ائتلاف وب جهان‌گستر
ائتلاف وب جهان‌گستر یا کنسرسیوم وب جهان‌گستر (World Wide Web Consortium یا W3C) کنسرسیومی (ائتلاف چندین شرکت به صورت هماهنگ و دارای هدف یکسان) است که استانداردهای نرم‌افزاری (یا «پیشنهادها(Recommendations)» آنطور که خودشان این استانداردها را می‌نامند) لازم را برای وب جهانگستر تولید می‌کند. ریاست این شرکت به دست تیم برنرز لی است. وی مخترع تعدادی از اصلی‌ترین فناوری‌هایی است که وب به‌دست آن‌ها به شکل امروزی خود درآمده‌است. از جملهٔ این فناوری‌ها می‌توان به URL یا مشخص‌کنندهٔ یکتای منبع، قرارداد انتقال ابرمتن و اچ‌تی‌ام‌ال اشاره کرد.
دلیل وجودی این کنسرسیوم کسب اطمینان در مورد سازگار و توافق میان اعضای شرکت‌های مختلف در زمینهٔ استفاده از استانداردهای نو است.
بعضی اوقات، زمانیکه یک مشخصات یسیار بزرگ می‌شود، مشخصات به واحدهای مستفلی تقسیم می‌شود که هر واحد به نوبه خود می‌تواند تکامل یابد. به تغییرات پشت سرهم یک واحد یا مشخصات، مرحله گفته می‌شود، و با اولین عدد صحیح در عنوان آن مشخصات نشان داده می‌شود (مثلاً CSS3 یعنی مرحله سوم). بازبینی‌های متوالی بعدی روی هر مرحله به وسیله یک نقطه و سپس یک عدد صحیح نشان داده می‌شود (مثلاً CSS2.1 یعنی بازبینی اول).
فرایند شکل‌گیری استاندارد W3C در «سند فرایند W3C» تعریف شده‌است، و این سند، چهار مرحلهٔ تکامل را سرفصل کرده‌است، که هر استاندارد یا پیشنهاد جدید، باید از طریق هر کدام پیشرفت کند و تکامل یابد. این مراحل WD, CR, PR, REC نام دارند.
موقعی که محتوای کافی از «پیش‌نویس ویرایشگران» و بحث‌ها جمع‌آوری شد، می‌تواند به صورت یک پیش‌نویس کاری (WD) منتشر گردد، تا این پیش‌نویس توسط یک گروه، مرور و بررسی گردد. یک سند WD قالب نخستین یک استاندارد است که به صورت علنی در دسترس قرار می‌گیرد. WD به صورت رشته‌ای از یادداشت‌های توضیحی، تقریباً توسط همه پذیرفته می‌شود، اما تضمینی برای عمل کردن روی هز عنصر بخصوص، که در مورد آن نظر دهی شده‌است، وجود ندارد.
در این گام، سند استاندارد می‌تواند به صورت قابل توجهی با قالب نهایی آن استاندارد متفاوت باشد. از این رو هر شخصی که استانداردهای WD را پیاده‌سازی می‌کند، باید برای اصلاح پیاده‌سازی‌های خود آماده باشد، زیرا این استانداردها تکامل می‌یابد.
یک پیشنهاد نامزد نسخه‌ای از یک استاندارد است که کامل تر از WD می‌باشد. در این مرحله، گروه مسئول استاندارد، قانع شده‌اند که استاندارد به هدف خود رسیده‌است. هدف از CR کمک خواستن از جامعهٔ توسعه دهندگان برای فهم آن است که این استاندارد چقدر قابل پیاده‌سازی است.
سند استاندارد می‌تواند در آینده تغییر کند، اما در این گام، در مورد ویژگی‌های مهم آن اکثراً تصمیم‌گیری شده‌است. طراحی این ویژگی‌ها می‌تواند بر اساس بازخوردهای پیاده‌سازی کنندگان هنوز تغییرات داشته باشد.
یک «پیشنهاد مطرح» نسخه ای از استاندارد است که دو مرحلهٔ قبل را پشت سر گذاشته‌است. در این گام، سند به شورای مشورتی W3C، برای تصویب نهایی ارائه می‌شود.
با وجود اهمیت این گام، به ندرت باعث تغییرات جدی برای استاندارد، در هنگام انتقال به فاز بعدی، می‌شود.
این مرحله تکامل یافته‌ترین گام توسعه می‌باشد. در این گام، استاندارد زیر مرور و آزمون گسترده‌ای (در شرایط نظری و عملی) قرار گرفته‌است، و به اصطلاح استاندارد توسط W3C امضا و تأیید شده‌است، که این نشان دهندهٔ آمادگی برای ارائهٔ عمومی آن است. در این سطح، پشتیبانی گسترده از استاندارد بین نویسندگان و پیاده‌سازی کنندگان تشویق می‌شود.
پیشنهادها گاهی به صورت اشتباه، جزئی، پیاده‌سازی می‌گردند، یا اصلاً پیاده‌سازی نمی‌گردند، اما خیلی از استانداردها دو مرحلهٔ انطباق تعریف می‌کنند، که توسعه دهندگان، اگر بخواهند به محصول خود برچسب سازگار-با-W3C بزنند، باید از آن پیروی کنند.
یک پیشنهاد می‌تواند توسط فهرست غلط‌های غیر تکنیکی یا پیش‌نویس ویرایشگران، که به صورت جداگانه منتشر شده‌اند، به روزرسانی و گسترش یابد، تا زمانیکه ویرایش‌های اساسی کافی برای ایجاد یک نسخه جدید، یا مرحله پیشنهاد جدید، جمع‌آوری گردد. بعلاوه، W3C یادداشت‌های آموزنده ای منتشر می‌کند، که باید به صورت مرجع استفاده گردد.
برخلاف ISOC و دیگر استانداردهای بین‌المللی، W3C برنامه ای برای گواهی نامه دادن ندارد. W3C تصمیم گفته‌است که به خاطر خطر ایجاد نقاط ضعف بیشتر نسبت به مزایای آن برای جامعه، هم‌اکنون، مناسب شروع این برنامه (گواهی نامه دادن) نیست.