hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
زفره (کوهپایه)
زفره، مرکز دهستان زفره و روستایی از توابع بخش سیستان شهرستان کوهپایه در استان اصفهان ایران است.
این روستا در دهستان زفره قرار دارد و بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۱٬۷۵۰ نفر (۶۳۹ خانوار) بوده‌است.
شغل اکثر مردم زفره کشاورزی و دامداری بوده، برخی نیز در کارخانجات صنعتی مشغول به کار می‌باشند.
عمده محصولات این دهستان بادام و گردو و سیب زمینی و انار و توت و مرکبات با کیفیت بسیار خوب می‌باشد. گیاه کتیرا در پوششهای سطحی بیابانهای زفره و اطراف آن به وفور یافت می‌شود. در زفره کارهای دستی و هنرهای سنتی نیز دائر می‌باشد. گیوه ملکیهای زفره معروف است.
از جمله بناهای تاریخی و مهم و دیدنی در زفره مسجد جامع زفره می‌باشد که سابقه اش به سال ۷۹۰هجری قمری بر می‌گردد. از جاذبه ی‌های دیگر زفره می‌توان به برج دیدبانی اشاره کرد که قدمت آن به دوران قاجار بازمی‌گردد و برای حفاظت از روستا در مقابل راه زنان ساخته شده‌است در مجاور این روستا سه مزرعه که از توابع این روستا می‌باشند قرار گرفته که مزرعه عبدالله، مزرعه مشهدی و مزرعه رجبعلی نام دارند. در مزرعه عبدالله حمام خزینه ای از دوران پهلوی وجود دارد که هم‌اکنون خرابه ای آن باقی مانده‌است. این مزرعه در زمان‌های قدیم دارای آسیاب، خانه بهداشت، و یک مدرسه که نام آن مدرسه ناصریه مزرعه عبدالله است بوده بعدها توسط جهاد سازندگی حمامی برای اهالی این مزرعه ساخته شده این مزرعه اکنون تقریباً خالی از سکنه است
رود کامبرلند
رود کامبرلند (به انگلیسی: Cumberland River) از آبراه‌های مهم جنوب ایالات متحده است. درازای آن ۱۱۰۶ کیلومتر است و حوزه آبریزی در حدود ۴۷۰۰ کیلومتر مربع در جنوب ایالت کنتاکی و شمال مرکزی ایالت تنسی را پوشش می‌دهد. مسیر عموماً شرق به فرب رود کامبرلند از رشته‌کوه آپالاچی شروع و تا محل تلاقی آن با رود اوهایو در نزدیکی پدوکا، کنتاکی و قبل از دهانه رود تنسی ادامه می‌یابد. مهمترین حوزه‌های آبریز آن شامل است بر رود اوبی، رود کانی فورک، استون ریور و رد ریور (تنسی) می‌باشند از شهرستان لتچر در کنتاکی شرقی در دشت کامبرلند آغاز شده و به رود اوهایو در اسمیث‌لند می‌ریزد. نام بومیان آمریکا برای این رود واریتو بود.
بیشتر مسیر رود کامبرلند در مناصق خالی از سکنه است با این حال این رود از شهرهای مهمی از جمله نشویل و کلارک‌اسویل، تنسی عبور می‌کند. اضافه بر این سیستم سدهای نیز برای کنترل سیل و حریان اصلی رودخانه ایجاد شده‌است
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۷ نوامبر ۲۰۰۶.
گازکافت
در سنگ‌شناسی تغییر یافتن سنگ‌ها و تشکیل کانی‌ها در نتیجه بیرون زدن گازهای فرّار یک گدازه داغ را گازکافت می‌گویند.
معمولاً بخار گرم و مایعات و فشار در تشکیل سنگ‌های معدنی واقع در مجاورت سنگ‌های آذرین تأثیر دارد.
ملکیان، فریدون، فرهنگ زمین‌شناسی و علوم وابسته، تهران: ۱۳۵۰خ.
کلاه ایمنی موتورسیکلت
کلاه ایمنی موتورسیکلت که گاهی به آن کاسْکِت نیز گفته می‌شود یک نوع کلاه ایمنی (خود) فلزی است که معمولاً رانندگان خودروهای مسابقه‌ای، موتورسیکلت‌سواران و خلبانان بالگرد برای ایمنی بر سر می‌گذارند.مشیری، مهشید، فرهنگ واژه‌های اروپایی در فارسی، تهران: نشر البرز، ۱۹۹۳خ.
لباب‌الالباب
لُباب‌الاَلباب (تألیف‌شده در حدود ۶۱۸ه‍.ق) نام نخستین کتاب زندگی‌نامه تألیف‌شده به زبان فارسی است. این کتاب نوشته نورالدین محمد عوفی بخاری است. در این کتاب زندگی‌نامه سخنوران ایرانی آورده شده و پیشرو این سبک در ادبیات فارسی بوده‌است.
این کتاب به شرح حال شاعران نامدار ایرانی و نقد آثار آنان می‌پردازد. نقدهای این کتاب اغلب مبهم است و همه نویسندگان و شاعران ایرانی را تحسین می‌کند.
لباب‌الالباب به دو جلد قابل بخش است. جلد نخست دربارهٔ بلندپایگان سخنور و جلد دوم زندگی‌نامه تمام سخنورانی که عوفی توانسته‌است از دوره طاهریان تا زمان خوارزمشاهیان آثاری از آنها بیابد.
اسلوب انشاء آن بر سیاق کتاب‌های عربی یتیمةالدهر ثعالبی و دمیةالقصر باخَرزی و آهنگین و پرآرایه نوشته شده‌است.
عوفی این کتاب را پس از نقل مکان به هندوستان در آنجا و به نام یکی از وزیران هند نوشت. این کتاب همچنان مورد توجه تذکره نویسان بوده و تذکره مجمع‌الفصحاء نیز بر پایه آن تألیف گردیده‌است.
این کتاب از روی چاپ پروفسور ادوارد بروان با مقدمه و تعلیقات علامه محمد قزوینی و استاد سعید نفیسی و ترجمهٔ دیباچهٔ انگلیسی به فارسی به قلم محمد عباسی و توسط انتشارات فخر رازی در بهار ۶۱ به تعداد ۲۰۰۰ نسخه چاپ گردیده‌است.
همچنین این کتاب با تصحیح عزیزالله علیزاده توسط انتشارات فردوس تهران در سال ۱۳۹۱ در ۵۲۰ صفحه همراه با نمایه (شامل فهرستی از موضوع‌ها و واژه‌های مهم، اساسی، نام‌ها) بازنشر شده‌است.
محمد عوفی
نورالدین محمد عوفی بخاری، تاریخ‌نگار، زندگی‌نامه نویس، مترجم و ادیب خراسانی که در اواخر سدهٔ ششم و اوایل سدهٔ هفتم هجری، می‌زیست. او به محمدبن محمد عوفی بخاری و سدید الدین محمد عوفی نیز مشهور و ملقب است به سدیدالدین یا نورالدین.
از اعقاب عبدالرحمان بن عوف از صحابه پیامبر اسلام بود و به همین سبب خاندان او به عوفی شهرت دارند.
محمد عوفی در نوشتن گلچین قطعات ادبی متبحر بوده است.
مشاهیر هم‌عصرش به گردآوری اطلاعات تاریخی دست پیدا می‌کرد که در کتاب‌های‌اش ثبت شده‌است. در هنگام حملهٔ مغول رهسپار هندوستان شد و عمر را در دستگاه مملوک‌های غوری در سند گذارند. از اواخر عمر او و چگونگی و تاریخ دقیق مرگش اطلاعی در دست نیست.
آثار معروف او:
بر پایه داده‌هایی در: تاریخ ادبیات
حافظ موسوی
حافظ موسوی (زاده ۱۵ اسفند ۱۳۳۳) شاعر معاصر ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران است. وی مدتی دبیر هیئت تحریریه مجله "کارنامه" بود. پس از درگذشت منوچهر آتشی مسئولیت کارگاه شعر کارنامه را به عهده داشت. پس از توقیف مجلهٔ کارنامه، مجلهٔ الکترونیکی شعر «وازنا» را با همکاری اعضای کارگاه شعر کارنامه منتشر کرد. او به همراه شمس لنگرودی و شهاب مقربین انتشارات "آهنگ دیگر" را در سال ۱۳۸۱ راه اندازی کرد. پروانهٔ این انتشارات پس از ده سال فعالیت تخصصی در زمینهٔ شعر لغو شد. وی در حال حاضر سردبیر بخش شعر فصلنامه آزما می‌باشد.
حافظ موسوی در ۱۵ اسفند ۱۳۳۳ در شهر رودبار گیلان به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در همان شهر گذراند و سپس برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی وارد دانشگاه ملی (شهید بهشتی فعلی) شد و در دورهٔ انقلاب فرهنگی در نخستین سال‌های پس از انقلاب از دانشگاه اخراج شد و تحصیل او ناتمام ماند. با آن که از سن هجده سالگی مطالعهٔ ادبیات و سرودن شعر را آغاز کرده بود، با وقوع انقلاب و جنگ و جو متشنج سیاسی دههٔ شصت، مانند بسیاری از همنسلانش از شرایط لازم برای تداوم فعالیت ادبی و انتشار اشعار خویش محروم گردید. در اواخر دههٔ شصت پس از انتشار چند نشریهٔ مستقل ادبی مانند آدینه، دنیای سخن، گردون، تکاپو و … به همکاری با آن‌ها پرداخت و تعدادی از اشعار و مقالات خود را منتشر کرد.
در اوایل دههٔ هفتاد با جمعی از دوستان شاعر خود یک گروه شعری تشکیل داد. این گروه که بعدها به نام شاعران دههٔ هفتاد معروف شد، در شکل‌گیری و رشد جریان شعر دههٔ هفتاد نقش قابل ملاحظه ای داشت.
نخستین مجموعه شعر او (دستی به شیشه‌های مه گرفتهٔ دنیا) در سال ۱۳۷۳ منتشر و برندهٔ قلم زرین مجلهٔ گردون شد.
دومین مجموعه شعر او (سطرهای پنهانی) پس از سه سال توقف در وزارت ارشاد در سال ۱۳۷۸ منتشر شد. این کتاب از سوی هیئت داوران جایزهٔ مستقل ادبی فراپویان به عنوان یکی از شش کتاب برگزیدهٔ شعر دههٔ هفتاد معرفی شد.
مجموعه شعر «عکس‌های فوری» ششمین مجموعه شعری است که از حافظ موسوی منتشر شده است. این کتاب به دلیل رویکردش به حوادث پس از انتخابات ۸۸ مجوز انتشار نگرفت تا این‌ که سرانجام در سال 1389 توسط نشر پن پاب(سوئد)با عنوان «عکس‌های فوری» در ۹۰ صفحه منتشر شد.
بيژن
بهروز - موزیسین است و در زمینه ی موسیقی راک کار می کند. در سال 1397 فیلم مستندی از حافط موسوی با نام «گردو بر درخت مانده است» به کارگردانی حسین نجاری و ناصر قرهمانی و به نویسندگی و تهیه کنندگی فاطیما سیاحتی ساخته شد.
اینجا
خاورمیانه است
و این لکنته که از میان خون ما می‌گذرد
تاریخ است.
ماشین‌آلات کمرشکن
وسایل نقلیهٔ کمرشکن وسایلی هستند که دارای یک پاشنهٔ مفصلی ثابت یا نیمه ثابت می‌باشند که به آنها اجازه می‌دهد سریعتر دوران کنند. انواع مختلفی از اینگونه ماشین‌آلات مانند تجهیزات سنگین معدنی و راهسازی و اتوبوس‌ها وجود دارند. در این نوع از ماشین‌آلات، سیلندر یا سیلندرهای هیدرولیکی به دو بخش اصلی ماشین که بوسیله مفصل به یکدیگر وصل شده‌اند، متصل می‌شوند و با حرکتی معکوس‌وار نسبت به یکدیگر، موجب تغییر موقعیت مکانی دو بخش اصلی ماشین نسبت به یکدیگر می‌شوند که در نهایت، چرخیدن این بخش‌ها نسبت به یکدیگر را موجب می‌شود و عمل فرمانگیری صورت می‌گیرد.
جایزه شعر امروز ایران
جایزه شعر امروز ایران جایزه در زمینه شعر فارسی در فاصله سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ بود. این جایزه با حمایت مالی و اجرایی موسسه‌ی فرهنگی و هنری کارنامه برگزار می‌کرد. به همین دلیل به جایزه شعر کارنامه شهرت یافته بود. منوچهر آتشی از بنیان‌گذاران این رقابت بود و دبیری آن را رقابت را حافظ موسوی بر عهده داشت.
مراسم جایزه شعر کارنامه در سال ۱۳۸۴ برگزار نشد که نگار اسکندرفر، سردبیر مجله کارنامه توقیف این مجله را عامل توقف آن عنوان کرد. دوره پنجم این جایزه قرار بود هم‌زمان با سالمرگ منوچهر آتشی برگزار شود اما به دلیل معطل ماندن صدور مجوز برخی کتاب‌های شعر تا اطلاع ثانوی این جایزه برگزار نخواهد شد.
انجمن جهانی قلم
انجمن جهانی قلم یا پن یا پن بین‌الملی (به انگلیسی: International PEN)، نهادی است غیرسیاسی و غیردولتی که اعضای آن را صاحب‌قلمان کشورهای مختلف جهان تشکیل می‌دهند. این نهاد هدف خود را «گرد هم آوردن نویسندگانی که دلبسته ارزش‌هایی نظیر آزادی، تساهل و صلح هستند» می‌داند.
انجمن جهانی قلم در تاریخ ۶ اکتبر ۱۹۲۱ میلادی توسط کاترین ایمی داوسن اسکات، در لندن بنیان گذاشته شد.
اولین باشگاه قلم در سال ۱۹۲۱ توسط کاترین امی داوسون اسکات در لندن تأسیس شد و اولین رئیس آن جان گالسوورتی بود. اعضای اول آن شامل جوزف کنراد، الیزابت کریگ، جورج برنارد شاو و اچ. جی ولز بودند.
PEN در اصل مخفف «شاعران، مقاله نویسان، رمان نویسان» بود، اما اکنون مخفف «شاعران، نمایشنامه نویسان، ویراستاران، مقاله شناسان، رمان نویسان»،است و نویسندگان هر نوع ادبیات مانند روزنامه نگاران و مورخان را شامل می‌شود.
این باشگاه اهداف زیر را تعیین کرد:
روسای گذشته انجمن قلم شامل آلبرتو موراویا، هاینریش بول، آرتور میلر، ماریو وارگاس یوسا، هومرو آریدجیس، جیرجی گروشا و جان رالستون ساول بودند. رئیس فعلی جنیفر کلمنت است.
دفتر مرکزی PEN در لندن قرار دارد و متشکل از مراکز PEN خودمختار در بیش از ۱۰۰ کشور در سراسر جهان است که هر یک از آنها برای نویسندگان، روزنامه نگاران، مترجمان، مورخان و سایر افراد فعال در هر شاخه از ادبیات آزاد هستند، صرف نظر از ملیت، نژاد، رنگ، یا دین.
این یک سازمان غیردولتی در روابط رسمی مشورتی با یونسکو و وضعیت مشاوره ویژه با شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل است.
منشور PEN بر اساس مصوباتی است که در کنگره‌های بین‌المللی آن به تصویب رسیده‌است و ممکن است به صورت زیر خلاصه شود:
PEN تأیید می‌کند که:
نویسندگان بین‌المللی PEN در کمیته زندان به نمایندگی از نویسندگان تحت تعقیب در سراسر جهان کار می‌کنند. کمیته نویسندگان در زندان در سال 1960 در پاسخ به تلاشهای فزاینده برای خاموش کردن صدای مخالفت توسط زندانی کردن نویسندگان تأسیس شد، پرونده سالانه ۹۰۰ نویسنده را که زندانی، شکنجه، تهدید، حمله، ناپدید شده‌اند، نظارت می‌کند؛ و برای عمل صلح آمیز حرفه خود کشته شدند. این یک لیست پرونده دو ساله منتشر می‌کند که مستند نقض بیان آزادانه علیه نویسندگان در سراسر جهان است.
این کمیته همچنین فعالیت‌های عضویت PEN International را که برای پایان دادن به این حملات و سرکوب آزادی بیان در سراسر جهان است، هماهنگ می‌کند.
کمیته نویسندگان بین‌المللی PEN در زندان یکی از اعضای بنیانگذار مبادله بین‌المللی آزادی بیان (IFEX) است، یک شبکه جهانی متشکل از ۹۰ سازمان غیردولتی که سانسور را در سراسر جهان کنترل می‌کند و از روزنامه نگاران، نویسندگان، کاربران اینترنت و دیگران که به دلیل اعمال خود تحت تعقیب قرار می‌گیرند، از حق آزادی بیان دفاع می‌کند.
این عضو همچنین عضوی از گروه نظارت بر تونس (TMG) IFEX است، ائتلافی از بیست و یک سازمان آزاد بیان که از سال ۲۰۰۵ شروع به لابی گری برای تونس برای بهبود وضعیت حقوق بشر خود کردند. از زمان وقایع بهار عربی که منجر به فروپاشی دولت تونس شد، TMG تلاش کرده‌است تا تضمین‌های قانون اساسی آزادی بیان و حقوق بشر را در داخل کشور تضمین کند.
در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۶، PEN International به همراه هفت سازمان دیگر به سازمان‌های حقوق بشری Freemuse و کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران در اعتراض به حبس ۲۰۱۳ و صدور حکم ۲۰۱۵ برای مهدی رجبیان و یوسف عمادی موسیقیدانان و حسین رجبیان، فیلمساز، پیوست؛ و از رئیس قوه قضائیه و سایر مقامات ایرانی خواست که از اتهامات خود صرف نظر کنند.
ادوبونتو
ادوبونتو یک توزیع گنو/لینوکس از شرکت کنونیکال می‌باشد که برای استفاده در مدارس طراحی شده‌است. هدف اصلی ادوبونتو آماده کردن افراد برای کار با رایانه یا استفاده از آن مطابق با نیازهای تحصیلی می‌باشد.
ادوبونتو بر پایه اوبونتو بوده و همزمان با اوبونتو نسخه‌های جدید خود را ارائه می‌کند.
استقلال (ابهام‌زدایی)
استقلال به معنی عدم وابستگی است و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
علی‌خان اصفهانی
علی‌خان پرتو اعظم اصفهانی (۱۲۵۵ خ اصفهان - ۱۳۱۷ خ تهران) ملقب به حکیم اعظم از پزشکان نامدار دوره قاجار و پهلوی و از دوستان علیقلی خان سردار اسعد بود.
پدرش صندوقدار حاجی امین الضرب بود. در اصفهان و تهران تحصیل کرد و امین الضرب او را برای ادامه تحصیل به فرانسه فرستاد. در پاریس با امین الضرب دوست شد و پس از بازگشت به ایران همراه با سردار اسعد در دوره دوم مجلس شورای ملی بجای نمایندگان متوفی و مستعفی رشت، طبق قانون از طرف نمایندگان مجلس به نمایندگی برگزیده شدند. او در دی ۱۲۸۸ به جای شیخ حسن حسام الاسلام انتخاب شد که فوت کرده بود. به پیشنهاد او بود که هنگام بحث روی قانون طبابت در مجلس، دندانپزشکی را هم مشمول قوانین مربوط به طبابت کردند.
دکتر علی خان پس از پایان دوره وکالت مجلس، مدیرکل معارف و اوقاف و رئیس مجلس حفظ الصحه شد و از احمد شاه لقب حکیم اعظم گرفت. در مدرسه طب دارالفنون تدریس می کرد و مدتی هم رئیس مدرسه سیاسی شد. در زمان رضاشاه رئیس بیمارستان دولتی تهران و از ۱۳۱۴ عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد. در دانشکده پزشکی هم تدریس می کرد.
محمدرحیم اخوت
محمدرحیم اخوت (۱۰ آذر ۱۳۲۴ – ۲۳ بهمن ۱۴۰۰) نویسنده و منتقد معاصر ایرانی بود.
اخوت در محله احمدآباد اصفهان به دنیا آمد. وی نوشتن را در نوجوانی آغاز کرد. وی به مدت پنج سال در شهرستان ورزنه به تدریس مشغول بود .نخستین نوشته‌های خود را در سال ۱۳۴۶ خورشیدی در مجله فردوسی چاپ کرد.
با وقوع انقلاب ایران (۱۳۵۷)، اخوت که دبیر آموزش و پرورش بود ابتدا از تدریس محروم و سپس بازنشسته شد.
اخوت از جمله نویسندگانی است که خیلی دیر به فکر چاپ کتاب افتاد. از این قرار نخستین کتاب وی با عنوان "تعلیق" در سال ۱۳۷۸ منتشر شد. موفقیت عمده اخوت مدیون رمان "نام‌ها و سایه‌ها" است که پس از انتشار به مرحله نهایی تمام جوایز ادبی راه یافت و از آن میان برنده دو جایزه یلدا و مهرگان شد.
فریاد زیر آب
فریاد زیر آب فیلمی ایرانی با بازی داریوش اقبالی است. عنوان فیلم بر اساس ترانه‌ای سروده ایرج جنتی‌عطایی است که در این فیلم با صدای داریوش شنیده می‌شود. کارگردان و نویسندهٔ این فیلم سیروس الوند است.
عزت دست‌پاچه (داریوش اقبالی)، جوانی است که به دلیل مشاجره با پدرش بر سر آینده و شغل خود خانه را ترک کرده‌است. او شب‌ها را در یک تعمیرگاه ماشین می‌گذراند و روزها به دزدی‌های کوچک می‌پردازد. تا اینکه در هنگام دزدیدن ضبط یک ماشین توسط مأموران پلیس مورد تعقیب قرار می‌گیرد و در هنگام فرار وارد یک باشگاه بیلیارد می‌شود که از قضا یکی از دوستان جدیدش مرتضی (بهروز به‌نژاد) نیز آنجاست.
مرتضی به مریم (شهره صولتی)، خواهر دوست صمیمی‌اش عزت، علاقه دارد و عزت به دختری به نام آذر (فرزانه تأییدی) دل بسته‌است. عزت به تدریج در می‌یابد که آذر زنی معروف است که برای نصیر و افرادش کار می‌کند و نصیر (عنایت‌الله بخشی)، پس از اطلاع از رفت‌وآمدهای عزت و آذر، افرادش را وامی‌دارد تا عزت و مرتضی را تنبیه کنند. مرتضی آذر را با عزت در هتلی روبرو می‌کند، و عزت از او (مرتضی) می‌رنجد. خانواده‌ای به خواستگاری مریم می‌روند و مریم به برادرش اعتراف می‌کند که به مرتضی علاقه‌مند است.
از طرف دیگر آذر از همکاری با نصیر تن می‌زند. نصیر از عزت می‌خواهد که با گرفتن بیست هزار تومان آذر را رها کند و عزت وانمود می‌کند که موافق است. او مادر بیمار آذر را در بیمارستان بستری می‌کند و آذر را به جشن ازدواج خواهرش با مرتضی می‌فرستند و خودش به محل کار نصیر می‌رود. عزت در یک درگیری نصیر را از پا درمی‌آورد و با پول‌هایی که از گاوصندوق نصیر سرقت کرده و با تنی زخمی خود را به آذر می‌رساند و در کنار او جان می‌دهد.این شعر سرودهٔ ایرج جنتی‌عطایی است که در این فیلم با صدای داریوش اقبالی شنیده می‌شود. آهنگساز بابک بیات و تنظیم کننده واروژان است.
نام‌ها و سایه‌ها
نام‌ها و سایه‌ها عنوان رمانی است از محمدرحیم اخوت نویسنده معاصر ایرانی که در سال ۱۳۸۲ خورشیدی منتشر شد.
"نام‌ها و سایه‌ها" در دوازده فصل و یک پیشگفتار تنظیم شده‌است. در این داستان راویان مختلف با نثرهای متفاوت مربوط به دوره‌های تاریخی متفاوت حضور دارند.
این کتاب پس از چاپ در فهرست نهایی تمام جوایز ادبی ایران در سال ۱۳۸۳ قرار گرفت و توانست جوایز زیر را کسب کند:
علی‌محمد بنی‌آدم
علی‌محمد بنی‌آدم معروف به کارگزار و سپس وزیرزاده و پس از آن، ملقب به شریف‌الدوله (۱۲۵۵ خ کاشان - ۲۱ دی ۱۳۲۵ خ تهران). دیپلمات و استاندار دوره‌های قاجار و پهلوی بود.
در سال ۱۲۹۳ هجری قمری در کاشان به دنیا آمد. پدرش میرزا محمدعلی تعجب کاشانی معروف به داماد بود. تحصیلات خود را در کاشان آغاز کرد و در مدرسه سیاسی تهران ادامه داد. سپس به خدمت وزارت امورخارجه درآمد و منشی و نایب کارگزار خراسان و سپس منشی محاکمات (امور حقوقی و کیفری اتباع بیگانه) وزارت خارجه شد. نخستین مأموریت خارجی او نایب ژنرال قنسول (سرکنسول) ایران در حاجی طرخان روسیه بود و پس از بازگشت معاون دیوان محاکمات وزارت امورخارجه شد. سپس با عنوان وکالت (نمایندگی) سیاسی به بلغارستان فرستاده و پس از آن به عنوان شارژدافر (کاردار) بالکان در بخارست (رومانی) مستقر شد. شغل بعدی‌اش پیش از بازگشت به تهران، کنسول ایران در باتومی روسیه (گرجستان کنونی) بود. مأموریت خارجی بعدی‌اش سرکنسولی ایران در بادکوبه (باکو) بود و سپس کارگزار گیلان شد.
وزیرزاده از گیلان به نمایندگی دوره دوم مجلس شورای ملی انتخاب شد اما پس از شش ماه نمایندگی در چهارم خرداد ۱۲۸۹ (شانزدهم جمادی الاولی ۱۳۲۸) استعفا کرد تا رئیس تحریرات انگلیس (رئیس اداره انگلیس) در وزارت خارجه شود. حسینقلی خان نواب وزیر امورخارجه او را معاون خود کرد و با درگذشت پدرزنش میرزا زین العابدین خان شریف الدوله غفاری، لقبش را برای او از نایب السلطنه گرفت.
پس از کنار رفتن نواب از وزارت خارجه، شریف‌الدوله در هفتم فروردین ۱۲۹۰ معاون وزارت داخله شد. سپس به ترتیب کفیل (سرپرست) وزارت جنگ، کارگزار آذربایجان، معاون و کفیل وزارت داخله، معاون کارگزار آذربایجان، ژنرال قنسول (سرکنسول) ایران در قفقاز و نایب الایاله آذربایجان شد (والی اسمی آذربایجان، ولیعهد بود) تا اینکه در اسفند ۱۲۹۷ وثوق الدوله نخست‌وزیر او را به حکومت کردستان فرستاد که در آن زمان دچار آشوب بود. شریف الدوله توانست به کمک نیروهای سردار رشید اردلان عشایر شیخ اسماعیلی، مندمی و گلباغی را سرکوب کند. اما سپس با سردار رشید اختلاف پیدا کرد و او را دستگیر و روانه تهران ساخت. فشار حامیان سردار رشید در تهران سرانجام به عزل شریف‌الدوله در شهریور ۱۳۰۰ انجامید. شریف الدوله سال بعد حاکم بروجرد و لرستان و سپس حاکم لرستان و خوزستان شد.
شریف الدوله نام خانوادگی بنی‌آدم را برای خود برگزید و پس از روی کارآمدن رضا شاه پهلوی بار دیگر والی آذربایجان و در سال ۱۳۰۶ والی خراسان شد.
بنی‌آدم در ۲۱ دی ۱۳۲۵ در خانه همسرش اقلیمه غفاری در کوی سنگلج (پارک شهر کنونی) تهران درگذشت. از او یک پسر به نام احمدعلی بنی آدم باقی ماند که در دوره پهلوی استاندار مازندران و کرمان شد و سه دختر که به ترتیب همسر علی‌پاشا صالح (نویسنده و مترجم) تیمسار غلامعلی اویسی و امیرحشمت الدین غفاری شدند.
تشخیص پیش از تولد
تشخیص قبل از تولد، تشخیص بیماری یا وضعیتِ جنین یا رویان قبل از تولد آن است.
هدف اصلی از این کار بررسی ناهنجاری‌های زمان تولد یا بیماری‌های کروموزومی (از قبیل سندرم داون) یا سایر بیماری‌های ژنتیکی است. در بسیاری از کشورها به خانواده اجازه داده می‌شود تا در صورت ابتلای جنین به این بیماری‌ها و در صورت عدم تمایل به حفظ جنین، سقط جنین انجام شده و به بارداری خاتمه داده شود.
در مواردی که خانواده تمایل به سقط جنین ندارد، فایدهٔ تشخیص قبل از تولد آن است که تیم درمانی و نیز خانواده آمادگی لازم برای برخورد مناسب با تولد نوزاد مبتلا به بیماری را خواهند داشت. هدف دیگر از انجام تشخیص قبل از تولد ایجاد اطمینان در والدینی می‌باشد که نگران ابتلای جنین خود هستند. این موضوع به ویژه در خانواده‌هایی که خود یا نزدیکان آنها دارای فرزندان مبتلا بوده‌اند صدق می‌کند. تکنیک‌های تهاجمی و غیرتهاجمی متعددی برای تشخیص قبل از تولد وجود دارد، هر کدام تنها در دوره‌ای خاص از حاملگی انجام می‌گیرد. تکنیک‌های مورد استفاده شامل سونوگرافی، آمنیوسنتز، نمونه‌گیری از پرزهای جفتی (cvs)، سطح سرمی آلفا فیتوپروتئین (msAFP) مادر، سطح سرمی بتا اچ.سی.جی مادر، سطح سرمی اِستریول مادر می‌باشد.
در کشور ایران در صورت مراجعه به هنگام و رعایت برخی ضوابط قانونی سقط جنین در مورد برخی بیماری‌ها میسر است.
فرخنده آقایی
فرخنده آقایی (۱۹۵۶، تهران 21 بهمن) داستان‌نویس ایرانی است. رمان «از شیطان آموخت و سوزاند» او برندهٔ دورهٔ هفتم جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی شده‌است. او در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه الزهرا در رشتهٔ مدیریت اداری دانشنامهٔ لیسانس و در ۱۳۶۶ از دانشگاه تهران در رشتهٔ علوم اجتماعی دانشنامهٔ فوق‌لیسانس گرفت. از ۱۳۶۲ به کار در بانک مرکزی ایران پرداخت. در داستان‌هایش بیشتر به مسائل و مشکلات زنان طبقهٔ متوسط شهری می‌پردازد.
«وَجی فکر کرد از بچه، از همسر، از همه چیز به آدم نزدیک‌تر است. اصلاً خود آدم است. آن راز که باید بپوشانی و نوازشی کنی و جایی نیست که بگذاریش تا برنگردد. چون باز برمی‌گردد و می‌آید آنجا روی سینهٔ چپت می‌نشیند؛ و دستت را که بلند می‌کنی تا از ریشه بیرونش بکشی، بی‌اختیار دوباره نوازشش می‌کنی. انگار که بچه‌ات، انگار که همسرت، نه حتی نزدیک‌تر از آنها، انگار که خودت.»
گوستاو آدولف ششم
گوستاو آدولف ششم (اسکار فردریک ویلهلم الاف گوستاف آدولف) (۱۱ نوامبر ۱۸۸۲–۱۵ سپتامبر ۱۹۷۳) از ۱۹۵۰ تا زمان مرگ پادشاه سوئد بود.
او بزرگ‌ترین پسر گوستاو پنجم سوئد و همسرش ویکتوریای بادن بود و در زمان سلطنت پدرش به مدت ۴۳ سال ولیعهد سوئد بود. وی آخرین پادشاه سوئد بود که برطبق قوانین موجود به صورت بالقوه از اختیارات اجرایی برخوردار بود، هرچند زمانی که او به سلطنت رسید نظام پارلمانی سوئد از ثبات نسبی برخوردار بود و او در عمل دخالتی در اداره امور نداشت.
گوستاو آدولف در ۱۹۰۵ در کلیسای دژ ویندسور با شاهدخت مارگارت کانات که نوه ملکه ویکتوریا بود ازدواج کرد. این زوج صاحب پنج فرزند شدند. شاهدخت مارگارت در سال ۱۹۲۰ و درحالی که باردار بود، بر اثر عفونت درگذشت. وی مجدداً در سال ۱۹۲۳ با یکی از وابستگان خاندان سلطنتی بریتانیا ازدواج کرد. همسر دوم وی لیدی لوئیز مونت باتن، از نوادگان ملکه ویکتوریا و خالهٔ شاهزاده فیلیپ، دوک ادینبرا بود. لیدی لوئیز بعد از به سلطنت رسیدن همسرش، ملکه سوئد شد. گوستاو آدولف از ازدواج دوم فرزندی نداشت.
گوستاو آدولف پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۵۰ درحالی که ۶۷ سال داشت به سلطنت رسید و در آن زمان مسن‌ترین ولیعهد در بین کشورهای دنیا بود.
گوستاو آدولف ششم در سال ۱۹۷۳ در سن ۹۰ سالگی بر اثر ابتلا به سینه پهلو درگذشت و برخلاف سنت به جای کلیسای ریدارهولمن در گورستان سلطنتی در شمال استکهلم و در کنار دو همسرش دفن شد. پس از وی نوه‌اش کارل گوستاف شانزدهم به سلطنت رسید. یکی دیگر از نوه‌های وی، مارگریت دوم در حال حاضر ملکه دانمارک است.
وجود و ماهیت
در مواجهه با یک شیء دو معنا از آن می‌توان برداشت کرد: اینکه آن شیء هست و اینکه آن شیء چیست. در فلسفهٔ اسلامی به معنای اول وجود و به معنای دوم ماهیت گفته می‌شود. این تمایز را می‌توان تا "تحلیلات ثانی" ارسطو دنبال کرد اما برای اولین بار ابن‌سینا آن را به صراحت ذکر کرده است.
در فلسفه متأخر اسلامی این مسئله مطرح شده است که وجود شیء اصیل است یا ماهیت آن. به عبارت دیگر چیزی که جهان خارج را پر کرده و منشأ اثر است وجود است یا ماهیت. این مسئله را به این شکل برای اولین بار میرداماد مطرح کرده است اما برخی مناقشه بر سر وجود کلی طبیعی در خارج را صورت اولیهٔ آن دانسته‌اند. میرداماد خود به اصالت ماهیت قائل بوده است اما ملاصدرا و تابعان او قائل به اصالت وجوداند.
فیاضی، غلامرضا (۱۳۸۸). "هستی و چیستی در مکتب صدرائی". قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
عبودیت، عبدالرسول (۱۳۸۹). "درآمدی به نظام حکمت صدرائی". جلد اول. تهران: سمت.
شاه محمد خدابنده
شاه محمد خدابندهٔ صفوی یا محمد میرزا (۹۸۵ تا ۹۹۶ ه‍.ق) فرزند تقریباً نابینای شاه تهماسب بود که از کشتار خانوادگی شاه اسماعیل دوم به دلیل نابینایی جان سالم به در برد و پس از کشته شدن شاه اسماعیل دوم از سوی امرای قزلباش به حکومت برگزیده شد. وی پیش از رسیدن به سلطنت حاکم فارس بود. وی به علت نابینایی نتوانست با اقتداری مانند پدرش تهماسب یا فرزندش شاه عباس حکومت کند و در دورهٔ کوتاه حکومت وی عثمانیان از اوضاع نابسامانی که پس از مرگ شاه اسماعیل دوم ایجاد شده بود استفاده کرده و تبریز را اشغال کردند. او به‌دلیل نابینایی مجبور بود که قزلباش‌ها را ساکت نگاه دارد؛ به‌همین‌دلیل پول‌های خزانه را به قزلباش‌ها می‌داد؛ بنابراین، پس از مدتی خزانه خالی شد.
تلاش‌های شاه محمد خدابنده برای بازپس‌گیری تبریز به‌دلیل اختلافات داخلی امرای قزلباش با شکست مواجه شد و این شهر تا زمان شاه عباس یکم در تصرف عثمانیان باقی‌ماند. سلطنت کوتاه وی (به مدت ۱۰ سال) با به قدرت رسیدن فرزندش شاه عباس به کمک مرشدقلی خان حاکم مشهد به پایان رسید. با به سلطنت رسیدن شاه عباس یکم وی کاملاً از امور سیاسی فاصله گرفت تا این که در سال نهم حکومت فرزندش عباس در قزوین به بیماری مبتلا شده و درگذشت. پیکر وی به عتبات نقل شده و در آنجا به خاک سپرده شد.
شاه محمد خدابنده در جنگ‌های خراسان، محاصره قلعه نیشابور، محاصره قلعه تربت و نبرد تیرپل در مقابل پسرش عباس میرزا (شاه عباس یکم شاه پس از او) و علی‌قلی‌بیگ گورکان شاملو جنگید.
پس از تاجگذاری شاه محمد خدابنده، مهدعلیا خیرالنساء بیگم همسر شاه که به نیابت شاه اکثر امور مملکتی را در دست گرفته بود، حمزه میرزا را که ۱۱ ساله بود به نیابت سلطنت (ولیعهدی یا به اصطلاح آن زمان وکالت دیوان اعلی) منصوب کرد.
تاریخ عالم آرای عباسی می‌گوید از کودکی لقب خدابنده داشت ولی برخی از مورخان نوشته‌اند که چون پس از نابینایی بیشتر به عبادت مشغول بود به خدابنده معروف شد.
پس از به قدرت رسیدن شاه محمد خدابنده، وی برای جلب سران دولت و امیران قزلباش و سپاهیان دست به بذل و بخشش‌های گسترده زد و خزانه دربار را که در مدت ۵۴ سال پادشاهی شاه طهماسب یکم جمع شده‌بود، خالی کرد.
شاه محمد خدابنده گاهی شعر هم می‌گفت و تخلص وی فهمی بود. وی همچنین به هزل، شوخی و مطایبه نیز علاقه‌مند بود.
شاه محمد در سال ۱۰۰۴ هجری، هنگامی که شاه عباس به خراسان لشکر کشیده بود ، در قزوین به مرض اسهال درگذشت. جسدش را نخست در امامزاده حسین قزوین به امانت نهادند، و پس از چندی به عتبات فرستادند.
محمد بن موسی
محمد بن موسی کاظم که در شیراز به سید میر محمد مشهور است فرزند موسی بن جعفر، امام هفتم شیعیان می‌باشد، وی با برادرش احمد بن موسی از یک مادرند. او در بین شیعیان به فردی قائم اللیل، صائم النهار، اهل فضل و صلاح و تقوی شناخته شده. در زمان خلافت مأمون عباسی به همراه برادرش احمد بن موسی و شیعیان و نزدیکان اهل بیت به قصد دیدار برادرشان از مدینه به سمت توس حرکت می‌کنند و در جنگ سختی که بین ایشان با سپاه قتلغ حاکم عباسی فارس درگرفت از بنی هاشم عده‌ای کشته و عده‌ای هم موفق می‌شوند به شیراز گریخته و آنجا مخفی شوند، از آن جمله سید میر محمد بود که توانست در این وقایع مخفی شود.
زمان و نحوه درگذشت وی مشخص نیست که به مرگ طبیعی بوده‌است یا کشته شده‌است. آنچه مسلم است وی در خفا به کتابت قرآن مشغول بوده‌است و از همین راه بندگان زیادی را آزاد فرمودند. چنان‌که گویی از کثرت عبادت به «محمد عابد» مشهور گردیدند.
شیخ مفید در ارشاد می‌گوید: محمد فرزند موسی الکاظم بزرگوار و صاحب شخصیت، بخشش، خیر و نیکی می‌بود. خبر داده‌است مرا، ابومحمد، حسن، فرزند محمد، فرزند یحیی، او گفت: بیان کرده‌است برایم جدم بر اینکه (هاشمیه) کنیز (رقیه) دختر موسی بن جعفر (علیهما السلام) و (خواهر محمد بن موسی) گفته‌است: محمد فرزند موسی (علیهما السلام) دائم الوضو می‌بود، و اکثر اوقات را به نماز می‌گذرانید، اکثر ساعات شب او در اقامه نماز بسر می‌برد، زیرا پیوسته صدای ریزش آب وضو که به صورت می‌ریخت شنیده می‌شد، مقداری از شب را به نماز اشتغال داشت، پس ساعتی ساکت و آرام شده باز می‌خواست و صدای ریختن آب جهت تجدید وضو بگوشش می‌رسید و به نماز می‌ایستاد و این جریان همچنان تا صبح ادامه داشت، و چون آن حضرت را ملاقات می‌کردم بلافاصله بیادم می‌آمد قول خدای تعالی را که می‌فرماید: «صاحبان تقوی را عادت چنین است که کمی از شب را خوابیده، بعد از آن به عبادت و بندگی پروردگار خود می‌پردازند».
حدود سنه ۷۲۵ ه‍.ق میرزا عنایت الله دستغیب علیه نوری را در خانه خویش مشاهده می‌کند و بعد از جستجو به لوح قبری برمی‌خورد و مشخص می‌شود که جسد سید میر محمد در این خانه مدفون است. میرزا عنایت الله دستغیب بانی این بارگاه می‌شود و چندین خانه از اطراف آن را خریده و آن را توسعه می‌دهد و بعد هم مقداری املاک بر آن وقف می‌نماید. مقبره او در شاهچراغ در شیراز است.
زکی ارسوزی
زکی اَرسوزی (ژوئن ۱۸۹۹ لاذقیه – ۲ ژوئیه ۱۹۶۸ دمشق) از تلاشگران سیاسی و نویسنده بود و یکی از بنیان‌گذاران حزب بعث شناخته می‌شود.
او یکی از نظریه‌پردازان تأثیرگذار ناسیونالیسم عرب است.
ارسوزی در سال ۱۹۳۸ باشگاهی به نام «باشگاه عرب‌گرایی» بنیاد گذاشت و یک کتابفروشی به نام ""البعث العربی"" (رستاخیز عرب) افتتاح نمود. این نخستین باری بود که واژهٔ "بَعث" (خیزش دوباره) در محافل ملی‌گرای عرب به کار برفت.
زکی از یک خانواده طبقه متوسط در لاتکیا به‌دنیا آمد، در دانشگاه سوربن پاریس تحصیلاتش را ادامه داد و در سال ۱۹۳۰، او به سوریه بازگشت و در سال ۱۹۳۳ عضو اتحادیه ملی اقدام شد.
ارتفاعات شهرستان لارستان
ارتفاعات آن عموماً از شمال غربی به جنوب شرقی وموازی است با کرانهٔ قلهٔ «شاهین کوه» به ارتفاع ۳۳۵ متر، در جنوب گاوبندی، وقلهٔ شمالی بندر چیرو به ارتفاع ۷۷۳ متر وقلهٔ کوه احمر به ارتفاع ۱۶۰۰ متر مروراً به رشته کوه سفید و جلگه لاور نادردون در رشته سنجول در بخش شیبکوه پایان می‌یابد.  این رشته از بخش کنگان شروع شده‌است وقلل مهّم آن عبارت‌اند از قلهٔ گله دار ۱۴۸۵ متر، در جنوب دهستان گله دار، وقلهٔ ۱۱۰۰ متری وراوی در جنوب دهستان وراوی، قلهٔ کوه ترنج به ارتفاع ۱۵۰۶ متر، در شمال کوه احمر، وقلهٔ سفید کوه به ارتفاه ۱۴۶۸ متر، در شمال ارمک و کوه گارستانه به ارتفاع ۱۱۹۰ متر در شمال شورزار مهرکان، وآخرین کوه به ارتفاع ۸۹۷ متر در شمال برکه دالان، این رشته کوه در شمال نیز به به رشته کوه زیر و در اقصی شمال نیز به رشته کوه دسک و رخ بندو در بخش کوخرد می‌پیوندد.  این رشته کوهها از دهستان گله دار شروع شده اند وعبارت‌اند از کوه ظالمی به ارتفاع ۱۷۹۱ متر، کوه خواجه عادلی در دهستان تراکمه، به ارتفاع ۱۲۲۰ متر، قله‌های کلات ومروارید به ارتفاع ۱۱۶۰ متر، در شمال اشکنان، قلهٔ هنگویه به ارتفاع ۱۲۶۱ متر، در شمال فرامرزان در بخش جناح شهرستان بستک منتهی می‌شود.. کوهستان کاووس است، که از مشرق علا مرودشت شروع شده، در شمال بستک تمام می‌شود. قله ی‌های مهّم آن مابین ارتفاع ۱۴۰۵ و ۱۴۱۵ متر می‌باشد.
این رشته از شمال دهستان علامرودشت شروع می‌شود و از دهستانهای فداغ و صحرای باغ گذشته، به بندرعباس ختم می‌شود. ارتفاعات آن عبارت‌اند از قلهٔ بام برفی ۱۳۳۳ متر، قلهٔ کوه زنگی ۲۳۷۸ متر، قلهٔ کوه گراش ۱۵۸۶ متر، وقلهٔ کوه بر در شمال غربی کرمستج به ۱۷۴۵ متر می‌رسد.  از این رشته ارتفاعات مقطع شمالی لار به نام کوه گچ ۱۱۳۳ متر، کوه اژدها پیکر ۱۵۸۶ متر، کوه کاسه دار ۱۲۲۰ متر، و در کوه  کورده (کوه‌ کور) به ۱۲۶۱ متر می‌رسد.  در بخش جهرم، کوه برفی در جنوب شرقی واقع شده‌است، که تا شمال بخش جویم ادامه دارد. جهت آن، شمال غربی به جنوب شرقی است. ارتفاع قلهٔ جنوبی جهرم ۲۰۷۴ متر است، وارتفاع قلهٔ واقع در شمال جویم ۱۶۵۰ متر است. این رشته کوه تا شمال شهر قدیمی لار ادامه دارد، و دو گردنه مهم بر سر راه ارتباطی جهرم به لار که از فراز این کوه عبور می‌کند قرار دارند که به نامهای گردنه کتل نارنجی و گردنه بزن مشهور هستند، پس از طی نمودند پیچهای خطرناک این دو گردنه، از سمت شمال این راه ارتباطی وارد شهر قدیمی لار می‌شود.
مسافری از گرونگول
‍
مسافری از گرونگول، یکی از مجموعه‌های کودک و نوجوان صدای و سیمای ایران است که سری اول آن بهار ۱۳۸۵از شبکه دوم سیما پخش شد. این مجموعه در قالب سیمای نوجوان پخش می‌شد و قسمت‌های آن به صورت دنباله‌دار بود.
این مجموعه آمدن یک موجود فضایی به زمین را روایت می‌کند. اقتباس خفیفی از فیلم ای تی ساختهٔ استیون اسپیلبرگ در آن دیده می‌شود. اما کلیات و جزئیات داستان ربط چندانی به آن فیلم ندارد و شاید تشابه این دو را بتوان در روبرو شدن بچه‌های زمینی و فضایی دید و در باقی موارد کاملاً متفاوت اند.
گورگول موجودی فضایی است که به زمین آمده. برای تمام ویژگی‌های او دلیلی می‌شنویم. مثلاً اگر به راحتی به زبان فارسی حرف می‌زند آن را از طریق تماشای تلویزیون فرا گرفته و البته اگر به این راحتی توانسته فارسی را بیاموزد دلیلش توانایی بالایی است که همه چیز را می‌تواند به راحتی در ذهن خود بریزد و نیازی به حفظ کردن آن ندارد. اصلاً دلیل آمدنش روی زمین ترس از رباتی به نام گالاک است که اتفاقاً در گفته‌هایش کاملاً گرونگول، گالاک، پدر خود و … را معرفی می‌کند. او توانایی‌هایی دارد که از انسان‌ها متمایزش می‌کند. مانند انداختن تصویر آنچه در فکرش است یا انداختن اشعه‌ای از طریق شاخکش به چشم افراد که هر چه را گورگول بخواهد فراموش می‌کنند. دیالوگ‌هایی هم که برای او نوشته شده بسیار بامزه‌است.
مسجد جامع اسیر
مسجد جامع اسیر واقع در مرکز بخش اسیر در شهرستان مهر از جمله مساجدی است که بنابر اسناد معتبر همچون فارسنامه ناصری و جغرافیا و اسامی دهات کشور و ... در سال ۹۰ هجری قمری و در زمان حکومت عمر بن عبدالعزیز ساخته شده‌است. این مسجد که تاکنون چندین بار بازسازی شده‌است در سالهای قبل از انقلاب در اثر بی توجهی مسوولان حکومت وقت و غفلت افراد محلی تخریب شد و به جای آن مسجد جدیدی در محل اولیه مسجد بنا نهاده شده و آن همه شکوه و تاریخ جاویدان و معماری زیبای اسلامی و منحصر به فرد به تلی از خاک مبدل شده‌است.
این مسجد دارای شبستانی زیبا و دارای سقفی مدور و گنبدی شکل بود که در سالهای اخیر تخریب شده‌است.
پس از چندین سال توقف پروژه بازسازی مسجد جامع، خوشبختانه عملیات بازسازی جدی آن در تابستان 1393 آغاز شده و در حال حاضر همچنان ادامه دارد. هزینه بازسازی توسط خیرین پرداخت شده‌است.
روبر حسین
روبر حسین (به فرانسوی Robert Hossein) (زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۲۷ در پاریس – ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰) بازیگر، کارگردان و فیلم‌نامهنویس فرانسوی با تبار ایرانی بود.
وی در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰ در پاریس فرانسه در سن ۹۳ سالگی در کلینیکی در نزدیکی نانسی به دلیل ابتلا به کووید ۱۹ درگذشت.
روبر حسین زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۲۷ در پاریس است. وی فرزند امین‌الله آندره حسین، آهنگساز اهل سمرقند ازبکستان و سازندهٔ آثاری چون "مینیاتورهای ایرانی" است. مادر وی، آنا مینِوسکایا، بازیگر و پیانیستی یهودی اوکراینی و اهل کیف بود.
روبر حسین نخستین فیلم خود را با عنوان "بدجنس‌ها به جهنم می‌روند" در ۱۹۵۶ ساخت.
روبر حسین دارای نشان افسر، شوالیه و کوماندوی لژیون دونور، نشان ملی لیاقت، نشان افتخار مولیر، مدال شهر پاریس و نشان لیاقت فرهنگ فرانسه بود.
روبر حسین سه بار ازدواج کرده‌است. بار نخست با مارینا ولادی، بار دوم با کرولین اِلیاچِف و بار سوم با کاندیس پاتو. وی از سال ۲۰۰۰ مدیر تئاتر مارینی بود.
تاسمانی
تاسمانی نام جزیره و ایالتی در جنوب شرق استرالیا است.
تاسمانی در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی قارهٔ اقیانوسیه جای گرفته است و تنگهٔ باس این دو تودهٔ خشکی را از هم جدا می‌کند. مرکز آن شهر هوبارت است.
شمار مردمانش ۴۸۴٫۷۰۰ تَن "(مارس ۲۰۰۵، اِی بی اِس)" و گستره‌اش ۶۸٫۳۳۲ کیلومتر مربع "(۲۶٫۳۸۳ مایل مساحت)" می‌باشد.
طی بخش عمده‌ای از صد هزار سال گذشته تاسمانی به خاک اصلی استرالیا چسبیده بود، به همین خاطر احتمالاً پس از رسیدن انسان‌ها به استرالیا دیری نگذشته‌است که آدمیان به تاسمانی نیز رسیده‌اند. در پی بالا رفتن سطح دریاها، تاسمانی حدود ۱۰ هزار سال پیش از خاک اصلی جدا شده‌است. نخستین ساکنان بومی استرالیا در حدود ۶۰ هزار سال پیش به استرالیا رسیدند. بومیان تاسمانی بزرگ جثه بودند و از نظر ظاهری به سیاه‌پوستان آفریقا می‌ماندند. قد مردان بین ۱٬۶۳ تا ۱٬۷۰ متر بود و گاه تا دو متر نیز می‌رسید. باستانی‌ترین نقاط باستان‌شناختی تاسمانی عبارتند از غار وارین (Warreen) با ۳۴٫۷۹۰ قدمت و غار پارمرپار میتانیر (Parmerpar Meethaneer) که بین ۴۴٫۲۰۰ و ۳۴ هزار سال دیرینگی دارد. با ورود اروپائیان به این سرزمین، جنگی طولانی و خونین میان آن‌ها در گرفت و همگی نابود شدند. مهاجران اروپائی نه تنها با ساکنان بومی منطقه با زبان داغ اسلحه سخن گفتند، بلکه میان آن‌ها بیماری‌هایی شیوع دادند تا بطور کامل ۲۰۰ بومی باقیمانده در منطقه را نیز نابود نمایند.
تاسمانی را "ایالت طبیعی (Natural State)" و "جزیره بازیابی جوانی (Island of Rejuvenation)" می‌خوانند که به محیط طبیعی فراوان و تقریباً دست‌نخورده‌اش بازمی‌گردد.
۴۰٪ از زمین‌های تاسمانی رسماً حفاظت‌شده، پارک ملی و میراث جهانی است.
علی‌اکبر شهنازی
علی‌اکبر شهنازی (زادهٔ ۲۳ اردیبهشت ۱۲۷۶ در تهران – درگذشتهٔ ۲۶ اسفند ۱۳۶۳ در تهران) موسیقی‌دان ایرانی و نوازندهٔ سرشناس تار بود.
علی‌اکبرخان شهنازی ۲۳ اردیبهشت ۱۲۷۶ در تهران، خیابان عین‌الدوله کوچه نصیر حضور در خاندان هنر به دنیا آمد. چون در روز عید قربان به دنیا آمد، به وی حاجی علی‌اکبرخان یا حاجی مطلق می‌گفتند.
علی‌اکبر فراهانی پدربزرگش، آقا حسینقلی فراهانی پدرش و میرزا عبدالله فراهانی عمویش بود. پسرعموی پدرش آقا غلامحسین فراهانی از نوازندگان تار و استاد پدرش بود. پسرعمویش استاد احمد عبادی نوازندهٔ سه‌تار، دو برادر کوچک‌تر او محمدحسن و عبدالحسین شهنازی نوازندگان تار و همسران خواهرانش، باقرخان رامشگر نوازنده کمانچه و رضاخان نوازنده تار بودند. تحصیلات خود را در مدرسه‌های سن‌لوئی، اشراف و سعادت به پایان برد.
علی‌اکبر شهنازی آموزش تار را از هشت‌سالگی نزد پدرش آغاز کرد و در مدت شش سال ردیف موسیقی ایرانی را از پدرش آموخت؛ و مدتی از محضر درویش‌خان بهره برد. اولین صفحه‌اش را با جناب دماوندی در سن ۱۴ سالگی در بیات ترک و افشاری در تهران ضبط کرد. پس از درگذشت پدر در سال ۱۲۹۴، او در سن ۱۸ سالگی جانشین پدرش شد و آموزش شاگردان پدرش را به‌عهده گرفت. در سال‌های دههٔ ۱۳۰۰ معروفترین نوازندهٔ تار در تمام محافل هنری بود. در اواسط ۱۳۰۵ به دعوت کمپانی هیز ماسترز ویس صفحاتی از او با آواز اقبال ضبط گردید. در سال ۱۳۰۸ هنرستان موسیقی شهنازی را تأسیس نمود. با تأسیس رادیو در برنامه‌های هفتگی موسیقی رادیو به همراه ادیب خوانساری، روح بخش و… نوازندگی می‌نمود. در سال ۱۳۳۴ در هنرستان آزاد موسیقی به آموزش مشغول شد. در سال ۱۳۴۱ ردیف آقا حسینقلی و در سال ۱۳۵۶ ردیف دوره عالی را ضبط کرد.
علی‌اکبر شهنازی به‌جز تار، با سازهای دیگری از جمله سه‌تار و پیانو نیز آشنایی داشت. از تصانیفی که ساخته می‌توان به تصنیف ای نوع بشر، به اصفهان رو، سرود جوانان وطن، تصنیف چهارگاه، (زد لشکر گل) اشاره کرد. شهنازی با شاعرانی چون ملک الشعرا بهار، وحید دستگردی، امیر جاهد و حسین مسرور همکاری کرده و خوانندگانی نظیر اقبال‌السلطان، حسین علی خان نکیسا، رضاقلی‌میرزا ظلی، حسین طاهرزاده، قمر و ادیب خوانساری آثارش را اجرا کرده‌اند. همچنین یکی از قطعات باقی‌مانده در دستگاه شور با تار حاج علی اکبر خان شهنازی با شعری از شاعر بزرگ ایران سعدی شیرازی و با آواز حسینعلی خان نکیسا است که می‌گوید: یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم. این آواز ” شور” با چنان مهارتی اجرا شده‌است که یکی از شاهکارهای آواز در موسیقی ایرانی به‌شمار می‌رود.
وی در ۲۶ اسفند ۱۳۶۳ در ۸۷ سالگی در بیمارستان شرکت نفت درگذشت و آرامگاه وی در امامزاده عبدالله ری قرار دارد.
• هوشنگ ظریف
هواپیمایی آریا
شرکت هواپیمایی آریا یکی از شرکت‌های متعلق به بخش خصوصی در ایران بود که مرکز فعالیت‌های این شرکت در تهران جای داشت. مجوز پروازی این شرکت پس از حادثهٔ سقوط پرواز شماره ۱۵۲۵ آریا در تاریخ دوم مرداد ۱۳۸۸ لغو شد.
آریا در سال ۱۳۷۹ خورشیدی توسط دو تن از خلبانان صنعت هواپیمایی ایران، خلبان اصغر عبدالله پور و خلبان مهدی دادپی (وی در جریان سانحه هواپیمای ایلیوشین آریا در فرودگاه مشهد کشته شد) افتتاح شد. مهدی دادپی از خلبانان شکاری نیروی هوایی در طول جنگ ایران و عراق و همچنین فرماندهٔ پایگاه هوایی مهرآباد بود. وی پس از بازنشستگی از ارتش اقدام به تأسیس این شرکت کرد.
آریا پروازهای خود را با بهره‌گیری از هواپیماهای استیجاری یاک ۴۰ و توپولف ۱۵۴ آغاز نمود.
در سال ۱۳۸۲ این شرکت موفق به خرید دو فروندفوکر ۵۰ شد و پروازهای خود را در مسیر کیش و بندرعباس به دوبی به صورت منظم برقرار نمود.ناوگان آریا شامل هواپیماهای زیر می‌باشد:
در تاریخ دوم مرداد ۱۳۸۸ حدود ساعت ۱۸ و ۱۰ دقیقه بعدازظهر هواپیمای مسافری ایلیوشین شرکت هواپیمایی آریا با شماره پرواز ۱۵۲۵ که از تهران عازم مشهد بود هنگام فرود در باند فرودگاه مشهد دچار سانحه شد. هواپیما هنگام فرود در باند فرودگاه منحرف شده و به دیواره برخورد کرده‌است. از ۱۵۳ نفر مسافر هواپیمای سانحه دیده حدود ۳۰ نفر مجروح و ۱۶ نفر کشته شدند. ازمیان کشته شدگان خدمه و کادر پرواز ۹ نفر کادر کادر پروازی با تابیعت کشور قزاقستان بوده و ۴ نفر دیگر خدمه ایرانی هستند. رئیس هیئت مدیره شرکت هواپیمایی آریا (امیر سرتیپ خلبان مهدی دادپی) نیز جزو کشته شدگان سانحه هوایی مشهد است. همچنین در این پرواز ۲ نفر از خدمه پرواز ایرانی هواپیمایی آریا هم کشته شدند:
دوربین‌های تاکتیکال
دوربینهای تاکتیکال به دوربینهایی گفته می‌شود که برای مصارف نظامی و پلیسی طراحی شده‌اند و براین اساس دارای خواص و ویژگیهای خاص خود هستند. این دوربینها به دو نوع عمدهٔ "دو چشمی" و "قابل نصب برروی تفنگ" تقسیم می‌شوند.
هر یک از این دو نوع دوربین، برمبنای مورد مصرف، ویژگیهای خاص خود را دارد؛ ولی برخی از این ویژگیها در هر دو نوع مشترک است.
امروزه تجهیزات خاصی به این دوربینها اضافه شده که باعث کارایی بیشتر آنها می‌شود. از جمله این تجهیزات می‌توان "فاصله‌یاب لیزری"، "قطب‌نمای مغناطیسی" یا "دیجیتالی" قابل مشاهده در چشمی و قابلیت دید در شب را ذکر کرد.
مانند دوربینهای دوچشمی، تجهیزاتی نیز جهت این نوع دوربینها ارائه شده‌است. برای نمونه می‌توان به "فاصله‌یاب لیزری"، قابلیت دید در شب و "رددات(Red Dot)" جهت هدف گیری دقیق تر و سریعتر اشاره کرد.
مهم‌ترین کاربرد دوربینهای تاکتیکال بعد از بزرگنمایی، امکان "تخمین مسافت" است. این کار به‌وسیله بعلاوه و شبکه‌هایی که در این دوربینها نصب شده‌است انجام می‌شود. در طول سالها بعلاوه‌های زیادی در این دوربینها به کار رفته‌است؛ ولی بعلاوه Mil-Dot متداولترین بعلاوه است. این بعلاوه در سال ۱۹۷۰ توسط نیروی دریایی آمریکا ارائه گردید.
بعلاوه مدل "Bryant" ساخت "Schmidt & Bender" نیز یکی از بعلاوه‌های رایج است. این بعلاوه توسط شخصی به نام "Robert Bryant" که سالها عضو تیم "SWAT" بود طراحی شده‌است. این شبکه بعلاوه بسیارکامل است و جهت تخمین مسافت نیاز به محاسبات زیادی ندارد.
از آنجا که Mil-Dot رایج‌ترین بعلاوه مورد استفاده در دوربینهای تاکتیکال است؛ لذا در اینجا به روش تخمین مسافت با این بعلاوه می‌پردازیم.
خطوط بعلاوه‌های Mil-Dot به واحدهای کوچک‌تری تقسیم‌بندی شده‌اند. معمولاً تعداد این تقسیمات ۱۰ واحد می‌باشد. به هر واحد یک درجه یا میل گفته می‌شود.
برای تخمین مسافت بعلاوه را روی هدف مورد نظر قرار داده و تعداد میلهایی که کل هدف را پوشش می‌دهد می‌شماریم. سپس قد واقعی هدف را بر تعداد میلها تقسیم کرده و حاصل رادر ۱۰۰۰ ضرب می‌کنیم. فاصله تا هدف بدست می‌آید.
اگر فاصله تا هدف را L، قد واقعی هدف را X و تعداد میلهای پوشش دهنده هدف را M بنامیم؛ رابطه زیر برقرار است:
formula_1
در این رابطه M بدون واحد است؛ بنابراین هر واحدی که برای X در نظر بگیرید، فاصله نیز با همان واحد بدست می‌آید.
با دوربین مجهز به بعلاوه Mil-Dot به یک سرباز نگاه می‌کنیم. این شخص در ۲/۵ میل از بعلاوه قرار گرفته‌است. قد سرباز را می‌توان به‌طور متوسط "۱۷۰سانتیمتر" در نظر گرفت؛ بنابراین:
formula_2
یعنی فاصله تا هدف "۶۸۰۰۰ سانتیمتر" یا "۶۸۰ متر" است.
۱-ماهنامه جنگ‌افزار / شماره ۱۶ / دوربین‌های پلیسی نظامی.
۲-ماهنامه جنگ‌افزار / شماره ۱۷ / تخمین مسافت در دوربین‌های نظامی یا تاکتیکال.
دیک چینی
ریچارد بروس "دیک" چِیْنی (زاده ۳۰ ژانویه ۱۹۴۱ در لینکلن، نبراسکا)، سیاست‌مدار آمریکایی، و چهل و ششمین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا از سال ۲۰۰۱ تا ژانویه ۲۰۰۹ در این کشور بود.
چینی که متولد لینکلن، نبراسکا، است بیشتر در سامنر، نبراسکا، و کسپر، وایومینگ بزرگ شد. او در دانشگاه ییل و سپس در دانشگاه وایومینگ، تحصیل کرد و بی‌ای و فوق لیسانس علوم سیاسی را از دومی دریافت کرد. او در دولت فورد از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید شد. در ۱۹۷۸، از حوزه انتخابیه کلی وایومینگ به مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب شد و تا ۱۹۸۹ نماینده بود. او در دوران ریاست جمهوری جورج بوش پدر، وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا شد و تا ۱۹۹۳ در این سمت بود. در دوره ریاست جمهوری بیل کلینتون او از ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ رئیس هیئت مدیره و مدیر عامل ارشد اجرایی هالیبرتون بود.
دیک چنی در کتاب جدیدی با عنوان «» که گفته می‌شود در نگارش آن «لیز چنی» (دختر دیک چنی) همکاری نموده، ضمن تأیید مجدد برنامه شکنجه زندانیان در دولت بوش پسر، باراک اوباما را رئیس‌جمهوری ضعیف نامیده‌است. در سال ۲۰۱۸ فیلم سینمایی معاون به اکران درآمد که در آن کریستین بیل نقش دیک چینی و امی آدامز نقش لین چینی را ایفا نموده است. این فیلم به طور اجمالی زندگی دیک چینی و نحوه ورود او به دنیای سیاست و آشناییش با دونالد رامسفلد و همچنین ورود وی به کابینه جرج بوش پسر را روایت کرده است.
فیلیپ نوآره
فیلیپ نوآره (۱ اکتبر ۱۹۳۰ در لیل - ۲۳ نوامبر ۲۰۰۶ در پاریس) بازیگر تئاتر و هنرپیشه فرانسوی بود.بفتا:
برنده بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم Nuovo cinema Paradiso
نازنین نظام شهیدی
نازنین نظام شهیدی (۱ اسفند ۱۳۳۳–۲۸ دی ۱۳۸۳) شاعر معاصر ایرانی بود. او عضو هیئت داوران جایزه شعر امروز ایران - کارنامه، بود. نازنین نظام شهیدی با انتشار مجموعه شعر "بر سه شنبه برف می‌بارد" به شاعر سه‌شنبه‌ها معروف شد.
نازنین نظام شهیدی در یک اسفند سال ۱۳۳۳ خورشیدی در تهران متولد شد. خانواده او نیز اهل ادبیات و شاعری بود. مادرش ویسه حبیب‌الهی خود شاعر و مشوق فرزندش در جدی گرفتن کار ادبی بود. نظام شهیدی تحت تأثیر مادرش شاعری را در نوجوانی آغاز کرد و در همان دوران به عنوان گوینده به رادیو تلویزیون مشهد رفت. تحصیلاتش را در رشته زبان و ادبیات عرب تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران به پایان برد.
پس از انقلاب نازنین نظام شهیدی به صورت حرفه‌ای به شعر می‌پرداخت و اشعار خود را در مجلات ادبی تهران منتشر می‌کرد. وی نخستین کتاب خود را با عنوان "ماه را دوباره روشن کن" در دهه شصت خورشیدی به چاپ رساند. نظام شهیدی با انتشار سومین کار خود "بر سه‌شنبه برف می‌بارد" به شهرت فراوانی رسید. در شعرهای او استعاره، زبان‌ورزی نمادین و فضاهای چندگانه استعاری نقش ویژه‌ای داشت و زبان او در شعر مستقل و تحت تأثیر شاعر دیگری نبود.
وی در ۲۸ دی ماه سال ۱۳۸۳ خورشیدی در سن پنجاه سالگی، ساعاتی بعد از شرکت در مراسم جایزه شعر کارنامه، در منزل نگار اسکندرفر بر اثر لغزش پا و اصابت سرش به میز درگذشت. جسد وی به مشهد منتقل و بنا به وصیت در کنار مادرش در بهشت جواد الائمه (خواجه اباصلت) به خاک سپرده شد.
محمدحسین مشایخ فریدنی
محمد حسین مشایخ فریدنی دیپلمات و مترجم و پژوهش‌گر ایرانی در دوران پهلوی بوده‌است.
محمدحسین مشایخی فرزند شیخ محمدباقر در سال ۱۳۳۳ قمری در تهران متولد شد. تحصیلات حوزوی و دانشگاهی را در تهران گذرانید و سالها در مقام رایزن فرهنگی و سفیر ایران در چند کشور به گسترش زبان فارسی پرداخت. او دانشوری بود که گسترهٔ اطلاعات و آگاهی‌های ژرف از فرهنگ اسلام و زبان و ادبیات را با فروتنی علمی عجین کرده بود. وی در ۱۳ آذرماه ۱۳۶۹، به هنگام سفری پژوهشی دربارهٔ جادهٔ ابریشم در نزدیکی شهر بمبئی درگذشت.
از آثار وی می‌توان «نوای شاعر فردا»، «نظرات سیاسی در نهج البلاغه» و ترجمه «اغانی» را نام برد. او برای ترجمه کتاب "برگزیده الاغانی "برگزیدهٔ هشتمین دورهٔ کتاب سال ایران شد.
جلال عبده
جلال عَبدُه، (۱۲۸۸ بروجرد – ۱۳۷۵ تهران) قاضی، قانونگذار و دیپلمات دوره پهلوی بود که در مجامع بین‌المللی شهرت یافت.
پدرش شیخ محمد عبده سالها رئیس دادگاه انتظامی قضات و مدرس مدرسه معقول و منقول بود و درتدوین قانون مدنی ایران نقش داشت. خودش نیز در سوئیس درس خواند و دکترای حقوق گرفت.
نام جلال عبده پس از شهریور ۱۳۲۰ بر سر زبان‌ها افتاد زمانی که در مقام دادستان دیوان کیفر گروهی از مسئولان امنیتی دوران رضاشاه، همچون پزشک احمدی و سرپاس مختاری را به جرم قتل آیت‌الله مدرس، محمد فرخی‌یزدی و نصرت‌الدوله فیروزمیرزا به محاکمه کشید.
عبده با این شهرت، در سال ۱۳۲۲ در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی شرکت کرد و به عنوان نماینده تهران به مجلس راه یافت. در دوره بعد (پانزدهم) نیز کرسی نمایندگی را حفظ کرد. سپس از وزارت دادگستری به وزارت امورخارجه منتقل شد و کرسی سفارت ایران در هند را از آن خود کرد.
جلال عبده سپس به جای علیقلی اردلان سمت نمایندگی دائم ایران را در سازمان ملل به عهده گرفت. در این سمت در کنفرانس باندونگ به عنوان رئیس هیئت ایرانی شرکت کرد. و از جانب سازمان ملل به مأموریت‌هایی در کشورهای کامرون و گینه نو فرستاده شد. دکتر جلال عبده از جانب سازمان ملل مدتی حکمران گینه نو غربی بود.
جلال عبده مدت کوتاهی مقام وزارت امورخارجه را به‌دست‌آورد، ولی به دلیل دخالت شاه استعفاء داد. در سالهای پایانی عمر، مدیرعامل کانون بانک‌ها و رئیس جمعیت ایرانی طرفدار ملل متحد بود. او خاطرات سیاسی‌اش را در کتابی با عنوان "چهل سال در صحنه قضائی، سیاسی، دیپلماسی ایران و جهان" به رشته تحریر درآورده که به کوشش مجید تفرشی در مؤسسه خدمات فرهنگی رسا منتشر شده‌است.
جلال عبده برادر علی عبده، مشت‌زن و بنیانگذار باشگاه پرسپولیس و بولینگ عبده بود.
نیلی
نیلی ، سایه‌ای از آبی است که بین لاجوردی و آبی آسمانی تیره‌تر قرار دارد.
«آبی نیلی» نام یک رنگدانه است. این رنگدانه در اواخر قرن هجدهم کشف شد و در قرن نوزدهم به عنوان آبی نیلی شناخته شد. نخستین استفاده ثبت‌شده از "نیلی" به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۵۹۰ بود. این کلمه از کلمه لاتین "caeruleus" مشتق شده‌است، «آبی تیره، آبی، یا آبی-سبز»، که به نوبه خود احتمالاً از "caerulum"، کوچک‌تر از "caelum"، «بهشت، آسمان» گرفته شده‌است.
رشته‌کوه قفقاز
رشته‌کوه قفقاز، کوهستانی میان دریای سیاه و دریای خزر می باشد که در منطقه قفقاز قرار دارد. این رشته‌کوه از دو قسمت قفقاز بزرگ و قفقاز کوچک تشکیل شده است.
این رشته‌کوه در کشورهای روسیه، گرجستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکیه گسترده شده‌است.
هواپیمایی کاسپین
شرکت هواپیمایی کاسپین، یکی از شرکت‌های هواپیمایی خصوصی ایرانی ست که در سال ۱۳۷۱ تأسیس شد. قطب اصلی این شرکت کلانشهر تهران می‌باشد و اکنون با ۱۰ فروند هواپیما در حال فعالیت است که متعلق به این شرکت می باشد.
شرکت هواپیمائی کاسپین به عنوان یکی از اولین شرکت‌های هواپیمائی خصوصی در صنعت حمل و نقل هوائی در سال ۱۳۷۱ با همت جمعی از اعضای این صنعت تأسیس گردید و لوگو این شرکت هواپیمایی به همت آقای کیوان حقیقی که طراحی لوگو هواپیمایی ماهان نیز به عهده ایشان بود، قبل از تاسیس این شرکت در سال ۱۳۶۸ طراحی گردید.
شرکت هواپیمایی کاسپین هم‌اکنون دارای ۱۰ فروند هواپیما می‌باشد که شامل هواپیماهای زیر است:
در ابتدای آغاز فعالیت این شرکت دارای ۴ فروند یاک-۴۲ بود. همچنین این شرکت دارای ۵ فروند توپولف تو-۱۵۴ بود که یک فروند آن در سانحه از بین رفت و ۴ فروند دیگر آن به دلیل خارج شدن این هواپیما از بخش مسافربری در ایران در اواخر سال ۱۳۸۹ از ناوگان این شرکت خارج شدند. در بهمن ۱۳۹۸ نیز یک فروند ام‌دی-۸۰ این شرکت به دلیل سانحه خروج از باند و غیرقابل استفاده بودن، برای همیشه از ناوگان خارج شد.در ظهر روز چهارشنبه ۸۸/۴/۲۴ یک فروند هواپیمای مسافربری از نوع توپولف تی یو-۱۵۴ متعلق به شرکت هواپیمایی کاسپین که عازم ارمنستان بود دقایقی پس از بلند شدن از فرودگاه امام خمینی تهران در ۱۲ کیلومتری جنوب قزوین بین منطقه فارسیان و جنت آباد در بخش مرکزی قزوین سقوط کرد که منجر به کشته شدن تمامی ۱۶۹ سرنشین (مسافر و خدمه) این هواپیما شد (ر.ک. پرواز شماره ۷۹۰۸ هواپیمایی کاسپین).
لوآندا
لوآندا بزرگ‌ترین شهر و پایتخت جمهوری آنگولا در آفریقا است.
شهر لوآندا بر کرانه اقیانوس اطلس واقع شده و بندر اصلی آنگولا بشمار می‌آید.
جمعیت لوآندا ۲٬۸۲۵٬۳۱۱ نفر است که با احتساب حومه، جمعیت آن به ۵٬۲۷۸٬۸۰۰ نفر هم می‌رسد (برآورد سال ۲۰۱۳ سازمان ملل).
شهر لوآندا همچنین مرکز استان لوآندا است.
نام آن در زبان‌های اروپایی Luanda نوشته می‌شود و صورت قدیمی‌تر آن Loanda بوده‌است.
شهر لوآندا به دو قسمت بایکسا (شهر قدیم) و سیدادا آلتا (بخش جدید) تقسیم می‌شود.
مردم این شهر بیشتر از قبایل آفریقایی از جمله اویمبوندو، کیمبوندو و باکونگو هستند.
زبان رسمی و رایج در لوآندا زبان پرتغالی است ولی بسیاری از زبان‌های بومی بانتو تبار هم صحبت می‌شوند.
بنیادگذار این شهر پائولو دیاس نوائیس پرتغالی در سال ۱۵۷۵ بود. وی این شهر را سائو پائولو دلوآندا ("São Paulo de Luanda") نامید.ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶.