بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲
المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که به‌طور رسمی با نام «بازی‌های المپیاد سی‌ام» شناخته می‌شود از ۲۷ ژوئیه تا ۱۲ اوت ۲۰۱۲ (۶ تا ۲۲ مرداد ۱۳۹۱) در شهر لندن در کشور انگلستان برگزار شد. بیش از ۱۰۰۰۰ ورزشکار از ۲۰۴ کشور عضو کمیته المپیک در این رقابت‌ها شرکت کردند.
کاندیداها:
انتخاب: لندن{برای سومین بار}
محل رای گیری: سنگاپور
شهر لندن قبلاً در سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۴۸ میزبان بازی‌های المپیک بوده‌است و بدین ترتیب اولین شهری است که برای سومین بار در تاریخ نوین بازی‌های المپیک، میزبان بازی‌ها می‌شود.
شهر لندن در ۱۱۷امین اجلاس کمیته بین‌المللی المپیک در تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۰۵ که در کشور سنگاپور برگزار شد پس از رقابت با شهرهای مادرید، مسکو، نیویورک و پاریس پس از چهار دور رأی‌گیری به عنوان میزبان این دوره از بازی‌های المپیک انتخاب شد.
المپیک لندن در ۲۶ رشته ورزشی برگزار شد که با توجه به حذف بیسبال و سافت‌بال دو رشته کمتر از المپیک ۲۰۰۸ پکن بود. بریتانیا بیشترین مدال را پس از المپیک ۱۹۰۸ لندن در این دوره کسب کرد و در رتبه سوم جدول مدال‌ها پس از آمریکا و چین قرار گرفت. مایکل فلپس شناگر آمریکایی پرمدال‌ترین ورزشکار تاریخ المپیک شد و یوسین بولت جامائیکایی هم نخستین شخصی شد که در دو دوره پیاپی المپیک در هر سه ماده دو سرعت (۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴ در ۱۰۰ متر) صاحب مدال طلا شد.
عربستان، قطر و برونئی برای نخستین بار ورزش‌کاران زن خود را به این دوره از مسابقات اعزام کردند تا تمام اعضای کمیته بین‌المللی المپیک حداقل در یک دوره المپیک ورزشکار زن هم به مسابقات اعزام کرده باشند. بوکس زنان هم برای نخستین بار در ۳ وزن وارد برنامه مسابقات شد تا ورزشکاران زن برای اوّلین بار امکان شرکت در تمام رشته‌های ورزشی را داشته باشند. حدود ۴۵ درصد از ۱۰۵۰۰ ورزشکار این دوره زن بودند و ورزشکاران زن آمریکا و روسیه برای نخستین بار مدال‌های بیشتری نسبت به مردان به دست آوردند. دیوید و هیلی چپمن نخستین پدر و دختری بودند که در کنار یکدیگر در مسابقات المپیک شرکت کردند و هر دو نیز در رشته تیراندازی با تپانچه از فاصله ۲۵ متر مسابقه دادند. هیروشی هوکتسو سوارکار ژاپنی رشتهٔ درساژ سالمندترین ورزشکار مسابقات بود. او نخستین المپیک خود را ۴۸ سال پیش در توکیو تجربه کرده بود.
ایران نیز با ۷ مدال طلا و مجموع ۱۳ مدال؛ توانست رتبه ۱۲ جهان را بدست آورد که این نتیجه بهترین نتیجه کل تاریخ المپیک برای این کشور است. اما نه در رقابت با حریفان در زمان و مکان خودش که باعث شور و هیجان مردم ایران و شگفتی جهانیان شود چرا  که ایران با ۴ طلا ۵ نقره و دو برنز با رتبه هفدهمی به کار خود پایان داده بود اما کمیته ضد دوپینگ به مدت هفت سال دوپینگ بسیاری از مدال آوران را آشکار کرد. نشان آنان پس گرفته به ورزشکارانی که مقامهای پایینتر داشتند داده شد.ایران در جدول مدالها به آرامی پیش میرفت تا اینکه در سال 2019 آخرین تستهای مثبت دوپینگ مدال آوران باز هم به نفع ورزشکاران ایران رقم خورد. سرانجام با اعلام نتایج قطعی کمیته بین‌المللی المپیک،، ایران بعد از گذشت هفت سال با اضافه شدن و تبدیل سه ٣طلا و ١نقره در جدول مدالها، با کسب ٧ مدال طلا ۵ نقره و یک برنز و با مجموع ١٣ مدال به مقام دوازدهمی المپیک رسید. این اتفاق هر چند دیر و به دور از شور و هیجان رقم خورد اما چنین مقامی ارزش هفت سال انتظار را داشت.
مراسم افتتاحیه، روز جمعه ۶ مرداد، ساعت ۱۹:۳۰ به وقت محلی و ساعت ۰۰:۳۰ به وقت ایران در استادیوم المپیک برگزار شد. دنی بویل کارگردان برنده اسکار، مدیر هنری افتتاحیه المپیک لندن را بر عهده داشت، در فوریه ۲۰۱۲ میلادی الیزابت دوم و شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرا برای افتتاح مراسم دعوت و برگزیده شدند.
در تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۱ میلادی، کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران با تهدید به کناره‌گیری از بازی‌های المپیک لندن، رسماً به لوگوی بازی‌های المپیک تابستانی لندن اعتراض کرده و خواستار حذف آن شد. محمد علی‌آبادی رئیس کمیته ملی المپیک ایران مدعی‌ست که مدارکی در اختیار دارد که نشان می‌دهد که طراحان این لوگو، وابستگان به «سازمان‌های صهیونیستی و فراماسونری» هستند. وی هم‌چنین مدعی شد که لوگوی کنونی که نشان‌گر عدد ۲۰۱۲ است، با استفاده از عبارت zion (صهیون) طرّاحی شده‌است.
برنامه رسمی اعلام شده بازی‌ها در تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۱۱