hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
راین (کرمان)
راین (Rayen) شهری تاریخی و توریستی در استان کرمان و در دامنه کوه هزار است. این شهر مرکز بخش راین از توابع شهرستان کرمان است و در جنوب شرقی کرمان قرار گرفته‌است. شهر راین یکی از شهرهای خوش آب و هوا و ییلاقی استان کرمان محسوب می‌شود. جمعیت شهر راین بر اساس سرشماری سال ۹۵، ۱۰٬۲۸۶ نفر بوده‌است.
نام این شهر در گذشته رائین بوده‌است. رائین نام یکی از سرداران بزرگ و شجاع اردشیر دوم، پادشاه ساسانی بوده‌است. رائین در لغت به معنای قنات با شیب ملایم است. این شهر در مسیر بزرگراه شرق به غرب قرار داشته و به عنوان یک منزلگاه مهم مورد توجه بوده‌است. راین با قدمت و تمدن کهن در زمان ساسانیان بواسطه قرار گرفتن در مسیر بزرگراه غرب به شرق موقعیتی مناسب داشته و یکی از مراکز دادو ستد کالا و همچنین بافت پارچه‌های ارزشمندی بوده‌است که حتی به مناطق دور مانند مصر نیز صادر می‌شد. این منطقه در گذشته یکی از مراکز ساخت صنایع دفاعی مانند شمشیر و تفنگ نیز بوده‌است. وزیری مؤلف کتاب جغرافیای کرمان، راین را چنین توصیف کرده‌است: باغستانی فسیح، مرغزاری بدیع آبش با سلسبیل برادر و هوایش با فردوس برابر. در خوبی آب وهوا همچون جنت المأوا، در صفا و فضا بی مثل و همتا.
راین در فاصله یکصد کیلومتری جنوب شرقی کرمان و بر دامنه کوه هزار قرار دارد. جمعیت این شهر بنا به سرشماری سال ۱۳۹۵ تعداد ۱۵٬۶۷۲ نفر است. ارتفاع شهر راین از سطح دریا ۲۲۰۱ متر است. آب و هوای راین معتدل کوهستانی است و زمستان‌های سرد و تابستان‌های خنک دارد. این شهر در دامنه کوه بلند هزار، چهارمین کوه بلند ایران قرار دارد. آبشار راین آبشاری در دامنه‌های کوه هزار است. این آبشار یکی از جاذبه‌های طبیعی گردشگری است. این آبشار که به نام «زر رود» هم شناخته می‌شود در ۱۴ کیلومتری جنوب غربی راین و بر دامنه‌های جبههٔ شرقی کوه هزار فرو می‌ریزد. آبشار زر رود از ریزش رودخانه‌ای پدید می‌آید که سرچشمه‌های آن در ارتفاعات بالادست و از دل دامنه‌ها و دیواره‌های برف گیر هزار همچون تاج خروس جریان می‌یابد. آبشار راین طی ۴ مرحله فرو می‌ریزد که مرحلهٔ اول ۳ متر و پس از آن ۴ متر، مرحله سوم از لبه پرتگاه تا نقطه‌ای که سنگ بزرگی در دیواره‌ها قفل شده و مرحلهٔ بعد ریزش از سنگ بزرگ تا کف سنگی حوضچهٔ آبشار و پخش آب بر دیواره سنگی شیب دار و حرکت در لابه لای بیدها و کنارهٔ دیواره بلند سنگی است.
به دلیل وجود شیاری در محل ریزش آب، حرکت نمودن در پشت آبشار و لذت بردن از خنکای ذرات آب تجربه‌ای مثال زدنی را به وجود می‌آورد که این تجربه در زمستان تبدیل به یخ نوردی ساده و هیجان‌آور می‌گردد. همچنین مسیر اصلی صعود، به قله از دامنه روبروی آبشار آغاز می‌شود. مسیر حرکت تا ارتفاع ۳۲۰۰ متری در حاشیهٔ رودخانه ادامه دارد و پونه‌ها و گل‌های وحشی طول راه را دربر گرفته‌اند خاطرنشان کرد: این صحنه یکی از زیباترین و شکوهمندترین مسیرهای کوهپیمایی استان کرمان را به وجود آورده‌است. شمشیر، اسلحه، قندشکن، داس، ساطور، قفل، خنجر، قیچی، انبر و همچنین تاج علم‌های عزاداری از دیگر ساخته‌های فلزکاران این منطقه‌است. صنعت قالیبافی نیز در راین رواج دارد.
گلباف
گُلباف (Golbaf) شهری که مرکز بخش گلباف شهرستان کرمان استان کرمان ایران قرار گرفته‌است. این شهر در جنوب شرق کرمان قرار دارد و فاصله جاده‌ای آن با مرکز استان از مسیر بم و دوراهی نی بید ۱۲۵ کیلومتر و از جاده شهداد و سیرچ ۱۰۰ کیلومتر است، اما فاصله هوایی این بخش با کرمان کمتر از ۹۰ کیلومتر می‌باشد. آب و هوای شهر گلباف معتدل خشک است. از محصولات کشاورزی که در گلباف تولید عمده را دارند می‌توان زردآلو اشاره کرد که بیشترین زردآلو استان را دارد. از دیگر محصولات این بخش می‌توان به گردو، انار، نعناع، ترخون، گل ختمی؛ گاوزبان؛ انگور؛ هلو و خرما اشاره کرد.
جوپار
جوپار شهری در بخش ماهان شهرستان کرمان استان کرمان ایران است.
جمعیت این شهر طبق آخرین سرشماری سال ۹۵ برابر۵۵۰۰تن بوده است.
این نام از نام جوی پارسالی برگرفته شده‌است در گذشته به دلیل آب وهوای بسیار خوبی که این منطقه داشت محل مناسبی برای پادشاهان کرمان بوده‌است و چون سالی یک بار به این محل می‌آمدند به همین دلیل می‌گفتند برویم به محل جوی پارسالی که با گذشت زمان به جوپار شهرت یافت البته در روایتی دیگر اشاره شده‌است به قنات گوهرریز که چند قسمت شده‌است (شش مقسم) یعنی جوی آب پاره شده‌است که کم‌کم تبدیل به جوپار شده‌است. آگواشیر دات کام ، بازدید: ژانویه ۲۰۰۹.
محی‌آباد
مُحی‌آباد شهری در بخش ماهان شهرستان کرمان استان کرمان ایران است.
این شهر در میان شهرهای کرمان و ماهان در جنوب شهر کرمان قرار گرفته‌است.
محی آباد از ادغام سه روستای محی آباد، کوثرخیز و حسین آباد تشکیل شده و از سال ۱۳۷۷ در این منطقه شهرداری تاسیس شده است.
این شهر از دو سو به شرق بزرگ‌راه و از جنوب به جاده ارتباطی باغین–ماهان ارتباط دارد از نظر آب وهوایی گرم می‌باشد و در ارتفاع بالاتری نسبت به شهر کرمان قرار دارد.
ساختار اصلی منطقه به جاده ارتباطی شرقی –غربی که از جاده ارتباطی باغین – ماهان منشعب می‌شود و به بزرگراه هفت‌باغ می‌پیوندد وابسته‌است اکثریت آبادیهای منطقه محی آباد در حاشیه این شهر قرار گرفته‌اند.
بروات
بَرَوات ،مرکز بخش بروات و شهری در شهرستان بم، در شرق استان کرمان است.
بروات در حدود شش کیلومتری مشرق شهر بم، بر سر راه اصلی بم - زاهدان قرار دارد. هوای تابستانهای آن گرم و زمستانهای آن ملایم است. زمینهای آن با چندین رشته قنات آبیاری می‌شود. نخلستان و دامداری و علوفه کاری دارد. محصول عمده آن حنا و مرکبات است، و خرمای پرآب آن در منطقه شهرت دارد. در گذشته شامل سه دهکده بروات بالا و بروات میانه و بروات پایین بود که حدود یک کیلومتر از یکدیگر فاصله داشتند.
بزنجان
بزنجان شهری است کوهستانی و یکی از شهرهای مرتفع ایران و دارای پیشینه تاریخی فراوان در شهرستان بافت استان کرمان (پهناورترین استان ایران). فاصله این شهر تا شهر بافت ۸ کیلومتر و تا کلانشهر کرمان ۱۵۱ کیلومتر فاصله دارد. این شهر از شمال به دهستان کیسکان، از شرف به دهستان های رابر و جواران، از جنوب و جنوب غربی به دهستان دشتاب و از غرب به دهستان های دشتاب و فتح آباد محدود می‌گردد. احتمال رفته که قدمت این شهر به دوران باستان ب و اوایل سده پنجم پیش از میلاد بازگردد. بنابر این بزنجان از مناطقی است که سابقه تاریخی کهنی دارد. مردمان این شهر بیشترین نزدیکی ژنتیکی را با آریاییان شرقی ایران داشته و از مهاجران آریایی تبار می‌باشند که از شرق به این مناطق وارد شده اند.(بویل.جی.آ،تاریخ ایران از سلوکیان تا فروپاشی دولت ساسانیان، ترجمه حسن انوشه، ج۳ قسمت اول، امیرکبیر، تهران۱۳۶۸، ص۲۴۸)(جغرافیای کرمان،ص۲۴۸)(جغرافیای تاریخی بافت و رابر،۱۳۹۰،ص۶۳)
اقلیم شهر بزنجان معتدل کوهستانی و در ارتفاع ۲٬۳۶۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است و یکی از بلندترین شهرهای ایران است. هوای بزنجان در تابستان معتدل و در زمستان سرد است.در محدوده دشت بزنجان ۲ حلقه چاه عمیق، ۲ حلقه چاه نیمه عمیق، ۴۲ رشته قنات و ۴ دهنه چشمه وجود دارد. قنات های این دهستان سابقه تاریخی طولانی دارند به صورتی که گفته می‌شود قنات مروان در زمان خلافت مروان حکم در عصر اموی حفر گردیده است.
بزنجان از نواحی اصلی برداشت گردو و بادام در ایران است. علاوه بر آن محصولاتی از جمله سیب، زردآلو، هلو، آلبالو، گیلاس، به، سنجد، آلو و آلوترش، و انار و انگور نیز در آن یافت می‌شود. عمده محصولات کشورزی در این منطقه به شرح زیر است: غلات(گندم،جو،ذرت،ارزن)، حبوبات(عدس،نخود،ماش،لوبیا)، صیفی‌جات(گوجه فرنگی،سیب زمینی، پیاز، سیر)، نباتات صنعتی(آفتابگردان و کنجد) ،یونجه. کشاورزی قسمت اعظم درامد مردم منطقه را تامین می‌کند به نحوی که عمده مشاغل کشاورزی در زمینه زراعت، باغداری، دامداری و زنبورداری تعریف شده اند . مزارع(( گوراندشت)) و ((داء جهانشاه علیا و سفلا)) از مزارع مهم منطقه هستند که بیشتر گندم و جو و سایر محصولات کشت میشود و عشایر در ییلاق و قشلاق خود از این دو منطقه مستعد کشاورزی بهره مند میشوند لذا محصولات گوشتی و لبنی نیز جزو تولیدات دامداران عشایر میباشد که از کیفیت خوبی برخوردار هستند
طبیعت زیبا و بکر به همراه آب و هوای معتدل کوهستانی این شهر موجب رونق گردشگری در این شهر شده است
(به دلایل نامعلومی اماکنی مانند حمام مرمر بزنجان و چندی دیگر از آثار تاریخی و باستانی شهر در سال های پس از انقلاب اسلامی تخریب گردید و امروزه از این منطقه برای طبیعت گردی استفاده می‌شود)
این شهر در مسیر محورهای مواصلاتی بافت و کرمان و نیز بافت و جیرفت واقع گردیده است
== مشاهیر و شخصیت ها =
مشاهیر و شخصیت ها ==((مرحوم محمد ناصری )):آخرین کدخدای بزنجان و کسی که همه امکانات مورد نیاز بزنجان در بخش تعلیم و تربیت و ارتباطات و بهداشت و ...را در گذشته مهیا نموده و امروزه مردم منطقه از او به نیکی یاد میکنند .
بهرمان
بَهرمان شهری است در استان کرمان، بخش نوق شهرستان رفسنجان که در ۵۵ کیلومتری رفسنجان قرار دارد. در میان مردمان محلی بهرمان، به دلیل تشکیل شدن آن از سه روستا (بهرمان، نعمت‌آباد و شاه آباد)، سه قریه هم خطاب می‌شود. از روستاهای اطراف این شهر می‌توان به باقرآباد، رکن آباد اشاره کرد. بهرمان در سال ۱۳۸۲ از روستا به شهر تبدیل شد. بهرمان، زادگاه اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس جمهور پیشین ایران و رئیس سابق مجمع تشخیص مصلحت نظام ایران است.
مهمترین جاذبه‌های گردشگری بهرمان عبارتند از:  از مهمترین محصولات کشاورزی این شهر، پسته می‌باشد.
پاریز
پاریز شهری در بخش پاریز شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است. این شهر یکی از خوش آب و هواترین نقاط منطقه است ولی به علت آلودگی ناشی از کارخانه مس سرچشمه طبیعت آن رو به نابودی است. همچنین پاریز یکی از گذرگاه‌های کاروان‌های بازرگانی بوده و آثار به جا مانده از کاروان‌سرا و پایگاه نظامی دلیلی بر این موضوع است. در اطراف پاریز سه معدن بزرگ مس به نام‌های سرچشمه و دره زار و نوچون وجود دارد.
آب و هوا واقلیم شهر پاریز معتدل کوهستانی است و ارتفاع این شهر از سطح دریا بیش از ۲٬۳۰۰ متر از سطح دریاست و تابستان های خنک و زمستان های سردی دارد. فاصله شهر پاریز از شهر سیرجان نزدیک به ۶۰ کیلومتر، از شهر رفسنجان حدود ۸۵ کیلومتر، از شهرک مس سرچشمه حدود ۲۷ کیلومتر و از معدن مس سرچشمه حدود ۳۲ کیلومتر فاصله دارد. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۸٬۰۰۵ نفر (در ۲٬۵۹۶ خانوار) بوده‌است.
جبالبارز
جبالبارز شهری از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶٬۷۵۰ نفر بوده‌است.
محمد آباد مسکون مرکز بخش جبالبارز شهرستان جیرفت است. مرکز بخش جبالبارز تا سال ۱۳۷۵ تحت عنوان روستای محمدآباد مسکون و پس از آن به نام شهر جبالبارز نامیده شد. بخش جبالبارز در حدود ۴۶ کیلومتری شمال شهر جیرفت و در راه اصلی جیرفت - کرمان و در خاور بخش جبال‌بارز قرار دارد.
این شهر در دامنه غربی رشته کوه بارز واقع است و با کوه‌های گودِ سرخ از شمال باختری، بُنه رَمی از سوی خاور، و سروتمین از جنوب خاوری احاطه شده‌است. رود سقدر در جنوب شهر جریان دارد. در جنوب شهر، چند معدن و در اطراف شهر چشمه‌های آب گرم وجود دارد. آب و هوای شهر جبالبارز، معتدل کوهستانی است و زمستان های سرد و تابستان های خنکی دارد.
اهالی جبال بارز شیعه دوازده امامی هستند و به فارسی با لهجه جبال بارزی گویش می‌کنند. نام جبالبارز ترجمه عربی نام اصلی فارسی منطقه یعنی «کوه‌های پارچ» است.
آبشار سرندکوه، با حدود ۱۷۷ متر ارتفاع بزرگترین آبشار خاور میانه در منطقه جبال‌بارز واقع شده‌است.
خانوک
خانوک شهری در استان کرمان است. شهر خانوک در بخش مرکزی شهرستان زرند قرار دارد. شهر خانوک با آب و هوای سردسیری در جنوب شهرستان زرند قرار دارد و فاصله آن تا مرکز استان ۶۰ کیلومتر است. مساحت حریم خانوک بالغ بر ۱۶۰۶۰۰۰ متر مربع است که از سمت شمال به ریحانشهر، از جنوب به توابع چترود، از شرق به رشته کوه معروف به حاشیه کویر لوت و از غرب به جلگه حاصلخیز شهرستان زرند منتهی می‌شود.
شهر خانوک دارای ۹ آبادی تحت حوزه نفوذ است که بزرگترین آن حمیدیه (ملک‌آباد سابق) با جمعیتی بیش از ۱۰۰۰ نفر در غرب شهر واقع است.
با توجه به سنگ‌های قبوری که رو به بیت‌المقدس در شهر خانوک یافت می‌شود، می‌توان گفت: قدمت تاریخی این شهر به قبل از اسلام بازمی‌گردد. همچنین برخی از بقایا و آثار ساختمان‌های قدیمی مانند تکایاو مسجد جامع شهر و… نشان‌دهندهٔ قدمت بلند تاریخی این شهر است. در برخی منابع تاریخی اینچنین آمده: «... وجود قبرستان‌های قدیمی که به قبرستانهای (گبری) معروف است وکشف سنگ نوشته‌های قدیمی، موید قدمت تاریخی خانوک است و حتی بر اساس نبشته‌های بعضی از سنگ‌ها که نشانگر عمران وابادانی شهر بوده، قدمت خانوک را به قبل از اسلام می‌رساند. از آثار تاریخی خانوک می‌توان به باقی‌مانده آثار قلعه‌ها در بالای کوهی در جوار قنات اشاره نمود حمام قدیمی و آسیاب آبی گواه عمران وآبادانی شهر خانوک در قدیم است.
خانوک (اِخ) دهی است از دهستان حتکن بخش زرند شهرستان کرمان. واقع در۲۵ هزارگزی خاوری زرند و ۱۸ هزارگزی شمال راه فرعی زرند - کرمان، ناحیه‌ای است کوهستانی و سردسیر. دارای ۸۷۴ تن سکنه که شیعی مذهب و فارسی زبانند. این ده از قنات و چشمه مشروب می‌شود؛ و محصولاتش غلات و میوه جات است. اهالی بکشاورزی گذران می‌کنند. صنایع دستی آن‌ها قالی بافی با نقشه‌است. راه آنجا فرعی می‌باشد. این ده مولد برق کوچکی دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).
درمورد وجه تسمیه شهر خانوک براساس مدارکی که وجود دارد و آنچه دراذهان وگفتار مردم گفته می‌شود، می‌توان گفت: واژهٔ خانوک به معنای «چشمه سار» یا جایی که چشمه آب زیاد دارد، آمده‌است و از ترکیب دو عبارت «خان» به معنی چشمه وصفت «وک» به عنوان پسوند-نسبت-که به دنبال آن آمده، می‌باشد. در خانوک طوایف و خانواده‌های سرشناس بسیاری وجود دارد که می‌توان به برخی از آن‌ها همچون، خانواده‌ها و فامیل‌های انصاری، عرب‌نژاد، اسدی، مهدوی نام برد.
از هنرهای دستی شهر خانوک که در گذشته رایج بوده، می‌توان به صنعت کفش وگیوه وتخت کفش اشاره نمود. بهترین کفشی که در خانوک تولید می‌شده به نام اجیده‌ای معروف بوده و همچنین پارچه بافی پنبه پاک کنی ونخ ریسی وبافت پارچه‌ای به نام کرباس و چادرشب نیز از هنرهای دستی قدیم خانوک به‌شمار می‌رفت. قالی بافی یکی دیگر از هنرهای مردمان این منطقه بوده که هنوز هم برخی از خانواده‌ها به این امر مبادرت می‌ورزند.
خانوک شهری کوهستانی با آب و هوای سردسیری و ارتفاع ۱۵۵۵متر از سطح دریا در فاصله ۶۵ کیلومتری استان کرمان قرار دارد. مساحت حریم شهر خانوک شانزده میلیون ششصد و شش هزار متر مربع است که جمعیتی بیش از ۴۰۰۰ نفر را در خود جای داده‌است. فرآورده‌های عمدهٔ کشاورزی در گذشته گندم وصیفی‌جات بوده‌است، امروزه علاوه بر پسته، انار نیز از محصولات عمدهٔ این منطقه‌است. قلعه‌ای که آثار آن بربالای کوهی در جوار قنات خانوک وجود دارد و به استناد گفته هایی-که سینه به سینه از نیاکان به ارث رسیده-راهی امن نیز برای دسترسی به آب قنات در زیر زمین و در دل کوه حفر و به درون قلعه راه داشته‌است. این قنات موجب سرسبزی و منبع آبرسانی به باغات و صحرای بزرگ خانوک است. عمدهٔ کشاورزی مردمان این شهر از ناحیهٔ آب این قنات اداره می‌شود.
آبشار
آبشار یکی از پدیده‌های زمین‌شناسی است که در آن آب یک رودخانه از یک فلات یا مکانی مرتفع با سرعت زیاد به پایین یک دره یا دامنه می‌ریزد.
آبشار ریزش ناگهانی آب است، معمولاً ناشی از بستری از سنگ سخت در مسیر رودخانه‌ای که یا افقی است یا به ملایمت به سمت قسمت بالای رودخانه شیب دارد و در روی سنگ‌های نرمتر قرار می‌گیرد. سنگ‌های نرم‌تر زیرین به وسیلهٔ رودخانه سایش می‌یابند به‌طوری‌که سنگ سخت‌تر آویزان می‌شود و نهایتاً آبشار ایجاد می‌شود.
مرتفع‌ترین آبشار جهان به نام آبشار آنجل، در کشور ونزوئلا قرار دارد. این آبشار مربوط به رود کارائو است که از ارتفاع۹۸۹ متری از روی فلاتی مرتفع که از سنگ‌های سخت ساخته شده به پایین می‌ریزد.
سنگ‌های بستر رود، به‌آرامی فرسایش می‌یابد. رودهای بزرگ، از روی سنگ‌های مختلفی می‌گذرند. بعضی از سنگ‌ها، سخت‌تر از سنگ‌های دیگرند و به آسانی فرسایش نمی‌یابند. بعضی دیگر، به‌راحتی فرسایش می‌یابند. هنگامی که رود از بستری متشکل از سنگ‌های سخت وارد جایی شود که سنگ‌ها نرم ترند، احتمال دارد در محل برخورد این دو نوع سنگ، آبشار تشکیل شود، یعنی آب نمی‌تواند سنگ‌های سخت را حفر کند، اما سنگ‌های نرم را که در زیر قرار دارند از بین می‌برد و به‌اصطلاح زیر سنگ‌های سخت را خالی می‌کند. گاهی وسعت این محل خالی شده به اندازه‌ای است که افراد می‌توانند از پشت آبشار عبور کنند.
در محل آبشار نیاگارا واقع در مرز کانادا و آمریکا، لایه مسطحی از چند سنگ آهک سخت روی سنگ‌های نرم‌تری به نام شِیل قرار گرفته‌است. آب رودخانه، شیل را سریع تر فرسایش می‌دهد و قطعات بزرگ سنگ آهک گاه‌وبیگاه از لبه آبشار کنده می‌شوند و فرو می‌افتند. این اتفاق، در وسطِ آبشار که جریان آب شدیدتر است، بیشتر اتفاق می‌افتد. حاصل این پدیده، نعلی شکل شدن آبشار در منطقه متعلق به کانادا است.
مرتفع‌ترین آبشار اروپا، در نروژ است. این آبشار که اوتیگارد، نامیده می‌شود ۸۰۰ متر ارتفاع دارد. آب حاصل از ذوب یخچال یوستردال در نسدال، که بسیار پایین‌تر است، فرو می‌ریزد. دیواره‌های نسدال به علت فرسایش قبلی یخچال، بسیار پرشیب‌اند.
رودهایی که در مناطق کوهستانی جاری اند، آبشارهای متعدد دارند. آبی که در امتداد دامنه جاری است، از روی قطعه سنگ‌ها و لبه‌های سنگی زیادی می‌گذرد و آبشارهای کوچکی تشکیل می‌دهد. در مناطق ساحلی به‌ندرت آبشار دیده می‌شود. اما اگر رود از ارتفاعی به دریا بریزد، در آن محل نیز آبشار تشکیل خواهد شد؛ و در کشور ایران، استان لرستان با بیش از پنجاه آبشار، رکوردار تعداد آبشارها در منطقه خاورمیانه است.
آواروآ
آواروآ پایتخت جزایر کوک در اقیانوسیه است.
شهر آواروآ در شمال جزیرهٔ راروتونگا واقع شده و فرودگاه آن نیز فرودگاه بین‌المللی راروتونگا نام دارد.
جمعیت آواروآ ۱۰ هزار نفر است و این شهر گسترهٔ ۶ منطقه از ۱۲ منطقهٔ جزیره راروتونگا را در بر می‌گیرد.
مناره باغ‌قوشخانه
مناره باغ قوشخانه که به زبان گفتار محلی مناره باقوشخانه نیز خوانده می‌شود با نامهای دیگر مناره قوشخانه یا مناره طوقچی در شمال غربی محله جویباره اصفهان در کنار باغ قوشخانه قرار دارد. کارشناسان با توجه به تزئینات و شیوهٔ معماری زمان بنیاد آن را سدهٔ هشتم هجری و یادگار دورهٔ ایلخانی می‌دانند.
این مناره یکی از دو مناره‌ای بوده که در دو سوی مسجدی به نام مسجد بابا سوخته یا مصلی قرار داشته که جفت آن از میان رفته‌است.
وجه تسمیه این بنا به سبب نزدیکی به باغ معروف قوشخانه از باغات سلطنتی شاه عباس یکم بوده‌است. دلیل معروفیت این مناره نیز به باغ قوشخانه مجاورت آن با باغ سلطنتی است که در آن پرندگان شکاری پادشاهان نگهداری می‌شده. اکنون این مناره در نزدیکی دروازه کهن طوقچی جای گرفته و به همین شوند آن را به نام‌های باقوشخانه و طوقچی نیز می‌خوانند و زمانی به شوند همسایگی با آرامگاه علی بن سهل، منار علی بن سهل نیز خوانده می‌شد.
ناصرخسرو، نیز در سفرنامه خود از ورود به اصفهان و اتراق در خانقاه علی ابن سهل و پذیرایی فوق‌العاده از وی اشاره کرده‌است.
این سازه سی و هشت متر ارتفاع دارد و پلکان آن معمولی است. تزیینات آن پنج بار تکرار مارپیچ واژهٔ "الله‌اکبر" به خط کوفی بنایی فیروزه‌ای بر زمینه آجری همراه با نقشهای اسلیمی ختایی تزئین شده‌است و از حیث تزئینات و ویژگی‌های هندسی اثری کم‌نظیر به‌شمار می‌رود.
بر روی بدنه و قاعده این مناره آثاری از کتیبه دیده می‌شود، ساختمان آن از دوره ایلخانیان است.
منار باقوشخانه به‌جای‌مانده یکی از دو منار کناره‌های مسجد مصلی است که اکنون نشانه‌ای از آن نیست. این منار حدود ۳۸ متر بلندی دارد. تزیین آن به خط بنایی فیروزه‌ای بر زمینه آجری به گونه مارپیچ از تکرار الله اکبر درست شده‌است. کتیبه منار شکل گردنبند است که با خط ثلث سفید معرق بر زمینه گل و برگ آجری تزیین شده و بخش‌های زیادی از آن ریخته‌است. با توجه به تزیین‌ها و گونه معماری زمان ساخت آن را مربوط به دوران مغول‌ها می‌دانند.
از این مسجد در منابع تاریخی با عنوان مسجد باباسوخته، مسجد عمر و مسجد سلطان ابوسعید بهادرخان یاد کرده‌اند. اوژن فلاندن، معمار و خاورشناس فرانسوی که در سال ۱۲۵۵ هجری از اصفهان بازدید کرده‌است، از این مسجد، نقاشی و توصیفی جالب به یادگار گذاشته‌است: «مسجد کوچک زیبایی خودنمایی می‌کند که گوهری است گرانبها در هنر معماری ایران. این مسجد، باباسوخته نامیده می‌شود. نه تنها گنبد و مناره آن کاشی کاری شده، بلکه تمام سطوح آن از بالا تا پایین به همین طریق با کاشی مینایی پوشیده شده‌است. امروزه این نما صدمه کلی دیده و آجرهای زیر کاشی‌ها از هر سو نمایان شده‌است. با این همه هنوز هم درخشش این نمای درخشان به چشم می‌خورد. نقوش بزرگ ستاره‌ای شکلی به رنگ‌های سبز و سفید بر زمینه لاجوردی گنبد نقش شده‌است. بر فراز گنبد و در میان حاشیه‌های آبی رنگ، کتیبه‌ای با حروف سفید بر زمینه سبز، گنبد را دور می‌زند. مناره که جلوه‌ای بی‌نهایت دل‌انگیز دارد، با قد کشیده خود، سلسله‌ای از نقوش مارپیچ به رنگ‌های سبز و سفید را که بر سطح مینایی‌اش در هم پیچیده‌اند، به نمایش گذاشته‌است».
در سال ۱۳۸۵ سازمان میراث فرهنگی برای استحکام‌بخشی سازه - مقرنس کاری - مرمت گنبد مناره - پنجره‌ها و کاشی‌کاری تمام سطح مناره و راه‌پله‌ها اقدام کرده‌است.بر پایه داده‌هایی از مسعود شریفی دیرین
تابلو فرش
تابلو فرش به فرش‌هایی گفته می‌شود که معمولاً جنبه تزیینی دارند. این فرش‌ها همانند تابلو قاب شده و بر روی دیوار نصب می گردد. و به دو نوع دست بافت و ماشینی تقسیم می گردد. ایران در اين زمينه یکی از بزرگترین تولید کنندگان تابلو فرش در دنیا میباشد.
شهرسردرود پایتخت تولیدکنندگان بزرگ تابلوفرش دستباف محسوب میشود و فروشندگان زیادی نیز مشغول این هنر میباشند  و این هنر اشتغالزایی و ارزآوری بسزایی نیز داشته‌است.
از نظر دسته بندی موضوعی تابلو فرش شامل تصاویر زیر می‌باشد:
در این نوع از تابلو فرش‌ها مناظری از درختان،رودخانه، جنگل، گل و مناظری نظیر آن را شامل می‌شود.
شامل تصاویر طبیعی از حیوانات می‌باشد.
شامل تصاویر مربوط به دسته گل‌های تزئینی و طبیعی می‌باشد.
تصاویری از اشخاص مشهور و نامی جهان را شامل می‌باشد که اکثراً به صورت تک تابلو فرش و سفارشی بافته می‌شود.
تصاویر مربوط به چهره هنرمندان مشهور موسیقی و سینما را شامل می‌باشد.
ترکیبی از تصاویر مناظر طبیعی و حیوانات و بناهای تاریخی را شامل می‌شود.
آثار نقاشی هنرمندان نامی ایران و جهان که جزو آثار ماندگار و مشهور جهان هستند را شامل می‌شود از آثار هنرمندان نقاشی ایرانی می‌توان به آثار استاد محمود فرشچیان با عنوان مینیاتور اشاره نمود.
همچنین محمدرضا پورباغبان به عنوان یکی از اساتید ماندگار در زمینه طراحی وبافت تابلو فرش اصفهان می‌توان نام برد.
اکثر این نوع فرش‌ها در اندازه‌های بین ۳۵*۵۰ و ۵۰*۷۰ و ۷۰*۱۰۰ ۸۰*۱۲۰ ۱۰۰*۱۵۰ و ۲۰۰*۳۰۰ سانتی متر بافته می‌شود. البته در برخی کارخانجات تولید فرش ماشینی کاشان ، بافت تابلو فرش تا 12 متر هم امکان‌پذیر شده‌است. با توجه به اندازه و سایز تابلو فرش‌ها ارزش ریالی این نوع فرشها بسیار بیشتر از فرشهای دیگر است.
خاستگاه این نوع فرش‌ها شهر سردرود یکی از شهرهای شهرستان تبریز در استان آذربایجان شرقی ایران است که به عنوان پایتخت تابلوفرش جهان لقب گرفته‌ است.
سردرود قدمت 80 ساله دارد و طرح های این شهر به علت وفور طیف رنگ و ظرافت به کار رفته در آنها از ارزش و مقبولیت بسیاری در سطح جهانی برخوردار هستند. تابلو فرش‌ دستباف سردرود اغلب در قالب پرتره بافته می‌شوند، نقش های هنری، نقاشی، منظره و آیات قرآن دیگر طرح‌های مرسوم به کار رفته می باشد و ثبت جهانی شده است.
امروزه تابلو فرش یکی از کمیابترین و زیباترین وسایل تزیینی خانه است که با زیبایی خیره کننده خود مورد توجه مردم که به هنر و زیبایی علاقه خاص دارند، قرار گرفته است. تابلو فرش دستباف نه تنها در ایران طرفدارانی زیاد دارد بلکه اروپاییان، آمریکایی ها، اعراب و چینی ها نیز علاقه فراوان به این محصول نشان دادند.
انواعی دیگر از تابلوفرش‌ها ، ماشینی می‌باشد که توسط کارخانجات تولید فرش ماشینی کاشان به بازار عرضه می‌شود.
پیشتر جهت بافت تابلو فرش‌ها از نقشه‌های کاغذی استفاده می شد. بدین صورت که پس از انتخاب یک تصویر جهت بافت، تصویر مورد نظر به تناسب اندازه تابلو توسط نقاش یا با استفاده از دستگاه‌های چاپ تصاویر بر روی کاغذ چاپ می شد و با تقسیم بندی شطرنجی کاغذ چاپ شده، توسط بافنده بافته می شد. ولی با پیشرفت تکنولوژی و با استفاده از کامپیوتر و الگوریتمهای پردازش تصاویر بیتی، تصاویر مربوط به تابلو فرشها توسط نرم‌افزارهای خاص آن به کدهایی با دو پارامتر موقعیت مکانی بر روی تصویر و رنگ هر نقطه ، تبدیل می‌شوند که به این نوع نقشه‌ها اصطلاحاً نقشه‌های کامپیوتری گفته می‌شود.
شهریور هر سال نمایشگاه بین‌المللی تهران محل برگزاری نمایشگاه فرش و تابلو فرش ماشینی ایران می‌باشد
گالری تابلو فرش
جایگاه ویژه تابلو فرش در صادرات فرش دستباف ایران- باشگاه خبرنگاران جوان
نمایشگاه بین‌المللی فرش تهران
مارکت پلیس بازار هنرمندان
ریسه‌داران
ریسه‌داران یا تالوفیت‌ها (Thallophytes) یکی از چهار شاخهٔ اصلی گیاهان هستند که به صورت تک سلولی‌های مستقل زندگی می‌کنند. به توده آنها ریسه گفته می‌شود. ریسه بافت تلقی نمی‌شود.
گیاهانی که در این گروه قرار می‌گیرند، ریشه و ساقه و برگ ندارند و دستگاه رویندگی آنان به یک ریسه منحصر می‌شود. از ریسه داران می‌توان جلبک‌ها، قارچ‌ها، گلسنگ‌ها و باکتری‌های میکروسکوپی را نام برد. جلبک‌ها دارای کلروفیل هستند و غذای خود را از طریق فتوسنتز می‌سازند.
در گیاهان ریسه‌دار پیکره گیاه در ریشه و ساقه و برگ متمایز نشده‌است و بافتهای آوندی وجود ندارد. گامتها دارای دیواره سلولی بوده و تخم تا زمانی که در داخل دستگاه زایشی ماده محصور است به جنین پرسلولی مبدل نمی‌گردد.
این گروه گیاهی بسیار ساده، ابتدایی، غالباً تک‌سلولی و به اصطلاح پروتوفیت بوده و معمولاً تشکیل توده‌های سلولی به نام ریسه یا تال را می‌دهند. سلول‌های سازنده ریسه، همه یک‌شکل و یکنواخت و هریک مستقل از دیگری بوده و با آنکه در کنار هم قرار دارند، هیچگونه ارتباط فیزیولوژیکی بین آنها وجود ندارد، همچنین فاقد هرگونه اختصاصات بافتی هستند. ریسه یا تال تالوفیت‌ها بافت خاصی نیست و به همین علت هم این گروه گیاهی (تالوفیتها) را گیاهان سلولی می‌گویند.
دانشمندی به نام اندلیچر در سال ۱۸۳۶، قارچها، جلبکها و گلسنگها را در یک گروه گیاهی به نام تالوفیتها قرار داد. در سال ۱۸۸۶ دانشمندی به نام ایشلر تمام عالم گیاهی را در چهار شاخه بریوفیتها (هپاتیکها و خزه‌ها)، تالوفیتها (قارچها، جلبکها، گلسنگها)، پتریدیوفیتها، اسپرماتوفیتها قرار داد.
.sg
sg. دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور سنگاپور است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.sh
.sh دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به سنت هلن است.
Wikipedia contributors, ".sh," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.sh&oldid=204222904
.si
.si دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور اسلوونی است. مدیریت این دامنه با آرنس (ARNES) (شبکه دانشگاهی و پژوهشی اسلوونی) است.
Wikipedia contributors, ".si," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.si&oldid=211333968
.sl
sl. دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور سیرآلئون است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.sk
sk. دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور اسلواکی است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
کاظم‌آباد
کاظم‌آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
کاظم‌آباد (کرمان) شهری در بخش چترود شهرستان کرمان استان کرمان
انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۸)
انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا پنجاه و ششمین انتخابات ریاست‌جمهوری در تاریخ این کشور بود که برای انتخاب چهل و چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا به همراه معاون او در تاریخ ۴ نوامبر سال ۲۰۰۸ برگزار شد. در این انتخابات باراک اوباما به همراه جو بایدن از سوی حزب دموکرات و جان مک کین به همراه سارا پیلین از حزب جمهوری‌خواه (حزب حاکم) به رقابت پرداختند.
در پایان باراک اوباما با ۳۶۵ رأی در مقابل ۱۷۳ رأی جان مک کین، به عنوان چهل و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده انتخاب شد. اوباما در ۲۸ ایالت و منطقه کلمبیا و جان مک کین در ۲۲ ایالت پیروز شدند.
تعداد تخصیص گزینگرهای "(Electoral)" هر ایالت در این انتخابات بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ مشخص شده و مشابه انتخابات سال ۲۰۰۴ است. تاریخ آغاز به کار اوباما (رئیس جمهور) و جو بایدن (معاون انتخاب شده او) ساعت ۱۲ ظهر ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹ به وقت واشینگتن می‌باشد.
دیگر نامزدهای مهم این انتخابات چاک بالدوین از حزب قانون اساسی، باب بار از حزب آزادی‌خواه و سینتا مک کینی از حزب سبز بودند. رالف نیدر نیز پس از شکست در انتخابات مقدماتی حزب سبز به‌طور مستقل نامزد مقام ریاست جمهوری شده بود.
آرگیشتی یکم
آرگیشتی یکم ; (به زبان اورارتویی: "آرگیشتیشه،") ششمین پادشاه کشور باستانی اورارتو در خاور آناتولی بود.
آرگیشتی یکم از سال - ۷۸۵ تا ۷۶۳ پیش از میلاد - فرمانروایی کرد و پایتختی که به نام اربونی بنیاد نهاد هم‌اکنون شهر ایروان، پایتخت کشور ارمنستان است. اما از مجموع اسناد بررسی شده چنین بر می‌آید که سال - ۷۷۴ (پیش از میلاد) - با سال ششم حکومت آرگیشتی مطابق است و بنابراین وی در سال - ۷۷۹ (پیش از میلاد) - به تخت سلطنت اورارتو جلوس کرد. شاید هم سال اول آرگیشتی طبق متن سال‌نامهٔ خورخور که محفوط مانده سال اول حکومت آرگیشتی نبوده و سال دوم باشد. بدین قرار دوران حکومت آرگیشتی یکم را باید از سال - ۷۸۰ تا ۷۵۸ (پیش از میلاد) - دانست و به همهٔ ارقام سال‌های حکومت این پادشاه که ذکر شد واحدی افزود.
آرگیشتی پسر منوآس بود و کار پدرش در کشورگشایی را ادامه داد. وی بر آشور چیرگی یافت و شمال سوریه را نیز تصرف کرد و اورارتو را تبدیل به نیرومندترین کشور در دوران پس از هیتی‌ها در خاور نزدیک کرد.
از سوی شمال، آرگیشتی پادشاهی خود را تا دریاچه سوان گسترش داد و بیشتر نواحی دیائهی و دره آرارات را متصرف شد. آرگیشتی، دژ اربونی را در سال ۷۸۲ و دژ آرگیشتی‌خینیلی را در سال ۷۷۶ ساخت.
از مصادمهٔ آرگیشتی یکم با آشوریان دو بار در ذیل سال پنجم سال‌نامه خورخور بمناسبت لشکرکشی به نامار و ذیل سال ششم بمناسبت لشکرکشی علیه قلعهٔ بوشتو در پارسوا، یاد شده‌است. در جدول‌های آشوری نام دهندگان، ذیل سال -۷۷۶ (پیش از میلاد) - از لشکرکشی آشوریان علیه اورارتو و ذیل سال - ۷۷۴ (پیش از میلاد) - علیه اورارتو و نامار یاد شده‌است. لشکرکشی آرگیشتی‌یکم در سال پنجم سلطنت ممکن است پاسخی بوده به تجاوز آشوریان در سال قبل از آن. نام‌جای آرسیتانی که در سال‌نامهٔ آرگیشتی ذیل وقایع آن ذکر شده در کوه‌های پارسوا می‌باشد. در این مورد اشاره‌ای به پادشاه آشور نشده و فقط مذکور است که: " «در نقاط مسکونی آشور مانند (؟) کشور خود جنگجویان را گرد آوردم "». ظاهراً سخن از تهاجم به نامار و شاید هم به ایالت آشوری زاموا در میان می‌باشد؛ و چون ابتکار ناشی از آرگیشتی بوده طبیعی است که فهرست نام دهندگان (اپونیم‌ها) در ذیل سال مزبور از لشکرکشی آشور یادی نمی‌کند در عوض این لشکرکشی آرگیشتی موجب شد که آشوریان در سال بعد - ۷۷۴ (پیش از میلاد) - به نامار لشکرکشند.
شمشی-ایلو که سرکردگی لشکریان آشور را به عهده داشت خویشتن را غالب بر کوتیان و نامار می‌خواند و در کتیبهٔ خود از جنگ با آرگیشتی سخن می‌گوید. سال‌نامهٔ آرگیشتی نیز ظاهراً، خبری می‌دهد که پادشاه اورارتو: «" آشور را از کشور خویش بیرون راند و تارو و مار ساخت "». گذشته از این در ذیل سال هشتم آرگیشتی، سال‌نامهٔ خورخور خبر می‌دهد که پادشاه اورارتو به هنگام لشکرکشی به سرزمین ماننا تا مرز آشور رسید و چون از مرز مزبور تجاوز نکرد در جدول نام دهندگان آشور اشاره‌ای به تصادم با اورارتو نشده‌است.
حسنوند
حسنوند نام یکی از ایلات لک است. محل سکونت این ایل لرستان و ایلام است. این ایل بخشی از ایل بزرگ سلسله است. مردم آن به زبان لکی تکلم می‌کنند.
دانشنامه ایرانیکا و دانشنامه جهان اسلام حسنوندها را ایلی لر معرفی می‌کنند. علی اکبر دهخدا حسنوندها را یکی از ایلات کرد پیشکوه معرفی می‌کند. برخی دیگر نسب حسنوندها را به اسیران نهاوندی می‌رسانند که سال‌ها در میان قبایل عرب زندگی کرده‌اند و سپس به لرستان بازگشته‌اند و در الشتر، مجاور نهاوند سکنی گزیده‌اند. به روایت دیگر آنان فرزندان اردشیر بابکان هستند که تا زمان نادرشاه افشار در منطقه ایلام زندگی می‌کردند اما نادر به پاس جنگ آن‌ها علیه عثمانی منطقه شمال لرستان را به آنان بخشید. بنابر اسناد تاریخی هیچ‌یک از این نظرات نمی‌تواند درست باشد. عده‌ای از کردهای پشتکوه به منطقه الشتر در استان لرستان کوچ کرده و هم‌اکنون به عنوان بخشی از ایل حسنوند به‌شمار می‌آیند.
قدیمیترین آمار از جمعیت حسنوندها در دهه ۱۸۷۰ میلادی توسط شیندلر منتشر شده‌است و او جمعیت حسنوندها را حدود ۲٬۵۰۰ ذکر کرده‌است. نویسنده کتاب جغرافیای لرستان در ۱۸۸۳ میلادی جمعیت آن‌ها را حدود ۸۵۰ خانوار نوشته‌است. جمعیت این ایل در دهه ۱۹۳۰ میلادی پنج هزار خانوار و در دهه ۱۹۶۰ میلادی ۱٬۵۰۰ خانوار بوده‌است. عده‌ایی از حسنوندها به دینه‌ور در استان آذربایجان شرقی و اسدآباد در استان همدان تبعید شده‌اند.
ایل حسنوند دارای طوایف زیر است:
این طایفه ساکن شهرستان الشتر و شمال استان لرستان است.
این طایفه دارای ۲۵ تیره به نام‌های: رومی، مرادجان، میرزاجان، ابراهیم‌جان، بهرام جان، حیدر، محمدجان، ایمان‌جان، سهراب یک، نوره، کلب حسین، روئین، پولاد، دیتنه‌وند، پولاد، میراحمد، زیودار (زیار)، اوررضا، روسی، سالار، قل نره‌شی، بوه (بابا)، قلایی، منظمی، ملکی، رحمتی، صادقی، اتابک، سیاهپوش، نوراللهی، فرج‌اللهی، نصراللهی، فتح‌اللهی، ذکراللهی است.
طایفهٔ دولتشه یا دولتشاهی دارای تیره‌های مشهدقلی، پشم، رحمان شه، علی، کچل، علی یار، نادعلی، ولی، نجف علی، نجف قلی می‌باشد
این طایفه از تیره‌های خنگ گزار، عوض علی، حیدرعلی، سالی، ندر، شه‌ندر، سیف‌الدین تشکیل شده‌است.
طایفهٔ بسوم یا بسطام نیز از چهار تیره تشکیل گردیده که هریک دارای زیرتیره‌هائی به‌شرح زیر می‌باشد:
شامل تیره‌های زهابی، حاجی، اسماعیلوند، میمی، تویخن، باباحسین، نظربگ، سالار
تیره‌های طایفهٔ خمسه (اولاد اسکندر) عبارتند از: ۵. تیرهٔ باباحسین.
این ایل در سال ۱۳۱۱، پنج هزار خانوار جمعیت داشته‌است. محل سکونت اصلی ایل حسنوند شهرستان سلسله است. پراکندگی جمعیتی این ایل در شهرستان‌های سلسله، خرم‌آباد، پلدختر، کنگاور، کوهدشت، بروجرد، کلاردشت، قزوین و بخش دینور می‌باشد.
الکساندر شیشکوف
الکساندر سمیونوویچ شیشکوف (۹ مارس ۱۷۵۴ - ۹ آوریل ۱۸۴۱) از سیاست‌مداران، نویسندگان و دریاسالارهای روس بود.
فردریک اسمیس
فردریک اسمیس دربارهٔ ایده یک سیستم ارسال شبانه با هواپیمای کرایه برای محموله‌های حساس زمانی مانند داروها اجزای کامپیوتر و الکترونیک فکر می‌کرد . اسمیس ایده خود را در یک مقاله ترمش به استاد در دانشگاه ارائه نمود و یک نمره C دریافت کرد . در 12 مارس 1973 اسمیس خدمت خودش را با ارسال 6 بسته آغاز کرد .
فدکس عملیاتش را رسماً با مجموع 186 بسته در 17 آوریل آغاز کرد . فدکس تا مدت 27 ماه هر ماهه یک میلیون دلار از دست می‌داد .
در حال حاضر سیستم مرکز فعالیت فدکس توسط صنعت خط هوایی به صورت بسیار گسترده‌ای کپی برداری شد . با استفاده از این سیستم همه محموله‌ها به یک مرکز فعالیت پرواز می‌کنند، دسته بندی می‌شوند و در نهایت به محل مربوطه گسیل داده می‌شوند .
فدکس در صنعت خودش اولین سازمانی بود که ایده‌ها و خدماتی را شامل تحویل شبانه بسته، تحویل شبانه نامه، تحویل 30/10 صبح، پیگیری بسته، زمان واقعی پیگیری بسته پای تلفن، زمان قطعی خدمات برای حمل بار، تحویل روز شنبه ( روز تعطیل )، سرویش حمل بار.
در حال حاضر فدکس به‌طور متوسط دو میلیون قطعه را در هر شب به 186 کشور تحویل می‌دهد . موفقیت فدکس براساس وفق دادن محیط داخلی سازمان خود با محیط خارجی است .
موزه سنجش
موزه سنجش در شهر تبریز در فضای خانهٔ سلماسی تأسیس شده‌است.
در این موزه انواع ابزار توزین مانند ترازوهای زرگری، قپان‌های بزرگ میادین بار، سنگ‌وزنه‌ها، پیمانه‌های نفتی، وسایل مربوط به علم نجوم مانند اسطرلاب، ابزارهای سنجش مربوط به علم هواشناسی، قطب‌نماها و ساعت‌های مربوط به سده‌های گذشته به نمایش گذاشته شده‌اند. همچنین یک تنهٔ درخت ۵ میلیون ساله متعلق به دوره پلیوسن از دوران زمین‌شناسی نوزیستی نیز در این موزه نگهداری می‌شود.
خانه سلماسی (تبریز)
خانه سلماسی در محلهٔ مقصودیه شهر تبریز محل تأسیس موزهٔ سنجش است. این خانهٔ قدیمی در دورهٔ حکومت قاجار در سه ضلع حیاط (عرصه ۶۵۰ مترمربع) و در دو طبقه با زیربنای ۸۷۵ مترمربع بنا شده‌است.
طبقهٔ زیرزمین ضلع شمالی که توسط پله‌ای به هشتی ورودی نیز متصل است، حوض‌خانه نامیده می‌شود. دیگر قسمت‌های زیرزمین شامل مطبخ انبار ارزاق و آب‌انبار است.
طبقهٔ همکف دارای طنبی‌های اصلی و جانبی در اضلاع شمالی، شرقی و غربی با پنجره‌های اروسی است. بنا دارای تذهیب در کمد اتاق‌ها و شومینه‌ها و گچبری در سقف طنبی‌های شمالی و شرقی است.
مصالح به‌کار رفته در بنا شامل سنگ و ساروج در پی‌ها است و دیواره‌های زیرزمین ترکیبی از سنگ و آجر (تفلیسی) و دیواره‌های همکف خشتی با روکش آجری است.
این اثر به شماره ۱۸۶۲ در تاریخ ۱۵/۰۲/۱۳۷۶ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.
پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
دانشکدگان ابوریحان دانشگاه تهران با نام سابق پردیس ابوریحان دانشگاه تهران، یکی از موسسات آموزشی – تحقیقاتی دانشگاه تهران واقع در شهر پاکدشت در جنوب شرقی استان تهران می‌باشد. این مجموعه به مساحت ۳۰ هکتار، شامل ۸ هکتار مزرعه تحقیقاتی – آموزشی است. در سال ۱۴۰۰ عناوین پردیس‌های فنی، هنر، ابوریحان، فارابی، کشاورزی و... که از آن دسته از مجموعه‌های دانشگاهی دانشگاه تهران هستند که پذیرای دانشجویان نوبت روزانه (آموزش رایگان) محسوب می‌شوند؛ همگی به «دانشکدگان» تغییر یافتند تا میان این مجموعه‌های دانشگاهی روزانه با پردیس‌های بین‌المللی و خودگردان (برای دانشجویان شهریه‌پرداز) دانشگاه تهران، تمایز ایجاد شود. لذا از آن تاریخ، پردیس ابوریحان نیز که مجموعه‌ای از دانشکده‌های دانشگاه تهران است؛ به دانشکدگان ابوریحان دانشگاه تهران تغییر نام یافت.
این پردیس در مهر ماه سال ۱۳۳۱ با نام "دانشسرای کشاورزی" فعالیت خود را شروع و سپس سیر تاریخی زیر را طی نموده است:
پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران
پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران یکی از پردیس‌های دانشگاه تهران است که در رشته‌های مختلف هنر دانشجو می‌پذیرد. دانشکدهٔ هنرهای زیبا یکی از معدود نهادهای دانشگاهی معتبر ایران در رشته‌های هنر به‌ویژه تئاتر، معماری، نقاشی، مجسمه‌سازی، موسیقی، گرافیک و شهرسازی است. این دانشکده، یکی از قدیمی‌ترین مراکز آموزش عالی هنر در ایران می‌باشد.
مدرسهٔ صنایع مستظرفه که به دست کمال الملک در باغ موزه نگارستان احداث شده بود، مقدمهٔ تأسیس هنرکدهٔ دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۹ شد که از سال ۱۳۲۸ دانشکدهٔ هنرهای زیبا و از سال ۱۳۸۴ پردیس هنرهای زیبا نامیده شده‌است. در شهریور ماه ۱۳۱۹ خورشیدی و چند سال پس از تأسیس دانشگاه تهران، احداث دانشکدهٔ هنرهای زیبا در سه رشتهٔ معماری، نقاشی و مجسمه‌سازی به تصویب رسید. از نخستین اقداماتی که باعث شد دانشکدهٔ هنرهای زیبا در سال ۱۳۱۹ رسماً با این نام به فعالیت خود ادامه دهد، به سال ۱۳۱۷ خورشیدی برمی‌گردد.
در اول مهر ماه ۱۳۱۷ مدرسه‌ای به نام مدرسه عالی معماری در وزارت پیشه و هنر در محل مدرسه عالی کمال‌الملک به ریاست ابوالحسن صدیقی تأسیس شد. این مدرسه در روز دهم آبان ماه سال ۱۳۱۷ خورشیدی، جزء هنرستان عالی هنرهای زیبای باستان گردید و از همان زمان به عنوان "هنرکده" نامیده شد و با جذب بیست دانشجو شروع به کار نمود. بعد از یک سال بیست دانشجوی دیگر نیز پذیرفته شد و به خاطر کمی فضای آموزشی، به مدرسه ایران و آلمان در انتهای خیابان سرهنگ سخایی (سوم اسفند) تغییر مکان داد. در سال ۱۳۱۹ خورشیدی، هنرکده به شبستان مسجد مدرسهٔ خان مروی واقع در بازارچه مروی منتقل شد. در مهر ماه همان سال، براساس تصویب کمیسیون دانشگاه تهران، اسم دانشکدهٔ هنرهای زیبا رسماً تأیید شد و با عنوان دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران در مسجد مدرسهٔ مروی به کار خود ادامه داد.از جمله طرحهای پژوهشی پردیس می‌توان به طراحی صنعتی و شهرسازی کشور، عناصر غیرفعال خورشیدی در مناطق کویری، تأثیر طراحی شهری ایران بر روی حقوق و اخلاق اسلامی، بازآفرینی تصوری شهر از متون تاریخی، و غیره اشاره کرد. برخی از فعالیت‌های پژوهشی نیز در قالب قطب‌های عملی (قطب علمی فناوری معماری - قطب شهرسازی) انجام می‌شود.
مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران
مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران (آی.بی.بی-IBB) یک مرکز پژوهش‌های بنیادی در زمینه علوم سلولی و مولکولی در ایران است.
مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک دانشگاه تهران (آی.بی.بی - IBB) در سال ۱۳۵۴ به‌منظور انجام پژوهش‌های بنیادی در زمینه علوم سلولی و مولکولی و در راستای تأمین نیروی انسانی متخصص کشور و همچنین تولید و گسترش مرزهای دانش تأسیس شد. نخست، این مرکز تنها دارای یک گروه آموزشی با نام زیست‌شناسی سلولی و مولکولی بود که پس از آن به سه گروه آموزشی بیوشیمی، بیوفیزیک و بیوانفورماتیک تبدیل شد. نخستین دوره کارشناسی ارشد بیوشیمی و بیوفیزیک به ترتیب در سال‌های ۱۳۶۵ و ۱۳۶۹ دایر شد و در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۸۱ به دو گروه آموزشی مستقل بیوشیمی و بیوفیزیک تبدیل شد. در سال ۱۳۸۴ دوره دکترای بیوانفورماتیک دایر شد. اینک این مرکز شامل سه بخش بیوشیمی، بیوفیزیک و بیوانفورماتیک با مجموع ۲۰ عضو هیئت علمی تمام‌وقت بوده که ۱۰ عضو از آن‌ها استاد تمام می‌باشد و همچنین ۳۵ کارمند اداری و کارشناس در این مرکز مشغول به‌کار می‌باشند. مرکز شامل ۱۷ آزمایشگاه تخصصی پیشرفته، یک آزمایشگاه تجهیزات عمومی، کتابخانه مجهز، پایگاه رایانه‌ای، رستوران، گل‌خانه و حیوان‌خانه است. مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک یک مرکز تحقیقاتی پیشرفته برای تربیت دانشجویان تحصیلات تکمیلی، پسادکتری، پژوهشگران داخلی و بین‌المللی است.
نخست این مرکز فقط دارای گروه آموزشی "زیست‌شناسی سلولی و مولکولی" بود که پس از مدتی به سه گروه بیوشیمی، بیوفیزیک و بیوانفورماتیک تبدیل شد. نخستین دوره کارشناسی ارشد بیوشیمی و بیوفیزیک به ترتیب در سال‌های ۱۳۶۵ و ۱۳۶۹ دایر شد و در اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۱ به دو گروه مستقل بیوشیمی و بیوفیزیک تبدیل شد. در سال ۱۳۸۴ نیز دورۀ دکترای بیوانفورماتیک دایر شد.
بسیاری از مقالات و کتب منتشر شده این مرکز هر ساله بازتاب داخلی و خارجی دارد. به‌علاوه استادان و محققان بسیاری از اقصی نقاط جهان مانند آمریکا، فرانسه، آلمان، ژاپن، روسیه و غیره برای فرصت‌های مطالعاتی و تحقیقاتی به این مرکز می‌آیند. مرکز بیوشیمی و بیوفیزیک با شماری از مراکز خارج از ایران همکاری داشته و تحقیقاتی را انجام می‌دهد.
مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک شامل ۱۹ آزمایشگاه تخصصی، یک آزمایشگاه تجهیزات عمومی، کتابخانه، گلخانۀ تحقیقاتی، حیوانخانه و رستوران می‌باشد.
این مرکز شامل ۳ بخش بیوشیمی، بیوفیزیک و بیوانفورماتیک با مجموع ۱۸ نفر عضو هیئت علمیِ تمام وقت است که ۱0 نفر آن‌ها استاد تمام هستند. همچنین کادر اداری مرکز نیز شامل ۳۰ نفر کارمند و کارشناس می‌باشد که در بخش‌های آموزشی، پژوهشی و آزمایشگاه‌ها مشغول فعالیت می‌باشند.
مؤسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران
مؤسسه ژئوفیزیک یکی از مراکز آموزشی و پژوهشی وابسته به دانشگاه تهران است. این مؤسسه به واسطه مرکز لرزه نگاری کشور وظیفه اعلام مشخصات آخرین زمین لرزه‌های کشور را به عهده دارد، همچنین مسئولیت تهیه و تنظیم تقویم رسمی ایران نیز برعهده مرکز تقویم کشور می‌باشد که یکی از زیر مجموعه‌های موسسه ژئوفیزیک می‌باشد. علاوه بر دو مرکز فوق مرکز مطالعات پیش نشانگرهای زلزله نیز زیرمجموعه این موسسه می‌باشد.
مؤسسه ژئوفیزیک در ابتدا با سه بخش زلزله‌شناسی، مغناطیس سنجی و گرانی سنجی فعالیت خود را آغاز کرد و بعد فعالیت‌های محض، کاربردی و آموزشی مربوط به ژئوفیزیک را به برنامه خود اضافه کرد. در سال ۱۳۶۹ هیئت امنای دانشگاه تهران با تأسیس ۲ گروه ژئوفیزیک و فیزیک فضا موافقت کرد. با تصویب هیئت وزرا در تیر ماه سال۱۳۷۹، مؤسسه ژئوفیزیک مسئولیت تهیه و تنظیم تقویم رسمی ایران را برعهده دارد که توسط شورایی (مؤسسه تقویم ژئوفیزیک دانشگاه تهران) در مرکز تقویم دانشگاه تهران تنظیم می‌شود. همچنین با تصویب هیئت وزیران، در آذر ماه سال ۱۳۸۲، مدیریت داده‌های لرزه‌ای کشور بر عهده مؤسسه ژئوفیزیک نهاده شد و مؤسسه ژئوفیزیک مسئولیت خبررسانی فوری و شبانه‌روزی زمین لرزه را به مراکز دولتی بر عهده گرفت.
این موسسه همچنین شامل چندین بخش پژوهشی شامل موارد زیر می‌باشد. در حال حاضر مؤسسه ژئوفیزیک شامل گروه‌های آموزشی زلزله شناسی، فیزیک زمین و فیزیک فضا می‌باشد. در گروه زلزله شناسی در گرایش زلزله شناسی در سطح کارشناسی ارشد و دکتری، در گروه فیزیک زمین در چهار گرایش ژئوالکتریک، ژئومغناطیس، گرانی‌سنجی و لرزه‌شناسی در سطح کارشناسی ارشد و دکتری و در گروه فیزیک فضا در دو گرایش هواشناسی و اقیانوس شناسی فیزیکی در سطح کارشناسی ارشد و دکتری دانشجو می‌پذیرد.
با داشتن بخش‌های مختلف تحقیقاتی، مؤسسه ژئوفیزیک بستر مناسبی را برای تحقیقاتی در زمینه ثبت ژئولوژیکی، رصد و بازسازی حالت فعلی زمین فراهم اورده‌است و در نتیجه پروژه‌های تحقیقاتی این مؤسسه بر آن است که اصولی را برای پیشبینی‌های درستی از وضعیت و شرایط آینده جوی بدست آورد. با پروژه‌های تحقیقاتی صورت گرفته این مؤسسه توانسته‌است که عضویت مراکز و انجمن‌های علمی از قبیل IUGG, IAU, COSPAR, IASPEI, IAHS, IAGA, IAMAS را کسب کند.
مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی
مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی در سال ۱۳۶۸ تحت نظارت مؤسسه دهخدا در دانشگاه تهران گشایش یافت. هدف مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی، آموزش زبان فارسی به دانشجویان خارجی و آموزش مدرسان این زبان به منظور آموزش در خارج از کشور می‌باشد. از زمان گشایش این مرکز نزدیک به ۲۶۰۰ دانشجوی خارجی از ۹۷ کشور گوناگون جهان را پذیرفته‌است به نحوی که ایشان توانا به خواندن، نوشتن و صحبت کردن به زبان فارسی می‌باشند. علاوه برآن بسیاری از دانشجویان دوره کارشناسی ارشد و دکتری در رشته خاورشناسی از آلمان، انگلستان، آمریکا، فرانسه، ایتالیا، لهستان، کره و دیگر کشورها برای گذراندن دوره‌های کوتاه مدت زبان فارسی به این مرکز آمده‌اند که در جهت بالابردن سطح فارسی و نوشتن پایان‌نامه ایشان کاملاً سودمند بوده‌است. همچنین مرکز با پذیرفتن مدرسان و پژوهشگران خارجی زبان فارسی آن‌ها را با فضای رشته تخصصی شان بیشتر آشنا می‌سازد.
کتابخانه مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی مجموعه‌ای از کتب فارسی و دیگر زبان‌ها به دانشجویان خارجی ارائه می‌دهد. با توسعه فضایی، این مرکز تلاش برآن دارد که با راه‌اندازی امکانات دیگری از قبیل لابراتوار زبان، سایت رایانه و آمفی تئاتر سطح آموزشی مرکز را بالا برد.
از سال ۱۳۸۶ به علت وحدت هدف علمی و نیز وحدت اداری و مکانی مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی با هم ادغام گردیدند و با تصویب هیئت رئیسه دانشگاه تهران این دو نهاد تحت عنوان مؤسسه لغت‌نامه دهخدا و مرکز بین‌المللی آموزش زبان فارسی به فعالیت خود ادامه دادند.
پژوهشکده تاریخ علم
پژوهشکده تاریخ علم یکی از مراکز تحقیقات تاریخی در ایران و وابسته به دانشگاه تهران می‌باشد.
مطالعه تاریخ علم در دوره اسلامی نقش اساسی را در ایجاد و تقویت هویت ملی و معنوی ایفا می‌کند. همچنین مردم ایران می‌بایست در زمینه معرفی دانشمندان اسلامی و دست‌آوردهای ایشان نقش مهمی را ایفا کنند. به همین خاطر و به منظور تحقق رساندن رسالت پژوهشی دانشگاه تهران، پژوهشکده تاریخ علم تأسیس شد. پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۵ ش. با کسب موافقت اصلی شورای گسترش آموزش عالی وزارت علوم تحقیقات و فناوری تأسیس شد. هدف اصلی پژوهشکده، پژوهش و آموزش در زمینه تاریخ علوم در دوره اسلامی است. سه گروه تاریخ ریاضی، تاریخ نجوم و تاریخ فیزیک و فناوری در این پژوهشکده فعالیت دارند. شورای پژوهشی ۹ نفره مرکب از استادان ۳ دانشکده الهیات و معارف اسلامی، ادبیات و علوم انسانی و علوم برای سیاستگذاری و پیشبرد برنامه‌های تعیین شده‌است.
پژوهشکده تاریخ علم هرساله علاوه بر فعالیت‌های پژوهشی، اقدام به جذب دانشجو می‌نماید:
گروه‌های پژوهشی و آموزشی پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران عبارت انداز:
اقدامات اولیه برای پذیرش دانشجو در دوره کارشناسی ارشد تاریخ علم صورت گرفته و نیز پژوهشکده در نظر دارد رشته‌های بیشتری را در آینده نزدیک به برنامه‌های خود اضافه کند. از زمان تأسیس، پژوهشکده تاریخ علم ۳ کنگره بین‌المللی و ۱۰ سخنرانی علمی برگزار کرده‌است و منابع محتلف فارسی، انگلیسی و عربی را برای دانشجویان این پژوهشکده فراهم آورده‌است. هدف اصلی این پژوهشکده به شرح زیر می‌باشد:
بلندی‌های بادگیر
بلندی‌های بادگیر رمانی نوشتهٔ امیلی برونته، شاعر و نویسندهٔ انگلیسی است که در ۱۸۴۷ با نام مستعار الیس بل منتشر شد. "بلندی‌های بادگیر" تنها رمان امیلی برونته است. ویژگی متمایزکننده این رمان در زمان انتشارش لحن شاعرانه و دراماتیک بیان آن، عدم تفسیر نویسنده و ساختار غیرمعمولش بود. این اثر بارها به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده‌است. واترینگ هایتس در این داستان به نام عمارت خانوادگی ارنشاو اشاره دارد که روی تپه و در معرض باد ساخته شده‌است. واژه واترینگ از کلمه‌ای اسکاتلندی گرفته شده‌است و به توفانی که اطراف خانه اصلی داستان وجود دارد اشاره می‌کند و نمادی از فضای پرسروصدای داستان است.
تاریخ ایران بعد از اسلام (کتاب)
تاریخ ایران بعد از اسلام نام کتابی است از عبدالحسین زرین‌کوب. او این کتاب را در سال ۱۳۴۳ به چاپ رسانید.
چاپ یازدهم تاریخ ایران بعد از اسلام از عبدالحسین زرین کوب در انتشارات امیرکبیر در سال ۱۳۸۶ منتشر شده‌است.این کتاب شامل هفت بخش: در باب مأخذ و نقد آن‌ها، فرجام روزگار ساسانیان، اسلام در مهد، عرب در ایران، موالی و نهضت‌ها، دنیای هزارویک شب و رستاخیز ایران همراه با یادداشت‌ها خواندنی می‌باشد.
در مقدمۀ این کتاب می‌خوانیم: "تاریخ نه آیینۀ عبرت‌است نه کارنامۀ جهل و جنایت. کسانی‌که با آن چنین شوخی‌ها کرده‌اند در واقع خواسته‌اند بعضی از کسانی را که در تاریخ، نام و آوازه یافته‌اند دست بیندازند یا ستایش و نکوهش کنند.تاریخ راستین سرگذشت زندگی انسان است. سرگذشت انسان‌هاست که زندگی کرده‌اند و حتی در راه آن مرده‌اند. اما آنچه برای مورّخ اهمیت دارد آن نیست که چگونه مرده‌اند، آن است که این‌ها چگونه زیسته‌اند. شک نیست که زندگی از آنچه جهالت و شقاوت انسان خوانده می‌شود هرگز خالی نیست و از اینجاست که در تاریخ صفحه‌های آلوده و تیره هست."
انتخابات زودهنگام
انتخابات زودهنگام انتخاباتی است که زودتر از موعد مقرر برگزار شود تا سرنوشت کابینه یا دولتی را تعیین کند که هم‌اکنون در راس قدرت است اما بنا به دلایلی (مثلاً انسداد سیاسی یا فساد مالی) مورد اعتراض مردم واقع شده‌است.این عوامل در کشورهای مختلف دنیا با یکدیگر تفاوت دارد چراکه شیوه اجرای دموکراسی در کشورهای مختلف با یکدیگر متفاوت است.
غزالی (ابهام‌زدایی)
غزالی یا الغزالی یک نام خانوادگی با ریشه در زبان عربی است و در زبان‌های دیگر نیز کاربرد دارد. غزالی نام حانوادگی افراد سرشناس زیر است:
تری پرچت
ترنس دیوید جان پرچت (Terence David John Pratchett) یا تری پرچت (Terry Pratchett) (زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۴۸ - درگذشتهٔ ۱۲ مارس ۲۰۱۵)، نویسنده‌ای بریتانیایی در سبک خیال‌پردازی، علمی‌تخیلی و کتاب کودکان بود.
تری پرچت در سال ۱۹۴۸ در بیکنزفیلد، یکی از توابع باکینگهام‌شایر متولد گردید، پس از فراغت تحصیل، به شغل خبرنگاری مشغول شد و در سال ۱۹۷۱ اولین رمان خود، مردمان فرش‌نشین را به‌چاپ رسانید.
در سال ۱۹۸۷ به‌طور جدی به حرفهٔ نویسندگی روی آورد و از آن سال تاکنون به‌طور متوسط سالانه ۲ رمان منتشر می‌کند.
تری زندگی خود را در «نوشتن، راه‌رفتن، رایانه، زندگی» خلاصه می‌کند. او همیشه کلاه بزرگ و سیاه‌رنگی بر سر دارد که پشت جلد بسیاری از آثار او دیدنی است. تری یکی از پشتیبانان ممتاز اومانیست‌های بریتانیاست. پدرش در پنجم ماه مه ۲۰۰۶ درگذشت. او در سال ۲۰۰۷ مبتلا به آلزایمر شد ولی به نوشتن ادامه داد و آخرین کتاب خود را در تابستان سال گذشته به پایان رساند.
او در اوج سال‌های فعالیت خود بیش از سالی سه عنوان کتاب نوشت. نگاه طنزآلود و غریب او به دنیا شهرتی جهانی برایش به ارمغان آورد.از این مجموعه تاکنون بیش از ۴۰ رمان به چاپ رسیده که در زمینهٔ خیالپردازی و طنز و هزل هستند و تقریباً هر چیزی زیر این خورشید را به‌سخره گرفته‌اند. دیسک‌ورلد، صفحهٔ تختی است که روی شانهٔ چهار فیل غول‌پیکر قرار گرفته، فیل‌هایی که خود بر روی پشت آتوئین کبیر، لاک‌پشت عظیم‌الجثه‌ای قرار گرفته‌اند که در دنیای بیکران شناکنان به سوی مقصد نامعلومی حرکت می‌کند. رمان‌هایش تقریباً هر چه شخصیت خیال‌پردازی و علمی-تخیلی است را شامل می‌شود، ایده‌ها و حقه‌ها، شرکت فیلم‌سازی برگمن، استرالیا، فیلم‌سازی، انتشار روزنامه، موزیک راک اند رول، فرهنگ، فلسفه، تاریخ مصر باستان، مهاجرت قبایل اولیه، بی‌نظمی و سلطنت.
آثار منتقد آثار او همگی در کتابی تحت عنوان به گردآوری اندرو م. باتلر، ادوارد جیمز و فرح مندلسون جمع‌آوری و در سال ۲۰۰۰ در انتشارات بنیاد علمی-تخیلی به‌چاپ رسیده که شامل انتقادات شدیدی بر گونهٔ ادبی خاص داستان‌هایش است.
دیوید لانگ‌فورد در کتابی تحت عنوان امتحانات دانشگاه ندیده مجموعه سوالاتی را از دیسک‌ورلد گرد آورده و به چاپ رسانده‌است.
تا سال ۲۰۰۱، تمام رو جلدهای آثار پرچت را جاش کیربای طراحی می‌نمود، اما پس از مرگش در سال ۲۰۰۱، طراحی آثار پرچت به پائول کیدبای داده شد.
.ke
.ke دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور کنیا است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.kg
.kg دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کشور قرقیزستان است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.kh
.kh دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به کامبوج است.
Wikipedia contributors, ".kh," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=.kh&oldid=183720547 (accessed February 2, 2008).
.ki
.ki دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به جمهوری کیریباتی است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
.km
.km دامنه اینترنتی اختصاص داده شده به مجمع‌الجزایر قمر یا به عبارتی همان کومور است.
ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۷ ژانویه ۲۰۰۷
کمل (گروه موسیقی)
Camel یک گروه پراگرسیو راک انگلیسی است که در سال 1971 در گیلدفورد تشکیل شد. آنها به رهبری اندرو لاتیمر، گیتاریست و عضو بنیانگذار، چهارده آلبوم استودیویی اصلی و چهارده تک آهنگ، به علاوه تعداد زیادی آلبوم زنده و DVD تولید کرده‌اند.
گروه بدون کسب محبوبیت گسترده، طی سالها با آلبوم هایی مانند Mirage ،The Snow Goose و Moonmadness علامندان خودش را جذب کرد. آنها که از پانک راک جان سالم به در بردند و به سمت یک مسیر جالب تر و تجاری تر حرکت کردند، اما سپس در اواسط دهه 1980 به مدت 7 سال متوقف شدند. از سال 1991 گروه مستقل بوده و آلبوم هایی از جمله Dust ،Dreams ،Harbor of Tears و Rajaz را بر روی لیبل خود منتشر کردند. علیرغم عدم انتشار آلبوم استودیوی جدید از سال 2002، گروه به تورهای خود ادامه داده‌است. موسیقی آن‌ها بر چندین هنرمند بعدی از جمله Marillion و Opeth تأثیر گذاشته است. مارک بلیک، روزنامه نگار موسیقی، Camel را "قهرمانان بزرگ گمنام دهه 70" توصیف کرد.
استان پرنیک
پِرنیک نام یکی از استان‌های کشور بلغارستان است.
پرنیک در باختر بلغارستان و در مرز صربستان قرار گرفته.
مرکز آن شهر پرنیک Pernik است و شهرهای مهم دیگر آن رادومیر Radomir، برزنیک Breznik، تران Tran، باتانووتسی Kovachevtsi و زمن Zemen هستند.
حسین کعبی
حسین کعبی (زاده ۱ مهر ۱۳۶۴ - اهواز) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
بهترین بازی‌های وی جلوگیری از گل شدن ضربه سر بازیکن اردن در بازی‌های آسیایی بود که توپ را با قیچی برگردان از دروازه بیرون کشید و بعد از آن مهار لوئیس فیگو در جام جهانی ۲۰۰۶ بود و لگد وی به صورت فیگو که سال‌ها به یاد همگان ماند.
فوتبال کعبی در استقلال اهواز و فولاد خوزستان شکل گرفت. او در جام جهانی ۲۰۰۶ دفاع راست تیم ملی ایران بود. بعد از عضویت در باشگاه پرسپولیس تهران و انجام ۹ بازی، به تیم لستر سیتی انگلستان پیوست. این بازیکن از سوی باشگاه لسترسیتی و در پی اختلاف مدیر برنامه‌هایش با مربی و سران باشگاه، در لیست مازاد قرار گرفت و سرانجام به پرسپولیس بازگشت و پس از قهرمانی با پرسپولیس تهران در لیگ برتر فوتبال ایران در فصل ۸۷–۱۳۸۶ در فصل نقل و انتقالات به تیم سایپا کرج پیوست. وی در بین نیم فصل ۹۲–۱۳۹۱ از تیم راه‌آهن تهران به تیم صنعت نفت آبادان پیوست.
حسین کعبی در سن ۱۴ سالگی فوتبال را شروع کرد. در سال ۱۳۹۵ او پس از دو فصل دوری از فوتبال با بازی در سپیدرود رشت دوباره به فوتبال بازگشت. حسین کعبی در اواسط نیم فصل اول ۹۸–۱۳۹۷ از فوتبال خداحافظی کرد و به عنوان کمک مربی به کادر فنی سپیدرود رشت اضافه شد.