hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
گئورگ فریدریش گروتفند
گئورگ فریدریش گروتِفِند (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۷۷۵ در هان. موندن – درگذشتهٔ ۱۵ دسامبر ۱۸۵۳ در هانوفر) پژوهشگر و رمزگشای سنگ‌نبشته‌های باستانی اهل کشور آلمان بود.
گروتفند نخستین کسی است که برخی از واژگان به خط میخی را رمزگشایی کرد؛ ازاین‌رو می‌توان او را نخستین یابندهٔ رمزِ خواندن خط میخی دانست. او کارش را با بررسی دو نگاره که جهانگرد آلمانی، کارستن نیبور از روی دو سنگ‌نبشتهٔ کوچک در تخت جمشید به سال ۱۷۶۵ از داریوش بزرگ و پسرش خشایارشا برداشته بود آغاز نمود و سرانجام در سال ۱۸۰۲ توانست برخی از واژگان این خط را بخواند و گشایش منطقی خط فارسی باستان در سال ۱۸۰۲ توسط او کلید خورد. این دانشمند برجسته متوجه وجود برخی واژگان تکراری در کتیبه‌ها شد و آن‌ها را به‌درستی برابر مفهوم شاه تشخیص داد. او که بر این باور بود که کتیبه‌ها متعلق به دوره هخامنشی و به زبانی نزدیک به زبان اوستایی است این واژه را «شاه» فرض کرد و در ادامه متوجه شد کتیبه‌های مورد بررسی‌اش از دو شاه مختلف با دو نام مختلف است. در یکی از کتیبه‌ها واژه مفروض بر شاه دو بار در آغاز و در یکی تنها یک بار تکرار شده بود. از آنجا به این نتیجه رسید که این کتیبه‌ها توسط دو نفر از شاهان هخامنشی نوشته شده که پدر یکی از آن‌ها شاه بوده و پدر دیگری نه. در ضمن فهمید که نام شاهی که پدرش شاه نبوده دقیقاً در کتیبه دیگر پیش از دومین واژه شاه آمده در نتیجه دریافت که شاه دومی پسر شاه اولی بوده‌است. او با مطالعه منابع یونانی به این مهم رسید که تنها دو تن از شاهان هخامنشی پدرانی داشتند که خود شاه بوده اما پدرانشان شاه نبوده‌اند. یعنی کوروش - کمبوجیه و نیز داریوش - خشایارشا. او با توجه به اینکه نام دو شاه یا یک حرف آغاز نمی‌شوند گزینه اول را کنار گذاشت و با توجه به قرائت‌های اوستایی سبک ملفوظ نام خشایارشا، ویشتاسپ، داریوش، پدر و شاه را حدس زد. بدین ترتیب او توانست ارزش نوشتاری پانزده حرف را مشخص کند. اما به دلیل اشتباهاتی که در حدس صورت ملفوظ واژه‌های فارسی باستان داشت تنها ده مورد آن درست بود.
بعد از تلاش‌های گروتفند که حتی نام کوروش در کتیبه مرغاب را هم شناسایی کرده بود، دانشمندان دانمارکی، به‌ویژه راسموس راسک، پژوهش‌های او را ادامه دادند. اوژن بورنوف فرانسوی نیز موفق شد شمار زیادی از آواها را شناسایی کند و با توجه به مشابهت نزدیک این زبان با اوستایی حالات صرفی آن نیز مسجل شد. بعدها شناسایی کامل این زبان به درک و دریافت زبان و خط اکدی و عیلامی که در برخی کتیبه‌ها هخامنشی در کنار فارسی باستان ترجمه شده بودند، منجر شد.
او ساکن شهر گوتینگن آلمان بود و در این شهر به عنوان کتابدار و آموزگار کار می‌کرد. او از اولین افرادی بود که اثبات کرد بنای مشهور به "مشهد مادر سلیمان"، همان آرامگاه کورش بزرگ است.
کارستن نیبور
کارستِن نیبور (زاده ۱۷ مارس ۱۷۳۳-درگذشت ۲۶ آوریل ۱۸۱۵) جهانگرد، نقشه‌نگار و ریاضیدان آلمانی بود.
او از شیراز، تخت جمشید و در سال ۱۷۶۴ از سنگ‌نبشته بیستون نیز دیدن کرد. کارستن نیبور در سال ۱۷۶۲ دقیق‌ترین نقشهٔ منطقهٔ خلیج فارس تا آن زمان را با نام نقشه خلیج فارس ترسیم کرده و جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی (گپ‌سبزو) را برای اولین بار در نقشه‌های جغرافیایی ترسیم و به نام ایران ثبت کرده‌است.
نیبور در لودینگ‌ورت در بخش هانوور آلمان به دنیا آمد. او فرزند یک کشاورز معمولی بود. کارستن نیبور تحصیلات کمی داشت و چند سال از جوانی خود را به کارهای دهقانی گذراند ولی علاقه‌اش به ریاضیات بود و توانست مقداری درس را در زمینه مساحی دنبال کند. به هنگام این درس‌ها بود که یکی از آموزگارانش در سال ۱۷۶۰ به او پیشنهاد کرد تا به گروهی بپیوندند که از سوی فردریک پنجم، پادشاه دانمارک به منظور اکتشاف علمی به مصر، عربستان و سوریه می‌رفتند.
برای آمادگی برای این سفر، نیبور یک سال و نیم پیش از سفر سخت به آموزش ریاضیات روی آورد و مقداری نیز عربی آموخت. این گروه، سفر خود را در ژانویهٔ ۱۷۶۱ آغاز کرد و پس از پیاده شدن از کشتی در اسکندریه مصر به سوی سرچشمهٔ رود نیل به راه افتاد. نیبور در این سفرها از سوئز، کوه سینا، جده و موخا نیز دیدن کرد.
در طی سفرها در سرزمین‌های عربی، زبان‌شناس گروه درگذشت و بقیه افراد نیز از سختی‌های سفر به تنگ آمده به موخا بازگشتند ولی نیبور با سازگاری به عادات و خوراک و پوشاک محلی‌ها توانست جان خود را نجات داده و به سفر ادامه بدهد.
او با دو تن دیگر از موخا با کشتی به سوی بمبئی رفت و با درگذشت آن دو در جریان سفر، نیبور تنها بازماندهٔ این مأموریت بود. پس از ۱۴ ماه اقامت در بمبئی، کارستن نیبور توانست از راه مسقط، بوشهر، شیراز، تخت جمشید، بیستون، خاور نزدیک و قسطنطنیه به دانمارک بازگردد.
بخش مرتبط به ایران از سفرنامهٔ نیبور توسط دکتر پرویز رجبی ترجمه و با همکاری انتشارات ایرانشناسی در سال ۱۳۹۰ به چاپ رسیده‌است. این بخش گزارش سفر نیبور از شهر مسقط به بوشهر در سال ۱۷۶۵ میلادی تا خروج او از جزیره خارک را در بر می‌گیرد.
مترجم کتاب دربارهٔ نیبور اینگونه می‌نویسد:"«کارستن نیبور تنها اروپایی بود که در زمان کریم خان زند از ایران دیدن کرد و همچنین او گذشته از گزارش‌های گوناگون سیاحان اروپایی، مانند شاردن و کمپفر از تخت جمشید، نخستین کسی بود که تخت جمشید را به‌طور اساسی بررسی و مطالعه کرد.""نیبور از بوشهر وارد خشکی ایران شد و به جای استفاده از راه معمول، از بیراهه‌ای طولانی به شیراز رفت و از شیراز راهی تخت‌جمشید شد و خود در تخت‌جمشید و طرح برداری از پیکرکنده‌ها و سنگ نبشته‌ها دوباره به بوشهر بازگشت و از راه جزیره خارک ایران را ترک کرد."»
او در سال ۱۸۱۵، در شهری در شمال آلمان در نزدیکی دانمارک به نام ملدورف دیده از جهان فروبست. یوهان ولفگانگ گوته (۱۷۴۹–۱۸۳۲) برای آثار نیبور ارزش خاصی قائل بود به طوری که در سال ۱۸۱۱ به پسر او بارتلد گئورگ نیبور چنین می‌نویسد: «شما به همراه‌دارندهٔ نامی هستید که من از دوره‌جوانی به آن احترام می‌گذارم».
همچنین خیابان کارل‌نیبورگده در قسمت بندری شهر کپنهاگ به یاد او نامگذاری شده‌است. این قسمت خیابان از شهر شامل ساختمان اصلی شورای شهر می‌باشد.
میرزا یوسف آشتیانی
میرزا یوسف آشتیانی (۱۲۲۷ ه ق- ۱۳۰۳ ه ق) ملقب به مستوفی‌الممالک از رجال قاجار بود. او از جناح محافظه‌کار دربار قاجار و از مخالفین میرزا حسین‌خان سپهسالار و اصلاحات او بود.
میرزا یوسف، از نوادگان میرزا محسن آشتیانی، فرزند میرزا حسن مستوفی‌الممالک زمان محمدشاه قاجار و مادرش دختر حاجی صادق کلانتر کوی باغ‌میشه تبریز بود. او پس از درگذشت پدرش، لقب مستوفی‌الممالک گرفت و ریاست مستوفیان را عهده‌دار شد. او بر اثر درستکاری و کاردانی مورد توجه و اعتماد امیرکبیر قرار گرفت. چون میرزا آقاخان نوری به صدارت رسید از نفوذ و تقرب میرزا یوسف بیمناک شد. به علاوه او همواره ترجیح میداد تا بستگان و معتمدین خود را در مناصب مهم قرار دهد، از این رو موجبات تبعید میرزا یوسف را به آشتیان فراهم آورد و ریاست مستوفیان را به پسر خود میرزا کاظم نظام‌الملک داد. پس از عزل میرزا آقاخان، بار دیگر به تهران فراخوانده شد و منصب موروثی خود را بازیافت. بعدها نایب کامران میرزا نایب السلطنه پسر خردسال شاه شد، که این شغل برابر با حکومت تهران و ریاست املاک خالصه بود. پس از آن رفته رفته بر دامنه نفوذ و قدرت او افزوده میشد، تا ناصرالدین شاه به سفر عتبات رفت. در این سفر میرزا حسین سپهسالار همراه شاه بود و پیوسته با شاه از لزوم اصلاحات در ایران سخن می گفت. در بازگشت، ناصرالدین شاه میرزا یوسف را عزل کرده و محترمانه به آشتیان فرستاد. قلعه مستوفیان آشتیان برای آخرین بار توسط میرزا یوسف در این ایام مورد مرمت قرار گرفت. او به مدت دو سال از صحنه سیاست به دور بود، تا با عزل و تبعید سپهسالار به گیلان، به تهران فراخوانده شد. در شوال همان سال ناصرالدین شاه امور دولت را مشترکاً میان میرزا یوسف و سپهسالار تقسیم کرد. او که همواره مورد احترام و علاقه ناصرالدین شاه بود سرانجام سه سال قبل از فوتش، و چندی پس از درگذشت سپهسالار، از جانب شاه منصب صدارت عظمی یافت.
گسترش تهران در دوره ناصرالدین‌شاه زیر نظر میرزا یوسف و میرزا عیسی وزیر انجام شد. . او زمین‌های زیادی در اطراف تهران از ناصرالدین‌شاه خریداری و آباد کرد. حسن‌آباد، یوسف‌آباد، بهجت‌آباد، عباس‌آباد، امیرآباد و ونک از باغ‌های مستوفی‌الممالک بود که اکنون محله‌هایی به همین نام‌ها بر آن ساخته شده‌است.
او در ۱۱ رجب ۱۳۰۳ (مصادف با ٢٦ فروردین ماه سال ١٢٦٥ هجری شمسی) درگذشت و در آرامگاه خانوادگی واقع در ونک دفن شد.
ناصرالدین‌شاه فقط به صدراعظمها «جناب» می‌نوشت، ولی سال‌ها پیش از صدارت مستوفی‌الممالک به او «جناب آقا» خطاب می‌کرد. مستوفی‌الممالک به فروتنی و حسن اخلاق شهرت داشت. دراویش را گرامی می‌شمرد و با آنان دوستی داشت. کیمیاگری از سرگرمی‌های مورد علاقه مستوفی‌الممالک بود. او همچنین به کشاورزی، باغداری و پرورش پرندگان علاقه‌مند بود.
مستوفی‌الممالک در طول عمر خود چهار همسر اختیار کرد: زهرا خانم، دختر عمویش میرزا حسین مستوفی، که فرزندی نیاورد و در بیست و هفتم جمادی‌الثانی ١٢۷۱ هجری قمری درگذشت  تاج‌ماه خانم، دختر سیف‌الله میرزا پسر فتحعلی‌شاه، او نیز بدون فرزند ماند خانم‌مصری، دختر یکی از بزرگان مصر، مادر همدم‌السلطنه همسر جلال‌الدوله (پسر ظل‌السلطان) شکر خانم، دختر رئیس یکی از قبایل کرد، مادر حسن مستوفی
نویسه کنترلی
یک کاراکتر کنترلی یک نقطه کدی است که به وسیله علائم نوشتاری قابل نمایش نباشد. مانند backspace
کاراکترهای کنترلی کاراکترهایی هستند که با وجود این که در متن وجود دارند و ممکن است برظاهر متن تأثیر بگذارند، شما آن‌ها را نمی‌بینید. برای مثال، هر وقت شما کلید Enter را فشار می‌دهید، یک مجموعه کاراکتر کنترلی به نام CrLf وارد می‌کنید، که البته شکل خاصی ندارد، ولی باعث می‌شود ادامهٔ متن از خط بعد چیده شود. یا به عنوان مثال دیگر SPACEBAR را در نظر بگیرید که با فشردن آن در یک ویرایشگر متنی یک کارکتر فضای خالی را ایجاد می‌کنید، این در حالیست که که این فضای خالی یک کد اسکی دارد ولی چیزی تایپ نمی‌شود
آرامگاه سید مظفر سید منصور
آرامگاه سید مظفر سید منصور آرامگاه ابدی یکی از علماء کوخرد واقع در دهستان کوخرد در بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. این بنای تاریخی در سمت جنوب جاده بستک به بندر لنگه واقع است. این آرامگاه در میان گورستان دهستان کوخرد و در هزار متری غرب دهستان کوخرد واقع شده‌است. محل آن سیصد متر از محله تازه‌بنیاد «دهنو» کوخرد فاصله دارد. در لهجه محلی به آرامگاه زیارت گفته می‌شود. سید مظفر سید منصور که در دوران جوانی از چاه بنارد به روستای کوخرد کوچیده و در آنجا مکتبخانه ای دایر کرده و به کودکان آموزش دینی می‌داده و در همان‌جا هم به خاک سپرده شده. وی جَّد اعلای قاضی کوخرد می‌باشند. آرامگاه سید مظفر سید منصور در کوخرد و در هزار متری جنوب آرامگاه شیخ عبدالرحمن بزرگ و در محوطه‌ای جداگانه قرار دارد. سید محمد سید منصور برادر سید مظفر سید منصور در چاه بنارد مدفون است.
آرامگاه سید محمد سید منصور
آرامگاه سید محمد سید منصور واقع در روستای چاه بنارد - (دهستان گوده) از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. «آرامگاه سید محمد سید منصور» زیارتگاه مردم شهرستان بستک می‌باشد. آقا سید احمد بن سید محمد هاشم منصوری که از متولیان پیشین این بارگاه در قرن گذشته بوده‌اند؛ بر اساس تذکرة و شجره نامه تاریخی و خانوادگی سادات چاهبنارد اظهاراتی به صورت مکتوب به جا گذاشته‌اند که طبق آن سید محمد سید منصور از نوادگان حسن بن علی بوده و نسب ایشان به شرح زیر است: (سید) شمس الدین محمد بن (سید) تاج الدین منصور بن (سید) صالح بن (سید)کامل بن (سید) عمر قتال بن (سید) معلی بن (سید) طیب الدین نعیم بن (سید) کاظم بن (سید) معظم برقان بن (سید) جلیل زین الدین بن (سید) تاج الدین حسن بن (سید) یمانه بن (سید) محیی بن (سید) منصور بن (سید) عمران بن (سید) شبانه بن (سید) اسماعیل بن (سید) ابراهیم بن (سید) عکرمه بن (سید) علی «نعیم المثنی» بن (سید) محمد صاحب النفس الزکیة بن (سید) عبدالله محض بن (سید) مجتبی «حسن المثنی» بن امام حسن مجتبی بن سیدنا علی بن ابی طالب.
تزئینات گچی و نوع گچبری‌ها در ستون‌ها و سر ستون‌های این بنا به عنوان تزئینات روبنایی مطرح شده‌است. معماری و اشکال گچی این آرامگاه شباهت زیادی به بناها و معابد هند دارد که این موضوع بی‌دلیل نیست. رفت‌وآمد بازرگانان کشور هند وسایر قشرها به ویژه در دوران صفویه و قاجاریه به این استان تا حدودی در روابط و چگونگی زندگی این منطقه تأثیر گذاشته‌است.
این امامزاده دوست داران فراوانی داشته و دارد، و به سفارش این افراد، ضریحی چوبی که در جوانب آن آیات قرآن مجید حک گردیده، از جنس عالی در کشور هندوستان ساخته شده و از تاریخ آن، چنین نتیجه گرفته می‌شود که حدود ۷۰۰ سال پیش این کار انجام گردیده‌است.
در کنار این آرامگاه مسجد و مهمانخانه ای بزرگ قرار دارد و از قدیم در این مهمانخانه سه وعده غذا به زائران و رهگذران داده می‌شد که این رسم پذیرایی تا امروز همچنان ادامه دارد. متولیان آرامگاه (زیارت) از احترام وِیژه‌ای برخوردارند، سفره مهمانسراشان همیشه گسترده‌است. سید محمد سید منصور برادری داشته بنام سید مظفر سید منصور که در دوران جوانی از چاه بنارد به روستای کوخرد در بخش کوخرد کوچیده، و در همان‌جا هم به خاک سپرده شده. آرامگاه سید مظفر سید منصور در کوخرد و در هزار متری جنوب آرامگاه شیخ عبدالرحمن بزرگ و در محوطه‌ای جداگانه قرار دارد.
اوشه
اوشه خدای طلوع
اوشه Ushas (Vedic Sanskrit: / "" اوشاس (سانسکریت ودایی: उषस् / uṣás) یک الهه ودایی سپیده دم در آیین هندو است.دیوید کینسلی اظهار داشت ، او بارها و بارها در سرودهای Rigvedic ظاهر می شود ، جایی که او "دائماً با طلوع فجر شناخته می شود ، خود را با آمدن روزانه نور به جهان نشان می دهد ، تاریکی ظالمانه را دور می کند ، بدرقه شیاطین را می برد ، تمام زندگی را برمی انگیزد ، همه چیز را تنظیم می کند در حال حرکت ، فرستادن همه برای انجام وظایف خود ". او زندگی همه موجودات زنده است ، پروانه عمل و نفس ، دشمن هرج و مرج و سردرگمی ، برانگیخته فرخنده نظم کیهانی و اخلاقی به نام Ṛta در هندوئیسم.
Ushas عالی ترین الهه در Rig Veda است ، اما به اندازه سه خدای ودایی مرد Agni ، Soma و Indra مهم و مهم نیست. او با دیگر خدایان بزرگ مرد ودایی هم تراز است. او به عنوان یک زن جوان به زیبایی آراسته شده است که سوار بر ارابه طلایی یا صد ارابه ، توسط اسبهای قرمز طلایی یا گاوها کشیده شده است، در مسیر خود از آسمان ، و جای خود را به خدای خورشید ودیایی سوریا می دهد ، به عنوان شوهر یا پسرش. برخی از زیباترین سرودهای وداها به او اختصاص یافته است. خواهرش راتری یا همان شب است.
بن‌مایه‌ها
غار کلماکره
غار کَلْماکَره یک غار با اهمیت تاریخی در استان لرستان در غرب ایران است. این غار در شهرستان پلدختر در استان لرستان واقع شده‌است. در غار کلماکره آثار زیادی از ایران باستان به دست آمد که به دلیل بی‌تدبیری مسئولان همگی از کشور خارج گردید. کاسه‌های ماهی بادامی این غار بسیار معروف می‌باشد. تکوک‌های بسیار نفیسی از این خزانه ایران باستان به خارج از کشور قاچاق شد. گفته می‌شود که این خزانه یکی از مهم‌ترین خزائن دولت‌های ایران باستان مانند هخامنشیان و ساسانیان بوده‌است. معنی واژه کلماکره به زبان محلی به معنی جایگاه بز (کل کوهی) و انجیر است.
همچنین به عقیده برخی غار کلماکره مربوط به دوره ایلامیان است. این غار در شهرستان پلدختر، بخش مرکزی واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۱۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
غار کلماکره در شمال غربی شهر پلدختر واقع شده‌است. پیشانی غار ۵۰/۱ متر جلوتر از پایین دهانه آن است و به همین دلیل این غار از دید پنهان است. کلماکره به صورت اتفاقی در سال ۱۳۶۸ توسط یک شکارچی که در تعقیب یک بز بود کشف شد. او در دهانه غار کلماکره که دالانی طولانی و منتهی به تالارهای اصلی است یک سکه کشف کرد که این به کنجکاوی وی و کشف کل گنجینه انجامید. سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری پس از مدتی از وجود چنین غاری مطلع شد و گروهی را برای حفاظت از آن راهی کرد اما تمام اشیاء موجود در این غار که شامل سکه و تعدادی مجسمه نقره‌ای از اشکال حیوانات و جام‌های نقره‌ای که مربوط به اوایل حکومت هخامنشیان و اواخر دوره مادها بود توسط افراد محلی و قاچاقچیان از غار خارج شده بود. این اشیاء احتمالاً در خزانه دولت هخامنشیان در شوش نگهداری می‌شده‌است. تا اینکه کوروش، بابل و بین‌النهرین را به تصرف خود درآورد و تمام خزائن را از معابد بابل به این غار انتقال داده‌است. در زمان حمله اسکندر به ایران این گنجینه به کوه مَلِه در شمال شرقی شهر پلدختر منتقل شد و چهار نگهبان مخفیانه از این گنج محافظت می‌کردند تا اینکه بر اثر گذر زمان هر چهار بر اثر مرگ طبیعی مردند، پس از کشف غار در سال ۱۳۶۸ هنوز آثاری از چهار سرباز نگهبان وجود داشت.
تعداد زیادی اشیا نفیس با قدمت تاریخی فراوان در کاوش‌های غیرمجاز از این غار به دست آمده‌اند که در موزه‌های اروپایی مانند لوور و موزه بریتانیا و نیز موزه متروپولیتن نیویورک نگهداری می‌شوند. این اشیاء شامل پیکره‌ها، بشقاب‌ها و تکوک‌های نفیس هستند. در سال‌های اخیر، برخی از اشیای دزدیده شده توسط نیروهای انتظامی و اطلاعاتی کشف شده و در اختیار سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قرار گرفته‌اند. این اشیا در موزه ایران باستان در تهران و نیز در موزه قلعه فلک الافلاک در خرم‌آباد نگهداری می‌شوند.
بسیاری از اشیای تاریخی و ارزشمند این غار که به صورت اتفاقی در سال ۱۳۶۸ کشف شد و از آن به عنوان یکی از ۶ گنجینه بزرگ کشف شده در جهان یاد می‌کنند امروز در موزه‌های خارج از کشور است.
جنگل فندقلو
جنگل فندقلو در ۳۰ کیلومتری شهرستان اردبیل و ۱۰ کیلومتری جنوب شهر نمین واقع شده و به خاطر داشتن جاذبه‌های منحصربه فرد جنگلی – مرتعی قابلیتی بسیار ممتاز برای توسعه در صنعت اکوتوریسم دارد. از جاذبه‌های گردشگری آن می‌توان به تله‌کابین حیران-فندقلو اشاره کرد که از جنگل فندقلو شروع می‌شود. این جنگل دارای درختان مختلف میوه مانند فندق، سیب وحشی، گوجه سبز، ازگیل، به، تمشک و توت فرنگی است. با توجه به اینکه درخت فندق بیش از سایر گونه‌ها در این جنگل روییده‌است، این منطقه فندق‌لو نامیده می‌شود. این جنگل در سطحی به طول تقریبی ۲۵ کیلومترمربع پراکنده‌است که از مراتع روستای خانقاه علیا (نمین) واقع در نمین شروع شده و تا شرق روستاهای خانقاه سفلی و آرپاتپه ادامه دارد و در شرق روستای مهدی پستی خاتمه می‌یابد که راه اصلی و آسفالته آن از روستای خانقاه سفلی می‌باشد
و همچنین می‌توانید در این مکان شاهد گوزن‌های زیبا و محافظت شده بهرمند شوید
از دیگر جاذبه‌های گردشگری استان اردبیل جشنواره گل‌های بابونه در شهرستان نمین می‌باشد، که همه ساله هم‌زمان با روز جهانی گل و گیاه در ۲۵ و ۲۴ خرداد، با حضور گسترده گردشگران داخلی و خارجی در منطقه توریستی جنگل فندقلو که یکی از مناطق بکر و ذخیره‌گاه طبیعی گیاهان دارویی است برگزار می‌شود. این جشنواره در مراتعی با وسعت چند صد هکتار بابونه، به همت سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اردبیل برگزار می‌گردد. ضمن برگزاری برنامه‌های شاد موسیقی و نمایش گروه‌های هنرمند، در دو بخش برنامه‌های متنوع فرهنگی، هنری و تفریحی را برای کودکان و نوجوانان و قشرها مختلف مردم برگزار کردند. در این جشنواره هنرمندان چیره‌دست و صنعتگران این منطقه، با تولید گلیم، مسند، جاجیم و ورنی میراثی گرانبها را در معرض نمایش عموم قرار می‌دهند.
طرح ملی رهاسازی مارال در جنگل‌های فندقلو در سال ۱۳۸۹ به تعداد ۸ راس، با هماهنگی اداره محیط زیست و پاسگاه محیط بانی شهرستان نمین صورت پذیرفت و تا سال ۱۳۹۰ این تعداد به ۱۱ راس قرار بود برسد.
لدخه خاء
لدخه خاء منطقه‌ای زراعتی است در جنوب کوخرد و از توابع بخش کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این منطقه در شمال تنب تپه جعفرآباد و در بادیه جنوبی کوخرد واقع می‌باشد. خانه‌های قدیمی حاج رضا جعفری و حاج عبدالرزاق جعفری در آنجا قرار دارند.
از شمال رودخانه مهران، از جنوب جعفرآباد، از مغرب نخل شیخیا، و از سمت مشرف به بند باریکو محدود می‌گردد.
نخلستان لدخه خاء دقیقاً در لب رودخانه قرار دارند، اما در ارتفاع ۶ متر از سطح آب رودخانه قرار دارند وهنگام طغیان رودخانه آب رودخانه به نخلها نمی‌رسد.
شهرستان دلیجان
شهرستان دلیجان یکی از شهرستان‌های استان مرکزی است و مرکز آن شهر دلیجان است. نراق دیگر شهر آن است.
شهرستان دلیجان در طول جغرافیایی ۵۰ درجه و ۱۶ دقیقه تا ۵۱ درجه و ۵ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۳ درجه و ۴۲ دقیقه تا ۳۴ درجه و ۱۸ دقیقه واقع شده شهر دلیجان به‌عنوان مرکز این شهرستان در ارتفاع ۱۵۳۰ متری از سطح دریا قرار دارد
این شهرستان از شمال به استان قم و از جنوب به استان اصفهان و از شرق به شهرستان کاشان و از غرب به شهرستان محلات همسایه بوده و گستردگی‌این شهرستان نزدیک به ۲۵۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد و در کنار راه‌های پیوند دهنده چندین استان کشور است. این شهرستان در استان مرکزی از موقعیت ویژه‌ای برخوردار است و همین امر زمینه را برای تغییرات اجتماعی و فرهنگی در آن شهر فراهم آورده‌است و به دلیل همین عوامل‌این شهرستان در حال گذر از موقعیت کنونی به وضعیت صنعتی بوده و مردم آن فرایند شهروندی را تجربه می‌کنند.
بر اساس تقسیمات کشوری شهرستان دلیجان دارای دو شهر دلیجان و نراق و یک بخش با نام بخش مرکزی، چهار دهستان و صد آبادی دارای سکنه‌است که از این تعداد ۲۹ آبادی دارای ۲۰ خانوار و بیشتر هستند. دهستانهای شهرستان دلیجان عبارت‌اند از:
شهرستان دلیجان در قلمرو آب و هوایی نیمه خشک قرار دارد و مرکز آن یعنی شهر دلیجان دارای زمستانهای سرد و تابستانهای نسبتاً گرم است. متوسط بارندگی عمومی حدود ۲۰۰ میلی‌متر می‌باشد، که کمترین میزان بارندگی را در میان شهرستان‌های استان است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان دلیجان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵6800 نفر بوده‌است که از این میان 30800 نفر مرد و ۲6000 نفر زن بوده‌اند.
نبات، حلوا شکری، ارده، جوزقند، زعفران، و محصولات کشاورزی ازقبیل هندوانه، خیار، خربزه وانار می‌باشد که محصولات کشاورزی تولید شده به علت نوع خاص آب و هواوزمین زراعی کیفیت بالایی دارند.
جاذبه‌های گردشگری این شهر شامل کاروانسرای دودهک، پل شاه عباسی دودهک، و غار نخجیر در جاده دلیجان به نراق است. آثار تاریخی شهر نراق شامل بازار، آب‌انبار، مساجد، بافت تاریخی و امامزاده‌ها است. غار چال نخجیر از دیدنی‌های منطقه‌است. گوشواره‌های آهکی که بر روی طاق شکل گرفته نيز ديدنى است. وجود دو مسیر آبی و خشک در این غار، امکان پیاده‌روی و قایق‌سواری را فراهم کرده‌است.دلیجان با ۴۸۷اثرثبت ملی قطب گردشگری ایران است.
دستگاه معادلات خطی
مجموعه‌های مشتمل بر بیش از یک معادله خطّی را دستگاه معادلات خطّی می‌گویند. برای مثال:
دستگاهیست با ۳ معادله و ۳ مجهول (x و y و z).
سامانه‌های اینگونه را در شاخه‌ای وسیع و پرکاربرد از ریاضیّات موسوم به جبر خطّی مورد تحلیل و بررسی قرار می‌دهند.
دستگاه معادله‌های خطی شامل مجموعه‌ای از دو یا چند معادله خطی می‌باشد.
منظور از حل دستگاه، به دست آوردن مقادیری برای مجهولات است که به ازای آن مقادیر این معادله‌ها بر قرار باشند.
مشخصات:
دستگاه دو معادلهٔ دو مجهولی:
یک دستگاه دو مجهولی درجه اول به شکل زیر است:
این دستگاه شامل دو معادله و دو مجهول می‌باشد. مجهول‌های دستگاه در مورد هر موضوعی می‌توانند باشند. برای حل دستگاه روشهایی وجود دارد که دو روش حذفی و جانشینی (جایگذاری) در ادامه توضیح داده شده‌اند.
روش حذفی:
در این روش هر یک از دو معادله مفروض را در عددی ضرب می‌کنیم که ضریب‌های یکی از مجهول‌ها در دو معادله قرینه شود، آنگاه طرفین دو معادله را نظیر به نظیر جمع می‌کنیم و ساده می‌کنیم، پس از پیدا شدن یکی از مجهول‌ها آن را در یکی از دو معادله قرار می‌دهیم و مجهول دیگر را بدست می‌آوریم.
روش جانشینی (جایگذاری):
در این روش از هر دو معادله x یا y را پیدا نموده و مساوی هم قرار می‌دهیم.
ایدنک
روستای ایدنک یا عیدنک روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لنده جزو منطقه طیبی گرمسیری شمالی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. این روستا در30کیلومتری شهرستان دهدشت (مرکزشهرستان کهگیلویه) و ۵ کیلومتری شهرستان لنده واقع شده‌است.
در سال ۱۳۶۵ به دلیل سیل و طغیان رودخانه مارون، پل ارتباطی شهر لنده به سمت شهرهای سوق و دهدشت که بین بهشت آباد و روستای ایدنک وبر روی رودخانه مارون واقع بود، به همراه بسیاری ازخانه‌های روستایی تخریب شد به همین دلیل بسیاری از ساکنان روستا مجبور شدند به شهرهای همجوار به ویژه شهر لنده(شهرک شهیدرجایی) مهاجرت کنند. در حال حاضر بخشی از مردم این روستادر نقطه‌ای بالاتر از مرکزیت روستا مستقر شده‌اند. به اعتقاد برخی محققان این روستا بر روی بقایای شهر قدیمی {جومه} از شهرهای دوران صفوی و شاید پیشتر از آن قرار دارد سفال‌های شکسته تنها بقایای بافت تاریخی هستند.
روستای ایدنک (جومه) بطور خالص تا پیش از سیل سال 1365 طیبی‌نشین بود و وجه تسمیه شهر جومه(شهر گله داران یا شبانکاران) است و در دوران شاپور اول ساسانی بنیان گذاشته شد(240 تا 271 میلادی).؛این روستا اکنون دارای ۳ هزار نفر جمعیت می‌باشد که اکثرآنها از ایل بزرگ طیبی هستند.
زبان مردم روستا گویشی از زبان لری با لهجه طیبی گرمسیری می‌باشد که کشیدگی حروف در آن به نسبت زیاد می‌باشد.
ایدنک دارای آب وهوایی گرم ومرطوب درتابستان وسردومعتدل درزمستان است که تقریبا آب وهوای قاره ای است.بواسطه رودخانه مارون دارای رطوبت ۴۲درصدی درتابستان وبطورحداقل درفصول دیگراست.حداکثردمادرزمستان۶+ودرتابستان۵۰+است.بارندگی ازنیمه دوم آبانماه شروع وتااوایل اردیبهشت ماه ادامه دارد.دارای بادهای گرم وخشک همراه باگرد وغباردرتابستان وبادهای سرد ومرطوب درزمستان می باشد.وجود کوههای سیاه درشمال ودژکوه درجنوب وکوه ماغردرغرب جلوه خاصی به شرایط آب وهوایی این منطقه از ایران راداده است.
کشاورزی
باتوجه به دونوع کشت آبی ودیم و وجود رودخانه مارون، دارای خاک وتنوع درکشت انواع غله ومیوه و سبزیجات است.ازدیرباز درایدنک کشت برنج رایج بوده وهنوز بصورت سنتی کشت وبا تجهیزات روز(مانند کمباین و..)برداشت می شودوباوجود فراوانی آب این نعمت خدادادی درفصول تابستان کشت ودراوایل پاییز برداشت می شود.انواع برنج چمپا-فجر-شمیم- درایدنک کشت می شود.گندم وجو اکثرابصورت دیم کشت می شود.ماش-عدس ازدیگر حبوبات قابل کشت می باشد.
شهرستان لنده
لنده
دهدشت
کهگیلویه
کهگیلویه و بویر احمد
سوق
اسکی (ابهام‌زدایی)
اسکی دارای معانی و کاربردهای زیر است.
مارکو فان باستن
مارسل (مارکو) فان باستن بازیکن سابق تیم ملی فوتبال هلند است.
او از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ برای تیم فوتبال آژاکس آمستردام بازی کرد و سپس به تیم میلان ایتالیا رفت و به سبب مصدومیت در دوران اوج خود در آن تیم مجبور به خداحافظی از فوتبال شد.
او در کل ۲۸۰ بازی باشگاهی انجام داد و در این تعداد بازی موفق به زدن ۲۱۸ گل شد. فان باستن همچنین ۵۸ بار برای تیم ملی هلند به میدان رفت و ۲۴ گل برای این تیم به ثمر رساند.
پس از بازنشستگی به حرفه مربیگری روی آورد و در ابتدا به عنوان سرمربی تیم ملی هلند رهبری این تیم را در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان و جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ بر عهده داشت و سپس کار خود را با سرمربی گری تیم فوتبال آژاکس آمستردام ادامه داد.
او در طول دوران بازیگری خود یکی از بزرگترین بازیکنان دوران خود بود و توانست ۳ بار توپ طلای اروپا را از آن خود کند و همچنین در دومین دورهٔ انتخاب بهترین بازیکن جهان نیز به عنوان برترین بازیکن سال جهان انتخاب شد. در الینکویک بازی می‌کرد، تا این که در سال ۱۹۸۲ به آژاکس آمستردام پیوست. وی اولین حضور خود در تیم حرفه‌ای را در آوریل ۱۹۸۲ در پیروزی ۵ بر ۰ مقابل نایمخن تجربه کرد که توانست اولین گل خود را نیز برای قرمز- سفیدپوشان به ثمر برساند. او در آن بازی به جای اسطوره فوتبال هلند، یوهان کرایف، وارد زمین شد. وی در فصل ۸۳/۱۹۸۲ هم در سایه ویم کیفت قرار داشت که در فصل بعدی به باشگاه پیزا کالچو در سری A ایتالیا رفت.
فان باستن در سال‌های ۱۹۸۴، ۱۹۸۵، ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ آقای گل لیگ فوتبال هلند شده و تبدیل به یکی از برترین گلزنان دهه ۸۰ شد. این مهاجم ۱۸۸ سانتی‌متری در سال ۱۹۸۶، همچنین آقای گل اروپا شد. وی در آن فصل ۳۷ گل در ۲۶ بازی زد. در سال ۱۹۸۷، در دیدار فینال جام در جام باشگاه‌های اروپا در مقابل اف.ث. لایپزیگ گل پیروزی‌بخش تیمش را زد.
سایبرنتیک
در فرهنگ ارتباطات، دانش رایانیک، سایبرنتیک، یا فرمانیک نام نظریه‌ای است که مناسبات انسان و ماشین، و مناسبات ماشین‌ها با یکدیگر را تبیین می‌کند. این نظریه را نوربرت وینر در سال ۱۹۴۸ مطرح کرده‌است.
زمینهٔ گستردهٔ سیبرنتیک به صورت مطالعات بین رشته‌ها و از طریق به‌هم وصل‌کردن زمینه‌های متعدد و گوناگونی همچون سیستم‌های کنترل، نظریهٔ شبکه‌های الکتریکی، منطق ریاضی، پایداری سیستم‌های زیست‌شناسی، پایداری سیستم‌های مهندسی، و علوم اعصاب در طی سال‌های دههٔ ۱۹۴۰ آغاز گردید. با گسترش‌های بعدی، میدان‌های علمی دیگری نظیر سیستم‌های اجتماعی، مردم‌شناسی، نظریه عمومی سیستم‌ها، روان‌شناسی، و معماری و طراحی نیز به آغوش سیبرنتیک درآمدند.
بر این اساس نظام سیاسی پیامهایی (اطلاعات) دریافت می‌کند و آنها را تفسیر و تنظیم می‌کند و بر اساس آن ارتباط و تصمیم می‌گیرد؛ لذا تداوم نظام سیاسی به میزان قدرت (کنترل) بر اطلاعات است. سیستم برای تضمین تداوم خویش باید سه نوع اطلاعات دریافت می‌کند:
۱. دربارهٔ جهان خارج ۲. اطلاعات دربارهٔ گذشته (حافظه یا خاطره) ۳. دربارهٔ اجزا و عملکرد خودش (مکانیسم بازخورد)
خلیج عرب
خلیج عرب خلیجی است در غرب اسکندریه، در شمال مصر. خلیج عرب جزئی از دریای مدیترانه است و بندر العلمین (محل نبرد العلمین در جنگ جهانی دوم) در کرانهٔ این خلیج قرار دارد.
قابوس‌نامه
نصیحت‌نامه مشهور به قابوس‌نامه کتابی است پندی در آیین زندگی، تألیف امیر عنصرالمعالی کیکاووس بن اسکندر بن قابوس بن وُشمگیر بن زیار و تألیف آن به سال ۴۷۵ قمری است، ولی دکتر عبدالمجید بدوی به‌دلایلی سال تألیف آن را میان ۴۵۷–۴۶۲ هجری قمری می‌داند. در قابوس‌نامه با بازتاب پندنامه‌ها و اندرزهای ایران باستان، اهمیت سخن، اهمیت خرد و تأکید بر اعتدال روبه‌رو می‌شویم.
نام "قابوس‌نامه" از نام مؤلف که در تواریخ به نام قابوس دوم معروف است، گرفته شده‌است. وی این کتاب را به نام فرزندش گیلان‌شاه در ۴۴ فصل نوشته، به این قصد که اگر وی پس از او حکومت را حفظ کند یا به رتق و فتق کارهای دیگر بپردازد، بداند چگونه وظایف خود را انجام دهد و همچنین به منظور تربیت فرزند، رسوم لشکرکشی، مملکت‌داری، آداب اجتماعی و دانش و فنون متداول را مورد بحث قرار داده‌است. سبک نگارش کتاب نثر مُرسَل یا همان نثر ساده و بی‌پیرایه معمولِ قرن‌های چهارم و پنجم هجری قمری به سبک بلعمی و بیهقی است.
قابوس‌نامه مشتمل است بر ۴۴ باب که به‌استثنای چهار باب اول که در حکمت و معرفت است سایر باب‌ها در آداب زندگانی است و مولف در هر باب از ابواب زندگی از «فزونی گهر در آموختن» گرفته تا «آیین شراب خوردن» و «مزاح کردن و نرد و شطرنج باختن» پندهای حکیمانه‌ای آورده که به قول جمال‌زاده سرتاسر بر اساس علم و تجربه و ژرف‌بینی استوار است نه مثل اغلب کتابهای اخلاقی فارسی دیگر زاییده عقاید و نظریات مذهبی که چه بسا پذیرفتن آن و کارساختن بدان برای جوانان مشکل و غیرمقدور می‌باشد.
اگر دهقانی باشی، وقت کارهای دهقانی را شناسنده باش و نیز چیزی را که بکار باید بستن مگذار که از وقت بگذرد، و اگر دو روز پیش از وقت بکاری، به که دو روز پس از وقت؛ و آلت کشت و جفت ساخته و بسیجیده دار و بگوی تا گاوان نیکو خرند و به علف نیکو دارند و همیشه جفتی گاو آسوده جداگانه نگاه دار، تا اگر گاوی را از آن گاوان علت رسد، از کار فرونمانی و وقت کشت از تو درنگذرد؛ و چون وقت کشتن و درودن نباشد، پیوسته از زمین شکافتن غافل مباش و تدبیر کشت سال آینده امسال کن و همیشه کشت در زمینی کن که (خویشتن پوش) بود که هر زمینی که خویشتن را نتواند پوشید، ترا هم نتواند پوشید … زودکار و ستوده کار باش تا هواخواهانت بسیار باشند.
عنصرالمعالی کیکاووس در قابوس نامه اشعاری به زبان طبری (مازندرانی) نیز سروده‌است که این زبان در قرن چهارم گویش متداول گرگان قدیم بوده‌است. بیت زیر نمونه ای از اشعار طبری عنصرالمعالی در قابوس نامه می‌باشد.
این کتاب مکرر به طبع رسیده، از جمله در ایران هفت بار منتشر شده که چاپ پنجم توسط استاد سعید نفیسی به سال ۱۳۱۲ طبع و چاپ ششم به اهتمام دکتر عبدالمجید بدوی در تهران به سال ۱۳۳۵ انتشار یافته و همچنین در انگلستان جزو انتشارات اوقاف گیب به‌اهتمام «روبن لوی» به سال ۱۹۵۱ منتشر شده و نیز چند بار در هند انتشار یافته‌است. نصیحت‌نامه مشهور به قابوس‌نامه تصحیح سعید نفیسی با ویراستاری عزیزالله علیزاده در سال ۱۳۸۵ در تهران منتشر شد. تصحیح "قابوس‌نامه" به کوشش غلامحسین یوسفی در سال ۱۳۴۵ منتشر شده‌است.
نراق
نَراق شهری در نزدیکی شهرستان دلیجان واقع در استان مرکزی ایران است. این شهر در میان شهرهای قم، کاشان و دلیجان و اصفهان است و آب‌وهوایی کوهستانی و سردسیر دارد. غار چال‌نخجیر در نزدیکی این شهر قرار دارد.
نراق در طول جغرافیایی ۵۰/۸۳۹۸۲۵۲۸ و عرض جغرافیایی ۳۴/۰۰۹۶۰۳۳ واقع گردیده‌است. این شهر از طرف شمال به کوه ال و از سوی شرق در ۱۸ کیلومتری به شهر دلیجان و از طرف جنوب به روستای سینقان راه دارد.
آب‌انبارهای شهر نراق یکی از شاهکارهای معماری دوره قاجار به‌شمار می‌روند. این آب‌انبارها در هر سه محله نراق یعنی محله بالا، محله پایین و محله بازار پراکنده‌اند. نیز در نراق بیش از ۱۵ آسیاب آبی وجود دارد و از همین روی در قدیم نراق را شهر آسیاب‌ها هم نامیده‌اند.
درباره نام نراق چند وجه تسمیه وجود دارد.
نراق از قدمت تاریخی بالایی برخوردار است. برخی مورخان، تاریخ شکل‌گیری این شهر را قبل از اسلام می‌دانند و معتقدند در ابتدا ۷ روستای در مجاورت هم در این ناحیه وجود داشته‌است که اهالی آن‌ها به دین زرتشت و گبر بوده‌اند. نراق امروزی در دوره‌های پس از ورود اسلام به ایران و توسط شخصی ملقب به ریش‌بلند که سمت کدخدایی داشته، در مکان نراق سفلی احداث شده‌است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۵۹۲ نفر (۸۷۲ خانوار) بوده‌است.
از جاذبه‌های طبیعی نراق می‌توان به غار چال نخجیر اشاره کرد. غار آهکی و زنده که بیش از یک کیلومتر آن بهره‌برداری شده و امکان بازدید از آن مهیاست. دمای این غار در تمام سال ثابت بوده و از این بابت در همه فصول و ماه‌های سال پذیرای گردشگران است.
آبشار گیسو (آبشتاب): آبشاری طبیعی و البته فصلی که در فاصله ۳ کیلومتری شهر نراق واقع شده‌است. برای رسیدن به این آبشار باید مسافتی حدود ۲۰ دقیقه ای در طبیعتی زیبا را پیاده‌روی کرد. بهترین فصل برای دیدن این آبشار بهار و به ویژه فروردین ماه می‌باشد.«جوزغند» شیرینی محلی شهر نراق است که تهیه آن ۱۵ روز زمان می‌برد و به گران‌ترین شیرینی محلی ایرانی برای سوغات معروف است. فرهنگ «معین» یکی از معانی تعریف‌شده برای جوزغند را «جوز» شفتالوی خشک‌شده و «غند»، «آگند» یا «آکند» یعنی افکندن آورده‌است. جوزغند از میوه‌ای به نام «اَلگ» که هم‌خانواده هلو است ساخته می‌شود و طعم ترش و شیرین دارد. ساخت «جوزغند» اساساً یک کار گروهی در بین خانم‌های نراقی است و برای درست کردن این شیرینی میوه را پوست می‌کنند تا سه روز در پشت بام آفتاب بخورد و خشک شود، سپس هسته آن را خارج می‌کنند و یک روز دیگر در آفتاب می‌ماند، بعد داخل این میوه را با مواد مخلوط تشکیل‌شده از مغز بادام، شکر، هل، مغز هسته زردآلو و خاک قند پر می‌کنند. به نظر می‌رسد در گذشته‌های دورتر، محدودیت‌های زمان جنگ، افراد را مجبور می‌کرده دست به ساخت چنین محصولاتی بزنند چرا که این ماده غذایی نیاز به گرم کردن نداشت، فضای زیادی را اشغال نمی‌کرد و کالری بسیار بالایی از خود آزاد می‌کرد، ضمن اینکه فاسد نمی‌شد و می‌توان آن را تا مدتهای طولانی خارج از یخچال نگه داشت.
درساعت ۱۸:۳۰ روز ۲۸ مردادماه ۱۳۵۳ یک شهاب‌سنگ ۳ کیلوگرمی در نراق به زمین افتاد. این شهاب‌سنگ بر روی سقف آزمایشگاه دبیرستان معصومی نراق سقوط کرد و حفره‌ای با قطر تقریبی بیست سانتی‌متر به وجود آورد، که البته در این رخداد کسی آسیب ندید.
فرزانه کابلی
فرزانه کابلی (زاده ۱۲ اردیبهشت ۱۳۲۸ در تهران) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینمای ایران است.
هادی مرزبان بازیگر و کارگردان تئاتر، همسر اوست و علی‌اصغر گرمسیری بازیگر قدیمی تئاتر و سینما، دایی وی بود.
فرزانه کابلی متولد ۱۳۲۸ در تهران است. پدر و مادرش هر دو نوازنده بودند. از کودکی همواره علاقه زیادی به رقص و بازیگری نشان می‌داد و در مدرسه هم این فعالیت‌ها را دنبال کرد. او دوره باله در وزارت فرهنگ و هنر گذراند. همچنین در دوران دبیرستان به مدت ۴ سال قهرمان پرش ارتفاع دورهٔ اول دبیرستانهای تهران شد.
کابلی در هنرستان ملی فولکلور ایران گرایش رقص‌های ملی و محلی خواند و بسیاری از رقص‌های ایران را آنجا آموخت و اجرا کرد. در طول این دوره و مدت‌ها پس از آن برای طرفداران هنر در ایران و کشورهای دیگر رقص‌های محلی و سنتی ایرانی چون «تربت جام»، «کردی»، «بجنوردی»، «کهگیلویه و بویراحمد»، «آذری»، «بلوچی»، «سیستانی»،
«ترکمن»، «گیلانی»، «مازندرانی»، «شوشتری» و همچنین رقص‌های کلاسیکی چون «هفت‌پیکر» «نظامی»، «چهل‌ستون» و «ضرب و زنگوله» را اجرا کرد. وی همچنین جز گروه پنج نفره رقص‌های محلی بود که برای که برای جشن‌های ۲۵۰۰ ساله انتخاب شد و در آن جشن در مقابل پادشاهان و رؤسای کشورهای مدعو سولو (تک نفره) رقصید. خانم کابلی از شاگردان رابرت دووارن رقصنده بلژیکی بریتانیایی است که بیش از ۱۱ سال در ایران زندگی کرد و رقص‌های محلی ایران گرد آورد. مهرداد پهلبد، وزیر فرهنگ وقت، فرزانه کابلی را ستاره رقص‌های محلی ایران نامید. او از جمله رقصندگانی بود که بر صحنه تالار نوساز رودکی رقصید.
پس از انقلاب ایران، فرزانه کابلی فعالیت‌هایش را در سینما و تئاتر آغاز کرد. وی که در سال ۱۳۴۶ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر وقت درآمده بود، در سال ۱۳۵۷ به استخدام ادارهٔ تئاتر درآمد. اولین نمایش تئاتر وی «همه پسران من» اثر آرتور میلر به کارگردانی اکبر زنجان‌پور بود. اولین حضور تلویزیونی وی «ستارخان» به کارگردانی جهانگیر الماسی بود. او در این نمایش با بازیگرانی چون خسرو شکیبایی، هادی مرزبان و ثریا قاسمی همبازی بود. فعالیت سینمایی‌اش را در سال ۱۳۶۳ با فیلم صاعقه به کارگردانی ضیاءالدین دری آغاز کرد. دومین بازی وی در یک فیلم سینمایی مربوط به فیلم تنوره دیو به کارگردانی داریوش عیاری بود. وی در اواسط دهه ۶۰ در سریال علی کوچولو به کارگردانی امیر حسین قهرایی که از شبکه دوم سیمای جمهوری اسلامی پخش شد در نقش مادر علی کوچولو ظاهر شد.
کابلی علاوه بر بازی در تئاتر و سینما و طراحی رقص به اجرای رقص‌هایی هم تنها برای تماشاگران زن پرداخت. انتشار فیلمی از یکی از کلاسهای رقص وی در سال ۱۳۷۴ زمینه کناره‌گیری او از عرصه هنر شد و وی از همان زمان به مدت چندسالی به آمریکا مهاجرت کرد و در آنجا به آموزش مدرن رقص پرداخت.
در سال‌های اخیر وی رقص‌هایی در آلمان و استرالیا به روی صحنه برد؛ که در استرالیا خود نیز به اجرای رقص پرداخت.
لمباردها
لمباردها، (لانگوباردها)، که به‌معنی ("ریش بلندها") است، از مردم ژرمن هستند که هنگام ظهور مسیح در بخش سفلای رود البه سکونت داشتند. پس از مهاجرت‌ها و جنگ‌های متوالی سرانجام در قرن پنجم میلادی در شمال رود دانوب به‌بازسازی و تشکیلات نوین قومی دست یافتند. در سال (۵۴۶) به‌بخش غربی مجارستان مهاجرت نموده و در سال (۵۶۸) به ایتالیای بیزانس حمله نموده و بخش عظیمی از این سرزمین را به‌تصرف درآوردند که بعداً به نام لمباردی معروف شد. لمباردها شهر پاویا را پایتخت قرار داده و سلطه خود را در شمال و بخش‌هایی از مرکز و جنوب ایتالیا گسترش دادند. گروهی از لمباردها تحت تأثیر مذهب اسلام و گرایش به آن، دین کاتولیک را ترک گفته و به‌اسلام روی آوردند. بدینوسیله پایه‌های دین اسلام در اواسط قرن هفتم میلادی در ایتالیا پی‌ریزی شد.
اپرا در جمهوری آذربایجان
اپرا در جمهوری آذربایجان از سال ۱۹۰۸ با نمایش اپرای لیلی و مجنون نوشته‌ی عزیر حاجی‌بیف آغاز شده‌است. این اپرا اولین اپرای جهان اسلام خوانده می‌شود. اولین اپراهای آذربایجان در تئاتر تقی‌اف به نمایش درآمده‌اند.
پو (رود)
پو رودی است در شمال ایتالیا به طول ۶۵۲ کیلومتر و مساحت بستر آن ۷۵۰۰۰ کیلومتر مربع می‌باشد. بزرگ‌ترین رود آن کشور است. از ارتفاع ۲۰۲۰ متری آلپ سرچشمه گرفته و به دریای آدریاتیک می‌ریزد. در مسیر این رودخانه سدهای متعدد بسته شده‌است. «پو» در فصلهای بهار و پائیز طغیان می‌کند. این جریان به وسیله کانال به ونیز وصل شده‌است.
۱۸۸۰
تاسیس تیم منچسترسیتی جمعیت فرانسه در این سال حدود ۳۹ میلیون نفر بود.
۱۸۶۰ (میلادی)
جوزپه گاریبالدی با چریکهای تحت فرماندهی خود به جزیره سیسیل حمله کرد و به سلطه بوربون‌ها پایان داد.
پوراندخت‌نامه
پوراندخت‌نامه نام دیوان شعرهای ابراهیم پورداوود است که وی آن را در شهریور ۱۳۰۶ به همراه برگردان انگلیسی در بمبئی به چاپ رساند. نام این دیوان از نام پوراندخت تنها دختر پورداوود گرفته شده‌است. این دیوان دربرگیرنده شعرهایی میهنی و شورانگیز است.
پورداوود خود درباره این دیوان گفته‌است: "«این دیوان در مملکتی که صدها فردوسی و خیام داشته، چون قطره ناچیزی است در برابر دریای مواج ادبی.»"
برخی از شعرهای این دیوان از قرار زیر است:
مسیح بازمصلوب
مسیح بازمصلوب (عنوان ترجمهٔ انگلیسی: "Christ Recrucified") رمانی است نوشتهٔ نیکوس کازانتزاکیس با نام دیگر رنج‌های یونانی در وصف مبارزات یونانیان با حکومت عثمانی که جولز داسین کارگردان آمریکایی ساکن یونان آن را در سال ۱۹۵۷ به فیلم آنکه باید بمیرد (he who must die) تبدیل کرد.
محل وقوع داستان، یکی از روستاهای یونان است که توسط «آقا»، حکمران منصوب ازطرف دولت عثمانی، اداره می‌شود. مانولیوس نام شخصیت اصلی این رمان است که الگوی خود را مسیح قرار داده‌است و داستان کلیِ رمان روایت‌کنندهٔ داستان زندگی وی و تلاش‌ها و کوشش‌هایی است که او برای کمک به مردم می‌کند. آقا، اختیاردار جان و مال و ناموس اهالی این آبادی است؛ ضمن این‌که در روابط خصوصی آن‌ها دخالتی ندارد. اختلاف بین آقا و ساکنان زمانی آغاز می‌شود که «یوسفک»، پسربچهٔ امردی که آقا از ترکیه آورده‌است و مونس ساعات خوش اوست، به قتل می‌رسد.
این کتاب به کوشش محمد قاضی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی از طریق زبان فرانسه به فارسی برگردانده شده‌است. تعداد صفحات ترجمهٔ فارسیِ این کتاب ۶۵۲ است و تاکنون چند بار توسط انتشارات خوارزمی تجدید چاپ شده‌است. رمان «مسیح بازمصلوب» با همین عنوان توسط محمود سلطانیه (تهران: جامی، ۱۳۷۷) نیز دوباره به فارسی ترجمه شده‌است.
محمد شریفی نعمت‌آباد
محمد شریفی نعمت‌آباد (زادهٔ ۱۳۴۰ در بهرمان، رفسنجان)، نویسندهٔ ایرانی و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی رفسنجان است.فیلم کوتاه کودکان ابری بر اساس داستان کودکان ابری از کتاب باغ اناری محمد شریفی نعمت‌آباد ساخته شده‌است.
گیزتاخت
گیزتاخت، شهری در حومه لاونبورگ واقع در استان اشلسویگ-هولشتاین واقع در سمت راست پایانهٔ رود البه، دارای ۲۸٬۲۰۰ نفر سکنه و کارخانجات فرش بافی، ماشین‌سازی، ذوب کوارتز، کاغذ سازی، کشتی‌سازی (کشتی‌های ویژه رودخانه)، رآکتورهای تحقیقات اتمی، آسانسورهای آبی برای تسهیلات کشتیرانی بر سطح رودخانه‌ها و همچنین دارای یک نیروگاه اتمی در حومه شهر است.
این شهر اولین بار به نام هاخاده، در سال () به‌ثبت رسید و در سال () به گیزتاخت تغییر نام داد. از سال () در ردیف شهرها قرار گرفته‌است.
فلسفه اطلاعات
فلسفهٔ اطّلاعات به آن دسته از پژوهش‌های فلسفی و انتقادی اطلاق می‌گردد، که به منظور تبیین و روشن‌سازی مفاهیم، معانی، سرچشمه‌ها، اصول، و مبادی بنیادین اطّلاعات انجام پذیرد.
مطالعات و بررسی‌های فلسفی بر روی مفاهیم اطلاعات معنایی هنوز در ابتدایی‌ترین مراحل آن قرار دارد، به‌طوری‌که حتی در مورد راه‌ها و شیوه‌های طرح مسئله هم تاکنون توافقی حاصل نشده‌است.
گرچه تاکنون تعریفی فراگیر و همه‌جانبه از اطّلاعات میسّر نگردیده‌است، پدیده‌های گوناگونی را می‌توان بر حسب زمینه و موضوع، اطّلاعات نام‌داد. معمولاً از سه نوع پدیده به نام اطّلاعات یاد می‌شود:
هر چند اطّلاعات به خودی خود مهمّ است، اهمّیّت واقعی آن به سبب دانشی است که می‌تواند از آن ناشی گردد. شایان اشاره و تأکید است که همچون تمامی موارد دیگر جهان، اطّلاعات، و دانش برآمده ازآن اطّلاعات هم مشمول ترازهای تجریداند:
آنچه که در این لایه دانش نامیده می‌شود، خود اطّلاعات است برای دانشی که در تراز بلافاصله بالاتر از آن واقع است. شاید ساده‌ترین مثال را بشود ارتباط چکیدهٔ (مجرّدشده) یک مقاله با خود آن دانست: هر چند خود مقاله می‌تواند پاسخگوی پاره‌ای از سؤالات باشد، و لذا، از نوع دانش، برای چکیدهٔ خود به عنوان اطّلاعات عمل خواهد نمود.
تعاملات و داد و ستدهای علمی مابین دانشمندان علوم رایانه و اندیشمندان وادی فلسفه به هیچ وجه امروزی نیست. فلسفهٔ تولّد و ظهور کامپیوترهای ارقامی در اواسط قرن بیستم (م) را در واقع می‌شود در حوزهٔ بزرگ‌تر فلسفهٔ علوم، سیبرنتیک، علوم نرم، و نیز در مجموعهٔ علل و انگیزه‌های مربوط به آغاز تفکرّات سیستمی و کلیّات‌نگر، و نیز در منشأ و بخش مشترک تمامی آن‌ها - پیچیدگی - نشان گرفت.
تاراس بولبا
تاراس بولبا (به انگلیسی:Taras Bulba) رمانی است اثر نیکولای گوگول (۱۸۰۹–۱۸۵۲)، نویسندهٔ روس، که در سال ۱۸۳۵ میلادی به همراه چند داستان دیگر در مجموعهٔ «میرگرود» انتشار یافته‌است. گوگول در این داستان راجع به زندگی کازاکی به نام «تاراس بولبا» و دو پسرش «اُستاپ» و «آندری» سخن می‌گوید و شرح حال زندگی آن‌ها اعم از رشادت‌ها و خیانت‌ها را توصیف می‌کند. داستان تاراس بولبا، به دلیل اهمیتی که داشت و توفیقی که بعدها در بین مخاطبان حاصل کرد، به صورت رمان جداگانه‌ای به چاپ رسید و اکنون اگر معروف‌ترین اثر گوگول نباشد بی شک یکی از شناخته شده‌ترین و معروف‌ترین رمان‌های او به‌شمار می‌رود. درون مایه داستان تاراس بولبا ستایشی است از کازاکها و شرح شیوه زندگی و احوالات و آداب و رسوم ایشان. گرچه به نظر می‌رسد گوگول در وصف ویژگی‌های عجیب و منحصربه‌فرد کازاک‌ها اندکی زیاده‌روی کرده باشد اما شخصیت تاراس بولبا را می‌توان آیینه تمام نمای یک کازاک واقعی که طبیعتی شجاع و وحشی دارد برشمرد. کتاب تاراس بولبا توسط آقای فریدون عطایی به زبان فارسی ترجمه گردیده و در سال ۱۳۶۵ هجری شمسی توسط انتشارات دادجو به چاپ رسیده است است. همچنین در سال ۱۹۶۲ فیلمی از داستان تاراس بولبا با همین نام به کارگردانی J. Lee Thompson و با بازی Yul Brynner و Tony Curtis ساخته شده‌است.
وقایع رمان در قرن شانزدهم می‌گذرد؛ قرن شمشیر و جنگ که هر کس که در خور نام انسان است در حال پیکار است. تاراس بولیا، کازاک پنجاه ساله‌ای که همچنان آماده جنگیدن و کشتار در راه اعتقاد خود است، با دو پسرش اوستاپ و آندری به اردوگاه کازاک‌ها در «سچ»، واقع در جزیره‌ای در رود دنیپر، می‌روند. شب و روز در استپ‌ها، اسب می‌تازند و درست هنگامی به آنجا می‌رسند که کازاک‌ها پشت به هزیمت داده از قایق پیاده می‌شوند و با خشم تمام نقل می‌کنند که «یهودی‌ها کلیساهای ما را به اجازه می‌گیرند و کاتولیک‌ها، مسیحیان ارتدوکس رابه ارابه می‌بندند، چطور می‌توان در سرزمین روس این همه از دست کفار شکنجه دید و تحمل کرد!» جنگ آغاز می‌شود و کازاک‌ها پس از آنکه تمام یهودیان دور و بر را به رود دنیپر می‌اندازند، به غارت دهات آن‌ها می‌پردازند. هنگام حمله به یک قلعه، جوانترین پسر تاراس، یعنی آندری، که در کی‌یف عاشق دختری لهستانی شده بود، به خودی‌ها خیانت می‌کند و به دشمنان می‌پیوندد، اما اسیر می‌شود و خود تاراس بولبا او را می‌کشد. اوستاپ پسر بزرگ‌تر نیز سرنوشت بهتری ندارد؛ او هم به دست لهستانی‌ها اسیر می‌شود. تاراس که از مرگ خسته‌است می‌خواهد پسرش را نجات دهد، ولی از بخت بد شاهد شکنجه علنی فرزندش می‌شود و کاری نمی‌تواند بکند. تنها کاری که می‌کند این است که با فریاد به پسرش می‌فهماند که در آنجاست و شاهد قهرمانی اوست و قول می‌دهد که انتقامش را بگیرد. از این پس، تاراس حالت سبعیت و درندگی پیدا کرده، به «سچ» برمی‌گردد، نخست سرهنگ سپاه بزرگی و سپس فرمانده لشکر مستقلی می‌شود و تخم ویرانی و وحشت را در شهرهای لهستان می‌افشاند، تا روزی که بالاخره اسیر می‌شود و قرار است که زنده در آتش سوزانده شود. آخرین کلماتی که می‌گوید برای این است که راه فرار را به رفقایش نشان دهد، و بعد در میان شعله‌های آتش جان می‌دهد.
این اثر حال و هوایی حماسی دارد که از روح ملت روس برمی‌خیزد. طبع وحشی و بدوی ملت اسلاو، موضوع اصلی این اثر حماسی است که در اینجا نشان داده می‌شود که می‌تواند، در عین حال، تا ابراز محبتهای هیجان‌انگیز و سرشار از عظمت تعالی یابد و هم تا حد روی آوردن به قتل و غارت سقوط کند.
آبنوس (گیاه)
آبنوس درختی است از تیره خرمالوئیان که در هند و ماداگاسکار و جزیره موریس می‌روید. این درخت شبیه به عناب است و میوه آن مانند انگور زرد است و برگ آن مانند برگ صنوبر و عریض‌تر از آن است و تخمش مانند تخم حنا است. نوع هندی آن با خطوط سفید و نوع حبشی آن سیاه است.
چوب آبنوس تیره‌رنگ و با چگالی بسیار بالاست بطوری که در آب فرومی‌رود. از این چوب در ساخت قطعات سازهای گوناگون استفاده می‌شود. چوب آبنوس از گرانترین چوب‌های دنیا است و در صنایع مبلمان نیز کاربرد ویژه‌ای دارد.
جعفر رسولی
جعفر رسولی از نویسندگان افغانستان است.
جعفر رسولی در سال ۱۳۴۳ در روستای نیقول، ولسوالی (شهرستان) ورس ولایت (استان) بامیان زاده شد. هنوز کودکی بیش نبود که از منطقهٔ خود همراه با اعضای خانواده به کابل کوچ کرد. در این شهر و با توجه به فقر خانواده او مجبور بود تا به کار بپردازد. کار سخت در این دوره در وی انگیزهٔ تحصیل را ایجاد کرد اما این موقعیت در آن شرایط مهیا نبود.  پس از حوادث تلخ درگیری‌ها در افغانستان همراه با خانواده به ایران کوچ کرد. چند سال اول دوران مهاجرات به ایران را وی مشغول به کار سخت بود اما به دنبال انگیزه‌ای که در گذشته در خود داشت تصمیم گرفت تا به تحصیل به پردازد. او از کلاس‌های شبانه درس را شروع کرد و به سرعت مراحل تحصیلی را پشت سر گذاشت. او توانست در کنکور سراسری دانشگاه آزاد و در رشتهٔ مترجمی زبان انگلیسی کامیاب شود. با تمام کردن این دوره او یک مدرسهٔ ابتدایی و راهنمایی را برای کودکان افغان که از تحصیل محروم مانده بودند تأسیس کرد. این مدرسه برای پنج سال پذیرای دانش آموزان افغانی مهاجر در ایران بود. بعد از پایان دورهٔ لیسانس وی تصمیم گرفت تا تحصیلات خود را در رشتهٔ روابط بین‌الملل ادامه دهد. او توانست در دانشگاه آزاد واحد کرج مشغول به تحصیل این رشته شود و مدرک فوق لیسانس خود را در این رشته کسب نماید. در سال ۱۳۸۴ وی به دنبال بهبود وضعیت در افغانستان به کشور بازگشت و به عنوان کارشناس ارشد روابط بین‌الملل و تحلیلگر در دفتر رئیس جمهور مشغول به کار شد. وی هنوز هم به این شغل مشغول است.  از وی مقالات بسیار در نشریات داخلی و خارجی به نشر رسیده است. وی همچنین عضو هیئت تحریریهٔ فصلنامهٔ کانون مطالعات، توسعه و ماهنامهٔ پوهنتون و پامیر بوده است. در حال حاضر وی عضو هیئت تحریریهٔ روزنامهٔ انیس می‌باشد. همچنین از وی سه کتاب به چاپ رسیده است. "ترجمهٔ کتاب افغانستان تاریخ و جغرافیا" از لوئیس دوپری - "مبنای درست" (این کتاب در چاپ دوم به نام "آمریکا، افغانستان و جنگ نامقدس" به چاپ رسیده است) و کتاب "تأثیر سیاست خارجی بر توسعه نیافتگی افغانستان".
دلارام (تفرش)
دِلارام (نام‌های دیگر تِراران، طِراران) یکی از روستاهای دهستان بازرجان بخش مرکزی شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.
دلارام در عرض جغرافیایی ۳۴ درجه و ۴۴ دقیقه شمالی و ۴۹ درجه و ۵۷ دقیقه طول شرقی واقع شده‌است. از شمال به کوه‌ها، از جنوب به روستای چال، از شرق به زاغر و از غرب با نقوسان مجاور است. این روستا حدود ۱۶۰ خانوار داشته ولی امروزه جمعیت ثابت آن ۳۰ خانوار (۶۸ نفر) است. تراران در تقسیمات اصلی به تراران پائین و بالا تقسیم می‌شود. پارسا، قوام‌زاده، کریمی زند و انوشیروانی از نام‌های خانوادگی رایج اهالی است.
۲۶ نفر از جمعیت آن بی‌سواد هستند. مذهب مردم روستا شیعه دوازده‌امامی است. محصولات باغی تراران بیشتر گردو، بادام و سنجد است و بیشتر خیابان‌ها و کوچه‌های این روستا آسفالته هستند و در وضعیت خوبی بسر می‌برند.
روستای دلارام به دهکده پزشکان نیز معروف است و تابلویی به همین نام در منطقه ورودی آن نصب شده‌است. در گذشته در این روستا ۱۷۵ پزشک از ۱۸۰ خانواده برخاسته است، یعنی تقریباً هر خانواده یک پزشک و به همین دلیل این روستا به این عنوان نام‌گذاری شده‌است. پروفسور اردشیر قوام‌زاده پدر پیوند مغز و استخوان ایران و پروفسور احمد پارسا پدر علم گیاه‌شناسی نوین ایران و نخستین استاد گیاه‌شناسی دانشگاه تهران از مشاهیر این منطقه هستند. دکتر شب‌افروز جزو اولین دندانپزشکان ایران و پایه‌گذار بخش دندانپزشکی دانشگاه تهران نیز از اهالی دلارام است. عطاءالله پارسا دکتر داروساز، قدرت‌الله پارسا پروفسور رادیولوژی، محمدحسین پارسا دکترای اقتصاد و حسن پارسا، مهندس باسابقه راه و ساختمان (سازنده پل جدید دزفول و کارخانه‌های بزرگ متعدد) ازجمله افراد معروف دلارام هستند. بیشترین پزشکان روستا از خانواده پارسا هستند. نیکی کریمی بازیگر و هنرپیشه سرشناس ایرانی اهل این منطقه است و روزبه پارساپور تاریخدان، نویسنده و بنیانگذار مرکز مطالعات خلیج فارس نیز اهل دلارام است. به گفته زهرا گنجعلی دهیار طراران بیشتر پزشکان از روستا به خارج از کشور یا اراک و تهران رفته‌اند و تنها ۴۰ خانوار ساکن ثابت در روستا زندگی می‌کنند و فقط در ایام تعطیل روستا شلوغ می‌شود.
زبان مردم تراران، فارسی با لهجه تهرانی است ولی در گذشته فارسی با لهجه‌ای محلی صحبت می‌شده که برخی از سالمندان با آن آشنا هستند. در سده‌های گذشته زبان رایج محل گونه‌ای از زبان راجی از دسته زبان‌های ایرانی مرکزی بوده که رفته‌رفته جای خود را به فارسی داده ولی آثاری از آن در لهجه محلی سالمندان تراران بجا مانده‌است.
در گذشته شمار زیادی از میرزایان و خوشنویسان دیوانی و درباری ایران از منطقه تفرش و آشتیان بوده‌اند.
درصد بالایی از مردم تراران به مرور زمان به تهران مهاجرت کرده‌اند و مسافرت بسیاری از ترارانی‌تباران تهرانی به هنگام عاشورا و تاسوعا برای تماشای مراسم تعزیه جوش و خروشی در این روستا به‌راه می‌اندازد. محل تمرکز مهاجران تفرشی به تهران در آغاز محلات پیرامون چهارراه مختاری شاپور بوده‌است و مسجد تفرشیان مقیم مرکز هم در نزدیکی آن قرار دارد.درخت گردو انوشیروان با محیط ۶ متر و قطر ۲ متر در روستای تراران بالا (دلارام) قرار دارد. این درخت دارای ۵ شاخه اصلی است که هر یک خود به اندازه یک درخت تنومند است؛ و سالانه ۲۵۰۰۰–۳۰۰۰۰ عدد گردو می‌دهد، در صورتی که یک درخت بزرگ گردو در سال حداکثر ۳۰۰۰ عدد گردو محصول می‌دهد. ارتفاع ان بیش از ۲۰ متر بوده و عمر آن را بیش از ۱۰۰۰ سال تخمین زده‌اند. مردم بومی اعتقاد بر این دارند که این درخت در زمان انوشیروان دادگر ساسانی کاشته شده و به گردوی شهسواری معروف است.
خواهرخواندگی (شهرها)
خواهرخواندگی (به فارسی افغانستان:خواهرشهری) قراردادی است بین سران مملکتی یا سران دو شهر که برای ایجاد همبستگی و اتحاد بیشتر انسانی و فرهنگی بسته می‌شود.
خواهرخواندگی اصطلاحی است که از ادبیات اروپا وارد دیگر کشورها شده و برای نخستین بار در سال ۱۹۲۰ بعد از جنگ جهانی اول این قرارداد بین یک شهر انگلیس و یک شهر در فرانسه منعقد شد و تا سال ۱۹۸۶ ادامه داشت هدف از این قرارداد پیوند و اتحاد بین شهروندان دو شهری است که دارای منافع مشترک هستند. مفاد این قراردادها موضوعات فرهنگی اقتصادی و بازرگانی و اخیراً ورزشی را شامل می‌شود در ادبیات اروپایی خواهرخواندگی به شهرهای دوقلو یا همسان هم گفته می‌شوند، اما در کشورهای آسیایی و آمریکایی اصطلاح خواهر خواندگی رواج بیشتر دارد. علت بکارگیری واژه خواهرخواندگی به این اعتبار است که در بیشتر زبانهای دنیا واژه شهر مؤنث است.
معمولاً دو شهر برای خواهر خواندگی باید دارای تشابهاتی باشند مثلاً دو شهر تاریخی، دو شهر علمی یا دانشگاهی یا دو بندر یا حتی دو سمبل مشترک باشند که این انگیزه را ایجاد کند. رونق و رواج گردشگری بین دو شهر خواهرخوانده و نامگذاری متقابل نام خیابانهایی به نام شهر خواهر خوانده از جمله نتایج اعلام خواهرخواندگی شهرها است.