hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
کارینا کاپور
کارینا کاپور خان ، (زاده ۲۱ سپتامبر سال ۱۹۸۰) بازیگر زن بالیوود است. او ملقب به bebo است.
پدربزرگ او ستاره بزرگ سینمای هند راج کاپور و پدرش راندهیر کاپور و مادرش بوبیتا کاپور و خواهرش کاریشما کاپور می‌باشد. رانبیر کاپور ستاره جوان سینمای هند نیز پسرعموی او می‌باشد. کارینا کاپور در سال ۲۰۱۲ با سیف علی خان ازدواج کرد و از آن پس از وی با نام کارینا کاپور خان نام برده می‌شود.
او در یک خانواده کاملاً سینمایی متولد شد و در واقع بازیگری در خون او بوده‌است و او خواسته یا ناخواسته وارد عرصه سینما شد. "پناهنده" اولین فیلم اوست که در آن در کنار آبیشک باچان که او نیز اولین تجربه خود را کسب می‌کرد بازی کرده‌است. اگر چه قرار بود فیلم بگو… عاشقم هستی به کارگردانی راکیش روشن اولین تجربهٔ او در سینما به همراه اولین حضور جدی ریتیک روشن باشد اما بعد از اولین جلسهٔ فیلمبرداری مادر و خواهرش قرارداد را به هم زدند چرا که اولین صحنهٔ فیلمبرداری، دارای رقص بود و کارینا می‌خواست ابتدا بازی کند و بعد قسمت‌های رقص را انجام دهد اما راکیش روشن مخالف بود. به اعتقاد خیلی‌ها زوج کاپورباچان می‌توانست بسیار موفق باشد ولی این‌گونه نشد (این فیلم سال ۲۰۰۰ پنجمین فیلم پرفروش سال شد). کارینا هرگز مأیوس نشد و با پشتکار و استعداد ذاتی فراوان و با ارائه بازی‌های قابل تحسین توانست خود را به خوبی در عرصه سینمای هند مطرح کند به طوری که او در حال حاضر یکی از بهترین و پرطرفدارترین بازیگران بالیوود است و در مورد او همین بس که بعد از رانی موکرجی بیشترین دستمزد را در بین بازیگران زن دریافت می‌کند و حضور او در هر فیلمی می‌تواند ضامن موفقیت فیلم، حداقل در گیشه باشد.
او در کنار ستاره جوان بالیوود ریتیک روشن زوج هنری بسیار موفقی را تشکیل داده‌است اولین فیلم آن‌ها "خاطرات" نام دارد که در واقع زمینه‌ای برای کارهای بعدی آنها شد. آنها در سه فیلم دیگر با نام‌های "گاهی خوشی گاهی غم"، "من دیوانه عشق هستم" و "با من دوست میشی؟" در کنار هم قرار گرفته‌اند.
از دیگر فیلم‌های او می‌توان به "اجنبی" در کنار بابی دئول و آکشی کومار، زندگی فقط برای من است در کنار توشار کاپور، آشوکا در کنار شاهرخ خان، در کنار عامر خان، "یه چیزی می‌خواهم بگویم" در کنار توشار کاپور و خوشی در کنار فردین خان اشاره کرد.
از پرفروش‌ترین فیلم‌های که در آن حضور داشته می‌توان به "وقتی همدیگر را دیدیم" محصول سال ۲۰۰۷ در کنار شاهد کاپور، فیلم کمدی "سه احمق" در کنار عامر خان، را. یک همراه شاهرخ خان و "بادیگارد" همراه سلمان خان و گاهی شادی گاهی غم در کنار ریتیک روشن یاد کرد وی همچنین در فیلم برادر باجرانگی که فروش عالی داشت و بسیار موفق عمل کرد به همراه سلمان خان حضور پیدا کرد
او همچنین در فیلم بازی کرده‌است.
کارینا به تازگی صاحب فرزندی به نام تیمور علی خان شده‌است در حال حاضر نیز منتظر به دنیا آمدن فرزند دومش هست.
گفته شده که ریتیک روشن و کارینا کاپور پس از حضور در سه فیلم در کنار یکدیگر، در زمان بازی در فیلم من دیوانه عشق هستم علی‌رغم متأهل بودن ریتیک در آن زمان، به یکدیگر علاقمند شدند. به‌طوری که خانواده ریتیک از کارینا خواستند تا از او دور شود. بعد از ۱۲ سال که در هیچ فیلمی در کنار یکدیگر دیده نشدند، کارینا که برای بازی در فیلم "Shuddhi" کاران جوهر آماده می‌شد، عنوان کرد که بدون ریتیک در این فیلم بازی نخواهد کرد.
فهرست برخی از فیلم‌هایی که کارینا کاپور در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
پریتی زینتا
پریتی زینتا (زادهٔ ) یک بازیگر سینما اهل هند است. او را می‌توان جزو تنها کسانی که با مربع قدرت (شاهرخ خان، سلمان خان، امیر خان، ریتیک روشن) بازی کرده‌اند دانست.
او دانش‌آموخته رشته روانشناسی است اما به دلیل زیبایی و اعتماد به نفس بالا ابتدا کار خود را به عنوان مجری شروع کرده و سپس به بازیگری روی آورد او در بیش از شصت فیلم بازی کرده و چندین جایزه برای بهترین بازیگر نقش اول و نقش مکمل دریافت کرده‌است. او همچنین در چند آهنگ نیز به همخوانی پرداخته‌است.
زینتا زادهٔ ۳۱ ژانویه ۱۹۷۵ در شیملا می‌باشد و در رشته روانشناسی جنایی تحصیل کرده‌است.
او سنین نوجوانی و جوانی چندین بار در گزینش بازیگری شرکت کرد اما هر بار به دلایلی موفق به انتخاب نشد. پس از ناامید شدن از بازیگری به مانکنی روی آورد و به خاطر چهره جذاب و فیزیک بدنی مناسب ظرف مدت کوتاهی به مدل موفقی تبدیل شد.
پس از مدتی بازی در فیلم (ازاعماق دل...) Dil Se در کنار هنرمندانی مانند شاهرخ خان به او پیشنهاد شد. او در این فیلم علی‌رغم نداشتن نقشی کلیدی با ارائه بازی زیبا مورد توجه قرار گرفت و بعد از آن با پیشنهادهای متعددی روبرو شد. از آن پس اکثر فیلمهای او با فروش خوبی در گیشه همراه بوده‌است.
پریتی روزنامه‌نگار هم هست و در بی‌بی‌سی نیوز می‌نویسد.
خواص فیزیکی مواد
خواص فیزیکی مواد یا ویژگی‌های فیزیکی هرگونه ویژگی است که قابل اندازه‌گیری باشد، که آن مقدار توصیف حالت یک سیستم فیزیکی است. دگرگونی‌ها در خواص فیزیکی یک سیستم می‌تواند برای توصیف دگرگونی یا تحول آن ماده بین حالت در حال حاضر آن بکار رود. به خواص فیزیکی اغلب به عنوان مشاهدات اشاره شده است. آن‌ها خواص معینی نیستند. ویژگی‌های فیزیکی قابل سنجش مواد کمیت فیزیکی آن‌ها نامیده می‌شود.
خواص فیزیکی اغلب به‌عنوان خواص شدتی و مقداری شناخته شده‌اند. منظور از خاصیت شدتی این است که به‌اندازه یا گستردگی سیستم یا به‌مقدار ماده در جسم بستگی ندارد( معمولا هر خاصیتی که به سیستم مرتبط شود را شدتی گویند)، درحالی که ویژگی گسترده یا (مقداری) مادّه یک رابطهٔ افزودنی را نشان می‌دهد. این طبقه‌بندی‌ها به‌طور کلی تنها در مواردی معتبر هستند که تقسیمات کوچکتر نمونهٔ مورد بررسی- وقتی که ترکیب شوند؛ در برخی از فرایندهای فیزیکی یا شیمیایی، تعاملی نداشته باشند.
فهرست نمایندگان مجلس سنای ایران
فهرست نمایندگان مجلس سنای ایران بر پایهٔ دوره:
کردوئنه
کاردوخ، کُردو یا کردوئنه "(قدیمیتر:کورتوئنا)" نام یکی از استان‌های امپراتوری رم، در شمال میانرودان بود که در جنوب دریاچه وان و شرق شهر دیاربکر امروزی قرار داشت. دانشنامه بریتانیکا ذکر می‌کند که از نظر جغرافیایی، منطقه کاردوخ با منطقه جزیره ابن عمر در شمال میان‌رودان یکی است. کردوئنه قسمتی از کردستان ترکیه امروزی است
بسیاری بر این باورند که کردوئنه همان مکانی است که امروزه کردستان نامیده می‌شود. و دانشنامه کلمبیا این ارتباط را ذکر کرده‌است.
برخی از دانشوران قرن نوزدهم نظیر جرج رولینسن کردوئنه و کاردوخی را با کردهای امروزی یکی دانستند و اظهار کردند "کاردوخی" معادل لغوی باستانی کردستان است. برخی منابع آکادمیک تازه معتقدند باید پروتو-کرد دانسته شود. نمونه‌های زیادی از این گونه نامها وجود دارد که به دلیل سختی بیان حرف «خ» در لاتین است. با اینحال باور بر این است که مردم کردوئنا به زبانی ایرانی سخن می‌گفته‌اند.
عنصر کردی از شرق (غرب ایران) به غرب (کردستان مرکزی) بسط یافت ولی پیش از آمدن کردها، ملیتی با منشأی متفاوت ولی نامی مشابه (کاردو: Ḳardū) در کردستان مرکزی حضور داشت که بعدها با کردهای ایرانی درآمیخت. عقب‌نشینی ده هزار نفر به توصیف گزنفون (۴۰۱–۴۰۰ قبل از میلاد) نام کاردوخی (Καρδοῦχοι) را مشهور کرد. از این زمان به بعد، به‌طور پیوسته به اطلاق این نام توسط نویسندگان به کرانهٔ چپ دجله در نزدیکی کوه جودی برمی‌خوریم. نویسندگان کلاسیک نام کوردوئنه را به این سرزمین اطلاق کردند. این بخش به آرامی، بث کاردو و شهر جزیره ابن عمر، گزرتای کاردو خوانده می‌شد. ارمنی‌ها کردوذ، عرب‌ها بکردا (کردی) را استفاده می‌کردند. یاقوت حموی به نقل از ابن اثیر، کانتون باکردا را بخشی از جزیره ابن عمر و در برگیرندهٔ دویست روستا که در کرانهٔ چپ دجله و در مقالب بازبدا در کرانهٔ راست واقع شده، ذکر می‌کند. اراضی کاردو در متون ارمنی و عرب کاربرد بسیار محدودی داشته. دقیقاً مرزهای ایالت کردوئنه را نمی‌دانیم؛ سه شهر آن، سریسا، ستلکا و پیناکا (فینیک) در کرانه دجله بودند، ولی نوشتهٔ استرابو قابل توجه است که طبق آن لفظ Γορδυαῖα ὄρη گاهی به کوه‌های بین دیاربکر و موش کنونی اطلاق می‌شده‌است. به نوشتهٔ گزنفون، کاردوخی کا نامش بیشک در دوره‌های بعدتر باقی مانده، کاردوخی نه اقتدار شاه اردشیر را به رسمیت می‌شناختند نه اقتدار شاه ارمنستان را. وقتی در قرن اول پیش از میلاد تیگران دوم کردوئنه را فتح کرد، زاربینوس شاه آنجا را اعدام کرد. در ۱۱۵ پس از میلاد شاه کردوئنه مانیزاروس نام داشت. به نوشته هوبشمان کردوئنه به‌طور فقط سطحی، ارمنی سازی شده بود. سرزمین کاردوخی باستان امروزه یکی از مراکز اصلی کردهاست. به این دلیل نتیجه‌گیری شده که کاردوخی با کردها یکی هستند و تا آغاز قرن بیستم این دیدگاه هنوز تردیدناپذیر دانسته می‌شد. با تحقیقات هارتمان، نودلکه و وایسباخ، که لزوم فیلولوژیکال متمایز دانستن ریشهٔ کرد و کاردو را نشان دادند، این مسئله دچار چرخش جدیدی شد. این دانشوران در همان زمان پیشنهاد دادند کردهای درون Κύρτιοι، سیرتی، که توسط نویسندگان کلاسیک در مادیه و پارس ذکر شده‌اند، به رسمیت شناخته شوند. حضور فارس (Fārs) در قبایل متعدد کردی در عصر ساسانی و شهادت نویسندگان عرب این فرضیه را تأیید می‌کند.
جعفر عادلی رانکوهی
جعفر عادلی رانکوهی (زادهٔ ۱۳۰۰) پزشک ایرانی و نماینده لاهیجان و نایب رئیس کمیسیون بهداری بیست و چهارمین دوره مجلس شورای ملی بود. او با با اکثریت ۱۵٬۵۵۵ رای برگزیده شد. عادلی از جمله نمایندگان پان ایرانیست بود که در پی واقعه ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ قصد استیضاح دولت ازهاری را داشتند. عادلی در ۴ بهمن ۱۳۵۷ به همراه جمعی دیگر از نمایندگان از آنجا که نمی‌توانستند «نقش ملی و قانونی خود را ایفا نمایند» از نمایندگی استعفا دادند.او یکی از ۳۳۵ نفری بود که اموالش به دلیل همکاری با رژیم پهلوی به دستور شورای انقلاب اسلامی، در ۲۷ خرداد ۱۳۵۸ مصادره شد.
او رئیس اداره بهداری شهر لاهیجان بود و در امور سیاسی این شهر مشارکت می‌کرد. او با مکرمه صوفی که از خاندانی زمیندار با ریشه‌های تصوف قرن پانزدهم ازدواج کرده و دارای پنج فرزند است. فرزند سوم او، حجت عادلی، از بنیانگذاران رشته مهندسی دانش است. او که برغم تمایل پدرش که او را به تحصیل در پزشکی ترغیب می‌کرد به تحصیل مهندسی در دانشگاه تهران پرداخت، در ۲۶ سالگی دکترای خود را از دانشگاه استنفورد دریافت کرد، و هم‌اکنون استاد مهندسی عمران دانشگاه ایالتی اهایو و دارنده استادی ابا لیشتنشناین است.
مرکل، تگزاس
مرکل، تگزاس (به انگلیسی: Merkel, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تیلور، تگزاس واقع شده‌است.
مرکل ۵٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۳۷ نفر جمعیت دارد و ۵۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ورنر فون براون
ورنر مگنِس مکسیمیلین فرایر وُن براون (۱۹۱۲–۱۹۷۷) دانشمند آلمانی عضو اس اس و از پیشگامان موشک‌سازی در جهان بود. وی پدر صنایع موشک‌سازی در جهان به‌حساب می‌آید.
فون براون در حالی که حدوداً سی سال داشت، در برنامه توسعه موشک آلمان نازی کار می‌کرد. وی در طول جنگ جهانی دوم به طراحی و توسعه موشک وی-۲ در پنمونده کمک کرد. پس از جنگ، فون براون طی عملیات گیره کاغذ همراه با حدود ۱۶۰۰ دانشمند، مهندس و تکنسین آلمانی دیگر مخفیانه به ایالات متحده منتقل شد.
فون براون برای مدت مدیدی آرزوی ساخت فضاپیما را در سر داشت و به همین دلیل به عضویت حزب نازی درآمد و تبدیل به یکی از مهره‌های کلیدی SS شد. پس از آن بود که هیتلر پول، امکانات و نیروی کار لازم را در اختیار وی گذاشت تا V-2 را بسازد. موشکی که در اواخر جنگ جهانی دوم، لندن و بسیاری شهرهای اروپایی را در ترس و وحشتی بی‌سابقه‌ای فرو برد.
فون براون در جریان جنگ جهانی دوم و پیش از آن در صنایع و تحقیقات موشکی آلمان کار می‌کرد و موشک‌های وی-۱ و وی-۲ از نتایج کارهای او و همکارانش بود.
پس از جنگ جهانی دوم آمریکایی‌ها صاحب تعداد زیادی موشک وی-۲ شده بودند که غنیمت جنگی متفقین از کارخانه‌ها و زرادخانه‌های آلمانی بود. آنها این موشک‌ها را همراه با فون براون و شماری از همکارانش پنهانی به آمریکا منتقل کردند و در سال ۱۹۴۶ و پس از اتمام جنگ جهانی دوم، فون براون تبدیل به یک دانشمند موشکی آمریکایی شد و در زمینه ساخت موشک‌های بالیستیک قاره‌پیما کار کرد.
با بنیان‌گذاری ناسا، فون براون به ناسا رفت و نقش اصلی در تعیین اهداف فضایی آمریکا و موفقیت پروژه‌های فضایی این کشور داشت.
این جمله که «درست است که من مسئول ساخت بدنه موشک هستم، اما مسئول جایی که این موشک به آن اصابت می‌کند، نیستم». از اوست.
بادن-بادن
بادِن-بادِن شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان.
شهر بادن بادن در کوهپایه غربی جنگل سیاه و در کرانه رود اوس (Oos) در منطقه کارلسروهه قرار گرفته‌است.
دساتیر
دَساتیر یا دساتیر آسمانی نام نسکی (کتابی) از یکی از پارسیان هند به نام آذرکیوان است که در سده دهم هجری قمری در زمان اکبر شاه گورکانی (هم‌زمان با سلسله صفوی) نوشته شده‌است.
آذر کیوان این کتاب را به پیامبری بنام «ساسان پنجم» نسبت داده‌است که به زبانی است که هیچ همسانی و خویشاوندی‌ای با زبان‌های دیگر ندارد اینگونه برمی‌آید که این زبان برساختهٔ خود آذرکیوان بوده‌است.
از آنجا که زبانی که کتاب دساتیر آسمانی بدان نوشته شده را تنها آذرکیوان می‌دانسته، وی خود این کتاب را به پارسی برگردانده و تفسیر و نِگیزش‌هایی بر آن نوشته‌است. در برگردان دساتیر آسمانی به پارسی، آذرکیوان کوشیده‌است که تنها واژگان پارسی بکار برد و از کاربرد واژگان عربی و بیگانه پرهیخته است.
در برگردان کتاب دساتیر به پارسی، آذرکیوان برای شماری از واژگان عربی که برابر پارسی آنها را نمی‌دانسته، واژگانی را برساخته که به آن‌ها واژگان دساتیری گفته می‌شود. بیش‌تر این واژگان بر پایهٔ بنیادهای زبان‌شناسیک و ریشه‌شناسیک ساخته نشده‌اند. شماری از این واژه‌ها نیز از زبان سانسکریت، نوشته‌های زرتشتی به زبان پهلوی (زند و پازند) و از اوستا گرفته شده‌اند.
چند نمونه از واژگان دساتیری:
شماری از واژگان دساتیری در زبان پارسی کاربرد پیدا کرده‌اند و در دو واژه‌نامه برهان قاطع و انجمن‌آرا بسیاری از واژگان دساتیر بی گفتن بن‌مایه‌شان آمده‌اند. برخی از این واژگان در سروده‌های سرایندگانی مانند ادیب‌الممالک فراهانی و فرصت شیرازی نیز به‌کار رفته‌اند.
کانو سانیال
کانو سانیال (؛ ۱۹۳۲ – ۲۳ مارس ۲۰۱۰) فعال و سیاست‌مدار کمونیست اهل هند بود. در سال ۱۹۶۷، او یکی از رهبران اصلی قیام نکسالبری و در سال ۱۹۶۹ یکی از رهبران مؤسس حزب کمونیست هند (مارکسیست–لنینیست) ( CPI (ML)) بود. سانیال در ۲۳ مارس ۲۰۱۰ خودکشی کرد. او در یک خانواده برهمین به دنیا آمد.
چند سال پس از این‌که حزب قبلی به چندین پاره تبدیل شد، تعدادی از انشعابات قدیمی گرد هم آمدند و دوباره حزب کمونیست هند (مارکسیست-لنینیست) را تشکیل دادند. سانیال به‌عنوان دبیرکل این حزب انتخاب شد.
مرکز کمونیست انقلابی هند (مائوئیست)
مرکز کمونیست انقلابی هند (مائوئیست) گروه کمونیستی در پنجاب هند بود. این سازمان در ۱۹۹۵ و پس از دوپاره شدن «مرکز کمونیست انقلابی هند (مارکسیست-لنینیست)» تشکیل شد. (پارهٔ دیگر نام «مرکز کمونیست انقلابی هند (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) را انتخاب کرد» )
دبیر مرکز کمونیست انقلابی هند (مائوئیست) شمشیر سینگ شری بود.
این سازمان در ۱۹۹۶ و ۲۰۰۲ کنفرانس‌هایی برگزار کرد.
مرکز کمونیست انقلابی هند (مائوئیست) عضو نامزد جنبش انقلابی انترناسیونالیستی و یکی از اعضای مؤسس کمیته هماهنگی احزاب و سازمان‌های مائوئیست آسیای جنوبی بود.
در ژانویه ۲۰۰۳ این سازمان با «مرکز کمونیست مائوئیست» ادغام شد و تا «مرکز کمونیست مائوئیست هند» تشکیل شود.
کمیته هماهنگی احزاب و سازمان‌های مائوئیست آسیای جنوبی
کمیتهٔ هماهنگی احزاب و سازمان‌های مائوئیست آسیای جنوبی (مخف: ککموپوسا) همانطور که از نامش پیداست سازمانی چتری متشکل از انواع سازمان‌های مائوئیست در آسیای جنوبی است و برای سازمان‌دهی فعالیت‌های آن‌ها در آسیای جنوبی و سایر نقاط جهان تلاش می‌کند.
مارکسیسم–لنینیسم
مارکسیسم–لنینیسم یک ایدئولوژی یا فلسفه سیاسی است که بر اساس مارکسیسم و لنینیسم شکل گرفته و در پی تأسیس دولت سوسیالیستی و توسعه آن در آینده است. مارکسیست-لنینیست‌ها بسته به فهمشان از مارکسیسم و لنینیسم، از گروهی از دیدگاه‌ها حمایت می‌کنند، اما به‌طور کلی از دیدگاه‌هایی همچون حزب پیشتاز، نظام تک‌حزبی، تسلط دولت بر اقتصاد، انترناسیونالیسم، ضدیت با دموکراسی بوژوایی و ضدیت با سرمایه‌داری پشتیبانی می‌کنند. مارکسیسم-لنینیسم ایدئولوژی رسمی احزاب حاکم در کوبا، لائوس و ویتنام است و همچنین ایدئولوژی حزب کمونیست اتحاد شوروی و دیگر احزاب حاکم بوده‌است که بلوک شرق را می‌ساختند.
مارکسیسم-لنینیسم برای نخستین بار در خلال دهه ۱۹۲۰ به جنبش فلسفی متمایزی در اتحاد شوروی تبدیل شد، هنگامی که ژوزف استالین و پشتیبانانش کنترل حزب کمونیست روسیه (بلشویک) را به دست گرفتند. مارکسیسم-لنینیسم عقایدی را که در آن زمان در میان مارکسیست‌ها رایج بود، مانند انقلاب جهانی به عنوان پیش‌نیاز ساختن سوسیالیسم در روسیه (به نفع مفهوم سوسیالیسم در یک کشور)، و انتقال تدریجی از سرمایه‌داری به سوسیالیسم (دال بر مقدمه برنامه پنج‌ساله نخست) مردود ساخت. انترناسیونالیسم مارکسیسم-لنینیسم در پشتیبانی از انقلاب‌های کشورهای خارجی مطرح می‌شود (به عنوان مثال در ابتدا از طریق انترناسیونال کمونیستی یا در اتحاد شوروی متأخر از طریق مفهوم «کشورهای مایل به سوسیالیسم»). هدف مارکسیسم-لنینیسم، توسعه دولت به یک جمهوری سوسیالیستی از طریق رهبری انقلابی پیشرو است که به عنوان بخشی از طبقه کارگر در نتیجه دیالکتیک پیکار طبقاتی به آگاهی طبقاتی می‌رسد. دولت سوسیالیستی که بازنمایاننده «دیکتاتوری پرولتاریا» (در برابر دیکتاتوری بورژوازی) است، به وسیله حزب پیشتاز انقلابی و از خلال پروسه سانترالیسم دموکراتیک که لنین از آن به عنوان «تنوع در مباحثات و وحدت در عمل» یاد می‌کند، اداره می‌شود. این پروسه توسعه سوسیالیسم را تا تحقق کمونیسم، نظام اجتماعی بی‌طبقه با مالکیت عمومی ابزار تولید و برابری اجتماعی کامل برای اعضای جامعه تعقیب می‌کند.
مارکسیسم-لنینیسم به عنوان یک فلسفه و جنبش سیاسی در طول سال‌ها، به سبب نسبتش با استالینیسم، اتحاد شوروی، سرکوب دولتی در مدیریت مارکسیستی-لنینیستی و مارکسیسم کلاسیک از طرف جریان‌های ایدئولوژیک کاملاً متفاوتی مورد انتقاد واقع شده‌است. تروتسکیست‌ها مدعی هستند که مارکسیسم-لنینیسم به تأسیس سرمایه‌داری دولتی منجر می‌شود. دیگران، مانند اریک فوگلین مدعی هستند که مارکسیسم لنینیسم در هسته بنیادی خود (چنان‌که در آرای کارل مارکس و فریدریش انگلس هست) طبیعتی ستمگر دارد، و حتی مدعی است که «بینش مارکسی سرانجام استالینیستی را دیکته می‌کرد، نه به‌خاطر اینکه اتوپیای کمونیستی اجتناب‌پذیر بود، بلکه به این خاطر که ناممکن بود». چنین انتقادهایی به نوبه خود به خاطر «جبرباوری فلسفی» مورد انتقاد قرار گرفته‌اند، بدین معنی که رخدادهای منفی در تاریخ جنبش به واسطه اعتقاداتشان از پیش تعین یافته‌اند. تاریخ نگاری به نام رابرت وینسنت دانیلز، چنین استدلال می‌کند که مارکسیسم «استالینسم را توجیه می‌کرد، اما [در زمان حکومت استالین] دیگر به آنچه برای رهنمود سیاسی و چه برای تشریح واقعیت اجازه کار نداد». ای. وان ری کاملاً برعکس استدلال می‌کند که استالین به یک «توافق کلی» با آثار کلاسیک مارکسیسم تا زمان مرگش ادامه داد.
حزب مارکسیست-لنینیست آلمان
حزب مارکسیست-لنینیست آلمان یا م.ل.پ.د (به آلمانی: Marxistisch–Leninistische Partei Deutschlands, MLPD) یک حزب سیاسی مارکسیست-لنینیست و ضد تجدیدنظرطلبی است که در کشور آلمان فعالیت می‌کند. این حزب در ۱۹۸۲ توسط اعضای اتحادیۀ کارگران کمونیست آلمان (به آلمانی: Kommunistischer Arbeiterbund Deutschlands, KABD) تأسیس شد.
حزب مارکسیست-لنینیست آلمان از به دست گرفتن قدرت توسط پرولتاریا، سرنگونی روابط سرمایه‌دارانۀ تولید و جایگزینی آن با یک نظم اجتماعی نوین با جهت‌گیری سوسیالیستی طرفداری می‌کند و این اهداف را همچون مرحله‌ای انتقالی در گذار به جامعۀ بدون طبقۀ کمونیستی می‌داند. حزب مارکسیست-لنینیست آلمان در این راستا به نظریات کارل مارکس، فریدریش انگلس، ولادیمیر لنین، ژوزف استالین و مائو تسه تونگ ارجاع می‌دهد. این حزب اصطلاحات "استالینیسم" و "مائوئیسم" را به عنوان اصطلاحاتی جنگی تلقی می‌کند که جنبش مارکسیست-لنینیستی را منشعب کرده‌اند. حزب مارکسیست-لنینیست آلمان در حالی که جنبه‌های از آثار سیاسی استالین و مائو را به نقد می‌کشد، اما از آن آثار دفاع کرده و از این حیث با اغلب گروه‌های چپ آلمان تفاوت دارد.
حزب مارکسیست-لنینیست آلمان در کنفرانس بین‌المللی احزاب و سازمان‌های مارکسیست لنینیست (نشریه بین‌الملل) و همچنین کمیته هماهنگی بین‌المللی احزاب و سازمان‌های انقلابی عضویت و مشارکت دارد. نمایندگان حزب در کنگره‌های دیگر احزاب کمونیستی سراسر جهان شرکت می‌کنند.
جزب مارکسیست-لنینیست آلمان جهت‌گیری سیاسی خود را "سوسیالیسم راستین" (به آلمانی: Echter Sozialismus) می‌نامد. افزودن پسوند "راستین" به گفتۀ این حزب اهمیتی تاکتیکی دارد، چرا که دیگر گرایش‌های رفرمیستی و تجدیدنظرطلبانه مانند تروتسکیسم را همچون انحرافاتی در نظر می‌گیرد که به باور حزب مارکسیست-لنینیست آلمان "انشعابی تنگ‌نظرانه از مارکسیسم" است. حزب مارکسیست-لنینیست آلمان خود را بر این اساس از دیگر احزاب چپ مانند حزب کمونیست آلمان، چپ و حزب برابری سوسیالیستی متمایز می‌کند.
حزب مارکسیست لنینیست آلمان در انتخابات فدرال ۲۰۰۵ شرکت کرد و در تبلیغات خود با استفاده از عکس مارکس و لنین توجه بسیاری را به خود جلب کرد. این حزب در تبلیغات خود را به عنوان آلترناتیو رادیکال حزب چپ مطرح می‌کرد. نهایتاً این حزب ۰٫۱ درصد از آرا را کسب کرد. قوی‌ترین حضور آن در ایالات ساکسونی-آنهالت و تورینگیا بود که موفق به کسب ۰٫۴ درصد آرا شد.
اتحاد ۹۰/سبزها
ائتلاف ۹۰/سبزها حزبی سیاسی در کشور آلمان است که در سال ۱۹۹۳ با ائتلاف "سبزها" و "ائتلاف ۹۰" تشکیل شد. سبزها که در سال ۱۹۸۰ در آلمان غربی تأسیس شده بود پس از اتحاد دوباره آلمان در ۱۹۹۰ با "حزب سبز آلمان شرقی" ادغام شده بود. ائتلاف ۹۰ نیز در سال‌های ۱۹۸۹–۱۹۹۰ در آلمان شرقی بنیان‌گذاری شده بود.
این حزب که معمولاً با نام حزب سبزآلمان شناخته می‌شود، از موفق‌ترین و معروف‌ترین احزاب محیط‌زیست‌گرای جهان بوده‌است و بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ همراه با حزب سوسیال دمکرات در دولت ائتلافی آلمان حضور داشت. ائتلاف ۹۰/سبزها در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۳ با ۸٫۴ درصد آراء موفق به کسب ۶۳ کرسی از مجموع ۶۳۰ کرسی نمایندگی بوندستاگ، پارلمان فدرال آلمان، شد. در انتخابات سال ۲۰۰۹ پارلمان اروپا هم ۱۲٫۴ درصد آراء مردم آلمان به این حزب اختصاص یافت و ۱۴ کرسی از ۹۹ کرسی آلمان در پارلمان اروپا به این ائتلاف رسید.
تعداد اعضای این حزب در آوریل ۲۰۲۰ به ۱۰۱ هزار نفر رسید. با این تعداد ائتلاف ۹۰/سبزها چهارمین حزب بزرگ آلمان از نظر تعداد اعضا است.
این حزب پس از اتحاد دوباره آلمان و در سال ۱۹۹۳ از اتحاد دو حزب کوچک‌تر ایجاد شد: حفاظت از محیط زیست، تحمل و همزیستی مسامت‌آمیز در یک جامعهٔ چندفرهنگی از جمله اصول بنیادین این حزب هستند که خط‌مشی و سیاست حزب بر آن‌ها استوار است.
ائتلاف ۹۰/سبزها از ۱۹۹۸ تا اکتبر ۲۰۰۵ بخشی از دولت ائتلافی آلمان بود. همچنین حکومت استان بادن-وورتمبرگ هم‌اکنون توسط این حزب اداره می‌شود.
حزب مرکز (آلمان)
حزب مرکز آلمان، که معمولاً با نام «حزب مرکز کاتولیک» معروف بود، حزبی سیاسی و کاتولیک بود که در زمان امپراتوری آلمان و جمهوری وایمار در آلمان فعالیت می‌کرد.
ابن حزب در ۶ ژوئیه ۱۹۳۳ خود را منحل اعلام کرد. پس از جنگ جهانی دوم این حزب از نو آغاز به کار کرد اما هرگز نتوانست به اهمیت و وزن پیشین خود دست پیدا کند، بویژه به این علت که بیشتر اعضای پیشین آن به اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان پیوستند.
به هر حال حزب مرکز هنوز نیز به عنوان حزبی کوچک وجود دارد و بیشتر در ایالت نوردراین-وستفالن فعالیت می‌کند اما هرگز آن نقش کلیدی و مهمی که پیش از جنگ جهانی دوم داشت را بازی نمی‌کند.
حزب دموکرات آزاد آلمان
حزب دموکرات آزاد حزبی سیاسی لیبرال بازار آزاد در آلمان است. این حزب عضوی از انترناسیونال لیبرال و حزب رفرم و لیبرال دموکرات اروپا است.
طرفداران حزب آزاد معمولاً از طبقهٔ متوسط و بالا تشکیل می‌شود که خود را «مستقل» می‌دانند و به نوعی ادامهٔ سنت لیبرالی در اروپا هستند. گرچه این حزب عموماً رای خیلی قوی ندارد و رای آن بین پنج تا دوازده درصد نوسان داشته است اما از بعد از جنگ جهانی دوم در اکثر دولت‌ها، یا در ائتلاف با اتحادیه دموکرات مسیحی یا در ائتلاف با حزب سوسیال دموکرات، حضور داشته است. این حزب از ۱۹۴۹ به این طرف همیشه در پارلمان فدرال آلمان، بوندستاگ، و بجز ۱۵ سال، همیشه در دولت‌های ائتلافی با احزاب دیگر حضور داشته است. در انتخابات پارلمانی سراسری سال ۲۰۱۳ این حزب برای اولین بار از زمان تأسیس به حد نصاب ۵٪ آرای سراسری دست نیافت و از راهیابی به پارلمان بازماند.
ماتیاس پلاتزک
ماتیاس پلاتزک (زادهٔ ۲۹ دسامبر ۱۹۵۳ در پوتسدام) سیاست‌مداری آلمانی و عضو حزب سوسیال دموکرات آلمان است. او از سال ۲۰۰۲ تا سال ۲۰۱۳ «وزیر-رئیس» ایالت براندنبورگ است.
وی از ۱۵ نوامبر ۲۰۰۵ تا ۱۰ آوریل ۲۰۰۶ رئیس حزب سوسیال دموکرات بود.
Wikipedia contributors, "Matthias Platzeck," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Matthias_Platzeck&oldid=192665180 (accessed February 22, 2008).
حزب دموکرات ملی آلمان
حزب دموکرات ملی آلمان (ان پ د) دست‌راستی‌ترین حزب بزرگ در سیاست آلمان است. این حزب در ۲۸ نوامبر ۱۹۶۴ به عنوان نیای حزب امپراتوری آلمان (د آر پ) تأسیس شد و از ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۱ رهبر آن اودو فوگت بود.
در سال ۲۰۰۱ دولت آلمان به رهبری گرهارد شرودر از حزب اس پ د سعی کرد تا با طرح شکایتی در دادگاه حفاظت از قانون اساسی آلمان، حزب "ان پ د" را مخالف با قانون اساسی اعلام کرده و آن را منحل نماید ولی در سال ۲۰۰۳ موضوع شکایت منتفی و پرونده بسته شد، چرا که در جریان برگزاری دادگاه مشخص شد که تعدادی از اعضای "ان پ د" که با استناد به رفتار آنها شکایت تنظیم شده بود در واقع مامورین مخفی سازمان‌های اطلاعاتی دولت فدرال آلمان هستند که به درون حزب نفوذ کرده و سعی در تخریب چهره "ان پ د" داشته‌اند.
حزب "ان پ د" به شدت مخالف پیروی آلمان از سیاست‌های اسرائیل و حمله نظامی به ایران است.
حزب رایش سوسیالیست
حزب رایش سوسیالیست حزبی سیاسی در آلمان غربی سابق بود که پس از جنگ جهانی دوم و در ۱۹۴۹ تأسیس شد. این حزب خود را رسماً «سوسیالیست ملی» و طرفدار آدولف هیتلر می‌خواند و از حزب امپراتوری آلمان منشعب شده بود. اتو ارنست رمر و فریتس دورلس از مهم‌ترین چهره‌های این حزب بودند. این حزب از سوی هانس اولریش رودل حمایت می‌شد.
حزب رایش سوسیالیست مدعی بود که حاکمان آلمان غربی مهره آمریکایی‌ها هستند و کارل دونیتس آخرین پیشوای مشروع رایش پان ژرمن است. این حزب معتقد بود که هولوکاست افسانه است و مدعی شد که کوره‌های آدم‌سوزی داخائو پس از پایان جنگ توسط آمریکایی‌ها ساخته شده‌اند. حزب رایش سوسیالیست معتقد بود که اروپا تحت رهبری رایش آلمان باید به عنوان «نیروی سوم» علیه سرمایه‌داری و کمونیسم عروج کند.
حزب رایش سوسیالیست جناحی نظامی نیز داشت که "جبههٔ رایش" نامیده می‌شد. حزب رایش سوسیالیست بیش از ده هزار عضو داشت و در انتخابات لنت‌تاگ زاکسن سفلا ۱۶ کرسی و در لنت‌تاگ برمن ۸ کرسی کسب کرد. فعالیت این حزب در سال ۱۹۵۲ ممنوع اعلام شد.
حزب پلنگ‌های خاکستری آلمان
حزب پلنگ‌های خاکستری حزب سیاسی در آلمان است که توسط فعال سیاسی تورده اونروه بنیان‌گذاشته شد.
فعالیت عمدهٔ این حزب دفاع از حقوق سالمندان و تضمین پایداری حقوق بازنشستگی است. این حزب در زمینه‌های زیست‌محیطی نیز فعال است.
این حزب در انتخابات فدرال اخیر آلمان حدود ۰.۴ درصد رای آورد که آن را پس از احزاب اصلی جز بیشترین رای‌ها در بین احزاب فرعی و کوچک قرار می‌دهد.
حزب رفاه حیوانات آلمان
حزب رفاه حیوانات آلمان حزبی سیاسی است که در این کشور فعالیت می‌کند.
این حزب در ۱۹۹۳ بنیان‌گذاشته شد و امروز چیزی حدود ۱۰۰۰ عضو دارد. هدف اصلی این حزب، گنجاندن حقوق حیوانات در قوانین آلمان است.
این حزب در انتخابات فدرال اخیر آلمان حدود ۰٫۲ درصد رای آورد که آن را پس از احزاب اصلی جز بیشترین رای‌ها در بین احزاب فرعی و کوچک قرار می‌دهد.Wikipedia contributors, "Human Environment Animal Welfare," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Human_Environment_Animal_Welfare&oldid=165425842
حزب خانواده آلمان
حزب خانوادهٔ آلمان حزبی سیاسی در آلمان است. این حزب در ۱۹۸۱ تأسیس شد و رهبر آن از ۱۹۸۹ به این طرف فرانس جوزف بریر بوده‌است.
این حزب در شوراهای محلی زارلند اعضایی دارد.
این حزب در انتخابات فدرال اخیر آلمان حدود ۰٫۴ درصد رای آورد که آن را پس از احزاب اصلی جز بیشترین رای‌ها در بین احزاب فرعی و کوچک قرار می‌دهد.
ویکی‌پدیای انگلیسی
حزب مسیحیان وفادار به انجیل
حزب مسیحیان وفادار به انجیل، حزبی بنیادگرای پروتستان و محافظه‌کار در سیاست آلمان است.
این حزب در ۱۹۸۹ بنیان گذاشته شد. این حزب مخالف ازدواج هم‌جنس‌گرایان، سقط جنین و جدایی مذهب از دولت است. این حزب معتقد است قانون اساسی اروپا باید به خدا ارجاع دهد و قویاً از اسرائیل حمایت می‌کند.
این حزب عضوی از جنبش سیاسی مسیحی اروپا است.
حزب بایرن
حزب باواریا (به آلمانی: "Bayernpartei") حزبی سیاسی است که در ایالت باواریا در جنوب آلمان فعالیت می‌کند.
این حزب در ۱۹۴۶ تأسیس شده‌است و خود را «میهن‌پرست باواریایی» می‌داند و طرفدار استقلال باواریا درون اتحادیه اروپا است. این حزب را می‌توان به همراه اتحادیه سوسیال مسیحی به عنوان نیای حزب مردم باواریا که پیش از جنگ جهانی دوم وجود داشت دانست. این حزب ابتدا در دههٔ ۴۰ و ۵۰ موفقیت‌هایی داشت اما امروز تا حدود زیادی محبوبیت خود را از دست داده‌است.
این حزب هنوز موجود است اما از سال ۱۹۶۲ به این سمت نماینده‌ای به پارلمان ایالتی باواریا نفرستاده‌است.
رئیس کنونی حزب آندراس ستله است.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
قراول‌خانه
"برای روستایی به این نام قراول‌خانه (دشتستان) را ببینید."
در ساختمان‌های تاریخی ایران، به‌ویژه در قلعه‌ها، ارگ‌ها و برج‌ها بخشی بوده به نام قَراوُل‌خانه.
قراول‌خانه معمولاً کاربردهای گوناگونی داشته، از جمله:قراول‌خانه‌های بیرجند
هایدلبرگ
هایدلبرگ () شهری است در ایالت بادن-وورتمبرگ در جنوب غربی آلمان که رود نکار از میان این شهر می‌گذرد. این شهر پنجمین شهر بزرگ این ایالت بعد از اشتوتگارت، کارلسروهه، مانهایم و فرایبورگ می‌باشد.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۶، جمعیت آن ۱۵۹٬۹۱۴ نفر تعیین شده که حدوداً یک چهارم این تعداد دانشجو بوده‌اند. هایدلبرگ که در ۷۸ کیلومتری جنوب فرانکفورت قرار دارد.
هایدلبرگ در قدیم از مراکز دانش و هنر بوده‌است. امروزه نیز وجود پژوهشگاه‌های متعدد در درون و پیرامون آن، این سنت را ادامه داده‌است. دانشگاه روپرشت-کارلز هایدلبرگ از قدیمی‌ترین نهادهای آموزشی اروپا است. علاوه بر این دانشگاه اس آر اچ هایدلبرگ که یکی از قدیمی‌ترین و بزرگترین دانشگاه‌های خصوصی آلمان است در این شهر قرار دارد.
جشنواره فیلم مانهایم-هایدلبرگ هرساله به‌طور مشترک با مانهایم در این شهر برگزار می‌شود.
در این شهر، کارخانهٔ تولیدکنندهٔ دستگاه‌های چاپ هایدلبرگ نیز وجود دارد که جزو قدیمی‌ترین، معروفترین و برترین سازندگان دستگاه‌های چاپ می‌باشد.
دانشگاه هایدلبرگ، قدیمی‌ترین دانشگاه آلمان است که در سال ۱۳۸۶ میلادی، تأسیس شد.
منطقه رور
منطقهٔ رور (به آلمانی: "Ruhrgebiet") ناحیه پیوستهٔ شهری در ایالت نوردراین-وستفالن آلمان است که از چندین شهر بزرگ صنعتی تشکیل شده‌است.
محدودهٔ این ناحیه از جنوب، رودخانهٔ رور، از غرب، رودخانهٔ راین و از سوی شمال رود لیپه است.
منطقهٔ رور با حدود ۵٫۳ میلیون جمعیت بخشی از ناحیهٔ کلانشهری راین-رور به‌شمار می‌آید. ناحیهٔ راین-رور ۱۲ میلیون نفر جمعیت را در بر می‌گیرد. این منطقه عنوان پایتخت فرهنگی اروپا در سال ۲۰۱۰ میلادی را ازآن خود کرد.
ویکی‌پدیای انگلیسی.
فهرست شهرهای هلند
فهرستی از شهرهای کشور هلند:ویکی انگلیسی
اوترخت
اُوترخت یکی از شهرهای هلند و نیز مرکز و پرجمعیت‌ترین شهر استان اوترخت است. اُوترخت یک شهر مهم و دانشگاهی در هلند و اروپا است. این شهر در مرکز هلند واقع شده است و با جمعیتی برابر با 1 میلیون و 307 هزار نفر ( سال 2019 ) چهارمین شهر بزرگ هلند به ‌شمار می‌رود.
شهر اُوترخت زندگی فرهنگی فعالی دارد و از این نظر پس از آمستردام در مقام دوم کشور قرار می‌گیرد. اوترخت گزینش برای پایتخت فرهنگی اروپا در سال ۲۰۱۸ را نشانه رفته ‌است.
استان اوترخت
استان یوترکت یکی از ۱۲ استان هلند است. مرکز استان اوترخت شهر یوترکت است.
این استان با مساحت ۱۳۸۵ کیلومتر مربع کوچک‌ترین استان کشور هلند است. جمعیت این استان ۱٫۲۳۴٫۷۴۱ نفر است. این استان را به خاطر مرکزیت و تراکم بالای جمعیتش عموماً جزئی از منطقه کلان‌شهری رانداستاد به‌شمار می‌آورند. دومین شهر اصلی استان یوترکت، آمرسفورت و سومین شهر بزرگ آن فینن‌دال است.
شهر یوترکت در قدیم مرکز اسقف‌نشین یوترکت بود که حدوداً قلمروی استان کنونی را در بر می‌گفت.
از سال ۲۰۱۱ موجودیت این استان پس از ۱۲ سده به خطر افتاده و هیأت وزرای هلند بر روی طرحی در زمینه ضمیمه کردن این استان به استان‌های هلند شمالی و فلیوولاند کار می‌کند.
ویکی‌پدیای هلندی.
رایشس‌تاگ
ساختمان رایشستاگ نام ساختمان پارلمان آلمان است. رایشستاگ در شهر برلین واقع شده‌است. در این گنبد نورمن فاستر از سبک اکوتک استفاده کرده‌است. طرح نورمن فاستر در سال ۱۹۹۳ در برلین برنده شد.
این ساختمان از سال ۱۸۹۴ تا ۱۹۳۳ محل پارلمان آلمان بود و در پایان جنگ جهانی دوم براثر اتفاقاتی که دلیلشان هنوز مشخص نیست به آتش کشیده شد. سرانجام در سال ۱۹۹۹ و پس از بازسازی‌های گسترده، بوندس‌تاگ به این مکان بازگشت.
یک جوان هلندی به نام مارینوس وان درلوب که جزو کمونیست‌ها و وابسته به روسیه بود به عنوان مجرم و کمونیست اعلام شد. همچنین هیتلر در مصاحبه محرمانه‌ای در سال ۱۹۳۱ گفته بود:
ساختمان پارلمان آلمان (رایشستاگ) برای معرفی معماری اکوتک برای حفظ محیط زیست در طرح بازسازی رایشستاگ دربرلین ۱۹۹۳ طرح نورمن فاستر به عنوان برنده اعلام شد. فاستر در طرح خود یک گنبد شیشه‌ای به جای گنبد تخریب شده پارلمان در جنگ جهانی دوم در نظر گرفت. این گنبد جدید از چند نظر جالب توجه‌است.
هنگام شب گنبد از طریق تالار مجلس روشن می‌شود و به صورت گنبدی نورانی می‌درخشد که نشانه‌ای از قدرت و توانایی پروسه دموکراتیک در آلمان فدرال است. از نظر اقلیمی در تابستان تهویه طبیعی تالار از طریق گنبد شیشه‌ای صورت می‌گیرد. در زمستان هوای گرم که از تالار مجلس به فضای زیر گنبد صعود کرده بازیافت و مجدداً مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ و بالاخره آینه‌های وسط گنبد، روشنایی طبیعی و تصویر مردم (خاستگاه قدرت مجلس) را به تالار نمایندگان منعکس می‌کنند.
سازه گنبد رایشستاگ از جنس کریستال است که نور را به وضوح از خود عبور می‌دهد. گنبد از چند جهت حائز اهمیت است؛ اول اینکه در داخل گنبد دو رامپ مارپیچ قرار دارد که به سکوی فوقانی برای تماشای مناظر و دیدن افراد در گنبد منتهی می‌شود. سلول‌های خورشیدی فتوولتیک با ۳۰۰ متر مربع مساحت بر روی بام جنوبی ساختمان برای تأمین برق قرار دارد. پنجره‌های هوشمند برای تهویه هوا در اطراف خود گنبد همچنین استفاده از سوخت تجدیدشونده بیوگاز برای تولید برق بدون آلودگی که از انتشار% ۹۴ تولید دی‌اکسید کربن ممانعت می‌کند. در گنبد طراحی یک نقاب متحرک در زیر گنبد شیشه‌ای قرار دارد که حرکت آن توسط کامپیوتر تنظیم شده‌است و از تابش و انعکاس مستقیم نور آفتاب به داخل تالار مجلس جلوگیری می‌کند. از دیگر ویژگی‌های این گنبد ذخیره‌شدن حرارت اضافی در قسمت‌های مختلف ساختمان در یک مخزن طبیعی است که آب گرم برای گرمایش را تأمین می‌کند.
www.khishkhan.com/archives/1920
لیختن‌اشتاین
لیختن‌اشتاین با نام رسمی شاهزاده‌نشین لیختن‌اشتاین سومین کشور کوچک در اروپا است.
پایتخت آن شهر فادوتس است. زبان رسمی لیختن‌اشتاین آلمانی، مساحت آن ۱۶۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۳۷ هزار نفر است. واحد پول این کشور فرانک سوئیس با جزء (راپن) نام دارد.
لیختن‌اشتاین یکی از بالاترین سطوح زندگی در جهان را دارد. صنعت گردشگری، بانکداری و تولیدات (ابزار دقیق صنعتی) همگی با اهمیت است و صادرات این کشور را بیشتر فراورده‌های دندانپزشکی و ماشین آلات تشکیل می‌دهند. لیختن‌اشتاین در سازمان ملل متحد، شورای اروپا، کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا، و اتحادیه بازرگانی آزاد اروپا عضویت دارد. میزان با سوادی در آن ۱۰۰٪ است.
این کشور در مرکز اروپا قرار دارد و از شرق و شمال توسط اتریش و از غرب و جنوب توسط سوئیس احاطه شده‌است.
کوه‌های آلپ در شرق این شاهزاده‌نشین قرار دارد. غرب کشور متشکل از جلگهٔ سیلابی رود راین است. رودهای مهم آن راین و سامینا و بلندترین نقطه آن گروز پیتز است که ۲۵۹۹ متر ارتفاع داردو این کشور آب و هوای آلپی معتدل دارد البته دارای زمستان‌هایی بسیار سرد و تابستانهایی خنک است.
پایتخت لیختن‌اشتاین فادوتس است اما بزرگ‌ترین شهر این کشور، شان با ۵ هزار و ۵۰۰ نفر جمعیت می‌باشد.
این کشور در سال ۱۸۶۸ اعلان بیطرفی کرد. لیختن‌اشتاین که به واسطهٔ خاک اتریش از آلمان جداست، تنها شاهزاده‌نشین آلمانی بود که در ۱۸۷۱ به امپراتوری آلمان نپیوست. از سال ۱۹۱۹ سوئیس مسئولیت سیاست خارجی لیختن اشتاین را بر عهده گرفت و از ۱۹۲۴ این کشور از اتحاد گمرکی و پولی با سوئیس برخوردار بوده‌است، با این حال از ۱۹۸۹ نقش فعالتری در عرصهٔ بین‌المللی به خود گرفته‌است،
شاهزاده هانس آدام سوم پس از مرگ پدرش فرانتز جوزف دوم در سال ۱۹۸۹ جایگزین او شد. ماریو فریک از اتحادیهٔ میهن پرستان در سال ۱۹۹۳ ریاست دولت را بر عهده گرفت، در سال ۲۰۰۱ نیز اوتمار هاسلر جای او را در سمت نخست‌وزیری گرفت.
لیختن‌اشتاین کشوری‌ست پادشاهی با پارلمان ۲۵ نفره و دولتی ۵ نفره. لیختن‌اشتاین و سوئیس تنها کشورهایی در اروپا هستند که دمکراسی مستقیم دارند. از سال ۱۹۸۴ در این کشور زنان نیز حق رأی دارند.
حکومت این کشور پادشاهی مشروطه و حاکم آن یک شاهزاده است. ۲۵ عضو لندستگ (پارلمان) تحت نظام تعیین تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت هر منطقه با رأی تمامی افراد بالغ برای مدت چهار سال انتخاب می‌شوند. لندستگ ۵ نفر از جمله نخست‌وزیر را به عنوان کمیتهٔ ملی (کابینه) انتخاب می‌کند. نخست‌وزیر رسماً از سوی شاهزاده گمارده می‌شود. احزاب مهم سیاسی لیختن‌اشتاین عبارتند از اتحاد میهنی، حزب شهروند مترقی و حزب لیست آزاد (سبز).
آلمانی زبان رسمی لیختن‌اشتاین می‌باشد. دو سوم مردم این کشور لیختن‌اشتاینی‌اند. دیگران مهاجرانی‌اند که بیشترشان از سوئیس، اتریش و آلمان آمده‌اند.
۶۵ ٪ از مردم این کشور را لیختن اشتاینی، ۱۰ ٪ را سوییسی، ۵ ٪ را اتریشی و ۳ ٪ را آلمانی تشکیل می‌دهد، همچنین دین ۷۸ ٪ از لیختن اشتاینی‌ها، کاتولیک و ۸ ٪ پروتستان می‌باشد.
کشور لیختن‌اشتاین به ۱۱ شهرستان تقسیم شده‌است که بیشتر آن‌ها تنها از یک شهر تشکیل شده‌است. ۵ شهرستان لیختن اشتاین در شمال کشور قرار گرفته‌اند ناحیه انتخاباتی اونترلاند را تشکیل می‌دهند و ۶ شهرستان باقی‌مانده بخش انتخاباتی اوبرلاند را.
بخش انتخاباتی اونترلاند:
بخش انتخاباتی اوبرلاند:
خوارزمشاه
خوارزمشاه عنوان عمومی امیران و سلطان‌های مستقل ولایت خوارزم بود که به موجب روایات ابوریحان بیرونی و همچنین برحسب شهادت‌های بعضی مآخذِ چینی در ادوار پیش از اسلام غالباً مستقل بوده‌اند و ظاهراً این عنوان از قدیم بر آن‌ها اطلاق می‌شده‌است. در حقیقت، خوارزمشاه در قدیم عنوان امرای مستقل ساحل راست جیحون و کاث مرکز آن بود و فرمانروایان گرگانج یا جرجانیه یا اورگنج [خیوه حالیه] عنوان خوارزمشاه نداشته‌اند، ولی بعدها ابوالعباس مأمون بن محمد حکمران گرگانج که بخش مذکور را ضمیمۀ قلمرو خویش کرد، عنوان امرای آن ولایت را که خوارزمشاه خوانده می‌شدند نیز اختیار کرد و از آن پس امرای مستقل جرجانیه عنوان خوارزمشاه یافتند و این ابوالعباس مأمون بنیانگذار دومین دودمان خوارزمشاهیان موسوم به مأمونیان به شمار می‌رود. سپس عنوان خوارزمشاه به اعقاب نوشتکین غرچه اطلاق شد که به خوارزمشاهیان مشهور شدند. بعد از حملهٔ مغول و انقراض خوارزمشاهیان، ظاهراً دیگر امرای ازبک‌ها و فرمانروایان سلسله مشهور به صوفی عنوان خوارزمشاه نداشته‌اند. هرچند بعضی از امرای این ولایت باز در تواریخ به این عنوان مذکور شده‌اند چنانکه سلاطین ازبک خیوه نیز غالباً به این عنوان خوانده می‌شدند.
خوارزمشاه در لغت‌نامه دهخدا
نابجایی
نابـِجایی یکی از مفاهیم فیزیک در زمینه بلورشناسی است. نابجایی‌ها، نقصهایی هستند که حرکت آنها، در تنش‌هایی کمتر از مقاومت تئوری کریستال کامل در برابر تنش برشی باعث تغییر شکل مومسان بلور می‌شود.
گرچه نابجایی‌ها باعث نرم‌تر شدن ماده و بیشتر شدن تغییر شکل پلاستیک آن می‌شوند، ولی اگر چگالی نابجایی‌ها در ماده از حد معینی بیشتر شود، این امر منجر به برهمکنش نابجایی‌ها و قفل شدن آن‌ها می‌شود و ماده سخت تر می‌شود.
مفهوم نابجایی بلوری توسط تیلور، ارووان و پولانی (۱۹۴۳) معرفی شد اما خواص مومسان(پلاستیک) نابجایی‌ها در محیط‌های پیوستهٔ همسانگرد از سال ۱۹۰۵ شناخته شده بود (۱۹۰۷ - وولترا)
اگر یک نیم صفحه از اتم‌ها را در بین صفحات اتمی یک کریستال وارد کنیم موجب تغییر موقعیت اتم‌های اطرافش می گردد. به چنین خرابی ای، نابجایی لبه گفته می‌شود. در نابجایی لبه ای، بردار برگرز به خط نابجایی عمود است و در داخل صفحه ی لغزش نابجایی قرار دارد. نابجایی پیچشی عموماً به صورت یک پیچ یا رمپ پارکینگ‌های طبقاتی توصیف می گردد بدین صورت که اگر یک دور حول محور نابجایی بچرخید به مکان قبلی خود بر نمی گردید. در نابجایی پیچی، بردار برگرز با خط نابجایی موازی است، لذا هر صفحه‌ای که از دو بردار فوق(بردار برگرز و خط نابجایی پیچی) بگذرد به عنوان صفحه لغزش شناخته می‌شود نابجایی که هم‌زمان هر دو خصوصیت نابجایی پیچشی و لبه را داشته باشد نابجایی مختلط خوانده می‌شود.
به‌طور کلی مکانیزم‌های تشخیص نابجایی‌ها به دو دسته ی زیر تقسیم می‌شوند : ۱) روش‌هایی که بر مبنای واکنش‌های شیمیایی در محل نابجایی‌ها شکل گرفته اند . ۲) روش‌هایی که بر مبنای ساختار فیزیکی در مکان نابجایی عمل می‌کنند . اگر بلوری که دارای نابجایی است، در محیطی قرار گیرد که اتم‌ها از سطح جدا شوند، سرعت جدایش اتم‌ها در اطراف محل ظهور نابجایی با مناطق دیگر سطح متفاوت است. اگر سرعت جدایش اتم‌ها در اطراف نابجایی‌ها بیشتر باشد، همان‌طور که در شکل‌های زیر دیده می‌شود، در این محل‌ها حفره‌هایی به وجود می‌آید.
این عکس‌ها، با بزرگنمایی ۵۰۰ برابر، توسط میکروسکوپ نوری بازتابی از نمونه‌های اچ شدهٔ تک‌کریستالهای سیلسیم تهیه شده‌است: Physical Metallurgy Principles, Reedhill-Robert E. Abbaschian Reza, PWS Publishing Company, 1994
روتیل
ساختار روتیل یکی از پلی‌مورف‌های معدنی TiO است. آناتاز و بروکایت پلی‌مورف‌های (چندریخت‌های) دیگر آن هستند.
روتیل یکی از بالاترین شاخص های ضریب انعطاف پذیری در طول موج های مرئی از هر کریستال شناخته شده را دارد و همچنین دارای پراکندگی مخصوصاً بزرگ و پراکندگی زیاد است. با توجه به این خصوصیات ، برای ساخت عناصر نوری خاص ، به ویژه اپتیک پلاریزاسیون ، برای طول موجهای دیدنی و مادون قرمز طولانی تر تا حدود 4.5 میکرومتر مفید است.
روتایل طبیعی ممکن است حاوی 10٪ آهن و مقادیر قابل توجهی نیوبیوم و تانتالوم باشد. Rutile نام خود را از rutilus لاتین ، قرمز ، مشتق شده به رنگ قرمز عمیق مشاهده شده در برخی از نمونه ها هنگام مشاهده توسط نور منتقل می کند. روتایل برای اولین بار در سال 1803 توسط ابراهیم گوتلوب ورنر توصیف شد.
ساختار روتایل یکی از ساختارهای دوتایی مواد است که در آن‌ها کاتیون‌ها به صورت مکعبی با وجوه مرکز پر قرار گرفته و آنیون‌ها نیمی از حفره‌های هشت وجهی را پر می‌کنند.
قصه ظهر جمعه
قصهٔ ظهر جمعه قدیمی‌ترین برنامه رادیو ایران است که از سال ۱۳۱۹ آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد. این برنامه هر ظهر جمعه به نقل قصه‌ای منتخب می‌پردازد و مخاطبان بسیار در سنین مختلف یافته‌است.
برنامه قصه ظهر جمعه توسط فضل‌الله مهتدی (صبحی) به فاصله یک هفته از آغاز پخش اخبار رادیو ایران، و یکماه از تأسیس رادیو ایران بنیانگذاری شد. صبحی خود حدود ۲۴ سال قصه گویی این برنامه را بر عهده داشت. پس از او به ترتیب علی جواهرکلام، ایرج گلسرخی، حمید عاملی و مصطفی موسوی گرمارودی هر یک از چند ماه تا حداکثر پنج سال، گویندگی این برنامه پر شنونده رادیویی را بر عهده گرفتند. آخرین قصه گوی این برنامه محمدرضا سرشار (رضا رهگذر) برای ۲۴ سال از ۲۲ بهمن ۱۳۶۰ تا ۱۵ مهرماه ۱۳۸۴ راوی داستان‌ها بود و رکورد کم‌نظیری از خود بر جای گذاشت. وی دربارهٔ دلیل پایان قصه گویی اش بیان کرد که قبل از آنکه مخاطب از برنامه ایی سیر و روگردان شود باید به آن پایان داد. برنامه در دهه ۶۰ بخصوص از برنامه‌های بسیار پرطرفدار رادیو بود. بر اساس یک نظرسنجی سازمان صدا و سیمای ایران این برنامه در سال ۱۳۶۳ دومین برنامه پرشنونده رادیو شناخته شد (پس از صبح جمعه با شما). تا آنجا که جمعی از دولتمردان جمهوری اسلامی نظیر میر حسین موسوی، سید علی خامنه‌ای، علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی زمانی از شنوندگان آن بودند؛ و سرشار به خاطر اجرای داستان کوتاه دوستان که در آن بخش‌هایی از داستان را به زبان آذری تعریف کرده بود، حتی جایزه‌ای از آیت‌الله خامنه‌ای دریافت کرد.
دوره جدید این برنامه در گروه فرهنگ وادب طراحی و با روایت رضا خضرایی و تهیه کنندگی ندا حاجی اسماعیلی و مدیریت یدالله گودرزی از اول دی 1399 به روی آنتن رفته است.
فهرست نمایندگان دوره چهارم مجلس خبرگان رهبری
فهرست نمایندگان مجلس خبرگان رهبری دوره چهارم که طی انتخابات چهارمین دورهٔ مجلس خبرگان رهبری که در ۲۴ آذر ۱۳۸۵ برگزار شد و تعدادی نیز در انتخابات میان دوره‌ای برگزیده شدند. جلسهٔ گشایش مجلس چهارم در ۱ اسفند همان سال انجام شد. برای این دوره ۸۶ نماینده در نظر گرفته شده بود.
اسامی الفبایی نمایندگان دوره چهارم مجلس خبرگان رهبری:
با ابطال انتخابات در ایلام تنها کرسی تنها نماینده آن خالی ماند و با ابطال آراء نفر دوم در قزوین کرسی نماینده دوم آن خالی ماند. ۱۸ نماینده نیز در طول دوره درگذشتند که ۱۰ نفر از آن‌ها با انتخابات میاندوره‌ای جایگزین شدند.
بوردو
بردو یا بوردو یکی از شهرهای فرانسه و مرکز ناحیه آکیتن است.
فرودگاه بین‌المللی، ایستگاه قطار اروپایی، محورهای اصلی بزرگراه‌ها و جاده‌های اصلی، راه دریایی به اقیانوس اطلس و بندر، مرکز آکیتن، دریچه‌ای رو به جهان را برای بوردو می‌گشایند.
بوردو قطب اروپایی فناوری پیشرفته، شهر تبادلات بین‌المللی، پایتخت جهانی شراب و شامپاین است و بزرگترین باغ‌های انگور فرانسه، به خصوص نوع خاصی از انگور شراب‌سازی به نام انگور بوردو در آن یافت می‌شود.
مرکز اقتصادی جنوب غربی فرانسه‌است و به‌طور اخص در زمینه هوانوردی، فناوری فضایی و دفاعی فعالیت می‌کند. در بخش خدمات، فعالیت بسیار تجاری تسلط دارد و خدمات وابسته به موسسات تولیدی در این شهر مرکزیت یافته‌اند.
قطار ت.ژ.و چهار ساعته فاصله بوردو تا پاریس را طی می‌کند.
بوردو یکی از شهرهای دانشگاهی مهم است و دارای ۱۰۰۰۰۰ دانشجو، ۴ دانشگاه، ۱۴ مدارس عالی و ۵۰۰۰ پژوهشگر در ۲۰۰ آزمایشگاه است.
امکانات پژوهشی بوردو این شهر را در رتبه اول در کشور فرانسه قرار داده‌است و زمینه‌های تخصصی (شیمی مولکولی، لیزر قوی، ...) این رتبه را تقویت می‌کنند.
همچنین بوردو با زندگی فرهنگی بسیار فعال، به عنوان یک مرکز بزرگ روشنفکری و هنری نیز مطرح است.
این شهر موطن نویسندگان و نقاشان مشهوری چون میشل دو مونتنی، شارل دو مونتسکیو، فرانسوا موریاک، آندره لوت، آلبر مارکه و اودیلون ردون است. میراث معماری این شهر برجسته و بسیار قابل توجه‌است.
گرونوبل
گرونوبل مرکز استان ایزر در ناحیه اوورنی-رون-آلپ کشور فرانسه است.
این شهر که از پاریس ۳ ساعت و از لیون ۱٫۵ ساعت فاصله دارد یکی از قطب‌های مهم علمی و فناوری فرانسه است.
۵۹۲۰۰ دانشجو در این شهر به تحصیل مشغولند که ۴۷٬۲۰۰ نفرشان در چهار دانشگاه UPMF , UJF, UNPG و دانشگاه استاندال تحصیل می‌کنند. اهمیت علمی گرنوبل بر کیفیت آموزشی در علوم ریاضیات، انفورماتیک، الکترونیک، فیزیک در دانشگاه ژوزف فوریه و مؤسسه ملی پلی‌تکنیک گرونوبل و ۹ مدرسه مهندسی آن استوار است. موسسات آموزش عالی گرونوبل آموزش‌های خود را بر اساس رابطه نزدیک با صنعت، پژوهش و تبادلات بین‌المللی ارائه می‌نمایند.
با ۱۸٬۲۰۰ شغل، گرنوبل اولین قطب پژوهشی دولتی و خصوصی فرانسه بعد از پاریس است. پژوهش در شهر گرنوبل که به‌طور سنتی متوجه فناوری‌های خاص و دقیق است، پیوندهای همکاری مؤثری با شبکهٔ صنعت و دانشگاه ایجاد کرده‌است.
گرنوبل از محیط زیست طبیعی استثنایی و غنای زندگی شهری و فرهنگی ناحیه‌ای برخوردار است. جایگاه گرنوبل در قلب کوه‌های آلپ فرانسه، امکان انجام اسکی، کوهپیمایی، صخره‌نوردی و کایت‌سواری را برای ساکنان شهر میسر می‌سازد. گرنوبل میزبان بازی‌های المپیک زمستانی بوده‌است. استان ایزر دارای سه پارک طبیعی است. دریاچه‌های متعدد و دریای مدیترانه در نزدیکی این ناحیه به دوستداران قایقرانی بادبانی مکانهایی متنوع و عالی را اعطا می‌کنند.
استاندال، نویسنده شهیر فرانسوی در سال ۱۷۸۳ در این شهر متولد شده‌است.
لیل (فرانسه)
لیل از شهرهای شمالی در ناحیه نور-پا-دو-کاله کشور فرانسه، شهر اصلی لیل متروپل چهارمین منطقه شهری در فرانسه پس از پاریس، لیون، و مارسی می‌باشد. لیل در بستر رودخانه دئول شکل گرفته‌است و در مرز فرانسه و بلژیک قرار دارد.
جمعیت شهر لیل که در ۲۷ فوریه ۲۰۰۰ لوم نیز به آن ملحق شد، در سرشماری سال ۲۰۰۶ بالغ بر ۲۲۶٬۰۱۴ نفر بوده‌است. با این وجود لیل متروپل که شامل شهرهای روبه، تورکوآن، و دیگر مناطق حومه‌ای می‌باشد، ۱٬۰۹۱٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد.
لیل در ۳۸ دقیقه‌ای بروکسل، یک ساعتی پاریس، دو ساعتی لندن و سه ساعتی کلن قرار دارد.
منطقه لیل بیش از ۹۵٬۰۰۰ دانشجو دارد که در دو شهر لیل و ویلنو داسک، شهر جدید و صنعتی، به تحصیل مشغولند.
لیل با ۴ دانشگاه، ۱۳ مدرسه مهندسی، ۵ مدرسه بازرگانی، یک مدرسه روزنامه‌نگاری، یک انستیتوی مطالعات سیاسی، یک مؤسسه مدیریت و مدارس و بنگاه‌های بسیار دیگر، سیزدهمین تجمع دانشگاهی را در فرانسه در اختیار دارد.
تنوع زیاد فرهنگی این شهر پویا به آن عنوان پایتخت فرهنگی اروپا را در سال ۲۰۰۴ اعطا کرده‌است.
این شهر در سال ۲۰۱۸ میزبان مرحله نهایی لیگ ملت‌های والیبال مردان ۲۰۱۸ بود که با قهرمانی روسیه و نایب قهرمانی فرانسه پایان یافت.
افسانه لیدریک و پینر تاریخ شهر را به سال ۶۴۰ میلادی می‌رساند. با وجود این که اسم شهر برای اولین بار در اسناد مربوط به سال ۱۰۶۶ میلادی ذکر شده‌است، مطالعات باستان‌شناسی سابقه سکونت را تا ۲۰۰ قبل از میلاد تعیین کرده‌است.
نخستین ساکنان لیل اقوام گل بودند و پس از آن ژرمن‌ها، ساکسون‌ها، فریسی‌ها، و در نهایت فرانک‌ها در این محل سکنی گزیدند.
متروی لیل در سال ۱۹۸۳ تأسیس شده و هم‌اکنون دارای ۲ خط و ۶۰ ایستگاه می‌باشد، همچنین تراموا این شهر در سال ۱۹۰۰ به صورت برقی تأسیس شده که دارای ۲ خط و ۳۶ ایستگاه می‌باشد.
نیس
نیس (به فرانسوی: Nice) یکی شهرهای ساحلی فرانسه است که در ناحیه پروانس آلپ-کوت دازور و در جنوب شرقی این کشور قرار دارد. این شهر که بر کرانه‌های دریای مدیترانه و در منطقه ساحلی کوت دازور واقع شده‌است، جمعیتی بالغ بر ۳۵۰٬۰۰۰ تن دارد. نیس در سواحل مدیترانه ای فرانسه است و مساحتی برابر با ۷۱ کیلومتر مربع را دارا می‌باشد. نیس فرانسه به عنوان پنجمین شهر پرجمعیت در این کشور شناخته می‌شود و قبل از آن شهرهای پاریس، مارسی، لیون و تولوز قرار گرفته‌اند. نیس تاکنون میزبان بسیاری از جشنواره‌های بین‌المللی بوده‌است. بر اساس کاوش‌های باستان‌شناسی در تپه‌های نیس، انسان‌ها ۴۰۰ هزار سال پیش وارد این شهر شده‌اند.
نیس ۷۱٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۳٬۶۲۹ نفر جمعیت دارد.
نیس در ناحیه پروانس آلپ-کوت دازور واقع شده‌است. شهر مهم کمان مدیترانه، نیس همواره میزبانی بین‌المللی بوده‌است و شهری توریستی، تفریحی، فرهنگی، و در عین حال محل اختراع و تحقیق و بازرگانی است. فرودگاه نیس –کوت دازور برترین فرودگاه خارج از پایتخت است و روزانه با ۵۹ پرواز بین‌المللی ۳۲ پرواز داخلی و بیش از ۴۵ پرواز روزانه نیس –پاریس شهر رابه همه شهرهای بزرگ وصل می‌کند. شبکه جاده یی و راه‌آهن نیز به راحتی در این شهر قابل دسترسی است.
تریزر، مهندس فرانسوی که به همراه ژنرال گاردان از سوی ناپلئون به ایران آمده بود، اراک را مطابق شهر نیس فرانسه طراحی کرد.
اقتصاد نیس به ویژه در بخش خدمات گسترش یافته‌است و امروز شهر می‌کوشد نقش مهمی را در زمینه‌های فناوری‌های پیشرفته، بهداشت، رسانه‌های تصویری، خدمات مخابراتی و چند رسانه یی ایفا کند.
دانشگاه نیس سوفیا آنتی پلیس در سال ۱۹۶۵ تأسیس شد و در رده بهترین دانشگاه‌های اصلی فرانسه قرار دارد. این دانشگاه پذیرای ۱۳۰ گروه محقق و دارای ۳۶۰۰۰ دانشجو است که از همجواری بافت اقتصادی و اجتماعی یک شهر بزرگ و استقرار موسات و شرکتهایی با فناوری پیشرفته بهره می‌برد و تأثیر متقابل دانشگاه و موسسات مختلف را از طریق دوره‌های کارآموزی در موسسات و دوره‌های شغلی-حرفه‌ای در دانشگاه ممکن می‌سازد.
بسیاری از مدارس عالی با دوره‌های تخصصی در نیس حضور دارند مانند مدرسه عالی علوم انفورماتیک، مدرسه عالی ملی معدن پاریس و کنسرواتوار هنر و حِرف.
مدارس هنری گرایش‌ها ی مختلفی را پس از مقاطع ابتدایی و متوسطه آموزش می‌دهند. در مدرسه ملی هنرهای تزیینی، گرافیک، نقاشی و مجسمه‌سازی آموخته می‌شود که ماتیس، ژیولیولی، آواتی و آرمان در آن جا تعلیم دیده‌اند. موسیقی در کنسرواتوار ملی رژیون و مرکز بین‌المللی آموزش موسیقی تدریس می‌شود. نیس محل شکوفایی هنر و فرهنگ، هنرمندان بسیاری را مانند ون لو، تولوز لوترک، مودیگلیانی، دوفی، رنوار، پیکاسو، شاگال، پره رو، نیتسژ، آراگون، تولستوی، موپاسان، برلیوز، بیزه و ماسنه را الهام بخشیده‌است.
موزه کوت دازور مجموعه‌ای معتبر را در بنایی که از نظر معماری شهرتی در حد مجموعه اشیا داخلش دارد، گرد هم آورده‌است.
شهرهای سورنتو، کارتاگنا، لیبرویل، سن-دنی، رئونیون، نتانیا، نورنبرگ، پاپیته، ونیز، مانیل، گدانسک، هانگژو، کیپ‌تاون، کونیو، ریو دو ژانیرو، نومئا، آلیکانته، سانتا کروس، سالونیک، ادینبرو، یالتا و لا مادالنا خواهرخوانده‌های نیس هستند.
استراسبورگ
اِستراسبورگ از شهرهای فرانسه است.
این شهر هفتمین شهر بزرگ فرانسه و مرکز ناحیه گرانت است می‌باشد. موقعیت ویژه جغرافیایی این شهر در حد فاصل ارتباطات بین‌المللی با قدمتی اروپایی، مشرف به رودخانه راین، به این شهر اهمیت بی بدیل می‌بخشد. با توجه به تمامی این خصوصیات، شهر استراسبورگ به عنوان مرکز قانون‌گذاری اروپا برگزیده شده‌است. از جمله این مراکز می‌توان پارلمان اروپا، مرکز مشاورت اروپایی و مرکز دادگاه حقوق بشر اروپا را نام برد.
این شهر قریب به ۴۸۰۰۰ دانشجو دارد، که ۳۹۰۰۰ تن از آنها در دانشگاه‌های دولتی مشغول به تحصیل هستند. دانشگاه لویی پاستور با دانشکده‌های علوم و علوم پزشکی، دانشکده مارک بلوک با دانشکده‌های ادبیات و زبان‌شناسی و دانشگاه روبرت شومن با دانشکده‌های حقوق و حسابرسی. همچنین مدارس بزرگ فرانسه مانند ENA در استراسبورگ شعباتی دارند.
معماری مرکز شهر استراسبورگ در یونسکو به‌عنوان بخشی از میراث فرهنگی جهانی به ثبت رسیده. در شهر استراسبورگ فعالیت فرهنگی بسیار غنی مانند کنسرت، تئاتر، سینما و رقص و غیره در جریان است. شهر استراسبورگ یکی از شهرهای دانشجویی کشور فرانسه است که هر سال حدود ۱۰ هزار دانشجو جدید جذب می‌کند. دانشگاه این شهر در بخش تحصیلات تکمیلی دو لابراتوآر بسیار معروف به نام آی کیوب و ایرما داشته که زیر نظر سازمان تحقیقات ملی فرانسه فعالیت می‌کنند. این شهر یکی از شهرهای فرانسه است که میزبان حدود بیش از ۳۰۰۰ فارسی‌زبان می‌باشد.
حزب کمونیست آلمان
حزب کمونیست آلمان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
حزب کمونیست آلمان (۱۹۹۰)
حزب کمونیست آلمان حزبی سیاسی است که در این کشور فعالیت می‌کند. این حزب در سال ۱۹۹۰ و در برلین تأسیس شد.
رئیس سابق این حزب ورنر شلیسه بود. نام ارگان این حزب «پرچم سرخ» است. نام سازمان جوانان این حزب «اتحادیه کمونیست‌های جوان آلمان» است.
در پیش از انتخابات بوندس‌تاگ سال ۲۰۰۵ این حزب برای ائتلاف انتخاباتی با حزب کمونیست آلمان (۱۹۶۸) و حزب چپ وارد مذاکره شد. نتیجتاً گروهی از داخل این حزب که مخالف این حرکت بودند از آن منشعب شدند و حزب کمونیست آلمان (بلشویک) را بنیان گذاشتند.
حزب فمینیست آلمان
حزب فمینیست آلمان حزبی سیاسی است که در آلمان فعالیت می‌کند.
این حزب در انتخابات فدرال سال ۲۰۰۵، ۰.۱ درصد آرا را کسب کرد که هیچ کرسی برای این حزب در پی نداشت.
وب‌گاه رسمی حزب فمینیست آلمان
کارل ماریا فون وبر
کارل ماریا فردریش ارنست فون وبر (۱۷۸۶–۱۸۲۶) آهنگساز آلمانی بود.
اپراهای او تأثیر زیادی بر شکل‌گیری اپراهای دوره رمانتیک آلمان داشت. وبر آثار زیادی برای ساز کلارینت نوشت. علاوه بر آهنگسازی، به نگارش مقالات موسیقی نیز می‌پرداخت.
وبر در ائوتین، نزدیک لوبک به دنیا آمد. پدرش که خود در کار موسیقی بود مدتی آموزش او را به‌عهده گرفت. وبر تحصیلات موسیقی خود را در زالتسبورگ و مونیخ ادامه داد. پس از مدتی که همراه خانواده به فرایبورگ در زاکسن رفت دوباره به زالتسبورگ بازگشت و شاگرد یوزف هایدن شد.
موفقیت او باعث شد تا چند شغل مربوط به موسیقی به او پیشنهاد شود. مدتی در دربار دوک ورتمبرگ کار کرد و چندی رئیس اپرای پراگ و بعد اپرای درسدن بود.
اپرای معروف او «در فرایشوتز» با موفقیت روبرو شد.
وبر از بیماری سل در سفری که به لندن رفته بود درگذشت.