سعیدرضا خوش‌شانس
سعیدرضا خوش‌شانس (متولد ۱۴ آذر ۱۳۶۵ در شیراز) نویسنده، تئاترنویس، دراماتورژ، منتقد، مترجم و پژوهشگر ایرانی تئاتر و سینما است که سابقهٔ تدریس در این حوزه را در کارنامهٔ خود دارد. او که دانش‌آموختهٔ رشتهٔ ادبیات نمایشی است بارها موفق به دریافت جوایز معتبر بین‌المللی و ملی از جشنواره‌های داخلی در زمینه‌های نمایشنامه‌نویسی، پژوهش و بازیگری تئاتر شده‌است.
خوش‌شانس که از آستانهٔ جوانی به نوشتن داستان کوتاه و مقالات پژوهشی مشغول بود، با مطالعاتی در حوزهٔ ادبیات دراماتیک غرب، اسطوره‌شناسی و فلسفه به تئاترنویسی گروید. او که مطالعات قابل‌توجهی در حوزهٔ نقد ادبی، اسطوره‌شناسی و هنرهای نمایشی دارد مقالاتی را در این حوزه نوشته یا ترجمه کرده‌است. وی در ۲۰ سالگی تحصیلاتش را در رشتهٔ مهندسی پتروشیمی به سودای نویسندگی نیمه‌کاره گذاشت و با اخذ مدرک کاردانی در آن رشته، در رشتهٔ ادبیات دراماتیک و کارگردانی تئاتر در دانشگاه هنر تهران به ادامهٔ تحصیل پرداخت.
سعیدرضا خوش‌شانس ضمن فعالیت‌های هنری، پاره‌ای فعالیت‌های اجرایی از جمله مدیر روابط عمومی و روابط بین‌الملل گروه فرهنگی هنری چارسو و چندین بنیاد فرهنگی-هنری دیگر، مدیر آموزش کارگاه آزاد فیلم، مدرسه سینمایی مسعود کیمیایی نمایندگی شیراز، دبیری نشست‌های تخصصی سینما و روزنامه‌نگاری را در کارنامهٔ خود دارد. از آثاری که به نگارش درآورده است می‌توان از نمایشنامهٔ «از یونان باستان تا جون آدمیزاد» نام برد که با مقدمهٔ سیروس شاملو توسط انتشارات افراز در سال ۱۳۹۲ منتشر شد و در جشنوارهٔ نمایشنامه‌نویسی «نسخه» مورد تقدیر قرار گرفت. سعیدرضا خوش‌شانس برای نمایشنامهٔ «گاوچران‌های مفرغی» جایزهٔ نمایشنامه‌نویسی جشنوارهٔ بین‌المللی تئاتر عروسکی «مبارک» و جایزهٔ نمایشنامه‌نویسی جشنواره تئاتر عروسکی دانشجویان ایران موسوم به جایزهٔ «استاد جواد ذوالفقاری» را به خود اختصاص داد و برای نگارش مقالهٔ «آسیب‌شناسی تئاتر دیده‌باخته» جایزه مقالهٔ برگزیده جشنوارهٔ ملی «هنر و رسانه» را از آن خود کرده‌است. او در کارنامهٔ خود جایزهٔ انجمن نویسندگان و منتقدان تئاتر ایران را دارد. خوش‌شانس نمایشنامهٔ «نیچه! ای پسر بد» نوشتهٔ ریچارد فورمن نمایشنامه‌نویس، کارگردان و متفکر معاصر آمریکایی را برای اولین بار به فارسی برگرداند. خوش‌شانس در سال ۲۰۱۷ به عضویت انجمن بین‌المللی نمایشنامه‌نویسان (International Playwrights' Forum) وابسته به انستیتو بین‌المللی تئاتر سازمان یونسکو () درآمد.
مقالات و نقدهای او به لحاظ کیفیت زبانی و شیوهٔ مطالعاتی از ساختاری متفاوت، نو و منحصر به‌فرد برخودار است و تلاش دارد واژگان نوساخته‌ای را که کاربردی‌تر هستند و معنای دقیق‌تری دارند برای مفاهیم اساسی علوم انسانی و تئاتر استفاده کند. او واژهٔ «تئاترنوشت» را به جای نمایشنامه و واژهٔ «برصحنه خوانی» را به جای نمایشنامه‌خوانی به ترمینولوژی واژگان تئاتری پیشنهاد داده‌است. خوش‌شانس در مقاله‌ای که با عنوان «آسیب‌شناسی تئاتر دیده‌باخته» نوشته‌است آثار نمایشی را که از نظرگاه و جنبه‌های دیداری تهی و کم‌مایه هستند «تئاتر دیده‌باخته» می‌نامد و این نگرش را شاخصی برای سنجش آثار از منظر اجرایی می‌داند. این دیدگاه در مقاله‌ای با عنوان «Blind Theater, A Pathology To non-visual Theater» در مجلهٔ «The theatre journal» انتشار یافت و مورد توجه قرار گرفت. نقدهای او در سینما بیشتر مورد استقبال دانش‌آموختگان سینما یا محافل سینمایی قرار می‌گیرد و زمینه‌های اسطوره‌شناختی و روان‌شناختی بن‌مایه‌های اساسی نقدها او را تشکیل می‌دهند. نقد او روی فیلم سینمایی چریکه تارا اثر بهرام بیضایی تنها نقدی است که روی این اثر نوشته شده‌است. سعیدرضا خوش‌شانس در اجرای بیش از سی نمایش در مقام بازیگر و نویسنده حضور داشته‌است. این آثار در سال‌های متفاوت غیر از اجراهای عمومی در جشنواره‌هایی همچون جشنوارهٔ بین‌المللی تئاتر فجر یا جشنواره سراسری تئاتر خیابانی کشور به نمایش درآمدند. خوش‌شانس در کارنامهٔ هنری خود ساخت چند فیلم کوتاه و نیمه بلند داستانی و مستند را نیز دارد. هرچند که این آثار سینمایی اقبال چندانی نداشته‌اند.