جبهه متحد کرد
جبهه متحد کرد حزبی است سیاسی که هدف خود را پیشبرد برنامه‌های توسعه اقتصادی و اجتماعی در کشور ایران و از جمله مناطق کرد نشین، تأمین رفاه مردم و جلوگیری از تبعیض قرار داده. این جبهه در اوایل سال ۱۳۸۴ با همکاری جمعی از فعالان سیاسی و فرهنگی کرد بنیان نهاده شد.
بنیانگذاران جبهه متحد کرد محورهای اصلی فعالیت این گروه را «دموکراسی‌خواهی، عدالت اجتماعی و توسعه متوازن» در چارچوب قانون اساسی ایران اعلام داشته و بر حق شهروندان در انتخابات تأکید ورزیده‌اند.
این جبهه شورای رهبری ۲۵ نفره‌ای از ۵ استان (تهران، کردستان- کرمانشاه- ایلام- آذربایجان غربی) دارد که در تهران مدیریت می‌گردد.
شورای رهبری جبهه متحد کرد در تهران شخصیت‌ها و فعالان سیاسی و فرهنگی و اجتماعی سرشناس و برجسته‌ای همچون بهاالدین ادب-صالح نیکبخت - بایزید مردوخی - حسین شاه‌ویسی - محمد باقر ضیایی - جلال جلالی زاده -پروین کریمی - عبدالعلی شمس برهان - مهندس عبدالله سهرابی - محمدرئوف قادری - علی‌اکبر نقی‌پور - رحیم فرهمند -و تعدادی دیگر از شخصیت‌های کرد در مناطق کرد نشین و تهران را شامل می‌گردد.جمعیت کردهای ایران حداقل ۱۰ میلیون نفر است و یک هفتم نفوس ایران را تشکیل می‌دهند. مردم کرد و اساساً مناطق کردنشین دهه‌ها است با مشکلاتی مواجه‌اند که از یک طرف موجب رنجش روحی و تاریخی آنها، عقب ماندگی همه‌جانبه و به ویژه اقتصادی این مناطق، مسدود شدن راه‌های مشارکت این بخش ازمردم کشور در مدیریت خرد و کلان کشور و بالطبع محروم ماندن کشور از نیروهای خلاق و سازنده بیش از ده میلیون ایرانی، شده‌است. این جدایی و محرومیت، در قبل از انقلاب وجود داشت و به دلایلی که به آن پرداخته خواهد شد، بعد از انقلاب نیز ادامه یافت. جبه متحد کرد در دوره ششم مجلس شورای اسلامی و توسط بهاالدین ادب پایه‌گذاری و منجر به تشکیل این جبهه شد.
«جبهه متحد کرد» در دوران بهاالدین ادب توانست با مشارکت فعال همه شوراهای استانی، بنیانهای یک نهاد اجتماعی، از جمله تدوین اساسنامه و برخی آئین‌نامه‌های کمیته‌ها را آماده کند. در همین دوره شوراهای استانی در استان‌های ایلام، کرمانشاه، کردستان، آذربایجان غربی و تهران شکل گرفته و فعایت خود را آغاز کردند.
بنیانگذاران جبهه بر این اعتقاد بودند که حل مشکلات موجود از دو طریق ممکن است: لیکن، متأسفانه و به دلیل هراس از هر حرکت فعالین مدنی کردی، که ریشه درتجربه تنش‌ها و مشکلات گذشته داشت، ممانعت از فعالیت جبهه محسوس و ملموس بود. تا جائیکه حتی از برگزاری همایش نجات دریاچه مریوان که زحمت‌های زیاد علمی و تحقیقاتی برای آن کشیده شده بود، جلوگیری به عمل آمد. درخواست‌های کتبی از ریاست قوه قضائیه و وزیر کشور هم مانند درخواست‌های چند سال اخیر برای دیدارو مشاوره با مسئولان امنیتی، اطلاعاتی و کشوری، بی‌جواب ماند. فشارهای وارده، در برهه‌های مختلف، موجب شد که برخی از اعضای جبهه در نامه‌ای انفرادی، تلویحاً جبهه را منحل نموده و اعلام نمایند تا صدور مجوز قانونی، هر فعالیتی ممنوع است.
این تصمیم غیر تشکیلاتی و مخالف درخواست دبیرکل جبهه به هنگام مرگ، و اساساً مخالف اساسنامه، مورد عدم پذیرش همه شوراهای استانی قرار گرفت و در جلسه شورای مرکزی، مورخ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، شورای مرکزی با اکثریت قاطع، به ادامه حیات و فعالیت جبهه رأی داد. در این جلسه مسئولیت دبیرکل و سخنگوئی جبهه، به دکتر رحیم فرهمند واگذار گردید و شورائی ۶ نفره، مسئول هدایت و پیگیری فعالیت جبهه گردید. این اقدام طبیعتاً موجب تشدید فشار هاشد. لیکن تعامل صبورانه اعضای جبهه و استدلال دلسوزانه آنها، مسئولین را به نیات ملی و مسئولانه جبهه واقف و متقاعد نموده و اجازه درخواست مجدد مجوز فعالیت داده شد. مدارک مجوز فعالیت متشکل از ۲۱ نفر از مؤسسین و فعالین جبهه در تاریخ ۸ دی ماه ۱۳۹۲ تحویل وزارت کشور گردیده و در انتظار بررسی و صدور بسر می‌برد.
جبهه متحد کرد نهادی است که با هدف‌های زیر بنیاد و نامگذاری شده‌است:
جبهه متحد کرد معتقد است که مردم ایران صاحبان این سرزمین اند و تعیین سیاست‌های کلی و مسیر مدیریت کشور در اختیار و صلاحیت آن‌ها است که به مدیران ومسئولین مملکتی که خود انتخاب می‌کنند، تفویض می‌گردد. جبهه معتقد است که نمایندگان مجلس ومسئولین مملکتی، خادم مردم و مأمور انجانم و اجرای منویات ملت‌اند. مسئولین کشور وظیفه دارند در مقابل مردم، پاسخگو باشند.
جبهه در چند سال گذشته، توانسته‌است افکار وایده‌ها وسیاست‌های خود ا در مسیر بیان معضلات مزمن وارائه راه حل‌های ممکن و متین برای حل مشکلات، به مردم و مسئولین ارائه داده وازهرطریق ممکن تلاش نموده‌است، پلی ارتباطی بین مردم و مسئولین باشد.
از جمله اقدامات بارز و تأثیرگذار «جبهه» بوده‌است.
پذیرش صحت محتوا و مواد ده‌گانه تدوین شده از جانب جبهه متحد کرد، توسط دکترحسن روحانی، کاندیدای ریاست جمهوری و انتشار آن تحت عنوان «بیانیه شماره ۳ در مورد حقوق اقوام و مذاهب» منجر به تقویت اعتماد مردم، ایجاد شور انتخاباتی فراگیرو امید به تغییرو بهبود هرچه بیشتر فضای سیاسی – اجتماعی در کشور گردید. امری که به ریختن بیش از ۵/۵ میلیون رأی به نفع ایشان، به صندوق‌های رأی و قطعی نمودن پیروزی ایشان در دور اول انتخابات گردید.