خلیل حاوی
خلیل حاوی ، (زاده‌ی ۱۹۱۹ - درگذشته ۱۹۸۲) شاعر و منتقد ادبی مسیحی و از پیشگامان شعر معاصر عرب که اهل لبنان، متولد روستای شویر در استان جبل لبنان بود.
خلیل حاوی کمی بعد از پایان جنگ جهانی اول به روایتی در سال 1919م در روستای کوچک هویة از روستاهای کوهستان دروز در سوریه و به روایتی دیگر در روز نخست دسامبر سال 1919م در آبادی کوهستانی و بسیار زیبای شویر از کوهستان های لبنان از پدر و مادری که هر دوی انها مسیحی ارتدوکس بودند به عنوان نخستین فرزند خانواده زاده شد؛ خانواده ای سه نفره که پس از حاوی سه فرزند پسر و سه فرزند دختر بر تعداد افرادش افزوده شد.
پدر خلیل حاوی، بنایی بود که در آغاز بهار برای کار به مناطق واقع در بلندی های جولان و کوه دروز می رفت و بدین ترتیب وی بیشتر در دامان مادر- که در رویکرد شاعری و سرایندگی وی تا حدودی تأثییر گذار بود- بالید و پس از رفتن به مدرسه، بخشی از مزامیر داوود و برخی از آیات انجیل و تورات را از بر کرد. خلیل در سن دوازده سالگی به خاطر بیماری پدرش مجبور به کار در حرفه بسیار دشوار ساخت خیابان و سنگفرش‌های شهری شد، روبرو شدن او با این گونه سختی ها و رنج های شکننده در شکل گیری ذهنیات منفی در روان رنجور او، تأثییرس غیرقابل انکار برجای گذاشته است تا جایی که جمیل جبر، دوست صمیمی او در این باره می گوید:" فکر بیچارگی، ستمدیدگی و بینوایی، همیشه مثل سایه با او بود و او را به همه مردم، بدبین ساخته بود." در همین دوران تمام وقت آزاد خود را صرف مطالعه شعر و تولید اشعار سنتی و آزاد به طریق فصحی و عامه می‌کرد. او بدون برخورداری از استاد زبان‌های فرانسه و انگلیسی را چنان به خوبی آموخت که در سال 1946 وارد پیش دانشگاهی شویفات گردید و پس از یک سال توانست وارد دانشگاه آمریکایی بیروت - در آن زمان فضای دانشگاه آمریکایی بیروت سرشار از شور انقلابی ناشی از شکست عرب ها در جنگ 1948م فلسطین بود- شده و در رشته‌ی فلسفه تحصیل کند.
به گواهی استادانش از دانشجویان سرآمد آن دانشگاه بود، حاوی در سال 1951م به اخذ مدرک لیسانس از آن دانشگاه نائل آمد و در سال 1955م دوره ی کارشناسی ارشد خود را نیز در همان جا به اتمام رساند، موفقیت‌هایی که ضمن تحصیل در این دانشگاه به دست آورد باعث شد بتواند از بورس دانشگاه کمبریج انگلیس برخوردار شود و به انگستان برای تحصیل برود.
وی در سال 1958م برای گذراندن تعطیلات تابستان به لبنان بازگشت اما حوادث خونینی که با بازگشت او مقارن گردیده بود وی را از نظر روحی دگرگون ساخت و ناگزیر به جزیره جامائیکا رفت. وی به روایتی پس از سه سال، دوره ی دکتری خود را در دانشگاه کمبریج با اخذ مدرک دکترای فلسفه در سال 1959م و به روایتی دیگر در سال 1960م به پایان رساند و برای تدریس نقد ادبی، فلسفه و ادبیات عرب به دانشگاهی که خود در آن درس می‌خواند در بیروت برگردد. وی تا پایان عمر کوتاهش در ششم ژوئن 1982م در این دانشگاه تدریس می‌نمود.
وی در طول عمر خود پنج مجموعه تاریخ شعر نوشت و به طور منظم به مجلات ادبی مانند مجلة شعر مقاله می‌داد. مجموعه‌ای از اشعار او از سوی عدنان حیدر و مایکل برد (Michael Beard) به انگلیسی ترجمه شده است به نام "Naked in Exile: Khalil Hawi's Threshing Floors of Hunger."
در ششم ژوئن سال ۱۹۸۲، دو هفته پس از حمله اسرائیل به خاک بیروت در بحبوحه لبنان جنگ داخلی، او با تفنگی در آپارتمان خود در نزدیکی دانشگاه آمریکایی بیروت به زندگی خود پایان داد.
به باور برخی صاحب نظران، عامل اصلی اتحار شاعر پیشروی نیروهای اسرائیلی در خاک لبنان بوده اما هرچند برخی ناقدان نیز بر این موضوع تأکید نموده اند که وی پیش تر نیز قبل از سال 1982م چندبار دست به خودکشی زده و نجات یافته بود و بر این اساس تنها عامل مؤثر در این خودکشی را، پیشروی نیروهای اسرائیلی ندانسته اند.
سروده های خلیل حاوی دارای گونه ای زبان سمبولیک سرشار از ترکیب نماد های اساطیری، دینی، طبیعی و اسطوره های آیینی و آیین های کهن می باشد که بار معنایی فلسفی عمیق و ریشه داری همراه گشته است.
خلیل حاوی پنج دیوان شعر دارد که نام‌های آن از این قرار است: همچنین کتابی به زبان انگلیسی درباره‌ی جبران خلیل جبران نوشته است به نام:
"Gibran Khalil Gibran, His Background, Character and Works, Beirut, 1963."