hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
جشن اکتبر
جشن اکتبر (به آلمانی Oktoberfest، تلفظ: اکتُبِرفِست) جشن آبجوخوری است دو هفته‌ای که هر سال در آخر سپتامبر و آغاز اکتبر در مونیخ برگزار می‌شود. اکتبرفست از بزرگ‌ترین جشن‌های جهان است و هربار بیش از شش میلیون نفر در آن شرکت می‌کنند و هر سال نزدیک به ۶ میلیون لیتر آبجو در طول این جشن مصرف می‌شود. در برخی شهرهای دیگر دنیا نیز در همان زمان جشن‌های مشابهی برگزار می‌شود.
مرکز رویدادهای این جشن در محوطه بزرگی در نزدیک مونیخ قرار دارد که به «مرغزار ترز» معروف است. شش آبجوسازی معروف باواریا چادرهای بسیار بزرگی در آن برپا می‌گنند و در هریک چندهزار نفر به آبجوخواری و شادمانی مشغول می‌شوند. برپایه بعضی از آمار هر سال نزدیک به ۶ میلیون لیتر آبجو در طول جشن اکتبر در مونیخ مصرف می‌شود. بسیاری از خانواده‌ها نیز برای لذت بردن از برنامه‌های موسیقی و شهر بازی در جریان این مراسم راهی مونیخ می‌شوند.
جشن را شهردار مونیخ با بازکردن یک بشکه آبجو آغاز می‌کند.
در اکتبر سال ۲۰۱۲ پلیس اعلام کرد که در این جشن جلوی ۶۳ هزار مورد تلاش برای سرقت لیوان‌های آبجو را که سوغاتی با ارزشی به‌شمار می‌آید، گرفته‌است. اداره جمع‌آوری اجناس گمشده نیز گفت ۳۰۰ کیف پول، ۲۰۰ تلفن همراه، ۵۰ دوربین عکاسی و ۲ حلقه ازدواج تحویل این اداره شده‌است که صاحبانشان معلوم نیست.
اولین بار این جشن در ۱۸۱۰ بخاطر جشن عروسی شاهزاده لودویگ اول باواریا برپا شد و چون بسیار موفق بود در سال‌های دیگر هم تکرار شد. هم‌زمان با این جشن نمایشگاه محصولات کشاورزی و دامداری نیز برپا می‌شد. در سال‌های اول مسابقه اسب دوانی هم برگزار می‌شد ولی از ۱۹۶۰ این‌کار متوقف شد.
اکتبرفست ۲۴ بار به دلیل جنگ یا شیوع بیماری برگزار نشد. یک بمب لوله‌ای در منطقه خاکی اطراف توالت‌ها در اطراف ورودی اصلی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۰ در ساعت ۲۲:۱۰ جاساز شده بود. این بمب از کپسول خالی آتش‌نشانی که از ۱٫۳۹ کیلوگرم خمپاره و تی‌ان‌تی پر شده‌بود، تشکیل می‌شد. سی نفر از افراد کشته‌شدند و بیش از ۲۰۱ نفر هم زخمی شدند که وضع ۶۸ نفر آن‌ها وخیم گزارش شد.
این واقعه پس از قتل‌عام مونیخ کشنده‌ترین حملهٔ تروریستی در تاریخ آلمان بود. مقامات دولتی چندین تحقیق رسمی را آغاز کردند که اذعان داشتند راست‌گراهای افراطی، گاندولف کولر از دوناچینگن، یک فعال اجتماعی که در انفجار کشته شد، مرتکب جنایت شده بود. هرچند، این گزارش بین گروه‌های متفاوت دارای اختلاف‌های شدیدی است.
امروزه ۱۵ چادر اصلی و بزرگ در محوطه جشن اکتبر برپا می‌شود:
تارنمای رسمی
Wikipedia contributors, "Oktoberfest", Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Oktoberfest&oldid=207425326
Wikipedia contributors, "Oktoberfest tents", Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Oktoberfest_tents
ساختار مواد
ساختار مواد را به‌طور کلی می‌توان به شکل زیر طبقه‌بندی کرد:
فاز زمینه
فاز زمینه، فازی پیوسته‌است که به‌طور کامل اطراف فاز تقویت کننده در کامپوزیت را احاطه کند. یکی از روش‌های طبقه‌بندی کامپوزیت‌ها بر پایهٔ نوع فاز زمینهٔ آنهاست که نقش تعیین‌کننده‌ای در خواص مکانیکی دارد.
لدبوریت
لدبوریت به مخلوط یوتکتیکی اوستنیت و سمنتیت گفته می‌شود که از مذابی با ۴/۳ درصد کربن در دمای ۱۱۴۷ درجه سانتیگراد تحت یک واکنش یوتکتیکی حاصل می‌شود. از آنجایی که اوستنیت در دمای محیط پایدار نیست و بر اساس یک واکنش یوتکتوئیدی به پرلیت تبدیل می‌شود، بنابراین ساختمان لدبوریت در دمای محیط به صورت پرلیت و سمنتیت خواهد بود.
نام این ساختار از کارل هاینریش آدولف لدبور متالورژیست آلمانی گرفته شده‌است.
یون
یون (در فرانسوی: ion) به اتم یا مولکول‌هایی گفته می‌شود که بار الکتریکی اضافه داشته باشند یا کمبود بار الکتریکی داشته باشند و این بار می‌تواند منفی یا مثبت باشد. نابرابری تعداد کل الکترون‌ها با پروتون‌ها، در یک اتم یا مولکول، به آن بار خالص مثبت یا بار خالص منفی الکتریکی می‌دهد. علت تبدیل اتم‌ها یا مولکول‌ها در یون توانایی اتم‌ها به گرفتن الکترون اضافی یا از دست دادن یک یا چند الکترون می‌باشد.
ترکیب‌های یونی شکننده هستند و در اثر ضربه خرد می‌شوند همچنین این مواد در حالت جامد رسانای جریان الکتریکی نیستند اما در بعضی از موارد، حالت ذوب یا محلول ترکیبات یونی می‌توانند رسانای الکتریکی باشد مانند محلول آب و نمک.
با استفاده از روش‌های فیزیکی یا شیمیایی، از طریق یونیزاسیون می‌توان این پدیده را ایجاد کرد. از نگاه فیزیکی، یونی که از یک اتم تشکیل شده باشد یون اتمی یا یون تک اتمی (مونواتمیک) نامیده می‌شود، و اگر آن یون از دو یا چند اتم تشکیل شده باشد، آن را یک یون مولکولی یا یون چنداتمی (پلی‌اتمیک) می‌گویند. از نگاه شیمیایی، اگر یک اتم خنثی، یک یا چند الکترون خود را از دست بدهد، دارای بار خالص مثبت و به عنوان یک کاتیون شناخته می‌شود، و برعکس؛ اگر یک اتم خنثی الکترون بیشتری به دست آورد، دارای بار خالص منفی و به عنوان یک آنیون شناخته می شود؛ بنابراین:
به سبب ناهمگونی بار الکتریکی خود، کاتیون‌ها و آنیون‌ها یکدیگر را به آسانی جذب و تشکیل ترکیبات یونی مانند نمک را ممکن می‌سازند: (ویژگی‌های بار الکتریکی در رابطه با نیروی «رانش و ربایش» را ببینید).
در مورد یونیزاسیون فیزیکی یک رسانه (واسطه)، مانند یک گاز، آنچه به عنوان «جفت یون» شناخته شده توسط تأثیر یون ایجاد می‌شود، و هر جفت شامل یک الکترون آزاد و یک یون مثبت است.
برای یونیزاسیون باید انرژی برابر با مقدار انرژی بستگی در اتم به بار الکتریکی اول وارد شود تا الکترون خارج گردد. برای یونیزاسیون باید انرژی به نحوی باعث خارج یا وارد شدن الکترون شود و حالا می‌تواند این با فوتون، جریان‌های الکتریکی، گرما و… باشد.تشعشع گاما به دلیل طول موج پایین و انرژی زیاد می‌تواند برای این کار مناسب تر از دیگر تشعشعات باشد.
مواد یونیزه تاکنون به دلیل خواص شگفت انگیزشان کاربردهای فراوانی یافته‌اند. ازجمله:
۱-فضاپیمای یونی
۲-رایانه‌های کوانتمی
۳-قرار دادن ستارگان متغیر در نمودار H-R یا هرتروسپرگ-راسل
۴-داروسازی (ساخت قرص‌های آهن)
۵-فناوری نانو
۶-کمربند ون آلن در زمین و لوله‌های موسوم به خرمن در خورشید
۷-باریکه‌های یونی پدیده‌های تازه‌ای هستند که کاربردهای آن بسیار است از این کاربردها می‌توان در رادیو-تلویزیون، بیوفیزیک، تکنولوژی چیپها، میکروسکوپ هسته‌ای، میکروفوتونیک، شتابدهنده‌ها و سلاح‌ها اشاره کرد.
یونی که طی یک واکنش آبی در محیط وجود دارد ولی در واکنش شرکت نمی‌کند.
حالتی از آمینواسید که در اثر خنثی شدن درونی پدید آید، پروتون گروه COOH- که حالت اسیدی دارد به گروه NH- که حالت بازی دارد منتقل می‌شود و گروه‌های -COO-و +NH- به وجود می‌آیند.
فهرست نمایندگان رشت در مجالس قانونگذاری
این فهرستی است از نمایندگان حوزۀ انتخابیه رشت در ادوار گوناگون مجالس شورای ملی، سنا، مؤسسان و شورای اسلامی.
نمایندگان رشت در مجلس مؤسسان ایران عبارت بودند از:
اسامی نمایندگان رشت در ادوار مجلس شورای ملی به ترتیب الفبا به شرح ذیل می‌باشد:
فهرست نمایندگان بندر انزلی در مجلس شورای ملی
اسامی برخی از نمایندگان بندر انزلی در ادوار مجلس شورای ملیبه ترتیب الفبا به شرح زیر است:
ماده (فیزیک)
ماده همهٔ چیزهایی است که اشیاء فیزیکی را شامل می‌شوند و فضایی را اشغال می‌کند. معمول‌ترین تعریفی که از ماده وجود دارد این است که ماده هرچیزی است که حجم و جرم داشته باشد. به هر حال هنوز میان دانشمندان دربارهٔ تعریف دقیق ماده اتفاق نظر وجود ندارد. تا پیش از سدهٔ بیستم میلادی، اصطلاح ماده شامل مادهٔ معمولی تشکیل شده از اتم‌ها بود و دیگر پدیده‌های انرژی مانند نور یا صدا را در بر نمی‌گرفت. این مفهوم از ماده، اکنون به هر گونه چیزی که دارای جرم، حتی در حالت سکون، گسترش یافته ولی این تعریف‌ها هنوز نارسا است زیرا جرم یک شیء خود می‌تواند در نتیجهٔ حرکت و تعامل انرژیهای (احتمالاً بدون جرم) به وجود آید؛ بنابراین، یک تعریف جهانی، و یک مفهوم اساسی و جامع برای آن در فیزیک امروز هنوز در دست نیست. واژهٔ ماده نیز آزادانه به عنوان یک اصطلاح کلی برای هر چیز یا تمام اشیاء فیزیکی قابل مشاهده استفاده می‌شود.
همهٔ چیزهایی را که در زندگی روزمره می‌توانیم لمس کنیم از اتم‌ها تشکیل شده‌اند. این ماده‌های ساخته شده از اتم‌ها، که آن‌ها هم به نوبهٔ خود از تعامل ذرات زیراتمی شکل گرفته‌اند معمولاً از یک هسته، محتوی پروتون و نوترون، و ابری از الکترون در مدار پیرامون هسته ساخته شده‌اند.
به‌طور معمول، از نظر علم، این ذرات کامپوزیت را ماده می‌انگارد زیرا آن‌ها هر دو شرط جرم و حجم را دارند. در مقابل، ذرات بدون جرم، مانند فوتون‌ها، ماده در نظر گرفته نمی‌شوند، چرا که آن‌ها نه جرم و نه حجم دارند. با این حال، تمام ذرات با جرم هم، دارای حجم (به معنی کلاسیک) نیستند، زیرا ذرات بنیادی مانند کوارک‌ها و لپتونها (که گاهی اوقات با ماده برابرند) «ذراتی نقطه‌ای» در نظر گرفته شده‌اند که اندازه و حجم مؤثری ندارند. با این وجود، کوارک‌ها و لپتون‌ها با هم «مادهٔ معمولی» را تشکیل می‌دهند، و اثر متقابل آنهاست که به ایجاد حجم مؤثر در ذرات مرکب که ماده معمولی را می‌سازند کمک می‌کند.
امروزه معمولاً ماده‌ها را از نظر حالت، به پنج دسته جامد، مایع، گاز، پلاسما و چگالش بوز-اینشتین (که ماده‌ای فوق‌العاده سرد است) تقسیم می‌کنند. Wikipedia contributors, "Matter," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Matter&oldid=208313892
جامد
جامد سخت‌ترین حالت بین شش حالت ممکن (جامد، مایع، گاز، پلاسما، چگالش بوز-انیشتین و چگال فرمیونی برای ماده (فیزیک) است. در این حالت، اتم‌ها در مکان‌های مشخصی قرار گرفته و فقط می‌توانند در حول نقطهٔ تعادل خود در شبکه، نوسان کنند. جامد برخلاف مایع جاری نمی‌شود یا شکل ظرفش را نمی‌گیرد و بر خلاف گاز منبسط نمی‌شود تا کل محیط دربرگیرنده را پوشش دهد. اتم‌ها در یک جامد می‌توانند به‌طور منظم قرار گیرند (مانند بلورها، فلزات و یخ) یا به‌طور نامنظم که به آن جامد آمورف می‌گویند (مانند شیشه).
آن بخشی از فیزیک که به بررسی جامدات می‌پردازد فیزیک حالت جامد می‌نامند و اصلی‌ترین بخش فیزیک ماده چگال (که شامل مایعات نیز هست) است. همچنین علم مواد به بررسی خواص فیزیک و شیمیایی جامدات می‌پردازد.
جرم ثابت دارد و ثابت است و خاصیت ارتجاعی و اکثر آنها قابلیت کشسانی بسیار کمی دارد.
مواد جامد را از لحاظ خواص می‌توان به شکل زیر طبقه‌بندی کرد:
رعد امروز
رعد امروز روزنامه‌ای بود که پس از رویداد شهریور ۱۳۲۰ به دست سیدضیاءالدین طباطبایی و مظفر فیروز و به عنوان ارگان حزب اراده ملی در حدود سال‌های ۱۳۲۳ تا ۱۳۲۵ چاپ و نشر می‌یافت.
حزب کارگر (بریتانیا)
حزب کارگر یک حزب سوسیال دموکرات چپ میانه در بریتانیا است.
این حزب در انتخابات‌های سراسری اوایل دههٔ ۱۹۲۰ میلادی از حزب لیبرال بریتانیا پیشی گرفت و توانست برای اولین بار دولت‌های اقلیتی به نخست‌وزیری رمزی مک‌دونالد در سال ۱۹۲۴ و از ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۱ تشکیل دهد. این حزب در طول سال‌های جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ در دولت ائتلاف زمان جنگ شرکت داشت. همچنین حزب کارگر بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰ و از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۹ دولت را در اختیار داشت. آخرین حاکمیت حزب کارگر بر بریتانیا بین سال‌های ۱۹۹۷ تا سال ۲۰۱۰ به نخست وزیری تونی بلر و گوردون براون بود، که از اکثریت با اختلاف ۱۷۹ کرسی در مجلس عوام شروع شد و به ۱۶۷ در سال ۲۰۰۱ و ۶۶ در سال ۲۰۰۵ کاهش یافت. دست یافتن به ۲۸۵ کرسی در سال ۲۰۱۰، حزب کارگر را در موقعیت حزب مخالف دولت محافظه‌کار-لیبرال دموکرات قرار داد. این حزب در پارلمان اروپا نیز ۲۰ کرسی در اختیار دارد.
دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی
دبیرکل حزب کمونیست در اتحاد جماهیر شوروی (از ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۶ این عنوان با نام دبیر اول شناخته می‌شد) مقامی در اتحاد شوروی بود که پس از مرگ لنین در ۱۹۲۴ عملاً به معنای رهبری شوروی بود. نام کامل این مقام دبیر کل (یا اول) کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی بود.
وقتی این مقام برای اولین بار در ۱۹۲۲ ایجاد شد بیشتر مقامی اجرایی به‌شمار می‌رفت. اولین نفر در این پست، ژوزف استالین بود. اما سطح دسترسی و قدرتی که این مقام ایجاد می‌کرد باعث شد استالین در زمان بیماری و به خصوص پس از مرگ لنین قدرت خود را در این مقام افزایش دهد. پس از این‌که استالین دفتر سیاسی را به تسخیر خود درآورد دبیر کلی مترادف با رهبری حزب و نتیجتاً رهبری دو فاکتوی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شد. از ۱۹۳۴ استالین ترجیح شدیدی داشت که اسناد را با عنوان «دبیر کمیته مرکزی» (و نه دبیر اول یا دبیر کل) امضا کند و عملاً از کنگرهٔ نوزدهم حزب در اکتبر ۱۹۵۲ تا مرگ استالین در پنج مارس ۱۹۵۳ این عنوان عملاً توسط کسی نمایندگی نمی‌شد اما شکی در این‌ نبود که چه کسی رهبر است.
وقتی پس از مرگ استالین رهبری کمیته مرکزی دوباره‌سازی می‌شد کسی مقام دبیر کلی را به عهده نداشت اما دو نفر از اعضای ارشد دفتر سیاسی گئورگی مالنکوف (نخست وزیر جدید) و نیکیتا خروشچف به دبیرخانه وارد شدند. در ۱۴ مارس ۱۹۵۳ مالنکوف از دبیرخانه کنار گذاشته شد و عملاً خروشچف رهبری این نهاد را در دست گرفت. در جلسهٔ کمیته مرکزی در سپتامبر ۱۹۵۳ او رسماً به دبیر اولی کمیته مرکزی انتخاب شد.
از ۱۹۲۵ به این طرف دبیر کل رهبر دفتر سیاسی و تقریباً همیشه رهبر کمیته مرکزی نیز بود.  این فهرستی از تمامی دبیران کل حزب کمونیست است. از ۱۳ مارس ۱۹۹۰ به بعد، صاحب این عنوان قدرت واقعی را در اختیار نداشت.
ینار محمد
ینار محمد (زاده ۱۹۶۰ در بغداد) یک فمینیست برجسته اهل عراق است. او رهبر است. وی برنده جایزه حقوق زنان بنیاد گروبر (۲۰۰۸) و جایزه رافتو (2016) شده است.
کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی
کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی (که از ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۶ به عنوان هیئت رئیسه شناخته می‌شد) نهاد اصلی قانون‌گذاری و سیاست‌گذاری حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. این نهاد از بالاترین اعضای کمیته مرکزی تشکیل می‌شد. در تئوری قرار بود «دفتر سیاسی کمیته مرکزی» به عنوان مشاور سیاسی کمیته مرکزی باشد که توسط خود این کمیته انتخاب می‌شود تا بین جلسات کمیته حزب را (و فقط حزب را) رهبری کند. دفتر سیاسی به کمیته مرکزی پاسخ‌گو بود و انتخاب و عزل آن به عهدهٔ این کمیته بود.
در عمل اما دفتر سیاسی کمیته را زیر نفوذ داشت و اکثر تصمیمات مهم سیاسی را می‌گرفت و نقشی مهم‌تر از کنگرهٔ حزب، شورای عالی و کمیته مرکزی داشت. کنترل این نهاد از حزب به درون خود دولت نیز کشیده شد زیرا اکثر کارمندان حزب مهم‌ترین پست‌های دولت را هم در اختیار داشتند و با نظم حزبی موجود نقش سیاست‌های دفتر سیاسی در تعیین روند سازمان‌های دولتی نیز تضمین شده بود. یکی از مثال‌هایی که کمیته مرکزی بر هیئت رئیسه (نام دفتر سیاسی در آن سال‌ها) فائق آمد شکست «گروه ضد حزب» در ۱۹۵۸ بود.
لنین در ۱۹۱۷ دفتر سیاسی را پایه‌گذاری کرد تا انقلاب را را نمایی کند و پس از کنگرهٔ هشتم حزب در ۱۹۱۹ این نهاد عملاً به مرکز قدرت سیاسی در شوروی تبدیل شد. اولین دفتر سیاسی حزب تنها ۵ عضو داشت: لنین، لئون تروتسکی، ژوزف استالین، لو کامنف و نیکولای کرستینسکی. گرچه در تئوری دفتر سیاسی از پایین انتخاب می‌شد اما عملاً اعضای کلیدی دفتر سیاسی ( و مسلماً خود لنین) شدیداً در تصمیمات حزبی تأثیرگذار بودند.
تحت رهبری استالین پروسه‌ای که در آن رهبری حزب انتخاب می‌شد کاملاً به موضوعی هرمی تبدیل شد که عملاً دبیر کل (یعنی استالین) ترکیب دفتر سیاسی و حتی کمیته مرکزی را انتخاب می‌کرد. (در حالی که قرار بود برعکس باشد). در سال ۱۹۳۴، از ۱۳۹ عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی، ۹۸ نفر دستگیر و بیشتر آن‌ها در پاکسازی بزرگ، تیرباران شدند.
دفتر سیاسی اعضای کامل یا نامزد(بدون حق رای) داشت و اندازهٔ آن در دوره‌های مختلف متفاوت بود. اما معمولاً از ۱۴ عضو کامل و هشت عضو نامزد تشکیل می‌شد. گرچه دفتر سیاسی صدر رسمی نداشت اما دبیر کل حزب (که معمولاً صدر کمیته مرکزی نیز بود) همیشه نقش اصلی در دفتر سیاسی را نیز داشت. عملاً قدرت‌مندترین اعضای دفتر سیاسی آنانی بودند که در ضمن عضو دبیرخانهٔ کمیته مرکزی حزب نیز بودند و دبیر کل حزب نیز قوی‌ترین عضو دفتر سیاسی به‌شمار می‌آمد. اگر کسی تنها در یکی از این دو نهاد عضو بود از نفوذ چندانی برخوردار نبود. در تاریخ اکثر اعضای دفتر سیاسی مرد بوده‌اند و به ندرت زنی عضو این نهاد بوده‌است.
در سال ۱۹۹۰ کنگرهٔ بیست و هشتم حزب قدرت دفتر سیاسی را به پارلمان منتقل کرد و از آگوست ۱۹۹۱ دفتر سیاسی منحل شد.
ویکتور گریشین
ویکتور واسیلویچ گریشین زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۱۴ – درگذشته ۲۵ مه ۱۹۹۲) کمونیست اهل اتحاد شوروی و عضو دفتر سیاسی حزب کمونیست اتحاد شوروی بود.
او بخاطر موضع تندروی خود در مورد موضوعات مختلف معروف بود و از ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۵ رهبر اصلی حزب کمونیست در شهر مسکو بود.
گریشنین با کنستانتین چرننکو شدیداً مخالف بود و او را در حالی که تا سر حد مرگ بیمار بود در اوایل ۱۹۸۵ به انتخابات کشاند. گریشین در سال ۱۹۸۵ در انتخابات دبیری کل شکست خورد با این حال از حامیان نه چندان گرم میخائیل گورباچف (حریف پیروز او در انتخابات) شد. جالب بود که گورباچف در همان سال گریشین را برکنار کرد.
گریشین در مصاحبه با روزنامهٔ محافظه کار روسی "مولودایا گواردیا" در ۱۹۹۱ ادعا کرد که تنها به این علت در آن انتخابات حیاتی شکست خورده است که "رهبران جوان‌تر حزب همچون یگور لیگاچف از گورباچف حمایت کردند چون می‌ترسیدند اگر من رئیس شوم آن‌ها پست‌هایشان را از دست بدهند."
ویکتور گریشین در ۲۵ مه ۱۹۹۲ در سن ۷۷ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
دبیرخانه کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی
دبیرخانه کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی بالاترین نهاد این حزب بود.
بر طبق قوانین حزب کمیته مرکزی تمام فعالیت‌های حزب و دولت را بین دو کنگره در دست داشت و دفتر سیاسی را انتخاب می‌کرد که به کمیته گزارش دهند. اعضای کمیته مرکزی در هر کنگرهٔ حزب (معمولاً هر پنج سال یک‌بار) انتخاب می‌شدند.
در اکثریت تاریخ شوروی قدرت کمیته مرکزی به دلیل محدودیت جلسات و اعضای زیادش محدود بود و قدرت واقعی در دست دفترسیاسی بود.
در ۱۹۱۷ تا ۱۹۳۴ کمیته مرکزی به عنوان یک پارلمان عمل می‌کرد. اما پس از این‌که این «پارلمان» به مخالفت با استالین پرداخت بین کنگرهٔ هفدهم و هجدهم آن (از سال ۳۴ تا ۳۹) توسط استالین تصفیه شد و نتیجتاً تا مرگ استالین نقش مهمی نداشت. پس از مرگ استالین دورهٔ کوتاهی از رهبری جمعی در حزب وجود داشت و کمیته مرکزی نیز نقش‌هایی داشت. در زمان نیکیتا خروشچف این کمیته نقش مهم و بحرانی به عهده گرفت. در ۱۹۵۷ این کمیته با مخالفت با تصمیم هیئت رئیسه (دفتر سیاسی) در مورد حذف خروشچف از رهبری حزب نقش مهمی بازی کرد. خروشچف با یاری مارشال ژوکوف کمیته مرکزی را علیه چیزی که خود «گروه ضد حزب» می‌خواند جمع کرد. هفت سال بعد در ۱۴ اکتبر ۱۹۶۴ همین کمیته مرکزی بود که در جلسه‌ای خروشچف را برکنار کرد. کمیته مرکزی در ضمن در مارس ۱۹۸۵ تصمیم بسیار مهمی گرفت و شخصیت اصلاح‌طلب، میخائیل گورباچف، را به عنوان دبیر کلی حزب انتخاب کرد. گورباچف تنها یک رای بیشتر از ویکتور گریشین تندرو داشت.
پس از کودتای ناموفق اوت ۱۹۹۱ کمیته مرکزی (به همراه خود حزب کمونیست) منحل شد.
نیروی زمینی امپراتوری ژاپن
نیروی زمینی امپراتوری ژاپن بخشی از نیروهای مسلح امپراتوری ژاپن بین سال‌های ۱۸۶۷ تا ۱۹۴۵ میلادی بود که مسئولیت عملیات‌های زمینی را بر عهده داشت. این اداره توسط دفتر ستاد ارتش امپراتوری ژاپن و وزارت ارتش ژاپن کنترل می‌شد، که هر دوی آنها به‌طور اسمی تابع امپراتور ژاپن (به عنوان فرمانده عالی ارتش و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن) بودند.
توجو هیدکی
توجو هیدکی ، (زاده ۳۰ دسامبر ۱۸۸۴ – درگذشته ۲۳ دسامبر ۱۹۴۸) از ژنرال‌های ارتش سلطنتی ژاپن، نخست‌وزیر ژاپن و رئیس انجمن حمایت از قانون امپراتوری بود. وی در دورهٔ امپراتوری هیروهیتو به عنوان نخست‌وزیر تعیین گردید و از ۱۸ اکتبر ۱۹۴۱ تا ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۴ یعنی تقریباً در تمام طول جنگ جهانی دوم توجو نخست‌وزیر ژاپن بود. توجو بعد از پایان جنگ جهانی دستگیر شد و به وسیله دادگاه نظامی بین‌المللی شرق آسیا به مرگ محکوم شد و در تاریخ ۲۳ دسامبر ۱۹۴۸ اعدام شد. با اینکه نقشه حمله به پرل هاربر قبل از او کشیده شده بود اما به عنوان نخست‌وزیر وی مسئول مستقیم این حمله به‌شمار می‌آید که باعث شروع جنگ بین آمریکا و ژاپن شد.
در سال ۱۹۳۴ توجو به مقام سرلشکری ارتقا یافت و به عنوان رئیس سازمان کارکنان ارتش ژاپن منصوب شد. در سپتامبر ۱۹۳۵ به عنوان فرماندهی کل نیروی کمپتای ارتش ژاپن در منچوری انتخاب شد. به لحاظ سیاسی وی فاشیست، ملی‌گرا و میلیتاریست به حساب می‌آمد. اسم مستعار او رازور Razor بود که به معنی کسی است که دارای ذهن قوی است و می‌تواند تصمیم‌های مهم را خیلی سریع بگیرد.
تنگه کره
تنگهٔ کره باریکه‌ای است که دریای چین شرقی آن را به دریای ژاپن(دریای شرق) متصل می‌کند. این تنگه از شمال به ساحل جنوبی شبه جزیره کره و از جنوب به جزایر کیوشو و هونشوی ژاپن محدود شده است. این تنگه حدود ۹۰ متر عمق دارد و با جزایر تسوشیما به کانال غربی و تنگه تسوشیما تقسیم شده است.
ولایت توسا
ولایت تُوسا یکی از نواحی در تقسیم‌بندی کشوری قدیم ژاپن بود که امروز بخشی از استان کوچی در شیکوکوست. ولایت توُسای سابق با ولایت ایو و آوا هم‌مرز بود.
ولایت آوا
ولایت آوا ولایتی قدیمی در ژاپن بود که امروز بخشی از استان توکوشیما در شیکوکو است. ولایت آوای سابق با ولایت توسا، ولایت سانوکی و ولایت ایو هم‌مرز بود.
شبه‌جزیره لیائودونگ
شبه جزیره لیائو دونگ شبه جزیره‌ای در استان لیائونینگ در شمال شرق چین است که در غرب به عنوان جنوب منچوری شرقی شناخته شده‌است. لیائودونگ در کلام به معنای «شرق لیائو» است. لیائو نام رودخانه‌ای بود که در زمان جنگ ایالات فرمانداری‌های یان لیائوچی (غرب لیائو) و لیائودونگ را از هم جدا می‌کرد.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی
کوه کینبالو
قله‌ٔ کینَبالو (به زبان مالای: ڬونوڠ کینبالو) دومین کوه بلند در آسیای جنوب شرقی است و ۴۰۹۵ متر ارتفاع دارد. این قله در پارک دولتی کینبالو در مالزی شرقی واقع شده‌است.
این قله به همراه پارک مربوطه در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارند.
قلهٔ کینبالو پوشیده از پوشش گیاهی بسیار متفاوت است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲ فوریه ۲۰۰۷.
قوم چین
بیش از ۸۰ تا ۹۰ درصد اهالی این قوم مسیحی هستند اما اقلیت‌های پیرو مذاهب سنتی و بودایی نیز در آن‌ها یافت می‌شود.
ایالت کاچین
ایالت کاچین شمالی‌ترین ایالت میانمار است.
این ایالت در شمال و شرق با کشور چین، در جنوب با ایالت شان و در غرب با هند و منطقه ساگینگ مرز دارد.
کاچین ۳۴،۳۷۹ مایل مربع مساحت دارد.
پایتخت این ایالت میتیکینا است و از دیگر شهرهای مطرح آن بامو است.
بلندترین قلهٔ کشور برمه و آسیای جنوب شرقی، قله هکاکابو رازی ، (با ۵٬۸۸۹ متر) و بزرگ‌ترین دریاچهٔ برمه، دریاچه اینداوگی، در این ایالت واقع شده است.
جمعیت آن ۱.۶۸۹ میلیون نفر در سال ۲۰۱۴ بوده است
پایتخت آن Myitkyina است
ایالت چین
ایالت چین از ایالات کشور میانمار است.
پایتخت این ایالت هکا نام دارد.
فرودگاه استانستد لندن
فروگاه استانستد لندن فرودگاهی بین‌المللی است که در ناحیهٔ اسکس و در فاصلهٔ شمال‌شرق مرکز لندن، پایتخت انگلستان و در فاصلهٔ از هرتفوردشر قرار دارد. این فرودگاه در سال ۲۰۱۵ میلادی، پس از فرودگاه هیترو لندن، فرودگاه گاتویک و فرودگاه منچستر، سومین فرودگاه پررفت‌وآمد بریتانیا بر پایه مجموع جابه‌جایی بوده‌است.
نام این فرودگاه از روستای «استانستد مونتفیتچت» اخذ شده و نزدیک‌ترین شهر به این فرودگاه «استارت‌فورد بیشاپ» است.
دانشگاه مالایا
دانشگاه مالایا (یونیورسیتی مالایا) (مخفف: یو ام) اولین دانشگاه مالزی است که در محوطه‌ای به وسعت ۳ کیلومتر مربع در جنوبی غربی کوالالامپور واقع شده‌است. این دانشگاه به عنوان بهترین دانشگاه مالزی شناخته می‌شود و بسیاری از معروف‌ترین اشخاص مالزی از دانش‌آموختگان آن هستند. این دانشگاه در سال ۱۹۴۹ تأسیس شده و در حال حاضر بیش از ۲۵۰۰ عضو دارد. در رنکینگ معتبر کیو اس (www.topuniversities.com) رتبه علمی این دانشگاه در سال ۲۰۱۴ در جایگاه ۱۵۱ و رتبه مهندسی آن در جایگاه ۸۳ دنیا قرار گرفته که طبق گفته وزارت علوم مالزی این دانشگاه در سال ۲۰۱۵ در بین ۱۰۰ دانشگاه برتر دنیا قرار خواهد گرفت. این در حالی است که دانشگاه تهران در رتبه ۶۵۰ و دانشگاه صنعتی شریف در رتبه ۶۰۰ دنیا قرار گرفته‌است.
دانشگاه مالایا اولین دانشگاه مالزی و دارای بالاترین رنکینگ در بین دانشگاه های مالزی می باشد.(آمار سال 2021)
اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا
اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا که بیشتر با نام اختصاری آسه‌آن شناخته می‌شود، یک سازمان بین‌المللی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در آسیای جنوب شرقی است. این سازمان در ۸ اوت ۱۹۶۷ توسط تایلند، اندونزی، مالزی، سنگاپور و فیلیپین برای همبستگی علیه گسترش کمونیست‌ها در ویتنام و شورش‌های درون مرزهای خود این کشورها تأسیس شد.
پس از نشست بالی در ۱۹۷۶ این سازمان بیشتر به سیاست همکاری اقتصادی روی آورده‌است و دیگر کشورها (ازجمله خود رژیم کمونیست در ویتنام) عضو آن شده‌اند. اعضای این انجمن سالانه جلسه دارند.
Wikipedia contributors, "Association of Southeast Asian Nations," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Association_of_Southeast_Asian_Nations&oldid=193599108 (accessed March 6, 2008).
ریچارد برانسون
سِر ریچارد چارلز نیکولاس برانسون  کارآفرین و سرمایه‌گذار بریتانیایی است او رئیس و بنیان‌گذار گروه شرکت‌های ویرجین است که عنوان بیش از ۴۰۰ شرکت در سراسر دنیا را از آن خود کرده‌است. نخستین سرمایه‌گذاری برانسون در ۱۶ سالگی در یک مجله به نام "دانش آموز" ("Student") بود. برپایهٔ فهرست ثروتمندترین افراد جهان در مجلهٔ فوربز در سال ۲۰۱۲، برانسون چهارمین شهروند ثروتمند بریتانیایی بوده‌است. برآورد شده‌است که در سال ۲۰۱۲ ثروت او ۴٫۶ میلیارد دلار (آمریکا) بوده‌است.
برانسون در بلکهیث، لندن به دنیا آمد. او فرزند اول ادوارد جیمز برانسون (۱۰ مارس ۱۹۱۸–۱۹ مارس ۲۰۱۱) و ایو هانتلی برانسون است. پدربزرگ برانسون، سر جورج آرتور هاروین برانسون، قاضی دادگاه عالی پادشاهی بود.
برانسون دچار بیماری خوانش‌پریشی است و در مدرسه و دوران دانش آموزی هم عملکرد مناسبی نداشته‌است. اما بعدها او دریافت که دارای توانایی خوبی در برقراری ارتباط با دیگران است.
ریچارد برانسون در شانزده سالگی تحصیل را رها کرد و با کمک یکی از دوستانش مجله «دانش آموز» را براه انداخت. او بعدها، در دهه ۱۹۷۰، کمپانی «ویرجین رکوردز» را تأسیس کرد و مؤسس شرکت «ویرجین گروپ» هم هست. او در دهه ۱۹۸۰ شرکت هوایی «ویرجین آتلانتیک» را به وجود آورد و دهه ۱۹۹۰ شاهد «ویرجین موبایل» و «ویرجین ترین» نیز بود.
معاون نخست‌وزیر مالزی
معاون نخست‌وزیر مالزی (به مالایی: تیمبالان پردانا منتری) دومین مقام سیاسی حائز اهمیت در کشور مالزی است. در تاریخ مالزی تابه‌حال نُه نفر این مقام را در اختیار داشته‌اند.
چهارمین نخست‌وزیر مالزی، ماهاتیر محمد، در طول دوران خود مجموعاً چهار معاون داشت. نخستین معاون نخست‌وزیری که هنگام اشتغال در این مقام درگذشت، دکتر اسماعیل عبدالرحمان بود و نخستین معاونی که اخراج شد انور ابراهیم بود.
معاون کنونی نخست‌وزیر مالزی داتو سری نجیب تون رزاق است که پسر دومین نخست‌وزیر مالزی، تون عبدالرزاق می‌باشد.
با وجود این‌که از ابتدای استقلال مالزی تا کنون همیشه کسی این مقام را در اختیار داشته‌است، این مقام در قانون اساسی مالزی ذکر نشده و ازهمین‌رو نخست‌وزیر می‌تواند از داشتن معاون خودداری کند. در ضمن، هیچ قانونی مبنی بر این‌که نمی‌توان در عین حال دو معاون داشت نیز وجود ندارد. (در سنگاپور قبلاً این اتفاق افتاده‌است، یعنی نخست‌وزیری در آنِ واحد بیش از یک معاون داشته‌است).
تون عبدالرحمان نخستین نخست‌وزیر مالزی بود که رسم منصوب کردن معاونت نخست‌وزیری را آغاز کرد. تاکنون تمامی معاونان نخست‌وزیری تاریخ مالزی از حزب امنو (سازمان ملی مالایی‌های متحد) بوده‌اند.
تونکو عبدالرحمان
تونکو عبدالرحمان پوترا الحاجی ابن المحرم سلطان عبدالحمید شاه (زادهٔ ۸ فوریه ۱۹۰۳ – درگذشته ۶ دسامبر ۱۹۹۰) از سال ۱۹۵۵ وزیر اعظم فدراسیون مالایا بود و پس از استقلال این کشور در ۱۹۵۷ اولین نخست وزیر آن لقب گرفت.
او را به نام‌های «تونکو» (که لقبی اشرافی در مالزی است) ، «باپا کمردکان» (در مالایی:پدر استقلال) و "باپا مالیزیاً (در مالایی:پدر مالزی) می‌شناسند.
او در هنگام پیوستن صباح، ساراواک و سنگاپور به فدراسیون و تشکیل کشور مالزی در ۱۹۶۳ نخست وزیر بود و از این رو اولین نخست وزیر کشور مالزی است. تونکو عبدالرحمان در ۶ دسامبر ۱۹۹۰ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
شبه‌جزیره مالزی
شبه‌جزیره مالزی (به مالایی: سمنانجونگ مالیزیا) (نام دیگر: مالزی غربی) به آن بخشی از مالزی اطلاق می‌شود که در شبه جزیرهٔ مالایا واقع شده‌است.
این بخش در شمال با کشور تایلند هم‌مرز است و از طریق یک پل از جنوب به کشور سنگاپور متصل است.
در غرب این ناحیه و آن سوی تنگه ملاکا جزیرهٔ سوماترا قرار دارد. مالزی شرقی (واقع در جزیرهٔ بورنئو) در شرق این ناحیه و آن سوی دریای جنوبی چین واقع شده‌است.
این ناحیه از یازده ایالت و دو منطقهٔ فدرال تشکیل می‌شود که به ترتیب از شمال به جنوب از این قرارند:
مالزی شبه‌جزیره‌ای را مالزی غربی (به مالایی: مالیزیا بارات) یا مالایا (به مالایی: تاناه ملایو) نیز می‌خوانند اما بخاطر جلوگیری از این تصور که مالزی شرقی و غربی دو کشور جدا هستند معمولاً از واژهٔ «مالزی شبه‌جزیره‌ای» یا «مالایا» استفاده می‌شود. البته استفاده از واژهٔ مالایا نیز به این علت که یادآور دوران استعمار بریتانیا است کم‌تر شده‌است. با این حال هر سهٔ این عبارات درست هستند و نام «مالایا» هنوز در بسیاری از موسسات یافت می‌شود. برای مثال، دادگاه عالی مالایا، دانشگاه مالایا، راه‌آهن مالایا و غیره. منتهی باید توجه داشت که تا سال ۱۹۴۶ منطقهٔ «مالایا» شامل سنگاپور نیز می‌شد.
مالزی شرقی و غربی در عمل و جدا از تفاوت‌های جغرافیایی با هم تفاوت‌های بسیاری دارند. برای مثال می‌توان به ساختار قضایی متفاوت، خودمختاری بیشتر ایالت‌های شرقی و اعمال محدودیت‌هایی بر مهاجرت از مالزی غربی به شرقی اشاره کرد.
Wikipedia contributors, "Peninsular Malaysia," Wikipedia, The Free Encyclopedia. (بازیابی ۹ ژوئیه ۲۰۰۶).
پرلیس
ایالت پرلیس (نام کامل: پرلیس ایندرا کایانگان) کوچک‌ترین ایالت مالزی است.
این ایالت در قسمت شمالی ساحل غربی مالزی غربی قرار دارد و از شمال با کشور تایلند هم‌مرز است.
پایتخت ایالت پرلیس کانگار نام دارد و پایتخت سلطنتی آن آرائو است.
شهر پادانگ بسار نیز از آن جهت که بر مرز مالزی و تایلند قرار دارد از اهمیت خاصی برخوردار است.
روستای کوچک کوآلا پرلیس مهم‌ترین بندر این شهر و از مهم‌ترین بنادر مالزی است.
در سال ۲۰۰۰ جمعیت پرلیس را حدود ۱۹۸۳۳۵ نفر قدمت می‌زدند.
طبق آمار آن سال ۷۸ درصد مالایی(حدود ۱۶۰۰۰۰ نفر) ، ۱۷ درصد چینی(حدود ۲۴۰۰۰ نفر)، و بقیه از سایر نژادها (عمدتاً هندی) بودند.
از مهم‌ترین جاذبه‌های ایالت پرلیس، مزرعهٔ مار، گوآ کلام و پارک دولتی کوچک اما زیبای تامان نگارا پرلیس هستند.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
کنگر (شهر)
کنگر شهری در مالزی است که نزدیک به پنجاه هزار نفر جمعیت دارد.
این شهر پایتخت ایالت پرلیس است.
کنگر در بخش شبه جزیره‌ای مالزی واقع شده‌است و بر کرانهٔ رودخانهٔ پرلیس قرار دارد. این شهر در ۴۵ کیلومتری شمال آلور استار است.
محلهٔ مرکز شهر کنگر ترکیبی از مغازه‌ها و خانه‌های جدید و قدیمی و ساختمان‌های مجلل دورهٔ استعمار و برج ساعت معروف است. مسجد علوی که در ۱۹۱۰ ساخته شد و سابقاً مسجد ایالتی بود، از دیگر نشانه‌های معروف کنگر است.
معروف است که نام کنگر از نوعی گونهٔ شاهین به نام کنگ کوک آمده‌است.
بعضی اطلاعات این مقاله از اینجا استخراج شده‌اند: Malaysia, Singapore & Brunei, By Simon Richmond, Marie Cambon, Damian Harper and Richard Watkins
حزب کمونیست مالایا
حزب کمونیست مالایا حزبی سیاسی و نظامی بود که در دههٔ ۳۰ و در کشور سنگاپور با اکثریت اعضای چینی تأسیس شد. این حزب در جنگ جهانی دوم در مقاومت مسلحانه در مقابل ژاپن نقش مهمی داشت.
ارتش آزادی‌بخش خلق‌های مالایا، بال نظامی این حزب بود که از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ در مناطق روستایی شبه جزیرهٔ مالایا درگیر جنگی چریکی بود و مورد حمایت بعضی سازمان‌های زیرزمینی در مالایا و سنگاپور بود. پس از شکست در جنگ و پراکنده شدن نیروها در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ حدود ۵۰۰ چریک و رهبری حزب به رهبری چین پنگ و فونگ چونگ پیک در جنگل‌های مرز مالزی و تایلند مجدداً گرد آمدند و حزب را دوباره ساختند.
این حزب در ۲ دسامبر ۱۹۸۹ در شهر هادیا، تایلند نشستی با دولت‌های مالزی و تایلند داشت و با امضای معاهدهٔ صلح خلع سلاح و انحلال خود را اعلام کرد.
نگاهی به مطلب "مالایا: انقلاب و دست کشیدن از آن"
رخداد ۱۳ مه
رخداد ۱۳ مه نامی است که به شورش‌های قومی چینی‌ها و مالایی‌ها در کشور مالزی داده‌اند که در ۱۳ مه ۱۹۶۹ در کوالا لامپور اتفاق افتاد و بر اثر آن حداقل ۱۸۴ نفر جان خود را از دست دادند.
چینی‌های خارجی
چینی‌های خارجی اصطلاحی است که به مردمی از نژاد چینی اطلاق می‌شود که در خارج از کشور چین زندگی می‌کنند. منظور از "کشور چین" در این مورد می‌تواند تنها جمهوری خلق چین باشد یا تمام سرزمین‌هایی که جمهوری خلق چین و جمهوری چین (که دو کشور رقیب هستند) بر آن‌ها حکومت می‌کنند. در ضمن گاهی و البته به ندرت، مردم هنگ کنگ و ماکائو نیز جز "چینی‌های خارجی" محسوب می‌شوند. مالزیایی‌های چینی (یا چینی‌های مالزیایی) به گروهی از «چینی‌های خارجی» اطلاق می‌شود که مقیم مالزی هستند. اکثر پیشگامان این گروه بین قرن‌های هفده و نوزده به مالزی مهاجرت کرده‌اند. در خود مالزی استفاده از عبارت «چینی‌های مالزیایی» برای اشاره به آن‌ها مرسوم‌تر است.
در سال ۲۰۰۴ جمعیت چینی‌های مالزی چیزی در حدود ۷ میلیون نفر بود.
اوبرهاوزن
اوبرهاوزن یکی از شهرهای ایالت نوردراین-وستفالن در غرب آلمان است.
شهر اُبرهاوزن با جمعیت ۲۲۰٬۰۳۳ نفر (آمار ۲۰۰۳م) در منطقه روهر قرار گرفته‌است. اوبرهاوزن، شهر شدن خود را مدیون رشد اقتصادی سدهٔ ۱۹ میلادی در آلمان است.
اوبرهاوزن شهری بسیار صنعتی است و همچنین دارای یک نگارخانه هنری می‌باشد. جشنوارهٔ جوایز بین‌المللی برای فیلم کوتاه نیز در این شهر برگزار می‌شود.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
آخن
اکس-لا-شاپل یا آخن () شهری در ایالت نوردراین-وستفالن، در شمال‌غرب آلمان، نزدیکی مرزهای هلند و بلژیک جای گرفته‌است. جمعیت اکس-لا-شاپل در سال ۱۸۹۰ از مرز ۱۰۰٬۰۰۰ نفر گذشت و به جمع کلان‌شهرهای آلمان پیوست. تاریخ اکس-لا-شاپل به دوره رومیان می‌رسد. شارلمانی آن را به پایتختی برگزید و از ۹۳۶ تا ۱۵۳۱م پادشاهان بزرگ آلمان در آن تاجگذاری کردند. آخن در منطقه مرزی هلند و بلژیک واقع شده و با شهرهایی مانند کلن، دوسلدورف، دویسبورگ، بن، مونشن‌گلادباخ، کرفلد و لورکوزن در آلمان، لیژ در بلژیک و ماستریخت، هیرلن و رورموند در هلند هم‌جوار است.
کلیسای جامع اکس-لا-شاپل به عنوان نماد شهر آخن در سال ۱۹۷۸ به عنوان اولین بنای تاریخی آلمان در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
دانشگاه فنی اکس-لا-شاپل که یکی از بزرگترین دانشگاه‌های فنی اروپاست در این شهر واقع شده‌است.
شهر آخن در نقطه امتداد مرزهای آلمان، هلند و بلژیک واقع شده‌است. این شهر ۲۳٬۸ کیلومتر مرز مشترک با بلژیک و ۲۱٬۸ کیلومتر مرز مشترک با هلند دارد. این شهر در حوضه آبریز رود ماس قرار دارد.
این شهر بخاطر مرزی بودن و نزدیکی به حوزه‌های زبانی گوناگون، در هر یک از زبان‌های منطقه نامی دیگر یا تلفظی دیگر پیدا کرده‌است. جدول زیر شامل نام‌ها و تلفظ‌های مختلف این شهر است. در منابع فارسی مثل عمده شهرهای آلمان نام این شهر از زبان فرانسوی گرفته شده‌است.
لهجه محلی آخن که با نام Aachener Platt – Öcher () شناخته می‌شود، جزء زبان ریپواری است.
شهرهای هرزوگنراس، وورسلن، اشوایلر، اشتولبرگ و روتگن در ناحیه آخن، رئران، کلمی و پلومبیر در استان لیژ بلژیک، و شهرهای والس، گولپن-ویتم، سیمپلولد و هیرلن در استان لیمبورخ در هلند از منطقه‌های هم‌مرز آخن هستند.
آخن با شهرهای زیر خواهر است:
ارنست ادوارد کومر
ارنست ادوارد کومر (۲۹ ژانویه ۱۸۱۰ – ۱۴ مه ۱۸۹۳) ریاضیدانی آلمانی بود. او در شاخه‌های مختلف ریاضی مانند ریاضی کاربردی، نظریه اعداد و جبر مجرد کار کرده‌است. از جمله کارهای کومر، می‌توان به اثبات قضیه آخر فرما برای رده قابل‌توجهی از توان‌های اول اشاره کرد.
ریاضیات کاربردی
ریاضیات کاربردی شاخه‌ای از ریاضیات است که از یک سو به کاربرد ریاضیات در رشته‌های دیگر (مدل) می‌پردازد، و از سوی دیگر سعی دارد مبانی نظری ریاضیات محض را به مبانی عملی نزدیک‌تر کند و به عنوان پلی بین ریاضیات محض و علوم کاربردی عمل کند. از زمینه‌های مختلف آن، می‌توان به آنالیز عددی، نظریهٔ معادلات دیفرانسیل، بهینه‌سازی، نظریه اطلاعات، نظریه بازی‌ها و فیزیک ریاضی اشاره کرد.
معمولاً به واسطهٔ مدل‌های ریاضی ست که ریاضیّات را به زمینه‌های دیگر اعمال می‌کنند. به عنوان زیر شاخه‌های مهم ریاضیّات کاربردی، می‌شود از تحقیق در عملیات، دینامیک سیّالات، نسبیّت عددی (numerical relativity)، و معادلات ماکسول نام برد. همچنین بخش‌های مهمی از مباحث مربوط به علوم کامپیوتر و آمار و احتمال نیز در این شاخه مورد بحث قرار می‌گیرند. بخش عظیمی از ریاضیات گسسته نیز در ارتباط تنگاتنگ با بخش‌هایی از ریاضیات کاربردی است.
در بعد آموزش دانشگاهی در ایران روش آموزش ریاضیات کاربردی در ایران در دانشگاه‌ها تفاوت‌های زیادی دارد و معمولاً بر مبنای قدرت هیئت علمی و زمینه تخصصی به یکی از گرایش‌های مرتبط با ریاضیات محض، علوم کامپیوتر، مهندسی صنایع، مدیریت و اقتصاد و آمار نزدیک می‌شود. عموماً سر فصل دروس ریاضی کاربردی در بیشتر دانشگاه‌ها هستهٔ اصلی دروس این شاخه‌ها را شامل می‌شود و بر اساس علاقه و نیاز دانشجویان و امکانات علمی دانشگاه دانشجویان می‌توانند در یکی از شاخه‌های مرتبط آموزش ببینند.
ریاضی کاربردی واسطه ریاضیات محض و مدل‌سازی ریاضی با رشته‌های مهندسی (به‌طور خاص در زمینه محاسبات مهندسی، هوش مصنوعی، خمش تیرها، طراحی قطعات مهندسی و ابزار دقیق با تحلیل تنش و کرنش، بررسی ویژگی‌های نانومواد و نانوکامپوزیت‌ها و مواد به صورت تابعی درجه‌بندی شده، برنامه‌ریزی حمل و نقل، تحلیل فرایندهای شکست و خوردگی در مواد)، رشته‌های مدیریت (برنامه‌ریزی ریاضی، طرح‌ریزی بهینه)، اقتصاد (اقتصاد ریاضی، تحلیل داده‌های مالی، پیش‌بینی بازار)، جغرافیا (تحلیل داده‌های کلان اقلیمی در پیش‌بینی و برنامه‌ریزی هوشمند در کشاورزی) و پزشکی (تعیین زمان جذب یک دارو، تعیین مدل ریاضی رگ‌ها برای ساخت میکرو-ماشین‌ها و کاربرد در دارورسانی هدفمند در بدن، تحلیل روند رشد سلولهای سرطانی و مدل‌سازی ریاضی مربوطه و …) است. پیش‌بینی می‌شود که داده‌های بزرگ نقش مهمی در شکل‌دهی طراحی مواد، محصولات، سیستم‌ها، ابداعاتی در صنایع سنگین، مهندسی محیط زیست و ژنوم‌ها ایفا کند.
زبان‌های فریسی
زبان‌های فریسی زبان فریسی‌ها است که در شمال غربی هلند و در شمال مرکزی آلمان زندگی می‌کنند.
خانوادهٔ زبان‌های فریسی از زبان‌های هندواروپایی و عضوی از شاخه غربی خانوادهٔ زبان‌های ژرمنی است. نسبت به زبان‌های دیگر ژرمنی به زبان انگلیسی -که خود هم ژرمنی است- نزدیک تر است.
این زبان در استان فریسلاند هلند و در در مناطقی از استان اشلسویگ-هولشتاین آلمان و شهرستان ساترلند آلمان تکلم می‌شود. در ضمن در هلند به عنوان یکی از دو زبان رسمی به‌شمار می‌آید. حدود نیم میلیون نفر گویشوران بومی این زبان هستند.
زبان فریسی ساترلند - زبان فریسکی (فریسی غربی) - زبان فریسی شمالی
اشکنازی
اَشکِنازی گروهی از یهودیان هستند که اصلیتی از اروپای شرقی و مرکزی دارند. محققان می‌گویند اکنون بیش از ۱۱ میلیون نفر از دودمان اشکنازی در ۶۷ کشور زندگی می‌کنند و ۸۰ تا ۹۰ درصد جمعیت یهودیان امروزی را تشکیل می‌دهند.
به جز اشکنازی، گروه‌های دیگر یهودی وجود دارند که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به سفاردی (یهودیان اندلس) و مزراحی (یهودیان خاورمیانه و آسیای مرکزی ) اشاره کرد. در اسراییل امروزی معمولاً به همهٔ غیر اشکنازی‌ها، سفاردی گفته می‌شود. معدودی از غیر اشکنازی‌ها یا اشکنازی ستیزهای اسرائیل مدعی هستند که اشکنازی‌ها علیه‌شان تبعیض نژادی صورت می‌دهند.
گمان می‌رود اشکنازی‌ها در قرون اول یا دوم از خاورمیانه به ایتالیا نقل مکان کرده باشند و سپس به اروپای شرقی مهاجرت کرده و همان‌جا، به گفته دانشمندان، جمعیت آن‌ها در قرن سیزدهم میلادی به شدت رشد کرد. در اروپای مرکزی و شرقی، بسیاری از آن‌ها به زبان یدیشی سخن می‌گویند.
امّا برخی از پژوهشگران مانند آرتور کستلر اعتقاد دارند که اشکنازیان نوادگان یهودی‌های خزر هستند که پس از سقوط امپراتوری خزر در قرن سیزدهم میلادی، به اروپا نقل مکان کردند. بر این اساس آن‌ها معتقدند که اشکنازی‌ها با بنی‌اسرائیل رابطه‌ای ندارند. این باور از نظر بسیاری از پژوهشگران در زمره باورهای یهودستیزانه می‌باشد. در این زمینه برنارد لوئیس می‌گوید: اخیراً طبق برخی تحقیقات ژنتیکی مشخص شد که اشکنازی‌ها با مردم شمال غربی خاورمیانه و اطراف کوه‌های قفقاز ارتباط نزدیک ژنتیکی دارند.
چون در سده‌های آغازین اسلام، مسلمانان باور داشتند که «یاجوج و ماجوج»، نیاکانِ خزرها هستند، امروزه گروهی اشکنازی‌ها را نوادگان «یاجوج و ماجوج» می‌نامند که ذوالقرنین آن‌ها را در پشت کوه‌های قفقاز محصور نمود. آن‌ها مهاجرت گستردهٔ اشکنازی‌ها از اروپا را برآورده‌شدنِ ابلاغِ حزقیال در تصرفِ اسراییل توسط «یاجوج و ماجوج»، و همچنین انجام آیات ۹۶ و ۹۷ سورهٔ انبیاء قرآن می‌دانند.
اصطلاح اشکنازی برگرفته از اشکناز است که در عبری قرون وسطی تا به امروز به معنی آلمان است. همچنین در تورات (سفر پیدایش)، «اشکناز» فرزند گومر، نوه یافث و برادرزادهٔ ماجوج است؛ و سپس در کتاب ارمیا، «اشکناز» به مناطق نزدیک آرارات و قفقاز گفته شده‌است.
حزب سومکا
سومکا که کوتاه شدهٔ حزب سوسیالیست ملی کارگران ایران است حزبی با ایدئولوژی نازیسم بود که در طول جنگ جهانی دوم در ایران پایه‌گذاری شد. رهبر این حزب داوود منشی‌زاده بود؛ او و چند تن از سران این حزب تا پیش از شکست آلمان نازی عضو حزب ناسیونال‌سوسیالیست کارگران آلمان بودند. اما پس از شکست آلمان نازی به ایران بازگشتند.
داوود منشی‌زاده استاد ادبیات دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ بود. وی همچنین به دلیل همکاری با نیروهای اس اس در نبرد برلین زخمی شد. داوود منشی‌زاده عامل مؤثری در ارتباط بین آلمان نازی و ایران بود. حزب سومکا علاوه بر عضوگیری از دانشگاههای ایران دوام زیادی نداشت.
گروه به‌طور عمده از ملی‌گرایان تشکیل شده بود. اما بسیاری از رفتارهای اعضای حزب از حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان برگرفته شده بود، مانند سلام به سبک حزب نازی. نشان سواستیکا و رنگ‌های سیاه و سفید به عنوان رنگ‌ها و نشان حزب برگزیده شده بودند، با این حال اعضای حزب به شاه نیز احترام می‌گذاشتند. با این تفاوت که به‌جای سواستیکا نازیسم، نماد فر کیانی ایران باستان در وسط آن نقش بسته‌است. حزب آریا شاخه‌ای از حزب سومکا بود. ایدئولوژی سومکا برپایه همان شعارهای نازی‌ها بود. حزب در ایران و در مرحله اول بر ضد متفقین اشغالگر فعالیت می‌کرد ولی هدف اصلی حزب برضد ایدئولوژی کمونیسم و بها دادن به ارزش‌های پارسی باستان بود. سرانجام این حزب در برابر رژیم پهلوی ایستاد و رهبرش به بیرون از کشور رفت. پس از آن چندی یک دگرگونی بنیادی در حزب صورت گرفت و اعضای باقی‌مانده به همراهی با نیروهای بهرام آریانا پرداختند و بر ضد جمهوری اسلامی فعالیت کردند. نفرت از اعراب و کمونیست‌ها و جذب روشنفکران از ویژگی‌های حزب سومکا بود. هارون یشایایی، تهیه‌کننده باسابقه سینمای ایران، در مصاحبه‌ای در گفتگو با «تاریخ ایرانی» از گرایشها و اقدامهای ضدّ یهودی این حزب یاد کرده‌است.
به گفتهٔ داریوش همایون که زمانی در حرب سومکا عضویت داشت:
حزبی بود که از یک جهان‌بینی بسیار شدید ناسیونالیستی و نژادی، طرفداری می‌کرد. البته نژادی نه باز به این معنی که نژاد سیاه یا قهوه‌ای را نژاد مادون بداند ولی روی آریایی بودن نژاد ایران خیلی تکیه می‌کرد به عنوان یکی از مایه‌های غرور ملی چون معتقد بود که ایرانیان فاقد غرور ملی هستند و به این دلیل تحت تأثیر خارجی‌ها قرار می‌گیرند، به این دلیل ایدئولوژی کمونیستی در آنها رخنه پیدا کرده و به همین دلیل از تسلط شوروی یا انگلستان بر کشور خودشان چندان نگران و ناراحت نیستند…
سید عبدالرحیم اصفهانی
سید رحیم اصفهانی در سال ۱۲۳۲ خورشیدی در اصفهان به دنیا آمد و در کتابهای گوناگون پیرامون آواز و موسیقی در عصر قاجار نام این استاد درویش مسلک به عنوان یکی از استادان نامدار و تأثیرگذار نام برده شده‌است
سید رحیم به قول معاصران خود، اشعاری بسیار از حفظ داشت و در مناسب خوانی دارای ذوق و سلیقه بی‌همتا بود و تا شعر را در پیش استادان تصحیح نمی‌کرد هیچ‌کجا نمی‌خواند و اعتقاد داشت که خواننده باید مناسب هر وضع و هر مقام بهترین اشعار را از برداشته و خود اهل شعر و شاعری بوده یا با شاعری نکته سنج، پیوسته ارتباط داشته باشد.
از ویژگیهای هنری «سید رحیم»، می‌توان به استفاده بردن از هنر آواز در کاربردهای گوناگون از جمله «آواز همراه با موسیقی»، مداحی، قرائت قرآن، آواز زورخانه‌ای و غیره اشاره کرد. سید رحیم در کنار نایب اسدالله نی‌زن چیره‌دست، قطعاتی بسیار در محافل آنزمان اجرا کرد که یادگارهای متعددی از آن دوره بر جای مانده‌است.
از شاگردان برجسته آواز این استاد می‌توان به تاج اصفهانی، اسماعیل ادیب خوانساری، حبیب شاطر حاجی، حسین طاهرزاده، سید محمد طاهرزاده و از نوازندگان می‌توان به اکبرخان حسین آقا پسر شعبان خان (پدر جلیل شهناز)" اشاره کرد.
آیین بزرگداشت وی پس از هفتاد سال انزوا و غربت توسط عده ای از دوستدارانش مورخ دی ماه ۱۳۸۴ برگزار شد
آهن آلفا
آهن آلفا یکی از آلوتروپ‌های آهن است. این آلوتروپ از دمای ۲۷۳- درجه سانتیگراد تا ۹۱۰ درجه سانتیگراد پایدار است. این آلوتروپ دارای ساختمان بلوری مکعبی مرکزپر (bcc) است.
ثابت شبکهٔ آهن آلفای فرومغناطیس، ۲/۸۶ آنگستروم است.
آهن بتا
در دمای ۷۶۸ درجه سانتیگراد، آهن آلفای فرومغناطیس به آهن آلفای پارامغناطیس تبدیل می‌شود. این تحول، تحول آلوتروپیک نیست.
گاهی این آهن آلفای پارامغناطیس، آهن بتا خوانده می‌شود.
ثابت شبکهٔ این نوع آهن، ۲/۹ آنگستروم است.
محمود پاینده لنگرودی
محمود پاینده لنگرودی (۱۲ آذر ۱۳۱۰ – ۲۷ آبان ۱۳۷۷) شاعر و مؤلف ایرانی بود. او برای نگارش کتاب "فرهنگ گیل و دیلم فارسی به گیلکی"برگزیدهٔ ششمین دورهٔ کتاب سال ایران شد. وی از دست رییس جمهور وقت  آیت الله علی خامنه ای جایزه خود را دریافت کرد.
او در سال ۱۳۱۰ در لنگرود متولد شد و به گیلکی و فارسی اشعار جالبی سروده‌است. وی کتاب مثل‌ها و اصطلاحات گیل و دیلم و فرهنگ فارسی به گیلکی گیل و دیلم را تألیف نموده و  خونینه‌های تاریخ دارالمرز را گردآوری و تنظیم نموده‌است. شعرهای معروف وی "لیله‌کۊ (منظۊمه)" و "يه شؤ بۊشؤم رۊخؤنه (منظۊمه)" است. همکنون کوچه ای در لنگرود محله آقاسید عبدالله که منزل پاینده آنجا بود به نام وی نامگذاری شده است. هنرمندان لنگرود میدان اصلی  لیلاکوه را میدان پاینده می نامند، اما شورای اسلامی لیلاکوه این نام را به رسمیت نمی شناسد، هنرمندان برای ادای دین به پاینده به دلیل منظومه شعر لیله کوه و خدمات ارزنده اش در فرهنگ لنگرود و گیلان سعی بر همه گیر شدن این اسم در میان مردم دارند، رانندگان تاکسی مسیر لیلاکوه مسافران را به نام میدان پاینده پیاده و سوار می کنند، همکنون گروه کوهنوردی پاینده نیز در لنگرود فعال است.  این شاعر محقق لنگرودی آثار فراوانی در زمینه‌های گوناگون ادبی و هنری دارد که بدین قرار است: در کتابخانه عمومی لنگرود، شهر شاعر متاسفانه بیشتر آثار پاینده حتی بصورت تک نسخه ای موجود نیست که باعث سردرگمی پژوهشگران عرصه ادب و هنر شده است. وی شعر بلند (یه شو بوشئوم روخئونه) را در سال ۱۳۳۸ ه‍.ش سروده، که در سال ۱۳۵۸ ه‍.ش به چاپ رسیده او در این منظومه بگویش گیلکی، از صداقت مردمان لنگرود و بی‌ریایی و مهربانی آنان سروده‌است. در سال ۱۳۹۸ مهرداد بائوج لاهوتی نماینده لنگرود در مجلس شورای اسلامی در نطق خود شعر «یه شو بوشوم رخنه» پاینده بدون اشاره به اسم شاعر خواند که باعث رنجش خانواده پاینده و دوستداران ادب و هنر شد. در سال ۱۳۷۷ پیش از مرگ پاینده در برنامه یه دنیا خوندگی به کارگردانی حسین رستمی و همکاری  فرامرز محمدی پور و  محمد امین  پاینده میهمان برنامه بود و درباره دریایی لنگرودی سخن گفت و این برنامه از شبکه گیلان آنزمان پخش شد که متاسفانه نسخه ویدیو این برنامه تنها در آرشیو شبکه باران موجود است و تاکنون کپی از این برنامه دیده نشده است.
لیله کوه وسیله کوه، روز آید من از دنیا بروم. بپوسم و پوک شوم، خاک شوم بچه‌ها بازرسند، مرد شوند، همچون من گرم شوند، سرد شوند زندگی دوست شوند دست هم را گیرند مرده و زندهٔ شهر خود را چون بیارند به یاد گرد هم حلقه زنند می‌کنند از ما یاد مردمان شادی کنید زندگی را از ننگ همه آزاد کنید لیله کوه، لیله کوه تو در آن روز از من گیله مردان را گو من به همراه همین مردم خویش ماندم و گشت زدم، زنده شدم سوختم شاعر محمود شدم شاعر مردم و پاینده شدم
مهدی اخوان لنگرودی
مهدی اخوان لنگرودی (زادهٔ در لنگرود – درگذشتهٔ در وین) شاعر و نویسنده ایرانی بود.
مهدی اخوان لنگرودی سال ۱۳۲۴ در شهر لنگرود به دنیا آمد. پدرش صاحب کارخانه چای بود. وی دوران کودکی، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در لنگرود گذرانید. او پس از پایان دوره دبیرستان در لنگرود، برای ادامه تحصیل در رشته جامعه‌شناسی به دانشگاه ملی ایران تهران رفت. زندگی در تهران موجب شد تا دیدگاه اخوان لنگرودی دگرگون شود و با تلاش بیشتر کارهای ادبی‌اش را به صورت حرفه‌ای دنبال کند. ورود به رشته جامعه‌شناسی دانشگاه ملی ایران، توانایی وی در سرایش ترانه و آشنایی وی با کورش یغمایی، شکل‌گیری یکی از ماندگارترین ترانه‌های آلترناتیو راک ایران، گل یخ در مقام ترانه‌سرا رقم خورد. در سال ۱۳۵۱ از دانشگاه ملی ایران فارغ‌التحصیل و برای گرفتن مدرک دکترا راهی وین شد.
دیدار و گفت‌وگو با کارلوس فوئنتس از خاطرات شیرین و به یاد ماندنی او بود. او می‌گوید بود: «وقتی به رسم یادگار یکی از کتاب‌هایم را به کارلوس فوئنتس می‌دادم همان‌جا یادداشتی به خط فارسی درون جلد کتاب برایش نوشتم. وقتی سرگرم نوشتن بودم فوئنتس با شوق به دست‌هایم نگاه می‌کرد و با شوق فراوانی همسرش را صدا کرد و گفت بیا ببین ایرانی‌ها از راست به چپ می‌نویسند».
مهدی اخوان لنگرودی ۵ خرداد ۱۳۹۹ بر اثر بیماری مغزی در وین اتریش درگذشت. وی در جمعه ۲۳ خرداد ۱۳۹۹ در آرامستان مرکزی شهر وین به خاک سپرده شد.
مهدی اخوان لنگرودی نخستین دفتر شعر خود را با نام "سپیدار" در سال ۱۳۴۵ با مقدمهٔ محمود پاینده لنگرودی چاپ کرد. از دیگر آثار وی می‌توان به "چوب و عاج" (۱۳۶۹)، "آبنوس بر آتش" (۱۳۷۰)، "خانه" (۱۳۷۵)، "سالیا" (۱۳۷۸)، "گل یخ" (برگزیده اشعار ۱۳۷۸) اشاره کرد.
از داستان‌ها و رمان‌های اخوان لنگرودی می‌توان "آنوبیس" (۱۳۷۴)، "درمان" (۱۳۷۵)، "پنجشنبه سبز" (۱۳۷۵)، "ارباب پسر" (۱۳۷۷)، "در خم آهن" (۱۳۷۹)، "الا تی تی" (۱۳۷۸) و "توسکا" (۱۳۹۲) را نام برد.
حسن ابراهیم‌زاده معبود
دکتر حسن ابراهیم‌زاده معبود از استادان باسابقه دانشگاه تهران در رشته زیست‌ گیاهی می‌باشد. رشته تخصصی وی فیزیولوژی گیاهی است. وی همچنین ریاست انجمن زیست‌شناسی ایران را نیز بر عهده دارد. او عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران است و ریاست شاخه زیست‌شناسی گروه علوم پایه فرهنگستان علوم را به عهده دارد. او در سال (۱۳۱۴) خورشیدی در لنگرود متولد شد. پس از طی تحصیلات متوسطه (از دانشسرای مقدماتی تهران) به تدریس در مدارس گیلان پرداخت. در سال (۱۳۳۶) در رشته زیست‌شناسی در دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت. پس از اخذ مدرک کارشناسی (۱۳۳۹ ه. ش) و کارشناسی ارشد (در سال ۱۳۴۴) از دانشگاه تهران در سال (۱۳۴۳) برای تکمیل معلوماتش به فرانسه رفت و در سال‌های ۱۳۴۵ و ۱۳۴۸ مدرک کارشناسی ارشد و دکترای دولتی رشته زیست‌شناسی گیاهی را از دانشگاه پاریس اخذ کرد. او پس از مراجعت به ایران به امر تدریس پرداخت. دکتر ابراهیم‌زاده معبود در کنار تدریس و تحقیق، به عنوان رئیس دانشکده علوم دانشگاه تهران (برای دو بار) و معاون آموزشی، قائم مقام دانشگاه تهران انتخاب شد. او در سال ۱۳۸۰ درنخستین همایش چهره‌های ماندگار و در سال ۱۳۹۰ به عنوان استاد برجسته جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان معرفی گردید. فیلم مستندی از زندگی و آثار علمی وی با عنوان «مثل برگ» به تهیه‌کنندگی هادی حسنعلی و کارگردانی مهران فیروزبخت ساخته شده‌است.همچنین مراسم تکریمی توسط بنیاد نخبگان استان گیلان در سال 1395 با حضور جمعی از چهره های علمی و فرهنگی کشور، شاگردان ایشان و استعدادهای برتر برگزار کرد.
حقوق بین‌الملل
حقوق بین‌الملل مجموعه قواعدی است که به‌طور کلی در رابطه بین دولت‌ها و بین ملت‌ها مورد پذیرش قرار می‌گیرند. این یک چارچوب برای انجام روابط بین‌المللی با ثبات و سازمان یافته‌است. حقوق بین‌الملل از نظام‌های قانونی دولتی متفاوت است، زیرا در درجه اول برای کشورها و نه برای شهروندان خصوصی قابل اجرا است. قوانین ملی ممکن است در زمانی که معاهدات صلاحیت ملی را به دادگاه‌های بین‌المللی مانند دادگاه اروپایی حقوق بشر یا دادگاه بین‌المللی واگذار نماید، قانون تبدیل به قانون بین‌المللی می‌شود. پیمان‌هایی مانند کنوانسیون ژنو ممکن است به قوانین ملی احترام بگذارند تا به بخش‌های مربوط برسند.بسیاری از قوانین بین‌المللی حکومت مبتنی بر رضایت است. این بدان معنی است که یک عضو دولتی موظف به رعایت این نوع قوانین بین‌المللی نیست، مگر اینکه به صراحت با یک دوره خاص موافقت کند. این مسئله حاکمیت دولتی است. با این وجود، جنبه‌های دیگر حقوق بین‌الملل بر اساس رضایت نیستند، اما همچنان در مورد بازیگران دولتی و غیردولتی مانند قوانین بین‌المللی عرفی و هنجارهای قانونی (قواعد آمره) واجب است.
حقوق بین‌الملل موضوعات متنوعی را موضوع کار خود قرار داده‌است که از مهم‌ترین آنها می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:
حقوق بین‌الملل عمومی به مجموعه قواعد و مقرراتی که بر روابط حقوقی کشورها و سازمان‌های بین‌المللی حاکم است، گفته می‌شود. حقوق بین‌الملل دارای دو دسته منابع اصلی و فرعی می‌باشد. طبق ماده ۳۸ اساسنامه دیوان دائمی دادگستری بین‌المللی، دیوان دارای منابع ذیل می‌باشد که در مقام حل و فصل اختلافات، طبق این منابع: حکم خواهد داد، که منابع اصلی نام دارند.
حقوق بین‌الملل خصوصی شاخه ای از علم حقوق است که به مطالعه قواعد حقوقی حاکم بر روابط اشخاص حقوق خصوصی در پهنه بین‌المللی می‌پردازد. مقررات حقوق بین‌الملل خصوصی مشخص می‌کند که در صورت اختلاف قوانین در نظام‌های حقوقی مختلف در یک رابطهٔ بین‌المللی کدام قانون بایستی به اجرا گذاشته شود. همچنین مسائل مربوط به چگونگی دریافت تابعیت و حق اقامت بیگانگان در این شاخه از حقوق مورد بررسی قرار می‌گیرد.
آبجو شمس
آبجوِ شَمس یکی از مارک‌های پرطرفدار آبجوی ایرانی در دوره پیش از انقلاب ۱۳۵۷ بود. آبجوی شمس از تولیدات کارخانه‌های ارمنیان ایران بود. بهای این آبجو در مدتی طولانی به‌طور نسبی شانزده تا هجده ریال ایران بود که باعث وفور آن در بازار شد. کارخانهٔ آبجوسازی شمس یکی از قدیمی‌ترین کارخانه‌های شرق تهران واقع در خیابان مجیدیه بوده‌است و ساختمان آن مربوط به دهه ۱۳۱۰ می‌شود. این کارخانه و بسیاری از مغازه‌های مشروب فروشی در بحبوحه انقلاب به آتش کشیده شدند.
در سال ۱۳۷۵ در محل پیشین آن، مرکز تهران‌شناسی بر پاشد و موزه‌ای به نام موزه هنر زمان در سردابه‌های کارخانه تشکیل شد. این سردابه‌ها در ژرفای بیش از ۱۲ متری زیر زمین قرار دارد.
در سال ۱۳۸۰ در محل جدید آن در منطقه شهریار، باغستان، خادم آباد کارخانه جدیدی تأسیس گردید و این برند محبوب ایرانی آبجو بدون الکل را در میان علاقمندان توزیع نمود.
در تاریخ ۱۰ بهمن ۱۳۵۷ ساعت یک و نیم بعد از ظهر در خیابان مجیدیه - سه راه آبجوسازی - گروه کثیری از اسلامگرایان افراطی در حالی که شعارهای مذهبی می‌دادند به کارخانه آبجوسازی شمس حمله کردند و این کارخانه را طعمه حریق ساختند. در این آتش‌سوزی انبار کارخانه، شرکت تعاونی، سه کامیون حمل و نقل، دو اتومبیل سواری و دفتر کارخانه سوخت. آتش‌سوزی تا ساعت شش بعد از ظهر ادامه داشت.
فریسلاند
فریسلند یکی از ۱۲ استان هلند است. این استان در شمال غربی این کشور قرار دارد. نام این استان به زبان فریسی "Fryslân" تلفظ می‌شود.
لیوواردن مرکز این استان است. ساکنان فریسلاند فریسی و هلندی هستند. در فریسلند در کنار هلندی زبان فریسی نیز به عنوان زبان رسمی شناخته شده‌است. سرزمین فریسلند در سده‌های میانه بسیار بزرگ‌تر بوده واقع در شمال هلند و شمال آلمان کنونی.
تور یازده‌شهر (به فریسی: Âlvestêdetocht) توری از مسابقه سنتی اسکیت روی یخ رودخانه‌ها و نهرها است که از قدیم در فریسلاند انجام می‌شده‌است. این مسابقهٔ استقامتی، در سال‌هایی برگزار می‌شود که ضخامت یخ نهرهای فریسلاند به اندازه کافی باشد. تور یازده‌شهر که آغاز آن از سال ۱۹۰۹ بوده تا ۱۹۹۷ پانزده بار انجام شده است. طول این تور حدود ۲۰۰ کیلومتر است و از تمامی یازده شهر قدیمی فریسلاند می‌گذرد.
فریدون نعیمی اکبر
فریدون نعیمی اکبر وکیل دعاوی و نماینده بندر پهلوی در دوره بیستم مجلس شورای ملی بود.
او فرزند حسن خان عمیدالسلطان (از زعمای گیلان در عصر مشروطیت و عضو کمیته سری ستار) بود. برادر توأمان او به نامانوشیروان نعیمی اکبر از کارمندان عالی رتبه و از مدیران کل آموزش و پرورش در دورهٔ پهلوی بود.
نعیمی از دانش آموختگان رشته قضائی دانشکده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران بود.