جعفر عظیم‌زاده
جعفر عظیم‌زاده دبیر هیئت مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران، که در دادگاه انقلاب اسلامی تهران به شش سال زندان و دو سال محرومیت از عضویت در احزاب و فعالیت در فضای مجازی و رسانه‌ها محکوم شد.
عظیم‌زاده از ۱۳۶۳ به‌مدت ده سال کارگر کارخانه فتیله‌سازی در ساوه بود سپس به عنوان کارگر جوشکار پروژه‌ای در شرکت‌های مختلف پیمانکاری و مدت حدود ده سال در شرکت پیمانکاری گیلان سیال، در کارخانه‌های گوناگون از جمله کارخانه فیلتر صافی در شهر صنعتی شهرستان ساوه و در ده‌ها پروژه صنعتی دیگر کار کرد. در حال حاضر طبق اسناد پزشکی به علت ابتلا به دیسک کمر حاد و عدم دید قادر به کار نیست اما به دلیل قرار نگرفتن کارگران شرکت‌های پیمانکاری گازرسانی در زیر پوشش قانون کار، هرچند از نظر قانونی از کار افتاده محسوب می‌شود اما نمی‌تواند از مزایای قانونی ازکارافتادگی استفاده کند. جعفر عظیم‌زاده، ۱۰ اسفند ۹۳ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی صلواتی به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» و «اخلال در نظم عمومی» به شش سال زندان و به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به یک سال حبس محکوم شد. او همچنین با استناد به ماده ۲۳ قانون مجازات اسلامی از عضویت در احزاب، گروه‌ها و دسته‌جات سیاسی و فعالیت مجازی، رسانه‌ها و مطبوعات به مدت دو سال محروم شده‌است.
جعفر عظیم‌زاده، بار دیگر در ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ با تشکیل یک پرونده دیگر به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به ۱۳ ماه زندان محکوم شد.
در ۲۶ فروردین ۱۳۹۹ جعفر عظیم‌زاده در حالی که ۱۵ ماه گذشته را در زندان سپری کرده و واجد شرایط اعطای مرخصی به زندانیان پس از شیوع کرونا می‌شود، با کارشکنی دادستانی تهران کماکان از اعزام به مرخصی محروم مانده‌است. در همین زمان به خانواده وی اطلاع داده شده که برای او پرونده و طرح اتهام جدیدی تشکیل شده‌است. در ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ جعفر عظیم‌زاده در حالی که در زندان اوین محبوس است، بابت تشکیل یک پرونده دیگر به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به ۱۳ ماه زندان دیگر محکوم و در ۱۱ مرداد تأیید شد. بنا بر گزارش صدای آمریکا روز یکشنبه ۵ مرداد ۱۳۹۹ جعفر عظیم‌زاده در دو نوبت مورد حمله سازمان یافته دو زندانی که یکی متهم به قاچاق مواد مخدر بوده و دیگری اعتیاد شدید به مواد مخدر داشته‌است، قرار گرفت.
جعفر عظیم‌زاده زندانی مدافع حقوق کارگران، از ظهر روز جمعه ۱۰ اردیبهشت ۹۵ اعتصاب غذای نامحدود خود را به همراه اسماعیل عبدی دبیر کانون صنفی معلمان ایران شروع کرد. آنها تصمیم خود به اعتصاب غذا را در نامه‌ای به رئیس زندان این‌گونه بیان کردند، «در اعتراض به امنیتی کردن فعالیت‌های صنفی و تجمعات و اعتصابات کارگران و معلمان، دست‌مزدهای زیر خط فقر، ممنوعیت برگزاری مستقلانه و آزادانه روز جهانی کارگر و روز جهانی معلم، عدم شفافیت و عمل مؤثر سازمان جهانی کار در قبال نقض حقوق بنیادین کارگران و معلمان ایران و با خواست خارج کردن اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی کشور» و دیگر اتهامات امنیتی از پرونده‌های مفتوح کارگران و معلمان معترض و برداشتن این‌گونه اتهامات جعلی و ساختگی از پرونده‌های خود و دیگر فعالان کارگری و معلمان زندانی از امروز دهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۵ از دریافت غذای زندان خودداری و دست به اعتصاب غذای نامحدود می‌زنم.»
عباس جعفری دولت‌آبادی دادستان تهران پس از ملاقات با همسر جعفر عظیم‌زاده به وی گفت برای او هیچ کاری نمی‌کند حتی اگر بمیرد. سازمان عفو بین‌الملل روز ۹ تیرماه ۱۳۹۵ در بیانه‌ای نسبت به وضعیت «بسیار بحرانی» عظیم زاده هشدار داد و خواستار آزادی بی‌قید و شرط او شد.
جعفر عظیم زاده پس از ۶۳ روز اعتصاب غذا آزاد شد با قول اعاده دادرسی و رسیدگی عادلانه به پرونده اش و مرخصی قابل تمدید پنجشنبه ۱۰ تیر ساعت ۸ شب به اعتصاب غذای خود پایان داد.