hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
صومعه
صومِعِه سازه‌ای است که راهب‌ها و راهبه‌ها تحت سرپرستی یک رئیس مرد یا زن در آن زندگی می‌کنند. در قرون وسطی صومعه‌های بسیاری در سراسر اروپا ساخته شدند. بعضی از صومعه‌ها کلیساهای زیبایی داشتند که زیر نظر آنها اداره می‌شدند. یک صومعه اغلب دارای یک محوطه باز با تالار بزرگ، ایوان سرپوشیده برای قدم زدن، مطالعه و تفکر راهبان و یک خوابگاه برای استراحت آن‌ها بود. درون صومعه آشپزخانه، اصطبل، انبار و اتاق میهمان نیز وجود داشت و درون دیوارهای آن باغچه‌های صیفی جات ایجاد شده بودند. راهبها غذای خود را در سالن بزرگ غذاخوری صرف می‌کردند. گاهی اوقات راهب‌ها و راهبه‌ها غذای خود را در سکوت کامل صرف می‌کردند و در حین غذا خوردن به آیاتی از کتاب مقدس گوش می‌دادند. آنها هر نوع کاری از جمله نظافت، آشپزی، نجاری، کشاورزی و پرورش زنبور عسل انجام می‌دادند. بعضی از صومعه‌ها به خاطر محصولاتشان مانند دارو و پنیر معروف بودند. راهب‌ها از معدود افراد باسواد آن روزگار بودند و دستخط و کتابهای مصور آنها بسیار گرانقیمت بود. در طی سالهای ۱۵۲۴ تا ۱۵۴۰، به دستور هنری هشتم تمام صومعه‌های انگلستان تعطیل شدند و مالکیت زمین‌هایشان نیز از بین رفت.راهب‌ها و راهبه‌ها از معدود کسان باسواد قرون وسطا بودند می‌توان گفت تقریباً تمامی کتاب‌های قرون وسطا به دست آنها نوشته شده‌است؛ آنها تمامی کتاب‌های قرون وسطا را با دست نوشته و برای آنها تصویر می‌کشیدند. تقریباً تمامی صومعه‌ها دارای کتاب‌خانه‌ای بودند که راهبان تحصیل کرده به رونویسی کتاب‌ها و تألیف کتب پزشکی، تاریخی، و فلسفه می‌پرداختند.
ویهارا
ویهارا در زبان‌های سانسکریت و پالی به معنی معابد بودائیان است. معنای اصلی این واژه "پناهگاه" یا "اقامتگاه" بوده همانند پناهگاه‌هایی که در موسم بارانی توسط راهبان و مرتاضان دوره‌گرد استفاده می‌شده.
در زمان ساسانیان که بوداگرایی در ایران شرقی هم گسترش پیدا کرده بود در جایی در افغانستان امروزی صومعهٔ مهمی وجود داشت به نام نوا-ویهارا. به خاندان‌های مسئول هر ویهارا در سانسکریت اصطلاحاً پرموک (parmukh) گفته می‌شد. نام صومعه نوا-ویهارا در تلفظ فارسی به صورت نوبهار درآمد و خاندان ایرانی مسئول آن با نام برمکیان شناخته شدند.
نیروهای مدافع خلق
نیروهای مدافع خلق (به کردی: Hêzên Parastina Gel هێزێن پاراستنا گه‌ل) که به طور مخفف آن را هاپ‌گ (HPG) می‌نامند، نام یک گروه چریکی کرد در کردستان ترکیه است. هاپ‌گ طی کنگره هفتم حزب کارگران کردستان در سال ۲۰۰۰ تشکیل شد. هاپ‌گ در تابستان ۲۰۰۴ آتش‌بس یکجانبه‌ای را که در برابر ارتش ترکیه اعلام نموده بود پایان داد.
تلویزیون روژ
کانال تلویزیونی روژ (Roj TV) در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد. به زبان‌های کردی، ترکی، زبان زازاکی، عربی، آسوری و فارسی برنامه‌های خود را پخش می‌نماید. البته این تلویزیون در اصل یک تلویزیون کردی زبان است.
واژه کردی «روژ» (Roj) در اینجا به معنی «روز» است
برنامه‌های روژ تی‌وی به جز در کردستان، در تمامی خاورمیانه، اروپا و آفریقای شمالی قابل دریافت است. مرکز تلویزیون روژ در شهر کوپنهاگ دانمارک است. این تلویزیون شرکتی خبررسانی است که در راستای منافع فرهنگی کردها تأسیس شده‌است.
این تلویزیون از سیاست‌های هیچ دولتی یا جریانی پشتیبانی نمی‌کند. برنامه‌های آن بر اساس معیارهای دانمارک و اروپا ساخته می‌شود. ساخت برنامه‌های آن در بلژیک است.
این کانال تلویزیونی در ۲۱ فوریه ۲۰۰۳ برنامه‌های آزمایشی خود و در ۱ مارس ۲۰۰۳ برنامه‌های عادی خود را آغاز نمود. از ماه مه ۲۰۰۴ برنامه‌های آن از طریق اینترنت به صورت زنده قابل دریافت است.
برنامه‌های روژتی‌وی متنوع است و موضوعات مختلفی از جمله اخبار، برنامه‌های مستند، فیلم، برنامه‌های فرهنگی، ترانه، برنامه‌های مربوط به کودکان و غیره را شامل می‌شود.
رئیس (عنوان)
از عهد سلجوقیان در جنوب ایران سمتی به‌نام «رئیس» برقرار شد. رئیس نماینده رسمی مردم منطقه یا عشیره یا صنف و محله خود در نزد حکومت محلی محسوب می‌شد و دارای اختیاراتی وسیع‌تر از «کلانتر» عهد صفوی بود. امروزه، لقب «رئیس» در نواحی عشایری جنوب ایران یادگاری از این ساخت سیاسی عهد سلجوقی است. در دوران صفوی، منصب رئیس عهد سلجوقی متروک شد و به جای آن منصب جدیدی به نام کلانتر وضع گردید.
بر سر نگارش رئیس «ریی» بحث می‌باشد .
آن لمبتون، "سیری در تاریخ ایران بعد از اسلام"، صص ۱۶۵ - ۱۶۴.  عبدالله شهبازی، "مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر"، صص ۵۳، ۶۲-۶۳.
فهرست خوانندگان ایرانی
این فهرستی از خوانندگان ایرانی در سبک‌های گوناگون، درون‌بوم و برون‌بوم است. خوانندگان ایرانی که به زبان رسمی ایران، فارسی نیز نمی‌خوانند در این فهرست گنجانده شده‌اند. این فهرست دربرگیرندهٔ هنرمندان موسیقی که می‌نوازند یا آهنگسازند اما نمی‌خوانند، نمی‌باشد.
یوهان پتر گوستاف لوژون دیریکله
یوهان پیتر گوستاو لُوژُن دیریکله (زادهٔ ۱۳ فوریه ۱۸۰۵ - درگذشتهٔ ۵ مه ۱۸۵۹). ریاضیدان آلمانی و معرفی کنندهٔ اصل کشوی دیریکله یا اصل لانه کبوتری.
وی بخاطر تحقیقات مهم‌اش در سری‌های فوریه و نظریهٔ اعداد معروف است.
سرباز
سرباز پایین‌ترین درجه در میان درجه‌های نظامی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران است.
در ایران درجه سرباز سه مرحله دارد: سرباز در "فرهنگ فارسی" محمد معین این‌گونه معنی شده است:
به‌عبارتی، سرباز در معنای کسی است که از جانش در پی آرمانی گذشته و از باختن سرش ابایی نداشته باشد؛ ولی معنای کاربردیِ این واژه برای کسی به‌کار برده می‌شود که پیشهٔ نظامی‌گری داشته باشد و در ارتش خدمت کند، که بدین معنا سپاهی و لشکری هم می‌گویند. درجه‌های نظامی ایران
هری نلسون پیلزبری
هری نلسون پیلزبری شطرنج‌باز بنام آمریکایی بود.
وی با فتح تورنمنت سن‌پترزبورگ در ۱۸۹۵ شهرت بسیار بدست آورد. او از ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۵ شطرنج‌باز بسیار نیرومندی شمرده می‌شد که به خصوص در پنج سال اول آن مدعی قهرمانی جهان بشمار می‌آمد. اما او هیچگاه شانس رویارویی بر سر قهرمانی جهان با لاسکر را بدست نیاورد.
آناتولی کارپف
آناتولی اوگنیویچ کارپف ، (تولد ۲۳ مه ۱۹۵۱) قهرمان سابق شطرنج جهان از شوروی و روسیه بود.
او از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۵ قهرمان شطرنج جهان و از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ قهرمان شطرنج جهان از نظر فیده بود. او در بازی پوزیسیونی از بزرگ‌ترین شطرنج‌بازان تاریخ شمرده می‌شود و در طول عمر خود برنده ۱۶۰ تورنمنت شطرنج شد.
کارپف عنوان قهرمان شطرنج جهان را در سال ۱۹۷۵ به دست آورد، و برنده رقابت‌های انتخابی قهرمانی شطرنج جهان شد؛ اما بابی فیشر حاضر به شرکت در مسابقه و دفاع از عنوان خود نشد. کارپف تا سال ۱۹۸۵ این عنوان را در اختیار داشت تا این‌که در این سال در مبارزه رویارو از گری کاسپارف شکست خورد. او از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۰ سه بار پیاپی قهرمان رقابت‌های انتخابی شد و برای بازپس‌گیری عنوان قهرمانی خود مقابل گری کاسپاروف ایستاد اما در هر سه بار در رقابتی بسیار نزدیک موفق به این کار نشد. کارپف و کاسپاروف از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۰ در مجموع ۵ بار برای قهرمانی جهان با یکدیگر رقابت کردند که در جریان آن ۱۴۴ بازی برگزار شد که ۱۰۴ بازی مساوی، ۲۱ بازی به سود کاسپاروف و ۱۹ بازی به سود کارپف تمام شد.
در سال ۱۹۹۳ پس از این‌که کاسپاروف در اعتراض به مقررات جدید فدراسیون بین‌المللی شطرنج حاضر نشد مسابقه دفاع از عنوان قهرمانی شطرنج خود مقابل نایجل شورت را زیر نظر این فدراسیون انجام دهد. کارپف و یان تیمان برای برگزاری این دیدار انتخاب شدند و کارپف دوباره به مقام قهرمانی رسمی شطرنج جهان رسید در حالی‌که قهرمان سنتی شطرنج جهان گری کاسپارف محسوب می‌شد که با پیروزی بر نایجل شورت قهرمان مسابقات انتخابی از عنوان خود دفاع کرده بود. کارپف این عنوان را تا سال ۱۹۹۹ در اختیار داشت اما او هم در این سال در اعتراض به قوانین فیده حاضر به دفاع از عنوان خود نشد.
بوریس اسپاسکی
بوریس اِسپاسکی (متولد ۳۰ ژانویه ۱۹۳۷), قهرمان شطرنج جهان از سال ۱۹۶۹ تا سال ۱۹۷۲ سه سال در سن ۳۲ سالگی بود.
او در سال ۱۹۶۹ تیگران پتروسیان را با ۶ برد و ۴ باخت و ۱۳ تساوی شکست داد. در سال ۱۹۷۲ در مسابقات قهرمانی شطرنج جهان ۱۹۷۲، عنوان قهرمانی را به بابی فیشر واگذار کرد. او به عنوان یک بازیکن کامل شناخته می‌شد.
وی بعد از شکست بزرگش در مسابقه بر سر عنوان قهرمانی به بابی فیشر در ریکیاویک بسال ۱۹۷۲، مشهورترین بازنده شطرنج شد.
اسپاسکی، از اهالی لنینگراد بود در سنین کودکی اش از او به عنوان یک اعجوبه نام برده می‌شد و قبل از آنکه در فینال قهرمانی ملی حضور یافته باشد وی را برای یک تورنمنت بین‌المللی انتخاب نمودند. این مسابقات در بخارست بسال ۱۹۵۳ بود و اسپاسکی با شکست دادن اسمیسلف بازیکن برجسته‌ای در جهان ورود افسانه‌ای اش را به جهان اعلام داشت.
اواسط دهه ۱۹۵۰ بسیاری بر این عقیده بودند که اسپاسکی بزودی قهرمان جهان می‌شود. اما ضعف عصبی‌اش باعث شکست وی در بازی‌های حساس قهرمانی شوروی (سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۱) در طی یک مسابقه در چند سال بعد، بوریس احساسش را در ضمن بازی حساسش با میخائیل تال در ۱۹۵۸ – جایی که عنوان قهرمانی شوروی مطرح بود - تشریح کرد:
بحران زندگی شخصی که حوالی سال ۱۹۶۰ گریبانگیر اسپاسکی شد – با مربی قدیمش بهم زد، بخاطر رفتار ناشایستش در بازی‌های المپیک شطرنج دانش‌آموزان برای یکسال از سفر خارجی محروم شد و از اولین همسرش با گفتن این جمله که: «ما مثل دو فیل با رنگهای متضاد هستیم» طلاق گرفت- با گرفتن یک مربی جدید (بانداروسکی آرام و منطقی) به آرامش گرایید: اسپاسکی بالاخره همه موانع را با موفقیت پشت سرگذاشت و در سال ۱۹۶۶ بر سر عنوان قهرمانی جهان رودرروی پتروسیان قرار گرفت اما بگونه‌ای غیرمنتظره از او شکست خورد. او هنوز به اندازه کافی تکامل نیافته بود که قهرمان جهان شود. اما در سال ۱۹۶۹ در فینال بازی‌ها پتروسیان را قاطعانه شکست داد و شگردی که در این بازی به کار برد بنام تکنیک حمله اسپاسکی نام گرفت- کنترل مرکز، سپس روانه ساختن مهره‌ها در روی خطوط باز.
اسپاسکی عنوان جهانی را باری سنگین یافت و تنها خاطره بیاد ماندنی که از خود بجا گذاشت غلبه اش بر بابی فیشر در مسابقات المپیک شطرنج ۱۹۷۰ بود. هنگامی که در سال ۱۹۷۲ فیشر بالاخره برای جدال بر سر عنوان جهانی تعیین شد و تهدید به باز پس گرفتن عنوان جهانی کرد، اسپاسکی اغلب بواسطه یک احساس قوی تسلیم گرایانه، افسرده و غمگین بود. سرانجام عنوان قهرمانی را تسلیم کرد و بدنبال آن جایگاه رفیعش در جامعه شوروی از دست داد، نیز توسط کارپف و کورچنوی از دو سری مسابقه انتخابی برای عنوان جهانی حذف شد و بالاخره با زن فرانسوی اش –زن سوم- در نزدیکی پاریس خانه‌نشین گردید.
اسپاسکی در سال‌های ۱۹۶۱و ۱۹۷۳ به قهرمانی شوروی دست یافت. اگرچه او در سال‌های ۱۹۵۶ به همراه مارک تایمانف و و ۱۹۶۳ به همراه و رتمیر خولموف به قهرمانی شوروی دست یافت اما در هر دو، در مسابقه تکمیلی برای مشخص کردن قهرمان شکست خورد.
بنت لارسن
بنت لارسن (زاده ۴ مارس ۱۹۳۵) (درگذشت 9 سپتامبر 2010)استاد بزرگ بنام شطرنج اهل دانمارک است که در دهه ۵۰ تا دهه ۸۰ میلادی جزو مقتدرترین شطرنج بازان جهان شمرده می‌شد.
او بخاطر لافزنی و استفاده از گشایشهای غریب بسیار محبوب است.
میخائیل تال
میخائیل تال (; ، زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۳۶–درگذشته ۲۸ ژوئن ۱۹۹۲) استادبزرگ و قهرمان شطرنج جهان اهل شوروی بود. تال با سبک تهاجمی و آمادگی خود برای دادن قربانی شناخته می‌شد و نویسنده و روزنامه‌نگار شطرنج توانایی نیز بود.
تال روز ۹ نوامبر ۱۹۳۶ در شهر ریگای کشور لتونی -که چهار سال بعد ضمیمه شوروی شد- به دنیا آمد. در سال ۱۹۵۳ قهرمان لتونی و در سال ۱۹۵۷ قهرمان شوروی شد و جوان‌ترین شخصی شد که به قهرمانی شوروی می‌رسد.
در تورنمنت ۱۹۵۹ میلادی در زاگرب، هر چهار بازی‌اش را از بابی فیشر بُرد. دیگر کسی نتوانست چنین کاری بکند.
او در سال ۱۹۶۰ به دیدار فینال قهرمان شطرنج جهان راه یافت و میخائیل بتوینیک را با ۶ برد و ۲ شکست و ۱۳ تساوی شکست داد و با ۲۳ سال سن جوان‌ترین قهرمان شطرنج جهان تا آن زمان شد (رکوردی که بعداً توسط گری کاسپارف شکسته شد). تال که وضعیت جسمی مناسبی نداشت و بیمار بود سال بعد در رویارویی انتقامی از بتوینیک با ۱۰ باخت، ۵ برد و ۵ تساوی شکست خورد و دیگر نتوانست به دیدار قهرمانی شطرنج جهان راه پیدا کند.
تال ۶ بار قهرمان شطرنج شوروی (در سال‌های ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۶۷، ۱۹۷۲، ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸) شده‌است و به همراه بتوینیک رکورد بیش‌ترین تعداد قهرمانی در این مسابقات را دارد. او همچنین ۸ بار به همراه تیم ملی شوروی در المپیاد شطرنج شرکت کرده و ۸ مدال طلای تیمی و ۵ طلا و ۲ نقره انفرادی از این مسابقات کسب کرده‌است.
بازی‌های او از زیبایی بسیاری برخوردار بود و سرشار از ترکیب بود. تال در سال ۲۸ ژوئن ۱۹۹۲ در شهر مسکو روسیه بر اثر نارسایی کلیه درگذشت.
ویکتور کورچنوی
ویکتور لفوفیچ کورچنوی (زاده ۱۹۳۱ در لنینگراد، شوروی-درگذشتهٔ ۶ ژوئن ۲۰۱۶) شطرنج‌باز اهل شوروی بودکه به مرد همیشه نایب قهرمان شناخته شده بود.
او در سال ۱۹۷۸ و ۱۹۸۲ میلادی بر سر مقام قهرمانی شطرنج با آناتولی کارپف مسابقه داد که در هر دو شکست خورد. او در سال ۱۹۷۴ هم با آناتولی کارپف بر سر تعیین حریف فیشر (قهرمان آن زمان شطرنج جهان) با او رویارویی انجام داد که باز هم شکست خورد.
کورچنوی در رویارویی‌های سال ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ مشکلات فراوانی برای کارپف آفرید و حتی می‌توانست او را شکست دهد. وی در سال‌های ۱۹۷۰، ۱۹۶۴، ۱۹۶۲، ۱۹۶۰ به قهرمانی شوروی دست یافت.
او از دهه ۵۰ تا سال ۱۹۷۵ برای تیم شطرنج شوروی بازی می‌کرد از آن سال به سویس پناهنده شد. او تا اواخر عمر فعال بود و پس از نیم قرن از شطرنج‌بازان توانا شمرده می‌شد.
داوید برونشتاین
داوید یونویچ برونشتاین (زاده ۱۹ فوریه ۱۹۲۴ در اوکراین - درگذشته ۵ دسامبر ۲۰۰۶ در مینسک، بلاروس) استاد بزرگ شطرنج اهل اوکراین و سپس شوروی بود.
برونشتاین در سال ۱۹۴۸ به همراه الکساندر کوتوف و در سال ۱۹۴۹ به همراه واسیلی اسمیسلوف به قهرمانی شوروی دست یافت. او در سال ۱۹۵۱ با فتح اولین مسابقه نامزدی قهرمانی شطرنج جهان به دیدار میخائیل بوتوینیک قهرمان جهان رفت و به نتیجه ۵ برد و ۵ شکست و ۱۴ تساوی دست یافت. اما از آن‌جا که طبق قوانین در صورت تساوی قهرمان جهان عنوان خود را حفظ می‌کرد قهرمانی در اختیار بتوینیک باقی ماند.
پاول کرس
پاول کرس (Paul Keres) (زاده ۱۹۱۶ ـ درگذشته ۱۹۷۵) استاد بزرگ بنام شطرنج استونی و از مهم‌ترین تئوریسین‌های این رشته ورزشی بود که بعد از جنگ جهانی دوم برای شوروی بازی می‌کرد.
او با آن‌که نزدیک به چهل سال از دهه ۳۰ تا ۷۰ از قوی‌ترین شطرنج‌بازان جهان بود هیچ‌گاه نتوانست در فینال مسابقات قهرمانی جهان بازی کند.
او ملقب به سلطان بی تاج و تخت شطرنج است زیرا ۴ بار متوالی (در سال‌های ۱۹۶۲، ۱۹۵۹، ۱۹۵۶، ۱۹۵۳) در مسابقات نامزدی قهرمانی شطرنج جهان به مقام دوم رسید. کرس در سال‌های ۱۹۵۰٬۱۹۴۷ و ۱۹۵۱ به قهرمانی شوروی دست یافت.
میخائیل بتوینیک
میخائیل مُیسِویچ بُتوینیک (۱۹۱۱–۱۹۹۵) یکی از برجسته‌ترین شطرنج‌بازان، مربیان شطرنج و نویسندگان شطرنج است. بتوینیک یهودی‌الاصل و مهندس برق بود و اولین قهرمان شطرنج جهان از اتحاد جماهیر شوروی بود. او نخستین قهرمان شطرنج جهان اهل شوروی پس از وقوع انقلاب در این کشور بود. از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۷ و از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ و از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ بود.
فیده پس از مرگ الکساندر آلخین یک دوره مسابقات قهرمانی بین بزرگ‌ترین شطرنج‌بازان آن زمان جهان (بتوینیک، کرس، اسمیسلوف، رشفسکی و اویوه) ترتیب داد که در پایان، میخائیل بتوینیک قهرمان شد.
او در سال ۱۹۵۱ برای دفاع از عنوان خود به دیدار دیوید برونشتین رفت و با نمایشی ضعیف به نتیجه ۵ برد و ۵ شکست و ۱۴ تساوی دست یافت و طبق قوانین عنوان در اختیار قهرمان باقی ماند. همین نتیجه در سال ۱۹۵۴ دوباره تکرار شد و این بار حریف باتوینیک واسیلی اسمیسلوف بود که نتوانست عنوان قهرمانی را از دست بتوینیک درآورد اما بتوینیک در سال ۱۹۵۷ مقام قهرمانی را با نتیجه ۳ برد و ۶ شکست و ۱۳ تساوی به واسیلی اسمیسلوف واگذار کرد اما در رویارویی انتقامی در سال بعد با نتیجه ۷ برد و ۵ شکست و ۱۱ تساوی او را شکست داد. همین اتفاق در سال ۱۹۶۰ و ۱۹۶۱ برای میخائیل تال اتفاق افتاد. بتوینیک در ۱۹۶۰ با نتیجه ۲ برد و ۶ شکست و ۱۳ تساوی عنوان خود را به میخائیل تال واگذار کرد اما سال بعد در رویارویی انتقامی با نتیجه ۱۰ برد و ۵ شکست و ۶ تساوی عنوان خود را پس گرفت. در سال ۱۹۶۳ تیگران پتروسیان او را با نتیجه ۵ برد و ۲ شکست و ۱۵ تساوی شکست داد و فیده دیگر به او فرصت بازی انتقامی که برای پس‌گرفتن عنوان قهرمانی برگزار می‌شود را نداد. او در اعتراض به این امر دیگر در هیچ بازی قهرمانی شرکت نکرد. باتوینیک با ۶ قهرمانی شوروی در سال‌های ۱۹۴۵، ۱۹۴۴، ۱۹۳۹، ۱۹۳۳، ۱۹۳۱و ۱۹۵۲ به همراه میخائیل تال از این حیث رکورددار است.
بتوینیک پایه‌گذار آنالیز مدرن در شطرنج است و از اولین افرادی است که به نقش تمرینات ورزشی در شطرنج پی برد. او هم‌چنین بنیان‌گذار مدرسه شطرنج بتوینیک در شوروی بود که قهرمانان بسیاری از جمله آناتولی کارپف و گری کاسپارف را تربیت کرده‌است.
الکساندر آلخین
آلکساندر آلکساندرویچ آلخین (زاده ۱۸۹۲ - درگذشته ۱۹۴۶) قهرمان نامدار شطرنج جهان از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۵ و از سال ۱۹۳۷ تا زمان مرگش در ۱۹۴۶ بود.
او در سال ۱۹۲۷ در بوئنوس آیرس یک مسابقه جنجالی خوزه رائول کاپابلانکا را با ۶ برد ۳ باخت و ۲۵ تساوی شکست داد. در سال ۱۹۳۵ در کمال شگفتی از ماکس اویوه شکست خورد. این شکست با مصرف بیش از حد نوشیدنی الکلی قبل از بازی بی‌ارتباط نبود. او دو سال بعد و در یک مسابقهٔ انتقامی او را شکست داد و مقام قهرمانی را تا زمان مرگش حفظ کرد.
آلخین به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شطرنج‌بازان تهاجمی در طول تاریخ شطرنج شناخته می‌شود. او توانایی بسیاری در کاربرد ترکیب داشت و معمولاً بازی‌هایی بسیار پیچیده داشت.
علی شریعتی در مورد عادت شدن محدودیت‌ها در کتاب هبوط در کویر نوشته‌است: آلخین قهرمان بزرگ شطرنج جهان در سالن بسیار بزرگی به‌طور همزمان با چهل نفر مسابقه می‌داد. حاضران با شگفتی مشاهده کردند که وقتی او در سالن قدم می‌زند و از کنار میزهای مسابقه می‌گذرد، هرگز در یک جهت بیش از شش قدم برنمی‌دارد و قبل از آن که گام هفتم را بردارد بر می‌گردد یا به جهتی دیگر در راست یا چپ می‌پیچد! پس از تحقیق متوجه شدند آلخین سابقاً سال‌ها در جریان جنگ جهانی اول زندانی بوده و سلول زندان او اتاقی بوده‌است شش قدم در شش قدم!
آلخین در ۱۹۴۶ درگذشت و مقبره وی در گورستان مون‌پارناس است.
خوزه رائول کاپابلانکا
خوزه رائول کاپابلانکا شطرنج‌باز و دیپلمات اهل کوبا بود. او قهرمان شطرنج جهان از سال ۱۹۲۱ تا سال ۱۹۲۷ بود. استعداد ذاتی او در بازی شطرنج و توانایی او در حل مسائل و موفقیت در پوزیسیون‌های پیچیده او را یکی از مهم‌ترین شطرنج‌بازان تاریخ کرده‌است.
او نخستین شخصی بود که خطر تبدیل شطرنج به یک بازی متکی بر حافظه و خالی شدن از حرکات خلاقانه و مساوی‌های پیاپی در بازی‌های مهم شطرنج را پیش‌بینی کرد و پیرو آن صفحه جدیدی را برای شطرنج طراحی کرد که ده ستون و هشتاد خانه داشت و از دو مهره جدید که یکی توانایی حرکت هم به شکل رخ و هم به شکل اسب (سمت شاه)، و دیگری هم به شکل فیل و هم به شکل اسب (سمت وزیر) را برخوردار بود.
او در سال ۱۹۲۱ امانوئل لاسکر را با ۴ برد و ۱۰ تساوی و بدون باخت شکست داد و عنوان قهرمانی جهان را به دست آورد. ۱۶ سال پیش امانوئل لاسکر در مجله شطرنج لاسکرها از استعداد حیرت‌انگیز این نوجوان ۱۶ ساله کوبایی در شطرنج خبر داده بود. در سال ۱۹۲۷ در بوئنوس آیرس پس از ۳ برد و ۶ باخت و ۲۵ تساوی از الکساندر آلخین بزرگ، شکست خورد و عنوان قهرمانی را واگذار کرد.
از او به عنوان بالاترین استعداد طبیعی شطرنج نام برده می‌شود. او درک پوزیسیونی بسیار بالایی داشت و به راحتی مشکل‌ترین حرکات را پیدا می‌کرد.
ویلهلم اشتاینیتس
ویلهلم اشتاینیتس (زاده ۱۷ مه ۱۸۳۶ در پراگ، بوهم، امپراتوری اتریش ـ درگذشته ۱۲ اوت ۱۹۰۰ در نیویورک سیتی، آمریکا) شطرنجباز اتریشی آمریکایی و نخستین قهرمان رسمی شطرنج جهان از سال ۱۸۸۶ تا سال ۱۸۹۴ بود.
بعضی او را از سال ۱۸۶۸ قهرمان غیررسمی شطرنج جهان می‌شناسند. او در سال ۱۸۶۸ آدولف آندرسن را با ۸ برد و ۶ تساوی شکست داد و ادعای قهرمانی شطرنج جهان را کرد.
در سال ۱۸۸۶ در اولین مسابقه رسمی قهرمانی جهان او سوکرتورت را با ۱۰ برد و ۵ تساوی و ۵ باخت شکست داد. ۸ سال بعد عنوان قهرمانی را به امانوئل لاسکر واگذار کرد. اشتاینیتس پایه‌گذار شطرنج پوزیسیونی و علمی شناخته می‌شود و کارهای فراوانی در پیشبرد تئوری شطرنج انجام داده است.
تیگران پتروسیان
تیگران وارتانویچ پتروسیان (به ارمنی: Տիգրան Պետրոսյան، به روسی:Тигран Вартанович Петросян) (۱۹۲۹–۱۹۸۴ میلادی) استادبزرگ شطرنج ارمنی اهل شوروی بود.
او قهرمان شطرنج جهان از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ میلادی بود.
او قهرمانی جهان را در سال ۱۹۶۳ میلادی با پیروزی بر میخائیل باتوینیک (۵ برد، ۲ باخت و ۱۵ تساوی) به دست آورد. در ۱۹۶۶ میلادی با پیروزی بر بوریس اسپاسکی از عنوان خود دفاع کرد و در ۱۹۶۹ با شکست از اسپاسکی (۶ باخت، ۴ برد و ۱۳ تساوی) عنوان را به او واگذار کرد. پتروسیان در سال‌های ۱۹۶۹، ۱۹۶۱، ۱۹۵۹ و ۱۹۷۵ میلادی به قهرمانی شوروی دست یافت.
مهارت پتروسیان در بازی پوزیسیونی، دفاع غیرقابل نفوذ و بازی متقابل بود و برخی او را شکست‌ناپذیرترین شطرنج‌باز تاریخ می‌دانند.
تیگران پتروسیان ۱۳ اوت ۱۹۸۴ میلادی در سن ۵۵ سالگی درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد.
پل مورفی
پاول چارلز مورفی (۲۲ ژوئن ۱۸۳۷ - ۱۰ ژوئیه ۱۸۸۴) شطرنجباز آمریکایی در اواسط قرن نوزدهم میلادی بود. او پس از شکست دادن قهرمانان بنام در کشور خود در سال ۱۸۵۸ به اروپا آمد و در طی دو سال اکثر استادان بنام شطرنج اروپا از جمله آندرسن و هارویتس را شکست داد. او پس از آن به آمریکا بازگشت و شطرنج را کنار گذاشت. او تأثیر بسزایی در رشد شطرنج داشت و بازی‌های باز امروزه از سبک بازی او الهام گرفته‌اند.
پاول مورفی در ۲۲ ژوئن سال ۱۸۳۷ در خانواده‌ای متمول و ثروتمند در شهر نیواورلئان ایالات متحده آمریکا متولد گردید.
پدرش «آلونزو مایکل مورفی» قانون‌گذار ایالت، وکیل و دادستان عالی‌رتبهٔ دیوان عالی و مادرش دختر یکی از استعدادهای درخشان موسیقی از یک خانوادهٔ سرشناس فرانسوی بود.
از این رو پاول جوان در فضایی مملو از نزاکت نجیب‌زادگان، ادب اصیل‌زادگان، فرهنگ، موسیقی و البته شطرنج رشد و ترقی نمود.
البته مورفی شطرنج را از کسی نیاموخت. وی با تکیه بر نبوغ سرشار خود تنها با نظاره بازی پدر و عمویش به رمز و راز این بازی زیبا پی برد و از همان موقع بود که شیفتهٔ آن گردید.
پس از سال ۱۸۵۰ مورفی برای مدت زیادی شطرنج بازی نکرد و تحصیلات را ارجح دانست. در سال ۱۸۵۴ از کالج «اسپرینگ هیل» فارغ‌التحصیل شد. سال بعد را به آموختن ریاضیات و فلسفه اختصاص داد. در این سال مدرک A.M. که بالاترین نشان علمی بود را دریافت نمود. سپس توسط دانشگاه لوئیزیانا برای تحصیل در رشته حقوق پذیرفته شد و در ۷ آوریل ۱۸۵۷ مدرک L.L.B. این دانشگاه را دریافت نمود بطوری‌که که گفته می‌شد وی تمامی کتب دانشگاه را به همراه کُدها و مواد قوانین به خاطر سپرده‌است.
نظیر چنین خوش‌شانسی‌هائی در زندگی بعضی از بازیکنان بزرگ دیگر از قبیل امانوئل لاسکر و بابی فیشر نیز پیش آمده‌است.
«پائلسن» (Paulsen) بعدها حقانیت خود را بعنوان یک بازیکن عالی و یک استراتژیست به اثبات رساند. یک قرن بعد، بسیاری از ایده‌های او در مورد گشایش‌ها توسط استادان بزرگ مورد استفاده قرار گرفت.
اینکه مورفی توانست این استاد دفاع را شکست دهد شاید نشانه و دلیل بهتری از توانائی او نسبت به پیروزی فوق‌العاده تحسین‌برانگیزش بر «آدولف آندرسن» باشد.
در غروب ۱۰ ژوئیه ۱۸۸۴ جسد مورفی در وان حمام عمارت بزرگ و پهناورش یافته شد. کالبد شکافی علت مرگ را شوک حاصل از آب سرد در برابر راه‌پیمایی سخت و طاقت‌فرسای وی در ظهر آن روز تشخیص داد.
نانایمو
نانایمو دومین شهر پرجمعیت جزیره ونکوور در استان بریتیش کلمبیای کانادا است.
جمعیت شهر نانایمو در سرشماری سال ۲۰۱۱ کانادا ۸۳۸۱۰ نفر بوده است.
یاسر سیروان
یاسر سیروان (زاده ۱۹۶۰ در دمشق، سوریه) استادبزرگ شطرنج اهل ایالات متحده آمریکا و ۴ دوره قهرمان شطرنج این کشور است.
یاسر سیروان موفقترین بازیکن نسل جدیدی از جوانان آمریکایی است که امتیازش را به تراز بین‌المللی رسانده‌است. در دمشق زاده شد و خانواده اش در همان اوان که پسرک کوچکی بود به ایالت کالیفرنیا مهاجرت نمودند و همچون بسیاری دیگر، بر اثر تبلیغات و هیاهوی بازی فیشر و اسپاسکی به بازی شطرنج کشیده شد و از همان سنین کودکی به طور جدی بدین ورزش پرداخت. کامیابیها خیلی زود به سراغش آمدند. در سال ۱۹۷۹ برنده جایزه قهرمانی جوانان جهان شد و اولین درجه استادی بزرگ را در لون پاین کسب کرد. در سال ۱۹۸۱ مشترکاً قهرمان آمریکا شد و در ۱۹۸۶ بتنهایی به این مقام رسید؛ و در سال ۱۹۸۰ کورچنوی را شکست داد، در المپیک شطرنج سال ۱۹۸۲ کارپف و در ۱۹۸۶ کاسپارف را مغلوب کرد. آرزو نهاییاش کسب عنوان قهرمانی جهان است و بهترین مقامی که تاکنون توانسته کسب کرده نفر دهمی مسابقات انتخابی ۱۹۸۶ بوده‌است. مشکل یاسر – مردی با علایق بسیار که شیفته زندگی در بهترین حالاتش است –آنست که چگونه این آرمانهای حرفه‌ای، بدور از گرایش‌های بیمارگونه و افراطی بابی فیشر، سامان دهد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ شواهد حاکی از این بودند که وی از نظر موقعیتی، به ده نفر برتر جهان شطرنج نزدیکتر شده‌است. یاسر، به خلاف فیشر، از شخصیتی طبیعی و عادی برخوردار است و در هر تورنمنتی که شرکت جسته نماینده خوبی برای آمریکا بوده‌است. چندی پیش وی در هستینگز، انگلستان بازی کرد و نمایشی در مقابل ۲۵ دانشجوی جوان در باشگاه شبانه لندن ترتیب داد. قبل از بازی اصرار داشت که با حریفش دست دهد و برای همه در آنها در آخر بازی جمله‌ای دلسوزانه در چنته داشت. یاسر در مقابل جوانی که داشت شیرینی می‌خورد و نمی‌توانست با او دست دهد، مکثی کرد، تبسمی نمود، چشمانش را بست و دستهای او را فشرد، بعد دستانش را پاک کرد و به بازی پرداخت. اما آنچه از یاسر می‌توان آموخت شطرنج پوزیسیونی قدرتمند – نمونه‌ای از روش آمریکایی- است. همچون روشوسکی و پیلز بری وی نیز با گشایش‌های راهبردی آغاز می‌کند. گشایش مورد دلخواه وی سیستم انگلیسی است که به خاطر انعطاف‌پذیری و ویژگی‌های نا مشخص آن در میان استادان شطرنج رواج دارد. سیروان تمایل دارد که سیستم انگلیسی را برای کسب فضا در جناح وزیر بکار برده سپس از جناح دیگر از خطوط عقب به جناح شاه حمله‌ور شود. این یک استراتژی قوی است اگر همه‌جانبه در آن دقت شود و سیروان از جمله کسانی است که آن را خوب بکار می‌برد.
بازیهای بین‌المللی سال ۱۹۸۰ نشان داد که سیروان بعد از فیشر بزرگ‌ترین بازیکن آمریکا است. جایزه اول را مشترکاً با براون – سه بار قهرمان آمریکا – تصاحب کرد، با سه بازی باقی‌مانده به درجه استادی بزرگ رسید و کورچنوی را حذف کرد.
تونی مایلز
تونی مایلز با نام کامل آنتونی جان مایلز (۲۳ آوریل ۱۹۵۵ - ۱۲ نوامبر ۲۰۰۱) استادبزرگ شطرنج انگلیسی و از قهرمانان جهان بود.
یاقوت
یاقوت یا بهرامن نوع سرخ‌رنگ و متبلور کوراندوم است که بعد از الماس سخت‌ترین کانی‌ها محسوب می‌شود. درجه سختی یاقوت ۹ در مقیاس موس است. کوراندوم از کانی‌های سنگ‌های آذرین و دگرگونی است و نوعی آلومین (اکسید آلومینیوم) محسوب می‌شود که ممکن است حاوی مقدار کمی ناخالصی از عناصری همچون تیتانیوم، مس، منگنز، کروم و آهن باشد. وجود این ناخالصی‌ها باعث ایجاد رنگ‌های مختلف مانند آبی، زرد، بنفش، صورتی، نارنجی، و سرخ در کوراندوم می‌شود. کوراندوم‌هایی که رنگی به‌جز سرخ و صورتی داشته باشند یاقوت کبود نامیده می‌شوند و کوراندوم‌های سرخ‌رنگ و صورتی با نام یاقوت سرخ شناخته می‌شوند. صورتی به رنگ خون قرمز رنگ است سنگ قیمتی ، انواع از مواد معدنی سنگ سنباده (اکسید آلومینیوم) انواع دیگر کوراندوم با کیفیت جواهرات یاقوت کبود نامیده می شوند. یاقوت سرخ به همراه آمتیست ، یاقوت کبود ، زمرد و الماس یکی از جواهرات اصلی است. کلمه یاقوت از ruber ، در لاتین به معنی قرمز آمده است. رنگ یاقوت سرخ به دلیل وجود عنصر کروم است.
بیشتر یاقوت جهان در کشورهای میانمار، سری‌لانکا، کنیا، ماداگاسکار ، موزامبیک ، گریلند و افغانستان قرار دارد و مرغوبترین آن‌ها در دره موگوک در میانمار یافت می‌شود.
ریشهٔ نهایی این واژه از یونانی باستان hyakinthos است که یک بار از عربی به صورت «یاقوت» و یک بار از فارسی میانه به صورت «یاکَند» وارد فارسی شده‌است. خود زبان یونانی این واژه را از یکی از زبان‌های کهن غیر هندواروپایی مدیترانه‌ای به وام گرفته که اصل آن مشخص نیست.
یونانیان اعتقاد داشته‌اند که این سنگ به صاحبش نیروهای خاصی از جمله سلامتی، دانش، ثروت وموفقیت در عشق می‌دهد. بر پایه باور و پیشینیان همه گوهرها در آتش می‌گدازد بجز یاقوت رُمّانی. محمد بن محمود همدانی در کتاب عجایب‌نامه دربارهٔ یاقوت می‌گوید:
ریواس
ریواس یا به فارسی افغانستان چوکری یا رواش گیاهی است از تیره هفت‌بندان "(Polygonaceae)" بومی آسیا (به احتمال سیبری یا هیمالیا) که از سده شانزدهم در اروپا کشت می‌شد. نوشته‌ها حاکی از آن است که پیش از میلاد مسیح در چین به عنوان دارو مصرف می‌شد ریواس در صنعت رنگ سازی باعث تولید رنگ ریواسی میشوددر صنعت رنگ سازی کاربرد دارد
نام اصلی آن ریواچ است و ریواس و رواش از آن ریشه می‌گیرد در فلات شرقی ایران- فارسی زبانان آن را به نام رواش و ریواچ می‌شناسند امروزه در ادبیات کتابی آن را ریواس می‌گویند در افغانستان به آن رواش و چوکری می‌گویند.
ساقه ترش مزه و مفید ریواس خواصی جدا از برگ آن دارد و از آن در تهیه غذاهای گوناگون استفاده می‌شود. اگر چه می‌توان این ساقه را خام خواری کرد اما برگ‌های آن مسموم‌کننده هستند. دو ترکیب به نام اگزالیک اسید و آنتراکوینون گلیکوسید در برگ‌های ریواس یافت شده که به بدن آسیب می‌رسانند.
ریواس گیاهی است که به صورت طبیعی و دیمی رشد می‌کند و در مناطقی که گل لاله وجود دارد این گیاه نیز رشد می‌کند. بیشتر در مناطق کوهپایه و سردسیر رشد می‌کند و به آبیاری نیاز ندارد. فصل برداشت ریواس در بیشتر مناطق ایران فروردین ماه است.ریواس همچنین در دامنه کوهستان‌های آذربایجان و کردستان، ارتفاعات لرستان و زاگرس و بلندی‌های البرز در شمال تهران و در استان خراسان رضوی بخصوصشهرستان نیشابور ، شهرستان کوهسرخ و شهرستان گناباد که در بهار روییده و بومیان با چیدن سنگ دور ساقه‌اش آن را پرورانده و سبب بلندتر شدن ساقه‌اش می‌گردند.ریواس ساقه بلند و با ریواچ قاقوری که از ساقه آن شربت تهیه می‌کنند یک نوع ریواس است که در حاشیه کویر درزیبد گناباد می‌روید. همچنین یکی از بهترین رویشگاه‌های ریواس، استان‌های کردستان، کرمانشاه و ایلام است.ریواس همچنین در استان کهگیلویه و بویراحمد٬مناطق سردسیری شهرستان چرام (کوه پهن٬کوه چاسخار٬کوه ساورز٬منطقه سادات امامزاده علی(ع)٬دیلگون و مناطق جلیل و بابکان و نرماب در بویراحمد به وفور یافت می‌شود.
فصل تهیه قاقوری یا ساقه شربتی آن ۲۵ اسفند تا آخر فروردین است. مزه این نوع شربت مشابهه طعم انار شیرین است. مهم‌ترین نواحی رویش ریواس در ایران، دامنه‌های کوه بینالود در شهرستان نیشابور، دشت ریواس با وسعت ۲۴۰۰ هکتار در پایین دست کوه های مسینان در فاصله ۲۰ کیلومتری شهربابک به سمت میدوک
در استان کرمان و دامنه کوه‌های البرز در شهرستان طالقان و کوه‌های کردستان می‌باشد.
ریواس در فصل بهار به فراوانی در بازارهای محلی مناطق آذربایجان نیز یافت می‌شود که از دامنه‌های کوه‌های این مناطق توسط روستاییان برداشت می‌شود. در ایران ریواس چند گونه مختلف دارد و نوع ریواس شیرین که به آن قاقوری یا ریواچ می‌گویند که در دامنه کوه زیبد و دشت ریواس زیبد می‌روید. این نوع ریواس را کشاورزان با ریختن خاک روی ساقه گاهی ساقه با ارتفاع یک متر و صخامت ۸ سانت بدست می‌آورند که بر خلاف ریواس‌های سایر مناطق طعم شیرین دارد و نه طعم ترش. این گیاه در مناطق جنوبی استان فارس -کوه‌های اطراف شهر دبیران نیز یافت شده‌است. ریواس در مناطق مختلف شهرستان شازند هم وجود دارد مخصوصاً در کوه راستوند و کوه شهباز.
دشت ریواس زیبد
دانشنامه رشد.
خرمالو
خُرمالو درختی از گیاهان گلدار دولپه‌ای است که در راسته خلنگ‌سانان و تیره خرمالوئیان قرار می‌گیرد. خرمالو رسته‌ای است که تقریباً دارای ۵۰۰–۴۵۰ گونه برگریز و درختان همیشه سبز است. بیشتر این‌گونه‌ها بومی مناطق گرمسیر هستند و تنها تعداد کمی از آن‌ها در آب و هوای معتدل گسترش دارند. میوهٔ این گیاه که خوراکی است نیز «خرمالو» نامیده می‌شود. نام خرمالو ترکیبی است از دو واژهٔ خرما و آلو.
میوه بسیاری از گونه‌های خرمالو خوراکی است؛ رنگ آن‌ها از نارنجی و زرد روشن تا نارنجی و قرمز تیره متفاوت است و قطر آن‌ها بنابر گونه بین ۲ تا ۸ سانتیمتر است. معمولاً پس از چیدن کاسه گل همراه با میوه باقی می‌ماند. شکل خرمالو براساس گونه آن ممکن است کروی یا شبیه بلوط باشد. آن‌ها دو گونه گس و غیر گس دارند: میوه‌های گس تا قبل اززمان پخته شدن گس هستند و هنگامی که می‌رسند شیرین و نرم می‌گردند. گونه‌های غیر گس زمانی‌که کال هستند کمتر گس هستند و حالت گسی خود را خیلی زودتر از دست می‌دهند؛ آن‌ها در حالت رسیده سفت هستند. حالت گسی این میوه را می‌توان طی چند روزبا قرار دادن آن در معرض نور خورشید در سرما از بین برد؛ به این فرایند رسیدن میوه می‌گویند. خرمالو را می‌توان به شکل خام یا در غذا استفاده کرد. نوع غیر گس آن برای خوردن به شکل خام بهتر است.
خرمالوی ژاپنی (گونه Hachiya) گونه‌های تجاری عبارت‌اند از:
گس
غیرگس خرمالو سرشار از ویتامین آ و بتاکاروتن است. همچنین دارای مقدار قابل توجهی ویتامین‌های ب۱، ب۲، ب۳ و ث است. در ضمن این میوه خوش رنگ و خوش طعم دارای مواد معدنی ضروری برای بدن مانند کلسیم، گوگرد، آهن، فسفر، منیزیم و پتاسیم است.
هر یک از مواد معدنی فوق نقش مؤثری در سلامتی و تندرستی بدن ما دارند. اگر خرمالو به خوبی رسیده باشد، برای کودکان نیز میوه‌ای مفید محسوب می‌شود و در رشد و نمو آن‌ها مؤثر است. در ضمن خرمالو میوه اشتها آوری است.
کلسیم در رشد کودکان و حفظ انرژی برای بزرگسالان مؤثر است. آهن عنصر اصلی خون سازی، و پتاسیم اشتهاآور و شستشو دهنده کلیه و کبد است. این میوه در افراد مبتلا به نقرس و بیماری‌های کبدی و کلیوی بسیار مؤثر است.
موادقندی خرمالو شامل لوولز و گلوکز است و با آن که مقدار آن ۲۰ درصد است، برای مبتلایان به بیماری قند، زیان بخش نیست.
خرمالو حاوی مقدار زیادی پکتین است. پکتین یکی از انواع فیبرهای محلول در آب است که باعث کاهش چربی‌های خون می‌شود.
اسیدهای موجود در خرمالو عبارتند از: اسید مالیک، اسید سیتریک و اسید تارتاریک. سلولز موجود در خرمالو به‌طور نسبی کم است و از این نظر هضم آن آسان‌تر است.
خرمالو دارای مقدار کمی تانن است که گاهی ممکن است موجب یبوست شود.
همان‌طور که ذکر شد، خرمالو سرشار از ویتامینA است. چنانچه این ویتامین به مقدار کافی به بدن نرسد، نه تنها قدرت بینایی را کم می‌کند، بلکه باعث شکننده شدن پوست، ناخن و موها می‌شود. همچنین در میزان هوش و سلامت بدن نیز اختلال ایجاد می‌شود.
می‌توان از آب خرمالو برای درمان زخم‌ها استفاده کرد. همچنین این میوه برای آفت دهان و گلودرد بسیار مفید است. مصرف این میوه با ارزش به همه شما توصیه می‌شود.
طبع این میوه خوشمزه در طب سنتی گرم و تر است. این میوه مخصوص افراد سرد مزاج و گزینه ی مناسب برای فصول سرد سال است.
چای سبز و دمنوش بهار نارنج و لیمو ، نارنج و انار ترش از مصلحات این میوه هستند.
چوب گونه‌ای از درخت خرمالو با نام آبنوس شناخته می‌شود که سنگین و محکم است و مغز چوب آن به رنگ سیاه براق است (عمدتاً گونه Diospyros ebenum). گونه‌هایی که مغز چوب سیاه‌رنگ دارند بیشتر از نظر چوبشان اهمیت دارند تا میوه آنها.
دانشنامه رشد.
یادگار بزرگ‌مهر
یادگار بزرگمهر یا پندنامهٔ بزرگمهر بُختگان اندرزنامه‌ای است که از بزرگمهر بختگان، وزیر دانای انوشیروان به جای مانده‌است. متن با مقدمه‌ای در معرفی بزرگمهر از زبان خود او آغاز می‌گردد که در آن می‌آورد که این رساله را به فرمان خسرو انوشیروان تألیف کرده و در گنج شاهی نهاده‌است که بتواند موجب بهبود فرهنگ کسانی باشد که شایستگی پذیرش آن را دارند. سپس شرحی در بی‌دوامی امور گیتی و ثبات و دوام پارسایی و کارهای نیک می‌آورد و متذکر می‌شود که خود او پیوسته در پرداختن به پارسایی و پرهیز از گناه کوشا بوده‌است. اندرزها به صورت سؤال و جواب است سؤال‌ها را مؤلف خود طرح می‌کند و خود به آن پاسخ می‌گوید. در این اندرزنامه فضائل و متشابهات آنها، به برادران دروغین مصطلح شده‌اند مثلاً رادی یا بخشندگی فضیلت است ولی اسراف که متشابه یا برادر دروغین آن است، رذیله به‌شمار می‌رود. بعضی از اندرزهای این مجموعه از نوع اندرزهای اخلاقی تجربی و بعضی از نوع اندرزهای دینی زرتشتی است و در آن‌ها اصطلاحات دینی زرتشتی به کاررفته‌است. این اندرزنامه در دوران اسلامی نیز از شهرت و اهمیت برخوردار بوده‌است. و ترجمهٔ بیشتر بخش‌های آن به عربی در جاودان خرد آمده‌است. این اندرزنامه به فارسی ترجمه شده‌است.
درونمایه این کتاب در حدود ۲۶۳ پند و اندرز است. با مقایسه متن یادگار بزرگمهر با گفتاری از شاهنامه فردوسی به نام «پند دادن بوزرجمهر نوشین‌روان را» می‌توان بدین نکته پی برد که این متن پهلوی یکی از منابع شاهنامه بوده و آن را فردوسی خود یا مهربانِ سرای او از پهلوی ترجمه کرده‌است. اگرچه در همه جا و در همه واژه‌ها این دو متن تطبیق کامل ندارند ولی باز تقریباً همه اندرزها و مضمون‌ها (با اندک اختلافی) با همان نظم و ترتیب متن پهلوی در شاهنامه نیز آمده‌است.
در ترجمه و نظم این متن پارسی میانه، بایستی فردوسی رنج فراوانی برده باشد زیرا در پایان این گفتار می‌گوید:
یادگار بزرگمهر جزو متون پهلوی چاپ جاماسپ‌جی دستور مینوچهر جی جاماسپ-اسانا است.
فهرست مجموعه‌های تلویزیونی آمریکایی
فهرست زیر شامل برخی از سریال‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی آمریکایی است:
چاپارل (مجموعه تلویزیونی)
چاپارل یکی از مجموعه‌های تلویزیونی آمریکایی در ژانر وسترن است که شب‌های آدینه اوایل دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی از کانال یک تلویزیون ملی ایران به نمایش درمی‌آمد.
این مجموعه تلویزیونی داستان زندگی مردی به نام «جان کنن» است. رویدادها بر مدار زندگی او و خانواده‌اش در مزرعه‌ای به نام «چاپارل» در آریزونای دههٔ ۱۸۷۰ میلادی دور می‌زند. جان کنن با کمک برادرش «باک» و پسر جوانش «بیلی بلو بوی» این مزرعه را مدیریت و اداره می‌کنند. «آنالی» همسر نخست جان و مادر بلو در نخستین اپیزود این مجموعه تلویزیونی به‌وسیلهٔ تیری که از کمان یک سرخ‌پوست رها شده بود جان خود را از دست می‌دهد و جان کنن را بر آن می‌دارد که در راستای سامان‌بخشیدنِ دگربار به زندگی‌اش با دختری به نام «ویکتوریا» فرزند «دُن سباستین مونتویا»، یکی از قدرتمندترین مردان غرب، ازدواج کند. با این ازدواج، راه برای ورود «مانولیتو مونتویا»، برادر ویکتوریا، به مزرعهٔ چاپارل باز می‌شود. کاراکتر خندان و دوست‌داشتنی مانولیتو سبب‌ساز پذیرش بیشتر وی در جمع خانوادهٔ بزرگ کنن شده و او خیلی زود بر آن می‌شود که در چاپارل با خواهر خود ویکتوریا و خانوادهٔ کنن زندگی را ادامه دهد.
این مجموعه تلویزیونی توسط شبکه ان‌بی‌سی آمریکا طی سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ پخش می‌شد. سازندهٔ مجموعه دیوید دورترت بود که پیش از آن هم مجموعه تلویزیونی را برای این شبکه ساخته بود. منبع :
پیج فیسبوکی مجموعه تلویزیونی های تلویزیونی پخش شده در تلویزیون ملی ایران از واپسین سال های دهه شصت میلادی تا سال ۱۹۷۹ میلادی با آدرس زیر بر روی فیسبوک .
The Aired Classic TV Series On The Iranian National Tv Late In 60s To 1979
نویسنده و پژوهشگر : مهدی دیلمقانی ساکن نوادا - آمریکا
لیف اریکسون در نقش جان کنن بزرگ - صداپیشه محمود نوربخش
کامرون میچل در نقش باک کنن (عمو باک) - صداپیشه نصرت‌الله حمیدی
هنری دارو در نقش مانولیتو مونتویا - صداپیشه ناصر ممدوح
لیندا کریستال در نقش ویکتوریا مونتویا - صداپیشه بانو فرخنده و ایران بزرگمهری راد
مارک اسلید در نقش بیلی بلو کنن (بلو) - صداپیشه علیرضا بدر طالعی
تخیل فعال
تخیل فعال اصطلاحی است که کارل گوستاو یونگ برای مشاهدهٔ آگاهانه تصورات و نمادهای ناخودآگاه و واکنش به آنها وضع کرده است .این فرایند را می‌توان رویاپردازی آگاهانه هم خواند .البته این رویاپردازی نه خودجوش بلکه هدایت شده است .تخیل فعال از بسیاری جهات با برخی اشکال مراقبه و تأمل روحانی فرقی ندارد .
جوجوتسو
جوجوتسو یا جوجیتسو (به ژاپنی: 柔術 ) یک هنر رزمی ژاپنی است که بر مبارزه از فاصله نزدیک یا یک رقیب مسلح یا غیرمسلح تأکید دارد.
تفاوت این رشته با جودو این است که در جوجیتسو ضربه زدن به حریف آزاد است.
"جیو" به معنی نرم یا منعطف و "جیتسو" به معنی هنر یا تکنیک است و کلمه «جوجیتسو» به استفاده از نیروی حریف علیه خودش اشاره دارد.
این روش رزمی برای مبارزه افراد عادی با سامورایی‌ها دوران حکومت فئودالی ژاپن و تکامل یافته‌است. در نتیجه روش مبارزه یک شخص بدون سلاح یا دارای یک سلاح کوتاه با یک حریف مسلح و زره‌پوش آموزش داده می‌شود. از آنجا که حمله مستقیم به یک حریف زره‌پوش به بی‌فایده است، مبارزان بایستی از روش‌هایی چون فنون گرفتنی، پرتابی و قفل مفصل برای خنثی کردن نیروی حریف استفاده کنند و این تکنیک‌ها بر مبنای استفاده از انرژی حریف علیه خودش طراحی شده‌اند. جوجیتسو را به نوعی مادر همه ورزش‌های ژاپنی می‌دانند و با تفکیک هر یک از فنون و ضربات ورزش جدیدی را متولد کردند. جوجیتسو در ابتدا به هیچ غیر ژاپنی آموزش نمی‌دادند اما با گسترش آن دیگر افراد کشورها هم به جوجیتسو روی آوردند.
انواع متفاوتی از این هنر رزمی در باشگاه‌های جوجیتسو (ریو) آموزش داده می‌شوند. جوجیتسو تقریباً تمامی انواع فنون رزمی (فنون پرتابی، تله‌ای، قفل مفصل، گرفتن، گاز گرفتن، فرار کردن، و ضربات دست و پا) را در بر می‌گیرد. بسیاری از این باشگاه‌ها به آموزش استفاده از سلاح نیز اقدام می‌کنند.
جوجیتسو امروزه هم در شکل سنتی خود و هم در اشکال ورزشی مدرن تمرین می‌شود. جودو یکی از ورزش‌های المپیکی است که در اوایل قرن ۱۹ توسط جیگارو کانو ابداع شد جودو بهبود یافته و علمی شده جوجیتسو است. سامبو و جوجیتسو برزیلی هم رشته‌های دیگری هستند که بر مبنای انواع اولیه جودو تکامل یافته‌اند. رشته‌های رزمی ژاپنی آیکیدو و کره‌ای هاپکیدو از دیگر رشته‌های رزمی هستند که بر مبنای جوجیتسو پایه‌گذاری شده‌اند.
فدراسیون بین‌المللی جوجیتسو (JJIF) نام دارد که به عنوان عضوی از اتحادیه جهانی فدراسیون‌های ورزشی (GAISF) و انجمن بین‌المللی بازیهای جهانی (IWGA) نمایندگی جوجیتسو حرفه ای در سراسر جهان را بر عهده دارد. جوجیتسو تحت قوانین JJIF بخشی از بازیهای جهانی والمپیک هنرهای رزمی جهان است و فدراسیون بین‌المللی جوجیتسو (jjif) تنها مرجع معتبر جوجیتسو در سطح جهان می‌باشد.
اولین مدال جهانی تاریخ ورزش جوجیتسو ایران در سال ۲۰۰۲ توسط علیرضا داودی در مسابقات جهانی جوجیتسو در کشور اروگوئه به دست آمد. این مدال برنز همچنین اولین مدال جهانی کسب شده در بین تمامی کشورهای آسیایی در رشته جوجیتسو محسوب می‌گردد.
دینار عراق
دینار یکای پول کشور عراق است. ارائهٔ دینار توسط بانک مرکزی عراق انجام می‌گیرد.
این واژه از دیناریوس که یکای پول امپراتوری روم بود گرفته شده است. جمع این واژه در فارسی دینارها و در عربی دنانیر است.
دینار عراقی از سال ۱۹۳۱ به گردش افتاد و از آن زمان تاکنون چند نوع از وجود داشته و به کار رفته است.
در زمان حکومت بعث در نواحی تحت سیطره حکومت مرکزی دینار طبع یا تزویر (تقلبی به‌صورت کپی رنگی) رواج داشت در حالی که در نواحی خودگردان کردستان در شمال دینار سویسری (سوئیسی) استفاده می‌شده است که ارزش آن به مراتب بیشتر از دینار تزویر است. بعد از سقوط رژیم بعث، در نواحی مرکزی و جنوبی دینار بسیار کم ارزشتری از دینار تزویر رواج یافته است در تصویر به کار رفته در این دینار جدید به جای تصویر "صدام" نقش "ابن هیثم" وجود دارد.
یحیی تابش
یحیی تابش عضو هیئت علمی بازنشسته دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف است.
تابش عضو شورای عالی انفورماتیک (به نمایندگی از سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی انتصاب از طرف محمدعلی نجفی) و شورای زبان و رایانه فرهنگستان زبان و ادب فارسی (به پیشنهاد حسین معصومی همدانی و انتصاب غلامعلی حداد عادل) است. وی مدیرعامل شرکت سپهر هفتم فناوری نو و رئیس هیئت مدیره شرکت فارسی‌وب شریف است. وی در سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ میلادی رئیس دانشکده علوم ریاضی دانشگاه صنعتی شریف بوده‌است.
همچنین وی از شهریور ۱۳۸۲ عضو گروه زبان و رایانه فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز میباشد.
وی یکی از ۱۲۵ نفر از استادان دانشگاه صنعتی شریف بود که طی بیانیه‌ای در روز ۵ خرداد ۱۳۸۸، خواستار تبلور عقلانیت در مدیریت کشور و مشارکت فعال در انتخابات شدند. در این بیانیه از خارج کردن تدریجی متخصصان باتجربه از دایرهٔ تصمیم‌گیری، تکیه بر شعارهای عوام‌پسند نظیر مبارزه با مافیا و مظلوم‌نمایی با وجود در اختیار داشتن تمام ابزار قدرت، تحقیر مردم و سعی در تطمیع آنان به نام عدالت‌طلبی از خزانهٔ ملی، شکستن حرمت بزرگان و اندیشمندان و همچنین سوءاستفاده از احساسات پاک دینی و عدالت‌طلبانهٔ مردم در جهت فعال کردن شکاف‌های فرهنگی و طبقاتی، با ایجاد تضاد و تفرقه در سطح ملی و... انتقاد شده بود. وی همچنین عضو هیئت علمی مرکز فناوری اطلاعات و ارتباطات پیشرفته دانشگاه صنعتی شریف می باشد.
در ۵ آبان ۱۳۸۹ به مناسبت ۶۰ سالگی او، مراسم بزرگداشتی برای وی در دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد. وی هم اکنون در دانشگاه استنفورد در حال پژوهش و تحقیق در خصوص تکنولوژی های نوین آموزشی و هم چنین هوش مصنوعی می باشد.
دینار
دینار یکای پایه پول ایران و یکای پول رسمی نُه کشور دیگر محسوب می‌شود که در گذشته در کشورهای دیگری نیز رواج داشته. هر هزار دینار ایران یک ریال محاسبه می‌شد، ولی در سال ۱۳۱۱ خورشیدی ریال جایگزین قران شد و همچنین ارزشش به صد دینار جدید افزایش پیداکرد. به هر ده هزار دینار یک تومان (مغولی: ده هزار) می‌گویند.
دینار در اصل سکه طلایی است که نخستین بار در دوران جمهوری رم عمدتاً برای پرستیژ و به تقلید از دَریک دوران هخامنشی ضرب شد. واژه دینار از واژه "دناریوس" یونانی گرفته شده با اینحال برخی لغت دینار را معرب "دنار" فارسی می‌دانند.
از دوره سلطنت پارتیان دیناری به دست نیامده اما در دورهٔ ساسانی و از زمان سلطنت اردشیر یکم تا شاپور سوم این سکه به وزن ۷ تا ۷٫۴ گرم (مشابه وزن درهم نقره) ضرب می‌شد که عمدتاً برای مصارف تشریفاتی مورد استفاده بود؛ با اینحال از کتیبهٔ سه زبانه شاپور اول چنین بر می‌آید که رومی‌ها در اثر شکست از امپراتوری ایران و برای حفظ جان امپراتور فیلیپ عرب و خانواده اش مجبور به پرداخت پانصد هزار دینار غرامت شدند.
دینار پس از دوران اسلامی هم به صورت دینارهای بیزانسی کاربرد داشت؛ اما تا سالهای ۷۲ه‍.ق/۶۹۲. م توسط مسلمانان ضرب نمی‌شد. نخستین دینارهای اسلامی وزنی برابر با دینار بیزانسی ۴٫۵۵ گرم داشت که در زمان سلطنت بنی امیه و در دمشق ضرب شد و وزن آن تا ۴٫۲۵ گرم هم پایین آمد با اینحال ابزار اصلی برای مبادلات کماکان درهم نقره بود.
در اوایل قرن یازدهم میلادی و در زمان سلجوقیان ضرب مسکوکات نقره متوقف شد چنان‌که دو قرن پیش از آن در اوایل قرن نهم میلادی ضرب سکه مسی فلوس متوقف شده بود با این توصیف تنها واحد پولی در زمان سلجوقیان دینار طلا بود. هنوز معلوم نیست با توجه به ارزش بالای طلا مبادلات کوچکتر در این دوره را با چه وسیله‌ای انجام می‌دادند.
از دوران چنگیز خان تنها معدودی سکه طلا باقی مانده اما از قرن سیزدهم میلادی، دوران غازان خان، ایلخان مغول و وزیرش رشید الدین، دینار به عنوان واحد پایهٔ پولی و معادل ۴٫۳۰ گرم یا شش درهم نقره قرار گرفت. در واقع در این دوره برای نخستین بار معادل ارزش یک دینار به عنوان استاندارد پولی (و نه سکه حقیقی) درآمد از اینرو در دورهٔ بعد از ایلخانیان وزن درهم و ارزش این واحد به شدت کاهش یافت تا جایی که در دوره‌های بعد از واحد شمارش تومان (که در زبان مغولی به معنای ده هزار است) برای شماردن دینارها که واحد پولی کشور بود، استفاده می‌کردند.
واحد دینار از زمان غازان خان تا سلطنت پهلوی در ایران واحد پول رسمی بود که در زمان سلسله پهلوی از دینار به صورت ریال درآمد و واحد فرعی دینار نام گرفت.
در زمان ناصرالدین شاه قاجار برای نخستین بار اسکناس ده هزار دیناری منتشر شد که برای سهولت بر روی آن عنوان تومان (به معنی ده هزار در زبان مغولی) گذاشتند که در واقع ابزار شمارش دینار است و واحد پولی در دوره قاجار همان دینار بود.
واژه دینار بیش از دویست بار در شاهنامه فردوسی آمده؛ جمع این واژه در فارسی دینارها و در عربی دنانیر است. دینار در حال حاضر به‌طور رسمی زیر واحد پول ایران است که معادل یکصدم ریال می‌باشد (هر صد دینار معادل یک ریال است).
فرانسیس فورد کوپولا
فرانسیس فورد کوپولا کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی ایتالیایی‌تبار سینمای هالیوود است. او به جز کارگردانی، فیلمنامه می‌نویسد، مجله چاپ می‌کند و صاحب هتل نیز هست. او را بیشتر به خاطر ساخت سه‌گانه "پدرخوانده" می‌شناسند که سینمای گانگستری را متحول کرد. وی برنده پنج اسکار شامل یک اسکار بهترین فیلم، یک اسکار بهترین کارگردانی، دو جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی و یک جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شده‌است. کوپولا همچنین برنده چهار گلدن گلوب و دو نخل طلای کن (برای فیلم‌های "مکالمه" و "اینک آخرالزمان") شده‌است.
کوپولا در ۱۹۳۹ در دیترویت به دنیا آمد اما کودکی و نوجوانی خود را در نیویورک همراه با خانواده آمریکایی ایتالیایی خود گذراند. پدرش کارمینه کوپولا آهنگساز و موسیقیدان در ارکستری در شهرشان (دیترویت) فلوت می‌زد و مادرش بازیگر بود. او کودکی سختی را به خاطر فلج اطفال پشت سر گذاشت. او مدرک خود را در ادبیات نمایشی از "دانشگاه هوفسترا" اخذ نمود و سپس به دانشگاه کالیفرنیا در لوس آنجلس به تحصیل فیلم‌سازی پرداخت. او کار خود را در سینما با دستیاری راجر کورمن شروع کرد و در چند فیلم به عناوین مختلف او را یاری کرد. او ابتدا اولین فیلمنامهٔ خود را با نام ۰پیلما. پیلما) نوشت و در سال ۱۹۶۳ اولین فیلم خود را ساخت و در چهار سال بعد از آن مشغول فیلم‌نامه نوشتن شد او توانست در سال ۱۹۶۶ برنده اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی شود. در سال ۱۹۶۶ کمپانی مستقل فیلم زئوتروپ را همراه با جورج لوکاس تأسیس کرد. اولین فیلم این کمپانی به کارگردانی جورج لوکاس و تهیه‌کنندگی کوپولا بود. دومین فیلمی که به این صورت تهیه شد توانست در پنج رشته جایزه اسکار نامزد شود که یکی از این نامزدی‌ها جایزه بهترین فیلم بود. او اخیرا بعد از چند سال کار روی نسخه ای 4K و ترمیم شده از فیلم پدرخوانده به مناسبت پنجاهمین سالگرد ساخت این اثر، در مراسم فرش قرمز گرامی داشت پنجاه سالگی پدرخوانده جواب سوال یکی از خبرنگاران درباره جوایز سینمایی را این چنین داد: "این روزها مراسم‌های اهدای جوایز بیش از حد افزایش یافته و من زمانی را دوست داشتم که فقط یک اسکار وجود داشت." همچنین او درباره درخشش پدرخوانده در جوایز اسکار آن سال گفت: "آن زمان افکار منفی درباره‌ی این فیلم زیاد بود و راستش را بگویم از این موفقیت شگفت زده شدم و واقعا خوشحال شدم که مردم دوستش داشتند." همچنین خواهر وی، تالیا شایر که در مراسم حضور داشت، تایید کرد که برادرش قصد دارد فیلم جدیدش «مگالوپولیس» را با سرمایه‌گذاری شخصی و با بودجه صد و بیست میلیون دلاری بسازد. کوپولا در سال ۲۰۱۲ در نظرسنجی نشریه بریتانیایی «سایت اند ساند» ۱۰ فیلم برتر عمر خود را انتخاب کرد.
Wikipedia contributors, "Francis Ford Coppola," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Francis_Ford_Coppola&oldid=196316730 (accessed March ۶، ۲۰۰۸).
شاعر
شاعر (اسم فاعل و از مشتقات شعر) سراینده، چکامه‌سرا، چامه‌سرا، یا سَرواده گو به کسی گفته می‌شود که قدرت سرودن اشعار و به نظم کشیدن مطالب را بر مبنای فنون ادبی داشته باشد. مقصود از شعر در علم منطق، سخنی است که نوعاً از قضایای مخیّلات تشکیل شده باشد و به منظور تأثیرگذاری بر دیگران از طریق عاطفه و تحریک احساسات، ادا شود. هدف شاعر این است که در پرتو خیال‌پردازی و صورت‌گری لفظی، مخاطب خود را تحت تأثیر عاطفی قرار دهد و مطابق میل گوینده شعر، پذیرای خواسته‌های خود گرداند. از آنجا که بیان کردن قضایای مخیّله همراه با وزن و قافیه، بهتر در روحیه مخاطبان تأثیر می‌گذارد و احساسات و عواطف آنان را تحریک می‌نماید، بنابراین بسیاری از دانشمندان علم منطق، وزن و قافیه را هم به عنوان عوامل اساسی و مؤثّر در تدوین شعر، قلمداد نموده‌اند و مراعات آن را به شاعران توصیه کرده‌اند.
بسیاری از شاعران و سرایندگان در طول تاریخ، نقش مهم و کلیدی را در تحریک احساسات و عواطف فرمانروایان و عموم مردم در راستای خواسته‌های خود ایفا کرده‌اند. به عنوان نمونه، شعر معروف رودکی را مثال می‌آوریم که باعث شد پادشاه معاصرش برای سفر به سوی بخارا مصمم گردد:
همچنین سرودن شعرهای حماسی توسط برخی از شاعران در میدان‌های نبرد، چه بسا لشکری شکست‌خورده و فراری را مجددا منسجم ساخته و با دمیدن روح امید از طریق تحریک عاطفه و احساسات سربازان و فرماندهان، دوباره آن لشکر را به صحنه جنگ بازگردانده و پیروزی‌ها آفریده‌است، مثل برخی از شعرهای حماسی فردوسی:
هر شاعر معمولاً سبک ویژه‌ای در شعر گفتن دارد. معروف‌ترین انواع سرودن شعر در نزد شاعران فارسی‌زبان، عبارتند از: شعر کلاسیک فارسی ، شعر نو و شعر سپید.
جاوه
جاوه یکی از جزایر کشور اندونزی است که جاکارتا پایتختِ اندونزی در آن واقع شده‌است.
می‌توان دوران تاریخی جاوه را به قلمروهای هند و بودایی، فرمانروایان مسلمان، استعمار هلند و در نهایت عصر جمهوریت تقسیم‌بندی کرد.
جاوه متراکم‌ترین جزیره جهان است که با جمعیت بیش از ۱۴۵ میلیون نفری در مساحت کمتر از ۱۴۰ هزار کیلومترمربع این مقام را بدست آورده‌است.
جاوه از نظر آب و هوا و راحتی زندگی بسیار مناسب است. قیمت کم باعث ازدیاد جمعیت شده برآورد شده تا ۱۲ سال دیگر جمعیت به ۲۶۰ میلیون هم می‌رسد در حالی که این موضوع با در نظر نگرفتن جا و فضای خالی است.
جاوه از نظر اقتصاد بسیار مهم است و از ارکان اصلی اقتصاد اندونزی می‌باشد.
زبان‌های اندونزیایی، جاوه‌ای، سوندایی، مادورایی و بالیایی در جاوه رایج هستند.
بیش از ۹۰ در صد مردم جاوه مسلمان هستند. اقلیت‌های هندو و مسیحی نیز دراین جزیره ساکن هستند.
جزیره مادورا
جزیره مادورا جاوه ای:مَدورا،(در زبان جاوه‌ای,زبان عربی: ماندورا، مَنْدُورَة),زبان انگلیسی: Madura Island )از جزایر کشور اندونزی است.
این جزیره در روبروی کرانه شمال شرقی جزیره جاوه و در نزدیکی بندر سورابایا واقع شده است. مادورا در تقسیمات کشوری بخشی از استان جاوه شرقی به‌شمار می‌آید.
جمعیت این جزیره در حدود چهار میلیون نفر است که بیشتر ایشان از نژاد مادورایی هستند. زبان اصلی جزیره مادورا نیز زبان مادورایی است که در ۶۶ جزیره پیرامونی نیز صحبت می‌شود.
سوماترا
سوماترا (با وسعت تقریبی ۴۷۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) از جزایر کشور اندونزی است.
جزیره سوماترا ششمین جزیره بزرگ جهان و بزرگ‌ترین جزیره‌ای است که تمام خاک آن در کشور اندونزی قرار دارد، این جزیره حدود ۴۵ میلیون نفر جمعیت دارد.
نیاس
جزیره نیاس از جزایر کشور اندونزی است.
جزیره نیاس در کرانهٔ غربی سوماترا وقع شده‌است.
نیاس از اماکن معروف موج‌سواری در جهان است.
بهترین محل موج‌سواری این جزیره در خلیج سوراکه در نزدیکی شهر تِلوک دالام در جنوبی‌ترین نقطه جزیره قرار دارد.
نیاس در دهه ۱۹۶۰ در مسیر هیپی‌ها قرار داشت.
پاسومپاهان
جزیره پاسومپاهان از جزایر توریستی کشور اندونزی است.
این جزیره در حدود ۲۰۰ مایلی جزیره Sikuai قرار گرفته است
سیمئولوئه
سیمئولوئه از جزایر کشور اندونزی در اقیانوس هند است.
جزیره سیمئولوئه در ۱۵۰ کیلومتری کرانه غربی سوماترا قرار گرفته‌است و جزئی از منطقه آچه به‌شمار می‌آید. این جزیره از پیامدهای کشمکش سیاسی میان حکومت اندونزی و جنبش آچه آزاد (GAM) به‌دور مانده‌است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۲۶ فوریه ۲۰۰۷.
پانتار
پانتار یکی از جزایر کشور اندونزی واقع در سوندای شرقی است.
پانتار بزرگترین جزیره در مجمع‌الجزایر آلور اندونزی، پس از آلور، است.
در شرق آن جزیره آلور و سایر جزایر کوچک مجمع‌الجزایر، و در غرب آن تنگه آلور، که آن را از مجمع‌الجزایر سولور جدا می‌کند قرار دارد.
در جنوب آن تنگه اومبای و در ۷۲ کیلومتری جنوب پانتار جزیره تیمور قرار دارد. در شمال پانتار نیز دریای باندا واقع شده‌است.
جزیره پانتار از شمال به جنوب در حدود ۵۰ کیلومتر طول دارد و پهنای آن در جهت شرقی-غربی از ۱۱ تا ۲۹ کیلومتر متفاوت است. مساحت جزیره ۷۲۸ کیلومتر مربع است. شهرهای اصلی در این جزیره بارانوسا و کبیر هستند. از نظر اداری این جزیره بخشی از فرمانداری آلور به‌شمار می‌آید. Wikipedia contributors, "Pantar," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pantar&oldid=466964353 (accessed January 1, 2012).
سازمان خبات انقلابی کردستان ایران
سازمان خَبات کردستان ایران یک حزب منطقه‌ای به رهبری باباشيخ حسينى در کردستان ایران است. این حزب در حال حاضر اپوزیسیون جمهوری اسلامی است و علیه این دولت فعالیت می‌کند.
این حزب پس از انقلاب ۱۳۵۷ توسط افرادی مذهبی، برپایه اندیشه‌های ملی و اسلامی پایه‌گذاری شد. همکنون یکی از احزاب کردستان ایرانست که خواستار سرنگونی جمهوری اسلامیست و در این راستا مبارزات مسلحانه را نیز رد نمی‌نماید.
واژه خبات (در کردی خه‌بات) به معنی کوشش و مبارزه است.
وبگاه رسمی