hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
جهانشهر
جهانشهر منطقه هشتم کرج و یکی از محله‌های شهر کرج در استان البرز ایران است. نام جهانشهر برگرفته از نام جهان همسر محمد صادق فاتح مؤسس محله جهانشهر است. جهانشهر از شمال محدود به حاجی‌آباد است و از غرب محدود به کوی کارمندان شمالی از جنوب محدود به محله چهارصددستگاه و از شرق نیز به بلوار طالقانی شمالی محدود است.
در قدیم جهانشهر دارای باغ‌های فراوانی بوده که در طی ۵۰ سال اخیر با ساخت و سازهای بیشماری روبرو شده و بسیاری از این باغات رو به ویرانی رفته‌اند. یکی از معروفترین افرادی که باغ‌های زیادی در جهانشهر داشته و باغ‌هایش اکنون رو به ویرانی است، محمد صادق فاتح است.
از مکان‌های مهم جهانشهر می‌توان به پارک تنیس جهانشهر، باشگاه پینت بال جهانشهر، باغ خانواده (پیست دوچرخه سواری) جهانشهر و همچنین باشگاه میلاد اشاره نمود. دو بیمارستان سوانح و سوختگی شهید مدنی و بیمارستان کسری و دفتر هفته نامه نوین نیز در جهانشهر واقع هستند.
مسجد اصلی جهانشهر مسجد رسول اکرم نام دارد و در ابتدای خیابان فرمانداری واقع است.
از ادارات و مؤسسات واقع در جهانشهر می‌توان استانداری البرز، اداره کل آموزش فنی و حرفه ای استان البرز، اداره دارایی کرج و هلال احمر را نام برد. به این ترتیب جهانشهر، یکی از پر امکانات‌ترین محله‌های کرج به حساب می‌آید.
بانک ملی بانک ملت بانک سپه بانک توسعه گردشگری بانک کشاورزی
ابصان
ابصان (عبری: אבצן از شخصیت‌های کتاب داوران در تنخ یهودی یا عهد عتیق انجیل و از داوران کوچک است که پس از یفتاح و پیش از ایلون به مدت هفت سال بر بنی‌اسرائیل داوری داشت. در کتاب داوران، به او اشاره کوچکی شده است:
"داوران باب دوازدهم، آیات ۱۰-۸"
محل دفن ابصان در بیت‌لحم جلیل بوده است.
ایهود باراک
ایهود باراک سیاستمدار اسرائیلی است که از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ به عنوان نخست وزیر اسرائیل ایفای نقش کرد. او در دوران تصدی بنیامین نتانیاهو بر این پست مدتی سمت معاون نخست وزیر را بر عهده داشت و سپس در ژوئن ۲۰۰۷ به عنوان وزیر دفاع این کشور شروع به فعالیت نمود. وی سابقه رهبری حزب کارگر اسرائیل را در کارنامه دارد.
ایهود باراک در نوامبر ۲۰۱۲ اعلام کرد که به زودی از سیاست کناره‌گیری می‌کند.
سامسون
سامسون یا شمشون (عبری:שִׁמְשׁוֹן،"شِمشون" به معنی «چون خورشید»)، پسر مانوح و از قبیله دان، یکی از شخصیت‌های عهد عتیق و داوران بنی‌اسرائیل است که پس از پایان دوره داوران کوچک و مرگ عبدون به داوری رسید. زادروز او در زمان سلطه فلسطینی‌ها بر بنی‌اسرائیل بود. شمشون پیش از به دنیا آمدن، نذیره خداوند شده بود. او بسیار نیرومند بود اما بدون رضایت پدرش با زنی از اهل تمنه ازدواج کرد. پس از این‌که ایشان به وی خیانت کردند و همسر او را به کس دیگری دادند شمشون در انتقام غلات و باغ‌های زیتون فلسطینی‌ها را به آتش کشید. فلسطینی‌ها به یهودیه حمله کردند تا شمشون را اسیر سازند ولی او با چانه الاغش هزار نفر از ایشان را کشت. بعد از آن شمشون به خانه زن زناکاری در غزه وارد شد و با او درآمیخت. اهالی غزه او را احاطه کرده و در نزدیکی دروازه شهر برای وی کمین گزاردند ولی او در نیمه‌های شهر برخاسته دروازه‌ها و پشت‌بندهای شهر را که نماد قدرت بودند؛ کنده و با خود به قله کوهی در مقابل حبرون برد.
پس از آن در دره سوقِک با زن فاحشه‌ای به نام دلیله درآمیخت و سروران فلسطین از دلیله خواستند که راز قدرت شمشون را پیدا کند، و به او قول دادند که در عوض به وی هزار و صد مثقال نقره بدهند. دلیله بار نخست از شمشون علت نیرومندیش را پرسید؛ و شمشون گفت که اگر او را به هفت شاخه بید تازه خشک‌نشده ببندند، ناتوان خواهد شد. فلسطینیان هفت شاخه بید آوردند، اما شمشون ضعیف نشد و شاخه‌ها شکستند. دلیله بار دوم از شمشون خواست که راز نیرومندی‌اش را بگوید اما او گفت که اگر به ریسمان‌های تازه بسته شوم، مانند دیگر مردم ضعیف می‌شوم. دلیله ریسمان‌های تازه گرفت و شمشون را به آن بست؛ اما شمشون به راحتی همه را باز کرد. دلیله بار سوم از شمشون همان پرسش را کرد؛ اما شمشون پاسخ داد اگر هفت موی سر مرا به تار ببافی، ضعیف خواهد شد؛ دلیله در هنگام خوابیدن هفت موی سر شمشون را به تار و چوب نساج بست، اما پس از بیداری، شمشون آن‌ها را کند. تا این که سرانجام به فریب و حیله، دلیله دریافت که شمشون از رحم مادرش نذر خداست، و اگر موهایش تراشیده شود نیرومندی‌اش از بین می‌رود. دلیله فلسطینی‌ها را به آن‌جا طلبید و فلسطینیان موهای شمشون را بریدند. با شکسته شدن پیمان نذیره، شمشون به اسارت فلسطینیان درآمد؛ آنان او را کور کرده و در غزه زندانی کردند.
در روزی که سروران فلسطین برای بزرگداشت خدایشان داجون جمع شده بودند، شمشون نیز به جشن آورده شد. در زمانی که شمشون در زندان بود، موهای او دوباره رشد کرده، قدرتش بازگشته بود. پس دو ستون که سقف معبد بر روی آن‌ها قرار داشت را با دو دست خود انداخت، سقف معبد بر روی خود و تمام فلسطینیان حاضر در معبد فروریخت و همه با هم کشته شدند.
برادران و بستگانش جسد او را از زیر آوار بیرون کشیدند و او را در بین راه صرعه و اشتاعول و در قبر پدرش مانوح به خاک سپردند.
گبی اشکنازی
گبی (گابریل) اشکنازی (در عبری: גבי אשכנזי) (متولد ۱۹۵۴ میلادی) نظامی، سیاستمدار و وزیر فعلی امور خارجه اسرائیل از می ۲۰۲۰ تاکنون‌است.
اشکنازی در موشاو هاگور در کشور اسرائیل از پدری بلغاری و مادری سوری به دنیا آمد. وی با درجه سپهبدی ۱۹مین فرمانده ستاد کل فرماندهی و عملیات ارتش اسرائیل بود.
وی مدرک کارشناسی خود در رشته علوم سیاسی را از دانشگاه حیفا در اسرائیل و درجه کارشناسی ارشد را در رشته مدیریت بحران از دانشگاه هاروارد در ایالات متحده آمریکا دریافت کرده‌است.
وی مدتی فرمانده یگان فوق ویژه سایرت متکل بود که زیر نظر مستقیم ستاد کل نیروهای دفاعی ارتش اسرائیل قرار دارد.
شهرستان آق‌سو (جمهوری آذربایجان)
آغ‌سو (به لاتین "Ağsu") بخشی در مرکز جمهوری آذربایجان است. این بخش وسعتی بالغ بر ۱۰۲۰ کیلومتر مربع و جمعیتی قریب به ۶۶۰۰۰ نفر دارد. مرکز این بخش شهر آغ سو است. آغ‌سو در زبان ترکی آذربایجانی به معنای آب سفید می‌باشد.
ویکی‌پدیای انگلیسی
ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل
ستاد کل فرماندهی و عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل (در عبری: המטה הכללי של צה"ל) (نام مخفف به عبری: مَتکَل) بالاترین مرجع نظامی در کشور اسرائیل به‌شمار می‌رود. سه نیروی زمینی، هوایی و دریایی ارتش اسرائیل زیر نظر مستقیم ستاد کل فرماندهی و عملیات ارتش قرار دارند. وظیفه نیروهای دفاعی اسرائیل «حفظ کیان و استقلال کشور اسرائیل و عقیم‌کردن تلاش‌های دشمنان آن در مختل‌کردن روال عادی زندگی در داخل کشور» اعلام شده‌است.
ستاد کل فرماندهی و عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل دارای یگان فوق ویژه‌ای از ورزیده‌ترین تکاوران نیروهای دفاعی اسرائیل به نام یگان سایرت متکل است که مسئولیت اجرای فرمان‌های "متکل" را برعهده دارند. نیروهای یگان سایرت متکل تنها و به صورت مستقیم از ستاد کل دستور خود را دریافت می‌کنند.
اکثر فرماندهان تحت امر ستاد کل فرماندهی و عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل را ژنرال‌ها تشکیل می‌دهند. در درجات نظامی ارتش اسرائیل، تنها فرمانده کل ستاد مشترک ارتش بالاترین درجه نظامی در ارتش اسرائیل، به عنوان درجه "راو آلوف" (רב-אלוף) را داراست. پس ازآن فرماندهان اصلی نیروهای سه‌گانه ارتش اسرائیل و فرماندهان جبهه‌های نظامی دارای درجه "آلوف" (אלוף) به معنای سرلشکر و فرماندهان تیپ‌ها، یگان‌ها و گردان‌ها به نسبت اهمیتشان دارای درجه "تات آلوف" (תת-אלוף) به معنای تیمسار هستند.
۸۳۲ (قمری)
۸۳۲ (قمری)، هشتصد و سی و دومین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با یازده اکتبر سال ۱۴۲۸ میلادی است.
شهرستان شابران
شهرستان شابران (نام دیگر دوه‌چی) نام شهرستانی در شمال شرقی جمهوری آذربایجان و در ساحل دریای کاسپین است. دوه‌چی در زبان ترکی آذربایجانی به معنای شتربان است. وسعت این بخش ۱۷۳۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۴۶۸۰۰ نفر می‌باشد.
شابران یکی از مناطقی است که بومیان آن را گروه زیادی از تات‌ها تشکیل می‌دهند. تات‌های اران از زمان ساسانیان در شبه‌جزیره آب‌شوران و دیگر مناطق اران سکونت دارند و به زبان تاتی سخن می‌گویند. در سرشماری‌های جمهوری آذربایجان تات‌ها را جزو قومیت آذربایجانی به شمار می‌آورند.
ویکی‌پدیای انگلیسی
شهرستان قبادلی
قبادلی (به ترکی آذربایجانی "Qubadlı") نام بخشی است در جنوب غربی جمهوری آذربایجان. این بخش اکنون تحت کنترل نیروهای آذربایجان است.
نیروهای آذربایجانی توانستند کنترل این شهرستان را از جمله شهر قبادلی را در طول درگیری ناگورنو قره‌باغ (۲۰۲۰) بدست آوردند.
طبق آخرین سرشماری انجام شده توسط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ جمعیت این شهرستان ۲۸۱۱۰ نفر بوده است. بر اساس داده‌های جمهوری آذربایجان، جمعیت این شهرستان ۳۴۱۰۰ نفر بوده است.
تا سال ۱۹۷۹ جمعیت شهرستان ۲۶۶۳۷ بوده است که: جمعیت این شهرستان را شامل می‌شدند.
براساس سرشماری سال ۱۹۸۹ جمعیت این شهرستان ۲۸۱۱۰ بوده‌است.
شهرستان داش‌کسن
داش‌کسن (به لاتین: "Daşkəsən") نام بخشی در غرب جمهوری آذربایجان است. این بخش با ارمنستان هم مرز است. داش‌کسن در زبان ترکی آذربایجانی به معنای سنگ‌بُر است.
Wikipedia contributors, "Dashkasan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dashkasan&oldid=195496222 (accessed March 7, 2008).
بنه‌احمدان
این روستا در دهستان لیراوی جنوبی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن (۴خانوار) بوده است.
بنه احمدان برخوردار از آب و برق و تلفن و راه آسفالته است و دارای مسجد نیز می باشد. این روستا در محدوده شهر باستانی سینیز قرار دارد.
پروتئین شوک حرارتی
پروتئین‌های شوک حرارتی به مجموع پروتئین‌هایی گفته می‌شوند که در شرایط استرسی در سلول بیان می‌گردند. نقش این سلول‌ها جلوگیری از تغییر کونفورماسیون پروتئین‌ها تحت عوامل استرسی می‌باشند. این پروتئین‌ها در همه سلول‌های زنده در وضعیت متصل یا غیر متصل به پروتئین‌ها وجود دارند. مکان این پروتئین‌ها در هسته و سیتوپلاسم سلول است.
پروتئین‌های HSP به عنوان چاپرون‌های مولکولی در فرایندهای متعددی همچون فولدینگ پروتئین‌ها، تجمع و انتقال آنها، عبور و مرور پپتیدها و پردازش آنتی ژن تحت شرایط فیزیولوژیک و استرسی نقش دارند. بیان پروتئین‌های HSP بواسطه چندین نوع از عوامل استرس زا همچون تب، الکل، التهاب، استرس‌های اکسیداتیو، فلزات سنگین و همچنین شرایطی که موجب جراحت و نکروزیس می‌گردد القاء می‌گردند.
پروتئین‌های HSP به جایگاه‌های هیدروفوبیک روی پلی پپتیدها متصل می‌گردند و سبب بروز تغییرات کونفورماسیونی در آن‌ها می‌گردند و از سوی دیگر سبب جلوگیری از ایجاد پپتیدهایی با فولدینگ اشتباه می‌گردند. پروتئین‌های مرتبط با گلوکز (GRPs)مجموعه ثانویه‌ای از پروتئین‌های استرسی می‌باشند که به سادگی تحت شرایط شوک گرمایی یا استرس‌های اکسیداتیو القاء نمی‌شوند، این پروتئین‌ها در شبکه اندوپلاسمیک وجود دارند.
جدعون
جـِدعون (در عبری:גִּדְעוֹן، به معنی «چوبین» یا «درخت‌انداز») از شخصیت‌های تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل، و از داوران بنی‌اسرائیل است که نخستین بار نامش در صحیفه یوشع و کتاب داوران ذکر شده‌است. نام او در رساله به عبرانیان در عهد جدید به عنوان یکی از قهرمانان ایمان ذکر شده‌است. جدعون پسر یوآش و از قبیلهٔ منسی بوده‌است که در عفره واقع در شرق کوهستان موره بین بیت‌شان و کوهستان تابور که شهری درطایفه یساکار است؛ زندگی می‌کرد. پدر جدعون بعل را پرستش می‌کرد. بر اساس روایات یهودی، وقتی فرشته خدا بر جدعون فرود آمد، جدعون سی‌سال داشت.
زمان داوری جدعون، دوران صلح دبوره با کنعانیان به پایان رسیده بود و مدیان بر بنی‌اسرائیل تسلط داشت و مدیانیان برای خودشان در سرزمین‌های اسرائیل زیرزمین‌ها و مغازه‌ها و حصارهایی ساخته بودند؛ و محصولات زراعت بنی‌اسرائیل را غارت می‌کردند. بنا به روایات یهودی، جدعون از ترس مدیانیان، گندم را در چرخشت می‌کوبید که از سوی خدا به او وحی شد؛ فرشته خدا از جدعون خواست که قربانیگاه بعل و تاکستان اطرافش را که پدرش ساخته و زراعت کرده بود، تخریب کند و قربانی‌گاهی برای یهوه در آن‌جا بسازد، جدعون چنین کرد و یهوه او را از دست بت‌پرستان رهایی داد و از آن به بعد، او یربعل (عبری:יאראבאאל به معنی «خداوند برای من مجادله می‌کند») نام گرفت. بر اساس کتاب داوران، بعد از این که مدیانیان به زراعتگاه بنی‌اسرائیل هجوم بردند، خداوند جدعون را برانگیخت تا ایشان را رهایی دهد، اما جدعون که به خودش و به فرمان خدا ایمان نداشت، از خدا خواست که معجزه‌ای بفرستد؛ تا از یاری او اطمینان یابد.
پس جدعون لشکری از سربازان قبیله منسی، آشیر، زبولون و نفتالی تشکیل داد. بر اساس روایات یهودی، خداوند برای پیشگیری از غرور بنی‌اسرائیل تعداد لشکریان جدعون را از سی و دو هزارنفر به ده‌هزار و در نهایت به سیصد نفر کاهش داد.
تورات روایت کرده‌است که در همان شب خدا به جدعون و خدمتکارش فوره دستور داد که به اردوی مدیانیان وارد شود. بر اساس روایت عهد عتیق، در همین حین یکی از مدیانی‌ها در حال بازگو کردن خواب خود برای دوستش بود و دوست او خواب را شکست مدیان و پیروزی بنی‌اسرائیل تعبیر کرد. جدعون به اردوی بنی‌اسرائیل برگشت و به هر یک از مردانش یک کرنا، یک چراغ و یک کوزه خالی داد.بنی‌اسرائیل در اردوی مدیان، کرنا نواختند، کوزه‌ها را شکستند و مشعل را به دست خود گرفته، نام یهوه و جدعون را بر زبان راندند.
مدیانیان فرار کردند و لشکرشان را به سمت بیت‌شطه در صریرث و سرحد آبیل محولاه هدایت کردند. جدعون مردم نفتالی، آشیر و منسه را برای تعقیب مدیانیان فراخواند و فرستادگانی را نیز به افرایم بفرستاد تا مدیانیان را دستگیر کنند. سرانجام، اهل مدیان گرفتار شدند و دو سردارشان عوریب و زیب کشته شدند.
بعد از پیروزی مردان افرایم به او شکایت کردند که چرا ایشان را همراه خود نبرده ولی وی فروتنانه ایشان را راضی کرد. جدعون به فتوحات خود ادامه داد و زبح و صلمونع را که در جنگ با مدیان، بنی‌اسرائیل را همراهی نکردند، شکست داد. پس از این، مردم بنی‌اسرائیل جدعون را به داوری برگزیدند. او از طلا و جواهرات مردم ایفودی ساخت و آن را در شهر عُفرَه نصب کرد؛ که بعدها موجب بت‌پرستی بنی‌اسرائیل شد. جدعون زنان بسیار و هفتاد پسر داشت و یکی از زنانش برای وی پسری به نام ابیملک زایید.(به معنی «پدر من شاه است») جدعون در سنین پیری مُرد و در عُفرَه ابیعزری در قبر پدرش یواش دفن شد. پس از او پسرش ابیملک به داوری بنی‌اسرائیل رسید.
جدعون در اندیشه مسیحیان از قدیسان است و کلیسای ارتدوکس شرقی ۲۶ سپتامبر و در کلیسای انجیلی ارمنستان ۳۰ ژوئن روز بزرگداشت اوست.
شهرستان جلیل‌آباد
جلیل‌آباد (به ترکی آذربایجانی "Cəlilabad") نام بخشی در جنوب شرقی جمهوری آذربایجان است. این بخش با ایران هم مرز می‌باشد. این بخش ۱٬۴۴۱ کیلومتر مربع وسعت و جمعیتی بالغ بر ۱۷۴٬۰۰۰ نفر دارد.
ویکی‌پدیای انگلیسی
پیوند مغز استخوان
پیوند مغز استخوان و پیوند سلول‌های بنیادی جایگزینی مغز استخوان فرد بیمار با مغز استخوان سالم است تا بیمار بتواند مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی یا پرتودرمانی را دریافت کند. شایع‌ترین اشکال پیوند مغز استخوان عبارت‌اند از: پس از تهیه بافت پیوندی از روش‌های فوق، به بیمار مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی همراه یا بدون پرتو درمانی می‌دهند تا باقی‌مانده مغز استخوان وی تخریب شود. در مرحله آخر مغز استخوان سالم را گرم کرده و به‌وسیله یک سوزن و از طریق سیاهرگ به بیمار تزریق می‌کنند تا جانشین مغز استخوان تخریب شده شود. پس از ورود بافت پیوندی به جریان خون، یاخته‌های پیوند زده شده به مغز استخوان هدایت شده و به تولید گویچه‌های سفید خون، گویچه‌های قرمز خون و پلاکتهای جدید می‌پردازند. ابتلاء به عفونت و خونریزی، تهوع، استفراغ، خستگی، بی اشتهایی، زخم‌های دهانی، ریزش مو و واکنش‌های پوستی از جمله عوارض جانبی پیوند مغز استخوان و پیوند سلول‌های پایه (Stem cell) است.  امروزه با کاربردهای جدید الگوهای درمان پیوند مغز استخوان و درمان بیولوژیکی یا ایمونولوژیک و داروهای جدید ضد سرطان و پیشرفت‌های علم ژنتیک و ساختارهای ژن‌های انسانی امیدهای تازه‌ای برای غلبه بر این بیماری به وجود آمده‌است.
ایران در زمینهٔ پیوند مغز استخوان دومین کشور پس از ایتالیا(از نظر تعداد پیوند)در جهان است. عوارض روش پیوند استخوان ایران از مراکز پیشرفتهٔ خارجی کمتر است.
شهرستان جبرئیل
شهرستان جبرئیل (به لاتین: "Cəbrayıl") نام بخشی در جنوب جمهوری آذربایجان و در کرانه شمالی رود ارس است که با ایران نیز هم‌مرز است.
ویکی‌پدیای انگلیسی
شهرستان فضولی
فضولی (به لاتین "Füzuli") نام بخشی است در جنوب جمهوری آذربایجان و در کرانه شمالی رود ارس که با ایران هم‌مرز است. مرکز این بخش شهری به همین نام است که در سال ۱۸۲۷ میلادی توسط روس‌ها تحت عنوان کاریاگینو تأسیس شد ولی در سال ۱۹۵۲ میلادی به نام شاعر بزرگ محمد فضولی، تغییر نام یافت. حدود یک سوم این بخش تحت کنترل ارمنستان بود.
شهرستان گده‌بی
شهرستان گَدَه‌بی (به لاتین: "Gədəbəy") نام بخشی در شمال غربی جمهوری آذربایجان است. این بخش ناحیه آرتسواشن ارمنستان را در خود محصور کرده‌است. آرتسواشن در خلال جنگ قره‌باغ تحت کنترل نیروهای آذری درآمد و اکنون به باشکند تغییر نام یافته‌است. گدابیگ دارای معادن طلا است.
ویکی‌پدیای انگلیسی
شهرستان گورانبوی
شهرستان گُورانبوی (به لاتین: "Goranboy") نام بخشی در جمهوری آذربایجان است. نام پیشین این منطقه گلستان بود و روستای گلستان که در این منطقه قرار دارد محل امضای عهدنامه گلستان میان ایران و روسیه است.
Wikipedia contributors, "Goranboy," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Goranboy&oldid=202074652
شهرستان گوی‌چای
گوی‌چای (به لاتین: "Göyçay") بخشی در مرکز جمهوری آذربایجان است.
ویکی‌پدیای انگلیسی
شهرستان حاجی‌قبول
حاجی‌قبول (به لاتین: "Hacıqabul") نام بخشی در شرق جمهوری آذربایجان است. این بخش ۱۶۴۱ کیلومتر مربع وسعت و جمعیتی بالغ بر ۵۹۰۰۰ نفر دارد.
یائیر
یائیر(عبری:יאיר "یائِر" به معنی «روشنایی‌ها») از شخصیت‌های تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل است که نخستین بار نامش در کتاب داوران و به عنوان نهمین داور بنی‌اسرائیل که پس از تولع و قبل از یفتاح حکومت داشته، ذکر شده‌است. او را پسر سجوب حصرون و از نسل یهودا دانسته‌اند که از طرف مادر نسلش به منسی می‌رسید. او سی پسر داشت که بر سی الاغ می‌نشستند و سی شهر در جلعاد داشتند که به حوث یائیر مشهور شده بود. این سی شهر شهرهای کوچکی در مرز ارجوب بودند که یائیر آن‌ها را تسخیر کرده‌بود. بعضی نیز تعداد شهرهای حوث یائیر را بیست‌وسه یا شصت عدد دانسته‌اند. یائیر پس از مرگ در قامون دفن گردید. شهر قامون بعدها توسط پادشاه سلوکی آنتیوخوس سوم در هنگام پیشروی او از پلا به گفرون تصرف گردید.
عتنئیل
عتنئیل یا عتنیئل پسر قناز(عبری:עָתְנִיאֵל בֶּן קְנַז، "عُتنَئیِل بِن قَناز" به معنی «شیر خدا» از شخصیت‌های تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل است که نام او نخستین بار در صحیفه یوشع و سپس در کتاب داوران به عنوان نخستین داور بنی‌اسرائیل آمده‌است. او برادر کوچک‌تر کالیب و از سبط یهودا بود، و به سال ۱۳۸۰ قبل از میلاد، در تصرف روستای دبیر یا روستای سفر موفق شد و در پاداش عکسه را به زنی گرفت. او پس از مرگ یوشع بن نون به داوری بنی‌اسرائیل رسید؛ در زمان داوری او کوشان رشتعایم، پادشاه بین‌النهرین بوده‌است. او پادشاه ارام را شکست داد و چهل سال صلح در سرزمین بنی‌اسرائیل حاکم گردید.
ابیملک
ابی ملک (عبری: אבימאלאק یا אֲבִימֶלֶךְ به معنی «پدر پادشاه» یا «پدر من شاه است») از شخصیت‌های تنخ یهودی و عهد عتیق در انجیل است که نامش نخستین بار در کتاب داوران به عنوان هفتیمن داور طوایف بنی‌اسرائیل، که پس از جدعون و پیش از تولع داوری داشته، ذکر شده‌است. نام ابیملک هم در بین عبرانیان و هم در بین مصریان و فلسطینیان رواج داشت. او اولین پادشاه اسراییل بود که از سال ۱۱۷۰ تا ۱۱۶۸ قبل از میلاد اولین تجربه دولت_پادشاه قوم بنی اسرائیل است. ابیملک پسر جدعون از زن متعه‌اش بود؛ که پس از مرگ پدرش در عفرا، هفتاد نفر از برادران خود را روی سنگی که پدرش برای یهوه  ساخته بود ذبح کرد و تنها یوتام کوچک‌ترین پسر جدعون که در غاری پنهان شده بود، زنده ماند با کشته شدن دیگر پسران جدعون در سال۱۱۷۰ قبل از میلاد، مردم شکیم و بیت‌ملوا در زیر درخت بلوطی ابیملک را به پادشاهی و داوری برگزیدند. یوتام علیه ابیملک خطبه‌ای خواند که چنین آمده‌است:
"داوران باب نهم، آیات ۷-۲۱"
بر اساس تورات، ابیملک سه‌سال بر قبایل اسرائیل پادشاهی کرد و اهالی شکیم هفتاد مثقال نقره از معبد بعل به وی هدیه دادند؛ تا این که روح شریری بین اهالی شکیم و ابیملک تفرقه انداخت و اهل شکیم به ابیملک خیانت ورزیدند؛ به طوری‌که بر قله کوه‌ها برای وی تله گذاشتند و فرستادگان وی را غارت و راهزنی می‌کردند. در شهر نیز رئیس یاغیان جعل بن عابد بود. زبول رئیس شهر قاصدانی به نزد ابیملک فرستاده و وی را در جریان توطئه جعل قرار داد. سرانجام ابیملک با قومی که همراهمش بودند، نیمه‌شب برخاست و در مقابله شکیم به کمین نشست. چون جعل پسر عابد بیرون آمد؛ در دو روز با او جنگ کرد؛ سرانجام او را منهدم کرد و اهالی شکیم را قتل‌عام نمود و در خاک آن نمک کاشت. وی قلعه بیت‌ایل بریت را که اهالی شکیم به آن پناه برده بودند، سوزانید. او پس از منهدم کردن شکیم به تاباص (طیبس)  (توبص  امروزی در شانزده کیلومتری شمال شرقی نابلس) رفت. اهالی تاباص درها را به روی خود بسته و به بام برج شتافتند. ابیملک به نزدیک برج آمده و با آنان جنگید؛ اما چون در نزدیک دروازه برج قصد آتش زدن آن را دشت، یکی از زنان شهر با سنگ آسیایی روی سرش انداخت و آسیب مهلکی دید اما نخواست به خفت و خواری بمیرد و به یکی از محافظان دستور داد نیزه ای در شکمش فرو کند و دفتر عمر او را ببندد. با کشته شدن ابیملک، مردم شکیم دوباره بر بنی‌اسرائیل تسلط یافتند. نخستین تجربه اسرائیلیان در تاسیس دولت واحد ثمره تلخی داده بود و دولت و پادشاه چز ستم خاصیت دیگری نشان نداده بود و ۱۵۷ سال باید می گذشت تا اسرائیلیان این تجربه تلخ را از یاد برده و دوباره خواستار پادشاه و دولت شوند.
رهبران زن
رهبران زن به زنانی اطلاق می‌شود که در تاریخ کشور به رهبری رسیده‌اند. مصداق رهبری عموماً شامل ریاست جمهوری و نخست وزیری است.
ارجاسپ
اَرجاسپیا اَرجاسب یکی از شاهان توران است. در شاهنامه پادشاه خیون تبار توران است. تبارنامه‌های گوناگونی برای او آورده‌اند. طبری او را پسر شاوسپ، برادر افراسیاب نوشته‌است. در مجمل التواریخ او را نوهٔ افراسیاب دانسته‌اند؛ ولی بلعمی او را برادر افراسیاب آورده‌است.
پادشاهی او هم‌زمان با پادشاهی گشتاسپ و ظهور کیش زرتشت در ایران است. زرتشت دین خود را به گشتاسپ عرضه داشت و گشتاسپ او را پذیرفت، و ارجاسپ به این بهانه که گشتاسپ آیین کهن را رها کرده به ایران می‌تازد.
در این یورش چندین نفر از خویشان گشتاسپ همچون پسرانش اردشیر و شیدسپ و برادرش زریر، کشته می‌شوند، ولی در پایان، اسفندیار پسر بزرگ گشتاسپ در هزیمت سپاه ارجاسپ از ایران کامیاب می‌شود. به روایت نوشته پهلوی یادگار زریران، ارجاسپ دستگیر و قطع عضو شده و سپس آزاد می‌شود؛ ولی در شاهنامه او از چنگ ایرانیان می‌گریزد. شکست ارجاسپ را گویند که در کوه مَد-فْرَیاد مابین پَدِشْخْوارگر و کومیش رخ داده‌است.
سال‌ها پس از ماجرای فوق، گشتاسپ با بدگویی گُرّزم به اسفندیار بدبین شده و او را در دژ گنبدان زندانی می‌کند و خودش هم از بلخ راهی سیستان می‌شود. ارجاسپ با شنیدن دربند بودن اسفندیار و نبودن گشتاسپ در بلخ بار دیگر به ایران می‌تازد و لهراسپ، پدر گشتاسپ را کشته و دختران گشتاسپ که به آفرید و همای نام داشتند اسیر و به رویین‌دژ می‌برد. گشتاسپ در پایان به پیشنهاد وزیر خود جاماسپ، اسفندیار را از بند رها می‌کند و اسفندیار با عبور از هفت‌خوان اسفندیار به رویین‌دژ رسیده ارجاسپ را می‌کشد و خواهران خود را از بند او می‌رهاند.
در اوستا مکرر از جنگ دینی ایرانیان و تورانیان یاد شده‌است. نام او در اوستا «اَرِجِت اَسپَه» آمده که به معنی «دارندهٔ اسب ارجمند» است.
مرگ اسفندیار ضایعه‌ای جبران ناپذیر برای ایرانیان بود و همه باور داشتند که گشتاسپ خیره‌سر او را بخاطر حفظ تاج و تخت‌اش به کشتن داد. شاهنامه به نکتهٔ بسیار مهم تاریخی در باب آداب و رسوم ایرانیان باستان اشاره می‌نماید و می‌گوید سوگ و عزای اسفندیار هر سال نگاهداشته شد. پاسداشت عزا و ماتم برای اسطوره‌های دینی همچون اسفندیار در میان اقوام و قبایل ایرانی مرسوم بود. ابیات زیر این مسئله را در آن زمان حتی پیش از میلاد مسیح روشن می‌سازد؛ تابوت اسفندیار از زابل برگشته همه شهر و خاندان سلطنت بویژه مادر اسفندیار جنازه را مشاهده نموده رخ‌کنان، سر و سینه زنان آماده دفن جسد اسفندیار هستند و مادر اسفندیار مشیت الهی را پذیرفته:
بهرام مبشر
بهرام مبشر، در سال ۱۳۳۷ در تهران متولد شد. او دارای دکترای فیزیک کیهان‌شناسی است.
زنگه شاوران
زنگهٔ شاوران پهلوانی ایرانی در شاهنامه و پسر شاوران است. در داستان سیاوش هنگامی که در جنگ با تورانیان رستم به ایران بازگشت او به همراه بهرام دیگر پهلوان ایرانی از مشاوران و دوستان سیاوش بود. از دلاوریهای زنگه می‌توان به کشتن اخواست تورانی در جنگ دوازده رخ اشاره کرد. پیشتر نیز زنگه یکی از هفت یلی بود که برای آزاد کردن بیژن در کاروانی عازم توران شدند:
از زنگه‌شاوران برای بار نخست در جنگ مازندران یاد می‌شود. کیکاووس زمانیکه آهنگ جنگ مازندران را نمود هم کشور و هم جان سرداران را به مخاطره افکند و اگر رستم نبود ایرانیان با شکست حتمی مواجه بودند. صحنه پیکار مهیا سپاه ایران و مازندران پیرامون میدان کارزار جمع و جویان غول مازندران در وسط میدان از ایرانیان مبارز می‌طلبد اما از کسی دم بر نمی‌آید. آن زمان کیکاووس نعره می‌زند که چرا از ترس این دیو رویتان زرد گشته است. عاقبت رستم زابلی پای به میدان نهاد با جویان به رجز خوانی پرداخت سپس با ضربه نیزه جویان را به هوا برد و بر زمین انداخت و کشت، جدال طرفین سریع به فرمان شاه مازنداران آغاز گشت.
جنگ هفت روز بی‌نتیجه ادامه یافت تا اینکه کیکاووس کلاه کیانی از سر بر گرفت گریان به پیش جهاندار گیهان خدیو آمد سجده کرد و نماز خواند پیرزوی بر شاه مازندران و دیوان را از گیهان خدای خواستار گشت. آنگاه دوباره برای فرماندهی وارد معرکه گشت. فرجام جنگ به مرگ شاه مازندان و به شکست کامل آنها انجامید.
اخواست
اَخواست (اَخواشت) پهلوانی تورانی در شاهنامه است که هماورد زنگه شاوران در جنگ دوازده رخ شد و زنگه او را کشت. اشعاری که در آن نام اوخواست آمده:
قرعه هشتم نبرد جنگ دوازده‌رخ، میان زنگه شاورانو اوخواست افتاد که اوخواست در جنگ هرگز نمی‌کرد. هر دو رزمنده با عمود آهنین تا سه‌تیغ آفتاب بر سر هم کوفتند، تا اینکه از گرما و عطش نه خود یارای جنگ داشتند و نه اسبان توان حرکت داشتند. چون تشنگی چیره می‌گشت، هر دو راضی شدند کمی بیاسایند تا با توان بیشتر دوباره پیکار نمایند. پس از استراحتی کوتاه چون نیروی مجدد یافتند با نیزه وارد میدان شده گرد هم گشتند تا اینکه زنگه بر اوخواست چیره گشت نیزه‌ای بر کمرگاه او زد که او با نعرهٔ شدید از اسب سرنگون شد. زنگه از اسب پیاده شد او را بر خاک تفتیده کشید بر زین گذاشت و خود نیز بر اسب خویش سوار بالای تپهٔ نشان آمد فریاد پیروز باد شاه پیروزگر (کیخسرو) سر داد:
شهرستان ایمیشلی
ایمیشلی (به لاتین: "İmişli") نام بخشی در جنوب جمهوری آذربایجان و در کرانه شمالی رود ارس است که دارای مرز مشترک با ایران می‌باشد. این بخش ۱۸۶۲ کیلومتر مربع وسعت دارد و جمعیتی بالغ بر ۱۱۰۰۰۰ نفر دارد. دارای منابع نفتی و تأسیسات نفتی است. همچنین دارای صنایع کشاورزی از قبیل کارخانه قند می‌باشد.
الوای (کاموس)
اَلوای در شاهنامهٔ فردوسی پهلوانی زابلی است که در فنون جنگ ماهر است. او در جنگ کاموس کشانی علی‌رغم هشدار رستم به نبرد کاموس می‌رود و کشته می‌شود. وی را الوای‌زابلی نیز خوانده‌اند. او هنر رزم را از رستم به تمامی آموخته بود و با غرور به نبرد با کاموس، پهلوان کشانی شتافت. امّا کاموس با نیزه او را از زین اسبش برگرفت و بر زمین کوفت و بر او اسب تاخت. حکیم فردوسی در بیتی از شاهنامه، ماجرای الوای زابلی را چنین آغاز می‌کند:
یکی از جنگ‌های سخت و نفس‌گیر ایران و توران، جنگ خاقان‌چین و متحدان او نظیر کاموس و اشکبوس بود، آخرین پیکار کاموس چنین شد که بار دیگر هر دو لشکر میدان نبرد را از هر نظر به‌خوبی آراستند. قلب‌گاه سپاه ایران طوس‌نوذر قرار گرفت و در جناحین فریبرز و گودرز استقرار یافتند در جبهه توران، قلب‌گاه لشکر خاقان‌چین و در جناحین لشکر کاموس و سالار هندی قرار گرفت.
کاموس با گرز گاو پیکر به قلب آوردگاه تاخت رجز خواند و مبارز طلبید، همه گردان و فرماندهان ایرانی و زابلی او را دیدند کسی را توان و مقابله با او نبود تا اینکه اولوای نیزه‌دار رستم پا به میدان نهاد. پیش از حرکت رستم یادآور شد که کاموس را دست‌کم نگیرد مواظب ترفندهای این ترک دلاور باشد. میدانی برزگ محل پیکار شد کاموس نیزه‌ای زد و او را از زین برگرفت و بر زمین کوبید سپس زیر نعل اسب‌ش او را کشت. متعاقب آن رستم پا به میدان گذاشت کاموس را در کمند انداخت کشان به نزد سپاهیان آورد و او را با نیزه و شمشیر قطعه قطعه نمودند:
برته
برته (بُرته یا بَرته) در شاهنامه مبارزی ایرانی از تبار توابه است که در جنگ دوازده رخ هماورد کهرم پهلوان تورانی بود و او را در میدان نبرد کشت.
از برته برای نخستین بار در جنگ دوازده رخ نام برده شده است، که رویاروی کهرم برای جنگ تن به تن قرار می‌گیرد: تا اینکه در جنگ دهم از دوازده جنگ رویارو نوبت به برته با کهرم پهلوان تورانی می‌رسد : پس از آن هم در جنگ بزرگ کیخسرو با افراسیاب برته در کنار دیگر رزمندگان در لشکری که به گیو پسر گودرز سپرده شده بود در تلاش و تکاپوست:
هجیر
هُجیر (که گاه به اشتباه هَجیر خوانده می‌شود) پهلوان ایرانی و ارگ‌بد دژسفید است که در مرز میان ایران و توران جای داشت. هجیر پسر گودرز بوده و یکی از چهره‌های برجستهٔ خاندان گودرز است.
هنگامی که سهراب عزم جنگ کیکاووس و ایرانیان را نمود، افراسیاب دو سردار خویش هومان و بارمان را با سپاهی از توران همراه او فرستاد . هجیر ارگ‌بد دژ سپید بود و در آنجا با سهراب مواجه گشت. نبردی که بین آن‌ها درگرفت، سهراب توانست هجیر را شکست دهد، هجیر زینهار خواست و سهراب به او امان داد. مدتی بعد از این رویداد، لشکری از ایران در مقابل سپاه توران صف‌آرایی نمود. سهراب می‌خواست با کمک هجیر، پدرش رستم از میان لشکر ایران پیدا کند اما هجیر او را گمراه کرد.
سهراب از هجیر که بنده او شده بود در خواست کرد تا چهرهٔ رستم را از اردوگاه ایرانیان به وی بنمایاند، روی خیمه‌ها و پرچم‌های رهبران سپاه ایران علائم شناسایی وجود داشت. هجیر بیم آن داشت که اگر سهراب رستم را بشناسد، شاید او را بکشد، کیستی رستم را از سهراب پنهان داشت و رستم را پهلوانی از چین خواند که به یاری ایرانیان آمده‌است. بدین گونه، هجیر در رخ دادن تراژدی کشته شدن سهراب بدست پدرش دست داشت. هجیر در شماری از جنگ‌های میان ایران و توران نیز شرکت داشت و گاه پیک نامه‌رسان میان گودرز و کیخسرو بود. کار برجسته هجیر در جنگ دوازده رخ بود که در نبردی تن‌به‌تن سِپَهْرَم پهلوان تورانی را شکست داده او را کشت.
نام هجیر در منابعی دیگر جز شاهنامه نیز یاد شده‌است. بر پایهٔ مجمل‌التواریخ هجیر سالار و از همراهان کیخسرو بود.
نام هجیر از واژه ایرانی کهن Hu-čiθra گرفته شده‌است که به معنی «از تبار نیک» است و در پهلوی به صورت hutōxmak ترجمه شده‌است. در پارسی میانه به گونهٔ hu-čihr و در فارسی نوین به گونه Hožir/Hojir آمده‌است که به معنی «زیبا» است.
دژ سفید مرکز کشور سمنگان به‌شمار می‌رفت و اینجا نقطه تلاقی مرز ایران و توران نیز بود. ظاهراً در این زمان این دژ در تصرف کیکاووس قرار داشت. سهراب به همراه بارمان و هومان در این محل با هجیر که دژبان دژ سفید هست آمادهٔ مقابله هستند. هجیر قبل از پیکار پیکی بسوی ایران گسیل داشت سپس خویش تنها از دژ بیرون آمد:
سپهرم
سِپِهرَم نام یکی از پهلوانان تورانی است از خاندان افراسیاب که در جنگ دوازده رخ به دست هجیر کشته شد. پیران سپهسالار تورانیان ده سالار جنگجو برای مبارزه برگزید که هفتمین نفر سپهرم بود به میدان آمد:
سپهرم نامداری بود از بستگان افراسیاب، با شوکت و جلال، ظاهراً فرمانفرمای ایالتی در توران. چون هفتمین نبرد میان هجیر که در میان لشکر سواری مانند او کم بود با سپهرم آغاز شد. هجیر دلاور بمانند شیر ژیان بر سپهرم فرود آمد و جدال آنان با شمشیر شروع شد و از پیکارشان گردی سیاه فضای میدان را گرفت، سر انجام هجیر تیغی بر سر و ترگ سپهرم زد که همان زمان از اسب فرو افتاد و جان داد. هجیر پیاده گشت او را از بر زین ببست و بالای تپهٔ نشان آمد نعره پیروز باد شاه پیروزگر (کیخسرو) سر داد:
بیدرفش
بیدِرَفش از پهلوان لشکر ارجاسب شاه خلخ در دوران شاهی گشتاسپ است. او در جنگ دینی ایرانیان با تورانیان زریر برادر گشتاسپ را کشت و خود نیز در آن جنگ به دست اسفندیار کشته شد. بیدرفش به معنی بی‌تابش و بی‌نور است. وصف شاهنامه از بیدرفش:
در شاهنامه فردوسی اولین بار زمانی از بیدرفش نام برده می‌شود که ارجاسب نامه ای به گشتاسب می‌نویسد و نامه را به بیدرفش و نام خواست می‌دهد تا به دست گشتاسب برسانند در این نامه از گشتاسب می‌خواهد که از زرتشت روی بگرداند و گشتاسب را تهدید به نابودی می‌کند.
بعد از کشته شدن گرامی، زریر برادر گشتاسپ است که دو هفته در میدان نبرد از خود شجاعت نشان می‌داد.
که ارجاسب با دیدن دلاوری‌های زریر از لشکرش به دنبال داوطلب برای مبارزه با او می‌گردد، و به داوطلب وعده ازدواج با دختر خود و گنج می‌دهد اما کسی داوطلب نمی‌شود تا اینکه بار سوم بیدرفش خواستار مبارزه می‌شود اما چون توانایی مقابله با زریر را نداشت به کمین نشسته و پنهانی بر زریر ژوبینی زهردار پرتاب می‌کند و او را از اسب برزمین می‌زند و سلاح و اسب و درفش او را صاحب می‌شود.
جنگ بیدرفش با اسفندیار بسیار کوتاه در شاهنامه فردوسی آمده‌است. این بخش از شاهنامه توسط دقیقی سروده شده‌است، و فاقد فضا سازی هنرمندانه فردوسی است. بستور به انتقام خون پدر به جنگ بیدرفش می‌رود، در حالی که بیدرفش اسب زریر را سوار و زره جنگی زریر را پوشیده‌است. که اسفندیار به یاری بستور می‌شتابد و بیدرفش را از پای درمی‌آورد و اسب و باره و سر بیدرفش را با خود برمی‌گرداند:
زریر پسر لهراسپ
زَریر نام پسر لهراسب و برادر گشتاسب است. این نام در اوستا زَیری‌وَیری آمده است که به معنی زرّین جوشن است. در یکی از جنگهای دینی ایرانیان با تورانیان پهلوانی بنام بیدرفش او را با تیری زهرآلود از پا در آورد.
در زمان پادشاهی لهراسپ رتق و فتق امور کشور توسط فرزندش گشتاسپ سر و سامان می‌گرفت، در هر مرحله‌ای که نیاز می‌شد لهراسپ به وی مأموریت می‌داد تا گره از مشکلات، اغلب نظامی مرتفع گردد. واگذاری بی‌حد و حصر امور کشور به گشتاسپ، او انتظار داشت تا به مقام شایسته‌ای نیز مفتخر گردد، امّا هر بار سخن در این باره لهراسپ طفره می‌رفت و عقیده داشت که او هنوز آداب کشورداری را خوب نیاموخته است. بلاتکلیفی گشتاسپ را تصمیم به خروج از کشور و پناهنده گشتن به روم نمود و یک شب پس از جدال لفظی، با گروهانش پدر را ترک و عازم آ ن دیار غریب شد. لهراسپ به محض اطلاع از خروج گشتاسپ، پشیمان شده زریر برادر کوچکتر را بدنبالش فرستاد تا از میانه راه او را باز گرداند:
بولی (بازی ویدئویی)
بولی یا قلدر یک بازی ویدئویی به سبک اکشن-ماجراجویی و جهان باز که توسط راک‌استار ونکوور ساخته شده و به وسیلهٔ شرکت راک‌استار گیمز در سال ۲۰۰۶ برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر شده‌است. "بولی" بعدها بر روی کنسول‌های دیگری نظیر وی در ۴ مارس ۲۰۰۸ و اکس‌باکس ۳۶۰ در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۸ منتشر شد. نسخهٔ به روز شده "بورس تحصیلی" این بازی نیز تحت نام "سالگرد" توسط استودیو وار درام در دسامبر ۲۰۱۶ برای اندروید و آی‌اواس عرضه شد.
در این بازی، بازیکن نقش یک دانش‌آموز به نام جیمی هاپکینز را بدست دارد، که تا به حال از هفت مدرسه اخراج شده‌است و مادرش برای پنجمین بار ازدواج کرده و قصد دارد به یک ماه عسل یکساله برود؛ بنابراین او جیمی را در یک مدرسه ثبت نام می‌کند که در آن دانش‌آموزان با قوانینی سخت تربیت می‌شوند. جیمی یک دانش‌آموز قدرت طلب می‌باشد و تصمیم می‌گیرد برای آنکه ریاست مدرسه را به عهده بگیرد به جنگ با دیگر دانش‌آموزان و معلمین برود.
درآمد سرانه
برای محاسبه درآمد سرانه تولید ناخالص داخلی کشور را بر جمعیت تقسیم کرده عدد به دست آمده درآمد سرانه کشور است. لازم به ذکر است در کشور ایران برای سنجش وضعیت تولید در استان‌ها، ارزش افزوده حاصله از نفت را حذف کرده و درآمد سرانه بدون نفت را محاسبه می‌کنند.
برای محاسبه تولید ناخالص داخلی دو روش وجود دارد یکی استفاده از ارزش اسمی نرخ ارز است. یعنی تولیدات ده سال کشور در بازار جهانی چه میزان ارزش داشته‌اند. روش دیگر استفاده از روش نابرابری قدرت خرید است. معنی نابرابری خرید این است که چه مقدار پول در کشور ایکس قدرت خریدی به اندازه همان مقدار در دیگر کشورها دارد. سازمان ملل، بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول و کتاب واقعیت‌های جهان سیا هر دو آمار را با هم ارائه می‌دهند.
برای مثال تولید سرانه ایران بر اساس آمار صندوق بین‌المللی پول در سال ۲۰۱۷ معادل ۵۲۰۰ دلار (رتبه ۹۱ دنیا) و بر اساس ارزش اسمی بوده‌است اما بر مبنای قدرت برابری خرید، درآمد سرانه ایران معادل ۱۸۰۰۰دلار بوده‌است.
باقلوا
باقْلَوا گونه‌ای شیرینی است که در کشورهای ایران، ترکیه، جمهوری آذربایجان و کشورهای آسیای میانه و قفقاز، برخی کشورهای عربی، یونان، قبرس و برخی مناطق روسیه تهیه می‌شود. باقلوا شیرینی سنتی ترکان آسیای میانه ترکمن‌های قدیم نیز هست. باقلوا در ایران به شکل‌های مختلف همچون لوزی، مربعی و لوله‌ای و در انواع طعم‌های پسته ای، گردویی ،بادامی، نارگیلی و کاراملی با مواد اولیه نظیر: گلاب، شکر، هل، آرد، بکینگ پودر، زرده تخم مرغ، خاکه قند، شیر، روغن تهیه می‌شود. باقلواهای شهر غازی عِینتاب در ترکیه و باقلوای باکو ("باکی باکلاواسی") از مشهورترین باقلواها هستند. در ایران این شیرینی در شهرهای کاشان، قزوین، یزد و تبریز تهیه می‌شود.
باقلوای قزوین از مهم‌ترین سوغاتی‌های این استان است، که به باقلوای لوزینه، باقلوای پیچ و باقلوای پرچمی معروف است. باقلوای قزوین از سه بخش خمیر باقلوا (شامل گلاب، آب گرم، روغن جامد، آرد الک‌شده)، مواد داخل باقلوا (شامل پودر بادام، پودر پسته، پودر قند، زعفران حل‌شده در آب و پودر هل) و شربت باقلوا (شامل آب، شکر، گلاب، پودر قند و هل) تشکیل می‌شود. بعد از پخته شدن باقلوا به وسیلهٔ فر، روی آن شربت باقلوا ریخته می‌شود.
باقلوای پنج مغز کاشان از مهم‌ترین سوغاتی‌های این شهرستان هفت هزار ساله می‌باشد، که به باقلوای پنج مغز یا باقلوای آجیلی معروف است. باقلوای کاشان از سه بخش خمیر زیره و رویه (شامل گلاب، آب، روغن، آرد الک‌شده، تخم مرغ)، مواد داخل باقلوا (شامل پسته، مغز گردو، مغز بادام، مغز فندقی، مغز بادام هندی، زعفران، هل) تشکیل می‌شود. بعد از پخته شدن باقلوا به وسیلهٔ فر، روی آن شربت غلیظ زعفران و گلاب ریخته می‌شود.
باقلوای آذربایجانی (به ترکی آذربایجانی: Paxlavası Azərbaycan) (آذربایجان پاخلاواسی) گونه ای از شیرینی باقلوا که در آذربایجان پخت شده و خاص این منطقه می‌باشد، طرز تهیه این شیرینی شامل خمیر مخصوص، فندق، گردو، آرد، هل، زعفران [۱] و … می‌باشد که با آجیل روی آن را تزئین می‌کنند.
مشهورترین باقلواهای دنیا که در ترکیه عرضه می‌شود با نام‌های " باقلوای استامبولی"، " باقلوا ترکی"، " باقلوا بورما"، " کیک باقلوای ترکی " وجود دارد. باقلوایی که در ترکیه عرضه می‌شود، به‌طور سنتی با پر کردن بخش‌های میانی لایه‌های خمیر با پسته و گردو تهیه می‌شود. این در حالی است که در بخش‌هایی از منطقه دریای اژه به آن بادام را نیز اضافه می‌کنند. نوع دیگر این باقلوا در منطقه دریای سیاه عرضه می‌شود که برای پر کردن لایه‌های باقلوا از فندق استفاده می‌کنند. باقلوای ترکیه در ایران با نام « باقلوا ترکی » شناخته می‌شود و تفاوت باقلوای ترکی در ایران با باقلوای ترکی استانبولی این است که باقلوای ترکی که در ایران تولید می شود با شهد شیر عسل تهیه شده ولی باقلوای ترکی استانبولی با شهد شکر تهیه می شود.  انواع باقلوا ترکیه ایدر استان گیلان به سبب اینکه گل یاس به فراوانی یافت می‌شود، از گل یاس برای خواباندن بادام باقلوا استفاده می‌شود. بدین ترتیب که بادام بعد از پوست گرفتن و کاملاً خشک کردن، در ظرفی قرار گرفته و روی آن مقداری گل یاس ریخته می‌شود و در ظرف بسته می‌شود. روز بعد یاس‌های پلاسیده برداشته شده و بجای آن یاس تازه می‌ریزند تا بادام کاملاً طعم و بوی یاس بگیرد. بعد بادام را چرخ می‌کنند و با پودر قند مخلوط می‌نمایند و به مصرف باقلوا می‌رسانند. این باقلوا را باقلوای یاس می‌نامند که بسیار معطر است. در این باقلوا هل بکار نمی‌رود.
قدیمی‌ترین نوع شیرینی در یزد محسوب می‌شود. گلاب، شکر، هل، آرد، بیکینگ پودر، زردهٔ تخم‌مرغ، خاک قند، شیر و روغن، مواد اولیه این شیرینی را تشکیل می‌دهند.
کرمانشاه (ابهام‌زدایی)
کاربردهای نام کرمانشاه:
کتاب اول
کتاب اول مجموعه‌ای از اطلاعات تجاری شهر تهران می‌باشد. محتویات کتاب اول شامل بخشی از اطلاعات مراکز تجاری و خدماتی کلان‌شهر تهران، نقشه تهران، اطلاعات عمومی تهران و آگهی تبلیغاتی برخی از صاحبان مشاغل می‌باشد.
مجموعه کتاب اول در سال ۱۳۷۳ با الگوبرداری از کتاب‌های مشابه در دیگر کشورها همچون یلوپیجز (YellowPages)، به عنوان پروژه‌ای برای معرفی صاحبان مشاغل تهران، با نظارت شهرداری تهران کار خود را آغاز کرد. تبلیغات گسترده آن با سبک تبلیغات بسته و با حروف (ا.و.ب) در رسانه‌های تبلیغاتی معرفی گردید و در همین راستا نمایندگان کتاب اول برای جمع‌آوری اطلاعات تجاری و جذب پیام‌های بازرگانی صاحبان مشاغل، از طریق عملیات میدانی اقدام به مراجعه حضوری به مراکز تجاری تهران نمودند. پس از تولید و انتشار اولین دوره کتاب اول در سال ۱۳۷۵، این مجموعه به صورت شرکتی خصوصی و مستقل از شهرداری تهران مبدل گردید و فعالیت‌های خود را برای توسعه محصولات و روزآمد نمودن اطلاعات تجاری تهران ادامه داد. اما با توجه به وسعت کلان‌شهری همچون تهران و سرعت زیاد تغییرات مشاغل در این شهر، پوشش دهی کامل اطلاعات تجاری تهران برای مجموعه کتاب اول امری ناممکن می‌باشد. از مورخ ۲۸ دی ماه ۱۳۹۰، شرکت کتاب اول با راه‌اندازی وب‌سایت جدید خود به آدرس www.avval.ir و استفاده از تکنولوژی وب ۲ در وب‌سایت خود اقدام به اطلاع‌رسانی به کاربران خود نموده است. این وب‌سایت از مزایای زیادی همچون جستجوی چه چیزی؟ چه؟ کجا؟ که می‌توان هر موردی را در نقاط مختلف جغرافیایی و محلات شهری جستجو کرد، برخوردار است. از دیگر امکانات این وب‌سایت استفاده از نقشه جی آی اس می‌باشد که تقریباً یکی از دقیق‌ترین نقشه‌های شهر تهران می‌باشد. www.avval.ir/Map مفهوم یلوپیچ یا همان صفحات زرد به سال ۱۸۸۳ می‌رسد. هنگامی که یک کارگر چاپخانه در آمریکا مجموعه‌ای از شماره تلفن‌ها را به جای کاغذ سفید بر روی کاغذ زرد چاپ کرد. اما امروزه اصطلاح یلوپیچ در سطح جهانی مورد استفاده قرار می‌گیرد و در بسیاری از کشورهای جهان به عنوان یک دایرکتوری کامل و جامع از شماره تلفن کسب و کارهای مختلف به حساب می‌آید. در بلژیک، اسلواکی، جمهوری چک، جمهوری ایرلند، هلند و رومانی صفحات زرد به عنوان کتاب اول شناخته می‌شوند. در اتریش و آلمان به عنوان Gelbe Seiten،
در سوئد به عنوان Gula Sidorna و در کشورهای دیگر نیز به عناوینی مشابه همین‌ها که ذکر شد، نامیده می‌شود. اما آنچه که مهم است، کاربرد یلوپیچ ها است. یلوپیچ‌ها فهرستی از کسب و کارهای محلی براساس حروف الفبا و به صورت مجزا برای هر منطقه جغرافیایی به شهروندان ارائه می‌دهد.
عمده تمرکز و تقسیم‌بندی یلوپیچ‌ها طبق عرف و تاریخچه آن‌ها براساس شماره تلفن ها است؛ اما گاهی دیده می‌شود که برخی ناشران بر روی جمعیتی خاص یا کسب و کاری مشخص تمرکز می‌کنند. یلوپیچ‌ها معمولاً سالیانه منتشر شده و به صورت رایگان نیز پخش می‌شوند. اکثراً لیستی ساده با کاربری آسان دارند و عمده راه درآمد آن‌ها از طریق تبلیغاتی است که به وفور در آن‌ها چاپ می‌شود و چه چیزی بهتر از این موقعیت برای صاحبین کسب و کار؟ مردم معمولی از یلوپیچ‌ها برای به دست آوردن اطلاعات کسب و کارهای مورد نیاز خود در سطح شهر استفاده می‌کنند و صاحبین کسب و کار و تجار نیز با استفاده از کادر تبلیغات موجود در آن، به عنوان محلی برای معرفی خود و تجارتی که به آن مشغول‌اند، استفاده می‌کنند.
مادلین آلبرایت
مادلین کربل آلبرایت وزیر امور خارجه سابق ایالات متحده آمریکا بود. او نخستین زنی بود که به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا انتخاب شد. آلبرایت در سال ۲۰۱۲ نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را دریافت کرد.
او در ۱۵ مه ۱۹۳۷ در پراگ، چکسلواکی سابق به دنیا آمد. وی ابتدا یک معلم مدرسه بود. او اولین زنی بود که در تاریخ ایالات متحده آمریکا به وزارت امور خارجه رسیده‌است.
وی از یک خانواده اصالتاً یهودی زاده شده‌است، اما خود یک مسیحی اپیسکوپال است . سه تن از والدین بزرگ خانم آلبرایت جنگ جهانی دوم جان خود را از دست دادند.
پدر وی، ژوزف کوربال، استاد کاندولیزا رایس، و پایه‌گذار دانشکده روابط بین‌الملل دانشگاه دنور بود.
وی دارای مدرک دکترا از دانشگاه کلمبیا در رشته حقوق و دولت مدنی است.
وی هم‌اکنون کرسی استادی دانشگاه جرج تاون را بر عهده دارد.
خالده ضیا
خالده ضیا (به بنگالی: খালেদা জিয়া) (زاده ۱۵ اوت ۱۹۴۶ در بنگلادش) سیاست‌مدار زن بنگلادشی است. وی از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ نخست وزیر بنگلادش بود و پس از آن طی سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ میلادی نیز به عنوان نخست‌وزیر بنگلادش فعالیت کرد.
خالده ضیا ریاست حزب محافظه‌کار ناسیونالیست بنگلادش را به عهده داشت که حزب راستگرای میانه تلقی می‌شود و در مقابل، رقیب سرسخت او حسینه واجد، رهبری حزب چپگرای میانه‌رو عوامی‌لیگ را به عهده داشت که دیدگاه‌های لیبرالیستی و سکولار دارد.
در پی ترور ژنرال ضیاء الرحمان، در سال ۱۹۸۱، خالده ضیا وارد صحنه سیاست شد و رهبری حزب ملی‌گرای بنگلادش را در دست گرفت. با فراهم شدن زمینه برگزاری انتخابات آزاد، ائتلاف به رهبری حزب ملی‌گرای بنگلادش در انتخابات فوریه سال ۱۹۹۱ توانست اکثریت کرسی‌های پارلمان را به دست آورد و خالده ضیا به عنوان اولین نخست‌وزیر زن در بنگلادش رای اعتماد پارلمان را کسب کرد.
این حزب توانست در دور بعدی انتخابات در سال ۱۹۹۶ به پیروزی چشمگیری دست یابد خانم ضیا مجدداً به سمت نخست‌وزیر منصوب شد.
خالده ضیا در آذرماه ۸۶ از ریاست حزب ملی‌گرای این کشور برکنار شد. این اقدام در بحبوحه بروز اختلافات شدید میان طرفداران خالده ضیا و افراد اصلاح‌طلب در حزب ملی‌گرای بنگلادش صورت گرفت. وزیر دارایی سابق بنگلادش که از مخالفان حزب ملی گرای این کشور به شمار می‌رود اعلام کرد، در غیاب خالده ضیا به عنوان کفیل وی منصوب شده‌است. در همان زمان، خالده ضیا، به همراه پسرش «عرفات رحمان» به اتهام اختلاس بازداشت شدند.
خالده ضیا در حالی به اتهام اخاذی، فساد مالی، و سو استفاده از قدرت روانه بازداشتگاه شد که خانم شیخ حسینه واجد، رئیس حزب عوامی‌لیگ و رقیب سرسخت خالده ضیا نیز به همین سرنوشت دچار شده بود. هر دو نفر مدعی شده‌اند که اتهامات انگیزه سیاسی دارند و فاقد پشتوانه حقوقی هستند.
درگیری این دو حزب که معتبرترین احزاب عرصه سیاسی بنگلادش به شمار می‌روند باعث شد تا ارتش به حمایت از دولت انتقالی برخاسته و کلیه فعالیت‌های سیاسی را در بنگلادش ممنوع اعلام کند.
قلعه فورگ
قلعه فورگ ارگی است در روستای فورگ از توابع شهرستان درمیان در استان خراسان جنوبی. این قلعه در ۵ کیلومتری درمیان قرار دارد.
وجود مناطق کوهستانی زیاد باعث شده که پای فرقه اسماعیلیه به این منطقه باز شود و برای دفاع از خود، قلعه‌های مرتفع و مستحکمی در اکثر مناطق این شهرستان و سایر شهرهای جنوبی خراسان ساخته و باقی بگذارند.
از نظر پیشینه تاریخی محوطه، ساخت قلعه فورگ در زمان نادرشاه افشار به وسیله میرزا بقاخان حاکم منطقه شروع شده و پس از وی پسرش میرزا رفیع خان ساختمان قلعه را به اتمام رسانده‌است. در زمان حکومت شوکت الملک به دستور وی سپاهیانش به قلعه هجوم برده، حاکم آن را دستگیر کرده و قلعه را فتح می‌نماید. تاریخ ساخت این قلعه در کتاب دیوان لامع، نوشته محمد رفیع بن عبدالکریم در میانی، سال ۱۱۶۰ ه‍.ق ذکر شده‌است. مؤلف کتاب عین الوتابع، قلعه را این گونه توصیف کرده‌است: قلعه فورگ در روی کوهی است که از آجر پخته، دیوار و باروج آن را به‌طور محکم ساخته‌اند و پایه آن را سنگ چین نموده‌اند و دو شیر در اطراف خود داشته با دو خاکریز که قطر هر یک پنج در پنج است.
قلعه فورگ بعد از قلعه الموت مهم‌ترین مقر حضور اسماعیلیان به حساب می‌آمده و در این محل فداییان مطلق را تحت تعلیم و آموزش‌های مخصوص قرار می‌دادند. فداییان مطلق گروهی بودند که حتی اسم نداشته و پس از ترک قلعه برای انجام مأموریت نام‌شان عوض می‌شد و به اسم مستعار برای قتل دشمنان فرقه اسماعیلیه می‌رفتند. اساس تعلیم فداییان به این صورت بود که بتوانند دشمن را غافل‌گیر کرده، یک یا دو ضربه کارد به او زده و قبل از این که دیگران به خود بیایند، ناپدید گردند.
قلعه فورک در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر اسدیه واقع شده‌است. فضاهای داخلی قلعه از شرق به غرب شامل ۳ قسمت می‌باشد که قسمت اول، محل زندگی خدمه انبار آذوقه و محل نگهداری احشام است. قسمت دوم، محل زندگی نظامیان و نگهبانان و محل نگهداری تدارکات نظامی و سومین قسمت که مهم‌ترین بخش قلعه است، محل زندگی حاکم و اطرافیانش بوده‌است. قلعه مجموعاً دارای ۱۸ برج بوده که اکنون تعدادی از آن‌ها باقی‌مانده‌است. مصالح به کار رفته در ساخت قلعه بیشتر سنگ، آجر و خشت می‌باشد. این قلعه بر بالای صخره‌ای سنگی پس از قرون متمادی همچنان در تاریخ بیرجند قامت خود را استوار نگهداشته‌است، هم‌چنین بر بلندای حصار و برج‌ها، سازه‌های کنگره‌داری وجود دارد و منافذی (تیرکش) جهت دیده‌بانی و دفاع دیده می‌شود.
با توجه به آثار و بقایای معماری داخل قلعه چنین استنباط می‌شود که قلعه مزبور در چندین مرحله بازسازی شده و بر وسعت آن افزوده شده‌است. آخرین مرحله معماری آن مربوط به دوره افشاریه است که حصار فعلی قلعه و هشت برج مدور آن یادگاری از این دوره می‌باشد.
نسخه محدود
Limited Edition یا "ویرایش محدود" یا "نسخهٔ محدود" به ویرایشی از چیزی گفته می‌شود که ارزش جمع آوری را داشته باشد (مانند کتاب ها، عکس‌های چاپی یا مدالهای ورزشی یا یک آلبوم) و طوری تبلیغ می‌شود که از این محصول تعداد کپی‌های محدودی زده خواهد شد (و پس از اتمام آن‌ها دیگر این محصول در دسترس نخواهد بود).
Merriam-Webster’s Collegiate® Dictionary, Eleventh Edition.
شهرستان قاخ
قاخ (به لاتین: Qax، به گرجی: კახის რაიონი، به ساخوری: Къахын район) نام بخشی در شمال جمهوری آذربایجان است. این بخش با گرجستان و داغستان روسیه هم‌مرز است.
به سبب قرار گرفتن در دامنه‌های رشته‌کوه قفقاز، این بخش دارای آب و هوای معتدل ولی در زمستان سرد است. رطوبت هوا در این بخش تقریباً زیاد است و این امر در کنار خاک حاصلخیز منطقه باعث رونق بخش کشاورزی نیز شده است.
۷۹۰ (قمری)
۷۹۰ (قمری)، هفتصد و نودمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با یازده ژانویه سال ۱۳۸۸ میلادی است.
شهرستان زنگلان
شهرستان زنگلان (به لاتین: "Zəngilan") نام بخشی در جنوب غربی جمهوری آذربایجان است. مرکز این بخش شهر زنگلان است. زنگلان در کرانه شمالی رود ارس واقع شده و با ایران و ارمنستان هم‌مرز است. این بخش در درگیری‌های ۲۰۲۰ ارمنستان-آذربایجان از تصرف ارمنستان خارج شد.
شهرستان زاقاتالا
شهرستان زاقاتالا (به لاتین: Zaqatala، به آواری: Закатала мухъ، به ساخوری: Закаталайни район) یکی از بخش‌های شمالی جمهوری آذربایجان است. وسعت این بخش ۱٬۳۴۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۰۵٬۰۰۰ نفر است. بخش زاقاتالا در بین سه کشور روسیه، گرجستان و جمهوری آذربایجان محصور شده‌است. این بخش در دامنهٔ کوه‌های قفقاز قرارگرفته و درختان گردو و فندق در آن به فراوانی یافت می‌شود. همچنین در بخش زاقاتالا گونه‌های پرشماری از حیوانات وحشی نظیر خرس و گراز زندگی می‌کنند و پرورش کرم ابریشم نیز در این بخش رواج دارد.
۲۵۱ (قمری)
سال ۲۵۱ هجری قمری.این سال با آدینه آغاز می‌شود. نخستین روزش برابر است با ۱۸ بهمن ۲۴۳ هجری خورشیدی و ۲ فوریه ۸۶۵ (میلادی).
۳۱۳ (قمری)
۳۱۳ (قمری)، سیصد و سیزدهمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با ۲۹ مارس سال ۹۲۵ میلادی است.
۲۴۰ (قمری)
سال ۲۴۰ هجری قمری.این سال با شنبه آغاز می‌شود. نخستین روزش برابر است با ۱۶ خرداد ۲۳۳ هجری خورشیدی و ۲ ژوئن ۸۵۴ (میلادی).
شهرستان قوسار
قوسار (به لاتین: "Qusar") نام بخشی در شمال شرقی جمهوری آذربایجان است و با داغستان روسیه هم مرز است. این بخش ۱۵۴۰ کیلومتر مربع وسعت و جمعیتی بالغ بر ۹۰۰۰۰ نفر دارد که اکثریت این شهر را لزگی‌ها تشکیل می‌دهند.
ویکی‌پدیای انگلیسی
۲۵۰ (قمری)
سال ۲۵۰ هجری قمری.این سال با یک‌شنبه آغاز می‌شود. نخستین روزش برابر است با ۲۸ بهمن ۲۴۲ هجری خورشیدی و ۱۳ فوریه ۸۶۴ (میلادی).
۲۴۹ (قمری)
سال ۲۴۹ هجری قمری.این سال با چهارشنبه آغاز می‌شود. نخستین روزش برابر است با ۹ اسفند ۲۴۱ هجری خورشیدی و ۲۴ فوریه ۸۶۳ (میلادی).
صلیب تغییرات
صلیب تغییرات آلبومی از پروژهٔ موسیقی انیگما و محصول سال ۱۹۹۳ است. این آلبوم که دومین آلبوم استودیویی این پروژهٔ موسیقی است، سه سال بعد از اولین آلبوم استودیویی این پروژه، ام‌سی‌ام‌اکس‌سی ای.دی. عرضه شد. شاخص‌ترین آهنگ این آلبوم، «بازگشت به معصومیت» بود که به عنوان یک تک آهنگ عرضه شد و در موسیقی متن فیلم‌های متعددی قرار گرفت. در صلیب تغییرات، صداها بیشتر به سمت موسیقی راک تمایل پیدا کرده‌اند که می‌توان از آهنگ «I Love You... I Kill You» نام برد و سرودهای گریگوری آلبوم پیشین با استایل آهنگ‌های کشیده و صداهای قبیله‌ای جایگزین شده‌اند. صداهای کشیدهٔ Ami (یک بومی تایوانی)، در آهنگ «بازگشت به معصومیت» اغلب به عنوان یک بومی آمریکایی اشتباه گرفته می‌شود.
دو نسخهٔ متفاوت از این آلبوم وجود دارد:
۱. نسخهٔ اصلی آلبوم که در ۶ دسامبر ۱۹۹۳ عرضه شد و شامل ۹ آهنگ بود.
۲. نسخهٔ Special limited edition که در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۴ روی یک دیسک پوشیده شده از طلای ۲۴ عیار همراه سه ریمیکس جدید منتشر شد.۱۰. «Return to Innocence (نسخهٔ بلند و سرزنده)» - (کرلی ام.سی.) - ۷:۰۷
۱۱. «Age of Loneliness (میکس Enigmatic Club) - (کرلی ام.سی.) - ۶:۲۳
۱۲. «The Eyes of Truth (میکس Götterdämmerung) - (کرلی ام.سی.) - ۷:۱۸ آلبوم - مجلهٔ Billboard (آمریکای شمالی) آلبوم - نمودار آماری در UK فروش جهانی: اثبات شده توسط Virgin Records در سال ۱۹۹۶: ۸ میلیون نسخه
فروش تخمینی کلی: ۱۲ تا ۱۵ میلیون
فروش در آمریکا تا سال ۲۰۰۶: ۲، ۸۰۰، ۰۰۰ کپی
تک آهنگ‌ها - مجلهٔ Billboard (آمریکای شمالی)
شعبان
شعبان یا شَعبان المُعَظّم هشتمین ماه در گاه‌شماری هجری قمری است. ماه شعبان، از عزیزترین ماه‌های اسلامی است و به ماه پیامبر اسلام مشهور است. در این ماه اعمال عبادی زیادی به مسلمانان توصیه شده‌است.١٥
مانیفست جمهوری‌خواهی
مانیفست جمهوری خواهی ۱ جزوه‌ای است که در فروردین ۱۳۸۱ توسط اکبر گنجی به هنگام گذراندن دوران محکومیت ۶ ساله خویش در زندان اوین نگاشته شده‌است. این جزوه مشتمل بر یک مقدمه و ۶ فصل است که در آن ناکارآمدی جنبش اصلاحات در نظام جمهوری اسلامی ایران و راههای خروج از بن بست توسط جمهوریخواهی به بحث گزارده شده‌است.
مینگه‌چویر
مینگه‌چویر (به لاتین: "Mingəçevir") نام چهارمین شهر بزرگ جمهوری آذربایجان با جمعیتی بالغ بر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر است که ۲۰٬۰۰۰ آوارهٔ جنگ قره‌باغ را نیز باید به آن اضافه کرد. مینگچویر ۱۳۹٫۵۳ کیلومتر مربع وسعت دارد. مینگچویر به شهر چراغ‌ها مشهور است زیرا در مینگچویر نیروگاه برق‌آبی بزرگی وجود دارد که در سدی که بر روی رود کورا واقع است قرار دارد. پشت این سد بزرگ‌ترین دریاچه جمهوری آذربایجان قرار دارد. در این ناحیه هزاران سال است که مردمانی ساکن هستند ولی شهر در سال ۱۹۴۸ میلادی به‌وسیله اسیران آلمانی جنگ جهانی دوم و به منظور اسکان دادن کارگران و متخصصان ساخت سد، بنا نهاده شده‌است.
ساخت سد مخزنی و نیروگاه برق‌آبی مینگچویر در سال ۱۹۵۳ میلادی پایان یافت. سد و نیروگاه برق‌آبی مینگچویر که سد آن از نوع خاکی است و دریاچه پشت سد ۱۵٫۶ میلیارد متر مکعب آب را در خود ذخیره می‌کند، بلندترین سد اروپا است. طول دریاچه ۷۰ کیلومتر و عرض آن ۳ تا ۱۸ کیلومتر و عمق آن ۷۵ متر است و مساحت دریاچه ۶۰۵ کیلومتر مربع است. در پایین دست سد دو کانال آب که از سد تغذیه می‌شوند به نام‌های «کانال قره باغ علیا» به‏‌ طول ۱۷۲ کیلومتر و «کانال شیروان» به طول ۱۲۳ کیلومتر اراضی پایین دست سد به وسعت ۱۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع را آبیاری می‌کنند. ۲۰٬۰۰۰ نفر اعم از ز کارگر و متخصص از سراسر جمهوری آذربایجان در ساخت سد مشارکت داشتند. همچنین ۱۰٬۰۰۰ نفر از اسیران آلمانی جنگ جهانی دوم به‌عنوان کار اجباری در ساخت این نیروگاه به‌کار گرفته شده‌اند تا بزرگ‌ترین سد و نیروگاه تاریخ اتحاد جماهیر شوروی ساخته شود.