hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
استان البیض
البَیَض نام استان سی‌ودوم از استان‌های کشور الجزایر است.
این استان دارای ۹ شهرستان و ۲۲ دهستان است.
جمعیت این استان ۲۳۶٬۳۳۰ نفر و مرکز آن شهر البیض است.
ویکی‌پدیاهای انگلیسی و عربی.
استان الیزی
الیزی نام استان سی‌وسوم از استان‌های کشور الجزایر است.
استان تبسه
تِبِسّه نام استان دوازدهم از استان‌های کشور الجزایر است.
ویکی‌پدیای عربی.
استان تیارت
تیارت نام استان چهاردهم از استان‌های کشور الجزایر است. مرکز آن شهر تیارت است. این استان در شمال غربی کشور واقع شده و آن را مرکز تپه‌های غرب می‌نامند.
نام این منطقه در زبان بربری کهن تیهرت بود که به معنای باشکوه است. گونه‌های دیگری از این نام به صورت تاهرت، تاقدمت، تاغزوت، تنقارتیا… نیز رواج داشته‌اند. تیارت پایتخت رستمیان بود و در دوره این دودمان اهمیت راهبردی زیادی به عنوان یک بازار در مسیر صحراگذر آفریقا پیدا کرد و یهودیان چندزبانه در تیارت بازرگانی پررونقی را با کاروان‌ها برقرار کردند. بازرگانان و مبلغان مذهبی با گذر زمان از تیارت به سوی جنوب پایگاه‌های تجاری ایجاد کرده و در آن مناطق کیش اباضی را گسترش دادند.
استان تیزی وزو
استان تیزی وزو نام استان پانزدهم از استان‌های کشور الجزایر است.
این استان ۲۱ شهرستان و ۶۷ ناحیه شهری دارد.
مرکز این استان، شهر تیزی وزو است.
ویکی‌پدیای عربی.
استان سکیکده
سکیکدهیکی از استان‌های کشور الجزایر است که در نوار ساحلی شرقی مدیترانهٔ این کشور قرار دارد.
استان قالمه
قالمه نام استان بیست‌وچهارم از استان‌های کشور الجزایر است.
استان عنابه
عنابه نام استان بیست‌وسوم از استان‌های کشور الجزایر است.
استان سیدی بلعباس
سیدی بلعباس نام استان بیست‌ودوم از استان‌های کشور الجزایر است.
استان جیجل
جیجل نام استان هیجدهم از استان‌های کشور الجزایر است.
زبان‌های بانتو
زبان‌های بانتو گروهی متشکل از حدود ۵۰۰ زبان است که در گستره وسیعی از آفریقای سیاه توسط بانتوها گویش می‌شوند. این زبان‌ها شاخه‌ای از خانوادهٔ زبان‌های نیجر-کنگو هستند. گسترهٔ پراکندگی این زبان‌ها باعث شده‌است که این گروه با حدود ۳۱۰میلیون گویشور پرکاربردترین گروه زبان‌های بومی در آفریقا باشد.
تعداد کل سخنگویان بانتو در اواسط سال ۲۰۱۰ حدود ۳۵۰ میلیون نفر تخمین زده شد که تقریباً برابر با ۳۰٪ از کل جمعیت آفریقا و ۵٪ از جمعیت کل جهان بود. زبان‌های بانتو به‌طور گسترده در جنوب شرق کامرون، سرتاسر مرکز، جنوب شرق و جنوب آفریقا تکلم می‌شوند. حدود یک ششم سخنگویان بانتو، و حدود یک سوم زبان‌های بانتو، در جمهوری دموکراتیک کنگو یافت می‌شوند (حدود ۶۰ میلیون سخنگو در سال ۲۰۱۵).
زبان سواحلی پرسخنگوترین زبان بانتو است؛ گرچه بیشتر سخنگویانش از آن به عنوان زبان دوم استفاده می‌کنند (نخست: ۱۶ میلیون، دوم: ۸۰ میلیون در ۲۰۱۵). دیگر زبان‌های بزرگ بانتو زولو، با ۲۷ میلیون (۱۵٫۷ میلیون دوم) و شونا با ۱۱ میلیون سخنگو هستند. "اتنولوگ" دو گویش نزدیک رواندایی و روندی را جدا از هم می‌شمرد، که اگر با هم در نظر گرفته شوند، حدود ۲۰ میلیون سخنگو دارند.
زبان‌های مهم از خانواده بانتو عبارت‌اند از:
نمودار درختی ساده شاخه‌های بانتو توسط گرولموند (۲۰۱۲):ویکی‌پدیای هلندی.
زبان‌های نیجر-کنگو
زبان‌های نیجر-کنگو یکی از خانواده‌های زبانی جهان را تشکیل می‌دهند. این زبان‌ها در بین مردم بومی آفریقا (در آفریقای زیر صحرا) به‌کار می‌روند. این خانواده با داشتن ۷۰۰ میلیون سخنگو (۲۰۱۵) سومین خانواده بزرگ جهان از نظر شمار گویشوران و بزرگ‌ترین زبان آفریقا از نظر منطقه جغرافیایی، شمار گویشوران و شمار زبان‌هاست. عموماً این خانواده با داشتن ۱٬۵۴۰ زبان مجزا به عنوان بزرگ‌ترین خانواده زبانی جهان از نظر شمار زبان‌ها در نظر گرفته می‌شود.
زیرگروه زبان‌های بانتو در این خانواده به تنهایی ۳۵۰ میلیون گویشور دارد. پرگویشورترین زبان‌های نیجر-کنگو از نظر گویشوران بومی زبان‌های یوروبایی، ایگبو، فولانی و زولو هستند. پرگویشورترین زبان این خانواده از نظر گویشوران کل نیز زبان سواحلی است که در شرق و جنوب شرق آفریقا نقش زبان میانجی را دارد.
رابطه ژنتیکی میان هسته نیجر-کنگو (به نام زبان‌های اطلسی) کاملاً پذیرفته شده‌است ولی ساختار داخلی آن به خوبی ثبت نشده‌است. دیگر شاخه‌های اصلی این خانواده دونگون، مانده، ایجاو، کاتلا و راشاد هستند. ارتباط زبان‌های مانده هرگز اثبات نشده‌است و بدون آن اعتبار خانواده نیجر-کنگو به عنوان یک خانواده کل (در مقابل اطلس-کنگو یا زیرخانواده‌های مشابه) ثابت نشده‌است.
یکی از متمایزترین خصوصیات مشترک در زبان‌های اطلسی استفاده از سامانه سطح اسمی است که اساساً یک سامانه جنسیتی با چندین جنسیت است.
این خانواده زبانی به احتمال زیاد از ناحیه‌ای که پیش از گسترش بانتو در آن جا رایج بودند، (یعنی غرب یا مرکز آفریقا) منشأ گرفته‌اند. گسترش آن‌ها ممکن است همراه با گسترش کشاورزی در ساحل صحرا و همزمان با دوره پربارش نوسنگی آفریقا باشد.
به گفته راجر بلنچ، همه متخصصان در زبان‌های نیجر-کنگو به دلایلی از جمله سامانه طبقه‌بندی اسمی مشترک آن‌ها، الحاقات واژگانی مشترک و واژگان پایه‌ای مشترک، معتقدند که آن‌ها ریشه مشترک دارند، نه اینکه صرفاً یک طبقه‌بندی نوع شناختی تشکیل دهند. از زمان دیدریش وسترمن در سال ۱۹۲۲، طبقه‌بندی‌های مشابهی برای خانواده نیجر-کنگو انجام شده‌است. ژوزف گرینبرگ این سنت را ادامه داد و آن را به عنوان نقطه شروع طبقه‌بندی زبانی نوین در آفریقا قرار داد و در دهه ۱۹۶۰ از برجسته‌ترین کارهای خود را در این زمینه منتشر کرد. با این وجود، دهه‌ها بحث فعالانه‌ای در مورد طبقه‌بندی‌های فرعی مناسب زبان‌ها در این خانواده زبان وجود داشته‌است. هیچ واژگان یا دستور مشخصی از «نیانیجر-کنگو» برای این خانواده نیز به‌طور کلی ایجاد نشده‌است.
در زیر مروری بر گروه‌های زبانی است که معمولاً در خانواده نیجر-کنگو گنجانده می‌شوند. رابطه ژنتیکی برخی از شاخه‌ها به‌طور جهانی پذیرفته نشده‌است و گاه ارتباط میان‌شاخه‌ای نیز نامشخص است. هسته اصلی گروه نیجر-کنگو زبان‌های اطلس-کنگو هستند.
خانواده اطلس–کنگو شامل زبان‌های اطلسی (که خود یک شاخه نیستند) و زبان‌های ولتا-کنگو می‌شوند. این خانواده بیش از ۸۰٪ از جمعیت نیجرکنگو یا نزدیک به ۶۰۰ میلیون نفر (۲۰۱۵) گویشور را شامل می‌شود.این خانواده چندنیا دارای حدود ۳۵ میلیون گویشور مطابق ۲۰۱۶ هستند که بیشتر به زبان‌های فولانی و ولوف سخن می‌گویند. این خانواده به عنوان یک گروه معتبر در نظر گرفته نمی‌شود.زبان‌های نیجر-کنگو قلمدادشده خارج از گروه اطلس-کنگو در پیرامون حوزه‌های رودهای سنگال و نیجر، جنوب و غرب تیمبوکتو تا شرق در جنوب-مرکز سودان تکلم می‌شوند. آن‌ها حدود ۱۰۰ میلیون گویشور دارند (۲۰۱۵) که بیشتر از گروه‌های مانده و ایجاو هستند.
سوخت هسته‌ای
سوخت هسته‌ای به موادی گفته می‌شود که می‌توان از آن‌ها برای تولید انرژی هسته‌ای استفاده کرد. تاکنون رایج‌ترین سوخت هسته‌ای، مواد شکافت‌پذیر مانند اورانیوم و پلوتونیوم بوده‌اند که از چرخه سوخت هسته‌ای بدست می‌آیند. برخی مواد مانند دوتریوم و تریتیوم و هلیوم۳ که در فرایند همجوشی هسته‌ای بکار می‌روند نیز به عنوان سوخت هسته‌ای در نظر گرفته شده‌اند.
دفترچه خاطرات تام ریدل
دفترچه خاطرات تام ریدل شیئی تخیلی است که اولین بار در کتاب "هری پاتر و تالار اسرار" ظاهر می‌شود. هری پاتر و رون ویزلی این دفترچه را در دستشویی میرتل گریان پیدا می‌کنند و هری به شک می‌افتد که این دفترچه (که شامل صفحاتی سفید است) مرموز است. بعد از مدتی معلوم می‌شود که با نوشتن در این دفترچه سفید، تام ریدل، دانش آموزی که پنجاه سال پیش به هاگوارتز می‌آمده جواب می‌دهد.و روح ولدمورت نوجوان در آن حضور دارد .که با فریب جینی ویزلی باعث باز شدن در تالار اسرار و حمله به مشنگ زاده ها میشود! بار دوم این شیء در کتاب " هری پاتر و شاهزاده دورگه " ظاهر می‌شود . در این کتاب آلبوس دامبلدور به این قضیه پی میبرد که این دفترچه یکی از هفت جان پیچ‌های لرد ولدمورت می‌باشد که توسط هری پاتر از بین رفته است .
گفته میشود جان پیچ ها فقط با شئ های قوی نابود می‌شوند مانند شمشیر گریفیندور و یکی از این شئ ها نیش باسیلیسک است و هری پاتر با نیش باسیلیسکی که در تالار اسرار کشته بود آن دفترچه را نابود کرد. منبع:کتاب های هری پاتر و تالار اسرار و هری پاتر و شاهزاده دورگه و فیلم های هری پاتره تالار اسرار و هری پاتر و شاهزاده دورگه.
اداره پلیس لس آنجلس
ادارهٔ پلیس لس آنجلس (Los Angeles Police Department یا به‌طور خلاصه LAPD) ادارهٔ پلیس شهر لس آنجلس در کالیفرنیا است. این اداره یکی از بزرگ‌ترین مراکز قانونی در ایالات متحده است. ال‌ای‌پی‌دی با بیش از ۱۰۰۰۰ افسر و ۳۰۰۰ خدمهٔ شهری‌ای که دارد، منطقه‌ای به وسعت ۱۲۰۹ کیلومتر مربع با جمعیتی در حدود ۴ میلیون نفر را پوشش می‌دهد. ال‌ای‌پی‌دی یک تاریخچهٔ طولانی و جنجال‌برانگیز دارد که تا الان بارها در ادبیات و سینما به آن اشاره شده‌است.
شیرشاه
شیرشاه انیمیشنی حماسی و موزیکال محصول سال ۱۹۹۴ شرکت والت دیزنی است. موسیقی این اثر توسط آهنگساز معروف التون جان ساخته و شعر آن توسط تیم رایس گفته شده و تنظیم آن توسط هانس زیمر انجام شده‌است. این فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین موسیقی متن و بهترین ترانهٔ اورجینال شده‌است.
از این اثر دو دنبالهٔ دیگر به نام‌های "" و "شیرشاه ۳: (یا شیرشاه یک و نیم)" ساخته شد. در سال ۲۰۱۲ این فیلم به صورت سه‌بعدی دوباره در جهان اکران شد و باز هم به فروش بالایی دست یافت.
این فیلم از نگاه انجمن فیلم آمریکا، یکی از ۱۰ فیلم انیمیشن برتر جهان است.
بازسازی لایو اکشن این انیمیشن تحت عنوان "شیرشاه" به کارگردانی جان فاورو در سال ۲۰۱۹ اکران شد.
مجموعه نمایش هملت اثر شکسپیر، داستان‌های یوسف و موسی در انجیل و کارتون بامبی (والت دیزنی ۱۹۴۲) بر روی این انیمیشن دوبعدی اثراتی داشته‌اند.
داستان این اثر، برگرفته از چندین اثر هنری معروف از قصه‌های پیامبران گرفته تا نمایش نامه‌های ویلیام شکسپیر است. شیری به نام اسکار که در صدد پادشاهی جنگل است (که این سمت به برادرش موفاسا رسیده و در آینده به پسر موفاسا، سیمبا می‌رسد) از برادرش که شاه و برادرزاده اش که جانشین موفاست کینه به دل گرفته و در صدد تصاحب قدرت اوست.اسکار موفاسا را می‌کشد و برادرزاده‌اش سیمبا را با مقصر جلوه دادن در قتل شاه، فراری می‌دهد.سیمبا گرازی به نام پومبا و یک موش صحرایی به نام تیمون سیمبا را دلداری داده و او در آینده بزرگ می‌شود و می‌آید تا انتقام تاج و تختش و البته پدرش را از اسکار بگیرد. و جنگل را از دست اسکار و کفتارها - که هم پیمانان اسکار هستند- نجات دهد."شیرشاه" ابتدائاً، در هنگام تولید، "پادشاه جنگل" نام گرفته بود. همانند فیلم بمبئی، انیماتورها زندگی و حیات طبیعی حیوانات را مطالعه کردند و برخی از تهیه‌کننده‌ها به آفریقا رفتند تا بعضی نماهای و جلوه‌های طبیعی که قرار بود در فیلم نشان داده شود را از نزدیک ببینند.
با بهره‌گیری بسیار از کامپیوتر، سازندگان فیلم توانستند اثرشان رو به راه‌ها و شکل‌های جدیدی نشان بدهند. یکی از موارد معروف این بهره‌گیری، صحنهٔ رام کردن گاوهای وحشی است که از جلوه‌های سه بعدی زیادی استفاده شد.
این اثر بر اساس مجموعهٔ "کیمبا شاه سفید" اثر اسامو تزوکا در دههٔ ۶۰ ساخته شده‌است. هر چند صاحبان اثر به این مسئله اذعان نمی‌کنند و این فرضیه را رد می‌کنند. هر چند صاحبان اثر "شیرشاه" اعتراف می‌کنند که مجموعه نمایش "هملت" اثر شکسپیر و داستان‌های یوسف و موسی در انجیل و کارتون "بامبی" (والت دیزنی ۱۹۴۲) اثرهایی بر روی این انیمیشن دوبعدی داشته‌اند.
این فیلم هم‌زمان با فیلم " پوکاهانتس" در شرکت ساخته می‌شد و بسیاری از سازندگان و کارمندان شرکت فکر می‌کردند باید بهای بیشتری به فیلم "پوکاهانتس" داد زیرا از نظر موقعیتی اهمیت بیشتری داشت. هر چند با ورود هر دو به بازار فیلم، "شیرشاه" بازتاب‌های مثبت بسیار زیادتری نسبت به فیلم "پوکاهانتس" داشت.
"شیرشاه" در سال ۲۰۰۲ برای دومین بار اما این بار در کیفیت خوب آی مکس اکران شد و بعد از آن بر روی دو دیسک دی وی دی به بازار آمد.
لیم کیت سیانگ
لیم کیت سیانگ (زاده ۲۰ فوریه ۱۹۴۱) سیاست‌مدار سوسیالیست مالزیایی، از رهبران شاخص حزب حرکت دموکرات در کشور مالزی و از نمایندگان کنونی مجلس نمایندگان این کشور است.
حزب حرکت دموکرات مالزی
حزب حرکت دموکرات(پارتی تینداکان دموکراتیک) بزرگ‌ترین حزب اپوزیسیون سوسیالیست و سکولار در کشور مالزی است.
رای‌دهندگان سنتی این حزب معمولاً از جمعیت غیرمسلمان و بیشتر از مناطقی همچون پنانگ، پراک و ساراواک هستند.
مالزی شرقی
مالزی شرقی شامل دو ایالت صباح و ساراواک می‌شود که در جزیرهٔ بورنئو واقع شده‌اند. این ناحیه از آن رو "شرقی" خوانده می‌شودکه در شرق شبه جزیره مالایا (و مالزی غربی) واقع است. نسبت به مالزی غربی، جمعیت مالزی شرقی کمتر است و این ناحیه توسعه نیافته‌تر از مالزی غربی به شمار می‌آید اما وسعت آن بیشتر است و منابع طبیعی مهم‌تری همچون گاز و نفت دارد.
در ضمن دو جاذبه از این ناحیه در لیست "میراث جهانی" یونسکو پذیرفته شده‌اند.(مالزی غربی هیچ جاذبه‌ای در لیست مذکور ندارد) این دو جاذبه شامل پارک ملی مولو در ساراواک و قلهٔ کینابالو در صباح می‌شوند.(قلهٔ کینابالو همچنین دومین قلهٔ بلند در آسیای جنوب شرقی است)‌. دیگر دیدنی معروف این ناحیه جزیرهٔ سیپادان است که از مراکز موج سواری دنیا به شمار می‌رود.
بومیان و قبایل بومی متعددی در مالزی شرقی موجود هستند و علاوه بر زبان‌های متعدد خود زبان ملی مالزی، زبان مالایی، را نیز به لهجه‌های متفاوتی تکلم می‌کنند.
چونگ انگ
چونگ انگ (زاده ۶ ژوئیه ۱۹۵۷) سیاست‌مداری مالزیایی از حزب حرکت دموکرات و نمایندهٔ کنونی مجلس مالزی (از ناحیه پنانگ) است. چونگ در دانشگاه پوترای مالزی تحصیل کرده‌است.
چرخه سوخت هسته‌ای
چرخه سوخت هسته‌ای به مراحل اکتشاف و استخراج و غنی‌سازی و کاربرد و دفع و بازیافت سوخت هسته‌ای گفته می‌شود.
منابع سوخت هسته‌ای در بسیاری از مناطق جهان وجود دارد. کار اکتشاف با هدف کشف منابعی که استخراج آن صرفهٔ اقتصادی داشته باشد انجام می‌گیرد.
کانسنگهای مواد مناسب سوخت اتمی، مانند اورانیوم، به روش‌های متداول استخراج معادن استخراج می‌شود.
برای افزایش درصدِ ایزوتوپ‌های مفید در سوخت هسته‌ای، مراحلی برای تغلیظ و غنی‌سازی انجام می‌گیرد.
مواد غنی‌شده به صورت مناسب برای کار در رآکتور هسته‌ای تغییرشکل می‌یابد.
سوخت در رآکتور هسته‌ای به‌کار گرفته می‌شود و انرژی تولید می‌کند.
سوخت به‌کاررفته از رآکتور خارج می‌شود و در محوطه‌های ویژه دفن می‌شود، یا برای بازیافت به تأسیسات بازیافت فرستاده می‌شود.
بعضی از انواع سوخت مصرف‌شده بازیافت‌پذیر است و این کار در تأسیسات ویژه انجام می‌گیرد و مواد حاصل از آن دوباره به‌عنوان سوخت به‌کار می‌رود.
آئین دادرسی
آئین دادرسی یا حقوق شکلی مجموعه‌ای از مقررات است که به منظور رسیدگی به مرافعات یا شکایات یا درخواست‌های قضایی به کار می‌رود.
به مجموعهٔ اقدامات دادگاه در بررسی یک دعوی به منظور مهیا کردن پرونده برای صدور رأی و حل و فصل دعوی دادرسی یا محاکمه می‌گویند. این اقدامات معمولاً شامل شنیدن اظهارات و مدافعات، بازبینی برگه‌های دو طرف، رسیدگی به دلایل و مستندات آنان و نیز انجام پژوهش‌های لازم می‌شود. پیش از این دادرسی به دو روش عادی و اختصاری انجام می‌شد. در روش عادی، اساس کار بر تبادل برگه‌ها (لوایح) بود و تنها در صورت نیاز جلسه رسیدگی برگزار می‌شد، ولی در روش اختصاری اساس کار حل و فصل سریع اختلافات در جلسه رسیدگی از طریق بیان دعوی و دفاع از آن بود.
همه‌چیز درباره ایو
همه چیز دربارهٔ ایو فیلمی داستانی محصول سال ۱۹۵۰ کمپانی آمریکایی فاکس قرن بیستم است."ایو" که بازی هنرپیشهٔ معروف تئاتر، "مارگو چانینگ" را می‌پرستد وارد زندگی او می‌شود و از آن به بعد در زندگی مارگو تغییراتی به وجود می‌آید.
در اسکار سال ۱۹۵۱ بین دو فیلم «همه چیز دربارهٔ ایو» و «سان‌ست بلوار» رقابت تنگاتنگی بود که در نهایت «همه چیز درباره ایو» نامزد چهارده جایزه گردید و شش جایزه - شامل اسکار بهترین فیلم - را برد.
حقوق مدنی
حقوق مدنی مهم‌ترین شاخه حقوق خصوصی است که به بررسی و تنظیم روابط افراد جامعه با یکدیگر صرف نظر از عنوان و موقعیت اجتماعی آن‌ها می‌پردازد.
حقوق مدنی در انگلیسی "سیویل لا" (Civil law) و در فرانسه "دغوا سیویل" (Droit civil) نامیده می‌شود که از واژهٔ لاتین "ژوس سیویله" (jus civil) گرفته شده‌اند که در امپراتوری روم به حقوق حاکم بر روابط شهروندان جامعهٔ روم اطلاق می‌شد و در مقابل حقوق بشر به کار می‌رفت که ناظر بر قواعد عمومی حاکم بر روابط رعایای دولت روم با یکدیگر و با شهروندان بود.
در قرون وسطی حقوق مدنی در مدارس و دانشگاه‌های اروپا به معنی حقوق رم و در مقابل حقوق مسیحی به کار می‌رفت.
رفته رفته با اهمّیّت پیدا کردن دوباره حقوق عمومی به ویژه پس از انقلاب کبیر فرانسه (۱۷۸۹) این اصطلاح در معنای حقوق خصوصی (روابط افراد با یکدیگر) به کار رفت و در تقابل با حقوق عمومی (روابط افراد با دولت) به کار رفت.
قانون مدنی فرانسه در سال ۱۸۰۴ میلادی پایان یافت و در سال ۱۸۰۷ رسماً به عنوان «کد ناپلئون» نامگذاری شد. این قانون اساس حقوق مدنی در کشورهای پیرو حقوق نوشته امروز است و بیشتر قوانین مدنی دنیا تحت تأثیر «کد ناپلئون» تنظیم شده‌اند.
به تدریج با تحولاتی که در زندگی مردم پدید آمد مصالح عموم ایجاب می‌کرد برای برخی از روابط اجتماعی قواعد ویژه‌ای وضع شود و به این ترتیب شاخه‌های مختلف حقوق خصوصی همگی در اصل بخشی از حقوق مدنی بوده، اما اکنون از آن منشعب شده‌اند.رایج است که حقوق و تکالیف مردم در جامعه به حقوق عینی و ذهنی تقسیم شود.
حقوق مالی از نمونه‌های حقوق عینی است و به مجموعه حقوقی گفته می‌شود که دارای ارزش اقتصادی و قابل مبادله با پول است. مانند حق مالکیت یک شئ یا حقی که طلبکار بر بدهکار پیدا می‌کند و به موجب آن می‌تواند مال را از او مطالبه کند (حقوق دینی).
اما منظور از حقوق ذهنی، امتیازاتی است که مربوط به شخصیت انسانی افراد است و قابل تقویم به پول نمی‌باشد. مانند حق ازدواج کردن و حق ارث بردن.
قانون مهم‌ترین منبع حقوق مدنی است و قانون مدنی که در ۱۳۳۵ ماده در سالهای ۱۳۰۷ تا ۱۳۱۴ توسط مجلس شورای ملی به تصویب رسید مهم‌ترین مجموعه قانون مربوط به حقوق مدنی است که در درجه اول براساس فقه شیعه و در وهله بعد با استفاده از قوانین مدنی کشورهای فرانسه، سوئیس و بلژیک تدوین شده‌است.
۳_ قانون حمایت از خانواده
سیچوآن
سیچوآن استانی در غرب میانی چین است. غرب این استان بخشی از تبت تاریخی است.
استان سیچوآن و مناطق پیرامونی آن گهواره تمدنی بومی و منحصربه‌فرد بودند، که می‌توان تاریخ آن را به حداقل قرن پانزدهم پیش از میلاد (مصادف با سال‌های واپسین دودمان شانگ) رساند.
از آغاز قرن نهم پیش از میلاد، «شو» (چنگدو امروز) و «با» (شهر چونگکینگ امروزی) به صورت مراکز فرهنگی و اداری ظهور کردند که در آن‌ها دو پادشاهی رقیب مستقر شده‌بودند.
وجود «شو» تا زمان یک کشف باستانشناسی که در سال ۱۹۸۶ در یک دهکده کوچک به‌نام سان‌ژینگ‌دوئی (三星堆) در شهرستان گوآنگان انجام شد ناشناخته مانده‌بود. باستان‌شناسان بر این باورند که این کاوشگاه، محل یک شهر باستانی پادشاهی شو است که کاوش‌های باستانشناسی تاکنون اطلاعات ارزشمندی را در مورد آن به‌دست داده‌است.
با وجودی که دودمان شین (Qin) تمدن‌های شو و با را نابود کرد ولی فرهنگ‌های مربوط به این تمدن‌ها حفظ شد و مردم سیچوآن تا امروز وارث آن فرهنگ‌ها هستند.
حکومت شین در منطقه، پیشرفت فناوری و کشاورزی در سیچوآن را تسریع بخشید و سطح آن را به سطحی قابل مقایسه با دره رودخانه زرد (هوآنگ هه) رساند.
سامانه آبیاری دوجیانگیانگ که در سدهٔ سوم پیش از میلاد و تحت سرپرستی لی بینگ ساخته شد، نماد نوسازی آن دوران بود. این سامانه، متشکل از یک رشته سد بود که جریان آب از رود مین جیانگ که از شاخه‌های اصلی رودخانه یانگ تسه است را به دشت‌ها هدایت می‌کرد و از خسارت سیل‌های فصلی می‌کاست.
این ساخت‌وسازها و پروژه‌های مختلف دیگر، برداشت محصول از این منطقه را بسیار افزایش داد و منطقه سیچوآن را تبدیل به منبع اصلی آذوقه و نیروی انسانی لازم برای روند یک‌پارچگی چین تحت حکومت شین نمود.
مرکز این استان شهر چنگدو است.
مساحت این استان ۴۸۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۸۷٬۲۵۰٬۰۰۰ نفر است (آمار سال ۲۰۰۴).
این استان ۲۱ شهرستان، ۱۸۱ بخش و ۵۰۱۱ شهر و مرکز بخش دارد.
استان سیچوآن به ۱۸ شهرستان و ۳ منطقه شهرستانی خودگردان به قرار زیر بخش شده‌است.
در ۱۲ مه ۲۰۰۸ و در ساعت ۱۴و۲۸ دقیقه به وقت محلی، در استان سیچوآن زمین‌لرزه‌ای با شدت ۷٬۸ ریشتر روی داد. مرکز زمین‌لرزه در ۹۲ کیلومتری شمال غرب چنگدو مرکز این استان بوده‌است.
زمین لرزه‌ای به بزرگی ۶٫۶ ریشتر استان «سیچوان» در غرب چین را صبح امروز لرزاند که به دنبال آن دستکم ۴۴ نفر کشته و صدها نفر دیگر زخمی و جمع زیادی در آوار به دام افتادند. این زمین لرزه ساعت ۸:۰۰ صبح امروز به وقت محلی در همان استانی رخ داد که حدود ۵ سال پیش وقوع زمین لرزه به کشته شدن ۷۰ هزار نفر و ناپدید شدن ۱۸ هزار نفر دیگر منتهی شد. مرکز لرزه‌نگاری آمریکا شدت این زمین لرزه را ۶٫۶ ریشتر اعلام کرد اما رسانه‌های چینی گزارش کردند که این زمین لرزه حداقل در عمق ۶ مایلی بوده است.
حزب پیشروی دموکرات
حزب پیشروی دموکرات از مهم‌ترین احزاب سیاسی در تایوان است. این حزب به‌طور سنتی، با ائتلاف پان سبز و جنبش استقلال تایوان تداعی شده‌است اما پس از به دست گرفتن ریاست جمهوری تا حدودی تغییر موضع داده‌است. این حزب عضو کنونی بین‌الملل لیبرال و از اعضای مؤسس شورای لیبرال‌ها و دموکرات‌های آسیا است. این حزب در سازمان اون‌پو نیز به نمایندگی تایوان حضور دارد. گرچه سنتا این حزب را لیبرال و رقیبش را «محافظه‌کار» می‌نامند این تقسیم‌بندی لزوماً ربطی به سیاست اقتصادی و سیاسی این حزب ندارد.
ویکی‌پدیای انگلیسی
جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸)
جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل یا جنگ اول عرب‌ها و اسرائیل دومین و آخرین مرحله از جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین و اسرائیل بود. این جنگ رسماً با پایان قیومیت بریتانیا بر فلسطین در نیمه‌شب ۱۴ مه ۱۹۴۸ آغاز شد. منشور استقلال اسرائیل نیز در همان روز صادر شده بود. نیروهای ائتلاف نظامی کشورهای عربی نیز در سحرگاه ۱۵ مه به فلسطین بریتانیا وارد شدند.
مصری‌ها در نوار ساحلی جنوب پیشروی کردند و در نزدیکی اشدود متوقف شدند و هنگ عربی اردن و نیروهای عراقی ارتفاعات مرکزی فلسطین را تصرف کردند. سوریه و لبنان نیز در شمال با نیروهای اسرائیلی چندین درگیری داشتند. شبه‌نظامیان یهودی که در ارتش اسرائیل جمع شده بودند، توانستند نیروهای عربی را متوقف کنند. ماه‌های بعد بر شدت درگیری‌ها میان ارتش اسرائیل و ارتش‌های عربی که به آرامی به عقب رانده می‌شدند، افزوده شد. ارتش اردن و عراق توانستند بر بیشتر مناطق مرتفع فلسطین کنترل داشته و قدس شرقی، از جمله شهر قدیم را تصرف کنند. منطقه تحت اشغال مصر به نوار غزه و منطقهٔ کوچکی در الفالوجه که به دست اسرائیلی‌ها محاصره شده بود، محدود شد. در اکتبر و دسامبر ۱۹۴۸، نیروهای اسرائیلی به خاک لبنان نفوذ کردند و با هجوم به شبه‌جزیره سینای مصر، نیروهای مصری را در غزه محاصره کردند. آخرین فعالیت نظامی در مارس ۱۹۴۹ هنگامی که نیروهای اسرائیلی صحرای نگب را تصاحب و به دریای سرخ راه یافتند، رخ داد. اسرائیل در سال ۱۹۴۹ پیمان‌های ترک مخاصمه‌ای را با مصر در ۲۴ فوریه، با لبنان در ۲۳ مارس، با فرااردین ۳ آوریل و سوریه در ۲۰ ژوئیه امضا کرد. در این دوره مهاجرت‌ها و اخراج اعراب فلسطینی ادامه داشت.
دستگاه بین‌المللی یکاها
دستگاه بین‌المللی یکاها ، که با SI شناخته می‌شود، دستگاه بین‌المللی استاندارد شده‌ای برای سنجش کمیت‌ها بر حسب یکاها (واحدها) است. این سامانه در سال ۱۹۶۰ پایه‌گذاری شد. «توجه به این موضوع ضروری است که گرچه در چند کمیت اصلی مانند طول، جرم و زمان یکاهای این دستگاه با دستگاه متریک مشترک و پذیرفته‌شده است با این‌حال در خیلی از کمیت‌های اصلی و فرعی دیگر با هم تفاوت دارند مانند کلوین و درجه سلسیوس یا ژول و کیلوکالری و… و نباید این دستگاه را با دستگاه متریک اشتباه گرفت» این دستگاه نوع پیشرفته و بین‌المللی دستگاه متریک است.
در هر دستگاه اندازه‌گیری کمیت‌هایی را به عنوان کمیت‌های اصلی مشخص می‌کنیم و سپس آن‌ها را مستقلاً تعریف کرده و روش اندازه‌گیری مستقل آن‌ها را ارائه می‌کنیم. کمیت‌های فرعی با به‌کارگیری قوانین فیزیک و روابط ریاضی به دست می‌آیند.
کمیت‌های اصلی و یکاهای آن‌ها در دستگاه بین‌المللی یکاها عبارت‌اند از:
یکاهای فرعی واحدهایی هستند که از ترکیب چند واحد تشکیل شده‌اند؛ مانند متر بر ثانیه برای سنجش سرعت. در اصل در اینجا سرعت به‌عنوان کمّیتی بر حسب طول و زمان (یعنی به شکل مقدار طول طی شدهٔ مشخص در مدت زمان مشخص) بیان می‌شود.
در ایران از سال ۱۳۰۳ خورشیدی تصمیم به اجرای دستگاه بین‌المللی یکاها گرفته شد. اندازه‌ها مطابق با اندازه‌های استاندارد بین‌المللی بود اما برای یکاها نام‌های ایرانی پیشنهاد شد: ذرع به جای متر، درم به جای گرم و رطل به جای لیتر. در بررسی طرح در این مجلس، به پیشنهاد عبدالله یاسایی (صدرالادباء) نماینده سمنان و دامغان، به جای ذرع، گز و به جای رطل پیمانه تعیین شد. در قانونی که برای اجرای این دستگاه در نهم فروردین ۱۳۰۴ به تصویب رسید، دولت مکلف شد ظرف سه سال از تصویب این قانون، اوزان و مقیاسهای تازه را تهیه کند، چهار ماه پیش از انقضای سه سال اوزان و مقیاسهای جدید را آگهی عمومی کند و با گذشت سه سال کامل از تصویب قانون، به اجرا بگذارد. برای کسانی که از اجرای آن خودداری کنند و همچنان واحدهای قدیمی به کار ببرند، مجازات از سه روز تا یک ماه زندان در نظر گرفته شد. نامهای واحدهای اندازه گیری پس از چند جلسه بحث بر سر نامگذاری، چنین تعیین شد و در دهم خرداد ۱۳۰۴ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
دولت موفق نشد این دستگاه یکاها را در ایران جا بیندازد و اجرا بکند. در نتیجه، در سال ۱۳۱۱ عبدالله یاسایی که در زمان نمایندگی مجلس از حفظ نامهای ایرانی برای یکاها دفاع می‌کرد، اکنون که معاون وزیر اقتصاد ملی و رئیس کل تجارت شده بود، لایحه‌ای در هجدهم دی ۱۳۱۱ به تصویب مجلس شورای ملی رساند که قانون قبلی را لغو می‌کرد و اوزان و مقیاس‌هاى رسمى را مطابق اصول مترى قرار می‌داد که واحد آن براى طول متر و براى جرم کیلوگرم است. اضعاف و اجزای مقیاس‌ها هم مطابق اصول مترى تعیین شد. هرچند به دولت هم اجازه داده شد وزنه‌هایی با مقایسه با اصول مترى برای من (سه کیلو) و سایر اوزان همچون سیر (۷۵ گرم) تهیه کند.
مایل
مایل واحد اندازه‌گیری فاصله، و «مایل بر ساعت» واحد اندازه‌گیری سرعت است. این واحد بیشتر در ایالات متحده رایج است.
هر مایل ۱/۶ کیلومتر است.
در ایران و در میان فارسی زبانان نیز واژۀ میل به عنوان یکای فاصله رایج بوده‌است.
تاریخ میل به دوران هخامنشیان بر می‌گردد. آنها در آن زمان در فاصله‌های معینی برج‌های اجری (میل:برج اجری) می‌ساختند تا از طریق آنها فواصل را تخمین بزنند.
مثلاً فردوسی در داستان «آمدن سام از گرگساران نزد رستم» می‌گوید:
یک مایل برابر است با – هر اینچ برابر ۲٫۵۴ سانتی‌متر – هر فوت (پا) برابر ۳۰٫۴۸ سانتی‌متر – هر مایل برابر ۱٫۶ کیلومتر – هر یارد برابر ۹۱٫۴۴ سانتی‌متر
میکرومتر (یکا)
میکرومتر با نام پیشین میکرون؛ بر پایهٔ کاربرد اداره بین‌المللی اوزان و مقیاس‌ها; یکی از واحدهای طول متریک برابر با ۱۰ متر است. یک میکرومتر معادل ۱۰۰۰ نانومتر یا / میلی‌متر است. میکرون را با حرف یونانی مو μm نشان می‌دهند.
میکرومتر یکای رایج در اندازه‌گیری طول موج فروسرخ، یاخته‌های زیستی و باکتری‌ها است.
میکرومتر برای درجه‌بندی الیاف پشم از دیدگاه قطر الیاف یکای استاندارد است؛ پشم با نازکی کمتر از ۲۵ میکرومتر می‌تواند برای تولید لباس استفاده شود، در حالی که ضخامت‌های درشت‌تر می‌توانند برای لباس بیرون، فرش و پتو استفاده شوند. عرض یک تار موی انسان از نزدیکی‌های ۱۰ تا ۲۰۰ میکرون اندازه‌گیری شده‌است. درازای بلندترین کروموزوم انسان؛ در حدود ۱۰μm است.
متر
متر ، یکای طول متریک و برابر با ۳۹٫۳۷ اینچ و ۱۰۰ سانتیمتر و یک هزارم کیلومتر و ۱۰۰۰ میلی‌متر است. لغت متر از واژه یونانی μέτρον به معنی اندازه‌گیری آمده‌است. متر یکای اصلی طول در دستگاه SI با نماد m است. تعریف آن به صورت مسافتی است که نور در کسری از ثانیه (یک بر روی ۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸) در خلاء می‌پیماید به عبارت دیگر نور در خلاء هر ثانیه ۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸ متر می‌پیماید.
در گذشته به صورت فاصله دو نشانه بر روی میلهٔ پلاتین-ایریدیوم (که در ابتدا به صورت یک ده میلیونیم فاصلهٔ میان قطب شمال جغرافیایی زمین و خط استوای در دمای صفر مطلق گذرنده از پاریس محاسبه گردید) این نمونه هم‌اکنون در اداره بین‌المللی اوزان و ابعاد در سور در حومه پاریس نگهداری می‌شود و اینک با مراجعه به ثانیه و سرعت نور که در خلاء برابر ۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸ متر بر ثانیه‌است تعریف می‌شود.
در جدول زیر ضرایب متر در سامانه SI نشان داده شده‌است. ضرایبی که پررنگ نشان داده شده‌اند پرکاربردترند، همچنین در کاربرد روزانه عباراتی مانند «۳۰ سانتی‌متر»، «۳۰ متر» و «۳۰۰ متر»، بیشتر استفاده می‌شوند تا عباراتی نظیر «۳ دسی‌متر»، «۳ دکامتر» و «۳ هکتومتر». برای فاصله‌های بسیار طولانی هم بجای مگامتر، گیگامتر و … از یکاهایی مانند یکای کیهانی، سال نوری و پارسک استفاده می‌کنیم.
عبارت "میکرون" نیز معمولاً بجای "میکرومتر" به‌کار می‌رود. همچنین آنگستروم به عنوان ۱۰ متر به کار می‌رود.
اینچ و یارد در این جدول اینچ و یارد بین‌المللی هستند
رود ولگا
وُلگا (برخی آن را همان رودی می‌دانند که در متون قدیمی پارسی از آن با عنوان آتِل یاد شده‌است) رودی است در غرب روسیه، که با ۳٬۶۹۲ کیلومتر درازا، طولانی‌ترین رود اروپا نام دارد همچنین پرآب‌ترین رود اروپا ولگا است. رود ولگا پس از طی مسیر طولانی خود، به دریای خزر می‌ریزد. همچنین دریاچه مازندران از طریق این رودخانه، توسط کانال ولگا-دن به آب‌های آزاد متصل می‌شود. به دلیل قوانین سخت‌گیرانه‌ای که از زمان اتّحاد جماهیر شوروی در حفظ گونه‌های دریای مازندران اعمال می‌شود، همه ساله از اواسط ماه مه و با بالا آمدن سطح آب ولگا در محل دلتای آن (که شهر آستاراخان نیز در آنجا واقع شده‌است)، جمعیت عظیمی از ماهی‌های ساکن کاسپین برای تخم‌ریزی وارد آن شده و در هزاران حوضچهٔ طبیعی که از سرریز رود به آن وصل می‌شود، تخم‌ریزی می‌کنند. سپس بچه ماهی‌ها با فرونشستن سطح رود قبل از اینکه ارتباط حوضچه‌ها با آن قطع گردد، وارد ولگا شده و برای ادامهٔ حیات به دریای مازندران باز می‌گردند. این چرخهٔ طبیعی در اکثر رودهایی که در کشورهای دیگر ساحل خزر به دلیل بی‌مبالاتی از بین رفته، در دلتای ولگا ادامه دارد و شاید بتوان گفت که اگر حمایت روسیه نبود، چه بسا دیگر هیچ ماهی و جنبنده‌ای در دریاچه خزر یافت نمی‌شد.
برخی از بزرگترین ذخایر آبی جهان در کنار این رود قرار دارند و از منابع آب آن تغذیه می‌کنند. در کشور روسیه رود ولگا یکی از نمادهای ملّی کشور به‌شمار می‌رود و حوزه‌های آبگیر این رود، محل قرارگیری یازده شهر دیگر این کشور است.
نام روسی این رود یعنی ولگا (Волга) از ریشه نیا-اسلاوی *vòlga گرفته شده که به معنای رطوبت است. این نام اسلاوی یک گرته‌برداری از نامی است که سکاهای ایرانی‌زبان به این رود داده بودند یعنی «را». نام «را» (Rā) نیز در زبان سکایی به معنای رطوبت و هم‌ریشه با واژه اوستایی «رنها» Raŋhā (به معنای رود افسانه‌ای) است. واژه سغدی رک (r’k) و واژه فارسی رگ (آبراه خون) نیز با این واژه هم ریشه می‌باشند.
اقوام ترک‌تباری که در امتداد ولگا ساکن شدند در قدیم به آن ایتیل یا آتیل می‌گفتند که به معنای «رود بزرگ» است. در زبان‌های ترکی‌تبار امروزه نیز به آن با ایدیل و اِدل و نام‌های مشابه اشاره می‌شود. نام دیگر ترکی برای ولگا «ساری‌سو» (آب زرد) است. مردم قوم ماری، از اقوام اورالی به ولگا «یول» می‌گویند که در زبان تاتاری به معنای راه است.
تپه مصلی همدان
تپهٔ مصلی یکی از تپه‌های باستانی داخل شهر همدان است.
به دلیل اینکه در گذشته، نماز عیدین بر فراز آن اقامه می‌شده‌است به این نام نامیده می‌شود. به نظر می‌رسد تپهٔ مصلا در راستای تپه سنگ شیر و هگمتانه قرار دارد و به هم پیوسته بوده‌اند. به نظر برخی از تاریخ‌نگاران، این تپه در دوره‌های پیش از اسلام رونق داشته و برج و بارویی داشته که ویرانه‌هایش هنوز باقی‌ست؛ گرچه بعضی از صاحب‌نظران کاخ‌های دولت ماد را در فراز آن می‌دانند لیکن در دورهٔ پارت‌ها تپه مصلا دارای استحکامات نظامی بوده‌است و بعضی آثار پیدا شده از آن دوره موید این نکته‌است.
تپه مصله از سمت شمالی خود به‌وسیلهٔ عبور رود الوسجرد و خیابان شهدا (شورین) از تپه هگمتانه و به‌وسیلهٔ خیابان و میدان صدف از سمت جنوب شرقی از تپه سنگ شیر بریده شده‌است.
تپه مصلی در وب‌گاه «همدان دروازهٔ تاریخ».
زویا پیرزاد
زویا پیرزاد (; زاده ۱۳۳۱ در آبادان) نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایران است که سال ۱۳۸۰ با رمان "چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم" جوایزی همچون بهترین رمان سال پکا، بهترین رمان سال بنیاد هوشنگ گلشیری، کتاب سال وزارت ارشاد جمهوری اسلامی و لوح تقدیر جایزه ادبی یلدا را به دست آورد و با مجموعه داستان کوتاه "طعم گس خرمالو" یکی از برندگان جشنواره بیست سال ادبیات داستانی در سال ۱۳۷۶ و جایزه «کوریه انترناسیونال» در سال ۲۰۰۹ شد. وی تمام آثارش را به فرانسوی ترجمه کرده‌است.
زویا پیرزاد نزد عموم با رمان‌های «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» و «عادت می‌کنیم» شناخته می‌شود که بارها تجدید چاپ شده‌اند. مجموعه داستان‌های «طعم گس خرمالو»، «یک روز مانده به عید پاک» و «مثل همه عصرها» توسط نشر مرکز از این نویسنده منتشر شده‌اند. سه مجموعه داستان ذکر شده در سال‌های اخیر در یک جلد با عنوان «سه کتاب» منتشر شده‌است..
زویا پیرزاد نویسنده و داستان‌نویس معاصر در سال ۱۳۳۱ خ. (۱۹۵۲م) در آبادان به دنیا آمد. در همان‌جا به مدرسه رفت و در تهران ازدواج کرد و دو پسرش ساشا و شروین را به دنیا آورد. زویا پیرزاد ساکن آلمان است.
وی در سال ۱۳۷۰، ۱۳۷۶ و ۱۳۷۷، سه مجموعه از داستان‌های کوتاه خود را به چاپ رساند؛ "مثل همه عصرها"، "طعم گس خرمالو" و "یک روز مانده به عید پاک" مجموعه داستان‌های کوتاهی بودند که به دلیل نثر متفاوت خود مورد استقبال مردم قرار گرفتند.
اولین رمان بلند زویا پیرزاد، با نام "چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم" در سال ۱۳۸۰ به چاپ رسید. داستان این رمان که با نثر ساده و روان نوشته شده‌است، در شهر آبادان دههٔ چهل خورشیدی می‌گذرد و شخصیت‌های داستان از خانواده‌های کارمندان و مهندسان شرکت نفت هستند که در محلهٔ بوارده جدا از بومیان آبادان زندگی می‌کنند.
زویا پیرزاد کتاب‌هایی نیز ترجمه کرده‌است، از جمله "آلیس در سرزمین عجایب" اثر لوئیس کارول و کتاب "آوای جهیدن غوک" که مجموعه‌ای است از هایکوهای شاعران آسیایی.
این سه داستان در کتابی با عنوان "سه کتاب" گرد آمده‌اند.زویا پیرزاد مترجم «"آلیس در سرزمین عجایب"» از لوییس کارول و «آوای جهیدن غوک» مجموعه‌ای از هایکوهای ژاپنی نیز هست.
رسول پرویزی
رسول پرویزی (زاده ۱۲۹۸ خورشیدی – درگذشته آبان ۱۳۵۶) داستان‌نویس ایرانی در دهه‌های ۱۳۲۰ و ۳۰ خورشیدی و سیاستمدار اهل ایران بود. وی نمایندگی حوزه انتخابیه دشتستان در مجلس شورای ملی در دوره‌های بیست و یکم، بیست و دوم و بیست و سوم و نمایندگی دوره هفتم مجلس سنای ایران و معاونت نخست‌وزیر (اسدالله علم) را در کارنامهٔ خود داشت.
در سال ۱۲۹۸ خورشیدی در تنگستان استان بوشهر به دنیا آمد. پرویزی سال‌ها در مجلات قلم زد و خود را به عنوان یکی از نمایندگان اصلی تیپ داستانی جمالزاده معرفی کرده بود؛ با این حال پرویزی نتوانست همراه و همگام با چهره‌های تأثیرگذارتر مانند صادق هدایت، بزرگ علوی، و صادق چوبک حرکت کند. در سال ۱۳۳۶ نخستین و معروف‌ترین مجموعه داستان خود، "شلوارهای وصله‌دار" را منتشر کرد. دومین کتاب او، «لولی سرمست»، در سال ۱۳۴۶ منتشر شد. بعدها به علت تصدی مناصب حکومتی (سناتور) نوشتن را ادامه نداد. رسول پرویزی در آبان ۱۳۵۶ در ۵۸ سالگی در شیراز درگذشت و در حافظیه به خاک سپرده شد. اخیراً کتابی از او به نام "قصه‌های رسول" منتشر شده‌است.
کارنامه ادبی پرویزی در این دو مجموعه داستان خلاصه می‌شود؛ ازین دو «شلوارهای وصله‌دار» بر نویسندگان هم‌دوره و دوره‌های بعد بسیار تأثیرگذار بود.
استروشن
اِستَرَوشَن (بونجیکت قدیم، مدتی نیز با نام: اوراتپه یا اوراتیوبه (Ура-Тюбе)) یکی از شهرهای ولایت سغد در کشور تاجیکستان است. این شهر نزدیک خجند و رودخانهٔ سیردریا قرار گرفته‌است و حدود ۶۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد (برآورد سال ۱۳۸۶خ).
استروشن در کوهپایه‌های شمالی رشته‌کوه‌های زرافشان واقع شده و یکی از قدیمی‌ترین شهرهای تاجیکستان است.
گفته می‌شود که خیدر پسر کاووس شاهزادهٔ اشروسنه که با نام افشین شناخته می‌شده‌است و از شخصیت‌های نامدار تاریخ ایران در سده‌های نخستین پس از تسلط خلفای عباسیان بر ایران بوده‌است؛ اهل اشروسنه، کوهستانی مابین سمرقند و خوقند (و یا خوجنده) بوده‌است.
کورش بزرگ در مکانی که امروزه استروشن قرار دارد شهر کورش‌کده را به عنوان پایگاهی در مقابل تازش بیابانیان بنیاد کرد.
در استروشن بازمانده‌های آتشکده‌ای نیز وجود دارد که به آن مغ‌تپه می‌گویند.
زاهدشهر
زاهدشهر یکی از شهرهای استان فارس و مرکز شیبکوه از توابع شهرستان فسا است.
بخش شیبکوه ششمین بخش پرجمعیت استان فارس می باشد.
لیست ۱۰ بخش پرجمعیت استان فارس که در آینده شهرستان خواهند شد.
هم اکنون جمعیت بخش شیبکوه از شهرستان زیر بیشتر است
فاصله این شهر با مرکز شهرستان ۲۵ کیلومتر و با شیراز ۱۷۰ کیلومتر می‌باشد این شهر مسیر ارتباطی فسا به جهرم می‌باشد. زاهدشهر به شهر علم و ادب معروف است .  این شهر با قدمتی ۲۰۰۰ ساله دارای آثار تاریخی از جمله قلعه تاریخی ملک‌آباد و امامزاده زاهد و حق آبه‌های قدیمی و … می‌باشد. وجود آثار قدیمی و با تمدن از شهر تیران (زاهدشهر کنونی) و همچنین وجود آثاری از دوران باشکوه هخامنشیان در زاهدشهر مثل جوی حقوکه ارتفاع آن به دو متر می‌رسد گواهی بررونق کشاورزی در زاهدشهر دارد (اطلاعات بیشتر در صفحه فسا) و گویش مردم این شهر که به فارسی تیرانی مشهور است ویک شیرسنگی درامامزاده زاهد که قدمت آن به چند صد سال برمیگردد .
شغل بیشتر مردم این شهر کشاورزی و دامداری می‌باشد.
هزاره
هزاره یک یکا یا واحد زمانی است که برابر با هزار سال است. هر هزاره برابر با ده سده است. در زبان فارسی هزاره ممکن است به معنای هزارمین سالگرد یا هزارسالگی یک پدیده یا واقعه نیز به کار رود، مانند: هزاره فردوسی.
در تقویم گریگوری، هزاره کنونی سومین هزاره پس از میلاد مسیح به حساب می‌آید. هزاره سوم (میلادی) از سال ۲۰۰۱ شروع شده و پس از هزار سال در پایان سال ۳۰۰۰ به پایان خواهد رسید.
در تقویم‌های هجری خورشیدی و قمری هم‌اکنون دومین هزاره پس از هجرت محمد است.
هم اکنون سومین هزاره در تقویم پادشاهی ایران است.
یوهان فان بتهوون
یوهان فان بتهوون یا یان فان بتهوون (Jan van Beethoven) (زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۷۴۰، بن - درگذشتهٔ ۱۸ دسامبر ۱۷۹۲، بن)، نوازنده، معلم موسیقی، و خوانندهٔ آلمانی و پدر لودویگ فان بتهوون بود.
او فرزند لودویگ فان بتهوونِ اول (۱۷۱۲–۱۷۷۳) و رهبر ارکستر دربار اِلِکتور در بُن بود.
لودویگ فان بتهوون، آهنگساز بزرگ، سه سال پس از این وصلت، در ۱۶ یا ۱۷ دسامبر ۱۷۷۰ در همان شهر به دنیا آمد.
یوهان فان بتهوون و همسرِ آینده‌اش، ماریا ماگدالِنا کِوِریش (۱۷۴۶–۱۷۸۷)، ظاهراً در سفر به با یکدیگر آشنا شدند. ماریا ماگدالِنا دخترِ سرآشپزِ که دربارش در آن شهر بود و ماریا ماگدالِنا با ارکسترِ دربار ارتباطاتِ خانوادگی داشت. ماریا پیشتر، در ۱۹سالگی، بیوه شده بود و در ۱۲ نوامبر ۱۷۶۷ در با یوهان ازدواج کرد. نام ماریا بعد از ازدواج به «ماریا ماگدالِنا فان بتهوون» تغییر یافت.
حاصلِ ازدواجِ یوهان و ماریا ماگدالِنا، هفت فرزند بود که سه تن از آنان به بزرگ‌سالی رسیدند. آهنگسازِ بزرگ فرزندِ دومشان بود:
بسیاری معتقدند ناشنوا شدن لودویگ فان بتهوون به‌خاطر تنبیهات پدرش بوده‌است. یوهان، با ضربه‌زدن به گوش لودویگ، سعی داشت از او موسیقی‌دانی منضبط بسازد. هدفِ او آن بود که از لودویگِ نوجوان، به تقلیدِ لئوپلد موتسارت (پدرِ ولفگانگ آمادئوس موتسارت)، یک کودکِ نوازنده و آهنگ‌ساز بسازد که برای او شهرت و پول و محبوبیت به‌دست بیاورد؛ اما او فاقد تربیت و منشِ لئوپلد بود. لودویگ دلِ خوشی از پدر مستبد و دائم‌الخمرش نداشت.
کریستیان گوتلوب نیفه
کریستیان گوتلوب نیفه موسیقی‌دان آلمانی و آموزگار بتهوون در دههٔ ۱۷۸۰ بود. نیفه آثار موسیقیدان برجستهٔ آلمانی در دوران باروک، یوهان سباستیان باخ (۱۶۸۵–۱۷۵۰)، را اساس آموزش بتهوون قرار داد.
ویکی‌پدیای انگلیسی
یوزف هایدن
فرانتس یوزف هایدن (به آلمانی: Franz Joseph Haydn) (زادهٔ ۳۱ مارس ۱۷۳۲ در روهرو اتریش - درگذشتهٔ ۳۱ مهٔ ۱۸۰۹ در وین) آهنگساز و موسیقی‌دان اتریشی و یکی از پایه‌گذاران موسیقی کلاسیک و همچنین از پرکارترین و برجسته‌ترین موسیقی‌دانان در این دوره است. او همچنین به‌دلیل سهم بسزا در توسعهٔ موسیقی و نیز کثرت آثارش به «پدر سمفونی» و «پدر کوارتت زهی» در این دو فرم ملقب است. هایدن ازطرفی پرورش‌دهنده و استاد موسیقی‌دان بزرگی چون بتهوون بود و از طرف دیگر آیندگانی چون فرانتس شوبرت، مندلسون، و برامس را تحت تأثیر شیوهٔ موسیقایی خود قرار داد. او همچنین استاد و دوست نزدیک آهنگساز شهیر، موتسارت بود. هایدن بیشتر عمر طولانی خویش را در اتریش گذراند و در هنگام مرگ، یکی از معروف‌ترین آهنگسازان اروپایی به‌شمار می‌رفت.
هایدن در روستایی کوچک در روهرو اتریش زاده شد. پدرش چرخ ارابه می‌ساخت و هایدن کوچک تا شش‌سالگی به‌جز آوازهای عامیانه، که پدرش دل‌بستهٔ خواندنِ آنها بود، و نیز رقص‌های روستایی، که هنگام جشن و سرور در گوشه‌ و کنار زادگاهش برپا می‌شد، چیزی از موسیقی نمی‌شناخت. هایدن در هشت‌سالگی به وین رفت تا به عضویت پسران آوازخوان کلیسای سن‌اشتفان درآید. در آن‌جا اگرچه صدای دلنشین او مورد توجه قرار گرفت، اما هیچ امکانی برای تحصیل آهنگ‌سازی و هنر نوازندگی برایش فراهم نیامد، و هنگامی که در عنفوان جوانی صدای خوشش را از دست داد، او را بدون پرداختِ کمترین پول، از سن‌اشتفان روانهٔ گوشهٔ خیابان کردند.
او دربارهٔ این دوره چنین گفته‌است:
او در آن ایام در تلاش بود تا فن آهنگسازی را خود به تنهایی بیاموزد و هم‌زمان، به هر کاری که می‌توانست، از جمله نوازندگیِ ویولن در گروه محبوب نوازندگان خیابان وین، که اسباب سرگرمی و تفریح شبانهٔ مردم را فراهم می‌کرد، می‌پرداخت.
هایدن گرچه خود را اسیر شغلش حس می‌کرد، اما بعدها در توصیفی خردمندانه از وضعیت خود چنین گفت: «آن‌جا نه فقط دلگرم به اقبال و پذیرش مداوم بودم، بلکه در مقام رهبر ارکستر، می‌توانستم تجربه کنم و دریابم که چه چیز سبب تقویت جلوه‌ای صوتی می‌شود یا آن را تضعیف می‌کند، و به این ترتیب می‌توانستم به دلخواهِ خود، ترکیبِ سازها را بهبود بخشم، آن‌ها را تغییر دهم، و سازهایی را حذف یا اضافه کنم. من از دنیا دور افتاده بودم.»
هایدن رهیاب سبک موسیقی دورهٔ کلاسیک در تکامل بخشیدن به سمفونی و کوارتت زهی پیشرو بود. موتسارت و بتهوون تحت تأثیر سبک او بودند.
هایدن در سال ۱۸۰۹ و هنگام اشغال وین توسط ارتش ناپلئون بناپارت، در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
گئورگ آوگوست فون گریزینگر (۱۷۶۹–۱۸۴۵)، معلم، دیپلمات، زندگی‌نامه‌نویس، و آهنگساز آلمانی‌الاصل اهل اتریش، که از او به‌عنوان یکی از دوستانِ یوزف هایدن و لودویگ فان بتهوون یاد می‌کنند، زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ هایدن نوشت.اپراها: (L'infedeltà delusa (1777
یوهان آلبرشتس‌برگر
یوهان گئورگ آلبرشتس‌برگر (زادهٔ ۳ فوریهٔ ۱۷۳۶ – درگذشتهٔ ۷ مارس ۱۸۰۹) موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و نظریه‌پرداز موسیقی اهل اتریش بود.
یوهان گئورگ آلبرشتس‌برگر در ۳ فوریهٔ ۱۷۳۶ به دنیا آمد. او آهنگ‌سازی پرکار بود و قطعه‌هایی برای سازهای شستی‌دار، آثار کلیسایی با اوراتوریوهای زیبا، و انواع دیگر آثار خلق کرد، ازجمله کنسرتوی عجیبی برای هارپ یهودی. به سبب مهارتش در کنترپوان، خیلی‌ها مشتاق شاگردی‌اش بودند. یکی از شاگردانش بتهوون بود که فوگ‌های بعدی‌اش بازتاب حس و حال آلبرشتس‌برگر در این فرم بود. گفتنی‌ست که بسیاری از موسیقی‌دانان، ازجمله موتسارت، او را از بهترین ارگ‌نوازان جهان می‌دانستند.
آلبرشتس‌برگر در ۷ مارس ۱۸۰۹ در ۷۳سالگی درگذشت.
تحصیل‌کرده‌ها
تحصیلکرده‌ها رمانی است به زبان فارسی از مشفق همدانی که در حدود دهه چهل نوشته شده است.
تحصیلکرده‌ها داستانی است که به شرح مسائل و مشکلات جوانی به نام محسن از زبان خود او می‌پردازد. محسن تحصیلکرده‌ای است که در سراسر دوران تحصیلش شاگرد ممتاز بوده و پس از فراغت از تحصیل به دنبال یک شغل آبرومند و مناسب می‌گردد، اما وجدان بیدار او مانع از تن دادن به قواعد بازی در جامعه فاسد آن زمان می‌شود. هم‌زمان عاشق دختر همسایه متمول شان، که زهره نام دارد، می‌شود و پدر معشوق (به نام معین التجار) مخالف ازدواج آنهاست، بنابراین همچون قهرمانان سینمای هالیوود با هم فرار می‌کنند ولی آخوند دهی دوردست آنها را به عقد نکاح درمی آورد و ...
کنسرتو
کُنسِرتو (اصل تلفظ ایتالیایی: کُنچـِرتو) قطعه‌ای موسیقی است برای ارکستر و معمولاً یک ساز اصلیِ تک‌نواز (معمولاً پیانو، ویولن، ویولنسل، گیتار یا فلوت)، که عموماً در سه موومان تصنیف شده‌است. نقش ارکستر، در مجموع، همراهی تک‌نواز است، و به همین ترتیب، تک‌نواز نقش کلیدی را در طول تمام قطعه ایفا می‌کند.
بسیاری از آهنگسازان کنسرتو برای دو یا چند سولیست ساخته اند.
سونات شماره ۲۹ پیانو (بتهوون)
سونات هامِرکلاویِر نام دیگرِ سونات پیانو شماره ۲۹ اپوس ۱۰۶، در سی بِمُل ماژور، طولانی‌ترین و دشوارترین اثر در میان سونات‌های پیانوی لودویگ فان بتهوون است. این اثر عظیم‌ترین اثر پیانوییِ بتهوون است و ۴ موومان دارد و گاهی از آن با عنوان "سونات بزرگ برای هامِرکلاویِر" یاد می‌شود. بتهوون این سونات را در اوایل تابستان ۱۸۱۷ تا اواخر پاییز ۱۸۱۸ نوشت و بعد از پایان، این اثر را به حامی بزرگ خودش، آرشیدوک رودولف، تقدیم کرد. ترکیب نام این اثر میان دو زبان آلمانی و ایتالیایی توسط بتهوون بسیار جالب است؛ او واژهٔ Hammerklavier را که به معنای «چکش صفحه‌کلید پیانو» است، برای این اثر برگزید که بعدها کوتاه‌تر شد و واژهٔ «داس» برای آن انتخاب گردید. مدت‌زمان اجرای این سونات در زمان خودش یک رکورد جالب دربرداشت. اجرای سونات، به‌عنوان اثری تک‌نوازی، زمانی حدود ۴۷ تا ۵۰ دقیقه را دربرمی‌گرفت؛ در حالی که اجرای بسیاری از آثار آن زمان، از جمله سمفونی‌ها و سایر سونات‌ها، تا سال‌ها، تنها به مدت‌زمان ۱۵ تا ۲۰ دقیقه نیاز داشت. موومان اول با فورتیسیمو (صدای بلند و قوی) و در فُرم سی بِمُل ماژور اجرا می‌شود که همراه با یک آکورد است که به‌آرامی توسعه می‌یابد. این آکورد تا پایان اثر خودنمایی می‌کند. جالب‌ترین بخش، یک ویژگی نادر دیگر از بتهوون است که در انتهای این موومان مجدداً از واژهٔ «فورتیسی‌سیمو» استفاده می‌کند که در دست‌نوشتهٔ نت‌ها به شکلِ "ƒƒƒ" علامت زده می‌شود. بعد از گذشتِ لحظاتی از آکوردِ اولیه، مجدداً، آکوردِ آغازین حالتِ فورتیسیمو پیدا می‌کند، اما این بار با ریتمی توسعه‌نیافته به فرم «رِ ماژور» بسط پیدا می‌کند. کل اثر در پایان مجدداً به فرم «سی بِمُل ماژور» بازمی‌گردد؛ فرمی که اثر با آن آغاز شده بود.
میسا سولمنیس
میسا سولمنیس اثری موسیقایی در رِ ماژور، اُپوس ۱۲۳، دومین مسِ لودویگ فان بتهوون، آهنگ‌ساز بزرگ آلمانی، که در بین سال‌های ۱۸۱۷ تا ۱۸۲۳ تصنیف شده‌است و یکی از بزرگ‌ترین آثار اوست. خودِ بتهوون در آخرین سال‌های زندگی‌اش این اثر را بهترین اثر موسیقایی خود می‌دانسته‌است. به اعتقاد پژوهشگران موسیقی، گرچه این اثر درمیان مردم به شهرت سمفونی‌ها و سونات‌های پیانوی او نیست، ولی بتهوون را در اوج قدرتش نمایش می‌دهد.
همانند بسیاری از مَس‌ها، میسا سولمنیسِ بتهوون در پنج موومان ساخته شده‌است.
موومان اول "Kyrie" به‌معنای خداوند و در لاتین Lord: نظم سه‌گانهٔ Kyrie اشارهٔ واضحی به تثلیث است. همان‌طور که دیده می‌شود، نمادگرایی برمبنای تثلیث، در سراسر موومان اول بسیار قوی و درگیرکننده است. Kyrie ابتدا در ر ماژور آغاز می‌شود. ابتدا سه مرتبه به‌وسیلهٔ گروه کر به نمایندگی از مردم سروده می‌شود و هر مرتبه به‌وسیلهٔ تکخوان پاسخ داده می‌شود که در اینجا نمایندهٔ کشیش و روحانی است. در اینجا حالتی موج‌وار به موسیقی داده شده که همراه با زیر و بم نوای Kyrie این موج خیز برداشته و فرومی‌افتد.
موومان دوم "Gloria" به‌معنای شکوه و جلال: بدیهی‌ترین جلوه در این موومان، رنگ‌آمیزی و نقاشی کلمات است. بتهوون، با استفاده از موسیقی، به کلمات حالت معناداری ورای لفظ آن بخشیده‌است. قسمت رسمی اجرا موسیقی را بسیار پایین آورده و قسمت ادای کلمهٔ شکوه به‌معنای واقعی قوی و آزاد است.
موومان سوم "Credo" به‌معنای باور دارم: این موومان بیشترین استفاده از کلمات در موسیقی به‌وسیلهٔ بتهوون است. در شروع آن، بتهوون نوایی ساده ولی به‌یادماندنی را مطرح کرده، که در فرم فوگ و به‌وسیلهٔ کر سروده می‌شود.
موومان چهارم "Sanctus" به‌معنای منزه باد: تصنیف این موومان در تُنالیتهٔ ر ماژور است که به آن شخصیتی امیدوار و خوش‌بین بخشیده‌است.
موومان پنجم "Agnus Dei" به‌معنای بندهٔ خداوند: تصنیف این موومان در سی ماژور و قطعه‌ای در ضرب‌آهنگ آداجیو است. این اتفاق باعث شکل‌گرفتن فضایی تیره در این قطعه شده‌است.
مسمومیت سرب
مسمومیت سرب هنگامی رخ می‌دهد که مقدار سرب در خون بالا می‌رود. مسموم شدن توسط سرب از ۲۰۰ پیش از میلاد در طبقه اشرافی روم به دلیل استفاده روزمره از سرب دیده و شناخته شده بود.
حل شدن سرب لوله‌های سربی لوله‌کشی‌ها در آب از راه‌های ورود آن به آب آشامیدنی شهرها است. سرب در بدن ممکن است داخل ترکیب استخوان و جایگزین کلسیم شود.
کم‌اشتهایی، کم‌خونی، درد شکمی و عضلانی، فلج تدریجی بدن، خط آبی در محل اتصال دندان‌ها به لثه.
برخی پژوهش‌ها نشان داده که توانایی مطالعه روان و بدون اشکال آسیب‌های ناشی از مسمومیت سرب را در مغز کاهش می‌دهد.
هانس کلر
هانس کلر (۱۹۸۵-۱۹۱۹) موسیقیدان و نویسندهٔ اتریشی است که فعالیت عمده‌ای در موسیقی‌شناسی و نقد موسیقی داشته‌است. وی ابداع‌کنندهٔ روش «آنالیز عملکرد بدون کلام» (Wordless Functional Analysis) بوده که در این روش موسیقی به صورت منحصر و جدا از کلام مورد بررسی قرار می‌گیرد.
استان آرخانگلسک
استان آرخانگِلسک یکی از واحدهای فدرال کشور روسیه است که در ناحیه فدرالی شمال غربی واقع شده‌ است.
مرکز این استان شهر آرخانگلسک است.
این استان همچنین دربرگیرنده سرزمین فرانتس یوزف و مجمع‌الجزایر نوایا زملیا می‌باشد. علاوه بر این ها ناحیه خودگردان ننتس نیز زیر نظر استان آرخانگِلسک اداره می‌شود.
آرخانگلسک
شهر آرخانگِلْسک (به روسی: Архангельск) مرکز استان آرخانگلسک روسیه است. جمعیت این شهر قطبی ۳۵۰ هزار نفر است. این شهر تنها بندر شمالی روسی است که تمام سال در آن کشتیرانی بدون مشکلی انجام می‌شود و به این دلیل در جهان معروف است.
این شهر به نام فرشته مقرب میکائیل که در روسی Арха́нгел (آرخانگل) نامیده می‌شود نام گذاری شده‌است و این در نشان (نشان‌شناسی) این شهر موجود است.
منطقه‌ای که این شهر امروزه در آن واقع است نزد وایکینگ‌ها با نام بیارمالند شناخته می‌شد. در سده دوزادهم نوگورودی‌ها صومعه‌ای به نام صومعه فرشته مقرب میکائیل در این محل، در نزدیکی رود دوینای شمالی، بنیاد کردند. از آنجا که فرشته مقرب در زبان روسی Арха́нгел (آرخانگل) نامیده می‌شود این محل بعدها آرخانگلسک یعنی شهر فرشته مقرب نام گرفت.
در سال ۱۵۸۱ و در پی جنگ لیوونی، روسیه دسترسی به دریای شرق را از دست داد و در همان سال یک لشکر از مزدوران سوئد به رهبری پونتوس دلا گاردیه شهر راهبردی ناروا را تصرف کرد. با این کار، روس‌ها ناچار شدند برای گزینه دیگر متوجه دریای سفید شوند.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
استان ایرکوتسک
استان ایرکوتسک (به روسی: Иркутская область - تلفظ: ایرکوتسکایا اُبلاست) یکی از واحدهای فدرالی کشور روسیه است.
مرکز این استان شهر ایرکوتسک است.
این استان در جنوب شرقی سیبری و در حوضه آبریز رودهای آنگارا، لنا و نیژنیایا تونگوسکا قرار گرفته است.
استان کامچاتکا
استان کامچاتکا (تلفظ: "کامچاتکایا اُبلاست") یک استان روسیه بود که در تاریخ ۱ جولای سال ۲۰۰۷ با ناحیه خودگردان کوریاک در هم ادغام شدند؛ و هم اینک بخشی از یک سرزمین یکپارچه به نام سرزمین کامچاتکا به شمار می رود.
آب‌وهوای آن سرد و مرطوب است.
برنامه رایانه‌ای
برنامهٔ رایانه‌ای مجموعه‌ای از الگوریتم یا دستورالعمل‌ها است که رایانه برای انجام یک کار مشخّص آن را اجرا می‌کند. رایانه برای انجام کارهایش به برنامه‌ها نیاز دارد و معمولاً هر برنامه را در یک واحد پردازش مرکزی اجرا می‌کند.
معمولاً برنامه‌های رایانه‌ای توسط یک برنامه‌نویس و تحت یک زبان برنامه‌نویسی نوشته می‌شوند. به مجموعه‌ای از برنامه‌ها، کتاب‌خانه‌ها (ماژول) و داده‌های مرتبط با آن‌ها نرم‌افزار می‌گویند. مجموعهٔ کارهایی که برنامه انجام می‌دهد، الگوریتم نامیده می‌شود.
به فرایند نوشتن و ویرایش کد منبع، برنامه‌نویسی گفته می‌شود. گاهی به فرایند طولانی مدّت برنامه‌نویسی، توسعه نرم‌افزار گفته می‌شود. انجام این کار در چارچوب اصول مهندسی، مهندسی نرم‌افزار نامیده شده‌است.
می‌توان برنامه‌ها را با توجّه به نوع زبان برنامه‌نویسی دسته‌بندی کرد. این دسته‌بندی می‌تواند بر اساس ویژگی‌های زبان یا نحوهٔ اجرا باشد
کلّی‌ترین دسته‌بندی زبان‌های برنامه‌نویسی، آن‌ها را به دو دستهٔ سطح بالا و سطح پایین تقسیم می‌کند. زبان‌های سطح بالا مستقل از پلتفرم هستند و در آن‌ها می‌توان از کلیدواژه‌های انگلیسی برای نوشتن برنامه استفاده کرد. به عبارت دیگر این زبان‌ها به توصیف مسائل به زبان انسان متمرکز هستند. در نقطهٔ مقابل زبان‌های سطح پایین مستقیماً به دستورهای پردازنده دسترسی دارند.
زبان‌های سطح بالا به دو دستهٔ دستوری و اعلانی تقسیم می‌شوند.
در زبان‌های دستوری، برای اجرای یک الگوریتم از تعریف‌ها، عبارت‌ها و جمله‌ها استفاده می‌شود.
زبان‌های اعلانی، بیشتر از نحوهٔ انجام کار، بر کاری که باید انجام شود تمرکز دارند. این رویکرد باعث می‌شود امکان تغییر دادن نواحی بیرونی به یک تابع یا عبارت داده نشود و در نتیجه از بروز اثرات جانبی جلوگیری شود. این زبان‌ها به سه دستهٔ اصلی تابعی، منطقی و پرسمانی تقسیم می‌شوند.
قسمتی از برنامه که برای انسان قابل درک است کد منبع و قسمتی که برای رایانه مستقیماً قابل اجرا است کد ماشین نامیده می‌شود. وظیفهٔ تبدیل کد منبع به کد ماشین به عهدهٔ کامپایلر، مفسّر یا اسمبلر است.
می‌توان برنامه‌ها را با توجّه به عملکرد به دو دستهٔ اصلی تقسیم کرد:
نرم‌افزارهای کاربردی که برای انجام یک کار مشخّص برای کاربر طرّاحی می‌شوند. این برنامه‌ها به‌طور مستقیم با کاربر سر و کار دارند و دارای رابط کاربری هستند. مانندنرم‌افزارهای واژه‌پرداز، صفحه‌گسترده‌ها، نرم‌افزارهای ارتباطی، بازی‌های ویدئویی و …
نرم‌افزارهای سیستمی که برای سرویس دادن به سایر نرم‌افزارها طرّاحی می‌شوند. این برنامه‌ها عمدتاً با سخت‌افزار در تعامل هستند و با کاربر به‌طور مستقیم ارتباطی ندارند. مانند سیستم عامل، درایور، نرم‌افزارهای جاسازی شده، موتورهای گرافیکی و … بخش‌هایی از سیستم عامل که دارای رابط کاربری هستند، به عنوان نرم‌افزار کاربردی در نظر گرفته می‌شوند.
ویکی‌پدیای انگلیسی
گلنگدن
گَلَنگِدن یا روآیک وسیله‌ای است در برخی از انواع سلاح‌های گرم که کارش جابجا کردن فشنگ در لوله سلاح است. واژهٔ گلنگدن از ترکی گرفته شده و به معنی «آینده و رونده» است. فرهنگستان پیشین زبان پارسی برای گلنگدن برابر «روآیک» را تصویب کرده بود.
گلنگدن معمولاً استوانه‌ای فلزی است که ابزارهای شلیک مثل سوزن و فنر در داخل آن قرار دارد و بر بدنه آن نیز برآمدگی‌هایی (به نام خار) برای قفل کردن آن هنگام شلیک قرار دارد. گلنگدن با دست (در سلاح‌های غیر خودکار) یا به‌طور خودکار (در سلاح‌های خودکار و نیمه خودکار) جلو و عقب می‌رود.
گلنگدن دستی برای راحتی کار شامل دسته‌ای است که روی سلاح دیده می‌شود. در سلاح‌های خودکار و نیمه خودکار گلنگدن معمولاً دیده نمی‌شود.
گلنگدن با حرکت به عقب پوکه فشنگ شلیک شده را (معمولاً با ناخن فشنگ‌کش) به عقب می‌کشد و به بیرون پرتاب می‌کند. گلنگدن با حرکت به جلو فشنگ تازه را که با فشار فنر از خزانه به جلوی مسیر گلنگدن آمده‌است به داخل جان لوله می‌راند و پس از قفل شدن گلنگدن و چکاندن ماشه سوزنی که داخل گلنگدن قرار دارد با فشار فنر سوزن به چاشنی فشنگ ضربه می‌زند و باعث انفجار خرج چاشنی و خرج فشنگ می‌شود.
پنتیوم
یک ریزپردازنده ۳۲ بیتی که توسط اینتل در سال ۱۹۹۳ معرفی شد. بعد از شکست در دادگاه مبارزه با حفظ کنترل نام x۸۶، اینتل نام آخرین عضو خانواده اش را به جای ۸۰۵۸۶ یا ۵۸۶، پنتیوم نامید. پنتیوم مبین ادامه تحول در ریزپردازنده‌های خانواده ۸۰۴۸۶ است و ویژگیهای قابل توجه متعددی از جمله نهانگاه‌های داده ای و دستورالعمل ۸ کیلوبایتی، یک پردازنده ممیز شناور و واحد مدیریت حافظه توکار را اضافه می‌کند. این ریزپردازنده دارای یک طرح فوق سنجش (superscalar) و مجرای ارتباطی(pipeline)دوتایی است که به پنتیوم امکان می‌دهد تا بیش از یک دستورالعمل را در هر چرخه ساعت اجرا کند.