گیلشینگ
گیلچینگ شمالی‌ترین و با بیش از ۱۹۰۰۰ نفر جمعیت سومین شهرداری بزرگ در ناحیه باواریای بالایی استارنبرگ است. شهر اصلی به همین نام حدود ۲۰ کیلومتر با مونیخ فاصله دارد.
این جامعه در چشم‌انداز مورن کوهپایه‌های آلپ در لبه منطقه پنج دریاچه قرار دارد.
این نام از زبان آلمانی باستانی گرفته شده‌است. هنگامی که جانشینان ژرمنی-باواریایی رومیان در ششم قرن حل و فصل منطقه Gilchinger، آنها نام محل خود را "Kiltoahinga" (بنابراین قدیمی‌ترین شواهد در اوایل قرن ۹)، که از نام شخصی مانند "Geldiko" (احتمالاً از نام یکی از بزرگان قبیله) گرفته شده‌است. این نام در طول قرن‌ها از "Kiltoahinga" به نام مکان امروزی "گیلشینگ تغییر کرده‌است".
در حدود ۴۵۰ ق. م در این منطقه، قبیله سلتیک ویندلیکر سکنی گزیده بود. شهر گیلشینگ برای اولین بار در یک سند ذکر شد و بنابراین به صورت مکتوب در یک سند اهدایی از سال ۸۰۴ به عنوان "Kiltoahinga" قابل تأیید بود. با توجه به متن سند، Reginhart، تام‌الاختیار و مدیر منابع زمین سلطنتی، دست بر خواص خود را در شهرهای Pettenbach را و Glonn به صومعه "Slechdorf"، امروز شلدورف. این هدیه در ۴ آوریل تکمیل شد. سپتامبر ۸۰۴، در دهکده سلطنتی Kiltoahinga در چهارمین سال سلطنت امپراتور چارلز برگزار شد.
گیلچینگ بعداً به رنتامت مونیخ و دادگاه ناحیه استارنبرگ متعلق به رای‌دهندگان بایرن تعلق گرفت. در جریان اصلاحات اداری در بایرن، شهرداری امروزی با فرمان شهرداری در سال ۱۸۱۸ به وجود آمد.
در جریان اصلاحات منطقه ای در بایرن، در ۱ می ۱۹۷۸ به شهرداری آرگلسرید ملحق شد.
بین سال‌های ۱۹۸۸ و ۲۰۱۸، این محله با ۵۵۷۲ نفر یا ۴۱٫۵ نفر از ۱۳۴۲۱ به ۱۸۹۹۳ نفر افزایش یافت. ٪. سوابق رهبران جامعه و شهرداران قبل از سال ۱۹۴۵ ناقص و ناقص است. اولین رکورد در حال حاضر شناخته شده به سال ۱۸۰۸ بازمی‌گردد. منبع این موضوع «تاریخ منظره و روستای شهرداری گیلچینگ و اطراف» اثر پیتر آیون در سال ۱۹۷۵ است. در حدود سال ۱۸۰۸ اولین مرد روستا خود را رهبر دهکده نامید و از سال ۱۸۵۰ رئیس. در سال ۱۸۶۹، با انتخاب یوهان اشنایدر، برای اولین بار شهردار صحبت شد. پس از جنگ جهانی دوم، گیلچینگ هفت شهردار داشت. بلافاصله پس از جنگ، یوهان سیمون (CSU) سمت شهردار را بر عهده گرفت. وی تا اولین انتخابات که در ۲۷ نوامبر برگزار شد به صورت بازیگری در اختیار اشغالگران آمریکایی بود. در ژانویه ۱۹۴۶ سیمون شهردار منتخب از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۶، یوزف بارتل (SPD) مسئول تجارت رسمی بود. در سال ۱۹۵۶ جانشین او یوهان کرامر (گروه رای‌دهندگان غیرحزبی - ÜP) بود که در مجموع ۱۶ سال جامعه را مدیریت کرد تا اینکه در سال ۱۹۷۲ توسط هاینریش ویل (CSU) جایگزین شد. ویل با مجموع ۱۸ سال ریاست، رکورددار تا به امروز باقی مانده‌است. در سال ۱۹۹۰، هانس اوسترمایر (Bürgerschaft) که در آن زمان تا حد زیادی ناشناخته بود، به‌طور شگفت‌انگیزی جایگزین هاینریش ویل شد. در سال ۱۹۹۱، اوسترمر به رای‌دهندگان آزاد (FW) پیوست که از آن زمان تا سال ۲۰۰۸ بدون وقفه در سمت شهردار قرار داشتند. در سال ۱۹۹۶، توماس رایش از اوسترمایر پیروی کرد، کسی که تصمیم داشت برای ریاست منطقه نامزد شود، اما ناموفق بود. رایش در سال ۲۰۰۲ با اکثریت در اولین رای‌گیری مجدداً انتخاب شد و در سال ۲۰۰۸ مجدداً نامزد شد. اما در اولین رای‌گیری در ۲۵ سالگی شکست خورد درصد آرا عامل تعیین‌کننده برای این احتمالاً تعهد او به افزایش استفاده از فرودگاه Oberpfaffenhofen بود. در دور دوم انتخابات که سپس در ۱۶ ضروری شد مارس ۲۰۰۸ مانفرد والتر (SPD) در مقابل مایکل هاوزر از CSU با حدود ۵۸٫۶ قرار گرفت. هاوزر ۴۱٫۴ درصد از آرا را دریافت کرد ٪. در ۱ در ۱ می ۲۰۰۸، مانفرد والتر (SPD) جانشین توماس رایش شد. SPD برای اولین بار در ۶۰ سال گذشته شهردار گیلچینگ شد.
BfG = شهروند برای Gilching FWG = انجمن رای‌دهندگان آزاد
منبع: اداره آمار ایالت بایرن برای آمار و پردازش داده ها؛ آمار شهرداری ۲۰۱۰ از سال ۱۹۸۹ شهرداری شهروندی افتخاری اعطا کرده‌است. اولین شهردار سابق یوهان کرامر، که اولین کسی بود که این جایزه را در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد، این جایزه را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۳ رودولف شیخت که به مدت ۴۰ سال از جمله ۱۸ سال به عنوان شهردار سوم عضو شورای شهرداری SPD بود، به عنوان شهروند افتخاری انتخاب شد. لایه همچنین به عنوان یک مورخ و وقایع نگار محلی خدمات بزرگی به جامعه ارائه کرده‌است. در سال ۲۰۰۲، اولین شهردار سابق هاینریش ویل (CSU) نیز این افتخار را دریافت کرد.
بخشی از ناحیه نوگیلچینگ در معرض صدای هواپیماهای ناشی از حرکات پروازی فرودگاه ویژه Oberpfaffenhofen است که از سال ۱۹۳۸ فعالیت می‌کند. در نتیجه این مشکل، چندین ابتکار شهروندی به وجود آمده‌است. در آینده، این فرودگاه همچنین به روی به اصطلاح «سفرهای تجاری واجد شرایط» و در نتیجه برای هوانوردی عمومی باز خواهد شد. تصمیم نهایی برای گسترش عملیات پرواز هنوز گرفته نشده‌است.
نزدیک‌ترین مدرسه متوسطه در شهرداری هرشینگ آم آمرسی است که برای مثال می‌توان از طریق S-Bahn (S8) به آنجا رفت. گیلچینگ همچنین دارای یک مرکز آموزش بزرگسالان و یک مدرسه موسیقی است.
زنگ آرنولدوس در کلیسای کلیسای سنت ویتوس معروف است. این زنگ در نشان شهرداری گنجانده شده‌است و قدیمی‌ترین زنگ موجود در بایرن و سومین زنگ قدیمی در آلمان است. کشیش آرنولدوس بین سال‌های ۱۱۸۰ تا ۱۱۸۷ آن را انتخاب کرد.
بخشی از جاده رومی، Via Julia، که آگسبورگ را به سالزبورگ متصل می‌کرد، از میان شهر می‌گذرد. در مرکز آرگلسرید می‌توانید یک کپی از یک نقطه عطف رومی با مایل‌های لاتین حکاکی شده و مسیرهایی به Augusta Vindelicorum را ببینید.
در ورسونهاوس، نمایشگاه دائمی "SchichtWerk-Zeitreisen" انتقال از اواخر دوران باستان به اوایل قرون وسطی را به عنوان نمونه ای برای بایرن علیا نشان می‌دهد.
در سال ۲۰۰۵، گروه محلی pax christi، قطب صلح را در ایستگاه قطار Gilching-Argelsried اهدا کرد. در پنج ضلع آن کتیبه «ممکن است بر زمین باشد» به زبانهایی که بیشتر در گیلچینگ صحبت می‌شود تکثیر شده‌است. قطب صلح ایجاد شده در سال ۱۹۵۵ توسط معلم، شاعر و فیلسوف ژاپنی گوی ماساهیسا به عنوان یک الگو عمل کرد.
باشگاه آلپاین آلمان از سال ۲۰۰۷ مرکز سنگنوردی بزرگی را در گیلچینگ راه اندازی کرده‌است.
باروهای سلتی و بقایای قلعه‌های سلتی که به خوبی حفظ شده‌اند را می‌توان در بخش مجاور جنگل به سمت جامعه Schöngeising مشاهده کرد.
ایستگاه‌های گاز Allguth در Landsberger اشتراسه توسط لیدیا هاک + جان هوپفنر از مونیخ به عنوان به خصوص از معماری موفق به رسمیت شناخته شد نقطه نظر، به نظر می‌رسد که مانند یک مجسمه سبک، به ویژه در هنگام غروب، به لطف روشن، شناور سقف برج.
چهار منطقه تجاری در گیلشینگ وجود دارد. پارک تجاری شمالی از دهه ۱۹۷۰ وجود داشته‌است، پارک تجاری جنوبی پارک صنعتی غرب در مجاورت فرودگاه ویژه Oberpfaffenhofen و مرکز هوافضای آلمان (DLR) قرار دارد که بسیاری از شرکت‌ها از این بخش‌ها در آنجا مستقر شده‌اند. پارک تجاری شرق در حال حاضر در حال توسعه است و در شمال خروجی بزرگراه گیلشینگ قرار دارد.
گیلشینگ در A 96 Munich - Lindau واقع شده‌است و دارای دو تقاطع Gilching و Oberpfaffenhofen/Gilching-West است. جاده ایالتی ۲۰۶۹ Starnberg - Fürstenfeldbruck تا حدی در مسیر تاریخی Via Julia از طریق منطقه شهرداری می‌گذرد.
گیلچینگ از سال ۱۹۰۳ توسط خط راه‌آهن پاسینگ - هرشینگ عبور می‌کند. ایستگاه Geisenbrunn، ایستگاه Gilching-Argelsried و ایستگاه Neugilching که در سال ۱۹۷۲ افتتاح شد، در طول مسیر در منطقه شهرداری قرار دارند. Gilching از سال ۱۹۷۲ یک اتصال S-Bahn داشته‌است، این خط اجرا می‌شود S8 بین هرشینگ و فرودگاه مونیخ. زمان سفر تا مرکز شهر مونیخ حدود ۴۰ دقیقه و تا هرشینگ حدود ۲۰ دقیقه است.
علاوه بر شهرداری‌های Aying (چهار ایستگاه)، Maisach، Pullach و شهر Erding (هر کدام سه ایستگاه)، شهرداری دارای بیشترین توقفگاه‌های SBahn در بین شهرداری‌های خارج از شهر مونیخ در MVV است.
همچنین خطوط اتوبوسرانی منطقه ای به Weßling (خط ۹۴۷)، Gauting (خط ۹۴۹) و Dornierwerk / DLR (همچنین ۹۴۹) وجود دارد.
اتوبوس‌های تندرو X900 (Fürstenfeldbruck - Starnberg), X910 (Weßling - Klinikum Großhadern) و X920 (Fürstenfeldbruck - Klinikum Großhadern) نیز در Gilching توقف می‌کنند.سالی یک بار جشنواره فولکس گیلچینگر در محل نمایشگاه برگزار می‌شد. نکته قابل توجه ورود سنتی باشگاه‌ها به خیمه شب بازی در روز افتتاحیه لست.
انجمن ترویج مشارکت Cecina-Gilching هر سال «هفته ایتالیایی» را برگزار می‌کند که در میدان جدید بازار گیلچینگ برگزار می‌شود و معمولاً با یک برنامه فرهنگی همراه است.
در سال ۱۹۷۲، مشعل المپیک در مسیر ۳۰ روزه مشعل المپیک (مسیری از المپیا/یونان از طریق آتن، استانبول، بخارست، وین، پارتنکیرشن) در راه افتتاحیه XX حمل شد. پوشیده شده توسط Gilching برای المپیک مونیخ.