hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
شرکت تراکتورسازی ایران
شرکت تراکتورسازی ایران، یک شرکت ایرانی سازندهٔ انواع تراکتور، کامیونت، موتور و قطعات ریخته‌گری در تبریز است. این شرکت در زمینی به مساحت ۴۰۰ هکتار قرار داشته و ظرفیت تولید ۲۰٬۰۰۰ دستگاه تراکتور، ۳۰٬۰۰۰ هزار دستگاه موتور دیزلی، ۳۳٬۰۰۰ تن انواع قطعات آهنگری و ۵۴٬۰۰۰ تن انواع قطعات ریخته‌گری را در سال دارد که البته شرکت آهنگری آن، از شرکت مادر جداشده و واگذار گردیده‌است.
این شرکت پیش‌تر مالک باشگاه فوتبال تراکتور نیز بود.
عمدهٔ سهم این شرکت متعلق به شرکت سرمایه‌گذاری مهر اقتصاد ایرانیان است که تحت کنترل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی می‌باشد.
شرکت تراکتورسازی ایران در سال ۱۳۴۷ به صورت شرکت سهامی خاص تأسیس شد و طی شمارهٔ ۵۴۰/۳۲۴ مورخ ۱۳۴۷/۰۲/۲۶ در ادارهٔ ثبت شرکت‌ها در تبریز به ثبت رسید؛ و در سه‌ماههٔ پایان سال ۱۳۴۸ کار ساخت تراکتور با مونتاژ تراکتورهای یونیورسال رومانی با قدرت ۶۵ اسب بخار شروع و به بهره‌برداری کامل رسید. در سال ۱۳۵۴ نخستین تراکتورهای MF (مسی فرگوسن) در چهار گونه به بازار عرضه شد. شرکت‌های آهنگری، موتورسازان و ریخته‌گری در سال ۱۳۶۶ از این شرکت تفکیک شدند. در سال ۱۳۷۳ نیز کارگاه ابزارسازی این کارخانه مستقل شد.
پس از خروج آمریکا از برجام، در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸ وزارت خزانه‌داری آمریکا تحت عنوان «تحریم‌های تروریستی» شرکت تراکتورسازی را تحریم کرد.
در سال ۱۳۸۲ ه‍جری شمسی خط مونتاژ شمارهٔ ۲ این شرکت در استان کردستان (شرکت تراکتورسازی سنندج) با ظرفیت سالانه ۳٬۵۰۰ دستگاه ایجاد گردید؛ همچنین در سال ۱۳۸۲ ه‍جری شمسی شرکت تراکتورسازی ارومیه که در زمینهٔ تولید تراکتور باغی از نوع گلدونی فعالیت می‌نماید، توسط این شرکت خریداری شد.
این شرکت با مشارکت شرکت CVG از کشور ونزوئلا، فاز اول خط مونتاژ و تولید تراکتور با ظرفیت ۵٬۰۰۰ دستگاه در کشور ونزوئلا را در سال ۱۳۸۳ به بهره‌برداری رساند. همچنین در سال ۱۳۸۵ دومین خط مونتاژ خارج از کشور و ظرفیت تولید سالانه ۲٬۵۰۰ دستگاه در کشور تاجیکستان به بهره‌برداری رسید. در سال ۱۳۸۶ با مشارکت شرکت NEC اوگاندا، شرکت بازرگانی اوگیران را در کشور اوگاندا تأسیس نمود.
هم‌اکنون تولیدات عمده شرکت عبارت است از MF475 با توان ۷۵ اسب بخار، MF۳ ۹۹ با توان ۱۱۰ اسب بخار و تراکتور MF470 با توان ۴۷ اسب بخار ITM800 با توان ۸۲ اسب بخار و تراکتور باغی و کامیونت می‌باشد. همچنین شرکت تراکتورسازی ایران دو مدل تراکتور جدید ITM۴۳۹۹ و ITM۴۳۹۰ و تراکتورهای ITM ۱۰۰۰ و ITM ۱۰۵۰ با مصرف ۳۰ درصد سوخت کمتر را طراحی و تولید نموده‌است. کارخانه تولید پرقدرت‌ترین کشندهٔ دنیا در تراکتورسازی ایران در تبریز راه‌اندازی از تیرماه سال نود ویک شد. این مجموعه با مشارکت صنعتگران چینی در قالب انتقال تکنولوژی و همکاری گروه بهمن در مجموعهٔ تراکتورسازی ایران به بهره‌برداری رسید.
در فاز نخست این خط تولید سه نوع محصول از این کشنده با مشخصات کامیون کشندهٔ J6-CA4250 6x4، کامیون کشندهٔ J6-CA4180 4x2 و شاسی کامیون J6-CA3250 6x4 تولید و به بازارهای داخلی و خارجی ارائه می‌شود و برای فاز نخست ۳۰۰ میلیارد ریال سرمایه‌گذاری صورت گرفته که پیش‌بینی کل سرمایه‌گذاری مورد نیاز برای اتمام این پروژه ۱٬۵۰۰ میلیارد ریال می‌باشد. گفتنی است: از تیرماه ۱۳۹۱ خط تولید پرقدرت‌ترین کشندهٔ دنیا در گروه صنعتی تراکتورسازی ایران تحت عنوان سیبا موتور افتتاح و به بهره‌برداری رسیدبرند شرکت تراکتورسازی ایران در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنوارهٔ ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد.
فرار بزرگ
فرار بزرگ می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سلسله شبه‌همگاه رقمی
تکنولوژیسلسله مراتب دیجیتال شبه همزمان، روشی برای انتقال مقادیر زیاد داده در شبکه های مخابراتی و در بستر تجهیزات انتقال دیجیتال می باشد. ویژگی اصلی PDH شبه همزمان بودن آن است؛ به این معنی که بخش های مختلف شبکه دقیقاً هم زمان نیستند و به دلیل این نا هم زمانی، برای استخراج سیگنال های سطح پایین، باید جریان داده را از بالاترین سطح تا سطح سیگنال مورد نظر بازگشایی نمود که این امر موجب پیچیدگی تجهیزات شبکه می گردد. واسط های الکتریکی در PDH تنها دارای استاندارد های منطقه ای می باشند. در استاندارد اروپایی، E1 با نرخ بیت 2.048 مگابیت بر ثانیه و در استاندارد آمریکایی-ژاپنی، T1 با نرخ بیت 1.544 مگابیت بر ثانیه، نرخ داده پایه بوده و نرخ های داده دیگر مضاربی از نرخ پایه هستند. ادغام سیگنال ها در PDH به صورت بیت به بیت و با استفاده از تکنیک مالتی پلکسینگ تقسیم زمانی یا TDM صورت می پذیرد. سیگنال E1 شامل 32 کانال 64 کیلو بیت بر ثانیه ای می باشد که 30 کانال آن ترافیک صوت مشترکین و 2 کانال دیگر اطلاعات سیگنالینگ را منتقل می کند. PDH هیچ استانداردی برای واسط های نوری ندارد و سازندگان براساس نظر خودشان به ساخت تجهیزات نوری می پردازند. PDH از نظر مدیریت عملیات و نگهداری و مدیریت شبکه بسیار ضعیف است. امروزه PDH به تدریج در حال تبدیل به SDH است. واحدهای ساختاری SDH از سیگنال های E1 و T1 پشتیبانی می کند.
اردیبهشت ۱۳۸۶
بر اثر انفجار بمبی در مسجد مکه حیدرآباد ۱۲ نفر کشته و دستکم ۵۰ تن مجروح شدند.  محمد البرادعی مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تأکید کرد: اعمال زور و تحریم علیه ایران برای توقف برنامه هسته‌ای کارساز نیست و باید این مسئله را از طریق گفت‌وگو حل کرد. ایرنا
منوچهر متکی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران روز پنج‌شنبه در اسلام‌آباد گفت: گفت و گو بین سفرای ایران و آمریکا در مورد امنیت عراق در روز ۲۸ مه (۷ خرداد) در عراق برگزار خواهد شد . ایرنا
پل ولفویتز، بعد از هفته‌ها فشار، مجبور به استعفا شد.  روزنامه شرق که هشت ماه پیش از سوی هیأت نظارت بر مطبوعات توقیف شده بود، انتشار مجدد خود را از روز دوشنبه ۲۴ اردیبهشت از سرگرفت. بی‌بی‌سی مهدی بوترابی مدیرعامل پرشین بلاگ، به حکم دادستانی تهران، دستگیر شد. پرشین بلاگ اولین شرکت سرویس‌دهنده به وبلاگهای فارسی است که در سال ۱۳۸۱ توسط ۳ دانشجو تأسیس و خدمات آن با استقبال وسیع ایرانیان روبرو شد. هم‌اکنون بیش از ۲۷۰ هزار وبلاگ فارسی از سرویسهای رایگان پرشین بلاگ استفاده می‌کنند. سه مؤسس این شرکت در سال ۱۳۸۳ به تدریج از این شرکت خارج شدند و از آن زمان مهدی بوترابی، با داشتن بیشترین سهام این شرکت، ریاست آن را عهده‌دار شد.دویچه وله نیکلا سارکوزی با کسب ۵۳٪ آرا در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، به عنوان ششمین رییس‌جمهور جمهوری پنجم فرانسه شناخته شد.  یک هواپیمای بویینگ ۷۳۷ شرکت «کنیا ایرویز» با بیش از ۱۰۰ سرنشین در جنوب کامرون سقوط کرد.  بیستمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران با حضور محمود احمدی‌نژاد رییس‌جمهور جمهوری اسلامی ایران در محل مصلی تهران افتتاح شد.  فرانسوا بایرو، نفر سوم دور اول انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، اعلام کرد که از هیچ‌کدام از نامزدهای چپ و راست دور دوم انتخابات حمایت نمی‌کند.  بوریس یلتسین، رئیس‌جمهور پیشین روسیه درگذشت. بی‌بی‌سی در پی برگزاری دور اول انتخابات ریاست جمهوری در فرانسه، نیکولا سارکوزی و سگولن رویال به دور دوم راه یافتند. بی‌بی‌سی
گوگل داکس
گوگل داکس (به انگلیسی: Google Docs ) یک پردازشگر واژه استکه به عنوان بخشی از یک مجموعه نرم‌افزاری رایگان و متنی بر وب ارائه شده توسط شرکت گوگل در سرویس گوگل درایو خود است. این سرویس همچنین به ترتیب شامل گوگل شیت و گوگل اسلایدز ، صفحه گسترده و برنامه ارائه می‌شود. گوگل داکس به عنوان یک برنامه وب، برنامه تلفن همراه برای اندروید، آی‌او‌اس، ویندوز، بلک‌بری و به عنوان یک برنامه دسکتاپ در کروم اواس گوگل در دسترس است. این برنامه با فرمت های پرونده مایکروسافت آفیس سازگار است. این نرم‌افزار به کاربران اجازه می‌دهد تا ضمن همکاری با سایر کاربران در زمان واقعی، فایل‌ها را به‌صورت آنلاین ایجاد و ویرایش کنند. ویرایش‌ها توسط کاربر با سابقه ویرایش، تغییراتی را ردیابی می کنند. موقعیت ویرایشگر با یک رنگ و نشانگر خاص ویرایشگر برجسته می‌شود. سیستم مجوزها کارهایی را که کاربران می‌توانند انجام دهند، تنظیم می‌کند. بروزرسانی‌ها با استفاده از یادگیری ماشین از جمله «کاوش»، ارائه نتایج جستجو بر اساس محتویات یک سند و «موارد اقدام»، ویژگی‌هایی را معرفی کرده‌اند که به کاربران امکان می‌دهد وظایف خود را به کاربران دیگر اختصاص دهند.
برخلاف مایکروسافت آفیس، لازم نیست به خاطر نگرانی بابت از دست رفتن تغییرات ایجاد شده، به صورت پیاپی فایل را ذخیره کنید. از آنجایی که گوگل داکس بعد از ایجاد هر فایل آن را به صورت خودکار در گوگل درایو ذخیره کرده و همچنین بعد از اعمال هر تغییر، سریعاً نسخه جدید را جایگزین نسخه قبلی می‌کند، دکمه‌ای تحت عنوان “Save” به منظور ذخیره‌سازی دستی درونش وجود ندارد.
پشته‌های قراردادی
پشته‌های قراردادی (Protocol Stacks) قراردادهای ارتباطی (که بیشتر به پروتکل ارتباطی معروف‌اند) هستند که در شبکه‌های رایانه‌ای برای ارتباط‌گیری بین دو یا چند کامپیوتر سامان‌یافته استفاده می‌گردد. در هر شبکه مجموعه‌ای از پروتکل‌ها به کار گرفته می‌شود. به مجموعه پروتکل‌هائی که در یک شبکه به‌کار می‌رود پشتهٔ قرارداد می‌گویند. برخی از رایج‌ترین پروتکل‌ها عبارت‌اند از:برای دیدن فهرست کامل تر به صفحه پروتکل‌های شبکه مراجعه نمایید و برای دیدن فهرست استانداردهای شبکه‌های رایانه‌ای به صفحه آی.ای.ای.ای ۸۰۲ (IEEE 802) مراجعه کنید.
هم‌بندی شبکه
هم‌بندی یا توپولوژی شبکه یک آرایش از المان‌های مختلف از شبکه رایانه‌ای (نظیر گره، پیوند و …) است. اساساً ساختار توپولوژیکی از شبکه، که ممکن است از لحاظ فیزیکی یا منطقی به تصویر کشیده شود. هم‌بندی یک شبکه بر اساس چیدمان سیستم‌ها نیست بلکه بسته به تنوع کابل‌کشی می‌باشد.
توپولوژی خطی (bus): در این نوع توپولوژی سیستم‌ها به یک سیم ارتباطی قوی به نام کواکسیال مرتبط هستند و کانکتور و ترمیناتورهای متصل به پیام‌ها را منتقل می‌کنند. یکی از پرکاربردترین توپولوژی‌ها می‌باشد از مزایای آن می‌توان به پیکربندی اشاره کرد. در این نوع هم‌بندی سیستم‌ها از ارسال broadcast استفاده می‌کنند همانند اترنت و کابل آن که بسته را پخش و توسط آدرس mac و ip بسته برای آن سیستم باز می‌شود. از معایب هزینه زیاد سیم‌کشی و امنیت کمتر نسبت به نوع‌های دیگر می‌باشد.
توپولوژی حلقوی: سیستم‌ها به صورت یک حلقه می‌باشد و این نوع سیستم از نوع token ring می‌باشند یعنی بسته به صورت حلقه‌ای چرخش و با توجه به token آن بسته به سیستم مقصدش می رسد. مزایای آن سیم‌کشی کم و هزینه کم و معایب آن این است که اگر در یک رابط مشکل ایجاد شود در کل سیستم مشکل ایجاد می‌شود.
توپولوژی ستاره‌ای: به صورتی است که در میان دو سیستم متصل یک سیستم سروری که مبادله آن به دیگر سیستم توسط token ring کمک می‌کند. حداقل سیستم استفاده شده در این نوع توپولوژی 3 عدد می‌باشد و از مزایای آن امنیت نسبی خوب و معایب سختی در عیب‌یابی هنگام بروز مشکل است.
توپولوژی درختی: همانند درخت می‌باشد و مانند شبکه ستاره‌ای اما حداقل باید از چهار سیستم باشد که از سیستم سرور فرمان می گیرد . این نوع سیستم بیشتر در مکان‌های توزیع اطلاعات مانند شرکت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد و مسیر رسیدن بسته به مقصد طی یک چرخش می‌باشد همانند توپولوژی حلقوی اما از لحاظ امنیتی مناسب و از لحاظ سیم‌کشی مطلوب می‌باشد.
توپولوژی تکامل یافته: این نوع هم‌بندی مانند یک چندضلعی می‌باشد که به تمام راس‌هایش متصل است و اطلاعات بدون گذر از گذرگاهی و به طوری مستقیم به مقصد می‌رسد. این نوع توپولوژی با کوتاه کردن مسیر ارتباطی مناسب‌تر است اما سیم‌کشی هزینه گزافی دارد. این نوع توپولوژی بر خلاف بیشتر توپولوژی‌ها از روترها استفاده می‌کنند که امنیت را بالا می‌برد و از نوع پخش داده Unicast بهره می‌برد که از لحاظ امنیتی بسیار مطلوب می‌باشد.
توپولوژی تکامل نیافته: این نوع هم‌بندی که از توپولوژی تکامل یافته سرچشمه گرفته‌است به سیستم‌های متعدد و مختلفی ارتباط دارد و نظم و قانون خاصی در ارتباط با سیستم‌ها ندارد این نوع سیستم خودجوش به وجود می‌آیند و قصد خاصی در وجود آوردن آن‌ها نمی‌باشد مثلاً وصل کردن دو کامپیوتر به یک دیگر در یک دانشگاه که ارتباط با بقیهٔ سیستم‌ها ندارد.
توپولوژی ترکیبی (hybrid): این نوع توپولوژی متشکل از چندین نوع هم‌بندی در نوع خود می‌باشد. هم‌بندی شبکه‌های امروزی براساس این نوع هم‌بندی تشکیل می‌شود و به از سرور اصلی فرمان می‌گیرند.
بیضه
بیضه، خایه، تخم، خاگ یا تِستیکول (به فرانسوی: Testicule) غده‌ای جنسی است که در همه ی پستانداران مذکر وجود دارد همانند اندام هومولوگ خود یعنی تخمدان دارای دو وظیفه یعنی ساخت و تولید اسپرم (گامت مذکر) و ترشح هورمون‌های درون‌ریز (اندوکرین) به ویژه تستوسترون است.دو هورمون دیگر بیضه نیز به نامهای دی هیدروتستوسترون و اندرستن دیون میباشد. هر دو عمل یادشده به وسیله تحریک و کنترل هیپوفیز پیشین صورت می‌پذیرد. هورمون لوتئینه‌کننده (LH) باعث تولید تستوسترون شده و هورمون محرکه فولیکولی (FSH) برای ساخت اسپرم (اسپرماتوجنز) لازم است.زمانی که در ازمایشات هورمونی مقدار LH و FsH بالاتر از نرمال باشد به معنی نارسایی بیضه میباشد که در غالب موارد قابل درمان نیست. این اندام دارای لوله‌های پیچ خوردهٔ فراوانی است که لوله اسپرم‌ساز نام دارند و اسپرم‌سازی درون این لوله‌ها انجام می‌شود. سپس اسپرم‌های تولید شده به لوله دیگری در پشت بیضه که اپیدیدیم نام دارند منتقل و در آنجا ذخیره می‌شوند.اپی دیدیم به صورت هلالی و در پشت بیضه ها قرار دارد.
بیضه‌ها زیر آلت جنسی قرار دارند.
دمای بیضه‌ها در حدود ۳ درجه از دمای عمومی بدن(۳۷) پایین‌تر است. در روی کیسه بیضه ها ماهیچه‌های صاف قرار دارند که به صورت غیرارادی عمل می‌کنند و هنگامی که دمای بیضه‌ها از حد معمول پایین‌تر برود، منقبض می‌شوند و باعث می‌شوند تا بیضه‌ها به زیر شکم نزدیک شوند و گرم‌تر شوند. وقتی هم که دمای بیضه‌ها از حد معمول بالاتر برود، این ماهیچه‌ها منبسط می‌شوند و بیضه‌ها از شکم فاصله می‌گیرند تا خنک‌تر شوند و شرایط برای اسپرم‌سازی مهیا شود.
بیضه بخش عمده‌ای از هورمون‌های جنسی مردانه مانند تستوسترون را نیز ترشح می‌کند.
هر بیضه حاوی لوله‌های سمینیفر است که اسپرم می‌سازند. اسپرم در اپیدیدیم (یک لوله پیچ‌درپیچ که پشت هر بیضه قرار دارد)، نگهداری می‌شود. یک لوله دیگر به نام وازدفران، هر اپیدیدیم را به یک مجرای انزالی وصل می‌کند که این مجرا خود به پیشابراه وصل می‌شود.
سه غده (یک جفت غده ساخت منی و غده پروستات)، مایعاتی را ترشح می‌کنند که وظیفه انتقال و تغذیه اسپرم را بر عهده دارند؛ این ترشحات همراه اسپرم، مایعی به نام مایع منی را تشکیل می‌دهند. در طول فعالیت جنسی، بافت نعوظی آلت تناسلی، پر خون شده، آلت تناسلی را دراز و سفت می‌کند. در هنگام ارگاسم، انقباضات عضلانی مایع منی را از طریق وازدفران به طرف پیشابراه و خارج از آلت تناسلی می‌رانند.
بیضه واژه‌ای عربی است، خایه واژه‌ای از ریشهٔ ایرانی است و هر دو کلاً به معنی تخم است. خایه از پارسی میانه خایَگ است که از ریشهٔ پیش-ایرانی- هندی -āwja-(ka)* به معنای «تخم ماکیان» یا «خایه آدمی» است (همریشه با هیک در کردی ؛ هاک در زازاکی خا در کردی کلهری، لکی و لری ؛ هَیک در بلوچی؛ آیْک در آسی ؛ آئیم در اوستایی ؛ خوته به معنای خایه آدمی یا هَگَیْ در پشتو به معنای تخم ماکیان). همین ریشه در پیش-هندو-اروپایی (PIE) به گونه h₂ōwyóm* (همریشه با دْزُوْ در ارمنی اِگ در انگلیسی؛ اوْوُ در ایتالیایی ؛ اُوْوُم در لاتین ؛ اُیْوُن در یونانی باستان و ییتْسو در روسی ) دیده می‌شود. واژه مذکور خایه در فارسی به صورت وام‌واژه در زبان‌های پیرامونش بکارگرفته می‌شود مانند زبان‌های ترکی آذری جمهوری آذربایجان که آن را خایا و در ترکی استانبولی ترکیه آن را هایا می‌گویند.
کاتسوشیکا هوکوسائی
کاتسوشیکا هوکوسائی نقاش و چاپ‌گر ژاپنی در سبک اوکی‌یوئه بود. وی در ادو (توکیو کنونی) زاده شد و همان‌جا درگذشت.
معروف‌ترین اثر او موج عظیم کاناگاوا از مجموعه سی‌وشش چشم‌انداز کوه فوجی و اژدهایی در میان ابرها است.
تاریخ تولد هوکوسائی مشخص نیست، اما گفته شده که روز بیست و سوم ماه نهم دهمین سال دوره هورکی (۱۷۶۰ اکتبر ۳۱) در یک خانواده هنرمند در منطقه کاتسوشیکای ادو در ژاپن متولد شد. نامش در کودکی توکیتارو بود. گفته می‌شود که پدرش «ناکاجیما ایسه» یک آینه‌ساز بود که برای شوگان آینه می‌ساخت. هوکوسائی هرگز وارث پدرش نشد، بر همین اساس تصور می‌رود که مادر وی همسر رسمی پدرش نبوده‌است. در آن زمان انتخاب اسامی مختلف برای هنرمندان ژاپنی امری مرسوم بود و به همین دلیل هوکوسائی حداقل به سی نام مختلف در طول عمرش شناخته می‌شود. تغییر نام برای هوکوسائی معمولاً با تغییر سبک هنری‌اش هم‌زمان می‌شد. هوکوسائی پس از اینکه هنر طراحی و نقاشی دور آینه را از پدرش آموخت، نقاشی را در سن شش سالگی آغاز کرد. وی از سن چهارده تا هجده سالگی کار حکاکی روی چوب را نزد یک استاد آموخت. پس از آن در سن ۱۸ سالگی وارد استودیوی کاتسوکاوا شانشو شد که هنر نقاشی و چاپ روی لوحه‌های چوبی را آموزش می‌داد. از همان ابتدای کارآموزی هوکوسائی به یادگیری هنر باسمه چوبی معروف یا اوکی‌یوئه که به چاپ روئ لوحه‌های چوبی اطلاق می‌شد پرداخت و اولین اثرش را تحت نام مستعار «شانرو» در سن نوزده سالگی چاپ کرد. به واسطه داد و ستد ژاپن با هلند در آن زمان، هوکوسائی با نقاشی‌های اروپایی به‌خصوص هنر هلندی آشنا شد و تحت تأثیر عمق‌نمایی (پرسپکتیو) خطی در این نقاشی‌ها قرار گرفت.
بعد از مرگ استادش «شانشو» در سال ۱۷۹۳، کار روی مکاتب هنری دیگر از جمله اروپایی را آغاز کرد و به همین دلیل پس از ده سال از استودیوی کاتسوکاوا اخراج شد. پس از ترک استودیو سوژه کارهایش را تغییر داد و به جای تصاویر هنرمندان و هنرپیشگان که سوژه‌های سنتی سبک اوکی‌یوئه به‌شمار می‌رفتند، نقاشی از مناظر و تصاویر زندگی روزمره مردم ژاپن را انتخاب کرد. همین تغییر سبک و سوژه سبب نقطه عطفی هم در حرفه هوکوسائی و هم در هنر اوکی‌یوئه شد.
پس از این دوران هوکوسائی تحت نام «تاواریا سوری» شروع به همکاری با مدرسه تاواریا کرد و در همین دوران تعداد زیادی نقاشی با قلم‌مو خلق کرد. در سال ۱۸۰۰ نامش را به کاتسوشیکا هوکوسائی تغییر داد و این بار به عنوان یک هنرمند مستقل بدون وابستگی به یک مدرسه یا استودیوی هنری شروع به کار کرد و در همین سال بود که دو مجموعه از نقاشی‌های مناظرش را به چاپ رساند.
در سال ۱۸۰۷ شروع به همکاری با نویسنده مشهور «تاکیساوا بارکین» روی مجموعه‌ای از کتاب‌های مصور نمود. ولی به دلیل تفاوت در دیدگاه‌های هنری زمانی که روی چهارمین کتاب مجموعه کار می‌کردند این همکاری قطع شد. ناشر برای ادامه کار بین نویسنده و هوکوسائی، هوکوسائی را انتخاب کرد که نشان‌دهندهٔ اهمیت تصویرپردازی در آثار چاپی آن زمان است. هوکوسائی به گفته خودش جنون خاصی برای به تصویر کشیدن چیزهایی داشت که در زندگی روزمره می‌دید و به دلیل روح ناآرامی که داشت بی‌وقفه هر چه را که می‌دید ترسیم می‌کرد. وی مهم‌ترین آثارش را پس از سن شصت سالگی خلق کرد و تا آخرین لحظات زندگی به کار نقاشی ادامه داد. او دو بار ازدواج کرد و صاحب پنج فرزند شد. کوچکترین دخترش راه پدر را در زمینه هنر ادامه داد. هوکوسائی در ۱۸ آوریل ۱۸۴۹ درگذشت و در توکیو دفن شد.
ویکتوریا (بریتیش کلمبیا)
ویکتوریا مرکز استان بریتیش کلمبیا، غربی‌ترین استان کانادا است.
جمعیت ویکتوریا در سال ۲۰۰۶ میلادی ۷۸٬۶۵۹ نفر و جمعیت کلان‌شهر (ویکتوریا و حومه) ۳۴۵٬۰۰۰ نفر بوده‌است.
ویکتوریا در جزیره ونکوور واقع شده و تقریباً ۱۰۰ کیلومتر از بزرگترین شهرِ استان که ونکوور نام دارد که در منطقه لوئر مین‌لند واقع است، فاصله دارد. این شهر همچنین حدود ۱۰۰ کیلومتر از شهر سیاتل، واشینگتن آمریکا فاصله دارد.
ویکتوریا که به نام ملکه ویکتوریای بریتانیا نامگذاری شده‌است، یکی از قدیمی‌ترین شهرهای شمال غربی اقیانوس آرام است که سکونت بریتانیایی‌ها در آن به سال ۱۸۴۳ بازمی‌گردد.
قدیمی‌ترین محله چینی‌های در آمریکای شمالی (بعد از محله چینی‌های سانفرانسیسکو) در این شهر قرار دارد. ویکتوریا مانند بسیاری دیگر از شهرهای جزیره ونکوور، دارای جمعیت قابل ملاحظه بومیان اولیه کانادا نیز هست.
ویکتوریا که به نام «باغ شهر» از آن یاد می‌شود، یک مقصد توریستی زیبا و جذاب است. همچنین بر اساس گزارش سایت نومبئو، در سال ۲۰۱۵، ویکتوریا بیستمین شهر دارای بهترین کیفیت زندگی در دنیا بوده‌است.
ویکتوریا میزبان شمار زیادی از دانشجویان غیر بومی است که هر ساله این شهر را جهت تحصیل در دانشگاه‌هایی چون دانشگاه ویکتوریا، کالج کموسان، دانشگاه رویال رودز و کالج هنر ویکتوریا انتخاب می‌کنند.
ویکتوریا همچنین یکی از مقاصد محبوب برای بازنشسته‌ها و از کارافتادگانی است که اقامت در این شهر را به دلیل آب و هوای بسیار خوب و بدون برف آن و نیز آرامش خاصی که معمولاً در شهر وجود دارد انتخاب می‌کنند.
معادله غیرخطی شرودینگر
معادله غیر خطی شرودینگر (Nonlinear Schrödinger equation - NLS) نوع غیر خطی معادله شرودینگر است که در فیزیک نظری کاربرد دارد.
معادله غیر خطی شرودینگر یک معادله دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ای است:
که ψ میدان مختلط است.
آلبالو
آلبالو (فارسی شرقی:البالو') نام درخت و میوه‌ای است بومی جنوب غرب آسیا و اروپا با . میوه آن ترش مزه و سرخ رنگ است. بلندی درخت آن ۳ تا ۱۰ متر است. صد گرم آلبالو ۱۶ گرم مواد قندی، ۰/۸۵ گرم پروتئین و ۸/۶ کالری دارد. به‌علاوه صد گرم آن حدود ۵۰ میلی‌گرم کلسیم، ۲۰ میلی‌گرم فسفر، ۱ میلی‌گرم آهن، ۴۰۰ واحد بین‌المللی ویتامین آ، ۰/۱۴ میلی‌گرم تیامین، ۰/۱۲ میلی‌گرم ریبوفلاوین، ۵ میلی‌گرم ویتامین C و نیز مقداری سدیم، منیزیم، پتاسیم، مس، روی و املاح دیگر دارد . برای آلبالو خواص زیادی ذکر کرده‌اند که از جمله می‌توان به ارزش آن در درمان التهاب کلیه، سلامتی قلب، ناراحتیهای کبد، معده و روده و نیز بیماری‌های تبدار اشاره کرد. دم کرده آلبالو خاصیت ادرارآور داشته و از قدیم به ارزش آن توجه داشته‌اند. از آلبالو برای تهیه آلبالو پلو، اشکنه آلبالو، شربت آلبالو و ترشی آلبالو و یکی از پر طرفدارترین لیکورهای جهان ویشنوکا و موارد دیگر استفاده می‌شود
از آلبالوهای ترش خشک شده در آشپزی از جمله سوپ، گوشت خوک ،کیک، تارت و پای استفاده می‌شود.
از آلبالو یا شیرهٔ آلبالو در لیکورها یا نوشیدنی‌ها استفاده می‌شود. در ایران، ترکیه، یونان و قبرس با درآوردن هستهٔ آلبالو و جوشاندن آن با شکر مربا درست می‌کنند. با مخلوط کردن آب مربای آلبالو و آب خنک شربت درست می‌کنند.
بادام زمینی
بادام‌زمینی یا پسته‌شامی (همچنین "بادام‌کوهی" یا "پسته زمینی")، نام بوته و میوه‌ای با نام علمی Arachis hypogaea است. این گیاه بومی آمریکای جنوبی است و از آنجا به نقاط گوناگون دنیا برده شده‌است. بوتهٔ آن که بوته‌ای یک‌ساله است ۳۰ تا۵۰ سانتیمتر ارتفاع دارد. بادام زمینی بومیِ برزیل. آب و هوای گرم برای کِشت این گیاه مناسب است. بادام زمینی دارای ساقه‌ای راست است. برگ‌های آن مرکب از دو زوج برگچه است و گل‌های آن دو نوع متفاوت به رنگ زرد که پس از تلقیح، دمِ گل خم می‌شود و به سطح خاک می‌رسد و سپس کم‌کم در خاک فرورفته، میوه در داخل خاک پدید می‌آید.
بادام زمینی منبعی است غنی از پروتئین، ولی از آنجا که دارای بعضی انواع آمینو اسیدهای ضروری مانند لیزین، سیستین و متیونین نیست توصیه می‌شود به همراه مواد غذایی مکمّل استفاده شود مثل بدنسازان یا ورزشکارانِ دیگر.
هر ۱۰۰ گرم بادام زمینی دارای موارد زیر است:
بعضی افراد حساسیت شدید به بادام زمینی دارند. برای این افراد حتی بو کردن بادام زمینی ممکن است منجر به مرگ شود.
کره بادام زمینی
تبعیض مثبت
تبعیض مثبت، تخصیص سهمیه یا تبعیض جبرانی ( - ) به معنی در پیش‌گرفتن سیاست و روشی برای اصلاح رویه‌های تبعیض‌آمیز در برابر اقلیت‌های نژادی، زنان، از کارافتادگان و سایر گروه‌هایی است که در طول تاریخ، از برخی یا بسیاری مزیت‌های اجتماعی بی‌بهره مانده‌اند. برای مثال، در سال ۱۹۷۰ در آمریکا، سیاهان دوازده درصد جمعیت را دارا بودند اما فقط ۲٫۲ درصد پزشکان از نژاد سیاه بودند. دانشکدهٔ پزشکی کالیفرنیا در اجرای برنامهٔ تبعیض مثبت، رویهٔ پذیرش دانشجو را تغییر داد و از هر صد پذیرش، شانزده مورد را برای سیاه‌پوستان اختصاص داد.
تبعیض مثبت به مجموعه امتیازات اجتماعی اقلیت‌ها و رنگین پوستان در ایالات متحده آمریکا اشاره دارد که با برخورداری از این امتیازات اقلیت‌ها به برابری با سفید پوستان دست پیدا نمایند. در جامعه آمریکا به دلیل سال‌ها تبعیض نژادی اقلیت‌ها از شانس برابر در دستیابی به تحصیل و شغل محروم بوده‌اند. از این رو فعالان مبارزه با تبعیض نژادی در اوایل دهه ۱۹۵۰ ایده تبعیض مثبت را مطرح کردند. این تلاش‌ها سرانجام با اعلام مشروعیت تبعیض مثبت در قانون اساسی از سوی دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۳ نتیجه داد.
فابین بارتز
فابین بارتز (زاده ۲۸ ژوئن ۱۹۷۱) بازیکن بازنشسته تیم ملی فوتبال فرانسه (برنده جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ و جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰) است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد. عناوین و افتخارات: قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با مارسی: ۱۹۹۳ قهرمان باشگاه‌های فرانسه با موناکو: ۱۹۹۷، ۲۰۰۰ قهرمان جهان: ۱۹۹۸ قهرمان اروپا: ۲۰۰۰ برترین دروازه‌بان سال جهان: ۲۰۰۰ قهرمان جام کنفدراسیون‌ها: ۲۰۰۳ قهرمان لیگ برتر انگلیس با منچستر یونایتد: ۲۰۰۱، ۲۰۰۳ نایب قهرمان جهان: ۲۰۰۶ شماره ۱ لیست برترین گلرهای فرانسه از سوی مجله فرانس فوتبال: اکتبر ۲۰۰۶ شوالیه لژیون افتخاری فرانسه.
فابین بارتز در ۲۶ مه ۱۹۹۴ اولین بار برای فرانسه در پیروزی ۱ بر ۰ مقابل استرالیا بازی کرد. او در بازی‌های جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ که فرانسه به مرحله نیمه نهایی راه یافت، شرکت نداشت.
در بازی جام جهانی ۱۹۹۸ که فرانسه میزبان بود، بارتز در طی هفت بازی تنها دو گل از تیم مقابل خورد. قبل از شروع هر بازی لوران بلان «سر تیغ زده شده» بارتز را می بوسید؛ زیرا معتقد بود این کار برای تیم خوش شانسی می‌آورد. بارتز در جام جهانی ۱۹۹۸ نقشی اساسی در برنده شدن تیم فرانسه داشت. در جام جهانی ۱۹۹۸، فرانسه ۳ به ۰ تیم برزیل را در بازی فینال شکست داد. در این مسابقه بارتز تیم فرانسه را در مقابل حملات بازیکن فوتبال معروف برزیلی رونالدو حفظ کرد. بارتز یکی از بهترین دروازه بانان تاریخ فرانسه و جهان به شمار میرود.
اسکله قدیم بندر عباس
رضا شاه پهلوی از روی همین اسکله در شهریور سال ۱۳۲۰ به کشتی به نام بندرا سوار و به جزیره موریس تبعید شد.
آب‌انبار قوام
ساختمان «آب‌انبار قوام» در محوطه باری در جانب غربی شهر بوشهر و در (کنار دریا) قرار گرفته است. تاریخ بنای این آب‌انبار (برکه) به صد و پنجاه سال بیش بر می‌کردد. ومصالح ساخت آن در زمان قاجاریه ساخته شده‌است. اسکلت اصلی و طاق آن از سنگ‌های رسوبی خیلی مقاوم با سه دهانه ستون بندی به وسیله چهارطاق پوشیده شده، دو متر از آب‌انبار خارج از زمین و ۶۰/۲ متر در داخل زمین قرار دارد، داخل آب‌انبار با پوشش ساروج بسیار مقاوم ساخته شده‌است، در نمای خارجی به فاصله معینی پنجره‌هایی به ابعاد ۹۰/۱۲۰ تعبیه شده‌است. در حال حاضر از این آب‌انبار به عنوان (رستوران سنتی) چایخانه سنتی استفاده می‌شود.
در روزنامه‌ی وقایع اتفاقیه بتاریخ پنجشنبه بیست و هشتم شهر جمادی الثانی سال ۱۲۷۲هجری قمری مطابق با ۱۶اسفندماه ۱۲۳۴هجری شمسی یعنی ۱۶۹سال پیش در بخش اخبار ولایت فارس به ساخت این آب انبار اشاره شده است.
"این آب‌انبار در سال ۱۲۷۲ هجری قمری در زمان ناصرالدین شاه قاجار و توسط حاجی قوام الملک احداث شده و تاکنون ۱۷۱ سال از عمر آن می‌گذرد و هم‌اکنون تبدیل به رستوران سنتی شده و فعال است. ماده تاریخ سال ساخت این آب‌انبار را وقار شیراز در شعری زیبا اینگونه بیان می‌کند چو جویا شد وقار از بهر تاریخش خرد گفتا ... « قرین بنمود قلزم را قوام الملک با عمان»."
متن کامل شعر وقار شیرازی در سنگ نوشته‌ای که بر دیوار ورودی انبار نصب شده موجود است. این این شعر با خط نستعلیق بر روی سنگ کار شده و قدری خواندن آن بخاطر فرسایش دشوار است. امروز بیستم مهر ماه ۱۳۹۹ شعر را خواندم و بر روی کاغذ یادداشت کردم. بیت اول آن این چنین است. تعالی برکه ای در خاصیتچون چشمه حیوان/که دریاییست بی پهنا و جیحونیست بی پایان
پل لاتیدان
پل لاتیدان یک بنای تاریخی مربوط به دوره صفویه  است که در ۵۰ کیلومتری غرب بندرعباس، روستای نیمه کار، استان هرمزگان قرار دارد. این اثر در تاریخ یکم اردیبهشت ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این پل، بر روی رودخانهٔ کول در جاده لار و ۷۰ کیلومتری غرب بندرعباس قرار دارد، از این‌رو به پل کول نیز معروف است.
پل لاتیدان در دوران شاه‌عباس بزرگ، برای انجام لشکرکشی برای بیرون راندن پرتغالی‌ها ساخته شده‌است و پس از پایان کار لشکرکشی، در اختیار کاروان بازرگانی قرار گرفت.
پل لاتیدان (پل‌کول)، کمابیش ۲۳۳ دهانه و بیش از ۱۰۰۰ متر درازا، از درازترین پل‌های تاریخی این سرزمین است. این پل که از شاهکارهای دوران صفویان است و برخلاف دیگر پل‌های دوران صفویان که با آجر ساخته شده‌اند، با سنگ‌های بی‌شکل ساخته شده‌است.
در میان دهانه‌های این پل، چشمه اتاق‌هایی در دو اشکوب ساخته شده که بر زیبایی این سازه، افزوده‌است. این پل، یکی از والاترین نمونه‌های پل‌سازی تاریخی کشور است.
این پل تاریخی در زمان‌های دور محور ارتباطی بندرعباس به لارستان بوده از روستاهای لاتیدان، مُغ احمد، دشت سراهو، کاروانسرای جونگوی، آرابی، قلعه پارو و کهورستان عبور کرده و به لارستان می‌رسد. با وجود اینکه درازای پل لاتیدان (پل‌کول)، سه برابر سی و سه پل اصفهان است و تاکنون گام‌های اندکی برای بازسازی، استحکام‌بخشی و نگاه‌داری این پل برداشته شده‌است. به‌گونه‌ای که تنها در سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۶، بازسازی اندکی بر روی آن به عمل آمده‌است.
از آن‌جا که این پل، در مسیر آبراهه‌های چندی قرار دارد و در فصل بارندگی، حجم آب در زیر پل بسیار زیاد است، از این رو باید با تعیین اعتبارات ملی برای این اثر ملی، کار بررسی‌های استحکام‌بخشی و بازسازی این پل آغاز شود، پیش از آن‌که این اثر که پس از گذشت سال‌ها بر اثر یک سیلاب سر برآورده‌است، در اثر سیلاب دیگری فرو ریزد و نابود شود.
جنبش حقوق مدنی آمریکا
جنبش حقوق مدنی بخشی از حرکت کلی تر اجتماعی تحت عنوان جدایی نژادی در ایالات متحده آمریکا است که از سال ۱۹۵۵ با هدف کسب برابری میان سیاهپوستان و سفید پوستان در ایالات متحده آمریکا آغاز شد و در سال ۱۹۶۸ با تصویب قانون مدنی به سرانجام رسید.
در این دوره، مبارزات بدون خشونت و نافرمانی‌های مدنی باعث ایجاد بحران‌های متعدد مابین فعالان و دولت محلی، ایالتی و فدرال در ایالات متحده آمریکا شد که دولت، جامعه و اصناف را وادار به جبهه‌گیری در برابر بی‌عدالتی‌هایی که سیاهپوستان آمریکایی با آن مواجه‌بودند، می‌نمود
عبدالرضا اکبری
عبدالرضا اکبری (زاده ۱۴ فروردین ۱۳۳۲ در کرمان) از هنرپیشگان ایرانی است که در تئاتر، تلویزیون و سینما نقش آفرینی کرده‌است. او پدر پندار اکبری بازیگر است. شروع فعالیت اکبری در تئاتر در سال ۱۳۴۷ بوده‌است. وی کار خود را در نمایش‌های تلویزیونی از سال ۱۳۶۰ شروع کرد و در سال ۱۳۶۳ با شرکت در فیلم سینمایی «زندان دوله تو» (رحیم رحیمی‌پور) به عالم سینما قدم نهاد.
عبدالرضا اکبری در چهاردهم فروردین ماه سال ۱۳۳۲ در شهر بافت از شهرهای استان کرمان متولد شد و تحصیلات مقدماتی خود را در تهران سپری کرد. از سن ۱۶ سالگی جذب کانون پرورش فکری شد و به اتفاق دوستانش در سال ۱۳۴۷ گروه تئاتر موسوم به گروه تئاتر نجف آباد را تأسیس کردند. اولین مربی آنها داریوش مؤدبیان بود و بعدها بهزاد فراهانی این سمت را بعهده گرفت و گروه تئاتر کوچ را تشکیل دادند . فعالیت آنها تا سال ۱۳۶۰ ادامه پیدا کرد و با منحل شدن گروه به تلویزیون آمد. او در چندین تله تئاتر شرکت کرد و از این طریق به سینما راه یافت و توانست در بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی به ایفای نقش بپردازد.
لیلا اوتادی
لیلا اوتادی (زادهٔ ۱۴ مرداد ۱۳۶۲) بازیگر سینما و تلویزیون ایرانی است.
لیلا اوتادی ۱۴ مرداد ۱۳۶۲ در تهران به دنیا آمد. او در دوران کودکی به بازیگری علاقه‌مند شد. اوتادی دانش‌آموختهٔ کارشناسی معماری داخلی در دانشگاه هنر تهران است. او کار خود را با فیلم "چشمان سیاه" ساختهٔ ایرج قادری آغاز کرد، اما برای اولین بار با سریال "مهر و ماه" به کارگردانی سید فیاض موسوی دیده شد.
در آبان ۱۳۸۹ خورشیدی، خبر بازی اوتادی در نقش ندا آقاسلطان در فیلم "پایان‌نامه" در برخی رسانه‌ها و خبرگزاری‌های مستقل و دولتی ایران منتشر شد. ساعتی پس از انتشار ساخت این فیلم، اعتراض مخالفان در شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک و بالاترین آغاز شد. صفحهٔ مخالفان اوتادی در شبکهٔ اجتماعی فیس‌بوک تنها در کمتر از هفت ساعت به ۳۰۰۰ عضو رسید و همچنین گروهی با نام موج آزادی وبگاه او را برای مدتی هک کرد.
در نهایت، اعلام خبر بازی لیلا اوتادی در نقش ندا آقاسلطان توسط روابط عمومی "پایان‌نامه" تکذیب شد. همچنین اوتادی در واکنش گفت «دلم می‌خواهد بدانم چه کسی این دشمنی را روا داشته تا با طرح این‌گونه خبر مردم را نسبت به من هیستریک و عصبی نماید.»
در خبری، باشگاه خبرنگاران وی را با دریافت ۷۵ میلیون تومان برای ۲۵ روز بازی در فیلم "پیتزا مخلوط" (حسین قاسمی‌جامی) گران‌ترین بازیگر زن سینمای ایران نامید. لیلا اوتادی در جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۲ با حضور در برنامهٔ تلویزیونی «هفت» که اختصاص به مسائل روز سینمای ایران دارد، در حضور مهدی ودادی، کارگردان فیلم زن، مرد، زندگی یادآور شد:
اوتادی در مورد دستمزد خود گفت: او همچنین در یکی از قسمت‌های برنامهٔ دورهمی که به‌عنوان مهمان حضور داشت، این شایعه را تکذیب کرد.
اوتادی در بهمن ۱۳۹۳ نخستین کتاب خود را در قالب مجموعه شعری با عنوان "در بهشتی که کلاغی نیست مترسک هم نیست" به دو زبان فارسی و انگلیسی از طریق انتشارات مروارید منتشر کرد. این کتاب دارای ۷۶ صفحه و مشتمل بر ۳۵ قطعه شعر سپید است.
مجید مظفری
مجید مظفری (زاده ۲۲ بهمن ۱۳۲۹ در تهران) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است.
وی فعالیت حرفه‌ای را از سال ۱۳۵۰ آغاز کرد و یک دوره ۵ ماهه بازیگری را در دانشگاه ون سن پاریس پشت سر گذاشته و برای بازی در فیلم مسافران (بهرام بیضایی) برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و برای بازی در فیلم‌های سگ‌کشی، جنگ نفت‌کش‌ها و سایه‌های هجوم کاندیدای بهترین بازیگر از جشنواره فیلم فجر شد. مجید مظفری تنها یک دختر بنام نیکی دارد.
نرماندی
نُرماندی یا نورماندی به منطقه‌ای جغرافیایی واقع در شمال‌غربی فرانسه می‌گویند. این منطقه در سال ۹۱۱ میلادی توسط شارلِ ساده پادشاه فرانک باختری به رولو و وایکینگ‌های نروژی که آنان را «نُرمان» می‌نامیدند به‌صورت دوک‌نشین بخشیده شد تا از یورش‌های همیشگی آنها به خاک فرانسه جلوگیری شود. به این ترتیب این منطقه را نورماندی نامیدند. نورماندی در طول تاریخ به یکی از قدرتمندترین دوک‌نشین‌های اروپا تبدیل شد و قدرت دوک نورماندی با قدرت پادشاه فرانسه برابری می‌کرد.
مبارزه‌ای بی پایان با نیروهای طبیعت، مانند روحیه ماجراجویانه اجداد وایکینگ آنها، شخصیت مردم نورماندی را که اغلب به عنوان سرسخت و خاموش توصیف می‌شوند، شکل داد.
یافته‌های باستان‌شناسی مانند نقاشی‌های غارها ثابت می‌کند که انسان‌ها در دوران ماقبل تاریخ در این منطقه حضور داشته‌اند.
سلت‌ها (همچنین به عنوان بلگی و گول‌ها شناخته می‌شوند) در امواج متوالی از قرن ۴ تا ۳ قبل از میلاد به نورماندی حمله کردند. هنگامی که ژولیوس سزار به گُل حمله کرد (۵۸–۵۰ قبل از میلاد)، ۹ قبیله سلتی مختلف در نورماندی زندگی می‌کردند. رومی شدن نورماندی با روش‌های معمول به دست آمد: جاده‌های رومی و سیاست شهرنشینی. تاریخ‌نویسان کلاسیک بسیاری از ویلاهای گالو-رومی را در نورماندی ذکر کرده‌اند.
فهرست ماهواره‌ها در مدار زمین‌آهنگ
ماهواره‌های زیر هم‌اکنون پویا می‌باشند
ماهواره‌های زیر وجود فیزیکی ندارند و صرفاً به فضای اجاره گرفته شده از ماهواره‌های اصلی اطلاق می‌شوند
این ماهواره از فضای ماهوارهٔ اکسپرس ای‌ام ۲۲ استفاده می‌کند
لاتویا جکسون
لاتویا جکسون خواننده، نویسنده، آهنگساز و مُدل آمریکایی و خواهر بزرگ‌تر مایکل جکسون و از اعضای خانواده جکسون می‌باشد. شهرت وی بیشتر به خاطر برهنه شدن در مجله پلی‌بوی است که باعث طرد وی توسط خانواده هنری جکسون شد.
وی دو بار و در دو شماره مختلف مارس ۱۹۸۹ و نوامبر ۱۹۹۱ مجله پلی‌بوی به صورت برهنه ظاهر شد. وی دلیل این کار را رهایی از سبک پاستوریزه تربیت خانوادگی عنوان نموده است.
قلعه لافت
قلعه نادری یا قلعه لافت یکی از آثار تاریخی روستای لافت واقع در بخش مرکزی شهرستان قشم و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
این قلعه در انتهای تپه‌ای در جنوب روستای لافت قرار دارد و اهالی محل به آن قلعهٔ نادری می‌گویند.
این قلعه، نقشه مربع شکل دارد و آثار چهار برج در آن دیده می‌شود. در ورودی قلعه رو به جنوب باز می‌شده‌است.
قلعه نادری تنها قلعه ایرانی در جزایر خلیج فارس است که به دست ایرانیان ساخته شده‌است. این قلعه در حدود ۲۵۰ سال قبل به دستور لطیف‌خان امیرالبحر نادرشاه برای صیانت بر تنگه خوران که راه مواصلاتی بین بندرکنگ و بندر لنگه و بندرعباس بود در بندر لافت قلعه آیی ایجاد کردند که به قلعه نادری مشهور است.
این قلعه و دیوارهای بلند آن لافت را همچون نگینی دربرگرفته بودند. در طرف شمال شرق نیز خندق بزرگی حفر شده بود. همچنین قلعه دارای دروازه‌های بزرگی بود که رو به جنوب باز می‌شد و دیوارهای قلعه دارای پنج برج مربع شکل بوده و خود دیوارها دارای سوراخهای برای استفاده توپ بودند.
دروازه‌های قلعه در زمان حکومت امامان مسقط بر جزیره و پس از اخراج آن‌ها توسط سلسله زندیان به مسقط پایتخت کنونی کشور عمان منتقل گردید.
توپ‌های باقی‌مانده در درون قلعه در زمان سلطنت رضاخان از لافت به بندر کنگ منتقل شد و تنها توپ باقی‌مانده از آن زمان نیز در زمان ساخت بلوار ساحلی در زیر آن مدفون گردید.
از پنج برج قلعه تنها ۳ برج سالم مانده‌است و از دیوارهای بلندی که دورادور لافت وجود داشته تنها قسمت کوچکی از آن باقی است که بین دو برج سالم در بلندای تپه موسوم به کوه شهر واقع می‌باشد.
قلعه و برج و دیوارها از ساروج و گچ ساخته شده‌اند و در قدیم صنعت ساروج‌سازی در خود لافت وجود داشته و گچ نیز از معادن گچ خمیر تأمین می‌شد.
در خود دژ اصلی یک حلقه چاه هم وجود دارد یک خروجی اضطراری هم وجود داشته که به علت خاک ریزی که در گذشته انجام شده زیر خاک و خرابه‌ها مدفون گردیده‌است.
در اوایل انقلاب با خراب کردن دیوارها قلعه و اسکان چند ژنراتور برق لطمه شدیدی به این آثار باستانی وارد گردید. عوامل طبیعی نیز یکی در فرسایش این اثر تأثیر زیادی داشته‌است.
قلعه هزاره
قلعه هزاره یا قلعهٔ بی‌بی مینو یکی از آثار تاریخی دورهٔ قاجاریه است که در شهر میناب در استان هرمزگان در جنوب ایران قرار دارد.
تنها بنای تاریخی موجود در شهر میناب قلعه‌ای موسوم به قلعه هزاره است. مردم بومی منطقه این بنا «قلعهٔ بی‌بی مینو» می‌نامند. اهالی معتقدند که در روزگاران گذشته دو خواهر به نام‌های بی‌بی‌مینو و بی‌بی‌نازنین این شهر را بنا کرده‌اند و در این قلعه زندگی می‌کرده‌اند.
گویا در گذشته دو قلعه وجود داشت که یکی از این قلعه‌ها ویران شده و تنها قلعه باقی‌مانده به نام قلعه هزاره یا قلعه بی‌بی مینو شهرت یافته‌است.
این قلعه تا اواخر دوره قاجاریه مرکز حکومت محلی بوده‌است و در اطراف آن، خندقی کنده شده بود. آن زمان همیشه صد سرباز مسلح در قلعه مستقر بوده و نگهبانی می‌داده‌اند. در حال حاضر، از این قلعه مخروبه و متروکه باقی مانده‌است.
قلعه هزاره میناب سال ۱۳۸۱به شماره ۹۵۵۳ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.
مسجد افغان (بندر لنگه)
این مسجد تاریخی در محلهٔ افغان بندرلنگه واقع شده‌است. این بنا، از بناهای حاج عبدالله افغان، بازمانده افغانی‌های بستک در شهرستان بندر لنگه و از بناهای دوره افشاریه می‌باشد. این مسجد دارای یک شبستان تابستانی و یک شبستان زمستانی می‌باشد. ستون این مسجد با گچ بری‌های زیبا و برجسته تزئین شده‌است. تاریخ ساخت این بنا به سال ۱۲۷۰ هجری قمری بر می‌گردد.
گورخر
گورخر (به انگلیسی زِبرا Zebra از ریشه کنگویی) جانوری از خانوادهٔ اسب و بومی آفریقای مرکزی و جنوبی است.
این جانور به خاطر خطوط مشکی و سفید روی بدنش معروف است. این خطوط معمولاً بر روی سر، گردن و تنه به صورت عمودی وجود دارد. این نوارهای سیاه و سفید در پنهان شدن گوراسب از دید شکارچیان موثراند.
نوارهای راه‌راه هیچ دو گورخری شبیه به هم نیست. هر گله گورخر صحرایی، از خانواده‌های زیادی تشکیل شده‌است و هر گورخر اعضای خانوادهٔ خود و اطرافیانش را از روی خط‌های بدنشان تشخیص می‌دهد. هر خانوادهٔ گورخر در موقع حرکت، نظم خاصی دارد. اگر گورخر ضعیف یا آسیب‌دیده‌ای در خانواده وجود داشته باشد، همهٔ اعضای خانواده از او مراقبت می‌کنند و آهسته حرکت می‌کنند تا عقب نماند.
اگر چه در فارسی امروز اغلب به این حیوان گورخر می‌گویند اما گوری که در ایران و برخی نقاط دیگر آسیا یافت می‌شود و بهرام گور، مطابق افسانه‌های ایرانی، شکار می‌کرد از این نوع گورخرهای آفریقایی نیست و پوستی ساده و به رنگ زرد اخرایی دارد و به گورخر ایرانی مشهور است.
پژوهش‌های جدید در سال ۲۰۱۲ نشان می‌دهد که نوع بازتاب نور از بدن مخطط گورخر جذابیت کمتری برای خرمگس‌ها دارد و خرمگس‌ها بدن چارپایان سیاه را برای نیش زدن به بدن راه‌راه گوراسب ترجیح می‌دهند. این پژوهش نشان می‌دهد احتمال اینکه راه‌راه شدن بدن گورخرها در مسیر تکامل ژنتیکی به خاطر دفع خرمگس‌ها بوده‌باشد زیاد است.
دیگر دلیل‌هایی که برای راه‌راه بودن گورخر ذکر شده این است که این امر به تنظیم دمای بدن آن‌ها کمک می‌کند، به بازشناختن گورخرها توسط یکدیگر کمک می‌کند و درندگانی را که می‌خواهند به گله گورخرها حمله کنند گیج می‌کند.
گورخرها هیچگاه تاکنون به‌طور کامل اهلی نشده‌اند.  تلاش‌هایی در اهلی کردن گورخر انجام گرفته‌است. از آن میان می‌توان به ایجاد نوعی قاطر از نسل گورخر اشاره نمود.
علاوه بر اینکه اسب و خر به عنوان اسبیان با گورخر هم خانواده‌اند. گونه زانکی نزدیک به گونه گورخر نیز وجود دارد که ترکیبی از گورخر نر با دیگر گونه هاست. ترکیب گورخر نر با خر ماده ایپو نام دارد که در ایتالیا یافت می‌شود و ترکیب گورخر نر با اسب ماده زورس (Zorse) می‌باشد.
گوشت گورخر
آنا نیکول اسمیت
ویکی لین هوگان (متولد ۲۸ نوامبر ۱۹۶۷ – درگذشته ۸ فوریه ۲۰۰۷) که با نام هنری آنا نیکول اسمیت به شهرت جهانی رسید، مُدل و هنرپیشه آمریکایی بود که در فرهنگ عمومی به یک نماد سکس و زیبایی در ایالات متحده آمریکا تبدیل شده بود.
او در فیلم بازی کرده‌است.
ازدواج جنجالی وی با هوارد مارشال که یک میلیاردر نود ساله و صاحب یکی از عظیم‌ترین کارتلهای نفتی جهان بود، در حالی که اختلاف سن آن دو به ۶۷ سال می‌رسید، باعث به وجود آمدن این شائبه در افکار عمومی آمریکایی‌ها می‌شد که وی در اوج زیبایی و جوانی تنها به خاطر پول و ثروت حاضر به تن دادن با ازدواج با پیرمردی نود ساله شده‌است. اما وی همواره این مسئله را رد و پدیدآمدن عشق را نامربوط به اختلاف سنی می‌دانست. مرگ هوارد مارشال نود ساله تنها کمتر از یک سال و رسیدن میلیاردها دلار از ارثیه و ثروت وی به آنا نیکول اسمیت، شکایت فرزندان میلیاردر پیر و خانواده‌هایشان به دادگاه‌های آمریکا از وی و نهایتاً صدور حکم دادگاه عالی ایالات متحده آمریکا به نفع آنا نیکول اسمیت به عنوان همسر قانونی وی، موضوع تمام نشدنی رسانه‌های آمریکا بود که وی را به شهرت جهانی رساند.
لایه بالاست
بالاست لایه ای از مصالح سنگی شکسته با قطر متوسط ۲۰ تا ۶۰ میلیمتر است که مجموعه تراورسها و ریل بر روی آن قرار گرفته و پیش بینی آن برای رسیدن به اهداف زیر ضروری است: بالاست
خاک ریزدانه
در طبقه‌بندی خاک، خاک‌ها بر اساس اندازه قطر ذراتشان طبقه‌بندی می‌شوند. و به دو دسته درشت‌دانه و ریزدانه تقسیم می‌شوند. خاک‌هائی که قطرشان از ۰٫۰۷۵ میلی‌متر کم‌تر باشد، خاک ریزدانه گفته می‌شود. لای و رس از این جمله خاک‌ها هستند.
لای
لای یا سیلت (به انگلیسی: Silt) یکی از خاک‌های ریزدانه می‌باشد که از دانه‌های بسیار ریز کوارتز و ذرات پولکی شکل حاصل از متلاشی شدن کانی‌های میکادار تشکیل شده‌است. لای طبقه‌ای از بافت خاک ست که کمتر از ۱۲ درصد رس و بیشتر از ۸۰ درصد لای دارد.
لای‌ها ذرات ریز معدنی خاک، حدِّفاصل رُس و ماسه، با قطر بین ۰/۰۵ تا ۰/۰۰۲ میلی‌متر ۲ هستند. به لای، گل‌ماسه، خره، و لیمون هم گفته می‌شود.
خاک‌های سیلتی از دیگر انواع خاک می‌باشد. ۵۰٪ این نوع خاک‌ها را ذرات سلیت تشکیل داده‌است که دارای قطری بین ۰٫۰۵ تا ۰٫۰۰۲ میلی‌متر می‌باشند و بر حسب اینکه ناخالصی مثل ماسه، رس و غیره به همراه دارند به نام خاک‌های سیلتی ماسه‌ای یا سیلتی رسی معروفند.
رازلیق
رازلیق(در گویش محلی رازلِخ) و در اصل نام این روستا (یازیلیق) میباشد که در زبان ترکی به معنای (نوشته) است و دلیل نام گذاری وجود سنگ نوشته ی اورارتویی در این روستا میباشد در پنج هزارگزی شمال سراب واقع است و ۵ هزار گز به شوسه سراب به تبریز فاصله دارد. ناحیه‌ای است جلگه و معتدل و ساکنان آن ۳۰۰۳ تن می‌باشند گویش مردم این روستا ترکی آذربایجانی است.این روستا دارای چهار محله اصلی به نام های (میسگر،آرا،چای و کیبریت‌لی)است آب آن از چشمه تأمین می‌شود و محصول آن غلات و حبوب است. شغل ساکنان آنجا زراعت و گله داری است و راه آن مال رو.
بر پیشانی کوه بلندی از سلسله کوه‌های شمال سراب کتیبه‌ای اورارتویی نقر گردیده و به کتیبه رازلیق مشهور است. این کتیبه به خط میخی اورارتویی است و در زیر آن سکویی ایجاد کرده‌اند و برای رسیدن به کتیبه باید از آن بالا رفت. ابعاد کتیبه ۸۰ در ۱۲۰ سانتیمتر است. در کنار کتیبه آثار قلعه‌ای مخروبه به چشم می‌خورد و در گذشته در این محل دژ دفاعی اورارتویی قرار داشته‌است. این کتیبه یادگار آرگیشتی یکم شاه اورارتویی است و متن آن به این قرار است:
بیاری خدای خالدی، آرگیشتی روزاهینلی گوید: من به سرزمین آریو لشکر کشیدم. من سرزمین اوئوشو را تسخیر کردم. من تا کنار رود مونا رسیدم و از آنجا بازگشتم. من سرزمین گیردو؟، گتوها؟ و توایشیدو را تسخیر کردم. شهر روتومنی؟ را من گرفتم. سرزمینهایی را که من تسخیر کردم تحت سلطه و باج خود قرار دادم. این قلعه را به زور گرفتم و دوباره آن را ساختم. من آن را به آرگیشتی ایردو نامگذاری کردم. تا بخاطر یاری بیا اونی=اورارتو. برای مطیع ساختن سرزمینهای دشمن. به یاری و عظمت خدای خالدی و آرگیشتی بزرگ. شاه جهان، شاه شاهان، شاه شهر توشپا آرگیشتی گوید: هر کس نام مرا محو کند، یا به این نوشته خسارتی رساند. امیدوارم خدای خالدی (ته‌ای شیا) و (شیوانی) او را از این گردون براندازد.
قلعه رازلیق در شمال، ۱۱ کیلومتری شهر سراب و یک کیلومتری غرب روستای دیزج سفید کنار رودخانه رازلیق چای قرار دارد. سنگ نبشته در روی صخره‌ای از سنگ خارا در دره رودخانه پسلر روبه جنوب واقع است. کتیبه اورارتویی رازلیق بر یک صخره نقر شده و تا کنون کاوش‌های علمی باستان‌شناسی در این قلعه به صورت کامل انجام نشده‌است.
قلعه رازلیق به موقعیت جغرافیایی شهرستان سراب ـ دهستان رازلیق پنج کیلومتری شمال این روستا و به شماره ۲۲۵۴۲ سال ۱۳۸۷ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید این قلعه که قدمت آن‌ها مربوط به هزاره اول قبل از میلاد و قرون میانه اسلامی می‌رسد مربوط به استقرار دوره اورارتو می‌باشد. برای دستیابی به این کتیبه تاریخی باید از روستای رازلیق عبورکرده و به روستای دیزج سفید رسید. درگذشته پلکانی در پای آن تعبیه گردیده بود که به مرور زمان از بین رفته وفقط چند پله ویران باقی‌مانده‌است. پس از آن صفحه‌ای طبیعی به چشم می‌خورد که در ارتفاع ۳ متری آن کتیبه رازلیق به ابعاد ۸۲*۱۱۰ سانتیمتر در شانزده سطر حاوی فرمان ارگیشتی دوم فرزند (روسا) پادشاه اورارتور قرار گرفته‌است.
اشلی ماسارو
اشلی ماسارو زاده – درگذشته مُدل و ورزشکار حرفه‌ای کشتی حرفه‌ای آمریکایی بود.
او در سال ۲۰۱۵ گفت که میخواهد به کشتی حرفه ای برگرد و در حال تلاش برای آماده شدن برای کشتی حرفه ای بود.
وی در شماره آوریل ۲۰۰۷ مجله پلی‌بوی به صورت برهنه ظاهر شد که باعث شناخته شدن او بین مردم آمریکا شد.
او در ۱۷ مه ۲۰۱۹ پس از تلاش برای خودکشی در خانه‌اش پیدا شد و در بیمارستان درگذشت.
تماشاگه تاریخ
آثار به نمایش گذاشته شده در این گنجینه به تاریخ معاصر ایران (۲۰۰ سال اخیر) اختصاص دارد و شامل ظروف وسایل شخصی ناصرالدین شاه، تابلوهای کمال الملک و ... است . تماشاگه تاریخ از چند خانه تشکیل شده‌است که شامل سفره‌خانه، چای‌خانه، تماشاخانه، نگارخانه، کتاب‌خانه و ساختمان اصلی است که در مجموع سه طبقه می‌باشند.
این موزه در خیابان ولیعصر – بالاتر از بلوار میرداماد – جنب خیابان قبادیان واقع است.
موزه دکتر حسابی
موزهٔ دکتر حسابی ، یکی از موزه‌های استان تهران است که پس از مرگ دکتر حسابی ، فیزیک‌دان شهیر ایرانی، در سال ۱۳۷۱ در محل خانهٔ او ایجاد شد. این موزه که در آن وسایل شخصی، مدارک علمی و تحصیلی، نشان‌ها و تقدیر نامه‌ها و عکس‌های قدیمی محمود حسابی به نمایش گذاشته شده‌اند در خیابان مقصودبیک قرار دارد که در گذشته چهارراه حسابی نامیده می‌شد.
بنای ساختمان موزه در سال ۱۳۱۰ ساخته شده و موزه در طبقهٔ سوم این بنا قرار دارد. علاوه بر خود بنا که قدمت زیادی دارد و وسایل دکتر حسابی که در این موزه به نمایش گذاشته شده، این مکان تا حدی نمایشگر نحوهٔ زندگی دکتر حسابی نیز هست؛ از جمله، در این موزه می‌توان تغییراتی که حسابی در منزل داده تا زندگی برای همسر کم‌بینایش آسان‌تر شود، یا نحوهٔ استفاده دوبارهٔ وی از وسایل خراب را دید. مدیریت این موزه به عهده ایرج حسابی است که فرزند محمود حسابی است.
موزه دکتر حسابی دو بخش فعال دارد: بخش فرهنگی که وظیفه چاپ و نشر آثار محمود حسابی را بر عهده دارد و بخش علمی که دربارهٔ زندگی و تحقیقات علمی حسابی فعالیت می‌کند. در سال ۱۳۸۸ مدیریت موزه اعلام کرد که سالانه ۱۰۰ پروژه دبیرستانی و ۲۰۰ تا ۳۰۰ پروژه دانشگاهی در این موزه انجام می‌شود.
این موزه که به همت خانواده و نزدیکان دکتر حسابی ایجاد شده است به خاطر نبود حمایت مالی دچار بدهی شده بود به طوری که در سال ۱۳۸۹، ایرج حسابی مدیر این موزه خبر از به حراج گذاشته شدن موزه داده بود. پیشتر در سال ۱۳۸۸، خبرگزاری‌ها از بدهی مالی این موزه به یکی از بانک‌ها به مبلغی حدود ۲٫۵ میلیارد تومان به عنوان جریمه یک وام که چندین سال قبل توسط خود محمود حسابی گرفته شده بود خبر داده بودند و این که شهرداری تهران به عنوان یک راه حل قصد داشته تا با عضویت در هیئت امنای موزه دکتر حسابی، برای حفظ این بنا تلاش کند.
تهران، تجریش، خیابان مقصودبیک، خیابان دکتر پروفسور حسابی، پلاک ۸
موزه فرش ایران
موزهٔ فرش ایران یکی از موزه‌های استان تهران است. این موزه با درخواست شهبانو فرح پهلوی ساخته شد و در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۶ به وسیلهٔ وی گشوده شد. این موزه در ضلع شمالی پارک لالهٔ تهران واقع شده‌است. در این موزه فرش‌های بسیار نفیس از سراسر ایران که حاصل کار هنرمندان مشهور می‌باشد به نمایش گذاشته شده‌است. هدف از تشکیل این موزه را می‌توان پژوهشی در سوابق، تحصیلات و کیفیت تاریخی هنر و صنعت فرش خاصهٔ فرش ایرانی دانست. این موزه شامل سایر محصولات از قبیل گلیم هم می‌شود.
موزهٔ فرش ایران در خیابان کارگر شمالی تقاطع دکتر فاطمی یا به عبارتی دیگر در ضلع شمال غربی پارک لاله و در فضایی به وسعت ۱۲٬۰۰۰ متر مربع واقع شده‌است. این موزه در سال ۱۳۴۰ به صورت ناتمام به منظور گالری فرش ساخته شد و به مدت ۱۵ سال به صورت متروکه باقی ماند و سپس در اوایل سال ۱۳۵۵، کار تعمیرات و تغییرات کلی آن آغاز و در نهایت روز ۲۲ بهمن‌ماه سال ۱۳۵۶ رسماً افتتاح گردید.
ساختمان موزه ۳٬۴۰۰ متر مربع مساحت دارد و آذین‌های نمای بیرونی آن شبیه دار قالی است. طراح بنای این موزه، عبدالعزیز فرمانفرمائیان است. ساختمان دارای دو تالار است و برای نمایش انواع قالی‌های دست بافت و گلیم مورد استفاده قرار می‌گیرد. طبقهٔ همکف این موزه برای نمایش دائمی ۱۵۰ قطعه فرش و طبقهٔ دوم آن برای برگزاری نمایشگاه‌های موردی و فصلی در نظر گرفته شده‌است.
موزهٔ فرش ایران دارنده با ارزش‌ترین نمونه‌های قالی ایران از قرن نهم هجری تا دورهٔ معاصر است و از منابع غنی تحقیقی برای پژوهشگران و هنر دوستان به‌شمار می‌آید. معمولاً حدود ۱۳۵ تخته از شاهکارهای قالی ایران، بافت مراکز مهم قالی‌بافی مانند کاشان، کرمان، اصفهان، تبریز، خراسان، کردستان و جز آن‌ها، در تالار طبقهٔ هم‌کف به معرض نمایش گذاشته می‌شود. همچنین در این نمایشگاه تابلوفرش‌های نفیس تبریزی، فرش تبریز به نمایش درمی‌آید که نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند. در این نمایشگاه نمونه‌هایی از قالیچه‌های تصویری شاهنامهٔ بایسنغری به نمایش درآمده است که گوشه‌هایی از ادبیات، اسطوره، مذهب و فرهنگ و هنر غنی ایران را نشان می‌دهد.
در کتابخانهٔ موزه حدود ۳٬۵۰۰ جلد کتاب به زبان‌های فارسی، عربی، فرانسه، انگلیسی و آلمانی در اختیار هنردوستان و پژوهشگران قرار می‌گیرد. پژوهش در سوابق، تحولات و کیفیت تاریخی هنر و صنعت فرش، خاصه در ایران، گردآوری و خریداری نمونهٔ انواع قالی‌های دست بافت ایرانی و برگزاری نمایشگاه‌های موقت از فرش ایران و سایر نقاط جهان، از اهداف موزه به‌شمار می‌آید.
موزه صنعت برق ایران
موزه صنعت برق ایران، یکی از موزه‌های استان تهران است. موزه صنعت برق ایران موزه‌ای تاریخی، صنعتی و آموزشی است که در ۱۳۷۴، با مساحتی بالغ بر ۴۵۰۰ مترمربع، با آب نماها و فضای سبز بسیار زیبا و دیدنی، در جای اصلی یکی از قدیمی‌ترین نیروگاه‌های کشور ساخته شد.
نخستین مولد برق در ۱۲۶۳ ش، به دستور ناصرالدین شاه قاجار وارد ایران شد و در تکیه دولت و (دربار)، به منظور روشنایی مورد استفاده قرار گرفت. در ۱۲۸۴ نخستین نیروگاه خصوصی برق شهر توسط مرحوم حاج حسین مهدوی (امین الضرب) در تهران گشوده شد. امین الضرب در سفر به روسیه وقتی روشنایی شهر را دید به دنبال دلیلش گشت که به نیرو گاه رسید و مدت‌ها به تماشای آن نشست تا اینکه صاحب نیروگاه به او گفت قصد خریدش را داری و او گفت اگر ارزان بدهند بله. چون امین الضرب لباس مناسبی نداشت به تمسخر وی پرداخت و گفت پانصد تومان و او گفت قولنامه را بنویس. این موزه در سال ۱۳۷۴ ساخته شد. در گذشته و محل فعلی موزه، چهار کارخانه قرار داشت، که عبارت بودند از کارخانه اشکودا، کارخانه دیزل، کارخانه وستینگهاوس ۸۰۰۰ کیلوواتی و کارخانه وستینگهاوس ۱۰۰۰۰ کیلوواتی. در حال حاضر موزه در جایی قرار گرفته‌است که پیش از این کارخانه ۱۰۰۰۰ کیلوواتی قرار داشت. نیمی از مساحت کارخانه برای ساخت موزه خراب شد و نیمه باقی مانده در موزه به کار رفته‌است که شامل یک واحد نیروگاه حرارتی[ (بخاری) با قدرت ۵۰۰۰ وات است و طوری قرار گرفته‌است که در تمام مراحل بازدید از موزه، کارخانه در معرض دید است. موزه شامل چهار طبقه‌است که علاوه بر آن، در محوطه بیرون از موزه، ماشین‌های دیزل و نیم دیزل و بخار ابتدایی استقرار یافته‌اند.
در این گنجینه، اشیا و اسناد قدیمی مربوط به صنعت برق از حدود ۱۲۰ سال پیش تاکنون به همراه پیشرفت‌های این صنعت در معرض دید علاقه‌مندان قرار گرفته‌است. هم‌چنین، فیلمی از پیدایش صنعت برق در ایران در محل سالن آمفی‌تئاتر موزه، که مجهز به سیستم‌های پیشرفته صوتی تصویری است، برای بازدیدکنندگان پخش می‌شود. ترتیب قرار گرفتن اجزا در موزه طوری است که روند تکامل صنعت برق را نشان می‌دهد. این تکامل از وسیله پی‌سوز، قبل از دوران هخامنشی شروع می‌شود و بعد از نمایش شمع و چراغ‌های نفتی، به نمایش اولین مولد ایران همراه با عکس و اسناد مربوط به آن در ۱۳۰۲ ق، در زمان ناصرالدین شاه، می‌رسد؛ سپس اولین نیروگاه عمومی که امین‌الضرب در ۱۲۸۴ ش به تهران وارد کرد با اسناد و عکس به نمایش گذاشته می‌شود؛ و به دنبال آن انواع لامپ‌ها، از لامپ ادیسون گرفته تا لامپ‌های امروزی، و نیز وسایلی که در مسیر انتقال به کار برده می‌شود، در معرض نمایش قرار گرفته‌است. دراین بین، روش تولید انرژی توسط مولدهای بادی و نوری توسط ماکت و به طور عملی نشان داده می‌شود. معماری موزه جالب و خاص است، به طوری که بازدیدکنندگان در حین دیدن اشیا و لوازم، متوجه نمی‌شوند که چند طبقه بالا آمده‌اند. سالن‌ها به طور زیگزاگ در کنار نیروگاه ۵۰۰۰ کیلوواتی بالارفته و طوری ساخته شده‌است که هر بخش توسط چهار پله از بخش دیگر جدا می‌شود.
این موزه در «تهران - میدان شهدا- خیابان پیروزی - خیابان شهید افروز» قرار دارد.https://web.archive.org/web/20131214120808/http://museum.trec.co.ir/
موزه هنرهای تزئینی (تهران)
موزه هنرهای تزئینی (تهران)، یکی از موزه‌های استان تهران است. این موزه در سال ۱۳۳۸ ساخته شد و بیش‌تر اشیاء جمع‌آوری شده، مربوط به سده دهم تا چهاردهم هجری قمری می‌باشد.
ساختمان موزه چهارطبقه می‌باشد که هر طبقه آثار خاصی را شامل می‌شود. طبقه همکف نمایشگاه دائمی آثار موزه‌ای کاخ مرمر شامل منبت، معرق و خاتم کاری می‌باشد. طبقه اول بافته‌ها و دوخته‌های سنتی ایران و سوزن‌دوزی را در معرض دید قرار داده است. طبقه دوم پنج پخش مجزا دارد: بخش خاتم، بخش منبت، بخش لاکی، بخش فلز و بخش شیشه و طبقه سوم که انواع نقاشی‌ها و مینیاتورها را به نمایش گذاشته است.