hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
خان‌ببین
خان به بین شهری از توابع بخش فندرسک شهرستان رامیان در استان گلستان است.  خان ببین زادگاه حکیم نامی، ابوالقاسم میرفندرسکی، است. این شهر در غرب ۵۵ کیلومتر از شهر گرگان و از سوی شرق ۳۰ کیلومتر از شهر گنبد کاووس فاصله دارد.
زندگی در شهر همراه با کاروکسب وجود دارد از جمله بازارهفتگی شهر موسوم به پنجشنبه‌بازار.
مساحت خان‌ببین بیش از ۱۳۰۰ هکتار و جمعیتش در سال۱۳۸۵، برابر با ۱۲/۴۳۵ نفر بوده‌است.نام اصلی شهر خان به بین بوده که به مرور زمان به خان ببین تغییر یافته است
از اماکن تاریخی می‌توان از سه تپه نام برد که مربوط به اواخر هزاره دوم قبل از میلاد است و در ۵ کیلومتری غرب شهر قرار دارد. رابینو در سفرنامه مازندران و استرآباد خود صفحه ۱۹۵، نام این آبادی را خان به بین ذکر کرده.
ازمیان مراکز فرهنگی شهر می‌توان از: دانشسرای تربیت معلم خان ببین، و دبیرستان جابر بن حیان ومدرسه شبانه‌روزی امام علی نام برد.
وجود تکیه‌ها و مساجد قدیمی زیبایی معنوی خاصی به شهر بخشیده است. در کنار این بناها دیدن آرامگاه۲تن از امامزادگان به نامهای سلیمه و حلیمه خاتون می باشد. معروف است خالی از لطف نیست.
اصلیترین شغل مردم بخش فندرسک کشاورزی بوده، محصولاتی مثل: گندم، برنج، پنبه و [[صیفی جات نظیر گوجه فرنگی ،خیار،کاهو،توت فرنگی ومیوههای باغی نظیر هلو ، انواع آلو،شلیل،خرمالو ،،پرتغال و نارنگی از فراورده‌های شهرخان ببین در بخش فندرسک می‌باشد.
حوضه آبریز رودخانه [[سیاه‌جوب]] با مساحت ۱۶٫۸۸ [[کیلومتر مربع]] در محدوده خان‌ببین واقع شده‌است. آبشار خان به بین([[آبشار شیرآباد]]) که در ۷ کیلومتری جنوب شهر خان به بین واقع در مسیر خود رودخانه‌ها و چشمه‌های خنکی دارد. آبشار خان به بین به شکل پله‌ای بوده و دربرگیرندهٔ ۷ آبشار است. بزرگ‌ترین آبشار آن ۳۰ متر ارتفاع داشته و دو حوضچه با عمق ۴۰ تا ۸۰ متر در پای دیواره آن به وجود آمده‌است. غار زیبای شیرآباد که مابین آبشارهای سوم و چهارم قرار دارد از جمله عجایب زیبای این جنگل زیبا می‌باشد. در واقع هرچه از آبشار اول به سمت هفتمین آبشار حرکت می‌کنید به مناطقی برخورد می‌کنید که بسیار بکر و دست نخورده باقی‌مانده‌اند. همچنین وجود جنگلهای انبوه که گونه‌های گیاهی کمیابی را در خود جای داده از مشخصه بارز این جنگلهاست. گونه‌هایی کمیاب مانند درختان سرخدار، ملچ، افراو… که به وفور در این مناطق جنگلی یافت می‌شود. در غار شیرآباد نوعی خزنده دوزیست زندگی می‌کند که به گفته [[زیست شناسان]] تنها گونه باقی‌مانده از این نوع جانور دوزیست می‌باشد که در معرض انقراض قرار گرفته است. همچنین رشته کوه‌های این شهر مامن و مأوای بسیاری از حیوانات و جانوران وحشی نظیر خرس، پلنگ، شغال و گرگ و روباه و… می‌باشد که بغیر از این گونه‌ها، گونه‌های کمیاب و نادر دیگری از جیوانات را در خود جای داده است.
بیمارستان ۲۰ تختی امام رضا در خان‌به بین در سال ۱۳۶۸ تأسیس گردید. این بیمارستان بعنوان تنها بیمارستان تخصصی سوختگی استان با دارا بودن اتاقهای ایزوله و وان هیدروتراپی بشمار می‌رود.
شهر دارای یک مجتمع ورزشی و چندین سالن ورزشی با امکانات کم می‌باشد و خاستگاه ورزشکاران در رشته‌های مختلف ورزشی مثل فوتبال٫ کشتی، دوومیدانی، رزمی، والیبال و کوهنوردی در رده‌های مختلف می‌باشد.این شهر زادگاه ورزشکار نامی و قهرمان جهان و آسیا رضا سوخته سرایی می باشد. ۰
[[رده:شهرستان رامیان]] [[رده:شهرهای استان گلستان]] [[رده:شهرهای شهرستان رامیان]]
دلند
دَلَنْد شهری است در بخش مرکزی شهرستان رامیان  در استان گلستان در شمال ایران است .
واژه دلند یک کلمه [طبری] به معنی منطقه‌ای که پوشیده از جنگل‌های انبوه است، می‌باشد. از جمله مناطق دیدنی این شهر پارک جنگلی دلند است که همه ساله مورد استفاده مسافران قرار می‌گیرد.
تبدیل روستا دلند به شهر
کلاله (گلستان)
کَلاله شهری از توابع بخش مرکزی و مرکز شهرستان کلاله در شرق استان گلستان، ایران است .
این شهر در جادهٔ گرگان به مراوه‌تپه قرار گرفته‌است. بررسی باستان‌شناسان در شهر کلاله در استان گلستان تا کنون به شناسایی ۱۳۰ محوطه و تپه تاریخی و پیش از تاریخ منجر شده‌است. این کشف، تاریخ کلاله را به ۷۵۰۰ سال پیش رساند. در این بررسی‌ها که به منظور تهیه نقشه باستان‌شناسی کشور صورت می‌گیرد، یک سد ساسانی که از تاج آن ۶۰۰ متر آن باقی مانده‌است و یک مدرسه و مسجد قاجاری شناسایی شد. این شهر دارای فرودگاه است که این فرودگاه، فرودگاه اختصاصی «غلامرضا پهلوی» برادر محمدرضا شاه پهلوی بود. این فرودگاه ۳۱۵ هکتار دارد و در سه کیلومتری غرب کلاله واقع شده‌است.
شهر کلاله در سال ۱۳۸۴ خورشیدی رتبه نخست طرح پیشگیری از اعتیاد را دراستان گلستان بدست آورد.
جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۸٫۰۳۵ نفر بوده‌است.
ترکیب جمعیتی این شهر را قوم ترکمن، سیستانی و همچنین خراسانی ها ، و بلوچ ها و  آذری ها تشکیل می‌دهند.  و از نظر مذهب، بیشتر مردم این منطقه اهل تسنن می باشند..
نزدیک‌تر (فیلم ۲۰۰۴)
نزدیک‌تر فیلمی به کارگردانی مایک نیکولز و بر پایه نمایشنامه‌ای از پاتریک ماربر محصول سال ۲۰۰۴ است.
Closer داستان چهار غریبه است که به‌طور تصادفی وارد زندگی همدیگر می‌شوند و روابطی بینشان شکل می‌گیرد. روابط وقتی پیچیده می‌شود که دو زوج همدیگر را می بینند و فکر خیانت به سرشان می افتد
بازیگران فیلم عبارتند از جولیا رابرتس، جود لا، ناتالی پورتمن و کلایو اوون.
سرخنکلاته
سُرخَنکَلاته شهری از توابع بخش بهاران شهرستان گرگان در استان گلستان ایران است .
سرخنکلاته از سال ۱۳۸۱ از روستا به شهر تبدیل شد.
محدودهٔ شهر طبق آمارگیری ۱۰۰۰ هکتار است که ۱۸۷ هکتار مساحت شهر را تشکیل داده‌است.
تازیک‌ها از ساکنان اصلی این شهر بوده‌اند. در اوایل دوره قاجار امیر علی‌بیک با عده‌ای از بستگان و افراد طایفه خود به همراه قشونی که ریاست آن را محمدوردی‌بیک به عهده داشت جهت امنیت استرآباد از ارسباران آذربایجان به این منطقه آمدند. از آن‌جا که شهر استرآباد ظرفیت پذیرش این طایفه و قشون را نداشت این افراد قبرستان‌محله را برای اقامت برگزیدند و در آن‌جا ماندگار شدند. آن‌ها به خاطر این‌که از پنج گروه (تاجیک (تازیک)، مقصودلو، مارزلو، جلایری، قجر (جرجانی)) تشکیل می‌شدند قبرستان‌محله را بش‌محله (پنج‌محله) نامیدند و بعداً خروس‌محله نیز به آن اضافه شد.
بعدها مقصودلوها و شماری از اهالی سرخنکلاته در جنبش مشروطیت ایالت استرآباد نقش مهمی داشتند. عبدالصمد خان که در سال ۱۲۵۲ ه‍.ق با فرمان محمدشاه قاجار به ریاست و سرکردگی اهالی سرخنکلاته برگزیده شده‌بود در سفر ناصرالدین شاه به خراسان با تفنگداران خود به ناحیه شاه‌کوه به دیدار وی رفت. از همین زمان بش‌محله با نام سُرخَن‌کَلاته (در اصل سر خان کلاته) معروف شد. کلاته در زبان مازندرانی به معنای روستا و آبادی است. سرخنکلاته در ابتدا و در شکل حقیقی گفتاری (سَرِ خان کَلاته، به معنای (آبادیِ محلِ تجمع خَوانین یا همان خان‌ها)) بوده‌است. همچنین زبان مردم سرخنکلاته گویشی از زبان طبری است.
نوده خاندوز
نوده خاندوز شهری از توابع بخش چشمه‌ساران شهرستان آزادشهر در استان گلستان ایران است.
جمعیت نوده خاندوز در سال ۱۳۹۵، برابر با ۲،۹۸۹ نفر بوده‌است.
شهر نوده در کیلومتر پنج جاده آزادشهر به شاهرود در سال ۱۳۸۲ بر اساس مصوبه وزارت کشور به شهر تبدیل شد بر اساس آخرین سرشماری حدود ۳۰۰۰ نفر جمعیت دارد و از سه محله نوده خاندوز، حاجیلر و شهرک امام رضا تشکیل شده‌است. شغل غالب مردم کشاورزی است و مهم‌ترین محصولات کشاورزی‌ نوده خاندوز گندم، برنج، کلزا یا کانولا و باغ‌های زیبای زیتون و هلو و آلو است. پارک جنگلی شبنم (تپه علیرضا) شهر نوده مهم‌ترین تفریحگاه شهر و شهرهای همجوار محسوب می‌شود. این شهر معروف به شهر گل نرگس است به دو دلیل ۱- به خاطر رویش گل‌های طبیعی نرگس در دامنه‌های کوه‌های اطراف شهر ۲- مراسمی به نام گل نرگس حضرت زهرا بیش ۴۰ سال با حضور سخنرانان و مداحانی از شهرهای مشهد، قم و تهران در این شهر برگزار می‌شود. در بخش چشمه ساران بالغ بر ۱۵ روستا وجود دارد که یکی از زیباترین آنها روستای وطن می‌باشد.
شهر نوده خاندوز هم‌اکنون در حال توسعه می‌باشد که با طرحهای اخیر دولت و سازمان گردشگری برای ایجاد آبشارهزار پله (که نصف آن تا سال ۱۳۹۰ انجام شده‌است)، موجب پیشرفت این شهر شده‌است، هجوم سرمایه داران از کلان‌شهرها برای خرید زمین‌های این منطقه نوید یک شهر توریستی درآمدزا را می‌دهد. علاوه بر اینها شهر نوده خاندوز دارای مراسم مذهبی متعدد می‌باشد که مهم‌ترین ان جشن نیمه شعبان است که از تمام استان برای دیدن ان می‌آیند مخصوصاً برای نور افشانی آن شب خاطره انگیز در پارک جنگلی شبنم، شهر نوده خاندوز دارای یک رودخانه می‌باشد که دو بخش خاندوز (اصلی) و حاجیلر را از هم جدا نموده‌است، و این رودخانه زیبا تنها یاری‌رسان کشاورزان آن منطقه جنگلی می‌باشد.
پادگان نوده خاندوز در ۳ کیلومتری آن در زمان رضا شاه مورد آشنا بسیاری از هم وطنان ایرانی می‌باشد، همچنین پادگان دارای یک پل تاریخی بسیار زیبا و کم عرض میباشد که توسط آلمانی‌ها در زمان رضا شاه بنا شده‌است.
شهر نوده از چهار طرف وسط کوه‌های جنگلی می‌باشد که ان را مانند نگینی در وسط جنگل و دارای راه بین المللی نشانده‌است، تفرجگاه سوجاق و بن قلعه در حاشیه شرقی شهر نوده از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری با طبیعتی بکر و دست نخورده و چشمه سارهای فراوان می‌باشد که همواره مورد توجه گردشگران زیادی از اقصی نقاط کشورمان می‌باشد.
همچنین زیارتگاه پیرباد (که در بین تراکمه یل پیر معروف است)در ضلع شرقی نوده خاندوز مورد اعتقاد مسلمانان شیعه و سنی منطقه در ایام تعطیلات و مناسبت‌های مذهبی مختلف میزبان زوار فراوانی از شهرها و روستاهای دور و نزدیک است.
یکی از مراسم‌هایی که هر سال هزاران نفر را از شهرهای مختلف به نوده خاندوز می‌آورد مراسم نورافشانی در شب نیمه شعبان (گل نرگس نماد نوده خاندوز و هم امام زمان و نام مادر آن حضرت است) می‌باشد که همه ساله در پارک شبنم نوده انجام می‌شود و طرافداران زیادی دارد.
چوبر
چوبَر شهری از توابع شهرستان تالش در استان گیلان ایران است. این شهر در سال ۱۳۸۴ خورشیدی از ادغام پنج روستا تشکیل شد.
چوبر شهری از شرق چسبیده به دریای خزر و از غرب به کوه‌های استان اردبیل و تالشان، آب و هوای مرطوب و اکثراً بارانی را داراست که این موقعیت باعث شده کشاورزی مخصوصاً برنج و کیوی از محصولات درجه اول این شهر بشمار بیاید و همچنان بزرگترین صادرات کیوی و میوه و سبزیجات در شمال غرب ایران بشمار برود. آبشارهای کوهستانی از جاذبه‌های گردشگری چوبر هستند.
طرح ساحلی شهرداری چوبر، پارک جنگلی شهرداری چوبر، باغات کیوی در سطح شهر، تاواگولی واقع در بالامحله چوبر، اماکن متبرکه امازاده نرگس خاتون و نه ساله، سیدآباد محله، دروار محله، للکه محله، رودسرا، هنری محله، کچیم، خودکارمحله، مسجد قباقی، دهقان محله، الکوفی و ییلاقات.
فرهنگ جغرافیایی ایران جلد ۲ در مورد چوبر می‌نویسد: دهی است از دهستان کرگان‌رود شمالی بخش مرکزی شهرستان طوالش. در ۳۷ هزار گزی شمال هشتپر و ۳ هزار گزی شمال حویق سر راه شوسه آستارا واقع شده‌است. جلگه و مرطوب است. ۱۷۲۵ تن سکنه دارد. از چشمه و رودخانه آبیاری می‌شود. از محصولاتش غلات، لبنیات، عسل، چای، گیلاس، سیب و پرتقال است. مردمش به کشاورزی اشتغال دارند. سر راه شوسه ۵ قهوه‌خانه و چند دکان دارد.
در سال ۱۳۸۷ پدیدهٔ رانش زمین که پیش از این در منطقه چوبر بی‌سابقه بود، رخ داد.
مردم چوبر به زبان‌های تالشی و ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. برخی از مردم تالش‌تبار این شهر و چند روستای ساحلی اطراف به تدریج زبان تالشی را کنار گذاشته و به زبان ترکی آذربایجانی گویشور شده‌اند. این امر در بخش‌هایی از مناطق تالش‌نشین ایران شامل برخی مناطق در ناحیه‌ای که از شهر هشتپر آغاز می‌شود و تا آستارا ادامه می‌یابد نیز مشهود است. زبان تالشی هنوز در روستاهای کوه‌پایه‌ای و کوهستانی پیرامون چوبر برتری دارد.
سپیددشت (خرم‌آباد)
سپیددشت شهری است در استان لرستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش پاپی از توابع شهرستان خرم‌آباد است. راه‌آهن تهران جنوب از این شهر می‌گذرد و دارای طبیعت بکر و زیبا بوده و پیرامون آن را کوهستان فراگرفته با خرم‌آباد حدود ۸۰ کیلومتر و با دورود ۴۲ کیلومتر فاصله دارد. از نظر موقعیت جغرافیایی، سپیددشت دارای عرض جغرافیایی ۳۳٫۱۲ درجه و طول جغرافیایی ۴۸٫۵۸ درجه بوده و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۰۲۱ متر می‌باشد. این منطقه از نظر اقلیم آب و هوایی سرد دارد اما در روزهای گرم سال دمای هوای آن تا ۴۰ درجه سانتی گراد هم می‌رسد.
یکی از ویژگی‌های بارز شهر سپیددشت که حتی می‌توان گفت از دلایل عمده شکل‌گیری این شهر می‌باشد قرار گرفتن بر مسیر راه‌آهن تهران - جنوب می‌باشد. شهر سپیددشت در محدوده اداره کل راه‌آهن لرستان و کیلومتر ۹۸۱+۵۰۷ محور تهران ـ خرمشهر قرار گرفته‌است. سپیددشت سومین ایستگاه از دورود و در فاصله ۴۲ کیلومتری آن قرار گرفته‌است. این ایستگاه از نظر تقسیمات خط در محدوده حوزه ۱۱ و قطعه ۳۱ می‌باشد. ایستگاه‌های طرفین آن از سمت شمال: بیشه با فاصله ۱۳ کیلومتری و از سمت جنوب چمسنگر با فاصله ۱۷ کیلومتری می‌باشند.
فلسفه نامگذاری سپیددشت بخاطر وجود سه پیچ خط راه‌آهن که از این شهر می‌گذرد، می‌باشد؛ به عبارت دیگر چون در زبان لری به پیچ راه، پید می‌گویند و در زمان احداث راه‌آهن به دلیل کوهستانی بودن این منطقه و اختلاف ارتفاع ورودی و خروجی شهر، مهندسان وقت مجبور به استفاده از سه پیچ راه بودند، به همین خاطر آن منطقه به سپیددشت معروف شد یعنی دشتی که سه پیچ راه‌آهن از آن می‌گذرد.
رودخانه سزار و رودخانه زز دو رودخانه‌ای هستند که از سپیددشت می‌گذرند.
شهر سپیددشت به عنوان گلوگاهی بین شهرهای خرم‌آباد، دورود، منطقه شول‌آباد الیگودرز و اندیمشک قرار دارد.
از آبشارهایی که به سپیددشت نزدیک هستند می‌توان به آبشار بیشه، آبشار تاف، آبشار گریت و آبشار شوی اشاره کرد. در اطراف سپیددشت مکان‌های تفریحی زیادی از جمله: دره اناران، کومو، رونه، بوتک، گازه، خشکی، آبسرده، کسمت، چلقادی، امارت، باکش و … وجود دارد.
زیستگاه سه گونه از ماهیان کور غار که فقط در این منطقه از دنیا یافت می‌شوند در یک غار آبی در زیر کوه چیلنگ روستای لون در دهستان تنگ هفت این بخش (پاپی) شهرستان خرم‌آباد می‌باشد همچنین این بخش یکی از زیستگاه‌های گونهٔ بومی و منحصر به فرد سمندر لرستانی می‌باشد که در دنیا فقط در جنوب استان لرستان و شمال استان خوزستان یافت می‌شود نیز می‌باشد.
مردم این منطقه بیشتر به زبان‌های لری بالاگریوه‌ای و لری بختیاری سخن می‌گویند. اکثر مردم این شهر از ایل پاپی هستند.
مردم این شهر اغلب کارمند و مغازه دار هستند که البته فعالیت‌هایی در زمینه زنبور داری، پرورش ماهی قزل آلا، کشاورزی و دامداری انجام می‌دهند
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۹۱۷ نفر (۸۰۹ خانوار) بوده‌است.
در سپیددشت جاذبه های گردشگری فراوانی وجود دارد این منطقه سرشار از چشمه و آبشار های طبیعی و رودخانه های فصلی و دائمی می باشد طبیعت سپیددشت در فصل بهار هر ساله پذیرای گردشگران داخلی و خاری می باشد
ویسیان
ویسیان شهری است در استان لرستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش ویسیان از توابع شهرستان چگنی است.
مردم ویسیان لر هستند و به زبان لری صحبت می‌کنند.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۰۸۷ نفر (۶۱۹ خانوار) بوده‌است.
سراب‌دوره
سَراب‌دوره مرکز شهرستان چگنی و شهری از توابع استان لرستان در غرب ایران است.
اراضی این منطقه قسمتی جلگه و قسمتی در دامنه کوه یا کوهستانی است و آب و هوایی معتدل دارد. آب مورد نیاز منطقه چگنی از رودخانه، چشمه‌ها و حوزه‌های آبرفتی کوه‌های اطراف تأمین می‌شود.
بیش از ۳۲۰ اثر تاریخی و باستانی در این شهرستان وجود دارد که توجه و رسیدگی به این جاذبه‌های گردشگری می‌تواند موجب جذب گردشگر و رونق اقتصادی پایدار در شهرستان و استان شود. این شهرستان دارای آثار و بناهای تاریخی زیادی مانند بنای سه امامزاده معروف به نام‌های پیرشمس الدین و باباعباس و حیات الغیب با قلعه مخروبه و پل مخروبه مهم کنگان که پایه‌های آن باقی است، می‌باشد. پل تاریخی «کشکان» مربوط به دوره ساسانی و غارهای مربوط به دوره پارینه سنگی ازجمله غار کالجالی و کلماکره و تپه‌های باستانی از جمله چغا و قلعه تاریخی سراب ناوه کش (نایه کش)، از جمله اماکن تاریخی و فرهنگی به عنوان جاذبه‌های گردشگری این شهرستان است؛ این شهرستان دارای سراب های بسیار از جمله سرابدوره، ورکمره، سراب ناوه کش و رودهای مهمی از جمله کشکان و کوه‌های بسیار بلند از جمله سفید کوه با ارتفاع ۲۰۰۰ متر از سطح دریا و پوشیده از جنگل‌های سرسبز می‌باشد.
بنا بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱٬۷۱۳ نفر (۴۷۸ خانوار) بوده‌است.
چقابل
چَقابَل، مرکز شهرستان رومشکان در استان لرستان است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۱۲۵ نفر (۱٬۶۱۴ خانوار) بوده‌است.
گراب (کوهدشت)
گَراب شهری است در استان لرستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش طرهان از توابع شهرستان کوهدشت است. جمعیت این شهر حدوداً ۳،۲۹۵ نفر می‌باشد.
مردم این شهر از طوایف مردم لک می باشند.
کوهنانی
کوهنانی یکی از شهرهای استان لرستان در جنوب غرب ایران است.مردم این شهر به زبان لکی صحبت می کنند. این شهر مرکز بخش کوهنانی از توابع شهرستان کوهدشت است.
کوهنانی از دو کلمه کوه+نان تشکیل شده‌ است و وجه تسمیه این نام وابستگی معاش مردم به‌ کوه های اطراف و رونق اقتصاد قوی این منطقه نسبت به نواحی همجوار است.
با توجه به بیش از 120 اثر تاریخی و طبیعی ( تپه‌های باستانی، آتشکده‌ها، میل صید صفربگ، نقاشی غارها، گنجینه‌های فراوان، رودخانه، زمین‌های حاصلخیز و...) می‌توان به این نتیجه رسید که از زمانی که انسان در غارها میزیسته شهر کوهنانی در حوالی رودخانه و زمین‌های حاصلخیز این منطقه وجود داشته‌است . از انجایی که این این منطقه و مردمش قدمتی پیش از تاریخ دارند نمی‌توان آن را به دوره خاصی از تاریخ نسبت داد در ادوار گذشته شهر کوهنانی رونق بسیار فراوانی نسبت به وضعیت کنونی داشته‌است.بناها و لوح‌های کشف شده مربوط به پیش از اسلام نشان از وجود سیستم‌های اقتصادی همچون بانک و خدماتی مانند وام را دارد. همچنین مدت طولانی شهر کوهنانی دارای حکومت محلی بوده‌است.
اطراف کوهنانی کوه‌هایی قرار دارد که از شرق ماه کوه، از شمال کوه بازگیر (باج گیر)، از جنوب کوه نثار و از غرب کوه بزرگ گور هستند. بخش کوهنانی شامل روستاهای شورابه، روستای پای آستان، خسروآباد، حسین‌آباد، مرالی، حیدرخانی، خود شهر کوهنانی، روستای بساط بیگی، منار، زیر تنگ سیاب، نوم کولی، گرخشاب، رماوند، منطقهٔ چشمه حیدر و بالاخره روستای سرسبز رودبار است که هرساله بخش بزرگی از میوه تولیدی در لرستان را تأمین می‌کند. لازم است ذکر شود که روستای زیرتنگ سیاب توالی از روستاهای پشت سر هم است که همگی دارای باغ‌های انار می‌باشند. بیشتر این محصولات برای صادرات به استان‌ها و کشورهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بخش کوهنانی شامل ۱۰ طایفه می‌باشد:
۱- طایفه های بساط بیگی،کاکمزوند،حیدرخانی(رعیت)،مرضایی، ساکن در کوهنانی
۲- طایفه کورونی یا کوهنانی (شامل مرکز بخش کوهنانی، روستاهای حسین‌آباد، مرالی که تعداد قابل توجهی از مردم این طایفه در شهرستان کوهدشت اقامت دارند)
۳- طایفهٔ نورعلی (شامل روستاهای شورابه سفلی (رستم)، شورابه وسطی (مرحوم برانازار)، شورابه شاهمراد یاری، شورابه علیا (مرحوم کرم خان)، شورابه ابراهیم زارعی، شورابه بهرام بگ، خسروآباد، پشم و پای آستان)
۴- طایفه آدینه وند (شامل روستاهای زیر تنگ سیاب: ده کرمعلی، ده منتعلی، گرخشاب، رماوند و …)
۵- طایفه گراوند (شامل روستاهای توه خشکه، منار، وسکور و عالین آباد)
۶- طایفه دراویش (بیشتر در روستاهای رودبار (روارRowar صحیح تر است) سکونت دارند)
۷-طایفه کت کن ساکن در بخش کت کن
مردم شهر کوهنانی به زبان لری گویش لکی صحبت می کنند.
درب گنبد
درب گنبد شهری است در استان لرستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش درب گنبد از توابع شهرستان کوهدشت است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۳۱۲۴ نفر (۸۵۴خانوار) بوده‌است.
فیروزآباد (سلسله)
فیروزآباد شهری است در استان لرستان در غرب ایران. این شهر مرکز بخش فیروزآباد از توابع شهرستان سلسله بوده است .جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۳٬۳۹۵ نفر بوده‌است.
جوایز گلدن گلوب
جوایز گلدن گلوب مجموعه جوایزی است که هرساله در ایالات متحده توسط ۹۳ عضو انجمن مطبوعات خارجی هالیوود به بهترین تولیدات سینمایی و تلویزیونی، هم داخلی و هم خارجی اهدا می‌گردد. این جایزه نخستین بار در سال ۱۹۴۴ به فیلم‌های تولیدی و محصولات تلویزیونی تعلق گرفت. مهم‌ترین جایزه آکادمی با نام بهترین فیلم یکی از مهم‌ترین رقابت‌های فیلم‌سازان محسوب می‌شود. همچنین جایزه یک عمر فعالیت هنری یکی از مهم‌ترین جوایز گلدن گلوب است که هر سال به یکی از بزرگان عرصه سینما و تلویزیون آمریکا داده می‌شود؛ گفتنی است که این جایزه به فیلم یا برنامه تلویزیونی خاصی تعلق نمی‌گیرد و تنها برای یک عمر فعالیت هنری بزرگان سینما و تلویزیون آمریکا اهدا می‌شود.
"جدایی نادر از سیمین" به کارگردانی اصغر فرهادی نخستین فیلم فارسی‌زبان است که توانسته‌ در سال ۲۰۱۲ برای بهترین فیلم خارجی این جایزه را کسب کند.همچنین در سال های ۲۰۱۴، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۲ به ترتیب ایران با فیلم های گذشته، فروشنده و قهرمان در بخش بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان حضور داشت و نامزد دریافت جایزه بود.
گلوگاه (بابل)
گلوگاه (به مازندرانی: "گـَلیا") یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. این شهر مرکز بخش بندپی شرقی در شهرستان بابل است.
این شهر کوهپایه‌ای در جنوب شهرستان بابل قرار دارد. و از سه جهت به کوهپایه‌های سرسبز البرزمحدود می گردد و تنها از قسمت شمالی به زمین‌های هموار و جلگه و دشت راه پیدا می‌کند . رودخانه سجرو (سجادرود) از کناره شرقی آن می‌گذرد این شهر همانند گلوگاهی بوده که پل واسط میان دشت و کوه است و با عبور از این شهر وارد مناطق جنگلی و ییلاقی بخش بندپی شرقی می شویم که دارای ییلاق‌های زیاد با آب و هوا و پوشش گیاهی و منابع طبیعی متفاوت بوده و به ییلاق‌های مناطق هراز آمل مازندران و ییلاق‌های مناطق سواد کوه مازندران مرتبط است.گلوگاه از طرف جنوب به روستاهای جنگلی دهستان فیروزجاه ، از طرف شمال به شهر بابل ، از طرف غرب به بخش بندپی غربی و از طرف شرق به دهستان درازکلا ختم می‌شود و از این رو به این شهر ، گلوگاه نام نهاده‌اند . نام محلی این شهر گَلیا و زبان مردم آن طبری ( مازندرانی )و مذهب آنان تشیع(دوازده امامی) است.
جمعیت شهر گلوگاه در سال ۱۳۹۵، برابر با ۶۹۰۸ نفر بوده‌است .
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۶،۹۰۸ نفر جمعیت بوده است. مردم گلوگاه به زبان مازندرانی و با گویش بندپی سخن می‌گویند.
گلوگاه (ابهام‌زدایی)
گلوگاه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شهرستان گلوگاه
شهرستان گلوگاه یکی از شهرستان‌های استان مازندران ایران است. مرکز این شهرستان، شهر گلوگاه است. شرقی‌ترین شهرستان مازندران گلوگاه می‌باشد که در شمال با خلیج گرگان و در جنوب با رشته کوهای البرز احاطه شده‌است و شرق با استان گلستان هم‌مرز بوده و از جنوب با استان سمنان و از غرب با شهرستان بهشهر هم‌مرز است
جمعیت شهرستان گلوگاه در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴۰٫۰۷۸ نفر بوده‌است.
مردم این شهرستان به زبان مازندرانی و فارسی سخن می‌گویند.
در شهر گلوگاه سکنه بومی به زبان مازندرانی سخن میگویند اقوام تبری‌تبار همچون "کلبادی‌ها" و "گلو" (Golo) به زبان مازندرانی سخن می‌گویند. مهاجرینی از یک طایفه کوچک ترک‌زبان موسوم به ایل عمرانلو در گلوگاه به گویش‌های ترکی آذربایجانی و مازندرانی و فارسی سخن می گویند.
شهر : گلوگاه
پایگاه اطلاع‌رسانی شهرستان گلوگاه
مهاویرا
مَهاویرا (वर्धमान महावीर به معنی بزرگ‌قهرمان)، بنیانگذار آئین جین و بیست و چهارمین پیشوا است.
مهاویرا در سده 5 پیش از میلاد در یک خانواده اشرافی هندوستان زاده شد و معاصر بودا بود. وی در سی سالگی به طرد دنیای مادی کوشید و پس از ریاضت‌های طولانی به اندیشه‌های دینی خود دست یافت. او پس از گستردن آیین خود به سال ۵۲۶ قبل از میلاد درگذشت.
مهاویرا به پیروان عامی خود آموزش می‌داد تا کارمای خوب ایجاد کنند و به راهب‌ها می‌آموخت تا کارما را پایان ببخشند.
مهاویرا را در متون پالی بودایی، نیگانتا ناته‌پوته می‌نامند و در زمان خود بیشتر به این نام شناخته می‌شد. منزه کسی است که عاشق همه است ولی دوسشان ندارد.
مریم حیدرزاده
مریم حیدرزاده (متولد ۲۹ آبان ۱۳۵۶) نویسنده، شاعر، ترانه‌سرا و نقاش ایرانی است.
حیدرزاده که بینایی خود را بر اثر چند عمل جراحی در کودکی از دست داد، در اواخر دههٔ ۷۰ با نوشتن شعرهایی به سبک محاوره‌ای و با به‌کارگیری کلمات ساده و روان شهرت یافت.
بسیاری از خوانندگان داخل کشور و همچنین خوانندگان فارسی‌زبان در بیرون از ایران از ترانه‌های او در آهنگ‌هایشان استفاده کرده‌اند. مریم حیدرزاده دانش‌آموخته حقوق قضایی از دانشگاه تهران است. پدر او بازنشسته ارتش و مادر او هم کارمند بود ولی به خاطر نگهداری از وی مدت هاست که فعالیت بیرون از منزل ندارد. مریم حیدرزاده ساکن سعادت‌آباد تهران است.
مریم حیدرزاده با خوانندگانی مانند مهستی، لیلا فروهر، داریوش، هنگامه، شادمهر، محسن چاوشی، محسن ابراهیم‌زاده، کامران و هومن و شهاب تیام همکاری داشته‌است.
ترانه‌سرا:مریم حیدرزاده
سانتا روزا، کالیفرنیا
سانتا روزا (به انگلیسی: Santa Rosa) شهری در شمال ایالت کالیفرنیای آمریکا است. بر اساس سرشماری جمعیت در سال ۲۰۱۰ این شهر ۱۶۷٬۸۱۵ نفر جمعیت دارد. سانتا روزا بزرگترین شهر در شمال کالیفرنیا و ۲۶مین شهر از لحاظ وسعت در ایالت کالیفرنیای آمریکا محسوب می‌شود.
وج
وج، اگیر ترکی یا سوسن صغیر با نام علمی Acorus calmus نوعی گیاه خودرو است که در کنار رودخانه‌ها و جریانهای آب می‌روید و دارای ریزوم افقی و استوانه‌ای شکل، برگ‌های متناوب و دارای غلاف، باریک و دراز به طول ۵۰ تا ۶۰ سانتیمتر و دارای ۲ لبه نسبتاً تیز است. میوه‌های آن دارای ۳ سطح مشخص، محتوی ۳ دانه و محصور در کاسه گل است.
ترکیب آن با تخم شاهی و نارگیل و عسل به نسبت‌های زیر، در افزایش حجم منی مؤثر است: تخم شاهی ۵۰ گرم نارگیل ۲۰ گرم آگیر ترکی ۱۰ گرم عسل ۲۵۰ گرم روزانه ۳ قاشق مرباخوری
گورو نانک
گورو نانِک دیو (به پنجابی: ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ؛ ؛ ۱۵ آوریل ۱۴۶۹–۲۲ سپتامبر ۱۵۳۹)، بنیانگذار آئین سیک و نخستین گورو یا معلّم این آیین است. او در قرن پانزدهم میلادی در نانکانا در پنجاب پاکستان کنونی زاده شد. گورو نانک ممکن است به نام‌ها و عناوین دیگری مانند بابا نانِک یا نانِک شاه نیز نامیده شود.
گورو نانک در سال ۱۴۶۹ در خانواده‌ای از طبقه کشاتریاها در یکی از روستاهای لاهور به دنیا آمد. او از عرفای مسلمان و هندو استفاده کرد. سپس به کشورهای اسلامی و زیارت مکه رفت و سرانجام آئین سیک را که آمیزه‌ای از هندوئیسم و اسلام است، تأسیس کرد و در سال ۱۵۳۹ در گذشت.
گرو نانک در ۱۵ آوریل ۱۴۶۹ میلادی در خانواده‌ای هندو از طایفه بیدی کاتری، در روستای رایی بهویی – که امروزه به نام نانک نامیده می‌شود- زاده شد. زادگاه او در حوالی لاهور در پاکستان کنونی است. پدر و مادر نانک هر دو هندو مذهب و از نسل شاهزادگان کشاتریا بوده‌اند، پدر نانک مهتا کالو، کشاورز و حسابدار روستای تالوندی بود و به باجگیری نیز می‌پرداخت. بر اساس برخی روایات، مادر نانک، تریبتا دیوی نام داشته‌است. فرمان‌روای تالواندی، رای بوهاد از اشراف هندی بود که اصالتاً هندو بود و در ایام جوانی مذهب اسلام را اختیار کرده بود؛ نانک در جوانی مشاور رای بوهاد بود. نام گرو که دستخطی است که به فارسی دربارهٔ زندگی نانک نوشته شده‌است، نخستین آموزگار نانک را مسلمان دانسته‌است. نانک در باتالا با دختری هندو به نام سولاکنه ازدواج کرد، و از او صاحب دو پسر به نام‌های سریچند و لخمی‌چند شد.
نانک به پروردگاری نادیدنی و به پوچی بت‌ها باور داشت:
نانک همچنین گفته‌است:
در گرانث صاحب آمده‌است:
در زمان نانک، نظام کاست در همه فرهنگ‌های شبه‌قاره هند نفوذ داشت، که بر اساس آن افراد بر اساس احترام اجتماعی مراتب مختلفی را داشتند، و گروه پاریا، نجس خوانده می‌شدند. اما نانک، بر برابری همه انسان‌ها تأکید کرد و نظام کاستی را باطل دانست.
در همان زمان، زنان نیز در موقعیت پست‌تری نسبت به مردان قرار داشتند و رسم ساتی در مورد ایشان به اجرا درمی‌آمد؛ نانک گفت "اگر زن نبود، یکی بود و آن هاری بود."
در روایت سنتی آمده‌است که مسلمانان و هندوها به نزاع برخاستند چون هر یک جسد نانک را از آن خود می‌دانست؛ مسلمین می‌خواستند جسد او را به خاک بسپارند. هندوها و سیک‌های هندونژاد می‌خواستند او را به آتش بسوزانند. پس داوری به نزد گرو بردند؛ گرو گفت که هر دو گروه گل‌ها بیاورند، هندوها در سمت راست و مسلمانان در سمت چپ کالبد او قرار دهند و روز دیگر ببینند که هر طایفه گل‌های آن‌ها پژمرده نیست، جسد از آن او باشد. روز دیگر، چون یاران بازآمدند، کفن گشودند، گل‌ها در هر دو سو تازه و شکفته بود ولی جسد استاد ناپدید گشته بود.
او به بت و بتخانه باوری نداشت و منکر حلول و اتحاد بود. وسیله نزدیکی به حق را کمک به جانداران و آزار نرساندن به آنان می‌دانست و باور به سیر و سلوک داشت. سیک‌ها معتقدند در حال سلوک باید از مشروبات و دخانیات دوری کنند، از روشنایی و صداها و خواب پرهیز کنند، دروغ نگویند، اندیشه بد نکنند و هر بامداد آب‌تنی کنند.
گورو
به آموزگاران و راهنمایان دینی در دین‌های هندوگرایی، بوداگرایی، سیک‌گرایی و جنبش‌های دینی دیگر گورو (سانسکریت: गुरू) گفته می‌شود.
گورو در اصل همان نقشی را در این دین‌ها دارد که مرشد در صوفی‌گری. در دین‌های آسیایی، به گورو به عنوان کانالی برای دریافت فرزانگی نگریسته می‌شود.
فیلم کوتاه
فیلم کوتاه به گروهی از فیلم‌ها و آثار هنری گفته می‌شود که نسبت به فیلم بلند، هم‌زمان بسیار کمتری دارد و هم با بودجه بسیار پایین و تجهیزات کم ساخته می‌شود. در تعریف آکادمی علوم و هنرهای سینما آمده‌است که فیلم کوتاه باید حداکثر ۴۰ دقیقه یا کمتر، زمان داشته باشد. تیتراژ اول و آخر نیز جزو این زمان به‌شمار می‌آیند.
جشنواره‌های بزرگ دنیا نظیر جوایز اسکار، جشنواره کن و جشنواره فیلم برلین، در کنار نمایش فیلم‌های بلند، نمایش فیلم کوتاه دارند و این فیلم‌ها جوایز خاص خودشان را هم می‌گیرند. نخستین فیلم‌های تاریخ سینما فیلم‌های کوتاه بودند. سینمای کوتاه، امروزه نیز در جهان وجود دارد و اندیشه‌ها و داستان‌ها را به صورت موجز بیان می‌کند. فیلم‌سازان بزرگی نظیر جوزپه تورناتوره، پیر پائولو پازولینی، کن لوچ، آلن رنه و… سینما را با فیلم کوتاه شروع کردند. در ایران نیز بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، عباس کیارستمی، اصغر فرهادی و… سینما را با فیلم‌های کوتاه آغاز کردند. سینمای کوتاه جهان امروز به وسیله جشنواره‌های متعدد و شبکه‌های هنری تلویزیونی به حیات خود ادامه می‌دهد.
ˈخروج کارگران از کارخانهˈ را می‌توان نخستین فیلم برادران لومیر به حساب آورد که نخستین فیلم کوتاه تاریخ سینما نیز محسوب می‌شود.
در اروپا، سینمای کوتاه در مهر ماه ۱۳۴۷ توسط بصیر نصیبی با نام سینمای آزاد ایران راه‌اندازی شد و به مرور شکل گرفت. وی با تلاش‌های بی‌وقفه خود توانست در سراسر ایران نمایندگی‌هایی را فعال کند. هر چند تلویزیون آن دوران حمایت‌های مادی از سینمای آزاد کرد اما فیلم‌سازان آن دوره کوشش کردند که مستقل بمانند. بسیاری از فیلم‌سازان پس از انقلاب ۱۳۵۷ از جمله کیانوش عیاری، مهدی صباغ‌زاده و فریدون جیرانی از سینمای آزاد وارد سینمای حرفه‌ای شدند. سینمای کوتاه در حال حاضر، توسط انجمن سینمای جوانان ایران حمایت می‌شود که سازمانی دولتی است و فیلم‌سازانی نظیر: بهمن قبادی، تورج اصلانی، آرش رصافی، داریوش غریب زاده، امید وفایی، امیرشهاب رضویان، ابوالفضل عطار، محمدرضا فرطوسی، شهرام مکری، امیرعلی اعلایی، ایرج سالاروند، وحید موسائیان، داریوش یاری، مسعود امینی تیرانی و بهنام نجم‌الدین را پرورش داده‌است.
تشکیل انجمن صنفی فیلم کوتاه ایران در خانه سینما در شهریور سال ۱۳۸۲ از نقاط عطف فعالیت‌های سینماگران فیلم کوتاه ایران است که توانستند به عنوان یک صنف مستقل مطرح شوند. برنامه‌ای به اسم ۸ میلی‌متری در شبکه رادیو نمایش به فیلم کوتاه و سینمای مستند و تجربی اختصاص دارد. این برنامه به تهیه‌کنندگی و سردبیری قاسم اورنگی می‌باشد که خود مستندساز است.
غلام‌حیدر یقین
غلام‌حیدر یقین (زاده ۱۳۳۲ خورشیدی) از پژوهندگان تاریخ و ادبیات فارسی اهل افغانستان است.
غلام‌حیدر (یقین) در سال ۱۳۳۲ خورشیدی در روستای سروستان ولایت هرات به دنیا آمد. تحصیلات ابتدائی را در مکتب ابتدائی سروستان و لیسه را در لیسه جامی هرات به پایان رساند. در سال ۱۳۵۴ خورشیدی از رشته زبان و ادبیات دانشکده ادبیات دانشگاه کابل لیسانس گرفت. در سال ۱۳۶۷ خورشیدی ماستری را در رشته «تاریخ و فلسفه» گرفت. او مدت ۱۶ سال در موسسات عالی تربیه معلم هرات و انیستیتوت پیداگوژی کابل و مرکز تحقیقات علوم به صفت استاد زبان و ادبیات فارسی ایفای وظیفه نمود.
غلام‌حیدر یقین از بنیادگذاران انجمن فرهنگ هرات باستان و عضو هیئت اجرائیه و مسئول بخش فرهنگی این انجمن ادبی در کابل بوده و در داخل و خارج کشور در سمینارها و سمپوزیم‌های ملی و بین‌المللی در زمینهٔ ادبیات سخنرانی کرده‌است.
غلام‌حیدر یقین در سال ۱۳۷۱ خورشیدی از انستیتو خاورشناسی آکادمی علوم جمهوری تاجیکستان از رشته زبان و ادبیات فارسی دری دیپلم دکترا گرفته‌است.
غلام‌حیدر یقین هم‌اکنون در کشور هلند زندگی می‌کند.
دکتر یقین مؤلف چندین کتاب در زمینهٔ ادبیات فارسی است و کتاب‌ها و مقاله‌های پژوهشی وی در مطبوعات داخل و خارج افغانستان به چاپ رسیده‌است.
شهرستان آشتیان
شهرستان آشتیان یکی از شهرستان‌های استان مرکزی است. شهرستان آشتیان به مرکزیت شهر آشتیان و دارای یک بخش مرکزی و سه دهستان به نام‌های گرکان، سیاوشان و مزرعه نو است.
شهر: آشتیان
این شهرستان از شمال به تفرش و قم، از جنوب و جنوب شرق به شهرستان‌های دلیجان و اراک از غرب به شهرستان فراهان محدود گشته‌است.
شهرستان آشتیان در مرکز استان مرکزی و شمال شهرستان اراک قرار دارد و با مرکز استان ۸۰ کیلومتر فاصله دارد.با ارتفاع ۲۱۲۰ متر از سطح دریا بلند ترین شهر استان مرکزی و چهاردهمین شهر بلند ایران می باشد. شهرستان آشتیان با جمعیتی بالغ بر۲۰۰۰۰ نفر و مساحتی در حدود ۱۲۳۹ کیلومترمربع کوچکترین شهرستان استان مرکزی است. آشتیان به لحاظ دارا بودن آب وهوای کوهستانی در فصل گرما آب و هوای بسیار مطبوع و خنکی دارد که به همراه جاذبه‌های طبیعی و تاریخی و امامزاده‌های متعدد همه ساله پذیرای انبوه مسافران از اقصی نقاط ایران می‌باشد. شهرستان آشتیان از شهرهای بسیار کهن ایران از متعلقات عراق عجم بوده و در ایران باستان جزء ماد سفلی یا ماد بزرگ بوده‌است که آیین زرتشتی داشته‌اند. آثار مادی در این شهرستان فراوان به چشم می‌خورد. اسامی اماکن آن ریشه اوستایی-پهلوی دارند. این اسامی، تعداد زیادی قلاع گبری و وجود آتشکده‌ها در این منطقه مانند (آتشکده فردجان و فراهان) ارتباط واژه آشتیان را با دین زرتشت قوی می‌سازد. این منطقه در زمان خلافت عمر توسط مالک بن عام اشعری فتح و مردم آن به دین اسلام گرویدند. در کتب جغرافیایی پس از اسلام این شهر جزء ولایت کوهستان یا جبال یا عراق عجم آمده‌است. بنا به تفسیر (دهگان) لغت آشتیان معرف معبد و قربانگاه است. کلمه آشتیان مرکب از دو جزء «یشت» به معنی پرستش، قربانی، دعا و سرود مذهبی و «یان» معرف مکان و جایگاه است. آشتیان در مختصرالبلدان و تاریخ قم ابرشتیجان آورده شده‌است و ابن فقیه آن را از متعلقات همدان ذکر نموده و صاحب تاریخ قم آن را از طموجهای قم برشمرده است.
شهرستان آشتیان به سبب ارتفاع زیاد، دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل است. این شهر از لحاظ توپوگرافی در دامنه ارتفاعات کوه‌های مرکزی واقع شده و از جنوب به دشت فراهان و کویر میقان منتهی می‌شود. از ارتفاعات معروف آن می‌توان به کوه آشتیان،کوه رف قاسم کش، کوه کلاهه و کوه میرآب اشاره کرد.
زبان اصلی اهالی این شهرستان فارسی است، اما در گذشته زبان آشتیانی بوده که با گذر زمان به دست فراموشی سپرده شده است اما گویش آشتیانی به عنوان یک گویش مستقل هنوز در میان مردم رواج دارد. البته زبانهای خلجی ( زیر شاخه ای از زبانهای ترکی) و ترکی نیز در بعضی روستاهای آشتیان تکلم میشوند.
کشاورزی و دامپروری فعالیت غالب ساکنان این شهرستان را تشکیل می‌دهد. شهرستان اشتیان علاوه بر کشاورزی به نان های محلی خود معروف است که پایه بزرگی از اقتصاد این شهرستان کهن را شامل میشود از جمله سوغات شهرستان آشتیان می‌توان صابون،نان فطیر،نان شیرمال،نان کوله ولا،نان قرصه و گردو و بادام را نام برد. کارگاه‌های صابون‌سازی یکی از جاذبه‌های مهم اقتصاد سنتی این شهرستان محسوب می‌شوند.
حسینیه (ابهام‌زدایی)
حسینیه نوعی مکان عمومی برای سوگواری در ماه محرم است.
حسینیه ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
بخش الوار گرمسیری
بخش الوار گرمسیری یکی از بخش‌های تابعه شهرستان اندیمشک در استان خوزستان در جنوب غربی ایران است. این بخش در گذشته جز استان لرستان بوده است که در دهه ۶۰ از استان لرستان جدا و هم زمان با شهرستان شدن اندیمشک به استان خوزستان الحاق شده است. شهرستان اندیمشک تنها شهر لرفیلی خوزستان است و بقیه شهرستان های خوزستان لربختیاری هستند اندیمشکی ها با لر ها ارتباط خوبی دارند به طور کلی مناطق لرنشین اندیمشک یکی از شهرهای با تعصب لر است.
شهرها: حسینیه بیدروبه
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران جمعیت بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک براساس سرشماری مرکز آمار ایران  در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۴،۷۸۳ نفر بوده است. ساکنین این منطقه شیعه مذهب و به زبان لری صحبت می‌کنند.
حسینیه (اندیمشک)
حسینیه یکی از شهرهای استان خوزستان است. این شهر در بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک قرار گرفته‌است. این شهر در گذشته جز استان لرستان بوده است که در دهه ۶۰ از استان لرستان جدا و هم زمان با شهرستان شدن اندیمشک به استان خوزستان الحاق شده است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱٬۸۲۱ نفر (در ۵۳۳ خانوار) بوده‌است.
پرندک (زرندیه)
پَرَندَک از شهرهای بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. این شهر در مسیر آزادراه تهران–ساوه و راه‌آهن تهران–جنوب قرار گرفته‌است. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت این شهر در سال ۱۳۹۵، برابر با ۶٫۸۸۶ نفر بوده‌است؛ که از این میان ۳٫۵۰۱ نفر مرد و ۳٫۳۸۲ نفر زن بوده‌اند. این شهر ۲٫۱۹۳ خانوار دارد.
نقشه شهری پرندک
رودخانه شور از نزدیکی جنوب این شهر می‌گذرد و در اطراف آن ناحیه صنعتی پرندک قرار دارد. شهرک صنعتی شهید مهدی پرندک بیش از ۱۲۰ واحد صنعتی دارد.
تصویر هوایی از شهر پرندک
به هنگام احداث راه‌آهن تهران - جنوب ایستگاه پرندک در مجاورت روستای رحیم آباد احداث گردید و به همین دلیل این روستا بعدها به پرندک مشهور گشت و با افزایش جمعیت و تبدیل شدن این روستا به شهر به تصویب فرهنگستان رسماً نام پرندک به آن اطلاق شد. لغتنامه دهخدا واژه پرندک را «پشته و کوه کوچک در میان دشت» معنی می‌کند.
حجت‌الاسلام والمسلمین عبدالمجید مجدی زاده امام جمعه شهرپرندک.
مردمان این شهر به زبان فارسی گویش می‌کنند.
مشکویه بیانگر تاریخ کهن شهر پرندک زرندیه است. شهر پرندک زادگاه فیلسوف ابو علی مسکویه است. وجودمنطقه مشکویه که ازدوران اشکانی دارای اثرمی‌باشدواوج تمدن این منطقه ازقرن پنجم تاقرن هفتم بوده ودرزمان خودکه یک شهرصنعتی تولیدی سفال بامقیاس زیادبوده‌است. قدیمی‌ترین منبعی که به مشکویه اشاره کرده‌است کتاب الاعلاق النفسیه که در سال ۲۹۰هجری قمری توسط ابوعلی احمدابن رسته اصفهانی معروف به ابن رسته به رشته تحریر درآورده است.
رود شور از استان زنجان سرچشمه گرفته و پس از عبور از استان قزوین و جنوب غرب استان تهران و شهرستان زرندیه شهر پرندک به شهرستان ری می‌رسد. شاخه‌های مشهور این رود عبارتند از خر رود، ابهررود، کردان، سرود (سه رود) در شهرستان زرندیه شهر پرندک. رود طولانی شور با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی، عرض شهرستان ری را طی می‌کند. این رود از شش کیلومتری جنوب حسن‌آباد فشاپویه عبور می‌کند و به شوره‌زار شرق دریاچه حوض سلطان قم می‌ریزد.
تصویر هوایی از شهر پرندک
شهر پرندک دارای پسته‌هایی مرغوب است
امامزاده عبدالمطلب در روستا پیک در نزدیکی شهر پرندک قرار دارد.
بنا به تصمیمات اخیر سازمان هواپیمایی کشوری در جلسه کمیته هوانوردی عمومی مبنی بر بررسی شرایط تسهیل ورود وسایل پرنده هوانوردی در کشور، اجرای این پروژه بستری مناسب برای ایجاد قطب هوانوردی و فرودگاهی در منطقه ایجاد خواهد کرد.
مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی پرندک در کیلومتر ۶۰ آزاد راه تهران ساوه و در شهر پرندک واقع شده‌است و از سال ۱۳۸۹ اقدام به جذب دانشجو کرده‌است و هم‌اکنون دارای ۶۰۰ دانشجو کارشناسی در رشته‌های حسابداری، مدیریت صنعتی و مدیریت بازرگانی و ۱۰۰دانشجوی کارشناسی ارشد در رشته‌های حسابداری، حسابرسی، حسابداری مدیریت، مالی گرایش مهندسی مالی ومدیریت ریسک، مدیریت بازرگانی می‌باشد.
شهرک صنعتی شهید مهدی پرندک در محور قدیم جاده تهران-ساوه در نزدیکی شهر پرندک واقع شده‌است. هم اینک ۸۸ واحد صنعتی شامل صنایع فلزی، سلولزی، غذایی، شیمیایی و خدماتی با سرمایه‌گذاری بالغ بر ۵۵۹ هزار و ۱۶۶ میلیون ریال در شهرک صنعتی پرندک مشغول به فعالیت می‌باشند.
ایزدشهر
ایزدشهر از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است که در ۷ کیلومتری شرق نور و ۸ کیلومتری غرب محمودآباد واقع شده‌است. این شهر، در بخش مرکزی شهرستان نور در کنار دریای مازندران قرار دارد.
جمعیت «ایزدشهر» در سال ۱۳۹۵، برابر با ۷٬۴۳۹ نفر گزارش شده‌است.
این شهر در سال ۱۳۸۴ خورشیدی از ادغام روستاهای بازارسر، ساروج‌محله و امیرآباد کناره از توابع دهستان ناتل کنار، بخش مرکزی شهرستان نور تشکیل شد. و نام خود را از شهرک ییلاقی تفریحی ایزدشهر که در سال ۱۳۵۴ توسط شاهپور غلامرضا پهلوی ساخته بود گرفت. شهرداری آن نیز در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۴ تأسیس شد.
محلات اصلی شهر، امیرآباد کناره بازارسر و سادات‌محله در قسمت شرقی و ساروج‌محله (سراج‌محله) در قسمت غربی و شرقی است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ۷٬۴۳۹ نفر جمعیت بوده‌است. مردم ایزدشهر به زبان طبری با گویش کجوری سخن می گویند.
بر اساس برآوردها، آغاز بنای روستای ایزده، به اوایل دوره قاجار می‌رسد. در زمان ناصرالدین شاه این روستا آنقدر بزرگ شده که قابل این باشد که به عنوان تیول به میرزا عبدالله نامی یکی از کارمندان جزء دربار برسد. در یکی از سفرنامه‌های ناصرالدین شاه به‌آبادی "عزت ده" اشاره‌ای شده‌است.
میرزا ابراهیم، در سال ۱۲۷۵ ه‍.ق در سفرنامه اش می‌نویسد: به رودخانه بزرگ ایزده که در دو طرف آن خانه و آبادی و یک باب حمام دارد رسیدیم.
بجز وی مالکونف روسی در سال ۱۸۵۸ میلادی، ابت انگلیسی در سال ۱۲۵۹ ه‍.ق مکنزی و رابینو نیز در سفرنامه‌های خود از آن یاد کرده‌اند.
مکنزی در سفرنامه خود می‌نویسد: یک فرسنگ بعد از رستم رود به رودخانه گل‌آلود عزت ده رسیدیم… در دوسوی رودخانه دهکده‌ای به همین نام قرار داشت. تقریباً صد خانه در قسمت غربی آن و نزدیک دریا بود. مالیات این دهکده ۸۰۰ تومان است.هتل‌ها و رستوران‌های منطقه و پیرامون:
دابودشت
دابودَشت از شهرهای استان مازندران در شمال ایران است. این شهر، در بخش دابودشت شهرستان آمل قرار دارد.
در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۸۴ خورشیدی روستای درویش خیل مرکز بخش دابودشت از توابع شهرستان آمل پس از تجمیع با روستاهای حلال‌خوار محله و وسکل از توابع همین بخش به شهر تبدیل و به عنوان شهر دابودشت شناخته شد. دابودشت از شهرهای تاریخی است. دابو مقر پادشاهی اسپهبد دابو(۴۰–۵۶ ه‍.ق/۶۶۰–۶۷۶ م)(به معنی دابوِ یا بماناد) از پادشاهان نامی مازندران (عجم نهند) و گیلان است. فرخان یکم (ذوالمناقب) پسر اوست. دابو ولیعهد پدر در آمل و پس از پدر به پادشاهی رسید. در تبرستان استقلال یافت و تا نیشابور را مسخر خود کرد و معاصر بنی امیه بوده. هنوز شهر او (دابو) در مازندران (آمل) باقی است. همچنین میربزرگ سر سلسله مرعشیان در دابو به دنیا آمد و ساکن دابو بود. دابو مقر میر بزرگ مرعشی در اوایل زندگی او بود. سفرنامهٔ رابینو در سفرنامه خود می‌گوید: از بلوکات ناحیهٔ آمل به مازندران. عدهٔ قری ۹۱. مساحت آن ۱۵ فرسنگ و مرکز آن مرزنگو است. حد شمالی آن دریای خزر و شرقی آن جلال ازرک بارفروش و جنوبی آن دشت سه هزار و غربی آن هزارپی می‌باشد و جمعیت تقریبی آنجا صد و پانزده هزار است.
بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر برابر با ...۲ نفر جمعیت بوده‌است. مردم دابودشت به گویش آملی که گویشی از زبان مازندرانی است صحبت می‌کنند.
مدرسه حیاط تازه آباد
درگهان
دَرْگَهان یکی‌ازشهرهای استان هرمزگان در-نیمروز ایران است. این‌شهر از-توابع بخش مرکزی شهرستان قشم است.این‌شهر در بیست‌کیلومتری‌ی اپاخترباختر شهر قشم واقع‌شده‌است.
درگهان تاپیش‌از'1385 یک‌روستا بود و پس‌از‌آن‌زمان به‌یک‌شهر دگرید. از-گردشگاه‌های این‌شهر به-اسکله‌ی قدیمی‌ی این‌شهر می‌توان نمارید.
بر-پایه‌ی سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ فراهماد درگهان برابر با ۱۴،۵۲۵ تن بوده‌است.
زیارتعلی
زیارتعلی مرکز بخش رودخانه و شهری از توابع شهرستان رودان استان هرمزگان در جنوب ایران واقع است.
شهر زیارتعلی براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۶۷۹ نفر بوده است.
کنفسیوس‌گرایی
کنفوسیوس‌گرایی، کنفوسیانیسم یا روئیسم مکتب فکری و رفتاری است که از چین باستان منشأ می‌گیرد. کنفوسیانیسم در صد مکتب فکری که از آموزه‌های فیلسوف چینی کنفوسیوس پیروی می‌کند، ریشه دارد و به اشکال مختلفی چون یک سنت، یک فلسفه، یک دین، یک دین اومانیستی یا خردگرا، یک روش حکومت یا یک سبک زندگی توصیف شده‌است.
کنفوسیوس خود را انتقال‌دهنده ارزش‌های فرهنگی که از سلسله‌های شیا (حدود ۲۰۷۰–۱۶۰۰ ق. م)، شانگ (حدود ۱۶۰۰–۱۰۴۶ ق. م) و ژو (حدود ۱۰۴۶–۲۵۶ ق. م) به او رسیده بود، می‌دانست. کنفوسیوس‌گرایی در عهد سلسله قانون‌گرا و اقتدارگرای چین (۲۲۱–۲۰۶ قبل از میلاد) سرکوب شد اما از بین نرفت. در زمان سلسله هان (۲۰۶ قبل از میلاد – ۲۲۰ میلادی)، رویکردهای کنفوسیوسی از مکتب هوانگ-لائو به عنوان ایدئولوژی رسمی پیشی گرفت، اما علی‌رغم این امپراتورها از تلفیقی از هر دو مکتب در کنار شیوه‌های رئالیستی مکتب قانون‌گرایی پیروی می‌کردند.
احیای کنفوسیانیسم در زمان سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷) آغاز شد. در اواخر عهد تانگ، کنفوسیانیسم در واکنش به بودیسم و تائوئیسم تکامل پیدا کرد و در قامت نئوکنفوسیانیسم ظهور کرد. این شکل تجدیدحیات‌یافته در دوره دودمان سونگ (۱۲۹۷–۹۶۰) منبع اصلی امتحانات امپراتوری و فلسفه غالب در میان طبقه مقامات دانشمند شد. الغای نظام امتحانات امپراتوری در سال ۱۹۰۵ پایانی بر کنفوسیانیسم حکومتی بود. روشن‌فکران جنبش فرهنگ نوین در اوایل قرن بیستم، کنفوسیانیسم را دلیل عقب‌ماندگی چین می‌دانستند. آن‌ها به دنبال تعالیم جدیدی رفتند تا جایگزین کنفوسیانیسم شود. برخی از این ایدئولوژی‌های جدید شامل «اصول سه‌گانه خلق» در دوره جمهوری چین و سپس مائوئیسم در دوره جمهوری خلق چین است. در اواخر قرن بیستم، وجدان کاری کنفوسیوسی دلیل رشد اقتصادی کشورهای آسیای شرقی به حساب می‌آمد.
تعالیم کنفوسیوس این بود که خیر و شر باهم دیگر یک انسان را می‌سازد و انسان چه خود بداند چه نداند از هردو جنبه استفاده می‌برد؛ و دیگر تعلیم او اطاعت و مهربانی و اجرای عدالت بودو اینکه تشریفات مجلّل و ادب و عبادت ارزش انسان را بیان می‌کند. کلاً مردم باید نیک باشند و از جنبه‌های شیطانی در امان باشند و خود سرنوشت خود را با خوی نیکو بسازند.
قانون اخلاقی و پایه ای کنفوسیوس این بود: آنچه را نمی‌پسندی در حق تو انجام دهند، تو نیز در حق دیگران روا مدار. او همچنین تأکید زیادی بر تعلّم و برگزاری صحیح مراسم دینی به عنوان صور مختلفی از آموزش اخلاقی داشت. او معتقد بود که خداوند منبع انسان برای خیر و فعل صحیح است، ولی در عین حال گمان می‌کرد خداوند به ندرت مستقیماً با مردم ارتباط برقرار می‌کند.
وی معتقد بود که اجداد مردم طبق قاعده لی (کنفوسیانیسم) (Li) زندگی می‌کردند و به همین خاطر، از انواع نیکی‌ها و برکات برخوردار بودند، ولی مردم زمان وی بر اثر رها کردن آن شیوه، از آن امور محروم مانده‌اند. لی (کنفوسیانیسم) از دیدگاه کنفوسیوس معانی مختلفی داشت و برای پاکی، ادب، تشریفات و عبادت به کار می‌رفت. وی معتقد بود با پیروی از لی (کنفوسیانیسم) هر چیزی به سامان می‌آید و جامعه آرمانی تشکیل می‌شود.
وی «پنج رابطه» را مطرح کرد که هرگاه درست باشند، همه چیز درست می‌شود:
کنفوسیوس در مورد آرمان‌شهر و رابطه شهریار با رعایا تعلیم می‌داد که هرگاه کشور نیز مطیع قانون می‌شوند. وی دربارهٔ انسان کامل نیز سخن گفت و صفات پنجگانه وی را چنین نشان داد:
شاگردان کنفوسیوس که گفته می‌شود ۷۰ نفر بودند، به سراسر کشور چین رفتند و به تعلیم حاکمان و صاحب منصبان مشغول شدند و گروهی از آنان نیز گوشه‌گیری را برگزیدند. تعالیم این حکیم به وسیله شاگردانش تا یکی دو نسل پس از وی گسترش یافت.
برزول
بَرزول از شهرهای ایران در استان همدان است. این شهر در بخش زرین‌دشت شهرستان نهاوند قرار دارد.  مردم این شهر لُر هستند و به زبان لُری تکلم می‌کنند
جمعیت برزول در سال ۱۳۹۵، برابر با ۲٫۸۶۱ نفر بوده‌است.
تصویر ماهواره‌ای برزول
سید اجل شمس‌الدین
سید اجل شمس الدین بخاری، نخستین فرماندار ایالت یون‌نان چین بود و از سوی دودمان دودمان یوآن به این سمت گمارده شده‌بود. وی اهل بخارا بود.
"سید اجل شمس الدین" که عمر نام داشت در سال ۱۲۱۱ متولد و در سال ۱۲۷۹ درگذشت. در سال ۱۲۹۷ امپراتور دودمان یوان لقب «شاه جونگ هوی سیان یانگ» را به او بخشید و مردم او را «شاه سیان یانگ» خواندند.
گیان
گیان به لری گیو یکی از شهرهای استان همدان در غرب ایران است. این شهر مرکز بخش گیان شهرستان نهاوند است. جمعیت شهر گیان در سال ۱۳۹۵، برابر با ۸٬۸۳۶ نفر بوده‌است. مردم گیان لر زبان هستند.
شهر گیان در جنوب غرب شهرستان نهاوند قرار دارد. جنگل گیان نهاوند به عنوان تنها جنگل طبیعی استان همدان جز و یکی از مناطق حفاظت شده جنگلی به‌شمار می‌آید؛ و همچنین تپه باستانی گیان به تمدنی با قدمت بیش از سه هزار سال پیش از میلاد مسیح در شهر گیان واقع است.
گیان یکی از حاصلخیزترین اراضی کشاورزی استان همدان را تشکیل داده و از این جهت اقتصاد آن مبتنی بر کشاورزی می‌باشد.
محلات گیان عبارتند از میان ده، کایان، قلعه بالا، سرکوچه، کاکول آباد، سرچشمه، جوکله، کاکله
از لحاظ آب و هوایی گیان دارای یک دوره مشخص مرطوب از آبان تا اردیبهشت با بارندگی در حدود ۵۰۰ میلی‌متر و یک دوره خشک با حداقل بارش از خردادتا مهرماه می‌باشد. سامانه‌های بارشی سودانی و مدیترانه ای رطوبت بارش‌های گیان تأمین می‌نمایند. با فرارسیدن ماه خرداد بتدریج سیستم پرفشار جنب حاره ای موجب خشک شدن اقلیم گیان می‌شود. دوره اوج تابستان در اواخر تیرماه و دوره اوج زمستان اواخر دی ماه می‌باشد.
شهرستان بافق
شهرستان بافق یکی از شهرستان‌های استان یزد است. مرکز این شهرستان، شهر بافق است.
شهر: بافق
از مکان‌های تاریخی بافق می‌توان به امامزاده عبدالله، خانه وحشی بافقی، ریگ‌های صادق آباد، قاضی میر جعفر، آب انبارحوض رحیم، قلعه باقرآباد، سایت شن وشادن، مسجد جامع کبیر، بوستان آبشار، چنار باجگان، بومگردی رضاییه و خوسف، روستای قطرم یا ماسوله کویر، بومگردی شادکام اشاره کرد.
شهرستان بافق هرچند آنچنان که باید و شاید جایگاهش را نیافته، ولی از نظر دارای جاذبه‌های طبیعی مانند شن‌های روان حسن‌آباد، انواع قنوات زنده و سرو (یا چنار) باجگان، زیستگاه یوز آسیایی است.
از مکان‌های مذهبی این شهر نیز می‌توان به امام زاده عبدالله ابن موسی بن جعفر برادر امام رضا (ع)اشاره کرد که به قرن ۴ هجری بر می‌گردد. این امامزاده از نظر مکان در بهترین نقطه شهر واقع شده کرد بودن گنبد امامزاده عبدالله ازنظر معماری در دنیا کم‌نظیر است این بنای مذهبی به شماره ثبت ۹۰۱ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.
شهرستان بافق از لحاظ معدنی بسیار غنی بوده و اولین معدن سنگ آهن ایران یعنی معدن سنگ آهن چغارت که تغذیه‌کنندهٔ شرکت ذوب‌آهن اصفهان در زمان تأسیس آن بوده در ۱۰ کیلومتری این شهر واقع شده است. ذخیرهٔ سنگ آهن بلوک معدنی بافق که از ساغند تا زرند ادامه دارد بالغ بر ۲ میلیارد تن می‌باشد که از آن جمله می‌توان به معادن چغارت با ۱۶۰ میلیون تن ذخیره (۱۰۰ میلیون تن برداشت شده و ۶۰ میلیون تن باقی‌مانده) اشاره کرد.
لازم است ذکر شود که معادن سنگ آهن چغارت، آنومالی شمالی، سه چاهون و لکه سیاه به نام شرکت سنگ آهن مرکزی ایران خوانده می‌شوند و البته معدن چادرملو با خیانت برخی با اعمال تغییر در نقشه‌ها از بخش بهاباد (سابق) شهرستان بافق جدا شده و به اردکان پیوسته است.
از دیگر معادن بافق می‌توان به معدن فسفات اسفوردی، سرب و روی کوشک و اورانیوم ناریگان اشاره کرد. در حال حاضر شرکت ملی فولاد ایران طرح فولاد بافق (کارخانه احیای مستقیم و کارخانه فولاد سازی) را با ظرفیت تولید یک میلیون تن شمش فولادی (بیلت و بلوم) با سرمایه ۳۲۵ میلیارد تومانی در دست اجرا دارد.
از نظر حمل و نقل ریلی نیز این شهرستان وضعیت استراتژیکی دارد و چهارراه ریلی اصلی کشور است که از آن جمله می‌توان به راه‌آهن بافق - تهران، بافق - مشهد، بافق - اصفهان، بافق - بندر عباس و بافق - کرمان اشاره کرد.
شهرستان مهریز
شهرستان مهریز یکی از شهرستان‌های استان یزد است. مرکز این شهرستان، شهر مهریز است.
جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۵، برابر ۵۱۷۳۳ نفر بوده‌است. شهرستان مهریز از شمال به شهرستان یزد، از جنوب به  شهرستان شهربابک  و شهرستان انار استان  کرمان  و شهرستان  مروست  از غرب به شهرستان تفت و از مشرق به شهرستان بافق محدود می‌شود. مرکز این شهرستان شهر مهریز است که در ۳۵ کیلومتری جنوب شهر یزد قرار دارد. شهر: مهریز
شهرستان مهریز از دو منطقه خشک و نیمه خشک تشکیل شده‌است: مناطقی از قبیل دشت بهادران در شمال شرقی و مناطق جنوبی این شهرستان در زمره مناطق خشک و دامنه‌های شیرکوه در شمال غربی مهریز و برخی از دامنه‌های غربی، منطقه نیمه خشک آن را به وجود می‌آورند. با عنایت به مطالب فوق می‌توان نتیجه گرفت در گستره این شهرستان هرچه از شمال به جنوب و از غرب به شرق پیش برویم از میزان بارندگی کاسته شده و بر خشکی محیط افزوده می‌گردد. به‌طور کلی به استثناء قسمت بسیار محدودی از مناطق کوهستانی، بقیه در حیطه قلمرو مناطق خشک قرار دارد.
https://web.archive.org/web/20140408224514/http://roosta.ir/sh/all-shahr/29/29-04.htm
شهرستان میبد
شهرستان مِیبُد یکی از شهرستان‌های استان یزد است. مرکز این شهرستان، شهر میبد است.
شهرستان میبد شامل ۳ بخش، ۵ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است:
براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان میبد برابر با ۹۹،۷۲۷ نفر بوده‌است.
شهرستان یزد
شهرستان یزد یکی از شهرستان‌های استان یزد و یکی از مناطق شهری بزرگ و پر‌جمعیت کشور است. مرکز این شهرستان، کلانشهر‌یزداست.
جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۹۵، برابر با ۶۵۶،۴۷۴ نفر بوده‌است، که از این حیث رتبه هفدهمین شهرستان پرجمعیت ایران می‌باشد ولی مرکز این شهرستان دوازدهمین شهر پرجمعیت ایران می‌باشد.
جمعیت این شهرستان در سال ۱۴۰۰، بیش از ۷۳۰،۰۰۰ نفر پیش بینی می‌شود.
شهرها: یزد، شاهدیه، حمیدیا شهر: زارچ
دیهوک
دیهوک (Deyhook) یکی از شهرهای استان خراسان جنوبی در مرکز ایران است. این شهر در بخش دیهوک از توابع شهرستان طبس قرار دارد. جمعیت شهر دیهوک براساس سرشماری سال نود و پنج ۲٬۹۵۹ نفر گزارش شده‌است. معدن زغال سنگ دیهوک از معدن‌های مهم تأمین مواد اولیهٔ کارخانجات تولید فولاد اصفهان، بندرعباس و خراسان می‌باشد که در روستای پراورده واقع شده‌است.
شهر دیهوک در برخوردگاه جاده‌های اصلی کرمان به مشهد و یزد به مشهد قرار گرفته است. این دو جاده پس از رسیدن به دیهوک یکی شده و مسیر به سوی مشهد ادامه می‌یابد. این شهر از توابع استان خراسان بود که در تقسیمات جدید کشوری، ابتدا به استان یزد و سپس به استان خراسان جنوبی ضمیمه شد. فاصلهٔ دیهوک تا یزد ۴۷۰ کیلومتر، تا کرمان ۴۴۰ کیلومتر و تا بیرجند (مرکز استان) ۱۹۸ کیلومتر است. نزدیکی دو روستای مجاور دیهوک و بازگ، که هم‌اکنون دو محلهٔ شهر هستند، از عوامل اصلی شکل‌گیری این شهر بوده‌است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۹۵۹ نفر (در ۸۶۷ خانوار) بوده‌است.
دیهوک در حدود ۱۵۰ سال پیش به نام دهک نامیده می‌شده‌است. دیه در دورهٔ ساسانیان به روستاها گفته می‌شده، دیهوک به معنای روستای کوچک هم می‌تواند باشد. از محلات قدیمی اطراف دیهوک عباسیه (که بر اثر سیل از میان رفت و سپس بازسازی شد)، محلات خانیک و انتظامیه است که از بخش‌های مشهور و مشخص دیهوک و اطراف آن به‌شمار می‌رود. در حال حاضر محلهٔ انتظامیه از مناطق گردشگری این شهر می‌باشد که دارای اقامتگاه بومگردی نیز هست. دیهوک در سال ۱۳۵۷ بر اثر زمین‌لرزه به کلی ویران شد و اهالی روستا با کمک‌های دولت و احداث خانه‌های سازمانی در پائین‌دست روستا، حلقهٔ اصلی این شهر را به وجود آوردند. در پی استقرار یک پادگان نظامی در شهر، جمعیت زیادی از کارکنان پادگان به همراه خانواده‌هایشان در شهر سکونت یافته‌اند. به علت کمبود آب آشامیدنی این شهر با رکود رشد روبرو است. در ۲۰ دی‌ماه ۱۳۸۶ نیز زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۴٫۷ ریشتر حوالی دیهوک را لرزاند.
شهر دیهوک دارای آب و هوای گرم و خشک است و تابستان های گرم و زمستان های سردی دارد. شهر دیهوک در ارتفاع ۱۳۶۲ متری از سطح دریا قرار گرفته است.
عقدا
عَقدا شهری از توابع بخش عقدا شهرستان اردکان در استان یزد در مرکز ایران است.
جمعیت عقدا در سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۷۵۸ نفر بوده است.