تور دو فرانس ۲۰۱۶
تور دو فرانس ۲۰۱۶ یکصد و سومین دوره از مسابقات تور دو فرانس بود که در روز ۲ ژوئیه ۲۰۱۶ از مون سن میشل آغاز شد و در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۶ در پاریس پایان یافت. ۱۹۸ رکابزن در قالب ۲۲ تیم وارد مسابقه شدند تا در ۲۱ مرحله، مسافت ۳٬۵۲۹ کیلومتری تور را طی کنند. در پایان، کریس فروم از فاتح مسابقه شد. رومن بارده از و نایرو کینتانا از نیز بر سکوهای دوم و سوم قرار گرفتند.
در نخستین مرحله، مارک کاوندیش از پیروز شد و پیراهن طلایی را بر تن کرد. پیتر ساگان از برندهٔ مرحلهٔ دوم شد و پیراهن طلایی را به دست آورد. او این پیراهن را در اختیار داشت تا این که مرحلهٔ پنجم آن را به گرگ فن آورمیت از داد. در مرحلهٔ هشتم، فروم برنده شد و پیراهن طلایی را تصاحب کرد. او توانست با پیروزی در تایم تریل کوهستانی مرحلهٔ هجدهم موقعیت خود در صدر رده‌بندی اصلی را تثبیت کند. بارده در مرحلهٔ کوهستانی نوزدهم به پیروزی دست یافت و خود را به رتبهٔ دوم رساند.
ساگان که در سه مرحله به پیروزی رسیده‌بود، توانست برندهٔ رده‌بندی امتیازی شود. رافاو مایکا از برندهٔ رده‌بندی کوهستان شد. آدام ییتس عضو فاتح رده‌بندی رکابزن جوان شد. عنوان نخست رده‌بندی تیمی به رسید و ساگان جایزهٔ تهاجمی‌ترین رکابزن تور را به دست آورد. کاوندیش نیز بیشترین پیروزی در مراحل را با چهار پیروزی به دست آورد.
۲۲ تیم در تور دو فرانس ۲۰۱۶ شرکت کردند. همهٔ ۱۸ تیم جهانی یوسی‌آی به صورت خودکار دعوت شدند و بایستی در مسابقه حضور می‌یافتند. در ۲ مارس ۲۰۱۶، برگزارکنندهٔ تور اعلام کرد که چهار تیم حرفه‌ای قاره‌ای شامل ، ، و با سهمیهٔ اعطایی دعوت شده‌اند. مراسم معارفهٔ تیم‌ها در ۲۸ ژوئن، دو روز پیش از برگزاری مرحلهٔ افتتاحیه در همان ناحیه، در سنت-مر-اگلیز نورماندی برگزار شد. تیم‌ها برای یادبود پیاده‌شدن نیروهای متفقین در نرماندی، با وسایل نقلیهٔ نظامی جنگ جهانی دوم وارد شدند.
شمار رکابزنان مجاز هر تیم، نه نفر بود؛ بنابراین فهرست ورودی شامل ۱۹۸ رکابزن بود که ۳۳ نفر از آن‌ها برای نخستین بار در تور شرکت می‌کردند. ۱۷۴ رکابزن توانستند مسابقه را به پایان برسانند که رکورد پیشین را که ۱۷۰ نفر در تور دو فرانس ۲۰۱۰ بود، شکست و رکورد تازه‌ای به ثبت رسید. رکابزنانی از ۳۵ کشور در تور حضور داشتند که رکابزنان ۱۰ کشور موفق به پیروزی در مراحل شدند. میانگین سن رکابزنان ۳۰ سال بود که از سن ۲۲ سال تا ۴۲ سال را شامل می‌شد.
تیم‌های جهانی حاضر در تور: بسیاری کریس فروم () را دارای بیشترین بخت برای قهرمانی در تور دو فرانس ۲۰۱۶ می‌دانستند. نایرو کینتانا () و آلبرتو کونتادور () رقیبان اصلی او به‌شمار می‌رفتند. ریچی پورت ()، تیبو پینو ()، فابیو آرو ()، وینچنزو نیبالی ()، برندهٔ تور ۲۰۱۴ و جیروی ۲۰۱۶، رومن بارده () و تیجی فن گاردرن () سایر رکابزنانی بودند که امکان دستیابی به قهرمانی را داشتند.
فروم که برندهٔ دوره‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵ تور شده‌بود، نمایش خوبی در طول فصل داشت و در دو مسابقهٔ مرحله‌ای تور هرالد سان و کریتریوم دوفینه پیروز شد. کینتانا، نایب‌قهرمان تورهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۵، فاتح سه مسابقهٔ مرحله‌ای ووئلتا کاتالونیا، تور روماندی و روت دو سود شده‌بود. کونتادور، برندهٔ تورهای ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ نیز در مسابقهٔ مرحله‌ای تور باسک پیروز شده‌بود و رتبهٔ دوم تورهای پاریس–نیس و ووئلتا کاتالونیا را کسب کرده‌بود.
رکابزنان سرعتی که بخت‌های کسب قهرمانی رده‌بندی امتیازی و پیروزی در مراحل مسطح و تپه‌ای به‌شمار می‌رفتند، پیتر ساگان ()، مارسل کیتل ()، آندره گرایپل ()، مارک کاوندیش ()، الکساندر کریستوف ()، جان دگنکولب () و مایکل متیوز () بودند. ساگان، برندهٔ مسابقات قهرمانی جادهٔ جهان و فاتح رده‌بندی امتیازی چهار دورهٔ پیشین تور، در کلاسیک‌های یک‌روزه از جمله خنت–ویووخم و تور فلاندر و نیز دو مرحله از تور کالیفرنیا پیروز شده‌بود. کیتل نه پیروزی در مسابقات سرعتی به دست آورده‌بود؛ از جمله برندهٔ دو مرحله از جیرو شده‌بود. گرایپل هشت پیروزی از جمله سه مرحله از جیرو را در طول فصل به دست آورده‌بود. کاوندیش بیشتر فصل خود را صرف تمرین برای مسابقات اومنیوم المپیک کرده‌بود.
در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴ برگزارکننده اعلام کرد برای نخستین بار در تاریخ تور، مراحل افتتاحیه در دپارتمان مانش برگزار می‌شوند و جزئیات سه مرحلهٔ نخست در ۹ دسامبر همان سال منتشر شد. در ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۵ نیز گذر تور از آندورا برای پنجمین بار در تاریخ تور، تأیید شد و مقرر شد که میزبان پایان مرحلهٔ ۹، روز استراحت نخست و آغاز مرحلهٔ ۱۰ باشد. مسیر کامل مسابقه در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۵ در کاخ کنگره پاریس رونمایی شد
دوچرخه‌سواران باید مسافت ۳٬۵۲۹ کیلومتری را در ۲۱ مرحله طی می‌کردند که ۱۶۹ کیلومتر بیشتر از دورهٔ پیشین بود. در میان مراحل دارای شروع گروهی، مرحلهٔ ۴ به مسافت ۲۳۷٫۵ کیلومتر بلندترین مرحله و مرحلهٔ پایانی به مسافت ۱۱۳ کیلومتر کوتاه‌ترین مرحله بودند. دو تایم تریل انفرادی به مسافت مجموع ۵۴٫۵ کیلومتر در مسیر گنجانده شدند. همچنین پایان چهار مرحله، در قله قرار داشت. ۶ سربالایی درجهٔ استثنایی در مسابقه قرار گرفتند.
در تور دو فرانس چهار رده‌بندی انفرادی و یک رده‌بندی تیمی وجود دارد. مهم‌ترین آن‌ها، رده‌بندی اصلی است که بر پایهٔ جمع‌بندی زمان هر مرحلهٔ یک رکابزن محاسبه می‌شود. رکابزن دارای کمترین زمان، رهبر تور است که با پیراهن زرد (طلایی) شناخته می‌شود. برندهٔ این رده‌بندی، برندهٔ تور محسوب می‌شود. به جز دو مرحلهٔ تایم تریل، برای سه نفر اولی که به خط پایان برسند، جایزهٔ زمانی در نظر گرفته می‌شود. این جایزه برای نفر اول تا سوم به ترتیب ۱۰، ۶ و ۴ ثانیه است. به جز تایم تریل و پایان گروهی، اگر در سه کیلومتر پایانی، حادثه‌ای برای یک یا چند رکابزن رخ دهد، زمان گروهی که رکابزنان همراهی می‌کردند، برای آن‌ها ثبت می‌شود.
رهبر رده‌بندی امتیازی با پیراهن سبز شناخته می‌شود. رکابزنانی که در خط‌های پایان یا خط‌های اسپرینت میانی هر مرحله، جزء نفرات اول باشند، امتیازاتی را کسب می‌کنند. امتیازات اعطا شده در پایان هر مرحله، بر پایه نوع آن مرحله تعیین می‌شوند. رهبر رده‌بندی امتیازی پیراهن سبز را به تن می‌کند.
در رده‌بندی کوهستان، امتیازات به رکابزنانی که توانایی رسیدن به بالای سربالایی‌ها را داشته‌باشند، داده می‌شود. در تور دو فرانس سربالایی‌ها بر پایهٔ سختی‌شان به ترتیب کاهش سختی، به صورت درجهٔ استثنایی، درجهٔ یک، دو، سه و چهار درجه‌بندی می‌شوند. با افزایش سختی سربالایی، امتیازات توزیع شده و تعداد رکابزنانی که امتیاز می‌گیرند، افزایش می‌یابد. در تور ۲۰۱۶ برای خط پایان مراحل ۹، ۱۲، ۱۷ و ۱۹ امتیاز دو برابر در نظر گرفته شد. رهبر رده‌بندی کوهستان، پیراهن خالدار را به تن می‌کند.
رده‌بندی رکابزنان جوان مشابه رده‌بندی اصلی محاسبه می‌شود؛ ولی تنها رکابزنان کمتر از ۲۵ سال (زادگان ۱ ژانویه ۱۹۹۱) به بعد را در نظر می‌گیرد. رهبر این رده‌بندی با پیراهن سفید مشخص می‌شود.
رده‌بندی تیمی بر پایهٔ زمان عبور از خط سه نفر اول هر تیم در هر مرحله محاسبه می‌شود. تیمی که کمترین زمان را داشته‌باشد، رهبر رده‌بندی است. در صورت تساوی زمانی، تعداد پیروزی‌های مرحله‌ای تعیین‌کننده است. رکابزنان تیمی که رهبر رده‌بندی تیمی است، با کلاه و شماره‌های زرد شناخته می‌شوند.
افزون بر رده‌بندی‌ها جایزهٔ تهاجمی بودن در پایان هر مرحله بر پایهٔ تصمیم‌گیری هیئت داوری به رکابزنی که بیشترین تلاش را داشته و بیشترین کیفیت ورزشکاری را نشان داده، داده می‌شود. این جایزه در مراحل تایم تریل و مرحلهٔ آخر داده نشد. تهاجمی‌ترین رکابزن هر مرحله، در مرحلهٔ بعدی از شمارهٔ قرمز استفاده می‌کند.
جمعاً ۲٬۲۹۵٬۸۵۰ یورو جایزه در مسابقه پرداخت شد. سه نفر اول رده‌بندی اصلی، ۵۰۰ هزار، ۲۰۰ هزار و ۱۰۰ هزار یورو دریافت کردند. هم‌چنین به همهٔ کسانی که مسابقه را به پایان رساندند، جایزه‌ای نقدی داده شد. برندگان رده‌بندی امتیازی و کوهستان ۲۵ هزار و برندهٔ رده‌بندی جوانان و ابرتهاجمی‌ترین رکابزن ۲۰ هزار یورو به دست آوردند. در هر مرحله، به برندهٔ مرحله ۱۱ هزار یورو و به دارندهٔ هر پیراهن نیز جایزه‌ای داده شد. افزون بر این ۵۰ هزار یورو به تیم برندهٔ رده‌بندی تیمی داده شد.