌باشد و چهارم ماه شهریور جشن شهریورگان می‌باشد. امروزه زرتشتیان این جشن را به عنوان روز پدر در نظر می‌گیرند.
به موجب یزدان‌شناسی اوستایی شهریور میان امشاسپندان یا ملائک و ایزدان شش‌گانه از لحاظ مرتبت و مقام دومین است. نخست بهمن و دوم شهریور. این نام در اوستا خشتر وئیریه آمده که جزء اول به معنی کشور و پادشاهی و جزء دوم به معنی آرزو شده می‌باشد؛ پس روی هم رفته به معنی پادشاهی یا کشور آرزو شده و مجازاً به مفهوم عام از آن بهشت نیز اراده شده‌ است.
چنان‌که همهٔ امشاسپندان دارای دو وجه مینوی و زمینی هستند این امشاسپند در جهان مینوی، نماینده‌ی قدرت و شهریاری مطلقه‌ی اهورامزدا و در زمین، نگاهبان و سرپرست فلزات و جنگ افزارها است. ما نمی‌دانیم چرا شهریورگان از شمار جشن‌های آتش به شمار می‌رفته است.
این جشن آتش‌های خانگی محسوب می‌شد. مردم در خانه‌ها آتش می‌افروختند و ستایش خداوند و شکر نعمت‌های او می‌گزاردند. در خانه‌ها اغلب مهمانی برپا کرده و خوراک‌های گوناگون و ویژه تدارک می‌بینند و به مناسبت تغییر هوا، شب هنگام در بام‌ها نیز آتش می‌افروزند. اما بقایای این جشن نیز میان زرتشتیان فراموش شده و تنها شماری از خانواده‌های قدیم در کرمان به گونه‌ی محدودی این جشن را برگزار می‌نمایند. در دوران اخیر زرتشتیان جشن شهریورگان را به عنوان روز پدر انتخاب کرده‌اند، چرا که شهریور از امشاسپندان مردگونه؛ و به معنای شهریاری بر اراده و نفس است.
رضی، هاشم. گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان. تهران: انتشارات فروهر ۱۳۵۸
آبانگان
آبانگان (چهارمِ آبان‌ماه به گاهشماریِ کنونی، دهمِ آبان‌ماه به گاهشماریِ یزدگردی) یکی از جشن‌های ایرانی است که در ستایش و نیایش ایزدبانو آناهیتا که ایزد آب‌های روان بوده‌است، برگزار می‌شده‌است. زمان برگزاری این جشن در آبان، روز دهم آبان بوده‌است.
آبان (نامِ دیگرِ ارِدْوی سورَ اَنَهیتَه/اَناهیتا) ایزدْبانویِ آب‌های روی زمین و نگاهبانِ پاکی و بی‌آلایشی در جهانِ هستی است. آناهیتا در اسطوره‌های ایرانی، یکی از تابناک‌ترین چهره‌ها و یکی از کارآمدترین نقشْ وَرزان است و در اوستا، سرود بلند و زیبایی به نام آبانْ یَشت با خیالْ نقش‌هایی دل‌پذیر، ویژهٔ نیایش و ستایش اوست:
در اسطوره‌های ایرانی گفته می‌شود که در این روز زَو پادشاه ایران بر افراسیاب پیروزی یافته و او را از سرزمین خویش راند و نیز در این روز پس از پنج یا هفت سال خشکی باران آمده‌است.
«در جشن آبانگان، پارسیان به ویژه زنان در کنار دریا یا رودخانه‌ها، فرشتهٔ آب را نیایش می‌کنند. ایرانیان کهن آب را پاک (مقدس) می‌شمردند و هیچ‌گاه آن را آلوده نمی‌کردند و آبی را که ویژگی سه‌گانه‌اش (رنگ- بو- مزه) دگرگون می‌شد برای آشامیدن و شستشو به کار نمی‌بردند. زرتشتیان نیز در این روز همانند سایر جشن‌ها به آدریان‌ها (آتشکده‌ها) می‌روند و پس از آن برای گرامی داشت مقام فرشتهٔ آب‌ها، به کنار جوی‌ها و قنات‌ها رفته و با خواندن اوستای آبزور (بخشی از اوستا که به آب و آبان وابسته است) و به دستیاری مُوبَد خوانده می‌شود، اهورامزدا را ستایش کرده و درخواست فراوانی آب و نگهداری آن را کرده و پس از آن به شادی می‌پردازند.»
سی روز ماه
گاهشماری و جشن های ایران باستان سال ایران باستان به ۱۲ ماه و هر ماه به سی روز که هرکدام دارای نام ویژه‌ای می‌باشند و هر ماه به ۴ بخش تقسیم می‌گردد. دو قسمت اول دارای هفت روز و دو قسمت دوم دارای هشت روز می‌باشند. در این گونه تقسیم بندی روزهای نخست به نام آفریدگار که به ترتیب اورمزد و دی بآذر و دی بمهر و دی بدین می‌باشند جای دارد. جدول زیر چگونگی قرار گرفتن روزها را نشان می‌دهد: ۱.اورمزد، وهمن، اردیبهست، شهریور، سپندارمزد، خورداد، امرداد. ۲.دی بآذر، آذر، آبان، خور (خیر)، ماه، تیر، گوش ۳.دی بمهر، مهر، سروش، رشن، فروردین، ورهرام، رام، باد ۴.دی بدین، دین، ارد، اشتاد، آسمان، زامیاد، مانتره سپند، انارام
نام‌های سی روز ماه که از اوستا سرچشمه گرفته با چم (معنی) هر یک از آنها:
خرم‌روز
خرم روز (زادروز خورشید) روز اول از ماه دی است و به مناسبت برخورد نام روز با نام ماه که نام خداوند نیز بود در ایران باستان جشن گرفته می‌شد. روزی بزرگ بود مشحون از آداب و مراسم دینی و غیر دینی. زرتشتیان به ویژه پارسیان این روز را بسیار محترم شمرده و آنرا دی دادار جشن می‌نامند. ابوریحان بیرونی می گوید دی ماه را خُورماه نیز می‌گویند و روز اول ماه را خره‌روز یا "خوره‌روز" نامند.
دی صفت می‌باشد از مصدر «دا» به معنی دادن و ساخت و آفریدن و به معنای دادار و آفریدگار است و در نامه‌های اوستایی اغلب به جای واژه اهورامزدا به کار رفته است. اگر با نام سی روز ماه توجه کنید، مشاهده می‌نمایید که روزهای هشتم، پانزدهم و بیست و سوم هر ماه به نام دی (روز) نام‌گذاری شده که برای تمیز آن‌ها از یکدیگر، هر یک به نام روز بعدش خوانده شده‌است و اورمزد که آن هم نام خداوند می‌باشد. بدین گونه اورمزد، دی به آذر، دی به مهر و دی به دین بنابراین در ماه دی چهار روز به نام خدا نامیده شده‌است. کسانی چون نیبرگ و کریستن سن بر آنند که این تقسیم و نام‌گذاری دلالت بر آن دارد که در گاه‌شماری و تقویم اوستایی نیز هفته وجود داشته‌است یا به هر حال ماه را به چهار بخش تقسیم می‌کرده‌اند در مواضعی که نام خداوند یا صفت وی تکرار می‌شده اما به این نظر ایرادات و انتقادهای بسیاری شده و مورد قبول نگرفته‌است.
آخرین شب آذر ماه بلندترین شب سال و آخرین روز آذر در سال درست شمسی و کوتاه‌ترین روز سال است. پیروان آیین مهر روز اول دی را روز تولد خورشید می‌دانستند چون از این روز به تدریج خورشید بیشتر در آسمان می‌پاید و شب‌ها کوتاه‌تر و روزها بلندتر می‌شود. ایرانیان سال را در دوره‌ای از ادوار تاریخی خود از آغاز زمستان و ماه دی یا روز خورشید و ماه خداوند آغاز می‌کردند و در واقع نوروزشان بود.
رضی، هاشم. گاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان. تهران: انتشارات فروهر ۱۳۵۸
هوش مصنوعی (ابهام‌زدایی)
هوش مصنوعی به یکی از موارد زیر اشاره دارد:
درشت‌مولکول
درُشت‌مُلِکول یا ماکروملکول در دانش شیمی به‌طور کلّی به مولکولهایی گفته می‌شود که از نظر تعداد اتمهای تشکیل‌دهنده، جرم مولکولی (و جرم مولکولی نسبی) و وزن مولکولی دارای مقادیر بالایی باشند. در مقابل، دیگر مولکول‌ها را با نام ریزمولکول می‌شناسند، هر چند این اصطلاح چندان کاربرد ندارد.
در تعاریف هیچ مقدار مشخّص و همگانی برای سه ویژگی بالا تعیین نشده‌است و اطلاق واژهٔ درشت‌مولکول به یک مولکول خاص بیشتر به صورت عرفی و قراردادی است؛ به این معنی که ممکن است مولکول خا صّی را درشت‌مولکول بدانند در حالی که مولکول دیگری را (از خانواده‌ای متفاوت) علی‌رغم بزرگ‌تر یا سنگین‌تر بودنش؛ درشت‌مولکول به حساب نیاورند. با وجود این برای برخی از خانواده‌های مواد شیمیایی مرزهایی قراردادی به منظور جداسازی ریزمولکول‌ها و درشت‌مولکول‌ها تعیین شده‌است برای نمونه اگر چندین اسید آمینه به یکدیگر متّصل شوند، ایجاد یک الیگوپپتید {پیوند پپتیدی(به انگلیسی: Peptide bond) یک پیوند شیمیایی بین دو مولکول است که گروه کربوکسیل یک مولکول با گروه آمین مولکول دیگر واکنش می‌دهد ایجاد می‌شود و به این وسیله یک مولکول آب آزاد می‌شود(سنتز آبدهی) و بیش‌تر میان دو اسید آمینه برقرار می‌شود. پیوند پپتیدی میان دو اسید امینه‌است. اگر شمار اسید امینه‌هایی که به یکدیگر پیوند می‌خورند کم باشد به آن الیگو پپتید می‌گویند و اگر شمار اسید امینه‌هایی که به یکدیگر پیوندمی‌خورند زیاد باشد به آن پلی پپتید می‌گویند. اگر وزن مولکولی یک زنجیره پپتیدی کمتر از ۱۰۰۰۰ باشد به آن پلی پپتید می‌گویند و اگر بیش‌تر از این باشد به آن پروتئین می‌گویند.} می‌نمایند. اگر تعداد اسید آمینه‌ها زیاد شود ترکیب یک پلی‌پپتید خواهد بود امّا اگر وزن مولکولی بیش از۱۰٬۰۰۰ شود ترکیب را "پروتئین" می‌نامند. (با این وجود پلی‌پپتید و پروتئین در بیشتر موارد به جای هم به کار می‌روند)
به‌طور کلّی دو ویژگی را برای درشت‌مولکول‌ها می‌توان برشمرد. نخست جرم (مولکولی یا مولکولی نسبی) و وزن آن‌هاست که عموماً بدون ذکر میزان معیّنی، باید زیاد باشد. دومین ویژگی تعداد اتم‌های تشکیل دهندهٔ آن‌هاست که می‌بایست به‌طور قابل توجّهی بالا باشد. تعداد بالای اتم‌ها در درشت‌مولکول‌ها به دو صورت فراهم می‌گردد:
درشت‌مولکول زیستی درشت‌مولکولی است که توسّط زیاگان ساخته می‌شود. این مواد جزئی از زیست‌مولکول‌ها هستند. درشت مولکول‌های زیستی مانند تمام مولکول‌های زیستی دیگر همگی ترکیباتی آلی هستند.
دست‌کم سه خانواده از زیست‌مولکول‌ها، درشت‌مولکول زیستی محسوب می‌شوند که عبارت‌اند از پروتئین‌ها، اسیدهای نوکلئیک و پلی‌ساکاریدها. برخی از منابع لیپیدها را نیز در زمرهٔ درشت‌مولکول‌ها می‌دانند.
هر درشت‌مولکولی که جزء انواع گفته شده نباشد، غیرزیستی به حساب می‌آید. این مواد ترکیبات آلی هستند که برای انواع کاربردها (صنعتی، درمانی، پژوهشی و …) در کارخانجات یا آزمایشگاه‌ها ساخته می‌شوند، مانند بسپارهای آلکن‌ها: پلی‌اتیلن.
به‌طور کلّی ساخت درشت‌مولکول غیرزیستی از لحاظ شیمیایی بسیار ساده‌تر از ساخت درشت‌مولکول زستی در آزمایشگاه است.
احمد تفضلی
احمد تفضّلی زبان‌شناس، ایران‌شناس، پژوهشگر، مترجم و متخصص زبان پارسیگ، پارتی و استاد زبان‌های باستانی در دانشگاه تهران بود. وی عضو شورای علمی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی از سال ۱۳۶۶ و معاون علمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی از سال ۱۳۷۰ بود. تفضلی در زمینهٔ زبان‌های ایرانی میانه به‌ویژه پارسیگ و پارتی، در پهنهٔ بین‌المللی یکی از معدود صاحب‌نظران به‌شمار می‌آمد.
او در روز ۲۴ دی ۱۳۷۵ هنگامی که با اتومبیل خود از دانشگاه به خانه‌اش می‌رفت، ناپدید و چند ساعت بعد جنازه او پیدا شد. این قتل همزمان با قتل تعدادی از پژوهشگران و روشنفکران رخ داد. از او به عنوان قربانی قتل‌های زنجیره‌ای نام برده می‌شود.
احمد تفضلی در ۱۶ آذر سال ۱۳۱۶ در اصفهان زاده شد. تحصیلات مقدّماتی را در تهران گذراند و در سال ۱۳۳۵ با دریافت مدال درجهٔ اوّل فرهنگ از دارالفنون دیپلم ادبی گرفت. در سال ۱۳۳۸ دانشکدهٔ زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران را با احراز رتبهٔ اول به پایان برد. در سال ۱۳۴۰ به انگلستان رفت و وارد رشتهٔ فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران در مدرسهٔ زبان‌های شرقی دانشگاه لندن شد و در سال ۱۳۴۴ فوق لیسانس گرفت. پیش از بازگشت به ایران دورهٔ تحقیقی کوتاهی را هم در پاریس گذراند. در ۱۳۴۵ در رشتهٔ زبان‌های باستانی از دانشگاه تهران درجهٔ دکتری گرفت. موضوع پایان‌نامهٔ او تصحیح و ترجمهٔ سوتکرنسک و ورشت مانسرنسک از دینکرد و سنجش این دو نسک با متن‌های اوستایی، به راهنمایی صادق کیا بوده‌است. از ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۵ ضمن تحصیل، به عنوان پژوهشگر در استخدام ادارهٔ فرهنگ عامه بود. از ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۷ در بنیاد فرهنگ ایران، به تحقیق پرداخت. در ۱۳۴۷ به تدریس در دانشگاه تهران مشغول شد. در ۱۳۷۰ عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی و از سال ۱۳۷۳ معاون علمی و پژوهشی این فرهنگستان بود. تفضلی علاوه‌بر این‌که یکی از صاحب‌نظران در زمینهٔ زبان‌های باستانی ایران بود، به زبان عربی کاملاً آشنا بود و به زبان‌های انگلیسی و فرانسوی و آلمانی و ادبیات فارسی تسلّط کامل داشت و همچنین با روسی نیز آشنا بود.
تفضلی در ساعت ۱۲ و نیم روز ۲۴ دی ماه ۱۳۷۵ دفتر کارش را در دانشگاه تهران ترک کرد و راهی منزلش در شمیران شد، امّا هرگز به منزل نرسید. او در همان روز به طرز مشکوکی در خیابان به قتل رسید. قتل او در دنبالهٔ پروندهٔ سرکوب روشنفکران و قتل‌های زنجیره‌ای ایران به‌شمار می‌رود. احسان یارشاطر اذعان داشت احمد تفضلی به دلیل همکاری با بنیاد ایرانیکا (به سرویراستاری احسان یارشاطر) به دستور مسئولان جمهوری اسلامی ترور شد.
یونسی وزیر جایگزین دری نجف‌آبادی می‌گوید که در نخستین دیدار، خاتمی به او گفته‌است که «من از شما یک سؤال و یک درخواست دارم: سؤال اینکه علت مشکلی که در ماجرای قتل‌های زنجیره‌ای برای وزارت اطلاعات پیش آمد چه بود و چرا وزارت اطلاعات یک دانشمند را می‌کشد؟» یونسی علت و مشکل را اینگونه گفته که «نهاد امنیتی است اما اساس این وزارتخانه یک نهاد نظامی است و از دل نظامی‌ها درآمده است.»جوایز و تقدیرنامه‌هایی که به‌طور رسمی دریافت کرده‌است، به شرح زیر است:
دایرةالمعارف فارسی
دائرةالمعارف فارسی (معروف به دائرةالمعارف مصاحب) عنوان دانش‌نامه‌ای سه جلدی است که به ابتکار مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین، به سرپرستی غلامحسین مصاحب و با مشارکت گروهی از نویسندگان و ویراستاران در ایران به زبان فارسی تدوین شده‌است. در سال ۱۳۳۵، مؤسسهٔ فرانکلین، به مدیریت همایون صنعتی‌زاده، تصمیم به تهیهٔ ترجمهٔ فارسی از "دائرةالمعارف یک‌جلدی کلمبیا وایکینگ" (چاپ نیویورک) گرفت. سرپرستی این کار به غلامحسین مصاحب سپرده شد. اما غلامحسین مصاحب، پس از بررسی دائرةالمعارف آمریکایی، ترجمهٔ کامل آن را پاسخگوی نیازهای جامعهٔ ایرانی و فارسی‌زبان ندانست، و طرحی نو درانداخت که براساس آن بیش از ۱۰٬۰۰۰ مقالهٔ جدید دربارهٔ جنبه‌های مختلفِ تاریخ و فرهنگ ایران و اسلام تألیف شد و تعدادی از مقالاتِ "دانشنامهٔ اسلام" را عیناً ترجمه و در خود قرار داده‌بود و در شناسنامهٔ جلد اول، این اثر را کار مشترک تهران و نیویورک دانسته‌است.
جلد اول "دائرةالمعارف فارسی" (از حرف «الف» تا پایان «س») در سال ۱۳۴۵ ه‍.خ منتشر شد. در سال ۱۳۵۰، زمانی که بخش بزرگی از مقاله‌های جلد دوم تا حرف «ع» حروفچینی شده و آمادهٔ چاپ بود، غلامحسین مصاحب از کار سرپرستی "دائرةالمعارف فارسی" کناره‌گیری کرد. از آن زمان، سرپرستی دائرةالمعارف به رضا اقصی محول گشت و بخش اول از جلد دوم (از «ش» تا پایان «ل») در سال ۱۳۵۶ خورشیدی منتشر شد. بخش دوم جلد دوم (از «م» تا پایان «ی»)، با ویرایش مجدد و پاره‌ای اصلاحات، در سال ۱۳۷۴ ه‍.خ انتشار یافت.
در "دائرةالمعارف فارسی"، از آغاز کار، قواعد دقیقی برای انتخاب مدخل‌ها و حجم آن‌ها، تنظیم مقاله‌ها، معادل‌گذاری اصطلاحات، نحوهٔ ضبط و آوانگاریِ نام‌های خاص و اصطلاحات، ضبط علامت‌های اختصاری، ارجاع‌ها، رسم‌الخط فارسی و علائم نقطه‌گذاری وضع شد که در سراسر دائرةالمعارف رعایت گردید. این‌گونه روش‌مندی در دانشنامه‌های فارسی بی‌سابقه بود و سرمشقی برای تهیه‌کنندگان آثار مرجع در زبان فارسی قرار گرفت.
دانشنامه شامل مقدمه‌ای است که اصول و روش کار و نحوهٔ استفاده از دانشنامه در آن به‌طور مبسوط توضیح داده شده‌است. این دانشنامه ۴۳٬۰۰۰ مدخل دارد که از آن میان ۲۳٬۰۰۰ مدخل خارجی، ۱۱٬۰۰۰ مدخل مربوط به ایران و اسلام، و بقیه مدخل‌های ارجاعی است. مدخل‌های خارجی عموماً ترجمه و اقتباس است، اما مدخل‌های مربوط به ایران تماماً تألیفی است.
سرپرست‌های پروژه در ابتدا غلامحسین مصاحب و سپس رضا اقصی بودند.
دکتر مصاحب، با همکاری هیئت تحریریهٔ خود ازجمله احمد آرام، مصطفی مقربی، محمود مصاحب، فریدون بدره‌ای، و ابراهیم مکلا در واقع پدیدآورندگان اصلیِ دانشنامه هستند.
نام‌های نویسندگان، مترجمان و مؤلفان "دائرةالمعارف فارسی" در دیباچه به ترتیب زیر آمده‌است: این کتاب توسط صاحب‌نظرانی همچون فؤاد کامل و جلال العشری و عبدالرشید الصادق به زبان عربی، همراه با افزودن موضوع اضافی و کمی دخل و تصرف، با عنوان "الموسوعة الفلسفیة المختصرة" منتشر شد.
شهرستان دهلران
شهرستان دهلران، یکی از شهرستان‌های استان ایلام است. مرکز این شهرستان، شهر دهلران است.
دهلران بزرگترین شهر استان ایلام به لحاظ وسعت با ۶۵۶۳۰ نفر جمعیت و دومین شهرستان استان به لحاظ جمعیت می‌باشد که بیشترین مرز مشترک با کشور عراق را در استان داراست.
این شهرستان که در مرز عراق قرار دارد شامل چهار ناحیه (حومه، عبدان، زرین‌آباد و موسیان) است که عمدتاً توسط قبایل لر جایروند، مهمودوند، باپور و دوان سکونت دارند.
اکثر مردم شهرستان دهلران استان ایلام به زبان کردی جنوبی لهجه پهله ای تکلم می‌کنند و مقداری از مردمان لر و عرب نیز در مناطقی از شهرستان دهلران ساکن هستند و اکثر اعراب در جنوب استان ایلام در همجواری با استان خوزستان زندگی می‌کنند.
میدان نفتی دهلران یکی از میدان‌ها نفتی ایران است، که در ۲۲ کیلومتری جنوب غربی دهلران در استان ایلام قرار دارد. میزان نفت خام این میدان ۴٬۲۱۲ میلیون بشکه برآورد می‌شود. از این مقدار ۶۳۵ میلیون بشکه آن قابل استحصال می‌باشد. این میدان دارای کلاهک گازی می‌باشد. این میدان در سال ۱۳۵۱ و توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و اولین چاه آن، در عمق ۶۷۵ حفاری شد. یک سال بعد دومین چاه، در فاصله ۱۰ کیلومتری مرز ایران و عراق تا عمق ۴٬۳۰۰ متر حفاری شد. تا پاییز ۱۳۸۸ مجموعاً ۳ حلقه چاه بر روی این میدان زده شده‌است.
در طول جنگ ایران و عراق این میدان مورد حمله قرار گرفت و آسیب دید که موجب قطع تولید نفت آن شد. امتداد ایران در خاک عراق، میدان ابوغریب قرار دارد.
در سال ۱۳۹۰روزانه ۱۵۰٬۰۰۰ بشکه نفت خام از طریق ۲۲ چاه فعال این میدان، استخراج می‌شد. نفت خام دهلران دارای ۴۳٫۳ درصد آ.پی. آی و ۷٫۲ درصد وزنی گوگرد است.
این شهرستان دارای پنج بخش و نه دهستان به شرح زیر است: شهر: دهلران شهر: پهله شهر: میمه شهر: موسیان
دانسته‌های مردم دهلران
مترجم
مترجم، ترجمه‌گر، ترجمان، یا برگرداننده یک شخص یا نرم‌افزار است که در صنعت یا هنرِ ترجمه مهارت دارد و عهده‌دارِ درک و تفسیر موضوعات، معانی، و مفاهیم پدیدآمده در یک زبان (زبان مبدأ)، و سپس انتقال، معادل‌یابی، و بازسازی آنها در زبانی دیگر (زبان مقصد) است.
مترجمان کم‌تجربه ممکن است براین باور باشند که در زبان و ترجمه، درست همانند علمی دقیق، می‌توان هر واژه و مفهومی را هم به‌طور دقیق تعریف و درک کرد و هم آنها را به شیوه‌ای شفاف با پیوندهای متقابل و کاملاً ثابت، از دو حوزهٔ زبانیِ متفاوت به هم اتصال داد. هرچند چنین برخوردی ممکن است در مورد زبان‌های برنامه‌نویسی رایانه‌ای و زبان‌های ماشینیِ دیگر (همچون هوش مصنوعی) تا اندازه‌ای میسر باشد، در خصوص زبان‌های طبیعی انسانی دور از واقعیت و امکان است.
شاه‌روباه
شاه‌روباه حیوانی است از سرده ی روباهان ("Vulpes")، که در علفزارهای کوهستانی افغانستان و ایران و برخی نقاط دیگر خاورمیانه زندگی می‌کند. جثهٔ آن کمی کوچک‌تر از روباه معمولی است و بر روی صورت، دو نوار سیاه و مشخص دارد که از چشم‌ها به طرف بیرون امتداد یافته‌اند.
طول بدن این حیوان در حدود ۵۰ سانتی‌متر است و کمیاب‌ترین روباه ایران به‌شمار می‌آید. موهای بدن آن انبوه است و دمی بسیار بلند و پُر مو دارد.
مانند تمام روباه‌هائی که در کویر زندگی می‌کنند گوش‌های بزرگی دارد تا گرما را از خود دور کند اما بر خلاف سایر روباه‌های کویر لایه‌های پوشیده شده از مو ندارد تا پنجه‌هایش را از شن داغ بیابان محافظت کند. دم آن تقریباً به اندازهٔ بدنش هست و رنگ پوستش برنزهٔ روشن و در زیر بدن سفید است و لکه‌ای سیاه نیز در نوکِ دُمش دارد. ارتفاع این روباه از شانه تا زمین به ۳۰ سانتیمتر می‌رسد و طول سر و بدنش به ۴۲ سانتیمتر بالغ می‌شود. اندازهٔ دم به ۳۰ سانتیمتر می‌رسد و وزنش از ۱٫۵ تا ۳ کیلوگرم متغیر است.
این روباه در مقایسه با سایر روباه‌ها بیشتر همه چیز خوار است. به میوه‌هائی مانند انگور بی هسته و خربزه‌های رسیده که موقع برداشتشان باشد، علاقهٔ وافر دارد. همچنین از حشرات موجود در بیابان نیز تغذیه می‌کند.
این روباه نیز مثل سایر روباه‌ها در اواسط زمستان جفت‌گیری می‌کند و طول دورهٔ بارداری آن ۵۰ تا ۶۰ روز می‌باشد که در پایان این دوره بین ۱ تا ۳ توله به دنیا می‌آید. روباه ماده تا ۲ ماه به بچه‌هایش شیر می‌دهد. بچه‌ها در ۸ تا ۱۲ ماهگی آمادهٔ تولید مثل می‌شوند. عمر این روباه ۴ تا ۵ سال است اما گزارش‌هایی حاکی از عمر ۱۰ سالهٔ این روباه نیز ارائه شده‌است.
خفاش بینی‌برگه‌ای ایرانی
خفاش بینی‌برگه‌ای ایرانی گونه‌ای خفاش با جثه کوچک دندانه‌های بالای برگه بینی بلندتر و تیزتر است. یک زائده استخوانی نیز در انگشت چهارم دست آن مشاهده می‌شود.
این خفاش در ساختمان‌های قدیمی، قنات‌ها و دیگر مناطق تاریک واقع در نواحی گرم و خشک با بوته زارها و درختان زندگی می‌کند. طول سر و تنه آن ۳۵ تا ۵۰ میلی‌متر و وزن آن میان ۸ تا ۱۵ گرم است.
استان حدیده
اکثر جمعیت این استان سنی مذهب شافعی هستند
شهر حدیده در جنگ و نبردهای قوای مختلف تقش مهمی داشته‌است در ساحل دریای سرخ، این شهر در گذر تاریخ بارها تحت نفوذ قوای اشغالگران افتاده‌است.
حدیده یکی از بزرگ‌ترین شهرهای تهامه بوده‌است، و تاریخ بنای آن به دوران بسیار دور بر می‌گردد، و مشهورترین بندرگاه ماهی‌گیری قرن هشتم هجری در کرانهٔ دریای قلزم به‌شمار می‌آمده‌است.
این استان در ۲۲۶ کیلومتری شمال غربی شهر صنعا، پایتخت یمن واقع شده‌است.
استان حدیده به ۲۰ شهرستان تقسیم شده‌است. حدیده شامل بیست شهرستان است که به شرح زیر می‌باشند:
از مشاهیر حدیده : ادیب و شاعر معروف یمنی جابر بن احمد رزق متوفی در سال ۱۳۱۸ هجری قمری یکی از شعراء خوش قریحهٔ این دیار بوده‌اند. وی دارای دیوانی دست‌نوشته بنام «زهر البستان» می‌باشند.
همچنین از علماء بیشین حدیده:  «بنو مطیر من عبس» و «بنو عاموه» و از «بنو الآهدل» می‌توان نام برد.
ستاره پنج‌پر
ستاره پنج‌پر یا پنتاگرام شکلی هندسی است که از پنج خط تشکیل شده و به شکل ستاره است.
پنتاگرام شکلی از ستاره دارای پنج نقطه (یا پنج گوشه) است و توسط پنج خط کشیده می‌شود. کلمهٔ «پنتاگرام» از کلمهٔ یونانی πεντάγραμμον منشأ گرفته‌ که به معنی پنج خط است.
پنتاگرام به عنوان سمبل دینی ای ارزشمند توسط بابلی‌ها و نیز یونانی‌ها در یونان باستان استفاده می‌شده است. بسیاری از کسانی که پیرو نوپگانیسم هستند، از این سمبل استفاده می‌کنند.
پنتاگرام ید طولایی در رابطه با سیاره ونوس (زهره)♀ دارد و آن را سمبل این سیاره می‌شمارند. سیاره زهره نماد مادینه مقدس است که در مسیحیت آن را مریم مجدلیه می‌نامند (البته بعد از گفته‌های کتاب راز داوینچی اثر دن براون بیشتر مرسوم شد) و در ایران باستان آناهیتا نام داشت (که بعضی به صورت کلی آن را ننه یا ننه خاتون نیز می‌نامیدند). همچنین سیاره ونوس هر هشت سال، شکل ستاره پنج پر را می‌پیماید یعنی چرخشش چنین شکلی را به وجود می‌آورد.
اولین استفاده از ستاره پنج پر به پنج هزار سال پیش در بین‌النهرین در نزد سومریان بر می‌گردد. سومریان آن را به عنوان شکل تصویر (Pictogram) کلمه UB به معنی گوشه به کار می‌بردند. در شکل تصویر سومریان، ستاره پنج پر در شماره ۳۰۶ بود، پنج گوشه ستاره پنج پر به معنی جوپیتر، عطارد، مریخ♂، ساترن، و زهره♀ است به معنی ملکه بهشت (Ishtar).
استان ریمه
رَیمه نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
استان ریمه در ۷۰ کیلومتری جنوب شرقی حُدَیده واقع می‌باشد.
نام ریمه به روی چندین منطقه وروستا در مناطق مختلف یمن گذارده شده‌است: «ریمة الآشیاط» و «ریمة جبران» و «ریمة المناخی».
اما بارزترین آنها استان ریمه‌است که در گذشته از توابع لواء صنعا بوده‌است، و به چهار فرمانداری تقسیم می‌شود.
استان ریمه شامل چهار فرمانداری می‌باشد:
چهار وادی (دره) از این استان می‌گذرد و مسیل این وادی‌ها به دشت‌های حاصلخیر یمن می‌ریزد:
روستاهایی که از توابع این استان هستند و به همین نام معروف هستند به شرح زیر می‌باشند:
جمعیت استان ریمه در حدود ۲۵۳۰۷۳ نفر می‌باشد.
اکثر جمعیت این استان سنی شافی هستند
از مشاهیر ریمه شاعر: محمد بن عیسی الریمی وقاضی محمد بن عبدالله الریمی قاضی القضاء در ایام الملک الآشرف، دارای چندین تألیفات است که مشهورترین آنها «التفقیه فی شرح التنبیه» شامل ۲۴ مجلد می‌باشد.
همچنین کتاب: «بغیة الناسک فی المناسک»، وقاضی علامه: حسن بن عبدالله الریم دادستان عالی ذَمار در ایام حکم:منصور بن الحسین بن القاسم در سال ۱۱۴۹ هجری قمری.