hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
سیورت
سیورت یکای اس‌آی دز معادل (Dose Equivalent) در فیزیک پزشکی است. نام این واحد از نام فیزیکدان سوئدی رالف ماکسیمیلیان سیورت گرفته شده است.
بالتیمور
بالتیمور بزرگ‌ترین شهر و مرکز فرهنگی ایالت مریلند در کشور آمریکا است. شهر بالتیمور بیست و ششمین شهر بزرگ در ایالات متحدهٔ آمریکا است. طبق سر شماری سال ۲۰۱۰ جمعیت بالتیمور ۶۲۰٬۹۶۱ بود و در حال حاضر جمعیتش بیش از ۶۲۱٬۳۴۲ نفر برآورد می‌شود. شهرهای بالتیمور، تاوسون (Towson) و کلومبیا (Columbia) منطقهٔ شهری بالتیمور را تشکیل می‌دهند. جمعیت منطقهٔ شهری بالتیمور بیش از ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر است. بدین ترتیب بالتیمور بیست و دومین شهر پرجمعیت آمریکا است.
بالتیمور در سال ۱۷۲۹ بنیان گذارده شده و یکی از قدیمی‌ترین بندرهای آمریکا است. در گذشته بالتیمور پس از نیویورک دومین بندر مهم برای ورود مهاجران اروپایی به آمریکا بوده‌است.
چند نویسنده مشهور آمریکایی از جمله ادگار آلن پو (Edgar Allan Poe)، فردریک داگلاس (Frederick Douglass) و هنری لویس منکن (Henry Louis Mencken) در بالتیمور زندگی می‌کردند. همچنان نوازنده مشهور بیلی هالیدی (Billie Holiday) در آن شهر زندگی می‌کرد. فرانسس اسکات کی (Francis Scott Key) هم که سرود ملی آمریکا «استار اسپنگلد بنر» ("Star Spangled Banner") را سرایید در بالتیمور زندگی می‌کرد.
نام شهر «بالتیمور» از نام لُرد بالتیمور یکی از اعضای مجلس اعیان ایرلند گرفته شده که در هنگام تأسیس شهر بالتیمور، مالک زمین‌های مستعمره مریلند بوده‌است. این نام گونهٔ تغییر یافته از عبارت "Baile an Tí Mhóir" به معنای «شهری با خانه‌های بزرگ» در زبان گالیک ایرلندی است.
متروی بالتیمور در سال ۱۹۸۳ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۱۴ ایستگاه می‌باشد.
تیم ان اف ال بالتیمور ریونز از این شهر است.
آناپولیس
آناپولیس مرکز ایالت مریلند در کشور آمریکا است.
جمعیت آناپولیس ۳۶٬۴۰۸ نفر است. نخستین مجلس قانون‌گذاری محلی آمریکا در سال ۱۷۷۲ در این شهر بنا شد.
رستوران‌های غذاهای دریایی آناپولیس از شهرت خوبی در آمریکا برخوردارند.
اتوبوسی به نام هوس (فیلم ۱۹۵۱)
اتوبوسی به نام هوس فیلمی از الیا کازان با بازی ویوین لی و مارلون براندو است که در سال ۱۹۵۱ توزیع شد. این فیلم از روی نمایشنامه‌ای به همین نام اثر تنسی ویلیامز ساخته شده است.
با اکران فیلم، مارلون براندو که در زمان انتخاب، بازیگری تقریباً ناشناخته بود، به عنوان یک ستاره بزرگ سینمای هالیوود به شهرت رسید و اولین نامزدی را از چهار نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد دریافت کرد. درآمد تقریبی این فیلم در گیشه های ایالات متحده و کانادا در سال ۱۹۵۱ حدود ۴٬۲۵۰٬۰۰۰ دلار بود که موفقیت بزرگی برای این فیلم بود.
بلانش دبوآ (ویوین لی) که مشکلات زیادی را در زندگی متحمل شده است، پس از اخراج از مدرسه‌ای که در آن به تدریس مشغول بود، برای دیدار با خواهرش استلا (کیم هانتر) به پیش وی و شوهر خواهرش استنلی کووالسکی (مارلون براندو) می‌آید. استنلی که یک کارگر قمارباز است از بدو ورود بلانش سر ناسازگاری با وی دارد و از طریق یکی از دوستانش از گذشتهٔ بلانش باخبر می‌شود و ... مضامین این نمایش بحث برانگیز بود و باعث شد فیلمنامه مطابق با قانون تولید هالیوود اصلاح شود. در نمایشنامه اصلی ، شوهر بلانش پس وقتی همجنسگرایی اش توسط بلانش کشف می شود، خودکشی می کند.این خودکشی از فیلم حذف شد. بلانچ در عوض می گوید که او نسبت به ذات حساس شوهرش بی احترامی کرده و او را به سمت خودکشی سوق داده است. با این حال او اشاره ای به همجنس گرایی او نمی‌کند.
صحنه مربوط به تجاوز جنسی استنلی به بلانچ در فیلم کوتاه شده است و در عوض بلانش برای دفاع از خود آینه را با بطری شکسته خرد می کند.
در پایان نمایش، استلا که از سرنوشت بلانچ دلهره دارد، با طعنه به استنلی اجازه می دهد تا از او دلجویی کند. در فیلم اما استلا، استنلی را مقصر سرنوشت بلانش می داند و می‌گوید که او را ترک می‌کند هر چند معلوم نیست که بر سر این تصمیم می‌ماند یا نه.
برخی از صحنه هایی که فیلمبرداری شده بودند برای نمایش از فیلم حدف شدند تا فیلم به اخلاق جامعه ضربه نزند. در سال ۱۹۹۳، پس از آنکه کمپانی برادران وارنر در هنگام گرفتن موجودی معمول بایگانی ها فیلم سانسور شده را کشف کردند ، چندین دقیقه از صحنه های سانسور شده را در بازپخش "نسخه اصلی کارگردان" به فیلم اضافه کردند.
"اتوبوسی به نام هوس" (نمایشنامه)
تمبر
تَمبر (به انگلیسی: Postage Stamp) یا تمبر پستی مدرکی چاپی است که نشان‌دهندهٔ پیش‌پرداخت مبلغی برای خدمات پُستی است. تمبر معمولاً به‌صورت کاغذی کوچک و چهارگوش تهیه می‌شود که در چهارسوی آن، کاغذ حالت دندانه‌دار دارد و در پشت آن چسبی خاص مالیده شده که با برخورد آب، خاصیت چسبندگی پیدا می‌کند.
چسباندن تمبر بر روی یک نامه یا بستهٔ پستی نشان‌دهندهٔ این است که فرستنده، مبلغ کامل یا بخشی از آن را برای ارسال محموله پرداخته‌است. درصورتی‌که ارزش تمبر الصاقی کمتر از بهای خدمات پستیِ مربوطه باشد، گفته می‌شود که محموله «کسرِ تمبر» دارد.
تصویر تمبرها را از روی تصویر افراد مهم مانند پادشاه یا ملکه (در کشورهای پادشاهی)، رؤسای جمهور (در کشورهای جمهوری)، دانشمندان، هنرمندان و سایر مشاهیر، یا از روی رویدادهای مهم و تاریخی، سالگردها یا مناسبت‌ها، یا مکان‌های تاریخی یا دولتی، یادبودها، و حتی از تصویر حیوانات، مناظر طبیعی، پیشرفت‌های علمی (مانند فرستادن ماهواره به فضا)، و موارد دیگر چاپ می‌کنند. افرادی که تمبر جمع‌آوری می‌کنند، تمبرها را به ترتیب سال چاپ و ارزش در آلبوم نگهداری می‌کنند. به افرادی که به‌صورت حرفه‌ای تمبر جمع‌آوری می‌کنند «تمبرباز» می‌گویند.
نقوش روی تمبرها، همواره دیدگاه‌های رسمی حکومت‌ها را در عرصه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی بیان می‌کنند و از این لحاظ طراحی تمبرها برای دولت‌ها، از حساسیت و اهمیت بالایی برخوردار است. در ایران در دوره قاجاریه، نشان شیر و خورشید یا تصویر شاه، تنها تصاویر موجود بر روی تمبرها بود. تمبر پستی به واسطه نقوش و طرح‌های روی خود حاوی پیامی تصویری است؛ زبان تصویر زبان مشترک بین تمام فرهنگ‌ها و ملل مختلف است بنابراین تمبر به عنوان کوچک‌ترین اوراق بهادار و سفیر فرهنگی به راحتی و بدون گذرنامه از مرزها می‌گذرد و به دلیل همین نقش ارتباطی مؤثر، همواره طراحی تمبرها برای دولت‌ها از حساسیت بسیاری برخوردار بوده است.
واژهٔ «تمبر» برای پُست در فارسی از زبان فرانسوی (timbre) وام گرفته شده‌است. در فارسی سره از واژهٔ «پـِیکه» بدین‌منظور استفاده می‌شود.
در سال ۱۶۳۵ م، یکی از کارمندان پُست فرانسه به نام مسیو ولایه پاکتی با علامت ویژه ابداع کرد و به‌جریان انداخت. پس از وی یک نفر سوئیسی به نام جیمس چالمره تمبرهایی در چاپخانهٔ خود چاپ کرد و آنها را در سال ۱۸۳۴ به دولت بریتانیا عرضه نمود. در سال 1837 رونالد هیل، کارمند ارشد ادارهٔ پُست بریتانیا، اهمیت کار را در مجلس عوام به تأیید رساند.
دولت بریتانیا در ماه مهٔ سال ۱۸۴۰ نخستین تمبر دنیا را به ارزش یک و نیم پِنی، با تصویر ملکهٔ انگلستان، ملکه ویکتوریا، که بعدها به پنی سیاه معروف شد، چاپ و منتشر کرد. به‌این‌ترتیب، رونالد هیل پدر و ابداع‌کنندهٔ تمبر پُستی در جهان است. اولین تمبر ایران در طبرستان رونمایی شد.
نخستین کشورهای آسیای جنوبی و آسیای غربی و خاورمیانه که به انتشار تمبر روی آوردند، هند در سال ۱۸۵۴، عثمانی در سال ۱۸۶۳ و مصر در سال ۱۸۶۶ بودند.
قدیمی‌ترین تمبر رسمیِ ایران، معروف به تمبر باقری، در روزگار پادشاهی ناصرالدین‌شاه قاجار و در سال ۱۲۴۷ه ش برابر با ۱۸۶۸ م منتشر شده‌است. نقش این تمبر، نشان رسمی دولت وقت ایران، شیر و خورشید، است که درون دایره‌ای قرار گرفته و در چهارگوشهٔ آن بهای هر تمبر به فارسی درج شده‌است. از طراحان تمبر ایران باید به استاد محمد مهروان نگارگر و چهره ماندگار هنر ایران که از دهه چهل به ساخت تمبر های ایران پرداخته و ناصر گرجی اشاره کرد.
تمبر در افغانستان تاریخ بیش از ۱۵۰ ساله دارد. از جمله اولین و معروف‌ترین تمبرها در افغانستان، تمبری با نام «کله شیر» بود که در عصر امیر شیرعلی خان رایج گردانیده شد.مستند تمبر
جزیره بونه
بونه (تلفظ قدیمی‌تر بُنّه) نام یکی از جزیره‌های نامسکونی و بسیار کوچک ایران در خلیج فارس است.
جزیرهٔ بونه به همراه دو جزیرهٔ کوچک دیگر به نام‌های دارا و قبر ناخدا در منتهی‌الیه شمال باختری خلیج فارس در دهانهٔ خور موسی در استان خوزستان واقع شده‌است. جزیره بونه در باختر دماغه تنوب قرار گرفته‌است.
فاصلهٔ هوایی این جزیره از دو شهر هندیجان و بندر ماه‌شهر تقریباً یکی است.
از پرندگان این جزیره می‌توان به سلیم خرچنگ‌خور اشاره کرد.
ابراهیم نادری کازرونی در کتاب جغرافیای بنادر خلیج فارس در مورد بونه می‌نویسد:
قاچاقیان سوخت در سال ۱۳۸۶ در کرانه‌های نزدیک به این جزیره، در کرانه‌های میان ماه‌شهر و هندیجان خط لوله‌ای ۳ کیلومتری برای قاچاق گازوئیل تأسیس کرده‌بودند. این خط لوله در ۵ شهریور "۱۳۸۶" توسط مأمورین دریابانی نیروی انتظامی ایران کشف شد.
دارای امروزی.
ناوبندی
روستای ناوبندی، در جنوب استان فارس و در ۱۳ کیلومتری شهر لامرد قرار دارد.
این روستا از جنوب به کوهستان، از شمال به روستای نخل صفا، از غرب به روستای لشکان و از شرق به دهستان ترمان محدود می‌شود.
جمعیت این روستا حدود ۳۶۳ نفر است.
حسین‌آباد (لامرد)
حسین‌آباد خسروی
با گذشت زمان و با آمدن طایفه‌های دیگر از مناطق مختلف منطقه، با تشکیل بازارچه‌ای که بعدها با نام «گاراژ» معروف شد، فعالیتهای اقصادی درون منطقه‌ای در آن متمرکز گردید. در حال حاضر فعالیت اقتصادی در این منطقه در بخش های خدماتی و تجاری متمرکز است.
در زمینه مذهبی مبلغان دینی مهاجر در این منطقه را سیدها تشکیل می دادند که براساس روایات تاریخی سیدهای یمنی و هندی خوانده می شدند.
آب و هوای این منطقه گرم و خشک، اما در برخی ماه‌های سال با توجه به میزان بارندگی سالانه، معتدل می‌باشد.
منبع اصلی درآمد مردمان ساکن این محله بیشتر از طریق فعالیتهای خدماتی، تجاری و کارگاه‌های صنعتی می‌باشد. اکنون این محله با جمعیتی بالغ بر سه هزار نفر در بخشهای آموزشی، فرهنگی و خدماتی دارای مدرسه، درمانگاه، مسجد، حسینیه، بانک و کلانتری است. بافت قدیمی این منطقه از نظر کالبدی با تاثیرپذیری از پدیده شهرنشینی تا حدود زیادی در غیاب علم ساماندهی شهری و ناتوانی در بخشهای مدیریتی این منطقه، هویت اولیه خود را از دست داده است.
فهرست دختران شایسته سال ایران
انتخاب دختر شایسته ایران، از ابتکارهای مجلهٔ "زن روز" وابسته به مؤسسهٔ مطبوعاتی-انتشاراتی کیهان بود که با نام دختر بهار در سال ۱۹۶۵ آغاز شد و سیما ایزدجو برنده اولین مسابقه شد. این مراسم به صورت رسمی از سال ۱۳۴۵ با نام دختر شایسته ایران برگزار شد و ۱۳ دختر برگزیده به مسابقه انتخاب دختر شایسته جهان فرستاده شدند که از بین آنان فقط ثمین یاریعنوان دختر شایسته جهان را به‌دست آورد. دختران ایران از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۴ در رقابت‌های Teen Princess و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ در رقابت‌های Miss Teenage Intercontinental شرکت کردند. پس از سال ۱۹۷۸ به دلیل وقوع انقلاب اسلامی در ایران رقابت‌های «دختر شایسته ایران»، دیگر برگزار نشد.
=miss top of the world = دخترشایسته برتر دنیا
الهه عضدی
الهه عَضُدی (زادهٔ ۷ اسفند ۱۳۳۱) در سال ۱۹۶۸ دختر شایسته ایران شد. او همچنین در همان سال ملکه زیبایی نوجوانان جهان شد.
او با نمره ۱۹ داوران مسابقه و نظرخواهی مجله زن روز از ۴۲ هزار نفر برنده این مسابقات شد.
انتخاب دختر شایسته ایران، از ابتکارهای مجله «زن روز» وابسته به مؤسسه مطبوعاتی-انتشاراتی کیهان بود که از سال ۱۳۴۴ آغاز شد.
طی ۱۳ سال برگزاری مراسم دختر شایسته ایران، ۱۳ دختر برگزیده در هر سال به مسابقه انتخاب دختر شایسته جهان فرستاده شدند و از بین آنان الهه عضدی و شهره نیکپور، عنوان دختر شایسته جهان را به‌دست آوردند.
سیما ایزدجو
سیما ایزَدجو در سال ۱۳۴۴ خورشیدی (۱۹۶۵ میلادی) دختر شایسته ایران شد.
شهلا وهاب‌زاده
شَهلا وَهّاب‌زاده (زادهٔ ۲۸ ژانویه ۱۹۵۰) در سال ۱۳۴۶/۱۹۶۷ دختر شایسته ایران شد.
پیش از سال ۱۳۴۶ این رقابت‌ها زیر عنوان دختر ایران ترتیب داده می‌شد ولی از آن سال به بعد برگزارکنندگان نام آن را به «دختر شایسته ایران» تغییر دادند. مراسم «دختر شایسته ایران» سال ۱۳۴۶ با حضور ۵۰۰ مهمان در هتل هیلتون تهران برگزار شد. چهارده دختر شرکت‌کننده در رقابت یک بار در جامه یک‌شکل و بار دیگر در لباس شب بر روی سن راه رفتند.
رئیس مراسم، هما احسان از مجلهٔ "زن روز" بود که سؤالاتی را که خود کاندیدها از کاسه‌ای به طور اتفاقی درآورده‌بودند از آن‌ها پرسید.
هیئت ژوری پنج‌نفره در این رقابت به اتفاق آراء به شهلا وهاب‌زاده رأی داد. پس از اعلام رأی ژوری، شهلا وهاب‌زاده را بر تختی از گل نهادند که توسط چهار مرد جوان حمل می‌شد.
در رقابت کشوری سال ۱۳۴۶، شهرزاد حقایقی دختر شایسته کرمانشاه دوم و شعله شمسی‌زاده از تهران سوم شد. ژاله کاظمی گوهری فینالیست قزوین و ونوس خاشع فینالیست تهرانی چهارم و پنجم شدند.
شهلا وهاب‌زاده در همان سال در رقابت‌های «پرنسس‌های نوجوان جهان» در شیکاگو، ایلینوی شرکت کرد.
او در این رقابت جهانی که ۲۶ مه ۱۹۶۷ در شیکاگو برگزار شد در میان ۱۵ رقابت کننده پس از رقیبان فنلاند و هندوستان در مقام سوم قرار گرفت. کریم پاشا بهادری معاون نخست‌وزیر ایران که در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۴۷ ریاست دفتر فرح پهلوی را نیز به عهده گرفت با شهلا وهاب‌زاده ازدواج کرد.
شهلا وهاب‌زاده و همسرش در کشور موناکو زندگی می‌کنند و از سال ۲۰۰۱ شهروند رسمی آن کشور شده‌اند.
سوسن حکیما
سوسن حکیما در سال ۱۳۵۲ خورشیدی (۱۹۷۳ میلادی) دختر شایسته ایران شد.
دوز هم‌ارز
دوز معادل یا دوز هم‌ارز با نشان (H)، سنجشی از پرتو به بافت است که در آن اثر نسبی زیستی (RBE) متفاوت پرتوهای یونیزان مختلف در نظر گرفته شده است. بر این اساس، اگر دز معادل وارد به بافت T توسط پرتو R را با H نشان دهیم:
که در آن w یک ضریب وزنی (weighting factor) وابسته به پرتو R است و D دز جذبی وارد به بافت T توسط پرتو R است.
یکای دز معادل سیورت است.
اریک تامسون
اریک تامسون (متولد ۲۷ آوریل ۱۹۶۷ در اینورنس اسکاتلند) بازیگر نیوزیلندی می‌باشد.
وی بیشتر به دلیل بازی در سریال استرالیایی پرستاران مشهور شده‌است.
اریک تامسون در ۲۷ آوریل سال ۱۹۷۶ در اینورنس اسکاتلند به دنیا آمد و در کودکی به همراه خانواده به نیوزلند و به یک شهر ساحلی آن مهاجرت کرد وی لیسانس بازیگری خود را در دانشکده هنرهای نمایشی ولینگتون نیوزیلند دریافت کرد و سپس موفق شد از دانشگاه دانشگاه ویکتوریا در ولینگتون، در رشتهٔ تئاتر و ادبیات انگلیسی لیسانس هنر بگیرد.
این بازیگر چشم‌آبی با قد ۱٬۸ متری‌اش، تا به حال در سریال‌های تلویزیونی و تئاترهای زیادی شرکت کرده‌است و دو خواهر دارد.
اما بی‌شک شاخص‌ترین نقشی که وی ایفاگرش بوده نقش دکتر میچ استیونس، در سریال پرستاران و به عبارت صحیح‌تر All Saints بوده‌است. وی از نوامبر سال ۱۹۹۸ تا فوریه سال ۲۰۰۳ درگیر بازیگری در این سریال بود.
اما چگونه این بازیگر توانسته‌است، اینقدر خوب کاراکتر یک پزشک را بازی کند؟
شاید این کار برای اریک تامسون آنچنان که تصور می‌کنید، دشوار نبوده‌است، چرا که پدر اریک، یک پزشک است و مادر و خواهرش پرستار هستند؛ بنابراین وی در یک خانواده کاملاً پزشکی رشد و نمو پیدا کرده‌است و خودش در یکی از مصاحبه‌ها می‌گوید که پدرش هر روز دربارهٔ خاطرات و مشکلات حرفه پزشکی با خانواده صحبت می‌کرده‌است.
وی در سال ۲۰۰۳ از تلویزیون استرالیا جایزه محبوب‌ترین هنرپیشه یعنی جایزه گوهر نقره ای(Silver Logie Award) را به خاطر بازی در سریال پرستاران دریافت کرد؛ و در سال ۲۰۰۴ نیز مجدداً نامزد دریافت این جایزه شد.
همچنین در سال ۲۰۰۴ برنده جابزه بهترین بازیگر مرد نقش فرعی از طرف انستیتو فیلم استرالیا٫ به خاطر بازی در فیلم شیرجه شد.
وی به دلیل اینکه دوران کودکی را در اسکاتلند سپری کرد دارای لهجه غیرمعمولی می‌باشد که یکی از دلایل شهرت وی شده‌است.
از فیلمهای معروف و نامعروف او عبارت‌اند از:
تاشیر
تاشیر (به ارمنی: Տաշիր) یک شهر در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است. در کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است. تاشیر در ۴۲ کیلومتری وانادزور، مرکز استان و در ۱۵۴ کیلومتری شمال ایروان، پایتخت ارمنستان واقع شده است. بر اساس سرشماری ۲۰۱۱ ارمنستان، این شهر ۷٬۷۷۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
در سال ۱۸۴۴ که این شهر بنیاد شد نام «ورونتسوفکا» را بر آن نهادند. در سال ۱۹۳۵ نام آن به آن «کالینینو» و از ۱۹۹۱ به «تاشیر» تغییر کرد.
با استقلال ارمنستان، این شهر نیز در ۳ آوریل ۱۹۹۱ میلادی به تاشیر تغییر نام یافت.
تاشیر ۵٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد. این شهر در ساحل رود تاشیر و در ۱٬۵۰۰ متری بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است.
جدول زمانی جمعیت تاشیر از سال ۱۸۸۶ میلادی در زیر آورده است.
تاشیر خانه فرهنگ، کتابخانه عمومی و مدرسه موسیقی دارد.
تاشیر در بزرگراه M-3 که ایروان را به تفلیس متصل می‌کند قرار گرفته است. این شهر همچنین از طریق جاده H-31 شرق و غرب ارمنستان را به وصل می‌کند.
کارخانه، پنیر تاشیر در زمان شوروی ۳۳ درصد پنیر سوئیسی اتحاد جماهیر شوروی را تولید می‌کرد.
تاشیر ۳ مدرسه دولتی و بعلاوه تعدادی کودکستان دارد. در سال ۲۰۱۵ میلادی تعداد دانش آموزان این شهر به ۱۱۸۶ نفر بالغ می‌شود.
در سال ۲۰۱۵ میلادی تعداد کودکانی که در مدارس ورزشی شرکت می‌کند حدود ۱۲۰ نفر می‌باشدویکی‌پدیای انگلیسی.
یغوارد
یـِغوارد (به ارمنی: Եղվարդ) یک شهر در غرب ارمنستان است که در استان کوتایک واقع شده‌است. در کیلومتری شمال هرازدان، مرکز استان کوتایک واقع شده است.
کلمه یـِغوارد از دو کلمه ارمنی یغی () به معنی (عطر یا بو) و وارد () به معنی (گل رز) مشتق شده است. به عقیده آرام غانالانیان پژوهشگر و ارمنی‌شناس نامگذاری یغوارد به دلیل وجود یک جنگل وسیع در این منطقه است که از انواع گل رز و سایر گل‌های با عطر زیاد پوشیده شده است
یغوارد از کهن‌ترین اقامتگاه‌های بشری در منطقه است و در آن آثار معماری زیادی یافت می‌شود.
بزرگترین جنگ عثمانیان و افشاریان(نادر شاه) مرادتپه
یـِغوارد ۷ کیلومتر مربع مساحت دارد. یغوارد در جنوب کوه آرایی در ارتفاع ۱۳۳۳ متری از سطح دریا واقع شده است. این شهر در ۱۵ کیلومتری ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان قرار گرفته است
کلیسای یغوارد بنا شده در ۱۳۰۱ تنها بنای حفظ شده تاریخی در یغوارد می‌باشد.
اف‌سی یغوارد یک باشگاه فوتبال بود و نماینده این شهرک در بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶ بود و به دلایل مشکلات مالی منحل شد.
بزرگترین جنگ عثمانیان و افشاریان(نادر شاه) مرادتپه
لعل
لَعل با فرمول شیمیایی () از مجموعه کانی هاست و تابناکی سبز تیره کامل دارد از واژه لاتینی اسپینایا اپین اخذ شده‌است. به سختی در HSO حل می‌شود. MgO:۲۸٫۳۴٪ ،AlO:۷۱٫۶۶٪ و ادخال‌های Fe (پلونازیت هرسینیت) Cr (کروم اسپینل - پیکوتیت) از نظر شکل بلور: اکتائدر- دودکائدر - ماکله، رنگ: بی‌رنگ - سبز - آبی - قرمز - قهوه ای، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه ای، رخ: ناقص، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی اکسید است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد؛ و منشأ تشکیل آن ماگمایی - متامورفیک - مجاورتی - آبرفتی است.
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - واکنش‌های شیمیایی - اشعه Xگارنت - زیرکن - کرندوم- دولومیت- مگنتیت- گارنت- زیرکن- کرندوم است، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای کمیاب است و بیشتر در آلمان غربی، ایتالیا، روسیه، سری لانکا، بیرمانی، افغانستان ،سوئد و آمریکا یافت می‌شود.
در بین پژوهشگران ایرانی معاصر و متاخر، بر سر نام دقیق کانی و گوهری که بدان لعل اطلاق می‌شده، اختلاف زیادی بوده‌است. گروهی آن را یاقوت، دسته ای دیگر جزء کانی‌های گروه گارنت و گروهی جزء اسپینل‌ها طبقه‌بندی نموده‌اند. اما ویژگی‌هایی که در کتاب‌های تاریخی برای لعل برشمرده شده، این انگاره را تقویت می‌کند که لعل همان کانی اسپینل است.
در گذشته بعلت عدم آگاهی و شناخت کافی از ترکیب شیمی و ساختار اسپینل، میان یاقوت و اسپینل تفاوتی قائل نمی‌شدند و چون با هم در یک محیط زمین‌شناسی دیده می‌شدند تمایز آشکاری بجز سختی کمتر لعل نداشتند. تعیین سختی واقعی، تست پرتو ایکس باعث تمایز این دو گوهر می‌باشد. اسپینل، یا همان لعل بدخشان با فرمول عمومی MgAl2O4، یک اکسید آلومینیوم و منیزیم است. یاقوت از لحاظ شیمی اکسید آلومینیوم است. لعل یا اسپینل پسر عموی فقیر یاقوت است که از قرن دوم در ایران کشف شده‌است. اسپینل همراه با کانی‌های کلسیت، دولومیت، کرندوم و گارنت دیده می‌شود. اسپینل کانی دگرگونی است. ایالت بدخشان واقع در افغانستان کنونی مهمترین منبع اسپینل‌های صورتی، قرمز برای قرن‌ها بوده‌است. لَعل (نارسنگ، حجر سیلان) یکی از سنگ‌های قیمتی است. لعل‌ها از دوره برنز به عنوان سنگ قیمتی و ساینده کاربرد داشته‌اند.
لعل واژه‌ای فارسی است و اصل آن لال بوده‌است. آن را در قدیم، لال، بدخشانی، بدخشی و ملخش نیز می‌نامیدند.
در لغتنامهٔ دهخدا به نقل از منابع قدیمی می‌نویسد: سنگی ظریف با سرخی درخشنده و از یاقوت سست‌تر است. رنگارنگ است سرخ و زرد و بیشتر سبز و بنفش و بهترینش سرخ بدخشانی است. در روزگار پیشین لعل نبوده‌است و بدین سبب در کتب ذکرش کمتر آمده‌است و پس از آن در کوه بدخشان پیدا شد. در سر راه آذربایجان نیز معدن است اما لعل آن نارسیده است و تیره رنگ و با کبودی زند، از این‌رو قیمتی ندارد.
صاحب آنندراج می‌گوید: معرّب لال، معدن آن مخفی بود تا در زمان خلافت اوایل عباسیان در ارض ختلان زلزله‌ای عظیم پدید آمده و کوه سکنان (؟) شکافته شده، کان لعل پیدا گشت و لعل را انواع می‌باشد: رمانی و پیازی و تمری و لحمی و عنابی و بقمی و ادریسی و دوشابی و لعل پیکانی و لعل عقربی و لعل قطبی و آن نگینه‌وار پهن باشد و بهترین آن عقربی است و بعد از آن پیازی و سپس تمری و رمانی و پیکانی، لعلی که آن را بر شکل پیکان تراشند و زنان آن را گوشواره سازند و ناب از صفات لعل است. حکیم مؤمن طبیعت آن را در گرمی و سردی معتدل مایل به حرارت می‌داند.
لعل سامری یک لعل ۵۰۰ قیراطی است که بزرگ‌ترین لعل شناخته‌شده دنیاست و بخشی از جواهرات ملی ایران به‌شمار می‌رود. این لعل و لعل کوچک‌تری به وزن ۲۷۰ قیراط (۵۴ گرم) توسط نادرشاه از هند به ایران آورده شد.
فیدافه
فیدافه نام زنی است که فرمانروای بَردَع در قفقاز باستان بوده‌است.
احتمالاً «فیدافه» تصحیفِ «قَیدافَه» است. در "لغت‌نامهٔ" دهخدا، به نقل از منابع مختلف، دربارهٔ «فیدافه» چنین آمده‌است: نام زنی است که حاکم بَردَع و اندلس بود. "(برهان قاطع)". نام زنی بوده، حاکم بردع، و آن به «نوشابه» مشهور است. "(آنندراج", "انجمن‌آرای ناصری)". قیدافه، طبق روایات، ملکهٔ اندلس و معاصر اسکندر بود. (حاشیهٔ "برهان"، چاپ محمد معین):
رجوع به "سبک‌شناسی" بهار، ج ۲، ص ۱۳۸ شود.
وحشی (فیلم ۱۹۵۳)
وحشی فیلمی به کارگردانی لاسلو بندک و با هنرنمایی مارلون براندو است که در سال ۱۹۵۳ بر مبنای داستان کوتاه «تهاجم موتور سواران» اثر فرانک رونی ساخته شد. این فیلم آغازگر زیرگونهٔ فیلم موتورسوار یاغی به‌شمار می‌رود.
گروهی موتورسوار به سرکردگی جانی به شهر کوچکی هجوم می‌آورند و باعث ناامنی در آنجا می‌شوند.
کار در حالت داغ
کار در حالت داغ تغییر شکل‌دادن فلز‌ها و آلیاژ‌ها در بالاتر از دمای تبلور مجدد آن‌هاست. این بالاتر بودن از دمای تبلور مجدد به فلز این امکان را می‌دهد تا حین تغییر شکل، تبلور مجدد انجام دهد. اهمیت این موضوع از آنجاست که تبلور مجدد از کرنش سختی فلز جلوگیری می‌کند؛ که در نهایت استحکام تسلیم و سختی را کم و شکل‌پذیری را افزایش می‌دهد که برای تغییر شکل بسیار مناسب می‌باشد.
در روش‌های کار در حالت داغ، تغییر شکل‌های بالا قابل دسترسی است. بسیاری از انواع کار، شامل نورد، آهنگری، اکستروژن و کشش عمیق، می‌توانند با فلز داغ انجام شوند. ار فرآیندهای رولینگ، اکستروژن، فورج و کشش در آن استفاده می‌شود. محدوده پایین دمای کار در حالت داغ توسط دمای تبلور مجدد آن تعیین می‌گردد. به عنوان راهنما، حد پایین دمای کاردر حالت داغ یک ماده ۶۰٪ دمای ذوب آن ماده است (دمای مطلق).
حد بالای دمای کار در حالت داغ توسط فاکتورهای مختلفی از قبیل: اکسیداسیون بیش از حد، رشد دانه یا تغییر فاز نامطلوب تعیین می‌گردد، در عمل، مواد ابتدا معمولاً تا حد بالا، گرم می‌شوند تا نیروی مورد نیاز برای تغییر شکل حداقل ممکن شود و زمان مورد نیاز برای تغییر شکل نیز کاهش یابد. مهمترین جنبه هر فرایند کار در حالت داغ کنترل دمای قطعه کار است. ۹۰٪ انرژی داده شده به قطعه به حرارت تبدیل می‌شود.
از این رو، اگر فرایند تغییر شکل به اندازه کافی سریع باشد، دمای قطعه کار باید افزایش یابد، با این حال، این اتفاق معمولاً در عمل رخ نمی‌دهد. بیشتر حرارت از طریق سطح قطعه کار به وسیله ابزار خنک‌کننده از دست می‌رود که موجب گرادیان دمایی در قطعه کار می‌شود، معمولاً به دلیل سطوح مقطع غیر یکنواخت جایی که مقاطع نازک‌تر نسبت به مقاطع ضخیم‌تر، سردتر می‌باشند. در نهایت، این می‌تواند منجر به ترک در نواحی خنک، نسبت به سطوح هادی گردد. یکی از راه‌های کاهش این مشکل گرم کردنِ ابزار است. هرچه ابزار گرم‌تر باشد، گرمایِ از دست رفته کاهش پیدا می‌کند؛ البته با افزایش دمایِ ابزار، عمرِ ابزار نیز کاهش می‌یابد؛ بنابراین درجه حرارت ابزار باید کنترل شود؛ معمولاً، ابزار کار در حالت داغ تا ۵۰۰–۶۰۰ درجه فارنهایت گرم می‌شود. 3.http://www.sciencedirect.com/science?_ob=ArticleListURL&_method=list&_ArticleListID=-1132463045&_sort=r&_st=13&view=c&md5=d8d0adbd2dbc791ca150ed8870d5b7a7&searchtype=a
هیچ (دیو)
هیچ برپایه اسطوره‌های مزدیسنا دیو تنگ‌دستی است.
این نام در پارسی میانه hēč و در اوستایی -haēčah آمده‌است و معنای "تنگسالی" و "خشکسالی" می‌دهد.
یخ
یخ عبارت است از حالت جامد آب که چگالی آن ۰/۹ گرم در سانتیمتر مکعب است و به همین جهت در مقایسه با شکل آبگون آن (با چگالی ۱ گرم در سانتیمتر مکعب) سبک‌تر است و حالت شناور پیدا می‌کند. نقطهٔ انتقال میان آب جامد و مایع در فشار، یک اتمسفر صفر درجهٔ سانتیگراد و همچنین با صفر درجهٔ سلسیوس تعریف می‌شود. یخ فرم جامدِ آب است. تقریباً حدود یک درصد سطح زمین به وسیلهٔ یخسارهای وسیعی مانند نواحی قطب جنوب و گروئنلند پوشیده شده که ضخامت آنها در بعضی جاها از ۲۰۰۰ متر تجاوز می‌کند. یخ همچنین به شکل بلورهای کوچکی مانند ذرات برف و تگرگ و شبنم یخ‌زده دیده می‌شود. یخ با افزایش فشار دمای انجماد کاهش می‌یابد. در یخ مولکولهای آب با پیوندهای هیدروژنی به همدیگر پیوسته‌اند. در دنیا دست کم ۱۷ نوع یخ وجود دارد. (در زمین ۱ یک یخ وجود دارد ولی در خارج زمین دست کم۱۷ نوع ساختار یخ وجود دارد)
ساخت یخ به صورت صنعتی در کشورهای توسعه‌یافته، در ابتدای قرن بیستم شروع شد، ولی در ایران در ابتدای دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی صنعت تولید یخ از حالت طبیعی (تولید یخ در یخچال‌های طبیعی) به حالت صنعتی تغییر کرد. تولید یخ صنعتی، با استفاده از آب چاه و پس از افزودن کلر، به‌عنوان مادهٔ ضدعفونی‌کننده به آب و استفاده از حوضچههای آب‌نمک و کندانسورهای آمونیاکی انجام می‌شد. در دهه‌های اخیر و به دلیل ازدیاد بی‌رویهٔ جمعیت، آب‌های سطحی و سفره‌های آب زیرزمینی به‌شدت آلوده شد و به‌تبع آن، یخ‌های تولیدی از این آب‌های آلوده، آلوده به انواع میکروب‌ها و آلاینده‌های شیمیایی شدند. در کشورهای توسعه‌یافته، در نیمه‌های قرن بیستم و به دلیل افزایش نیاز به یخ خوراکی و به دلیل اهمیت روزافزون مقولهٔ بهداشت و سلامت جامعه، دستگاه‌های تولید تمام‌مکانیزهٔ یخ، برای تولید یخ لیوانیِ بهداشتی و بدون دخالت دست، توسعه یافت و نسل جدیدی از یخ تولید شد.
آناست‌دیو
آناست برپایه اسطوره‌های مزدیسنا دیو تباهی است. در بندهش آمده‌است که :«آناست دیو آن است که زور گوید.» این نام در پارسی میانه ānāst آمده‌است و معنای "ویران" و "تباه" می‌دهد.
بت‌دیو
بت دیو یا بوئیتی یا بوتیبرپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام یکی از دیوها است. در بندهش آمده‌است که :«بُت دیو آن است که او را به هندوستان پرستند و...». در ادبیات پهلوی این دیو را با بودا یکی‌گرفته‌اند.
این دیو که بدان بوت یا بود هم می گویند، در اوستا، بویتی نامیده شده و کار او تباه کردن است. بوت از دشمنان زرتشت است و اینکه در بندهش به نیایش بوت در هندوستان اشاره شده، شاید برداشتی از کارکرد بت یا صنم باشد.
واژهٔ بوئیتی سه بار با واژهٔ دیو یک جا آمده‌است. دارمستتر بدون هیچ دلیل محکمی مایل است آن را با بودا یکی بداند. از معنی فقرات وندادید بر می آید که بوئیتی دیوی است که مردم را به بت پرستی وادار می کند. در تفسیر پهلوی وندیداد بوئیتی دیو، بت شیدا ترجمه شده که در فارسی به معنی آشفته و دیوانه است.
این نام در پارسی میانه but و در اوستایی -būti آمده‌است. این نام در اوستا معنای روشنی ندارد.
بت (ابهام‌زدایی)
بت می‌تواند به یکی از موردهای زیر اشاره داشته باشد
بت‌پرستی
بُت تندیسی از سنگ یا چوب یا فلز یا هر چیز دیگری است که آن را به شکل انسان یا جانور یا هر شکل خیالی یا راستینی بسازند و پرستش‌کنند. در زبان فارسی لفظ بت را برگرفته از نام بودا دانسته‌اند، چرا که در آیین بوداییان می‌باید مجسمه‌ای از او در هر خانه باشد. بوداییان این مجسمه‌ها را می‌آراستند و زیبا می‌کردند، اما آرایش بت در میان اعراب زیاد مورد توجه نبود و بت‌هایشان می‌توانستند هیکلی بی‌شکل از خرما یا چوب باشد. همچنین در بخشهایی از ادبیات فارسی بت برابر با معشوق زیباروی هم آمده‌است.
در زبان عربی به بتهایی که بشکل مجسمه انسانها و موجودات اساطیری بودند صنم ، و به نمادهای پدیده های طبیعی و سایر اشیای پرستیدنی وثن میگفتند ، بت ها را به عنوان نماد خدایان در نظر میگرفتند و برای آنها مراسم مذهبی نیایشی و هدیه و قربانی انجام میدادند تا خدای مورد نظر که بت سمبل زمینی آن بود را راضی کنند ، در گذشته مجسمه ال یهوه( قبل از دین یهود) الله ( قبل اسلام)میترا و آناهیتا و اهورامزدا در معابد یا بشکل نقاشی و سنگ نوشته در کتیبه های بسیاری موجود بود
بت‌پرستی تقریباً در بین تمام ملل گذشته وجود داشته‌است. ایرانیان از معدود اقوامی هستند که هیچ‌گاه بت‌پرستی را به صورت رسمی نپذیرفته‌اند. هگل فیلسوف آلمانی می‌گوید: «ایرانیان با بت‌پرستی دشمن بودند و نیایشگاه‌های یونان را برای همین ویران کردند، اگرچه ایرانیان با همهٔ دین‌های دیگر مدارا می‌کردند اماچون یونانیان برای خدا نمود این جهانی ساخته بودند، با آن به مخالفت برخاستند.» در قرآن نام بت‌های قوم نوح ود، یغوث، یعوق و نصر و بت‌های اعراب لات و منات و عزی و بت‌های دیگری همچون بعل آمده‌است. یونانیان نیز اگر چه برای خدایان خود قائل به جسم و روح بودند، اما بت‌هایی از زئوس، هرا، آتنا، آرتمیس و هرکول ساخته و به ستایش آن پرداخته‌اند. مصریان نیز بت‌هایی همچون رع، آمون، اوزیریس، ایزیس، ست و آنوبیس را می‌پرستیدند. رومیان هم از ژوپیتر، جونو، دیانا و ونوس مجسمه‌هایی ساخته و به عبادت آنان می‌پرداختند. هبل و لات و منات و عزی و ود و یغوث و یعوق و نصر نیز از بت‌های اعراب بودند. در آیین میترائیسم نیز که در ایران شکل گرفت، بعدها تندیس‌هایی از آناهیتا و میترا ساخته شد و مورد ستایش قرار گرفت. آیین بودایی که در چین و بخشهایی از هندوستان رواج دارد معتقد به عبادت بودا است. در آیین برهمایی هم بت‌هایی چون شیوا جلوه گری می‌کنند. بت‌پرستی در قالب آیین شینتو و سایر ملل آسیای جنوب شرقی به وفور دیده می‌شود. عیلامیان باستان نیز که در میان رودان ساکن بودند پیرو توتم پرستی بوده و خدایانی مانند مردوک، بعل، انلیل و ائا داشتند. واژهٔ «بت» از پارسی میانه «بت» "but" گرفته شده که به معنی بودا است.
ادبیات فارسی که در ایران پس از اسلام، در برهه‌هایی از تاریخ به شدت تحت تأثیر عرفان و تصوف بوده، به بت مفاهیم و معناهای تازه ای داده، و بر خلاف تعریف کلاسیک آن، در ادبیات فارسی از بت تفسیرهای مختلفی شده. در بسیاری از اشعار فارسی، بت می‌توانسته غرور آدمی، اسارت در قید و بندهای دنیوی، خودپرستی یا حتی بت درون آدمی را در ذهن مخاطب تداعی کند.
در کتاب مسلمانان بت‌پرست به کسانی گفته می‌شود که معتقدند اشیای پیرامون آنها خالق، و خودشان مخلوق آن شیء هستند.
یک-بعل بت قوم الیاس۱۲۵صافات
دو-گوساله سامری-طاغوت جبت (منظور از جبت سرزمین مصر است یا به طور خلاصه: بنی اسرائیل دچار مصر زدگی شدند) زمان موسی
سه-ود-سواع-یعوق-نسر-یغوث بتهای قوم نوح۲۳نوح
چهار-لات-عزی-منات اعراب جاهلیت۱۹نجم وافسانه غرانیق
هفت کوه آتشفشانی
هفت کوه آتشفشانی اصطلاحاً به هفت آتشفشانی گفته می‌شود که بیشترین ارتفاع را در هفت قاره جهان دارا هستند.
†"نکته: قله‌های کلیمانجارو و البروس علاوه بر هفت کوه آتشفشانی عضو هفت قله هم هستند."
کلیمانجارو
قله کلیمانجارو ، با سه مخروط آتشفشانی کیبو، ماونزی و شیرا بلندترین کوه آفریقا است. این کوه با ارتفاع ۵۸۸۵ متر از دامنه و ۵۸۹۵ متر از سطح دریا، آتشفشانی نیمه خاموش در کشور تانزانیا و در مرز این کشور با کنیا قرار دارد. این کوه جزو قلل هفتگانه دنیا به‌شمار می‌رود (بلندترین قلل هفت قاره).
این قله با ارتفاع نسبی ۵۸۸۵ متر پس از اورست (۸۸۴۸ متر) ،آکونکاگوا (۶۹۶۲متر) و دنالی (۶۱۴۴ متر) در رتبه ی چهارم مرتغ ترین قلل جهان بر پایه ارتفاع نسبی قرار دارد.
کیبو بلندترین قله کلیمانجارو است، مخروط آتشفشانی ماونزی با ارتفاع ۵۱۴۹ متر از سطح دریا در نزدیکی قله اصلی کلیمانجارو (کیبو) به عنوان سومین قله بلند قاره قرار دارد (بلندترین هفت قله سوم) و شیرا با ارتفاع ۴۰۰۵ متر سومین قله آن به‌شمار می‌آید.
هفت قله
به هفت قله‌ای که بلندترین قله‌های هفت قاره جهان هستند اصطلاحا «هفت قله» یا «هفت چکاد» گفته می‌شود.
نوردیدن و رسیدن به هر هفت قله یکی از چالش‌های بزرگ در رشته کوهنوردی به‌شمار می‌آید و این چالش نخستین بار در دهه ۱۹۸۰ از سوی ریچارد باس مطرح شد. رینولد مسنر نیز فهرست دیگری از هفت قله را ترتیب داده‌است. *شیلی مدعی تملک این منطقه است اما بیشتر کشورها ادعاهای ارضی بر جنوبگان را به رسمیت نمی‌شناسند.
دوون (هنرپیشه)
دِوون (با نام اصلی: کریستی ماری لیزا) یکی از مشهورترین هنرپیشگان فیلم‌های پورنوی آمریکایی است.
او اولین تاخت وتازش را درصنعت ساخت فیلم‌های پورن بابازی درفیلم نیو برید (New Breed) در سال ۱۹۹۸ شروع کرد. ساخت این فیلم بلافاصله پس از آن شروع شد که وی با مراجعه به دفتر کمپانی وی وید (VIVID Entertainment) اعلام کرد که می‌خواهد تبدیل به یک ستاره بشود. او همچنین عکسهایش را در مجله تخصصی مردانه استاف(stuff) منتشر کرد. او همچنین در (ژانویه سال ۲۰۰۱) دختر برگزیده ماه از طرف مجله پنت هاوس (Penthouse) شد.
پس از پایان قراردادش با شرکت (وی وید) با شرکت دیجیتال پلی گراندقرارداد امضاء کرد. در سال ۲۰۰۴ دراولین فیلم تولید شده با کیفیت اچ‌دی دی‌وی‌دی. ظاهر شد نام فیلم جزیره تبدار۳ (Island Fever3) بود. فیلم درتاهیتی (Tahiti) و بورابورا (Bora Bora) فیلمبرداری شد. در سال ۲۰۰۵ در اولین فیلم سکس مقعدیش (Anal Sex) با بیش از ۳۵ ستاره مرد همبازی شد. نام فیلم سرمست (Intoxicated) بود.
در (۳۱ ژوئیه ۲۰۰۵) در سریال شبکه اچ. بی. او (HBO) با نام دوستان (Entourage) در قسمت من هم دوستت دارم (I love you too) درنقش خودش حاضر شد. در همان سال در فیلم پورن دزدان دریائی بازی کرد. دِوون همچنین در برنامه شبکه ام تی وی (MTV) با نام پیمپ مای راید (Pimp My Ride) حضور یافت.
دوون در سپتامبر ۲۰۰۵ شرکت دیجیتال پلی گراند را ترک کرد و در (ژانویه سال ۲۰۰۶)با شرکت جدیدی به نام استای سی موبایل(Ecstasy Mobile). قرارداد امضاء کرد. درمارچ همان سال قراردادی با شرکت فیلم‌سازی بلاک کت (Black Kat Productions) امضاء کرد که هیچ فیلمی با دوون نساخت. پس از آن در (اکتبر ۲۰۰۶) دوون شرکت فیلمسازی خودش را تأسیس کرد. وهمزمان با شرکت فیلمسازی شین ورلد(Shane's World) برای بازیگری وکارگردانی فیلم قرارداد امضاء کرد. او کارگردانی را برای شرکت شین در ماه آوریل ۲۰۰۷ شروع کرد. نام فیلم دوون داز باجا ((Devon Does Baja. دوون روابطش با شرکت (شین) را پس از برخورد زشت یکی از هنرپیشگان مرد پورنو با وی قطع کرد.
در سال ۲۰۰۵ مدتی معشوقهٔ (دنی تینگ) مالک چینی – آمریکایی مؤسس شرکت اجاره فیلم‌های جنسی بود.
راذان
راذان نام منطقه‌ای قدیمی و یکی از شهرستان‌های ایرانی در عراق ساسانی بود. تَسوگ (شهرستان) راذان در استان شادپیروز قرار داشت و در خاور تیسفون بوده که اکنون یک روستا است.
راذان از حومه تیسفون تا رود بزرگ جوروان (نهروان) گسترده بوده‌است. شهرستان راذان را با قسمت شمال و خاور استان واسط (کوت) در تقسیمات کنونی عراق منطبق دانسته‌اند. راذان در قدیم روستاهای بسیاری داشته و از دو قسمت راذان بالا و راذان پائین تشکیل شده‌بود.
رازان در زمان ساسانیان از توابع شهر به‌اردشیر بود و راذان بالا و راذان پائین دو تسوگ (شهرستان) در استان شادپیروز بودند. منابع گاه راذان را یک شهرستان و گاه دو شهرستان راذان بالا و پائین دانسته‌اند.
شهر به‌اردشیر یکی از هفت شهری بود که تیسفون را تشکیل می‌دادند. آبادی مهم دیگر در جنوب به‌اردشیر زَریران نام داشت که بر سر راه کاروان‌رو مکه واقع بود.
دو تسوگ راذن بر روی هم ۱۶ روستا و ۳۶۲ خرمنگاه داشته‌اند و خراج آن‌ها ۴۸۰۰ کر گندم و ۴۸۰۰ کر جو و ۱۲۰ هزار درهم نقد بوده‌است.
در زمان اسلامی راذان را بر کرانهٔ رود نهروان، دارای محصولات نیکو و حقوق دیوانی آن را پنج تومان گفته‌اند. (نزهةالقلوب، مقالهٔ ۳، ص۴۱).
ابوعبدالله محمد بن حسن راذانی (درگذشتهٔ ۴۸۰ ق.) از پارسایان راذان بوده‌است.
شکیلا
شکیلا محسنی صداقت (زاده ١٣ اردیبهشت ١٣۴١ تهران) که با نام هنری شکیلا شناخته می شود، خواننده و ترانه‌سرای ایرانی است که در سن دیگو، کالیفرنیا زندگی می‌کند. او به زبان‌های فارسی، انگلیسی، هندی و اسپانیایی و کوردی برنامه های هنری اجرا کرده است. وی در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ آکادمی موسیقی فارسی و یک جایزهٔ جهانی موسیقی را دریافت کرد. شکیلا تاکنون بیش از بیست آلبوم به زبان فارسی و همچنین آلبوم‌های بی‌شماری به زبان انگلیسی منتشر کرده است. او در درجهٔ نخست در مورد معنویت، عشق، صلح و بیداری می‌خواند. متن ترانه‌های وی از مولوی و دیگر شاعران اصلی الهام گرفته اند. او همچنین عضو رسمی رأی‌گیری در جوایز گرمی است.
شکیلا در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۴۱ در تهران زاده شد. در نه سالگی با اجرا در یک برنامهٔ تلویزیونی ایران کار هنری خود را آغاز کرد. بعدها به سن دیگو نقل مکان کرد و در کالج پالومار موسیقی تحصیل کرد. شکیلا اولین آلبوم خود را با عنوان کمی با من مدارا کن در سال ۱۳۶۸ منتشر کرد. آلبوم دوم او (گریه در رگبار) در سال ۱۳۷۰ منتشر شد. در سال ۱۳۷۱ سومین آلبوم خود با نام غیبت نور را منتشر کرد.
از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۸، شکیلا در لس آنجلس پس از بستن قرارداد با کمپانی کلتکس رکوردز بیش از هشت آلبوم را با آنها منتشر کرد. شکیلا در سال ۲۰۱۳ شکیلا اینترتیمنتز را تأسیس کرد. وی بیش از ده تک‌آهنگ را در کمپانی ضبط خود منتشر کرده است. شکیلا آلبوم گنج نهان را در سال ۱۳۹۴ منتشر کرد که در نمودارهای مختلف بیلبورد به جایگاه شمارهٔ یک رسید. آلبوم دیگر او با نام شهر عشق نیز در سال ۱۳۹۴ منتشر شد. شهر عشق بیش از چهل و سه هفته را در موقعیت‌های شمارهٔ یک در چندین نمودار در بیلبورد داشت. شکیلا در سال ۲۰۱۶ آلبوم Splashing Tears را منتشر کرد که چند هفته نیز در جدول اوج در شمارهٔ یک در نمودار بیلبورد ماند. شکیلا در سال ۲۰۰۶ جایزهٔ آکادمی موسیقی فارسی و در سال ۲۰۱۵ جایزهٔ جهانی موسیقی را دریافت کرده است. او دو بار در جوایز رسانهٔ هالیوود و در جوایز رسانه‌ای نامزد شده است.
سیج‌دیو
سیج برپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام دیوی است. در بندهش دربارهٔ او آمده‌است: «سیج آن دروج‌است که نابودی آورد.»
سیج در فارسی معنای خطر و نابودی، زوال و مایه هلاکت می‌دهد. این نام در پارسی میانه sēj آمده‌است و معنای "خطر" و "گرفتاری" می‌دهد.
مانیومنت ولی
مانیومنت ولی یا دره یادبود که در واقع یک تختال است یک درهٔ مشهور در مرز ایالت یوتا و آریزونا در آمریکا است.
این مکان متعلق به سرخ‌پوستان قبیلهٔ ناواهو است و به زبان محلی سرخ‌پوستی «Tse' Nii' Ndzisgaii» (به معنای «وادی صخره‌ها») نامیده می‌شود.
این منطقه ۳۷۱٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت داشته و حاوی بیش از ۱۰۰ خرابهٔ آناسازی با قدمت بیش از ۷۰۰ سال می‌باشد.
به‌دلیل چشم اندازهای منحصربه‌فرد آن، این مکان در فیلم‌های بسیاری به نمایش در آمده‌است.
مانیومنت ولی لوکیشن بسیاری از فیلم های جان فورد کارگردان بزرگ هالیوود بود،در واقع جان فورد بسیار دلبسته به این مکان بود.
به‌طور نمونه سکانسهای آغازین فیلم ماموریت غیرممکن ۲ (Mission Impossible II) نقش تام کروز را در حال صخره نوردی در این مکان نشان می‌دهد. و نیز نقش تام هنکس در فیلم فارست گامپ دوی ماراتن خود را در این مکان پایان می‌دهد.در تک‌آهنگ "من محو می‌شوم" از گروه متالیکا، و تک‌آهنگ "نبوت" از گروه سول‌فلای نیز از این مکان استفاده شده‌است.
اکه‌تش‌دیو
اَکه‌تَش برپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام دیوی است. در بندهش دربارهٔ او آمده‌است که:«اکه‌تش دیو دروج انکار است که آفریدگان را از چیز نیکو منکر کند...». نام او دو بار در وندیداد آمده‌است.
این دیو که بدان دیو ِدروج یا اگه تش هم می گویند، ترسناک‌ترین دیوی است که انسان را گرفتار قهر خویش می‌سازد و تباه‌کننده زندگی و جهان است و در پرتو فروهر نیکان است که دروج شکست می یابد. در روایت‌ها آمده است که خواندن کلام مقدس، بیش از هر چیز دروغ را می راند.
این نام در پارسی میانه akataš و در اوستایی هم -akataš آمده‌است و معنای "آفرینندهٔ بدی" می‌دهد.
اودگ‌دیو
اودَگ برپایه اسطوره‌های مزدیسنا نام دیوی است. در بندهش درباره او آمده‌است که:«اودگ‌دیو آن است که مردم [چون] بر مستراح نشینند، یا چون خورش‌خورند، به مینوئی بدیشان فغان‌زند که هرزه‌گوی و فریادزن!که هرزه‌گویان خورید و هرزه‌گویان رینید و هرزه‌گویان میزید که تا بدان بهشت نرسید.»
همچنین اودگ، ماده دیوی است که کماریگان را هستی داد و همو بود که جم را به لذت جویی واداشت و مردم را به ژاژخایی و سخن گفتن در جایی که نباید سخن گفت، وامی دارد.
این نام در پارسی میانه ūdag آمده‌است. نام این دیو در اوستای دردست دیده‌نمی‌شود.
فردیناند ماکسیمیلیان یوزف
فردیناند ماکسیمیلیان یوزف ( ، زاده ۶ ژوئیه ۱۸۳۲ – درگذشته ۱۹ ژوئن ۱۸۶۷) آرشیدوک اتریش و تنها حکمران امپراتوری دوم مکزیک بود.
در سال ۱۸۶۴ با پشتیبانی ناپلئون سوم امپراتور وقت فرانسه و حمایت گروهی از سلطنت‌طلبان مکزیک به عنوان امپراتور مکزیک شناخته شد. اما در نهایت در حالی که سلطنت وی از سوی بسیاری از کشورها به رسمیت شناخته نشد، مغلوب جمهوری‌خواهان گردید و در سال ۱۸۶۷ توسط آنان دستگیر و تیرباران شد.
جسد وی بعداً به اتریش منتقل و در گورابه سلطنتی وین دفن شد.
آرزو (زن سلم)
آرزو زن سلم است. فریدون پادشاه پیشدادی ایران که سه پسر داشت، سه دختر سرو شاه یمن را برای پسرانش به زنی گرفت. از میان این سه دختر آرزو که بزرگ‌تر بود زن سلم اولین پسر فریدون شد.
آرزو یکی از دختران شاه یمن است، فریدون پس از نشستن بر تخت پادشاهی زمان طولانی بدون منازعه بر هفت کشور یا اقلیم فرمان میراند. اوایل سلطنت متحد فریدون سرو شاه یمن است گاهی نیز به عنوان وزیر فریدون از او یاد می‌گردد ولی زمانیکه خواست برای سه فرزندش همسران مناسب برگزیند جندل را به اکتشاف و تجسس به میان هفت قوم یا کشور فرستاد. جندل گزینه مناسب را سه دختر سرو شاه یمن دانست:
چرکسک
چرکِسک (به روسی: Черке́сск) شهری است در جنوب روسیه. این شهر مرکز جمهوری کاراچای-چرکسیا است و ۱۱۶٬۲۴۴ نفر جمعیت دارد. (سال ۲۰۰۰).
چرکسک در سال ۱۸۰۴ بنیاد شد. نام آن در آغاز باتالپاشینسکایا بود.
این شهر در شمال جمهوری و در کنار رود کوبان واقع شده.
نام این شهر طی سال‌ها چندین بار به‌شرح زیر عوض شده‌است: ویکی‌پدیای هلندی.
رویین
رویین نام یکی از پسران پیران است که در جنگ دوازده رخ به دست بیژن کشته شد. رویین سفیر و حامل آخرین پیام پیران به گودرز میان اردوگاه طرفین از کوه کنابد به کوه زیبد بود، او وقتی به اردگاه سپاه ایران رسید مورد استقبال گودرز قرار گرفت یک هفته مهمان بود تا پاسخ را گرفته نزد پدر ببرد:
ششمین نبرد تن به تن در جنگ دوازده‌رخ پیکار میان رویین با بیژن حادث شد. هر دو سوار بر اسب کمان‌ها آماده چپ و راست میدان گرد هم گشتند یکدیگر را آماج هدف تیر قرار دادند امّا کاری از پیش نرفت. بیژن دست به عمود برده و فرصت یافت ضربه‌ای بسر رویین کوبید که از زیر کلاه‌خئود خون و مغزش فرو ریخت و از پدر کمک خواست و در دم جان داد. طبق گزارش رویین جوان و سر تا پا جوشن آهنین داشت. آنگاه پیژن چون اهریمنان پیاده شد بر کمند پیچید بر زین کشید پشت اسب ببست و بالای تپهٔ نشان آمد فریاد پیروز باد شاه پیروزگر (کیخسرو) سر داد:
سابرینا (فیلم ۱۹۵۴)
سابرینا (Sabrina) فیلمی از بیلی وایلدر با بازی هامفری بوگارت و آدری هپبورن محصول سال ۱۹۵۴ است.
خاندان لاربی سرمایه داران بزرگ لانگ آیلند توجه چندانی به سابرینا، دختر راننده خانوادهٔ لارابی ندارند؛ ولی سابرینای رؤیا پرور و نازنین پنهانی دل در گرو عشق دیوید، پسر کوچکتر خانوادهٔ لارابی دارد.
پدر سابرینا برای آنکه سابرینا را از بند این عشق دست نیافتنی برهاند، وی را برای فراگیری هنر آشپزی به آموزشکده‌ای در پاریس می‌فرستد. ماندن در پاریس دیری نمی‌پاید و سابرینا پس از دو سال پخته‌تر و باوقار تر به خانه بازمی‌گردد.
بازگشت سابرینا به خانهٔ لارابی این بار همراه با عشق دیوید به سابرینا در روز نامزدی دیوید با دختر یکی از بازرگانان نیشکر می‌شود. لاینس برادر بزرگ‌تر دیوید که برای پیشبرد پروژه‌های اقتصادی خود به ازدواج دیوید با دختر بازرگان نیازمند است.
پس برای دست به سر کردن سابرینا دست به کار می‌شود، و روش‌های گوناگون را برای دور کردن سابرینا از دیوید بکار می‌بندد؛ ولی در این میان پی می‌برد که خود ناخواسته گرفتار عشق سابرینا شده‌است.نسخه جدیدی از "سابرینا" در سال ۱۹۹۵ به کارگردانی سیدنی پولاک ساخته شده‌است.
لهاک پسر ویسه
لَهّاک یکی از شخصیت‌های داستانی در شاهنامه فردوسی، مهم‌ترین کتاب حماسه در زبان فارسی است. او از برادران پیران است که در جنگ دوازده رخ پس از کشته شدن پیران به همراه برادر دیگر خود فرشیدورد گریخت. گستهم پسر گژدهم آن دو را تعقیب کرد و کشت.
آخرین نبرد دوازده‌رخ، به عبارتی یازدهمین نبرد تن به تن میان گودرز و پیران که هر دو سپهسالار بودند حادث شد و در این پیکار پیران فرمانده سپاه توران به قتل رسید و لشکریان توران بی‌پناه و بی‌صاحب شدند. چون دیدبان از کوه کنابد عَلَم پیران را سرنگون دید به اردوگاه آمد پایان کار پیران و شکست لشکر را اعلام نمود. لهاک و فرشیدورد به محل پیکار شتافتند و با چشمان خود جسد پیران همراه ده دلاور دیگر را مشاهده کردند.
پیش از نبرد پیران عهد کرده بود که هر کدام از طرفین در این مبارزه پیروز شدند با افراد لشکر کاری نداشته باشند و آنها را در انتخاب مسیر آزاد بگذارند، ولی اینک او به قتل رسیده بود و گودرز هم قولی به پیران راجع به این موضوع نداده بود. لهاک و فرشیدورد اندرز پیران را به یاد آورند که گفته بود: اگر من کشته گشتم سپاه توران از گودرز امان خواهند خواست ولی شما دو تن از راه بیابان فرار کنید و جان خویش را نجات دهید تا نسل ویسه نابود نگردد:
گستهم
گُستَهم نام چند تن از پهلوانان ایرانی است، که یکی بنام گستهم پسر گژدهم همچنین از فردی به همین نام گستهم دایی خسرو پرویز که در برخی منابع تاریخی به نام ویستهم شناخته می‌شود. و دیگری که این نوشتار در مورد اوست گستهم پسر نوذر است. در شاهنامه. این نام در اوستا به صورت ویستؤرو آمده است.
اولین بار گستهم پسر نوذر شاه زمانی‌که نوذر مطمئن هست که در جنگ پیش‌رو با افراسیاب پورپشنگ شکست خواهد خورد و خود و تمام ایرانیان هلاک خواهند گشت نام برده شده است. به همین خاطر برای اینکه از نژاد کیان بر عرصهٔ خاک باقی بماند دو فرزند خویش یعنی طوس و گستهم را شبانه از محاصره لشکر توران رهانیده به سوی پارس روانه کرد. وداع نوذر در شب آخر با فرزندان خویش چنین است:
در داستان دوازده رخ شاهنامه از گستهم یاد می‌شود که دوشادوش بیژن و گرازه و هجیر به قلب سپاه توران که پیران پهلوان توران فرمانده سپاه تورانیان آنجا است حمله ور می‌شود:
مهراب کابلی
مهراب در شاهنامه از شاهان هندوستان و جد مادری رستم است. او از نوادگان ضحاک بود. رودابه دختر او از سیندخت، همسر زال شد و رستم از او زاده شد.
مهراب نام و واژه‌ای است پارسی که ریشه در کیش مهر دارد. این نام از دو کلمه مهر + اب تشکیل گردیده‌است که به معنی جایی برای برآمدن خورشید است.
درآیین مهرپرستی مهراب جایی است که در آن مراسم دینی برگزار می‌گردید. در دوران اسلامی مهراب به‌شکل محراب نوشته و به بخشی از مسجد که در آن نماز می‌گذارند گفته می‌شود.
زال به فرمان منوچهر از نوجوانی به حکمرانی زابل برگزیده شد و روزی با گردان خویش در تفرّج و شکار به مرزهای کابل رسید و در حاشیهٔ رودی بنام رودبار نزدیک کاخ مهراب خیمه زد و با شاه کابل ملاقاتی داشت. در اثنای دیدارها و رفت‌وآمدها زال پی برد او دختری بنام رودابه در خانه دارد. سر انجام زال و رودابه عاشق یکدیگر شده و ازدواج نمودند. مهراب عاقبت از جریان رابطه مخفیانهٔ رودابه و زال خبر یافت و خشمگین گشت:
گرازه
گُرازه یکی از پهلوانان دربار کیکاووس و کی‌خسرو است. او در جنگ دوازده رخ سیامک را در نبرد تن به تن کشت.
گرازه یعنی به نیرو و دلیری گراز.
سهراب زمانی‌که از پدرش رستم جدا گشت در زادگاه مادریش توران رشد نمود و اینک بجنگ کیکاووس آمده اما می‌خواهد از هجیر که گرفتار اوست و از بالای تپه‌ای اردوگاه ایرانیان را می‌نگرند نشانی از پدر یابد اما هجیر عمداً سهراب را گمراه می‌نماید و رستم را معرفی نمی‌نماید.
قضیه لاگرانژ (نظریه گروه‌ها)
قضیه لاگرانژ در نظریه گروه‌ها از جمله قضایای مهم است. این قضیه بیان می‌کند که مرتبه هر زیرگروه از یک گروه متناهی، مرتبه آن گروه را عاد می‌کند.
این قضیه به افتخار ژوزف لویی لاگرانژ نام‌گذاری شده‌است. توجه داشته باشید که قضیه‌ای با همین نام در نظریه اعداد در مورد همنهشتی‌های جبری وجود دارد که نباید آن را با این قضیه خلط کرد.
در حقیقت لاگرانژ این قضیه را اثبات نکرده‌است و تنها حالتی خاص از آن را کشف کرده‌است. لاگرانژ هنگامی که روی چندجمله‌ای‌ها کار می‌کرد، دریافت که اگر متغیرهای یک چندجمله‌ای n متغیره را به !n حالت ممکن جایگشت دهیم، تعداد چندجمله‌ای‌های متمایز تولید شده حاصل از جایگشت‌ها !n را عاد می‌کند. به عنوان مثال در چندجمله‌ای سه متغیره x+y-z تعداد کل حالات جایگشت متغیرها برابر !۳=۶ است که از این تعداد تنها سه حالت یعنی x+y-z,x+z-y،y+z-x حالات متمایز هستند و دقت کنید که ۳ عدد ۶ را عاد می‌کند.
بنابراین لاگرانژ قضیه را برای گروه‌های متقارن به اثبات رسانید، اما با پیشرفت جبرمجرد و نظریه گروه‌ها این نتیجه به گروه‌های متناهی تعمیم داده شد.می‌دانیم که اگر "G" یک گروه باشد و "H" زیرگروهی از "G" در این صورت "G" را می‌توان به مجموعه همه هم مجموعه‌های راست متمایز "H" در "G" افراز نمود. بعلاوه چون "G" متناهی است پس هم مجموعه‌های متمایز "H" در "G" نیز متناهی است که این تعداد برابر است با اندیس "H" در G(اندیس H در G تعداد هم مجموعه‌های متمایز H در G هستند) که آن را با [G:H] نشان می‌دهیم.
از طرفی توجه می‌کنیم بنابر خواص هم مجموعه‌های H در G، می‌دانیم برای هر g∈G، داریم |H|=|Hg|. یعنی تعداد عناصر تمام هم مجموعه‌های H در G برابر تعداد اعضای H است.
بنابر آنچه گفته شد نتیجه می‌شود مجموعه G را می‌توان به [G:H] زیرمجموعه که هر یک |H| عضو دارند افراز کرد. پس:
ولذا مرتبه H یعنی |H| مرتبه G یعنی |G| را عاد می‌کند و برهان کامل می‌شود.
بنابر آنچه گفته شد، ممکن است این سؤال به ذهن خطور کند که آیا عکس قضیه لاگرانژ نیز برقرار است. یعنی اگر G گروهی متناهی باشد، آیا G به ازای هر مقسوم علیه مرتبه خود چون n زیرگروهی از مرتبه n دارد؟
پاسخ این پرسش در حالت کلی برای گروه G منفی است. برای رد این مطلب می‌توان گروه متناوب از مرتبه ۱۲ یعنی A را به عنوان مثال نقض در نظر گرفت. با وجود این که ۶ یک مقسوم علیه ۱۲ است ولی این گروه هیچ زیرگروهی از مرتبه ۶ ندارد.
در حقیقت برای برقراری عکس قضیه لاگرانژ به شرایط اضافی نیازمندیم. به عنوان نمونه اگر G گروهی آبلی متناهی باشد در این صورت عکس قضیه لاگرانژ در مورد G صدق می‌کند یعنی اگر G گروهی آبلی و متناهی باشد و n یک مقسوم علیه مرتبه G باشد، G دارای زیرگروهی از مرتبه n است.
همچنین قضایای سیلو و قضیه کوشی برای گروه‌های آبلی متناهی به بررسی این گروه‌های خاص می‌پردازند.
از قضیه لاگرانژ می‌توان نتیجه گرفت اگر G گروهی متناهی از مرتبه n باشد و x∈G آنگاه x=e.
برای اثبات این مطلب زیرگروه دوری تولید شده توسط x یعنی  را در نظر می‌گیریم. فرض می‌کنیم  از مرتبه m باشد. در این صورت قضیه لاگرانژ ایجاب می‌کند که m|n پس عدد صحیح k وجود دارد که n=mk.
از طرفی m مرتبه عضو (کوچک‌ترین عدد صحیح مثبت که اگر x به توان آن برسد حاصل عضو خنثی گروه G شود) x است پس x=e
بنابراین:
این نتیجه علاوه بر کاربردهایش در مورد گروه‌ها، برای ارائه برهانی جبری برای قضیه کوچک فرما و قضیه اویلر استفاده می‌شود.
اسپیتس‌برگن
اِسپیتس‌بِرگِن (به نروژی: Spitsbergen) (پیش از این معروف به اسپیتس‌برگن باختری) بزرگ‌ترین جزیره در مجمع‌الجزایر سوالبارد نروژ است. اسپیتس‌برگن یکی از سه جزیره مسکونی این مجمع‌الجزایر است. اسپیتس‌برگن تنها جزیره مجمع‌الجزایر اِسوالبار نروژ است که ساکنان دائمی دارد.
این جزیره در اقیانوس منجمد شمالی واقع شده. از آنجا که اسپیتس‌برگن در مسافت زیادی در بالای مدار قطبی قرار گرفته، خورشید از اواخر آوریل تا اواخر اوت ۲۴ ساعت در روز می‌درخشد.
نام اسپیتس‌برگن از زبان هلندی آمده و به معنای «کوه‌های نوک‌تیز» است. این نام را ویلم بارنتس، کاشف هلندی به این جزیره داد. او در راه جستجوی راه دریای شمالی در سال ۱۵۹۶ اسپیتس‌برگن را کشف کرد. با این حال احتمال این نیز هست که شکارچیان پومور روسی در سده‌های ۱۴ و ۱۵ این جزیره را کشف کرده‌باشند.
امروزه بزرگ‌ترین آبادی این جزیره، شهر نروژی لونگیربین (Longyearbyen) است و دومین آبادی بزرگ بارنتس‌بورگ است که محل زندگی معدن‌چیان روس است.
هلندیان در سال ۱۹۳۲ بارنتس‌بورگ را به شرکت آرکتیکوگول شوروی فروختند.
انگلستان و کانادا در سال ۱۹۴۱ سربازانی به اسپیتس‌برگن فرستادند تا از اشغال آن از سوی آلمان‌ها جلوگیری کنند.
دولت نروژ قصد دارد تا در سال ۲۰۰۷ محل مستحکمی برای نگهداری ۱۰ هزار دانه گیاهی در یکی از غارهای این جزیره بسازد تا در صورت در گرفتن یک جنگ هسته‌ای در جهان، این دانه‌ها از پرتوهای اتمی در امان بمانند.
در داستان ملکه برفی، اسپیتس‌برگن محل کاخ ملکه برفی است.
سوالبارد و یان ماین
سوالبارد و یان ماین یک تقسیم‌بندی آماری بر پایهٔ ایزو ۱-۳۱۶۶ از دو خشکی کشور نروژ در اقیانوس یخ‌بسته شمالی است.
جزیره یان ماین و مجمع‌الجزایر سوالبارد به منظور تسهیل امور اداری در این طبقه‌بندی آماری قرار گرفته‌اند در صورتی‌که در تقسیمات کشوری ارتباط دیگری با هم ندارند.
به این دو منطقه دامنه اینترنتی .sj اختصاص داده شده‌است، ولی عملاً از همان دامنه نروژ .no استفاده می‌گردد.
حمید لولایی
حمید لولایی (زادهٔ ۳ دی ۱۳۳۴ در تهران) بازیگر ایرانی است. او فعالیت خود را از سال ۱۳۵۸ آغاز کرد. در این سال، رضا قاسمی او را برای ایفای نقش در تئاتر "سبزه، دوست بچه‌ها" به کارگردان آن رضا ژیان پیشنهاد داد و لولایی در این نمایش، در دو نقشِ «فیل» و «دارکوب» ظاهر شد. سپس در سال ۱۳۵۹ در نمایش "بچه‌ها و خمرهٔ سخنگو" به کارگردانی سیاوش طهمورث بازی کرد و کمی بعد در تئاتر "آن شصت نفر، آن شصت هزار" به کارگردانی بهرام ابراهیمی به ایفای نقش پرداخت.
با آنکه نخستین حضور لولایی در تلویزیون در سریال "فراموش‌خانه" بود، اما شهرت او بیشتر پس از بازی در سریال‌های طنز "نوروز ۷۲" و "ساعت خوش" به‌دست آمد و با سریال "زیر آسمان شهر" در نقش «خشایار مستوفی» گسترش یافت. او در سال ۱۳۸۴، بابت ایفای نقش در فیلم "چند می‌گیری گریه کنی"، برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد.جوکر (احسان علیخانی) ۱۴۰۰
موچین (حسین تبریزی) ۱۳۹۹
شام ایرانی ۱۳۹۴
فیلم ویدیویی هفت خط (سعید آقاخانی) ۱۳۹۲
فیلم ویدیویی آخرین مجرد (محمدرضا فاضلی) ۱۳۸۸
میرزا زین‌العابدین تبریزی
میرزا زین‌العابدین تبریزی به سال ۱۲۳۳ هجری قمری اسباب و آلات چاپ حروفی را به تبریز آورده و تحت حمایت عباس میرزا نایب‌السلطنه، حکمران آذربایجان، مطبعهٔ کوچکی به نام چاپ سنگی علمیه برقرار نمود.
رساله جهادیه تألیف میرزا عیسی قائم‌مقام به‌عنوان نخستین کتاب چاپ سربی، در سال ۱۲۳۳ قمری به استادی محمدعلی بن حاجی محمدحسین آشتیانی از شاگردان میرزا زین‌العابدین در مطبعه تبریز به‌چاپ رسیده است. رسالهٔ دیگری به نام فتح‌نامه تألیف میرزا ابوالقاسم قائم‌مقام ثانی (فرزند قائم‌مقام اول) در همان سال در مطبعه تبریز به چاپ رسید. این رساله در شرح فتوحات عباس میرزا و عهدنامه گلستان است.
ملکئوک
مِلِکِئوک یکی از ایالت‌های کشور جزیره‌ای پالائو در قارهٔ اقیانوسیه است پایتخت این کشور یعنی شهر Ngerulmud در این ایالات واقع شده است.
این ایالت در کرانهٔ خاوری بزرگ‌ترین جزیرهٔ پالائو یعنی بابـِلدائوب واقع شده.
ملکئوک از ۷ اکتبر ۲۰۰۶ پایتخت پالائو شده.
پیش از آن شهر کورور پایتخت این کشور بود.
ویکی‌پدیای انگلیسی.