فهرست برندگان و نامزدهای جایزه اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان
آکادمی علوم و هنرهای سینما از سال ۱۹۴۵ به فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبان جایزه اسکار اهدا می‌کند. آکادمی، یک فیلم غیرانگلیسی‌زبان را به صورت فیلمی تعریف می‌کند که در خارج از ایالات متحده آمریکا ساخته شده‌است که زبان غالب آن زبانی غیر از زبان انگلیسی می‌باشد. تنها فیلم‌هایی که در این شروط را دارند می‌توانند برای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان نامزد شوند. در صورتی که این فیلم‌ها در لس آنجلس اکران شده باشند و شرایط خاص هر رشته از جایزه اسکار را نیز برآورده کنند، می‌توانند در رده‌های دیگر جایزه اسکار نیز نامزد شوند.
زمانی که نخستین دوره جوایز اسکار در ۱۶ مه ۱۹۲۹، برای تقدیر از فیلم‌هایی که در سالهای ۱۹۲۷–۱۹۲۸ منتشر شده بودند، برگزار شد هنوز یک دسته‌بندی جداگانه برای فیلم‌های زبان خارجی وجود نداشت. در بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵، آکادمی جایزه اسکار افتخاری را به بهترین فیلم‌های زبان خارجی اهدا می‌کرد. با این حال این جایزه‌ها به‌طور منظم و هرساله اهدا نمی‌شدند (برای مثال جایزه‌ای در سال ۱۹۵۳ داده نشد) و رقابتی نیز در کار نبود زیرا اصلاً نامزدی از پیش برای جایزه اعلام نمی‌شد، بلکه فقط یک فیلم برنده در هر سال انتخاب می‌شد. از بیست و نهمین دوره جوایز اسکار به بعد، جایزهٔ بهترین فیلم خارجی‌زبان برای فیلم‌های غیر انگلیسی‌زبان ایجاد گردید که از آن به بعد این جایزه هر سال اهدا می‌شود.
بر خلاف سایر جایزه‌های اسکار، جایزه بهترین فیلم زبان خارجی به یک فرد خاص داده نمی‌شود. این جایزه توسط کارگردان فیلمِ برنده، دریافت می‌شود، اما به عنوان یک جایزه برای کشور ارسال‌کننده تلقی می‌شود. ، آکادمی قوانین خود را تغییر داد تا نام کارگردان علاوه بر کشور ارسال‌کننده فیلم، بر روی تندیس هک شود. لازم به ذکر است که کارگردان تندیس را نگه می‌دارد.
در طی اهدای این جایزه، اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان تقریباً به فیلم‌های اروپایی داده شده‌است: از میان ۶۸ جایزه اهدا شده از زمان بیستمین دوره جوایز اسکار به فیلم‌هایی که زبان خارجی دارند، ۵۶ مورد به سینمای اروپا
، ۶ مورد به سینمای آسیا
، ۳ مورد به سینمای آفریقا و ۳ مورد به سینمای قاره آمریکا تعلق گرفته‌است. فدریکو فلینی، کارگردان ایتالیایی، ۴ بار توانسته این جایزه را دریافت کند که بیشترین تعداد برای یک کارگردان تاکنون است. اگر جایزه اسکار افتخاری هم در نظر گرفته شود، ویتوریو دسیکا، دیگر کارگردان ایتالیایی نیز ۴ جایزه دارد. فیلم "جنگ و صلح" از سینمای اتحاد جماهیر شوروی طولانی‌ترین فیلمی است که اسکار بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان را برده‌است. این فیلم در بین سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ فیلم‌برداری شد و زمان آن بیش از ۷ ساعت است.
در جدول زیر سال‌های متناظر به هر فیلم به شیوه آکادمی علوم و هنرهای سینما آورده شده‌اند و به‌طور کلی به سال اکران شدن فیلم اشاره دارند؛ مراسم اهدای جایزه همیشه در سال بعدی برگزار می‌شود. فیلم‌های با عنوان پررنگ و با پس زمینه آبی تیره جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرده‌اند؛ مواردی که به رنگ زرد و پررنگ هستند نیز برنده جایزه اسکار معمول شده‌اند. فیلم‌هایی که نه برجسته و نه به صورت پررنگ هستند، تنها نامزد درافت جایزه شده‌اند. هنگامی که جدول به ترتیب زمانی مرتب شود، همیشه در ابتدای فهرست، فیلم برنده و سپس چهار نامزد دیگر فهرست می‌شوند.
ستون "کشور ارسال‌کننده" نشان دهنده کشورهایی است که فیلم را به‌طور رسمی به آکادمی ارائه کرده‌اند و لزوماً نشانگر کشور اصلی تولیدکننده فیلم نیست. عناوین اصلی فیلم نیز در کنار نام کارگردان(ها) و زبان‌های مورد استفاده در فیلم ذکر شده‌است، با اینکه هیچ‌یک از این عناصر به‌طور رسمی در نامزدی ذکر نمی‌شود.
هنگامی که چندین زبان در یک فیلم استفاده شده باشد، زبان غالب در ابتدا آورده شده و زبان‌های دیگر به شکل کوچکتر نوشته و در براکت قرار گرفته‌اند. هنگامی که عنوان اصلی فیلم به زبانی است که از الفبای غیرلاتین استفاده می‌کند، ابتدا به الفبای لاتین نویسه‌گردانی شده و سپس به صورت خط اصلی خود نوشته شده‌است.
فیلم‌های جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی سابق هم به صورت لاتین و هم به الفبای سیریلیک نوشته شده‌اند، زیرا زبان رسمی سابق این کشور (زبان صربی‌کرواتی) از هر دو الفبا استفاده می‌نمود. نام‌های فیلم‌های چینی نیز طبق روش پین‌یین لاتین‌نویسی شده و به کمک کارکترهای مورد استفاده در کشور ارسال‌کننده نوشته شده‌اند؛ بنابراین نویسه‌های چینی سنتی برای فیلم‌های ارسال‌شده از هنگ کنگ و تایوان، و نویسه‌های چینی ساده‌شده برای فیلم‌های ارائه شده توسط چین استفاده شده‌است.
فیلمسازانی که هر یک نفر صاحب چند اسکار شدند: