بلرنی (نام رمز)
بلرنی برنامه نظارت ارتباطی آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا است. این برنامه در سال ۱۹۷۸ (میلادی) و بر پایه لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی، آغاز به کار کرد و پس از حملات ۱۱ سپتامبر گسترش یافت.
در بلرنی، گردآوری داده از اصلی‌ترین مراکز مخابراتی، مانند تلفن همراه انجام می‌شود که بیشتر جریان مخابراتی از آن می‌گذرد. این گونه نظارت، آپ استریم کالکشن نامیده می‌شود.
بلرنی، نخستین‌بار در اسلایدی از پرونده معرفی پریزم، آشکار و رونمایی شد. که ادوارد اسنودن در ژوئن ۲۰۱۳ آن را فاش کرده بود. بودجه بلرنی برای سال مالی ۲۰۱۳ (میلادی) ۶۵٫۹۶ میلیون دلار آمریکا بود.
در آغاز، تصور می‌شد که بلرنی، برنامه‌ای در همکاری آژانس امنیت ملی با ای‌تی اند تی است که از مراکز شنود ای‌تی اند تی (at&t) بهره می‌گیرد. نمونه آن‌ها اتاق ۶۴۱ای در سان فرانسیسکو (که وجود آن در سال ۲۰۰۶ (میلادی) توسط مارک کلاین فاش شد) و جای دیگری در نیوجرسی است. اما اسناد آژانس امنیت ملی که در ۱۵ اوت ۲۰۱۵ منتشر شدند نشان دادند که همکاری ای‌تی اند تی با آن آژانس، از طریق برنامه فرویو انجام می‌شود و اتاق ۶۴۱ای بخشی از آن برنامه است.
توماس دریک گفته بود اسناد تازه فرویو نشان می‌دهند که در برابر برنامه‌هایی مانند اوکستار، بلرنی، استورم‌برو، و دیگر برنامه‌ها برنامه چتری بزرگی نیست. برنامه‌های چتری، خیلی شبیه هم هستند اما هر کدام با شرکت جداگانه‌ای کار می‌کنند و شاید هم برای آژانس امنیت ملی، ملاحظات حقوقی متفاوتی داشته باشند. ملاحظات مربوط به شرکت‌ها به بخش عملیات منبع ویژه آژانس امنیت ملی ربط دارد.
بلرنی بر پایه سه بند حقوقی کار می‌کند.
گردآوری داده، بر پایه لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی، نیاز به حکم دادگاه نظارت بر اطلاعات خارجی دارد. دادگاه، اجازه گردآوری داده از کسانی را می‌دهد که انتخاب‌گرها نشانه‌گذاری کرده‌اند. با وجود اینکه فرایند گرفتن حکم دادگاه، وقت‌گیر است اما گردآوری داده بلرنی بر پایه دادگاه نظارت بر اطلاعات خارجی، بخش مهمی از گزارش روزانه رئیس‌جمهور است و شمار آن به بیش از یازده هزار مورد در سال می‌رسد.
برای گردآوری اطلاعات، الگوریتم‌هایی به فرآیندهای ارتباطی افزوده می‌شوند. اطلاعات به‌دست‌آمده برای ذخیره‌سازی و واکاوی احتمالی آن دسته از اطلاعاتی که به نظر، خارجی می‌آیند، فرستاده می‌شوند. به خواسته آژانس امنیت ملی، نخستین گام غربالگری، توسط خود شرکت‌های مخابراتی انجام می‌شوند. این غربال‌گرها همیشه خوب کار نمی‌کنند و گاهی ممکن است داده کاملاً داخلی را برداشت کنند.
هنگامی که داده محلی برداشت می‌شود کمترین پردازش، روی آن انجام می‌شود. بر پایه فرایندها به غیر از چند استثنا، ارتباطات بین مردم آمریکا که به «تصادفی‌ترین» شکل ممکن برداشت می‌شوند نابود می‌شوند. استثناها شامل پرونده‌های رمزنگاری شده، اطلاعات خارجی، یا پرونده‌های بزهکاری می‌شوند. در مورد اطلاعات پرونده‌های بزهکاری، آژانس امنیت ملی، اجازه دارد موارد مربوط به قاچاق مواد مخدر را به اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا در واحد عملیات ویژه بسپارد. بلرنی در گذشته به پروژه شامروک پیوند داشت که آژانس امنیت ملی و سازمان پیشین آن، روزانه، کپی ریزفیلم همه تلگراف‌هایی را به آمریکا فرستاده و از آن خارج می‌شد، دریافت می‌کردند.
مشخص شده که بلرنی، دو نمادگر کنش شنود الکترونیک با یک نام دارد. نمادگر US-984XN پریزم، بسیار شبیه نمادگرهای US-984 و US-984X بلرنی است. به خاطر همین، در پرونده معرفی که آژانس امنیت ملی در ۱۵ اوت ۲۰۱۵ منتشر کرد آمده: «پریزم، زیرمجموعه بلرنی است اما این تنها یکی از میان بسیاری دیگر برنامه‌ها است.» فرض شده که نمادگرهای کنش شنود الکترونیک بر پایه بخش ۷۰۲ متمم‌های لایحه ۲۰۰۸ لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی ۱۹۷۸ کار می‌کنند. مگر اینکه خلاف آن تشخیص داده شود.
سازمان جابجا کننده: یک سازمان قضایی است که تعیین می‌کند ارتباطی که از آمریکا می‌گذرد قابل گردآوری است. با توجه به اینکه هر دو سر آن در خارج از آمریکا هستند.