hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
صفادشت
صفادشت یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش صفادشت شهرستان ملارد قرار دارد. صفادشت از ادغام روستاهای: یوسف آباد قوام، گله کهریز، شهرآباد، حصارطهماسب و عبادیه تشکیل شده‌است.
صفادشت از غرب به کرج (شهرهای محمدشهر و ماهدشت)، از شرق به بخش مرکزی ملارد و از جنوب به زرندیه محدود شده‌است. این بخش جزو شهرستان ملارد است. شهرستان ملارد با وسعتی معادل ۹۰۰ کیلومتر مربع که ۷۵۰ کیلومترمربع از آن مربوط به بخش صفادشت است، به لحاظ داشتن ساختار اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و … شامل دو بخش ملارد (مرکزی) و صفادشت است. بخش صفادشت در مسیر اصلی محور چیتگر (جاده تهران- اشتهارد) قرار دارد و از ۳ دهستان اختر آباد و یوسف آباد قوام، شهر صفادشت، ۳ دهیاری و ۵۲ روستا، مزرعه و مکان تشکیل شده‌است. بر اساس آمار سال ۱۳۹۵ جمعیت شهر صفادشت ۳۲٬۴۷۶ نفر است.
شهر صفادشت با ادغام روستاهای: شهرآباد، حصارطهماسب، عبادیه و نصیرآباد و با تصویب هیئت دولت، از ابتدای بهمن سال ۱۳۷۷ آغاز به فعالیت نمود. ۱۵ روستای دهستان بی بی سکینه نیز جزو حریم شهر صفادشت محسوب می‌شوند. همچنین مسکن مهر ۱۴ هزار و ۵۰۰ واحدی مسکن مهر صفادشت زیر مجموعه شهرداری صفادشت است.
آب و هوای عمومی این منطقه به تبعیت از اوضاع طبیعی نواحی جنوبی رشته‌کوه‌های البرز و حاشیه کویری ایران در تابستان نسبتاً گرم و خشک و در زمستان نسبتاً سرد و خشک می‌باشد. حداقل دمای سالانه (۱۴-) درجه سانتی‌گراد در دی ماه و حداکثر دمای سالانه (۴۳+) درجه سانتی‌گراد در تیر ماه گزارش شده‌است. وزش بادهای شدید سرد و خشک در زمستان، و بادهای گرم و خشک همراه با گرد و غبار در تابستان، فقدان پوشش گیاهی متراکم و بهره‌مندی از گیاهان بیابانی مانند خارها، بوته‌ها، گون‌ها، اسپند و … از ویژگیهای اقلیمی این منطقه است.
هر چند این منطقه در گذشته‌ای نه چندان دور به دلیل وجود آبرفت‌های ناشی از جریان رودخانه کرج، محل مناسبی جهت کاشت انواع محصولات و درختان میوه محسوب و موجب می‌شد زمین‌های کشاورزی و باغ‌ها بیشتر در این مناطق قرار گیرند؛ اما در حال حاضر به دلیل مشکلات ناشی از کمبود آب، رونق کشاورزی و باغ داری کاهش قابل توجهی یافته‌است.
با وجود مشکلات کمبود آب، زمین‌های مستعد کمابیش به تولید محصولات کشاورزی چون گندم، جو، ذرت، نباتات علوفه‌ای، نخود، لوبیا، سیب‌زمینی، پیاز، خیار، گوجه‌فرنگی می‌پردازند. از محصولات باغ‌های صفادشت می‌توان به: سیب، گلابی، گیلاس، زردآلو، هلو، شلیل، آلو، گوجه، گردو و انگور اشاره کرد.
همچنین بیش از ۶۰٪ قارچ خوراکی کشور در شهرستان ملارد تولید می‌شود که ۸۰٪ از این سهم تولید مربوط به صفادشت است.
با توجه به وجود بافت روستاهای تابعه این بخش، تعدادی از اهالی به کار در زمینه صنایع دستی از جمله: قالی‌بافی، سفالگری و منبت‌کاری اشتغال دارند.
از اماکن مذهبی شهر صفادشت می‌توان دو زیارتگاه امامزاده بی بی سکینه (خواهر علی بن موسی الرضا) و امامزاده حمزه (از نوادگان موسی کاظم) را نام برد.
از جاذبه‌های تاریخی شهر صفادشت می‌توان به تپه ارسطو متعلق به دوران پیشا تاریخ (هزاره ششم قبل از میلاد)، شاخ تپه یوسف آباد (دوره سلجوقی)، تپه مهردشت و تپه سلمیان (دوره صفوی) و حمام روستای شش (دوره قاجار) اشاره نمود.
شاهدشهر
شاهدشهر یکی از شهرهای شهرستان شهریار در استان تهران است. این شهر با پیوستن سه روستای علی‌آباد درازه، درازه و شهسواری تشکیل شده است. این شهر هم‌چنین با معضل مهاجرت بی‌رویه و رشد بالای جمعیت روبروست.
علی آباد درازه، روستایی است جزء بخش شهریار شهرستان تهران واقع در ۱۰ هزارگزی جنوب علیشاه عوض . دارای ۲۲۹ تن سکنه . این ده در مسیر سیاه آب ، قلمستان زیادی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1). (لغت‌نامه دهخدا) -
درازه . [ دِ زَ ] (اِخ ) دهی است جزء بخش شهریار شهرستان تهران ، واقع در یکهزارگزی جنوب شهریار با ۲۲۷ تن سکنه . آب آن از قنات تأمین می‌شود و راه آن از طریق آدران ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1). (لغت‌نامه دهخدا)
وحیدیه
وحیدیه یکی از شهرهای استان تهران در ایران است. این شهر در بخش جوقین قرار دارد. شهر وحیدیه در ۲۰کیلومتری کلانشهر تهران واقع شده‌است. شهر وحیدیه به مرکزیت بخش جوقین یکی ازشهرهای زیبا وخوش آب وهواست این شهر از ادغام روستاهای جوقین، شفیع آباد، اسماعیل‌آباد، قصبه و قُصطانک تشکیل شده‌است.
پاکدشت
پاکدشت، مرکز شهرستان پاکدشت در جنوب شرق‌ استان تهران است. این شهر رنگین کمانی از اقوام ایرانی را در خود جای داده است.
این شهر با وجود گلخانه های مدرن و سنتی به عنوان پایتخت گل و گیاه ایران شناخته شده و جاجرود، مهمترین رود این شهرستان می باشد.
جوادآباد (ورامین)
جوادآباد شهری از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران در ایران است. این شهر مرکز بخش جوادآباد است.
شهر در شمال اتوبان حرم تا حرم واقع شده است و بعد از افتاح اتوبان به آبیک قزوین و اتوبان به شهید بابایی تهران موقعیت عالی را دارا میشود.
شهر جوادآباد، مرکز بخش ‌جوادآباد و جنوبی‌ترین‌ شهر در شهرستان‌ ورامین‌. در ارتفاع ۸۴۰ متری ‌از سطح‌دریا و فاصله‌ آن ‌با تهران ‌حدود ۵۴ کیلومتر است‌.
مساحت بخش یک هزار و چهارصد و ده کیلومتر مربع میباشید.
در ۳ اسفند ۱۳۷۲، به ‌شهر تبدیل ‌شد و نام ‌آن ‌به‌ جوادیه ‌تغییر یافت و در ۳۰ بهمن‌۱۳۷۹، طبق ‌تصویبنامه‌ هیئت‌وزیران‌، دوباره ‌نامش‌ جوادآباد گردید. جوادآباد مرکز بخشی است که یکی از استراتژیک ترین مناطق از لحاظ تامین و تولید مواد غذایی و همچنین تولیدات صنعتی محسوب میشود.
این شهر برای سالهای مختلف به عنوان سرسبزترین شهر استان تهران برگزیده شده است.
بخش جوادآباد با دو استانِ قم و سمنان همجوار است. و از اتوبان حرم تا حرم به شهر های گرمسار و قم مرتبط میباشد.
از شهرک صنعتی چرمشهر و سالاریه واقع در این بخش صادرات قابل توجهی به نقاط مختلف دنیا صورت میگیرد.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
حسن‌آباد (ری)
حسن‌آباد، مرکز بخش فشاپویه شهرستان ری در استان تهران است.
این شهر در ۵ کیلومتری فرودگاه بین‌المللی امام خمینی قرار دارد و یکی از مهم‌ترین شهرک‌های صنعتی کشور یعنی شهرک صنعتی شمس‌آباد در این منطقه واقع شده است.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.
رباط‌کریم
رُباط‌کریم مرکز شهرستان رباط‌کریم در استان تهران است که این شهرستان در فاصلهٔ ۲۵ کیلومتری جنوب غربی از تهران قرار دارد.
شهرستان رباط کریم در جنوب غربی استان تهران واقع شده و با وسعتی معادل ۲۷۵ کیلومترمربع در طول جغرافیایی ۵۱:۴ و عرض جغرافیایی ۳۵:۲۸ قرار گرفته و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۱۰۰ متر می‌باشد. این شهرستان از شمال به شهرستان شهریار از جنوب به شهرستان‌های ری و اسلامشهر از شرق به شهرستان بهارستان و از غرب به شهرستان زرندیه از توابع استان مرکزی محدود است.
از جهت دسترسی و مسیریابی شهر رباط کریم در فاصله ۲۵ کیلومتری آزادراه تهران-ساوه قرار دارد. دسترسی‌های جاده ای به رباط کریم علاوه بر اتوبان تهران-ساوه از طریق اتوبان تهران-قم و جاده ساوه (جاده قدیم تهران-ساوه) و همچنین از سمت کرج (استان البرز) نیز با گذشتن از شهریار و عبور از جاده رباط کریم-شهریار امکان‌پذیر است.
از طریق سیستم حمل و نقل ریلی نیز دسترسی به این شهر، با وجود ایستگاه راه‌آهن رباط کریم -که در مسیر ریلی تهران خرمشهر واقع شده‌است- امکان‌پذیر است .
در مورد اقلیم منطقه با توجه به اینکه ارتفاع رباط کریم از سطح دریا۱۱۰۰ متر ثبت شده‌است؛ میزان بارش سالانه حدود ۲۰۰ میلی‌متر و حداکثر درجه حرارت این شهر ۴۴ درجه سانتی گراد و حداقل دما ۲۰- درجه سانتی گراد که با متوسط دمای ۱۶ درجه سانتی گراد و همچنین به علت ارتفاع پایین و مجاورت با مناطق کویری قم و دریاچه نمک از اقلیم نیمه بیابانی برخوردار بوده و تابستان هایی گرم و زمستان هایی سرد دارد. همچنین رشته کوه‌هایی کم ارتفاع در قسمت جنوب غرب رباط کریم در محدوده روستای شهر آباد قرار گرفته‌است که بلندترین قله آن معروف به تخت رستم با ارتفاع ۱۲۱۰ متر از سطح دریا می‌باشد.
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ جمعیت شهرستان رباط کریم ۲۹۱۵۱۵ نفر اعلام شده است.از این تعداد ۱۰۵۳۹۳ نفر در شهر رباط کریم  ۲۸۶۳۳ در نصیرشهر ۹۷۳۶۳ نفر در شهر جدید پرند و ۶۰۰۱۴ نفر در روستاهای تابعه ساکن هستند.
بيسكويت گرجى هم در راستاى توسعه شهر نقش بسزايى داشته و دارد . زمانى كه مرحوم گرجی کارخانه را در رباط کریم راه اندازی کرد که برخلاف حال حاضر که رباط کریم شهری بزرگ و صنعتی است آن روزها منطقه ای بود توسعه نیافته که تنها راه امرار معاش مردمش از کشاورزی بود ، گرجی علاوه بر این که خود در این محیط رشد کرد و توسعه یافت ، خدمات متقابلی نیز به رشد و توسعه منطقه رباط کریم داشته است به طورى كه می توان گفت شهر کنونی رباط کریم پیرامون کارخانه بیسکویت گرجی شکل گرفته است كه این موضوع در نقشه هوایی هم به‌ وضوح قابل رویت است . با وجود اشتغالزايى و بكارگيرى نيروى انسانى اهالى رباط كريم در كارخانه ، مرحوم گرجی در زمان افتتاح کارخانه گرجی به دلیل کمبود نیروی کار در رباط کریم ، ناچار می شود بخشی از نیروی کار مورد نیاز خود را از شهر یزد به شهر رباط کریم بیاورد و موجب رونق اقتصادى هرچه بيشتر اين منطقه شد
شریف‌آباد
شریف‌آباد شهری در بخش شریف‌آباد شهرستان پاکدشت استان تهران ایران است. این شهر مرکز بخش شریف‌آباد شهرستان پاکدشت است. شهر شریف‌آباد در جاده تهران به گرمسار و پس از شهر پاکدشت واقع شده‌است. شریف آباد دروازه شرقی ورودی استان تهران و باب الرضا استان تهران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۸،۸۶۶ نفر (۲،۱۵۸ خانوار) بوده‌است.
در دروازه ورودی شرقیِ شریف‌آباد فرهنگسرایی ساخته شده است،در دروازه ورودی غربی شریف آباد میدانی به نام الغدیرساخته شده است. شهر شریف‌آباد، با وسعت حدود۵۲۷۱ هکتار در فاصله ۳۵ کیلومتری پایتخت به عنوان دروازه ورودی شرق استان تهران در ارتفاع ۱۵۹۶ متری از سطح دریا در محل اتصال شهرستان ورامین و شهرهای پیشوا و جوادآباد و شهرستان‌های پاکدشت به استان سمنان در زمین‌های آبرفتی جنوب رشته کوه‌های البرز و دماوند واقع شده‌است. از نظر جغرافیایی از شمال به دامنه وسیع منابع طبیعی و منطقه خوش آب و هوا سرخه حصار و منطقه پارچین، از شرق به شهر ایوانکی، از غرب به شهرستان پاکدشت وا ز جنوب به روستاهای واقع در بخش شهرستان ورامین منتهی می‌شود. این شهر با حومه آن بیش از ۲۵ هزار تن جمعیت دارد که در قالب ۶۲۵۰ خانوار به صورت پراکنده در شهر و شهرک‌های همجوار و روستاهای حریم و تابعه ساکن هستند. این شهر به دلیل دارا بودن اراضی مستعد از لحاظ کشاورزی بسیار غنی و در زمینه‌های مختلف تولیدی از قبیل کشت گندم و جو در درجه اول قرار دارد و همچنین از لحاظ تولید گل بخش مهمی را به خود اختصاص داده‌است. شهر شریف‌آباد، به لحاظ صنعتی رشد خوبی داشته و با وجود شهرک صنعتی عباس‌آباد، علی‌آباد و خوارزمی، زمینه اشتغال فراوانی را برای جوانان شهرستان فراهم آورده‌است. از نظر شهرسازی نیز به لحاظ نوپا بودن و تأسیس شهرداری اصول فنی و اصلاح هندسی شهر، روزبه روز بهتر و فنی‌تر می‌شود.
اوشان، فشم، میگون
اوشان، فشم، میگون یا شهر رودبار قصران (معرّب رودبار کوهسران) یکی از شهرهای شهرستان شمیرانات و مرکز بخش رودبار قصران در استان تهران است. شهر اوشان، فشم، میگون دارای سه محله اصلی با نام‌های فشم، ‌اوشان و میگون می‌باشد. در گفتار عامیانه این شهر بیشتر با نام "اوشون فشم" مشهور است.
اوشان، فشم، میگون باغ‌شهری در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی شهر تهران بوده و در میان رشته کوه البرز قرار دارد. این شهر عموماً کوهپایه‌ای و سردسیری بوده و هوای آن در بهار و تابستان معتدل و در زمستان و پائیز بسیار سرد و پربارش می‌باشد. بارش سنگین برف در زمستان منجر شده در شمال این شهر سه پیست اسکی شمشک، دربندسر و دیزین به‌وجود آید.
این شهر یکی از مراکز تفریحی تهران بوده و تعداد زیادی رستوران و قهوه‌خانه در آن قرار دارد. در این شهر به عنوان یکی از ییلاقات تهران، ویلاسازی‌های زیادی صورت گرفته‌است.
روستاهای ایگل، باغگل، آهار و شکرآب در مسیر بعد از اوشان، فشم، میگون و همچنین روستاهای امامه در مسیر دو راهی امامه (نرسیده به فشم) و در مسیر سمت راست میدان فشم روستای روته و بعد به روستای زایگان (زاگون) می‌رسیم، لازم است ذکر شود در دوراهی زایگان سمت چپ به سمت روستا لالان (شمیرانات) و مستقیم روستا آبنیک (اونک)، گرمابدر و دشت لار و در مسیر چپ از دوراهی فشم شهر میگون و شهر دربندسر از مناطق تفریحی‌اند.
جمعیت این شهر در سرشماری سال ۱۳۹۰ ایران ۷۹۹۴ نفر شامل ۴۱۵۳ مرد، ۳۸۴۱ زن و ۲۵۰۹ خانوار بوده‌است.
شهر اوشان، فشم، میگون که گاه به اختصار با نام شهر رودبارقصران از آن یاد می‌گردد در بدو تأسیس در سال ۱۳۳۸ از سه محله اوشان، فشم و میگون تشکیل شده بود و به همین جهت اسم رسمی شهر شامل نام هر سه محله مزبور (روستاهای سابق) می‌شد ولی بعد از گسترش شهر و محدوده قانونی آن به مرور زمان و تصویب وزارت کشور بخشهایی از برخی از روستاهای اطراف در رودبارقصران عملاً به حوزه شهری اضافه شدند که از آنجمله رودک، امین آباد، کلوگان و غیره هستند.
دانشنامه ایرانیکا درباب زبان منطقه قصران آورده است که باید به دو بخش باید تقسیم شود . زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان مازندرانی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جیرود و تجریش در جنوب شمیران گونه ای فارسی-مازندرانی است و ویژگی های زبان‌های حاشیه دریای خزر را دارد شماری از پژوهشگران نیز زبان گفتاری مردم اوشان و فشم و میگون را عینا همان زبان مازندرانی قلمداد کرده اند .حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده‌است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان طبری یا مازندرانی، که از ریشهٔ زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تأثیر یافته‌است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجهٔ مازندرانی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنان‌که در لهجهٔ میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر لهجهٔ مازندرانی غلبه دارد.
طایفه های بومی فشم عبارت اند از :صالحی فشمی,عباسی فشمی ،آقا محسنی فشمی ،آقا امینی فشمی ،زمان فشمی ،میرزایی فشمی ،حسینی فشمی و میر محمد حسینی فشمی
امپراتوری
امپراتوری یا شاهنشاهی (گرفته‌شده از امپراتور، ) به کشورهایی گفته می‌شود که واجد خصوصیات زیر هستند:
همچون دیگر حکومت‌ها، یک امپراتوری ساختار سیاسی خود را حداقل با اندازه‌ای از اجبار، حفظ می‌کند. امپراتوری‌های زمین‌پایه (مانند امپراتوری مغول) تمایل به گسترش در حوزهٔ پیوسته دارند، در حالی که امپراتوری‌های دریایی (مانند امپراتوری بریتانیا) در سرزمین‌هایی پراکنده‌تر و در قاره‌های متفاوت گسترده هستند.
با این که موّرخان هنوز به نظر مشترکی دربارهٔ چگونگی قدرت یافتن یک امپراتوری نرسیده‌اند، رشد قدرت‌ها معمولاً به دلایل زیر هستند: نحوه حفظ قدرت‌ها نیز بنا بر فرهنگ و موقعیت اجتماعی حاکمان تغییر می‌کند، برای مثال:
تمامی امپراتوری‌ها با حملات خارجی یا جنگ‌ها و قیام‌های داخلی متلاشی می‌شوند، مانند:
بعد از سال ۱۹۴۵ میلادی، تعداد امپراتوری‌هایی که به حیات خود ادامه می‌دادند، کم شد و امپراتوری‌های روسیه، بریتانیا یا عثمانی که در اثر جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم تضعیف شده بودند، از بین رفته و در نتیجه نتوانستند مستعمره‌های خود را در برابر جنبش‌های استقلال‌خواهانه حفظ کنند. در جهان امروز کمتر کشورهایی مشاهده می‌شوند که امپراتوری در آن‌ها به شیوه قدیم وجود داشته باشد، زیرا امروزه بیشتر ملت‌ها قادرند از نظر اقتصادی و امنیتی خود را حفظ کنند و نیازی نیست که بخشی از یک امپراتوری باشند.
اِمپِراتور واژه‌ایست که از زبان‌های اروپایی به پارسی آمده. امپراتور لقبی است که در آغاز به سرداران برجسته رومی داده می‌شد. پس از چندی به فرمانروای روم امپراتور می‌گفتند و سرزمین زیر فرمانش را نیز امپراتوری می‌خواندند. پس از فروپاشی امپراتوری روم پادشاهان نیرومندی که بر چندین کشور و سرزمین فرمان می‌راندند، امپراتور نامیده می‌شدند.
در زبان فارسی امپراتور برابر با شاهنشاه است. اگرچه معنای اصلی این دو واژه در گذشته متفاوت بوده‌است، ولی امروزه این دو واژه به صورت مترادف به کار می‌روند.
سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران
ایده اولیه برگزاری سمپوزیوم بین‌المللی مجسمه‌سازی تهران در بهمن ماه ۱۳۸۴ توسط دکتر محمد حسین حلیمی به معاونت هنری شهرداری تهران(محمد مهدی عسگرپور) ارائه شد و طرح مذکور توسط مدیریت هنرهای تجسمی سازمان فرهنگی هنری شهرداری(سید محسن هاشمی) در بهار ۱۳۸۵ با گردآوری اطلاعاتی در زمینه چگونگی برگزاری این دست سمپوزیوم‌ها و با مبنا قرار دادن سه موضوع علم، هنر و معنویت پیگری شد و در نهایت در ۲۴ خرداد سال ۱۳۸۵ دبیرخانه سمپوزیوم با هدف رصد و دعوت از هنرمندان ایرانی و خارجی برای مشارکت در این سمپوزیوم آغاز به کار کرد. در پایان مهلت تعیین شده ۳۸۲ ماکت به دبیرخانه سمپوزیوم رسید و براساس مقررات۱۵ اثر خارجی و ۵ اثر از هنرمندان ایرانی و ۷ اثر ذخیره به‌وسیله هیئت داوران اولیه انتخاب شد. سمپوزیوم در فاصله زمانی ۱ تا ۲۱ اسفند ۱۳۸۵ در پارک جنگلی چیتگر تهران برگزار شد.هر هنرمند برای اجرای اثرش فضایی به عنوان کارگاه در اختیار داشت که اثر خود را در آن اجرا کرد.
هنرمندان
داوران اولیه
داوران نهایی
پرداخت جوایز این سمپوزیوم به‌وسیله برگزارکننده آن یعنی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران تأمین شد.
به علاوه به همه طرح‌های برگزیده مبلغ ۳٬۰۰۰ دلار جایزه نقدی تعلق گرفت.
در مراسم اختتامیه اولین سمپوزیوم مجسمه‌سازی تهران(که در پارک چیتگر تهران برگزار شد)، در روز سه‌شنبه ۲۲ اسفند ۱۳۸۵ اسامی برگزیدگان نهایی اعلام شد. ایون ثابتی مطلق از ایران برنده لوح تقدیر و ۵ هزار دلار جایزه نقدی
سویت ترک
سویت ترک یا باریکه سویت گذرگاهی باستانی در سامرست لولز در انگلستان می‌باشد. سویت ترک کهنترین راه طرح‌ریزی شده شناخته‌شده جهان می‌باشد.
این راه در روند کندن کانی زغال سنگ در ۱۹۷۰ یافته‌شد. پس از یابش این راه Ray Sweet ری سویت نامگذاری شد. همچنین این راه را شیار خورشیدگرفتگی نیز نام نهاده‌اند. این راه از مردابی میان جایی که پیشتر جزیره‌ای در وسدی بوده تا بلندی‌های شاپیک کشیده می‌شد و نزدیک به ۲۰۰۰ متر درازا داشته‌است. این راه یکی از چند راهی است که زمانی از لولز می‌گذشتند.
تاریخ ساخت این راه را برپایه حلقه‌های زندگی درخت بهار ۳۸۰۶ (پیش از میلاد) می‌دانند. در دوره نوسنگی این باریکه دارای تیرهایی از جنس درخت زبان گنجشک، درخت بلوط و درخت لیمو بوده‌است که آن‌ها را بر روی تخته‌های چوب بلوط از میان زمین پرآب بدین جا آورده بودند تا پشتیبان گذرگاه باشد. می نماید که بخش‌های پدیدآورنده این سرزمین نمور پیش‌ساخته باشند.
بیشتر این باریکه‌ها سر جای خود به‌جا مانده‌اند و در چند متری آن با سامانه پخش آب تلمبه شده نگهداری می‌شود. بخش‌های این سازه در بریتیش میوزیوم در لندن نگهداری می‌شود و نمونه برابر با اصل آن در پیت مور سنتر نزدیک گلستونبری دیده‌می‌شود.
آشکار شده‌است که این باریکه موازی با باریکه‌ای که ۳۲ سال پیش از آن ساخته و رها شده بوده‌است ساخته‌گردیده. باریکه کهنتر را Post Track نامیده‌اند.
آزمایشگاه ملی اوک ریج
آزمایشگاه ملی اوک ریج یک مرکز علمی فدرال در ایالت تنسی آمریکا است.
این مرکز یکی از ارکان پروژه منهتن بود.
این مرکز با بودجه سالیانه مازاد بر ۱٫۶۵ میلیارد دلار در سال، یکی از پر سابقه‌ترین موسسات علمی در تاریخ کشور آمریکا محسوب می‌شود.
این آزمایشگاه در حومه شهر ناکسویل قرار دارد و ۴۶۰۰ نفر در استخدام دارد.
دانشگاه تنسی به همراه شرکت خصوصی «باتل» این آزمایشگاه را هدایت و اداره می‌کنند.
ناکسویل، تنسی
ناکسویل سومین شهر بزرگ ایالت تنسی و بزرگترین شهر در شرق تنسی است.
جمعیت این شهر بالغ بر ۱۷۹٬۰۰۰ نفر است. تنسی ولی آتوریتی در این شهر مستقر است. ناکسویل توسط رودخانه تنسی به دو نیم تقسیم شده‌است. آب و هوای ناکسویل معتدل و مرطوب بوده و میزان بارندگی باران در آن سالانه حدود ۱۵۰۰ میلی‌متر می‌باشد.آزمایشگاه ملی اوک ریج و دانشگاه تنسی در این شهر قرار دارند. دانشگاه تنسی بزرگ‌ترین دانشگاه ایالت تنسی است که بیش از ۲۶٬۴۰۰ دانشجو در آن مشغول به تحصیل هستند. این دانشگاه در مرکز شهر ناکسویل قرار دارد. این مؤسسه از کهن‌ترین موسسات آموزش عالی در آمریکاست. دانشگاه تنسی در سال ۱۷۹۴ میلادی (۱۱۷۳ هجری شمسی) تأسیس شد، یعنی دو سال قبل از بنیانگذاری خود ایالت تنسی. ابن دانشگاه برنامه ربزی‌هایی جهت قرار گرفتن در بین ۲۵ مؤسسه برتر تحقیقانی ایالات متحده انجام داده‌است.
از دیگر موسسات آموزشی ناکسویل می‌توان به کالج دولتی پلیسیپی اشاره نمود که جز کالج‌های بزرگ در تنسی می‌باشد.
دانشگاه تنسی
دانشگاه تنسی بزرگ‌ترین دانشگاه ایالت تنسی در ایالات متحده است که بیش از ۲۸۰۰۰ دانشجو در آن مشغول به تحصیل هستند. این دانشگاه در مرکز شهر ناکسویل قرار دارد.
این دانشگاه به غیر از شعبهٔ مرکزی در شهر ناکسویل، شعبات دیگری نیز دارد:
این مؤسسه از کهن‌ترین موسسات آموزش عالی در آمریکاست. دانشگاه تنسی در سال ۱۷۹۴ میلادی (۱۱۷۳ هجری شمسی) تأسیس شد، یعنی دو سال قبل از بنیانگذاری خود ایالت تنسی.
تقریباً نزدیک به یکصد سال بعد، یعنی در سال ۱۸۹۲، از نخستین زن در دانشگاه ثبت نام به عمل آمد.
در سال ۲۰۰۵، از بودجه ۱٫۴ میلیارد دلاری این دانشگاه، قریب ۳۰۸ میلیون دلار آن صرف تحقیقات شد.
این دانشگاه امروزه در زمره برترین دانشگاه‌های دولتی آمریکا قرار دارد.
دانشگاه تنسی به همراه شرکت خصوصی باتل (Battelle) آزمایشگاه ملی اوک ریج را هدایت و اداره می‌کنند.
مؤسسه ملی علوم محاسباتی (آمریکا) توسط همین دانشگاه اداره می‌شود. ابررایانه کراکن، سریعترین ابررایانه دانشگاهی جهان در همین مرکز دانشگاهی قرار دارد.
این دانشگاه در مهندسی هسته‌ای در رتبه‌بندی سال ۲۰۱۴ دارای رتبه ملی ۵ در کشور بود، که بالاترین رتبه سراسری دانشگاه است.
رتبه جهانی این دانشگاه در فیزیک و علوم رایانه‌ای در سال ۲۰۱۰ میلادی ۷۶ بود.
مطابق آخرین رده‌بندی مؤسسه یو اس نیوز برای سال ۲۰۱۷ دانشگاه تنسی با یک رده صعود در رتبه ۴۶ دانشگاه‌های دولتی (عمومی) آمریکا قرار گرفته‌است.
تنسی والنتیرز (Tennessee Volunteers) لقب تیمهای ورزشی این دانشگاه است. این تیمها از پر آوازه‌ترین تیمهای ورزشی لیگهای سرتاسری آمریکا می‌باشند.
والنتیرزها به حدی در عرصهٔ ورزش در سطح ملی حضور دارند که بسیاری از دانشجویان این دانشگاه عضو تیم‌های ملی ورزشی آمریکا هستند.
به‌طور نمونه، در سال ۲۰۰۸ و در المپیک پکن، ۵ دانشجوی مشغول به تحصیل، و ۱۲ دانشجوی فارغ‌التحصیل این دانشگاه، و نیز یک مربی از این دانشگاه در مسابقات المپیک (برای تیم ملی آمریکا) شرکت داشتند. از این گروه، شش مدال در این مسابقات حاصل گردید که عبارت بودند از:
در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ میلادی، تعدادی از اعضای تیم بیسیال بانوان دانشگاه تنسی جهت چند دیدار دوستانه و برگزاری چند کارگاه آموزشی برای بانوان ایران عازم تهران گردیدند.
پیتر دوهرتی (برنده جایزه نوبل پزشکی) و جیمز بیوکانان (برنده جایزه نوبل اقتصاد) به ترتیب هیئت علمی و فارغ‌التحصیل این دانشگاه می‌باشند.
از دیگر دانش آموختگان یا هیئت علمی برجسته این دانشگاه می‌توان ۱۱ فضانورد و قریب یکصد نماینده مجلس و سنای آمریکا را نام برد، من‌جمله سناتور لامار آلکساندر، رقیب پیشین جرج بوش در انتخابات ریاست جمهوری دوره گذشته. و نیز سناتور باب کورکر رئیس کمیته روابط خارجی سنا.
از ایرانیان معروف که در دانشگاه تنسی تحصیل کرده‌اند می‌توان به افراد زیر اشاره نمود:
دکترعلی شریعتمداری وزیر علوم در دولت موقت بازرگان و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی
دکتر حسین دهشیار استاد روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی دکتر تخشید رئیس دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
ممفیس، تنسی
ممفیس دومین شهر پرجمعیت ایالت تنسی است. این شهر که در جوار رودخانه می‌سی‌سی‌پی قرار دارد، جمعیتی بالغ بر ٦٥٠٦١٨ نفر دارد.
ممفیس نزدیک به ۲۵۰۰ ایرانی-آمریکایی ساکن دارد. لیلی افشار نوازنده گیتار کلاسیک از جمله جمعیت ایرانی-امریکایی این شهر می‌باشد.
ممفیس زادگاه موسیقی سبک «بلوز» است. الویس پریسلی، بی بی کینگ، آیزاک هیز، آرتا فرانکلین، ال گرین، روی اوربیسون، جانی کش، ویلیام هندی، تینا ترنر، و بسیاری دیگر از بنیان گذاران موسیقی نوین غربی، همگی در این شهر مراحل آغازین خود را سپری نمودند. مورگان فریمن نیز متولد این شهر است.
کتابخانه عمومی ممفیس ۱۹ شعبه دارد.
تیم بسکتبال ممفیس گریزلیز از این شهر است که حامد حدادی بازیکن تیم ملی بسکتبال ایران در سال ۲۰۰۸ میلادی به عضویت این تیم درآمده‌است.
ممفیس شهریست که در آن بیمارستان تحقیقاتی اطفال سن جود، کالج رودز، کالج جنوبی اوپتومتری، و دانشگاه ممفیس قرار دارند.
فرودگاه بین‌المللی ممفیس از بزرگ‌ترین فرودگاه‌های ایالات متحده (از لحاظ حجم مبادلات تجاری) است.
شرکت فدرال اکسپرس در این شهر مرکزیت دارد.
موشکی
تپه موشکی در دشت مرودشت فارس در نزدیکی تخت جمشید قرار دارد. اولین مرحله دوران نوسنگی فارس می‌باشد. اولین بار توسط لوئی واندنبرگ کاوش گردید. سفال‌های آن قرمز و دست‌ساز است. به عقیده بسیاری از باستان‌شناسان قدیمی تر از فرهنگ جری است.
یوری جورکائف
یوری رافی جورکائف زاده ۹ مارس ۱۹۶۸ در شهر لیون فرانسه بازیکن سابق فوتبال در تیم ملی این کشور بود. وی در پست مهاجم و هافبک هجومی بازی می‌کرد. ژورکائف با فرانسه قهرمان جام جهانی ۹۸ و یورو ۲۰۰۰ شده است.
پدرش که تباری روس داشت بازیکن سابق تیم ملی فوتبال فرانسه و مربی تیم ملی فوتبال ارمنستان بود. مادر یوری نیز ارمنی بود.
دیدیه دشان
دیدیه کلود دشان (زاده ۱۵ اکتبر ۱۹۶۸ در شهر بایون فرانسه) بازیکن سابق و مربی فعلی فوتبال است. دشان کاپیتان تیم قهرمان فرانسه در جام جهانی ۱۹۹۸ بود. دشان پس از سقوط یوونتوس به سِری ب، هدایت این تیم را برعهده گرفت اما پیش از پایان فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷ این تیم را ترک کرد. پس از پایان یورو ۲۰۰۸ رسانه‌ها از او بعنوان گزینهٔ اصلی مربیگری تیم ملی فرانسه یاد کردند و از سال ۲۰۱۲ به عنوان سرمربی تیم ملی فرانسه انتخاب شده‌است.
او در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، به عنوان مربی، توانست فرانسه را قهرمان کند.
دیدیه دشان در طول دوران بازی خود در تیم‌های نانت، المپیک مارسی، بوردو، یوونتوس، چلسی و والنسیا بازی می‌کرد.
دیدیه دشان در طول دوران مربیگری خود در تیم‌های موناکو، یوونتوس و المپیک مارسی مربیگری کرده‌است و در حال حاضر مربی تیم ملی فوتبال فرانسه می‌باشد.
او در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، به عنوان مربی، توانست فرانسه را قهرمان کند.
مارسل دسایی
مارسل دسایی (زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۶۸) بازیکن پیشین تیم ملی فرانسه است که در کشور غنا به دنیا آمده‌است. وی ۱۱۶ بار برای تیم ملی فرانسه به میدان رفت و ۳ گل به ثمر رساند. وی در سال‌های پایانی فوتبال خود مدتی در الغرافه و القطر توپ می‌زد.
دسایی به همراه تیم ملی فرانسه در ۲ جام جهانی حضور داشت و در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ به قهرمانی رسید. همچنین ۲ سال بعد به قهرمانی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ نیز رسید. دسایی سال‌ها در فوتبال سطح اول اروپا بازی کرد و بهمراه میلان و المپیک مارسی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شد. وی به همراه دیدیه دشان ، تنها قهرمانی یک تیم فرانسوی را به دست آوردند .
Wikipedia contributors, "Marcel Desailly," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Marcel_Desailly&oldid=191564526 (accessed February 21, 2008).
حکایت‌های مریخ
حکایت‌های مریخ نام کتابی است اثر ری بردبری نویسندهٔ آمریکایی که آن را یکی از کلاسیک‌های سبک علمی-تخیلی می‌دانند. کتاب اولین بار در سال ۱۹۵۰ میلادی به چاپ رسیده و پس از آن چندین و چند بار تجدید چاپ شده‌است.
حکایت‌های مریخ تاکنون به چند زبان برگردانده شده‌است. جالب آنکه بر چاپ اسپانیولی آن خورخه لوییس بورخس شاعر و خیال‌پردازی‌نویس نامدار اسپانیولی‌زبان مقدمه‌ای نوشته‌است.
نکتهٔ جالب در مورد این کتاب بحث علمی-تخیلی بودن یا نبودن آن است. خود بردبری در نقل قولی به صراحت اعلام می‌کند که این کتاب علمی-تخیلی نیست و امید است که چون اسطوره‌ها مانا باشد.
فضای وهم‌آلود کتاب هم خود به خواننده چنین می‌گوید. اما این کتاب چنانکه گفته شد علمی-تخیلی خوانده می‌شود و تحت این عنوان هم چاپ می‌شود.
بحث دیگر در مورد این کتاب، برگردان نام کتاب به فارسی است.از گذشته نام این کتاب به «تاریخچهٔ مریخ» یا جز آن «وقایع‌نگاری مریخ» برگردانده شده‌است.
کتاب مجموعهٔ چند داستان است که با میان‌پرده‌هایی به هم متصل شده‌اند و تاریخ آینده را بیان می‌کنند: این اثر به فارسی ترجمه شده و توسط انتشارات پریان (پنجره) در دست چاپ است. مقدمه‌ی این مجموعه از اسپانیایی به فارسی ترجمه شده‌است.
برگردان‌های این مجموعه داستان به فارسی:
استفان گیوارش
استفان یپر ایو گیوارش متولد ۶ سپتامبر ۱۹۷۰ بازیکن سابق تیم ملی فوتبال فرانسه بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد. وی برای تیم‌های باشگاهی نظیر رنجرز و نیوکاسل یونایتد نیز بازی کرد.
http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Stéphane_Guivarc%27h&oldid=463692610
برنار دیومد
برنار دیومد زادهٔ ۲۳ ژانویه ۱۹۷۴ بازیکن سابق تیم ملی فوتبال فرانسه بود که در پست مهاجم بازی می‌کرد. وی برا ی تیم‌های باشگاهی نظیر لیورپول، و اوسر نیز بازی کرد.
مرکز رشد
مرکز رشد یا انکوباتور یکی از ابزارهای رشد اقتصادی است که به منظور حمایت از کارآفرینان تحصیل‌کرده تأسیس می‌شود و با ارائه امکانات و تسهیلات عمومی، زمینه پا گرفتن شرکت‌های جدید را فراهم می‌کند. استفاده از مراکز رشد، امروزه به عنوان یکی از ابزارهای پذیرفته شده برای تبدیل خلاقیت‌ها و دستاوردهای علمی و تحقیقاتی به محصولات قابل ارائه به بازار و توسعه کارآفرینی محسوب می‌شود. امروزه بیش از ۳۰۰۰ انکوباتور در سراسر دنیا وجود دارد که بیشتر آن‌ها در کشورهای آمریکا و ژاپن مستقر هستند.
مرکز رشد (incubator) نام وسیله‌ای است که گرمای لازم را برای تولید جوجه از تخم مرغ فراهم می‌کند. این لغت همچنین به وسیله‌ای اطلاق می‌شود که با ایجاد گرما، زمینه را برای ادامه حیات نوزادان زودرس پس از تولد فراهم می‌کند. در ادبیات کارآفرینی، انکوباتورها یا مراکز رشد، مراکزی هستند که برای پرورش یا ایجاد کسب و کارهای کوچک ایجاد می‌شوند. انکوباتورها طرح‌هایی مبتنی بر نوآوری هستند و از کادر مدیریتی کوچکی تشکیل می‌شوند. این مراکز دارای مکان فیزیکی و تسهیلات مشترک هستند.
تأسیس اولین مرکز رشد جهان به سال ۱۹۵۹ میلادی در نیویورک بر می‌گردد. در این سال ژوزف مانسکو، تاجر آمریکایی با خرید یک ساختمان بزرگ قدیمی تصمیم داشت آن را پس از تعمیر، به یک مستاجر اجاره دهد، اما متوجه شد که ساختمان مزبور بزرگ‌تر از آن است که یک مستاجر به تنهایی از عهده هزینه‌های آن برآید. لذا تصمیم گرفت که آن را به مستاجران متعددی اجاره دهد تا بتواند از این طریق درآمدزایی نماید. مانسکو بعد از یک سال، ۲۰ تا ۳۰ مستاجر داشت که حدوداً ده هزار متر مربع از فضای مجموعه را اجاره نموده بودند. این مرکز هنوز هم فعال است و با نام "مرکز صنعتی باتاویا (Batavia)" شناخته می‌شود و حدوداً هزار نفر در آن به کار مشغولند.
اهداف عمده انکوباتورها را می‌توان چنین دسته‌بندی نمود:
در کنار این اهداف، انکوباتورها اهداف دیگری را نیز دنبال می‌کنند: رشد اقتصادی منطقه، تنوع اقتصاد و سرمایه‌گذاران، کمک به زنان، مهاجران یا اقلیت‌ها.
مراکز رشد، خدمات متعددی را به شرکت‌های پذیرفته شده ارائه می‌دهند. این خدمات را می‌توان بدین ترتیب برشمرد:
آلن بوغوسیان
آلن بوغوسیان (؛ ؛ زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۷۰ در دینی-له-بن) یک بازیکن فوتبال ارمنی-فرانسوی است. بوغوسیان در پست هافبک بازی می‌کرد.
این بازیکن سابقه بازی در تیم‌های باشگاهی المپیک مارسی، ناپولی، سمپدوریا، پارما و اسپانیول را نیز در کارنامه دارد.
او همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
باشگاه فوتبال اوساسونا
اوساسونا یک باشگاه فوتبال است که در شهر پامپلونا در ایالت ناوار در کشور اسپانیا قرار دارد. باشگاه فوتبال اوساسونا در ۱۷ نوامبر ۱۹۲۰ تأسیس شد.توضیحات: this list includes players that have appeared in at least 100 league games and/or have reached international status.کوپا دل ری: سگوندا دیویسیون: Tercera División:
ویرایشگر هستی‌شناسی
ویراستارهای هستی‌شناسی (Ontology editors) نرم‌افزارهایی کاربردی هستند که به منظور استفاده در طرّاحی و ایجاد هستی‌شناسی‌ها و نیز برای اعمال تغییرات در آنها تولید شده باشند.
مک‌اواس
مک‌اواس (با نام‌های قبلی Mac OS X و سپس OS X) یک سری از سیستم‌عامل‌های یونیکس بنیان گرافیکی است که توسط شرکت اپل توسعه، عرضه و فروخته می‌شود. این سیستم‌عامل به صورت انحصاری بر روی کامپیوترهای مکینتاش و تمام مک‌هایی که از سال ۲۰۰۲ عرضه شده‌اند اجرا می‌شود. مک او اس بعد از مایکروسافت ویندوز، دومین سیستم عامل مورد استفاده در جهان در زمینه دسکتاپ (رایانه شخصی) است.
هسته این سیستم‌عامل نوعی یونیکس بر اساس بی‌اس‌دی بوده که توانایی اجرای نسخه‌های بازنویسی‌شده از نرم‌افزارهای متن باز را دارد و به نام «داروین» شناخته می‌شود. این سیستم‌عامل همچنین از رابط گرافیکی پیشرفته‌ای بنام آکوا (Aqua) بهره می‌برد.
مک او اس بنیان نهاده شده‌است بر روی تکنولوژی‌های توسعه یافته در شرکت نکست بین ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۷، سپس شرکت نکست با شرکت اپل ادغام شد. حرف X در نام این سیستم عامل به عنوان رقم ده تلفظ می‌شود؛ برگرفته از عددنویسی رومی.
نسخه‌های این سیستم‌عامل عبارتند از:
سفاری (مرورگر وب)
سَفاری که به اشتباه سافاری هم نوشته شده است یک مرورگر وب از شرکت اپل است که بر پایه موتور چیدمان وب‌کیت ساخته شده است و با ظاهری ساده و آسان دارای امکانات پیشرفته و امنیت قابل قبول است. از این مرورگر در سیستم‌عامل‌های مک اواس و iOS می‌توان استفاده کرد.
استیو جابز، مدیر عامل شرکت اپل در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۷ در کنفرانس جهانی توسعه‌دهندگان اپل اعلام کرد که این شرکت نسخه‌ای از مرورگر وب سفاری را برای سیستم‌عامل ویندوز تهیه کرده‌است. آخرین نسخه سفاری برای ویندوز در می ۲۰۱۲ منتشر شد.
استان ذمار
ذمار نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. اکثریت جمعیت ذمار از فرقه زیدی هستند و برخی از اهل سنت در مناطق وصاب و عتمة وجود دارند.
در مورد وجه تسمیت شهرستان ذمار روایت کنندگان عرب مختلف القول اند، در حالیکه مورخ الحجری می‌گوید: «ذمار بن یحصب ابن دهمان بن سعید بن عدی بن مالک بن سدد ابن حمیر الأصغر» شهر ذمار را بنیادگذاری نموده‌است، اما در مقابل مورخ و تاریخ‌نویس یمنی سده دوازدهم شرف الدین می‌گوید که: «ذمار بن علی یهمر پادشاه سبا و ذوریدان (۱۵_ ۳۵م)» که پیکر سنگی وی در موزه ملی صنعا موجود است این شهر را بنا نهاده‌است. و به دلیل وجود نام «ثارن» پسر ذمار پادشاه سبا و ذوریدان در بعضی از حجاری‌های مناره مسجد تاریخی ذمار. در این مورد مورخ می‌گوید: بنابراین می‌توانیم تأکید کنیم که شهر ذمار در اوائل قرن اول میلادی ساخته شده‌است و در اواخر قرن چهارم میلادی ویران شده‌است. اما به دلیل موقعیت خاص و تجارتی و زراعتی ذمار، این شهر دوباره می‌تواند روی پا بایستد و دوباره آباد گردد.
مورخین و تاریخ نویسان برآن باورند که ذمار شهری بسیار قدیمی بوده‌است، و همانطور که از سنگ نبشته‌های موجود نشان می‌دهد تاریخ ذمار به دوران قرن اول میلاد بر می‌گردد. و براساس این سنگ نبشته‌ها ذمار در حدود ۳۰۰ سال از ظفار و هکر قدیمی تر است، و شهری آباد و پررونق بوده‌است در آن دوران. اما این شهر زیبا در قرون چهارم و پنجم میلادی به تصرف اشغالگران اَحباش می‌افتد و ویران می‌گردد.  در دوران اسلام شهر ذمار یکی از منابر مهم شعاع ونور و علوم دینی واجتماعی می‌گردد ویکی از سومین مراکز و مدارس نور اسلام بوده‌است در یمن بعد از شهر صنعا و شهر صعدة .
همچنین مسجد جامع بزرگ ذمار که یکی از قدیمی‌ترین مساجد کشور یمن است تاریخ بنای آن به دوران خلیفه ابوبکر بر می‌گردد. آثار گوناگونی از دوران ملوک پیشین یمن نیز در این استان وجود دارد.
استان ذمار در فاصلهٔ ۹۹ کیلومتری شهر صنعا پایتخت یمن واقع شده‌است و ارتفاعش از سطح دریا در حدود ۲۳۰۰ متر می‌باشد.
امروزه استان ذمار یکی از مراکز مهم کشور یمن است، این استان شامل نقاط متعدی است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتنداز: صوران
علی بن بابویه
ابوالحسن علی بن حسین بن موسی بن بابُوَیْه قمی (درگذشته ۳۲۹ قمری) معروف به «ابن بابویه و صدوق اول، پدر شیخ صدوق، فقیه و پیشوای مردم قم و از فقهای بزرگ شیعه در عصر غیبت صغری بوده‌است.
او نخستین مؤلف کتاب فقهی عاری از ذکر سند روایت می‌باشد که توانسته‌است کتاب فقهی را مجرد از سند روایت و مانند اثری مخصوص به مؤلف و نشان دهنده فتوی و نظر او تألیف کند؛ و کتابی به همین سبک به نام «الشرایع» ("الرسالة الی ابنه" یا "الفقه الرضویه") جهت پسر خود، شیخ صدوق به یادگار گذاشت. به گفتهٔ ابن ندیم، تالیفات وی به ۲۰۰ جلد می‌رسد.
وی در سال ۳۲۹ هـ. ق درگذشت و در نزدیکی حرم فاطمه معصومه دفن در قم گردید.
برخی از آثار او عبارت‌اند از:
الغیبة (طوسی)
کتاب الغیبَة تألیف شیخ الطّائفه ابی محمّد بن الحسن طوسی (متوفّی ۴۶۰ هجری قمری) از معتبرترین و قدیمی‌ترین آثار شیعه می‌باشد که از جهت نزدیک بودن به عصر غیبت صغری جزء معدود آثار بر جای مانده از علمای سلف می‌باشد.
شیخ طوسی در این کتاب جدیدترین استدلالات، هم از نظر روایتی و هم از لحاظ کلامی را در توجیه غیبت کبری امام دوازدهم به کار می‌برد و با استفاده از احادیث و استدلال عقلی ثابت می‌کند که امام دوازدهم شیعیان مهدی است که باید در پرده غیبت به سر برد.
«شیخ طوسی» اطّلاعات تاریخی موثّقی را در مورد فعّالیّتهای مخفی چهار نائب خاص امام دوازدهم شیعیان به نقل از کتاب مفقود شده‌ای تحت عنوان «الاخبار الوکلاء الاربعه» نوشته «احمد بن نوح بصری» ارائه می‌دهد.
یکی از مهم‌ترین روایات و احادیثی که در کتاب معتبر غیبت طوسی نقل شده‌است، حدیث شب وفات پیامبر(ص) می‌باشد . بر خلاف تصور عامه مردم و آنچه در میان شیعیان معروف است(که یکی از اصحاب مانع از مکتوب شدن وصیت شد)، پیامبر خدا(ص) در آن شبی که قصد مکتوب کردن وصیت خود را در جمع برخی از اصحابشان داشتند این نوشته بازدارنده از گمراهی، یعنی وصیت خود را املاء نمودند و امام علی(ع) آن را در نزد شاهدانی همچون سلمان و اباذر مکتوب فرمودند. این وصیت در کتب معتبر شیعیان موجود است و از لحاظ اعتبار به دلیل داشتن قرائن و تواتر معنوی از درجه بالایی برخوردار است. بخشی از متن این وصیت را در زیر میتوانید مطالعه بفرمایید:جعفر صادق از پدرش محمد باقر از پدرش زين العابدين از پدرش حسین از پدرش امير المومنين که فرمود :  رسول خدا در شبى كه وفاتش در آن واقع شد ، به على فرمود : اى ابا الحسن ، كاغذ و دواتى بياور و رسول الله وصيت خود را املاء فرمود تا این که بدين جا رسيد كه فرمود : يا على ! بعد از من دوازده امام مى باشند "و بعد از آنها دوازده مهدى" هستند . پس تو يا على اوّلين دوازده امام مى باشى ... و تو پس از من خليفه و جانشين من بر امتم هستى ، هر گاه وفاتت رسيد ، خلافت را به پسرم حسن بر وصول واگذار كن ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرم حسین شهید زکی مقتول واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش علی ذی الثفنات (امام سجاد) واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش محمد باقر واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش جعفر صادق واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش موسی کاظم واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش علی رضا واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش محمد ثقه تقی (امام جواد) واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش علی ناصح واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش حسن فاضل واگذار کند ، هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش محمد مستحفظ از آل محمد واگذار کند ، پس آن‌ها دوازده امام هستند . "سپس بعد از او دوازده مهدى مى باشند" . هر گاه وفاتش رسید آن را به پسرش مهدی اول واگذار کند ، براى او سه اسم است . يك اسمش مانند اسم من ، و اسم ديگرش اسم پدر من است ، و آن‌ها عبد الله و احمد هستند ، و نام سوم مهدى است . و او اولين مومنان است.
منابع:
کتاب غیبت (ترجمه فارسی چاپ مسجدجمکران) ص 300 . الغیبة الطوسی ص 150 ح 111 . بحار الأنوار ج 36 ص 260 ح 81 . بحار الأنوار ج 53 ص 147 ح 6 – مختصر . غاية المرام ج 2 ص 241 . مختصر بصائر الدرجات ص 39 . إثبات الهداة ج 1 ص 549 ح 376 . الايقاظ من الهجعة ص 393 . العوالم عبدالله البحراني ج 3 ص 236 ح 227 . نوادر الاخبار الفیض الکاشاني ص 294 . مكاتيب الرسول الشيخ الميانجي ج 2 ص 96 .
الغیبة (نعمانی)
کتاب الغیبة اثر محمّد بن ابراهیم بن جعفر معروف به نعمانی است. این کتاب یک از قدیمی‌ترین کتاب پیرامون امام دوازدهم شیعیان و مسائل مربوط به ظهور می‌باشد که در سال ۳۴۲ هجری قمری در اوایل غیبت کبری به تألیف درآمد.
نعمانی برای رفع شکی که پس از مرگ امام یازدهم شیعیان حسن عسکری میان ایشان افتاده بود، این کتاب را نوشت با این امید که شیعیان ضرورت غیبت را ثابت کند.
ابوعبدالله محمد ابن ابراهیم نعمانی درگذشته 361 هجری/970 میلادی یکی از شاگردان شیخ کلینی است. وی کتاب الغیبه را در سال 342 هق/953 تکمیل و نگاشته است.
وی دربارهٔ انگیزه نوشتن این کتاب بیان می‌کند:«من در جامعه می‌دیدم شیعیان و علاقه‌مندان به محمد و آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین به گروه‌های مختلفی تقسیم شده‌اند و نسبت به امام زمان و ولی امر و حجت پروردگار خود سرگردان گشته‌اند. پس از بررسی، دلیل آن را غیبت آن حضرت یافتم، چنان که رسول خدا و حضرت علی و ائمه معصومین نیز به آن اشاره نموده‌اند؛ لذا به یاری خداوند بر آن شدم تا روایاتی که مشایخ بزرگ روایی از امیرالمؤمنین و ائمه معصومین درباره غیبت امام عصر روایت کرده‌اند جمع‌آوری نمایم. بسیاری از روایاتی که هم اکنون در اختیار من است را علمای اهل تسنن نیز روایت کرده‌اند.البته روایات آنان در این باره بسیار گسترده‌تر از روایاتی است که هم اکنون در اختیار من می‌باشد.» نعمانی بیان می‌کند که که بیشتر شیعیان هم نسل وی درباره هویت امام حاضر یا تردید دارند یا در مورد غیبت اش شک و تردید دارند. نعمانی دلیل این تردیدها را بیشتر غفلت و نیز متعلق به اهل زخرف و باطل و جذب شدن در علائق دنیوی می داند که مردم را از صراط مستقیم منحرف می‌کند.
فضل بن شاذان
ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل ازْدی یا ابن شاذان نیشابوری محدث، متکلم و فقیه شیعه بود. وی از اصحاب محمد بن علی (جواد)، علی بن محمد و حسن بن علی (عسکری) بود. برخی از محدثین وی را از اصحاب علی بن موسی الرضا، امام هشتم شیعیان دانسته‌اند. وی ۱۸۰ جلد کتاب در دفاع از شیعه نوشته که یکی از آن‌ها کتاب "الغیبة" پیرامون حجت بن الحسن است.
از دیگر آثار او می توان به کتاب فی الجبر و التشبیه، کتاب المسائل الاربع فی الامامه اشاره کرد. فضل بن شاذان عمری دراز یافت و در سال ۲۶۰ هجری قمری درگذشت. آرامگاه وی در نیشابور و هم‌جوار بهشت فضل است. گورستان عمومی نیشابور به دلیل وجود آرامگاه فضل بن شاذان، بهشت فضل نام گرفته است.
بنابر برخی تحقیقات، فضل بن شاذان، همان فضل بن سنان مورد اشاره شیخ طوسی در رجال است که یکی از وکلای علی بن موسی الرضا دانسته شده است.
فضل بن شاذان از اصحاب جواد است که دو امام بعدی شیعه یعنی هادی و عسکری را هم درک کرده است. بیش از صد عنوان کتاب در زمینه فقه و حدیث تالیف کرده و بر فرقه های ضالّه ردّیه نوشته است. سی عنوان آن را شیخ طوسی نام برده‌است. کتاب فی الجبر و التشبیه، کتاب المسائل الاربع فی الامامه از جلمه این آثار است.از تالیفات او جز اندکی باقی نمانده است.
از جزئیات زندگی شخصی و تاریخ دقیق تولد فضل بن شاذان آگاهی چندانی در دست نیست؛ نجاشی او را از طایفهٔ ازد از قبیله‌‏های نام دار یمن و پدرش را از شاگردان یونس بن عبدالرحمان شمرده است. برخی پدر او را شاذان و ایرانی تبار ذکر کرده‌اند. اما سندی از این دو روایت در دست نیست. با توجه به روایاتی که فضل از علی بن موسی دارد، می‌توان تولد او را در حدود ۱۸۰ هجری تخمین زد. شیخ محمد کشی می‌نویسد:
نجاشی ۴۸ اثر از وی نام برده است که برخی از آنها در ذیل آمده است:
علامه حلی
ابومنصور جمال‌الدین حسن بن یوسف بن مطهّر حلّی، معروف به علامه حلّی، مجتهد شیعه، فقیه و اصولی عرب اهل عراق قرن هفتم و هشتم قمری و پدر فخرالمحققین حلی بود.
وی در شب جمعه ۲۹ رمضان ۶۴۸، در شهر حله به دنیا آمد. نیاکان او از طرف پدر به اهالی مطهر می‌رسد و همچنین از طرف مادر با محقق حلی که دایی او بوده پیوند دارد.
او در خردسالی با راهنمایی پدرش برای یادگیری قرآن به مکتب رفت و خواندن و نوشتن را در مکتب آموخت، سپس مقدمات و ادبیات عرب و علوم فقه، اصول فقه، حدیث و کلام را نزد پدرش شیخ یوسف سدید الدین و دایی‌اش محقق حلی آموخت. او در ادامه علوم منطق، فلسفه و هیئت را نزد استادان دیگرش به ویژه خواجه نصیر الدین طوسی فرا گرفت.
پس از مرگ محقق حلی در سال ۶۷۶ قمری که مرجعیت شیعیان را برعهده داشت، شاگردان وی و دانشمندان حله پس از جستجوی فردی که شایستگی زعامت و مرجعیت شیعیان را داشته باشد، حلی را برای این امر مهم مناسب یافتند و او در ۲۸ سالگی زعامت و مرجعیت شیعیان را بر عهده گرفت. مرتضی مطهری او را نخستین کسی می‌داند که از کلمهٔ «مجتهد» در فقه شیعه استفاده کرده‌است.
تاریخ دقیق ورود او به ایران مشخص نیست اما احتمالاً سال‌های بعد از ۷۰۵ قمری بوده‌است که او به دعوت الجایتو از پادشاهان سلسله ایلخانیان که حاکم بر ایران بودند، به ایران دعوت می‌شود.
او با نفوذ زیاد در سلطان، وی را به برگزیدن مذهب شیعه دعوت می‌کند و پس از مناظراتی که با علمای بزرگ مذاهب چهارگانه اهل سنت برگزار می‌کند، سلطان مجاب می‌شود که مذهب شیعه را برگزیند و نام خود را از اولجایتو به سلطان محمد خدابنده تغییر می‌دهد و تشیع را در ایران رواج می‌دهد.
حلی پس از مرگ سلطان محمد خدابنده در سال ۷۱۶ قمری به شهر حله بازگشت و تا آخر عمر در آنجا اقامت کرد و سرانجام در ۲۱ محرم ۷۲۶ در سن ۷۸ سالگی درگذشت و در حرم علی بن ابی‌طالب به خاک سپرده شد.شاگردان او را تا پانصد نفر گفته‌اند که از جمله شاگردان او عبارتند از:
سید مرتضی رازی
سید مرتضی علم‌الهدی رازی تهرانی از علمای شیعه در قرن ۵ هجری است. وی در سده ششم هجری درگذشت و در کنار حرم شاه عبدالعظیم دفن گردید.
سید صفی الدین ابوتراب مرتضی بن رازی داعی بن قاسم حسنی رازی یا سید مرتضی بن داعی حسنی (یا حسینی) ملقّب به «صفی الدین» و «علم‌الهدی» (پرچم هدایت) یا علم الهدی تهرانی، از علمای بزرگ شیعه در قرن ۵ و ۶ هجری قمری است.
از آثار اشتباهی که به وی منسوب است می‌توان «تبصرة العوام فی معرفة مقالات الانام»، در شرح مذاهب مختلف به پارسی را نام برد. همچنین کتاب «فصول تامّه» (به عربی) را از وی دانسته‌اند. تبصره نوشته جمال الدین محمد بن حسین بن حسن رازی آبی است.
این سید مرتضی علم‌الهدی رازی تهرانی غیر از سید مرتضی علم الهدی بغدادی است.
علم‌الهدی رازی همان کسی است که به نوشته منابع شیعه بارها با امام غزالی مناظره کرد و عاقبت امام غزالی به دست او شیعه شد. دراینکه کتاب تبصره از اوست بحث و اشکال وجود دارد. این مطلب شیعه شدن غزالی را بسیاری از جمله آقا بزرگ طهرانی در اعلام الشیعه، قاضی نورالله شوشتری در مجالس المومنین، صاحب عبقات، صاحب مجمع البحرین، علامه آقا محمدعلی کرمانشاهی (فرزند وحید بهبهانی) در برخی کتبش، محقق کرکی و بسیاری دیگر چون قطب الدین اشکوری نقل کرده‌اند. البته شبهاتی دربارهٔ معاصر بودن علم‌الهدی رازی با ابوحامد غزالی توسط امثال جلال الدین همایی در غزالی نامه و دیگران مطرح شده که همگی اشتباه است. در معاصر بودن این دو با هم شکی نیست. در ضمن لقب داعی که رازی آن را داراست و هم چنین برخی از اقوام او، ربطی به زیدی گری یا باطنی بودن آنها ندارد. سید مرتضی رازی و عشیره اش همگی شیعه دوازده امامی هستند.
علل‌الشرایع
علل الشرایع کتابی به زبان عربی، تألیف شیخ صدوق، فقیه برجسته و راوی شیعی قرن چهارم هجری قمری است. عِلَلُ الشَّرائِع، مشتمل بر روایاتی از رسول خدا (ص) و ائمه اطهار (ع) است که موضوع آن‌ها علت و فلسفه برخی از احکام شرعی و عقیدتی است، مانند عللِ وضع اسامی اشیا و اشخاص، عوامل حوادث و وقایع، علل گرایش به عقاید و اعمال و چگونگی خلق حیوانات. شیخ صدوق در این کتاب، به علت برخی از کارهای پیامبران، پیامبر اسلام، اهل بیت و ائمه معصومین (ع) نیز اشاره کرده‌است.
این کتاب در ۶۴۷ باب تنظیم شده و در دو جلد منتشر شده‌است. از آنجا که مطالب این کتاب برای عموم مردم جالب توجه است، تاکنون چند ترجمه نیز از آن منتشر شده‌است. وحید بهبهانی از عالمان شیعه در علم اصول بر این کتاب انتقادهایی دارد.
شیخ صدوق با واسطه چند راوی یکایک احادیث را از پیامبر اسلام و اهل بیت نقل نموده‌است. طول هر باب این کتاب بین چند خط و چند صفحه متغیر است. نمونه ای از بابهای این کتاب:مقدمه کتاب علل الشرایع انتشارات ارمغان طوبی. قم
منازل الآخرة
عنوان کتابی از شیخ عباس قمی دربارهٔ روایات و حکایتهای مرگ و جهان پس از مرگ
مهج‌الدعوات و منهج‌العبادات
مُهَجَ الدَّعوات و مَنهَجُ العبادات، کتابی در زمینه ادعیه نوشته سید بن طاووس است.
این کتاب حزر، مربوط به امور طلسمات بوده و در آنها از تعویذات و ادعیه بهره گرفته شده و مشتمل بر انواع حرزهای چهارده معصوم، قنوت‌های ائمه معصومین و ادعیه‌های مأثور است و پایان بخش کتاب را ادعیه متفرقه است.
سبزه‌میدان (ساری)
سبزه‌میدان یا میدان شهرداری نام میدانی در شهر ساری است. این پارک به پیشنهاد اعتماد السلطنه در ۱۲۷۵ قمری در کنار دارالحکومه شهر ساری ساخته شد و از آغاز به سبزه میدان مشهور شد.
آریانام خشثره
آریانام خشَثره (-Aryānām Xšaθra) نام ایرانی باستانی سرزمین آریائیان است.
«آریانام» در زبان اوستایی، پارسی باستان (هخامنشی) و سانسکریت بمعنی آریاییان و «خشتهر» بمعنی سرزمین، کشور و پادشاهی است که در فارسی نو «شهر» شده و به این ترتیب «آریانام خشتهرام» بمعنی «شهریاری آریایی‌ها» بوده‌است. ترکیب «اریانام خشثره» به زبان اوستایی بوده و در هیچ‌یک از سنگ‌نوشته‌های پارسی باستان هخامنشی یافته نشده‌است.
پس از متفرق شدن آریاییان (اقوام هند و ایرانی) در بخش‌های مختلف فلات ایران گروهی از آنان در محلی اقامت گزیدند که در اوستا بنام «ائیریَنَم وَئجَه» (= ائیریَنَم وَئجو = ایران ویج = Airyanəm Vaēǰō = Airyanəm Vaējah) یعنی سرزمین مادری آریاییان که جای آن نامعلوم است. همچنین در دورهٔ هخامنشی ایی ریا (Airya) نام قوم ایرانی بود و این کلمه را نام قوم اُسِّتِ قفقاز به صورت «ایرون» (Iron)، «ایرو» (Iroe) و «ایر» (Ir) بخود اطلاق کرده‌اند.
«خشتهر» از جملهٔ واژگانی است که در فارسی دایرهٔ مفهوم پارینهٔ آن‌ها کوچک‌تر شده‌است، همچون دیه یا ده که در پارسی هخامنشی «دهیو» و در اوستا «دخیو» بمعنی کشور یا مملکت است. اینکه از واژهٔ خشتهره، در فارسی نو «خ» افتاده و «شهر» شده نظیر بسیار دارد چون خشنا = شناختن، خشب = شب، آوخشتی = آشتی و جز آن. گاهی آن «خ» اصلی ماقبل «ش» همچنان در فارسی بجا مانده چون خشنو = خشنود. هرچند امروزه از مفهوم واژهٔ شهر کاسته شده اما وسعت دیرین آن از واژه‌های ایرانشهر و شهریار هویداست. خشتهر = شهر از مصدر «خشی» درآمده که بمعنی شاهی کردن و فرمان راندن و توانستن و یارستن است، همچون: اَرتَخشَثرَه = اردشیر (اَرتا یا اَرتَه = مقدس و خشَثرَه = شاه) بمعنی شهریار مقدس.
دیوید گراس
دیوید جاناتان گراس (۱۹ فوریه ۱۹۴۱ در واشینگتن) فیزیک‌دان آمریکایی در زمینه‌های فیزیک ذره‌ای و نظریه ریسمان است. او در سال ۲۰۰۴ به همراه دیوید پولیتزر و فرانک ویلچک، جایزه نوبل فیزیک را به خاطر کشف آزادی مجانبی در نظریه نیروی هسته‌ای قوی دریافت کرد.
وی یکی از اساتید دانشگاه عبری اورشلیم است.
استیون واینبرگ
استیون واینبرگ (زاده ۳ مه ۱۹۳۳ در نیویورک - ۲۳ جولای ۲۰۲۱) فیزیک‌دان مشهور آمریکایی و برنده جایزه نوبل بود. او به عنوان یکی از اعضای دپارتمان فیزیک و اخترفیزیک، کرسی جوزی رگنتال در علم را در دانشگاه تگزاس، آستین به عهده داشت. زمینه فعالیت علمی واینبرگ، فیزیک ذرات بنیادی و کیهان‌شناسی فیزیکی می‌باشد که این تحقیقات منجر به دریافت جوایز متعددی شده‌است که از جمله آنها می‌توان به جایزه نوبل فیزیک (۱۹۷۹) و مدال ملی علوم (۱۹۹۱) اشاره داشت. در سال ۲۰۰۴، او موفق به اخذ مدال بنجامین فرانکلین از مجمع فیلسوفان آمریکا شد. این مجمع از واینبرگ به عنوان یکی از برجسته‌ترین فیزیک‌دانان حال حاضر دنیای امروز نام برد که مورد تأیید بسیاری می‌باشد. او همچنین عضوی از آکادمی ملی علوم آمریکا، انجمن سلطنتی بریتانیا، مجمع فیلسوفان آمریکا و همچنین فرهنگستان هنر و علوم آمریکا بود.
او در سال ۱۹۷۹ به همراه عبدالسلام و شلدون لی گلاشو، جایزه نوبل فیزیک را به خاطر ادغام نیروی الکترومغناطیسی با نیروی هسته‌ای ضعیف که به برهمکنش الکتروضعیف معروف شد، (کهربایی ضعیف) دریافت کرد.
جدای از مباحث علمی، واینبرگ در سال‌های اخیر پشتیبانی علنی خود را از کشور اسراییل ابراز داشته‌است تا جاییکه در دو مرتبه جداگانه در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، واینبرگ در اعتراض به «برخی حرکتهای ضد اسراییلی در برخی از دانشگاه‌های انگلستان» سخنرانی در دانشگاه‌های دورهام و امپریال کالج لندن را تحریم و لغو نمود.
وی اعتقاد داشت کسانی که از تحریمات علیه اسرائیل پشتیبانی می‌کنند «در اصول اخلاقی کور شده‌اند». وی در کتاب خویش "Facing Up: Science and Its Cultural Adversaries" به وضوح از صهیونیسم جانب داری کرده‌است و حتی مقالاتی راجع به این موضوع به چاپ رسانیده‌است.
قسمت دوم مجموعه نوارهای بیخدایی، با سخنان فیزیک‌دان آمریکایی استیون واینبرگ، دربارهٔ اثربخشی برهان نظم، در گذشته و حال، آغاز می‌شود. او از اینکه میلر می‌گوید تعداد زیست‌شناسان بیخدا از تعداد فیزیک‌دانان بیخدا پیشی گرفته، شگفت زده شده‌است.
او قائل به تمایز میان صدمات و خساراتی است که "به نام" دین و "توسط" دین وارد شده‌اند، و هردو گروه را هم خطرناک می‌داند که باید آن‌ها را جدی گرفت.
واینبرگ همچنین راجع به اینکه چرا از شخصیت خدای توحیدی خوشش نمی‌آید، صحبت می‌نماید. در دقایق پایانی قسمت دوم، واینبرگ علم را خورنده و تباه‌کننده قاطع دین می‌نامد، که این مسئله را امری مثبت قلمداد می‌کند.
واینبرگ شخصاً خداناباور است و جمله معروف زیر از وی است:
استان اب
اِب نام استانی در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است.
استان اِب در ۱۴۰ کیلومتری شهر صنعا پایتخت یمن واقع شده‌است.
این استان در قلهٔ کوه «ریمان» قرار دارد و ارتفاعش از سطح دریا در حدود ۶۷۵۰ پا می‌باشد.
استان اَب شامل ۲۰ فرمانداری است که به شرح زیر می‌باشند:
تعداد جمعیت استان اب در حدود ۳۴۷٬۹۸۷ نفر می‌باشد. اکثر جمعیت این استان سنی مذهب شافعی هستند
در این مورد قاضی علی بن صالح ابوالرجال یکی از شاعران قرن یازدهم قصیده‌ای طولانی در وصف اب سروده‌است که چند بیت از آن در اینجا می‌آوریم:
از مهم‌ترین آثار تاریخی این استان «مسجد العمری» است. بنای این مسجد به دوران عمر بن الخطاب بر می‌گردد. همچنین به نام (والدار البیضاء) نسبتاً به: «البیضاء بنت شمر برعش نیز نامیده می‌شود»، از بناهای تاریخی دیگر این استان از «مدرسهٔ النظاریه» که بنام (المشّنة) معروف است می‌توان نام برد. این بنا در قرن دهم هجری قمری توسط الامیر: «جمال الدین محمد بن محمد بن معان النظاری یکی از رجالات دولت الظافریه» بنا نهاده شده‌است. شهرستان اب در دوران قدیم از چهار جانب دیوار بند بوده‌است ودارای پنج دروازه بوده‌است: باب الکبیر، باب الراکزه، باب النصر، باب سُنبل، وباب الجدید.
استان ابین
از چهرهای برجسته و مشهور دوران گذشته این استان می‌توان از:
( اَبیَن بن ذی یقدم بن الصوار بن عبد شمس بن وائل بن الغوث بن جیدان بن قطن بن یعرب بن زهیر بن الهمیع بن حمیر بن سبا) نام برد.
مورخ و تاریخ‌نویس یمنی سده نهم «الحجری» می‌گوبد: به همین جهت این شهرستان اَبیَن نامگذاری شده‌است.
همچنین مدتی نیز این شهرستان ( اَبیَن عَدَن) نامیده می‌شده‌است.
اکثر جمعیت این استان سنی مذهب شافعی هستند
کریتوس (خدای جنگ)
کریتوس () شخصیتی خیالی، هم‌عنوان و قهرمان در مجموعه "خدای جنگ" از استودیو سنتا مونیکا است که بر پایه اساطیر یونانی ساخته شده‌است. کریتوس همچنین به نام «روح اسپارتا» شناخته می‌شود و نخستین‌بار در سال ۲۰۰۵ در بازی ویدیویی "خدای جنگ" حضور یافت که منجر به ساخت هفت بازی دیگر با این شخصیت به عنوان قهرمان داستان شد. کریتوس همچنین به عنوان قهرمان اصلی داستان‌های کمیک در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۸ و همچنین فرنچایز سه رمان که اتفاقات سه بازی را بازگو می‌کند، حضور یافته‌است. صداگذاری این شخصیت از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۳ بر عهدهٔ ترنس سی کارسون بوده است، و کریستوفر جاج این نقش را در دنبالهٔ بازی در سال ۲۰۱۸ به عهده گرفت.