hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ظ
ظ حرف بیستم در الفبای فارسی و حرف هفدهم در الفبای عربی است. نام این حرف «ظا» است. صدای آن در تلفظ فارسی همانند «ز» است ولی درعربی گونه‌ای «ز» غلیظ تلفظ می‌شود.
=نگارخانه=
ع
ع حرف بیست‌ویکم در الفبای فارسی، هجدهم در الفبای عربی، و شانزدهمین حرف در بسیاری از ایجدهای سامی (عربی، ע در عبری) است. نام این حرف در زبان فارسی «عِیْن» و در زبان عربی «عَیْن» است، ولی باز هم در میان فارسی‌زبانان ایران، به آن «عَیْن» می‌گویند. این حرف در آغازِ کلمات صدای «اَ» می‌دهد، مانند Ali؛ اما در میان و پایانِ کلمات صدای «ع» یا «همزه»، می‌دهد، مانند «بعد». صدای «ع» در تلفظ فارسی، همانند «ا»، بستگی به حرکت‌گذاری همراه آن دارد، ولی در عربی گونه‌ای «ا» حلقی (گلویی) تلفظ می‌شود. این حرف مخصوص کلمات عربی است و در کلماتی دیده می شود که فارسیان از زبان عربی گرفته اند.
در لاتین نویسی فارسی گاهی ' (آپاستروف) و گاهی Êê برای نشان دادن این حرف و ء (همزه) به کار می‌رود.
«(ع)» مخفف کلمهٔ دعاییِ «عَلَیهِالسّلام»، «عَلَیهَاالسّلام»، «عَلَیهِمَاالسّلام»، و «عَلَیهِمُالسّلام» به‌معنی تقریبیِ «سلام (درود) بر او (آن دو، ایشان) باد» است؛ و معمولاً بعد از بردنِ نام اهل بیت (امامان شیعه) یا خاندان ایشان گفته می‌شود.
غ
غ حرف بیست‌ودوم در الفبای فارسی و حرف نوزدهم در الفبای عربی است. نام این حرف «غَین» است و برای صدای سایشی نرمکامی واکدار که نمادش در الفبای آوانگاری بین‌المللی ⟨ʁ⟩ است به کار می‌رود همچنین برای صدای انفجاری نرمکامی واک‌دار ⟨ɡ⟩ یا انسدادی ملازی واکدار ⟨ɢ⟩ و ترانویسی حرف لاتین G/g نیز به‌طور گسترده در عربی استفاده می‌شود و می‌تواند در فارسی نیز استفاده شود همانند واژهٔ «پرتغال».
تلفظ آن در فارسی معیار "غ فارسی "است. صدای آن در عربی و بعضی لهجه‌های فارسی چیزی میان "ق" و "خ" است. بر خلاف تصور بسیاری این حرف از حرف‌های اصیل فارسی‌است به این معنا که تنها برای نوشتن کلمه‌های بیگانه یا وامواژه‌ها استفاده نمی‌شود.
در میان واژه‌های غیرعربی در فارسی بیشتر آن دسته که از زبان سغدی و دیگر زبان‌های ایرانی خاوری به وام گرفته شده این حرف را در خود دارد، مانند: جغد، راغ، فغ، چرغشت و غیره.
هم‌چنین در لاتین‌نویسی فارسی، Qq برای نشان دادن این حرف و ق (قاف) به کار می‌رود.
ف
ف حرف بیست‌وسوم در الفبای فارسی و حرف بیستم در الفبای عربی و هفدهمین حرف از حروف الفبای عبری (په פ) است. نام این حرف «فِ» است.
این حرف در الفبای زبان‌های آریایی باستان وجود نداشته. گروهی گمان می‌کنند پس از ورود اعراب به ایران از آنجا که در زبان عربی حرف «پ» وجود ندارد در بسیاری از واژگان حرف پ به ف تبدیل شده‌است؛ ولی دگرریختی پ به ف بیشتر برآمده از آن است که در دبیره پهلوی این دو همخوان دارای نشانهٔ نوشتاری یکسانی بوده‌اند. همجنین در دبیره پهلوی برای نوشتن د، ی، گ از یک نشانه بهره گرفته می‌شده. یا آنکه برای ز، ژ، و چ نیز یک نشانه به‌کار می‌رفته. در دبیره پهلوی رویهم ۱۴ نشانه به‌کار می‌رفته. از همین رو در زبان فارسی بسیاری از واژگان با هر دو همخوان بیان شده و نوشته می‌شوند. مانند گوسپند و گوسفند، فارسی و پارسی، پرهام و فرهام. دو دیگر آنکه در ساختن دبیره کنونی که هم در فارسی و هم در عربی به‌کار می‌رود برای جلوگیری از درهم‌آمیزی این همخوانها از روی نشانه‌های پهلوبشان نشانه نزدیک ولی نایکسان ساخته شده. نمونه را برای بازنشانی ف از پ که هر دو با نشانه‌ای همانند ف بدون نقطه در دبیره پهلوی نشان داده می‌شدند، در دبیره فارسی برای ف نقطه‌ای که می‌بینید در بالای آن نهاده شده و برای پ سه نقطه در زیر. دبیره کوفی هم بسیار نزدیک و از روی دبیره اوستایی ساخته شده‌است. در زبان پشتو که یکی دیگر از زبان‌های ایرانی است با وجودی که همانند فارسی هم‌اکنون حرف ف یکی از حروف الفبا است اما هیچ واژه اصیل پشتویی وجود ندارد که دارای حرف ف باشد و بسیاری از پشتوزبانان نیز معمولاً آن را به صورت پ در واژه‌ها تلفظ می‌کنند.
=نگارخانه=
ک
ک حرف بیست‌وپنجم در الفبای فارسی، (به شکل ک) حرف بیست‌ودوم در الفبای عربی و یازدهمین حرف از حروف الفبای عبری (کاف כ) است. نام این حرف «کاف» است.
این حرف در فارسی پسوند تصغیر نیز هست که به صورت «ـَ ک» به پایان واژه‌ها می‌چسبد.
گ
گ . نام این حرف «گاف» است. «ݢ‎» در الفبای جاوی، «ګ» در پشتو و «ڳ‎» در سندی همانند این حرف هستند. این حرف در الفبای عربی وجود ندارد و به جای آن از غ یا ق استفاده می‌شود همانند به جای اینستاگرام و به جای گندالف. البته در عربی مراکشی از «ڭ» و در عربی تونسی، الجزایری و در زبان‌های بربری از «ڨ» برای این منظور استفاده می‌شود.
م
م حرف بیست‌وهشتم در الفبای فارسی (میم)، حرف بیست‌وچهارم در الفبای عربی (میم) و سیزدهمین حرف از حروف الفبای عبری (مِم מ) .
ه
ه حرف سی‌ویکم در الفبای زبان فارسی، حرف بیست‌وششم در الفبای عربی و پنجمین حرف از حروف الفبای عبری (ה) است. نام این حرف «هـِ» یا اصطلاحاً «هـِ یِ دوچشم» است.
این حرف گاهی جزء اصلی کلمه است و صدای « ِ» /e/ می‌دهد:
و گاهی با توجه به دستور زبان به کلمه اضافه می‌شود:
در محاوره به جای «است» به‌کار می‌رود: برای معرفه کردن اسم‌ها در محاوره نیز به‌کار می‌رود:ه در آخر اسامی، آن‌ها را به مونث تبدیل می کند. مانند: راهب (مرد دینی) به راهبه (زن دینی)، مهدی به مهدیه، سعید به سعیده و...
ی
ی حرف سی‌ودوم یعنی حرف آخر در حروف الفبای فارسی، حرف بیست‌وهشتم و آخر در الفبای عربی و دهمین حرف از حروف الفبای عبری (یُد י) است.
د
د حرف دهم در الفبای فارسی (دال)، حرف هشتم در الفبای عربی (دال) و چهارمین حرف از حروف الفبای عبری (دالت ד) است.
عدد این حرف به حساب ابجد ۴ است.
ذ
ذ نویسه یازدهم در دبیرۀ فارسی و حرف نهم در دبیرۀ عربی است. نام این نویسه «ذال» است.
صدای آن در واگفت فارسی امروز همانند «ز» است؛ ولی در عربی گونه‌ای از «ز» واگفت می‌شود. در گویش نخستین فارسی دری واگفتش /ð/
مانند ذال عربی یا th در They انگلیسی بود. دگویشوامروزین فارسی دری ز نویسۀ ذال کمابیش کم‌رنگ‌تر شده و ذال کمابیش در همۀ واژگان فارسی (یعنی غیرعربی) با دال جایگزین شده‌است.
شیوۀ همه‌گیر برای جدا کردن دال و ذال در گویش نخستین فارسی این بوده‌است که زمانی پیش از آن نویسۀ ساکن بود آن را "دال" نوشته و می‌خواندند و هنگامی که پیش از آن نویسۀ صامت بوده‌است آن را "ذال" نوشته و می خواندند. برای نمونه کتاب کشف‌المحجوب سجستانی که هانری کربن آن را با نگهداری همه‌گیر ذال فارسی چاپ کرده با این سخن آغاز می‌شود: «چیزی در آفریذگار دور کنذ تا بذان نشان آفریذه بوذ بدرست و بذان آفریذه را جذائی افتذ از یک دیگر…» (در این نوشته «درست» یک واژۀ خودسر است و کسره "به" در «بِدرست» مایۀ دگرگونی دال به ذال نمی‌شود ولی دربارۀ «بِذان» کسرۀ "ب" دست‌آویز می‌شود با ذال واگفت شود).
تنها کاربردهای به‌جامانده ذال در زبان فارسی را در واژه‌هایی چون «گذشتن»، «پذیرفتن»، و «گذاردن» می‌توان دید. در زبان فارسی ذال در آغاز هیچ کلمه نیامده و در این بین «ذرخش» تنها واژه‌ای است که با ذال آغاز می‌شود.
ر
ر حرف دهم در الفبای عربی (راء)، حرف دوازدهم در الفبای فارسی و بیستمینِ حروف الفبای عبری (رش ר) است. در الفبای عربی، مؤنث و از حروف شمسی است؛ در حساب جمل به مثابهٔ عدد ۲۰۰، منسوب به آن «رائی» است. ر (نت موسیقی) نیز هست.
تلفظ حرف ر: /ر/یا ره
ز
ز حرف یازدهم در الفبای عربی (زای)، سیزدهم در الفبای فارسی (زِ) و هفتمینِ الفبای عبری (زین ז) است. در حساب جمل به مثابهٔ عدد ۷ و منسوب به آن «زائی» است.
ژ
ژ چهاردهمین حرف در الفبای فارسی است
ژ حرف چهاردهم در الفبای فارسی است. این حرف یکی از ۴ حروف الفبای فارسی است که در الفبای عربی وجود ندارد. از ژ علاوه در فارسی، در زبان‌های کردی، پشتو، اویغور، ترکی عثمانی، آذری و اردو نیز استفاده می‌شود. در بیشتر بخش‌های شامات و شمال آفریقا از «ج» برای بیان صدای ژ استفاده می‌شود.
در حساب ابجد، معادل حرف «ج» (=۳) محاسبه می‌گردد.
و
و حرف سی‌ام در الفبای فارسی، حرف بیست‌وششم در الفبای عربی و ششمین حرف از حروف الفبای عبری (ו) است. نام این حرف «واو» است. این حرف از حروف ربط نیز می‌باشد.
در خط و زبان فارسی حرف «و» نمایندهٔ چند واج به شمار می‌رود:همچنین واو به عنوان یک واژهٔ مستقل یا یک وند نیز به کار می‌رود:
پترسهاگن
پترسهاگن (به آلمانی: Petershagen) نام یک شهر و حوزه بخشداری در شهرستان میندن-لوبکه در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان است. پترسهاگن در کنار رود وسر و در حدود ۱۰ کیلومتری شمال شرقی میندن قرار دارد.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۳ اکتبر ۲۰۰۶.
آبجیز
آبجیز نام یک گروه موسیقی ایرانی از سوئد است. سبک موسیقی این گروه پاپ راک و رگی و تلفیقی است و متن تمامی آهنگ‌های ایشان در دو آلبوم اول آنها به فارسی است.
خوانندگان این گروه دو خواهر به نام‌های صفورا و ملودی صفوی هستند. شعر ترانه‌ها از ملودی (خواهر بزرگتر) است و آهنگ‌ها ساخته صفورا هستند.
آبجیز در ۳۰ مهر ۱۳۸۵ (۲۲ اکتبر ۲۰۰۶) یکی از شرکت‌کنندگان در جشنواره میان‌کهکشانی موسیقی ایرانی در زندام هلند بود.
دیگر اعضای گروه عبارتند از صوفی صفوی (برادر)، Robin Cochrane (با نام مستعار رامین) که درامز می‌زند و اسکاتلندی- سوئدی‌ست، Erland Hoffgard (اردلان) بیسیست گروه که نروژی-سوئدی است، Paulo Murga (پهلوان) شیلیایی‌تبار که در سازهای پرکاشن می‌زند و Johan Moberg (جوان) نوازنده گیتار که سوئدی است. این دو خواهر بعد از اعتراضات سراسری دی ماه ۹۶ قطعه شیاد را با همکاری شاهین نجفی منتشر کردند.در طی حوادث بعد از انتخابات دهم، گروه آبجیز آهنگی به نام "بیا" را اجرا کرد و سپس بعد از حوادث عاشورای ۱۳۸۸ یک نماهنگ از آهنگ «من با تو هستم» را نیز ساختند.
این دو خواهر بعد از تظاهرات ۱۳۹۶ قطعه شیاد از فریدون فروغی را با همکاری شاهین نجفی در روز ۱۶ دیماه ۱۳۹۶ منتشر کردند.
بودو
بودو اصطلاحی ژاپنی است که به هنرهای رزمی مدرن ژاپن اشاره دارد. معنای تحت‌اللفظی این کلمه «راه رزمی» است و می‌توان آن را «روش نبرد» در نظر گرفت.
بودو ترکیبی است از ریشه «بو» (武: ぶ) به معنی "جنگ" یا "رزمی" ؛ و "دو" (道: ど う ؛ "دائو" در چینی) ، به معنی "راه" یا "روش" (شامل مفهوم کهن درمه‌ای و بودایی هند از "مسیر" ، یا "مارگا" در سانسکریت ). بودو ایده تدوین گزاره‌ها، قرار دادن آنها در معرض نقد فلسفی و سپس دنبال کردن "راهی" برای تحقق آنها است. "دو به" معنی "شیوه زندگی" است. دو در بافت ژاپن یک اصطلاح تجربی است به این معنا که روش (شیوه زندگی) هنجاری برای تأیید اعتبار یک رشتهٔ ایجادشده از طریق یک هنر خاص است. در بودوی مدرن، هیچ دشمن خارجی ندارد و تنها یک دشمن داخلی وجود دارد: نفس من که باید با آن مبارزه کرد.
بوجوتسو هم مثل بودو ترکیبی از ریشه های "bu" (武) و "jutsu" (術: じ ゅ つ) ، به معنی تکنیک است. بنابراین ، بودو به عنوان "راه رزمی" ، یا "راه جنگ" "ترجمه می شود در حالی که bujutsu" به عنوان "علم جنگ" یا "هنر رزمی" ترجمه شده است. با این حال، در انگلیسی اصطلاح "هنرهای رزمی" به هر دوی این مفاهیم اشاره دارد. بودو و بوجوتسو تفاوت بسیار ظریفی دارند. در حالی که بوجوتسو فقط به قسمت فیزیکی نبرد (چگونه می توان دشمن را به بهترین نحو شکست داد) توجه می‌کند، بودو به ذهن و نحوه رشد خود هم توجه می‌کند.
اولین کاربرد کلمه بودو به کویو گونکان (قرن شانزدهم) برمی گردد که برای توصیف شیوه زندگی سامورایی‌ها به جای تمرین تکنیک های رزمی مورد استفاده قرار گرفت. این کلمه بعداً مجدداً نظریه‌پردازی شد و با تعریفی که امروزه می شناسیم بازتعریف شد. این کار ابتدا توسط نیشیکوبو هیرومیچی و دای نیپون بوتوکوکایی انجام شد هنگامی که نام مدرسه حرفه ای هنرهای رزمی آنها از "بوجوتسو سنمان گاکو" به "بودو سنمان گاکو" تغییر یافت. ادامهٔ کار توسط جیگورو کانو ، بنیانگذار جودو انجام شد که نام هنر خود را به جای جوجوتسو، جودو گذاشت.
در تاریخ مدرن "، بوجتسو" به عنوان هنر رزمی ، علوم نظامی یا استراتژی نظامی بسته به زمینه ترجمه می‌شود و با استفاده عملی از تکنیک آن در شرایط واقعی یا در صحنه نبرد مشخص می‌شود. بودو، به معنی شیوه رزمی ، تأکید فلسفی بیشتری دارد.
شاید بتوان تفاوت بین بودو و بوجوتسو "را مشخص کرد" . گاهی اوقات ، تفاوتها تاریخی تلقی می شوند، اما برخی تفاوت‌ها به روش های تربیتی، فلسفه آموزش، یا تأکید بر رشد معنوی مربوط می‌شوند.
بسیاری بودو را شیوهٔ غیرنظامی‌ترِ هنرهای رزمی می‌دانند که نوعی تفسیر یا تکامل بوجوتسوی کهن است که به عنوان سبک یا استراتژی نظامی شناخته می‌شود. با توجه به این تمایز ، هنر مدرن غیرنظامی بر عملی بودن و اثربخشی به نفع توسعه شخصی از منظر تناسب اندام یا مسائل معنوی تأکید می کند. تفاوت بین جنبه های "غیرنظامی" در مقابل "نظامی" در نبرد و رشد شخصی است. آنها بودو موسارا و "بوجوتسو" را نشان دهنده یک استراتژی یا فلسفه خاص در مورد نظام‌های نبرد می دانند ، اما با این حال، این اصطلاحات نسبتاً دارای تسامح هستند و به جای هم به کار می‌روند
یک نظر این است که بوجوتسو یک هنر رزمی است که می‌توان آن را تمرین کرد، در حالی که بودو شیوه زندگی و مسیری است که با تمرین بوجوتسو طی می کنید. به عنوان مثال ، می توان گفت که جودو و جوجوتسو وقتی به‌عنوان هنر رزمی به کار می‌روند یکسان هستند ، بدین معنا که تمرین هنر جوجوتسو منجر به کسب سبک زندگی جودو می شود (جودو در ابتدا با نام کانو جیگورو ، بنیانگذار جودو به کانو جوجوتسو معروف بود. ) این امر در مورد هنرهایی مانند kenjutsu / kendo و iaijutsu / iaido نیز صادق است .
بودو در برنامه نمایشی بازیهای المپیک تابستانی در سال 1964 حضور داشت .
پرویز ملک‌زاده
پرویز ملک‌زاده (زاده ۱۳۲۳ - درگذشت ۲ آبان ۱۳۸۵) مدیر فیلم‌برداری ایرانی بود.
ملک‌زاده کار هنری را از سال ۱۳۴۸ آغاز کرد. فیلم بچه‌های آسمان با فیلم‌برداری او و کارگردانی مجید مجیدی به جمع پنج فیلم نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی راه یافت. او برادر فیروز ملک‌زاده هنرمند دیگر ایرانی بود.
اولمیر
اَوَلمیر (زاده ۸ مه ۱۹۳۱ در پیشاور)، (مرگ ۴ مه ۱۹۸۲ در کابل)، آوازخوان، شاعر و آهنگساز پشتو زبان اهل افغانستان بود.
اولمیر فرزند سید احمد در سال ١٣٠٨ یا ١٣١٢ در نوتیه پیشاور متولد شد.
در سن ۱۰ سالگی نزد جعفر خان شاگردی کرد و نواختن معیاری هارمونیه و اساس هنر آوازخوانی را نزد وی آموخت و بعدها به نزد سبزعلی خان و گلستان نیز شاگردی کرد.
در سن ١٧ سالگی در جشن سالگرد افغانستان به کابل آمد و از طریق ملنگ جان ننگرهاری به رادیو افغانستان وارد شد.
در سال ۱۳۵۰ لقب استادی را به درخواست ریاست رادیو و تصویب مجلس مسلکی وزارت اطلاعات و کلتور وقت کسب کرد.
اولمیر در ۱۴ ثور ١٣٦١ در کابل درگذشت و در شاه شهید کابل به خاک سپرده شد.
از آهنگ‌های مشهورش می‌شود از "وطن جنت نشان دی گلان پکښی کرمه" یاد کرد.
آرامگاه وی سال‌ها گمنام و نامعلوم بود تا اینکه به‌وسیله یکی از نمایندگان مجلس افغانستان ،ملالی جویا، بازسازی گردیده به تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۰۶ در حضور چندین هنرمند افغانستان نظیر گل زمان، شیر غزنوی، عبدالحمید قندهاری، حیات اله گردیزی، محمود کاروان و سایرین و تعداد زیادی از مردم کابل در محفلی به همین مناسبت بازگشایی شد.
هاشم‌آباد (تهران)
هاشم‌آباد محله‌ای است در جنوب شرق تهران و در منطقه ۱۵ شهرداری تهران است. این محله از شمال به خیابان خاوران، از جنوب به بزرگراه بعثت، از شرق به سه راه افسریه و غرب به محله اتابک محدود می‌شود. این محل یکی از محل های قدیمی ایرانی بوده که در دوره ی ناصرالدین شاه به ((هاشم امیرالدوله سمیرجانی)) واگذار شد. و او هم تصمیم به آباد کردن این محل نمود. این محل از گذشته تاکنون با مشکل هایی چون ارازل اوباش و معتادان خیابانی درگیر بوده است.
رد هت لینوکس
رد هت لینوکس یک توزیع لینوکس بود که در سال ۱۹۹۴ بنیان گذاشته شد و آخرین نسخه آن ۳۱ مارس ۲۰۰۳ منتشر و توسعه آن در همین سال متوقف ولی تا ۳۰ آوریل ۲۰۰۴ توسط شرکت ردهت پشتیبانی می‌شد. پس از نسخه ۹ این شرکت اقدام به ارائهٔ دو توزیع متفاوت نمود. فدورا که توزیعی رایگان که هم‌اکنون تحت توسعه پروژه فدورا است و توسط شرکت ردهت پشتیبانی می‌شود و توزیع تجاری اما متن باز ردهت انترپرایز لینوکس(Red Hat Enterprise Linux)(به اختصار RHEL) که کاربران تنها با پرداخت هزینه اشتراک می‌توانند از پشتیبانی شرکت بهره‌مند شوند. شرکت های معروفی مانند IBM از این توزیع استفاده میکنند.
عزیزه مصطفی‌زاده
عزیزه مصطفی‌زاده (زاده ۱۹۶۹) خواننده و نوازنده پیانو و آهنگساز موسیقی جاز اهل آذربایجان است. او از سن سه سالگی آواز خواندن را شروع کرد. سپس به فراگیری پیانو کلاسیک پرداخت. او از کودکی به همراه پدر خود به روی سن رفت و همراه با وی به اجرای قطعات تلفیقی جاز و موسیقی مقامی آذربایجانی پرداخته است.
پدر او واقف مصطفی‌زاده خود نوازنده پیانو و آهنگساز و از مبتکران ترکیب موسیقی مقامی و جاز بود. او عزیزه را «جزیزه» (ترکیب جز و عزیزه) می‌خواند و عزیزه پنجمین آلبوم خود را به همین نام منتشر کرد و در آن بسیار یاد پدر کرده است.
عزیزه همراه مادرش الیزا که خواننده موسیقی کلاسیک است، در آلمان زندگی می‌کند.
موسیقی او ترکیبی از جاز و موسیقی مقامی آذربایجان است.
جانگو راینهارت
ژان باتیست راینهارت (۱۹۱۰–۱۹۵۳) معروف به جانگو راینهارت (Django Reinhardt) نوازنده گیتار جاز کولیتبار بلژیکی بود. وی از نخستین نوازندگان اروپائی موسیقی جاز و یکی از مهم‌ترین نوازندگان گیتار جاز بود.
یک چارچوب نرم‌افزاری تحت وب آزاد و متن‌باز با نام جنگو از نام وی گرفته شده‌است.
استفان گراپلی
استفان گراپلی (زاده ۱۹۰۸- مرگ ۱۹۹۷) نوازنده فرانسوی ویولن و از معدود نوازندگان ویولن جاز بود.
او در پاریس به دنیا آمد. پدر و مادش ایتالیائی بودند. در نوجوانی پس از مرگ آنان برای گذران زندگی در کوچه و خیابان ویولن می‌زد.
اولین گروه سازهای زهی جاز را با جنگو راینهارت بنیان گذاشت و تا پایان زندگی جنگو با او همکاری داشت.
پس از جنگو با بسیاری از بزرگان موسیقی از جمله یهودی منوهین همکاری کرد.
او در سال ۱۹۹۷ درگذشت و در گورستان پرلاشز دفن شد.
میوه غریب
«میوه غریب» نام آهنگی است که نخست با صدای بیلی هالیدی به شهرت رسید. این آهنگ انتقادی از لینچ کردن سیاهان است که در زمانی که آهنگ عرضه شد در جنوب آمریکا معمول بود.
شعر مؤثر آن را ایبل مروپل با نام مستعار «لوئیس آلن» نوشت و اگر چه از قول بیلی هالیدی گفته شد که او مدعی ساختن آهنگ آن است ولی گفته می‌شود که یا پارکر هال یا خود ایبل مروپل آن را ساخته‌است.
نخستین ضبط این آهنگ از بیلی هالیدی در ۱۹۳۹ است ولی پیش‌تر او آن را در باشگاه‌های جاز نیویورک می‌خواند.
(Harper Collins). I
نوکتورن
نوکتورن (گرفته شده از واژه فرانسوی noturnal به معنی شبانه) قطعه‌ای موسیقی است که بر پایه سنت اروپایی برای نواختن در شب ساخته شده‌است یا حال و هوای شبانه دارد. نخستین مجموعه نوکتورن‌ها برای پیانو در سال ۱۸۱۳ توسط آهنگساز ایرلندی، جان فیلد منتشر شد. نوکتورن توسط فردریک شوپن به کمال رسید.
کلمه نوکتورن اولین بار هنگامی در قرن هفدهم به کار برده شد که قطعاتی گروهی و دارای چندین موومان که اغلب در مهمانی‌های شبانه نواخته می‌شد ظهور کردند. گاهی از معادل ایتالیایی این کلمه برای نام‌گذاری چنین قطعاتی استفاده می‌شد که می‌توان به سرناتا نوتورنا (serenata notturna) اثر موتسارت اشاره کرد. در آن زمان نوکتورن را الزاماً برای شب‌نشینی‌ها نمی‌نوشتند اما ممکن بود مانند سرناد برای یک اجرای شبانه در نظر گرفته شود.
فرم نوکتورن عامیانه‌تر از قطعات تک موومانی است که اغلب برای پیانو سلو نوشته می‌شد. این فرم در قرن نوزدهم گسترده‌تر شد. اولین کسی که قطعاتی با عنوان نوکتورن نوشت، جان فیلد آهنگساز ایرلندی بود که پدر نوکتورن رمانتیک خوانده می‌شود اما با این حال فردریک شوپن مشهورترین آهنگساز در زمینه تصنیف نوکتورن است که ۲۱ نوکتورن برای پیانو نوشته‌است. از آهنگسازان پس از شوپن که نوکتورن‌هایی نوشته‌اند می‌توان به گابریل فوره، الکساندر اسکریابین و اریک ساتی اشاره کرد.
از نمونه‌های دیگر این فرم موسیقایی رویای نیمه شب تابستان اثر مندلسون است که برای ارکستر نوشته شده و موومان اول کنسرتو ویلن شماره ۱ ساخته دیمیتری شوستاکوویچ.
اولین موومان از سونات مهتاب اثر بتهوون را نیز می‌توان نمونه‌ای از یک نوکتورن دانست، اگرچه بتهوون خود چنین تعبیری از سوناتش نداشت.
نوکتورن‌ها قطعاتی ملایم و آرام و اغلب پر معنی و غزل گونه و گاهی غم‌انگیز هستند. اما برخی از نوکتورن‌ها حس کاملاً متفاوتی را القا می‌کنند مانند دومین نوکتورن ارکسترال دبوسی که حالتی سرزنده و شاد دارد.
لایه کاربرد
مجموعه پروتکل اینترنت (TCP/IP) و مدل مرجع اتصال داخلی سیستم‌های باز (OSI) در شبکه‌های کامپیوتری هر کدام دارای گروهی از پروتکل‌ها و روش‌ها می‌باشند که در لایه‌ای به نام لایه کاربرد جای می‌گیرند.
در مدل TCP/IP، لایه کاربرد شامل تمام پروتکل‌ها و متدهایی می‌باشد که در حوزه ارتباطات پردازش-به-پرداش در سرتاسر شبکه پروتکل اینترنت (IP) قرار می‌گیرند. متدهای لایه کاربرد برای برقراری ارتباطات میزبان به میزبان از پروتکل‌های لایه انتقال بهره می برند.
در این مدل پروتکل‌های لایه کاربرد سرویس‌هایی را برای نرم افزارهای کامپیوتری در حال اجرا فراهم می‌آورند. این لایه نحوه کاربرد را تعریف نمی کند بلکه سرویس‌هایی را که آن کاربرد نیاز دارد به ما معرفی می‌کند - برای مثال قابلیت انتقال یک فایل در مورد پروتکل HTTP. به‌طور خلاصه، لایه کاربرد واسطی را بین نرم افزار در حال اجرا بر روی رایانه و خود شبکه برقرار می‌کند.
در مدل OSI، تعریف لایه کاربرد دقیق تر است، زیرا عملیات افزونتری نسبت به لایه کاربرد در TCP/IP دارد بطوری‌که دو لایه اضافی یعنی لایه نشست و لایه نمایش بین این لایه و لایه انتقال قرار می‌گیرد.
پروتکل‌های زیر به تفصیل در RFC 1123 شرح داده شده اند:
MBS $ YAS
مدل مرجع OSI مقایسه مدل‌های OSI و TCP/IP مدل مرجع TCP/IP
لایه پیوند داده‌ای
لایهٔ پیوند داده‌ای دومین سطح از مدل اتصال متقابل سامانه‌های باز می‌باشد. در این لایه بر روی الگوریتم‌های دستیابی به ارتباطات قابل اعتماد بین دو کامپیوتر همسایه بحث می‌شود. این لایه دارای وظایفی به قرار زیر است: برای تحقق این اهداف این لایه اقدام به فریم بندی اطلاعات می‌نمایید.
از مهم‌ترین وظایف لایه پیوند داده انتقال داده‌ها از لایه شبکهٔ ماشین مبدأ به لایه شبکه ماشین مقصد می‌باشد. این ارتباط (بخش الف) در شکل مقابل نشان داده شده‌است. البته این اتصال ارتباطی همچون بخش (ب) که ارتباطی واقعی است، را دنبال می نماید. سرویس‌هایی که لایه پیوند داده ارائه می‌کند، از سیستمی تا سیستم دیگر متفاوت است. اما از مهم‌ترین سرویس‌ها عبارت‌اند از: سرویس اتصال گرا با تصدیق دریافت:این سرویس که مناسب‌ترین سرویس این لایه است در سه مرحله انجام می‌گیرد.
جهت فریم بندی روش‌های زیر وجود دارد:
البته در این روش ممکن است بیت مشخص‌کننده آغاز و انتهای فریم هم آسیب ببیند. در این صورت راهی باقی نمی ماند جز اینکه به فکر روش مورد اعتماد دیگری باشیم. در بسیاری از پروتکل‌های لینک داده برای اطمینان بیشتر از ترکیب روش‌های گفته شده‌استفاده می‌شود.
جهت کنترل خطای دریافت اطلاعات معمولاً از دو مکانیزم استفاده می‌شود.
برای یکی کردن سرعت ارسال و دریافت بسته‌های اطلاعاتی معمولاً از راهکارهای کنترل جریان استفاده می‌شود. در زیر چند راهکار را بیان می کنیم.
در این بخش پروتکل یکطرفه نا مقید که ساده‌ترین این پروتکل ها(و البته ناقص‌ترین آنها) را ارائه می کنیم:  تکنیک‌هایی جهت ارزیابی پروتکل‌های شبکه وجود دارد. این تکنیک‌ها بایستی دقیق و مبتنی بر اصول ریاضی باشد. دو روش زیر از مهم‌ترین این روش‌ها هستند.
مدل مرجع OSIمقایسه مدل‌های OSI و TCP/IPمدل مرجع TCP/IP
"شبکه‌های کامپیوتری" - آندرواس. تَنن بام - ویراست چهارم۲۰۰۳
لایه شبکه
لایه شبکه سومین لایه از لایه‌های هفت‌گانهٔ مدل اتصال متقابل سامانه‌های باز (OSI) در شبکه رایانه‌ای است. لایه شبکه مسئولیت ارسال بسته شامل مسیریابی از طریق روترهای متوسط را بر عهده دارد.
= شرح = لایه شبکه (لایه بسته هم میگوبند) سرویس مزایای خاصی را برای باز پخش داده در اتصالات switching و خدمات بسته محور فراهم می کند. در هر دو مورد انتقال داده ها در تمام ارتباطات شبکه خواهد رفت و مسیر بین گره های شبکه را جست و جو می کند. چون همیشه یک ارتباط مستقیم بین ارسال کننده و دریافت کننده ممکن نیست و بسته باید مسیری را از گره های مختلف دنبال کند. یک بسته ی میانی به لایه ی بالاتر نمی رود بلکه به یک هدف حد واسط فرستاده شده و سپس به گره بعدی می رود. یکی از وظایف لایه شبکه تهیه ادرس بین شبکه ای، مسیریابی، ساختن و بروز رسانی جدول های بروز رسانی و بخش بخش کردن بسته برای ارسال است.
= پروتکل های رایج لایه شبکه =
= پروتکل اینترنت = مهمترین و معروفترین پروتکل لایه ی شبکه، پروتکل اینترنت یا همان IP است. پروتکل اینترنت استانداردی برای مسیریابی(routing) بسته در بین شبکه های به هم وصل شده است -به همین دلیل اینترنت"درون شبکه" نام گرفت-. این پروتکل یک پروتکل کپسوله‌سازی است درست مانند روش اترنت در لایه دو که نوعی پروتکل کپسوله سازی است -یعنی کسی خارج از دو دستگاه مرتبط نمی تواند متوجه اطلاعات شود. در sniff کردن هم شما نمی توانید مستقیما این پروتکل را شنود کنید بلکه بین دو دستگاه متصل اطلاعات دستگاه مسیر گذار "router" شنود میشود نه خود پروتکل-.
تن‌تن در آمریکا
تن‌تن در آمریکا (به زبان فرانسوی: Tintin en Amérique) سومین کتاب از مجموعهٔ کتابهای مصور ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۳۲ میلادی توسط هرژه نوشته، طراحی و به چاپ رسید و در سال ۱۹۴۵ نسخهٔ رنگی آن چاپ شد. این کتاب تا سال ۱۹۷۳ در آمریکا به چاپ نرسید. در این داستان تن‌تن برای پیدا کردن کار به شیکاگو می‌رود اما طی وقایعی به مبارزه در برابر بابی اسمایلز برمی‌خیزد.
لومه
لومه (به فرانسوی: Lomé) پایتخت کشور توگو در غرب آفریقا و از شهرهای گردشگری است.
لومه در سده هیجدهم میلادی توسط مردم قوم اِوِه بنیاد شد و تا سال ۱۸۹۷ روستایی کوچک بود، چندی به پایتختی مستعمره آلمان برگزیده شد. تا اینکه در ۱۹۱۹ لومه به زیر فرمان فرانسه درآمد. با استقلال یافتن توگو در سال ۱۹۶۰ از این پس لومه به صورت یک بندر گسترش یافته درآمد.
هتل‌های جدید و دانشگاه توگو در آن ساخته شد.
شهر لومه بر کرانه خلیج گینه قرار دارد.
لومه ۸۳۷ هزار نفر جمعیت دارد
بیشتر افراد معروف این شهر فوتبالیست هستند.
این شهر فرودگاه بین‌المللی، بزرگراه‌ها و راه‌آهن دارد که شهر را با شهرهای عمدهٔ ساحلی و داخلی متصل کرده‌است.
فراورده‌های عمده این شهر کاکائو، قهوه، روغن نخل است و دارای پالایشگاه می‌باشد.
نصف‌النهار مبدأ (گرینویچ)
نِصف‌ُالنَّهار مَبدأ گرینویچ یا نیمروزان گرینویچ به آن نصف‌النهار (خط طولی زمین) گفته می‌شود که از رصدخانهٔ سلطنتی گرینویچ لندن در انگلستان گذر می‌کند. طول جغرافیایی نصف‌النهار مبدأ به عنوان طول جغرافیایی صفر تعریف شده‌است. این خط فرضی که شرق و غرب را از هم جدا می‌کند، به عنوان نقطهٔ مبدأ در جهت‌یابی بر روی کرهٔ زمین به‌شمار می‌رود و پایه‌ای برای اندازه‌گیری زمان محسوب می‌شود و تمام مناطق زمانی بر اساس نقطهٔ صفر طول جغرافیایی بنیان گذاشته شده‌اند.
این نصف‌النهار از قطب شمال آغاز و با عبور از کشورهای زیر به قطب جنوب پایان می‌یابد:
تا پیش از سال ۱۸۸۲ آشفتگی زیادی در ساعت مورد استفاده در سطح جهان وجود داشت و هر کشوری پایتخت خود را مبدأ قرار داده و آن را ملاک اندازه‌گیری زمان می‌دانست. این موضوع باعث می‌شد که ساعت‌های دو کشتی که در اقیانوس در کنار هم قرار داشتند زمان‌های متفاوتی را نشان دهند. بنابراین در نشست بین‌المللی نصف‌النهار بین ۱۳ تا ۲۲ اکتبر سال ۱۸۸۴، تصمیم گرفته شد که نصف النهار کشوری که دارای امکانات و تجهیزات و منابع علمی بیشتری نسبت به دیگر کشورها داشته باشد به عنوان نصف النهار مبدأ انتخاب شود. بر این اساس، مشخص شد که بریتانیا از دیگر کشورها پیشروتر است و گرینویچ به عنوان نصف النهار مبدأ انتخاب شد.
هیچگونه دلیل جغرافیایی در انتخاب نصف النهار گرینویچ برای مبدأ وجود ندارد. اروپایی­ها تا اواخر قرن هفده نصف النهار خالدات را به عنوان آغاز نیمروزی میشناختند ولی بعد نصف النهار پاریس مبدأ شناخته شد و سرانجام در سال 1912 نصف النهار گرینویچ که از لندن می­گذرد نصف­ النهار مبدأ انتخاب گردید. ایرانی­ها در سال 1768 با توجه به موقعیت سیستان که چون زمانی آفتاب در نصف ­النهار آن قرار میگرفت همه مناطق را روشن میساخت آن را آغاز نیمروزی میدانستند و سیستان را نیمروز میشناختند.
در اوت ۲۰۱۵ دانشمندان اعلام کردند که در تعیین نصف النهار مبدأ واقع در گرینویچ لندن اشتباه صورت گرفته‌است. GPSها مشخص کرده‌اند که این محور ۱۰۲ متر به طرف شرق متمایل است و بر روی نقطه صفر قرار ندارد. آژانس ملی اطلاعات مکانی دلیل این اشتباه را تأثیر توده‌های درون هسته زمین بر روی روش‌های اندازه‌گیری قدیمی معرفی کرد. در قرن نوزدهم طول جغرافیایی از روی موقعیت ستارگان و با بهره‌گیری از جیوه مشخص شده بود ولی توده سنگ‌های سنگین در هسته زمین جیوه را جذب و از خط افقی منحرف می‌کرده‌اند.
کنش گفتاری
اصطلاح کُنِشِ گفتاری از اصطلاحات زبان‌شناسی و فلسفه زبان است.
کنش گفتاری به عملی گفته می‌شود که در نتیجه یک گفته عمدی رخ می‌دهد. زمانی که گفته‌ای تحریک‌آمیز و عمدی بیان می‌شود به قصد اینکه جریان یا کنشی به راه بیفتد هم صحبت از کنش گفتاری می‌کنیم.
از نمونه‌های دیگر کنش گفتاری می‌توان سلام کردن، پوزش‌خواهی، توصیف یک چیز، پرسیدن، دستور دادن، قول دادن و غیره را نام برد.
کنش گفتاری، بیشتر به بررسی اَشکال و قاعده‌های کنش غیربیانی می‌پردازد. ویکی‌پدیاهای هلندی و انگلیسی، نسخهٔ ۲۶ اکتبر ۲۰۰۶.
نینواز
فضل احمد زکریا مشهور به نینواز (زاده ۱۹۳۵ در کابل) (درگذشت ۱۹۷۹ در کابل) خواننده، شاعر، آهنگساز و موسیقی‌دان اهل افغانستان بود. وی خالق ماندگارترین آثار موسیقی افغانستان است.
نینواز در سال ۱۹۳۵ در محله یکه‌توت کابل به دنیا آمد. وی پسر فیض محمد خان زکریا وزیر معارف و وزیر خارجه دوران شاهی بود. بعد از اتمام تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه کابل به حیث کارمند در وزارت امور خارجه ایفای وظیفه می‌کرد. پس از آن در سال ۱۹۷۴ به استخدام وزارت اطلاعات در آمد. نینواز یک پسر بنام امیرخسرو و یک دختر بنام سحر دارد که در سال ۱۹۸۵ با احسان امان خواننده اهل افغانستان ازدواج کرده است.
نینواز کمپوزهای ماندگاری برای هنرمندان مشهور افغانستان مثل احمد ظاهر، عبدالرحیم ساربان، مهوش، حسیب دلنواز و دیگران ساخته که تا حال پرشنونده‌ترین آهنگهای افغانی می‌باشند. می‌توان گفت که شهرت جهانی این هنرمندان مدیون استعداد بی‌نظیر نینواز است.
و غیره... از کمپوز‌های ساخته نینواز می‌باشند.
استاد نینواز شاگردانی چون غلام سخی حسیب مشهور به دلنواز، اکبر رامش، احمد ولی، هنگامه، سلما جهانی، سیما ترانه و غیره داشته که هرکدام به نوبه خود شهرت فراوانی کسب کرده‌اند.
نینواز در کنار موسیقی شیفته کشورش بود و هنرش را در خدمت مردم و ملتش می‌دانست. بعد از کودتای ۷ ثور ۱۳۵۷ و حاکم شدن رژیم وابسته به روسها، وی به سازمان رهایی افغانستان پیوست و در قیام بالاحصار کابل در ۱۴ اسد ۱۳۵۸ شرکت جست. نینواز از جمله صدها روشنفکر آزادیخواه افغانستان بود که به ‌وسیله دولت وقت دستگیر و ناپدید شدند. به احتمال قوی در زندان پلچرخی در کنار هزاران مبارز دیگر تیرباران گردیده ‌است.
سازمان سپتامبر سیاه
سپتامبر سیاه سازمان فلسطینی بود که اعضای آن خود را طرفدار گروه فتح (به رهبری یاسر عرفات) معرفی می‌کردند.
در جریان بازیهای المپیک سال ۱۹۷۲ در مونیخ، اعضای این گروه با حمله شبانه به خوابگاه دهکده المپیک مونیخ، ورزشکاران تیم ملی اسرائیل را به گروگان گرفتند.
سرانجام در جریان درگیری مهاجمان با پلیس آلمان 8 گروگان ورزشکار اسرائیلی به همراه یک افسر پلیس آلمان غربی کشته شدند.
نام گروه از واقعه سپتامبر سیاه در اردن گرفته شده که در آن نیروهای امنیتی اردن مجاهدین وابسته به فتح و سایر گروههای فلسطینی پناهنده در اردن را سرکوب و خلع سلاح کردند. در جریان عملیات ناموفق پلیس آلمان برای آزادسازی ورزشکاران اسرائیلی، تمام ۱۱ ورزشکار اسرائیلی و یک افسر پلیس آلمانی به کشته شدند. پنج نفر از هشت نفر گروگان‌گیران فلسطینی نیز توسط پلیس مونیخ کشته شدند و سه نفر دیگر دستگیر شدند اما چند هفته بعد در جریان ربوده شدن هواپیمای خطوط هوایی لوفت‌هانزا توسط دیگر فلسطینی‌ها از زندان آلمان آزاد شده و به لیبی تحویل داده شدند.
گفتنی است دولت اسرائیل با مأمور کردن تیمی از بهترین کماندوهای موساد، دست به اقدام تلافی‌جویانه زد.
در سال ۲۰۰۵ کارگردان و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی، استیون اسپیلبرگ فیلمی را با نام «مونیخ» در مورد واقعه و چگونگی انتقام سازمان امنیت ملی اسرائیل (موساد) از فلسطینی‌های وابسته به سازمان سپتامبر سیاه ساخت که باعث جنجال بسیاری در اسرائیل شد.
اوفلیا بنسون
اوفلیا بنسون نویسنده و ژورنالیست آمریکایی است. او سردبیر سایت «چرخ‌ها و پروانه‌ها» و نایب سردبیر «مجله فیلسوف» است. بنسون به همراه جرمی استانگروم، آثاری چون «لغت‌نامهٔ مزخرفات مد روز» و «چرا حقیقت مهم است» را تالیف کرده‌است.
اوفلیا بنسون از جبهه سوم علیه میلیتاریسم آمریکا و تروریسم اسلامی که توسط حزب کمونیست کارگری ایران به راه انداخته شده، حمایت می‌کند.
ائتلاف چپ سبز اسکاندیناوی
ائتلاف چپ سبز اسکاندیناوی، ائتلافی از احزاب چپ اسکاندیناوی است که در ۱ فوریه ۲۰۰۴ در ریکیاویک، ایسلند تشکیل شد.
اعضای این ائتلاف از این قرار هستند:
هیچ کدام از احزاب عضو این ائتلاف به عضویت حزب چپ اروپا در نیامده‌اند اما این ائتلاف به عنوان ناظر در جلسات آن حزب شرکت دارد.
نمایندگان این ائتلاف در مجلس اروپا در گروه پارلمانی «چپ متحد اروپا و چپ سبز اسکاندیناوی» متشکل هستند.
ویکی‌پدیای انگلیسی
داش آکل (داستان کوتاه)
«داش آکُل» نام یکی از یازده داستان کوتاه مجموعهٔ "سه قطره خون"، نوشتهٔ صادق هدایت است که نخستین بار در سال ۱۳۱۱ منتشر شد. داش آکُل، مخفّف سه کلمه است: داداش+ آقا+ کُل. کُل به معنی بی‌تناسب و بدهیکل است. در روایت صادق هدایت، داش آکُل مردی تنومند و بدسیما گزارش شده است. این داستان بر اساس زندگی داش آکل نوشته شده است.
داش آکل لوطی مشهور شیرازی است که خصلت‌های جوانمردانه‌اش او را محبوب مردم ضعیف و بی‌پناه شهر کرده‌است اما کاکارستم که گردن‌کلفتی ناجوانمرد است و به همین سبب، بارها ضرب شست داش آکل را چشیده، به شدت از او نفرت دارد و در پی فرصتی است تا زهرش را به داش آکل بریزد و از او انتقام بگیرد.
در همین حین، حاجی صمد — از مالکان شیراز — می میرد، و داش آکل را وصی خود قرار می‌دهد. داش آکل، با اینکه آزادی خود را از همه چیز بیشتر دوست دارد، به ناچار این وظیفه دشوار را به گردن می‌گیرد. او با دیدن مرجان، دختر چهارده سالهٔ حاجی صمد، به وی دل می‌بازد. اما اظهار عشق به مرجان را خلاف رویهٔ جوانمردی و عمل به وظیفهٔ خود می‌داند. در نتیجه، این راز را در دل نگه می‌دارد. در عوض، طوطی‌ای می‌خرد، و درد دلش را به او می‌گوید.
از آن پس، داش آکل، قرق کردن سرِ گذر و درگیری با سایر لوطی‌ها و اوباش را ترک می‌کند و اوقات خود را صرف رسیدگی به اموال حاجی و خانوادهٔ او می‌کند.
بر این منوال، هفت سال می‌گذرد تا این‌که برای مرجان، خواستگاری پیدا می‌شود. داش آکل به عنوان آخرین وظیفهٔ خود، وسایل ازدواج مرجان را فراهم می‌کند و او را به خانهٔ بخت می‌فرستد.
همان شب، در حال نشستن داش آکل در میدان‌گاهی محله — در حالی که مست است — کاکارستم سر می‌رسد. با داش آکل یکی به دو می‌کند و در نهایت با او گلاویز می‌شود؛ و سرانجام، با قمه، زخمی‌اش می‌کند.
فردای آن روز، وقتی پسر بزرگ حاجی صمد بر بالین داش آکل می‌آید، او طوطی‌اش را به وی می سپارد و کمی بعد، می‌میرد.
عصر همان روز، مرجان قفس طوطی را جلوش گذاشته است و به آن نگاه می‌کند، که ناگهان طوطی با لحن داشی «خراشیده‌ای» می‌گوید: «مرجان... تو مرا کشتی... به کی بگویم... مرجان... عشق تو... مرا کشت.»نمایش "افعی طلایی" علی نصیریان بر اساس این داستان بوده است.
فیلم "داش‌آکل" به کارگردانی مسعود کیمیایی از روی این داستان ساخته شده‌است. فیلم داش‌آکل به کارگردانی و تهیه‌کنندگی محمد عرب نیز از روی این داستان ساخته شده‌است. همچنین فیلم تگرگ و آفتاب به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی رضا کریمی ساخته سال ۱۳۹۳ با الهام گرفتن از این داستان نوشته و ساخته شده است.
ائتلاف چپ (فنلاند)
ائتلاف چپ حزبی سیاسی در فنلاند است. رهبر کنونی این حزب لی آندرسون است. این حزب عضوی از ائتلاف چپ سبز اسکاندیناوی است.
در انتخابات پارلمانی، این حزب تا نزدیک ده درصد آرا را کسب کرده‌است.
در حال حاضر ائتلاف چپ ۱۹ نماینده در مجلس فنلاند (ادوسکونتا) و یک نماینده در مجلس اروپا دارد.
ویکی‌پدیای انگلیسی
حزب کمونیست فنلاند
حزب کمونیست فنلاند حزبی سیاسی در فنلاند بود که در جریان سقوط شوروی چند تکه شد. امروز حزب کمونیست فنلاند (اتحاد) به نوعی ادامه دهندهٔ راه آن حزب است.
گروه "برای صلح و سوسیالیسم - حزب کارگران کمونیست" در پس بحران و انشعاب در این حزب تشکیل شد.
Wikipedia contributors، "Communist Party of Finland،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Communist_Party_of_Finland&oldid=200936791
تبدیل لورنتس
مختصات لورنتس (Lorentz transformation) در نسبیت خاص، تبدیلات لورنتس معادله هایی هستند که مختصه‌های فضایی و زمانی یک رویداد را از دید دو ناظر مختلف به هم تبدیل می‌کنند. یعنی اگر یک ناظر برای رویداد خاصی در فضا-زمان مختصه‌های مکانی formula_1 و formula_2 و formula_3 و زمان formula_4 را اندازه بگیرد، و ناظر دیگری (که در مکان دیگری واقع است و با سرعت خاصی نسبت به ناظر اول حرکت می‌کند) مختصه‌های formula_5،formula_6،formula_7 و formula_8 را برای همان رویداد اندازه بگیرد، تبدیلات لورنتس رابطهٔ بین این دو مختصات را بیان می‌کند.
پیش از نسبیت خاص، این کار با تبدیلات گالیله انجام می‌شد.اما نظریه نسبیت خاص نشان داد که قوانین ماکسول زمانی که تحت تبدیل گالیله قرار بگیرند دچار تناقض می شوند از این رو یا باید معادلات ماکسول را اشتباه تلقی کرد یا تبدیلات گالیله. اما انیشتین در اقدامی خلاقانه تبدیل لورنتس را جایگزین تبدیلات گالیله کرد که قوانین ماکسول در تبدیل لورنتس دچار تناقض نمی شوند و شکل صحیح خود را حفظ می کنند. تبدیلات لورنتس تا قبل از نظریه نسبیت خاص هیچ توجیه فیزیکی نداشتند تاکه برای اولین بار انیشتین با طرح نسبی بودن زمان ، تبدیلات گالیله ایی را نقض کرد و سپس مکانیک را تحت تبدیل لورنتس تصحیح کرد. تبدیلات گالیله در سرعتهای زیاد (نزدیک به سرعت نور) با مشکل مواجه می‌شوند و باید با تبدیلات لورنتس جایگزین شوند. اگرچه، در سرعت‌های کم (کم نسبت به سرعت نور)، یعنی در بیشتر کاربردهای روزمره، تبدیلات گالیله تقریباً نتایج مشابهی با تبدیلات لورنتس دارند.
ساده‌ترین شکل تبدیلات لورنتس مربوط به حالتی است که دو دستگاه formula_9 و formula_10 نسبت به هم فقط «خیز» (boost) داشته باشند؛ یعنی دستگاه formula_10 با سرعت formula_12 نسبت به دستگاه formula_9 حرکت کند و سرعت formula_12 در راستای محور formula_5 باشد و محورهای دو دستگاه در لحظهٔ formula_16 برهم منطبق باشند. تبدیلات لورنتس در این حالت عبارت‌اند از:
با معرفی کمیت سودمندی به نام formula_21 (گاما) می‌توان تبدیلات لورنتس را به شکل ساده‌تری نوشت:
در حالت کلی شکل تبدیلات لورنتس پیچیده‌تر می‌شود. برای نمایش تبدیلات لورنتس در حالت کلی، از گروه لورنتس استفاده می‌شود.
لیلا احمد
لیلا احمد نویسنده آمریکایی مصری در مورد اسلام و فمینیسم اسلامی است. وی استاد آمریکایی-مصری بخش مطالعات زنان و مذاهب دانشگاه هاروارد است. پیش از رفتن به هاروارد او استاد بخش مطالعات زنان و شرق نزدیک دانشگاه ماساچوست بود. او پیش از رفتن به آمریکا و تدریس و نویسندگی در آن کشور، از دانشگاه کمبریج دانش‌آموخته شده بود.
وی به سختی عقاید پان عربی را نقد می‌کند و به عقیده این نویسنده، این ایده که مصریان عرب هستند تا قبل از قرن اخیر شنیده نشده بود. در سال ۲۰۱۳، لیلا جایزه گرومایر دانشگاه لوییویل را در دین برای تجزیه و تحلیل او از «پوشش» زنان مسلمان در ایالات متحده آمریکا دریافت کرد.
کرمستج
کَرمُستج، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لارستان در استان فارس ایران است که در تقسیمات جغرافیایی در استان هرمزگان قرار دارد. این روستا در ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی لار در جاده شهرستان بستک، بندر لنگه منتهی‌الیه جنوب استان فارس واقع در شمال استان هرمزگان در منطقه لارستان ایران. محصور در بین کوه‌هایی که در چهار طرف آن قرار دارد. این کوه‌ها یکی از مرتفع‌ترین کوه‌های منطقه لارستان و به ارتفاع کوه بردر جنوب ۲۲۱۶ کوه شوردر شرق ۲۲۲۵ مترکوه گچ ۱۹۰۰متر در شمال و کوه بن اشکتو در غرب می‌باشد.
جاذبه‌های دیدنی کرمستج…
هوای کرمستج ۸ماه از سال معتدل و قابل تحمل است ۳ماه از سال بسیار گرم و ۱ماه سرمای خشک دارد. متوسط رطوبت ۶۳٪ می‌باشد میزان متوسط بارش باران۲۰۳میلی متراست و این باران منظم نیست که بتوان برنامه‌ریزی کرد گاه این بارش در یک هفته می‌آید و بعضاً در کل سال هیچ بارانی نمی‌بارد باران تحت تأثیر چند جبهه است جبهه سودانی از مرکز آفریقا به طرف عربستان و نهایتاً به جنوب ایران می‌رسد و جبهه مدیترانی که از غرب وارد کشور می‌شود ضمناً منطقه لارستان و همان‌طور کرمستج تحت تأثیر اقیانوس هند طوفان همراه با رگبار باران داریم که معروف به چهل پسینی است.
مردم در کرمستج آب آشامیدنی مورد نیاز خود را از آب انبارها تأمین می‌کنند. این آب انبارها در کرمستج توسط افراد خیری ساخته می‌شد. آب این آب‌انبارها برکه‌ها از بارش باران در فصل‌های مختلف سال تأمین می‌شود. دشت کرمستج از دشت‌هایی پر است چرا که به دلیل شوری و محدودیت کشاورزی چندان برداشت نشده در این منطقه چندین چشمه وجود دارد که منبع معادن نمک است و جملگی از گنبدهای نمکی سرچشمه می‌گیرند لازم است ذکر شود که چشمه‌ای با آب شیرین از طاقدیس برخ دره حرا نیز وجود دارد آ ب مصرفی مردم از دو حلقه چاه که هر کدام به عمق ۳۰۰متر حفر گردیده با تصفیه آب می‌توان نوشید.
مهم‌ترین کوه‌های کرمستج عبارت‌اند از: در جنوب برخ۲۲۱۶متر در شرق شور۲۲۲۵متر درغرب بن اشکتو ۲۱۰۰متر و از شمال گچ ۱۹۰۰متر
حیات وحش این کوه‌ها شامل آهو، بز کوهی، پلنگ، روباه، گرگ، خوک، کفتار، شغال، کبک، خرگوش، عقاب، بادخور، قُمری، تیهو، سبزقبا، سهره، چکاوک، فاخته، بلبل، چکاوک هدهد، دم جنبانک، جغد، گنجشک می‌باشد
مرگ یزدگرد
مرگِ یزدگرد [مجلس شاه‌کُشی] نمایشنامه‌ای از بهرام بیضایی دربارهٔ مرگ یزدگرد سوم است. نمایشنامه داستان یزدگرد است که به مرو می‌گریزد و به‌طور ناشناس در آسیابی پناه می‌گیرد. داستان از زبان آسیابان، زن آسیابان و دخترشان بیان می‌شود و همه روایت‌ها با هم تفاوت دارد. بسیاری از منتقدان نوع روایتگری در "مرگ یزدگرد" و استفاده از قضاوت‌های گوناگون پیرامون یک رویداد را متأثر از راشومون اثر آکیرا کوروساوا دانسته‌اند.
بیضایی این نمایشنامه را با نام "مرگ یزدگرد [مجلس شاه‌کُشی]" نوشت که نخستین بار در شمارهٔ ۱۵ "کتاب جمعه" و بعد در سالِ ۱۳۵۹ توسّط انتشارات روزبهان در تهران منتشر شد. سپس‌تر چاپ کتاب به انتشارات روشنگران رسید. این کتاب با کد ۷۹–۲۵۶۹۵م در کتابخانه ملی ایران ثبت شده‌است.
نخستین بار از ۱ مهر تا ۲۰ آبانِ ۱۳۵۸ این نمایش به کارگردانی بیضایی در تالار چهارسوی تئاتر شهر اجرا شد. بعدها اجراهای فراوانی در جاهای مختلف دنیا به زبان‌های مختلف داشته است، از مدرسه درام ییل تا هند.
نمایشنامه داستان مرگ یزدگرد سوم است که به مرو می‌گریزد و به‌طور ناشناس در آسیابی پناه می‌گیرد. داستان از زبان آسیابان، زن آسیابان و دخترشان بیان می‌شود و همه روایت‌ها با هم تفاوت دارد.
موبد، سرکرده و سردار سپاه یزدگرد سوم در آسیابی نزدیک مرو گرد می‌آیند تا آسیابان، زن و دخترش را به جرم کشتن پادشاه محاکمه کنند. روایت‌های آسیابان و همسر و دخترش با هم تعارض دارد: یکی می‌گوید پادشاه را به جرم تجاوز به همسرش کشته، دیگری می‌گوید جسدی که با جامهٔ پادشاه بر میانهٔ آسیاب افتاده آسیابان است که به دست پادشاه کشته شده تا همه تصور کنند که پادشاه مرده‌است. بیرون از آسیاب سپاه شاه مقتول با اعراب مسلمان درجنگ و گریزند. لحظه‌ای که داوری به پایان می‌رسد و صاحب‌منصبان سپاه حکم بر برائت آسیابان و خانواده‌اش می‌دهند سربازی خبر از پیشروی اعراب می‌آورد. همسر آسیابان می‌گوید که داوری به پایان نرسیده‌است و اینک داوران اصلی، با درفش‌های سیاه، از راه می‌رسند:
« شما را که درفش سپید بود، این بود داوری! تا رای درفش سیاه آنان چه باشد!»
این نمایشنامه بیش از یک بار به انگلیسی ترجمه شده‌است. ترجمهٔ انگلیسی منوچهر انور با نام "Death of Yazdgerd" در تهران چاپ شده‌است. ترجمهٔ انگلیسی دیگری به قلم سهیل پارسا و برایان کویرت و پیتر فاربریج به نام "The Death of the King" در کانادا چاپ شده‌است. ترجمه‌های دیگری هم به زبان‌های دیگر، از جمله بنگالی (کارِ سودیپتو چاترجی) و فرانسوی، از "مرگ یزدگرد" هست که اغلب برای نمایش تهیّه شده‌است. مثلاً گروه وان‌لایت این نمایشنامه را به سال ۲۰۰۵ در کانادا نمایش داد.
آبشار (مهندسی شیمی)
آبشار در مهندسی شیمی به تأسیساتی گفته می‌شود که از بخش‌های مشابه پی‌درپی ساخته شده و محصول خروجی هر بخش محصول ورودی بخش بعدی است.تأسیسات آبشاری در جداسازی ایزوتوپ‌ها و تخلیص مواد بکار می‌رود.
در غنی‌سازی اورانیوم به روش مرکزگریز گازی نیز روش آبشاری بکار می‌رود.
مردم قزاق
قزاق‌ها (به قزاقی:Қазақтар، به روسی: Казахи)، یکی از اقوام ترک ساکن شمال آسیای میانه هستند که به زبان قزاقی صحبت می‌کنند و بیشتر آن‌ها در جمهوری قزاقستان ساکن هستند. در زبان روسی قزاق‌ها را کازاخ می‌گویند که از لحاظ ریشه لغوی هیچ ارتباطی به کازاک/کُساک‌های اوکراینی (که در زمان رضاشاه حضور پررنگی داشته‌اند) ندارد.
بیشتر قزاق‌ها مسلمان و اهل سنت (حنفی مذهب) هستند. اسلام در حدود قرن هشتم میلادی میان قزاق‌ها انتشار یافت. قزاق‌ها علاوه بر قزاقستان در روسیه، ازبکستان، چین، قرقیزستان، ترکمنستان، ترکیه، ایران، فرانسه، آلمان، هلند، کانادا، آمریکا و افغانستان نیز زندگی می‌کنند.
جمعیت قزاق‌های ایران بیش از ۵۰۰۰ نفر است که در شهرهای گرگان، بندر ترکمن و گنبد کاووس زندگی می‌کنند. بیشتر آن‌ها در اوایل قرن بیستم از قزاقستان شوروی به ایران مهاجرت کردند.
یکی از مطالعات ژنتیکی بر روی میتوکندری دی‌ان‌ای قزاق‌ها که نسب مادری را نشان می‌دهد، از شیوع هاپلوگروپ‌های رایج در اروپای غربی (۵۵٪) و اروپای شرقی (۴۱٪) در این مردم حکایت داشته و همچنین تنوع ژنتیکی بالایی در بین این مردم مشاهده شده‌است. بر اساس یک تحقیق دیگر بر روی میتوکندری دی‌ان‌ای بیش از ۶۴ درصد قزاق‌های به هاپلوگروپ‌های شایع در آسیا و ۳۵ درصد به هاپلوگروپ‌های شایع در اروپای غربی تعلق دارند. نسب U7 که در ایران و مدیترانه شرقی معمول است و نسب‌های آسیای شرقی هم در تعداد قابل توجهی از قزاق‌ها دیده شده‌است. تحقیق بر روی کروموزوم ایگرگ که نسب پدری مردان را نشان می‌دهد هم شیوع هاپلوگروپ‌هایی را نشان داده که در میان مغول‌ها هم شیوع دارند. این تنوع نشان می‌دهد که گروه‌های قومی مختلف از جمله قبایل مغولی، مردمان ترک‌زبان سیبری و آلتایی، اقوام هندوایرانی خاورمیانه و اسلاوهای اروپای شرقی در سطوح مختلف در تشکیل قزاق‌های امروزین مشارکت داشته‌اند.
بخشی
بَخشی (در ترکمنی: باغشی: Bagşy) لقبی است که به برخی از نوازندگان دوتار در شمال خراسان و ترکمن‌صحرا داده می‌شود. بخشی‌ها نوازندگان دوتار، آوازخوان، داستان‌گو، سراینده و سازندهٔ ساز (دوتار) هستند. اصلی‌ترین مراکز بخشی‌ها قوچان، بجنورد، شیروان، درگز و اسفراین است.
بخشی‌ها روایتگران فرهنگ شفاهی این منطقه از ایران هستند و از احترام و جایگاه ویژه‌ای برخوردارند. بخشی‌ها معمولاً به بداهه‌نوازی و بداهه‌گویی معروف بوده‌اند و توانایی نوازندگی و خوانندگی در مدت زمان طولانی را دارند. از قدیم بخشی‌ها معمولاً در مجلس‌های عروسی و شادی‌ها به هنرمندی می‌پرداختند و اجرای برنامه در مراسم سوگواری مرسوم نبوده‌است.
در روایت عامیانه لقب بخشی این‌گونه تعریف می‌شود: بخشی کسی است که خداوند به او موهبت و مقامی ویژه بخشیده‌است؛ بنابراین یک بخشی افزون بر اینکه لازم است در نوازندگی چیره‌دست، در خوانندگی خوش‌صدا و در داستان‌گویی و شعرخوانی مسلط باشد، باید از نظر آگاهی و عرفان به مرحله‌ای برسد که شایسته عنوان بخشی شود.
«خودبند» به بخشی می‌گویند که هم بتواند ترانه‌سرایی کند و شعر بگوید، هم مهارت آهنگسازی داشته باشد و هم در نوازندگی و خوانندگی چیره‌دست باشد. «بخشی خود بند» بالاترین رتبه را در میان بخشی‌ها دارد که خود مؤلف، مصنف و تولیدکننده اصلی موسیقی است.
از دیدگاه هوشنگ جاوید، پژوهشگر موسیقی نواحی ایران، در موسیقی شمال خراسان بخشی‌ها بر چند نوع‌اند که بخشی‌های مذهبی یکی از انواع آنهاست. بخشی قربان سلیمانی بر این اعتقاد بود که یک بخشی نباید به کسی یا چیزی محتاج باشد و باید به تنهایی از عهده تمام مراحل خلق یک اثر برآید.
در مورد اصل واژه بخشی نظرات گوناگون وجود دارد. برخی اصل آن را چینی، تبتی یا مغولی دانسته‌اند و می‌گویند نقش روحانی و معنوی بخشی ریشه بودایی دارد. بخشی‌ها اغلب به ترکی می‌خوانند و در کشورهای آسیای میانه نیز حضور دارند.
از سرشناس‌ترین بخشی‌های شمال خراسان می‌توان از افراد زیر نام برد:
خان محمد قیطاقی، عیوض بخشی، احمدقلی احمدی (احمد بخشی)، غلامحسین و غلامحسن برازنده، محمدحسین یگانه سلمان، اولیاقلی یگانه، قربان سلیمانی، حسن یزدانی، حیدر کارگر، سلطان رضا ولی نژاد، حمرا گل افروز، علی گل افروز، رحیم بیچرانلو (رحیم‌خان بخشی)، مختار زنبیل باف، عباسقلی رنجبری، علی غلامرضایی،سهراب محمدی،آی‌محمد یوسفی، غلامحسین افکاری، علی اصغر اسلامی و نادر محمد آهنگر بیکنام برد. از میان بخشی‌های ترکمن ارازمراد آرخی، نظرلی محجوبی.
پارادوکس (نرم‌افزار)
پاراداکس پایگاه داده‌ای رابطه‌ای است که از سوی شرکت کورل معرفی شد. این سیستم در آغاز برای سیستم عامل داس تولید شده بود اما ویرایش تحت ویندوز آن توسط شرکت بورلند در سال ۱۹۹۲ نیز ارائه شد.
پاراداکس برای سیستم‌عامل‌های داس در اصل توسط Ansa-Software منتشر شد. در سپتامبر سال ۱۹۸۷ شرکت Borland، Ansa-Software که شامل برنامه Paradox/DOS ۲٫۰ بود را خریداری نمود. ویرایش‌های ۳٫۵ و ۴٫۵ از بهترین‌های این برنامه به شمار می‌رفت. ویرایش‌های ۳٫۵ به بالا تحول بسیار زیادی نسبت به اولین ویرایش آن پیدا کرده بود. ویرایش‌های ۴٫۰ و ۴٫۵ از ابزارهای Borland C++ و حافظه توسعه یافته‌استفاده می‌کردند. Paradox/Dos در اواخر دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ پایگاه داده مهمی به شمار می‌رفت. هم‌زمان با آن dbase و خانواده xBase (Foxpro، dbFast، زبان برنامه‌نویسی Clipper، dbXL) بخش قابل توجهی از بازار را احاطه کرده بودند. از رقبای قابل ذکر دیگر می‌توان از Clarion، Alpha Five، DataEase، R:Base، Dataflex نام برد.
این محصول به‌طور آشکار محصول متفاوتی بود که توسط برنامه نویسان جدیدی تولید شد. شرکت بورلند در این زمان جهت اثبات اهمیت و ارزش برنامه نویسی شی گرا دچار دردسر شده بود، این شرکت با طراحی Paradox/Windows و dBase/Windows، تمایل به یکی کردن موتورهای پایگاه داده آن‌ها که IDAPI نامیده شد، داشت. این تغییر تفکر باعث شد تا شرکت مایکروسافت Microsoft Accessرا وارد بازار کند. این نرم‌افزار با هزینه کمتر همراه با خانواده محصولات آفیس مثل Word، اکسل و مایکروسافت پاورپوینت ارائه شد.
Corel با اصلاحاتی همراه شد. در سال ۱۹۹۷، Corel Paradox ۸ وارد بازارکرد. ویرایش حرفه‌ای آن که همچون نرم‌افزار واژه پردازی WordPerfect بود، در یک بسته نرم‌افزاری واحد ارائه شد. تا کنون ویرایش‌های ۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲ و جدیدترین آن یعنی X۳ منتشر شده‌است.
پایگاه‌های کاربری قدرتمندی برای Corel وجود دارد که اصلی‌ترین آن انجمن Corel و گروه خبری وابسته به آن می‌باشد. احساسات مایوس کننده‌ای برای Borland و Corel وجود دارد، چرا که این دو شرکت معتقد هستند که Paradox برترین سیستم مدیریت پایگاه داده ای است. زبان برنامه‌نویسی برایParadox/Windows نتوانسته است اسکریپت‌های PAL/DOS را به خوبی تبدیل کند. نمونه‌های اشیا و رویدادها به‌طور کاملاً متفاوتی طراحان را مجبور به استفاده از PAL برای بازنویسی کامل کاربردهای پایگاه داده می نماید.Wikipedia contributors، "Paradox (database)،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Paradox_(database)&oldid=241700141
شعر سپید
شعر سپید یا شعر شاملویی گونه‌ای از شعر نو فارسی است که در دهه سی شمسی و با مجموعهٔ هوای تازه از احمد شاملو ظهور پیدا کرد و شاید بتوان آن را با شعر آزاد در ادبیات کشورهای غربی مقایسه کرد. تفاوت عمده این آثار با نمونه‌های قبلی شعر نو در فرم شعر بود. در این سبک عموماً وزن عروضی رعایت نشده ولی آهنگ و موسیقی نمود دارد.
در دسته‌بندی شعر نو فارسی، گاهی به هر شعر که در قالب شعر نیمایی نگنجد شعر سپید می‌گویند.
برخی از منتقدان متاخر شعر سپید مانند محمد مستقیمی شعر سپید را پالاییده ترین نوع شعر فارسی می دانند که خود را از موسیقی و همه ی چیزهای دیگر آزاد کرده است. وی در کتاب آیینه پردازان خود با این تعریف از شعر که کلامی است مخیل درباره شعر سپید یکی از دلایل خوانده شدن این شعر به عنوان شعر سپید را معنی و خوانش سپیدی هایی می داند که در تقطیع‌های شعر سپید در فضای خیال خواننده بازآفرینی می‌شود و یا خواننده آنها را در فضای خیال خود پر می کند. به نظر وی «در شعر سپید به دنبال موسیقی نباشید چون شعر سپید به معنای شعر بی‌قید و بند است این شعر از قیود موسیقی که هنر دیگریست خود را رها کرده و صفت سپیدیش به همین معناست مثل ازدواج سپید پس نه موسیقی دارد نه نیازی به موسیقی دارد و آن تعاریف شعر سپید یعنی آن که خواننده سپیدی‌های کاغذ را هم بخواند همه ناشی از ناآگاهی در مورد این صفت و کاربرد آن است سپید یعنی بی‌قید»
در مسیر شعر نو نیمایی در سال ۱۳۲۶ نخستین مجموعه شعر احمد شاملو به نام آهنگ‌های فراموش شده به چاپ رسید. به جهت آن که این مجموعه حاوی نخستین نمونه‌های «شعر سپید» در زبان فارسی است نشر آن در این سال سزاوار توجه‌است (برای دیدن نقد و نظرهای چند در مورد این کتاب، رک :شمس لنگرودی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۱/۳۵۴ به بعد) قطعنامه نام مجموعهٔ دیگر شعر احمد شاملو بود که نخستین بار در سال ۱۳۳۰ منتشر شد. این مجموعه حاوی چهار شعر بلند بود که نشان می‌داد شاملو با عبور از شیوهٔ نیمایی برای خود راه تازه‌ای می‌جوید (جعفر یاحقی، جویبار لحظه‌ها:۶۱). در دهه هشتاد شمسی گروهی از شاعران جوان در تداوم شعر نو به تعادل خوبی در فرم و محتوای شعر دست یافتند.
اسامی برخی از شاعران نامی این سبک در زیر آمده‌است:
گفتاری در شعر سپید و موسیقی درونی آن
هاشم خسروشاهی
هاشم خسروشاهی: (آذر ماه ۱۳۲۷، تبریز) شاعر، نویسنده، مترجم و پزشک ایرانی است. او رومان، قصه کوتاه، شعر، نمایشنامه و مقالات ادبی متعددی را از زبان فارسی به زبان ترکی استانبولی برگردانده است. دیوان فروغ فرخزاد، احمد شاملو و رضا براهنی از مهم‌ترین ترجمه‌های شعری او محسوب می‌شود. او اکنون در کشور ترکیه زندگی می‌کند.
خسروشاهی همچنین به زبان ترکی دو رمان و دو کتاب مجموعه اشعار خود را نوشته و منتشر کرده‌است.
منصوره شریف‌زاده
منصوره شریف‌زاده (متولد ۱۶ دی ۱۳۳۲) نویسنده و مترجم ادبیات بزرگسالان ایرانی است. نخستین رمان او با عنوان "چنار دالبتی" در سال ۱۳۸۱ منتشر شد.
شهرام رحیمیان
شهرام رحیمیان زاده ۱۳۳۸ در تهران نویسنده ایرانی است. او از سال ۱۳۵۶ تاکنون در کشور آلمان شهر هامبورگ زندگی می‌کند. داستان بلند وی با عنوان "دکتر نون زنش را از مصدق بیشتر دوست دارد" در ایران با استقبال مواجه شد.
حسین سناپور
حسین سناپور (زاده ۱۳۳۹) نویسنده ایرانی است. سناپور داستان‌نویسی را از کلاس‌های هوشنگ گلشیری آغاز کرد. رمان "نیمه غایب" نوشته وی از جمله پرفروش‌ترین رمان‌های معاصر فارسی بود که به چاپ هجدهم رسید.
سناپور در سال ۱۳۳۹ در کرج به‌دنیا آمد. درس‌خواندهٔ رشتهٔ منابع طبیعی است اما از همان ابتدا به نوشتن و روزنامه‌نگاری روی آورد. در آغاز فعالیت داستان‌نویسی‌اش برای کودکان و نوجوانان می‌نوشت. "پسران دهکده" (۱۳۶۹) و "افسانه و شب طولانی (۱۳۷۱") حاصل این دوران است. سپس به روزنامه‌نگاری روی آورد و در روزنامه همشهری و زن و حیات‌نو و صدای عدالت شروع به همکاری کرد. مدتی هم بر کار گردآوری و چاپ داستان‌های مجلات گردون و کارنامه نظارت داشت. اولین رمان‌اش "نیمهٔ غایب" را در ۱۳۷۸ منتشر کرد. این رمان برای او جوایز مختلفی را به ارمغان آورد و در مدت یک سال شش بار تجدید چاپ شد. در سال ۱۳۸۰ کتابی در شناخت زندگی و آثار هوشنگ گلشیری به نام "همخوانی کاتبان" تألیف و منتشر کرد. او از سال ۱۳۷۹ تاکنون مشغول تدریس داستان‌نویسی است. سناپور از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
محمد بهارلو
محمد بهارلو (زاده ۱۳۳۴ در آبادان) نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی است. وی نخستین داستان خود را در سال ۱۳۵۲ با عنوان "گاومیش" نوشت. او مدت‌ها با نشریاتی نظیر "آدینه"، "دنیای سخن" و "چیستا" همکاری داشت. او سال‌ها مدرس کارگاه داستان‌نویسی بوده است و در مراکز و نهادهای فرهنگی از جمله خانۀ هنرمندان ایران و مؤسسۀ پرسش، جلسات آموزشی برگزار می‌کرده است. مقالات بسیاری از بهارلو در زمینۀ داستان‌نویسی و فرهنگ عامیانه و قصه‌های هزارویک شب منتشر شده‌است.