ربودن پروتکل اینترنت
ربودن پروتکل اینترنت (که بعضی اوقات با نام‌های ربودن BGP، ربودن پیشوند یا ربودن مسیر هم شناخته می‌شود) فرایندی غیرقانونی است که طی آن گروهی از آدرس‌های IP، با خراب کردن جدول مسیریابی اینترنت، تحت کنترل اشخاص خراب کار قرار می‌گیرند.
اینترنت یک شبکه جهانی است که به میزبان‌های متصل به هم در سراسر جهان، امکان ارتباط با یکدیگر را داده‌است. میزبان‌های موجود در شبکه اینترنت از طریق آدرس‌هایی (نشانی پروتکل اینترنت) که منحصربه‌فرد هستند، شناسایی می‌شوند. ارتباطات میان میزبان‌ها از طریق انتقال پیام‌ها میان مسیریاب‌ها و در نهایت انتقال پیام‌ها از مبدأ به مقصد انجام می‌شود. برای انجام این کار مسیریاب‌ها موجود باید به صورت دوره‌ای جدول‌های مسیریابی بروز را دریافت کنند. در سطوح سراسری، این IPهای اختصاصی، با هم به صورت پیشوندها (prefixes) تلفیق می‌شوند. این پیشوندها توسط یک سیستم خودمختار (autonomous system - AS) به وجود آمده و/یا نگهداری می‌شوند و جدول‌های مسیریابی بین سیستم‌های خودمختار توسط پروتکل گذرگاه مرزی (Border Gateway Protocol - BGP) نگهداری می‌شود. گروهی از شبکه‌ها که تحت یک سیاست خارجی مسیریابی اداره می‌شوند یک سیستم خود مختار را تشکیل می‌دهند. برای مثال Spirint, MCI و AT&T هر کدام یک سیستم خودمختار هستند. هر سیستم خودمختار شناسه منحصربه‌فرد خود را دارد. پروتکل گذرگاه مرزی یک پروتکل استاندارد مسیریابی است که برای رد و بدل کردن اطلاعات مسیریابی بین سیستم‌های خودمختار استفاده می‌شود. هر سیستم خودمختار از پروتکل گذرگاه مرزی استفاده می‌کند تا پیشوندهایی را که می‌تواند به مقصد برساند، به دیگران اطلاع دهد. برای مثال اگر پیشوند ۱۹۲٫۰٫۲٫۰/۲۴ در داخل سیستم خودمختار با شناسه ۶۴۴۹۶، قرار داشته باشد این سیستم خودمختار به دیگران اطلاع می‌دهد که هر ترافیکی به مقصد این آدرس را می‌تواند تحویل دهد.
ربودن IP در یکی از حالت‌های زیر می‌تواند به صورت عمدی یا تصادفی اتفاق بیفتد
این روش‌ها معمولاً به اختلال در فرایند عادی مسیریابی ختم می‌شوند: بسته‌ها به سمت بخش اشتباهی از شبکه هدایت و آنجا در حلقه‌ای بینهایت گرفتار شده و در نهایت نادیده گرفته می‌شوند یا با لطف ربایندگان به سمت مقصد هدایت می‌شوند.
کاربران خراب کار از ربودن IP برای بدست آوردن آدرس‌ها استفاده می‌کنند که بعداً در هرزه نگاری (spamming) و محرومیت از خدمات توزیع شده (distributed denial of service) از آنها استفاده می‌کنند.
مانند حمله TCP rest، ربودن جلسه (استراق نشست) شامل نفوذ به جلسات در حال BGP مرزی می‌شود؛ در واقع، حمله کننده موفق می‌شود هویت یکی از طرفهای BGP را جعل کند و همان اطلاعاتی که در حمله reset مورد نیاز است را نیاز دارد. تفاوت آنها در این است که حمله ربودن جلسه ممکن است به گونه‌ای طراحی شود که اعمالی بیشتر از خراب کردن جلسه بین طرف‌های BGP انجام شود. برای مثال، هدف حمله ممکن است تغییر مسیرهای استفاده شده توسط یکی از طرف‌ها باشد که برای تسهیل گوش دادن به ارتباطات، بررسی ترافیک و حملات دیگر بسیار مفید است.
به صورت پیش فرض طرف‌های BGP تمام مسیرهای رسیده از طرف دیگر را به جداول مسیریابی خود اضافه کرده سپس تمام این مسیرها را به گره‌های دیگر اعلام می‌کنند. این روند می‌تواند باعث ایجاد مشکل شود چرا که در سازمان‌هایی با چند خدمات دهنده، مسیرهای دریافت شده از یک سیستم خودمختار به سیستم خودمختار دیگر معرفی شده که موجب می‌شود یک کاربر نهایی به کوتاه‌ترین مسیر موجود مبدل شود. برای مثال کاربری دارای یک مسیریاب Cisco است و از دو خدمات دهنده AT&T و Verizon خدمات می‌گیرد اگر از هیچ فیلتری استفاده نکرده باشد به صورت خودکار سعی خواهد کرد دو ارائه دهنده خدمات بزرگ را به هم متصل کند، که باعث می‌شود خدمات دهنده ترجیح دهند برای ارسال بخشی یا همه ترافیک خود به جای استفاده از خطوط اختصاصی پر سرعت، از این کاربر (که مثلاً دارای یک T۱ است) استفاده کنند. در واقعیت این مشکل در ISPهای بزرگ به وجود نمی‌آید چرا که این ISPها بسته‌های تبلیغاتی کاربران را محدود می‌کنند. اما هر ISP که بسته‌های تبلیغاتی کاربران را فیلتر نمی‌کند می‌تواند باعث شود این اطلاعات نامناسب باعث اختلال در ارائه دهنده رده اولی (Tier-1) شود.
مفهوم ربودن BGP بیشتر شامل یافتن ISP می‌شود که بسته تبلیغات را فیلتر نمی‌کند (سهواً یا عمداً) یا یافتن ISP که می‌توان حمله مرد میانی را بر روی جلسات BGP داخلی یا خارجی آن اجرا کرد. بعد از یافتن ISP مورد نظر، حمله کننده می‌تواند هر پیشوند دلخواهی را تبلیغ کند که موجب می‌شود بخشی یا همه ترافیک از مبدأ به سمت حمله کننده هدایت شود. این کار می‌تواند به منظور ارسال بار اضافی به ISP مورد نظر یا حمله DOS یا جعل هویت مقصدی که پیشوند آن تبلیغ شده‌است، انجام شود. دور از انتظار نیست که حمله کننده می‌تواند باعث قطعی جدی شده و مسبب از دست دادن کامل ارتباطات باشد. در اوایل ۲۰۰۸ ترافیک حداقل ۸ دانشگاه آمریکایی برای مدت ۹۰ دقیقه به سمت اندونزی هدایت شد. همچنین در فوریه ۲۰۰۸ زمانی که PTA تصمیم گرفت سایت YouTube را فیلتر کند، بیشتر ترافیک YouTube به سمت پاکستان هدایت شد. علت این مشکل این بود که این سازمان اشتباهاً سیاه چاله‌ای برای این مسیر در سطح جدول‌های جهانی BGP ایجاد کرده بود.
در شرایطی که فیلتر کردن و MD5/TTL برای بیشتر پیاده‌سازی‌های BGP مهیا شده‌است (که در نتیجه از به وجود آمدن بیشتر حملات جلوگیری می‌شود)، اما مشکل از جایی نشات می‌گیرد که ISPها کمتر بسته‌های تبلیغاتی ورودی از ISPهای دیگر را فیلتر می‌کنند. این بدان دلیل است که هیچ راه کار مناسبی برای تشخیص امکان‌پذیر بودن لیست پیشوندهای تولید شده توسط یک AS خاص توسط آن AS وجود ندارد. جریمه ISPهایی که اجازه می‌دهند تا اطلاعات مخرب تبلیغات شوند، می‌تواند از فیلتر شدن توسط ISPهای دیگر تا قطع کامل جلسه BGP توسط ISP همسایه (که موجب قطع ارتباط دو ISP می‌شود)، باشد. همچنین ادامه‌دار شدن این مسئله معمولاً باعث خاتمه دادن به تمام توافقات دو طرفه می‌گردد. باید به این نکته اشاره کنیم که حتی فیلتر شدن یک ISP کوچک مشکل ساز توسط یک ISP بزرگتر باعث می‌شود تا BGP سراسری پیکربندی مجدد شده ترافیک را از مسیرهای امکان‌پذیر دیگر انتقال دهد تا اینکه ISP مشکل ساز مشکل را برطرف کرده یا تمام طرف‌ها اقدام‌های لازم را انجام دهند.