hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
حجاز
حِجاز نام تاریخی ناحیه غرب شبه جزیره عربستان است. این ناحیه، زادگاه اسلام و محل قرار گرفتن کعبه است و شهرهای مهم مذهبی مکه و مدینه در این ناحیه قرار دارند.
واژه حجاز به معنای «حائل و میانگیر» است و از این رو به آن این نام را داده‌اند که به صورت رشته‌کوه تپه‌مانندی میان دو سرزمین تهامه (غور) و نجد واقع شده‌است که اولی سرزمینی پست در امتداد کناره دریای سرخ و دومی سرزمینی بلند در داخله عربستان است.
ابوالفداء نویسنده تقویم‌البلدان از ابن فقیه همدانی به نقل از مدائنی می‌نویسد: «حجاز را از آن جهت حجاز گویند که حاجز میان نجد و تهامه است.» و همچنین علی بن حسین مسعودی می‌نویسد: «حجاز را حجاز گفتند که حاجز یعنی فاصله میان یمن و شام است.»
سرزمین حجاز همانند دیگر مکان‌های شبه جزیره عربستان بسیار خشک و کم‌آب است از این رو مناطق زیست‌پذیر دائمی در آن کم بوده‌است. در هنگام ظهور اسلام فقط چند شهر مکه، مدینه، طائف و خیبر از مراکز آباد و مسکونی حجاز به‌شمار می‌آمد اما اکنون حجاز بخش آباد و پرجمعیت کشور پادشاهی عربستان را تشکیل می‌دهد.
حجاز سرزمین بزرگی است که از سوی شمال به فلسطین و از سوی باختر به دریای سرخ و از جانب جنوب به منطقهٔ عسیر در یمن و از سوی خاور به بیابان‌های نجد و شمر و برالشام محدود می‌شود. بخشی از شمال سرزمین تهامه که جزئی از حجاز به‌شمار می‌آید بیابانی ریگزار با کوه‌هایی سنگلاخی و خشک و بی‌گیاه است و از این رو بطلمیوس و دیگر جغرافی‌دانان یونان باستان این بخش را «آرابیا پتریا» یعنی عربستان سنگلاخ می‌خواندند.
کوه‌های تهامه حجاز از نیمه شمالی کوهستان سرات (سراة) تشکیل شده و بلندترین نقطه‌اش در مسافت دوازده ساعتی خاور مکه قرار گرفته که «جبل کرا» نام دارد و ارتفاع قله آن از سطح دریا به ۲۰۰۰ متر می‌رسد، و این کوه برخلاف دیگر قسمت‌های کوهستان سرات سرسبز است.
در قديم بخش پرجمعیت‌تر حجاز بخش شمالی آن بود که زادبوم قوم ثمود به‌شمار می‌آمد و در دیگر بخش‌های حجاز نیز مردمان عمالقه و طسم و در جهت مکه قوم جرهم می‌زیستند.
خبیرالملک
حاجی میرزا حسن خان تبریزی معروف به خبیرالملک (مقتول ۱۳ صفر ۱۳۱۴ هجری قمری در شهر تبریز) سیاست‌مرد و آزادیخواه دوره قاجار بود.
مدتی کنسول ایران در شام بود. سپس به استانبول رفت و با سیدجمال‌الدین افغان آشنا شد. با میرزا آقاخان کرمانی و شیخ احمد روحی به نشر مقالات علیه استبداد پرداخت. پس از کشته شده ناصرالدین شاه هرسه را دولت عثمانی به ایران تحویل داد. در تبریز به فرمان محمدعلی میرزا ولیعهد سر هرسه را بریدند و به تهران فرستادند.
علی محمد فره وشی خود و میرزا حسن خان "خبیرالملک" را به همراه میرزا آقاخان کرمانی ، شیخ احمد روحی ، میرزا رضای کرمانی، شیخ ابوالقاسم روحی را از یاران و مریدان سید جمال الدین اسد آبادی نام برده است.
پشتونستان
پَشتونستان یا پختونستان عبارتی است که در نقشه‌های سیاسی وجود ندارد ولی در گروهی از متون به منطقه‌ای در افغانستان و پاکستان گفته شده‌است که اکثر باشنده‌های آن پشتون اند. بخش پاکستانی (قبلاً هند بریتانیایی) شامل منطقه‌ای از چترال در شمال تا سیبی در جنوب غربی می‌گردد. این منطقه در پاکستان بنام منطقه مرزی شمال غرب (صوبه سرحد شمالغرب) نامیده می‌شود. اما این منطقه همچنان مشهور به افغانیه است که این نام بیانگر روابط قومی باشنده‌های آن با پشتون‌های افغانستان است. زبان مردم این منطقه پشتو و زبانهای دیگر است. بسیاری پشتون‌های افغانستان بر ضد اشغال اتحاد شوروی و جمهوری دموکراتیک افغانستان جنگیدند.
رهبران پشتونستان شمالی عبارت‌اند از خان عبدالولی خان، اجمل ختک، اسفندیار، خان افضل خان، مولانا فضل الرحمان، افراسیاب ختک و رهبران پشتون‌ها در جنوب پشتونستان محمود اچکزی، نواب کاکر، مولانا شیرانی و نصیر کاکر اند.
پشتون‌ها از آیین کهن بومی پشتونوالی پیروی می‌کنند. پشتونوالی دین یا مذهب نیست بلکه مجموعه اصول و قواعدیست که بر مبنای رسوم، سنت‌ها و عادات پشتون‌ها استوار است و در درازنای تاریخ کهن آنها طرز زندگی و شیوه‌های معاشرت آنها با یکدیگر را معین کرده‌است. پشتون‌ها پیرو دین اسلام اند. پشتون‌ها که پختون و پوختون و پتان نیز نامیده می‌شوند به‌وسیله خط دیورند که مرزهای بین افغانستان و پاکستان را تعین می‌کند از هم جدا گردیده‌اند.
پشتون
Wikipedia contributors, "Pashtunistan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pashtunistan&oldid=206605066
رامونا امیری
رامونا امیری (زاده: ۱۶ آوریل ۱۹۸۰ در مونترال، کبک) دختر ایرانی کانادایی با اصلیت آشوری-فارسی‌زبان از آذربایجان غربی است که برنده مسابقات دوشیزه دنیا کانادا در سال ۲۰۰۵ میلادی شد و به مرحله نهایی مراسم زیبایی دوشیزه دنیا راه یافت.
امیری در شهر مونترآل به دنیا آمده و رشته زیست شناسی را در دانشگاه ونکوور آموخته است.
پدر و مادر رامونا ایرانی، و پدرش از اهالی ارومیه و آشوری‌های ایران است. رامونا به زبان‌های انگلیسی، فرانسه، فارسی و آشوری صحبت می‌کند. رامونا با رد این موضوع که جهان غرب تنها به زیبایی زنان اهمیت می‌دهد گفته است که در مسابقات دختر شایسته علاوه بر زیبایی موضوع تحصیلات هم مورد توجه قرار می‌گیرد.
فهرست درجه‌های نظامی سابق در ایران
در ۱۴ دی ۱۳۰۰ به دستور رضاخان سردار سپه کلیه درجات نظامی رایج در قزاقخانه و ژاندارمری لغو گردید و به جای آن درجه‌های جدید معین و اعلام گردید. درجات قدیم شامل امیرتومان، امیر پنجه، کلنل، ماژور و کاپیتان بودند. درجه‌های جدید نیز سپهبد، امیرلشگر، سرتیپ، سرهنگ، یاور، سلطان، نایب اول، نایب دوم، نایب سوم، وکیل اول، وکیل راست، وکیل چپ، سرجوخه، تأمین اول و تأمین دوم معرفی شدند.
درجه‌های ارتش ایران
کپر
مردمان کوخرد و بخش کوخرد و روستاهای توابع و مناطق مجاور برای استراحت روزانه خود کپر می‌ساختند، مخصوصاً آنهایی که در فصل تابستان و گرما به پشت رودخانه می‌رفتند و در نخلستان‌های خودشان در موسم ثمر نخل چند ماه در آنجا می‌ماندند، چند کپر می‌ساختند یکی برای نشستن در سایهٔ آن، دیگری برای سایه‌بان ظرف آب، و دیگری برای مطبخ، همچنین در کنار زمینهای کشاورزی خود و حتی به علت کمبود درآمد جهت ساخت خانه و منزل برای نشیمن و زندگی در آن کپر می‌ساخته‌اند. کپر مانند سجم است اما از سجم بلندتر است، فقط اختلاف در استعمال آن این است که سجم به هنگام شب در روی «بالای» آن می‌خوابند، اما کپر در روز در سایه «زیر» آن می‌نشینند.
کپر از تنه نخل (مُوغ / مُغ»(و شاخه و برگ آن ساخته می‌شود. ۴ عدد تنه درخت خرما «نخل» ساقط شده درخت نخل را در زمین جا می‌دهند و در بین ۴ ساقه که به شکل مربع یا مستطیل به زمین کرده شده شاخه‌های درخت نخل قرار می‌دهند و به‌وسیله درانی «طناب» به همدیگر می‌بافند و در بالای واطراف آن با سِونِد می‌پوشاندند، که بدینصورت یک کپر برای ایجاد سایه و گذاشتن وسایل خود در سایه و استراحت کردن به وجود می‌آید.
در زمان قدیم مردم دهستان کوخرد و منطقهٔ اطراف آن برای استراحت روزانه در کنار زمین ونخلهای خود کپر می‌ساختند. همچنین در کنار باغ‌ها نیز برای انبار کردن پیاز و هندوانه و دیگر محصولات برای حفظ آن‌ها از نور آفتاب از کپر استفاده می‌شده‌است. همچنین در کنار رودخانه و در کنار خانه‌های کاهگِلی، جایی نیست که کپر نباشد. همانند سجم، کپر نیز در ضروری است و وجود دارد.
سجم
سِجَم نام گونه‌ای تخت حصیرپوش است که در دهستان کوخرد شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران استفاده می‌شود.
سجم گاه مانند کپر می‌باشد و سقفی نیز دارد اما در کل کمی کوچک‌تر از کپر است. سجم یا (منامه) برای خوابیدن در شب تابستانی به روی آن، دارای سقف می‌باشد که سقف آن نیز از تَنهِ کُنده نخل که به لهجه محلی (مُواه) می‌نامند درست می‌شود.
در زمان قدیم مردم روستاهای هرمزگان همچون روستاهای بخش کوخرد به پشت رودخانه‌ها که نخلستان بود می‌رفتند و مدت سه ماه فصل تابستان و گرما را در آنجا می‌گذراندند، و پس از سپری شدن تابستان به ولایت خود بر می‌گشتند. ازاینرو ناچار بودند دامهای محلی خود نیز همراه ببرند و چون اکثر موقع‌ها شب‌ها را در صحرا و بیابان به سر می‌بردند نیاز به مکان و جایی برای حفاظت دامهای خود داشتند که از حمله گرگها و شغالها در امان باشند، بنابراین از شاخهای درخت خاردار مانند سُمر و سَلمَ و کُنار و همچنین شاخه‌های نخل برای ساخت مکان امنی برای دامهای خود بهره می‌گرفتند.
دامدارانی که در حاشیه روستاها و شهرها ساکن هستند به علت داشتن دام و وجود علوفه، بیشتر وقت خود را در صحرا می‌گذرانند. مردمان بادیه‌نشین با امکانات اندک خود از کپر و سجم و پاگه وابزارهای دیگر مربوط به نخل استفاده لازم می‌نمایند.
سجم یک مکان اساسی است برای هر خانواده است و در بسیاری روستاها خانه‌ای وجود ندارد که سجم و کپر در جلو آن وجود نداشته باشد.
شیخ حضور
این روستا در ۷۰ کیلومتری شمال غربی شهر بستک واقع است.
از شمال روستای پیسه، از جنوب جاده لار بستک، از مغرب دهستان فتویه، و از سمت مشرق به روستای مردنو محدود می‌گردد.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۶۰۰ نفر (۱۲۰ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان اچمی می‌کنند.
دارای مسجد، دبستان و ۴ باب آب‌انبار برکه است.  راه آسفالت لار و بستک از میانه روستا عبور می‌کند.
درای قناتی است که حدود ۲۰۰ من (۸۰۰ کیلوگرم) گندم کشت می‌شود. حدود ۳۰۰۰ اصله نخل آبی و ۱۰۰۰ اصله نخل دیم است و نیز ۲۰۰۰ من زمین دیم زیر کشت است. قنات (پاراو) شیخ حضور متعلق به محمد امین مؤسس است و به صورت نسل در نسل به اثر رسیده. در بین دو روستای شیخ حضور و فتویه چهار آب‌انبار وجود دارد که به نام «چهار برکه» معروف است.
وجه تسمیت این روستا به سبب وجود آرامگاه یکی از بزرگان منطقه که به نام :
فهد بن عبدالعزیز آل سعود
ملک فهد بن عبدالعزیز بن عبدالرحمن بن فیصل بن ترکی بن عبدالله بن محمد بن سعود بن محمد بن مقرن آل سعود (زاده ۱۹۲۱ – درگذشته ۱ اوت ۲۰۰۵) فرزند نهم ملک عبدالعزیز، بنیان‌گذار پادشاهی عربستان سعودی، و پنجمین پادشاه این کشور از خاندان آل سعود در سال‌های ۱۹۸۲–۲۰۰۵ بود. او با ۳ پادشاه پیش از خود (ملک سعود، ملک فیصل و ملک خالد) و ۲ پادشاه پس از خود (ملک عبدالله و ملک سلمان) برادر می‌باشد. وی در ۱ اوت ۲۰۰۵ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
وی در سال ۱۹۲۳ زاده شد. فهد بزرگ‌ترین پسر مادرش، حصه سدیری بود. مادرش، پنجمین و محبوب‌ترین همسر پدر بود که پسرانشان به سدیریان یا هفت سدیری آوازه دارند. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه سلطنتی ریاض و سپس در مؤسسه علمی مکه ادامه داد.
انتخاب به عنوان اولین وزیر فرهنگ در سال ۱۹۵۳، تصدی وزارت کشور در سال ۱۹۶۳ و ارتقا به عنوان معاون نخست‌وزیر در سال ۱۹۶۷ پست‌های اصلی وی قبل از رسیدن به مقام ولیعهدی این کشور در سال ۱۹۷۵ بود.
وی در سال ۱۹۷۵ و پس از درگذشت ملک فیصل، به عنوان ولیعهد ملک خالد و در سال ۱۹۸۲ پس از درگذشت ملک خالد پادشاه شد. اگرچه مدت‌ها پیش از آن که در ژوئن ۱۹۸۲ جانشین ملک خالد شود در پشت صحنهٔ سیاسی یک چهرهٔ با نفوذ بود. وی سمت‌هایی مانند "رئیس شورای عالی نفت و معادن"، "رئیس سازمان پادشاهی صنعتی جبیل و ینبع"، "رئیس شورای عالی دانشگاه‌ها"، "رئیس شورای عالی جوانان"، "رئیس کمیتهٔ عالی سیاست‌های آموزشی"، "رئیس کمیتهٔ عالی امور حج"، "رئیس سازمان پادشاهی پیشرفتهٔ مدینه" و "رئیس شهرک فناوری ملک عبدالعزیز" را بر عهده داشته‌است.
زمان به سلطنت رسیدن ملک فهد مصادف با اوج رونق نفتی و افزایش دلارهای نفتی بود که عربستان سعودی را از یک کشور صحرایی فقیر و یک جامعهٔ قبیله‌ای منزوی به یکی از قدرتهای بزرگ اقتصادی جهان تبدیل کرد. دوره سلطنت فهد با فعالیت گسترده‌تر عربستان سعودی در مسایل بین‌المللی همراه بود که از آن جمله می‌توان به برگزاری اجلاس جامعه عرب در شهر طائف اشاره کرد که توانست به جنگ داخلی پانزده ساله لبنان خاتمه دهد.
او از جمله افرادی بود در ابتدا به صدام حسین هشدار داد که از جنگ با ایران دوری کند اما بعدها در سال‌های جنگ ایران و عراق از عراق حمایت کرد. ملک فهد همچنین هنگام اشغال کویت در سال ۱۹۹۱ از ایالات متحده آمریکا خواست این امیرنشین کوچک را آزاد کند.
در زمان حکومت ملک فهد روابط آمریکا و عربستان تقویت شد و پس از عملیات طوفان صحرا که پس از حمله عراق به کویت و عربستان از طرف آمریکا و متحدانش در منطقه به وقوع پیوست این رابطه در ابعاد نظامی نیز گسترش یافت.
ملک فهد در دههٔ هشتاد طرح شناسایی اسرائیل از سوی اعراب را مطرح کرد و رهبران کشورهای عربی در اجلاس سران در فاس مراکش این طرح را تصویب کردند. وی در سال ۱۹۸۶ لقب جلالة الملک (به معنی اعلیحضرت) را حذف و نام "خادم الحرمین الشریفین" را برای خود برگزید.
فهد بن عبدالعزیز آل سعود در سال ۱۹۹۵ دچار یک سکته مغزی شد و از نظر جسمی تحلیل رفت و مجبور به استفاده از صندلی چرخدار گردید و اگرچه پادشاه عربستان بود، اما از آن زمان به بعد ادارهٔ امور روزمرهٔ کشور با برادر ناتنی و ولیعهد او امیر عبدالله بن عبدالعزیز بود. ملک فهد در تاریخ ۱ اوت ۲۰۰۵ از دنیا رفت.
پیش‌بینی می‌شد پس از ملک فهد، امیر عبدالله بن عبدالعزیز برادر ناتنی وی به پادشاهی برسد و سلطان بن عبدالعزیز به مقام ولیعهدی ارتقاء یابد. با وجود مخالفت‌هایی با پادشاهی امیر عبدالله و حتی ولیعهدی امیر سلطان در میان اعضای خانواده سلطنتی عربستان، شاهزاده امیر عبدالله بن عبدالعزیز به عنوان پادشاه این کشور برگزیده شد.
تنگ دالان
از شمال کوه، از جنوب رودبار، از مغرب کنچی، و از سمت مشرق به جیحون محدود می‌گردد.
جمعیت آن ۱۸۹ نفر (۳۵ خانوار) است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند. اما دالان روی تپه‌ای قرار دارد و (۲۴ خانوار) و ۱۵۷ نفر جمعیت دارد. دارای مسجد، دبستان، و آب‌انبار برکه است.
تنَگ دالان جای عملیات دلاوری «شمد لاوری، شیخ محمد لاوری» بوده  بر ضد دزدان، چنانکه در کتاب مشایخ مدنی  آمده‌است، که شمد لاوری دومین شایستگی خودرا در تنَگ دالان در برابر دزدان نشان داد. وقتی سید کنچی معروف به آقای کنچی برای شمد پیام فرستاد که دزدهای نفر مال وگله مردم را بغارت برده‌اند وبه‌طرف تنَگ دالان به حرکت هستند، شمد لاوری پیام فرستاد که تنَگ دالان که چیزی نیست اگر لازم شده مال مردم را از گلویه باباخان نفر هم بیرون می‌کشم. در آن زمان گروهی از دزدان به نام ((تُرک نَفرَ)) در منطقه مستقر بودند و همیشه مردم را غارت می‌کردند. داستان زندگی‌نامه «شمد لاوری» و کشته شدن ایشان در روستای ایلود به‌طور مستقل نوشته خواهد شد.
چمشه ای در تنَگ دالان وجود دارد که حدود ۲۰۰۰ اصله نخل را آبیاری می‌نماید و ۵۰۰ من زمین زیر کشت دارد. جاده لار بندرعباس از تنَگ دالان می‌گذرد.  یکی از شاعران محلی به نام «ملا محمد صالح دِهُنگی» شعری به سبک شاه نامه فردوسی سروده که چند صفحه‌است به نام جنگ نامه دالان که در این ابیات از دلاوران و پهلوانان درتنَگ دالان  تمجید می‌نماید.
«شمد لاوری» بسی دلاوریها در تنَگ دالان از خود نشان داده‌اند در برابر دزدان، ایشان از نوادگان (شیخ حسن مدنی)  لاوری هستند که در سال ۱۳۲۴ خورشیدی توسط سرهنگ پالار نا جوانمردانه به قتل می‌رسد. شمد در این ابیات زیبا چنین می‌گوید:
سرگذشت شیخ محمد لاوری مشهور به «شمد لاوری» به‌طور جداگانه نوشته خواهد شد.
فاریاب (بستک)
فاریاب روستای بزرگی از توابع شهرستان بستک هرمزگان است. روستای فاریاب در جنوب غربی روستای کوهیج و در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی شهرستان بستک واقع است می‌باشد.که به فاریاب بستک معروف می‌باشد.
روستای فاریاب از شمال کوهیج، از جنوب رودخانه مهران، از مغرب میستان، و از مشرق به روستای گتاو محدود می‌گردد.
روستای فاریاب:روستایی است بسیار قدیمی، تاریخش به دوران (گبرها) زرتشتی بر می‌گردد.و به فاریاب بستک معروف می‌باشد. و به لهجه محلی به آن «پارو(Parow)» می‌گویند. پارو به منطقه‌ای اطلاق می‌شود که آب فراوان داشته باشد. به اعتقاد مردم گبرها که همان زرتشتیان می‌باشند کار عظیم آب رسانی را با احداث چندصد حلقه قنات (کاریز) در حدود (۳۶6حلقه قنات)به طول تقریبی ۳ کیلومتر ازمبدأ تامظهر از نقاط دوردست امکان‌پذیر ساخته‌اند. البته گبرها با ورود اسلام یادین اسلام راپذیرفته ویا به کشور هندوستان و مناطق همجوار مهاجرت کردند. منطقهٔ سکونت قبلی مردم در یک کیلومتری شرق روستا بوده‌است که به علت بیماری مسری طاعون مردم مجبور به ترک محل سکونت شدند که در اثر این بیماری صدها نفر جان خود را از دست دادند. از محلل سکونت قبلی تپه‌ای تاریخی برجای مانده که ازدل آن گه گاهی سکه‌ای، شی ای یا...بیرن می‌آید. چند سال قبل عده‌ای ناشناس شبانه بانبش گوری قدیمی چند سکه ازآن بیرون کشیده وبابر جا گذاشتن تنها حفره‌ای توخالی متواری شدند.  درقسمت شرق این تپه بقایای مسجدی قدیمی وجود دارد که هنوزگچ بری‌های دل انگیز آن خودنمایی می‌کندکه، تا زمانی نه چندان دور ازآن به عنوان عیدگاه استفاده می‌شده‌است. مردم روستا به گویش محلی خود که ترکیبی از زبان فارسی و عربی و برخی اصطلاحات خاص  منطقه سخن می‌گویند. گویش مردمان این روستاهم همچون روستاها و شهرهای مجاور گویش اچمی است. که گویش بسیاری ازمردمان هرمزگان است. عده‌ای از اهالی روستا از دوران بسیار دور ساکن کشورهای: کویت، بحرین، قطر، امارات متحده عربی و مناطق شرق عربستان سعودی نیز هستند. دراین روستاچند مسجد جهت برگزاری نماز جماعت وجود دارد که همه ازمحل خودیاری اهالی ساخته شده‌است که عبارتنداز:
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری أخیر ۱۳۸۵ نفر (۱۴۵ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند.
پیشه مردم روستا تقریباً متنوع است: کشاورزی، کارهای ساختمانی، کار در کشورهای عربی حوزهٔ خلیج فارس، کاردر ادارات دولتی و ... منبع اصلی درآمد مردم می‌باشد.  دارای قنات «فاریاب» و آب جاری است که ۷۰۰ من (۲۸۰۰ کیلو) زراعت می‌شود، محصول صیفی به اندازه‌ای بدست می‌آید وبسیار خوب است. حدود ۵۰۰۰ هزار اصله نخل دیم و دو هزار اصله نخل آبی. دارد. روستای فاریاب در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی شهرستان بستک واقع شده‌است. در فاریاب دو چشمه کوچک وجود دارد بنامهای سفبلی و صیدزار، استخرهای کوچکی دارد که هر وقت پر آب شود نخلهایش را آب می‌دهند. هریک ۲۰۰ اصله نخل دارد ومحل شکار پرندگان بوده‌است. ونیز در لاور حاجی توفیق که محل زراعت دیم است حدود ۳۰۰ من زمین زیر کشت دارد. یک باب آب انبار برکه نیز دارد. یک فرسخ (شش کیلومتر) مانده به طرف بستک جایی به نام بردا کالی، سنگ بزرگی است به شکل قارچ که لهجه محلی به آن می‌گویند «اَکال» . یکی از مکان‌های دیدنی وتفریحی روستا اسیاب دومن فاریاب است..
هنری مور
هنری اسپنسر مور (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸–۳۱ اوت ۱۹۸۶) از هنرمندان و تندیس‌گران انگلیسی بود.
وی در خانواده‌ای تهیدست و معدن‌کار در شهر کسلفورد منطقه یورکشایر به دنیا آمد. مور شهرت خود را مدیون تندیس‌های تراش‌خورده مرمر و برنز ریخته‌گری‌شده‌است که معمولاً در اندازه‌های بزرگ و موضوعات انتزاعی ساخته شده‌اند.
مور در ایجاد روند نوگرایی در هنر بریتانیا فرد مؤثری بوده‌است.
شهرت دیگر او در زمینه نگارگری است. نقاشی‌های وی از مردمی که در خلال جنگ جهانی دوم در پناهگاه‌های زیرزمینی می‌زیستند، از اهمیت خاصی برخوردار هستند.
وی همچنین یکی از اعضا گروه «واحد یک» بود؛ که در سال ۱۹۳۳ در انگلیس تشکیل شد. علت شکل عجیب مجسمه‌های هنری که اکثرا زنی با سری کوچک و تنه‌ای بزرگ هست این است که هنری در کودکی کمر و پشت مادر خود را ماساژ می‌داده و این احساسی که از این اتفاق که در کودکی اش پیش آمده، داشته در ضمیر ناخودآگاهش ثبت و در بزرگسالی توسط مجسمه‌هایش بروز داده شده اند.(توضیح کلی که دادم برگرفته از کتاب دلهره های کودکی اثر آلیس میلر هست)
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "Henry Moore"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۶).
کهتویه
کهتویه روستای آبادی از توابع بخش جناح شهرستان بستک هرمزگان است. در شش کیلومتری غرب شهر جناح واقع شده‌است.
محدوده روستا از شمال چاله عالی احمدان، از جنوب کوه داربست، از مغرب روستای داربست، و از مشرق به شهر جناح منتهی می‌شود.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۱۵۸ نفر (۲۶۵ خانوار) بوده‌است. از نظر ساخت جمعیتی مردم کهتویه هر گروهی از یک منطقه به این روستا آمده‌اند که دارای قومیت‌های مختلفی بوده‌اند؛ ولی امروزه علی‌رغم تفاوت‌های قومی و قبیله‌ای در کنار هم زندگی می‌کنند؛ و آشتی و دوستی وسخاوت از صفات آنان است. مردمانی کاسب کار و زحمت کش ومذهبی هستند. بیشتر آنان به آن سوی خلیج فارس برای کسب رزق سفر می‌کنند. مردم کهتویه از اهل سنت و شافعی مذهب یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند؛ و آنچه امروزه مشاهده می‌شود مردمانی هستند اصیل و با ایمان ودارای خلق وخوئی آرام و صلح طلب که ستیزه‌ای با همدیگر و با مردم منطقه ندارند. شاهد بر این ادعا لهجه آرام و ملایم فارسی است که مردم این روستا به آن تکلم می‌نمایند و شباهت زیادی به لهجه بستکی دارد و کهتویان اصیل کلمات را بیشتر به صورت کشیده تلفظ می‌کنند. در روستای کهتویه علماء افاضل و برجسته وجود داشته که به منطقه خدمات شایانی از لحاظ وعظ و ارشاد دینی به مردم منطقه کرده و می‌کنند. از جمله این علماء: حاج ملا علی کهنه بودند که بعد از مدت‌ها به کشور بحرین مهاجرت کردند.
روایت است که چون روستای قدیم بین تَل و تپه و ماهور قرار گرفته، آن را کُهتویه نامیده‌اند. روستای کهتویه که از گذشته‌ای نه چندان دور کهتویه خوانده می‌شود، در کتاب‌های باستانی ایران چنین از آن یاد شده‌است: در فارسنامه ناصری چنین آمده‌است: «کوه تو» در ۶ فرسخی میانه جنوب ومغرب بستک واقع شده‌است. علامه علی اکبر دهخدا در لغتنامه خود چنین می‌نویسد: کهتویه اسم خاص دهی از دهستان‌های حومه بستک است که در شهر لار واقع است.
بیشتر خانه‌های قدیمی روستا سه طرف تپه و یک سمت دیوار بوده. ودارای امکانات زیر می‌باشد:
روستا دارای یک کتابخانه عمومی است. حددود ۱۰۰۰۰ اصله نخل دیم دارد. نخل کهتویه از بهترین و مرغوبترین نخیل دیم منطقه‌بوده ولی بدنبال چندین سال خشکسالی بیشتر آن‌ها در حال نابودی هستند. یک رشته قنات در نزدیکی روستا وجود دارد که بعد از شور شدن آب آن، آن را رها کرده‌اند، همچنین متروک و مهجور دیده می‌شود. در حال حاضر کهتویه را همه با نام کبابی‌ها و قصابی‌های آن می‌شناسند. کباب کهتویه را به جرئت می‌توان بهترین نوع کباب گنجه در منطقه جنوب نامید و دلیل آن نیز مراجعه به کبابی‌های کهتویه از سراسر منطقه هرمزگان و لارستان و استفاده از نام کهتویه جهت کبابی در پارسیان، بندرلنگه و .. است. این کبابی‌ها به ترتیب شهرت و معروفیت عبارتند از: کبابی رمضان، کبابی مژگانی، کبابی بام کهتویه، کبابی صدیق ، سالمی و زینل.
گود گز
و در فاصله 21 کیلومتری شمال شهر بستک و در پشت رودخانه شور گوده قرار دارد.
از شمال گلویه، از جنوب مورد، از مغرب مردنو، و از سمت مشرق به مروا محدود می‌گردد.
بر اساس سرشماری سال ۱۳٩۵ جمعیت این روستا ۵۴٩ نفر (١٧٩ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از مذهب شافعی یعنی از پیروان محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان اچمی تکلم می‌کنند. دارای ۳باب مسجد، دبستان، ۱۸ باب آب‌انبار برکه است.این روستا دارای ارتباط بین‌المللی تلفن خانگی و همچنین دسترسی به اینترنت را دارا است روستا از جنوب کوه بر واقع است. دارای دورشته قنات است که هر یک حدود ۴۰۰ من (۱۶۰۰ کیلو گرام) زمین زراعت می‌شده و ۱۰۰۰۰ اصله نخل آبی و ۵۰۰۰ اصله نخل دیم داشته و حدود ۳۰۰۰ من (۱۲۰۰۰ کیلو گرم) زمین زراعت دیم دارد.درحال حاضر بیشتر کاشت نخل با حفر چاه و موتور پمپ و به صورت باغی انجام می‌پذیرد.درختان کهنسال نخل که تعداد آن در نخلستان فراوان است حاکی از اشتیاق اهالی در گذشته‌های دور تا به حال در امر زراعت و نخییلات بوده‌است.
به علت قرار داشتن روستای قدیم در گودی میان تپه‌های شمال ده، اطراف خانه‌های اهالی را درخت گز فرا گرفته بود و روستا از فاصله ی دور به هیچ شکلی مشخص نبود مگر آن که به روی تپه هایی بروند که روستا در میان آن ها واقع شده و به همین جهت این روستا گود گز نامیده شده بود. روستای قدیم بر اثر زلزله گوده در سال ۱۳۳۵ خورشیدی کاملاً ویران شد و بعد از نوسازی روستا اهالی به محل جدیدی در فاصله ی ۵۰۰ متری جنوب روستا نقل مکان کردند. جمعیت شیر و خورشید سرخ نیز در خانه سازی به اهالی کمک کرده بود.
به واسطه بی‌توجهی، قناتها خراب و نخلهای آبی نیز تدریجاً نابود می‌شود. در محدود گودگز، سمت مشرق نخلستانی است دیمی به اسم بشیر گودگز، ۲ آب انبار هم در بشیر وجود دارد. یکی از سادات گوده: آقای سید هاشم، و (مرحوم)شیخ احمد قاسمی از مشایخ انصار از نام آوران کهن روستای قدیم به شما می‌رفته‌اند.
عالی قندی
این روستا بین دهستان دهنگ و روستای تدرویه واقع شده‌است.
از شمال جاشورک، از جنوب دهستان دهتل، از مغرب دهنگ، از سمت مشرق به تدرویه محدود می‌گردد.
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۲۵ نفر (۵۲ خانوار) بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای مسجد، دبستان، آب‌انبار برکه وچند پمپ آب است. ۵۰۰ اصله نخل دیم دارد. روستا در ۲ کیلومتری دهنگ و در ۳ کیلومتری غرب تدرویه واقع شده‌است.
پیشه مردم روستا دامداری وکشاورزی است و از این راه امرار معاش می‌کنند.
تدرویه
تدرویه روستای بزرگی از روستاهای منطقه گوده و از توابع بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است. این روستا در ۴۵کیلومتری شمال شرقی شهر بستک واقع شده‌است.
از شمال پَاکوه و کوه پَرپَتو، و از جنوب به رودخانه شور، از مغرب به خور دهُنگ، و از مشرق به گیچین و کوه آسیاب محدود می‌گردد. تدرویه دارای ۳ قسمت است که نام آنها شهرک، ده بالا و ده پایین است .
دارای 3426 نفر جمعیت و بیش از ۵۰۰ خانواراست که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان اچمی تکلم می‌کنند.
دارای مسجد، دبستان، راهنمایی، دبیرستان، کتابخانه، آزمایشگاه، سالن ورزشی، برق، لوله‌کشی آب، آب‌انبار برکه، و مدرسه دینی است. آب زیرزمینی تدرویه برای کشاورزی زیاد خوب نیست، اما برای نخل خوب است. تعداد ۱۰۰۰۰ اصله نخل دیم وجود دارد.
در جنوب غربی ده رشته قنات بایری به نام حاجی‌آباد وجود دارد که از دایر بودن آن کسی چیزی بیاد ندارد. جاده بستک به بندرعباس از کنار تدرویه می‌گذرد. برکه پاریز در ۶ کیلومتری شمال شرقی تدرویه قرار دارد.
این روستا همواره مورد توجه تعداد زیادی از مردم منطقه و اطراف می‌باشد. یکی از دلایل آنرا می‌توان وجود آب گرم در نزدیکی این روستا دانست و علاوه بر آن پارک تفریحی این روستا نیز همیشه شاهد حضور تعدادی از مردم شهرها و آبادیهای اطراف است. بویژه در فصل بهار و ایام نوروز این روستا یکی از شلوغ‌ترین مناطق شهرستان بستک می‌باشد. این روستا دارای مردمی بسیار خونگرم ومهمان نواز می‌باشد.
چشمه‌ها و آبادی‌های پاکوه که تابع تدرویه‌است به شرح زیر است:
بستو
بستو روستایی در دهستان رویدر بخش رویدر شهرستان خمیر استان هرمزگان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۱۸ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است.
لرد بستو
این روستا در ۴۰ کیلومتری شمال شرقی شهر بستک واقع می‌باشد.
از شمال دهستان دهتل، از جنوب خلیل، از مغرب چاه دزدان، و از مشرف به کنچی محدود می‌گردد.
دارای ۳ خانوار و ۲۵ نفر جمعیت دارد، که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند. دارای آب‌انبار (برکه) می‌باشد. روستای لرد بستو بین کنچی و دهتل قرار دارد.
دارای یک رشته قنات است که حدود ۴ هکتار زمین زیر کشت دارد، وهزار بته اصله نخل را آبیاری می‌نماید.
فهرست حزب‌ها در پاکستان
فهرست احزاب سیاسی در پاکستان ‌حزب تحریک انصاف اکنون حزب حاکم در پاکستان است که اکثریت کرسی ها را در مجلس ملی در اختیار دارد. معنی نام این حزب، جنبش عدالت است و هدف از تاسیس آن، مبارزه با فساد و برقراری عدالت اجتماعی است. در حال حاضر رئیس این حزب، عمران خان نیازی است که نخست وزیر کشور پاکستان است.
حزب مردم پاکستان یا "عوامی لیگ"  از احزاب مهم پاکستان بشمار می‌آید. این حزب را ذوالفقار علی بوتو بنیان گذارد. نمایندگان مجلس حزب مردم نام گروه سیاسی وابسته به این حزب است که در مجلس‌های پاکستان اکثریت دارد.
حزب مسلم لیگ  در حال حاضر به دو شاخه حزب مسلم لیگ نواز (طرفدار نواز شریف) و قائد اعظم (حزب حاکم طرفدار پرویز مشرف) تقسیم می‌شود.
حزب عوامی ملی
حزب کمونیست مَزدور کِسّان (Communist Mazdoor Kissan Party) این حزب باتوجه به اکثریت مسلمان کشور فاقد نفوذ در بین مردم است
جمعیت علمای اسلام
حزب دموکراتیک خلق افغانستان
حزب دموکراتیک خلق افغانستان اصلی‌ترین حزب چپ‌گرا و مارکسیست لنینیست کشور افغانستان بود که اول ژانویه سال ۱۹۶۵ تأسیس گردید.
این حزب دارای دو شاخه مستقل بنام‌های خلق و پرچم بود. در ظاهر این دو شاخه باهم متحد شدند اما هر کدام آن مشی سیاسی خود را داشت. شاخه پرچم خود را حزب زحمتکشان افغانستان و شاخه خلق خود را حزب پیشاهنگ طبقه کارگر افغانستان می‌خواند.
شاخهٔ پرچم را ببرک کارمل و شاخهٔ خلق را نورمحمد تره کی رهبری می‌کرد. این حزب در زمان حاکمیت نجیب الله نامش را تغییر داد و بنام حزب وطن یاد می‌شد. پس از آنکه دولت نجیب الله سقوط کرد رهبری حزب وطن در جلسه‌ای در وزارت خارجه افغانستان محمود بریالی را به مقام ریاست حزب برگزید و این حزب دوباره بنام حزب دموکراتیک خلق افغانستان یاد می‌شد. هم‌اکنون حزب وطن یکی از احزاب رسمی و مستقل می‌باشد.
پس از آنکه مجاهدین، قدرت را در افغانستان به دست گرفتند، تعداد زیادی از اعضای حزب کشته یا مجبور به فرار خارج به از کشور شدند؛ و حدود بیست حزب را بنامهای مختلف تأسیس نمودند از جمله حزب مردم در اروپا به رهبری داوود کاوش، حزب متحد ملی به رهبری نورالحق علومی و نهضت فراگیر دموکراسی و ترقی افغانستان به رهبری شیر بزگر در افغانستان یکی از قوی‌ترین حزب روشنفکران بشمار می‌آید. این حزب‌ها به صورت علنی فعالیت سیاسی دارند.
در سال ۱۹۷۸ این حزب رژیم محمد داود را به وسیله کودتایی خونین سرنگون ساخت و دولت دمکراسی را ایجاد کرد و به کشور نام جمهوری دموکراتیک افغانستان داد و پسانتر این دولت خود با شورش مجاهدین اسلام‌گرا مقابله کرد. مجاهدین جنگی را به عنوان جهاد و با حمایت چند کشور بیرونی از جمله آمریکا، عربستان و پاکستان و… ضد دولت جمهوری دموکراتیک آغاز کردند دولت افغانستان از دولت شوروی تقاضای کمک کرد که در نتیجه باعت اشغال افغانستان به وسیله ۱۲۰۰۰ نیروی مسلح روسی گردید.
حزب دموکراتیک خلق افغانستان اجرای اصلاحات سوسیالیستی و سکولاریستی را آغاز کرد؛ ولی تودهٔ مردم افغانستان به ویژه در مناطق روستایی از آن استقبال نکردند. رژیم در نتیجهٔ مقاومت مسلحانهٔ نیروهای مخالف در برابر اصلاحات سوسیالیستی به گونهٔ وسیع متزلزل گردید. بحران در نتیجهٔ مبارزه برای کسب قدرت بین رئیس‌جمهور نورمحمد تره‌کی و وزیر دفاع حفیظ‌الله امین به اوج خود رسید. تره‌کی کشته شد و امین مقام ریاست جمهوری را به عهده گرفت.
اتحاد شوروی متقاعد گردید که دولت افغانستان را خطر بزرگِ واژگون شدن تهدید می‌کند؛ بنابراین به تاریخ ۱۹ دسامبر سال ۱۹۷۹ نیروهای خود را به این کشور فرستاد تا از این رژیم پشتیبانی کند و جنگجویان شبه‌نظامی مجاهدین را شکست بدهد. این اقدام شوروی که بر بنیاد آموزه‌ها و اصول برژنف بنا نهاده شده بود، هرچند باعث سرد شدن روابط آن با ایالات متحده امرِیکا گردید، برحق پنداشته می‌شد.
نیروهای شوروی در سال ۱۹۸۹ از افغانستان بیرون گردیدند و پس‌از آن آینده این حزب نیز به پایان خود نزدیک می‌شد.
سه سال پس از بیرون شدن ارتش شوروی رئیس‌جمهور افغانستان و رهبر حزب دموکراتیک خلق نجیب‌الله موافقت کرد تا به نفع دولت انتقالی از مقام خود کنار رود. مجاهدین به رهبری احمد شاه مسعود دولت جدید را تأسیس کردند. اما آن‌ها بزودی در نتیجهٔ جنگ‌های گروهی در درون مجاهدین به ویژه میان مسعود، حکمتیار و پسانترها طالبان از هم پاشیدند. طالبان در سال ۱۹۹۶ کابل را تسخیر کردند و نجیب‌الله را که در قرارگاه سازمان ملل اقامت داشت اعدام کردند.
پس از اینکه نیروهایی آمریکایی افغانستان را در ۲۰۰۱ اشغال کردند، تعدادی کوچک از اعضای این حزب به دولت حامد کرزی پیوستند و پسانتر هم به پارلمان راه یافتند.
فهرست حزب‌ها در افغانستان
در افغانستان پس از توافق نامهٔ بن در سال ۲۰۰۱ میلادی و تشکیل دولت جدید احزاب زیادی خود را در وزارت عدلیهٔ افغانستان ثبت نموده‌اند که تعداد آن‌ها به ۱۱۰ رسیده بود. در افغانستان احزاب سیاسی از تشکیلات منظم حزبی برخوردار نیستند و اکثر احزابی که تشکیل می‌شود شکل موسمی داشته و به غیر از چند حزب بزرگ نقش زیادی در حیات سیاسی افغانستان ندارند.
در سال ۲۰۰۹ قانون جدید احزاب سیاسی افغانستان نافذ شد. مطابق به این قانون هر حزب سیاسی قابل جواز باید حد اقل ۱۰ هزار عضو و در ۲۰ ولایت دفتر داشته باشند. در آماری که در سایت وزارت عدلیه قرار گرفته‌است تا اکنون ۷۲ حزب ثبت و دارای مجوز فعالیت هستند. فهرست احزابی که در گذشته فعالیت داشتند اما اکنون مجوز فعالیت ندارند و یا غیر فعال هستند.
پوره سیب
پوره سیب نوعی پوره شیرین است که از سیب پخته و له شده تهیه می‌شود. برای مزه دار کردن این پوره، آن را با شکر شیرین می‌کنند.
پوره سیب را با انواع غذاها از جمله همراه با گوشت و همچنین با انواع دسرها مصرف می‌کنند. از آنجا که طرز تهیه آن راحت است، بسیار زیاد از آن استفاده می‌شود.
برای تهیه این پوره می‌توان از سیب با پوست یا بی پوست استفاده نمود و همچنین انواع ادویه جات و مواد افزودنی از جمله دارچین را به این پوره می‌افزایند. پوره سیب می‌تواند بافت نرم یا سفتی داشته باشد؛ حتی می‌توان از تکه‌های بزرگ سیب داخل آن استفاده نمود. این نوع پوره را به راحتی در خانه تهیه می‌کنند. البته آماده شده آن هم در بسیاری از سوپرمارکتها موجود است. از این پوره به عنوان غذا یا خوراک حاضری برای کودکان استفاده می‌کنند.
پوره سیبی که به آن شکر اضافه نکرده اند، به عنوان غذای کودک کاربرد دارد. گاهی برای مبارزه با اسهال، از این پوره به عنوان داروی خوراکی استفاده می‌کنند.
” تعدادی سیب ترش بردارید. پوست و تخم آنها را بگیرید. سپس آنها را قاچ زده و این سیب‌های قاچ شده را بشویید. سیب‌ها را داخل ظرفی قرار داده و ظرف را روی آتش بگذارید. سیب‌ها را پشت و رو نکنید تا اینکه کاملاً بپزند. حالا سیب‌ها آماده است. با پشت قاشق، سیب‌های پخته را له کنید و سپس بگذارید تا کاملاً سرد شوند. برای مزه‌دار کردن سیب‌ها به آنها شکر اضافه نمایید.“
فراورده لبنی
فَرآورده‌های شیر یا لَبَنیات به آن دسته از مواد غذایی گفته می‌شود که بر پایه شیر هستند. معمولاً ماده اولیه تولید انواع لبنیات، شیر گاو است. اما گاهی از شیر سایر پستانداران همچون بز، گوسفند، گاومیش و … نیز استفاده می‌شود. کارخانه یا مجموعه ای که در آن محصولات لبنی تولید می‌شود، کارخانه لبنیات یا لبنیاتی خوانده می‌شود.
محصولات لبنی می‌تواند برای افرادی که عدم تحمل لاکتوز یا آلرژی به شیر دارند مشکلاتی ایجاد کند. افزایش بی‌رویه محصولات لبنی می‌تواند باعث افزایش کلسترول و چربی‌های اشباع در بدن شده، و باعث بیماری‌های قلبی و سایر بیماری‌های خطرناک شود. برخلاف تصور عموم، مصرف لبنیات باعث تولید مخاط و تشدید علائم سرماخوردگی یا آسم نمی‌شود.
شُور (ترکی şor) :از جوشاندن دوغ و دلمه شدن آن گرفته میشود
شیر مایعی سفید و غیرشفاف است. ممکن است در تابستان که گاوها در مراتع چرا می‌کنند رنگ آن مقداری به زردی متمایل شود. شیر سالم باید تمیز، با مزه ای شیرین و غلظتی همگن و عاری از هر گونه لخته باشد.
روش‌های تعیین خصوصیات شیمیایی و فیزیکی اکثر فرآورده‌های لبنی مشابه روش‌های مورد استفاده برای تعیین خواص شیر می‌باشد، برای مثال از لاکتومتر برای اندازه‌گیری چگالی مخصوص استفاده می‌شود. با این حال محصولات لبنی به روش‌های مختلفی ساخته می‌شوند. برای مثال برخی با فرایند تخمیر لاکتیکی تولید می‌شوند (مانند ماست)، و برخی دیگر با فرایندهای مکانیکی تغلیظ چربی ساخته می‌شوند (مانند کره). در بعضی از فرایندها نیز ترکیبی از فرایندهای تخمیر و بلوغ استفاده می‌شود (مانند پنیر). این فرایندها ترکیب شیمیایی و غلظت ابتدایی مواد ماکرومغذی و میکرومغذی را تغییر می‌دهند.
بیشتر محصولات لبنی از شیر گاو تولید می‌شوند، که عمدتاً شامل آب و تقریباً ۴٫۸٪ لاکتوز، ۳٫۲٪ پروتئین، ۳٫۷٪ چربی، و ۰٫۱۹٪ مواد غیر پروتئینی و ۰٫۷ درصد خاکستر (Ash) می‌شود. خانواده اصلی پروتئین‌های موجود در شیر شامل کازئین‌ها، پروتئین‌های سرم شیر و ایمونوگلوبولین‌ها هستند.
درصد چربی شیر می‌تواند از ۳٫۲٪ تا ۶٪ متغیر باشد. این اختلاف می‌تواند به دلیل استفاده از نژادهای مختلف گاوها باشد. همچنین تغذیه گاوها، نحوه مراقبت از آنها و سلامت آنها عامل‌های دیگری هستند که بر روی میزان چربی شیر تأثیر گذار هستند. چربی شیر در دمای بالای ۴۰ درجه سلسیوس به شکل مایع و در دمای زیر ۴۰ درجه هم به شکل مایع و هم به شکل جامد وجود دارد.
لاکتوز کربوهیدرات مشخصه شیر با فرمول CHO • H0 است. واکنش شیمیایی قند نشان می‌دهد که لاکتوز ساختاری زنجیری نداشته بلکه ساختار آن حلقوی است.
جغرافیای سیاسی ایران
کشور ایران به دلیل برخورداری از موقعیت جغرافیای سیاسی ویژهٔ خود همواره مورد توجه قدرت‌های دور و نزدیک بوده است.
این مهم باعث شده که در قرون اخیر هم همواره مورد تجاوز کشورهای مختلفی نظیر روسیه تزاری، بریتانیا و امپراتوری عثمانی قرار بگیرد. این سه کشور از زمان حکومت قاجاریه در سال ۱۱۹۳ (قمری) جهت پیشبرد مقاصد خود با هم به رقابت می‌پرداختند.
در قرن اخیر، ایران دو مرتبه به اشغال آشکار قوای اجنبی درآمد. پی‌آمد وقوع دو جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، به رغم اعلان بیطرفی دولت ایران، این بی‌طرفی به کار نیامد و به هیچ وجه مورد توجه نیروهای بریتانیا و روسیه واقع نشد و بی‌طرفی ایران به دلایل واهی نقض شد.
همچنین ایران منطقه ای ادعا شده در جنوبگان دارد که با استرالیا هم پوشانی دارد اما به علت عدم تخصیص بودجه نتوانسته از جنوبگان ایران دفاع کند.
جنگ جهانی اول در ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۴ تقریباً هشت روز پس از تاجگذاری احمدشاه آغاز شد. این رویارویی نظامی که در ابتدا به مثابهٔ تصفیه حساب میان قدرتهای طراز اول اروپا تلقی می‌شد، دامنه گسترده‌ای یافت و سرانجام با اعلان آتش‌بس آلمان در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ پایان یافت. در پی آغاز این جنگ، ایران مشی بیطرفی اتخاذ کرد.
در ایران به گاه وقوع جنگ، صفحات شمالی و شمال‌غرب کشور زیر سلطهٔ قشون روسیه تزاری قرار داشت. قوای روس در شهرهای آذربایجان، اردبیل، قزوین و انزلی، حضور نامشروع داشتند و بخش‌هایی از جنوب کشور از جمله بوشهر و بندر لنگه نیز در اشغال نیروی بریتانیا بود.  اعلام بی‌طرفی ایران تأثیر چندانی بر چگونگی مواجههٔ دول درگیر جنگ در استفاده از موقعیت سوق‌الجیشی کشورمان نداشت. اندک زمانی پس از شروع جنگ، واحدهایی از سربازان بریتانیایی به همراه قوای هندی تحت امر خود از بحرین وارد آبادان شدند و این شهر را اشغال کردند. عمده‌ترین توجیه گسیل این نیروی نظامی، ضرورت محافظت از تأسیسات استخراج نفت در منطقه خوزستان بود.
در نیمهٔ اول صفر ۱۳۳۳، تبریز به اشغال سپاه امپراتوری عثمانی درآمد و کشمکش نظامی بین عثمانی و روسیه تزاری به اوج خود رسید. گروهی مرکب از نظامیان عثمانی و آلمانی تحرکاتی را در منطقهٔ خوزستان و اطراف آن آغاز کردند. این فعل و انفعالات با واکنشی دیگر از سوی بریتانیایی‌ها مواجه شد. آنان این کنش‌ها را به نوعی خرابکاری در امتداد خط لولهٔ نفت تلقی کردند و بهانهٔ تازه‌ای به دست آوردند تا نیروهای خود را رهسپار اهواز نمایند و حتی تا مسجدسلیمان هم پیشروی کنند.
پس از شروع جنگ جهانی دوم که در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شده بود، ایران بی‌طرفی خود را اعلام کرد، اما به دلیل گستردگی مرز ایران با اتحاد جماهیر شوروی و درگیری با آلمان این بی‌طرفی ناپایدار بود. ارتش متفقین به بهانه حضور جاسوسان آلمانی در ایران به اشغال کشور مبادرت ورزید.
در روز ۳ شهریور ۱۳۲۰ نیروهای شوروی از شمال و نیروهای بریتانیا از جنوب به ایران حمله کردند و شهرهای سر راه را اشغال کردند و به سمت تهران آمدند. ارتش ایران به سرعت متلاشی شد. رضاشاه ناچار به درخواست نیروهای بریتانیایی استعفا کرد و توسط آنها ابتدا به جزیرهٔ موریس و سپس به ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی تبعید شد. متفقین با انتقال سلطنت به پسر و ولیعهد او - محمدرضا - موافقت کردند.
پس از اشغال راه‌آهن سراسری ایران برای انتقال کمک‌های نظامی به پشت‌جبهه شوروی، بر اساس قانون وام و اجاره مورد استفاده قرار گرفت.
محافظه‌کاری
محافظه‌کاری یک واژهٔ کلی برای جهان‌بینی‌های سیاسی، اجتماعی و مذهبی است؛ که هدف اصلی آن نگهداری جامعه و ارزش‌های موجود است.
برابر مفهوم محافظه‌کاری در زبان‌های اروپایی از واژهٔ لاتین conservare گرفته شده و معنای آن حفظ و نگهداری است.
این مسلک به صورت عمده‌ای در تضاد با مسلک‌های رادیکال تعریف می‌شود.
محافظه کاری بر قداست سنت‌ها، مالکیت، خانواده، مذهب، دولت و دیگر نهادهای جا افتاده و قدیمی تأکید می‌گذارد.
بنا بر موجودیت اندیشه‌های محافظه‌کاری لیبرال (آزادمنش)، ملی لیبرال و مسیحی لیبرال ارائهٔ دقیق تعریف محافظه‌کاری دشوار است. اکثراً محافظه‌کاری دارای دو گرایش عمده است: محافظه‌کاری در برابر ارزش‌ها، محافظه‌کاری در برابر ساختارها. محافظه‌کاری بیشتر متکی بر آداب و رسوم، مذهب و اقتدار است. ازاین‌رو در ایالات متحدهٔ آمریکا و کشورهای دیگر واژهٔ محافظه‌کاری نو رایج شده‌است. در اروپای کنونی نیز گرایش به سمت برگشت به «ارزش‌های کهنه»، مانند کوشش و تلاش، اطاعت و میهن‌پرستی در مباحثات اجتماعی و در زمینه‌های فرهنگ و سیاست دیده می‌شود. در آلمان، در دورهٔ جمهوری وایمار (دوره‌ای در تاریخ آلمان)، تعدادی از روشنفکران، اندیشه‌های محافظه‌کاری ملی و نازیسم را با هم پیوند داده و آن‌ها را هماهنگ ساختند و این را «انقلاب در محافظه‌کاری» می‌پنداشتند.
محافظه‌کاری مذهبی از نگاه دوره‌ها و اشکال مذهب متفاوت‌اند. مثلاًفرامونتاریزم شکلی از محافظه کاری کلیسای کاتولیک در سدهٔ ۱۹ است.
محافظه‌کاری شیوهٔ سیاسی دارای بنیاد فلسفی معینی نیست بلکه در دوره‌های معین تاریخ گوناگون بوده‌است. محافظه‌کاری سدهٔ ۱۹ دارای اندیشه‌های متفاوت از محافظه‌کاری سدهٔ ۲۱ بود. محافظه‌کاری در آمریکا از ارزش‌هایی نمایندگی می‌کند که آن را با محافظه کاری اروپا متفاوت می‌سازد.
اندیشه‌های افلاطون در مورد دولت تاکنون پایهٔ تئوری‌های محافظه‌کار را می‌سازد. نمایندگان محافظه‌کار معاصر: فرانس شاتوبریان که گردانندهٔ نشریهٔ لوکونسرواتور (Le Conservateur) بود. ادموند بورک انگلیسی، کارل اشمیت و نمایندگان انقلاب محافظه‌کاران در جمهوری وایمار (آلمان)
ویکی‌پدیای آلمانی
امتیازنامه دارسی
قرارداد دارسی یا امتیازنامه دارسی قراردادی است که ویلیام ناکس دارسی در سال ۱۹۰۱ (۱۲۸۰ خ) با دولت ایران امضا کرد تا به اکتشاف و استخراج نفت در ایران بپردازد.
از طرف ایران مظفرالدین‌شاه، امین‌السلطان، میرزا نصرالله مشیرالدوله و مهندس‌الممالک (نظام‌الدین غفاری) قرارداد را امضا کردند. مظفرالدین‌شاه این امتیازنامهٔ ۱۸ ماده‌ای را در کاخ صاحب‌قرانیه در تاریخ ۲۸ مه ۱۹۰۱ میلادی، برابر با ۷ خرداد ۱۲۸۰ خورشیدی، امضا نمود. شرکت نفت دارسی، پس از هفت سال، سرانجام در ۲۶ مه ۱۹۰۸ میلادی در منطقه مسجد سلیمان به نفت رسید. براساس این قرارداد، امتیاز استخراج و بهره‌برداری از نفت در سراسر ایران به استثنای ایالات شمالی شامل گیلان، مازندران، گرگان، خراسان و آذربایجان برای مدت ۶۰ سال به دارسی واگذار گردید. هم‌چنین بر اساس این قرارداد، دارسی متعهد گردید ظرف دو سال، شرکت یا شرکت‌هایی برای بهره‌برداری از این امتیازات تأسیس نماید و سالیانه مبلغ ۲۰ هزار لیره وجه نقد و معادل همین مبلغ از سهام شرکت و نیز ۱۶ درصد از منافع خالص خود را به دولت ایران بپردازد.
در سال ۱۳۱۱ و در زمان رضاشاه، طرف انگلیسی به تعهدات خود کامل عمل نکرد و تنها سه‌چهارم مبلغ تعهد شده را به ایران پرداخت کرد. رضاشاه در واکنش به این موضوع قرارداد را یکسویه لغو کرد و آن را آتش زد. دولت انگلستان با ارسال نامه‌ای به این موضوع شکایت و تهدید کرد که به دیوان لاهه شکایت خواهد برد و داراییهای خارجی ایران را ضبط خواهد کرد؛ اما ایران با توجه به اینکه موضوع را خارج از دستور این دیوان می‌دانست به این تهدید توجهی نکرد. در نهایت موضوع به جامعهٔ ملل کشیده شد و در آنجا وزیر خارجهٔ چکسلواکی مأمور حل و فصل مناقشه شد و با پیشنهاد او دو کشور به گفتگو نشستند و قرارداد جدیدی را تنظیم کردند. مذاکرات در ۱۳۱۲ آغاز شد و به قرارداد ۱۹۳۳ انجامید.پس از قرارداد ۱۹۳۳ هنوز ادعاهای ایران بر سهم ۱۶ درصدی در شرکت‌های تابعه وجود داشت اما سرانجام این ادعا در دوران نخست‌وزیری دکتر محمد مصدق از دستور خارج و نفت ایران ملی شد .
قرارداد ۱۹۳۳
قرارداد ۱۹۳۳ ، یا قرارداد ۱۳۱۲ (خورشیدی)، قراردادی بین دولت ایران و شرکت نفت ایران و انگلیس بود که در دوره رضاشاه پس از الغای قرارداد دارسی و خوانین بختیاری منعقد شد.
شخص رضاشاه پس از مذاکره با سر جان کدمن، رئیس شرکت نفت ایران و انگلیس، و رجینالد هوار سفیر بریتانیا در ایران این قرارداد را به دلیل جلوگیری از ضبط دارایی‌های خارجی ایران قبول کردو مقامات دولت را وادار به تصویب آن نمود. مجلس شورای ملی نیز به اتفاق آرا آن را تصویب کرد.
در این قرارداد شرکت نفت ایران و انگلیس همچنان به اکتشاف و استخراج و فروش نفت، در برابر پرداخت ۲۰ درصد از سهام کل شرکت نفت ایران و انگلیس به ایران ادامه می‌داد و همچنین محدودهٔ عملیات امتیاز از ۴۰۰ هزار مایل به ۱۰ هزارمایل کاهش یافت. بر طبق این قرارداد ۳۲ سال به قرارداد دارسی، که در سال ۱۹۶۲ منقضی می‌گشت اضافه گردید، که این فصل از قرارداد اعتراضات و انتقادات زیادی را به دنبال داشت.
قانون ملی شدن نفت که در سال ۱۳۲۹ تصویب شد، این قرارداد را باطل کرد ولی پس از کودتای ۲۸ مرداد در سال ۱۳۳۲ قرارداد کنسرسیوم جانشین آن شد.
قرارداد جدید برای اولین بار در دوره چهاردهم مجلس شورای ملی از طرف دکتر مصدق مورد بررسی و انتقاد شدید قرار گرفت.
جان کدمن
سر جان کدمن (زاده ۱۸۷۷ - درگذشته ۱۹۴۱) رئیس شرکت نفت ایران و انگلیس از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۴۱.
پدر او صاحب معدنی در شهر کیل انگلیس بود و خود او نیز در رشته معدن تحصیل کرد و استاد دانشگاه کیل در رشته معدن شد. ابتدا به عنوان مشاور فنی به شرکت نفت ایران و انگلیس پیوست و بالاخره رئیس این شرکت شد. مذاکرات او با رضاشاه منجر به قرارداد ۱۹۳۳ شد.
وب‌نوشت عکسی
وب‌نوشت عکسی یا فوتوبلاگ یا فتوبلاگ نوعی وب‌نوشت (وبلاگ) است که هر یادداشت آن را یک عکس تشکیل می‌دهد که معمولاً توسط صاحب وب‌نوشت عکسی گرفته شده و گاه توضیحی کوتاه در مورد عکس به آن ضمیمه شده‌است. وب نوشت عکسی همان طور که از نامش پیدا است، به وبلاگی گفته می‌شود که در آن، حرف اول را عکس می‌زند، هر چند که در این وبلاگ توضیحات متنی نیز وجود داشته باشد.در فوتوبلاگ ها اکثر افراد، عکس های را که با دوربین خود گرفته آمد قرار میدهند و توضیح کوتاهی هم در مورد آن، در زیر عکس می نویسند.
بعضی وب‌نوشت‌های عکسی برای تفنن ساخته شده و بعضی دیگر خبری یا هنری هستند. بسیاری از افراد علاقه دارند از این طریق زندگی روزمره خود را به تصویر بکشند. وب‌نوشت‌های عکسی بیشتر کارهایی فردی هستند و معمولاً به شرکت یا بنگاهی ارتباط ندارند. برخی از وب‌نوشت‌های عکسی توسط یک نفر و برخی توسط چند نفر تهیه می‌شوند. در برخی از آنها روزی یک یا چند عکس قرار داده می‌شود و در برخی گهگاه عکس جدیدی دیده می‌شود. عکس‌ها ممکن است با متن کوتاهی همراه باشند که شرحی از واقع روز یا نحوهٔ گرفتن عکس باشد. بسیاری از وب‌نوشت‌های عکسی مکانی برای قرار دادن یادداشت توسط بازدیدکنندگان دارند، برخی از آنها هم چنین امکانی را ندارد.
وب نوشت عکسی، یک راه مناسب برای نگهداری و اشتراک تصاویر گرفته شده است و یک راه برای این است که شما بتوانید عکاسی تان را به مدت طولانی به نمایش بگذارید.
شهبازان
شَهبازان روستایی از توابع بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک در استان خوزستان ایران است.
این روستا در دهستان مازو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۷۲ نفر (۳۳ خانوار) بوده‌است.
ایستگاه راه‌آهنی که نزدیک این روستا قرار دارد نیز ایستگاه شهبازان نام دارد.
اهالی این روستا لر و از ایل پاپی و ناصر پور و دیگر طوایف پاپی هستند که شغل اکثر آنها دامپروری و ماهی گیری است این منطقه جزئی از قلمرو ایل پاپی بوده و تعدادی زیادی در راه آهن مشغول به کار هستند این روستا به دلیل نبود راه آسفالته هنوز نتوانسته تولیدات خود را افزایش دهد قابل توجه که اکثر مردم این روستا در حال ترک کردن روستای خود می‌باشند و تا چند سال دیگر روستا خالی از سکنه خواهد بود که دلیل این تغییر مکان نبود جاده می‌باشد.
به گفته فیروز نجاتی بهورز خانه بهداشت شهبازان:این روستا تقریباً به دلیل نبود امکانات رفاهی برای زندگی تقریباً خالی از سکنه شده‌است.
شهرستان بندر لنگه
شهرستان بندر لنگه یکی از شهرستانهای استان هرمزگان در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان بندر لنگه است که یکی از بنادر مهم جنوب کشور است. شهرستان بندر لنگه در حاشیه خلیج فارس قرار دارد.
شهرستان بندر لنگه از شمال با شهرستان بستک، از شرق با شهرستان خمیر، از غرب با شهرستان پارسیان و از جنوب با خلیج فارس همسایه است.
براساس اطلاعات موجود در ۵۴ درجه و ۳۰ دقیقه طول شرقی و در ۲۶ درجه و ۱۸ دقیقه عرض شمالی از نصف‌النهار مبدأ واقع شده‌است.
فاصله بندر لنگه تا شهر لار ۲۸۰ کیلومتر و تا بندرعباس ۱۹۲ کیلومتر و تا بوشهر ۴۲۰ کیلومتر و تا شهر بستک ۱۷۰ کیلومتر است. هوای شهر بندر لنگه مانند سایر شهرهای ساحلی مرطوب و در تابستان گرم است.
شهرستان بندرلنگه طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ ، برابر با ۱۵۹٬۳۵۸ نفر بوده‌است.
در کوه‌های اطراف بندرلنگه حیوانات و پرندگان مختلفی وجود دارند مانند: آهو، روباه، گرگ، شغال، جوجه‌تیغی و کفتار. از پرندگان مانند: کبک، شاهین، و قُمری و بلبل و تیهو غیره از پرندگان کوهی و صحرائی.
بیشتر زمین‌های شهرستان بندرلنگه دارای قابلیت مرتعی است و مناسب‌ترین اراضی جهت استفاده‌های مرتعی و برداشت علوفه محسوب می‌شوند.
در اطراف لنگه درختان بزرگ و تنوهمندی وجود دارد مانند: کُنار، کُور و سمر، سَلَم و غیره، در زمان قدیم مردمان لنگه از هیزم این درختان برای پخت و پز و برای تدفئه خانه‌های خود استفاده می‌کرده‌اند.
شهرستان بندرلنگه شامل ۴ بخش، ۸ دهستان و ۵ شهر به نام‌های زیر است:
قوالی
موسیقی قوالی یکی از شاخه‌های موسیقی عرفانی است که بیشتر در کشور پاکستان رواج دارد. قوالی که آمیخته با عبادت است، همواره مورد اعتراض گروه‌های افراط‌گرای اسلامی بوده‌است.
ریشهٔ موسیقی قوالی به سدهٔ هفتم هجری بازمی‌گردد. زمانی‌که نوادگان تیمور لنگ بنا به وصیت پدربزرگان‌شان سعی به گردهمایی هنرمندان و اهل ادب در دهلی، آگرا و لاهور نموده و دوران طلایی شکوفایی ادبیات، معماری و موسیقی را از بهترین عوامل فرهنگی ایران و هند پایه‌گذاری کردند.
علی بن عثمان هجویری پایه‌گذار صوفی‌گری در هندوستان، معین‌الدین چشتی و پیروان او به هنگام همایش، اشعار مولایانِ خود را به صورت سروده‌هایی اجرا می‌نمودند که به قوال شهرت یافت. قوال که به عواملِ ادبی و موسیقی غنی شده بود در نهایت گسترده‌ترین سبک موسیقی سنتی در هندوستان و پاکستان گردید.
درخشان‌ترین ستاره در موسیقی قوالی نصرت فاتح علی خان بود.
فاتح علی در تمام ترانه‌های عرفانی‌اش روی دو موضوع مذهب و خدا تمرکز می‌کرد او خدا، پیامبر اسلام و همهٔ پرهیزگاران را می‌ستود و از آن‌ها الهام می‌گرفت همزمان با نصرت، عزیز میا چهرهٔ شاخص دیگر قوالی بود؛ و با داشتن فوق لیسانس در فارسی، اردو و عربی شعر هم می‌سرود و بهترین اشعار را استفاده می‌کرد.
اسلاوها
مردمان اسلاو یک گروه قومی و گویشوران یکی از شاخه‌های زبان‌های هندواروپایی هستند. به احتمال زیاد اروپای شرقی مسکن اولیه این مردمان بوده‌است، اما امروزه علاوه بر این منطقه، اسلاوها در بخش‌های مهمی از بالکان، اروپای مرکزی، آسیای میانه و سراسر سیبری نیز سکونت دارند و بسیاری از آن‌ها به نواحی دیگر دنیا کوچ کرده‌اند.
اسلاوها معمولاً به سه شاخه اسلاوهای غربی (شامل چک‌ها، اسلواک‌ها و لهستانی‌ها)، اسلاوهای شرقی (شامل روس‌ها، اوکراینی‌ها و بلاروس‌ها) و اسلاوهای جنوبی (بوسنیائی‌ها، صرب‌ها، کروات‌ها، مقدونی‌ها، بلغارها و اسلوون‌ها) تقسیم می‌شوند.
اسلاوها قومی از نژاد هندواروپایی اند که در شرق اروپا می‌زیند. مردمان روسیه، بلاروس، لهستان، جمهوری چک، اسلواکی، اسلوونی، یوگسلاوی، بوسنی و هرزگوین و بسیاری از کشورهای اروپای شرقی یا از این تبارند یا با اینان آمیخته شده‌اند. اسلاو را در نوشته‌های کهن به شکل سقلاب یا با حرف ص و در جمع عربی به شکل صقالبه نوشته‌اند.مهاجرت‌های هندواروپاییان
زبان‌های اسلاوی
زبان‌های اسلاوی یا زبان‌های اسلاونیک یکی از شاخه‌های خانواده بزرگ زبان‌های هندواروپایی هستند؛ بنابراین اعضای این خانواده (برای نمونه زبان روسی) با زبان فارسی هم خویشاوندی دارند. خویشاوندی زبان‌های اسلاوی با زبان‌های بالتیک تقریباً نزدیک است؛ به همین دلیل، برخی زبانشناسان این دو گروه را در یک زیرمجموعه قرار داده و آن را بالتواسلاوی می‌نامند. هم‌اینک بیش از ۲۵۰ میلیون نفر در اروپای مرکزی، شمال آسیا، و بیشتر بخش‌های شبه جزیره بالکان، به یکی از زبان‌های اسلاوی سخن می‌گویند. این گروه به زیرگروه‌های اسلاوی شرقی، اسلاوی جنوبی و اسلاوی غربی تقسیم می‌شود.
در زیر نمونه‌های کوچکی از همبستگی‌ها در واژگان اساسی در کل خانواده زبان‌های اسلاوی وجود دارد. این فهرست ترجمه دقیق واژگان نیست و فقط منشأ مشترک ریشه واژه را نشان می‌دهد که ممکن است معنای آن تغییر کرده یا وام‌واژه‌ای جایگزین آن شده باشد.
گزه (بستک)
جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۱۶ نفر (۱۰۸ خانوار) وتشكيل شده از دومحله به نام (محله فقيه)ومحله ديگه ان كه گزه نام دارد بوده است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و گویش محلی تکلم می‌کنند..
دارای امکانات زیر می‌باشد:مسجد، دبستان، مرکز مخابرات، خانه بهداشت، بانک، برق، آب لوله‌کشی ۰ سیزدهآب‌انبار (برکه)می باشدومدرسه راهنماییکه در اول سال تحصیلی ۸۵-۸۶ به بهره‌برداری رسیده‌است که البته طرحهای عمرانی به بهره‌برداری رسیده هشتاددرصدخودیاری مردمی بوده‌است. حدود ۲۰۰۰ اصله نخل دیم و ۲۰۰۰ من زمین زیر کشت دارد...
از شمال کوه از جنوب رودخانه مهران و از غرب هنگويه و از مشرق پاي تاوه ..
آب زیرزمینی آن چندان خوب نیست و فقط برای آبیاری نخل مناسب است. آب لوله کشی قابل مصرف خوردن نیست فقط برای شستشو استفاده می‌شود، اما آب آشامیدنی از آب‌انبارها که آب باران در آن‌ها ذخیره می‌شود، تأمین می‌شود.لازم به ذکراست که آب لوله کشی هفته ای چهارساعت می‌باشد.
بیشتر مردم روستا کشاورز هستند، در دوران قدیم شغل کشاورزی رونق خاصی در منطقه داشته‌است، حدود ۲۰۰۰ اصله نخل خرما و ۲۰۰۰در حدود من زمین زیر کشت دیم دارد..
سوسک غواص بزرگ
این حشره آبی و شناگر یک شکارچی دلیر است. سوسک‌های بالغ به‌وسیله آرواره‌های قدرتمند خود تغذیه می‌کنند. نوزاد این سوسکها به‌وسیله آرواره‌های خالی خود به حیوانات ضربه می‌زنند و بعد مایعات درون بدن طعمه خود را می‌نوشند. سوسکهای غواص از هوا تنفس می‌کنند و شناگران خوبی هستند.
دانشنامه رشد.
شاخ‌گوزنی لوکانوس کروس
دانشنامه رشد.
سوسک طلایی
سوسک طلایی (نام علمی: Melolontha melolontha) است. این حشره سنگین وزن و پَردار، بیشتر زندگی خود را به عنوان نوزاد حشره زیرزمینی که از ریشه درختان تغذیه می‌کند، می‌گذراند. بعد از ۲ تا ۳ سال بالغ شده و به سطح زمین می‌آید.