hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
نان و کوچه
نان و کوچه فیلمی ساخته عباس کیارستمی در سال ۱۳۴۹ است. کیارستمی این فیلم را بر اساس طرحی از برادرش تقی نوشت. "نان و کوچه" در زمان ساخت با استقبال فراوان مخاطبان رو به رو شد. منتقدان مطبوعاتی نیز به این فیلم بسیار توجه نشان دادند، چنان‌که روزنامه کیهان در مقاله‌ای آن را "فیلمی فوق‌العاده از ایران" لقب داد.
نان و کوچه اولین تولید رسمی امور سینمایی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است.
فیلم با آهنگی شاد شروع می‌شود و پسربچه‌ای را نشان می‌دهد که با نان سنگکی در زیر بغل در حال رفتن به خانه است؛ در حالی که شئ‌ای مانند توپ را شوت می‌کند. ناگهان در کوچه‌ای حضور یک سگ مانع از عبور او می‌شود. آهنگ قطع می‌شود و پسرک از ترس فرار می‌کند و کوچه را برمی‌گردد. پسرک که از سگ فاصله گرفته‌است، منتظر می‌ماند تا سگ کنار برود. در همین زمان جوانی سوار بر الاغ و پس از آن یک دوچرخه‌سوار از آن‌جا به راحتی و به سرعت عبور می‌کنند و پسرک چون پیاده است نمی‌تواند همراه آنان از کوچه بگذرد. پسرک با این‌که از انتظار خسته شده‌است؛ ولی جرأت عبور از کوچه را ندارد. پس از مدتی پیرمردی با سمعکی در گوش از کنار او می‌گذرد. پسر از فرصت استفاده می‌کند و در سایه پیرمرد و با ترس به راه خود ادامه می‌دهد. در میانه راه پیرمرد وارد خانه خود می‌شود و پسربچه به ناچار ادامه مسیر را به تنهایی طی می‌کند. او وقتی به سگ می‌رسد از ترس شروع به دویدن می‌کند. سگ به طرف او می‌جهد و پسرک با پرتاب تکه‌ای نان او را آرام می‌کند. سگ که آرام شده، پسر را دنبال می‌کند؛ در حالی که دم خود را [شاید به این دلیل که صاحبی پیدا کرده‌است] مرتب تکان می‌دهد. سگ همچنان او را دنبال می‌کند تا این که پسر وارد خانه می‌شود. مادرِ پسر که سگ را می‌بیند، در را محکم به روی سگ می‌بندد. سگ که به نظر می‌رسد ناراحت است، پشت در لم می‌دهد. لحظه‌ای بعد پسرکی دیگر با کاسه‌ای ماست به سگ نزدیک می‌شود. دوربین بر تصویر وحشت‌زدهٔ پسر با صدای پس‌زمینهٔ پارس سگ ثابت می‌شود.
کیارستمی تا زمان ساخت این فیلم نزدیک به ۱۵۰ فیلم کوتاه تبلیغاتی ساخته بود، ولی هنوز ابزار دوربین و شیوه کار با آن را نمی‌شناخت! او برای یافتن پسرک فیلم و خانه مورد نظر و نیز کوچه پس‌کوچه‌های به هم پیوسته روزهای متوالی جستجو کرد تا سرانجام در حوالی امامزاده صالح در منطقه شمیران آن را یافت.
فیلم‌برداری صحنه مربوط به سگ (ورود پسر به خانه و سپس لم‌دادن سگ پشت در) ۴۰ روز به طول انجامید، چون کیارستمی حاضر نبود از کات استفاده کند! صحنه مذکور بالاخره ضبط می‌شود، اما کیارستمی با خونسردی اعلام می‌کند که به برداشت دومی نیاز داریم چون ممکن است فیلم در لابراتوار خراب شود! این مسئله موجب می‌شود تا مهرداد فخیمی فیلمبردار گروه را ترک کند. فخیمی در اوج بگومگو با کیارستمی نسخه‌ای از کتاب "فیلم و کارگردان" نوشته دان لیوینگستن را به کیارستمی نشان می‌دهد. کیارستمی با خواندن کتاب متوجه می‌شود نان و کوچه بر اساس فرمول‌های ارائه شده پر از اشتباه است. از این‌جا تردیدهای وی شروع می‌شود. اما به کار خود ادامه می‌دهد و در نهایت پس از تحسین هژیر داریوش در مصاحبه مطبوعاتی اعتماد به نفس او را برمی‌گرداند.
زنگ تفریح (فیلم ۱۳۵۱)
زنگ تفریح فیلمی ایرانی ساخته عباس کیارستمی در سال ۱۳۵۱ خورشیدی است. به خلاف فیلم نخست از این فیلم استقبال چندانی نشد. منتقدان نیز این فیلم را نکوهش کردند. اما کیارستمی خود معتقد است که این فیلم راه جدیدی در سینما می‌گشاید، گر چه اعتراف می‌کند که قصه فیلم کمبودهایی دارد. با این همه این فیلم به نوعی آغاز سینمایی است که به آن "سینمای کیارستمی" می‌گویند.
دارا در راهروی مدرسه به دیوار تکیه داده‌است. توپی دارد و بادکنکی که در حال باد کردن آن است. او و دوستش اکبر با توپ شیشه پنجره مدرسه را شکسته‌اند. ناظم مدرسه او را تنبیه می‌کند. پس از به صدا درآمدن زنگ تعطیلی مدرسه دارا و دیگر دانش‌آموزان به سوی در مدرسه هجوم می‌برند. در کوچه عده‌ای نوجوان مشغول بازی هستند. دارا ضربه‌ای به توپ‌شان می‌زند و فرار می‌کند. یکی از بچه‌ها او را دنبال می‌کند و دارا وارد خانه‌ای می‌شود. وقتی مطمئن می‌شود که پسر رفته‌است از آن خانه خارج می‌شود و به سوی خارج شهر می‌رود. در کنار جاده عبور ماشین‌ها را تماشا می‌کند، سپس بر خلاف جهت حرکت ماشین‌ها به راهش ادامه می‌دهد. تصویر به مرور سفید می‌شود.
زکریای قزوینی
زکریا بن محمد بن محمود مکمونی قزوینی ملقب به زکریای قزوینی (۶۰۰–۶۸۲)، جغرافی‌دان، دانشمند، تاریخ‌نویس و فیلسوف ایرانی‌تبار قرن هفتم هجری قمری است. نسب او به مالک بن انس می‌رسد. او شاگرد اثیرالدین ابهری حکیم بزرگ ایرانی بود. زکریای قزوینی به سال ۶۰۰ هجری قمری در قزوین متولد گردید. دوران کودکی را در زادگاه خود پشت سر گذاشت. در نوجوانی راه سفر را پیش گرفت و به شام رفت و از دارالعلم آن دیار بهره گرفت. سپس در دمشق با محی‌الدین ابن عربی برخورد نمود و پیرو طریقت صوفیانهٔ او گردید. بعد از مدتی از شام به عراق رفت. در دوران خلافت مستعصم عباسی منصب قضای واسط و حله را داشت. وی تا هنگام حملهٔ هولاکو به بغداد منصب قضا را به عهده داشت، و بعد از سقوط خلافت بغداد به دمشق بازگشت. وی به سال ۶۸۲ هَ. ق . در واسط وفات یافت و در مقبرهٔ شونیزیهٔ بغداد دفن گردید.
لم اقلیدس
لم اقلیدس بیان می‌کند که اگر p|ab، آنگاه یا p|a یا p|b که در آن p عددی اول و a,b اعدادی صحیح هستند؛ به عبارتی دیگر اگر عدد اولی مانند p، عدد a.b (حاصل ضرب a و b) را عاد کند (a.b بر p بخشپذیر باشد) در این صورت p حداقل یکی از اعداد a یا b را عاد خواهد کرد، به عبارت دیگر a یا b بر p بخش پذیر هستند.
لم اقلیدس کاربردهای زیادی در نظریه اعداد دارد. یکی از این کاربردها را در قضیه اساسی حساب می‌بینیم.
اثبات با استفاده از قضیه ی بزو:
طبق قضیه بزو اگر x و y اعداد صحیح و نسبت به هم اول باشند آنگاه اعداد صحیح r و s موجودند که:
rx + sy = 1
حال در لم اقلیدس داریم n|ab و 1 = (n,a) لذا طبق قضیه ی بزو r و s صحیحی موجودند که:
rn + sa = 1
در نتیجه:
rnb + sab = b
و از طرفی:
n|rnb و n|sab
و لذا:
n|rnb+sab
بنابراین:
n|b
جیمز بلانت
"جیمز" هیلر بلانت (زاده ۲۲ فوریه ۱۹۷۴) آهنگساز و ترانه‌سرای انگلیسی است. آلبوم آغازین او به‌نام "بازگشت به بدلَم" (۲۰۰۴) و ترانه‌هایی مانند «تو زیبایی» و «بدرود عشقم» باعث شهرت او شدند. «تو زیبایی» در زمان انتشارش در ایالات متحدهٔ آمریکا صدرنشین جدول ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ بیلبورد شد. آخرین خوانندهٔ انگلیسی که پیش از بلانت به چنین موفقیتی رسیده بود التون جان در سال ۱۹۹۷ بود.
بلانت پیش از آن‌که به خوانندگی بپردازد به‌عنوان افسر گارد نگهبانی ارتش بریتانیا خدمت می‌کرد و در زمان درگیری‌های سال ۱۹۹۹ کوزوو به آن‌جا فرستاده شده بود. او در طول جنگ کوزوو با گروه پزشکان بدون مرز آشنا شد و از آن دوران به بعد همواره از این گروه (به خصوص در کنسرت‌هایش) حمایت کرده‌است.
جیمز بلانت در یک بیمارستان نظامی در شهرک تیدوورث در شهرستان ویلتشر بریتانیا متولد شد. او یک برادر و خواهر کوچک‌تر از خودش دارد. بیشتر دوران کودکی بلانت در سنت مری بوران همپشر سپری شد اما مدتی از آن هم در قبرس و آلمان گذشت چرا که پدرش به عنوان یک سرهنگ نیروی هوایی بریتانیا مدام و در زمان‌های مختلف به کشورهای گوناگونی فرستاده می‌شد.
زمانی که پدرش متوجه علاقهٔ بلانت به خلبانی شد، او را آموزش داد و جیمز در ۱۶ سالگی مجوز پرواز را دریافت کرد. خانوادهٔ بلانت تاریخچهٔ خدمات نظامی بسیار طولانی‌ای دارند که به قرن ۱۰اُم میلادی بازمی‌گردد.
بلانت در جوانی پیانو، ویولن و گیتار را فرا گرفت و مدرک کارشناسی‌اش از دانشگاه بریستول را با پایان‌نامه‌ای با عنوان «کالاانگاری وجهه - تولید یک بُت پاپ» دریافت کرد. پس از آن با بورس تحصیلی ارتش وارد آکادمی سلطنتی نظامی سندهرست شد. او با درجهٔ «کاپیتان» به‌عنوان یکی از نیروهای حافظ صلح ناتو در جنگ کوزوو خدمت کرد و در اکتبر ۲۰۰۲ فعالیت نظامی‌اش را به‌عنوان عضوی از هنگ محافظ زندگی در سواره‌نظام بریتانیا به پایان رساند.
در سال ۲۰۰۴ بلانت برای شرکت در فستیوال موسیقی SXSW به آستین تگزاس رفت. زمانی که در هتل مشغول اجرای قطعهٔ «تو زیبایی» بود توجه لیندا پری (خوانندهٔ سابق فور نان بلاندز و تهیه‌کنندهٔ موسیقی) به او جلب شد. این اتفاق باعث شد بلانت قراردادی با شرکت کاستارد کوردز (متعلق به لیندا پری) امضا کند و در اکتبر همان‌سال اولین آلبوم استودیویی او با نام "بازگشت به بدلام" به‌صورت مشترک توسط کاستارد و آتلانتیک رکوردز منتشر شد.
"بازگشت به بدلام" در آغاز انتشارش در بریتانیا مورد توجه قرار نگرفت به شکلی که در هفتهٔ اول فقط ۴۸۲ نسخه از آن به‌فروش رسید. اما این ناکامی دوام زیادی نداشت و به‌لطف پخش مکرر «تو زیبایی» از ایستگاه‌های رادیویی، آلبوم وارد جدول‌های موسیقی شد و پُروفروش‌ترین آلبوم سال ۲۰۰۵ و دههٔ ۲۰۰۰ میلادی بریتانیا شد. "بازگشت به بدلام" در زمان انتشارش در سوئیس، آلمان، اتریش، بلژیک، سوئد، نروژ، دانمارک، استرالیا، نیوزیلند و کانادا شمارهٔ ۱ جدول پرفروش‌ترین آلبوم‌ها شد و در تمام دنیا ۱۷ میلیون نسخه از آن به‌فروش رسید. این در حالی بود که دو تک‌آهنگ «تو زیبایی» و «بدرود عشقم» از آن آلبوم در مجموع ۲۰ میلیون نسخه فروختند.
در ۶ سپتامبر ۲۰۱۴، بلانت با الکساندرینا «سوفیا» ولزلی، دختر لرد جان هنری ولزلی و نوهٔ بزرگ دوک ولینگتون ازدواج کرد.پیوند به بیرون
اقلیم (ابهام‌زدایی)
اقلیم یا آب‌وهوا به معنی شرایط جوی غالب و درازمدت در یک محل است.
اقلیم ممکن است به یکی موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
هفت کشور
هفت کشور، هفت بومی است که در اوستا از آن‌ها سخن رفته است. نام این بوم‌ها در زبان پهلوی و جای آن‌ها چنین است:
برترین این کشورها خونیرَس است که در پهناوری، به تنهایی، با آن شش دیگر برابر است و بامیک (:بامی) به معنی درخشان است. بنا بر این «خونیرَس بامی» بهترین سرزمینی است که مزدا آفریده است. هر کدام از این کشورها را سروری است و سرور سرزمین خونیرَس بامی «زردُشت» است.
ایرانیان قدیم بر حسب مملکت‌ها جهان (ربع مسکون) را به هفت کشور قسمت کرده بودند.
ابوریحان بیرونی در التفهیم نموداری از این هفت کشور را اینچنین آورده است:
در نوشته‌های کهن، منظور از صقلاب یا سقلاب همان اسلاو می‌باشد که در جمع عربی به شکل صقالبه نوشته می‌شده است.
اسلاوها قومی از نژاد هندواروپایی‌اند که در شرق اروپا می‌زیند. مردمان روسیه، روسیه سفید، لهستان، جمهوری چک، اسلواکی، اسلوونی، یوگسلاوی، بوسنی و هرزگوین و بسیاری از کشورهای اروپای شرقی یا از این تبارند یا با اینان آمیخته شده‌اند. در جریان جنگ دوم جهانی، و در پی حملهٔ آلمان نازی از یک سو و اتحاد شوروی از سوی دیگر به لهستان، شمار بسیاری از لهستانی‌ها که از نژاد اسلاو بودند به ایران مهاجرت نمودند.
استان کالوگا
کالوگا (به روسی: Калу́жская о́бласть، تلفظ: "کالوژسکایا اُبلاست") یکی از استان‌های روسیه است.
پایتخت آن شهر کالوگا و جمعیت آن ۱٬۰۴۱٬۶۴۱ نفر است (سال ۲۰۰۲).
برای خواندن درباره تاریخچه قدیم این استان به نوشتار امیرنشین‌های اوکای بالا نگاه کنید.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۴ اکتبر ۲۰۰۶.
یافا
یافا (به عبری: יפו : یافو) شهری قدیمی در اسرائیل است.
شهر بندری یافا در کرانهٔ خاوری مدیترانه و در ۶۰ کیلومتری تل‌آویو قرار دارد. این شهر در محدوده شهرداری تل‌آویو-یافا واقع شده‌است. یافا از بندرهای بسیار قدیمی در جهان است و ساکنان آن در قدیم فلسطینی‌های باستان بودند.
بازار کک‌ ها از بازار های دیدنی شهر یافا می‌باشد.
ویکی‌پدیای هلندی، نسخهٔ ۲۲ ژانویه ۲۰۰۷.
فلیسطی‌ها
فلیسطی‌ها (به عبری: פלשתים، تلفظ: پلیشتیم) قومی بودند که در زمان ورود بنی‌اسرائیل به منطقه در کرانهٔ جنوبی کنعان می‌زیستند. به زیستگاه این قوم فلیسطیه گفته می‌شد. ریشه، اصلی این قوم مورد مناقشه است ولی شواهد تازهٔ باستان‌شناسی گویای تماس فرهنگی اولیهٔ ایشان با تمدن میسنی یونان است. با اینکه فلیسطی‌ها زبان و فرهنگ کنعانی‌ها را پذیرفتند ولی برای برخی از واژه‌های فلیسطی ریشه هندواروپایی پیشنهاد شده‌است. فلیسطی‌ها را جزء اقوام دریایی به‌شمار می‌آورند. فلیسطی‌ها پیرامون دههٔ ۱۱۵۰ پ. م؛ یعنی به هنگام فرمانروایی رامسس سوم سرزمین کنعان را تسخیر کردند.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۲ ژانویه ۲۰۰۷.
ناجورمژه‌ای‌ها
ناجورمُژه‌ای‌ها (Heterotrichs) یکی از رده‌های جانوران مژکدار هستند. آن‌ها را در شاخه حبابچه‌داران (Alveolata) هم جا داده‌اند.
ناجورمژه‌ای‌ها معمولاً دارای یک منطقه دهانی برجسته با اندامچه‌هایی در پیرامون دهان هستند که برای جابجایی و تغذیه استفاده می‌شوند. این جانداران در بقیه بدن خود دارای مژک هستند.
بسیاری از گونه‌های آنان از قابلیت هم‌کشی (انقباض) بالا برخوردارند و معمولاً در حالت هم‌کشیده یا مخروطی‌شکل به‌سر می‌برند.
عطری، مرتضی، واژه‌نامه علوم زیستی، دوجلدی، همدان: اداره انتشارات دانشگاه بوعلی‌سینا، ۱۳۸۴.
تأسیسات فرآوری اورانیوم اصفهان
تأسیسات فرآوری اورانیوم اصفهان معروف به صنایع اصفهان، یکی از تأسیسات هسته‌ای ایران زیر نظر سازمان انرژی اتمی ایران است.
این تأسیسات، شامل ۶۰ واحد تولیدی است که کلیه تجهیزات آن حدود ۱۵۰۰۰ دستگاه است و در زمینی به مساحت ۶۰ هکتار بنا شده‌است. این سایت در مرکزیت چرخه سوخت هسته‌ای قرار دارد.
پس از استخراج اورانیوم از معدن، با اسید آن را می‌شویند و محصول بدست آمده که کیک زرد (U۳O۸) نام دارد را به کارخانه می‌آورند تا آن را برای غنی‌سازی آماده کنند.
تبدیل کیک زرد (U۳O۸) به ترکیبات دیگر اورانیوم یعنی UO و UF و UF مهم‌ترین فعالیتی است که در این کارخانه انجام می‌شود و غنی‌سازی اورانیوم جزو وظایف کارخانه نیست. تولید گاز فلوئور از الکترولیز HF نیز در این کارخانه صورت می‌گیرد. این گاز به عنوان یک ماده اصلی در صنایع شیمیایی کاربرد دارد.
سپس UF را به تأسیسات هسته‌ای نطنز می‌برند و در آن‌جا با عمل سانتریفیوژ غنی‌سازی اورانیوم آن را غنی می‌کنند. اورانیوم غنی‌شده را نیز به بخش دیگری از تأسیسات اصفهان می‌آورند و برای استفاده در رآکتور برای تولید انرژی آماده می‌کنند.
همچنین این کارخانه، قابلیت تولید فلز تیتانیوم دارد. فلز زیرکونیوم از دیگر محصولات تأسیسات است. فلز زیرکونیوم علاوه بر کاربرد امور هسته‌ای، در مواردی چون ساخت وسایل جراحی و هواپیماسازی نیز کاربرد دارد. در طبیعت همواره در کنار زیرکونیوم، هافنیم نیز وجود دارد که مزاحم انجام فعالیت‌هاست؛ از دیگر اقدامات مهم این بخش جداسازی این دو از یکدیگر است.
طبق اعلام سازمان انرژی اتمی ایران در سال ۱۳۹۰:
کار ساخت کارخانه اصفهان در سال ۱۳۷۲–۱۳۷۱ برای اجرای یکی از پروژه‌ها با انعقاد قراردادی با شرکت چینی آغاز شد. در طول مدت ۵ سال چینی‌ها ۱۰ درصد کار را انجام دادند و بعد از قطع یک جانبه قرارداد از سوی چین، در سال ۱۳۷۷ مقدمات انجام کار توسط ایران فراهم شد و از سال ۱۳۷۹ رسماً شروع به کار کرد.
سازمان انرژی اتمی ایران
سازمان انرژی اتمی ایران یک سازمان دولتی در ایران و وابسته به ریاست‌جمهوری ایران است که وظایف مربوط به توسعه فناوری هسته‌ای و کلیه امور مربوط به انرژی اتمی در ایران را بر عهده دارد. هم‌اکنون رئیس این سازمان محمد اسلامی می‌باشد.
این سازمان که مقدمات ایجاد آن از اوایل سال ۱۳۵۳ فراهم گردیده بود، با تصویب قانون «سازمان انرژی اتمی» در ۱۶ تیر ۱۳۵۳ عملاً به صورت یک شخصیت حقوقی رسمیت یافت. دلیل اصلی تأسیس این سازمان، استفاده از انرژی اتمی در صنایع، کشاورزی و خدمات و ایجاد نیروگاه‌های اتمی و کارخانه‌های آب‌شیرین‌کن، تولید مواد اولیه مورد نیاز صنایع اتمی، ایجاد زیربنای علمی و فنی لازم برای اجرای طرح‌های مزبور و همچنین برقراری هماهنگی و نظارت بر کلیه امور مربوط به انرژی اتمی در کشور عنوان شد.
این سازمان در ابتدا زیر نظر نخست‌وزیری فعالیت می‌کرد و رئیس آن اکبر اعتماد بود. با تصویب قانون تأسیس «وزارت نیرو» در ۲۸ بهمن ۱۳۵۳ و براساس مادهٔ ۹ آن، سازمان انرژی اتمی ایران زیرمجموعهٔ وزارت نیرو شد. با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ این سازمان جزء معاونت انرژی وزارت نیرو باقی ماند تا با تصویب هیئت وزیران در ۱۹ اسفند ۱۳۶۰ دوباره مستقل شد و زیر نظر نخست‌وزیری قرار گرفت. با حذف نخست‌وزیری در سال ۱۳۶۸، سازمان زیر نظر رئیس‌جمهور قرار گرفت و رئیس سازمان، سمت معاون رئیس‌جمهوری را پیدا کرد.
قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، این سازمان چشم‌انداز راه‌اندازی ۲۳۰۰۰ مگاوات برق هسته‌ای را در دستور کار داشت و بر این مبنا قراردادهای متعددی را برای احداث نیروگاه‌های هسته‌ای و دسترسی به سوخت هسته‌ای مورد نیاز منعقد نمود که پیگیری آنها سبب گسترش سریع سازمان گردید. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی با تجدید نظر اساسی در کل برنامه‌های سازمان و ایجاد تغییرات بنیادی در اهداف و وظایف آن، قدم‌های مؤثری در جهت کاربرد و استفاده صلح‌آمیز از انرژی اتمی در کشور برداشته شده‌است. این اقدامات که از نیمه دوم دهه هفتاد کاملاً مشهود بوده‌است، در جهت دستیابی به خودکفایی نسبی و با توجه به محدودیت‌های شدید اعمال‌شده توسط کشورهای غربی صورت گرفته‌است.
با تصویب قانون حفاظت در برابر اشعه در ۲۰ فروردین ۱۳۶۸، وظایف مربوطه به سازمان انرژی اتمی سپرده شد.
در ۱۰ بهمن ۱۳۹۸ وزارت خزانه‌داری آمریکا، سازمان انرژی اتمی ایران و رئیس آن علی‌اکبر صالحی را در لیست افراد تحریم‌شده قرار داد.
آلبوم چندآهنگه
آلبوم چندآهنگه (کوته‌نوشت: EP - ئی‌پی) معمولاً مینی آلبومی از قطعات موسیقی است که شامل سه تا شش قطعه موسیقی می‌شود که جمعاً چیزی بین ۲۵ تا ۸۰ دقیقه زمان دارند و معمولاً حاوی نسخه‌های مختلف یا ریمیکس‌هایی از یک یا چند آهنگ به خصوص هستند و به صورت رسمی در دو حالت CD یا دیجیتالی به فروش می‌رسند. تاریخچهٔ استفاده از این اصطلاح، به زمانی بر می‌گردد که موسیقی روی صفحات گرامافون عرضه می‌شد. این اصطلاح برای صفحات گرامافونی به کار می‌رفت که دارای بیش از یک آهنگ بودند، اما تعداد آهنگ‌های آن‌ها به حدی نمی‌رسید که بتوان به آن‌ها نام «آلبوم» کامل داد.
امروزه با توجه به عرضهٔ موسیقی روی لوح فشرده، مرز بین یک آلبوم چندآهنگه و یک آلبوم پرآهنگ در واقع مرزی ساختگی است، و با توجه به مسائل تجاری تعیین می‌شود. (سودی که در قالب فروش آلبوم‌های پرآهنگ عاید یک هنرمند می‌شود، بیش از سود آلبوم چندآهنگه است)ویکی‌پدیای انگلیسی، مقالهٔ «Extended play»، بیست و دوم ژانویه ۲۰۰۷.
آلبوم پرآهنگ
یک آلبوم پرآهنگ (انگلیسی: Long play یا LP)، آلبومی از قطعات موسیقی است که شامل بیش از پنج قطعه موسیقی می‌شود که جمعاً چیزی بیش از یک ساعت زمان دارند. تاریخچهٔ استفاده از این اصطلاح، به زمانی بر می‌گردد که موسیقی روی صفحات گرامافون عرضه می‌شد. این اصطلاح برای صفحات گرامافونی به کار می‌رفت که تعداد آهنگ‌های آن‌ها بیشتر از آلبوم‌های چند آهنگه بود.
امروزه با توجه به عرضهٔ موسیقی روی لوح فشرده، مرز بین یک آلبوم چندآهنگه و یک آلبوم پرآهنگ در واقع مرزی ساختگی است، و با توجه به مسائل تجاری تعیین می‌شود. (سودی که در قالب فروش آلبوم‌های پرآهنگ عاید یک هنرمند می‌شود، بیش از سود آلبوم چندآهنگه است.)ویکی‌پدیای انگلیسی، مقالهٔ «Long play»، بیست و دوم ژانویه ۲۰۰۷.
تک‌آهنگ
تک‌آهنگ یا قطعه موسیقی تک به قطعه‌های موسیقی «جدا از آلبوم موسیقی» گفته می‌شود که خوانندگان منتشر می‌کنند. تک‌آهنگ در واقع ترانه‌ای است که جدا از یک آلبوم منتشر می‌شود اگرچه آن ترانه معمولاً در یک آلبوم نیز حضور دارد. به‌طور معمول، این ترانه‌ها برای مصارف تبلیغاتی مانند دانلود دیجیتال یا پخش رادیویی تجاری پخش می‌شوند و انتظار می‌رود از محبوب‌ترین ترانه‌های آلبوم باشند. تک‌آهنگ می‌تواند در فرمت‌های مختلف برای فروش در دسترس عموم قرار گیرد. در مواردی نیز ممکن است تک‌آهنگ آلبوم نداشته باشد.
علیرغم اینکه یک تک‌آهنگ باید یک ترانه باشد، در عصر دانلود موسیقی تک‌آهنگ‌ها می‌تواند حتی شامل سه ترانه نیز باشد. آی‌تیونز استور، بزرگترین توزیع‌کننده موسیقی دیجیتال، تقریباً سه آهنگ کمتر از ده دقیقه به عنوان تک آهنگ را می‌پذیرد.
نسخه آزمایشی (موسیقی)
یک قطعهٔ موسیقی زمانی «نسخهٔ نمایشی» نام می‌گیرد که هدف از تولید آن برای تبلیغی کوتاه از یک موزیک یایک EP و یا یک مجموعه یا همان آلبوم که در حال تولید میباشد و به زودی برای فروش یا پخش سراسری به مخاطب معرفی میشود . شرکت‌های تهیه‌کنندهٔ موسیقی با دیدن این دمو یا نسخه نمایشی جهت سرمایه‌گذاری روی ضبط و انتشار آثار گروهشان به آنها پیشنهاد و در جهت تولیدی با کیفیت و ساخت ورژن تصویری موزیک به پای قرارداد مینشینند . با این حال، برخی گروه‌ها که توان مالی داشته باشند به صورت خصوصی این آهنگ‌ها را رسماً منتشر می‌کنند. و یا شرکتهای تبلیغاتی یا برندهای مد و... روی این گروه ها سرمایه گذاری میکنند.
کریستوفر الکساندر
کریستورفر الکساندر استاد رشته معماری در آمریکا است. او در سال ۱۹۳۶ در وین متولد شد و در آکسفورد و چیستر انگلستان بار آمد.
در دانشگاه کمبریج انگلستان در دو رشته معماری و ریاضیات در مقطع کارشناسی تحصیل کرد و سپس به آمریکا رفت و موفق به اخذ درجه دکترای معماری از دانشگاه هاروارد شد. به خاطر پایان‌نامه دکترایش دربارهٔ ترکیب فرم، نخستین مدال طلای مؤسسه معماران آمریکا در رشته تحقیق را از آن خود ساخت. این پایان‌نامه بعداً به عنوان یادداشت‌هایی دربارهٔ ترکیب فرم به چاپ رسیده.
الکساندر از سال ۱۹۶۳ تاکنون استاد دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و رئیس مرکز ساختار محیطی بوده‌است. در سال ۱۹۸۰ به عضویت فرهنگستان سلطنتی سوئد، و در سال ۱۹۹۶ به عضویت فرهنگستان هنرها و علوم کالیفرنیا برگزیده شد. وی عضو هیئت امنای مؤسسه معماری پرنس ویلز نیز هست. الکساندر جزو نظریه‌پردازان بزرگ معاصر معماری محسوب می‌شود.
از الکساندر چند کتاب به فارسی برگردانده شده از جمله:
سروش (ستاره)
سُروش، بُزبان یا عَیّوق یا آلفای ارابه‌ران (Alpha Aurigae به اختصار Alpha Aur یا α Aur) پرنورترین ستارهٔ صورت‌فلکی ارابه‌ران است. این ستاره، ششمین ستارهٔ پرنور آسمان و سومین ستارهٔ نورانی آسمان نیمکرهٔ شمالی بعد از ژوبین‌دار و ووند (نسر واقع) است. سروش اگرچه با چشم بدون ابراز یک ستاره دیده می‌شود، اما در واقع یک سامانهٔ ستاره‌ای چهارگانه است: یک جفت ستارهٔ دوتایی که به دور جفت دیگری می‌گردد. سروش ستاره‌ای زرد است و نشانگر شانه چپ رانندهٔ ارابه در صورت فلکی ارابه‌ران است. گاهی نیز در میان بزی که ارابه‌ران بر دوش دارد دیده می‌شود.
نام عربی آن یعنی عیوق از ریشه عوق گرفته‌شده و به معنی نگهبان و بازدارنده‌است. در قدیم این ستاره را نگهبان خوشه پروین می‌انگاشتند. سه ستاره روشن که در پی سروش می‌آیند را در قدیم «دیگ‌پایه» (یا اقلام) می‌نامیدند.
نظامی گنجوی از سروش با نام «دیگپایه‌کردار» یاد کرده و در بیتی می‌نویسد: «و آن کوکب دیگپایه‌کردار / در دیگ فلک فشانده افزار.»
ستاره الماعز کمی پایین‌تر از سروش قرار گرفته‌است. نام الماعز از عربی و به معنای بز است و سروش را به این خاطر که در بالای الماعز قرار دارد بزبان هم نامیده‌اند.
سروش یا بُزبان، با نام عربی عیّوق، در ادبیات فارسی کنایه از ستاره به‌رنگ سرخ روشن و همچنین کنایه از دوریِ مسافت است.
نمونه از "ویس و رامین" فخرالدین اسعد گرگانی:
نمونه از سعدی:
نمونه از ناصر خسرو:
نمونه از محتشم کاشانی:
محمدمنصور فلامکی
محمدمنصور فلامکی (زاده ۱۳۱۳ مشهد) معمار و شهرساز ایرانی است.
محمد منصور فلامکی متولد سال ۱۳۱۳ در شهر مشهد است.
وی فارغ‌التحصیل با درجه دکترا در دانشگاه ونیز به سال ۱۳۴۱، متخصص در شهرسازی فنی از دانشگاه میلان ۱۳۴۷ و تخصص در مرمت بناها و شهرهای تاریخی از دانشگاه رم ۱۳۴۸ می‌باشد. نامبرده از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۴ دانشیار دانشگاه تهران و از سال ۱۳۵۴ به عنوان استاد در دانشگاه مذکور بوده‌است. دکتر فلامکی سال ۸۹ چهره ماندگار در رشته معماری شد. دراردیبهشت ماه ۱۳۹۷، خانه دکتر محمد منصور فلامکی، با عنوان بنای ملی با شماره ۳۱۶۹۷ در فهرست میراث ملی کشور به ثبت رسید. خانه استاد فلامکی در خیابان عبدالکریم شریعتی منطقه هفت تهران مربوط به دوران پهلوی دوم است.
دارای تألیفات فراوان در زمینه معماری، شهرسازی و مرمت می‌باشد از جمله:
ماسیس
ماسیس (به ارمنی: Մասիս) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است. ماسیس در کنارهٔ چپ رودخانهٔ هرازدان و در ۱۴ کیلومتری جنوب ایروان واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است.
ماسیس ۵٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۲۱۵ نفر جمعیت دارد و ۸۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است.
در این گاهشمار جمعیت ماسیس از سال ۱۹۵۹ میلادی آورده شده‌است.
دارای ایستگاهی بزرگ برای قطارهای باری است که به شهر ایروان خدمات می‌دهد.
چارنتساوان
چارنتساوان (با کسرهٔ ر و سکون ت) (به ارمنی: Չարենցավան) یک شهر در ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است. چارنتساوان در سال ۱۹۴۷ با نام «لوساوان» Lusavan بنیاد شد و در سال ۱۹۶۷ به نام یقیشه چارنتس شاعر برجسته ارمنی به «چارنتساوان» تغییر نام یافت.
چارنتساوان ۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۰٬۳۶۳ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.  باشگاه فوتبال موش چارنتساوان نماینده شهر چارنتساوان بود و ورزشگاه شهر چارنتساوان نیز ورزشگاه خانگی این باشگاه بود که در سال ۱۹۹۴ منحل شد.
جمعیت
به مجموعهٔ افرادی از یک گونه که در یک مکان و زمان زندگی می‌کنند جَمعیَت گفته می‌شود به تعداد این افراد «اندازهٔ جمعیت» می‌گویند. جمعیت‌های مختلف می‌توانند با یکدیگر روابط زیستی برقرار کنند این روابط می‌تواند به‌طور مستقیم دو جمعیت را درگیر کند؛ مثلاً شکار و شکارچی یا به‌طور غیر مستقیم مثلاً رقابت بر سر منابع غذایی باشد علاوه بر این جمعیت و محیط نیز با یکدیگر ارتباط دارند به طوری که قدرت محیط در تأمین منابع غذایی بر اندازه جمعیت‌ها مؤثر است. معمولاً در یک جمعیت خزانه ژنی یکسان است. اندازه جمعیت تحت تأثیر عوامل مختلفی می‌تواند تغییر کند. اگر تعداد افرادی که متولد می‌شوند بیشتر از افرادی که می‌میرند باشد جمعیت افزایش و اگر تعداد افرادی که می‌میرند بیشتر باشد جمعیت کاهش میابد.
ملمیجان
ملمیجان Malmijan که در گویش بروجردی به آن مَل میون "malmiyun" گفته می‌شود روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در شمال این شهرستان قرار گرفته و فاصله آن از شهر بروجرد ۱۲ کیلومتر است. ملمیجان در دهستان گودرزی از توابع بخش اشترینان شهرستان بروجرد قرار دارد. این روستا در نزدیکی جاده بروجرد - ملایر قرار گرفته و تا شهر اشترینان کمتر از ۳ کیلومتر فاصله دارد.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت ملمیجان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۰۵ نفر بوده‌است که ۳۵۲ نفر آنان مرد و بقیه زن بوده‌اند.
این روستا ۲۱۲ خانوار جمعیت دارد.
زیارت عاشورا
زیارت عاشورا یک دعای سلام اسلامی برای خدا است. این دعا بخشی از مراسم عبادی است که در زیارت حرم حسین در کربلا استفاده می‌شود. محمد باقر، پنجمین امام شیعیان، خواندن زیارت عاشورا در روز عاشورا هنگام روبه روی کربلا را به عنوان بازدید نمادین از حرم توصیه کرد.
در اسلام، زیارت دیدار از قبر یک قدیس یا شخص مقدس دیگر، مانند محمد یا حسین بن علی است.
عاشورا ، به معنای واقعی کلمه «دهم»، یک روز تعطیلات و روز غم و اندوه برای شیعیان است که در ۱۰ محرم تقویم اسلامی قرار دارد. در این روز از کشته شدن حسین بن علی و اعضای خانواده و ۷۲ همراهش در نبرد کربلا یاد می‌شود.
زیارت عاشورا منسوب به محمد باقر، پنجمین امام شیعه است که آن را به پیروان خود منتقل کرد. این دعا در حدیث قدسی وجود دارد که به ویژه شیخ طوسی در مصباح المتهجید و ابن قولویه در "کامل الزیارات" روایت کرده‌است: این دعا نیز در بحار الانوار توسط علامه مجلسی و "مفاتیح الجنان" توسط عباس قومی یافت شده‌است. زیارت عاشورا شامل مفاهیمی مانند تبری (جدا شدن از کسانی است که با خدا و پیامبر اسلام مخالفند، یا با خانواده او مخالفند)، تولی (محبت به اهل بیت)، ایثار برای جامعه، و هرگز تسلیم ظلم و ستم نشدن است.
تفسیرهای زیر موجود است:
اپل تی‌وی
اپل تی‌وی یکی از تولیدات اپل و ابزاری است که امکان ضبط و پخش برنامه‌های تلویزیونی را از طریق رایانه‌های مکینتاش یا پی سی فراهم می‌کند.
هرچه در آی تیونز دارید، در تلویزیون خانگی هم دارید. اپل تی وی وسیله ایست که شما را به آسانی به سیستم آی تیونز ارتباط می‌دهد؛ و به راحتی می‌توان فیلم‌ها، عکس‌ها، پادکست (پاد برگرفته شده از کلمهٔ آی پاد می‌باشد و تصاویری که در ابعاد آی پادها می‌باشند و سازگاری با آی پاد را دارند پادکست می‌گویند و امروزه کلمه پادکست podcast به عنوان یک اصطلاح استفاده می‌شود) و فیلم‌های خود را در تلویزیون خانگی خود به نمایش بگذارید.
اپل تی‌وی دارای قابلیت وای‌فای بوده و این یک قابلیت بسیار مهم است؛ و ویژگی دیگر اینکه از طریق وای فای ۸۰۲٫۱۱ به سرعت قابلیت تطبیق با آی تونز شما از طریق هر دستگاه مک یا پی سی در خانه را دارد.
اپل تی‌وی در ۲ نوع ۴۰ گیگابایتی و ۱۶۰ گیگابایتی ارائه می‌شود. استفاده از پردازندهٔ اپل یکی دیگر از ویژگی‌هایش هست. همچنین می‌توان این دستگاه را به وسیلهٔ کنترل (همانند تلویزیون) هدایت و راهبری کرد. از رقبای این دستگاه می‌توان به  کروم کست گوگل و آمازون  فایر تی وی اشاره کرد.
دولت‌آباد (نمین)
دولت‌آباد در ۱۲ کیلومتری شمال شهرستان اردبیل قرار گرفته‌است.
محدودهٔ جغرافیایی آن:
روستای یزن آباد در شمال، یاجیللی(یاجللو) در شمال غربی، دوشان بلاغی و سامیان در غرب و رودخانهٔ رودخانه قره‌سو در جنوب مرزهای آن را تعیین مینماید.
تاریخچهٔ آن بسیار قدیمی می‌باشد. وجود رودخانه قره‌سو در کنار آن منظرهٔ بسیار جالبی را به‌وجود آورده است. زمینهای آن بسیار حاصلخیز و به صورت کشت آبی و دیمی کاشت و برداشت می‌شود. قلهٔ سبلان درغرب آن به‌وضوح قابل رویت است. غروب خورشید درضلع غربی صحنهٔ دیدنی را پدید آورد.
اسم اصلی و قدیمی این روستا در واقع آخماز میباشد که بزبان ترکی آذربایجانی بمعنی جاری نمیشود میباشد.این اسم درزمان رضا شاه در راستای فارسی سازی اسامی روستاهای آذربایجان به دولت آباد تغییر یافت. نقل است در زمان قدیم سدی در جلوی رود قره سو در حوزه روستای سربند درست شده و بوسیله نهری این آب را به روستای آخماز رسانیدند و تا آن روستا آب جاری شده اما از آن به بعد که روستای اِوازالی بوده و آب نهر بعد از روستای آخماز بدلیل مرتفع بودن مناطق روستای اِوازالی در آن جاری نشده بهمین خاطر نام این روستا را آخماز یعنی(جاری نمیشود) گذاشتند  بعد ها اسم این سد را هم آخماز بندی گذاشتند که در حوزه زمینهای روستای نوئدی(نوجه ده) این اسم باقی مانده است روستای اِوازالی هم که همسایه روستای آخماز بوده حدود سالهای ۱۲۵۰ در زمان یورش عشایر به روستاها بطور کامل از بین رفته و ساکنانش در قالب طایفه خاتا قرباننی به روستای آخماز و در قالب طایفه اِوازالی به روستای یزن آواد (یزن آباد)کوچ کرده اند
این روستا دارای مدارس دبستان. راهنمایی دبیرستان و پیش دانشگاهی می‌باشد. این روستا مرکز دهستان دارای ۱۷ تابعه نیز می‌باشد.
کتاب کافی
کافی یکی از مهم‌ترین و معتبرترین کتاب‌های حدیثی شیعه اثر ثقةالاسلام کلینی درگذشتهٔ ۳۲۹ هجری است. وی در مدت ۲۰ سال به درخواست شاگردانش این کتاب را گردآوری کرده‌است، لذا احتمالا فاصله زمانی نگاشته شدن معتبرترین کتاب حدیث اهل سنت (صحیح بخاری در ۲۳۲ هجری) از معتبرترین کتاب حدیث شیعه (کافی) حدود ۸۰ سال است.
این کتاب یکی از کتب اربعه بوده و موضوع آن حدیث است که در سه بخش می‌باشد:
تعداد روایات کتاب کافی را با رقم‌های مختلف گفته‌اند: یوسف بحرانی ۱۶۱۹۹، دکتر حسین علی محفوظ ۱۵۱۷۶، علامه مجلسی ۱۶۱۲۱ و برخی از معاصران مثل شیخ عبدالرسول الغفار ۱۵۵۰۳ حدیث شمارش کرده‌اند. گفته شده این اختلاف رقم‌ها ناشی از عوامل مختلف از جمله شیوهٔ شمردن احادیث است. مثلاً برخی روایتی را که با دو سند ذکر شده‌است، دو روایت، و بعضی آن را یک روایت به حساب آورده‌اند.
از طریق سلسله اسناد روایات کافی، فهرست نسبتاً مفصلی از مشایخ حدیث او به دست می‌آید که تعدادشان به بیش از سی نفر می‌رسد. این تعداد مشایخ به معنای انعکاس روایات قابل توجهی از هریک در مجموعه کافی نیست؛ بلکه کلینی عمده قریب به اتفاق روایاتش را از هشت نفر زیر نقل کرده‌است:
کتاب مذکور یکی از کتب چهارگانه معتبر مذهب شیعه جعفری اثنی عشری می‌باشد.
بعضی از نویسندگان وجود برخی احادیث ضعیف در کافی را، دلیل بر عدم اعتبار این کتاب می‌دانند. علیرضا حسینی، مدیر گروه تحقیق و تصحیح اسناد تصحیح جدید کتاب «الکافی» در این رابطه می‌گوید: نقل است کتاب کافی به محضر امام زمان رسیده و مورد تحسین او قرار گرفته و وی دربارهٔ کافی گفته‌است: الکافی کاف لشیعتنا: کتاب کافی برای شیعیان ما کفایت می‌کند. مجلسی اول گفته‌است که ممکن است کتاب به نظر امام زمان رسیده‌باشد و سید نعمت‌الله جزایری آن را قریب [نزدیک به حقیقت] دانسته‌است. البته جمله مذکور سند محکمی ندارد و بسیاری از رجال‌شناسان نیز این سخن را رد می‌کنند. سید ابوالقاسم خویی در صحت انتساب این جمله به امام زمان تردید کرده‌است.
کلینی در اصول کافی، در هشت عنوان (فصل) به تبیین اصول اعتقادی شیعه و برخی مطالب دیگر که با مسائل اعتقادی ارتباط دارد، پرداخته‌است. عناوین این کتاب عبارتند از:
بخش دوم کتاب کافی که فروع الکافی نام دارد، دربردارندهٔ روایات مربوط به مسائل فقهی است. فروع کافی بزرگ‌ترین بخش کتاب کافی به حساب می‌آید. در این بخش عناوین زیر وجود دارد:
۱. "کتاب الطهارة، " ۲. "کتاب الحیض، " ۳. "کتاب الجنائز، " ۴. "کتاب الصلاة، " ۵. "کتاب الزکاة والصدقه، " ۶. " کتاب الصیام، " ۷. "کتاب الحج، " ۸. "کتاب الجهاد، " ۹. "کتاب المعیشة، " ۱۰. "کتاب النکاح، " ۱۱. "کتاب العقیقه، " ۱۲. "کتاب الطلاق، " ۱۳. "کتاب العتق والتدبیر والمکاتبه، " ۱۴. "کتاب الصید، " ۱۵. "کتاب الذبائح، " ۱۶. "کتاب الاطعمه، " ۱۷. "کتاب الاشربة، " ۱۸. "کتاب الزّی والتجمل، ۱۹. کتاب الدواجن، ۲۰. کتاب الوصایا،" ۲۱. "کتاب المواریث، " ۲۲. "کتاب الحدود، " ۲۳. "کتاب الدیات، " ۲۴. "کتاب الشهادات، " ۲۵. "کتاب القضا والاحکام، " ۲۶. "کتاب الایمان والنذور والکفارات."
در "فروع کافی" برخی از عنوان‌ها که معمولاً در کتب فقهی به صورت مستقل آورده می‌شوند به مناسبت، ضمن عنوان‌های یاد شده آمده‌اند. مثلاً "امر به معروف"، در عنوان "الجهاد" آمده‌است.
سومین بخش از الکافی که به روضه کافی شهرت دارد، روایات مربوط به موضوعات مختلف و متنوع، بدون هیچ ترتیب و نظم خاصی گردآوری شده‌است. چند نمونه از این موضوعات به شرح زیر است:
به صورت html:
ماندولین
ماندولین (به انگلیسی: mandolin، به فرانسوی: mandoline) سازی است کوچک‌تر از گیتار و تا حدی گلابی‌شکل، دارای هشت سیم که دوبه‌دو به هم جفت شده‌اند و چهار زوج سیم تشکیل می‌دهند. رایج‌ترین کوک برای این سیم‌های جفت، فاصلهٔ پنجم درست است.
این ساز از خانوادهٔ لوت است و از حدود ۱۶۰۰ به ایتالیا برده شد. ماندولین با مضراب یا زخمه انگشتان نواخته می‌شود. نه فقط قادر به اجرای نت‌های کوتاه جدا است، بلکه سیم‌های زوج آن امکان تعادل بسیار سریع بین دو نت هم فاصله را به وجود می‌آورد به‌طوری‌که افهٔ نسبتاً طویل با نوعی ترمولو منتج می‌گردد. صفحه انگشت‌گذاری آن پرده‌بندی شده‌است.
شکل ماندولین اشک مانند، دایره‌ای یا تخم‌مرغی است و سوراخ صدای آن می‌تواند شبیه F یا دایره‌ای‌شکل باشد، دستهٔ آن پرده‌گذاری شده و قسمت پشتیِ آن یا مسطح یا دایره‌ای‌شکل است.
معمول‌ترین شکل کوک این ساز همانند ویولن از بم به زیر به صورت سُل-رِ-لا-می است. این ساز توانایی تولید صداهای طولانی را که از ویولن تولید می‌شود ندارد، و این مشکل به وسیلهٔ نواختن ترِمولو (همان تکنیکی که در تار و سه‌تار به آن «ریز» گفته می‌شود) برای نواختن آکوردها ونت‌های طولانی حل شده‌است. این ساز گاهی در ارکسترهای اپرایی به کار رفته‌است؛ مانند اپرای "اُتِلو" اثر جوزپه وردی. آنتونیو ویوالدی یک کنسرتو برای یک ماندولین (کنسرتو در ر ماژور اُپوس ۶ شمارهٔ ۳) و دو کنسرتو برای دو ماندولین ساخته‌است. موتسارت در اپرای "دون ژوان" از آن استفاده کرده‌است و بتهوون نیز چند سوناتین برای آن نوشته‌است. نیکولو پاگانینی هم چند سرناد برای این ساز با همراهی گیتار ساخته‌است.
دار زدن
به دار آویختن یا دار زدن یکی از معمول‌ترین روش‌های اعدام است که در بیشتر کشورهایی که حکم اعدام وجود دارد، اجرا می‌شود.
دار زدن تاریخچه ای طولانی دارد.این روش را نخستین بار سال ۱۷۷۰ در اعدام فردی به نام ارل فررس به کار بستند. فاصله پرت شدن آن زمان هنوز کم بود، تقریباً سی سانتیمتر. هر چند روش قبلی هم هنوز کاربرد داشت اما انگلیسی‌ها این شیوه را از سال ۱۷۸۳ شیوه رسمی اعدام کردند.
چارلز دیکنز نویسنده معروف که سال ۱۸۴۹ یک بار در بازار شاهد یک مراسم اعدام بود، از دار زدن محکوم به شدت متأثر شد و نامه‌های خشم‌آلودی نوشت و در تایمز منتشر کرد. این نامه‌ها دوباره بحث اعدام را در افکار عمومی دامن زد و سبب شد که از سال ۱۸۶۸ دیگر در ملاءعام اعدام صورت نگیرد. در اتریش و بعضی ایالات آلمان نیز تقریباً از همان زمان‌ها اعدام علنی لغو شد.
در حقیقت هنگامی که شخص محکوم به اعدام از طناب دار حلق آویز می‌شود، ضربه شدیدی به ستون فقرات و گردن وی وارد می‌شود و در نتیجه باعث شکستگی و آسیب شدید در بصل النخاع می‌شود که این امر موجب ایست دستگاه تنفسی به دلیل فلج شدن ریه‌ها می‌شود. به‌طور کلی علل مرگ به‌خاطر دار آویختگی را می‌توان این‌گونه ذکر کرد:
صفر (آنالیز مختلط)
در آنالیز مختلط یک صفر از یک تابع هولومورفیک "f"، عدد مختلطی مانند "a" است که برای آن "f"("a") = 0
عدد مختلط "a" یک صفر ساده (ریشه ساده) از "f" یا یک صفر با تکرار 1 از "f" است اگر بتوان "f"‌را به صورت
نوشت که در آن "g"‌یک تابع هولومورفیک است که "g"("a") صفر نیست. به طور کلی تکرار ریشهٔ "f" در "a" عدد صحیح مثبت "n" است که برای آن تابعی هولومورفیک مانند "g" وجود دارد که
قضیه اساسی جبر می‌گوید که هر چند جمله‌ای غیر ثابت با ضرایب مختلط حداقل یک صفر در صفحهٔ مختلط دارد. این بر خلاف وضعیت صفرهای حقیقیست : برخی توابع چند جمله‌ای با ضرایب حقیقی هیچ صفر حقیقی‌ای ندارند (ولی چون اعداد حقیقی مختلط‌اند این توابع همچنان ریشه‌های مختلط دارند). یک مثال تابع "f"("x") = "x" + 1. است.
یک مشخصهٔ مهم از مجموعهٔ صفرهای یک تابع هولومورفیک این است که یک گوی کوچک حول ریشه وجود دارد که شامل هیچ ریشهٔ دیگری نسیت. همچنین قضایایی در آنالیز مختلط وجود دارند که رابطهٔ بین صفرها(ریشه‌ها)ی یک تابع هولومورفیک (یا مرومورفیک) و خصوصیات دیگر تابع را بیان می‌کنند. به طور خاص فرمول جنسن و قضیهٔ فاکتورگیری وایرشتراس نتایجی هستند برای توابع مختلطی که همتایی در تئابع حقیقی ندارند.
سینووکس
سینووکس یکی از داروهای درمان بیماری ام اس یا اسکلروز چندگانه است.  سینووکس، CinnoVex نام تجاری داروی اینترفرون بتا یک آ می‌باشد که در کشور ایران به عنوان سومین تولید کننده در دنیا به بازار عرضه شده است.این دارو توسط شرکت سیناژن و به عنوان یک داروی بیوژنریک یا بیوسیمیلار ( مشابه سازی دقیق از دارو) به بازار عرضه شده است.
سینووکس (اینترفرون بتا - ۱a) برای درمان بیماران مبتلا به اشکال عودکننده بیماری ام اس یا مولتیپل اسکلروزیز MS و CIS جهت کاهش تکرار، exacerbation بالینی و تاخیر در بروز ناتوانی‌های حرکتی تجویز می‌گردد.
سینووکس از دسته گلیکوپروتئین‌ها و از جمله داروهای نوترکیب می‌باشد. سینووکس یا اینترفرون بتا - ۱a نوترکیب، گلیکوپروتئینی است با خواص ضد ویروسی که وزن مولکولی آن حدود ۲۲٫۵۰۰ دالتون و دارای ۱۶۶ آمینواسید می‌باشد. این یک محصول تولید شده از طریق تکنولوژی DNA نوترکیب با استفاده از سلولهای مهندسی ژنتیک شده تخمدان هامستر چینی [(Chinese Hamster Ovary(CHO] که حاوی ژن اینترفرون بتای انسانی هستند.
اینترفرون بتا از دسته Cytokineها می‌باشد.
ویال تزریقی (۲ میلی لیتری) حاوی جزء فعال به صورت لیوفیلیزه به همراه آب قابل تزریق در ویال‌های ۲ میلی لیتری.  هر ویال حاوی شش (۶) میلیون واحد بین‌المللی است (۶ MIU)
تزریق عضلانی (IM)
کتابچه اطلاع رسانی ضمیمه دارو.
فرانهوفر آلمان  سینووکس
پرک (کنگان)
پَرَک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کنگان در استان بوشهر در جنوب ایران است.
این روستا در دهستان طاهری قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۵۸۲ نفر است.
روستای پرک تابع دهستان طاهری در ۱۰ کیلومتری شرق بندر سیراف (طاهری) واقع می‌باشد. این روستا در حدود ۳۰۰ متر از ساحل فاصله دارد و ارتفاعش از سطح دریا ۲۰ متر می‌باشد و در حاشیه خلیج فارس واقع شده‌است و از سه محله «آب شیرین»، «آب سور» و «زیر جاده» تشکیل شده‌است.
پیشهٔ مردم روستا ماهی‌گیری است.
در دورانی از سالیان قدیم در این منطقه وفور نعمت به خصوص در زمینه کشت گندم و صیادی و با توجه به حضور مردمان عرب زبان این منطقه به اسم برکه (برکت) معروف شد که بعدها این کلمه در کاربرد فارسی به پرک تغییر نام یافت. رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت وجه تسمیه پرک را این گونه می‌نویسد: پر+ک. پر احتمالاً از پار و بارگرفته شده باشد، چون پرک بارانداز کاروان‌هایی بوده که از ولایت فارس به بندرسیراف می‌رفته‌است و از این‌جا به وسیله چهارپایان بار تاجران را به سیراف می‌آورده‌اند. این مکان به‌علت موقعیت جغرافیایی در مسیر کاروان‌ها، می‌تواند با کلمه پارک و برخی از کلمه‌های دیگر زبان هند و اروپایی هم‌ریشه باشد. از طرفی دیگر پرک را برگرفته از پرکه یا برکه (جای نگهداری آب) نیز خوانده‌اند.
وسپ
وسپ (.W.A.S.P) نام یک گروه هوی متال به رهبری بلکی لاولس است که در سال ۱۹۸۲ تشکیل شد و به دلیل شعرها و اجراهای جنجالی شهرت منفی پیدا کرد. این گروه همچنان فعال است و تنها عضو باقی‌مانده از گروه اولیه بلکی لاولس است.
گروه در کالیفرنیا توسط بلکی شکل گرفت و اعضای اولیه آن عبارت بودنداز: ریک فاکس، رندی پایپر و تونی ریچاردز. ترکیب اولیه زیاد باقی نماند و ریک فاکس گروه را ترک کرد و به مالمستین در گروه استیلر پیوست. به جای او دون کوستا به گروه پیوست که او هم بعد از مدت کوتاهی گروه را ترک کرد. نهایتاً این کریس هولمز بود که به گروه آمد و تا مدت‌ها در وسپ باقی ماند.
در سال ۱۹۸۴ آنها اولین آلبوم خود را با نام وسپ منتشر کردند. در ابتدا قرار بود این آلبوم با نام آدمکش‌های بالدار منتشر شود.
ریتم اند بلوز
ریتم اند بلوز () که به‌طور مختصر آراَندبی () نیز نامیده می‌شود، ژانری از موسیقی عامه‌پسند است که در جوامع آفریقایی-آمریکایی در دههٔ ۱۹۴۰ به وجود آمده‌است. در زمانی که «موسیقی شهری، راک، جاز بر پایهٔ ضرب آهنگ سنگین و اصرار» محبوبیت بیشتری پیدا می‌کرد، این اصطلاح در ابتدا توسط کمپانی‌های موسیقی برای توصیف آثاری که عمدتاً برای آمریکایی‌های آفریقایی آمریکایی به بازار عرضه می‌شدند، استفاده شد. در موسیقی ریتم تجاری و بلوز متداول دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، گروه‌ها معمولاً از پیانو، یک یا دو گیتار، بیس، درام، یا چند ساکسیفون و گاهی خواننده‌های زمینه تشکیل می‌شدند. مضامین اشعاری آراندبی بیشتر شامل تجربه درد و آفریقایی-آمریکایی برای جستجوی آزادی و شادی و همچنین پیروزی و شکست در روابط، اقتصاد و آرزوها است.
در دههٔ ۱۹۹۰ سبک جدیدی از آر اند بی متداول شد که با نام آر اند بی معاصر شناخته می‌شود.
اولین بار جری وکسلر در سال‌های پایانیِ دههٔ ۱۹۴۰ و در مجلهٔ "بیلبورد" اصطلاح «ریتم اند بلوز» را در بازار موسیقی ایالات متحده برای اشاره به سبک موسیقی سیاهان آمریکایی باب کرد. او این اصطلاح را به‌عنوان جایگزین اصطلاح «race music» استفاده کرد که تا آن زمان برای اشاره به سبک موسیقی عامه‌پسند سیاهان آمریکا رواج داشت.
عسکری (عسلویه)
عسکری روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران. این روستا تابع دهستان اخند در ۵ کیلومتری شمال روستای خیارو واقع شده‌است.
طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۲۶ نفر بوده است.
این روستای در ۷ کیلومتری روستای دهنو واقع شده‌است. دارای مسجد آب‌انبار (برکه)، خانه بهداشت، و دبستان است. ساکنان این روستا به زبان عربی به گویش محلی تکلم می‌کنند.
آثار دژ بزرگی در وسط روستا باقی‌مانده‌است که حکایت از قدمت این روستا دارد. گویند یکی از حکمرانان دوران گذشته که بنام شیخ محمد بن شیخ سیف النصوری معروف بوده‌است این دژ را بنا نهاده‌است. چونکه در آن دوران این منطقه تحت نفوذ حکم قبیلهٔ (آل حرم النصوری) بوده‌است. همچنین تعداد ۵۰ خانه قدیمی کاهگلی نیز در روستا وجود دارد.
اهالی روستا از طریق صید، ماهی گیری و کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کنند. حدود ۴۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمینهای آن جو و گندم کشت می‌شود. چاهایش کم عمق است، وآبش شیرین است.
بساتین (عسلویه)
بساتین روستاهی از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران. این روستا در ۳ کیلومتری سمت جنوب روستای حاله نابند واقع شده‌است، و در کرانهٔ ساحل دریا قراردارد، و ارتفاعش از سطح آب یک متر بیشتر نیست.
این روستا در دهستان نای‌بند دارای ۲۵۰ خانوار با ۱۲۴۴ نفر جمعیت است. (آمار ۱۳۹۵).
از شمال حاله نابند، از جنوب خلیج فارس، از مغرب عسلویه، و از سمت مشرق به صفیه محدود می‌گردد.
سواحل (عسلویه)
سواحل نام روستاهی از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران. این روستا تابع دهستان چاه‌مبارک است و در ۱ کیلومتری روستای چاه مبارک واقع شده‌است. در دوران پیشین این روستا از توابع حکمرانان قبیلهٔ (بنی تمیم) بوده‌است.
طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۷۵ نفر می‌باشد.
پیشهٔ اهالی روستا کشاورزی و دامداری است. در دشتها و پشتخه‌های روستا جو و گندم می‌کارند، همچنین در حدود ۳۰۰ اصله نخل خرما نیز در روستا وجود دارد.
(عربی).
مروع
این روستا در دهستان چاه‌مبارک قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۳۷۵نفر (۶۲خانوار) بوده‌است. زبان اهالی این روستا عربی است
از شمال چاه مبارک، از جنوب سواحل، از مغرب خور شور چاه مبارک، و از سمت مشرق به کوه چاه مبارک و جاذبه‌های گردشگری چاه مبارک محدود می‌گردد.
پیشهٔ اهالی روستا کشاورزی و دامداری است.
شیرینو (کنگان)
شیرینو مرکز دهستان شیرینو و روستایی از توابع بخش سیراف شهرستان کنگان در استان بوشهر جنوب ایران است.
این روستا در دهستان شیرینو قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۹٬۹۷۶ نفر بوده‌است.
از شمال به دنبالهٔ کوه‌های زاگرس، از جنوب به خلیج فارس، از مغرب به روستای پرک و از سمت مشرق به شهر نخل تقی محدود می‌گردد.
شیرینو در منطقه پارس جنوبی قرار دارد و محل اسکان تعدادی از پرسنل پالایشگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و فازهای در حال اجرای این منطقه می‌باشد که در هتل شیرینو و شیرینو ۲ ساکنند و مردم بومی در قسمت اصلی روستا ساکن شده‌اند. راه اصلی روستا آسفالت و دارای دو پارک ساحلی می‌باشد پارک ساحلی اول در مرکز شیرینو قرار گرفته که مکانی زیبا و دلنشینی برای مردمان این منطقه فراهم کرده‌است و پارک دوم در قسمت سهیل که بخشی از این روستا می‌باشد قرار دارد. شیرینو دارای یکی از زیباترین سواحل ماسه‌ای جنوب کشور می‌باشد و این ساحل زیبا در نیمه دوم سال که دمای هوا مناسب تر است برای تفریح مورد استفاده قرار می‌گیرد که به همین سبب در عید نوروز مسافرین نوروزی همیشه جذب بندر شیرینو می‌شوند جهت اسکی روی آب، قایق‌سواری، شنا و ….
در داخل روستا شعبه بانک سپه، بانک صادرات و پست بانک قرار دارد و می‌توان از خدمات آن استفاده نمود. همچنین بندر شیرینو دارای امکانات مختلف رفاهی مانند فروشگاه مواد غذایی، میوه و سبزیجات، آرایشگاه، فروشگاه لوازم خانگی، سالن فوتسال، استخر، سالن بلیارد و غیره می‌باشد در این روستا به علت وجود هتل‌های شرکت پازارگاد هر ساله عید نوروز در این روستا میزبان خانواده‌های پرسنل شرکت‌ها و فازها می‌باشند و هتل شیرینو هم میزبان مسافرین عید نوروزی می‌شود و بازیگرهای سینما به شیرینو دعوت می‌شوند.
صیادی شغل اول مردم این روستا می‌باشند و سایر هم شغل‌های پراکنده یا آزاد دارند یا در شرکت‌های مجاور مشغول به کار هستند. حدود سال ۱۳۶۱ اولین دسته از معتادین تحت عنوان طرح اعزام معتادان به جزیره به پادگانی نیروی هوایی که سایتی موشکی و متروکه بود تبعید شدند.
دهستان بندر شیرینو (ثلاث قدیم) در ساحل پوزه یکی از بنادر قدیمی ایران می باشد و تاریخ بندر شیرینو (ثلاث) را باید از دوران تاریخی صفوی بررسی کرد، در تاریخ مکتوب و در آثار نوشته های جغرافیدانان پیش از این تا دوران صفوی از بندر ثلاث به طور اختصاصی نامی برده نشده است و بندر شیرینو به عنوان نواحی بندر کهن و تاریخی سیراف ( شهر سندباد بحری و دریانوردان افسانه ای) شناخته می شده است.
به قلم علی بهمنی کتاب شیرینو ثلاث طلایی: بندر ثلاث را به دلیل سه نخل طلایی که ثمره خرمای شاهخونی (معروف به شاه خواهان و یا شاهانی ) به همراه داشت در ساحل پوزه که زبان زد عام و خاص بود به بندر ثلاث مشهور شد سه نخلی که در کنار هم بیشترین ثمر در منطقه داشت، شیخ جبار نصوری به سه نخل ثلاث را نخل طلایی نامیده بودند و همیشه از ثمر این سه نخل به عنوان سوغات به میمانان خود هدیه می داد.
الکساندر هلب
الکساندر هلب (زاده ۱ مه ۱۹۸۱) اهل بلاروس و بازیکن سابق تیم‌های وولفسبورگ، بارسلونا، آرسنال و تیم ملی فوتبال بلاروس است. وی سابقه حضور در فینال جام باشگاههای اروپا را نیز به همراه تیم‌های بارسلونا و آرسنال در کارنامه خود دارد.
این بازیکن در سالهای ابتدایی حضور در تیم ملی فوتبال بلاروس به همراه این تیم در تهران در مقابل تیم ملی ایران بازی کرد.
تئو والکات
تئو جیمز والکات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است و به عنوان یک مهاجم ایفای نقش می‌کند.
فوتبال وی در تیم‌های نیوبری و سوئیندون تاون آغاز شد و در سال ۲۰۰۰ با بستن قراردادی ۴ ساله با باشگاه ساوت‌همپتون مطرح شد. این ستاره با نمایش خیره‌کنندهٔ خود در این تیم، نظر آرسن ونگر سرمربی بزرگ تیم آرسنال را به خود جلب کرد اما وی باز هم با تیم ساوت‌همپتون قراردادی دوساله بست و تا سال ۲۰۰۶ در این تیم ماند و پس از آن با قبول پیشنهاد تیم آرسنال به این تیم رفت. آرسن ونگر معمولاً این بازیکن تکنیکی و جوان را برای ارائه بازی مستقیم از دقیقه ۷۰ به بعد در جهت تقویت قدرت هجومی تیم آرسنال به میدان می‌آورد.
این بازیکن در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان در تیم ملی انگلستان حاضر بود ولی به این بازیکن توسط اریکسون سرمربی وقت تیم ملی انگلیس بازی نرسید. وی چهار سال بعد به دلیل مصدومیت، جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی را از دست داد. اما باز هم این مصدومیت بود که باعث شد تئو فقط تا مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل برای انگلستان بازی کند و به برزیل نرسد.
تئو والکات در ژانویه ۲۰۱۸ بعد از ۱۲ سال از آرسنال جدا شد و به اورتون پیوست. او بارها در دوران بازی خود در آرسنال به حمایت از لیورپول پرداخته بود و بازی برای قرمزهای لیورپول را جذاب می‌دانست اما در نهایت بعد از آرسنال به اورتون رقیب اصلی و سنتی لیورپول پیوست. تئو در آخرین بیان خود به هواداران آرسنال از آن‌ها به خاطر ۱۲ سال همراهی و هواداری تشکر کرد و هواداران آرسنال نیز به صورت یک‌دست او را حمایت کرده و برایش آرزوی بهترین‌ها را کردند.منبع خبر انتقال والکات به اورتون
پروفایل تئو والکات در سایت فارسی آرسنال
صفیه (عسلویه)
این روستا در ۴ کیلومتری روستای بساتین واقع شده‌است. از شمال به خیاروه، از جنوب به برکوه، از سوی غرب به بساتین و از سمت شرق به زباره محدود می‌گردد.
کنارخیمه
کُنارخیمه روستایی از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران.
این روستا در ۶ کیلومتری شرقی روستای بنود و در فاصله ۷ کیلومتری ساحل دریا قرار دارد. مابین دریا و روستا تپهٔ بلندی قرار دارد. همچنین دره‌ای (رودخانهٔ فصلی) از وسط روستا می‌گذرد و روستا را به دو قسمت می‌کند.
نخلستان‌های معروف در روستا عبارت اند از: نخل عید، الگلال، ام اللنبو، نخل جابر و… دره‌های روستا عبارت اند از: وادی الغزیر، وادی بو ازگیگه و…
این روستا در دهستان نای‌بند قرار دارد و ۶۳۲ نفر (طبق سرشماری ۹۵) جمعیت دارد.
کلود سیمون
کلود اوژن آنری سیمون (زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۱۳-درگذشتهٔ ۶ ژوئیه ۲۰۰۵) رمان‌نویس فرانسوی و برنده جایزه ادبی نوبل در سال ۱۹۸۵ بود.
کلود سیمون در تاریخ ۱۰ اکتبر ۱۹۱۳ در آنتاناناریوو، ماداگاسکار از پدر و مادری فرانسوی به دنیا آمد. وقتی که نه‌ماهه بود خانواده‌اش به فرانسه بازگشتند. سیمون پدرش را در جنگ جهانی اول از دست داد و به علت بیماری مادر، وظیفه بزرگ کردن او بر عهده داییش قرار گرفت. کلود سیمون در شهر پرپینیان بزرگ شد و در ۷ سالگی برای درس خواندن به پاریس فرستاده شد. مدتی به نقاشی علاقه‌مند شد ولی پس از چندی متوجه شد که استعدادی در نقاشی ندارد و آن را رها کرد. در ۲۴ سالگی به اسپانیا رفت و در جنگهای داخلی اسپانیا شرکت کرد. با شروع جنگ جهانی دوم به خدمت سربازی رفت و اگر چه به اسارت نیروهای آلمانی درآمد اما توانست بگریزد و به شهر خود در جنوب فرانسه برود. او در آنجا با نهضت مقاومت فرانسه همکاری کرد. در همان ایام بود که اولین رمان خود به نام تقلب را نوشت. وی هم‌چنین اداره و مدیریت تاکستان‌های فامیلی را برعهده داشت. کلود سیمون در تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۰۵ در پاریس درگذشت. او که یکی از نویسندگان «رمان نو» بود جوایز ادبی مختلفی را برد و از جمله در سال ۱۹۸۵ موفق به دریافت جایزهٔ نوبل شد. از آثار معروف او جادهٔ فلاندر (La Route des Flandres) است. که ترجمهٔ فارسی آن در سال ۱۳۶۹ با ترجمهٔ منوچهر بدیعی در انتشارات نیلوفر به چاپ رسید.
آندره گدار
آندره گدار (زادهٔ ۲۱ ژانویه ۱۸۸۱ – درگذشتهٔ ۳۱ ژوئیه ۱۹۶۵) معمار، باستان‌شناس فرانسوی و رئیس پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود.
او در اوایل دوره پهلوی اول به ایران وارد شد و به استخدام دولت ایران درآمد. مسئولیت‌های او نظیر مدیر ادارهٔ عتیقیّات، فعالیت‌های پژوهشی، شناسایی و ثبت آثار فرهنگی ایران با همکاری ماکسیم سیرو و انتشار نشریهٔ باستان‌شناسی بود. بنیان‌گذاری پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، وی را مهم‌ترین شخصیت خارجی دورهٔ رضا شاه پهلوی قرار می‌دهد که نزدیک به ربع قرن در ایران حضور داشت.
وی در سال ۱۹۶۵ میلادی در ۸۴ سالگی در فرانسه درگذشت.
از مهم‌ترین کارهای اجراشدهٔ وی می‌توان به موزهٔ ایران باستان، حافظیه در شیراز، موزهٔ آذربایجان در تبریز، مدرسهٔ ایرانشهر در یزد اشاره کرد.
ایدهٔ طراحی موزهٔ ایران باستان در زمان وزارت علی‌اصغر حکمت شکل گرفت. طراحی موزه به آندره گُدار واگذار شد و او به سال ۱۳۱۳ خورشیدی نقشه‌های ساختمان را تهیه کرد. ساختمان موزه در سال ۱۳۱۶ به اتمام رسید و ریزه‌کاری‌های داخلی و نصب ویترین‌ها و چیدن اشیا و تهیهٔ زیرنویس برای آن‌ها و سایر موارد فنی دو سال طول کشید و موزه رسماً در سال ۱۳۱۸ افتتاح شد (شیبایی، ۱۳۵۵، ۵۴-۵۳).
گُدار در سال ۱۳۱۶ خورشیدی یادمان بنای حافظ را، با الگوبرداری از عناصر معماری اسلامی ـ ایرانی، به‌صورت کلاه فرنگی در وسط باغی سرسبز اجرا کرد.
دبیرستان امام صادق (پیشتر: حکیم نظامی) بزرگترین و قدیمی‌ترین دبیرستان استان قم می‌باشد که در سال ۱۳۱۷ فعالیت آموزشی خود را آغاز نمود. این مدرسه در باغی به وسعت ۲۰۰۰۰ متر مربع توسط آندره گدار و همکارش با همراهی معماران محلی و با طرحی متناسب با اقلیم قم ساخته شد.
مدرسهٔ ایرانشهر یکی از ماندگارترین کارهای آندره گُدار است که به سال ۱۳۱۳ خورشیدی در یزد به مساحت ۱۵٬۰۰۰ مترمربع طراحی و ساخته شده‌است.
نهضت مقاومت ملی فرانسه در جنگ جهانی دوم وی را به‌عنوان نمایندهٔ خود در ایران برگزید. در این مدت، گُدار دست به چاپ نشریهای به نام "فرانسهٔ آزاد" در تهران زد.
از کتاب‌های گُدار، که به فارسی برگردانده شده، می‌توان به "آثار ایران" در چهار جلد و "هنر ایران" اشاره کرد.