ویلیام سارویان
ویلیام سارویان ( ۳۱ اوت ۱۹۰۸–۱۸ مه ۱۹۸۱) رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، short story writer ارمنی-آمریکایی بود. وی جایزه پولیتزر برای نمایش‌نامه در سال ۱۹۴۰ به وی اعطا گردید و برای اقتباس سینمایی از روی رمان کمدی انسانی وی برنده جایزه اسکار بهترین داستان در سال ۱۹۴۳ شد.
کالج دیکنسون یکی از چهره‌های برجسته ادبی میانه سده ۲۰ (میلادی)
جایگاه خویش ارنست همینگوی، جان استاین‌بک و ویلیام فاکنر
ویلیام سارویان در روز ۳۱ اوت ۱۹۰۸ در فرزنو، کالیفرنیا به دنیا آمد. والدین وی آرمناک و تاگوهی از ارمنیان بیتلیس در امپراتوری عثمانی بودند. پدر وی در سال ۱۹۰۵ به نیویورک نقل مکان نموده بود و به عنوان در کلیسای حواری ارمنی ...
در سن ۳ سالگی پس از مرگ پدر به همراه برادر و خواهرانش به یتیم‌خانه ای در اوکلند، کالیفرنیا سپرده می‌شود. وی دیرتر تجربیات خویش در یتیم‌خانه را در نوشته‌هایش توصیف نمود. پنج سال بعد خانواده در فرزنو به همدیگر ملحق شدند جایی که مادرش تاگوهی شغلی در یک قنادی …
سارویان پس از اینکه مادرش تعدادی از نوشته‌های پدرش را به وی نشان داد تصمیم گرفت که نویسنده شود. یک‌کمی از نخستین مقالات کوتاه وی در به چاپ رسید. نخستین داستان‌های وی در دهه ۱۹۳۰ میلادی … در میان این داستان‌ها «The Broken Wheel» که با نام سیراک گوریان نوشته بود در سال ۱۹۳۳ در نشریه ارمنی هایرنیک به چاپ رسید.
بسیاری از داستان‌های سارویان بر مبنای تجربیات دوران کودکی وی در میان باغبان ارمنی-آمریکایی سن هواکین ولی یا … می‌باشد. مجموعه داستان کوتاه نام من آرام است یک … دربارهٔ یک پسر جوان است … این اثر به زبان‌های مختلف برگردانده شده‌است.
به عنوان یک نویسنده سارویان با انتشار «مرد جوان بی‌باک در ذوزنقه پرنده» که عنوان آن از ترانه ای به همین نام و متعلق به سده ۱۹ (میلادی) گرفته شده‌است در مجله به موفقیت دست یافت. …
این شخصیت با نویسنده بی‌پول رمان گرسنگی (۱۸۹۰) نوشته کنوت هامسون تشابه دارد اما فاقد خشم و پوچ گرایی راوی هامسون است. این داستان در مجموعه ای تجدید چاپ شد.
سارویان در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا خدمت نمود. وی در آستوریا، کویینز مستقر شد و بیشتر وقت خویش را در هتل لمباردی در منهتن به دور از شخصیت نظامی گذراند. در سال ۱۹۴۲ در ترکیب یک واحد فیلمسازی به لندن فرستاده شد …
سارویان به سرعت فعالیت می‌نمود. سرسختانه نوشته‌های خویش را ویرایش می‌نمود و بیشتر درآمد خویش را صرف مشروب و قمار می‌کرد. از سال ۱۹۵۸ عمدتاً در آپارتمانی در پاریس سکنی گزیده بود.
سارویان مقالات ادبی و خاطراتی را به چاپ رساند که در آن افرادی همچون جرج برنارد شاو، ژان سیبلیوس، و چارلی چاپلین را که در اتحاد شوروی و اروپا ملاقات کرده بود مجسم کرده‌است. در سال ۱۹۵۲ سارویان "The Bicycle Rider in Beverly Hills" را به چاپ رساند. رکود بزرگ
نصیحت وی به نویسنده ای جوان این بود که:
نمایشنامه‌های سارویان از عمق ضمیر شخصی نشاط می‌گرفت.
احتمالاً بهترین نمایشنامه ای که از وی به خاطرآورده می‌شود «The Time of Your Life» می‌باشد که در یک سالن در باراندازی در سان‌فرانسیسکو اتفاق می‌افتد.
پیش از جنگ سارویان بر روی فیلمنامه "مرد محبوب و موفق" (۱۹۳۹) بر مبنای نمایشنامه اثر کلیفورد اودتس کار می‌کرد اما
"کمدی انسانی" (۱۹۴۳) در شهرک خیالی ایتاکا در سن هواکین ولی، کالیفرنیا اتفاق می‌افتد.
سارویان توسط مترو گلدوین مایر برای نگارش فیلمنامه و کارگردانی فیلم کمدی انسانی به استخدام شد.
علاقه‌مندی به رمان‌های سارویان پس از پایان جنگ فزونی یافت.
برنده جایزه اسکار بهترین داستان سال ۱۹۴۳ برای این فیلم شد. در رمان کوتاه «The Assyrian and other stories» (۱۹۵۰) و در «The Laughing Matter» (۱۹۵۳) سارویان عناصر تمثیل را در رمان یک واقع‌گرایی ترکیب نموده‌است. نمایش‌نامه‌های «Sam Ego's House» (۱۹۴۹) و «The Slaughter of the Innocents» (۱۹۵۸) مثل نمایش‌نامه‌های وی موفقی نبودند. بسیاری از نمایش‌نامه‌های مؤخر سارویان مانند «The Paris Comedy» (1960) The London Comedy (1960), and Settled Out of Court (۱۹۶۹) در اروپا … His اکسپرسیونیسم انتزاعی works were exhibited by the Anita Shapolsky Gallery in New York City.
در سال ۱۹۷۹ ویلیام سارویان به تالار مشاهیر تئاتر آمریکا راه یافت.
سارویان مکاتباتی با سنورا بب نویسنده داشت که ۱۹۳۲ شروع و در ۱۹۴۱ به پایان رسید؛ که از سوی سارویان به روابط عاشقانه بدل گشت.
در سال ۱۹۴۳ سارویان با هنرپیشه ای به نام کارول مارکوس (شناخته شده با نام کارول گریس) ازدواج نمود این زوج صاحب دو فرزند به نام‌های آرام (کتابی دربارهٔ پدرش نگاشت و منتشر کرد) و لوسی (هنرپیشه شد) شدند. اواخر دهه ۱۹۴۰
سارویان در اثر ابتلا به سرطان پروستات در سن ۷۲ سالگی در فرزنو درگذشت نیمی از خاکستر وی در کالیفرنیا و نیم دیگر آن در ارمنستان در پانتئون کومیتاس کنار هنرمندانی همچون آرام خاچاتوریان (آهنگساز), ماردیروس ساریان (نقاش), سرگئی پاراجانف (کارگردان فیلم) به خاک سپرده شد.
این کتاب دو نمایشنامه از ویلیام سارویان را شامل می‌شود که عبارت‌اند از «سیرک در مترو» و «گرسنگان». «سیرک در مترو» مجموعه‌ای از هشت نمایش‌نامه کوتاه تک پرده ای است. بخشی از فضای داخل یک مترو منظره اصلی نمایش‌نامه را تشکیل می‌دهد. هر بار که ترن توقف می‌کند، عده‌ای سوار می‌شوند. این اثر توسط روحی افسر به فارسی برگردانده شده‌است و نشر گلمهر آن را در سال ۱۳۸۱ منتشر کردهاست.
کشتار بی گناهان نمایشنامه ای است که در این متن، از نبرد میان خیر و شر که با هدف انتقاد از وضع نابسامان جوامع بشری در فاصله جنگ جهانی اول دوم، نوشته شده‌است. سارویان با تکیه بر این اندیشه که یکی از علل جنگ و خونریزی در جدا کردن راه سیاست و هنر از یکدیگر است به تصنیف چنین کتابی دست زده‌است. این کتاب با ترجمه ژاله مساعد توسط نشر گلمهر در سال ۱۳۸۱ منتشر شده‌است.
نمایشنامه دوران زندگی تو بود که جایزهٔ پولیتزر را در ۱۹۳۹ از نصیب وی کرد و پس از آن جایزهٔ منتقدان نمایش نیویورک از آن سارویان شد و در ۱۹۴۸ از روی این نمایشنامه فیلمی سینمایی با بازی جیمز کاگنی ساختند. سارویان در پاسداشت زندگی از زبان یکی از شخصیت‌های «دوران زندگی تو» گفته‌است: «عمیق نفس کشیدن را بیاموز؛ در هنگام غذا خوردن طعم غذا را دریاب، و هنگامی که به خواب می‌روی به واقع بخواب. با تمام توان بکوش تا زندگی کنی، و وقتی می‌خندی با تمام وجود بخند.»
ویلیام سارویان با داستان‌هایی که دربارهٔ اهالی کالیفرنیا و مردمانی که در میان آن‌ها بزرگ شده بود، به شهرت رسید. مجموعه داستان کوتاه او با عنوان نام من آرام است در ۱۹۴۰ منتشر شد و به ماجراهای پسری جوان و خانواده مهاجرش می‌پرداخت، به مجموعه ای پرفروش در جهان بدل شد و ترجمه آن به بسیاری از زبان‌های دنیا این داستان‌ها را در دسترس همگان قرار داد. نام من آرام است، مجموعه‌ای شاد و بدیع از این داستان‌هایی است که شخصیت اصلی آن‌ها، آرام گاروقلانیان، پسر بچه ای شیطون و باهوش است که بسته به نظر خواننده، می‌توان او را با سارویان یکی انگاشت یا جدا از او فرض کرد. نام من آرام است، حاوی داستان‌هایی جذاب و لطیف از زندگی آرام، پسربچه‌ای است که در موقع ورود سیرک سیار به شهر از مدرسه فرار می‌کند و زندگی پرحادثه‌ای را در پیش می‌گیرد. می‌توان گفت که در این اثر سارویان از مارک توین و مخصوصاً، از معروف‌ترین اثر این نویسنده، به‌نام هکلبری‌فین، متأثر شده‌است چنان‌که آرام شباهت زیادی به هک دارد.
«نام من آرام است» با ترجمه بهزاد قادری توسط انتشارات سپیده سحر در سال ۱۳۸۲ منتشر شد. همین کتاب تحت عنوان «اسم من آرام» توسط قاسم رستمی ترجمه شده و در سال ۱۳۸۹ انتشارات فرهنگ جاوید آن را منتشر کرده‌است.