ریچارد هیلی لور
ریچارد هیلی لور ،(زاده ۲۸ سپتامبر ۱۸۷۵-درگذشت ۶ دسامبر ۱۹۵۸) نقاش، حکاک، مدرس و معلم هنر استرالیایی-آمریکایی بود.
ریچارد هیلی لور در۲۸ سپتامبر ۱۸۷۵ در شهر زاده شد. او پسر آلبیون لور بود. لور در کلاسهای نقاشی تحت آموزش شاگردی بسیار موفق بود و بعد از اتمام کالج، آموزش‌های هنری خود را زیر نظر اشتون در مدرسهٔ هنر ادامه داد. او در سال ۱۸۹۲ عضو امتیاز دار کلوب "ادلت ایسل " بود.
پدر بزرگ مادری او ریچارد هیلی مالک «بودن تانری» در سال ۱۸۸۲ در گذشت و ارثیه به جامانده برای لور کافی بود تا او برای پیشرفت حرفه نقاشی خود در سال ۱۸۹۹ سفری به انگلستان بکند. هیلی لور به بندر ماهیگیری و مستعمره هنری سنت ایوس، کورنوال نقل مکان کرد. شهرت این شهر به عنوان مرکز نفاشی دریایی مدیون نقاش معروف بود که نقاش دریایی برجسته انگلیسی بود. او درسنت ایوس استودیوی مشترکی با داشت و تکنیکهای نقاشی را زیر نظر نقاشان امپرسیونیست السون و فرا گرفت. او همچنین در سواحل دهکده‌های دوارننه، کنکارنو و بریتانی که در مسیر کانال مانش از سمت ایوس واقع هستند نقاشی کرد. در اواخر سال ۱۹۰۴ او به آدلاید بازگشت جاییکه مادرش به علت بیماری سل در حال مرگ بود در طی اقامت دوازده ماهه خود او نمایشگاه‌های متعددی گذاشت و نقاشی‌های زیادی از مناظر دریایی کشید و به آموزش هنر پرداخت. در سال ۱۹۰۶ بعد از بازگشت به اروپا او با «آیدا اسمیت گیل» در کلیسای سنت ایوس پاریش ازدواج کرد. در سال ۱۹۰۸ او مجموعه‌ای از نقاشی‌هایی با عنوان «بیمارستان ون گوگ در هلند» را نقاشی کرد که در آن‌ها تأثر عمیق خود را از نقاشی‌های ونسان ون گوگ بیان کرده بود.
در سال ۱۹۱۱ که نفاشی امپرسیونیست بود او را متقاعد کرد برای پیشرفت در حرفه هنریش به آمریکا برود. در سال ۱۹۱۲ لور به نیویورک رفت و در آنجا مناظری از رود هادسون ،میدان تایمز و پارک مرکزی نیویورک را نقاشی کرد. بعد از کشف سواحل شرقی آمریکا او از مناظر گلوکستر، ماساچوست، ماربلهد، ماساچوست نقاشی‌های متعددی کشید هر دو این نقاشان به شیوه خود انگیخته و زنده‌ای دست یافتند و لور در جمع دوستان لاوسون: رابرت هنری، ویلیام گلاکن ، و جرج بلوز پذیرفته شد. او با این نقاشان به تناوب نمایشگاه می‌گذاشت ولی سرانجام نیویورک را ترک کرد تا به ماساچوست برود. از سال ۱۹۳۱–۱۹۱۹ لور در مدرسه به آموزش هنر پرداخت. او استودیویی در گلاستر بر پا کرد و و اغلب برای نقاشی به تاکستانهای نانتاکت و مارتا سفر می‌کرد. او به هنرجویان خود گفته‌است :"هنر باز̵آفرینی حالات خط، فرم و رنگ است حتی اگر من در حیاط پشتی خانه محصور باشم باز هم آنقدر تصاویر در ذهنم خواهم داشت تا وقت کشیدن آنرا نداشته باشم. هنر سپری کردن یک زمان خوب است ". لور در سال ۱۹۲۲ به عنوان داور هنری نمایشگاه هنری کارنگی به سن پترزبورگ رفت.
در سال ۱۹۲۴ او سفارشی برای نقاشی از یواس‌اس میفلاور (پی‌وای-۱) که برای به نمایش گذاشتن در کابینه کاخ سفید رئیس‌جمهور وقت کالوین کولیج در نظر گرفته شده بود دریافت کرد. در سال ۱۹۳۰ لور به نیوجرسی نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۳۸ آنجا ماند. زمانی که او در نیویورک زندگی می‌کرد به کشیدن مناظر طبیعت و دریا در نیوجرسی، ورمونت، نیو اینگلند، نیویورک پرداخت. او در طی زندگیش سفرهای زیادی کردو نقاشی‌های بیشماری کشید. از جمله می‌توان به سفر به نوا، Grand Manan، جزیره گراند مانان در کانادا، باهاما و فلوریدا اشاره کرد در حالیکه او گهگاهی هم به اروپا بازمی‌گشت.
او در اواخر زندگی دچار آرتروز دست راست شد که مانع سفرهای بیشتر او گردید و او را واداشت تا به نقاشی از طبیعت بیجان بپردازد. همچنانکه آرتریت او شدت یافت او آموخت که با دست چپش نقاشی کند. بعد از مرگ همسرش آیدا در سال ۱۹۴۹ او خانه‌نشین شد جاییکه از سال ۱۹۵۳ تا زمان مرگش به نقاشی کردن پرداخت.
هیلی لور در ۶ دسامبر ۱۹۵۸ در خانه خود در مانت ورنون نیویورک در گذشت. اخبار مرگش برخی را متعجب کرد. او با وجود کسب شهرت و محبوبیت دو دهه‌ای بود که خود را از دید عموم مخفی کرده بود ولی او حتی در این سال‌ها به حدی نقاشی کرده بود که فروشندگان و دلالان هنریش از انبوه نقاشی‌های به فروش نرفته و دیده نشده او در انبار خانه‌اش مبهوت ماندند. بعد ار مرگش او به عنوان یکی از نقاشان پیشرو امپرسیونیستی آمریکا شناخته شد.