hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
یزد نو
یزدنو، روستایی از توابع بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. این روستا مرکز دهستان بنی‌صالح بخش هویزه است و در غرب استان خوزستان ایران در نزدیکی مرز عراق واقع شده است.
این روستا در دهستان بنی‌صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۶ نفر ۱۱۵خانوار) بوده‌است.
این روستا در زمان حکومت پهلوی بنیاد شده‌است و در تاریخ ۶ دی ۱۳۶۶ به مرکزیت دهستان بنی‌صالح در آمد.
یزد نو در زمان جنگ ایران و عراق مدتی در تصرف عراقیان بود و در روز ۲۰ اردیبهشت ۱۳۶۱ ژندارمری ناحیه خوزستان پاسگاه‌های ژندارمری یزد نو، کیاندشت، ساسان، اشکان، برزگر، خاتمی و شهابی را که در غرب جفیر و حاشیه شرقی هورالعظیم پس از ۱۹ ماه اشغال توسط نیروهای عراقی دوباره آزاد کردند و نیروهای ژندارمری مجهز به تفنگ ۱۰۶ و خمپاره‌های ۶۰، ۸۱، ۸۲، و ۱۲۰ میلیمتری را در آن‌ها مستقر کردند.
سازمان هلال احمر ایران در سال ۲۰۰۳ میلادی، اردوگاهی برای اسکان پناهندگان عراقی در یزد نو بنیاد کرد.
زمینی به وسعت یک هکتار در این روستا به احداث اماکن همگانی اختصاص یافته که ۲۰۰۰ متر آن برای احداث نخلستان، ۱۳۰۰ متر برای فضای سبز و بقیه برای احداث مسجد و کتابخانه و.. در نظر گرفته شده‌است.
طلائیه
طَلائیه منطقه‌ای مرزی و بیابانی خشک در غرب استان خوزستان است، که در محدوده شهرستان هویزه قرار گرفته‌ است. این منطقه پیشتر هور با پوشش گیاهی نیزار بود و با ساخت سد کرخه و نیز در پی پیامدهای جنگ، کاملاً خشک شده‌است. بخش‌هایی از طلائیه در هنگام طغیان هورالهویزه به زیر آب می‌رود و باتلاقی می‌شود. میدان نفتی مجنون؛ یکی از بزرگترین میدان‌های نفتی عراق، در سال ۱۹۷۵ در نزدیکی خط مرزی کشف شد. بخشی از مخزن این میدان نفتی در جنوب‌شرقی هور در خاک ایران قرار دارد.
پیش از آغاز جنگ ایران و عراق در تاریخ ۲۷ شهریور ۱۳۵۹ بر پایهٔ گزارش گروهان ژاندارمری هوزگان، نیروهای عراقی روبروی پاسگاه طلائیه قدیم با ۱۰۰ عراده تانک و روبروی پاسگاه طلائیه جدید با سنگرسازی و انتقال نیروها، برای حمله آماده می‌شدند. طلائیه از روزهای آغازین جنگ تا عقب‌نشینی عراق در عملیات بیت‌المقدس در دست نیروهای عراقی بود.
خطوط مرزی یا دال طلائیه دو خط مستقیم با زاویهٔ ۹۰ درجه هستند. برپایهٔ عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر خط مستقیم افقی (از پیچ کوشک تا طلائیه) از میل مرزی ۱۲ به سمت غرب تا میل مرزی ۱۴–آ و خط مستقیم عمودی از میل مرزی ۱۴–آ به سمت شمال تا میل مرزی ۱۴–ب ادامه‌دارد. جادهٔ قدیم هویزه نشوه از این مرز می‌گذشت.
عراق در راستای مرز کوشک طلائیه سیم‌خاردار کشیده و زمین را مین‌گذاری کرده‌بود و کانال آبی به عرض ۴ و عمق ۴ متر ساخته‌بود، که درون آن هم سیم‌خاردار و مین‌گذاری ‌شده‌بود. در پشت این کانال خاکریزها یا دژهایی ‌سه‌گوش در دو ردیف ساخته‌شده بود.
عراق بارها این منطقه را بمباران شیمیایی کرده‌است. از این جمله حملات: در پدافند عراق علیه عملیات خیبر از ۶ اسفند ۱۳۶۲ تا ۱۶ فروردین ۱۳۶۳ با گازهایی چون خردل، تابون و فسژن طلائیه بمباران و سمپاشی شد، همچنین نیزارهای منطقه با بمبهای آتش‌زا و فسفری به آتش کشیده‌ و تا پایان جنگ از سوی عراق آب از کانال سوئیب بسوی طلائیه سرازیر شد.
آخرین حملات شیمیایی عراق در این منطقه، در تاریخ ۴ تیر ۱۳۶۷ برای ستاندن جزیره مجنون از دست نیروهای ایرانی بود.
چهار روز پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت از سوی ایران، در تاریخ ۳۱ تیر ۱۳۶۷ عراق این منطقه را دوباره اشغال کرد. در نامه‌ای خطاب به شورای امنیت به تاریخ ۸ دی ۱۳۶۷ دکتر علی‌اکبر ولایتی، از ادامهٔ اشغال خاک ایران و استخراج نفت از نفت‌شهر، سمیده و طلائیه شکایت کرد.
با یافت شمار زیادی از پیکرهای جان‌باختگان جنگ در ۸ کیلومتری غرب پاسگاه طلائیهٔ قدیم، حسینیهٔ حضرت ابوالفضل در آنجا برای یادمان و بزرگداشتشان ساخته‌شد. هیئت وزیران این منطقه را در سال ۱۳۸۷ به‌عنوان منطقهٔ نمونهٔ گردشگری تصویب کرد.
کتابخانه بریتانیا
کتابخانه بریتانیا از بزرگ‌ترین کتابخانه‌های جهان است که در پایتخت بریتانیا، در شهر لندن، قرار دارد. تا سال ۱۹۷۳ انگلستان دارای کتابخانه ملی خاصی نبود و وظایف کتابخانه ملی را سازمانهای گوناگونی از قبیل سازمان ملی کتابشناسی، کتابخانه موزه بریتانیا، کتابخانه امانی ملی و غیره انجام می‌دادند. در سال ۱۹۷۳ قانون کتابخانه بریتانیا به تصویب رسید و کتابخانه از ادغام کتابخانه موزه بریتانیا، کتابخانه ملی مرکزی و سازمان ملی کتابشناسی و کتابخانه ملی امانی و کتابخانه ثبت اختراع، کتابخانه مرجع علوم، به وجود آمد. کتابخانهٔ بریتانیا توسط یک هیئت اداره می‌شود که در قبال «وزارت هنرو کتابخانه» مسئول است. این هیئت از چهار عضو دائمی و ده عضو نیمه‌وقت تشکیل شده‌است. اعضای دائمی عبارت هستند از: رئیس، رئیس اجرایی، و دو مدیر کل، شمارِ کارمندان این کتابخانه در سال ۱۹۹۱ بالغ بر ۲۲۵۰ تن بوده‌است. ساختمان جدید: تاقبل از ساختمان جدید، مدارک و فعالیت‌های کتابخانهٔ ملی در ۱۸ ساختمان در لندن و یک ساختمان در یورکشایر پراکنده بود. بحث بر سر ایجاد ساختمانی واحد در واقع از سال ۱۹۶۲ آغاز شد، ابتدا قرار بود کتابخانه موزه بریتانیا که مجموعه اصلی علوم انسانی و نسخ خطی در آن جای داشت گسترش بیابند.
این کتابخانه با دارا بودن ۱۵۰ میلیون نسخه عنوان در رده اول تعداد منابع جهان است.
نوروزآباد (سرخس)
نوروز آباد، روستای قدیمی از شهرستان سرخس است که در بخش مرکزی شهرستان سرخس، استان خراسان رضوی و جنوب شهر سرخس و در غرب حاشیه رودخانه تجن واقع شده‌است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۰ خانوار و ۲۳۵ نفر است.
این روستا در ۳۰ کیلومتری جنوب شهر سرخس و در کنار رودخانه تجن و مرز ایران و ترکمنستان قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۳۷۰ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک و درتپه ماهورها واقع شده‌است.
نوروزآباد با توجه به نزدیکی با رودخانه، چندین بار توسط سیلاب تخریب شده و مجدد بنیاد شده‌است. جمعیت این روستا را سیستانی‌ها و بلوچ‌ها تشکیل داده‌اند. شغل ساکنین این روستا دامداری و کشاورزی می‌باشد.
بلوک ویل درباره نوروز آباد سال ۱۲۷۶ هجری قمری چنین می‌نویسد: «"از شوریجه از راه کوهستان به جانب نوروز آباد روان شدم. نوروز آباد قلعه‌ای بود با ساکنانی در حدود ۲۰۰ نفر که داخل مدخل دشت سرخس، در ساحل چپ رودخانه تجن واقع شده‌است".»
بازی‌های المپیک تابستانی لس‌آنجلس
بازی‌های المپیک تابستانی لس‌آنجلس می‌تواند اشاره‌ای به یکی از موارد زیر باشد:
سنگر (سرخس)
سنگر، از روستاهای شهرستان سرخس و مرکز دهستان تجن در بخش مرکزی شهرستان سرخس، استان خراسان رضوی است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹۷ خانوار و ۱۷۵۰ نفر همچنین در سرشماری 95 جمعیت این روستا به 2149 نفر اعلام شد. است.
این روستا در ۳۷ کیلومتری جنوب سرخس و در غرب حاشیه رودخانه تجن و درتپه ماهورهای مرز ایران و ترکمنستان قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۳۷۰ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک کوهستانی است.
ساکنین این روستا سیستانی‌های مهاجر هستند که در زمان خشکسالی سیستان به این اینجا کوچ کرده‌اند. از سنگر به علت اینکه تمام جمعیت آن سیستانی هستند به عنوان «جمع سیستانی‌ها» یاد می‌شود.
مهاجرت سیستانی‌ها به این روستا تدریجی انجام گرفته‌است و تا چند سال اخیر نیز ادامه داشت. همچنین تعدادی از بلوچ‌های روستاهای صمدآباد و پدلی سرخس نیز به این روستا مهاجرت نموده‌اند. زمین‌های این روستا از اراضی خالصه بوده که بعدها به آستان قدس رضوی منتقل شده‌است. ساکنین روستای سنگراز طریق کشاورزی و دامداری به خصوص گاوداری‌های صنعتی امرار معاش می‌کنند. آرامگاه شیخ ابوالفضل محمد بن حسن سرخسی، معروف به ابوالفضل در این روستا واقع شده‌است.
۱۹۷۱
سال ۱۹۷۱ (هزار و نهصد و هفتاد و یک) میلادی، یکی از سالهای دهه ۱۹۷۰ در سده ۲۰ میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری سال مذکور یک سال عادی با ۳۶۵ روز بود. در تقویم هجری شمسی سال ۱۹۷۱ از دی ۱۳۴۹ شروع شد و در دیماه ۱۳۵۰ خاتمه یافت.
در سالنامه چینی این سال سال خوک نام گرفته‌است.
دو فریدا
دو فریدا یکی از مرموزترین کارهای نقاش مکزیکی، فریدا کالو (۱۹۰۷ - ۱۹۵۴ میلادی) یا به تعبیری دیگر، نقطه اوج کارهایش در بین تقریباً ۲۰۰ اثر دیگرش است. فریدا در سال ۱۹۳۹ میلادی و بعد از بازگشت از نمایشگاه آثارش در پاریس، از شوهرش دیه گو ریورا نقاش و کمونیست مشهور مکزیکی جدا شد. در همین سال بود که در اوج دوران آشفتگی و تعلیق خود، این اثر را ثبت کرد.
ترکیب‌بندی این اثر یکی از شاهکارهای جنبش فراواقع‌گرایی در قرن بیستم است. در سمت راست تصویر، فریدای مکزیکی در لباس بومی مکزیکی تیوانا دیده می‌شود و در سمت چپ، فریدایی اروپایی شده با لباسی یکدست سفید (که احتمالاً لباس عروسی است). دو زن روی یک نیمکت سبزرنگ نشسته‌اند در حالی که دست در دست یکدیگر داده‌اند. تحقیقات جدید نشان داده‌است که آناتومی قلب‌ها بعد از ترسیم دو زن به اثر اضافه شده‌است که قلب فریدای اروپایی در سمت چپ، از سوراخی که در لباسش بر روی سینه قرار دارد، دیده می‌شود.
فضای گرفتهٔ کار، ابرهایی سیاه با رگه‌های نور و نگاه‌های آرام دو چهره در کنار تصاویر گرافیکی کالبدشناختی، همه و همه نشان از کشمکش‌ها و تضادهای درونی نقاش دارد، تضادی که در تفاوت با گذشته توسط فریدای اروپایی به خوبی تکمیل شده‌است.
باریجه
"" باریجه، کما یا قَسنی واصطلاحا به آن مونه ای نیز می گویند.کردها به آن قسنی،بختیاری ها به آن باریجه، اراکی ها و تفرشی ها به آن بالنبو و ساکنین کوه دنا به آن انگدون میگویند گیاهی خودرو از خانواده چتریان می‌باشد. از شیره ریشه آن ماده‌ای معطر گرفته می‌شود که در زبان‌های اروپایی galbanum خوانده می‌شود و کاربرد دارویی دارد.
در کتب قدیم با نام «انجدان» و در زبان سریانی «انگدان اوگاما» خوانده می‌شد. گیاهی جدا گلبرگ و شامل ۱۵۰ جنس و در حدود ۳۰۰۰۰ گونه می‌باشند. باریجه گیاهی پایا با ساقه ضخیم به ارتفاع ۱ تا ۲ متر و برگ‌هایی به رنگ سبز مایل به خاکستری و پوشیده از تار به طول ۳۰ سانتیمتر بوده، رشد گیاه به صورت روزت بوده و از سن پنج سالگی به بعد با ایجاد ساقه گل دهنده به مرحله زایشی وارد می‌گردد. گیاه باریجه در طول عمر تنها یک بار به گل نشسته و بذر می‌دهد و پس از آن از بین می‌رود. گل‌های آن زرد و مجتمع به صورت چترهای مرکب و عموماً به صورت دستجات فراهم در قسمت‌های فوقانی ساقه ظاهر می‌گردد. میوه بیضی شکل و دراز به طول ۲/۱۲ تا ۲/۱۵ میلی‌متر و عرض ۸/۵ تا ۸/۶ میلی‌متر می‌باشد که کناره آن باریک‌تر از نصف قسمت محتوای دانه می‌باشد.
این گیاه در مناطق کوهستانی مرکزی و شمال شرق ایران می‌روید. ریشهٔ آن در زمین مانند چغندر قند و به رنگ قهوه‌ای مایل به سیاه است. با بریدن لایه‌ای نازک از این ریشه مایعی صمغ مانند به رنگ شیر بیرون می‌زند که در اثر گذشت زمان که در اصطلاح «مدار» خوانده می‌شود به زرد و سپس قرمز تغییر رنگ می‌دهد. ابزارهایی که برای بهره‌برداری از این گیاه استفاده می‌شود عبارتست از: تتیشه برای کندن پای آن که در اصطلاح به این عمل «پاورداری» گفته می‌شود. تیغی دسته دار و به شکل داس با دسته‌ای چوبی و بلند به اندازهٔ ۴۰ سانتیمتر برای بریدن لایه‌ای نازک از روی ریشه که در اصطلاح اهل فن بِبُرّی (با تشدید را) خوانده می‌شود. پیش بند برای بستن جلوی سینه مثل پیش بند آشپزخانه برای جلوگیری از چسبیدن شیرهٔ گیاه به لباس در حین برداشت آن؛ و کالتیک قوطی حلبی برای انباشتن شیرهٔ قرمز شدهٔ گیاه و انتقال آن به حلب‌های ۲۰ کیلویی. شیرهٔ گیاه که پس از برداشتن لایهٔ نازک برون زده‌است و با گذشت چند روز رنگ آن به زرد و سرخ تغییر کرده با وسیله‌ای به نام «کارد» که ملاقه مانند و بادستهٔ چوبی کوتاه است از روی بدنه ریشه برداشته شده و باز با ببری لایه‌ای دیگر بریده می‌شود. پس از چند روز شیرهٔ بیرون آمده تغییر رنگ داده عمل گرفتن آن از سر گرفته می‌شود. بریدن‌ها و گرفتن‌ها تا جایی که در ریشهٔ گیاه شیر باشد ادامه میابد. فصل انجام این کار از اواخر بهار تا پایان تابستان است. نام محلی آن در زبان مردم اقلید فارس ، بیدک،یعقوب آباد و آباده فارس، قاسنی (بر وزن کاسنی) است؛ و به کسانی که شغل باریجه‌گیری دارند قاسنی‌زن گفته می‌شود. صمغ آن بویی خوش دارد و آتش‌گیر است. برخی دیگر از نامهای قدیم و جدید آن: به فارسی بارْزَد (نیز به صورتهای بیرْزَد/ بیرْژَد / بیرْزَه / بیْرژَه / بیْرزَی؛ ولی مؤلف برهان قاطع بارْزَد را معرّب بیرزد دانسته‌است)، وَشا / وِشا، و جز اینها (به زبان عامّة اندلس؛ ابن بیطار، ج ۴، ص)
صمغی است با نام علمی Ferula golbaniflua و نام انگلیسی آن galbanum از خانواده Umbelliferae بر اثر شکافی که بر روی ساقه گیاه بوجود می‌آورند یا در اثر نیش حشرات شیره آن خارج شده و در مجاورت هوا سفت شده به رنگ زرد، قهوه‌ای یا سبز بدست می‌آید. شیره این گیاه شبیه انغوزه‌است.
امروزه بنا به شواهد فراوان توسط فرانسوی ها قاچاق می شود چرا که در اروپا این گیاه بسیار گران خرید وفروش می شود.
شهرسبز
شهرسبز (در ازبکی: Shahrisabz/Шахрисабз) یکی از شهرهای تاریخی ازبکستان است. نام شهر فارسی است و در گذشته بخشی از ایران بوده‌است. هسته مرکزی این شهر به دلیل اهمیت تاریخی و فرهنگی در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است. تیمور گورکانی در ۷۳۶ ه‍.ق / ۱۳۳۵ م در شهرسبز که در آن روزگار کش یا کیش نامیده می‌شد دیده به جهان گشود.
شهر سبز که پیش‌تر به عنوان کِش یا کیش نیز شناخته می‌شده یکی از قدیمی‌ترین شهرهای آسیای مرکزی‌ست که ۲٬۷۰۰ سال پیش پایه‌گذاری شده و در دوران مدرن به «شهرِ سبز» تغییر نام داده‌است. این شهر از قرن شش تا چهار پیش از میلاد جزئی از شاهنشاهی هخامنشیان بوده‌است.
بطلیموس یکم سردار اسکندر کبیر ساتراپ باختر را تصرف کرد و مدعی تاج و تخت پارسی شد. اگر چه پیش از او اردشیر پنجم به حکومت هخامنشیان در این ناحیه پایان داده بود. اسکندر در سال ۳۲۸ و ۳۲۷ پیش از میلاد زمستان‌های خود را در این ناحیه گذراند و با همسر خود روشنک نیز در اینجا ملاقات کرد.
از قرن چهار تا هشت میلادی کش یکی از نواحی شهری سغد بود و بین سال‌های ۵۶۷ تا ۶۵۸ میلادی مالیات خود را به خاقانات ترک غربی می‌پرداختند. در سال ۷۱۰ میلادی این شهر به وسیلهٔ اعراب فتح شد.
شهرسبز زادگاه تیمور بوده‌است که در ۹ آوریل ۱۳۳۶ میلادی در خانوادهٔ یکی از اربابان کوچک محلی به دنیا آمد. شهرسبز در سال‌های اولیهٔ سلسلهٔ تیموری از حمایت قابل توجهی بهره برد. تیمور از این شهر به عنوان زادگاه خود یاد می‌کرد و در نظر داشت تا مقبرهٔ خود را در این شهر بنا کند، اگر چه در دوران حکومت خود مرکز فعالیت‌ها را به شهر سمرقند منتقل کرده بود.
شهر در زمان سلطهٔ بخاراییان برای خودمختاری جنگید و روس‌ها در سال ۱۸۷۰ به امیر بخارا برای تسخیر شهر کمک کردند. این شهر در ۸۰ کیلومتری جنوب سمرقند و در ارتفاع ۶۲۲ متری از سطح دریا قرار دارد. جمعیت شهرسبز در سال ۱۹۹۲، ۵۳٬۰۰۰ نفر بوده‌است.
قوش عظیم
قوش عظیم
قوش عظيم/ Qush Azim
از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی و در جنوب شهر سرخس و حاشیه غرب رودخانه تجن واقع شده‌است.
مردم قوش عظیم از دو گروه بلوچ و سیستانی تشکیل شده‌اند.
بلوچ ها اهل سنت(حنفی) و سیستانی ها شیعه می‌باشند .
اهالی این روستا کشاورز و دامدار هستند.
قدمت روستای قوش عظیم حدود ۱۱۰ سال می‌باشد.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱۸۸۹نفر  است.
تاریخچه
قوش عظيم/ Qush Azim
بانی قوش  عظیم  شخصی به نام عظیم بیک از مهاجرین هرات به سرخس بوده است.   وی که اولین منازل را در این محل بنا کرده و این آبادی نام خود را از او گرفته، در اواخر قاجار قلعه سرخس ناصری را برای سکونت برگزیده است.
سپس بلوچ‌های مهاجرت کرده از محدوده زابل شامل راهدارها (حاج صفرخان، حاج سورمحمد، حاج خان محمد) و نارویی‌ها (گل خان و میرخان دلمرادی) در این آبادی ساکن شدند و تا دهها سال قوش عظیم یکی از آبادی‌های مهم و ازمراکز اصلی اقتدار بلوچ‌های سرخس به شمار می‌رفت. قوش عظیم و آصف آباد را جاده مواصلاتی روستاهای حاشیه رود تجن و همچنین یک نهر آب از یکدیگر جدا کرده است. بخشی هم از اراضی قوش عظیم به سمت جنوب از آن سادات کابلی مقیم قلعه قصاب بوده است.
جمعیت قوش عظیم را عمدتاً بلوچ‌ها و سپس زابلی‌ها تشکیل داده‌اند. بلوچ‌ها شامل حسین پور/ مُرَّه‌ای، جبّاری، براهویی، ناروئی، جبّاری صحرا، دادمحمدی، ریگی، خُتوانه، باجی زهی/ باجی زی، پسندزاده، اسدخانی/ گله بچه، دل پیشه/ رخشانی و خون بط (شولی بُر) می‌گردد. زابلی‌ها شامل اصغری، محمدی، جائمی، وظیفه دان/ رهدار، دادمحمدی، راهدار و شرقی هستند. یکی دو خانوار عرب از قوش خزاعی با نام خانوادگی آزموده/ عرب و چند خانوار ترکمن نیز همچون احمد ترکمن، اَنّه ترکمن و حاجی بیری/ سالوری ساکن آبادی بوده اند که ترکمن‌ها سال‌ها پیش به سرخس و چاله زرد نقل مکان کرده‌اند.
بزرگان آبادی درگذشته دادمحمدخان دادمحمدی و برادرش تاج محمدخان، حاج صفرخان نصیری، صفر نارویی، خان محمد راهدار و فرزندانش حاج حسین و حسن راهدار، حاج مدد شاهوزهی، حاج نورمحمد، دوست محمد و خلیفه گل محمد اسدخانی (گله بچه)، علی خان کهندل، نورمحمد امیری و برادران گل خان و میرخان دلمرادی بوده‌اند که تعدادی از این عده بعدها به چاله زرد نقل مکان کردند.
در حال حاضر از حاجی شیرجان حسین پور و  امیر ختوانه می توان به عنوان بزرگان آبادی نام برد.
پی نوشت:
1- در ترکمنی واژه قُش یا قوش به معنای محل اتراق است. قوش برای تعدادی از روستاهای سرخس همچون قوش خزاعی، قوش علیجان، قوش کهنه، قوش عظیم، قوش چاکر، قوش سربوزی و غیره استفاده شده است.
2- عظیم بیک از هراتی های مهاجر به سرخس پدر همسر عزیزکاشانی (معروف به عزیزمیراب و پدر بزرگ مادری رضا کاشانی) است. محمد کاشانی پدر عزیز میراب و برادرش غلامحسین کاشانی نخستین مهاجران کاشانی به سرخس بوده اند. همچنین یکی از نوادگان داد حاج حسن راهدار پس از مهاجرت به مشهد اقدام به تاسیس بزرگترین گالری هنر در شرق کشور نمود و در آنجا با پزشک صاحب اوازه به نام سهیل شمیری ازدواج کرد و صاحب فرزندی به نام کسرا شد.این دو به خوبی و خوشی زندگی کردن و سالیان سال در عرصه ی هنر و پزشکی خدمت کردند و سپس به کانادا مهاجرت کردند
منبع : سرخسگرام
بیمارستان امیرالمؤمنین علی (گراش)
بیمارستان امیرالمؤمنین علی گراش بیمارستانی ۱۱۰ تخت‌خوابی و آموزشی درمانی در شهرستان گراش وابسته به دانشکده علوم پزشکی گراش است که با همکاری خیرین بومی ساخته و در سال ۱۳۶۸ با حضور دکتر رضا ملک‌زاده، وزیر بهداشت و درمان وقت، افتتاح شد.
مدیریت این بیمارستان در مراحل ساخت برعهدهٔ علی‌اصغر حسنی بود. این بیمارستان دز زمینی به مساحت ۱۵۰ هزار متر مربع با زیربنای حدود ۳۰ هزار متر مربع واقع شده و شامل ساختمان بیمارستان، درمانگاه، خانه‌های مسکونی، قسمت اداری و موتورخانه است.
عملیات ساخت این بیمارستان در سال ۱۳۵۹ با کمک خیران از جمله شیخ‌احمد انصاری شروع به ساخت گردید و در سال ۱۳۶۷ کار ساختمانی آن به پایان رسید. در سال ۱۳۶۸ با حضور دکتر رضا ملک‌زاده وزیر وقت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و جمعی از مسئولین افتتاح گردید. این بیمارستان در ارزشیابی سال ۱۳۹۲ به بیمارستان درجه یک ارتقا یافت.علاوه بر این دارای امکانات و تجهیزاتی به شرح ذیل است: سونوگرافی، اکوکاردیوگرافی، تست ورزش، آندوسکوپی، ارتوپدی بیومتری وفیکو. این بیمارستان، با داشتن ۷۰ واحد مسکونی و فضای سبز، در حدود ۹۰ هزار متر مربع و زمین ورزش، محیط آرامی را برای سکونت پزشکان و پرسنل غیر بومی فراهم آورده است. لازم است ذکر شود که کلیه هزینه ساخت و تجهیزات این بیمارستان توسط خیرین شهر تأمین شده‌است.
در طرح توسعهٔ این بیمارستان طی در دهه ۹۰، سه بخش «مرکز فوق تخصصی پیشگیری از سرطان»، «مرکز درمان ناباروری» و «بخش NICU» در بیمارستان امیرالمؤمنین راه‌اندازی شده‌است.سامانه نوبت‌دهی اینترنتی مرکز آموزشی درمانی امیرالمؤمنین گراش
ونوس
ونوس، یا نئوس در اسطوره‌های رومی، ایزدبانوی عشق و زیبایی و بارآوری است. برابر آن در اسطوره‌های یونان آفرودیت است.
او همسر ولکان بود و از طریق پسر اسطوره‌ایش، آینیاس نیای مردم روم شمارده می‌شد و نقش کلیدی را در جشن‌های مذهبی رومیان و افسانه‌هاشان بازی می‌کرده‌است.
مانند بیشتر ایزدان و ایزدبانوها در اسطوره‌های رومی، ونوس نیز کاملاً مشخصاتی با برابر خود در اسطوره‌های یونان، یعنی افرودیت، وام گرفته‌است.
اروپاییان نام ونوس را بر دومین سیاره منظومه خورشیدی نیز نهاده‌اند. (این سیاره در فارسی به یاد ایزدبانوی ناهید نام گرفته‌است)
ادوارد تلر
ادوارد تلر (زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۰۸ - درگذشتهٔ ۹ سپتامبر ۲۰۰۳) فیزیکدان آمریکایی یهودی با تبار مجارستانی بود. وی از بنیان‌گذاران فناوری هسته‌ای در تاریخ ایالات متحدهٔ آمریکا بود. ادوارد تلر از اعضای پروژهٔ منهتن در جنگ جهانی دوم و پایه‌گذار آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور بود.
برخی از وی به‌عنوان «پدر بمب هیدروژنی» یاد می‌کنند؛ لقبی که خود درموردش چنین گفته‌است: «همیشه این لقب را فاقد ارزش یافته‌ام». وی تز دکترای خود را زیرنظر ورنر هایزنبرگ در دانشگاه لایپزیگ نوشت، و با توصیهٔ انریکو فرمی به فیزیک هسته‌ای علاقه پیدا کرد و به آن روی آورد.
ادوارد تلر در بوداپست، پایتخت مجارستان، در یک خانواده یهودی ثروتمند متولد شد. پدرش از وکلای معروف و مادرش پیانیست بود و شش ساله بود که ولیعهد اتریش در سارایوو ترور شد. تلر بعدها در مصاحبه‌ای گفت که خوب به خاطر دارد که پدر و مادرش هنگام نهار در مورد ترور ولیعهد صحبت می‌کردند. او با اینکه شش سال بیشتر نداشت، مطمئن بود که این حادثه به جنگی وحشتناکی ختم خواهد می‌شود. ترور ولیعهد اتریش در سارایوو بهانه ای برای آغاز اولین جنگ جهانی شد. پس از جنگ جهانی اول، تلر درحالی که هجده ساله داشت مجارستان را به قصد آلمان ترک کرد. دلیل این سفر بی‌بازگشت، تشدید قوانین یهودی ستیز در مجارستان بود که امکان ادامه تحصیل را غیر ممکن نمود زیرا دانشگاه‌های مجارستان متقاضیان یهودی را نمی‌پذیرفتند.
او در دانشگاه لایپزیگ آلمان وارد رشته فیزیک گردید و بیست و سه ساله بود که پایان نامه دکترای خود را در مورد فیزیک کوانتوم نوشت و هم زمان در مرکز تحقیقات فیزیک هسته‌ای این دانشگاه مشغول کار شد. اما در فاصله آن سال‌ها زندگی در آلمان هم بر یهودیان سخت شد. ادوارد تلر مانند بسیاری از دانشمندان برجسته آن دوره، آلمان را ترک نمود و پس از اقامت کوتاهی در انگلستان و سپس دانمارک در سال ۱۹۳۵ برای همیشه به کشور آمریکا رفت.
تلر، پس از به قدرت رسیدن هیتلر در آلمان به آمریکا مهاجرت کرد و در سال ۱۹۴۱ به تابعیت کشور آمریکا درآمد.
رابرت میلیکان
رابرت اندروز میلیکان (زاده ۲۲ مارس ۱۸۶۸ – درگذشته ۱۹ دسامبر ۱۹۵۳ زاده ایالت ایلینوی آمریکا) فیزیکدان برجسته آمریکایی بود.
میلیکان دانش‌آموخته دانشگاه کلمبیا، و عضو هیئت علمی دانشگاه کلتک بود.
وی برنده جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۲۳ است.
میلیکان برای اولین بار توانست بار الکترون را توسط آزمایش قطره روغن اندازه‌گیری کند.
قلعه قصاب
قلعه قصاب، از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس است و در ۱۴ کیلومتری جنوب شهر سرخس و در غرب حاشیه رودخانه تجن و کنار مرز ایران و ترکمنستان قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا ۳۰۰ متر و آب و هوای آن معتدل و خشک کوهستانی است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۶۰ خانوار) ۲۷۳ نفر  است.
این روستا در اصل متعلق به سادات کابلی است. سادات کابلی جمعی از سیستانی‌های هستند که ابتدا از سیستان به افغانستان و در زمان امیر عبدالرحمن خان پادشاه افغانستان، معاصر مظفرالدین شاه، به ایران کوچ کرده‌اند و در قلعه قصاب سکنی گزیدند. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد.
قلعه قصاب در هنگام ماموریت میرزا محمد حسین مهندس (۱۳۱۱ ه.ق ) کاملاً مخروبه و بدون سکنه بوده است.
قوش علیجان
قوش علیجان، از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی است که در جنوب این شهر و در حاشیه جاده سرخس-مشهد قرار گرفته‌است. حدود ۱۱۰ سال پیش توسط سیستانی‌های که از سیستان به سرخس مهاجرت کرده‌اند، تأسیس شده‌است.
این مهاجرت تا ۴۰ سال پیش ادامه داشت و هم‌اکنون همه ساکنان این روستا سیستانی می‌باشند. ساکنین قوش علیجان از طریق کشاورزی و دامداری امرار معاش می‌کنند. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۰ خانوار و ۸۴۸ نفر  است.
جنگل‌های گرمسیری
جنگل‌های گرمسیری یا همان استوایی که در جنوب شرق آسیا واقع اند به علت بارش بسیار، خاک آبرفتی و هوای گرم و مرطوب به وجود آمده‌اند. همچنین دراین نوع پوشش گیاهی انواع زیادی از جانوران زندگی می‌کنند.
مشخصه اصلی جنگلهای گرمسیری یا حاره‌ای این است که بیشترین تنوع گونه‌های زیستی جهان را دارند. این جنگل‌ها با تنوع زیستی غنی و خارق‌العاده خود، حداقل دو پنجم کل گونه‌های گیاهی و جانوری زمین را در خود جای داده‌اند. جنگل‌های گرمسیری، در نزدیکی استوا در ناحیه محدود شده به عرض‌های جغرافیایی ۵/۲۳ درجه شمالی و ۵/۲۳ درجه جنوبی واقع شده‌اند. یکی از ویژگی‌های این جنگل‌ها وجود فصل‌های مشخص و محدود در آنهاست. زمستان در این جنگل‌ها وجود ندارد و فقط دو فصل (بارانی و خشک) در آنها دیده می‌شود. در جنگل‌های گرمسیری، طول روز ۱۲ ساعت است و تغییرات اندکی در طول سال دارد. میانگین دمای آنها ۲۵–۲۰ درجه سانتیگراد است و در طول سال، تغییرات اندکی را نشان می‌دهد. دمای میانگین گرمترین ماه‌ها و سردترین ماه‌های سال در این جنگل‌ها بیش از ۵ درجه سانتیگراد تفاوت ندارند. بارندگی در طول سال پراکنده شده‌است و میزان بارندگی سالیانه بیش از۲۰۰۰ میلی‌متر می‌باشد. خاک این جنگل‌ها از نظر مواد غذایی نسبتاً فقیر و اسیدی است. تجزیه و فساد بقایای گیاهی و اجساد جانوری در خاک‌ها زیاد و سریع است و این خاک‌ها در معرض شستشوی سنگین توسط بارندگی‌ها قرار دارند. سایه‌بان یا چتر گیاهان در این جنگل‌ها چند لایه و پیوسته‌است و به همین دلیل نور کمی می‌تواند به اعماق آن و سطح زمین نفوذ پیدا کند.
یک کیلومتر مربع از این جنگل‌ها می‌تواند ۱۰۰ گونه درخت مختلف را دربرداشته باشد. درختان غالباً بین ۲۵ تا ۳۵ متر ارتفاع دارند و دارای تنه‌های ستبر و تنومند و ریشه‌های سطحی می‌باشند. اکثر این درختان، همیشه سبز هستند و برگهای آنها بزرگ و به رنگ سبز تیره‌است. گیاهانی از جمله ارکیده‌ها یا ثعلب‌ها، گیاهان خانواده آناناس، تاک‌ها، سرخس‌ها، خزه‌ها و نخل‌ها در جنگل‌های حاره‌ای دیده می‌شوند.
پوشش جانوری این جنگل‌ها شامل پرندگان گوناگون و فراوان، خفاش‌ها، پستانداران کوچک و انواع حشرات است.
جنگل‌های گرمسیری در یک تقسیم‌بندی ریزتر، بر اساس توزیع فصل بارندگی به جنگل‌های بارانی همیشه سبز، جنگل‌های بارانی فصلی، جنگل‌های نیمه همیشه سبز و جنگل‌های برگ ریز بارانی، خشک تقسیم می‌گردند.
بیش از نیمی از جنگل‌های حاره‌ای تاکنون از بین رفته‌اند.
جغرافیای دوم راهنمایی ص۱۶
قوش کهنه
قوش کهنه، از روستاهای شهرستان سرخس در استان خراسان رضوی است و در جنوب شهرسرخس و در حاشیه رودخانه تجن واقع شده است. این روستا را سیستانی‌های که از سیستان مهاجرت کرده‌اند بعد از قوش علیجان تأسیس نموده‌اند.
اکثر سیستانی‌ها از طایفه دلارامی می‌باشند و تعداد کمی نیز از عرب‌های قوش خزائی در این روستا ساکن هستند و شغل آنها کشاورزی و دامداری است. قدمت قوش کهنه حدود ۹۰ سال است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۳۴ خانوار و ۵۸۸ نفر است.
قوش خزائی
قوش خزاعی خراسان یا قوش عَرَب، از روستاهای شهرستان سرخس است که در جنوب این شهر و در حاشیه جاده سرخس - مشهد قرار گرفته‌است. اکثر مردم این روستا عرب زبان و عرب تبار هستند و از تیره‌های اعرابی می‌باشند که در عربخانه بیرجند زندگی می‌کنند.
ساکنین قوش خزاعی معتقدند که از طایفه حازم بن خزیمه خوزستان هستند. طوایف عرب اصلی این روستا عبارتند از : بنی خزیمه : بزرگان این طایفه بر این اعتقاد هستند که از طایفه بنی کنانه بوده و ریشه و اصالتشان از بصره عراق بوده و ابتدا به خوزستان و بعد عربخانه بیرجند مهاجرت کرده .  بنی خزاعه (خزائی) : تمامی طوایف موجود خزائی در خراسان اصالت عراقی داشته که از صدر اسلام تاکنون در خراسان ساکن بوده اند. .  سادات موسوی : طایفه کوچکی از سادات عرب تبار موسوی در روستای قوش خزائی ساکن هستند که قدمت حضورشان در ایران به ۱۵۰ سال می‌رسد که ابتدا در محلهٔ نوغان مشهد و بعد در قوش خزائی سکنا گزیدند این تیره از سادات از نسب و طایفه بزرگ آل مشعشع نجف اشرف می‌باشند که برخی از آن‌ها در عراق و برخی در خوزستان ساکن هستند .  عرب قدیمی : بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۳۴ خانوار و ۱۹۷۹ نفر  است.
باران اسیدی
باران اسیدی عبارت است از باران یا هر نوع بارندگی مشابه آن که به‌طور غیرمعمول اسیدی باشد. این موضوع به آن معنی است که این نوع از نزولات جوی دارای سطح بالایی از یون‌های پی‌اچ پایین هستند. شاید بسیاری از مردم از شنیدن این مطلب تعجب کنند که همه بارندگی ها تا حدودی حاوی اسید هستند آب در واکنش با گاز کربنیک هواسپهر اسید کربنیک به وجود می آورد که یک اسید ضعیف است بنابراین پی‌اچ در آب باران خالص حدود ۵.۶ می باشد. باران اسیدی به آن دسته از بارندگی ها گفته می شود که پی‌اچ آن کمتر از ۵.۶ باشد. در بعضی از موارد مشاهده شده که باران های طبیعی مناطق جنگلی پرباران استوایی پی‌اچ کمتر از ۵.۶ دارند که احتمالاً به علت آزاد شدن مواد اولیه اسید از این جنگل هاست. باران اسیدی می‌تواند اثرات بسیار مخربی بر روی گیاهان، آب‌زیان و زیرساخت‌ها باقی بگذارد. باران اسیدی می‌تواند بر اثر گوگرد دی‌اکسید و مجموعه‌ای از مشتقات اکسید نیتروژن تشکیل گردد که با مولکول‌های آب موجود در جو زمین ترکیبی اسیدی را شکل می‌دهند. برخی دولت‌ها از دهه ۱۹۷۰ تلاش کرده‌اند تا انتشار دو مولفهٔ اصلی فوق را در جو زمین کاهش دهند. البته گاهی این موضوع خارج از حیطه قصور بشری است چرا که "اکسید نیتروژن" می‌تواند بر اثر برخورد آذرخش تشکیل شود و "گوگرد دی‌اکسید" نیز از پیامدهای فوران آتشفشانی است هر چند، فعالیت‌های بشری در راستای تولید ترکیبات گوگردی و نیتروژن غیرقابل چشم‌پوشی است. در این میان نیروگاه‌های برق، دامداری‌ها، کارخانه‌ها و وسایل نقلیه موتوری سهم به‌سزایی را بر عهده دارند و تولید برق با استفاده از زغال‌سنگ، از بزرگترین عوامل تشکیل باران‌های اسیدی است.
باران اسیدی به صورت مستقیم بر سلامتی انسان تأثیر نمی‌گذارد. اسید موجود در آب باران بسیار رقیق‌تر از آن است که بتواند چنین تأثیر مستقیمی داشته باشد اما در عین حال، ذرات شکل‌دهندهٔ باران‌های اسیدی (گوگرد دی‌اکسید و اکسید نیتروژن) اثرات بسیار منفی به دنبال دارند که افزایش مقادیر ذرات ریز آنها مشکلات قلبی و ریه‌ای را به همراه خواهد داشت. باران‌های اسیدی می‌توانند به ساختمان‌ها، بناهای تاریخی، مجسمه‌ها و به ویژه بناهای متشکل از سنگ آهک و سنگ مرمر آسیب جدی وارد نمایند. تأثیرات این تخریب و فرسایش به خوبی بر روی سنگ قبرهای قدیمی نیز مشهود است که باعث سایش و از بین رفتن نوشته‌های کتیبه‌ها می‌گردد. همچنین این باران‌ها باعث خوردگی فلزاتی همچون آهن، فولاد، مس و برنز می‌شوند. مناطق عمده‌ای در دنیا وجود دارد که به شکل قابل ملاحظه‌ای تحت تأثیر باران‌های اسیدی قرار گرفته‌اند. این مناطق شامل اکثر کشورهای اروپای شرقی از لهستان به جانب شمال و کشورهای اسکاندیناوی است. نیمهٔ شرقی ایالات متحده و جنوب شرقی کانادا نیز جزو مناطق عمده هستند و در آسیا، بیشتر شامل سواحل جنوب شرقی چین و تایوان است.
پسر انسان
پسرِ انسان یکی از شناخته شده‌ترین آثار نقاش فراواقع گرا (سورئالیست) بلژیکی، رنه ماگریت (۱۸۹۸ - ۱۹۶۷ میلادی) است.
این نقاشی مردی با کتی خاکستری رنگ و کلاهی لبه‌دار بر سر را نشان می‌دهد در حالی که چهره‌اش به طور کامل با سیبی سبز رنگ پوشیده شده‌است.
ماگریت این اثر را در سال ۱۹۶۴ میلادی و پس از درخواست‌های بسیار از ماگریت برای کشیدن یک پرتره از خود، خلق کرد. پنهان شدن غیرمنتظره چهره پشت سیبی سبزرنگ از عدم توجه نقاش به هویت و شهرتی که از این هویت منتج می‌شود، اشاره دارد.
ماگریت همیشه در کارهایش باورها، حس کنجکاوی و فرضیات از پیش تعیین شده آدمی را به چالش کشیده‌است و سعی می‌کند تا به مخاطب نشان دهد چقدر ساده لوحانه و با اطمینان از حقایقی حرف می‌زند که از محدوده شناختش خارج است.
ماگریت، خود در مورد این اثر گفته‌است: از دیگر آثار مشهور ماگریت می‌توان به پرتره (۱۹۳۵ میلادی)، پرتره‌ای از ادوارد جیمز (۱۹۳۷ میلادی)، در آستانه آزادی (۱۹۳۷ میلادی)، زمان خشک شده (۱۹۳۸ میلادی) و اسرار افق (۱۹۵۵ میلادی) اشاره کرد.
۱۹۶۷
سال ۱۹۶۷ (هزار و نهصد و شصت و هفت) میلادی، هفتمین سال از دهه ۱۹۶۰ در سده ۲۰ میلادی بود.
۲۶ اکتبر: تاج‌گذاری محمدرضا شاه پهلوی، شاه ایران. ۱ ژوئن: بیتلز برترین آلبوم جهان یعنی گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل را عرضه کرد
دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو
دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو از دانشگاه‌های آمریکا و در مرکز شهر سان فرانسیسکو از ایالت کالیفرنیا واقع است.http://en.wikipedia.org/wiki/San_Francisco_State_University
دانشگاه سان فرانسیسکو
دانشگاه سان فرانسیسکو از دانشگاه‌های آمریکا و در مرکز شهر سان فرانسیسکو از ایالت کالیفرنیا واقع است.http://en.wikipedia.org/wiki/University_of_San_Francisco
دانشگاه ایالتی پورتلند
دانشگاه ایالتی پورتلند از دانشگاه‌های آمریکا و در شهر پورتلند از ایالت اورگن واقع است.
این دانشگاه در سال ۱۹۴۶ تأسیس شده‌است و ۲۳۰۰۰ دانشجو دارد.
در سال ۲۰۰۴، دانشگاه ایالتی پورتلند به پاس هدیه ۸ میلیون دلاری یک ایرانی بنام دکتر فریبرز مسیح، دانشکده مهندسی خود را تحت عنوان کالج فریبرز مسیح بنام او گردانید.
کالج مهندسی و علوم رایانه فریبرز مسیح که به اختصار کالج مسیح نیز خوانده می‌شود، یک کالج از مجموع هفت کالج اصلی دانشگاه ایالتی پورتلند است. نام فعلی این کالج بر گرفته از نام یک مهندس ایرانی به نام فریبرز مسیح است که خود فارغ‌التحصیل رشته مهندسی سازه از همین دانشکده بوده‌است.
فریبرز مسیح در بهار سال ۲۰۰۴ به همراه دانیل برنشتاین مبلغ ۸ میلیون دلار به دانشگاه ایالتی پورتلند کمک کرد که از آن پس کالج علوم مهندسی و رایانه این دانشگاه به نام کالج فریبرز مسیح نامگذاری شد. او در سال ۲۰۱۲ نیز نزدیک به ۴ میلیون دلار دیگر به این دانشگاه کمک کرد که به گفته «"ویم ویوئل"» (به انگلیسی:Wim Wiewel) رئیس دانشگاه ایالتی پورتلند، صرف تحقیقاتی در زمینه‌های سلامت، توسعه شهری و علوم رایانه خواهد شد.http://en.wikipedia.org/wiki/Portland_State_University
تی. ان. تی. برای مغز
«تی.ان.تی. برای مغز» ، ترانه‌ای محصول سال ۱۹۹۷، خلق‌شده به وسیلهٔ پروژهٔ موسیقی انیگما است. این تک‌آهنگ، دومین و آخرین تک‌آهنگی بود که از آلبوم شاه مرده‌است، زنده باد شاه!، سومین آلبوم انیگما عرضه می‌شد.
هم‌چنین یک نسخه «Club Mix» از این ترانه نیز وجود دارد که تنها در یک نسخهٔ تبلیغاتی در جلد آبی و نیز در آلبوم تلفیقی وجود دارد.
۱۹۷۰
سال ۱۹۷۰ (هزارونهصدوهفتاد) میلادی، نخستین سال از دههٔ ۱۹۷۰ در سدهٔ ۲۰ میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری، سال مذکور یک سال عادی با ۳۶۵ روز بود. در تقویم هجری شمسی، سال ۱۹۷۰ از ۱۱ دی‌ماه ۱۳۴۸ شروع شد و در ۱۰ دی‌ماه ۱۳۴۹ خاتمه یافت.
در تقویم چینی، از ۶ فوریهٔ ۱۹۷۰ تا ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۷۱ سال سگ نام گرفته‌است.
پورت الیزابت
پورت الیزابت (در انگلیسی: Port Elizabeth) نام یکی از شهرهای جنوبی کشور آفریقای جنوبی در استان کیپ شرقی (Eastern Cape) است.
ز فوریه 2021 ، نام Gqeberha ، از نام Xosa از شهر Walmer ، توسط دولت آفریقای جنوبی رسمیت یافته است تا شهر پورت الیزابت را تعیین کند.
کاروانسرای بون کوه
کاروانسرای بون کوه یکی از کاروان‌سراهای غرب استان هرمزگان در جنوب ایران است که مربوط به دوره زندیان است. این کاروان‌سرا در کوه زیر در بونه کوه لوز در بخش کوخرد شهرستان بستک هرمزگان واقع شده و یکی از آثار تاریخی و نقاط دیدنی استان هرمزگان به‌شمار می‌آید. این مکان یکی از آثار تاریخی سر راه ارتباطی شهرستان لار به شهرستان بندر لنگه است. این کاروانسرا در بون کوه زیر (کوه لوز) واقع شده‌است.
کاروانسراها مهمان خانه‌های کاروانیان در مسیر راه‌های مهم بین شهری است. کاروانسرها به فاصلهٔ مسافتی که کاروان در یک روز می‌توانسته طی کند، ساخته می‌شده‌است. به دلیل دور بودن بخش عمده‌ای از مناطق کشور ایران، و دور بودن شهرها و آبادی‌ها از یکدیگر، وجود نقاطی جهت استراحت و تهیه آذوقه و سرپناه در بین راه، امری حیاتی و ضروری بوده و بدون وجود این ایستگاه‌ها، در طی راه و ارتباط بین مناطق مختلف ایران غیرممکن بوده‌است. «کاروانسرای بون کوه» به دلیل قرار داشتن بر قله کوه زیر که معروف است به (بون کوه لوز) در این راه ارتباطی و طولانی که شهرهای بندرعباس به شهر لار وصل می‌کند نقش ویزه‌ای داشته‌است. کاروانسرای بون کوه در کنار برکه بون کوه چهار برکه و در پایهٔ کوه سربه فلک کشیدهٔ «گوچی» واقع شده‌است. این کاروانسرا در مسیر راه مشهور گردنه گوچی قرار دارد.
اهمیت «کاروانسرای بون کوه» از آنجاست که در بین کاروانسرای مِهران و کاروانسرای بلدنگ قرار گرفته بوده‌است؛ و به دلیل قرار گرفتن این کاروانسرا در مسیر راه بازارگانی مهم (درآن زمان) که از شیراز به لار و سپس به بندر لنگه و بندرعباس (گمبرون) متصل می‌نموده‌است. «کاروانسرای بون کوه» این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان کاروانسرا را تشکیل داده‌اند. تاریخ بنای این کاروانسرا به زمان و دورهٔ زندیه ترجیح داده‌اند.
کنفدراسیون ورزشهای بیلیارد آسیا
کنفدراسیون ورزشهای بیلیارد آسیا یا ACBS کنفدراسیون منطقه‌ای آسیا در رشته‌های اسنوکر و بیلیارد انگلیسی می‌باشد که از طرف کمیته بین‌المللی المپیک نیز به رسمیت شناخته می‌شود. این کنفدراسیون به عنوان برگزار کننده مسابقات آسیایی و قهرمانی آسیا انجام وظیفه می‌نماید. هم‌اکنون (۲۰۰۷) ریاست آن با آقای سیندهو پولسیریونگ از تایلند و دبیر آن آقای سید محبوب از بنگلادش می‌باشد.
بخش مرکزی شهرستان اراک
بخش مرکزی شهرستان اراک یکی از دو بخش شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این بخش مشتمل بر شهرهای اراک، سنجان، داودآباد و کرهرود و نه دهستان به شرح زیر است :بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان اراک در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۵۵۹۷۵ نفر بوده‌است که از این میان ۲۸۱۹۴۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این شهرستان ۱۵۱٫۰۰۴ خانوار دارد.
شهرستان خنداب
شهرستان خُنداب یکی از شهرستان‌های تازه‌تأسیس در استان مرکزی ایران است. زبان رایج در خنداب ترکی محلی است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش خنداب در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۴٬۰۱۸ نفر بوده‌است که از این میان ۲۷٬۸۶۲ نفر مرد و ۲۶٬۱۵۶ زن بوده‌اند. این شهرستان ۱۶٬۷۹۲ خانوار دارد.
سه زبان ترکی، فارسی و لری در خنداب گویشورانی را دارا می‌باشند.
این بخش مشتمل بر شهر خنداب و پنج دهستان به شرح زیر است: استوه این شهرستان در سال ۱۳۸۶ خورشیدی با ابلاغ مصوبه کمیسیون سیاسی دفاعی هیئت دولت، از بخش به شهرستان ارتقاء یافت.
بخش مرکزی شهرستان خنداب شامل دو بخش است:
منطقه خنداب با ۷۲ هزار نفر جمعیت دارای استعدادهای ویژه کشاورزی، گردشگری و مزیت استقرار تأسیسات آب سنگین است.
روستای جاورسیان نیز به عنوان مرکزیت بخش متشکل از دهستان‌های زیر در تابعیت شهرستان اراک ارتقا یافته‌است:
این سه دهستان پیش از این در تابعیت بخش خنداب بودند. این سه دهستان پیش از این در تابعیت بخش خنداب بودند. در شهرستان خنداب سه نقطه شهری وجود دارد که عبارتند از： _شهر خنداب، (تأسیس شهرداری سال۱۳۸۵خورشیدی) _شهر جاورسیان (تأسیس شهرداری سال۱۳۸۹خورشیدی) _شهرک رجایی اناج (تأسیس سال۱۳۵۲خورشیدی)
خدایان کوچک
خدایان کوچک ، نام کتابی خیال‌پردازی نوشتهٔ تری پرچت نویسندهٔ بریتانیایی است. "خدایان کوچک"، سیزدهمین کتاب از مجموعهٔ دیسک‌ورلد است.
دنیایی را تصور کنید گرد، مثل یک سینی گرد و بر پشت یک لاک‌پشت عظیم‌الجثه (آتوئین کبیر) که دز ورطهٔ کیهانی همین‌طور برای خودش می‌گردد. اسم سری کتاب‌ها دلالت به همین کیفیت دارد. در این دنیا میلیون‌ها، بلکه میلیاردها موجود اثیری وجود دارد که خودشان را خدا می‌نامند. قدرت این «خدایان»، تجسم آنها و تمام وجود آنها به تعداد پرستندگان و عمق باور آنها بستگی دارد. هستند خدایانی که پرستش آنها دیگر رواج ندارد و هیچ شده‌اند.
«اُم»، ایزد اصلی یک امپراتوری مذهبی (مثل کلیسای قرون وسطی و مجهز به مدرنترین شیوه‌های انکزیسیون) با دو میلیون جمعیت، ناگهان خود را به صورت سنگ‌پشتی یک‌چشم می‌بیند. چون در تمام امپراتوری تنها یک نفر واقعاً به او ایمان دارد.گروهی از مترجمان گروه ادبیات گمانه‌زن، این کتاب را با نام «ایزدان خُرد» ترجمه و اقدام به انتشار بخش بخش آن در سایت این گروه کرده‌اند.
بخش مرکزی شهرستان محلات
بخش مرکزی شهرستان محلات تنها بخش شهرستان محلات در استان مرکزی ایران است.نقاط شهری: محلات و نیمور.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان محلات در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۹۲۴۶ نفر بوده است.خبرگزاری شهرستان محلات
وب سایت خبرگزاری شهرستان محلات
بخش مرکزی شهرستان شازند
بخش مرکزی شهرستان شازند یکی از سه بخش شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.نقطه شهری: شازند و آستانه (مرکزی)
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان شازند در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۲۳۷۰ نفر بوده است.
بخش سربند
بخش سربند یکی از سه بخش شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است که در جنوب شهرستان شازند قرار دارد.مرکزیت این بخش شهر هندودر می‌باشد.شغل مردم سربند کشاورزی و دامداری است.سد کمال صالح و سدخاکی هندودر و سد حشیان در این منطقه واقع است. از جاذبه‌های گردشگری این منطقه می‌توان حمام قدیمی روستای ملاباقر، رودخانه تیره(یکه چوی) دره سماخلی را نام برد.روستای کارخانه یکی از آخرین روستاهای این بخش می باشد که مردم آن ایلهای قشقاقی شیراز بودند که در سال 1280 تبعید شده بودند بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سربند شهرستان شازند در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۷۹۷ نفر بوده‌است.
بخش زالیان
بخش زالیان یکی از سه بخش شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است. زبان مردم این نواحی لری می باشد.بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش زالیان شهرستان شازند در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۲۹۳۵ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان دلیجان
بخش مرکزی شهرستان دلیجان تنها بخش شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است و مرکز آن شهر دلیجان است. نراق دیگر شهر آن است.
دهستانهای شهرستان دلیجان عبارت‌اند از:
دو شهر آن شامل دلیجان و نراق می‌شود.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دلیجان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۴۳۷۷ نفر بوده‌است که از این میان ۲۲۶۲۴ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند.
بخش نوبران
بخش نوبَران یکی از دو بخش شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است. دهستان‌های بخش نوبران:
نقاط شهری:
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش نوبران شهرستان ساوه در سال ۱۳۸۵ شمسی ۲۰٬۸۱۸ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان ساوه
بخش مرکزی شهرستان ساوه یکی از دو بخش شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران است.
دهستان‌های بخش مرکزی:
نقاط شهری: ساوه
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان ساوه در سال ۱۳۹۵ شمسی ۲۵۹٬۳۵۴ نفر و در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۱۶۹۹۶ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان خمین
بخش مرکزی شهرستان خمین یکی از دو بخش شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خمین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۵۳۰۱ نفر بوده است.
بخش کمره
بخش کمره یکی از دو بخش شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش کمره شهرستان خمین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۸۹۴ نفر بوده است.
بخش مرکزی شهرستان تفرش
بخش مرکزی شهرستان تفرش یکی از دو بخش شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است.نقطه شهری: تفرش
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان تفرش در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۵۵۰۷ نفر بوده است.
این بخش دارای ۷۶ روستا است:
بخش مرکزی شهرستان آشتیان
بخش مرکزی شهرستان آشتیان تنها بخش شهرستان آشتیان از توابع استان مرکزی ایران است.نقطۀ شهری: آشتیان
جمعیت این بخش بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، ۱۶٬۳۵۷ نفر (۵٬۵۸۲ خانوار) متشکل از ۸٬۲۳۸ مرد و ۸٬۱۱۹ زن بوده‌است.
بخش خرقان
بخش خرقان یکی از بخش‌های شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
نام خرقان شکل عربی‌شده واژه فارسی خَرَّه‌گان و به معنی خجسته و محل فرهمند است.
شهر : رازقان
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش خرقان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۰٬۰۵۵ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان زرندیه
بخش مرکزی شهرستان زرندیه یکی از بخش‌های شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
شهرها : مامونیه ، زاویه ، پرندک ، خشکرود
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان زرندیه در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۳٬۸۵۲ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان کمیجان
بخش مرکزی شهرستان کمیجان یکی از بخش‌های تابعه شهرستان کمیجان در استان مرکزی ایران است. کمیجان تنها شهر این بخش است.بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان کمیجان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۷۱۷۳ نفر بوده است.
جیمز گال‌وی
سر جیمز گال‌وی زادهٔ ۱۹۳۹ در ایرلند نوازنده برجسته فلوت است. گال وی به مردی با فلوت طلایی نیز مشهور است.
گئورگه زامفیر
گئورگه زامفیر (،؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۴۱) نوازندهٔ برجستهٔ پن فلوت است.
زامفیر با آهنگسازان بزرگی همچون انیو موریکونه و جیمز لست همکاری داشته‌است. از جمله در اجرای موسیقی فیلم "روزی روزگاری در آمریکا" (اثر انیو موریکونه) و موسیقی فیلم "بیل را بکش" (اثر جیمز لست).
ورزشگاه ارنست هاپل
ورزشگاه ارنست هاپل در وین اتریش، پیش از سال ۱۹۹۲ با عنوان ورزشگاه پریتر (Praterstadion) شناخته می‌شد. این ورزشگاه بین سال‌های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۱ برای دومین المپیاد کارگران ساخته شد و در سال ۱۹۹۲ به دنبال مرگ ارنست هاپل و به افتخار وی، تغییر نام داد. مسابقه نهایی رقابت‌های یورو ۲۰۰۸ در آن برگزار شد.
ورزشگاه ارنست هاپل بزرگ‌ترین ورزشگاه اتریش و خانه تیم ملی فوتبال این کشور است. بازی‌های فوتبال باشگاهی محدود است به بازی‌های داخلی و مسابقات بین‌المللی که توسط یکی از تیم‌های برتر وین، یعنی اف‌کی آستریاوین و اس‌کی راپیدوین برگزار می‌شود. دلیل این کار این است که ورزشگاه‌های اصلی این دو باشگاه برای میزبانی مسابقات جام باشگاه‌های اروپا و جام یوفا بسیار کوچک هستند. شهرآوردهای داخلی بین اف‌کی آستریاوین و اس‌کی راپیدوین نیز در این ورزشگاه صورت می‌گیرد.
گنجایش ورزشگاه، فقط ۴۹٬۸۲۵ نفر است، بااین‌حال جزو ورزشگاه‌های پنج‌ستارهٔ یوفا (گنجایش +۵۰٬۰۰۰) درجه‌بندی شده و مجاز به میزبانی فینال جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا است. گنجایش صندلی‌ها برای میزبانی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ و فینال آن به ۵۳٬۰۰۸ نفر افزایش یافته است. ورزشگاه ارنست هاپل هم‌چنین ۳ بازی گروهی، ۲ بازی یک‌چهارم پایانی و یک نیمه‌پایانی را نیز میزبانی می‌کند. بیش‌ترین تعداد ثبت‌شده تماشاچی‌ها به سال ۱۹۶۰ برمی‌گردد، زمانی که اتریش با اتحاد جماهیر شوروی مسابقه داشت و ۹۲٬۷۰۶ نفر آن بازی را از نزدیک تماشا می‌کردند. گنجایش از آن موقع کم شده است.ورزش‌های دیگری که در این ورزشگاه برگزار می‌شوند عبارت‌اند از دوومیدانی، دوچرخه‌سواری و تنیس. در سال ۱۹۵۰، ۳۵٬۰۰۰ نفر دیدند که چگونه جوزف ویدینگر اتریشی با شکست استفان اولک (از فرانسه) جام قهرمانی سنگین‌وزن اروپا را بالای سر برد و در ۱۹۹۵ یک حوض موقتی در ورزشگاه محل برگزاری مسابقات قهرمانی ال‌سی اروپایی بود.
ورزشگاه ارنست هاپل میزبان تعدادی از کنسرت‌های راک بوده است. بیش از ۵۶٬۰۰۰ نفر شاهد مراسم‌های انجام‌شده توسط بون جووی، ثری تنورز (Three Tenors)، رولینگ استونز، مایکل جکسون، یو۲، گانز اند روزز، پینک فلوید، و تینا ترنر (Tina Turner) بوده‌اند.
جان باردین
جان باردین (زاده ۲۳ مه ۱۹۰۸ – درگذشته ۳۰ ژانویه ۱۹۹۱) مهندس و فیزیک‌دان آمریکایی بود که برندهٔ دو جایزه نوبل فیزیک و مدال افتخار انجمن مهندسان برق و الکترونیک IEEE شد. او از مخترعان ترانزیستور و تنها فیزیک‌دانی است که تاکنون دو بار جایزه نوبل فیزیک گرفته‌است. در سال ۱۹۹۰، نام او در میان "۱۰۰ آمریکایی تأثیرگذار قرن" در مجله لایف آمد.
باردین در شهر مَدیسون در ایالت ویسکانسین آمریکا زاده شد. پدر او، چارلز باردین، نخستین رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه ویسکانسین بود. باردین تحصیلات مقدماتی‌اش را در شهر زادگاهش، مدیسون، در ویسکانسین گذراند. او در ۱۵ سالگی از دبیرستان دانش‌آموخته شد و در همان سن تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه ویسکانسین آغاز کرد. او بر خلاف پدرش که یک فرهنگی دانشگاهی بود، برای ادامه تحصیل رشته مهندسی را انتخاب کرد چون به ریاضیات علاقه فراوان داشت و به نظرش مهندسی، آیندهٔ خوبی هم داشت. وی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته مهندسی برق در کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن به ترتیب در سال‌های ۱۹۲۸ و ۱۹۲۹ میلادی به پایان رساند و در سال ۱۹۳۶ میلادی از دانشگاه پرینستون در رشته ریاضی فیزیک دکترا گرفت. او دو سال بعد به دانشگاه مینه‌سوتا پیوست و از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۱ استادیار فیزیک در آنجا بود. در سال ۱۹۴۱، در دوران جنگ جهانی دوم، او تدریس در مینه‌سوتا را رها کرد و فیزیک‌دان آزمایشگاه نیروی دریایی شد. باردین در سال ۱۹۴۵ به آزمایشگاه‌های بل پیوست. در آن‌جا بود که با همکاری ویلیام شاکلی و والتر براتِین، ترانزیستور را اختراع کرد و سال ۱۹۵۶به همراه این دو، جایزه نوبل فیزیک گرفت. باردین از سال ۱۹۵۱ استاد فیزیک در دانشگاه ایلینوی شد. در سال ۱۹۷۱، انجمن مهندسان برق و الکترونیک به پاس خدمات ارزنده جان باردین در درک رسانش الکتریکی جامدات، اختراع ترانزیستور و همچنین ارائه نظریه میکروسکوپی ابررسانایی، به او مدال افتخار داد. همچنین در سال ۱۹۷۲، باردین به همراه لئون نیل کوپر و جان رابرت شریفر، برای دومین بار، برای پیشنهاد نظریه بی‌سی‌اس در ابررسانایی، جایزه نوبل فیزیک گرفت. او تنها فیزیک‌دانی است که دو بار جایزه نوبل فیزیک گرفته‌است. وی در سال ۱۹۹۱ در ۸۲ سالگی درگذشت.
باردین در ۱۹۵۱ با ترک آزمایشگاه‌های بل به دانشکده‌های مهندسی برق و فیزیک در دانشگاه ایلینوی در اربانا شمپین پیوست. در ایلینوی، وی دو برنامه تحقیقاتی مهم اجرا کرد، یکی در دانشکده مهندسی برق و دیگری در دانشکده فیزیک. برنامه تحقیقاتی در دانشکده مهندسی برق، به جنبهٔ تجربی و نظری نیمه‌هادی‌ها و برنامه تحقیقاتی در گروه فیزیک، به جنبه نظری سیستم‌های کوانتومی ماکروسکوپی، به ویژه ابررسانایی و مایعات کوانتومی می‌پرداخت. وی از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۵ یک استاد فعال در ایلینوی بود و سپس در ۱۹۷۵ بازنشسته شد. پس از بازنشستگی، باردین تحقیقات خود را در طول دهه ۱۹۸۰ ادامه داد و مقالاتی را در مجلات علمی "فیزیکال ریویو لترز" و "فیزیک امروز" تا کمتر از یک سال قبل از درگذشتش منتشر کرد.
اولین دانشجوی دکترای او در دانشگاه ایلینوی، نیک هولونیاک (۱۹۵۴)، اولین ال ای دی (دیود نورافشان) را در ۱۹۶۲ اختراع کرد و همچنین دو جایزه ارزنده مدال افتخار و مدال ادیسون از انجمن مهندسان برق و الکترونیک گرفت.
دانشگاه ایلینوی به افتخار جان باردین، محوطه چهارگوشهٔ مهندسی مشهور خود را "چهارگوش باردین" نام‌گذاری کرده‌است.
باردین یکی از پدیدآورندگان نظریه BCS در توجیه پدیده ابررسانایی در مقیاس میکروسکوپی است که برای آن جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۷۲ را به همراه جان رابرت شریفر و لئون کوپر دریافت کرد.
شکست شاهانه
شکست شاهانه کتابی است نوشته ماروین زونیس که در سال 1991 در شیکاگو چاپ شد. این کتاب برخلاف کتاب‌های دیگر که به چارچوب‌های سیاسی، تاریخی و جامعه‌شناسی در تحلیل انقلاب اسلامی نظر دارند رویکردی نزدیک به روان‌شناسی تاریخی دارد.
این کتاب با دو ترجمه در اوایل دهه هفتاد چاپ شد. شکست شاهانه با ترجمه عباس مخبر پس از حدود سی سال با ویرایش و افزوده‌هایی تجدید چاپ شده است.
ماروین زونیس دانش‌آموختۀ دانشگاه ییل، مدرسۀ بازرگانی هاروارد و مؤسسۀ فناوری ماساچوست است و مدرک دکترای علوم سیاسی‌اش را  از مؤسسۀ فناوری ماساچوست  گرفته است. او سال‌ها در مؤسسۀ روان‌کاوی شیکاگو نیز به آموزش روان‌کاوی می‌پرداخت. زونیس همچنین در سمت مشاور با مؤسسات و شرکت‌های تخصصی مدیریت دارایی در سراسر جهان همکاری داشت و به آن‌ها کمک کرد تا با توجه به مخاطرات سیاسی جهان توانایی‌ها و اهداف کاری خود را شناسایی، ارزیابی و مدیریت کنند.
زونیس مطالب زیادی در مورد جهانی شدن، فناوری‌های دیجیتال، بازارهای نوظهور، سیاست خاورمیانه، صنعت نفت، روسیه و سیاست خارجی ایالات متحده نوشته است. او یک مرجع برجسته در خاورمیانه بود و بیشتر عمر خود را صرف مطالعۀ ترکیب ناپایدار اسلام، تروریسم و خاورمیانه کرد. در جوانی تجربۀ زندگی در ایران را داشت، از افغانستان دیدن کرد و در عراق به مطالعۀ اسلام پرداخت. او به‌جز کتاب شکست شاهانه کتاب دیگری هم دربارۀ روشن‌فکران ایرانی نوشته است که به‌نام روان‌شناسی سیاسی نخبگان ایران به فارسی ترجمه و منتشر شده است.
عباس مخبر در سال ۱۳۳۲ در سیوند متولد گردید، تحصیلاتش را در دبستان منوچهری سیوند آغاز نمود و پس از اخذ دیپلم وارد دانشکده نفت شد. پس از آن به دنبال فیزیک رفت و بالأخره دوره کارشناسی جامعه‌شناسی را در دانشگاه پهلوی گذراند. سپس فوق لیسانس همین رشته را گرفت. پس از آن مدرک کارشناسی ارشد زبان‌شناسی را در سال ۱۳۶۸ از دانشگاه تهران دریافت کرد. عنوان پایان‌نامه او، «کند و کاوی در برنامه‌ریزی زبان فارسی نوشتاری» (به راهنمایی علی‌محمد حق‌شناس) بود. سپس در حوزه ترجمه و پژوهش در زمینه‌های علوم اجتماعی، علوم اقتصادی، اسطوره‌شناسی و ادبیات به فعالیت‌های خود ادامه داد __بافهرست__
فرض صفر
در استنباط آماری، فرض صفر یک بیانیه کلی، یا جهت‌گیری پیش‌فرض است می گوید هیچ رابطه ای بین دو پدیده اندازه گرفته شده وجود ندارد، یا اینکه می‌گوید هیچ وابستگی بین گروه‌ها وجود ندارد. فرض صفر، معمولا توسط نماد "H" نمایش می‌یابد.
برای بررسی یک فرضیه، در آغاز فرض صفر را می‌پذیریم ولی با رد آن فرض مقابل را اثبات می‌نماییم. کاربرد فرض تهی در علوم آزمایشی برای هم سنجی نمونهٔ آزمایش شده با نمونهٔ کنترل است. به بیان دیگر در آغاز فرض می‌شود که نمونه‌ها یکسانند (فرض تهی). حال اگر با یکی از آزمون‌های آماری فرض تهی را بتوانیم رد کنیم، آنگاه می‌گوییم که دو نمونه دارای ناهمگونی معناداری هستند وگرنه دو نمونه را یکسان می‌خوانیم.
در کارهای پژوهشی در آغاز فرض تهی پذیرفته می‌شود. اگر پژوهشگر بتواند از دیدگاه آماری نشانهٔ محکمی برای نپذیرفتن فرض تهی بیاورد، آنگاه فرض تهی رد می‌شود. بازهٔ اطمینان برای نپذیرفتن فرض تهی برابر با ۹۵٪ یا ۹۹٪ است. به بیان دیگر کمترین بازهٔ اطمینان برای نپذیرفتن فرض تهی، ۹۵٪ یا ۹۹٪ اطمینان از نادرست بودن آن است. به گمان معمول، آزمون معنادار است اگر بازهٔ اطمینان ۹۵٪ برگزیده شود و بسیار معنادار است اگر بازهٔ اطمینان ۹۹٪ برگزیده شود.
اولین گام در انجام آزمون آماری تعیینH0 و H1 است که باید به صورت صحیح تعیین شود برای این کار همواره ادعا در مورد پارامتر جامعه در H1 قرار می‌گیرد و خلاف آن را در H0 قرار می‌دهیم مگر آن که ادعا شامل تساوی حداقل و حداکثر (≤، ≥، =) باشد که در این صورت ادعا را در H0 و خلاف آن را در H1 قرار می‌دهیم.
مثال۱: ادعا شده که میانگین دستمزد کارگران یک کارخانه بیشتر از ۶۰ هزار تومان است در اینصورت فرض صفر به صورت ۶۰≥ میانگین و فرض مقابل به صورت ۶۰ میانگین و فرض مقابل به صورت ۶۰≤ میانگین است
بغ‌بغو
بَغبَغو، از روستاهای بخش مرزداران شهرستان سرخس است و در جنوب شهر سرخس و حاشیه کشف رود قرار دارد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۸ خانوار و ۳۱۴نفر است.
این روستا نسبتاً قدیمی و با شکل روستای محصور سنتی ایرانی دارای برج و باروهای مخروبه‌ای است که به چهاربرجی معروف است و نموداری از گذشته با اهمیت و ارزشمند آن می‌باشد.
میرزا محمدحسین مهندس در سال ۱۳۱۱ هجری قمری در بارهٔ این روستا چنین می‌گوید: «باغباغو به علی اصغر رئیس تلگرافخانه آذربایجان به ملکیت مرحمت شده، اگر چه چهارسال قبل اقدامی در آبادی آنجا نمود و چهار صد، پانصد تومان هم هزینه کرد، لیکن صورت آبادی نگرفت و بعد از مراجعت خودش از اراضی اقدس، خانوار آنجا متفرق شد و فعلاً چند غلام تلگراف که مستحفظ سیم می‌باشد در این قلعه ساکنند.»
قدمت این روستا حدوداً بیش از ۱۳۰ سال است. ساکنین این روستا ترک‌های شاهسون شیرازی هستند و مابقی از مهاجرین سیستانی هستند که به تیره سید کله زابلی مشهورند.
مردم این روستا از دام‌داری و کشاورزی دیم گذران زندگی می‌نمایند.
تام رسول
تام رسول، از روستاهای بخش مرکزی شهرستان سرخس است و د ر شمال شهر سرخس قرار دارد.
این روستا حدود ۸۵ سال قبل توسط طایفه علیمیرزایی‌ها بنیان شده‌است. تا ۶۵ سال پیش این روستا به نام «تام علیمیرزایی» موسوم بود . از زمانی که علیمیرزایی‌ها از آنجا کوچ کردند این روستا توسط جمعی از بلوچ‌ها به ریاست شخصی به نام «رسول» که از بلوچ‌های مهاجر روسیه بود، مورد بهره برداری قرار گرفت. بلوچ‌ها قبل از آمدن به این روستا به صورت چادرنشینی زندگی می‌کردند.
ساکنین تام رسول در حال حاضر از اقوام بلوچی همچون نارویی ، براهویی ،سارونی ، یارمحمدزهی ،قلندرزهی ، سوری زهی و... تشکیل میدهند از بزرگان روستا میتوان به حاجی ابراهیم براهویی، حاجی جهانگیر قلندرزهی ، ملنگ سارونی و...نام برد. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۲ خانوار و ۱۲۷۰ نفر
زندگی مردم تام رسول بیشتر متکی به دامداری است، قالیچه بافی نیز بخشی از معاش ایشان را تأمین می‌کند.