hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
زبان‌های چینی-تبتی
زبان‌های چینی-تبتی یا ترا-هیمالیا یک خانوادهٔ زبانی متشکل از بیش از ۴۰۰ زبان و دومین خانواده پرگویشور پس از هندواروپایی است. اکثریت قریب به اتفاق سخنوران این خانواده به زبان‌های چینی سخن می‌گویند. دیگر زبان‌های پرگویشور این خانواده برمه‌ای (۳۳ میلیون) و تبتی (۶ میلیون) هستند. سایر زبان‌های این خانواده در هیمالیا، جنوب شرق آسیا و فلات تبت تکلم می‌شوند. اکثر این زبان‌ها در مناطق کوهستانی دور افتاده دارای اجتماعات گفتاری کوچک هستند و به همین ترتیب مستندات ضعیفی دارند.
زیرگروه‌های پایینی پرشماری از این خانواده بازسازی شده‌اند اما بازسازی یک نیازبان برای کل خانواده هنوز در سطوح اولیه باقی مانده و بنابرین ساختار زیرگروه‌های بالاتر چینی-تبتی هنوز ناشناخته است. گرچه به‌طور سنتی این خانواده به دو شاخه چینی و تبتی-برمه‌ای تقسیم می‌شوند، منشأ مشترک زبان‌های غیرچینی هنوز اثبات نشده‌است. درحالی که زبان‌شناسان چینی زبان‌های کرا-دای و همونگ-مین را جزء خانواده چینی-تبتی به‌شمار می‌آورند، سایر زبان‌شناسان از دهه ۱۹۴۰ آن‌ها را از این خانواده خارج کرده‌اند. از این خانواده پیوندهای متعددی با خانواده‌های زبانی دیگر ارائه شده‌است، اما هیچ‌یک از آنها پذیرش گسترده‌ای ندارند.
بیشتر گسترش امروزی زبان‌های چینی-تبتی نتیجه گسترش تاریخی سه گروه با بیشترین سخنور این خانواده (چینی‌ها، برمه‌ای‌ها و تبتی‌ها) و جایگزینی آن‌ها تعداد ناشناخته‌ای از زبان‌های پیشین شده‌است. این گروه‌ها همچنین طولانی‌ترین سنت‌های ادبی خانواده را دارند. سایر زبان‌ها در مناطق کوهستانی، در امتداد دامنه‌های جنوبی هیمالیا، توده جنوب شرقی آسیا و لبه شرقی فلات تبت تکلم می‌شوند.
زبان‌های چینی با ۱٫۳ میلیارد گویشور بزرگترین شاخه این خانواده هستند که بیشتر آن‌ها در نیمه شرقی چین زندگی می‌کنند. کهن‌ترین آثار موجود به چینی به کتیبه‌های جیا گو ون مربوط به ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد، هنگامی که چینی کهن در اطراف میانه رود زرد صحبت می‌شد، بازمی‌گردد. از آن زمان چینی‌ها در سراسر چین پراکنده شدند و خانواده ای را تشکیل دادند که تنوع آن با زبان‌های رومی‌تبار مقایسه شده‌است. تنوع در زمین‌های ناهموار جنوب شرقی چین نسبت به دشت شمال چین بیشتر است.
برمه‌ای زبان ملی میانمار و زبان اول حدود ۳۳ میلیون نفر است. سخنوران برمه‌ای ابتدا در اوایل قرن ۹ میلادی، هنگامی که دولت‌شهرهای پیو با حمله‌های نانشائو ضعیف شده بودند، از غرب یون‌نان امروزی وارد حوضه ایراوادی شمالی شدند. دیگر زبان‌های برمه‌ای هنوز در بخش دهونگ در غرب دور یون‌نان تکلم می‌شوند. تا قرن یازدهم میلادی، پادشاهی پاگان آن‌ها در کل حوضه گسترش یافته بود. قدیمی‌ترین متون این زبان، مانند کتیبه میازدی، از اوایل قرن دوازدهم میلادی هستند.
زبان‌های تبتی توسط حدود ۶ میلیون نفر در فلات تبت و مناطق همجوار در هیمالیا و سیچوآن غربی تکلم می‌شوند. آن‌ها از تبتی باستان که تا پیش از گسترش امپراتوری تبت در قرن هفتم، در دره یارلونگ سخن گفته می‌شد، ریشه گرفته‌اند. اگرچه این امپراتوری در قرن ۹ سقوط کرد اما تبتی کلاسیک به عنوان زبان مقدس مذهب بودیسم تبتی همچنان کاربرد دارد.
دیگر زبان‌های این خانواده در مناطق پرارتفاع صحبت می‌شوند. جنوبی‌ترین زبان‌ها کارنی هستند که توسط ۴ میلیون نفر در تپه‌های در امتداد مرز میانمار و تایلند صحبت می‌شوند. بیشترین تنوع این زبان در تپه‌های کارن وجود دارد که گمان می‌رود موطن این گروه باشد. ارتفاعات بلند از شمال شرقی هند تا شمال میانمار حاوی بیش از ۱۰۰ زبان متنوع و متنوع چینی-تبتی است. سایر زبان‌های چینی-تبتی در امتداد دامنه‌های جنوبی هیمالیا، جنوب غربی چین و شمال تایلند یافت می‌شوند.
در جدول زیر نمونه‌ای از واژگان این خانواده ارائه شده‌است.
زبان‌های تبتی-برمه‌ای
زبان‌های تبتی-برمه‌ای نام یکی از زیرشاخه‌های خانواده زبان‌های چینی-تبتی است که شامل زبان‌های غیر چینی این خانواده می‌شود. بیش از ۴۰۰ زبان از این خانواده در جنوب شرق آسیا و بخش‌هایی از شرق و جنوب آسیا گویش می‌شوند.
حدود۶۰ میلیون نفر به یکی از زبان‌های تبتی-برمه‌ای سخن می‌گویند که نیمی از آن‌ها به برمه‌ای و ۱۳٪ از آن‌ها به تبتی سخن می‌گویند. نام خانواده از دو زبان گسترده آن یعنی برمه‌ای (بیش از ۳۵ میلیون سخنگو) و تبتی (بیش از ۸ میلیون) آمده‌است. این زبان‌ها همچنین دارای سنت‌های ادبی گسترده‌ای هستند که قدمت آن‌ها به ترتیب به قرون ۱۲ و ۷ می‌رسد.
گوانگ‌دونگ
گوانگ‌دونگ , یا کوانگ‌تونگ یا کانتون یکی از استان‌های جنوب شرقی چین است.
مرکز گوانگ‌دونگ آن شهر گوانگ‌ژو است. در سرشماری سال ۲۰۱۵ میلادی، جمعیت این استان بیش از ۱۰۸ میلیون نفر اعلام شد. این استان پرجمعیت‌ترین استان چین است. مساحت این استان برابر ۱۷۹٬۸۰۰ کیلومتر مربع است.
گوانگ‌دونگ از نظر تولید ناخالص داخلی بالاترین رتبه را در میان استان‌های چین دارد.
چینی یوئی
چینی یوئی یا کانتونی (کانتُنی) نام گروهی از زبان‌های چینی است که بیشتر در جنوب چین در گوانگ‌دونگ (کانتون)، هنگ کنگ و ماکائو تکلم می‌شود. سخنوران این زبان دارای فهم متقابل نسبت به سایر گونه‌های چینی نیستند.
نام کانتونی که یکی از گویش‌های این زبان است گاه به کل خانواده اطلاق می‌شود اما زبان‌شناسان ترجیح می‌دهند این نام فقط به گونه‌ای از یوئی که در گوانگ‌ژو (کانتون)، واژو، هنگ کنگ و ماکائو کاربرد دارد اطلاق شود. تایشانی که در نواحی ساحلی ژیانگمن صحبت می‌شود و از دیگر زبان‌های این خانواده است، زبان بیشتر مهاجران قرن ۱۹ گوانگ‌دونگ به آمریکای شمالی و جنوب‌شرق آسیا بود. مهاجران بعدی بیشتر کانتونی‌زبان بوده‌اند.
Wikipedia contributors, "Cantonese (linguistics)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Cantonese_(linguistics)&oldid=199147257
پرپاتنگ
این روستا زیر پرپاتنگ (تپه پاتنگ )واقع شده‌است.
از شمال کوه لاور، از جنوب درواه و روستای کنارزرد، از مغرب کوه، و از سمت مشرق به روستای کم‌رضوان محدود می‌گردد. جمعیت این روستا ۴۵ نفر (۴ خانوار) می‌باشد که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.  . شغل مردم این روستا دامداری ودام پروری است. دارای یک باب مدرسه، یک باب آب‌انبار (برکه) و یک مسجد می‌باشد.  سد کوچکی در شمال روستا وجود دارد که در حدود ۲ تا ۴ ماه آب باران حفظ می‌کند. این روستا در سابق از توابع بخش بستک بوده‌است، اما حالا مدت چند سال است که از بستک جدا شده و به بخش خمیر پیوند داده‌اند. این روستا در فاصله ۶۰ کیلومتری از سمت مشرق  دهستان کوخرد واقع شده‌است. در کوه‌های اطراف این روستا گیاهان داروئی متعددی وجود دارد، مردم روستا این گیاهای داروئی را جمع می‌کنند و می‌فروشند و از این راه گذران زندگی می‌کنند.
تهمورس پورناظری
تهمورس پورناظری (زادهٔ ۱۹ بهمن ۱۳۵۵ در کرمانشاه)، موسیقی‌دان ایرانی است. او نوازنده سازهای تار، سه‌تار، تنبور، بربط، دف و دیوان است و با سازهایی چون سنتور، تنبک، کمانچه، دوتار و نی آشناست. وی فرزند کیخسرو پورناظری و برادر سهراب پورناظری است.
آوای باران نخستین کار او به عنوان آهنگ‌ساز است که پیش از ۲۰ سالگی به بازار روانه کرد. تکنیک‌هایی که او در نواختن سه‌تار در این آلبوم به کار برد، نخستین بار بود که برای این ساز به کار گرفته می‌شد.
تهمورس در آلبوم‌های بسیاری نوازندگی کرده و آهنگ‌سازی آلبوم‌های زیادی را نیز بر عهده داشته است. او در ایران و خارج از ایران کنسرت‌های فراوانی اجرا کرده و در جشنواره‌هایی چون آوسون گرک، مینون و شرکت کرده است.  همچنین وی به همراه محمدرضا شجریان و سهراب پورناظری در NPR به اجرا پرداخته است.
از جمله آثار سرشناس پورناظری می‌توان به آلبوم رنگ‌های تعالی (به همراه سهراب پورناظری و محمدرضا شجریان) و نه فرشته‌ام نه شیطان (به همراه همایون شجریان) اشاره کرد.
زبان مصری
زبان مصری نام یکی از زیرشاخه‌های خانوادهٔ زبان‌های آفریقایی-آسیایی است. زبان مصری به زبانی گفته می‌شود که در دورهٔ زمانی میان ۲٬۷۰۰ سال پیش از میلاد تا سال ۱٬۰۰۰ میلادی در مصر تکلم می‌شده است. زبان‌های مصری:
قبطی‌ها
قِبطی‌ها نام قوم از مسیحیان بومی کشور مصر می‌باشد که پرجمعیت‌ترین اقلیت مسیحی این کشور به‌شمار می‌آیند. مسیحیت بین سال‌های ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلادی مذهب اصلی در مصر به‌شمار می‌رفت. پس از فتح مصر بدست مسلمانان تا میانه‌های قرن دهم میلادی همچنان مذهب اصلی این کشور باقی ماند. پس از آن مسیحیان همواره به عنوان یکی از اقلیت‌های بزرگ در مصر به‌شمار رفته‌اند. از نظر تاریخی قبطیان به زبان قبطی صحبت می‌کردند که بازمانده‌ای از زبان دموتیک از مصر باستان (زمان اشغال مصر توسط یونانی‌ها) به‌شمار می‌آید. از نیمه‌های قرن هجدهم میلادی این زبان شروع به انقراض نموده و بیشتر این مردمان به زبان عربی تکلم می‌کنند. امروزه قبطیان بیشترین جمعیت مسیحی در خاورمیانه را تشکیل می‌دهند و یکی از بزرگترین اقلیت‌های مذهبی در این منطقه می‌باشند. اکثر قبطی‌ها از نظر مذهبی پیرو کلیسای ارتدکس قبطی اسکندریه می‌باشند. در حدود ۸۰۰۰۰۰ نفر از آن‌ها نیز بین دو شاخه کاتولیک قبطی و پروتستان قبطی تقسیم شده‌اند.
قبطیان ده درصد جمعیت مصر را تشکیل می‌دهند. غیر از جمعیت ۹ تا ۱۵ میلیونی قبطیان در مصر، سودان با تخمین ۵۰۰۰۰۰ نفر، ایالات متحده ۲۰۰۰۰۰ تا یک میلیون نفر٬ کانادا در حدود ۲۰۰۰۰۰ نفر، استرالیا ۷۵۰۰۰ نفر، و ایتالیا با ۳۰۰۰۰ نفر کشورهای پرجمعیت قبطی به‌شمار می‌آیند.
قبطی‌ها مسیحی هستند. دین بیشتر آن‌ها اُرتدکس قِبطی است. در قرن ۱۹ میلادی برخی از آنان مسیحی کاتولیک شدند.
زبان قبطی
زبان قِبطی آخرین مرحله از زبان‌های مصری و از خانواده زبان‌های آفریقایی-آسیایی است. از سال ۲۰۰ میلادی تا سال ۱۱۰۰ میلادی در مصر زیاد تکلم می‌شده. پس از قرن ۱۷ میلادی این زبان دیگر تکلم نمی‌شود. دو گویشِ صَعیدی و بُحَیری این زبان از لحاظ تاریخی اهمیت بیشتری دارند. گویش صعیدی تا قرن یازدهم میلادی گویش غالب بود و گویش بحیری از قرن یازدهم باز گویش غالب بوده‌است. در قرن اول میلادی مصری‌ها برای نوشتن این زبان از خط یونانی سود جستند. اما پس از آن خط قبطی برای آن ایجاد شد که تفاوت‌هایی با الفبای یونانی داشت. شمار افرادی که امروزه به این زبان صحبت می‌کنند حدود ۳۰۰ نفر است. اکنون زبان قبطی زبان دینی اُرتدکسهای قِبطی است. این زبان بعد از اینکه مصر جزو ممالک اسلامی شد کم‌کم جای خود را به زبان عربی داد. به خاطر اینکه مهاجرت اعراب به آنجا آنچنان افزایش یافت که مصریان در آن مستهلک شدند و فقط اقلیتی که در دین مسیحی باقی‌ماندند، زبان قدیمی خود را نگه داشتند ولی بعد از مدتها آنان نیز زبان خویش را فراموش کرده‌اند و فقط روحانیونشان در معابد، زبان قبطی را بکار می‌برند. این زبان با آثار بازمانده از زبان قدیم مصر اختلاف زیادی ندارد.
گلیفهای الفبای قبطی براساس الفبای یونانی هستند که توسط حروف الفبای مصری دموتی تکمیل شده‌اند. این خط نخستین خط برای نگارش زبان‌های مصری بود.
ارتدکس قبطی
اُرتُدُکسِ قِبطی نام یکی از شاخه‌های مسیحیت است.
پیروان این دین قبطی‌هایی هستند که به شاخه‌های دیگر مسیحیت روی نیاوردند.
زبان دینی ارتدکسهای قبطی زبان قبطی است. شانزده میلیون مسیحی قبطی پاپ ویژهٔ خود را دارند.
سی (ابهام‌زدایی)
سی در فارسی واژه‌ای چندمعنایی (به انگلیسی: polysemy) است که ممکن است به عدد ۳۰ یا حرف لاتین C اشاره کند. در کل سی می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد.
درجزین
درجزین شهری در بخش مرکزی شهرستان مهدی‌شهر استان سمنان ایران است. این شهر در فاصله ۵ کیلومتری شمال سمنان و ۱۰ کیلومتری جنوب مهدی‌شهر قرار دارد. درجزین به خاطر عبور آب چشمه گل رودبار از آن و داشتن چند قنات نسبتاً پرآب از آبادانی خوبی برخوردار است و زمینه‌های توسعه کمی و کیفی را دارا است. محله‌های بزرگ در درجزین که از به هم پیوستن آن‌ها درجزین به وجود آمده‌است، شامل دِه مرکزی درجزین، قاضی‌آباد، اسلام‌آباد، شاه‌بند، پشته و چهل‌تن است. برخی از میوه‌جات آن مانند زردآلو مشهور است. بیشتر اهالی دارای مذهب شیعه دوازده‌امامی هستند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۵٬۹۹۷ نفر (۱٬۷۷۷ خانوار) بوده‌است.
یکی از بزرگترین دیدنی‌های شهر درجزین کهن‌سال‌ترین درخت چنار کشور است که با بیش از ۸۰۰ سال قدمت در مرکز شهر قرار گرفته‌است. قبرستان زرتشتی‌ها و امامزاده چهل تن نیز از دیگر آثار دیدنی درجزین است.
هرچند کوه‌های مرتفع و صخره‌ای، تقریباً از شمال درجزین آغاز می‌شود ولی خود شهر هم دارای زمین‌های گسترده و همواری نیست، بلکه تشکیل شده از تپه ماهورها و کوه‌های کوچک و تپه‌های بیشتر خاکی و همچنین دره‌های کمابیش عریض و کفه‌های کوچک تقریباً مسطحی می‌باشد. درجزین در قسمت جنوبی شهرستان و پیش از ارتفاعات آن در یک ناحیه رسوبی قرار دارد. از دید خاک‌شناسی در محدوده خاک‌های لیتوسل آهکی و در ناحیه خاک‌های بیابانی و سیرزم قرار دارد. شهر درجزین مشهور به یاقوت سرخ استان سمنان می‌باشد که از آب و هوای نسبتاً مطلوبتری از شهر سمنان برخوردار است. لهجه اهالی بومی شهر درجزین سنگسری می‌باشد.
ده‌صوفیان
دهکده جهانی ده صوفیان یکی از روستاهای مازندرانی زبانبخش شهمیرزاد در استان سمنان است. این روستا در دامنهٔ کوه قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۰۰۰ متر است. ده صوفیان در زمستان‌ها بیشتر پوشیده از برف و در تابستان‌ها دارای آب و هوای خنک و معتدل است. چه بسا از اطراف ده‌صوفیان می‌توان برای ورزش‌های زمستانی استفاده نمود. در گذشته عده ای از مردم روستا پیرو مکتب صفی علیشاه بوده‌اند و در اینجا این شبهه به وجود می‌آید که دلیل نامگذاری این روستا همین موضوع باشد.
جمعیت روستای ده صوفیان بر اساس نتایج سرشماری سال 1395، 104 نفر (41 خانوار) بوده‌است. جمعیت این روستا در سال‌های ۱۳۲۹، ۱۳۴۵ و ۱۳۵۵ به ترتیت ۴۰۰، ۱۴۴ و ۱۴۳ نفر بوده‌است.
گویش مردم ده‌صوفیان از روستاهای مجاور شهمیرزاد نیز مشابه گویش شهمیرزادی است.
نیایش
نیایش یا دُعا شکلی از رفتار دینی است که هدف از آن، جستن ارتباط با موجودیتی است که فردِ نیایشگر او را به‌عنوان آفریدگار خود یا موجودی روحانی در نظر می‌گیرد. فرد نیایشگر در دعاهای خود معمولاً خواسته‌ای را از مخاطبِ نیایش خود طلب می‌کند، یا از مخاطبِ دعا سپاسگزاری می‌کند. دعاها معمولاً با بیان کردن واژه‌هایی به‌صورت شفاهی یا تداعی آن واژه‌ها در ذهن انجام می‌گیرد و در برخی ادیان شکل رایج‌تر آن به‌صورت نیایش‌سرایی است. نیایش می‌تواند به‌صورت فردی یا گروهی انجام شود. مخاطبان نیایش ممکن است ایزدها، ارواح، درگذشتگان، و حتی مفاهیم باشند. از انواع دعاها می‌توان دعاهای درخواستی، التماسی، سپاسگزارانه، اعترافی، توبه‌گرانه، پرستش گونه و همدم‌خواهانه را نام برد.
افراد برای منظورهای گوناگونی دعا می‌کنند؛ از جمله برای منفعت شخصی یا برای بهبود وضعیت فرد یا افراد دیگر. التماس از «ایزد» برای انجام کاری، اعتراف به «گناهان»، درمیان‌گذاشتن اندیشه‌ها با کسی که به‌عنوان آفریدگار در نظر گرفته می‌شود، ایجاد حسّ بودن با «ایزد» به‌منظور کاستن از حس تنهایی، ارتباط جستن با افرادِ درگذشته یا همراهی با هم‌دینان در سرودخوانی‌های نیایشی یا نمازها می‌توانند از دلایل نیایش باشند.از دعا های مهم نزد یهودیان و مسیحیان دعاهای و مناجات های داوود نبی و دعای ربانی است.
یکی از دعاهایی که مورد اهتمام شیعیان است، دعا برای ظهور مهدی امام دوازدهم آنها است.
پژوهش‌های علمی که جهت بررسی تأثیرات احتمالی نیایش بر وضعیت روحی یا تندرستی افراد انجام شده، نتیجهٔ روشنی در برنداشته و این پژوهش‌ها نتایج متضادی را ارائه داده‌اند.
اردشیر یکم (فرترکه پارس)
اردشیر یکم (آرامی: "rtḥštry") فرترکه ساتراپی پارس (که با القاب "prtrk 'zy alhaya" یا «فرماندار خدایان» در سکه‌هایش از خود یاد می‌کند) جانشین بنیانگذار فرترکه‌ها، بگدات بود.
به‌طور کلی، حاکمان فرترکه ، حاکمان استقلال طلب و آزادیخواه و ضد سلوکی‌ها و فرهنگ هلنیسم بودند، هرچند که خود سلوکی‌ها بودند که فرترکه‌ها را به حاکمیت ساتراپی پارس گماشتند اما بزودی جنبشی ملی گرایانه برپا کردند و با شکست دشمن که سلوکیان متجاوز و اشغالگر بودند ایالت پارس را به کشوری کوچک و مستقل تبدیل کردند.
نویسندگان ویکی‌پدیا انگلیسی (۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹)
لینوکس شریف
لینوکس شریف نام یک توزیع لینوکس دو زبانه (فارسی/انگلیسی) ایرانی است که در شرکت فارسی‌وب شریف با توجه به نیازهای بومی کاربران ایرانی و فارسی‌زبان تهیه شده است، پس از طی مراحل آزمون نسخه‌های آزمایشی، در ۷ خرداد ۱۳۸۵ به‌طور رسمی در دانشگاه صنعتی شریف معرفی و رونمایی شد.
توسعه و پشتیبانی این توزیع متوقف شده است.
نسخهٔ ۲ این توزیع بر پایهٔ انتشار ۴ توزیع فدورا بنا شده‌است و برنامه‌هایی شامل فایرفاکس ۱، کرنل لینوکس ۲٫۶٫۱۶ و اپن آفیس ۲، را همراه خود داشت.
در این توزیع از نسخهٔ ۲ محیط رومیزی گنوم که ۷۶٫۴۸ درصد آن به فارسی ترجمه شده بود، استفاده می‌شد.
مدائن
مدائن چنانچه تاریخ‌نویسان اسلام یاد کرده‌اند، از هفت شهر به نام‌های مشخص که در تلفظ آن‌ها اختلاف وجود دارد، تشکیل می‌شده‌است. گویا پنج شهر آن در زمان یعقوبی (سده ۳ق) وجود داشته که از این قرار بوده: شهر کهنه یعنی تیسفون و یک میل در جنوب آن اسبانبر و مجاور آن رومیه، هر سه در جانب خاوری دجله و در جانب دیگر بهرسیر که ریشهٔ آن اردشیر است و یک فرسخ زیر آن ساباط که به گفتهٔ یاقوت حموی، ایرانیان آن را بلاس‌آباد می‌نامیدند.
پیش از روی کار آمدن شاهنشاهان اشکانی، سلوکیان در طرف راست رود دجله شهری ساخته بودند که آن را سلوکیه نام نهاده بودند. در زمان نخستین پادشاهان اشکانی، وقتی باقیمانده‌های یادگارهای اسکندر مقدونی به‌کلی از مرزهای ایران بیرون رانده شد، شهر سلوکیه به صورت نیمه ویرانه‌ای بود. شاهنشاهان اشکانی در طرف چپ رودخانه دست به احداث ساختمان‌های جدیدی زدند و تا اواخر دوران ساسانی ایجاد این ساختمان‌ها در دوطرف رود دجله ادامه یافت. به طوری که وقتی اعراب بر ایران مستولی شدند در این مکان هفت شهر وجود داشت و به همین سبب آن را مداین یعنی مدینه‌ها، شهرها، نام نهادند. چهل کیلومتر پایین‌تر از تیسفون خلفای عباسی شهر بغداد را که به مفهوم بغ داد، (یعنی خداداد، زیرا بغ به زبان فارسی به معنای خداست و در زبان روسی و بعضی زبان‌های دیگر هند و اروپایی نیز همین مفهوم را دارد) است و قبلاً نیز به صورت آبادی کوچکی در آن مکان وجود داشت بنا نمودند و آن را به‌عنوان دارالخلافه تعیین کردند.
مدائن یا چنانکه در آن روزگار به زبان سریانی گفته می‌شد "مدیناثا" یعنی شهرها و مجموعهٔ هفت شهر بود نزدیک به هم و در دو جانب دجله که آن‌ها را "ماحوزه" و "ماحوزه ملکا" می‌خواندند. حصارهای بلند برگرد مجموعهٔ این شهرها کشیده بودند و دروازه‌های استوار در آن‌ها تعبیه کرده بودند. این حصارها و دروازه‌ها در پایان روزگار ساسانیان بارها تجدید و ترمیم شده‌بود. این هفت شهر عبارت بودند از:
محلچه
محلچه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اوز در استان فارس ایران است.
از شمال روستای فیشور، از جنوب کوه، از مغرب شهر خنج محدود می‌گردد.
جمعیت روستای محلچه در حدود ۴۵۰ نفر است که اهل سنت و پیرو مکتب شافعی هستند. مردم محلچه به لهجه لارستانی صحبت می‌کنند.
چهار طاقی محلچه" یکی از آثار ارزشمند تاریخی روستای محلچه و مربوط به دوران قبل از اسلام است. این اثر تاریخی که به چهارطاقی محلچه یا آتشکده محل شاه ویا چهارطاقی ساسو (ساسان) نیز نامیده می‌شود در کنار جاده اوز - شیراز در۳۵ کیلومتری غرب شهر اوز در روستای محلچه (مابین محلچه و دوراهی فیشور) واقع است. مصالح به کار رفته در ساخت این بنای تاریخی و با ارزش سنگ، گچ و ساروج است.چهارطاقی محلچه با آتشکده‌های کاریان جویم لارستان و کاریان فیروزآباد در ارتباط بوده‌است. گویا مراسم خاص توسط موبدان همه ساله در آتشکده‌های یزد، کاریان جویم لارستان، فیروزآباد و چهارطاقی محلچه برگزار می‌شده‌است. وجود آتشکده‌های آذرفرنیغ کاریان، جویم لارستان، فیروزآباد و محلچه نشان از وجود یک شاهراه ارتباطی اقتصادی و تجاری بین این ۳ منطقه دارد. چهارطاقی محلچه در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. امروزه یک ستون این چهارطاقی فروریخته و پایه‌های سایر ستون‌ها تعمیر و مرمت شده‌است ولی گذشت زمان این بنای تاریخی را فرسوده ساخته و نیاز به مراقبت و مرمت بیشتری دارد.
اکتشاف و حفاری چاه‌های نفت
از گذشته تا به امروز روش‌های متفاوتی برای اکتشاف نفت به‌کار برده شده است. در آمریکا برای کشف نفت به گورهای سرخ پوستان نقب می‌زدند. نفت‌یابی دیگر، کلاهی کهنه بر سر می‌گذاشت و در چمنزاری می‌دوید تا اینکه کلاه می‌افتاد و وی آن محل را حفاری می‌کرد. بعد از آن حفاران برای کشف نفت در بستر رودخانه‌ها به کندوکاو پرداختند. سپس جستجو برای تاقدیسها یکی از راه‌های معتبر کشف نفت در طول تاریخ شد.
در اوایل قرن بیستم اکتشاف نفت بر مبنای نقشه‌برداری سطحی تاقدیسها بود. در میانه دهه ۱۹۲۰، به‌کارگیری روش‌های ژئوفیزیکی اکتشاف نفت را وارد مرحله تازه‌ای نمود. روش‌های لرزه‌ای و گرانشی در یافتن نفت‌های گنبدهای نمکی سواحل خلیج مکزیکو ایالات متحده بسیار کارآمد بوده است. در سال‌های بعد روش‌های چاه نگاری الکتریکی، صوتی و پرتوزایی مورد استفاده وسیعی قرار گرفتند. سپس استفاده از عکس‌های هوایی به‌خصوص در مناطق فاقد پوشش گیاهی بسیار کارآمد نشان دادند.
امروزه با وجود کامپیوتر روش‌های چندبعدی سنجش از دور و ژئوفیزیکی و ژئوشیمیایی سطحی ابزار جدید مهمی می‌باشند.
امانیه (اهواز)
اَمانیه یکی از محله های مرکزی و قدیمی شهر اهواز در جنوب ایران است.
امانیه در غرب رود کارون و شهر اهواز واقع است و همجوار با مناطق "کیان آباد ،کیان پارسو مهرشهر می باشد و از"' قدیمی‌ترین محلات شهر اهواز به حساب می آید. در این قسمت از شهر اکثر ادارات دولتی مستقر هستند. کاخ استانداری، اداره راه وشهرسازی، فرمانداری، اداره دارایی، اداره ثبت کل وثبت احوال، آموزش و پرورش، ایستگاه راه‌آهن، بیمارستان رازی، ورزشگاه تختی و دانشکده ادبیات و زبان خارجه دانشگاه شهید چمران کلانتری امانیه در خیابان دز میباشد. همچنین افراد مشهوری همچون حامد حدادی و سید میلاد موسویان و تنها بانوی سردار ان دوران که در مقابل سپاه روم و حمله پرتغالیها ایستادگی کردند یعنی هدیه السادات موسویان در این منطقه میزیستند.
امانیه از قدیم ازمحلات تفریحی و گردشگری شهر اهواز بوده‌است. از جمله می‌توان از بلوار ریورساید و پارک جزیره، پارک سه‌دختران، استخرهای شهرداری، راه‌آهن و طوبی، رستوران گل‌های داوودی و پارک راه‌آهن و کارخانه نوشابه‌سازی زمزم نام برد.
منطقه امانیه تحت پوشش شهرداری منطقه دو اهواز می‌باشد. سایر مناطق تحت پوشش شهرداری منطقه دو اهواز شامل کیان آباد و کیان پارس ، مهرشهر و کیانشهر می‌باشند .
حبیب نفیسی
حبیب نفیسی (زادهٔ ۱۲۸۷ در رشت درگذشت ۲۲ مرداد ۱۳۶۳ در تهران) بنیان‌گذار دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران) و مؤسسه عالی تکنیکوم نفیسی که بعداً به هنرستان تکنیکوم نفیسی شهرت یافت. او مؤلف نخستین قانون کار در ایران بود.
حبیب نفیسی در سال ۱۳۰۸ در تهران دیپلم گرفت و برای ادامه تحصیل با هزینهٔ ارتش به اروپا رفت. پس از اخذ درجهٔ مهندسی فنی به ایران بازگشت و با درجهٔ افسری وارد ارتش شد. بعد از شهریور ۱۳۲۰ به مدیرکلی وزارت پیشه و هنر و در سال ۱۳۲۵ به معاونت وزارت کار رسید.
در دوران نخست وزیری ابراهیم حکیمی به رهبری هیأت ایران در کنفرانس سازمان بین‌المللی کار در پاریس شرکت کرد. ایرج افشار در کتاب خاطرات محمد علی جمالزاده عکس آنان را در کنفرانس پاریس با شرح مختصری آورده است (ص ۳۴۴ - حبیب نفیسی سومین از سمت چپ ابوالحسن حکیمی چهارمین و جمالزاده پنجمین نفر). در کابینه ۳۸ روزه حسین علاء (در سال ۱۳۲۹) کفالت وزارت کار را عهده‌دار شد.
پس از روی کار آمدن محمد مصدق به سمت وزیرمختاری ایران به آمریکا رفت و پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در کابینه سپهبد زاهدی معاون صناعت در وزارت اقتصاد ملی شد. نفیسی پس از بازنشستگی اجازه تأسیس یک دانشگاه فنی را گرفت و به نام مدرسه عالی تکنیکوم نفیسی نامگذاری کرد.
با توجه به آنکه بعدها دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی از ادغام چندین دانشکده از جمله «مدرسه عالی تکنیکوم نفیسی» ایجاد شد، و اصلی‌ترین بخش این دانشگاه نیز همین مؤسسه بوده‌است، مهندس حبیب نفیسی را می‌توان مؤسس دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی نیز دانست.
نفیسی علاوه بر تأسیس پلی تکنیک بنیانگذار دانشگاه‌های علم و صنعت و مازندران نیز بود. علیرضا بذرافشان فیلم مستندی از زندگی وی تهیه کرده‌است.
پدر حبیب نفیسی دکتر علی‌اصغر مؤدب‌نفیسی (مؤدب‌الدوله) نخستین وزیر بهداری ایران بود. همسر اول نفیسی زرین ملک دختر حسین حکیمی و نواده میرزا محمود خان حکیم الملک (عموی ابراهیم حکیمی حکیم الملک دوم) بود و در جوانی درگذشت. همسر دوم او عظمی عدل دختر یوسف‌خان مکرم‌الملک و خواهر یحیی عدل بود. او برادرزاده سعید نفیسی است و از طریق ازدواج دوم خود با محمدولی فرمانفرمائیان باجناغ شد.  وی در مردادماه ۱۳۶۳ در گذشت و در بهشت زهرای تهران آرامگاه شماره ۴۳۷۷ به خاک سپرده شد.
استان کوردوبا (اسپانیا)
کوردوبا (عربی: قرطبه) استانی در جنوب اسپانیا، در بخش خودمختار اندلس است. در سال۷۱۱ میلادی (۹۲ قمری) یک دسته از مسلمانان به رهبری طارق بن زیاد که نام وی در کلمه جبل الطارق ابدی شده‌است توانستند بخش اعظم اسپانیا را فتح کنند. مسلمانان قلمرو جدید خودرا در اسپانیا اندلس می‌گفتند و شهر قرطبه را به پایتختی برگزیدند.
این استان هم‌مرز با استان‌های مالاگا، سبیا، باداخس، سیوداد رئال، خائن و گرانادا است و مرکز استان، شهر کوردوبا است.
۷۷۱٬۱۳۱ نفر (۲۰۰۲) در سیوداد رئال زندگی می‌کنند که از این میان بیش از ۴۰٪ در شهر کردبا ساکن هستند.
این استان ۱۳٫۷۶۹ کیلومتر مربع مساحت دارد و دارای ۷۵ دهستان است.
فرهاد اصلانی
فرهاد اصلانی (زاده ۱۸ خرداد ۱۳۴۵ در بیجار) بازیگرِ تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایران است.
فرهاد اصلانی در سال ۱۳۴۵ در شهر بیجار در استان کردستان متولد شد. او در سال ۱۳۷۰ در دوره دو ساله کارگردانی و بازیگری در زمینه تئاتر از فرهنگسرای نیاوران دانش‌آموخته شد. بازی در تئاتر را در سال ۱۳۷۵ هم‌زمان با تحصیل و هم‌چنین بازی در نمایش‌های رادیویی را از سال ۱۳۷۱ آغاز نمود. وی در سال ۱۳۷۲ اولین بار در مجموعه تلویزیونی همسایه‌ها ایفای نقش کرد و سپس حضور در جلوی دوربین را در سال ۱۳۷۳ با فیلم روسری آبی کاری از رخشان بنی‌اعتماد تجربه کرد. وی در سال ۱۳۹۰ در سه فیلم خود یعنی خرس، زندگی خصوصی و من مادر هستم خوش درخشید و توانست سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد را برای دو فیلم اول نامبرده شده دریافت کند. در سال ۱۳۸۹ در سریال مختارنامه نقش عبیدالله بن زیاد را بازی کرد. اصلانی در سال ۱۳۹۵ با بازی در فیلم دختر اثر رضا میرکریمی، توانست اولین جایزه بین‌المللی خود را از سی و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو دریافت کند و در ادامه هم در چهار فستیوال بین‌المللی دیگر نامزد دریافت جایزه شود.کاندید تندیس بهترین بازیگر مرد درام در هشتمین جشن دنیای تصویر برای سریال《خانه ایی در تاریکی》
کاندید تندیس بهترین بازیگر مرد کمدی در دوازدهمین جشن دنیای تصویر برای سریال《اشپز باشی》
کاندید تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد در ششمین جشن منتقدان و نویسندگان برای فیلم 《خرس》 کاندید تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد در هفتمین جشن منتقدان و نویسندگان برای فیلم《به خاطر پونه》 کاندید تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در هشتمین جشن منتقدان و نویسندگان برای فیلم《قصه ها》
کاندید تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد در نهمین جشن منتقدان و نویسندگان برای فیلمهای 《کوچه بی نام》 و 《عصر یخبندان》
کاندید تندیس بهترین بازیگر مکمل مرد در نعمین جشن منتقدان و نویسندگان برای فیلم 《دوران عاشقی》
کاندید تندیس بهترین بازیگر مرد سینما در چهاردهمین جشن دنیای تصویر برای فیلم 《به خاطر پونه》
کاندید تندیس بهترین بازیگر مرد سینما در چهاردهمین جشن دنیای تصویر برای فیلم 《من مادر هستم》
کاندید تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد در هجدهمین دوره جشن خانه سینما برای فیلم('کوچه بی نام')
کاندید تندیس بهترین بازیگر نقش اول مرد در دهمین جشن منتقدان و نویسندگان برای فیلم《دختر》
برنده تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در دوازدهمین دوره جشن منتقدان و نویسندگان برای فیلم《مغزهای کوچک زنگ زده》
کاندید تندیس بهترین بازیگر مرد در هفتمین جشنواره شهر برای فیلم《مغزهای کوچک زنگ زده》
ذره هسته‌ای
در شیمی و فیزیک، یک نوکلئون می‌تواند یک پروتون، یا یک نوترون باشد که در آن نقش به عنوان یک جزء هستهٔ اتم محسوب می‌شود. تعداد " نوکلئون"‌ها در هسته عدد تودهٔ ایزوتوپ (تعداد نوکلئون) را تعیین می‌کند.
پروتون‌ها و نوترون‌ها اسپین و پاریته ۲/۱ مثبت دارند. تعداد این ذرات هر کدام به ترتیب با نماد Z و N در کنار نام عنصر ذکر می‌شود که مجموع آن‌ها به‌نام عدد جرمی با نماد A مشخص می‌شود واین ذرات از سه کوارک تشکیل شده‌اند و جزو خانوادهٔ فرمیون‌ها هستند.
تا دههٔ ۱۹۶۰، "نوکلئون‌ها" به عنوان ذرات بنیادی، نه آن‌که خود از قطعات کوچکتر تشکیل شده‌باشند شناخته می‌شدند. در حال حاضر آن‌ها ذرات ترکیبی (کامپوزیتی)؛ ساخته شده از سه کوارک با هم متصل که توسط نیروی هسته‌ای قوی با هم متصل هستند، شناخته می‌شوند. . تعامل بین دو یا چند "نوکلئون" تعامل بین نوکلئونی یا نیروی هسته‌ای نامیده می‌شود که در نهایت بوسیلهٔ تعامل قوی ایجاد می‌شود. (قبل از کشف کوارک‌ها، اصطلاح «تعامل قوی» به تعاملات بین اینترنوکلئونی اشاره دارد).
کوجولا کادفیسس
کوجولا کادفیسس (کوشانی: Κοζουλου Καδφιζου، و Κοζολα Καδαφες؛ خروشتی: کوجولا کاساسا؛ چینی باستان:丘就卻 ،چیوجیوچوئه) یک شاهزاده کوشانی بود که طوایف یوئه‌چی را، در قرن اول میلادی، متحد کرد و به اولین شاهنشاه کوشانیان تبدیل شد و از سال 30 تا 80 میلادی (یا طبق گفته پوئپراچیچی مورخ، از سال 40 تا 90 میلادی) حکومت کرد. طبق نوشته های سنگ‌نبشته رباطک، او پدربزرگ بزرگ کانیشکای اول، شاهنشاه مشهور کوشانی، است. او را به عنوان بنیانگذار شاهنشاهی کوشانیان به رسمیت می شناسند.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
آکوردئون
آکوردئون یک ساز بادی شستی‌دار با سطح مورب متحرک در دو طرف و بدنه فانوسی است.
این ساز در اوایل قرن نوزدهم در اروپا اختراع شد و معمولاً در موسیقی محلی اروپا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و روسیه مورد استفاده قرار می‌گیرد. قدیمی‌ترین نام این ساز "هارمونیکا" است که یک اسم یونانی بوده و به معنی هارمونی موسیقایی به کار برده می‌شده‌است.
آکوردئون ساز آلمانیِ مشهوری است که شهرت جهانی از نظر سادگی و لطافت صدا را به خود اختصاص داده‌است.
این ساز را نوازنده بین دو دست خود می‌گیرد که در میانهٔ آن، مجاری هوایی قرار دارند که با باز و بسته شدنشان توسط نوازنده صدا تولید می‌شود. در یک سمت صفحه‌کلید کوچکی تعبیه شده‌است که کلیدهای آن وظیفه کنترل ورود هوا به مجاری را دارند و در سمت دیگر جعبه طنین قرار دارد که معمولاً آن نیز دکمه‌های مخصوص خود را دارد.
بدنه چین‌دار آکوردئون مانند دَم آهنگران است. چون دو سر دم را با دو دست از هم دور کنند هوا وارد می‌شود، و چون نزدیک سازند هوا با فشار از آن خارج می‌شود. صدایی که از آکوردئون بیرون می‌آید به وسیله باریکه‌های فلزی به نام زبانه ساخته می‌شود، بدین ترتیب که، جریان یافتن هوا در دم زبانه‌های ساز را به ارتعاش درمی‌آورد و به عقب و جلو می‌راند. به عبارت دیگر جریان هوا زبانه‌ها را مرتعش می‌کند. هر یک از این زبانه‌ها چون به ارتعاش درآید صوتی مخصوص به خود خارج می‌کند. زبانه‌ها به شستیهای متصل است که بر بدنه آکوردئون روی جعبه طنین قرار گرفته‌اند. نوازنده در ضمن بازکردن و بستن دَم، با انگشتان خود شستی‌ها را فشار می‌دهد و نواهای گوناگونی می‌نوازد. کنسرتینا یک نوع آکوردئون ساده است. این ساز نزد دریانوردان رواج بسیار داشت.
وقتی فیلم‌ها و صحنه‌های نمایش در فرانسه و مخصوصاً پاریس اتفاق می‌افتد، در موسیقی متن فیلم اغلب از آکاردئون استفاده می‌شود. مردم بریتانیا ساز آکاردئون را یک ساز فرانسوی می‌دانند. مردم آمریکا هنگامی که نام آکاردئون آورده می‌شود، موسیقی‌های ویژه رقص و آواز قدیمی در ذهنشان تداعی می‌شود.
لئوناردو فیبوناچی
لئوناردو فیبوناچّی (حدود ۱۱۷۰ م – حدود ۱۲۵۰ م) نخستین ریاضی‌دان بزرگ اروپا در سده سیزدهم میلادی است. از آنجایی که زادگاه او شهر پیزا در ایتالیا بوده، به لئوناردو دا پیزا نیز معروف است. بیشتر کارهای وی مأخوذ از آثار ریاضی‌دان‌های مسلمان، به‌خصوص خوارزمی، کرجی و ابوکامل می‌باشد. از میان ۶۹ مسئلهٔ ابوکامل، بسیاری عیناً یا با اعداد تغییریافته در آثار فیبوناچی آمده‌اند.
لئوناردو به علت حرفه پدرش، گوگلیمو بوناتچی که بازرگانی بود، به کشورهای بسیاری از جمله مصر و سوریه و … مسافرت نمود. این سفرها او را با ریاضیات اسلامی آشنا کرد. وی که به برتری روش‌های محاسبه مسلمانان پی برده بود پس از بازگشت به زادگاه خود در سال ۱۲۰۲ حاصل آموخته‌های خود را با نوشتن لیبر آباکی (به معنای کتاب حساب) منتشر ساخت. کتاب محاسبات فیبوناچی تقریبا به طور انحصاری بر پایه الگوریتم‌های خوارزمی قرار داشت.
فیبوناتچی در لیبر آباکی دستگاه عددنویسی هندی-عربی را برگزید.
معرفی دستگاه اعداد اعشاری به عنوان جایگزینی بسیار کارآمدتر به جای دستگاه اعداد رومی که استفاده از آن از زمان امپراتوری روم رایج بوده‌است از جمله مهم‌ترین کارهای این ریاضیدان بزرگ در طول زندگی‌اش بوده‌است. وی در آغاز نخستین بخش از کتاب خود به نام لیبر آباکی در مورد این دستگاه چنین می‌گوید:
بخش شعیبیه
بخش شُعیبیه یکی از بخش‌های تابعه شهرستان شوشتر در استان خوزستان در جنوب غربی ایران است.
مرکز بخش شعیبیه شهر گوریه می‌باشد. منطقه شعیبیه شبه جزیره‌ای بین رودخانه‌های بزرگ کارون و دز است که این موقعیت باعث شده تا خاک بسیار حاصلخیزی داشته باشد. كشت و صنعت امام خميني (ره) که یکی از بزرگترین طرح های توسعه نیشکر در استان خوزستان است و شامل سه کارخانه تولید شکر,ام دی اف و خوراک دام است در این منطقه قرار دارد . وجه تسمیه نام شعیبیه این است که بسیاری معتقدند آرامگاه شعیب نبی (که در قرآن بسیار از او یاد شده) در این منطقه قرار دارد.بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شادروان شهرستان شوشتر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۰۵۸۴ نفر بوده است.
بند میزان
بند میزان سدی است در شوشتر و ساختهٔ دست انسان، مربوط به دوره ساسانیان که تا امروز پابرجاست. ساختن بند میزان شوشتر را به شاپور اول ساسانی نسبت می‌دهند. بند میزان شوشتر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. در سال ۲۰۰۹ نیز این بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
این سد، آب کارون را به نسبتهای ۱ به ۲ بین رودهای گرگر و شطیط تقسیم می‌کند. رود گرگر را دودانگه یا مسرقان نیز گویند و رود شطیط را چهاردانگه هم خوانند. مصالح بکار رفته در بند میزان سنگ (تراشیده شده شوشتر) و ساروج هستند. در توصیف اهمیت این سد کافیست تاریخ شوشتر را مرور کنیم که، شکسته شدن این سد بمنزله ازدیاد فقر و بدبختی در شوشتر و پابرجا بودن به‌همراه دیگر سازه‌های آبی شوشتر باعث آبیاری ۴۰هزار هکتار دشت میان آب شوشتر بوده‌است. این بند از چند دهانه تشکیل شده‌است که مهمترین آنها دهانه‌ای است جدا که تنظیم آب دو شاخهٔ رودخانه را انجام می‌دهد به گونه‌ای که اگر دبی گرگر بیشتر از یک سوم دبی کل رودخانه باشد آن را به شاخهٔ شطیط انتقال می‌دهد و بالعکس و این خود از شاهکارهای معماری این بند است.
این بند تاریخی، به دلیل بی‌توجهی مسئولان و سازمان میراث فرهنگی شهرستان شوشتر دچار مشکلاتی گردیده و دهانه‌های این بند، توسط شاخ‌وبرگ و تنهٔ درختانی که طغیان رودخانه به‌همراه آورده، کاملاً مسدود شده‌است. این اتفاق نه تنها باعث افزایش فشار آب بر بدنه این سازه آبی شده، بلکه جریان آب به سمت مجموعه آبشارهای شوشتر را نیز به شدت کند نموده‌است. در نتیجه تعدادی از آبشارها کاملاً خشک شده‌اند و مکانی که تا امروز سالم مانده در حال تخریب است.
بعلاوه در سال‌های اخیر ترک‌هایی بر بدنه این بند تاریخی پدیدار شده که می‌تواند مقدمه‌ای برای تخریب این میراث جهانی باشد.
فدلک
فدلک () تپه ای است از رشته‌کوه‌های زاگرس. این تپه در شمال شرقی شهر شوشتر قرار دارد. بین تپه کوشکک و فدلک تنگه‌ای زیبا و بزرگ بنام تنگ عقیلی است که رودخانه کارون از آن عبور کرده و وارد شوشتر می‌شود. ارتفاع بلندترین نقطه فدلک از سطح دریا ۳۸۴متر است. قبل از این که صنعت و ماشین وارد ایران شود تنها راهی که دشت عقیلی را به شهر شوشتر وصل می‌کرد راهی بود که از تپه های فدلک عبور می‌کند که از روستای دشت بزرگ واقع در عقیلی شروع می‌شود و در نزدیکی روستای تخت قیصر به شوشتر منتهی می‌شود و در قدیم مردمان روستاهای عقیلی از طریق این راه به شوشتر عبور و مرور داشتند. وجود رودخانه کارون در مسیر و وجود چشمه‌های طبیعی در دل تپه همچنین پل‌های گلی و چوبی بر روی دره‌هایی که عبور را مشکل می‌کرده مناظر بسیار بدیعی را خلق کرده که بسیار دیدنی است و می‌توان به جذب گردشگر به شهر شوشتر کمک کند. برای این تپه ، تپه نوردانی از شوشتر و بقیه ی شهرهای استان و حتی از استانهای دیگر هم می آیند.به بلندی هایی که بلندتر از600 متر باشند کوه میگویند.
زاگرس کوه
شعیب
شعیب (به انگلیسی: Jethro) نام پیغمبری است که پدرزن موسی بود و نام اصلی او اوثیرن و به فارسی یوبب گویند. (ناظم الاطباء) و گویند نام اوثیرون بن صیقون بن عیفا بن ثابت بن مدین بن ابراهیم. وگفته‌اند که اسم او شعیب بن میکائیل از اولاد مدین بود. (از منتهی الارب)
شعیب که نسبش طبق تواریخ با چندین واسطه به ابراهیم می‌رسید، به سوی اهل مدین مبعوث شد، مدین از شهرهای شام بود و مردمی تجارت پیشه و مرفه داشت، که در میان آن‌ها بت‌پرستی و همچنین تقلب و کم فروشی در معامله کاملاً رایج بود.
نامی اسرائیلی و یهودی، نام یکی از پیغمبران بنی‌اسرائیل که پدر زن حضرت موسی بوده ‎است.
در سوره اعراف آیات ۸۵ تا ۹۳درباره شعیب چنین آمده:
۸۵) ما به سوی مردم مدین، برادرشان شعیب را فرستادیم. صدا زد: ای قوم من! خداوند یگانه را بپرستید که هیچ معبودی جز او برای شما نیست. دلایل روشنی از طرف پروردگار برای شما آمده. حق پیمانه و وزن را ادا کنید و از حقوق مردم چیزی کم نگذارید. در روی زمین بعد از آن که اصلاح شده‌است، فساد نکنید.
۸۶) شما بر سر راه مردم با ایمان ننشینید و آن‌ها را تهدید نکنید و مانع راه خدا نشوید و با القای شبهات راه مستقیم حق را در نظر آن‌ها کج و مجهول نشان ندهید؛ و به خاطر بیاورید هنگامی که افراد کمی بودید سپس خداوند جمعیت شما را زیاد کرد و نیز خوب بنگرید که سرانجام کار مفسدان به کجا منتهی شد.
۸۷) اگر طایفه‌ای از شما به آنچه من مبعوث شده‌ام ایمان آورده و جمعیت دیگری ایمان نیاورده‌اند، شما صبر کنید تا خداوند میان ما حکم کند و او بهترین حاکمان است.
۸۸) اشراف زورمند و متکبّر قوم شعیب به او گفتند سوگند یاد می‌کنیم که قطعاً، هم خودت و هم کسانی را که به تو ایمان آورده‌اند، از محیط خود بیرون خواهیم راند، مگر این که هرچه زودتر به آیین ما بازگردید. (شعیب) گفت: آیا (می‌خواهید ما را به آیین خودتان بازگردانید) اگر چه مایل نباشیم؟
۸۹) اگر ما به آیین بت‌پرستی شما بازگردیم، و بعد از آن که خداوند ما را نجات داده خود را به این پرتگاه بیفکنیم، بر خدا افترا بسته‌ایم. ممکن نیست ما به آیین شما بازگردیم مگر این که خدا بخواهد. چرا که او از همه چیز آگاه است و احاطه علمی دارد. توکل و تکیه ما تنها بر خداست. پروردگارا! میان ما و جمعیت ما به حق حکم و داوری کن، و مشکلات و گرفتاری‌های ما را بر طرف ساز، و درهای رحمتت را به سوی ما بگشای که بهترین گشایندگانی.
۹۰) اشراف و متکبران خودخواهی که از قوم شعیب راه کفر را در پیش گرفته بودند (به کسانی که احتمال می‌دادند تحت تأثیر دعوت شعیب قرار گیرند) می‌گفتند: اگر از شعیب پیروی کنید به طور مسلم از زیانکاران خواهید بود.
۹۱) (هنگامی که کارشان به اینجا رسید) پس زلزله سخت و وحشتناکی آن‌ها را فرا گرفت، آنچنان که صبحگاهان همگی به صورت اجساد بی جانی در خانه‌هایشان افتاده بودند.
۹۲) آن‌ها که شعیب را تکذیب کردند، آنچنان نابود شدند که گویا هرگز در این خانه‌ها سکنی نداشتند. آن‌ها که شعیب را تکذیب کردند زیانکار بودند.
۹۳) او از قوم گنهکار روی برگردانید و گفت: من رسالت پروردگارم را ابلاغ نمودم، و به مقدار کافی نصیحت کردم و از هیچ گونه خیر خواهی فروگذار نکردم. با این حال چگونه به حال این جمعیت کافر تأسف بخورم.قرآن کریم
برگزیده تفسیر نمونه
شطیط
شطیط شاخه اصلی رودخانه کارون در شوشتر است که چهاردانگه نیز خوانده می‌شود. رود کارون در بدو ورود به جلگه خوزستان به صخره بزرگی که شوشتر بر آن بنا شده برخورد می‌کند و توسط بند میزان به دو شاخه شطیط و گرگر (چهاردانگه و دودانگه) تقسیم می‌شود. در نهایت این دو شاخه پس از طی حدود چهل کیلومتر در منطقه بند قیر جنوب شوشتر به یکدیگر می‌پیوندند و با ادغام با رود دز، رودخانه کارون بزرگ را تشکیل می‌دهند.
آب این رودخانه برای مصارف کشاورزی مناسب می‌باشد. شطیط با گذر از کنار شهرستان شوشتر علاوه بر سیراب کردن زمین‌های کشاورزی و تأمین آب مردم این شهرستان منظره‌های زیبای طبیعی را در این منطقه به وجود آورده است.
اردشیر سوم (ساسانی)
اردشیر سوم پادشاه ساسانی (پیرامون ۶۲۸ تا ۶۳۰ میلادی) فرزند شیرویه (قباد دوم) و مادری رومی بود که به سلطنت نشست. با حکومت ۶ ماهه اردشیر سوم، خاندان ۴ قرنه ساسانی وارد سراشیبی فروپاشی شده بود. خاندان سلطنتی به سبب کشتارهای کینه توزانه و کشمکش‌های درباری، چنان اولاد ذکور خود را از دست داده بود که جز کودکی ۷ ساله، کسی برای نشستن بر تخت شاهی ساسانیان پیدا نمی‌شد. به سبب آشفتگی احوال، در گزارش منابع نیز از وحدت نظر خبری نیست. مسعودی مدت سلطنت اردشیر سوم را ۵ ماه و طبری ۱۸ ماه ذکر می‌کند اما بیشتر منابع بر آن اند که اردشیر سوم به دست فَرُخان شهروُراز (شهربُراز، فردوسی:گراز) سردار معروف خسروپرویز کشته شده‌است.
به هنگام تخت‌نشینی اردشیر، مهاذر گشنسپ، خوانسالار دربار، به سبب خردسالی شاه، به قیمومت یا نیابت سلطنت انتخاب شد. شهروراز که مایل به اطاعت از مهاذر گشنسب نبود، فرصت را برای انقراض ساسانیان و به دست گرفتن قدرت مناسب تشخیص داد و با این بهانه که برای انتخاب شاه با او مشورت نشده‌است، با توافق هراکلیوس، قیصر روم که او نیز در انتظار چنین فرصتی بود، به تیسفون حمله کرد. او پیش از حمله حمایت نیوخسرو، رئیس نگهبانان سلطنتی و نامدار گشنسب، سپاهبد نیمروز را جلب کرده بود. در این هنگام مهاذر گشنسب در تیسفون با هشیاری در کنار شاه و در حال سامان دادن امور بود. شهروراز، با استفاده از اختلاف‌های درباری بر او پیروز شد و شاه را در ۲۷ آوریل ۶۳۰ به قتل رساند و با اینکه از تخمه شاهی نبود، خود را شاه خواند. اینکه نویسنده مجمل التواریخ گمان می‌دارد که اردشیر سوم در مستی خفه شده است، به سبب خردسالی اردشیر نمی‌تواند حقیقت داشته باشد.
شهربراز پیمان با هراکلیوس را منعقد کرد، به تیسفون با شش هزار مرد حمله کرد، آنجا را محاصره کرد و از طریق خیانت تیسفون را تصرف کرد، اردبیل، مهرآدور گوشنسب و بسیاری دیگر از اشراف‌زادگان را کشت و تخت شاهی را به چنگ آورد.
اردشیر در کل یک سال و شش ماه حکومت کرد، ولی هشام کلبی میزان دقیقتر حکومت او را یک سال و هفت ماه گزارش داده است. سکه‌هایش نشان از جوانی می‌دهد که تاج کنگره‌دار سه پله‌ای (یادآور تاج‌های شاپور یکم و یزدگرد دوم) بر سر داشت، در حالی که در پشت سکه، نسخه قدیمی از شعله‌ور شدن خط گردش نوار آتشکده تجدید شده‌است. در سری دوم، تاج با بال‌های عقاب آراسته شده‌است (همچون تاج خسرو دوم)، بالای آن یک توپ قرار دارد (همچون تاج قباد دوم)، که شاید حکایت از تأسیس حکومتش دارد. در کتاب تصویری شاهان ساسانی، اردشیر ایستاده، به شمشیری که در دست چپش است، تکیه زده در حالی که در دست راستش نیزه دارد. لباس شامل جامه آبی آسمانی و تاج سرخ‌رنگ است. بر طبق یک روایت سنتی، شاه کودک در سرزمین مشان دفن شده‌است.
شاملو (نام خانوادگی)
شاملو یک نام خانوادگی، منسب به ایل شاملوست. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
سید محمدرضا خاتمی
سید محمدرضا خاتمی (متولد ۱۳۳۸ در اردکان) پزشک و سیاستمدار اصلاح طلب ایرانی است. او که نایب‌رئیس مجلس ششم بود، دبیرکل سابق جبهه مشارکت و عضو فعلی شورای مرکزی آن است. او از اعضای دانشجویان مسلمان پیرو خط امام بود، که در آبان ۱۳۵۸ سفارت ایالات متحده در تهران را اشغال کردند و بحران گروگان‌گیری در سفارت آمریکا را رقم زدند.
محمدرضا خاتمی فرزند سید روح‌الله خاتمی و برادر سید محمد خاتمی است. همسر وی زهرا اشراقی نوه سید روح‌الله خمینی و دختر شهاب‌الدین اشراقی است.
خاتمی فوق تخصص نفرولوژی (بیماری‌های کلیه) دارد و پیش از قبول معاونت بهداشتی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران پس از انتخاب برادرش به ریاست جمهوری در سال ۱۳۷۶ تجربه کار پزشکی در ایران و انگلیس را داشت.
سید محمدرضا خاتمی هشت سال قبل که به جایگاه دبیرکلی جبهه مشارکت رسید، از موقعیت فعلی درون این حزب برخوردار نبود. چنان‌که خود می‌گوید: «آن زمان همه می‌گفتند به خاطر برادر رئیس‌جمهور بودن، دبیرکل شده‌است.» اما او پس از رسیدن به نمایندگی مجلس از چنان موقعیتی درون جبهه مشارکت برخوردار شد که خود می‌گوید:
او دارای رکورد بیشترین میزان رای یک نماینده مجلس شورای اسلامی در طول تاریخ ایران تا سال ۱۳۹۴ بود که در این سال، محمدرضا عارف این رکورد را شکست.
وی از متحصنین و سخنگوی نمایندگان مجلس ششم بوده‌است.
محمدرضا خاتمی متن دفاعیات خود را پیرامون تقلب ۸ میلیونی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸)، علی‌رغم مخالفت‌های قوه قضاییهمنتشر کرد. متن دفاعیات خاتمی مربوط به نحوه نظارت بر انتخابات و شامل‌اقدامات صورت گرفته توسط شورای نگهبان و اسناد و مکاتبات مهم مربوط به آن بوده‌است. بر اساس آن تعداد تعرفه‌های استفاده نشده ۱۳۴ هزار و ۶۲۶ نبوده، بلکه رقم واقعی دو میلیون و ۱۸۹ هزار و ۶۱۷ بوده‌است. همچنین تعداد ۲ میلیون و ۵۴ هزار و ۹۹۳ رای عددسازی شده‌است، ۳ میلیون و ۳۵ هزار تعرفه کمتر از میزان چاپ شده ارسال شده، در نتیجه ۸ میلیون و ۵۸۹ هزار و ۹۹۳ رای تقلب صورت گرفته‌است.
محمدرضا خاتمی در سال ۱۳۹۸ به تحمل دو سال حبس تعزیری در دادگاه بدوی محکوم شد. این حکم وی مرتبط با مصاحبه اش پیرامون تقلب ۸ میلیونی در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری ایران بود.
محمد رضا خاتمی در ۹ فروردین ۱۳۹۹ در فایل ویدیویی که منتشر کرد ضمن تایید ابتلای خود به ویروس کرونا، گفت: مردم با ماندن در خانه و رعایت قوانین بهداشتی در شرایط فعلی بیشترین نقش را برای جلوگیری از گسترش ویروس کرونا دارند؛ اما با این موضوع موافق نیستم که بیشترین تقصیر را گردن مردم بیندازیم بلکه حکومت‌ها در این باره بیشترین مسئولیت را برعهده دارند. کرونا یک بیماری است، مردم خونسردی خود را حفظ کنند ودر خانه هایشان بمانند تا وضعیت بهتر شود .
گلاب آدینه
گلاب آدینه، با نام اصلی گلاب مستعان (زاده ۲۲ آبان ۱۳۳۲ تهران)، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون ایران است.
وی فارغ‌التحصیل رشتهٔ اقتصاد سیاسی از دانشگاه شهید بهشتی تهران است. او فعالیت هنری را سال ۱۳۵۴ با گروه تئاتر دانشجویی «پیاده» به سرپرستی مهدی هاشمی و داریوش فرهنگ آغاز کرد و در چندین نمایشنامه مانند «داستانی نه تازه»، «همشهری»، «خاطرات و کابوس‌های یک جامه دار از زندگی و مرگ امیر کبیر»، «دیوار چین»، «دایره گچی قفقازی»، «پوف!!»، «مادام پی پی» و «در مصر برف نمی‌بارد» بازی و کارگردانی نمایش‌های «سلطان مار»، «مرگ یزدگرد» و «شبی در تهران» را بر عهده داشت. از کارهای تلویزیونی وی می‌توان به بازی در سریال «افسانه سلطان و شبان» و کارگردانی مجموعه ۵۰ قسمتی به‌نام «خواستگاران» اشاره کرد. وی همچنین انتخاب بازیگر و بازیگردان تعدادی از مجموعه‌های تلویزیونی بوده‌است. بازی و منشی صحنهٔ فیلم نیمه‌بلند «رسول پسر ابوالقاسم» به کارگردانی داریوش فرهنگ نخستین تجربهٔ سینمایی اوست.
وی در فاصلهٔ سال‌های ۷۶–۱۳۶۷ به آموزش بازیگری برای گروه‌های مختلف سنی در مدارس و مؤسسات آموزشی مانند مدرسه هنر و ادبیات کودکان و نوجوانان وابسته به صدا وسیما پرداخت و نمایش‌هایی مانند «گل دوستی»، «یک روز زیبا»، «خاطره» و «خبر خوش» را اجرا کرد.
او چند نمایشنامه از بهرام بیضایی را بر صحنه برده، از جمله "مرگ یزدگرد" و "سلطان مار". او "مرگ یزدگرد" را در سال کارگردانی کرد و در دهمین جشنواره تئاتر فجر در کنار آثاری نظیر "سایه ماه" به کارگردانی انوشیروان ارجمند، "دلدار" به نویسندگی و کارگردانی حسین نوری، "واقعه‌خوانی جهاز جادو" به نویسندگی محمد چرمشیر و کارگردانی آتیلا پسیانی و "مال‌کنون" به نویسندگی و کارگردانی مریم معترف و عزت‌الله مهرآوران به روی صحنه برد.
• بانوی محبوب من (گلاب آدینه)، سالن اصلی تئاترشهر - ۱۴۰۰
مردم گاگائوز
گاگائوز یک قوم ترک‌تبار است که بیشتر در جنوب مولداوی (گاگائوزیا) و جنوب شرقی اوکراین (بودجاک) زندگی می‌کنند و جمعیتی در حدود ۲۴۰٬۰۰۰ نفر دارند. گاگائوزها نیز همانند چوواش‌ها، یاکوت‌ها، و دولگان‌ها از ترکان مسیحی‌مذهب هستند. اکثر آن‌ها ارتدکس و بعضی پروتستان می‌باشند.
این مردم به زبان گاگائوز از شاخهٔ اغوز خانوادهٔ زبان‌های ترکی صحبت می‌کنند که شامل آذربایجانی، ترکی ترکیه و ترکمنی نیز می‌شود.
گاگائوزها در بندر اودسا، و منطقه زاپوریژیای اوکراین، همچنین در کشورهای قزاقستان، قرقیزستان، ازبکستان، کاباردینو-بالکاریا (روسیه)و رومانی سکونت دارند. حدود ۲۰ هزار قاقاوز در مناطق بالکان یونان و بلغارستان زندگی می‌کنند.
اجداد گاگائوزها عشایر مهاجر اوز، شاخه‌ای از قوم اوغوز بوده‌اند. تاریخ نویسان بیزانس گذشت آنها از رود دانوب و ساکن شدن آنها را در بالکان یونان و بلغارستان درج نموده‌اند. آنها بعد از اسکان در این منطقه مسیحی گشته‌اند.
فعالیتهای ملی گرایانه در میان گاگائوزها تا سالهای هشتاد میلادی محدود به روشنفکران بود ولی با تجزیه شوروی و تمایل به نزدیکی با رومانی در مولداوی حرکت ملی فعالی برای استقلال صورت گرفت. در سال ۱۹۹۴ مجلس مولداوی خودمختاری گاگائوزیا (گاگائوز یری Gagauz Yeri) را به رسمیت شناخت و بدین ترتیب اختلاف به صورت مسالمت‌آمیزی برطرف شد.
دندریت
دِندریت (یا دارینه) زائده‌های رشته مانندیست که به جسم سلولی نورون‌ها، متصل هستند. دِندریت‌ها نقشِ آورندهٔ پیام‌های صادر شده از سلول حسی مجاور یا نورون های رده بالاتر به درون سلول را به عهده دارند. این پیام‌های عصبی، به صورت سیگنال‌های الکتریکی در درازایِ دِندریت‌ها حرکت می‌کنند.
دِندریت‌ها معمولاً بیش از یک عدد، کوتاه و منشعب (بسیار بلند در نورون های حسی، سلول‌های پورکینیه در مخچه و سلول‌های پیرامیدال در مغز) هستند و دارای همه ارگان ها به جز دستگاه گلژی، ختم به انشعابات ظریف و متعدد در انتها. وظیفه آن گیرنده اصلی نورون (انتقال تحریکات دریافتی سایر نورون ها یا سلول‌های حساس به پریکاریون) است.
در درازنای دندریت‌ها، برآمدگی‌های کوچکی که بیشتر از اکتین ساخته شده است، بیرون می‌زنند این برآمدگی‌ها را خارهای دِندریتی (dendritic spines) می‌نامند. در محل این برآمدگی‌ها بیشتر پیوندها به آکسونها ایجاد می‌شود شکل خارهای دِندریتی در نیرومندی ترارسانش پیام عصبی نقش دارد. هرچه نیرومندی یک سیناپس بیشتر باشد، خارهای دِندریتی بزرگتر خواهد بود.
گفتنی است نورون های حرکتی آکسون بلند و دِندریت کوتاه دارند.
بطلمیوس
کلاودیوس بِطلَمیوس (۹۰–۱۶۸ میلادی) یکی از فیلسوفان و اخترشناسان یونان باستان بود که به احتمال زیاد در اسکندریه واقع در مصر می‌زیسته‌است.
وی الگویی را برای کیهان شناخته شده روزگار خود، که همان سامانه خورشیدی ماست، ارائه کرد که در آن زمین در مرکز گیتی قرار داشت و خورشید و ماه و بقیهٔ سیارات به دورش می‌چرخید. در آن زمان به جای مدار که همان مسیر فرضی سیارات است، از مفهوم فلک استفاده می‌کردند. فلک یک جسم کروی صلب و نامرئی است (مانند شیشه) که در مرکز آن زمین قرار گرفته و سیاره به محیط آن محکم بسته شده‌است. با چرخش فلک به دور زمین، سیاره نیز به دور زمین گردش می‌کند. در آن زمان ۴ سیاره بیشتر کشف نشده بودند. او می‌گفت: هشت یا نه فلک وجود دارد که آخرین آن‌ها "فلک‌الافلاک" نام دارد که همهٔ ستاره‌ها روی آن چسبیده‌اند. همچنین او بر این باور بود که خدا و فرشتگان پس از فلک‌الافلاک زندگی می‌کنند. به این نظریه که بطلمیوس دربارهٔ جهان ارائه کرد، مدل زمین مرکزی می‌گویند. او با مشاهده حرکت ظاهری ماه و خورشید نظریه زمین مرکزی را ارائه کرد که بعدها نیکولاس کوپرنیک نظریه خورشید مرکزی را ارائه کرد.
بطلمیوس در حدود سال ۱۵۰ میلادی کتاب پر نفوذی به نام سونتارکنس ماتماتیکا یا مجموعهٔ ریاضی نوشت. هر چند این رساله بر نوشته‌های هیپارخوس مبتنی است، اما به‌خاطر فشردگی و زیبایی چشمگیرش مورد توجه قرار گرفت. شارحان بعدی برای متمایز ساختن آن از آثار کم‌اهمیت‌تر صفت مجیسته یا مجسطی به معنی بزرگترین را به آن منسوب کردند. مترجمان عرب‌زبان حرف تعریف ال را پیشوند کردند و آن را المجسطی نامیدند.
بطلمیوس در المجسطی پدیده‌هایی را بررسی می‌کند که بستگی به کرویت زمین دارند. سپس دستگاه زمین مرکزی نجوم را طرح‌ریزی می‌کند که قریب به ۱۵۰۰ سال مورد پذیرش عموم بود. المجسطی قدیمی‌ترین کوشش مجدانه در راه تبیین حرکت‌شناسی منظومهٔ شمسی است. اما در توجیه حرکتهای پیچیدهٔ سیاره‌ها که فاصلهٔ ثابتی با زمین ندارند، روی مدارهای دایره‌ای عاجز بود؛ بنابراین مفهوم مدارهای تدویر را به کار گرفت. بطلمیوس، در مقدمهٔ مجسطی، ریاضیات و نجوم را بسیار یقینی‌تر و قابل اعتمادتر از فلسفه می‌داند؛ و برای اثبات مرکزیت و سکون زمین در عالم، به جای دلایل فلسفی به استدلالات ریاضی و هندسی متوسل می‌شود. وی در این استدلال‌ها، آسمان را همان‌طور که مشاهده می‌شود، یعنی کروی در نظر می‌گیرد و براساس کرویت زمین دلایل خود را مطرح می‌کند.
ادوارد ویتن
ادوارد ویتن (زاده ۲۶ اوت ۱۹۵۱ در مریلند) ریاضی‌دان و فیزیک‌دان آمریکایی و استاد در مؤسسه مطالعات پیشرفته است. او از پژوهشگران پیشرو جهان در نظریه ریسمان (پایه‌گذار نظریه-م) و نظریه میدان‌های کوانتومی است. او در سال ۱۹۹۰ به دلیل تأثیرات کارهایش در ریاضی، موفق به دریافت مدال فیلدز شد. در سال ۱۹۹۵، وی نظریه-م را در کنفرانسی در دانشگاه جنوبی کالیفرنیا مطرح کرد.
ادوارد ویتن در بالتیمور، مریلند در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. پدر او لوییس ویتن، یک فیزیکدان با تخصص در زمینه گرانش و نظریه نسبیت عام بود. او لیسانس خود را در رشته تاریخ از دانشگاه برندایس دریافت کرد. ویتن تصمیم داشت که یک خبرنگار سیاسی بشود و چندین مقاله هم در "نیو رپاپلیک" و "نیچر" منتشر کرد. او به مدت یک ترم در دانشگاه ویسکانسین به عنوان دانشجوی اقتصاد حضور داشت، سپس در دانشگاه پرینستون در رشته ریاضیات کاربردی ثبت نام کرد که با تغییر به رشته فیزیک، در سال ۱۹۷۶ موفق به دریافت دکترا در این رشته شد.
ویتن با کارهایش - که پیشرفت‌های فراوانی را در ریاضی موجب شده‌اند - خدمات گسترده‌ای را به فیزیک نظری رسانده‌است. او در زمینه‌های نظریه میدان‌های کوانتومی و نظریه ریسمان و همچنین توپولوژی و هندسه مربوط به این دو نظریه فعال بوده‌است. دستاوردهای او شامل اثبات قضیه ی انرژی مثبت () و کارهایش در زمینه ابرتقارن و نظریه مورس و معرفی نظریه میدان‌های کوانتومی توپولوژیکی (topological quantum field theory) و کارهایش در زمینه تقارن آینه‌ای و حدسش در زمینه وجود نظریه-م، می‌شوند. ویتن در سال ۱۹۹۰ موفق به دریافت مدال فیلدز از اتحادیه بین‌المللی ریاضیات شد. او اولین فیزیکدانی است که این مدال را به دست می‌آورد.ترجمه آزاد از ویکی‌پدیای انگلیسی
تنگه بسفر
تنگهٔ بُسفُر یا تنگهٔ بوسفور باریکه آبی در کشور ترکیه است که دریای سیاه را به دریای مرمره می‌پیوندد. این تنگه دو قاره اروپا و آسیا را از یکدیگر جدا می‌کند. شهر استانبول در دو طرف این تنگه قرار دارد.
طول متوسط بُسفُر در حدود سی کیلومتر و عرض آن میان حدّ تقریبی ۷۰۰ تا ۳۵۵۰ متر است. در مرکز این آبراه یک جریان تند (سه کیلومتر و نیم در ساعت) در جهت دریای سیاه به دریای مرمره وجود دارد، ولی در زیر سطح آب جریان دیگری در جهت مخالف در دو سوی آبراه وجود دارد. از مواضع عمده‌ای که در دو سوی تنگه واقع است می‌توان این‌ها را ذکر کرد: بشیکتاش، روم‌ایلی حصاری، پاشا باغچه‌سی، آناطولی حصاری، اسکودار.