شادی امین
شادی امین فمنیست ایرانی مقیم آلمان، از مدیران «سازمان عدالت برای ایران» و مسئول و هماهنگ‌کنندۀ «شبکه همجنسگرایان و ترنس‌جندرهای ایرانی» است.
"شادی امین"، پس از انقلاب ۱۳۵۷، فعالیت سیاسی خود را به عنوان هوادار سازمان چریک‌های فدائی خلق آغاز کرد و پس از انشعاب آن سازمان، به جناح سازمان فدائیان خلق (اقلیت) پیوست. در سال‌های بعد فعالیت‌های خود را با تمركز بر مسائل زنان و همجنس‌گرایان زن ادامه داد. چندین کتاب دربارهٔ تجربه زندگی همجنس‌گرایان و ترنس‌جندر‌ها در ایران و ده‌ها مقاله و سخنرانی، حاصل فعالیت او در این حوزه است. به سال ۱۹۹۷ در یکی از نخستین جلسات عمومی مربوط به وضعیت همجنس‌گرایان در جامعه ایرانی خارج از کشور (= برلین) با عنوان «هم‌جنس‌گرایی و برخورد ایرانیان با آن» سخنرانی کرده، و به این ترتیب فعالیت‌ در حوزه حقوق هم‌جنس‌گرایان جامعه ایرانی را به صورت علنی آغاز کرد.شادی امین در حال حاضر مدیر سازمان ۶رنگ (= شبکه لزبین‌ها و ترنس‌جندرهای ایرانی) و مدیر سازمان عدالت برای ایران است. از دیگر فعالیت‌های وی ثبت سه سازمان غیرانتفاعی در انگلستان است.
کنفرانس برلین – با نام اصلی کنفرانس «ایران پس از انتخابات» – نام همایش ۳ روزه‌ای بود که بعد از انتخابات دوره ششم مجلس شورای اسلامی از ۱۹ تا ۲۱ فروردین ۱۳۷۹ (مارس ۲۰۰۰) به مدت سه روز از سوی حزب سبزهای آلمان و به دعوت بنیاد هاینریش بل در خانهٔ فرهنگ‌های جهان در برلین برگزار شد. گروهی از زنان ایرانی در برلین، تحت عنوان «زنان ایرانی علیه بنیادگرایی»، تصمیم گرفتند در اعتراض به عدم حضور زنان تبعیدی و گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی در این کنفرانس، فعالیت‌های مختلفی را ترتیب دهند. شادی امین، از سوی گروه، مسئولیت یافت تا در ابتدای کنفرانس، خواهان یک دقیقه سکوت به احترام کلیه کشته شدگان ۲۱ سال گذشته در ایران شود که با مخالفت برگزارکنندگان و برخورد شدید پلیس و نیروهای امنیتی رو به رو شداین اتفاق، و اعتراضات به عدم دعوت از فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی ایران باعث به اغتشاش کشیده شدن کنفرانس برلین شد. شادی امین به دلیل شدت خشونت فیزیکی پلیس پس از اتمام روز اول کنفرانس و در بیرون از سالن، به بیمارستان منتقل شد.
شبکه تلویزیونی من و تو در برنامه‌های مستند دربارهٔ کنفرانس برلین، شادی امین و حسن یوسفی اشکوری را رودررو قرار داده‌ است.
علاوه بر مقالات متعدد که در نشریات چاپی و وبگاه‌های اینترنتی منتشر شده، شادی امین گزیده‌ای از آثار آدریان ریچ و اودری لرد، دو فمینیست لزبین معروف آمریکایی را در کتابی با عنوان قدرت و لذت، ترجمه و منتشر کرده‌است. وی همچنین با همکاری شادی صدر، کتاب "جنایت و مصونیت" (با عنوان اصلی «Crime and Impunity; Sexual Torture of Women in Islamic Republic Prisons») را تدوین و منتشر کرده‌ است. شادی امین در اردیبهشت ماه ۱۳۹۴، کتاب «جنسیت X؛ تجربه زیسته همجنسگرایان و ترنس‌جندرهای ایرانی» را منتشر کرد.
این مستند کوتاه، شهادت‌های زنان زندانی را پیرامون نوعی از شکنجه که در زندان قزل حصار و در اوایل دهه ۶۰ رایج بوده به تصویر می‌کشد. براساس این شهادت‌ها، داود رحمانی، رئیس زندان قزل حصار، صدها زندانی سیاسی زن را وادار می‌کرده که با چادر و چشم‌بند، مسیری طولانی را سینه‌خیز بروند و خود و سایر زندان‌بانان در همین حالت به باسن، کمر و اندام‌های جنسی این زنان ضربه وارد می‌کرده‌اند. شب‌های بینهایت زنان زندانی به شکل آنلاین قابل دسترس است. این فیلم، برای نخستین بار موضوع تجاوز به دختران باکره پیش از اعدام را که در دهه ۶۰ خورشیدی و در برخی از زندان‌های ایران علیه زندانیان سیاسی زن اعمال شده، مستند می‌کند.
شادی امین محقق اصلی پروژه تحقیقاتی «جنایت بی عقوبت» بوده‌ است. این تحقیق، به شکنجه و خشونت جنسی علیه زندانیان سیاسی و عقیدتی زن در طول سه دهه ۶۰، ۷۰ و ۸۰ شمسی در ایران می‌پردازد. حاصل این تحقیق، دو جلد کتاب به اسامی "جنایت بی عقوبت؛ گزارش اول- شکنجه جنسی زندانیان زن در دهه ۶۰" و "جنایت بی عقوبت؛ شکنجه و خشونت جنسی علیه زندانیان زن، دهه ۷۰ و ۸۰ " به زبان فارسی و کتاب "Crime and Impunity" به زبان انگلیسی است. شادی امین در سال ۱۳۹۰ (۲۰۱۱)، انجام پروژه تحقیقاتی را با عنوان «نه به تغییر جنسیت اجباری» را با سازمان عدالت برای ایران آغاز کرد. هدف این پروژه تحقیقاتی که نتایج آن قرار است در سال ۱۳۹۳ ارائه شود، بررسی موارد نقض حقوق هم‌جنس‌گرایان و ترنس‌جندرها در عمل‌های تغییر جنسیت در ایران است. وی بخشی از نتایج این تحقیق را در بیست و چهارمین کنفرانس بنیاد پژوهش‌های زنان ایران که در ژوئیه ۲۰۱۳ در کلن آلمان برگزار شد ارائه کرد.