راسل کرو
راسل ایرا کرو بازیگر، تهیه‌کننده و نوازنده است. او یک شهروند نیوزلندی است، اما بیشتر عمرش را در استرالیا زندگی کرده‌است. او برای نقش‌اش به عنوان فرماندهٔ رومی، ماکسیموس دسیموس مِریدویس در فیلم حماسی، گلادیاتور (فیلم ۲۰۰۰) که توسط ریدلی اسکات ساخته شده، مورد توجه بین‌المللی قرار گرفته‌است. همچنین برای این فیلم جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد، جایزه سینمایی انتخاب منتقدان برای بهترین بازیگر مرد، جایزهٔ امپراتور برای بهترین بازیگری نقش اول مرد، جایزهٔ محفل منتقدان فیلم لندن برای بهترین بازیگر نقش اول مرد را برنده شد و کاندیدای ۱۰ جایزهٔ دیگر برای بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
او در سال ۱۹۹۹ در فیلم نفوذی به عنوان افشاگر شرکت تنباکو جفری ویگارد ظاهر شد. کرو برای این فیلم ۵ جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را دریافت کرد و کاندیدای ۷ جایزهٔ دیگر با عنوان بهترین بازیگر نقش اول مرد شد
در ۲۰۰۱، کرو تجسم ریاضیدان و برندهٔ جایزهٔ نوبل، جان اف نَش، در فیلم زندگی‌نامه‌ای، یک ذهن زیبا بود که جوایز متعددی برای او به ارمغان آورد. از جمله: جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد، جایزه گلدن گلوپ بهترین بازیگر مرد فیلم درام و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر مرد.
دیگر فیلم‌های راسل کرو شامل: رومپر استومپر (۱۹۹۲)، محرمانه لس آنجلس (۱۹۹۷)، (۲۰۰۳)، مرد سیندرلایی (۲۰۰۵)، گانگستر آمریکایی (۲۰۰۷)، وضعیت فعلی (۲۰۰۹)، رابین هود (۲۰۱۰) ،بینوایان (۲۰۱۲)، مرد پولادین (۲۰۱۳) و نوح (۲۰۱۴).
در ۲۰۱۵ کرو اولین فیلم‌اش را به نام آب‌شناس، که در آن بازی هم می‌کرد را ساخت. اینکار کرو برایش چندین ستایش در طول حرفه‌اش به دست آورد و او شد جز ستارگان پیاده‌روی مشاهیر هالیوود. سه نامزدی اسکار متوالی (۱۹۹۱–۲۰۰۱)، یک جایزهٔ گولدن گلوپ برای بهترین بازیگر مرد، یک بفتای، و یک جایزهٔ اسکار.
کرو همچنین از سال ۲۰۰۶ صاحب تیم در لیگ ملی راگبی (NRL) است.
راسل کرو در ۷ آوریل ۱۹۶۴ در شهر ولینگتون، نیوزلند متولد شد، پسر ژاکلین ایون و جان الکساندر کرو، پدر و مادر وی هر دو در کار سینما بودند؛ پدرش همچنین مدیر یک هتل بود. پدربزرگ مادری کرو، استن ویمس، فیلم‌بردار بود که او یک جایزه برای فیلم‌برداری فیلم جنگ جهانی دوم را برد. پدربزرگ پدری کرو، جان دابلدی کرو، اهل ورکسام در ولز، همچنین مادربزرگ مادربزرگ مادربزرگ مادرش مائوری بود. کرو همچنین انگلیسی، آلمانی، ایرلندی، ایتالیایی، نروژی، اسکاتلندی، سوئدی و اصل نسب ولزی دارد. او هست یک پسرعموی کاپیتان سابق کریکت نیوزیلند مارتین کرو و جف کرو است، و برادرزادهٔ کریکت داو کرو. راسل یک رشتهٔ کریکت به نام عمواش ساخته‌است.
زمانی که او چهار ساله بود، خانواده‌اش حرکت کردند به سیدنی، استرالیا، جایی که والدین‌اش دنبال کردند حرفه‌ایشان را در یک مجموعه تنظیم غذا. سریال "" ساخته شده بود توسط شبکه استرالیا با حضور مادر مادربزرگ‌اش و کرو (در ۵ یا ۶ سالگی) استخدام شده بود برای یک خط دیالوگ در یک اپیزود، ستارهٔ مخالف سریال، جک تامپسون (در ۱۹۹۴ تامپسون بازی کرد نقش پدر کرو در جمع ما) کرو همچنین به‌طور مختصر در سریال دکترهای جوان حضور یافت.
کرو تحصیل کرد در مدرسه عمومی ووکلوز اما بعد به دبیرستان پسران سیدنی منتقل شد. زمانی او ۱۴ ساله بود، خانواده‌اش به نیوزیلند برگشتند، او تنها با برادرش تری در استرالیا و در دبیرستان اکلند ماند (همچنین پسرعموهایش مارتین کرو و جف کرو نیز حضور داشتند). او سپس تحصیلات ثانویه‌اش را در کوه رزکیل دبیرستان ادامه داد، که او در ۱۶ سالگی به دنبال جاه طلبی خود برای تبدیل شدن به یک بازیگر انصراف داد.
کرو حرفهٔ اش را به صورت تخصصی به عنوان یک موزیسین در اوایل سدهٔ ۱۹۸۰، با راهنمایی دوست خوبش تام شارلین زمانی که او تخت نام استیج "راس لی راک "را اجرا کرد، آغاز کرد. او چندین آهنگ نیوزی لندی شامل " من فقط می‌خواستم شبیه مارلون براندو باشم "، " پیر ۱۳ "، "شیشه خورد شوده "، "هیچ کدام از آن‌ها را فهرست نکرد". را منتشر کرد.
او یک محل برگزاری جشنواره Auckland معروف به " وینو " را در ۱۹۸۴مدیریت کرد. زمانی که او ۱۸ سالش بود یک فرد خیلی خاص بود و در یک ویدیو تبلیغاتی برای درس تئولوژی / مینستری در کالج آوندل، ارائه دهندگان آموزش عالی در هفتم دسامبر در نیو ساوت ولز استرالیا برجسته بود.
کرو در ۲۱ سالگی به استرالیا بازگشت.
اولین حضور حرفه‌ای وی، بازی در اپیزودی از سریال تلویزیونی "نیروی جاسوس" بود در حالی‌که تنها ۶ سال داشت. از ۱۲ سالگی به‌طور جدی آموختن حرفه‌ای بازیگری را آغاز کرد و آن را تا ۱۸ سالگی ادامه داد.
اولین نقش‌های مهمش در درام‌هایی مانند "عبور" (۱۹۹۰) و مدرک بود. او با ایفای نقش از یک نژادپرست روانی در ساختهٔ فری رایت به نام رمپر استار شهرت جهانی یافت. او با کمک شارون استون به هالیوود راه یافت و با بازی در فیلم "برنده و بازنده" (۱۹۹۵) کار خود را در هالیوود آغاز کرد.
او با بازی در فیلم "گلادیاتور" (۲۰۰۰) به چهره‌ای جهانی تبدیل شد. هر چند در سال ۱۹۹۷ با بازی در فیلم "محرمانه لس آنجلس" خود را به عنوان یک بازیگر طراز اول مطرح نمود.
راسل کرو تنها بازیگری است که ۵ فیلم او در ۷ سال متوالی نامزد جایزه بهترین فیلم سال شده‌اند که سه سال آن متوالی بوده‌است. در سال ۱۹۹۹ برای فیلم "نفوذی" اولین نامزدی اسکار خود را تجربه کرد. او در این فیلم با یکی از بزرگترین بازیگران تاریخ سینما یعنی آل پاچینو همبازی بود. این فیلم در ۷ رشته نامزد جایزه اسکار بود. در سال ۲۰۰۰ در یکی از فیلم‌های به یاد ماندنی سینما بازی کرد. "گلادیاتور" فیلمی بود که برای او جایزه اسکار را به خاطر یک نقش آفرینی ماندگار به ارمغان آورد. در سال ۲۰۰۱ در فیلم "ذهن زیبا" نقش آفرینی برجسته‌ای انجام داد و برای سومین سال متوالی نامزد جایزه اسکار شد و نام خود را در کنار بازیگران بزرگی همچون مارلون براندو و آل پاچینو که سه سال متوالی نامزد اسکار شده بودند دید که البته به آن نرسید.
این سه فیلم او نامزد جایزه بهترین فیلم سال نیز بودند که دو فیلم آخر یعنی "گلادیاتور" و "ذهن زیبا" برنده بهترین فیلم سال شدند.