hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
رومئو و ژولیت (نقاشی)
رومئو و ژولیت را می‌توان مشهورترین اثر نقاش انگلیسی فرانک دیکسی (۱۸۵۳ - ۱۹۲۸ میلادی) دانست، اثری که در سال (۱۸۹۰) و در دوران افول ارزشهای عصر ویکتوریایی ثبت شده‌است.
دیکسی با این که یکی از منتقدین سر سخت مدرنیته هنری بود و جبهه‌گیری‌ها و سخنرانی‌هایش در مقام اعتراض به هنر مدرن بیش از آثارش به شهرت رسید، اما کارهایش وی را به عنوان رئیس آکادمی سلطنتی هنر بریتانیا، در معرض اتهام قدیمی و منسوخ بودن قرار داد.
وی همواره از هنر مدرن به عنوان ریشه گرایشاتی مضر و بیمارگونه نام می‌برد که بخشی از آن را به دلیل واکنشی عاجزانه در مقابل زیبایی مطلق و بخشی دیگر را به دلیل کم‌کاری ذاتی آثار مدرن هنری می‌دانست. به همین دلیل در اکثر آثار وی می‌توان رد پایی از تمایلات پِری-رافائِلیت در فضایی درام گونه را دید که به بهترین نحو، در رومئو و ژولیت ویلیام شکسپیر و در آن ایوان معروف به تصویر کشیده شده‌است.
این اثر هم‌اکنون در نگارخانه هنر شهر ساتهمپتون در انگلستان نگهداری می‌شود.
روبان سرخ
روبان سرخ، روبانی به رنگ سرخ است که در موقعیت‌های مختلف معانی گوناگونی دارد. شناخته‌شده‌ترین معنی روبان سرخ همدردی بین‌المللی با قربانیان بیماری ایدز و آگاهی و توجه به این بیماری است.
روبان سرخ در سال ۱۹۹۱ میلادی توسط فرانک مور یکی از هنرمندان انجمن ویژیوال ایدز خلق شد. روبان سرخ به منظور آن خلق شد که بتوان آن را بر سمت راست لباس خود(قلب)،دست (به‌عنوان دست بند) و شال قرمز نشانه‌هایی باشند برای ابراز همدردی با تمامی افراد مبتلا به بیماری ایدز.
ریشهٔ روبان سرخ از روبان زرد گرفته شده‌است. در آمریکا برخی از خانواده‌های سربازان آمریکایی، روبان زردی بر در خانه‌هایشان نصب می‌کردند که این روبان زرد نشان‌گر امید و دیدار مجدد سربازان با خانواده‌هایشان بود.
فریدون آسرایی
فریدون آسرایی (زادهٔ ۱۵ مرداد ۱۳۳۵) خواننده موسیقی پاپ، ترانه‌سرا و آهنگساز اهل ایران است.
فریدون آسرایی از خوانندگان پاپ ایرانی، متولد ۱۵ مرداد ۱۳۳۵ در آسارا از توابع شهرستان کرج است. وی بعد از تحصیلات مقدماتی، در فروردین ۱۳۵۸ به ونکوور کانادا مهاجرت کرد.
فریدون آسرایی سال ۱۹۸۸ گروه غزال و ۲ سال بعد هم گروه پرواز را با حضور کامران، هنگامه و رامین زمانی راه انداخت. «اولین سلام» با تنظیم رامین زمانی آلبوم اولش بود که ترانه‌هایش عبارت‌اند از: اولین سلام، گل‌اندام، دختر بندر، جاده عشق، شاه‌چراغ، جدایی، اگه می‌شد، تو ای یار، و ایرانم؛ وی ترانهٔ «خونه‌به‌خونه» را با پدرام کشتکار به ثبت رسانید.
پس از بازگشت از کانادا، فریدون آسرایی فعالیت‌های هنری خود در ایران را با آلبومی به نام «غریبه» آغاز کرد. بعد از آلبوم غریبه به ترتیب آلبوم‌های «از تو دورم»، «ریمیکس»، «خاطرات گم‌شده» و «عشق یعنی» را منتشر کرد.
از فعالیت‌های تلویزیونی وی می‌توان به حضور در شبکه نسیم به عنوان یکی از داوران برنامهٔ شب کوک اشاره کرد. در چند سال گذشته فریدون آسرایی به رهبری ارکستر امیرحسین محمودی کنسرت‌های متعددی را در شهرهای مختلف ایران برگزار کرده است.
حزب استقلال پورتوریکو
حزب استقلال پورتوریکو یکی از سه حزب اصلی در پورتوریکو است. این حزب دومین حزب قدیمی پورتوریکو محسوب می‌شود. این حزب برای استقلال پورتوریکو از آمریکا تلاش می‌کند.
افرادی که از این حزب پیروی می‌کنند را انگلوسفیرها به نام‌های independentistas، pipiolos و یاpro- independence activists می‌خوانند.
این حزب در ۲۰ اکتبر سال ۱۹۴۶ توسط گیلبرتو (" Gilberto Concepción de Gracia"، مرگ ۱۹۶۸) شروع به کار کرد.
پلیس فدرال آمریکا هر کسی را که علاقه‌ای به این حزب نشان می‌داد را زیر نظر می‌داشت.. به این جاسوسی و پیگیری اف‌بی‌آی در ۱٫۸ میلیون پرونده اشاره شده‌است. که در سال ۲۰۰۰ قسمتی از آن‌ها انتشار یافت.
بعد سرپرست گروه لوییس فری اعتراف کرد که اف‌بی‌آی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۹۰ دست به اقدام غیرقانونی نسبت به این حزب زده‌است.
در سال ۱۹۹۹، رهبر حزب پورتوریکو، در جریان Navy-Vieques protests که توسط ساکنان ویکز علیه ارتش آمریکا به جهت حضور آن‌ها در جزیره مانیسیپالیتی بود، وارد شدند. در طول انتخابات سال ۲۰۰۴، حزب در خطر از دست دادن رسمیت خود در جامعه بود که توسط رهبر تاریخی این حزب، روبن بروس (Rubén Berríos) به جایگاه خود در بین مردم بر می‌گردد.
حزب پورتوریکو کمک‌های جهانی زیادی دریافت کرده‌است. تعدادی از آن‌ها عبارتند از سوشالیست اینترنشنال (بزرگترین مؤسسه احزاب سیاسی در دنیا) شامل ۱۵ حزب سیاسی که در آمریکای لاتین و کوبا قدرت را بدست دارند، رئیس‌جمهور پاناما، مارتین توریجوس.
در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۷، برنده جایزه نوبل، گابریل گارسیا مارکز به افرادی مانند ماریو بندتی (Mario Benedetti)، ارنستو سباتو (Ernesto Sábato)، تیاگو دمیلو(Thiago de Mello)، ادواردو گلیانو (Eduardo Galeano)، کارلوس مونسیوس (Carlos Monsiváis)، پاپلو آرماندو فرنندز (Pablo Armando Fernández)، پابلو میلانس (Pablo Milanés)، مریا مونترو (Mayra Montero) و آنا لیدیا ویگا (Ana Lydia Vega) در حمایت پورتوریکو برای آزادی پیوست.
همانطور که در خبرگزاری کانادا اعلام کرد، در طول پنج سال اخیر، رهبران حزب پورتوریکو و اعضای فعال این حزب در مراسم ضد جنگ شرکت کرده‌اند و به جنگ در عراق اعتراض کرده و در مقابل دولت آمریکا بدلیل تشویق مردم پورتوریکو به پیوستن به ارتش آمریکا ایستادگی کردند..
سمبل حزب پورتوریکو پرچم سبزی است، با صلیب سفید. بدلیل سبز بودن سمبولشان، حزب سبز هم گفته می‌شوند.
رنگ سبز سمبل این حزب، نمایانگر امید حزب پورتوریکو برای آزادی است، و صلیب سفید نمایانگر فداکاری و از جان‌گذشتگی این حزب برای دموکراسی است.www.independencia.net/ingles/welcome.html - وبگاه رسمی حزب پورتوریکو
ایمره کرتس
ایمره کرتس (به ؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۲۹۳۱مارس ۲۰۱۶) نویسنده اهل مجارستان برندهٔ جایزه نوبل ادبیات ۲۰۰۲. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به رمان «بی‌سرنوشت» اشاره کرد. رد پای تجربیات و مشاهدات کرتس در اردوگاه بوخن‌والد را می‌توان به خوبی در این رمان دید که معروف‌ترین اثر او نیز محسوب می‌شود. او مجموعاً ۱۳ سال از عمر خود را صرف نوشتن این رمان کرد. «بی‌سرنوشت» یکی از تأثیرگذارترین و دردناک‌ترین آثار ادبی در بارهٔ فاجعه هولوکاست است.
ایمره کرتس در۱۹۹۰با رمان «دعای کَدیش برای کودکی که متولد نشد» به شهرت رسید؛ کدیش، دعایی است که یهودیان برای مرده می‌خوانند، و در رمان، دعایی است که او برای فرزندی قرائت می‌کند که حاضر نیست به دنیایی بیاورد که اجازه برپایی اردوگاه‌های مرگ را داده‌است.
ایمره کرتس در ۹ نوامبر ۱۹۲۹، در بوداپست در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. نوجوان بود که جنگ جهانی دوم درگرفت و بعد از جنگ مجارستان جزو بلوک شرق شد. ایمره توانست علی‌رغم محدودیت‌های موجود در زمینه نویسندگی رشد کند. وقتی که نوجوان بود در سال ۱۹۴۴ به اردوگاه مرگ آشویتس، در لهستان که در اشغال آلمان بود فرستاده شد. او از آنجا به اردوگاه کار اجباری بوخن‌والد فرستاده شد که یک سال بعد بدست متفقین آزاد شد. اما وقتی آقای کرتس به مجارستان بازگشت، فقط برای دوره کوتاهی آزادی داشت که به کار روزنامه‌نگاری و نویسندگی بپردازد. در ۱۹۵۱ که روزنامه او تبدیل به یکی از روزنامه‌های حزب کمونیست شد، از آنجا اخراج شد. اما به هر حال، توانست کتاب‌هایی منتشر کند که به زبان آلمانی ترجمه شد. اولین رمان او «بی‌سرنوشت» بود که در ۱۹۷۵ چاپ شد و براساس تجارب خودش در آشویتس، دربارهٔ مردی بود که به اردوی کار اجباری فرستاده می‌شود و در آنجا با سازش، زنده می‌ماند. اخیراً براساس این داستان، فیلمنامه‌ای منتشر شده‌است.
او دربارهٔ تجربه‌اش از زندگی در نظام استالینیستی مجارستان و نظام نازی‌ها گفته‌است:
کرتس همانند بسیاری از مردمان هم‌دوره‌اش در اروپای شرقی، سه دوره را از سر گذرانده‌است: دوره نخست پیش از هولوکاست، دوره آتش‌افروزی هیتلر و پا گرفتن اردوگاه‌های مرگ، و بعد هجوم روس‌ها استقرار نظام سوسیالیستی.
او زبان آلمانی را به‌خوبی می‌دانست و آثاری از نیچه، فروید و… را به مجاری ترجمه کرده‌است. اما مهم‌ترین اثرش بی‌سرنوشت از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۵ در انتظار چاپ باقی‌ماند. با فروپاشی بلوک شرق و ترجمهٔ آثار کرتس به انگلیسی و آلمانی و سایر زبان‌های مطرح دنیا، به سرعت سرشناس شد و سرانجام در ۲۰۰۲ میلادی برای مجموعه کارهایش جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. اهدا کنندگان جایزه نوبل او را «به عنوان نویسنده‌ای که نوشته‌هایش «بر تجربهٔ شکنندهٔ فرد در برابر خودکامگی وحشیانهٔ تاریخ صحه می‌گذارد برگزیدند. او در بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ میلادی در برلین زندگی می‌کرد تا اینکه به علت بیماری بار دیگر به وطنش بازگشت.این نویسنده معروف بامداد پنجشنبه (۳۱ مارس ۲۰۱۶ / ۱۲ فروردین ۱۳۹۵) پس از بیماری طولانی در سن ۸۶ سالگی در خانهٔ خود در بوداپست درگذشت.
"ایمره کرتس" پیش از آن که جایزه نوبل به او اهدا شود در ایران کاملاً ناشناس بود و هیچ‌یک از رمان‌های او ترجمه و منتشر نشده بود و تازه سه سال بعد از اهدای جایزه نوبل به او رمان کم حجمی (که بیشتر داستان بلند است تا رمان) از او به نام "رمان پلیسی" توسط "گلبرگ برزین" به فارسی ترجمه شد. در بخشی از این رمان می‌خوانیم: «چهل‌وهشت سال داشت و هنوز می‌شد عاشق او شد، به همین سادگی که اسم من مارتنس است. چه چشمانی! نمی‌توانستم چشم از او بردارم، مثل مگس در تله، آن‌قدر که فکر می‌کردم اوست که از من سؤال و جواب می‌کند و نه برعکس.»
تاریخ تمدن
تاریخ تمدن نام مجموعه کتابی ۱۱ جلدی در ۱۳ مجلد است که ویل دورانت به‌همراه همسرش آریل دورانت دربارهٔ تاریخ زندگی انسان از دوران پیش از تاریخ تا پایان سدهٔ هجدهم نوشته‌اند.
این مجموعه ناتمام است. دورانت و همسرش قصد داشتند نگارش آن را تا تاریخ معاصر غرب (تا سال ۱۹۳۳) ادامه دهند، اما با مرگ تقریباً هم‌زمان آنان، مجموعهٔ تاریخ تمدن تا جلد ۱۱، که اختصاص به دوران ناپلئون دارد، پیش رفت.
در ۶ جلد نخست این مجموعه نام ویل دورانت به‌عنوان نویسنده آمده‌است و آریل دورانت ویراستار است، ولی در جلدهای بعدی هر دو نویسنده هستند.
ویل دورانت در این اثر به‌جای پرداختن به جنبه‌ای خاص از تاریخ، نگاهی تحلیلی به جوانب مختلف تاریخ بشریت دارد. او در پیش‌گفتار جلد نخست این مجموعه، در این باره چنین بیان داشته‌است: «... مدت مدیدی است که من به این عقیده رسیده‌ام که طریقهٔ نوشتن تاریخ به شکل قسمت‌های مجزا از یکدیگر، که من آن را ترتیب طولی نام می‌دهم (مانند تاریخ اقتصادی، تاریخ سیاسی، تاریخ مذهبی، تاریخ فلسفه، تاریخ ادبیات، تاریخ علوم، تاریخ موسیقی، و تاریخ هنر)، حق وحدت زندگانی بشری را ادا نمی‌کند، و تاریخ در عین حال که به‌صورت طولی نوشته می‌شود باید متفرعاتی هم داشته‌باشد، و جنبهٔ ترکیبی و تحلیلی هر دو باید مراعات شود؛ تاریخ وقتی به صورت کمال مطلوب نزدیک خواهد شد که مورخ، برای هر دورهٔ تاریخی، صورت کاملی از سازمان‌ها و حوادث و طرق زندگی را که از مجموع آنها فرهنگ یک ملت ساخته می‌شود رسم کند...».این جلد یونان باستان و عصر هلنیستی خاور نزدیک را تا فتح روم پوشش می‌دهد.از آغاز سلطنت الیزابت یکم تا آغاز انقلاب کبیر فرانسه
جنگل ملی سانتافه
جنگل ملی سانتافه (Santa Fe National Forest) یک پارک ملی در ایالت نیومکزیکو در آمریکا است.
مساحت این جنگل ۶۳۴۲ کیلومتر مربع است.
کنستانتین برانکوزی
کنستانتین برانکوزی (۱۹ فوریه ۱۸۷۶–۱۶ مارس ۱۹۵۷) مجسمه‌ساز، نقاش و عکاس اهل رومانی بود که در فرانسه به فعالیت هنری پرداخت. او به دلیل دستیابی به فرم ناب و ایجاز بیان، یکی از چهره‌های درخشان در پیکرسازی مدرن است.
وی شناخت خوبی از ویژگی مواد و مصالح داشت. او در اثر ستون‌های بی‌پایان سیستم مدولار را در مکتب کوبیسم استمرار داد. در حقیقت آثارش در مکتب خاصی نمی‌گنجد. تنها آثاری مانند پرنده در فضا و فرزند متلف به شیوه حجم‌گری اجرا کرده است. او پیشنهاد رودن را برای دستیاری قبول نکرد. خودش در این باره می‌گوید:
او در آثارش به ساده‌نگاری و استفاده از هنر غیر اروپایی معروف است و در فرانسه سهم زیادی در گرایش به پیکره‌سازی بعد از خودش داشت و پیکره انسان در آثارش همواره حضور دارد. کودکی برانکوشی در روستایی در کوه‌های کارپات رومانی گذشت. منطقه‌ای که صنایع دستی سنتی و محلی آن به ویژه حکاکی روی چوب، معروف است. الگوهای ساده هندسی این کارها در آثار او دیده می‌شود. نیکولای و ماریا برانکوشی پدر و مادرش رعیت‌های فقیری بودند که در ازای دستمزد کم، سخت کار می‌کردند. کنستانتین از ۷ سالگی چوپانی گله گوسفندان خانواده‌اش را به عهده داشت. در حکاکی و ساخت اشیای چوبی که در کودکی می‌ساخت استعداد زیادی نشان داد. با اراده قوی و مصممی که داشت اغلب از خانه و دعواهای پدر و برادر بزرگش فرار می‌کرد. در ۹ سالگی برای پادویی از روستا به نزدیک‌ترین شهر بزرگ رفت. در ۱۳ سالگی به کرایووا رفت و چند سالی در یک مغازه بقالی کار کرد.
در ۱۸ سالگی صاحب کارش که استعداد او را در حکاکی دیده بود هزینه تحصیلش را در هنرستان کرایووا پرداخت. در سال ۱۸۹۸ با رتبه ممتاز درس را تمام کرد. به مدرسه هنرهای زیبای بخارست رفت و مجسمه‌سازی را به‌طور آکادمیک فرا گرفت. سخت کار می‌کرد و زود استعدادش را نشان داد.
او پس از هنرآموزی در بخارست سپس در وین و مونیخ، ساکن پاریس شد و در همین شهر، سال‌های زیادی را در سختی و تنگ دستی گذراند. سپس به رودن معرفی شد ولی پیشنهاد وی را برای دستیاری نپذیرفت. با آمادئو مودیلیانی، تجربه‌های پیکره‌سازی با بهره‌گیری از مجسمه‌های آفریقایی را دنبال کرد و از هنر قومی کشورش تأثیر گرفت. در همین زمان، روش شکل‌دهی را وانهاد و به روش کنده کاری روی آورد.
برانکوزی، مانند بسیاری از هنرمندان نوگرا، به هنر بدوی جلب شد، ولی بیش از آن تحت تأثیر هنر قومی زادگاهش و هنر مشرق‌زمین قرار گرفت. او با ساده‌سازی شکل‌ها به نتایج درخشان دست یافت، چنان‌که یکی از نخستین مجسمه‌هایش به نام بوسه (۱۹۰۸) را برگردان سه بعدی پرده دوشیزگان آوینیون پابلو پیکاسو می‌دانند. برانکوشی بر خلاف پیکاسو همواره به جنبه نمادگرایانه غیر اروپایی اهمیت می‌داد. مثلاً مجسمه‌های نوزاد (۱۹۱۵) و آغاز جهان (۱۹۲۴) نمادهای عام زندگی و باروری را نشان می‌دهند. این مجسمه‌ها از شکل‌های ساده تشکیل شده‌اند ولی هندسی یا متقارن نیستند. برانکوزی چند سال روی ایده ساخت مجسمه سنگی مکعب شکل که دو نفر را در حال بوسیدن هم نشان می‌دهد کار کرد.
برانکوزی در واپسین سال‌های زندگیش در میان هنرمندان معاصر خود موقعیتی یگانه کسب کرد و از اعتباری فراوان برخوردار شد. او ویژگی‌های مواد و مصالح مختلف را به خوبی می‌شناخت و در کاربست آن‌ها مهارتی ستایش انگیز داشت. نومایگی کارش بر پیکره‌سازی انتزاعی نیمه نخست سده بیستم بسیار اثر گذاشت. او با شیوه انتزاعی خاص خود قادر بود جوهر مفهوم معینی را در فلز یا سنگ مجسم کند. سردیسهای ساخت او نیز از همین سادگی و گویایی برخوردارند. کار عمدهٔ برانکوزی در سال‌های آخر عمر، صیقل دادن و پرداخت سطح آثار اولیه‌اش بود.
برانکوزی در ۱۶ مارس ۱۹۵۷ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس است.
جنگل ملی کاریبو-تارگی
جنگل ملی کاریبو-تارگی یک پارک ملی در ایالت در آمریکا است.
مساحت این جنگل ۱۰۶۴۶ کیلومتر مربع (تقریباً اندازه استان قم) است و در چهار ایالت یوتا، مونتانا، وایومینگ و آیداهو گسترده است.
زینفندل
زینفَندل یکی از گونه‌های انگور قرمز است که برای شراب‌سازی کاربرد دارد.
از این انگور، در کالیفرنیای آمریکا شرابی به همین نام تولید می‌شود که طعمی میوه‌ای، بافتی پرمایه و الکلی بالا دارد. ریشه نام زینفندل معلوم نیست.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Zinfandel»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱ دسامبر ۲۰۰۷).
۱۹۷۴
سال ۱۹۷۴ (هزار و نهصد و هفتاد و چهار) میلادی، یکی از سال‌های دهه ۱۹۷۰ در سده ۲۰ میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری سال مذکور یک سال عادی با ۳۶۵ روز بود. در تقویم هجری شمسی سال ۱۹۷۴ از دی ۱۳۵۲ شروع شد و در دیماه ۱۳۵۳ خاتمه یافت.
در تقویم چینی این سال سال ببر نام گرفته‌است.
۱۹۷۲
سال ۱۹۷۲ (هزار و نهصد و هفتاد و دو) میلادی، یکی از سالهای دهه ۱۹۷۰ در سده ۲۰ میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری سال مذکور یک سال عادی با ۳۶۵ روز بود. در تقویم هجری شمسی سال ۱۹۷۲ از دی ۱۳۵۰ شروع شد و در دیماه ۱۳۵۱ خاتمه یافت.
در تقویم چینی این سال سال موش نام گرفته‌است.
ایوب‌ خان
اَیّوب خان (زاده ۱۴ مه ۱۹۰۷ – درگذشته ۱۹ آوریل ۱۹۷۴) دومین رئیس‌جمهور پاکستان طی سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۹ میلادی بود.
پیش از آن، در سال ۱۹۵۱ وی به عنوان نخستین فرماندار بومی در پاکستان منصوب شد.
فشار
فشار یک کمیت نرده‌ای است که به صورت نیرو بر واحد سطح تعریف می‌شود. یکای فشار در دستگاه بین‌المللی یکاها پاسکال است. یک پاسکال برابر یک نیوتون بر مترمربع (N/m²) است. فشار گِیج، فشاری است که معمولاً در فشارسنج‌ها نشان داده می‌شود و مقدار آن نسبت به فشار محیط سنجیده می‌شود.
برای بیان فشار از واحدهای متنوعی استفاده می‌شود. پاسکال، پوند بر اینچ مربع، میلیمتر ستون آب، اینچ جیوه، بار و اتمسفر برخی از واحدهای استفاده شده برای بیان فشار است. فشار به صورت میزان نیروی عمودی وارد بر سطح واحد تعریف می‌شود و با نماد "p" یا P نمایش داده می‌شود. فشار به صورت ریاضی به شکل زیر تعریف می‌شود:
formula_1 که در آن F اندازه نیروی عمودی و A مساحتی است که نیرو بر آن اعمال می‌شود. فشار یک کمیت اسکالر یا نرده ای است. با اینکه این جمله کاملاً مصطلح است اما گفتن این جمله که «فشار در این جهت اعمال می‌شود» غلط است چرا که فشار به عنوان یک کمیت نرده ای فاقد جهت است. نیروی اعمال شده دارای جهت است اما فشار فاقد جهت می‌باشد.
البته فشار دارای فرمول دیگری نیز می‌باشد که بیشتر در مایعات کاربرد دارد، این فرمول عبارت است از:
formula_2 در این فرمول، formula_3 نشانده ی چگالی ماده بر حسب کیلو گرم بر متر مکعب و g نشانده دهنده ی شدت جاذبه بر حسب نیوتون بر کیلوگرم و h نشانده ی میزان ارتفاع از سطح است که بر حسب متر محاسبه می‌شود.
یکای کنونیِ فشار در دستگاه بین‌المللی یکاها، پاسکال است که با نماد "Pa" نشان داده می‌شود. یک پاسکال برابر با نیروی یک نیوتون وارد بر سطح یک مترمربع است:
formula_4
یکاهای دیگری نیز برای اندازه‌گیری فشار به‌کار می‌روند: در نشان دادن فشار خون از این یکا استفاده می‌شود.
روش‌های گوناگونی برای اندازه‌گیری فشار به‌کار می‌رود. هواسنج و فشارسنج جیوه‌ای با اندازه‌گیری ارتفاع ستون جیوه کار می‌کنند. فشارسنج‌های مکانیکی (بدون سیال) و حسگرهای الکترونیکی نیز برای اندازه‌گیری فشار، به‌ویژه فشار وارد بر جامدات، مورد استفاده قرار می‌گیرند. هرچه از سطح زمین در لایه تروپوسفر به سمت لایه‌های بالاتر ارتفاع می‌گیریم، دمای هوا کاهش و در نتیجه فشار هوا نیز کم می‌شود. در بعضی از قانون‌های فشار ذکر شده‌است که با سرد شدن هوا، فشار نیز بیشتر می‌شود؛ این قانون در سطح زمین است ولی اگر هرچه در لایه تروپوسفر از زمین فاصله بگیریم، به دلیل کاهش جاذبه، هوا رقیق‌تر و چگالی آن کم می‌شود؛ وقتی که هوا رقیق‌تر شود یعنی مولکول‌های هوا در آنجا زیاد نیست و در نتیجه فشار نیز کم است. این قانون بیشتر در قله کوه‌ها یا پرواز هواپیما در ارتفاع زیاد، به کار می‌رود.
هرچه دما در یک اتاق یا محیطی بیشتر شود، فشار نیز همانقدر بیشتر می‌شود و هرچه دما در یک اتاق یا محیطی کم شود، فشار نیز همانقدر کمتر می‌شود.
مایعی که درون ظرفی محصور و بسته‌است، هنگامی که به یک طرف ظرف فشار و نیرو وارد می‌کنیم، این فشار و نیرو در تمام نقاط مایع یکسان است بدون آن که فشار یا نیرو در نقاط دیگر مایع کاسته شود؛ این پدیده را اصل پاسکال می‌گویند. اصل پاسکال در جک‌های هیدرولیکی، ترمزهای هیدرولیکی و … به کار می‌رود.
روش اجزاء محدود
روش اجزاء محدود یا روش المان محدود که به اختصار FEM نامیده می‌شود، رایج ترین روش عددی برای حل مسائل مهندسی و مدل‌های ریاضیاتی است. رایج‌ترین این مسائل شامل تحلیل سازه‌ها، انتقال گرما، دینامیک شاره‌ها، انتقال جرم و پتانسیل الکترومغناطیسی می‌شود. روش المان محدود، روشی عددی برای حل معادلات دیفرانسیلی جزئی تعریف شده بر اساس یک یا دو متغیر مکانی است. در این روش، برای حل مسئله یک سیستم بزرگ به قسمت‌های کوچک‌تر و ساده‌تر به نام المان‌های محدود تقسیم می‌شود. این گسسته سازی مکانی مستلزم تعریف جسم یا محیط مسئله بصورت یک شبکه یا در اصطلاح مش است. در واقع شبکه از مجموعه‌ای از نقاط گسسته برای تبدیل جسم یا محیط مسئله به محدوده‌ی عددی برای حل مسئله است. فرمول‌بندی روش المان محدود در ادامه به سیستمی از معادلات جبری تبدیل می‌شود که بیانگر تقریبی از یک تابع مجهول بر روی هر المان است. سپس معادلات ساده‌ای که هر یک از این المان‌ها را مدلسازی می‌کنند، در قالب یک سیستم بزرگتر از معادلات که کل محدوده‌ی مسئله را در بر می‌گیرد، سرهم‌بندی‌ می‌شوند. در نهایت با استفاده از حساب تغییرات جوابی برای مسئله با به حداقل رساندن یک تابع خطا یافته می‌شود. کاربرد عملی اجزای محدود معمولاً با نام تحلیل اجزا محدود یا به اختصار FEA خوانده می‌شود.
تقسیم محدوده ی حل به اجزای ساده تر چندین مزیت دارد:
اساس کار این روش حذف کامل معادلات دیفرانسیل یا ساده‌سازی آن‌ها به معادلات دیفرانسیل معمولی، که با روش‌های عددی مانند اویلر حل می‌شوند، می‌باشد. در حل معادلات دیفرانسیل جزئی مسئله مهم این است که به معادله ساده‌ای که از نظر عددی پایداراست -به این معنا که خطا در داده‌های اولیه و در حین حل به حدی نباشد که به نتایج نامفهوم منتهی شود- برسیم. روشهایی با مزایا و معایب مختلف برای این امر وجود دارد، که روش اجزاء محدود یکی از بهترین آنهاست. این روش درحل معادلات دیفرانسیل جزئی روی دامنه‌های پیچیده (مانند وسایل نقلیه و لوله‌های انتقال نفت)، یا هنگامی که دامنه متغیر است، یا وقتی که دقت بالا در همه جای دامنه الزامی نیست یا اگر نتایج همبستگی و یکنواختی کافی را ندارند، بسیار مفید می‌باشد. به عنوان مثال در شبیه‌سازی یک تصادف در قسمت جلوی خودرو، نیازی به دقت بالای نتایج در عقب خودرو نیست. همچنین در شبیه‌سازی و پیش‌بینی هوا روی کره زمین، هوای روی خشکی اهمیت بیشتری نسبت به هوای روی دریا دارد. تقسیم ناحیه به نواحی کوچکتر دارای مزایای زیادی است از جمله: نمایش دقیق هندسه پیچیده، گنجایش ویژگی‌های متفاوت جسم، درک ویژگی‌های موضعی جسم.
پیدایش روش اجزاء محدود به حل مسائل پیچیدهٔ کشسانی (الاستیسیته) و تحلیل سازه‌ها در مهندسی مکانیک و عمران برمیگردد. این روش حاصل کار الکساندر هرنیکوف (۱۹۴۱) و ریچارد کورانت (۱۹۴۲) می‌باشد. با این که روش کار این دو دانشمند کاملاً متفاوت بود، اما یک ویژگی مشترک داشت: تقسیم یک دامنهٔ پیوسته (ماده) به یک سری زیردامنه (قطعات کوچکتر ماده) به نام المان (اجزاء).
بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴
المپیک تابستانی ۱۹۸۴ (در انگلیسی: Games of the XXIII Olympiad) که به‌طور رسمی با نام «بازی‌های المپیاد بیست و سوم» شناخته می‌شود، از ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۴ تا ۱۲ اوت ۱۹۸۴ میلادی در شهر لس‌آنجلس در ایالت کالیفرنیای آمریکا و با حضور ۶٬۷۹۷ ورزشکار زن و مرد از ۱۴۰ کشور جهان و در ۲۳ رشته ورزشی برگزار شد.
پس از قتل ورزشکاران اسرائیلی توسط چند فلسطینی در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ و بدهی های قابل توجه مالی المپیک ۱۹۷۶ مونترال و تحریم‌های سیاسی، چند شهر تا اواخر دهه ۱۹۷۰ مایل به میزبانی در المپیک تابستانی بودند ولی با این وجود در نهایت تنها دو شهر (تهران و لس آنجلس) برای میزبانی بازی های المپیک ۱۹۸۴ پیشنهادها جدی را ارائه دادند، اما قبل از انتخاب نهایی شهر برنده در سال ۱۹۷۸ ، پیشنهاد میزبانی تهران به دلیل تغییر سیاست های ایران در نتیجه انقلاب در این کشور و تغییر سیستم حکومتی ایران پس گرفته شد.از این رو، روند انتخاب میزبان برای بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شامل یک پیشنهاد نهایی از لس آنجلس بود که کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) آن را پذیرفت و این انتخاب به‌طور رسمی در هشتادمین جلسه IOC در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۷۸ در آتن انجام شد.
لس آنجلس برای اخذ میزبانی دو دوره بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ ناموفق بود. کمیته المپیک ایالات متحده آمریکا (USOC) از سال ۱۹۴۴ حداقل یک پیشنهاد برای هر دوره المپیک ارسال کرده بود ، با این حال از المپیک ۱۹۳۲ لس آنجلس در گرفتن میزبانی بازی‌ها موفق نشده بود.
اتحاد جماهیر شوروی و برخی از متحدین آن به تلافی تحریم ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو از شرکت در این دوره از بازی‌ها امتناع کردند. اما جمهوری خلق چین برای اولین بار هیئت ورزشی خود را عازم بازی‌های المپیک نمود.
جنگل ملی مانتی-لا سال
جنگل ملی مانتی-لا سال یک پارک ملی در آمریکا است.
مساحت این جنگل ۵۷۱۸ کیلومتر مربع است و در ایالت یوتا گسترده‌است.
آتوئین کبیر
آتوئین کبیر ، لاک‌پشتی ستاره‌ای و غول‌پیکر است که در میان فضا شنا می‌کند و چهار فیل نگهدارنده جهان مسطح، زاده ذهن تری پرچت است.
لاک این لاکپشت عظیم‌الجثه با قشری از متان یخزده پوشیده شده‌است و بر اثر برخورد شهاب‌سنگ‌ها سوراخ‌سوراخ شده و بر اثر غبار کیهانی، ساییده شده‌است.
جنسیت آتوئین کبیر ناشناخته‌است و همین مسئله، فکر بسیاری از دانشمندان دنیای مسطح را به خود مشغول کرده‌است. دانستن جنسیت این لاک‌پشت غول‌پیکر ممکن است در شناختن مقصدی که او در فضا در پیش گرفته، کمک کند. بسیاری از تلاش‌ها برای برقراری تماس تله‌پاتیک، به علت برابر نبودن معیار زمان در مکان دو طرف، به نتیجه نرسیده‌اند. البته اغلب کسانی که در این راه تلاش کرده‌اند، به این نتیجه رسیده‌اند که آتوئین بزرگ به دنبال چیزی است. البته یک تئوری هم هست که می‌گوید او از هیچ کجا آمده و به هیچ کجا می‌رود.
در یکی از داستان‌های این مجموعه، آتوئین کبیر از هشت تخم لاک‌پشت مراقبت می‌کند. سپس از این تخم‌ها، هشت بچه لاک‌پشت که هر کدام چهار فیل و یک دنیای مسطح بر پشت دارند بیرون آمده و در میان فضا، به راه خود می‌روند. اینکه چنین کاری، هدف نهایی آتوئین کبیر بوده‌است یا یکی از قدم‌هایش در راه رسیدن به هدف بزرگ‌تر، نامعلوم است.
آتوئین کبیر اغلب برای جلوگیری از برخورد با شهاب‌سنگ‌ها، به روی شکم خود می‌لغزد. البته این کار تأثیری بر روی ساکنین دنیای مسطح ندارد و تنها ممکن است کسانی که به آسمان نگاه می‌کنند، اندکی دچار سرگیجه شوند.
در ابتدای این مجموعه توضیح داده می‌شود که ماه و خورشیدی کوچک، به قطر ۱ مایل به دور آتوئین کبیر می‌چرخد. اما بعداً اندازه این ماه و خورشید زیاد شده و در طی داستان‌ها، به قطر ۸۰ مایل هم می‌رسد. ماه از خورشید به دنیای مسطح نزدیک‌تر بوده و نیمی از آن با گیاهان نقره‌ای رنگ پوشیده شده‌است که برای تغذیه اژدهایان قمری مورد استفاده قرار می‌گیرد. طرف دیگر، بر اثر تابش خورشید سوخته و سیاه شده‌است.
ویرژیل (شخصیت داستانی)
ویرژیل یکی از شخصیتهای اصلی مجموعه کمدی الهی اثر دانته آلیگری است. این شخصیت به دانته کمک می‌کند که از دوزخ عبور کرده و دانته را تا نیمه راه برزخ همراهی می‌کند. ویرژیل در واقعیت از بزرگترین شاعران روم باستان بوده است. در این کتاب ویرژیل نمادی از عقل سلیم است. از نیمه راه برزخ تا بهشت، دانته توسط بئاتریس (که معشوقه او در دنیای واقعی نیز بوده) راهنمایی می‌شود.
برکه کده‌بان
برکه کده بان گراش در شهرستان گراش، استان فارس کشور ایران واقع شده‌است. این آب‌انبار به احاظ شکل و مخزن سقف آن، متفاوت با آب‌انبارهای دیگر منطقه‌است. آب‌انبارهایی از این نوع که در گراش انگشت شمار است به برکه گبری موسوم بوده بنا بر اقوال، دارای قدمتی بیش از اب انبارهای دیره‌ای شکل است. این آب‌انباردر محله برق روز بله لئز (bela lez) واقع است مخزن آن مستطیلی و گوش‌های آن قوس دار است و سقف آن، از داخل به صورت طاق و بیرون، به صورت مسطح ساخته شده‌است. آب‌انبارهایی از این نوع، دارای پله نمی‌باشد. دو دهانه‌های اصلی آن که مانند اغلب آب‌انبارهای طویل در سمت شرقی و غربی، قرار دارد، به اندازه پهنا و در عرض آب‌انبارها بوده و دو دهانه‌دیگر که در طول آب‌انبار ساخته شده، کوچک‌تر از دهانه‌های اصلی که در جهت شمالی و جنوبی قرار دارد. این دهانه‌ها که مجرای ورود و خروج آب است، کمی پایین‌تر از دهانه اصلی واقع شده‌است. فاصله دهانه جنوبی از طاق غربی ۱۴ متر و فاصله دهانه شمالی از طاق غربی ۶ متر است. مصالح بکار رفته در مخرن شامل: سنگ، ساروج و در دهنه‌ها و سقف آب‌انبار از سنگ و گچ ساخته شده‌است.
این برکه در مردادماه 1393 به کلی نابود شده‌است. واگذاری زمینهای منطقه و انگیزه شخصی صاحب زمین، باعث تخریب این آب‌انبار تاریخی بوده‌است. متولی برکه‌های تاریخی در گراش اداره اوقاف است. مردم شهر و فعالان میراث فرهنگی وقتی متوجه این اتفاق شدند که دو روز قبل برکه کده بان مسطح سازی و به کلی تخریب شده بود.
پردنجان
پردنجان شهری از توابع بخش جونقان، شهرستان فارسان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. این شهر، در مجاورت فارسان قرار دارد. با آغاز سال ۱۳۹۱ پردنجان، رسماً به شهر ارتقاء یافت. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ برابر ۸۶۹۹ نفر بوده‌است. این شهر در گذشته محل ییلاق گروهی از طایفه‌های بابادی بوده‌است. هم‌اکنون اکثر ساکنین این شهر به کارهای فنی مشغول می‌باشند.
از کوه‌های معروف این منطقه زرده را می‌توان نام برد. در این منطقه امام زاده بی بی عزیز وجود دارد که مردم اعتقاد خاصی به آن دارند. اقوام این شهر از، بازفت بختیاری، امام قیس، ممسنی فارس، خوزستان، هرچگان، به این منطقه مهاجرت کرده و تخت قاپو شده‌اند.
مردم این شهر از طوایف لر بختیاری هستند و با زبان لری گویش بختیاری صحبت می‌کنند. اکثر مردمان این شهر در گذشته مشغول به دامداری و دامپروری بودند و در چند سال اخیر مشاهده شده که بیشتر مردم این شهر به خرید و فروش خودرو و فعالیت در بورس ماشین و کارگاه‌های صنعتی مختلف مشغول شده‌اند.
منبع:نشریه پارس ورزش شهرداری پردنجان
ییلاق
ییلاق به مناطق سردسیری که عشایر در کوچ سالانه خود به عنوان اقامتگاه بهاره و تابستانه انتخاب می‌کنند گفته می‌شود. در مقابل به مناطق گرمسیری که عشایر به عنوان اقامتگاه پاییزه و زمستانه خود انتخاب می‌کنند قشلاق گفته می‌شود. بیشتر عشایر و ایلات به ییلاق و قشلاق می‌روند.
ییلاق [یَ ی° / یِ ی°] (ترکی، اِ مرکب) از یی [= یای] به معنی تابستان و لاق که پسوند مکان است، به معنی جایی که در تابستان سکنی گزینند. سردسیر. مقابل قشلاق، گرمسیر. جای تابستانی. تابستانگاه. مصیف: تقییظ; ییلاق رفتن. تصیف، اصطیاف; ییلاق کردن. (یادداشت مولف [دهخدا]). جای سرد و هوادار که به فصل تابستان در آن باشند. مقابل قشلاق که جای باش فصل زمستان است. (آنندراج). جای باش تابستان یعنی جای سرد و خوش هوایی که در مدت تابستان در آن توقف کنند. (ناظم الاطباء). چراگاه. میدان. (آنندراج).
در زبان فارسی ییلاق یا تابستانگاه به کوهپایه، جای سردسیر یا اقامتگاه تابستانی، جای خوش آب و هوا ییلاق نیز گفته می‌شود
تا پیش از جنگ اول جهانی عشایر بدنهٔ اصلی جامعه در مناطق کوهستانی ایران را تشکیل می‌دادند. برای مثال، در دورهٔ جنگ‌های روس-ایران بخش مهمی از مردم ارسباران، که بار اصلی جنگ را به دوش می‌کشیدند، زندگی عشایری داشتند. بنابراین طبیعی است که تنظیم سکونتگاه حافظان مرزها دغدغهٔ اساسی حکومت مرکزی بود. خودمختاری عشایر تا حد زیادی در حفاظت مراتع ییلاق‌ها مؤثر بود و دولت مرکزی دخالت چندانی در تخصیص چراگاه به ایلات متخاصم نداشت. مرکزگرایی افراطی دوران رضا شاه قواعد بین ایلی را مختل کرد؛ به تدریج عشایر ساکن شدند و روستائیان ساکن مجاور ییلاق‌ها به تخریب مراتع پرداختند. فروپاشی اجتماعی ایل قشقایی در نتیجه تخریب مناسبات ارضی به مثابه نمونه‌ای تراژیک توسط محقق آمریکایی، لوئیس بک، به خوبی توصیف شده‌است. آنچه مسلم است تنظیمات مربوط به حدود ییلاق‌ها و قشلاق‌ها، و حقوق مالکیتی عشایر نقشی مؤثر در شکل‌گیری ایران نوین داشته‌است.
زندگی در ییلاق تنها در بخش محدودی از سال ادامه می‌یافت. عشایر در سرزنده‌ترین شرایط طبیعت وارد ییلاق می‌شدند، و آنجا را در حالت پژمردگی طبیعت ترک میکردند. این تضاد در چشم‌انداز الهام‌بخش ترانه‌ها و ادبیات فولکوریک است که تا حدودی تا زمان کنونی حفظ شده‌اند. در میان قبایل ترک‌زبان، که اکثریت عشایر را تشکیل می‌دهند، موسیقی عاشیق‌ها گنجینه‌ای غنی از وصف تصویر ذهنی ییلاق است. در اینجا، برای مثال، ابیات آغازین یک ترانهٔ عاشیقی را می‌آوریم:
دیدی گذرم باز به این خطه نیفتاد "Bəlkə bu yerlərə birdə gəlmədim"
ای قلهٔ مه گرفته بدرود، "duman səlamət qal dağ səlamət qal"
ای آبفشان فلک و آب روانش، "arxamca su səpir göydə bulutlar"
وی گرمی تیر ماه بدرود! "leysan səlamət qal yağ səlamət qal"
جان سرل
جان راجرز سرل (زادهٔ ۱۹۳۲ میلادی کلرادو در آمریکا) از فلسفه‌دانان سرشناس معاصر به‌شمار می‌آید.
جان سرل دکترای خود را از دانشگاه آکسفورد دریافت کرده و استاد دانشگاه برکلی بود.
تخصص وی در فلسفه زبان و فلسفه ذهن و موضوعات خودآگاهی است. سرل خداناباور است.
در سال ۱۹۵۹ میلادی، سرل در سن ۲۷ سالگی موفق به اخذ مدرک دکتری در دانشگاه برکلی شد. او بیش از پنجاه سال، استاد فلسفهٔ دانشگاه برکلی کالیفرنیا بوده و در سال ۱۹۶۹ با انتشار کتاب کنش گفتاری، رساله‌ای در باب فلسفهٔ زبان Speech Acts به شهرت رسید. موضوع اصلی نخستین کتاب سرل، مسألهٔ معنا و ادراک بصری بود و تأکید وی در این کتاب بیش از هر چیز روی یک نظریهٔ فلسفی ناب و ساختارشکن می‌باشد. براساس این کتاب، ادارک انسان دری بی واسطه به واقعیت بیرونی است. درکی است مستقیم از چیزها؛ همانگونه که در بیرون ذهن و در اعیان خارجی وجود دارند. به گفتهٔ سرل ما در حصار حواس و ادراک خود محصور نیستیم و بدین ترتیب علیه تمام فلسفه‌هایی که از سده‌ها پیش به فلسفهٔ غالب تبدیل شده بودند موضع می‌گیرد.
از جان سرل کتاب‌های «درآمدی کوتاه به ذهن» و «اختیار و عصب زیست‌شناسی» و «فلسفه در قرن جدید» هر سه ترجمهٔ محمد یوسفی و «راز آگاهی» ترجمهٔ سید مصطفی حسینی و نیز «ساخت واقعیت اجتماعی» به ترجمهٔ میثم محمدامینی (نشر نو، ۱۳۹۳) در ایران به چاپ رسیده است. کتاب افعال گفتاری او نیز با ترجمه محمدعلی عبداللهی در سال ۱۳۸۵ منتشر شده است. ناشر این اثر پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی است.
گروه ۱+۵
گروه ۱+۵ (که به صورت گروه پنج به علاوه یک خوانده می‌شود) از پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل (ایالات متحده آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه) و آلمان تشکیل شده‌است. دلیل نامگذاری این گروه، حضور پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد به همراه کشور آلمان است.
از جمله اقدامات این گروه برای حصول توافق با ایران در زمینه فعالیت‌های هسته‌ای می‌توان به ارائه یک بسته پیشنهادی در سال اشاره کرد.
گاهی به سه کشور اروپایی (بریتانیا، فرانسه و آلمان) در برابر سه کشور دیگر (روسیه، چین و آمریکا)، «گروه سه به‌علاوه سه» گفته می‌شود.
کارل پریبرام
کارل ه. پریبرام زادهٔ ۱۹۱۹ وین در اتریش، فیزیکدان و جراح مغز آمریکایی اتریشی تبار است.
وی استاد برجسته دانشگاه جرج میسون و دانشگاه جرج تاون در واشنگتن دی سی است.
شهرت وی به‌خاطر تئوری مدل هولونومیکی مغز است که مربوط به فلسفه ذهن و موضوعات خودآگاهی می‌شود.
رود تجن (سرخس)
رودخانه تجن، رودی است که در امتداد جریان هریرود است و پس از تلاقی دو رود کشف رود و هریرود در محلی به نام پل خاتون، تجن خوانده می‌شود و سپس از این محل مرز ایران و ترکمنستان را تشکیل می‌دهد و پس از ادامهٔ مسیر وارد سرخس می‌گردد و در شمال این شهر در پاسگاه جهانبانی از مرز ایران خارج می‌شود و وارد خاک جمهوری ترکمنستان می‌گردد و سرانجام در نزدیکی شهر تجن در ریگزارهای قره‌قوم فرومی‌رود.
این رودخانه مانند دیگر رودهای منطقه دائمی نیست و در فصول سال با تغییرات میزان ریزش باران، دارای نوسانات زیادی می‌باشد. در سال‌های مختلف بین ۰٫۷۵ تا ۷٫۴ متر مکعب در ثانیه متفاوت است. رودخانه تجن بزرگ‌ترین منبع آب سطحی دشت سرخس می‌باشد.
آب این رودخانه توسط پنج کانال به مصرف کشاورزی می‌رسد:
استوارت همروف
اِستوارت همروف زادهٔ ۱۹۴۷ بوفالو در نیویورک، پژوهشگر و متخصّص بیهوشی آمریکایی است.
وی استاد روانشناسی و بیهوشی دانشگاه آریزونا در شهر توسان در آمریکا است.
وی که دانش آموختهٔ دانشگاه پیتسبورگ است، دکترای خود را از دانشگاه درکسل گرفته، و هم‌اکنون ریاست فعلی مرکز مطالعات خودآگاهی دانشگاه آریزونا است.
شهرت وی بخاطر نظریّهٔ ارک-آر است که یک تئوری مدل کوانتوم مکانیکی مغز است و راجع به فلسفه ذهن و موضوعات خودآگاهی است.
وی، این نظریه را با همکاری فیزیکدان بزرگ راجر پنرز ابداع نموده‌است، و معتقد است اندرکنش‌های کوانتیکی در ناحیه‌ای از سلول‌های مغزی بنام میکروتوبول‌ها به وقوع می‌پیوندد. وی بر این مبنا همانند کورت گودل معتقد است که مغز انسان یک سیستم فرا-الگوریتمی است.
دیوید بوهم
دیوید بوهم زادهٔ ۱۹۱۷ در پنسیلوانیا، فیزیکدان مشهور انگلیسی آمریکایی الاصل بود. وی در پروژه منهتن شرکت داشت.
نظریات وی بیشتر در حیطه مکانیک کوانتمی بودند، اما مهم‌ترین مسئله زمانه خود را مسئله فلسفه ذهن و خودآگاهی دانسته.
وی به دلیل اتهامات کمونیستی سناتور مک‌کارتی مجبور به ترک آمریکا شد، و نهایتاً سر از انگلیس درآورد.
او در ۱۹۹۲ درگذشت.
پدیدارشناسی (فلسفه)
پدیدارشناسی یا پدیده‌شناسی (به آلمانی Phänomenologie از φαινόμενον phainómenon) یونانی باستان به معنای «آنچه دیده می‌شود»، پدیدار یا پدیده، و λόγος lógos به معنای «بررسی») فلسفهٔ مطالعهٔ ساختارِ تجربه یا آگاهی است. این جنبش فلسفی در ابتدای سدهٔ بیستم میلادی توسط ادموند هوسرل پایه‌گذاری شد و سپس توسط حلقه‌ای از متأثرینش در دانشگاه گوتینگن و دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ در آلمان گسترش یافت. جنبش فلسفی پدیدارشناسی سپس به فرانسه، ایالات متحده آمریکا و دیگر نقاط، اغلب در زمینه‌ای بسیار متفاوت از کارهای اولیهٔ ادموند هوسرل، انتشار یافت. پدیده‌شناسی را نباید جنبشی یکتا دانست بلکه نویسندگان مختلف این فلسفه در یک خانواده جای می‌گیرند ولی در همین حال تفاوت‌های چشمگیری دارند. پدیدارشناسی یک دکترین یا مکتب یکتا نیست بلکه می‌توان آن را یک طرز فکر، متُد و سبک، و تجربه‌ای باز و همواره نو شونده که نتایج متفاوتی دارد دانست.
ادموند هوسرل پدیدارشناسی را با تأکید بر وجوه التفاتی ذهن و با هدف منظم ساختن فلسفه و فلسفه شناخت به‌طور اخص به کار برد. البته این واژه را نخستین بار یوهان هنریش لامبرت در کتاب Neues Organon به کار برد. پدیدارشناسی با تفکیک آگاهیِ با واسطه و بی‌واسطه از یکدیگر، آگاهی انسان را از پدیدارهای ذهنی که بدون واسطه در ذهن وی ظاهر می‌شوند و ممکن است حتی عینیتی هم نداشته باشند، مطالعه می‌کند. هوسرل معتقد است هر فعالیت ذهنی «وجه التفاتی» خاصی دارد، یعنی چیزی که ذهن ما در موردش به تفکر می‌پردازد در یک لحظه خاص به دلیل التفات ذهنی موجود م‍ی‌شود، حال آنکه ممکن است آن وجود ذهنی، موجودی عینی نباشد. در نظر هوسرل موضوع فلسفه همین موضوعات مورد آگاهی است، یعنی هر آنچه که تجربه م‍ی‌کنیم، اعم از اینکه وجود داشته باشد یا نداشته باشد. هوسرل اصطلاح پدیدارشناسی را هم برای «روش» خاص و هم برای اصول و مبادی فلسفی خود به کار می‌برد. او از دو واژه «منشأ» و «آغاز» در تبیین و توضیح این اصول و مبادی استفاده می‌کند. اندیشهٔ هوسرل با خودآگاهی مبتنی بر پدیدارشناسی آغاز می‌شود و بر نقطه آغازین تفکر تأکید می‌ورزد و بر این باور است که اندیشمند می‌تواند بر سبق ذهن‌ها و تمایلات غالب آمده و تنها بر مطالب متیقن اتکا داشته باشد.
پدیدارشناسی در درجه اول یک اصلی از روش را نشان می‌دهد، که می‌تواند به بهترین شکل در عبارت هوسرل مشاهده کرد: "به خود چیزها برگردید". این بیان به معنای این نیست که باید به رئالیسم ساده لوحانه بازگشت. اما این نشان می‌دهد که در فلسفه باید از کلیه اصول و ایده‌هایی که به طور کافی توضیح داده نشده یا به طور نادرست پایه‌گذاری شده‌اند؛ از همه روش‌های دلخواه و خودسرانه و همه پیش‌داوری‌ها خودداری کرد، و صرفاً توسط خود شی ­ها هدایت شود.
در مدیریت و علوم انسانی پدیدارشناسی یکی از انواع روش تحقیق کیفی است. پدیده‌شناسی مطالعه فلسفی ساختارهای تجربه و آگاهی است. این روش با مطالعات ادموند هوسرل در حوزه فلسفه معرفی شد. مبنای این فلسفه آن است که در هر تجربه، حقیقتی وجود دارد. اصول زیربنایی پدیدارشناسی با دو مفهوم «برگشت به اشیاء» هوسرل و «تفهم» وبر ارتباط نزدیکی دارد.
هدف پژوهش پدیدارشناسی، توضیح صریح و شناسایی پدیده‌ها است آنگونه که در موقعیتی خاص توسط افراد ادراک می‌شوند. براساس دسته‌بندی پارادایم‌های بوریل و مورگان پدیدارشناسی در دسته پارادایم‌های تفسیری قرار می‌گیرد. یعنی یک روش علمی که با رویکردی ذهنی به جمع‌بندی مباحث اجتماعی می‌پردازد.
تیموتی کی. کیسی از پدیدارشناسان معاصر در این باره می گوید:
مدار (برق)
مدار در دانش مهندسی برق عبارت است از هر مسیر بسته‌ای که بستر عبور جریان الکتریکی یا شارش باشد. با این تعریف مدار می‌تواند گرافی متشکل از رساناها و عناصر نیمه‌هادی و نیم‌رسانا باشد که مسیر عبور جریان است. مدار همچنین با این تعریف می‌تواند مسیر بسته‌ای باشد که شار الکتریکی یا مغناطیسی را از درون خود گذر می‌دهد.
مدارها بر حسب دامنهٔ کارکرد به دو دسته تقسیم می‌شوند. مدارهایی با ابعاد فیزیکی بسیار کوچک‌تر از طول موج کاری و مدارهایی با ابعاد در همان حدود. باید توجه داشت که مدارهای نافشرده ممکن است شکل ظاهری بسته نداشته باشند؛ اما باید توجه کرد که حتی یک آنتن تلسکوپی متصل به یک رادیو جزئی از یک مدار است که به شیوهٔ دیگری تعبیر می‌شود.
انواع مدار برحسب حوزهٔ کاربرد عبارتند از:
شهرستان (خنج)
شهرستان، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان خنج در استان فارس ایران.
براساس اطلاعات موجود در ۲۹ درجه و ۵۲ دقیقه طول شرقی و ۲۶ درجه و ۵۶ دقیقه عرض شمالی از نصف النهار مبدأ واقع شده‌است.
این روستا در دهستان سیف‌آباد قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۱۰نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
پیشهٔ عمده مردم این دهستان کشاورزی و دامداری است. تعداد چند حلقه چاه در دهستان وجود دارد که ازآب‌های آنها برای امور کشاورزی استفاده می‌شود.
زبان امهری
زبان اَمهَری یا اَمهاری (به امهاری: አማርኛ āmariññā) یکی از زبان‌های سامی اتیوپیایی، زیرگروه خانواده زبان‌های سامی از زبان‌های آفروآسیایی است که زبان مادری مردم امهارا در منطقهٔ مرکزیِ شمال اتیوپی و زبان میانجی سایر مردم ساکن در روستاها و شهرهای بزرگ این کشور است.
زبان امهری احتمالاً در نتیجه فرایند پیجین‌سازی یک بستر کوشی و یک فرابستر سامی برای برقراری ارتباط میان افرادی که به زبان‌های مختلفی صحبت می کرند، ایجاد شده‌است. امهری زبان کاری اتیوپی و بسیاری از ایالت‌های آن است. این زبان با داشتن ۲۱٬۸۱۱٬۶۰۰ سخنگوی کل در ۲۰۰۷، شامل حدود ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ سخنگوی زبان دوم، دومین زبان پرسخنگوی اتیوپی (پس از اورومو) و دومین زبان پرسخنگوی سامی در جهان (پس از عربی) است.
امهری از چپ به راست با الفبای ویژه‌ای که از الفبای گعز ریشه گرفته، نوشته می‌شود. سامانه نوشتاری آن در زبان‌های سامی اتیوپیایی "فیدَل" () نامیده می‌شود. "فیدل" به معنای «خط»، «الفبا»، «حرف» یا «نویسه» است. نام دیگر آن "آبوگیدا" () است که از نام چهار حرف نخست الفبا ریشه گرفته و از آن واژه آبوگیدا ساخته شده‌است.
امهری از اواخر قرن دوازدهم زبان کاری دادگاه‌ها، زبان تجارت، ارتش و ارتباطات روزمره در اتیوپی بوده و امروزه نیز همچنان زبان رسمی این کشور است. طبق سرشماری سال ۲۰۰۷، امهری توسط ۲۱٫۶ میلیون نفر سخنگوی بومی زبان و ۴ میلیون نفر سخنگوی دوم در اتیوپی گویش می‌شود. ۳ میلیون مهاجر نیز خارج از اتیوپی به این زبان صحبت می‌کنند. جوامع یهودی اتیوپیایی ساکن اتیوپی و اسرائیل نیز امهری‌زبان هستند. امهری زبان مقدس دین راستافار نیز است و به‌طور گسترده‌ای در میان پیروان آن در سراسر جهان استفاده می‌شود.
همخوان‌ها و واکه‌های امهری به شرح زیرند:
خط امهری یک آبوگیدا است و تک‌نگاره‌های آن "فیدل" نامیده می‌شوند. هر نویسه نشان‌دهنده یک توالی همخوان+واکه است، اما شکل اصلی هر نویسه توسط همخوان تعیین می‌شود که مطابق واکه تغییر یافته‌است. برخی واج‌های همخوان‌ها توسط بیش از یک توالی نویسه نوشته می‌شوند: , , , و (آخری دارای "چهار" شکل حرف متمایز است). این به این خاطر است که "فیدل" در اصل صداهای متمایزی را نشان می‌داده ولی آن‌ها با رخداد تغییرات آوایی ادغام شده‌اند.
نشانه‌گذاری در امهری به گونه زیر است:مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Amharic»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ نوامبر ۲۰۰۷).
زبان مندائی نو
زبان مَندائی نو یا نو-مندایی یکی از زبان‌های سامی رایج در منطقه خوزستان ایران و عراق است. این زبان که بازمانده زبان مندائی قدیم است امروزه تنها توسط پنج هزار از ایرانیان مندائی در خوزستان و شهرهای اهواز و آبادان و خفاجیه (سوسنگرد) به‌کار می‌رود. نام دیگر این زبان «رطنه» که از زبان ("raṭna" ) به معنای «زبان نامفهوم و بیگانه» است. امروزه برآورد می‌شود که دست کم ۵۰۰۰ گویشور به زبان نو-مندایی در ایران وجود داشته باشد. همه گویشوران نو-مندایی چندزبانه هستند و به زبان‌های عربی و مندائی سخنورند. از اینرو دستورزبان و واژگان دو زبان یادشده اثرات فراوانی بر زبان نوین-مندایی گذاشته است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Neo-Mandaic»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲ نوامبر ۲۰۰۷).
زبان تیگرینیا
زبان تیگرینیا یا تیگرایی (به تیگرینیا: Ge'ez ትግርኛ tigriññā) یکی از زبان‌های سامی رایج در کشور اریتره و منطقه تیگرای در شمال اتیوپی است. بیشتر سخنگویان این زبان از قوم تیگرینیا هستند و شمار آن‌ها به ۹ میلیون نفر می‌رسد.
کهن‌ترین نوشته به تیگرینیا متنی مربوط به قوانین محلی است که در منطقه لوگوساردا در منطقه جنوبی اریتره یافت شده و قدمت آن به قرن سیزدهم میلادی بازمی‌گردد. در زمان استعمار انگلیس در اریتره، وزارت اطلاعات یک روزنامه هفتگی به تیگرینیا منتشر می‌کرد که ۵ سنت قیمت داشت و هر هفته ۵۰۰۰ نسخه می‌فروخت. در آن زمان گزارش شده بود که آن نخستین روزنامه به تیگرینیا بوده‌است.
تیگرینیا (همراه با عربی) یکی از زبان‌های رسمی اریتره در طول فدراسیون کوتاه مدت خود با اتیوپی بود. تیگرینیا در سال ۱۹۵۸ پیش از انضمام با زبان امهری جایگزین شد. با استقلال اریتره در سال ۱۹۹۱، تیگرینیا وضعیت زبان رسمی خود را در این کشور حفظ کرد و اریتره تا به امروز تنها کشوری در جهان است که تیگرینیا را در سطح ملی به رسمیت شناخته‌است.
تیگرینیا پرسخنگوترین زبان اریتره و چهارمین زیان پرسخنگوی اتیوپی پس از اورومو، امهری و سومالیایی است. تیگرینیا همچنین توسط جوامع بزرگ مهاجر در سراسر جهان، از جمله استرالیا، سودان، عربستان سعودی، اسرائیل، آلمان، ایتالیا، سوئد، بریتانیا، کانادا و ایالات متحده آمریکا گویش می‌شود.
گویش‌های تیگرینیا از نظر آوایی، واژگانی و دستوری متفاوت هستند. به نظر نمی‌رسد هیچ گویشی به عنوان معیار پذیرفته شده باشد.
همخوان‌ها و واکه‌های تیگرینیا در زیر آورده شده‌اند:
تیگرینیا به الفبای گعز نوشته می‌شود. این الفبا یک آبوگیدا است: هر نماد نشان‌دهنده یک همخوان و یک واکه است و نمادها بر اساس همخوان و واکه در گروه‌هایی از نمادهای مشابه سازمان یافته‌اند. این سامانه نوشتاری در تضاد با الفباهای کامل است که در آن‌ها همخوان و واکه وضعیتی برابر دارند یا یک ابجد که در آن علامت واکه به صورت ناتمام یا اختیاری یا غایب است. نمادهای الفبای تیگرینیا عبارتند از:
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Tigrinya language»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲ نوامبر ۲۰۰۷).
تیگرایی‌ها
قوم تیگرای-تیگرینیا یکی از اقوام کشورهای اتیوپی و اریتره است.
مردم تیگرای-تیگرینیا در جنوب، مرکز و شمال اریتره و در کوهستان‌های شمالی استان تیگرای اتیوپی زندگی می‌کنند.
جمعیت آن‌ها ۶٫۵۷ میلیون نفر است و به زبان تیگرینیایی صحبت می‌کنند.
تفسیر نورالثقلین
تفسیر نور الثقلین تالیف عبد علی بن جمعة العروسی حویزی تفسیری روایی از قرآن به زبان عربی است.
عبد علی بن جمعه العروسی حویزی محدث و مفسر شیعی قرن یازدهم قمری است. تاریخ دقیق ولادتش مشخص نیست. اهل حویزه خوزستان بوده و از تبار عروسی است. درباره تاریخ فوتش اختلاف وجود دارد، بیشتر منابع سال وفاتش را 1112 قمری دانسته اند اما برخی هم 1053 قمری دانسته اند. از وی برخی سخنان بصورت "قیل" نقل شده و عمل می کرده و معتقد بوده که این سخنان از آن صاحب الزمان است که ایشان برای صیانت، آنها را در میان فقیهان بصورت مبهم پخش کرده است.
این تفسیر به نام نورالثقْلين خوانده شده و مراد از آن قرآن و عترت است. برخی نیز نام این تفسیر را نورالثقَلَين به معنای نور جن و انس خوانده اند.
تفسیر نور الثقلین تفسیری روائی است که در بر گیرنده بخشی از آیات قرآن است که درباره آن روایاتی از پیامبر اسلام و اهل بیتش وارد شده‌است.
هدف مفسر، فقط گردآوری روایات مربوط به آیات است نه تایید آنچه نقل کرده، چراکه مؤلف به این نکته تصریح می‌کند که هدف از گردآوری فراهم آوردن فرصت تحقیق بیشتر در روایات تفسیر است از این رو حتی روایاتی را که با اجماع شیعه مخالف بوده‌است نیز ذکر کرده‌است.
مفسر از منابع متفاوتی استفاده کرده و همگی از نظر اعتبار در یک سطح نیستند، حویزی همچنین از منابع اهل سنت استفاده کرده است.
تفسیر قمی نوشته علی بن ابراهیم قمی
تفسیر عیاشی
تفسیر مجمع البیان
کتاب حدیثی من لایحضرالفقیه نوشته شیخ صدوق
عیون اخبارالرضا
الخصال
التوحید
معانی الاخبار
آثار ابن بابویه
شواهد التنزیل حسکانی
تفسیر الکشف و البیان نوشته ابواسحاق ثعالبی
سیدهاشم رسول محلاتی این تفسیر را بر اساس سه نسخه خطی با مقدمه ای سیدمحمدحسین طباطبائی در سال1385 قمری منتشر کرد.
میرزا محمد بن محمدرضا مشهدی قمی تفسیری به نام کنزل الحقائق و بحرالدقائق تالیف کرده که مقتبس از تفسیر نورالثقلین بوده است و مطالبی را به آن اضافه کرده است.
مانیل
مانیل پایتخت کشور فیلیپین است.مونچه دیگر شهری است که در نزدیکی گریک در جنوب ایت فلوور قرار دارد که به مارس زمین شهرت دارد. این شهر با ۱۰۷۵۲۰ نفر جمعیت در هر کیلومتر مربع، رکورد متراکم‌ترین شهر کره زمین را در اختیار دارد. شهر مانیل در ساحل شرقی خلیج مانیل و در لبه غربی لوزون و سرزمین اصلی آسیا واقع شده است.
مانیل در ساحل شرقی خلیج مانیل و در مصب رودخانه پاسیگ واقع شده‌است. این شهر یکی از شانزده شهرستان ناحیه مترو مانیل است. مانیل با جمعیتی برابر ۱٫۶۶۰٫۷۱۴ دومین شهر پرجمعیت فیلیپین و از پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان است. مانیل در زبان بومی به صورت تحت‌اللفظی به معنای "وجود نیلاد" است. ، بوته یا درختچهٔ گلدار ستاره شکلی‌است که به وفور در رودخانهٔ پاسیگ و خلیج مانیل رشد می‌کند. مانیل شهری مملو از گروه‌های متنوع قومی و نژادی چینی، اسپانیایی، آمریکایی، ژاپنی، مالایی و هندی است که تاثیرش را می‌توان در فرهنگ و مد و آشپزی و مذهب شانزده منطقهٔ تشکیل دهندهٔ شهر به آشکاری مشاهده نمود.
متروی مانیل در سال ۱۹۹۹ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۱ خط و ۱۳ ایستگاه می‌باشد، همچنین قطار سبک شهری مانیل نیز به عنوان یک سیستم ترابری در سال ۱۹۸۴ با ۲ خط و ۳۱ ایستگاه به بهره‌برداری رسیده است.
ایلان پاپه
ایلان پاپه (به عبری: אילן פפה؛ زادهٔ ۱۹۵۴) مورخ و فعال اجتماعی اهل اسرائیل است. او استاد دانشکدهٔ علوم اجتماعی و مطالعات بین‌الملل در دانشگاه اگزتر بریتانیاست و رئیس مرکز اروپایی مطالعات فلسطین همان دانشگاه و نیز رئیس سابق مرکز مطالعات قومی-سیاسی اگزتر می‌باشد.
پاپه در حیفای اسرائیل متولد شد. او پیش از رفتن به بریتانیا از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۷ استاد ارشد علوم سیاسی در دانشگاه حیفا و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ رئیس مؤسسهٔ مطالعات فلسطینی و اسرائیلی امیل توما در حیفا بود. او مؤلف کتاب‌های "پاکسازی قومی فلسطین" (۲۰۰۶)، "خاورمیانهٔ جدید" (۲۰۰۵)، "تاریخ فلسطین جدید: یک سرزمین، دو قوم" (۲۰۰۳)، و "بریتانیا و نزاع عرب–اسرائیلی" (۱۹۸۸) است. او از اعضای برجستهٔ جبهه دموکراتیک صلح و مساوات بود و در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۹ در فهرست انتخاباتی همین حزب برای انتخابات کنست قرار داشت.
ایلان از جمله مورخان جدید اسرائیلی است که پس از انتشار اسناد مربوط توسط دول بریتانیا و اسرائیل در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ میلادی به بازنویسی تاریخ شکل‌گیری اسرائیل در سال ۱۹۴۸ و اخراج یا فرار ۷۰۰٬۰۰۰ فلسطینی در همان سال پرداخته‌اند. به عقیدهٔ ایلان پاپه، اخراج این افراد اقدامی ارتجالی نبوده بلکه موجب پاکسازی قومی در فلسطین شده‌است و منطبق بر نقشهٔ دالت بوده که در سال ۱۹۴۷ توسط رهبران آینده اسرائیل مطرح شده بود. او تشکیل اسرائیل را مقصر فقدان صلح در خاورمیانه دانسته، صهیونیسم را خطرناک‌تر از نزاع‌طلبی اسلامی پنداشته و خواستار تحریم بین‌المللی دانشگاهیان اسرائیلی شده‌است.
پاپه طرفدار چارهٔ یک‌کشوری است که کشوری با دو ملت را برای فلسطینیان و اسرائیلیان مجسم می‌کند.
آثار او هم مورد حمایت و هم مورد انتقاد سایر مورخان قرار گرفته‌است. پیش از آنکه او در سال ۲۰۰۸ اسرائیل را ترک کند، در کنست تخطئه شد، یکی از مسئولان وزارت آموزش عالی خواستار اخراج او گشت، تصویر او در یکی از روزنامه‌ها در مرکز سیبل قرار گرفت، و چندین بار به مرگ تهدید شد.
مرسی مطروح
مَرسی مَطروح نام یکی از شهرهای مصر است. این شهر که در کرانهٔ دریای مدیترانه واقع شده مرکز استان مطروح است. فاصلهٔ این شهر از شهر اسکندریه ۲۴۰ کیلومتر به سوی غرب است.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «مرسی مطروح»، ویکی‌پدیای عربی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲ دسامبر ۲۰۰۷).
خانخودی
خانخودی یکی از روستاهای بخش بیارجمند در شهرستان شاهرود در استان سمنان ایران است. این روستا مرکز دهستانی است که در آن واقع شده‌است اما معلوم نیست به چه دلیل نام آن دهستان بیارجمنداست که اصلاً جزء دهستان موصوف نمی‌باشد و در ۱۸ کیلومتری شهربیارجمند و ۱۳۵ کیلومتری شهرشاهرود جای دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت این روستا ۳۹۴ نفر (۱۵۰ خانوار) بوده‌است.
این روستا از قدمت زیادی برخوردار است، بطوری که تا ۳۰ سال قبل دور تا دور آن خندق و دارای دو دروازه بوده ولی هم‌اکنون تنها قسمت‌های اندکی از خندق باقی‌مانده است. همچنین دارای مسجد و حمام خیلی قدیمی می‌باشد .
دور تا دور این روستا را تا حدود ۳۰ سال قبل خندق - که از تأسیسات دفاعی ایرانیان می‌باشد - احاطه کرده بود. به مرور زمان قسمت‌های زیادی از آن از بین رفته‌است اما هنوز قسمت‌هایی از آن باقی است. همچنین برج و بارویی اطراف روستا را احاطه می‌نموده‌است و فقط از دو دروازه به خارج از ده ارتباط داشته‌است:
۱- دروازه پایین که جهت تردد به باغات ومزارع بوده‌است. ۲- دروازه بالا که جهت ارتباط با سایر روستاهای اطراف بوده‌است.
در هر دروازه نگهبانی بوده‌است و علاوه برکنترل آمد و شد درب دروازه را باز وبسته می‌نموده‌است. این روستا دارای یک مسجد خیلی قدیمی و یک حمام تاریخی می‌باشد. در بسیاری از نقاط این روستا کانال‌های زیر زمینی وجود دارد که قدیم احتمالاً منازل را به یکدیگر متصل می‌نموده و یک راهکار دفاعی بوده‌است. آب کشاورزی این روستا از یک چشمه قنات می‌باشد که آن هم قدمت زیادی دارد و اخیراً آب یک چاه نیز به آن افزوده شده‌است. جمعیت آن در حدود ۳۰ سال قبل به ۱۰۰۰ نفر می‌رسید ولی در اثر مهاجرت به حدود ۵۰۰ نفر رسیده‌است.
به دنبال خورشید
«به دنبال خورشید» ، ترانه‌ای محصول سال ۲۰۰۳ و خلق‌شده به وسیلهٔ پروژهٔ موسیقی انیگما است. این تک‌آهنگ دومین تک‌آهنگی بود که از آلبوم ویاژر عرضه می‌شد.
جزیره (فیلم ۲۰۰۵)
جزیره یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر علمی تخیلی و دلهره‌آور محصول سال ۲۰۰۵ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مایکل بی با بازی ایوان مک‌گرگور و اسکارلت جوهانسون است. بودجه فیلم ۱۲۶ میلیون دلار بوده ولی فروش فیلم در سراسر دنیا فقط به ۱۶۲ میلیون دلار رسید و در نتیجه این فیلم سینمایی تبدیل به یک بمب گیشه شد.
لینکن سیکس اکو (ایوان مک‌گرگور) جوانی است که در جامعه‌ای در بسته زندگی می‌کنند. ویژگی اصلی ساکنان این جامعه اطاعت محض و پرهیز از هرگونه کنجکاوی است. آن‌ها بازمانده یک آلودگی جهانی هستند که حق خروج از این مکان را ندارند و تنها امیدشان زندگی در یک جزیره خوش آب و هوا است ولی چون برای آن‌ها امکان ندارد که همگی به آنجا بروند به‌طور شانسی هر هفته یک نفر انتخاب می‌شود به جزیره می‌رود. اما لینکن با کنجکاوی اش از آنجا خارج می‌شود متوجه می‌شود که تمامی این حرف‌ها دروغ بوده و آن‌ها منبع اعضای پیوندی هستند و هر کسی که اصطلاحاً به جزیره می‌رود در اصل تمام اعضای بدنش کنده می‌شود و برای پیوند فرستاده می‌شود. در اینجا او برای نجات جان خود و دوستش جوردن تو دلتا (اسکارلت جوهانسون) دست به فرار می‌زند و…
روش‌های رونگه‐کوتا
به دسته‌ای از مهم‌ترین روشهای حل عددی معادلات دیفرانسیل عادی گفته می‌شود که توسط دو دانشمند آلمانی، رونگه و کوتا ابداع شده است. این روش شامل روش مرتبه اول (اویلر)، روش اویلر اصلاح شده یا هیون (Heun) که به روش پیشگو نیز معروف است، نقطه میانی، مرتبه دوم، رالستون، مرتبه سوم و مرتبه چهارم می باشد. همانطور که در ادامه خواهیم دید، سایر روشهای حل معادلات دیفرانسیل معمولی مانند اویلر، هیون و نقط میانی، حالات خاصی از روش رانگ-کوتا به ویژه از مرتبه دوم هستند. یکی از پرکاربردترین این روش‌ها رانگ−کوتای مرتبه چهارم می‌باشد.
معادله دیفرانسیل معمولی زیر را با شرط اولیه داده شده را در نظر بگیرید. فرمول کلی روش رانگ-کوتا به صورت زیر است.
که مقادیر a مقادیر ثابت و مقادیر kها به صورت زیر هستند و h مقدار گام است.
1- Press et al. 2007, p. 907
2-Steven Chapra, Applied Numerical Methods with MATLAB for Engineers and Scientists, 7th Edition, McGraw-Hill Science Engineering, 2017