hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
تخت مرمر
تخت مرمر، تخت مرمرین ۲۱۸ ساله فتحعلی شاه قاجار به صورت ۶۳ پازل به هم وصل شده است و دارای تزیینات بسیار زیبا و منحصر به فردی است. این تخت در ایوان تخت مرمر واقع در کاخ موزه گلستان قرار دارد.
در سال ۱۲۲۱ فتحعلی شاه قاجار به سبب محفوظ نبودن ایوان تخت مرمر و دشواری جابجایی تخت طاووس (قاجاری)، دستور داد تختی بسازند که همیشه در وسط ایوان قرار داشته باشد. این تخت به تخت مرمر یا تخت سلیمانی مشهور شد. طراحی تخت را میرزا بابای شیرازی نقاش باشی و سرپرستی حجاری آن را استاد محمد ابراهیم اصفهانی حجارباشی دربار انجام دادند. تخت مرمر به شکل سکوی بلند دیواره داری روی دوش سه دیو و شش فرشته و یازده ستون مارپیچی که بعضی از آنها بر پشت شیر قرار دارند، در وسط ایوان مستقر شده‌است. در سطح عمودی پله‌ها و بر روی طارَمیهای (دست اندازهای دور تا دور تخت) تخت مرمر اشکال و اشعاری از فتحعلی خان صبا حک و زراندود شده‌است که دارای مادّه تاریخ ساخت تخت می باشد. نام سازنده اصلی تخت، محمدابراهیم، بر روی مجسمه‌ها حک شده‌است. تخت مرمر از ۶۵ قطعه مرمر زرد معادن یزد شامل ۵ قطعه سنگ مرمر صاف به ضخامت ۱۲ سانتی‌متر که از زیر به یکدیگر وصل شده پله‌ها ۷ قطعه، طارمی‌ها ۲۱ قطعه، پایه‌ها و ستونها و مجسمه‌های حامل تخت ۲۱ قطعه، مجسمه‌های کوچک دور تخت ۱۲ قطعه ساخته شده و از چهار طرف بر دوش ۳ دیو و ۶ فرشته یا انسان قرار گرفته‌است. ارتفاع تخت یک متر است و نشیمنگاه آن از دو سطح ۳*۲ متر (سطح جلو) و ۲۷ر۱*۷۰ر۱ متر (سطح عقب) تشکیل می‌شود. همان‌طور که گفته شد تخت بر دوش سه مجسمه دیو و شش فرشته و بر ۱۱ ستون مارپیچی قرار دارد. بعضی از ستونها در زیر تخت و بقیه در کناره‌های تخت و هرکدام در پشت شیری قرار گرفته‌اند. بر روی سطح عمودی کنار دو پله جلو تخت، نقش دو اژدها و در دوسوی پله اول دو مجسمه شیر حجاری شده‌است. به دستور کریم خان ایوان تخت مرمر بنای نخستین دیوانخانه و ایوان دارالاماره نامیده شد.
خطای زمان اجرا
این عبارت معادل انگلیسی RunTime Error می‌باشد. این اصطلاح مربوط به علم کامپیوتر و دقیقاً برنامه‌نویسی کامپیوتر می‌باشد. خطاهای زمان اجرا جز خطاهایی هستند که در مرحلهٔ کامپایل تشخیص‌داده نمی‌شوند و تشخیص این خطا به‌هنگام اجرای برنامه موکول می‌گردد.
خطای تقسیم بر صفر در برنامه‌ها جزءِ خطاهای زمان اجرا می‌باشد.
بابک تختی
بابک تختی (۱۱ شهریور ۱۳۴۶ در تهران) ناشر و نویسنده ایرانی است.
وی تنها فرزند و بازمانده غلامرضا تختی و شهلا توکلی است که در تاریخ ۱۲ آبان ۱۳۴۵ با هم ازدواج کرده بودند. یکی از آثار بابک تختی کتاب "درجستجوی پدر" در باب زندگی پدرش غلامرضا تختی به عنوان «محبوب‌ترین ورزشکار تاریخ ایران» است.
همسر وی منیرو روانی‌پور، نویسنده ایرانی است. فرزندش "غلامرضا" حاصل این ازدواج است.
بابک تختی نشر قصه را اداره می‌کند و از وی داستان‌های کوتاه زیادی چاپ شده است. یکی از داستان‌های وی در مجموعه داستان‌های کوتاه ایران و جهان منتشر شده است.
مورتال لاو
مورتال لاو یک گروه موسیقی نروژی سبک گوتیک متال است.
سوره‌شناسی
سوره شناسی یا قرآن‌شناسی سوره به سوره، یکی از علوم قرآنی است که در واقع به بررسی شناخت یک سوره برای تعیین تفاوت آن با دیگر سوره‌های قرآن می‌پردازد. از همین رو نام این علم از علوم قرآنی، در منابع تاریخی "علم خصایص السور" وارد شده‌است. این علم خود از آنجا که در مورد یک متن مقدس یعنی قرآن است و از آن بحث می‌کند، همانند علم دین‌شناسی ماهیتی چندروشی دارد. این علم در واقع برای رسیدن به هدف خود به دنبال ارایهٔ یک خوانش از سوره‌های قرآن است و به این ترتیب از علم تفسیر قرآن متمایز می‌گردد. تاریخچه این علم هنوز مدون نیست اما می‌توان رگه‌هایی از این گونه فعالیت علمی در آثار قرآن پژوهان مسلمان در طول چهارده قرن گذشته یافت. از جملهٔ این افراد می‌توان سیوطی، سید قطب و محمدحسین طباطبایی را نام برد. گفته می‌شود در دوران معاصر، توجه آکادمیک به این علم اولین بار از سوی  محمد علی لسانی فشارکی استاد علوم قرآنی دانشگاه تربیت مدرس تهران، صورت گرفت. وی در ۱۳۷۹ خورشیدی توجه محققین حوزهٔ مطالعات قرآنی را به این علم - طی دو سخنرانی درسی در دانشگاه امام صادق - جلب نمود.
مبانی این علم در سخنان دانشوران دین، مانند پیامبر اسلام و امامان شیعه قابل بازیابی است. روش‌های این علم متعدد است. از جمله روش‌های این علم که متکی بر صورتهای کلاسیک علوم انسانی است و کاربرد آنها در فرهنگ اسلامی نیز سابقه دارد، خواندن مکرر سوره، ترسیم تابلوی سوره، یافتن کلید واژه‌های سوره، مطالعهٔ رکوع‌های سوره و بررسی سوره در کنار سوره‌های مجاور و سوره‌های همگروه است.
داوودآباد
داودآباد شهری است در بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران. داودآباد در ۳۲ کیلومتری شمال شرق اراک است، این شهر سال ۱۳۹۵ دارای جمعیتی ۵،۴۹۱ نفر است. این شهر دارای شهدای بسیاری است و نقش مهمی در انقلاب اسلامی در استان مرکزی و جنگ ۸ ساله
عمده درآمد مردم این شهر بر پایهٔ دامپروری و کشاورزی است. همچنین، باید از کارگاههای کوچک صنعتی از جمله ریختهگری آلومینیوم و چدن و نیز کارگاههای کفاشی در داودآباد نام برد. گندم، جو و یونجه اساسیترین محصوالت کشاورزی این منطقه اند.
تولید ذرت گندم (دیم و آبی)، جو و یونجه، عمدهٔ تولیدات کشاورزی در این شهر است.
داودآباد با اراک، فرمهین، آشتیان و کمیجان همسایه است.
ایبکآباد Eibak Abād، جعفرآباد، خوشدون، دهنمک، سهلآباد، عباسآباد و ویسمه Visme از روستاهای همسایۀ داودآبادند.
خطای منطقی
خطای منطقی یا خطای منطق در برنامه‌سازی رایانه نوعی خطا است که باعث عملکرد نادرست برنامه می‌شود، اگرچه به قطع اجرای آن نمی‌انجامد. این‌گونه خطا یا در اثر نادرست بودن الگوریتم، یا نادرست بودن نحوه کدنویسی الگوریتم یا خطا در نوشتن دستورالعمل خاصی است. حالتی را تصور کنید که یک برنامه‌ای که می‌بایست با گرفتن طول ضلع یک مربع، محیط آن را محاسبه کند، با وارد کردن ۳ به عنوان طول ضلع، عددی غیر از ۱۲ را نمایش دهد. در این حالت برنامه بدون هیچ ایرادی کامپایل شده و اجرایش هم بدون خطا خاتمه یافته، ولی جواب درست را تولید نکرده‌است.
همچنین گیرکردن برنامه در حلقه‌های بینهایت نیز جزو این دسته از خطاها می‌باشد.
کشف کردن و رفع ایراد این نوع خطاها کار دشواری می‌باشد، چرا که ممکن است برنامه در حالات خاصی جواب درست بدهد و در حالات دیگری جواب غیر درست. این یک تابع در زبان برنامه نویسی C است که جمع دو عدد را حساب می کند. ولی نتیجه درست را حساب نمی کند. چون که کامپیوتر ابتدا مقدار تقسیم و سپس جمع را جساب می کند
float average(float a, float b)
Wikipedia contributors، "Logic error،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Logic_error&oldid=171105988 (accessed December ۲۹، ۲۰۰۷).
آبخیزداری
آبخیزداری ، مطالعۀ ویژگی‌های یک حوضۀ آبخیز و فرایند بررسی و اجرای طرح‌ها و برنامه‌ها با هدف توزیع پایدار منابع حوضۀ آبخیز و تضمین پایداری کارکردهای آن باتوجه‌به تأثیری است که بر جوامع گیاهی و جانوری و انسانی آن حوضه دارد. در یک طرح آبخیزداری سعی می شود با شناخت ظرفیت ها و قابلیت های مختلف یک منطقه جغرافیایی محدود شده در قالب یک حوزه آبخیز، ضمن حل مشکلات مختلف اکولوژیکی، زیرساختی، انسانی، زیستی و ... بیشترین بهره برداری انسانی در جهت رفاه حال آبخیزنشینان، در کنار تضمین توسعه پایدار آبخیز انجام شود.
وکیل الرعایا
وکیل الرعایا عنوانی است که کریم خان زند پس از تثبیت قدرت خود در شیراز در ۱۱۷۹ برای خود اختیار کرد. به صورت‌های گوناگون نظیر وکیل الرعیه، وکیل رعیت و وکیل الخلایق ضبط شده است که همگی به معنای نمایندهٔ مردم، هستند و نشانگر تغییر جهت شایان توجه واژه گزینی عنوان کریم خان از وکیل الدوله است.
این ترکیب صرفاً یک عنوان نبود بلکه ناشی از یک سمت ایجاد شده بود، نوعی دادستان ایالتی که توسط حاکم منصوب می‌شد تا هماهنگی بین طبقات اجتماعی را ترویج کند و در خصوص بی عدالتی، مخصوصاً فساد یا اختلاس مقامات دولتی تحقیق کند. این لفظ اولین بار در دورهٔ صفویه در دو دستورالعمل اداری آن دوره به عنوان یکی از سمتهای کلانتر اصفهان به کار رفت. زان پس وکیل الرعایا به مقامی مستقل اطلاق می‌شد که به فرمان حاکم در چندین مراکز ایالات ایران اقلاً از اواخر دورهٔ صفوی، و در طلیعهٔ حکمرانی دورهٔ قاجار منصوب می‌گشت.
بدین ترتیب هم کلانتر و هم یک وکیل الرعایای مستقل از جمله هشت مقام اداری منصوب شده در اصفهان توسط کریم خان در ۱۱۶۵ بودند پیش از این او این عنوان را برای خود اختیار کند. در دیگر نمونه‌ها، در ۱۱۹۴، علی مراد خان زند، مجوزی صادر و آقا محمدعلی را با یک حقوق ثابت به عنوان وکیل الرعایای قم منصوب کرد و از کلانتر و کدخدایان درخواست کرد که او را به عنوان تنها وکیل مستقل به رسمیت بشناسند.
واراهامیهیرا
واراهامیهیرا (بهدیواناگری:वराहमिहिर) (۵۰۵-۵۸۷) ستاره‌شناس و ریاضی‌دان هندی بود. کتاب پنچاسیدانتا از او است. برجسته ترین اثر او ، دایره المعارف بریهات سامهیتا(Brihat Samhita)است که درباره زمینه‌های معماری ، معابد ، حرکت های سیاره ای ، کسوف ، زمان سنجی ، طالع بینی ، فصول ، تشکیل ابر ، بارش باران ، کشاورزی ، ریاضیات ، گوهرشناسی ، عطرها و بسیاری از موضوعات دیگردر آن کارکرده است.
تصویر او در پارلمان هند در کنار تصویر آریابهاتا نصب شده‌است.
دانشجوی ستاره‌دار
دانشجوی ستاره‌دار در ایران به دانشجویانی که بخاطر فعالیت‌های سیاسی محکومیت داشته‌اند گفته می‌شود. این دانشجویان ممکن است از ادامه تحصیل محروم شده یا تحت شرایط خاصی ثبت‌نام شوند.
اصطلاح فوق از تابستان ۱۳۸۵ در اولین سال ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد مصطلح شد، هنگامی که تعدادی از دانشجویان داوطلب کنکور کارشناسی ارشد، با دیدن ستاره‌هایی در کنار نام خود در کارنامه کنکور متوجه وضعیت خاص خود برای محدودیت و محرومیت از تحصیل شدند. اما وزیر علوم جمهوری اسلامی در دی‌ماه ۱۳۸۵ اعلام کرد: «حتی یک دانشجوی ستاره‌دار ثبت نام نشده در کشور نداریم و تمام دانشجویان به اصطلاح ستاره‌دار ثبت نام شده‌اند.» در صورتی که صلاحیت عمومی متقاضی ورود به دانشگاه از سوی نهادهای مذکور تأیید نشود دبیرخانه هیئت گزینش که در طبقه دوم سازمان سنجش واقع شده‌است با توجه به نظر نهادهای مذکور و موارد دیگر حکم به محرومیت دانشجو از تحصیل یا پذیرش دانشجو با تعهد یا همراه شرایط دیگر از جمله تغییر محل تحصیل می‌دهد. این رای قابل اعتراض است و در مواردی ممکن است هیئت پس از پیگیری‌های متقاضی حکم خود را تغییر دهد. تعدادی از دانشجویان ستاره دار علیه این حکم به دیوان عدالت اداری شکایت می‌کنند و در مواردی دیوان حکم محرومیت از تحصیل صادر شده را خلاف قانون اعلام کرده ولی دانشگاه‌ها از پذیرش حکم دیوان سر باز زده‌اند. یک بررسی نشان می‌دهد که در هشت سال دولت احمدی‌نژاد ۷۶۸ دانشجو ستاره دار شده‌اند. حل مسئله دانشجویان ستاره دار یکی از شعارهای تبلیغاتی نامزدهای اصلاح طلب در انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ بود. "عصبانی نیستم!"، فیلمی دربارهٔ یک دانشجوی ستاره‌دار با بازی نوید محمدزاده
فاطمه مرنیسی
فاطمه مرنیسی (زادهٔ ۱۹۴۰ در فاس، مراکش- درگذشتهٔ ۳۰ نوامبر ۲۰۱۵ در رباط، مراکش) فعال حقوق زنان، نویسنده و جامعه‌شناس مراکشی بود.
او علوم سیاسی را در دانشگاه سوربن و سپس دانشگاه براندیس آموخت و از آنجا دکتری گرفت. مطالعات او بیشتر دربارهٔ جامعه‌شناسی، زنان و نقش آنان در اسلام، و فمینیسم اسلامی است. مرنیسی اولین زنی بود که شهامت زیادی برای دست گرفتن موضوع‌هایی که در ارتباط با تفسیر قرآن و متون سنتی اسلامی تابو به حساب می‌آیند نشان داد. نخستین کتاب او به نام آنسوی حجاب یکی از تحلیل‌های کلاسیک از وضعیت زنان در جهان اسلام به‌شمار می‌رود. فاطمه مرنیسی به همراه سوزان سونتاگ، نویسنده و نظریه‌پرداز آمریکایی، در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه شاهدخت آستوریاس در شاخه ادبیات شد که به‌طور سالانه توسط بنیاد شاهزاده آستوریاس در اسپانیا اهدا می‌شود. هیئت داوران مرنیسی را «یکی از صداهای فصیح روشنفکری عرب» دانسته و آثار وی را ستایش کرد. چند کتاب از وی به نامهای زنان پرده‌نشین و نخبگان جوشن‌پوش، زنان بر بالهای رؤیا و … در سال ۱۳۸۰ در ایران منتشر شد. اما پس از مدتی به دستور سعید مرتضوی، قاضی وقت، جمع‌آوری شد. فاطمه مرنیسی در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۵ (۱۳۹۴/۰۹/۰۹) در سن ۷۵ سالگی در شهر رباط درگذشت.
دهستان علامرودشت
دهستان علامرودشت دهستانی از توابع بخش علامرودشت شهرستان لامرد در جنوب استان فارس در جنوب ایران. این دهستان به همراه دهستان کهنویه بخش علامرودشت را تشکیل داده‌اند. شرقی‌ترین روستای این دهستان روستای چاه کور و غربی‌ترین روستای این دهستان روستای بلبلی می‌باشد.
منطقه علامرودشت بین ۲۸ درجه عرض شمالی و ۵۲:۳۰ تا ۵۳ درجه طول شرقی از نصف‌النهار مبدأ واقع شده‌است. مساحت دهستان علامرودشت در حدود ۱۲۴۰ کیلومتر مربع می‌باشد . ارتفاع متوسط این دهستان از سطح دریا ۴۵۵ متر است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت دهستان علامرودشت شهرستان لامرد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۵۱۵۴ نفر بوده‌است.
بخش اشکنان
بخش اِشکَنان نام بخشی است از توابع شهرستان لامِرد در استان فارس واقع در جنوب ایران.شهرها: اشکنان و اهل
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش اشکنان شهرستان لامِرد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۲۱٬۵۰۸ نفر شامل ۱۰٬۵۱۶ مرد و ۱۰٬۹۹۲ خانم بوده‌است. طبق این سرشماری ۵٬۶۹۳ خانوار در بخش اشکنان زندگی می‌کنند.
زبان اَشکِنانی‌ها جزو گویش زیرسویی اَچُمی به شمار می آید که بازمانده‌ای از زبان فارسی باستان است که بعضی از واژه‌ها هنوز به‌صورت اصیل خود ادا می‌شود؛ ازجمله "دیز" به‌معنی دود، "لوزی" به‌معنی آفتاب و "اِندَی" (enday) به‌معنی رایگان.
من احمق نیستم (فیلم)
من احمق نیستم (I Not Stupid) عنوان فیلمی به کارگردانی جک نئو محصول سال ۲۰۰۲ سنگاپور است. سرمایه‌گذار این فیلم شرکت «مدیا کورپ رینتری پیکچرز» (MediaCorp Raintree Pictures) است و «ژیانگ یون»، «ریچارد لو»، «سلنا تن»، «شوآن لی»، «هوآنگ پوجو» و «جوشوآ آنگ» در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. (زبان فیلم: ماندارین، هاکائی و انگلیسی)
این فیلم بیش از ۳٫۸ میلیون دلار سنگاپور در این کشور فروش داشته‌است و از این حیث سومین فیلم پرفروش تاریخ سینمای سنگاپور است. همچنین این فیلم در جشنواره فیلم هنگ‌کنگ ۲۰۰۳ نامزد بهترین فیلم آسیایی شده بود که در رقابت با فیلم کره‌ای «My Sassy Girl» از کسب این عنوان باز ماند. «من احمق نیستم» که نخستین بار از فوریه ۲۰۰۲ در سینماها اکران شد، در ژانویه ۲۰۰۶ نیز دوباره به روی پرده رفت.
این فیلم که با مایه‌های طنز روایتگر ماجراهای شش دانش‌آموز دبستانی است، نظام آموزشی سنگاپور و برخی رفتارهای اجتماعی این کشور را به نقد می‌کشد. چیزهایی مانند روش رقابتی «کیاسو» (Kiasu) و زیاده روی در فرمانبرداری از مرجع قدرت.
جک نئو در گفتگو با انجمن پزشکی سنگاپور گفته‌است که فیلم ایرانی بچه‌های آسمان (ساخته مجید مجیدی) او را ترغیب کرده‌است تا در مورد کودکان بنویسد، روندی که او آن را تا ساخت فیلم دوان به سوی خانه (Homerun) ادامه داد. فیلمی که یک اقتباس کامل از فیلم بچه‌های آسمان است.
«لیو کوک پین» (با بازی شاون لی shawn lee) به همراه دوستان خود «تری» و «بون» دانش آموزان مدرسه ابتدایی هستند. «لیو» هنرمند با استعدادی است ولی مادرش بدون توجه به این مسئله مکرراً او را به خاطر نمره‌های ضعیفش تنبیه می‌کند. «تری» نازپرورده و مطیع، به خانواده‌ای پولدار تعلق دارد و بر خلاف خواهرش «سلنا» به مادرش گوش می‌دهد. «بون» هم از خانواده فقیری می‌آید، مادرش اغذیه‌فروش است. او به دوستانش وفادار است و همیشه از آن‌ها پشتیبانی می‌کند. فیلم ماجراهای جذاب این سه دوست و خانواده‌هایشان را به تصویر می‌کشد. ماجراها در عین حال که کمدی هستند برخی از مسائل اجتماعی را به نقد می‌کشند.
فیلم «من احمق نیستم» با بودجه‌ای معادل یک میلیون دلار سنگاپور ساخته شد و بازیگران نوجوان فیلم از بین ۵۰ نوجوان انتخاب شدند. «جک نئو» نویسنده و کارگردان «من احمق نیستم»، قسمت دوم این فیلم موفق را هم با نام (I Not Stupid Too) در سال ۲۰۰۶ روانه سینماها کرد.
امیرجان صبوری
امیرجان صبوری خواننده، آهنگساز و ترانه‌ساز اهل افغانستان است. درباره او مستندی بنام رویای طلایی وجود دارد. امیرجان صبوری در کار خود یک وقفه طولانی داشت اما در سال ۲۰۰۵ به آلبوم این زندگی است بازگشت. ترانه‌های او بیشتر به زبان فارسی دری است. وی در کانادا سکونت داشته است و اکنون در ازبکستان زندگی می‌کند.
امیرجان صبوری تصنیف‌های اغلب آهنگ‌هایش را نیز خودش ساخته‌است و همچنین تصنیف‌های بسیاری از آهنگ‌هایی را که برای دیگران ساخته نیز از سروده‌های خود اوست.
صبوری از شانزده سالگی به هنر آوازخوانی روی آورد و برای اولین بار جشنواره آهنگ‌های ملی و محلی در کابل آهنگی به نام "دختر هری" را خواند که با استقبال زیادی روبه‌رو شد و مقام دوم را به دست آورد و وی پس از آن این آهنگ را در رادیو افغانستان ضبط کرد.
صبوری در سال ۱۳۶۰ ارکستری موسیقی به نام گل سرخ تشکیل داد که در آن هنرمندانی چون وجیهه و فرید رستگار، حفیظ وصال، محمود کامن، کبیر متین، شریف ساحل، نعیم و دیگران با او بودند.
امیرجان صبوری در خوانندگی خود وقفه‌ای طولانی داشت اما در سال ۲۰۰۵ با آلبومی به نام «"مستند به نام خواب طلایی ساخته شده‌است.
صبوری عموی خواننده تازه تواب آرش است که ساکن سوئد می‌باشد و صبوری به او برای تنظیم آلبوم "چای و چلم" کمک کرده‌است.
امیرجان صبوری در سال ۱۹۷۶ ازدواج نموده و سه پسر به نام‌های علی سینا، الیاس و اجمل و یک دختر دارد. صبوری پس از شانزده سال زندگی در خارج از کشور، سفرهایی به افغانستان داشته‌است.
آلبوم زندگی همین است آهنگ‌ها:
آلبوم دوم
دیگر آهنگ‌ها:
بخش مرکزی شهرستان لامرد
شهر: لامرد
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان لامرد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۴۴۷۱۳ نفر بوده است.
۸ مایل
۸ مایل فیلمی درام ساختهٔ سال ۲۰۰۲ و با بازیگری امینم خواننده رپ آمریکایی و کارگردانی کرتیس هنسن است. بریتانی مورفی، مکای فایفر، مایکل شنون، آنتونی مکی و کیم بیسینگر دیگر بازیگران فیلم هستند. این فیلم در مورد زندگی یک رپر جوان به نام جیمی «بانی ربیت» است که امینم را به تصویر می‌کشد و رشد او در تنگدستی و بدبختی در سال ۱۹۹۵ در دیترویت و تلاشش برای اخذ احترام در میان همسالانش (اکثراً سیاه‌پوستان آمریکا) را نشان می‌دهد. اگرچه این فیلم با درخشش امینم همراه بود، اما خود او می‌گوید این فیلم تصویر کاملاً دقیقی از شروع خوانندگی او را ارائه نمی‌کند.
این فیلم فروش خوبی داشت و به خوبی نظرات منتقدان را دریافت کرد. همچنین جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم را با آهنگ «خودتو غرق کن» امینم برد. این اولین بار بود که یک آهنگ هیپ هاپ برنده این جایزه شد.
در پاییز ۱۹۹۶ در شهر دیترویت، جیمی اسمیت مقلب به بی ربیت (امینم) یک جوان ناراضی از خانواده‌ای فقیر با بسیاری از مشکلات دست و پنجه نرم می‌کند. او به همراه مادر الکلی خود و خواهر کوچکش و همچنین دوست پسر مادرش در یک تریلر در انتهای جاده مایل هشت زندگی می‌کنند. او که توسط دوستان خودش دربارهٔ رپ مورد تشویق و حمایت قرار دارد، تصمیم میگرد در یک رقابت رپی در کلوپی به نام شلتر شرکت کند. جیمی در یک کارخانه ماشین سازی کار می‌کند و در یک روز او دختری به نام الکس را در کارخانه ملاقات می‌کند که منجر به دوستی آن‌ها با یکدیگر می‌شود. یکی از دوستان جیمی به نام وینک در یک استودیو رادیویی کار می‌کند که در آینده جیمی متوجه می‌شود وینک مسولیت تبلیغات گروه فیری ورد که سر دستهٔ آن دشمن جیمی است را بر عهده دارد. بعد یک سری اتفاقات و درگیری‌ها بین جیمی و دوستانش با گروه فیری ورد (دنیای آزاد) او نهایتاً تصمیم به بازگشت به رقابت رپی را میگرد و در نهایت فیری ورد را شکست می‌دهد.
اوریکس و کریک
اوریکس و کرِیک رُمانی با زمینه‌های پادآرمانی نوشتهٔ مارگارت اتوود نویسندهٔ کانادایی است. این کتاب نیز مانند قصهٔ کُلفت معمولاً در زمرهٔ کتاب‌های علمی تخیلی رده‌بندی می‌شود، هرچند خود اتوود ترجیح می‌دهد آن را "ادبیات نظری" و «داستان عاشقانهٔ ماجراجویانه» بنامد، چون به چیزهایی که هنوز اختراع نشده نمی‌پردازد و واقع‌گرایی آن از فُرم رمان فراتر می‌رود. با این وجود ژانر علمی تخیلی مدت‌هاست آن‌قدر گسترده شده که کتاب‌هایی مانند "اوریکس و کریک" هم در آن می‌گنجند.
اوریکس نوعی آهوی آفریقایی و کرِیک پرنده‌ای است که در فارسی به ترتیب به آن‌ها "تیزشاخ" و "یلوهٔ حنایی" گفته می‌شود. اوریکس و کریک لقب دو نفر از شخصیت‌های اصلی کتاب است که از نام این حیوانات که در زمان وقوع داستان منقرض شده‌اند انتخاب شده است.
"اوریکس و کریک" اولین بار در سال ۲۰۰۳ توسط انتشارات مک‌کلاند و استیوارت در کانادا چاپ شد و همان سال جزو فهرست نهایی کتاب‌های نامزد جایزهٔ بوکر قرار گرفت. ترجمهٔ فارسی این کتاب با ترجمهٔ "سهیل سُمی" در سال ۱۳۸۳ توسط انتشارات ققنوس چاپ شد.
داستان در فضایی کاپیتالیستی می‌گذرد که در آن پول حرف اول و آخر را می‌زند و اگر پول داشته باشی به هر چه که بخواهی می‌رسی. جمعیت جهان زیاد شده، بی‌عدالتی بی‌داد می‌کند و بسیاری از مردم در گوشه‌وکنار جهان در فقر به‌سرمی‌برند. برده‌داری جنسی، مافیای رسانه‌ای، شبکه‌های غیرقانونی اینترنتی و شرکت‌های بزرگ محصولات ژنتیکی همه‌ و همه به بزرگ شدن این فضا کمک کرده‌اند. انسان‌ها توانسته‌اند در ژنتیک خود و موجودات دست ببرند. شرکت‌های بزرگ دارویی توانسته‌اند تقریباً تمام بیماری‌ها را درمان کنند و حال خود دست به ساخت بیماری‌های جدید برای فروش داروهای جدید زده‌اند. موجودات جدیدی ساخته شده‌اند، همچون راکسون‌ها (ترکیب راکون و راسو)، سگُرگ‌ها (ترکیب سگ و گرگ)، خوکُنَک‌ها (خوک‌های بزرگ که برای پرورش اندام‌های داخلی انسان‌ها بکار می‌روند) و غیره.
و اما داستان اصلی درباره دو پسر است. یکی بسیار نابغه و دیگری معمولی. دو پسربچه که از نوجوانی با هم دوست هستند و والدین هر دو در یکی از شرکت‌های بزرگ ژنتیکی کار می‌کنند. محل زندگی آنها در مجتمع‌های مسکونی شرکت است و از این طریق به امکانات بیشتری دسترسی دارند و از عوام‌نشین‌ها جدا هستند. و یکی از والدین هردوی این پسرها (یکی مادرش و دیگری پدرش) پس از مدتی مخالف ایده‌های شرکت‌های ژنتیکی شده‌اند و در این راه جانشان را از دست داده‌اند. سال‌ها می‌گذرد و هر دو بزرگ می‌شوند و پسر نابغه به درجه بالایی در یکی از بزرگترین شرکت‌های ژنتیکی می‌رسد و حال بر روی پروژه‌ای کار می‌کند که قرار است جاودانگی را برای انسان به ارمغان بیاورد؛ اما در پس پرده او به چیزی فکر می‌کند که بسیار بزرگ‌تر از جاودانگی است. او خیال نابودی نوع بشر را در سر می‌پروراند و جایگزینی آن با گونه‌ای آرمانی و والا که خودش ساخته‌است.
جشنواره بین‌المللی فیلم رشد
جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم رشد نام جشنواره‌ای سینمایی است که هر سال توسط سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی و دفتر تأمین رسانه‌های آموزشی وزارت آموزش و پرورش برگزار می‌شود. این جشنواره با 58 سال سابقه و 50 دوره برگزاری، قدیمی‌ترین جشنوارهٔ فیلم در ایران است. محور اصلی جشنواره فیلم رشد به بررسی آثار علمی آموزشی با نگاه به امور درسی اختصاص دارد.
این جشنواره برای نخستین بار در سال ۱۳۴۲ با نام «جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم‌های آموزنده» برگزار شد. برگزاری این جشنواره با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ برای چند سال متوقف شد. اولین دورهٔ این جشنواره پس از انقلاب که دورهٔ پانزدهم این رویداد بود، به مناسبت هفته معلم از ۱۲ اردیبهشت ۱۳۶۴ و به مدت یک هفته در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد.
از دورهٔ بیستم نام این جشنواره به «جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم‌های آموزش و تربیتی رشد» تغییر کرد و از دورهٔ بیست و پنجم علاوه بر تهران در مراکز استان‌ها و شهرهای دیگر هم برگزار می‌شود.
نرگس (مجموعه تلویزیونی)
نرگس نام سریالی تلویزیونی به کارگردانی سیروس مقدم است که در تابستان ۱۳۸۵ از شبکهٔ ۳ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید. نقش اصلی این سریال را پوپک گلدره بازی می‌کرد که در اواسط بازی، بر اثر تصادف با اتومبیل به کما رفته و پس از ۸ ماه درگذشت. نقش او را ستاره اسکندری ادامه داد. این سریال به دلیل انتشار فیلم نامناسب از بازیگر نقش زهره «زهرا امیرابراهیمی» در شبکه‌های اجتماعی در فهرست سریال‌های تحریم شده توسط سازمان صدا و سیما قرار گرفت.
نرگس و نسرین دو خواهرند که پدرشان را از دست داده و با مادرشان زندگی می‌کنند. نسرین دختر ناسازگاری است که قصد ازدواج با بهروز را دارد. شوکت پدر بهروز مردی ثروتمند و زورگو است و مخالف ازدواج. بهروز و نسرین در ایران با تمام مشکلات و موانع ازدواج می‌کنند و با مشکلات بسیاری که شوکت برای آن‌ها ایجاد کرده روبرو می‌شوند. نرگس که از ابتدا مخالف ازدواج نسرین با بهروز است در مقابل شوکت و خانواده‌اش بسیار مقاومت می‌کند و شوکت نیز برای تلافی، مشکلات زیادی برای نامزد نرگس، احسان ایجاد می‌کند و به بهانه برقراری روابط تجاری با برادرش بهروز را به خارج از کشور می‌فرستد. بهروز نسرین را طلاق می‌دهد و با دخترعمویش در خارج از کشور ازدواج می‌کند و نسرین به تنهایی دخترش بهار را بزرگ می‌کند. بعد از چند سال بهروز به ایران برمی‌گردد و به اصرار خانواده‌اش به دیدن نسرین و بهار می‌رود. شوکت وقتی می‌فهمد بهروز از دختر عمویش به علت انحرافات اخلاقی وی جدا شده و احتمالاً مبتلا به ایدز است سکته می‌کند و فلج می‌شود. بهروز بعد از اطمینان از سلامتی جسمی‌اش تصمیم به شروع زندگی جدیدی با نسرین می‌گیرد. نرگس هم با احسان ازدواج می‌کند و بهروز و نسرین آن آدم‌های بی تجربه سابق نیستند.
بازیگران اصلی سایر بازیگران
دهستان خیرگو
دهستان خیرگو به مرکزیت روستای چهارطاق از توابع بخش خیرگو شهرستان لامرد در استان فارس می‌باشد.
براساس سرشماری سال ۹۵ جمعیت این دهستان ۸،۶۱۱ تن بوده است.
این دهستان با مساحتی در حدود ۳۰۰۰ کیلومترمربع، از شمال به شهرستان خنج لارستان، از جنوب وراوی، از شرق بخش چاه‌ورز و از سمت مغرب به دهستان کمالی محدود می‌گردد.
نام این دهستان بر گرفته از درخت استبرق است که در زبان محلی به خرگ مشهور می‌باشد که نامی از محل اولیه ساکنان خیرگو قبل از مهاجرت به این مکان می‌باشد که در سالهای اخیر به خیرگو تغییر نام داده شده‌است.
وراوی (مهر)
وراوی یکی از شهرهای استان فارس در ایران است. این شهر، مرکز بخش وراوی در شهرستان مهر است. این شهر در ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر مُهر و ۲۸ کیلومتری شمال غربی لامرد و ۸۰ کیلومتری شمال شرقی شهر عسلویه جای دارد.
دهستان سیگار
سیگار دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان لامرد در جنوب استان فارس در جنوب ایران واقع شده‌است. مرکز این دهستان روستای سیگار است.
در دوران قدیم دهستان مذکور به نام «سِغار» نامیده می‌شده‌است، گویند وجه تسمیه این روستا را بدلیل وجود سه غار بزرگ که در کوه‌های مشرف به این آبادی وجود دارد می‌دانند.
روستای سیگار مرکز دهستان سیگار بوده که بیش از 24 روستای دیگر از توابع این دهستان می‌باشد.
مرکز دهستان سیگار با حدود ۱۵۰۰ نفر جمعیت و حدود450 خانوار از مهمترین نقاط شهرستان لامرد محسوب می‌شود.
فهرست نخست‌وزیران اسرائیل
نخست‌وزیر اسرائیل رئیس دولت اسرائیل است. او توسط کنست برگزیده می‌شود. فرد انتخابی معمولاً رهبر بزرگ‌ترین ائتلاف حزبی در کنست است. درحال حاضر نفتالی بنت نخست‌وزیر این کشور است.
سیزده فرد از زمان تأسیس دولت اسرائیل در ۱۹۴۸، به عنوان نخست‌وزیر این کشور خدمت کرده‌اند. پنج نفر از آن‌ها، در دو دوره مجزا نخست‌وزیر بوده‌اند. اسرائیل سه نخست‌وزیر موقت داشته که بین اینان، فقط ایگال آلون در ادامه به عنوان نخست‌وزیر دائم برگزیده نشده‌است.
بندر کنگان
بندر کنگان مرکز شهرستان کنگان معروف به "دیار مهربانی" در استان بوشهر در جنوب ایران واقع شده‌است.
شهرستان کنگان در منطقه گرمسیری محل اجرای بخش عظیمی از پروژه‌های پالایشگاهی پارس جنوبی است. منطقه پارس ۲ (پارس کنگان) که بزرگی آن دو برابر منطقه پارس ۱ (پارس جنوبی) است در ۱۰ کیلومتری بندر کنگان قرار دارد. کارخانه سیمان کنگان نیز به عنوان یکی از بزرگترین کارخانه های سیمان در ایران،در این شهر قرار دارد و بسیاری از تولیدات آن از طریق اسکله اختصاصی آن به کشورهای حوزه خلیج فارس صادر می گردد.
رضا طاهری محقق و تاریخ و جغرافیای خلیج فارس در کتاب از مروارید تا نفت به شرح مفصل تاریخ بندر کنگان پرداخته‌است. بندر کنگان در قرن‌های اول هجری از توابع بندر باستانی سیراف محسوب می‌شده‌است. بندر کنگان حیات سیاسی خویش را از دوران مغول و به خصوص صفویان آغاز نموده‌است. کنگ (با فتح کاف) در واژه به معنای پیشروی آب دریا می‌باشد. کنگان بر پایه نام کهن کنگ و کنگ‌دژ باستانی زرتشتیان که در کناره کوه و دریا توسط سیاوش ایجاد شد، نامگذاری شده‌است.
نام قدیم بندر کنگان، به روایتی بندر "کوگانا" بوده‌است که این نام از زمان هخامنشیان به این بندر نسبت داده شده‌است.
مساحت شهر کنگان ۷۳۸ هکتار می‌باشد و از شمال به دامنه‌ها و رشته کوهای زاگرس و تپه کنگان و شهرستان جم، از جنوب به خلیج فارس، از غرب به فاصله ۶ کیلومتر شهر بنک و بندر دیر و از سمت شرق به سیراف و عوینات (پارس جنوبی یا تمبک فعلی) محدود می‌گردد.
بزرگترین کارخانه سیمان کشور با نام ساروج کنگان با ظرفیت روزانه ۶۰۰۰ تن در کنگان و در حدود ۱۲ کیلومتری شهر کنگان قرار دارد.
شهرستان کنگان محل اجرای پروژه‌های پارس جنوبی است و بندر کنگان مرکز این شهرستان میباشد
شهرها: بندر کنگان، بنک و سیراف
پشت آسمان، تنگ هاکون، تنگ بوهیل، تنگ سیلابی، گود گندم زار (تنگ سیلابی)، تنبک، علی‌آباد (محله دامدران بنک)، نخل غانم، برکه چوبان، قلعه میان، اختر، باغ شیخ، باکوه، چاه مجنون، پرک، شیرینو، سهیل، شصت پیچ، لاورده، لاور گل، هفت چاه، سه چاه، گودشهید، هنویز، مره، برآفتاب (سکونت گاه مردم کنگان در ارتفاعات)، تنگ نار.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۰٬۱۸۷ نفر (۱۹٬۲۲۵ خانوار) بوده‌است.
بندر سیراف
بندر سیراف مرکز بخش سیراف در شهرستان کنگان استان بوشهر در جنوب ایران واقع است.
در زمان تجارت جاده ابریشم این بندر نقش به سزایی در تجارت بین‌المللی داشته‌است.
اورل اشتاین در کتاب بررسیهای تاریخی در شمال غربی هندوستان در سال ۱۹۳۷ نیز این روایت را تأیید می‌کند. لویی وایدربرگ باستان‌شناس فرانسوی بندر سیراف را شهری کاملاً یهودی می‌داند که کار ساکنانش تجارت ابریشم بوده‌است.
در کتاب حدود العالم (۳۲۷ هجری) نوشته شده‌است که: . اصطخری دربارهٔ سیراف می‌گوید که: . ابن حوقل می‌نویسد که: یاقوت حموی وجه تسمیه سیراف را از شیر و آب می‌داند که به گفته یاقوت محل وقوع افسانه کیکاوس سیراف بوده‌است. در اینجا بوده‌است که این شهریار به هنگام کوشش برای عروج به آسمان باز به سوی زمین بازگشت. چون شیر و آب طلب کرد این شهر بدان نامیده شد. سیراف مرکز مهم تجارت دریایی بود که کالاهای مورد نیاز خاورمیانه را از طریق هندوستان، چین، جنوب شرقی آسیا و شرق آفریقا تأمین می‌کرد و دریانوردان آن از یک طرف تا سواحل جنوبی عربستان و سواحل شرقی آفریقا، و از طرف دیگر تا سواحل هندوستان، چین جزایر اقیانوس آرام و حتی تا جزایر ژاپن ارتباط برقرار می‌کردند؛ و نقش واسطه راه آبی ابریشم را به غرب داشتهاست. بندر سیراف به واسطه توجه پادشاهان ساسانی به خلیج فارس و بنادر آن، در حدود قرن سوم میلادی پدید آمد. اردشیر بابکان مؤسس سلسله ساسانی با هدف گسترش بازرگانی در خلیج فارس و مناطق مجاور و تأمین امنیت پس کرانه‌های ایالت فارس به بنا یا تجدید بنای یازده شهر که عمدتاً در سواحل جنوبی ایران و مناطق شمالی خلیج فارس بودند دست زد که یکی از آن‌ها بندر سیراف بود. سیراف در مرکز سواحل شمالی همدوش با بندر ابله در انتهای سواحل در تجارت خلیج فارس، راه ابریشم یا راه ادویه را با هند و چین پدیدآورده بودند که کالاها و محصولات ملل حوزه خلیج فارس و مهم‌تر از همه ایران و عراق را به هند و چین حمل می‌کردند و در برگشت، کالاها و محصولات شرق دور را که از همه معروفتر ابریشم بود، به سیراف، ابله و سرزمین‌های حوزه خلیج فارس می‌رساندند. از مهمترین شاهراه‌های تجاری سیراف، راهی بود که از راه اقیانوس هند، سیراف را به چین مربوط می‌کرد. سلیمان سیرافی که خود به چین سفر کرده بود، می‌نویسد که کالاها از بصره و عمان و دیگر نقاط به سیراف فرستاده می‌شد، و این به علت وضعیت مساعد بندر سیراف، کم عمقی آب در برخی از جاهای این دریا، کالاها بر کشتی‌های چینی بارگیری می‌شدند صادرات سیراف شامل اقلام کالایی است که از راه دریا به آنجا وارد شده‌است: عود، عنبر، جواهر، مروارید، صندل و همچنین مواد خوشبوی دیگر. سیراف زمینه مصرف این کالاها را در فارس و تمام دنیا تأمین می‌کند و بندری است که این اجناس در آنجا بارگیری می‌شود. اهالی سیراف ثروتمندترین مردم فارس شمرده می‌شوند، بعضی از آن‌ها دارای سرمایه‌های شصت میلیون درهمی هستند که همه از راه تجارت دریایی کسب کرده‌اند. در شهرهای ساحلی و در سراسر دریا مردم سیراف شان خاصی دارند.
این بندر مابین بندر کنگان و بندر عسلویه واقع شده‌است و دارای معماری خاصی می‌باشد. این بندر بین دریا و کوه قرار گرفته و تنها دارای یک خیابان است. در بعضی جاها فاصله کوه تا دریا به ۳۰ متر هم نمی‌رسد به همین دلیل برخی خانه‌های مردم روی کوه بنا شده‌است. از آثار تاریخی آن می‌شود به قلعه نصوری و آثار باستانی بنای مسجد جامع (که بر روی پی یک عمارت ساسانی ساخته شده)، بازار باستانی سیراف و گور دخمه‌ها و سیستم آبرسانی دوره ساسانی اشاره کرد.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۹۹۲ نفر (۱٬۹۴۹ خانوار) بوده‌است.
هاله (عسلویه)
هاله روستایی از توابع بخش چاه‌مبارک شهرستان عسلویه در استان بوشهر واقع در جنوب ایران است.
این روستا تابع دهستان نای بند است و ۶۴۱ نفر جمعیت (سرشماری ۱۳۸۵) دارد.
از شمال کوه، از جنوب رأس نایبند، از مغرب عسلویه، و از سمت مشرق به بساتین محدود می‌گردد. معروفیت این منطقه بخاطر داشتن ساحل زیبا و خلیجی زیباتر می‌باشد.
بخش مرکزی شهرستان کنگان
بخش مرکزی شهرستان کنگان یکی از بخش‌های شهرستان کنگان در استان بوشهر در جنوب ایران است.
براساس مصوبه هیئت دولت در جلسه ۱۳۹۷/۱۲/۰۸ به استناد ماده ۱۳ قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری (مصوب ۱۳۶۲) تغییراتی در محدوده این بخش ایجاد شده‌است:
شهرها : بندر کنگان ، بنک
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان کنگان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۸۶٬۱۵۴ نفر بوده‌است.
دهستان ریز
دهستان ریز، دهستانی از توابع بخش ریز در شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران واقع است.
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱٬۴۲۲ نفر (۳۳۴ خانوار) بوده‌است.
اختر (کنگان)
اختر نام روستای کوچکی از توابع دهستان طاهری در بخش مرکزی شهرستان کنگان شهرستان کنگان استان بوشهر واقع در جنوب ایران است.
این روستا در ۶ کیلومتری شمال شرقی عوینات، در ارتفاع ۲ متر از سطح دریا و در ۴۰۰ متری کرانهٔ دریا واقع شده‌است، ساحل این روستا بسیار زیبا و بکر می‌باشد. در حال حاضر کل خانه‌های این روستا توسط (منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی) از اهالی منطقه خریداری و تخریب شده و در حال ساخت هتلی بسیار زیبا و مجلل می‌باشد. رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت (تاریخ خلیج فارس) می‌نویسد: وجه تسمیه اختر نیز مشتق شده از کلمه اختر به معنای ستاره می‌باشد. با این‌همه ذکر شده است در زمان حمله شیخ جباره اول و تصاحب سیراف، با توجه به توافق‌های قبلی، آل بوسفر از بساتین به اختر نقل مکان کرده و نام آن را اختر گذاشتند. وجه تسمیه آن به دلیل مرقد و مدفن پیر اختیار فرزند موسی بن جعفر (ع) می‌باشد. اختر در سده قبل پیشرفت و توسعه عمرانی خوبی را دارا بود و مردم محلی، منطقه اختر را کویت کوچک می‌دانستند. رضا طاهری اختر را از آبادی‌های قدیم کنگان می‌داند؛ و می‌نویسد: بخشی از این آبادی قدیمی با داشتن جغرافیای مناسب زندگی دوران غارنشینی، به آن دوران تعلق دارد. در این‌راستا تحقیق‌های مناسب باستان‌شناسی صورت نپذیرفته و گمان این نگارنده بر این است که با توجه به جغرافیای خاص اختر، به‌خصوص کوهپایه‌ها و تپه‌ها، چشمهٔ آب در کوهپایه‌ها و تپه‌های زندگی اولیه فینیقی‌ها و گوشه ای از تمدن ماقبل ایلام و ایلامی‌ها به این منطقه مربوط باشد، قبل از آن که زندگی در کنگان و ماندستان قدیم و دوره تمدن سیراف آغاز شده باشد. ارتفاع‌های اختر از جغرافیای دست نخورده و بکر تمدن‌های پیشین است و در تمدن سیراف، اختر نیز آبادی پررونقی بوده است.
بنود
طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ این روستا ۵۱۹ نفر جمعیت (۷۷ خانوار) داشته است. بیشتر ساکنین این روسنا از طریق صید ماهی زندگی خود را سپری می کنند.
بیدخون
بیدخون نام شهری از توابع بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر در جنوب ایران واقع است. طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۸٫۸۸۶ نفر می‌باشد.
شهر بیدخون پس از موافقت نامه هیئت دولت عملاً در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۹۸ از روستا به شهر تبدیل شد. البته لازم به توضیح است که بیدخون همچین نام کوهی با عنوان(تنگ بیدخون) در شهر میمند(محله شبانکاره) واقع در استان فارس نیز هست که قدمت باغات واقع در این کوه به اوایل دوره ساسانیان باز میگردد.
این شهر در ۷ کیلومتری سمت مغرب دهنو و ۵ کیلومتری شرق عسلویه واقع شده‌است. از شمال [کوه، از جنوب هاله نابند، از مغرب عسلویه، و از سمت مشرق به کوه محدود می‌گردد.
رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت در معرفی بیدخون این گونه می‌نویسد: بیذخان، بیدخان که خان پسوند مکانی و از کلمه خانه و خان گرفته شده‌است. خان به معنای چشمه نیز می‌باشد. بیذ یا بیذه یا بیاذه و بیذق و بیدق از یک ریشه‌اند و به معنای سرباز و مردان جنگی باشد که در حرکت چابک‌اند. کلمه پیاده از همین ریشه است. پیاده به‌معنای کسی است که بر پایش راه می‌رود و بیذق یا بیدق را سرباز شطرنج و به معنای راهنما و راهبر مسافرت نیز گفته‌اند. وجه تسمیه بیدخون را باید بیذق خانه یا بیدق خانه دانست و با توجه به‌وضعیت چشمه بیدخون و وجود آب انبارهای قدیمی و بزرگ در این منطقه می‌توان به وجود آموزش یا هسته نیروهای چابک و چالاک در این منطقه اشاره کرد که علاوه بر انتظام امور ساحل دریای فارس و مرزبانی، به راهنمایی کاروان‌های بازرگانی و کشتی‌های دریایی نیز کمک می‌کرده‌اند. بیدخون در کناره کوه و دریا و در کناره جنگل‌های حرا قرار گرفته‌است. حرا تنها درخت رویدنی و همیشه سرسبز در آب‌های شور خلیج فارس است. بیدخون در جغرافیای ایران نام کوهی در حدود سه هزار متر ارتفاع و از توابع کرمان است که در کنار آن روستاهای بیدوئیه و بیدستون قراردارد. بیدخون با چشمه آب شیرین‌اش از روزگار گذشته مورد توجه دریانوردان و مسافران سیراف و نایبند بوده‌است. رضا طاهری محقق تاریخ جغرافیای خلیج فارس با استناد به نام بیدخون در فارس نامه ابن بلخی بیدخون را روستای مهم در قرن‌های چهار و پنج می‌داند و بااشاره به ذکر چشمهٔ بیدخون در فارس نامه ناصری بیدخون را در جغرافیای تاریخی جنوب ایران مهم می‌داند. در فارس‌نامه ناصری آمده‌است: چشمه بیدخون واقع در بلوک مالکی و شمال قریه بیدخون آب آن از کوه دروک و میانه بلوک گله دار و بلوک مالکی برخاسته و به مسافت صد گز و بیشتر و از کوه به دره ریخته و چون از دره به کوه بیرون رود در حوالی قریه بیدخون باغ‌ها و زراعت را آب دهد و در تمامی سواحل دریای فارس چشمه‌ای آب شیرین، گواراتر از این چشمه یافت نشود.
موسیقی سمفونیک ایرانی
موسیقی سمفونیک ایرانی یا موسیقی چندصدایی (پولیفونیک) ایرانی به آثار موسیقی گفته می‌شود که برای گروه‌ها و ارکسترهای موسیقی کلاسیک غرب ساخته می‌شود ولی بر پایه یا ملهم از موسیقی کلاسیک یا محلی ایران است. "موسیقی سمفونیک ایرانی" می‌تواند به آثار آهنگسازان غیر ایرانی که فضای ایرانی دارد نیز گفته شود؛ مانند «مجموعه ایرانی» ("Persian Set") از هنری کاول، آهنگساز آمریکایی.
از زمان بنیاد گرفتن شعبه موسیقی در مدرسه دارالفنون و ارتباط نوازندگان ایرانی با موسیقی اروپایی، شماری از آهنگسازان ایرانی که عموماً در خارج از ایران به تحصیل موسیقی پرداخته بودند به ساخت کارهایی با الهام از موسیقی ملی و محلی ایران در فرم‌های موسیقی غربی پرداختند. ظاهراً نخستین آثار در این زمینه، آثاری است از غلامحسین مین‌باشیان و غلامحسن مین‌باشیان که در حدود سال‌های ۱۳۱۰ ساخته شده‌اند. در بروشورهای برجای مانده از دوران فعالیت ارکستر هنرستان موسیقی در تهران، نام اثری به نام «رقص ایرانی» به چشم می‌خورد که به رهبری غلامحسن مین‌باشیان اجرا شده‌است.
چندی بعد، مستقل از جریان در ایران، امین الله حسین در فرانسه، در شیوه خاص خود به آفرینش آثاری مشغول بود مانند «خرابه‌های پارسه» ("The Ruins of Persepolis") و «مینیاتورهای ایرانی» ("Persian Miniatures") که ظاهراً بیشتر از بابت الهام برای ساخت اثر تحت تأثیر تاریخ ایران باشد تا موسیقی ایرانی.
در ایران اما ساخت آثار سمفونیک ایرانی توسط پرویز محمود، روبیک گریگوریان، مرتضی حنانه و کمی بعد توسط ثمین باغچه‌بان، امانوئل ملیک اصلانیان، هوشنگ استوار، هرمز فرهت و حسین ناصحی دنبال شد.
از آهنگسازان سال‌های بعد باید به به احمد پژمان، حسین دهلوی، محمدتقی مسعودیه، علیرضا مشایخی و شاهین فرهت اشاره کرد. فعال‌ترین چهره‌های کنونی در آمریکا رضا والی و بهزاد رنجبران و در روسیه سید مهدی حسینی که بر خلاف تمام آهنگسازان پیشگفته، آثارشان دایماً در حال اجرا در سطح جهانی است.
دربارهٔ موسیقی سمفونیک/پولیفونیک ایرانی مقاله‌های اندکی توسط علیمحمد رشیدی، پژمان اکبرزاده، کیوان یحیی و ... به زبان پارسی نوشته شده‌است. منوچهر صهبایی، رهبر ارکستر، نیز در سال ۱۹۹۹ پایان‌نامه موسیقی‌شناسی خود در دانشگاه استراسبورگ (فرانسه) را با موضوع «موسیقی پولیفونیک ایرانی ۱۸۶۸ - ۱۹۹۸» ("La Musique Polyphonic Persane: 1868-1998") به زبان فرانسوی ارئه کرده‌است.
هوله
هوله نام گروهی از اعراب کشورهای عربی خلیج فارس می‌باشند که به دلایل بسیار زیادی مانند فقر و قطحی در سواحل غربی خلیج فارس در میانه قرن هجدهم و قرن نوزدهم به مناطق شمالی خلیج فارس یعنی استان هرمزگان، استان فارس، قشم، بندرلنگه و بوشهر مهاجرت کردند.
در طی این دوران زبان، روش زندگی و فرهنگ آنان با فرهنگ مردم جنوب ایران تلفیق داده شد. بعضی از آن‌ها پس از سال‌ها دوباره به سرزمین‌مادری خود بازگشتند و بعضی‌ها در ایران ماندند.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی
باتومی
باتومی یا باطوم شهری بندری بر کرانهٔ دریای سیاه و در کشور گرجستان است.باتومی دومین شهر بزرگ گرجستان است و مرکز جمهوری خودمختار آجارا می باشد که در کرانه جنوب غربی گرجستان در کرانه دریای سیاه قرار گرفته است.این شهر در منطقه نیمه گرمسیری در دامنه رشته کوه قفقاز استقرار یافته است.بخش بزرگی از اقتصاد باتومی بر حول توریسم و قمار گردش می کند ، اما شهر به نوبه خود بندری مهم می باشد و صنایعی مانند کشتی سازی، مواد غذایی فرآوری شده و صنایع سبک را دارا می باشد.از سال 2010 با تاسیس ساختمانهای بلند مرتبه مدرن و بازسازی بافت بناهای قرن 19 در شهر قدیمی تاریخی متحول شده است.
بنابر روایات هردوت، سکاها از طریق آزوو (آزُف) به باتومی آمده‌اند.
این شهر در محل بندرگاه قدیمی رومی باتوس، که احداث آن را به آدریانوس نسبت می‌دهند، بنا شد.
بعدها یوستی نیانوس از پادشاهان روم شرقی آنجا را تصرف کرد و پس از بنای دژ پترا در شمال آن، باتوس اهمیت خود را از دست داد و مدتی بعد، جزو متصرفات پادشاهان لز شد.
در ۶۴۳م حبیب بن مسلمه، سردار مسلمان، گرجستان و از جمله باتومی را به صلح گشود و این شهر به دست مسلمانان افتاد.
در اواخر سده ۱۰م، باتومی جزو حکومت متحد گرجستان شمرده می‌شد و پس از تجزیه امپراتوری گرجستان، امیران متاوارهای گوری در آنجا مستقر شدند.
در سده ۱۵م، شهر و ناحیه باتومی مدتی در دست سلاطین عثمانی بود و از ۱۶۲۷م جزو متصرفات عثمانی شد و ظاهراً از همین دوره، اسلام در آنجا رواج یافت.
در اوایل سلطنت سلطان احمد سوم مردم گرجستان شورش کردند و از پرداخت مالیات سر باز زدند، ولی شورش سرکوب شد و عثمانی‌ها در باتومی و چند جای دیگر قلعه‌هایی بنا نهادند. در زمان سلطنت عبدالعزیز عثمانی مسجد جامعی به نام عزیزیه در باتومی ساخته شد.
در ۱۸۷۸م، قشون روسی بندر و شهر باتوم را تصرف کردند و در ۲۸ اوت همان سال، به موجب عهدنامه سان‌استفانو، باتومی به آنان واگذار گردید، امّا بعدها باز جزو گرجستان شد.
در آوریل ۱۹۱۸م، قشون عثمانی باتومی را اشغال کرد و سال بعد سپاهیان انگلیس وارد آنجا شدند.
در ژوئن ۱۹۱۹م، انگلیسی‌ها باتومی را تخلیه کردند.
پس از آن جمهوری گرجستان تأسیس شد ولی بعد از مدت کوتاهی، سقوط کرد و حزب کمونیست قدرت را به دست گرفت و گرجستان جزو اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شد.
در مارس ۱۹۲۱م، بر اثر معاهده‌ای بین دولت ترکیه و شوروی، قسمتی از گرجستان به نام قارص و اردهان به ترک‌ها واگذار شد و باتومی همچنان در گرجستان باقی‌ماند و در ۱۶ ژوئن همان سال، مرکز جمهوری سوسیالیستی آجارستان شد.
ترابری اصلی شهر باتومی توسط فرودگاه بین‌المللی باتومی انجام می‌شود که به صورت متوسط سالانه ۶۰۰ هزار نفر از این فرودگاه استفاده می‌کنند.
آب و هوای باتومی به شدت تحت تأثیر جریانهای هوایی دریای سیاه است، در نتیجه بارش عمده باران در اکثر فصول سال امری عادی است. این بارش عمده باتومی را به مرطوب‌ترین شهر گرجستان تبدیل کرده‌است. متوسط دمای هوا در باتومی ۱۴ درجه سانتیگراد(۵۷ °F) است. سردترین ماه سال در باتومی ژانویه با دمای متوسط ۷ درجه سانتیگراد و اوت گرمترین ماه با دمای متوسط ۲۲ درجه سانتیگراد است. کمترین و بیشترین دمای ثبت شده در باتومی به ترتیب -۶ و ۴۰ درجه سانتیگراد است. بارش متوسط سالانه باتومی ۲۷۱۸ میلی‌متر و مرطوب‌ترین ماه سال سپتامبر با بارش ۳۳۵ میلی‌متر است.
کلیسای جامع باتومی محل عبادت مسیحیان ارتدوکس است و به سبک گوتیک فرانسوی طراحی شده و در سقف این بنا سه گنبد وجود دارد. این کلیسا واقع در خیابان نیکولوز باراتیشولی است و هزینه ورودی برای بازدید ندارد.
هلن
هِلِن تروایی که با نام هلن اسپارتی نیز شناخته می‌شود، در اساطیر یونانی بنابر حماسه ایلیاد اثر شاعر یونانی هومر، دختر زئوس و لدا و همسر منلائوس پادشاه میسنی که با توطئه آفرودیت خدای یونانی به دست پاریس شاهزاده تروا دزدیده شد و به تروا رفت. این آغازی بود برای یکی از بزرگترین جنگ‌های اساطیر یونان باستان، یعنی جنگ تروآ.
"هلن" دختر زئوس پادشاه خدایان و لدا بود. زئوس به شکل قویی در آمد و لدا را فریفت و با او همبستر شد. بعد از آن لدا تخم‌هایی گذاشت و به این علت است که گفته می‌شود هلن از تخمی به دنیا آمده‌است. از تخم‌های دیگر لدا برادران دوقلوی کستور و پولوکس و کلوتایمنسترا به دنیا آمدند. هلن زیباترین زن روی زمین شمرده می‌شد. هنگامی که هلن کودکی بیش نبود، توسط تسئوس یکی از پهلوانان نامدار یونانی ربوده شد. پیریتوس پادشاه لاپیت‌ها و تسئوس تصمیم گرفته بودند با دختران زئوس ازدواج کنند. تسئوس هلن را برگزید و پیریتوس پرسفونه همسر هادس را انتخاب کرد. اما از آنجایی که سن هلن برای ازدواج کافی نبود، تسئوس او را ربود و نزد مادرش آیترا سپرد تا از او مواظبت کند. کستور و پولوکس برادران دوقلوی هلن او را نجات دادند و در عوض آیترا را ربوده و اسیر خود کردند.
بسیاری خواستار ازدواج با او بودند اما ناپدریش توندارئوس از همه خواستگاران قول گرفت انتخاب هلن را بپذیرند و حامی شوهرش باشند. هلن، منلائوس را پذیرفت. زمانی که وی به همراه پاریس گریخت همه شاهزادگان بر طبق پیمان به کمک منلائوس آمدند و جنگ تروا درگرفت. پس از جنگ و سقوط تروا، او را به منلائوس بازگرداندند و تا پایان عمر نزد او ماند. در بعضی از منابع فارسی هلنه ثبت شده است.
مرنپتاه
مِرنِپتاه (پادشاهی: ژوئیه یا اوت ۱۲۱۳ - ۲ مه ۱۲۰۳) فرعون مصر باستان از دودمان نوزدهم بود.
او سیزدهمین پسر رامسس دوم بود و از آنجا که همه برادران بزرگ‌ترش مرده بودند وی به پادشاهی مصر باستان رسید. او با نام بااِن‌ره‌مِری‌نِتجِرو Ba-en-re Mery-netjeru(به معنای: "روح مورد مهر خدایان است") بر تخت نشست.
او با خواهرش «شهبانو ایسنوفرت» پیمان زناشویی بست. او شاید زناشویی دیگری هم انجام داده باشد. گمان می‌شود که «ستی دوم» فرزند او از ایزتنوفرت بوده‌باشد.
مرنپتاه در زمان پادشاهی‌اش چندین لشکرکشی انجام داد که یکی از آن‌ها جنگ با لیبی بود. لیبیایی‌ها به دشمنان دریایی مصر که از غرب به این سرزمین می‌تاختند یاری‌رسانده بودند. او همچنین لشکرکشی به کنعان داشته‌است.
او در سن هفتاد و چند سالگی به مرگ طبیعی می‌میرد.
اما برخی می‌گویند وی فرعون زمان موسی در سفر خروج بوده و در دریا تحت عذاب الهی می‌میرد، و رامسس دوم پدر وی همان فرعونی بوده که همسر آسیه بوده و دستور می‌دهد هر پسری که بدنیا می‌آید را سر ببرند. برای منبع کلیلک کنید.
پیمان آتلانتیک شمالی
پیمان آتلانتیک شمالی یا پیمان واشینگتن یک معاهده سیاسی است که پایه‌های اولیه و قانونی ناتو را شکل داد. این پیمان در ۴ آوریل ۱۹۴۹ واشینگتن، دی.سی. امضا شد.
نخل تقی
نخل تقی شهری است در استان بوشهر در جنوب ایران. این شهر در بخش مرکزی شهرستان عسلویه قرار دارد. جمعیت این شهردر سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۲۸۷۵ نفر بوده‌است.
دارای بازار بزرگ خرید کالای خارجی می‌باشد (ته لنجی) که سالیانه میزبان مسافران زیادی از تمام شهرهای ایران است.این شهر یکی از آلوده ترین شهرهای ایران است.زیراقوانین الزام آوری برای محیط زیست مردم از سوی شرکت های تفت وگازوجودندارد.
از شمال به دنبالهٔ کوه‌های زاگرس، از جنوب به خلیج فارس، از مغرب به شیرینو و از سمت مشرق به عسلویه محدود میشود.
بزباز
بَزباز روستاهی از توابع بخش مرکزی شهرستان عسلویه در استان بوشهر در جنوب ایران است.
این روستا در ۶ کیلومتری روستای دهنو واقع می‌باشد. در حدود ۳۰۰ خانه قدیمی در روستا وجود دارد که تماماً از سنگ و کاه و گل ساخته شده‌است. این روستا در فاصله ۵ کیلومتری جنوب بندر عسلویه واقع می‌باشد. روستای کلات در شرق و روستای بیدخون در غرب این روستا قرار دارند. شمال روستا به سلسله رشته کوه‌های زاگرس و جنوب آن به دریای خلیج فارس منتهی می‌شود.
طبق سرشماری ۱۳۸۵ در حدود ۹۱ خانوار و ۳۹۴ نفر جمعیت داشته و در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۲٬۲۸۶ می‌باشد.
اهالی آن از اهل سنت از شاخه شافعی (یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی) هستند و به زبان عربی و فارسی به لهجهٔ محلی تکلم می‌کنند.
بندو (عسلویه)
طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۷۱ نفر بوده‌است.
رضا طاهری در کتاب از مروارید تا نفت ( تاریخ خلیج فارس ) می‌نویسد: وجه تسمیه بندو محل بستن بند و سد برای مهار آب جاری بوده‌است. بندو نمایش ارزش آب و کشاورزی در حاشیه خلیج فارس می‌باشد . انتقال آب به وسیله جوی سنگ و ساروج، احتمالاً باقی‌مانده از دوران ساسانی است که از حدود ۵ کیلومتری بندو از چشمهٔ آبی که در دل کوهستان قرار دارد به آسیابی که در نزدیکی بند ساخته شده می‌رساند.
جعفر مشیرالدوله
میرزا سید جعفر حسینی از سیاستمداران و دیپلمات‌های ایران در عصر قاجار است. پدرش «میرزا محمدتقی وزیر» اصلیتی فراهانی داشت و در تبریز زیر دست میرزا بزرگ قائم‌مقام کار می‌کرد. وی هرچند وزیر خارجه نشد، ولی در قراردادهای سرحدی و تعیین حدود و ثغور کشور مستقیماً با ترکان عثمانی سینه به سینه بود و از این روی می‌بایست لقبی در این حد داشته باشد.
وی جزء دومین گروه (۴۰ نفر) از ایرانیانی بود که توسط عباس میرزا در سال ۱۸۱۵ میلادی (۱۲۳۰ هجری قمری) جهت تحصیل علم به اروپا فرستاده شد. پس از بازگشت به ایران، به کار تعلیم فنون ریاضی و مهندسی گماشته شد. به واسطهٔ حسن خدمت به لقب مهندس‌باشی ملقب شد. پس از مدتی به لقب مشیرالدوله سرافراز شد. سپس در بخش امور خارجه مشغول به کار شد. وی در سال ۱۸۳۶ به عنوان سفیر به عثمانی فرستاده شد و تا سال ۱۸۴۲ در این سمت خدمت کرد. پس از آن به دستور امیر کبیر به عنوان نماینده به آذربایجان فرستاده شد و چند ماه بعد در کمیسیون چهارجانبهٔ (ایران، بریتانیا، روسیه و امپراتوری عثمانی) جهت تعیین مرزهای ایران و عثمانی حاضر شد. پس از بازگشتش به ایران در سال ۱۸۵۳ مورد بی‌توجهی میرزا آقاخان نوری جانشین امیر کبیر قرار گرفت و تا زمان برکناری او در سال ۱۸۵۸ سمتی نداشت.
پس از برکناری میرزا آقاخان نوری و برچیده شدن مقام صدارت عظمی و تشکیل شورای دولت، به دستور ناصرالدین‌شاه به ریاست شورای دولت گماشته شد. متن فرمان شاه بدین شرح است:
در سال ۱۲۷۶ ه‍. ق. با حفظ سمت به عنوان سفیر فوق‌العاده به بریتانیا فرستاده شد و در ربیع‌الاول ۱۲۷۷ (اکتبر ۱۸۶۰) به لندن رسید. در ذیحجهٔ ۱۲۷۷ (ژوئن ۱۸۶۱) بریتانیا را از بندر ساوت‌همپتون ترک گفت. پس از بازگشت به ایران در ۱۲۷۸ ه‍. ق. با حفظ سمت به عنوان نایب‌التولیهٔ حرم امام رضا برگزیده شد. وجود دو مأموریت سفارت بریتانیا و نیابت تولیت حرم امام رضا همزمان با عهده‌داری سمت «ریاست شورای دولت» نشانگر آن است که سمت ریاست شورای دولت تشریفاتی بوده است و اختیارات صدراعظم‌های گذشته را نداشته است.
فریدون آدمیت می‌نویسد: «مشیرالدوله آدم بصیر و آگاه و خیرخواهی بود - اما نه شخصیت میرزا تقی‌خان (امیرکبیر) را داشت، نه تدبیر و مهارت او را در فن گفتگوی سیاسی، نه چشم عاقبت‌نگر، و نه استقامت او را در برابر عثمانیان و انگلیسیان و روسیان و حتی دربار خود ایران».
آمنمسس
آمِنمِسِس یا آمنمِسه (معنای نام:"زادهٔ آمون") (پادشاهی ۱۲۰۳-۱۲۰۰ (پیش از میلاد)) پنجمین فرعون از دودمان نوزدهم مصر باستان بود. او را فرزند مرنپتاه یا رامسس دوم دانسته‌اند. آگاهیهای کمی دربارهٔ او در دست است. برخی مصرشناسان بر این باورند که او غاصب تاج‌وتخت ستی دوم بوده و از پیش برای پادشاهی نامزد نشده بوده‌است.
شهرستان راور
شهرستان راور از شهرستان‌های استان کرمان است که در شمال این استان واقع شده‌است. فاصلهٔ شهرستان راور تا مرکز استان130کیلومتر می‌باشد. مرکز این شهرستان شهر راور است. جمعیت شهرستان راور بنا بر سرشماری سال ۱۳۹۵ مرکز آمار ایران، برابر ۴۳۱۹۸ تن است. این شهرستان شمالی‌ترین شهرستان استان است. محصولات کشاورزی آن پسته، انار ،گردو و… است. از نظر صنایع دستی راور مرکز مهم تولید قالی در استان کرمان است. قالی‌های بافت راور شهرت جهانی دارند. نقش معروف «سرّام» یا نقش «سه کبک» از مشهورترین نقش‌های قالی است که هنوز با ظرافت و زیبائی در راور بافته می‌شوند. شهرستان راور با ۱۱۵۳۵ کیلومتر مربع در شمال شرقی استان واقع شده‌است. راور در سال ۱۳۱۵ به شهر و در سال ۱۳۱۶ به بخش ارتقا یافت. این شهرستان تا سال ۱۳۷۴ بخشی از شهرستان کرمان بوده و از این سال به بعد با الحاق دهستان‌های راور، حرجند و هروز از شهرستان کرمان به وجود آمده‌است. راور از شمال به استان‌های یزد و خراسان جنوبی، از جنوب و شرق به شهرستان کرمان و از غرب به شهرستان زرند و کوهبنان منتهی می‌شود. آب و هوای راور متاثر از اقلیم کویری تابستان‌های گرم و زمستان های نسبتا سرد دارد. مهمترین محصولات کشاورزی راور شامل پسته انار، انجیر، انگور. صیفی جات و غلاتی مانند گندم جو و ارزن می باشد.راور در مسیر جاده کرمان و مشهد قرار دارد و مسافران از استان‌های هرمزگان و جنوب فارس برای رسیدن به مشهد از این شهر عبور می نمایند
در سال ۹۷ بنیاد برکت یک طرح اشتغالزایی در شهرستان راور را کلید زد. در سال اول در پی راه اندازی ۸۰۰ طرح، ۲۴۰۰ شغل در این شهرستان ایجاد شد. در سال ۹۸ نیز ۳۰۰ طرح و ۹۰۰ شغل در شهرستان راور راه‌اندازی شد.اشتغال‌زایی در شهرستان راور برمحور قالی بافی است.
شهر: راور شهر: هجدک
تقریباً تمامی مردم شهرستان راور فارس می‌باشند. درشهرستان راور زبان اهالی فارسی همراه با كلمات خاصه مردم منطقه كه نشأت از تعلق نژادي مردم منطقه است و نسبت به سایر شهرهای استان کرمان از لهجهٔ کمتری برخوردار می‌باشند. شهر راوراز نظر جغرافیایی در ۵۶ درجه درازای خاوری۳۱ درجه و ۱۵ دقیقه پهنای شمالی و در ارتفاع ۱۱۷۸ متری از سطح دریا واقع است. پست‌ترین نقطهٔ شهرستان راور با ارتفاع ۴۵۰متر از سطح دریا در کویر لوت می‌باشد. از کوه‌های شهرستان راور می‌توان به کوه گاو با ارتفاع (۳۵۵۰متر) واقع در روستای فیض آباد، کوه لکرکوه(۲۹۷۶) کوه دربند(۲۷۷۷)کوه هجدک و کوه چهل پایه اشاره نمود. آب و هوای راور گرم و خشک بوده و میانگین بارش سالانهٔ شهرستان راور ۹۸میلیمتر می‌باشد. بیشترین بارش ثبت شده از سال ۱۳۸۰تا کنون مربوط می‌شود به سال زراعی ۱۳۹۹-۱۳۹۸با ۳۵۰میلیمتر در ایستگاه هجدک و کمترین بارش ثبت شده مربوط می‌شود به سال۱۳۸۶با۱۹میلیمتر در ایستگاه شهر راور. دمای شهرستان راور در اکثر روزهای تیر و مرداد از ۴۰درجه فراتر می‌رود بیشترین دمای ثبت شده در راور از سال۱۳۸۰تا کنون مربوط به اول تیر ۱۳۹۶می‌باشد با۴۵٫۰۳درجه سانتیگراد و کمترین دمای ثبت شده از سال۱۳۸۰تا کنون مربوط به دیماه ۱۳۸۶با -۱۱درجهٔ سانتیگراد زیر صفر می‌باشد. دمای شهرستان راور در زمستان همراه با روزهای معتدل و شب‌های بسیار سرد می‌باشد. از دیگر ورزش‌های موفق در شهرستان راور می‌توان به کشتی، شنا و کونگ فو اشاره کرد که در سال‌های اخیر موفقیت‌های زیادی در سطح استان بدست آورده‌اند.
زیر تیغ
زیر تیغ نام مجموعه تلویزیونی است که از نیمه دوم سال ۱۳۸۵ از شبکه یک پخش گردید.مجموعه تلویزیونی زیر تیغ یکی دیگر از ساخته‌های تلویزیونی محمدرضا هنرمند بود که فیلمنامهٔ آن را علی‌اکبر محلوجیان نوشت و حسین علیزاده نیز آهنگسازی آن را بر عهده داشت. وجود بازیگرانی چون پرویز پرستویی و فاطمه معتمدآریا نیز عاملی برای جذب تماشاگر برای این فیلم به‌شمار می‌رفت. این مجموعه، در جشنواره تولیدات تلویزیونی رم شرکت کرد که از پنج جایزه جشنواره، دو جایزه را به خود اختصاص داد. در این جشنواره که برنامه‌های تلویزیونی متعددی از کشورهای مختلف از جمله آمریکا، ایتالیا، ژاپن، انگلستان شرکت داشتند پرویز پرستویی به عنوان بهترین بازیگر مرد و محمدرضا هنرمند به عنوان بهترین کارگردان برگزیده شدند.