hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
دهستان بوچیر
این دهستان در هفت کیلومتری غربی روستای حمیران، و در شش کیلومتری شرقی روستای هشنیز واقع شده‌است؛ و در پشت کوه سنجول قرار دارد. این دهستان در سابق تحت نفوذ حکم (بنی حماد) بوده ویکی از مراکز مهم حکومتی ایشان بوده‌است.
بوچیر روستائی است بسیار قدیمی وتاریخی، پیشینهٔ این روستا به پیش از اسلام می‌رسد و این ده در آنزمان زرتشتی‌نشین یا (گبر)‌نشین بوده‌است. نام بوچیر از کلمه بن چین گرفته شده در زمان حمله مسلمانان به این منطقه تمام گبریان این منطقه کشته شدند و از این رو این نام انتخاب شد «بوچیر» در دوران گذشته مقر فرمانروایان «قبیله آلحمادی» بوده‌است. بنی حماد (الحمادیون) یا (الحمیدیون) در اصل از ساکنان نجد از بطن هستند. شاخه‌ای از این قبیله در سال ۹۹۰ هجری قمری از نجد به منطقهٔ «العدید» در جنوب شرقی قطر منتقل شدند و در آنجا مستقر شدند. بعد از سپری نمودن ۲۰ سال در منطقه مذکوره، در سال ۱۰۱۰ هجری قمری و در اثر کمبود آب به بر فارس در منطقهٔ شیبکوه منتقل شدند و در مکانی بنام (الأبدیت) ساکن شدند. بعد از مدتی به روستای «بوچیر» نقل مکان نمودند، قلعه بزرگی بنا نمودند ومقر حکم خود قرار دادند، آثار این دژ بزرگ هنوز پابرجا وباقی مانده‌است. «الحمادیون» یا «بنی حماد» تا سال ۱۲۹۸ هجری قمری بر این مناطق حکمران بودند.
جمعیت دهستان بوچیر طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۴۰۶ نفر (۲۰۰خانوار) بوده‌است. که بزبان فارسی به گویش محلی تکلم می‌نمایند. در دوران گذشته جمعیش بیشتر از ۳۸۰۰ نفر بوده‌است که بیشتر آنان از نژاد عرب بودند، در اوائل حکم رضا شاه و بر سر موضوع (کشف حجاب) تعداد زیادی از سکان بوچیر به کشور بحرین کوچیدند و در آنجا ساکن شدند، تا امروز این افراد به (قبیلهٔ آلبوچیری) در بحرین مشهور هستند. بوچیر دارای مقاطع تحصیلی از دبستان تا دبیرستان، بانک‌های کشاورزی، ملی، صادرات، برق، آب‌انبار (برکه) و سالن ورزشی است.
بوچیر دارای آثار تاریخی فراوانی است که یکی از آنهاآثار ارگی بزرگ است در جنوب دهستان، این ارگ از دوران حکمرانان بنی حماد باقی مانده‌است که به این منطقه حاکم بوده‌اند. این قلعه در ۶۰۰ متری جنوب دهستان قرار داشته‌است. آسیاب گبری متعلق به قبل از اسلام قلعه دختر و قلعه گبری در غرب چله بوچیر
آب زیر زمینی اش شیرین است و محصولات زراعتی فراوانی مانند: گوجه فرنگی، جو و گندم، وعدس و لوبیا، و نخود، و غله کشت می‌شود، همچنین در حدود ۶۰۰ اصله نخل خرما دارد که از ثمر آن مرغوب‌ترین انواع خرما در منطقه بدست می‌آید، همچنین منابع تأمین آب کشاوزی به دلیل پائین بودن حجم نزولات جوی و فصلی بودن جریانات سطحی عمدتاً بر استحصال از منابع زیرزمینی استوار است بطوریکه آب مورد نیاز اراضی زراعی در حال حاضر از طریق ۲۲ چاه نیمه عمیق که در نقاط مختلف حفر گردیده تأمین می‌گردد.
با این حال در سال‌های اخیر به دلیل کاهش میزان بارندگی افزایش بهره‌برداری سطح آب‌های زیر زمینی تا حدودی کاهش و کیفیت آن تغییر یافته‌است.
روغن آفتابگردان
روغن آفتابگردان روغنی است که از دانه‌های روغنی گل آفتابگردان استخراج می‌کنند. از این روغن برای مصارف خوراکی استفاده می‌شود.
این روغن، یکی از روغن‌های رایجی است که برای سرخ کردن و پخت‌وپز مواد غذایی، کاربرد گسترده‌ای دارد. پس از آن که از دانهٔ آفتابگردان روغن گرفتند، کنجاله آن را برای خوراک دام مورد استفاده قرار می‌دهند.
امروزه دانه گل‌های آفتابگردان را تغییرات ژنتیکی داده‌اند و با استفاده از اصلاح نباتات، بذرهای مرغوب‌تر و در نتیجه، گل‌های بهتری تولید کرده‌اند که هم بارآوری بهتر داشته و هم در برابر بیماری‌ها و آفت‌های گیاهی مقاوم‌تر باشند.
روغن آفتابگردان حاوی اسیدهای چرب اشباع شده (۵ تا ۱۶ درصد) بوده و باقی اشباع نشده می‌باشد.
روغن بادام
روغن بادام را از انواع دانهٔ بادام تهیه می‌کنند. این روغن همان اولئات گلیسریل است که بوی ملایمی داشته و مزه آجیل می‌دهد. این روغن در الکل نامحلول است، اما در کلروفرم یا اتر کاملاً حل می‌شود. این روغن، جانشین خوبی برای روغن زیتون می‌باشد. از روغن بادام در تهیهٔ مارزیپان، نوقا، ماکارونی و همچنین انواع دسر استفاده می‌کنند. بادام، ۳۵ درصد ویتامین E دارد و میزان چربی‌های اشباع نشدهٔ آن بسیار بالاست. این نوع چربی قادر است میزان کلسترول LDL را کاهش دهد.
برای درمان ریزش مو و مو خوره از روغن بادام تلخ استفاده می‌شود. از آن جا که بادام تلخ دارای اسید سیانیدریک است باید در مصرف آن احتیاط کرد. روغن بادام تلخ سرفه را بهبود بخشیده و ضدسرماخوردگی است اما در مصرف آن باید دقت کرد. بادام میوه‌ای است که به دو شکل تلخ و شیرین یافت می‌شود. روغن بادام تلخ برای تنگی نفس، سرفه و ورم ریه مفید است. بادام تلخ، سنگ کلیه و قولنج را برطرف می‌کند. ریختن یک قطره روغن بادام تلخ در گوش برای رفع زنگ زدن گوش مؤثر است. روغن بادام خاصیت مسهلی دارد. روغن بادام، خشکی و چین و چروک پوست را برطرف می‌کند.
عصارهٔ مغز بادام، کاربرد بسیاری در محصولات آرایشی و زیبایی دارد. به خصوص آن که این روغن نقش بسیار مؤثری در تغذیه و آبرسانی پوست ایفا می‌کند. روغن بادام شیرین به دلیل بوی مطبوعی که دارد به عنوان خوشبوکننده محصولات آرایشی و خوشبوکننده‌های هوا استفاده می‌شود. متخصصان توصیه می‌کنند مادر برای برقراری ارتباط اولیه با نوزاد به بدن او روغن بادام شیرین مالیده و بدنش را به آرامی ماساژ دهد این ماده در آرامش بخشیدن به کودک اهمیت دارد. اما با همهٔ این تفاسیر برخی از متخصصان استفاده از روغن بادام را برای نوزادان توصیه نمی‌کنند. روغن بادام منبع مهم و شناخته شده‌ای در به وجود آمدن آلرژی‌ها به خصوص در زنان باردار و مادران شیرده است. بسیاری از زنان باردار بر این باورند که با مصرف روغن بادام شیرین می‌توانند چروک‌ها و ترکیدگی‌های ناشی از بارداری را از بین ببرند. اما گذشته از خاصیت نرم‌کنندگی و تقویت بخشی و آبرسانی که این ماده به بدن دارد باید گفت خطوط بعد از زایمان بر بدن ناشی از یک کشیدگی سریع و خشن پوست است که بر قابلیت الاستیک فیبرهای کلاژن پوست اثر می‌گذارد. روغن بادام به ظاهر پوست را نرم می‌کند اما نمی‌تواند روی فیبرهای کلاژن که در ساختار عمیق پوست قرار دارد اثر بگذارد. هر چند این ماده را می‌توان برای جلوگیری از ترکیدگی و خطوط پوستی ران‌ها استفاده کرد، اما استفاده از آن برای زنان باردار و پوست حساس کودکان سفارش نمی‌شود چرا که این ماده اثر مستقیمی بر پوست نوزاد داشته و آلرژی را در او بالا می‌برد.
دانشنامه رشد.
روغن پنبه‌دانه
روغن پنبه دانه، نوعی روغن نباتی است که از دانه‌های گیاه پنبه استخراج می‌شود. این روغن را پس از جدا نمودن پنبه دانه از لیف، به دست می‌آورند. این روغن را حتماً باید برای مصارف خوراکی تصفیه کنند تا گوسیپول، نوعی سم طبیعی که در دانه‌های پنبه وجود دارد و آن‌ها را از آفت ناشی از حشرات حفظ می‌کند، را از روغن جدا نمایند. روغن پنبه دانه اصلاً کلسترول نداشته و میزان اسید چرب ترانس آن هم بسیار پایین می‌باشد. معمولاً در تهیهٔ چیپس سیب زمینی و دیگر انواع اسنک از این روغن استفاده می‌کنند.  روغن پنبه دانه از گروه روغن‌های نیمه خشک شونده با شاخص یدی 100 تا 140 است متن صفحه.[1] به دلیل استعمال روغن‌های گیاهی در صنایع مختلف میزان خشک شوندگی آن‌ها مهم است این درجه از روی شاخص یدی تعیین می‌شود. که عبارت است از مقدار ید لازم برای اشباع کردن اتصال باندهای مضاعف 100 گرم روغن است. هرچه ضریب یدی بالاتر باشد یعنی روغن از اسیدهای چرب غیر اشباع زیاد تری دارد، بنابراین امکان اکسیده شدن زیاد تری دارد و در نتیجه خاصیت خشک شوندگی بیشتری خواهد داشت.[2]
همچون روغن دانه سویا، روغن پنبه دانه را هم اغلب به‌طور جزئی یا کلی هیدروژنه می‌کنند. مشکلی که در زمینه هیدروژنه نمودن چربی ترانس وجود دارد این است که این گونه روغن‌ها بسیار برای سلامتی مضرند. روغن پنبه دانه اولین روغنی بود که آن را هیدروژنه نمودند و البته در آن زمان برای مصارف خوراکی به کار نمی‌رفت، بلکه در تولید شمع از این روغن استفاده می‌کردند.  ثابت شده‌است که مصرف pix سبب افزایش در نسبت اسیدهای چرب غیر اشباع (اولئیک و لینولئیک ) به اسیدهای چرب اشباع مانند مرستئیک، پالمئیک و اسید استئاریک در روغن پنبه دانه می‌شود.[2]  pix یک تنظیم‌کننده رشد ( کندکننده رشد ) است که برای جلوگیری از رشد رویشی پنبه در زمان گلدهی مصرف می‌شود[3]
دانشنامه رشد. [1- آلیاری، هوشنگ; فریبرز شکاری و فرید شکاری ;دانه‌های روغنی زراعت و فیزیولوژی; انتشارات عمیدی; 1379.]
[2- ملازاده،مرتضی:مرجع جامع گیاهان زراعی;جلد دوم(گیاهان صنعتی) .انتشارات آموزش و ترویج کشاورزی]
[3-خواجه پور، محمدرضا ; گیاهان صنعتی، چاپ دوم; انتشارات جهاد دانشگاهی صنعتی اصفهان; 1385]
دینو بوتزاتی
دینو بوتزاتی (زاده ۱۶ اکتبر ۱۹۰۶ - درگذشته ۲۸ ژانویه ۱۹۷۲) نویسنده اهل ایتالیا بود.
معروفترین کتاب او رمان بیابان تاتارها (Il deserto dei Tartari) است که شهرت جهانی یافته است. از این کتاب فیلمی هم ساخته شده که فیلمبرداری آن در ارگ تاریخی بم در ایران صورت گرفته است.
دینو بوتزاتی نویسنده نامدار ایتالیایی در سال ۱۹۰۶ در شهر بلونو از شهرهای استان ونیز ایتالیا به دنیا آمد. اولین رمان بوتزاتی- «بارنابوی کوهستان‌ها» - نام این نویسنده را بر سر زبان‌ها انداخت.
در سال ۱۹۵۸ کتاب «شصت داستان» بوتزاتی جایزه معتبر استرگا را برای نویسنده به ارمغان می‌آورد و در سال ۱۹۶۰ رمان «تصویر بزرگ» به چاپ می‌رسد (که اولین رمان علمی- تخیلی در تاریخ ادبیات ایتالیا به حساب می‌آید).
داستان کولومبره در زمره بهترین داستان‌های کوتاه بوتزاتی است. تعداد زیادی از داستان‌های او توسط کارگردانان معاصر ایتالیا به صورت فیلم درآمده که برای نمونه می‌توان از فیلم‌های بارنابوی کوهستان به کارگردانی ماریوبرنتا، یک مورد بالینی (اوگوتونیاتزی) و صحرای تاتارها به کارگردانی والریو زورلینی نام برد. بسیاری از صحنه‌های فیلم صحرای تاتارها در ارگ بم فیلمبرداری شده بود.
پیشینه ترجمه‌های این نویسنده در زبان فارسی به دهه پنجاه بازمی‌گردد که دو کتاب «تصویر بزرگ» ترجمه بهمن فرزانه و «بیابان تارتارها» ترجمه سروش حبیبی به چاپ رسید. در سال‌های اخیر نیز آثار این نویسنده به همت مترجمانی چون رضا قیصریه (سامر ۱۳۷۹)، مهشید بهروزی (صحرای تاتارها ۱۳۶۵)، محسن ابراهیم (برندهٔ جایزهٔ بنیاد بوتزاتی برای ترجمهٔ بیست داستان- شصت داستان- کولومبره و پنجاه داستان دیگر- صحرای تاتارها) به چاپ رسیده است.
دینو بوتزاتی در سال ۱۹۷۲ در سن ۶۶ سالگی به علت ابتلا به سرطان لوزالمعده درگذشت.و دیگر داستان‌ها.
مایتریا
مایتریا، میتریه بر پایه آموزه آخرالزمان دین بودا، میتریای بوداسف (Maitreya Bodhisattva) بودای آینده خواهد بود. در آئین بودا اندیشه منجی و مصلح با مفهوم میتریا یا میتریه (maitreya) مطرح می‌شود. این واژه در زبان سانسکریت به معنای مهربان است.
به باور گروهی از بودائیان، میتریا آن بیدارگر (بوداسف) ی است که در آینده بر روی زمین پدیدار می‌شود، به بیداری و روشنی کامل می‌رسد و دارمای ناب را آموزش می‌دهد. میتریا جانشین بودای تاریخی (سیدارتا گوتما) خواهد شد و به «فرمانروایی جهان» خواهد رسید.
در الهیات بودایی او همان بودای پنجم و آخرین بودا از بودائیان زمین است که هنوز نیامده است اما روزی سرانجام برای اصلاح جهان و زمین خواهد آمد. برخی وجود این بیدارگر در دین بودا را تأثیرپذیرفته از میترائیسم و وجود یک موعود آخر زمان در آن دین می‌دانند.
در آیین بودا، اندیشه منجی موعود با مفهوم میتْرِیه (واژه‌ای سنسکریت به معنای «مهربان») تبیین می‌گردد. در الهیات بودایی، او را بودای پنجم و آخرین بودا از بودایان زمینی می‌دانند که هنوز نیامده است، امّا خواهد آمد تا همه انسان‌ها را نجات دهد. در نمادنگاری بودایی، او را به هیأت مردی نشسته که آماده برخاستن است، نمایش می‌دهند تا نمادی باشد از آمادگی وی برای قیام. روایات بودایی درباره شخصیت و چگونگی ظهور آخرین بودا یا منجی موعود یعنی کسی که خواهد آمد تا همگان را مژده رهایی داده و آنان را از چرخه آهنین رجعت‌های مداوم به عالم نجات دهد، همداستان نیستند. در سنّت مهایانه که یکی از دو سنّت یا مذهب اصلی بودایی است، توجه بیشتری به شخصیت «میتریه» شده است. در روایات مهایان‌های، شاکیه مونی که همان گُتمه بودای مشهور است چهارمین بودا و میتریه که پس از او خواهد آمد، به عنوان بودای پنجم معرفی شده است. در حالی که در برخی روایات بودایی، گُتمه بودای هفتم است و بوداسف (Bodhesattava) در آینده و به عنوان آخرین بودا ظهور خواهد کرد. درباره زندگی و سرنوشت مقدّر میتریه نیز به عنوان آخرین بودا اختلاف وجود دارد. در کانون پالی (منبع اصلی اطلاعات از آیین بودای اولیه) اهمیت چندانی به وی نداده‌اند؛ تنها در یک سوره (سوره چکه وتّی سیهه ناده) از این مجموعه، نام او را برده‌اند. امّا از آثار غیر کانونی (غیر مقدس) دو اثر به این آموزه اختصاص یافته است.Wikipedia contributors, "Maitreya," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (نسخه 8 ژوئیه 2006).
دهستان مغویه
مغویه یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. شغل مردم این دهستان ماهی‌گیری، قایق سازی و دامداری است.
این دهستان آب و هوایی گرم و مرطوب و گرمسیری دارد. وجود کوه، پوشش گیاهی نسبتاً مناسب و جانورانی از قبیل آهو، میش، قوچ و کبک از عناصر زیست‌محیطی و جاذبه‌های طبیعی آن هستند. دهستان مغویه در ساحل خلیج فارس واقع است، و ازسمت مشرق کوه بزرگ که (کوه الیارد) نام دارد واقع شده‌است، و در فاصله 43 کیلو متری بندرلنگه به سمت غرب قرار دارد.
جمعیت دهستان مغویه طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال 1395، برابر با 16803 نفر بوده‌است که برخی از آن‌ها از نژاد عرب و برخی از نژاد پارسی اچمی هستند و به زبان عربی و فارسی محلی تکلم می‌کنند.
مغویه در گذشته مقر حکم قبیلهٔ مرزوقی بوده‌است. مرزوقیان یا «المرازیق» از عرب‌های بیابان شبه‌جزیره عربستان و منطقه نجد هستند. نسب ایشان از مطر بن راشد بن سليمان بن مساوی بن نشوان بن حدجه بن مرزوق بن علي"عجيم" بن هشام بن الغز بن مذكر"مذكو" بن يام ابن دافع بن مالك بن جشم بن حاشد بن جشم بن جنوان بن نوف بن هَمدان بن مالك بن زيد بن أوثلة بن ربيعة بن الخيار بن مالك بن زيد بن كهلان بن سبا بن يشجب بن يعرب بن قحطان می‌باشد. مرزوقیان در سده دهم هجری قمری از بادیه نجد در عربستان به شیبکوه در جنوب ایران مهاجرت کرده‌اند، و پس از مدتی استقرار در منطقه جلفار در سال ۱۱۶۹ هجری قمری وارد منطقه «شیبکوه» می‌شوند، در ابتداء امر در روستای دیوان غربی یا گافرغان نشیمن می‌گزینند و پس از مدتی از گافرغان به مغویه نقل مکان می‌کنند، در این انتقال سرپرست قبیله مرزوقی، بزرگ ایشان شیخ راشد بن مطر مرزوقی بودند. واز آن به بعد روستای «مغویه» را مقر حکم خود قرار می‌دهند. حکام اماره مرزوقیان راشد بن مطر مرزوقي (1169 _ 1192) هجری قمری. سليمان فرزند راشد فرزند مطر مرزوقي (1192_ 1213) هجری قمری. محمد فرزند سليمان فرزند راشد بن مطر مرزوقي (1213_ 1240) هجری قمری. حسين فرزند محمد فرزند سليمان فرزند محمد مرزوقي (1240 _ 1245) هجری قمری. سليمان فرزند محمد فرزند سليمان فرزند محمد مرزوقي (1245 _ 1280) هجری قمری.. راشد فرزند حسين فرزند محمد فرزند سلمان مرزوقي (1280 _ 1303) هجری قمری.. احمد فرزند راشد فرزند حسين مرزوقي (1303 _ 1348) هجری قمری.. سلطان فرزند احمد فرزند راشد مرزوقي (1348 _ 1370) هجری قمری. احمد فرزند علي فرزند احمد فرزند راشد مرزوقي (1370 _ 1385) هجری قمری..
یکی از کاخ‌های زیبای (حکام مرازیق) در این دهستان باقی‌ مانده‌است. این کاخ شیخ سلطان بن احمد مرزوقی ساخته بودند، شیخ سلطان المرزوقی یکی از شیوخ برجسته منطقه بوده که از او به نیکی یاد می‌شود. وی از سال ۱۳۲۸ تا سال ۱۳۷۰ هجری قمری حاکم منطقه مغویه و توابع بوده‌است، و در روز دوشنبه ۱۷ جمادی‌الاولی سال ۱۳۷۰ هجری قمری در مغویه درگذشت.
شغل مردم مغویه در زمان آبادانی به ویژه در زمان حکم شیخ سلطان مرزوقی: بازرگانی، سفر، صید مروارید، صید ماهی و صادرات آن، و کشاورزی و کاشت جو و گندم، خرما و صادرات آن به آن سوی خلیج فارس و آفریقا بوده‌است. دارای ۱۰۰۰۰ اصله نخل دیم و زمین زراعتی وسیعی است.
در دهستان مغویه قلعه بزرگی وجود دارد که به (قلعه شیخ سلطان) مشهور است، این قلعه با گذشت زمان هنوز به حالت سالم باقی‌مانده‌است؛ و یکی از آثار باستانی دهستان مغویه و شهرستان بندر لنگه به‌شمار می‌آید.
شهرستان میاندوآب
شهرستان میاندوآب یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان غربی در شمال غرب ایران است. مرکز این شهرستان، شهر میاندوآب است. این شهر در سال ۱۳۳۷ خورشیدی به شهرستان تبدیل شد.
در تیرماه ۱۴۰۰، بخش‌های باروق و مرحمت آباد از این شهرستان جدا و به شهرستان‌های مستقل تبدیل شدند.
شهرستان میاندوآب از شمال با شهرستان ملکان استان آذربایجان شرقی، از شمال غربی با شهرستان چهاربرج، از شرق با شهرستان باروق، از غرب با شهرستان مهاباد و شهرستان نقده، از جنوب شرقی با شهرستان بوکان و از جنوب غربی با شهرستان مهاباد همسایه است.
شهرستان میاندوآب دارای ۲ بخش، ۷ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان میاندوآب برابر با ۲۲۵٬۳۴۵ نفر بوده‌است.
لنگر (ابهام‌زدایی)
لَنگَر ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گشتاسپ (ابهام‌زدایی)
گُشتاسْپ (به ایرانی باستان ویشتاسپَ به معنی دارندهٔ اسب آماده) نام چند شخصیت معروف تاریخی در ایران باستان است:
دیگر کاربردها:
سیاوش
سیاوُش یا سیاووش یا سیاوَخْش از شخصیت‌های افسانه‌ای ایرانی از جمله در "شاهنامه"ٔ فردوسی، مردی جوان و خوش‌چهره و فرزندِ پهلوان و برومندِ کاووس است.
سیاوَرْشَنْ، به‌معنیِ «صاحبِ اسبِ نرِ سیاه»، در اوستا در یشت ۱۳.۱۳۲ به‌عنوان کَوی و سومین نامِ دربردارندهٔ اَشَوَن‌مرد ذکر شده است. تنها جزئیاتی که در اوستا آورده شده، این است که پسرش هَوسْرَوَ به‌خاطر قتل پدرش از فْرنگْرَسیَن انتقام گرفت. در آفَرینِ زرتشت، سیاوَرْشَنْ نمونهٔ یک مردِ زیباست. براساس متون پهلوی، او قلعهٔ کَنگ را ساخته است. طرح کلی داستانِ سیاوش و سودابه در بُنْدَهِشْن است: سیاوخش برای جنگ با افراسیاب به ترکستان رفت، اما به‌دلیل رفتار گناهکارانهٔ سودابه، به ایران بازنگشت. وی با یکی از دختران افراسیاب ازدواج کرد که کَیْ‌هُسْرُوی را از او داشت و در توران کشته شد. به‌گفتهٔ برآمدن شاه وَهْرامِ وَرْجاوَنْد در متون پهلوی، این رستم بود که انتقام سیاوخش را گرفت. این داستان توسط ثعالبی و فردوسی شرح داده شده‌است. همچنین مشاور افراسیاب پیران کسی است که سیاوش را به خُتَن می‌آورد و در آنجا سیاوش‌گرد می‌سازد. این روایت از ویژگی‌های بی‌شماری نیز برخوردار است که در داستان پسر اَشوکه، کوناله و پیدایش ختن نیز وجود دارد.
گیو
گیو یکی از سرشناس‌ترین پهلوانان ایرانی در حماسه ملی ایران در دوران‌های پادشاهی کیکاوس و کیخسرو است. بر پایهٔ شاهنامه او پسر گودرز و پدر بیژن است. تبار گیو با میانجی پدربزرگش کشواد، به کاوه آهنگر می‌رسد. گیو احتمالاً چهره‌ای تاریخی در دوران اشکانیان بوده‌است که برخلاف داستان‌های سنتی، پدر گودرز دوم اشکانی بوده‌است که در نیمه‌های سده نخست میلادی به همراه وردان اشکانی بر تخت شاهی اشکانیان نشسته بوده‌است.
طبری نام او را به گونهٔ بی نوشته است و حسن بن محمد قُمی که او را بنیان‌گذار یکی از روستاهای قُم برشمرده، نام او را بیب نوشته است. بر پایهٔ گفتهٔ نلدکه، بیب و بی گونه‌هایی از صورت کهن‌تر نام او هستند که نخست «ویو» بوده‌است و حمزه اصفهانی و نویسندهٔ گمنام مجمل‌التواریخ این صورت را در نوشته‌هایشان ضبط کرده‌اند. برجسته‌ترین کار گیو جستجوی هفت‌سالهٔ او در ترکستان برای یافتن کیخسرو و بازگردادن او به ایران است. به پاس این یاری گیو، زره ویژهٔ سیاوش به او پیشکش شد. دیگر کارهای برجسته گیو خون‌خواهی کشته‌شدن برادرش بهرام است که به دست داماد افراسیاب که تژاو نام داشت، کشته شد. در نبرد دوازده رخ نیز او کار برجستهٔ دیگری انجام داد و گُروی زره که کشندهٔ سیاوش بود را در نبردی تن‌به‌تن شکست داده و کشت.
گیو همچنین داماد رستم (از طریق وصلت با بانو گشسپ) بود. در شاهنامه او تنها دارای یک فرزند به نام بیژن است. بروز احساسات پدرانه از گیو در جای جای شاهنامه صحنه‌های دل‌انگیزی می‌آفریند که خطوط شخصیت او را پررنگ می‌کند.
سرانجام کار گیو در شاهنامهٔ فردوسی این است که او همراه چهار پهلوان دیگر همراه کیخسرو می‌شوند تا او را در سفر خود به سوی پروردگار همراهی کنند. علی‌رغم گوشزدهای کیخسرو که فقط کسانی که از فرّ ایزدی برخوردار باشند می‌توانند این راه را طی کنند وگرنه نابود یا ناپدید خواهند شد، پنج پهلوان (از جمله گیو) تصمیم گرفتند که با کیخسرو همراه شوند. سرانجام پس از برگذشتن کیخسرو بسوی عالم بالا، هر پنج پهلوان گرفتار برف و بوران شده و همانجا ناپدید شدند.
داستان بالا از مرگ گیو با آنچه که در بندهشن آمده اختلاف دارد. در بندهشن او را از جاویدانان برشمرده‌اند که در پایان سوشیانت را همراهی می‌کند. در بندهشن از او به گونهٔ Beirazd i kūxšišn kardār (بِیرزد کشتی‌گیر) یاد شده‌است. فردینان یوستی beirazd را یکسان با بَراز عربی می‌داند که ممکن است همان وَراز باشد که در کتاب مجمل‌التواریخ به گستهم داده شده‌است.
هرچند که از گیو به عنوان سپهسالار ایران در دوران پادشاهی کیخسرو و کیکاوس نام برده شده است، چهره او در داستان تا اندازه‌ای زیر پرتو چهره‌های گودرز و بیژن پنهان است. به این دلیل، دادن یک نمای فراگیر از شخصیت او دشوار است. تنها در گفتگوی او با بیژن در داستان یازده رخ و بروز احساسات پدرانه در این گفتگو است که می‌توان نمایی از شخصیت او برداشت کرد.
در شرفنامه‌ی بدلیسی و سفرنامه‌ی راولینسون آمده است که، کُردهای کلهر را از نسل گودرز هستند.
فهرست قبایل غز
جهت مشاهده فرزندان و نوه‌های اوغوزخان، و همچنین نحوه ارتباط آنها به قسمت شجرنامه اوغوزخان مراجعه کنید.
فهرستی از قبیله‌های قوم تاریخی اغوز یا غُز. اغوزها از مردمان ترک‌تبار بودند که در آسیای میانه زندگی می‌کردند.
جامع‌التواریخ رشیدی، ذکر شده در: بیگدلی، غلامحسین، "تاریخ بیگدلی"، تهران.
جامع‌التواریخ رشیدی، ذکر شده در: بیگدلی، محمدرضا، "ایل‌سون‌ها (شاهسون)های ایران"، تهران ۱۳۷۴، ص ۱۶۶.
دیوان لغات الترک، محمودبن حسین بن محمد کاشغری، ترجمه دکتر سیدمحمد دبیرسیاقی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران ۱۳۷۵
سلطان سهاک
سلطان سهاک یا سلطان اسحاق (۷۹۸–۶۷۵ ه‍.ق) یک شخصیت مقدس در دین یارسان است. از او به عنوان بنیانگذار خاندان‌های یارسان یاد می‌شود. پیروان دین یاری وی را به نام‌های سلطان حقیقت و صاحب کرم نیز می‌شناسند و او را اصلی‌ترین مظهر جلوهٔ ذات حق می‌دانند.
در اواخر سده ۷ هجری قمری در قریه برزنجه واقع در شهرستان سلیمانیه عراق چشم به جهان گشود. پدرش عیسی برزنجه‌ای در آن زمان رئیس درویشان قادری بوده‌است و خانقاه و مریدانی داشته‌است و مادرش خاتون دایراک ملقب به خاتون رمزبار یا رزبار دختر حسین بگ جاف بوده‌است، که در دین یاری یکی از هفت تن می‌باشد. بعد از درگذشت پدر مریدان او گرد سلطان سهاک جمع شدند و برادران بنای مخالفت را با او نهادند. از این رو از برزنجه به قریه شیخان در شهر پاوه در کرمانشاه ایران هجرت کرد و در آنجا نیز از دنیا رفت.مسلک اهل حق در زمان ایشان رواج یافت و رسمیت پیدا کرد. (برهان الحق. ف۷ص۴۳) اشخاص زیادی از نقاط مختلف جهان و از ملت‌ها و اقوام گوناگون نزد سلطان سهاک آمده و به وی دست ارادت داده و در حلقهٔ یاران او درآمدند. بسیاری از یاران سلطان سهاک اهل چین، هند، بخارا و سایر بلاد دوردست از ایران بوده‌اند و برای دیدار و یاری او به کردستان آمدند. دین یاری در زمان ایشان تجدید ساختار شد و فعالیت خود را علنی کرد. سلطان سهاک ارکان مزبور را به زبان کردی هورامی به نام بیابس پردیوری سرایش کرد و بیاوبس یاری را بنیان گذاشت. این بیاوبس به طوری که خود سلطان صریحاً گفته، برای جماعت اهل حق لازم‌الاجرا است و هرکس از ارکان آن تجاوز نماید از جامعهٔ اهل حق دانسته نمی‌شود. اصول آیین اهل حق بر چهار اصل پاکی، راستی، نیستی و ردا استوار است. [یاری چار چیون باوری وجا راستی و پاکی نیستی و ردا (ب.ح فصل پنجم)] طیب طاهری در خصوص تولد ایشان بر اساس محاسبات گاهشماری ۱/۱/۶۲۲ خورشیدی برابر با ۲۰/۹/۶۴۰ قمری و ۲۲/۳/۱۲۴۳ میلادی را در کتاب تاریخ و فلسفه سرانجام آورده‌است.
گفتارهای سلطان سهاک در سرانجام (دیوان گوره) که کتاب مقدس یارسان به‌شمار می‌رود، جمع‌آوری شده‌است و به شکلی کامل تا به امروز از جانب محقق و نویسنده یارسانی طیب طاهری در سال ۲۰۰۷ به چاپ رسیده‌است. سرانجام به معنی عاقبت و آخر کار است و شامل کلیهٔ متونی است که سلطان سهاک (۶۷۵–۷۹۸ هجری) و یارانش در قرن هشتم هجری بیان کرده‌اند. این متون سرودها و نیایش‌ها و ادعیه و آداب و رسوم مذهبی و مسلکی و نذر و نیاز و قربانی‌ها را در برمی‌گیرد و بیشتر مطالب آن سینه به سینه منتقل شده‌است. کلام سرانجام به زبان گوران نوشته شده‌است.
یکی از کارهای مهم سلطان سهاک، تشکیل ۷ خاندان حقیقت به نام‌های خاموشی، یادگاری، شاه‌ابراهیمی، عالی‌قلندری، میرسوری، مصطفایی و حاجی باویسی بوده‌است. بعد از سلطان نیز چهار خاندان دیگر به نام‌های ذوالنوری و آتش‌بیگی و شاه‌حیاسی و باباحیدری تأسیس شدند.
سلطان سهاک در زمان اقامت خود در هورامان در روستای شیخان اقامت داشته و در آنجا به دیدار با یاران و پیروانش می‌پرداخته‌است. هم‌اکنون آرامگاه او در روستای شیخان از توابع بخش نوسود در شهرستان پاوه در استان کرمانشاه واقع شده‌است. گفته می‌شود که مکان زیارتگاه در حوالی مکان سابق منزل سلطان سهاک قرار دارد. مکان زیارتگاه زیارتگاه در نزدیکی محلی به نام پردیور واقع شده که از اماکن مقدس دین یارسان به‌شمار می‌آید و از ان به عنوان قبلهٔ مجازی یارسان یاد می‌شود.
شهرستان پارسیان
شهرستان پارسیان یکی از شهرستان‌های استان هرمزگان در جنوب ایران است. مرکز آن شهر پارسیان است که فاصلهٔ آن تا بندر لنگه ۲۲۰ کیلومتر است. با اینکه این ناحیه گرم و مرطوب است، اما آب و هوای پارسیان از سایر نقاط استان معتدل‌تر می باشد.
شهرستان پارسیان یکی از بخش‌های تابع شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان بوده‌است که در سال ۱۳۸۳ به شهرستان ارتقاء یافت.طی سال‌های اخیر پیشرفت‌های قابل توجهی در منطقه به وجود آمده‌است که به‌وسیله نهادهای دولتی و همچنین نیکوکاران بوده‌است.
شهرستان پارسیان از سمت شمال به شهرستان لامرد (استان فارس)، از سمت جنوب به خلیج فارس، از مغرب به شهرستان عسلویه (استان بوشهر) و از سمت مشرق به بخش شیبکوه از توابع شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان محدود می‌شود.
جمعیت شهرستان پارسیان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، برابر با ۵۰٬۵۹۶ نفر بوده‌است.
تعدادی از مردم این شهرستان در کشورهای حوزه خلیج‌فارس مشغول به کار هستند. درصد سواد در این منطقه نسبت به دیگر نقاط استان در سطح بالاتری است.
گویش مردم این منطقه یکی از گویش های زیرسویی اچمی است که به صورت لهجه‌های مختلف به کار می‌رود.
مردم این منطقه، از نظر کشاورزی بسیار فعال بوده و محصولات خود را به سایر شهرستان‌ها ارسال می‌کنند و عمده محصولات کشاورزی این منطقه گوجه‌فرنگی، تنباکو، سبزیجات و خرما است.
شغل اهالی صید، ماهی‌گیری و کشاورزی است، تجارت و سفر و کار در منطقه پارس جنوبی است. صادرات پارسیان در گذشته خرما و غله بوده‌است.
این منطقه دارای غذاهای ویژه‌ای است که از میان آن‌ها می‌توان مجبوس، رنگینک، لگیمات، خمفروش، گیویده، حل، حلیم، بدوه، برنج سرخ، ته‌چین ماهی را نام برد.
این منطقه دارای قسمت‌های زیادی است که از این میان می‌توان به باغستان، دشتی، بستانو، بهده، احمدی ،بوچیر، جهواز، شیوو، مغدان، ستلو، کوشکنار، فومستان، میلکی، خوزوو برکه دکا، سروباش، یرد خردو، یردخلف، یُرد قاسمعالی، یُرد کوخردی، کناردان، روستای عمانی، روستای هشنیز اشاره کرد.
شهرستان پارسیان شامل ۲ بخش، ۴ دهستان و ۳ شهر به نام‌های زیر است:
در منطقه پارسیان دره‌های متعدی وجود دارد که به صورت مسیل یا رودخانه فصلی در جریان است، مشهورترین دره‌های منطقه عبارت‌ند از:دروای سگی، دروای لییو، درواه گبری، رودخانه، درواه حلوای، درواه گز آبدین، درواه چا درواه، دروای پیاله‌ای، درواه پندنی، دروای بوگال، درواه تنگ بردول، و درواه آبیار.
در گوشه و کنار بعضی از این درواه‌ها زمین‌های (جوکار) وجود دارد که بعضی اوقات کشاورزان در آن جو و گندم می‌کارند و در سال‌هایی که شهرستان با خشکسالی روبه رو شده‌است دیگر این دره‌ها آبگیری نمی‌شود.
در منطقه پارسیان نخلستان وسیعی وجود دارد و در زمان پیشین محصولات خرما و غله از این منطقه به هند ومومباسا برده می‌شده‌است و مردم منطقه از راه تجارت و سفر به هند و آفریقا امرا معاش می‌نموده‌اند، نخلستان پارسیان به شرح زیر است:
نخل فولاد، نخل جنگل غربی، جنگل بوخی، جنگل قاسمی‌ها، جنگل شیبانی‌ها، نخل خلفانی، نخل ملا خنجیها، نخل خجه کش (هیزم کش)، نخل درواه، نخل خواجه، نخل علی قاسم، نخل ملا اسحاق، نخل باقر حافظی، زریبه میر، زریبه ملا احمد وهزارها باغ‌ها و نخلستان‌هایی که در دوران گذشته در منطقه وجوده داشته‌است که متأسفانه به‌علت ایجاد سدهای کوچک در مسیر آبخور این زمین‌ها و کمبود آب شیرین، بیشتر نخل‌ها مرده و نابود شده‌اند. از زمان ایجاد این سدها اکثر نخلستان‌های منطقه خشک شده‌اند.
مارک ویوین فو
مارک ویویان فو (به انگلیسی: Marc-Vivien Foé)، بازیکن تیم ملی فوتبال کامرون و باشگاه فوتبال منچستر سیتی بود. او بسیاری از شهرت خود را هنگامی به دست آورد، که در سن ۲۸ سالگی، در میانهٔ یک بازی از جام کنفدراسیون‌ها، در زمین فوتبال، جان سپرد.
از صحنه مرگ وی در حین بازی به عنوان یکی از دلخراش ترین لحظه های تاریخ فوتبال یاد می شود. پس از مرگ وی، باشگاه منچسترسیتی برای همیشه شماره ۲۳ خود را بازنشسته کرد.
میلان باروش
میلان باروش (؛ ؛ زاده ۲۸ اکتبر ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است که به عنوان مهاجم بازی می‌کند. او در باشگاه گالاتاسرای و تیم ملی فوتبال جمهوری چک بازی می‌کند. وی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ با ۵ گل به مقام آقای گلی این مسابقات دست یافت. همچنین در فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ در سوپر لیگ فوتبال ترکیه به عنوان آقای گلی دست یافت. باروش ۹۰ بازی ملی و ۴۱ گل ملی دارد.
این بازیکن سابقه بازی در ۳ دوره حضور در جام ملت‌های اروپا و ۱ دوره جام جهانی فوتبال را دارد. او در سال ۲۰۰۲ به همراه تیم زیر ۲۱ سال جمهوری چک به مقام قهرمانی جوانان اروپا دست یافت.
پاندلیس پولیوپولوس
پاندلیس پولیوپولوس (۱۹۰۰ - ۱۹۴۳) (به یونانی: Παντελής Πουλιόπουλος) از دبیر کل‌های حزب کمونیست یونان بود.
او بنیانگذار جنبش تروتسکیستی در یونان بود آثار بسیاری در مورد تروتسکی، انقلابی شهیر روس، نوشته است.
او در زندان توسط فاشیست‌ها کشته شد.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
ژرژ پولیتزر
ژرژ پولیتزر (زاده ۳ مه ۱۹۰۳ - مرگ ۲۳ مه ۱۹۴۲) فیلسوف فرانسوی و نظریه‌پرداز مارکسیست مجارتبار بود.
او در شهر اورادآ که اکنون بخشی از کشور رومانی است به دنیا آمد. از نوجوانی به فعالیت‌های مبارزاتی و انقلابی می‌پرداخت و در قیام ۱۹۱۹ مجارستان شرکت داشت. در هفده سالگی پس از شکست جمهوری شورایی مجارستان به رهبری بلا کون ناچار به مهاجرت شد. پس از دیدارهایی که با برخی از روشنفکران اروپایی، از جمله فروید در وین، داشت در ۱۹۲۱ در پاریس ساکن شد. در پاریس به مطالعه پرداخت و در ۱۹۲۹، یا کمی پس از آن، در حزب کمونیست فرانسه عضو شد. در آن سال‌ها حزب کمونیست فرانسه دانشگاهی برای کارگران به نام دانشگاه کارگری پاریس برپا کرده بود که تا سال ۱۹۳۹ که در اثر اشغال فرانسه تعطیل شد دایر بود. ژرژ پولیتزر در این دانشگاه ماتریالیسم دیالکتیک درس می‌داد. هم‌زمان با این کار او به تدریس فلسفه در دبیرستانی در سن مور دفوسه در جنوب شرقی پاریس می‌پرداخت.
پس از اشغال فرانسه او به فعالیت مخفی در حزب کمونیست ادامه داد. مدتی در رهبری مخفی حزب فعال بود. بعد مسؤل انتشار خبرنامه‌ای مخفی شد. در ۱۹۴۰ پس از دستگیر شدن دوستش پل لانژون که استاد دانشگاه و فیزیک‌دانی نامدار بود نخستین شماره نشریه‌ای به نام «"دانشگاه آزاد"» را منتشر کرد و در آن خواستار اقدام محافل علمی برای آزادی لانژون شد. در ۱۹۴۲ در حمله‌ای که منجر به دستگیری بیش از صد کمونیست شد همراه همسرش دستگیر شد. پلیس دولت ویشی او را به گشتاپو تحویل داد. او را پس از شکنجه تیرباران کردند. همسرش چند سال بعد در اردوگاه آشویتس درگذشت.
پولیتزر به روانشناسی توجه داشت و مدتی نیز نظرات فروید را مطالعه و تایید می‌کرد، گر چه بعدها انتقاداتی بر آن وارد کرد. چند رساله در زمینه روانشناسی از او به جا مانده است. مشهورترین اثر او کتابی است به نام "اصول مقدماتی فلسفه". این کتاب یادداشت‌هایی است که یکی از شاگردان او از درس‌های او در دانشگاه کارگری پاریس جمع‌آوری کرده است و پس از مرگ او منتشر شد. این کتاب را جهانگیر افکاری به فارسی ترجمه کرد و بدون نام مترجم در دهه ۱۳۳۰ در تهران منتشر شد. این ترجمه فارسی به زودی از کتاب‌های ممنوعه شد و تا آستانه انقلاب ایران به صورت مخفی منتشر و دست به دست می‌شد. در دوران انقلاب چند چاپ مختلف از همین ترجمه با نام مترجم منتشر شد.
در زیر فهرستی از آثار پولیتزر به نقل از ویکی‌پدیای انگلیسی آمده است:
آلکسی لئونتیف
الکسی نیکلایویچ لئونتیف (زاده ۱۹۰۳- درگذشته ۱۹۷۹) روان‌شناس روس که آثار مهمی در زمینه‌های روان‌شناختی دارد و ابداع‌گر نظریه فعالیت است.
لئونتیف تحت تأثیر نظریه تاریخی فرهنگی ویگوتسکی، نظریه ای که بر حسب آن «اگر انسانها تاریخ را می‌سازند تاریخ نیز تعیین کننده آنهاست» قرار داشت.
لئونتیف که در دوران شوروی، فعالیت‌های علمی خود را انجام می‌داد، خود را پیرو اندیشه‌های کارل مارکس، فیلسوف آلمانی می‌دانست.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۳ نوامبر ۲۰۰۶.
مکس شکتمن
مَکس شَکتمَن (۱۹۷۲-۱۹۰۴) (Max Shachtman) از اعضای حزب کمونیست آمریکا بود که بعدها از بنیان‌گذاران جنبش تروتسکیستی در این کشور شد. او در اواخر عمر به سوسیال دموکراتی شدیداً ضدشوروی بدل شد و به صهیونیست‌های کارگری پیوست.
او از حزب کارگر سوسیالیست جدا شد و به حزب سوسیالیست آمریکا پیوست.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Max Shachtman»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۸).
اولین رید
اِولین رید* () نویسنده و مبارز فمینیست و مارکسیست آمریکایی بود. او از رهبران حزب کارگران سوسیالیست آمریکا و از پایه‌گذاران ائتلاف حرکت ملی سقط جنین زنان بود.
اِولین در ژانویه ۱۹۴۰ به قصد دیدار لئون تروتسکی و همسرش ناتالیا سدوا به مکزیک رفت. آن‌جا در خانهٔ تروتسکی در کویوآکان با رهبر تروتسکیست آمریکایی، جیمز پ.کانن آشنا شد. او همان سال به عضویت حزب کارگران سوسیالیست (آمریکا) درآمد و تا آخر عمر از اعضای کلیدی آن باقی ماند. او بیش از چهل سال برای دموکراسی و حقوق اتحادیه‌های کارگری مبارزه کرد و برای همبستگی با مبارزه انقلابی سراسر جهان فعالیت نمود.
او در دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از فعالان جنبش آزادی زنان بود و در ۱۹۷۱ از بنیان‌گذاران «ائتلاف حرکت ملی سقط جنین زنان»* برای کسب حق سقط جنین اختیاری برای زنان بود. در همین سال‌ها او در شهرهای متعددی در آمریکا، کانادا، استرالیا، نیوزلند، ژاپن، ایرلند، بریتانیا و فرانسه در دفاع از حقوق زنان سخنرانی و بحث و گفتگو می‌کرد.
رید کتاب‌های بسیاری در مکتب «فمینیسم مارکسیستی» و ریشهٔ سرکوب زنان و نبرد آن‌ها برای رهایی نوشته‌است. او ابژه جنسی بودن زنان را ناشی از سلطهٔ نظام اقتصادی سرمایه‌داری می‌دانست.
جرج نواک
جرج ادوارد نواک (زادۀ ۵ اوت ۱۹۰۵ - درگذشتۀ ۳۰ جولای ۱۹۹۲) نویسندهٔ تروتسکیست آمریکایی است. وی دبیر سراسری "کمیتهٔ آمریکایی برای دفاع از لئون تروتسکی" و "کمیتهٔ دفاع از حقوق مدنی" بود.
از او آثاری درباره فلسفهٔ مارکسیستی به جا مانده است.
تاکنون آثار زیر از جرج نواک به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده‌است.
نیکوس پولانزاس
نیکوس پولانزاس (به ؛ زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۶-درگذشته ۳ اکتبر ۱۹۷۹) فیلسوف و جامعه‌شناس مارکسیست یونانی-فرانسوی بود.
پولانزاس، که ابتدا به لنینیسم گرایش داشت، بعدها به کمونیسم اروپایی گروید و به همراه آلتوسر از چهره‌های اصلی مارکسیسم ساختارگرا گشت. مشاجرات او با رالف میلیبند بر سر ماهیت دولت سرمایه‌داری به صورت یکی از مباحث کلاسیک نظریه‌پردازی در این زمینه درآمده است.
لوئی آلتوسر، دوگانه «ساده» زیربنا – روبنا را به چالش می‌کشد. به عقیده وی روبناهای جامعه تنها اساس اقتصادی را بازتاب نمی‌کنند، بلکه از «استقلال نسبی» نیز برخوردارند و حتی در زمانی می‌توانند عامل مسلط گردند. به‌طور کلی پولانزاس کوشید، اندیشه‌های ساختگرایانه آلتوسر را در تحلیل طبقات اجتماعی و رابطه آن‌ها با دولت به کار بگیرد. اما چرخش‌های نظری محسوسی از نظریات آلتوسر در آثار او وجود دارد، به‌ویژه آثار متأخر مانند «دولت، سوسیالیسم و قدرت» که به «عمل و روابط نیروهای اجتماعی» توجه بیشتری دارد. درحالی که آلتوسر از همه بیشتر به خاطر نقد متون مارکسیستی شهرت دارد، پولانزاس بیشتر بر تحلیل جهان واقعی و قضایایی چون طبقه اجتماعی، دولت سرمایه‌داری و دیکتاتوری تأکید می‌ورزد.
شهرت او بیش‌تر به خاطر آثار او در مورد تئوری دولت است. اما، او همچنین آثاری در مورد تحلیل فاشیسم، تقسیم طبقات اجتماعی در دنیای معاصر و فروپاشی دیکتاتوری‌های اروپای جنوبی در دههٔ ۷۰ (حکومت فرانکو در اسپانیا، سالازار در پرتغال و پاپادوپولوس در یونان)، دارد.
کریستین راکوفسکی
کریستیان گرگوریویچ راکوفسکی (زاده ۱۳ اوت ۱۸۷۳ - درگذشته ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۱) یک فعال انقلابی سوسیالیست بلغاری و سیاست‌مدار بلشویک و اولین نخست‌وزیر جمهوری اوکراین شوروی بود.
او از بنیان‌گذاران «اپوزیسیون چپ»، بود و به بسیاری او را به عنوان رهبر ایدئولوژیک این جریان می‌شناسند.
از او آثاری در زمینهٔ اقتصادیات سوسیالیستی به جا مانده‌است.
راکوسکی، در زمان استالین و پاکسازی بزرگ، زندانی سیاسی شد و چند سال بعد اعدام شد.
میشل پابلو
میخالیس ان. راپتیس ملقب به میشل پابلو (به یونانی: Μισέλ Πάμπλο) (۱۹۱۱-۱۹۹۶) دبیر بین‌المللی "انترناسیونال چهارم" پس از جنگ جهانی دوم بود.
میشل پابلو، یک تروتسکیت یونانی‌تبار بود و در حکومت سوسیالیست الجزایر به رهبری احمد بن بلا، وزیر بود.
Wikipedia contributors, "Michel Pablo," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Michel_Pablo&oldid=175764678 (accessed February 20, 2008).
کریستوفر هیل
جان ادوارد کریستوفر هیل (زاده فوریه ۱۹۱۲ در یورک - درگذشته ۲۳ فوریه ۲۰۰۳) تاریخ‌نویس انگلیسی و متخصص تاریخ قرون جدید بود.
هیل خود را مارکسیست می‌دانست و در کنار همتایان دیگری مانند اریک هابسباوم و ادوارد تامپسون از مورخان حزب کمونیست بریتانیا کبیر بود.
هال دریپر
هال دریپر (زاده ۱۹۱۴- مرگ ۱۹۹۰) روزنامه‌نگار و فعال کارگری مارکسیست اهل آمریکا و از اعضای مؤسس حزب کارگران سوسیالیست (ایالات متحده) بود. باورهای او در چارچوب اردوی سوم می‌گنجند.
مهم‌ترین اثر او کتاب چهار جلدی "نظریه انقلاب مارکس" است.
هل دریپر در سال ۱۹۱۴ به دنیا آمد. والدین او کارگران مهاجر بودند. وی در ۱۹۳۲ به حزب سوسیالیست (ایالات متحده) پیوست. در ۱۹۳۸، از اعضای مؤسس حزب کارگران سوسیالیست (ایالات متحده)، شاخهٔ ایالات متحدهٔ بین‌الملل چهارم بود. دو سال بعد در ۱۹۴۰، این حزب دچار انشعاب شد و دریپر به همراه مکس شکتمن، "حزب کارگران (ایالات متحده)" را بنیان نهادند. در ۱۹۴۹ این سازمان به "لیگ مستقل سوسیالیستی" معروف شد. پس از کناره‌گیری مکس شکتمن از سوسیالیسم انقلابی، دریپر هم به او پیوست و "بین‌الملل سوسیالیست‌ها" را بنیاد نهادند.
هل دریپر در اوایل دهه ۱۹۷۰ از فعالیت‌های سازمانی کناره گرفته و به نویسندگی پرداخت.
برخی از کتب و مقالات هل دریپر به شرح زیر اند:
دیوید کورنر
دیوید کورنر ، معروف به بارتا (زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۱۴ - درگذشتهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۷۶) مبارز کمونیست رومانیایی بود که گرایش‌های تروتسکیستی داشت و از ۱۹۳۶ در فرانسه فعالیت می‌کرد.
در ۱۹۳۹، او از گروه‌های بین‌الملل چهارم در فرانسه جدا شد و «گروه کمونیست» را تشکیل داد. این تشکل بعدها به «اتحاد کمونیست(تروتسکیست)» تغییر نام داد.
امروز تشکل «مبارزهٔ کارگران» خود را ادامه دهندهٔ راه بارتا و «اتحاد کمونیست(تروتسکیست)» می‌داند.
تونی کلیف
تونی کلیف (زاده به نام ییگائل گلاکستین () در ۲۰ مه ۱۹۱۷ - درگذشته ۹ مه ۲۰۰۰) فعال تروتسکیست، نویسندهٔ چپگرا و از رهبران حزب کارگران سوسیالیست در بریتانیا بود. او از منتقدان روسیهٔ استالینیستی بود و آن را نوعی «سرمایه‌داری دولتی بوروکراتیک» می‌دانست.
کتاب ها
اعتصابات توده‌ای و انقلاب(بخشی از کتاب«روزا لوکسامبورک»)
خشونت اسرائیل در کجا ریشه دارد ؟
انگس
یهودیان ، اسرائیل و هولوکاست
وی در یک خانواده یهودی معتقد به جنبش صهیونیسم در اسرائیل امروزی که آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود متولد شده بود. او در سال ۱۹۴۷ به بریتانیا نقل مکان کرده بود اما هرگز شهروند این کشور نشد و یک فرد بدون تابعیت باقی ماند. او از بنیان‌گذاران "گرایش سوسیالیست بین‌المللی" و بعداً "حزب کارگران سوسیالیست بریتانیا" بود تا زمان درگذشتش از رهبران این حزب بود. او به عنوان یک نظریه‌پرداز مارکسیست مؤلف کتاب‌هایی در این حوزه است.
یوجین کامنکا
یوجین کامنکا (زاده ۴ مارس ۱۹۲۸ در کلن آلمان - ۱۹ ژانویه ۱۹۹۴) مبارز استرالیایی که گرایش‌های مارکسیستی داشت.
از او آثاری در مورد بنیان‌های اخلاقی مارکسیسم به جا مانده است.
دانیل ال-کونین
دانیل بوریسوویچ ال-کونین، روان‌شناس روس است که در دولت شوروی فعالیت می‌کرد و خود را مارکسیست می‌دانست. نظریات وی غالبا متاسی از پیاژه بود تا با نظریات مارکس درباره انسان در تضاد نباشد.
وی در ۱۶ فوریه ۱۹۰۴ در پولتاوا به دنیا آمد و در ۴ اکتبر ۱۹۸۸ میلادی در مسکو درگذشت.
جیم هیگینز
جیم هیگینز (زاده ۱۹۳۰ در هرو لندن - درگذشته ۲۰۰۲) کارگر پست بریتانیایی بود که از فعالان مهم اتحادیه‌های کارگری شد.
مایکل کیدرون
مایکل کیدرون درگذشت ۲۰۰۳- زاده ۱۹۳۰ تئوریسین و رهبر «گروه بازنگری سوسیالیست بریتانیا» و جانشین آن «سوسیالیست‌های بین‌المللی» است.
مایکل کیدرون، سردبیر چندین نشریه از جمله «پلوتو پرس» بود.
کریستوفر کادول
کریستوفر کادول با نام اصلی کریستوفر سنت جان اسپریگ (زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۰۷ - درگذشته ۱۲ فوریه ۱۹۳۷) فیلسوف، متفکر، شاعر و نویسندهٔ انگلیسی، که در دههٔ ۳۰ به مارکسیسم گروید و در نزاع برای جمهوری‌خواهی در ۱۹۳۷، در اسپانیا، کشته شد.
آثار او در زمینهٔ تحلیل مارکسیستی از ادبیات و هنر، آثار کلاسیکی به‌شمار می‌روند.تاکنون کتاب‌ها و مقالات زیر از کریستوفر کادول به زبان فارسی ترجمه شده و به چاپ رسیده‌اند.
ناهوئل مورنو
ناهوئل مورنو (زاده ۲۴ آوریل ۱۹۲۴-درگذشته ۲۵ ژانویه ۱۹۸۷) مبارزی آرژانتینی بود که گرایش‌های تروتسکیستی داشت که از پیش از جنگ جهانی دوم تا زمان مرگش فعال بود.
«لیگا ده انترناسیونال ده تراباخادور» و «جنبش برای سوسیالیسم» ، که که خود آنها را بنیان نهاد از مهم‌ترین جریانات انقلابی در آمریکای لاتین بودند و با اعتقاد به اهمیت طبقهٔ کارگر شهری، حتی پس از انقلاب کوبا، با چریکیسیم مخالف بودند.
دانکن هالاس
دانکن هالاس (زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۲۵ - مرگ ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۲) مبارز بریتانیایی مارکسیست و تروتسکیست، از بنیان‌گذاران جنبش تروتسکیستی بریتانیا و از رهبران حزب کارگران سوسیالیست در این کشور بود.
هالاس در خانواده‌ای از طبقهٔ کارگر در منچستر متولد شد. او در ۱۹۳۹ و در چهارده سالگی به "لیگ جوانان کمونیست" بریتانیا پیوست اما پس از مدتی کوتاه با وقوع پیمان مولوتوف–ریبنتروپ از این سازمان دلسرد شد. او در ۱۹۴۰ و پس از آشنایی با تروتسکیسم به "لیگ بین‌المللی کارگران" که سازمانی پیروی آرای لئون تروتسکی بود و بعداً به "حزب کمونیست انقلابی" تغییر نام داد پیوست. او که در این دوره و در حین جنگ جهانی دوم کارگری جوان بود به دلیل فعالیت‌های خود به سه ماه زندان محکوم شد. با پیش آمدن اختلافاتی در جریان تروتسکیستی، او به جمع هواداران تونی کلیف پیوست.
هالاس در ۱۹۵۱ از بنیانگذاران "گروه تجدید نظر سوسیالیستی" بود. این گروه بعدها در سال ۱۹۶۸ میلادی به "انترناسیونال سوسیالیست" و سپس "حزب کارگران سوسیالیست" بریتانیا تغییر نام داد و هالاس از رهبران آن بود. این فعالیت‌های سیاسی تا زمان بازنشستگی او در ۱۹۹۵ به دلیل بیماری ادامه یافت. هالاس نویسندهٔ چندین مقاله برای انتشارات این حزب و همچنین کتابی کوتاه به عنوان راهنمای مشی سیاسی تروتسکی بود.
اوالد ایلینکوف
اِوالد ایلینکوف (۱۹۷۹–۱۹۲۴) فیلسوف مارکسیست روس بود.
از او آثاری در زمینهٔ دیالکتیک، متافیزیک تجربه‌گرا و دیالکتیک محض و انتزاعی در کتاب سرمایهٔ مارکس، به جا مانده‌است.
ایلینکوف در شوروی زندگی و فعالیت می‌کرد.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Evald Ilyenkov»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۸).
فیلمون لاگمن
فیلِمون لاگمن (۲۰۰۱–۱۹۵۳) (Filemon Lagman) مشهور به کا پوپوی (Ka Popoy) مبارز سوسیالیست فیلیپینی و رهبر جنبش کارگران با اندیشه‌های مارکسیست-لنینیستی بود. در سال ۱۹۹۱، در جریان دعواهایی که بر سر استراتژی چریکی در حزب کمونیست فیلیپین در جریان بود، او رهبری جریان منشعب در این حزب را به عهده داشت.
کارلوس ماریگلا
کارلوس ماریگلا (زاده ۱۹۱۱ - درگذشته ۱۹۶۹) انقلابی برزیلی بود که رهبر حرکت آزادی‌بخش ملی بود.
تاکتیک‌های او بعدها الهام بخش بریگادهای سرخ ایتالیا، ارتش سرخ آلمان، و ارتش جمهوری‌خواه ایرلند شد. او به جرم «هواداری از حکومت کوبا» از حزب کمونیست برزیل اخراج شد. در سال ۱۹۶۹ در عملیات کمین پلیس برزیل کشته شد.
فلیکس مارو
فلیکس مارو با نام اصلی Felix Mayrowitz (زاده ۳ ژوئن ۱۹۰۶ - درگذشته ۲۸ مه ۱۹۸۸) نویسندهٔ آمریکایی که گرایش‌های تروتسکیستی داشت و اثر کلاسیک او در مورد تاریخ عینی انقلاب اسپانیا، مشهور است.
پیتر سجویک
پیتر سجویک (۱۹۸۳–۱۹۳۴) تئوریسین چپ بریتانیایی در دههٔ ۵۰ و معرفی‌کننده و مترجم آثار ویکتور سرژ بود.
رایا دونایوسکایا
رایا دونایفسکایا (۱ مه ۱۹۱۰ - ۹ ژوئن ۱۹۸۷) مبارز روسی-آمریکایی بود که گرایش‌های تروتسکیستی و اومانیستی داشت. وی پایه‌گذار فلسفه اومانیسم مارکسیستی است.
دونایوسکایا در ۱۹۱۰ در اوکراین به دنیا آمد. در ده سالگی به همراه والدین‌اش برای فرار از قحطی به شیکاگو مهاجرت کردند. او در ۱۴ سالگی به اتهام تروتسکیسم از حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا اخراج شد.
دونایوسکایا از ۱۹۳۷ منشی روسی‌زبان تروتسکی در زمان تبعیدش در مکزیک بود. این هم‌کاری تا ۱۹۳۹، قرارداد صلح استالین-هیتلر، ادامه یافت. مطالعه اقتصاد روسیه و هم‌چنین آثار اولیه مارکس (که بعدها به "دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴" معروف شد) وی را در سال‌های ۱۹۴۱–۴۲ به این نتیجه‌گیری رساند که نه تنها روسیه شوروی یک جامعه سرمایه‌داری دولتی است، بلکه این (سرمایه‌داری دولتی) مرحله جدیدی در رشد مناسبات اقتصادی خواهد بود.
دونایوسکایا اولین کسی بود که دست‌نوشته‌های اقتصادی و فلسفی ۱۸۴۴ مارکس را تفسیر و به انگلیسی ترجمه نمود. وی هم‌چنین مترجم "دفترچه‌های فلسفی" لنین را به انگلیسی است.
دونایوسکایا در سال‌های آخر عمر خود منتقد نظریه حزب لنین شد.
برخی از کتب و مقالات رایا دونایوسکایا به شرح زیر اند: Wikipedia contributors, "Raya Dunayevskaya," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed September 9, 2008).
پگی فلمینگ
پگی گیل فلمینگ، (۱۹۴۸ -) پاتیناژباز آمریکایی است که در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۸ در گرنوبل فرانسه، مدال طلا دریافت کرد.
سارا هیوز
سارا هیوز (زاده ۲ مه ۱۹۸۵) پاتیناژباز شهیر آمریکایی
وی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۲ موفق به کسب مدال طلای المپیک برای کاروان آمریکا شد.
سارا هیوز، در مسابقات المپیک، تنها ۱۶ سال داشت و نمایش بی نظیر او، که اولین مقام بین‌المللی را برایش به ارمغان می‌آورد، ورزش‌دوستان و منتقدان را شگفت زده کرد.
هیوز در سال ۲۰۰۲ موقع به دریافت جایزه سولیوان شد
دیک باتون
دیک باتون (زاده ۱۹۲۹)، پاتیناژباز آمریکایی که دو بار در بازی‌های المپیک سال ۱۹۴۸ و ۱۹۵۲، موفق به کسب مدال طلا شد.
از افتخارات دیگر او می‌توان به کسب عنوان "قهرمانی ایالات متحده" برای هفت سال پیاپی (۱۹۵۲-۱۹۴۶) و عنوان "قهرمانی جهان" برای پنج سال پیاپی (۱۹۵۲-۱۹۴۸) اشاره کرد.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۲ دسامبر ۲۰۰۶.
هالیفاکس (نوا اسکوشیا)
هالیفاکس، شهری است در کانادا و مرکز استان نووا اسکوشیا است. این شهر حول «لنگرگاه هالیفکس»، دومین لنگرگاه طبیعی بزرگ در جهان، ساخته شده‌است. هالیفاکس از شلوغ‌ترین بندرهای کانادا به شمار می‌رود. این شهر در سال ۱۹۹۶ از ادغام چهار شهر هالیفاکس، دارتموث، بدفورد و شهرستان هالیفاکس تشکیل شده است.
شهر هلیفکس بزرگترین شهر آتلانتیک کانادا و از پر ترددترین بنادر شرق آمریکای شمالی می‌باشد که به واسطه همجواری آن با اقیانوس اطلس، طبیعت بسیار زیبایی دارد. این شهر بواسطه انفجار عظیمی که در سال ۱۹۱۷ در این شهر روی داد، که بزرگترین انفجار تولید شده توسط انسان در تاریخ قبل از ساخت بمب اتمی بود تا حد بسیار وسیعی ویران شد و بعدها قسمت‌های بسیاری از شهر دوباره ساخته شد. همان طور که از اسم ایالت، نوا اسکوشیا، قابل حدس است، اکثریت ساکنین این شهر اصالتاً اسکاتلندی (Scottish) می‌باشند.
بنیامین هریسون پنجم
بنجامین هریسون پنجم (زاده ۱۷۲۶ - درگذشته ۱۷۹۱) دولت مردی آمریکایی و از رهبران انقلاب آمریکا بود.
پسر او ویلیام هنری هریسون و نتیجه‌اش که او نیز بنجامین هریسون نام داشت هر دو بعدها رئیس جمهور آمریکا شدند.
انقلاب اسلامی (روزنامه)
روزنامهٔ انقلاب اسلامی، روزنامه‌ای است که با صاحب امتیازی و مدیر مسئولی ابوالحسن بنی‌صدر و به‌سردبیری علیرضا نوبری منتشر می‌شد. پس از انتخاب ابوالحسن بنی‌صدر به‌ریاست جمهوری، علیرضا نوبری از طرف او به‌ریاست کلی بانک مرکزی منصوب و محمد جعفری به‌مدیر مسئولی و سید جمال‌الدین موسوی به‌سردبیری روزنامهٔ انقلاب اسلامی انتخاب شدند.
نخستین شمارهٔ این روزنامه، روز سه‌شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۵۸ منتشر شد. انتشار این روزنامه تا ۱۷ خرداد سال ۱۳۶۰ ادامه داشت.
نام‌های متعددی برای روزنامه پیشنهاد شد. از جمله توحید، انقلاب اسلامی، طلوع فجر، عدالت، آزادی و رسالت. سه نام توحید، انقلاب اسلامی و رسالت انتخاب شدند و بنی‌صدر برای احترام به‌نظر آیت‌الله خمینی، این سه نام را به‌وی پیشنهاد کرد و نظر او را برای انتخاب روزنامه جویا شد. آیت‌الله خمینی نام انقلاب اسلامی را پسندید.
این روزنامه به‌دستور آیت‌الله بهشتی و با حکم اسدالله لاجوردی توقیف شد. آخرین شمارهٔ این روزنامه، که پانصد و پنجاه و هفتمین شمارهٔ آن بود، به‌تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۶۰ منتشر شد.
وبگاه روزنامهٔ انقلاب اسلامی
کوشکنار
کوشکنار یکی از شهرهای بخش کوشکنار شهرستان پارسیان در استان هرمزگان ایران است. نام قدیم این شهر «قَصر کُنار» بوده‌است.
این شهر در شش کیلومتری شمال بندرتبن، و در هشت کیلومتری جنوب برکه دکان، و در هفت کیلومتری مغرب غورزه، و در هفت کیلومتری مشرق روستای سروباش واقع شده‌است. این شهر در دوران گذشته مقر حکم قبیله «آل حرم» بوده، چون در آن دوران قبیله آل حرم بر این منطقه حکمران بودند.
تقریباً تمام مردم به زبان فارسی گویش محلی کوشکناری لاری تکلم می‌کنند. ۹۰٪ از مردم سنی مذهب هستند. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳٬۲۶۰ نفر (۸۴۷ خانوار) بوده‌است.
آثار قلعه‌ای بسیار قدیمی در وسط شهر باقی‌مانده‌است که گویا مقر حاکم وقت بوده‌است، این قلعه بنام «قلعه شیخ محمد احمد خلفان الأحرمی» مشهور است. همچنین آثار خانه‌های قدیمی در شهر وجود دارد که از سنگ و کاهگِل ساخته شده‌است. در ضمن در نزدیکی مسجد جامع این شهر آرامگاه شخصی به نام شیخ انصار است که امروزه تنها ویرانه‌ای از آن به جا مانده‌است.
دیوید لین
سر دیوید لین (زاده ۲۵ مارس ۱۹۰۸ - درگذشته ۱۶ آوریل ۱۹۹۱) کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و تدوینگر برجسته فیلم اهل انگلستان بود.
متولد ۲۵ مارس ۱۹۰۸ در کرویدون، ساری بود. از ۱۹ سالگی کارش را در کارگاه‌های فیلمبرداری آغاز می‌کند. بعد از یک سال در ۱۹۲۸ با سمت دستیار فیلمبردار در "کمپانی گومون" استخدام می‌شود. چندی نیز به عنوان دستیار اتاق تدوین فعالیت می‌نماید تا اینکه در اواخر ۱۹۲۸ به مقام دستیار کارگردانی می‌رسد. بعد از دو سال یعنی از ۱۹۳۰ به تدوین فیلم می‌پردازد. بالاخره اولین فیلمش را در ۱۹۴۲ با همکاری نوئل کاوارد کارگردانی می‌کند. البته این همکاری و اقتباس از نوشته‌های کاوارد در سه فیلم بعدی دیوید لین تکرار می‌شود. دیوید لین دو بار برنده جایزه اسکار می‌گردد. بار اول بخاطر فیلم ""پل رودخانه کوای"" (۱۹۵۷) و بار دوم بخاطر فیلم ""لورنس عربستان"" (۱۹۶۲). و سه فیلم آخرش نوشته "رابرت بولت" می‌باشد. سه فیلم از آثار "دیوید لین" در میان "صد فیلم پرفروش تاریخ سینمای بریتانیا" قرار دارند که این برای هر فیلمسازی غرورانگیز است.
اما بدون تردید فیلمی که دیوید لین و سبک فیلمسازی اش را به جهانیان نمایاند فیلم ("پل رودخانه کوای") در سال ۱۹۵۷ بود. نمونهٔ یک فیلم اکشن کلاسیک. بدون اغراق در نشان دادن خشونت‌ها. با هنرنمایی الک گینس، جک هاوکینز و آندره مورل. داستان اسارت سربازان انگلیسی به دست ژاپنی‌ها و مقاومت حماسه‌ای افسران آن‌ها در بابر زورگویی‌های افسران ژاپنی. این فیلم هفت جایزهٔ اسکار از جمله بهترین کارگردانی برای دیوید لین را از آن خودکرد و در رقابتی سخت با فیلم ۱۲ مرد خشمگین ساختهٔ سیدنی لومت اسکار بهترین فیلم را برد.
پنج سال سکوت دیوید لین سرانجام در سال ۱۹۶۲ با بهترین فیلم حماسی سینما یعنی ("لورنس عربستان") شکسته شد. دیوید لین در این فیلم از بازیگران با تجربهٔ "پل رودخانهٔ کوای" بهره برد. از آنجایی که سبک این فیلم با دیگر فیلم‌های حماسی نظیر "بن هور" ساختهٔ ویلیام وایلر تفاوت داشت لین تصمیم گرفت نقش اول فیلم را به یک بازیگر گمنام تئاتر یعنی پیتر اوتول بسپارد. جامپ کات معروف فیلم در اواسط آن، فیلمبرداری فوق‌العادهٔ فردی یانگ و بازی‌های خوب آنتونی کویین، جک هاوکینز و البته پیتر اوتول که هنوز هم او را با نقش "کلنل توماس لورنس" می‌شناسند و موسیقی حماسی فیلم ساختهٔ موریس ژار فرانسوی از نکات برجستهٔ فیلم بود. این فیلم هم هفت جایزهٔ اسکار از جمله بهترین کارگردانی را نصیب خود کرد. صحنهٔ تفکر لورنس در بیابان و صحنه‌ای که دوربین سعی می‌کند سواری را به صورت یک لکهٔ سیاه نشان دهد، بعدها الهام بخش کارگردانان حماسه ساز به‌خصوص فیلم‌های حماسی بیابانی شد. دیوید لین پس از لارنس عربستان از بیم کلیشه‌ای شدن از فیلم‌های اکشن فاصله گرفت. در سال ۱۹۶۵ تصمیم گرفت فیلم عاشقانهٔ ("دکتر ژیواگو") را بسازد. این فیلم به زندگی یک پزشک روسی در اوایل انقلاب اکتبر روسیه می‌پرداخت. موسیقی روان این فیلم ساختهٔ موریس ژار و بازی بی نظیر جولی کریستی از نکات برجستهٔ فیلم بود.
دیگر اثر به یادماندنی دیوید لین فیلم ("گذرگاهی به هند") بود که کارنامهٔ هنری او را تکمیل کرد.
دیوید لین پنج مرتبه ازدواج کرد:
هوشنگ عطاریان
هوشنگ عطاریان (زاده ۱۳۲۰ در همدان – درگذشته ۶ اسفند ۱۳۶۲ در تهران) سرهنگ نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران در جنگ ایران و عراق و فرمانده قرارگاه عملیاتی آن نیرو در غرب کشور بود. وی به اتهام عضویت در حزب توده ایران در اردیبهشت ۱۳۶۲ دستگیر و در اسفند ۱۳۶۲ اعدام شد.
در میان واحدهای نیروی زمینی ارتش ایران در هفته اول حمله عراق به ایران، تنها ارتش ایران در جبهه غرب کشور به فرماندهی سرهنگ هوشنگ عطاریان بود که با اتخاذ و تاکتیک عملیاتی ضد حمله در روز هشتم از شروع جنگ توانست ارتش عراق را از خاک ایران بیرون نمایند. در گزارش جنگی جمهوری اسلامی در آن ایام آمده‌است: «بعد از ظهر امروز سرهنگ عطاریان قصر شیرین را باز پس ستاند و در جبهه غرب کشور ۸۰ تانک دشمن را نابود کردند و نیروهای ما رادیو و تلویزیون را باز پس گرفتند».
پس از اعدام سرهنگ عطاریان فرمانده نظامی در جبهه جنگ با عراق، به اتهام عضویت در سازمان مخفی حزب توده و جاسوسی، سرهنگ عبدالحسین مفید، جایگزین وی شد.
حسین الله‌کرم ادعا می‌کند در سال ۱۳۶۰، عطاریان عامل توزیع فشنگ‌های اشتباهی در میان نیروهای ایرانی در جبههٔ "مطلع الفجر" بوده‌است. در آن دوران وی یکی از فرماندهان عالی‌رتبه جنگ، فرمانده جبهه غرب و مشاور ویژه وزیر دفاع به‌شمار می‌آمد، که با اتخاذ و تاکتیک عملیاتی ضدحمله در روز هشتم از شروع جنگ توانست ارتش عراق را از خاک ایران بیرون نمایند. دو دهه بعد هاشمی رفسنجانی در مصاحبه با روزنامهٔ همشهری گفت:
جنگل (روستا)
از شمال باورد، از جنوب بستانه، از مغرب گارستانه، و از سمت مشرق به شناس محدود می‌کردد.
جمعیت آن در حدود ۷۰ نفر است که از اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند و بزبان عربی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، آب‌انبار ( برکه ]) و دبستان است.
مردم این روستا به کشاورزی دامداری اشتغال دارند. و همچنین از کوه‌های اطراف هیزم می‌آورند و در روستاهای اطراف می‌فروشند، و از این راه گذران زندگی می‌کنند.
مهرکان
مهرکان روستای آبادی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران.
حدوداً: از شمال روستای گارستانه، و از جنوب به روستای گزیر، و از مغرب به روستای جنگل، و از مشرق به چمبه منتهی می‌شود.
جمعیت آن ۸۵۰ نفر (۵۳ خانوار) است که از اهل سنت و از توابع امام محمد ادریس شافعی هستند. دارای ۲ مسجد، دبستان، وراهنماییآب‌انبار به گویش محلی (برکه) وخانه بهداشت است.
همگن
"با همسان‌گردی اشتباه نشود"
هَمگِن یک ویژگی است که اندازه‌گیری آن در هر نقطه‌ای از فضا به نتیجه‌ای یکسان منجر شود. یعنی اگر یک آزمایش فیزیکی در نقطهٔ خاصی از فضا اجرا شود، همان نتیجه‌ای را خواهد داشت که همان آزمایش را در چند نقطه یا چندمتر دورتر انجام داده باشند.
به عبارت دیگر، یک خاصیت (یا قانون) همگن با جابه‌جا شدن ما (یا با عوض کردن مبداء مختصات) تغییر نمی‌کند. به زبان فنی‌تر (به زبان نظریه گروه‌ها)، یک خاصیت همگن نسبت به گروه انتقال‌های فضایی تقارن دارد.