کلی کلارکسون
کلی براین کلارکسون (متولد ۲۴ آوریل ۱۹۸۲) خواننده آمریکایی سبک پاپ راک، آهنگساز، ترانه‌سرا، بازیگر و برندهٔ فصل ۱ امریکن آیدل می‌باشد. او چهار بار نامزد جایزهٔ گرمی بهترین آلبوم آواز پاپ شده که دو بار آن را کسب کرده‌است. در سال ۲۰۰۶ برای آلبوم فرار و در سال ۲۰۱۳ برای آلبوم قوی‌تر.
وی کار خود با کمپانی «آرسی‌ای» را پس از برنده‌شدن در فصل اول برنامه تلویزیونی «امریکن آیدل» در سال ۲۰۰۲ آغاز کرد. او با انتشار اولین آلبوم موسیقی خود با نام "سپاس‌گزار" در سال ۲۰۰۲ در اصل خود را به‌عنوان یک خوانندهٔ سبک پاپ عرضه کرد.
پس از آن کلی با انتشار آلبوم تأثیرگذار و تأمل‌برانگیز "فرار" در سال ۲۰۰۴ توانایی و تمایل خود را به سبک پاپ راک به همگان نشان داد.
سومین آلبوم او با نام "دسامبر من" در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۷ منتشر شد که می‌توان آن را آلبومی تماماً پاپ راک نامید. بر اساس آمار شرکت سونی میوزیک، کلارکسون تاکنون نزدیک به ۲۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته‌است. ۸ تک ترانهٔ او بین ده ترانهٔ برتر ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت. سه آلبوم اول او بیش از ۹/۵ میلیون نسخه در آمریکا فروخت. در سال ۲۰۰۸ او یکی از ۱۰ هنرمندی شد که بیشترین تعداد حضور در رادیوی بزرگ‌سالان معاصر را داشت. آلبوم چهارم کلارکسون با عنوان "تنها چیزی که تا حالا خواستم" در ۱۰ مارس ۲۰۰۹ منتشر شد و در همان آغاز به رتبهٔ اول بیلبورد ۲۰۰ رسید. تک‌آهنگ او با نام «زندگی من بدون تو اعصاب خرد کن است» در هفتهٔ اول انتشارش در لیست ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد با ارتقائش از رتبهٔ ۹۷ به صدر جدول، رکورد صعود در رتبه را در تاریخ شکست.
در حال حاضر او تنها شرکت‌کننده در مسابقات "امریکن آیدل" است که توانست به رتبهٔ اول در انگلستان نایل شود. وی همچنین به کمک همین تک‌آهنگ منتشر شده از آلبوم چهارمش به تنهایی توانست در ۱ مارس ۲۰۰۹ به رتبهٔ اول تعداد دانلودها دست یابد.
کلارکسون با فروش بیش از ۱۰/۲ میلیون آلبوم موسیقی در آمریکا و بیش از ۲۰ میلیون آلبوم در سراسر جهان، موفق‌ترین برندهٔ مسابقهٔ "امریکن آیدل" از لحاظ تعداد فروش به حساب می‌آید. همچنین بر طبق گزارش نیلسن ساند اسکن کلارکسون در بین ۲۰۰ هنرمندی که بیشترین تعداد فروش آلبوم موسیقی را داشته‌اند، در رتبهٔ ۱۸۷ قرار گرفت.
وی اکنون در مسابقهٔ امریکاز گات تلنت داور موقت است.
کلی کلارکسون در فورت ورث، از شهرهای ایالت تگزاس، متولد شد و در شهرک کوچکی در حومهٔ فورت ورث به نام برلسون بزرگ شد. او سومین و کوچک‌ترین فرزند یک معلم سال اول و یک مهندس بازنشسته بود و یک برادر با نام جیسون و خواهری به نام آلیشا دارد. هنگامی که او شش سال بیشتر نداشت والدین او پس از ۱۷ سال زندگی در کنار هم از یکدیگر جدا شدند. در نتیجه برادر او تصمیم به زندگی با پدرش و خواهر او نیز تصمیم به زندگی در کنار عمه‌اش گرفت و کلی در کنار مادرش باقی‌ماند. زمانی که مادرش برای تأمین هزینهٔ خانواده روزانه کارهای مختلفی را انجام می‌داد، کلی بارها به اطراف شهر تگزاس می‌رفت. در نهایت پس از آنکه مادرش با مرد دیگری به نام جیمی تیلور ازدواج کرد، خانوادهٔ تازه‌تشکیل‌شدهٔ کلارکسون به برلسون نقل مکان کرد.
در دوران رشد و بلوغ، خانوادهٔ کلارکسون از نظر مالی در شرایط دشواری قرار گرفته و در منزل مشاجره‌های بسیاری در مورد مسائل مالی می‌شد. از همین‌جا بود که کلی تصمیم به مسئولیت و استقلال مالی را در همان سن نوجوانی گرفت. پس از اولین طلاق والدینش، موسیقی تنها چیزی بود که او را آرام کرده و به او پناه می‌داد، اما نمی‌توانست آن را به‌عنوان علاج درد خود قبول کند. او دورهٔ راهنمایی و دبیرستان خود را به ترتیب در مدارس «Pauline G Hughes» و "Burleson" می‌گذراند. او در اصل می‌خواست یک زیست‌شناس شود. اما در سال هفتم از تحصیلش، هنگامی که او داشت در راهروی مدرسه آواز می‌خواند، یکی از معلمانش با نام سینتیا گلن صدای او را شنید و از او خواست تا در گروه سرود مدرسه ثبت نام کرده و به فعالیت بپردازد. کلی خطاب به معلمش گفت که او تاکنون در هیچ کلاسی برای تمرین شرکت نکرده‌است. او در دبیرستان در تئاترهای موزیکالی شرکت کرد مانند "Annie Get Your Gun", "Seven Brides for Seven Brothers" و "Brigadoon". از اینجا بود که کلی تصمیم به ادامه دادن موسیقی گرفت. پس از آنکه مردی این جملات امید بخش را با او در میان گذاشت: «خداوند این فرصت را نصیب تو کرده‌است. تو باید آواز بخوانی. هدف تو خوانندگی است.» کلی در نمایش استعدادهای مدرسهٔ خود شرکت کرد. او به خواندن ادامه داد و شروع به تمرین‌های ابتدایی کرد. از آنجایی که خانوادهٔ او توانایی مالی پایینی داشت، کلی امیدوار بود تا موسیقی بتواند هزینهٔ دانشگاهش را تعمیم کند. کلی بسیار سخت مشغول درس و مدرسه شده‌بود و همچنین در کنار آن اضافه‌کاری‌هایی مانند چمن‌زنی و کمک به ناپدری پیمان‌کارش در ساخت ایوان می‌کرد. او همچنین در ۱۶ سالگی در یک تله‌تئاتر هم کار می‌کرد، تا زمانی که به لس آنجلس نقل مکان کرد.
به محض فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، برای او بورسیه‌های تحصیلی کاملی از طرف دانشگاه تگزاس، دانشگاه نورث تگزاس و دانشکده موسیقی برکلی پیشنهاد شد، ولی او تمایلی به رفتن به کالج نداشت و او «پیش از این ترانه‌های بسیاری نوشته بود و می‌خواست خودش آن‌ها را امتحان کند» و او معتقد بود که هیچ وقت برای رفتن به کالج دیر نمی‌شود.
کلارکسون در ۴ سپتامبر ۲۰۰۲ با به‌دست‌آوردن ۵۸ درصد آراء برندهٔ اولین دورهٔ مسابقات امریکن آیدل شد. به دنبال آن، کلی تصنیف «لحظه‌ای مانند این» را سرود که متعاقباً این آهنگ در نخستین آلبوم او، "سپاس‌گزار"، قرار گرفت. موزیک ویدئوی این ترانه در تئاتر پنتیجز در هالیوود فیلم‌برداری شد و گوشه‌هایی از اجراهای او در "امریکن آیدل" هم در آن گنجانده شد. زمانی که این ترانه به‌عنوان یک تک‌آهنگ در اکتبر ۲۰۰۲ منتشر شد، در فهرست ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد در رتبهٔ پنجاه و دوم قرار گرفت و پس از اندک زمانی از این رتبه به صدر جدول ارتقاء پیدا کرد. این موفقیت تا حد زیادی به دلیل تکثیر سی‌دی تک‌آهنگ‌ها توسط "امریکن آیدل" در وسعت ۲۳۶ هزار کپی در هفتهٔ اول در ایالات متحده آمریکا، بود. این ترانه همچنین به مدت ۵ هفته در کانادا صدرنشین بود.
اجرای اصلی: «برای خودت بیان کن» از مدونا و «در نهایت» از اتا جیمز