فهرست ماهی‌های آکواریومی
بیش از حدود ۳۱ هزار گونه ماهی شناسایی شده‌اند که حدود یک سوم آن‌ها ساکن آب شیرین هستند و هر سال گونه‌های جدیدی به این فهرست افزوده می‌شوند.
این مجموعه بسیار گسترده، بر اساس خویشاوندی و مطالعه دقیق ساختار و رفتار ماهی‌ها توسط دانشمندان طبقه‌بندی و نظام‌مند شده‌است. جنس‌ها یا گروه‌هایی از گونه‌های خویشاوند با یکدیگر به صورت خانواده‌های مربوط قرار داده شده و خانواده‌های نزدیک نیز به صورت راسته‌ها دسته‌بندی می‌شوند.
ماهی‌های ابتدایی تر فقط دارای یک باله پشتی و فاقد شعاع‌های سخت هستند. بیشتر آن‌ها در یک باله چربی و باله‌های شکمی نیز فاقد شعاع سخت می‌باشند. ماهی‌های پیشرفته تر که در دوره‌های اخیر تکامل یافته‌اند دارای یک شعاع سخت در جلوی باله‌های شکمی و ۲ یا بیش از ۲شعاع سخت در جلوی باله مخرجی هستند.
تعداد زیادی از گونه‌های ماهی‌های آب شیرین با موفقیت برای زندگی در آکواریوم‌های آب شیرین سازگار شده‌اند. در این لیست چند نمونه از رایج‌ترین گونه‌های موجود در آکواریوم‌های خانگی و ماهی‌های شناخته شده و پر طرفدار را معرفی می‌گردد.
گوپی معروف‌ترین و متنوع‌ترین ماهی زنده‌زا است و بیشترین عرضه را در میان ماهیان زینتی دارد. نرهای وحشی به ندرت بیش از ۲/۵ سانتی‌متر درازا دارند و رنگ‌های براق آن‌ها به ندرت در بین دو ماهی شبیه هستند. ماده‌های وحشی تا بیش از ۵ سانتی‌متر درازا دارند و رنگ آن‌ها سبز زیتونی است ولی امروزه نژادهای جدید با رنگ‌های گوناگون عرضه می‌شوند. تکثیر گزینشی گوپی، منجر به تولید نژادهای زیبا و رنگارنگ شده‌است به صورتی که نرهایی با دم‌های بلند و مواج تولید گردیده‌اند.
این ماهی توانایی این را دارد تا دماهایی در دامنه ۱۵/۵ تا ۳۵ درجه سانتی‌گراد را تحمل کند، بهترین سن تکثیر این ماهی ۹ تا ۱۲ ماه است و ماهی ۲ ساله، پیر محسوب می‌شود.
مولی نام یک سرده از تیره رنگین‌ماهیان است.
مولی باله‌بادبانی تا ۹ سانتی‌متر درازا پیدا می‌کند و دو جنس از نظر اندازه اختلافی ندارند.
مولی سیاه مخملی شبیه گونه قبلی است با این تفاوت که باله پشتی بسیار کوچک است اما نژاد بسیار زیبایی با بدن آبی و باله‌های سیاه، زرد و قرمز نیز به دست آمده که مولی آزادی نامیده می‌شود.
دم‌شمشیری یکی از بهترین ماهی‌های آکواریومی برای مبتدی‌ها است. درازای این ماهی به بیش از ۷/۵ سانتی‌متر می‌رسد.
نگهداری و تکثیر دم‌شمشیری نسبت به مولی‌ها آسان‌تر است. آن‌ها در گزینش غذا و شرایط نگهداری انعطاف‌پذیرترند. این ماهی در آب سخت یا کمی شور از سلامت بیشتری برخوردار می‌باشد و نور زیاد را ترجیح می‌دهد. طول عمر آن ۳ سال و حتی بیشتر است. بعضی از نرهای بزرگ، ماهی‌های کوچک‌تر را مورد هجوم قرار می‌دهند. رفتار بیرون پریدن از آب در میان آن‌ها معمول است. پلاتی شباهت زیادی به ماهی مولی دارد با این تفاوت که طول بدن کمتر و قطورتر است.
پلاتی رنگارنگ به خاطر داشتن باله پشتی با قاعده بزرگ‌تر و همچنین لبه بسیار محدب و کاملاً گرد، از گونه قبل متمایز است. درازای هر دوجنس به حدود ۵ سانتی‌متر می‌رسد و تا ۳ سال عمر می‌کنند.
پشه‌ماهی یا ماهی پشه‌خوار کوتوله، که به نظر می‌رسد این نام، از کوچکی اندازه آن نشات می‌گیرد. ماهی نر تنها حدود ۲ سانتی‌متر و ماهی ماده کمتر از ۳ سانتی‌متر درازا دارند. رنگ بدن در بالا سبز زیتونی و در پایین بدن، سفید، همراه با یک نوار تیره در امتداد پهلو و گاهی خطوط سیاه عمودی است. به خاطر کوچکی، غذای آن‌ها باید شامل غذای خشک به‌طور کامل خرد شده، یا غذاهای زنده بسیار کوچک مانند نوزاد آرتمیا، کرم‌های بسیار ریز یا دافنی‌های بسیار کوچک باشند. کامل شدن یک زایمان ممکن است یک هفته یا بیشتر به طول بینجامد که در هر روز ۲ یا ۳ نوزاد متولد می‌شوند. اگر مولدها به خوبی تغذیه شوند و گیاهان آبزی غوطه‌ور به عنوان پناهگاه موجود باشند، نوزادان شانس زنده ماندن دارند و باید با غذاهای بسیار ریز مانند تخم‌مرغ پخته‌شده و غذاهای زنده ی ریز مانند روتیفر تغذیه شوند. این ماهی، کوچک‌ترین ماهی زنده زا و حتی کوچک‌ترین مهره‌دار شناخته شده‌است و نباید با ماهی‌های دیگر نگهداری شود.
نیم منقار نزدیک‌ترین خویشاوندان به این ماهی، سوزن ماهی‌ها و پرنده‌ماهی هستند که بیشتر دریازی بوده و زنده‌زا نیستند. آرواره پایینی پیش‌آمده ی این گونه، ظاهری بسیار ویژه به آن بخشیده‌است. رنگ در بالا زیتونی، در پایین سفید همراه با قرمزی باله‌های پایینی است. این ماهی در سطح آب و از غذاهای خشک یا زنده تغذیه می‌کند. به بیرون پریدن از آب تمایل دارد بنابراین باید بالای آکواریوم پوشیده باشد. افزودن کمی نمک دریایی به آب می‌تواند شانس عمر بیشتر و تولید مثل آن‌ها را افزایش دهد.
تترا کور غاری ساکن بعضی از غارها در مکزیک است. چشم‌ها و رنگ‌دانه‌ها به خاطر زندگی در تاریکی از بین رفته‌اند، اما می‌توانند به راحتی در محیط آکواریوم همراه با سایر گونه‌ها زندگی کنند. درازای آن حدود۷/۵ سانتی‌متر می‌رسد. بیشتر غذاها را قبول می‌کنند. تترا باله خونی بومی آرژانتین است و فقط محدود به عرض‌های گرمسیری نیست بنابراین می‌تواند دماهای بسیار پایین‌تر از بیشتر کاراسین‌ها را تحمل کند. رنگ آن نقره‌ای با لکه‌های قرمز خونی در باله‌ها است. درازای آن هرگز به ۵ سانتی‌متر نمی‌رسد.
کاراسین دم شمشیری ماهی نقره‌ای رنگی است که تا ۵ سانتی‌متر رشد می‌کند. باله پشتی و بخش زیرین باله دمی ماهی نر، بلند شده‌اند.
تبرزین ماهی گونه‌ای ظریف، زیبا و ساکن برزیل می‌باشد. دارای بدنی بسیار بلند با لبه تیز و باله‌های سینه‌ای بلند است. پرش کننده بسیار ماهری است و گفته می‌شود که درسطح آب پرواز می‌کند بنابراین بالای آکواریوم آن باید کاملاً پوشیده باشد. این گونه دمای بالاتری را نیاز دارد (۲۶/۵ تا 32).
تترای آب پاش یک ماهی زیبا و کشیده به رنگ آبی خاکستری است. درازای ماهی نر به ۷/۵ سانتی‌متر می‌رسد و ماهی ماده کمی کوچک‌تر است. تخم ریزی این ماهی بسیار عجیب است. برای انجام این کار روی سطح آب تخم می‌ریزد یعنی بیرون روی آب. برای انجام این کار هر دو ماهی باید بتوانند به بیرون بپرند. پس از تخم ریزی ماهی نر وظیفه مرطوب نگهداشتن تخم‌ها به وسیله آب پاشی را عهده‌دار می‌شود.
تترا نقره ای یک ماهی نقره‌ای درخشان با بدن مرتفع است که درازای آن به بیش از ۷/۵ می‌رسد و لکه‌ای تیره روی شانه دارد. معمولاً ماده از نر بزرگ‌تر و از روی هاله قرمز روی باله مخرجی مشخص است. تترا سیاه گونه‌ای بومی پاراگوئه است. با رشد این ماهی، بخش سیاه بدن، کم‌رنگ می‌شود. این ماهی همچنین در مواقع سرما، بیماری یا خواب نیز کم‌رنگ می‌شود.
تترا بوئنوس آیرس گونه‌ای است که درازای آن به ۷/۵ سانتی‌متر می‌رسد. این گونه، بومی آرژانتین است و دماهای پایین‌تر از بعضی از تتراها را تحمل می‌کند ولی آب‌های سخت را نیز ترجیح می‌دهد. بدن نقره‌ای و باله‌ها، به استثنای باله‌های سینه‌ای قرمزند. توار عرضی سیاه با هاله زرد در قاعده باله دمی وجود دارد. گاهی دیگر گونه‌ها را تعقیب می‌کند.
تترای چشم چراغی یا تترای سر و دم روشن، از دیگر انواع ماهی‌های تتراست که زیستگاه اصلی آن رودخانه‌هایی در آمریکای جنوبی است. این ماهی دارای نقاطی مایل به رنگ صورتی در کنار چشم‌ها و بر روی دم می‌باشد. تترای چشم چراغی ماهی صلح‌جویی است و با ماهی‌های هم‌اندازه ی خود سازگار است. این ماهی انتخاب مناسبی برای آکواریوم‌های اجتماعی است. شرایط مناسب برای نگهداری این ماهی دمای ۲۰٫۵ تا ۲۷٫۵ درجهٔ سانتی گراد و پی‌اچ ۵٫۵ تا ۸٫۵ است. این ماهی، اجتماعی می‌باشد و بهتر است که در گروه‌های شش تایی به همراه سایر هم‌نوعان خود نگهداری شود. برای پنهان شدن این ماهی در آکواریوم بهتر است که از گیاهان، تخته‌سنگ‌ها و تکه‌های چوب استفاده نمود.
ماهی پرتو ایکس یا تترای ایکس‌ری، به‌دلیل شفاف بودن بدن، به این نام، نامیده شده است. این ماهی به‌طور وسیع در حوضه‌های آمازون و اورینوکو، و همچنین رودخانه‌های ساحلی در گویان در آبهای اسیدی و قلیایی یافت می‌شود. بر خلاف اکثر تتراها، نسبت به آب کمی شور (و گاهی اوقات در آن یافت می‌شود) مقاوم است. اندازه آن کوچک (تا حدود ۵ سانتی‌متر) بوده و در گروه‌های بزرگ زندگی می‌کند.
تترا دم شمشیری گونه‌ای مشخص، بومی آمازون است که در حدود ۴ سانتی‌متر درازا دارد. رنگ آن زیتونی همراه با بازتاب طلایی است. علامتی سیاه در امتداد نیمه پایینی دم وجود دارد.
تترا دماغ قرمز خطی تیره در امتداد نیمه میانی دم، نقش‌های سیاه و سفید روی باله دمی و رنگ سرخ روی بینی، این گونه را مشخص می‌کند. بومی برزیل است و ۵ سانتی‌متر درازا دارد.
تترا جواهر گونه ای از خانواده تتراها و بومی زهکشی رودخانه آمازون در برزیل، پرو، پاراگوئه، بولیوی و شمال آرژانتین است. بعضاً تا ۵ سانتی‌متر نیز رشد می‌کند. این ماهی گیاه‌خوار و همه چیز خوار است، ولی بیشتر از سخت پوستان و کرمهای خون تغذیه می‌کند. آنها کاملاً صلح جو و سازگار با دیگر ماهیان مانند انواع تترا، گوپی، مولی، پلاتی و رازبوراها هستند. تترا الماسی که معمولاً با تترا جواهر اشتباه گرفته می‌شود، گونه ای ماهی کوچک آب شیرین از خانواده تتراسانان می‌باشد. خاستگاه آن دریاچه والنسیا در ونزوئلا و اطراف آن در آمریکای جنوبی، یافت می‌شود. نرها دارای باله‌های پشتی بسیار بلندتری و رنگ روشن تری نسبت به ماده‌ها هستند. تتراهای الماسی ماهی‌های زیبا و جذابی هستند و در بین آکواریوم داران محبوب شده‌اند. باله‌های پشتی و مقعدی بنفش و بدن نقره ای و در جنس نر بزرگتر و نوک تیز تر است. قسمت شکمی آن بخصوص در زیر تابش نور، به رنگ آبی درخشان بوده و همانند الماس دارای درخشش و تلألو است. نام این گونه نیز از براقی برلیان گونه و حالت رنگین کمانی در امتداد کناره‌های بدن گرفته شده‌است. آب نرم اسیدی در محدوده pH) ۵٫۵–۶٫۵) و دمای حدود ۲۶–۲۹ درجه سانتی گراد (۸۰–۸۴ درجه فارنهایت) مناسب برای تترای الماسی است.
تترا آتشین گونه‌ای دلخواه برای آکواریوم است که ۴ سانتی‌متر درازا دارد و ساکن آب‌های جاری نزدیک ریودوژانیرو است. رنگ آن قرمز، همراه با سر و شکم نقره‌ای و دارای ۲ نواره تیره روی شانه است. تمام باله‌ها به جز باله‌های سینه‌ای قرمز هستند.
تترا شبح قرمز نام گونه ای از تترا است که در حوضه زهکشی رودخانه اورینوکو در آمریکای جنوبی زندگی می‌کند. این ماهی دارای یک لکه سیاه رنگ گرد در پشت صفحه آبشش، یک نوار سیاه روی باله پشتی است که از بالا و پایین با سفید کرم رنگ محدود شده‌است. باله‌های دیگر به رنگ قرمز همانند لبه بالایی چشم هستند.
تترا لیمویی ماهی شفاف به رنگ زرد محو با لکه‌ای سیاه بزرگ در نزدیکی باله مخرجی است که شعاع‌های آن زرد درخشان هستند. باله پشتی نیز دارای نقوش مشابه به باله مخرجی اما درخشان تر است.
تترا کنگو گونه ای از خانواده تترا آفریقایی است که در حوضه مرکزی رودخانه کنگو در آفریقا یافت می‌شود. دارای شکل معمولی همه تترا‌ها با مقیاس‌های نسبتاً بزرگ است. نرها به ۸٫۵ سانتی‌متر و ماده‌ها تا ۶ سانتی‌متر رشد می‌کنند. دمای آب ۲۳٫۵ تا ۲۷ درجه سانتی گراد و درجه سختی آب (PH) ۶٫۵ برای تترا کنگو مناسب می‌باشد. بهتر است که این ماهی در گروه‌ها ۵ تا ۸ تایی نگهداری شود. این ماهی با سایر گونه‌های تترا، رازبورا، دیسکس، پلاتی، آنجل، گورامی، دانیو، ماهی رنگین کمانی، مولی و دم شمشیری سازگاری دارد.
تترای نئون یکی از ماهی‌های خانواده کاراسین‌ها می‌باشد و نگهداری این ماهی به تعداد زیاد و گله‌ای در آکواریوم‌های گیاهی، جلوه خاصی به فضای آکواریوم می‌دهد. این ماهی بومی بلک‌واتر، شرق پرو، شرق کلمبیا و غرب برزیل است.
تترا کاردینال یا نئون کاردینال، بومی رود اورینوکو و ریو نگرو، شعبه‌ای از رود آمازون در آمریکای جنوبی است. طول بدن آن حدود ۳ سانتی‌متر (۱٫۲ اینچ) است. مشخصه قابل توجه این ماهی، رنگین‌کمانی از خط آبی در نیمه بالایی ماهی و خط سرخی سراسری در زیر بدن که این رنگ، به‌صورت واضحی جلب توجه می‌کند و از این رو به نام " تترا کاردینال " نامیده می‌شود. تترا کاردینال ظاهری بسیار شبیه به تترا نئون دارد و اغلب با آن اشتباه گرفته می‌شود. رنگ قرمز نئون فقط تا نیمه راه بینی ادامه دارد و نوار آبی تترا نئون، آبی کم‌رنگ‌تری دارد.
تترای پنگوئن هنگام استراحت سرش به سمت بالا و هنگام شنا حالتی افقی دارد. بومی بخش‌های پایینی آمازون است و درازای آن به ۴ سانتی‌متر می‌رسد.
تترا آب‌پاش گونه‌ای تترا و بومی حوضه‌های رودخانه‌های گرمسیری در آمریکای جنوبی است که در شبکه‌های رودخانه ای، از اورینوکو تا رود آمازون وجود دارد. این ماهی، در جویبارهای کم‌عمق، در نهرهای جنگلی با آب زلال، در نهرهای آب سیاه، در مرداب‌ها و همچنین در تالاب‌ها یافت می‌شود و تا ۷ سانتی‌متر رشد می‌کند. گاهی ماهی نر کمی بزرگ‌تر است. در مقایسه با سایر انواع تتراها، این ماهی لاغرتر و کشیده‌تر است. فلس‌ها نسبتاً درشت و دارای حاشیه تیره‌رنگ هستند. رنگ این ماهی، ترکیبی از رنگ‌های قهوه‌ای، قرمز و زرد است که رنگ‌های تیره در پشت و رنگ روشن در قسمت شکمی قرار دارند. باله‌های مخرجی و شکمی دارای رنگ قرمز پراکنده بوده و لبه قسمت پایینی باله دمی نیز قرمز رنگ است. معمولاً در پایه باله پشتی ماهی نر نقاط سفیدرنگ شفافی وجود دارد که در ماهی ماده به‌رنگ قرمز دیده می‌شوند. درجه حرارت آب باید بین ۲۳ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد باشد.
پیرانا گونه‌ای از ماهیان آب شیرین است که در رودهای آمریکای جنوبی زندگی می‌کنند. پیراناها ماهیانی گوشت‌خوار بوده و دندان‌های بسیار تیزی دارند. در صورتی که به آن غذا داده نشود، هم‌نوع‌خواری نیز در بین آن‌ها مشاهده شده‌است. پیراناها از ماهیان خانوادهٔ کاراسینان هستند که خود شامل گونه‌های مختلفی از پیراناها (بیش از۳۰ گونه) است.
سیلور دالر که با نام دالر یا ماهی دلار نقره‌ای نیز شناخته می‌شود یکی از ماهیان خانواده کاراسینان به حساب می‌آید. نام علمی این ماهی «Metynnis argenteus» است. رنگ بدن این ماهی عموماً نقره‌ای است و دلیل نام‌گذاری آن‌ها نیز همین موضوع است. ماهی سیلور دالر برای اولین بار در سال ۱۹۲۳ در رودخانه آمازون کشف شد. این ماهی بومی آمریکای جنوبی است. طول این ماهی در صورت نگهداری در شرایط مناسب تا ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر نیز می‌رسد و ماهی نسبتاً بزرگی برای آکواریوم به‌شمار می‌آید. طول عمر آن‌ها نیز حدود ۱۰ سال تخمین زده می‌شود. بدن گرد، رنگ نقره‌ای و خلق و خوی آرام و صلح‌جویانه ی این ماهی‌ها موجب شده‌است که به یک گزینه ایده‌آل برای نگهداری در آکواریوم تبدیل شوند. از انواع مختلف این نوع ماهی می‌توان به ماهی سیلور دالر بلک بار، خال‌دار و ردهوک اشاره کرد.
پیرانای شکم قرمز نیازمند آکواریومی اختصاصی با دکوراسیون ویژه شامل پناهگاه‌هایی با چوب باتلاقی، نور ملایم و تصفیه مناسب است. این گونه به جزء موقع تغذیه، پر جنب و جوش نیست. افراد بالغ، بدنی نقره‌ای درخشان همراه با بخش‌های قرمز در زیر شکم دارند. افراد جوان همچنین دارای نقاط سیاه روی بدن خود هستند. این ماهی می‌تواند گازهای دردناک و خطرناکی بگیرد. پیراناها کابرهای داخل آکواریوم را می‌جوند، بنابراین باید آن‌ها را کاملاً پوشاند. بومی آمریکای جنوبی، در هر دو حوزه رودخانه‌های اورینکو و آمازون، از گویانا به طرف جنوب تالاپلاتا است. درازای آن به ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد.
پاکو ، یک ماهی آب شیرین همه‌چیزخوار آمریکای جنوبی که متعلق به گونهٔ پیرانا است. پاکو و پیرانا دندان‌های مشابهی ندارند، و تفاوت اصلی در هم ترازی فک است. پیرانا دارای دندان‌های نوک تیز و تیغ‌دار مشخص است، در حالی که پاکو دارای دندان‌های مربعی و صاف‌تر است، که به‌طور ناخوشایندی شبیه دندان‌های انسان است.
دیسکس (یا دیسکاس) بدون شک «شاه ماهی» آکواریم‌های آب شیرین است. دلیل نامگذاری آن شکل دیسک مانند آن است. این ماهی در آکواریوم آرام، صلج جو و تا حدی ترسو است. دیسکس در حیات وحش به صورت گله‌ای زندگی کرده و این امر به ماهی آرامش خاصی می‌دهد، بنابراین باید حداقل در دسته‌های ۳ تایی نگهداری شود. این ماهی را نمی‌توان با هر ماهی آکواریمی نگهداری کرد و باید هم آکواریمی‌های دیسکس را به دقت از میان ماهی‌های آرام انتخاب کرد. دیسکس‌ها به دو دستهٔ کلی دیسکس‌های وحشی (صید شده از رودخانهٔ آمازون) و پرورشی طبقه‌بندی می‌شوند. رنگ‌های اصلی آن بین طیف‌های قرمز تا آبی متغیر است که شرایط نامناسب نگهداری از جمله تغذیه می‌تواند تأثیر بدی بر رنگدانه‌های این ماهی بگذارد.
آنجل یا ماهی فرشته ای یکی از دسته ماهی‌های آکواریومی می‌باشد که زیبایی بسیار جذابی را به آکواریوم‌ها می‌بخشد. ماهی آنجل از دسته ماهی‌های آب شیرین می‌باشد که در طبیعت رودخانه‌ها را برای زندگی انتخاب می‌نمایند. این ماهی بسیار زیبا باید در کنار ماهیان صلح جو زندگی کند و با ماهیان جنگجو سر سازش ندارد. به‌طور کلی می‌توان زیستگاه اصلی این ماهی را در رود آمازون در آمریکای جنوبی و انشعابات مربوط به این رود معرفی نمود. دمای آب مورد نیاز برای زیستگاه این ماهی بین ۲۶ تا ۲۸ درجه سانتیگراد می‌باشد که مسلماً از ماهیان آب گرم محسوب می‌شوند. ماهی آنجل در رنگ‌ها و طرح‌های مختلف همچون آنجل سه خط، آنجل کوتوله، آنجل کله پرتقالی و … می‌باشد
اسکار از شناخته شده‌ترین ماهی‌های زینتی گوشتخوار و از خانوادهٔ سیچلایدها است. این ماهی در آب‌های شیرین زندگی می‌کند و بومی رودخانه‌های آمازون، پاراگوئه و شرق ونزوئلا است. معروفترین گونه‌های آن اسکار ببری و اسکار سلطنتی است. اسکار سلطنتی، پرطرفدارترین گونه از این جانور است. درازای اسکار، معمولاً نزدیک به ۲۵–۳۰ سانتی‌متر است و اگر در زیستگاه طبیعی خودش باشد نزدیک به ۱۵ سال عمر می‌کنند. اسکار حدود ۶۰ سال پیش وارد بازار شد. این ماهی با همنوعانش و ماهیان بزرگ‌تر از خود همزیستی دارد. آنها صاحبشان را به خاطر می‌سپارند و می‌توانید با آنها بازی کنید و آموزش دهید.
سیچلاید زندانی را بنا به شکل ظاهری اش با نام سیچلاید گورخری نیز می‌شناسند. این ماهی معمولاً به رنگ سفید متمایل به طوسی و رنگ سفید متمایل به زرد البته با خط‌های راه راهی مشکی رنگ می‌باشد. این نوع ماهی کاملاً پرخاشگر بوده و در محوطه آکواریوم فرمانروایی کرده و دیگر ماهیان را مورد اذیت خود قرار می‌دهند. سیچلاید زندانی از نمونه سیچلایدهای آفریقایی می‌باشد.
سیچلاید پرچمی یا سیچلاید خندان قرمز جزء سیچلایدهای آمریکایی بوده که آب‌های شیرین کشور برزیل زیستگاه اصلی آن ست. به بیان ساده‌تر ماهی سیچلاید آکارای را با نام ماهی سیچلاید پرچمی می‌شناسند. این نوع ماهی سیچلاید بر خلاف سایر سیچلایدها بسیار صلح جو بوده در محیط اطراف خود حتی به گیاهان هم آسیبی وارد نمی‌کند
ماکرو که به نامهای سیچلاید الکتریکی زرد، هاپ رگه آبی و شاهزاده زرد نیز شناخته می‌شود. این نام عجیب به دلیل رنگ زرد براقی است که پوشش ماهی را دربر گرفته و سبب درخشان شدن آن شده‌است. ماهی سیچلاید ماکرو زرد از جمله سیچلایدهای آفریقایی بوده که در آب‌های شیرین دریاچه ملاوی زیست می‌کند. زیبایی این نوع ماهی گوشتخوار توسط دو نوار سیاه در دو طرف ماهی بر روی باله‌های آن چند برابر شده‌است.
فلاورهورن از انواع ماهی‌های زینتی آب شیرین که در سال ۱۹۹۳ در مالزی پرورش یافته‌است. این ماهی در طبیعت وجود ندارد و از طریق نسل‌کشی بین گونه‌های مختلف سیچلایدهای درشت جثه به وجود آورده‌اند. اینکه چه ماهی‌هایی با هم جفت زده شده‌اند تا این ماهی زیبا به وجود بیاید یکی از اسرار بازار تجارت این ماهی است و حتی شرکت‌هایی وجود دارند که به اصلاح نژاد خود تا جایی ادامه داده‌اند که از این ماهی رنگ‌ها و شمایل متفاوتی را می‌توان مشاهده کرد.
گلد تریماکو‌ها شباهت زیادی به فلاورهورن دارند. بسیار پرخاشگر می‌باشند و در قلمرو خود هیچ گونه ماهی دیگر را راه نمی‌دهند. اغلب تمایل داشته در فضاهای غار مانند پنهان شده و همان‌جا تخمگذاری خود را انجام دهد.
سیچلاید تگزاسی تنها گونه سیچلاید است که بومی ایالات متحده بوده و از جمله ماهی‌های گوشتخوار تزیینی جنگجو است که تمای فضای آکواریوم را آشفته کرده و اجازه نمی‌دهد در قلمرو خود هیچ ماهی گوشتخوار دیگری وجود داشته باشد. غذاهای این نوع سیچلایدها معمولاً پلانکتون‌ها و کرم‌های خونی هستند. زیستگاه اصلی آنها از شمال شرقی مکزیک سرچشمه می‌گیرد. سیچلاید تگزاس می‌تواند به بیش از ۳۳ سانتیمتر رسیده و با ویژگی‌های متمایز و نیازهای خاص زیستگاه متمایز می‌شوند. این سیچلاید به خاطر خامه و نقاط فیروزه ای آن مشهور است.
گرین تگزاس بومی آمریکای جنوبی و قسمت‌هایی از جنوب مکزیک است. ماهی نر توانایی رشد تا ۳۰ سانتی‌متر را دارد. این ماهی به آکواریومی با حداقل حجم ۴۶۰ لیتر نیاز دارد. دمای ۲۳٫۵ تا تا ۲۵٫۵ درجه سانتی گراد و (PH) 7 برای این ماهی مناسب است. سیچلاید گذبن تگزاس از دسته ماهیان تخم‌گذار است که نوزادانی نسبتاً مقاوم دارد. ماهی نر در اندازهٔ ۱۰ سانتی‌متر و ماهی ماده در اندازهٔ ۸ سانتی‌متر به سن بلوغ می‌رسند و آمادهٔ جفتگیری خواهند بود. لاروها پس از تقریباً چهار روز از تخم خارج می‌شوند و پس از تقریباً ۴ تا ۶ روز قادر به شنا کردن هستند. جفت ماهی نر و ماده از نوزادان مواظبت می‌کنند.
گرین ترور‌ها از جمله ماهی گوشتخوار زیبا، آرام و باهوش محسوب می‌شود. البته به اشتباه برخی از افراد نام سیچلاید گرین ترور را گرین تیلور بیان می‌کنند. این نمونه ماهی سیچلاید به دلیل رنگ جذابش در میان سایر سیچلایدها با نام جواهر سبز شهرت یافته‌است. ماهی گرین ترور بدنی بیضی گون و فشرده داشته و دور باله‌های پشتی و دمی هاله ای از رنگ قرمز را به خود گرفته‌است. از هر نوع غذای گوشتی در حالت‌های خشک شده، تازه و فریز تغذیه می‌کنند. البته برخی از گرین ترورها نابالغ مانده و رشد کافی ندارند به همین دلیل به آنها گرین ترورهای کوتوله گفته می‌شود.
سیچلاید دماسونی یا گورخری آبی لاجوردی با نام‌های سیچلاید آبی لاجوردی یا سیچلاید گورخری مالاوی نیز شناخته می‌شود یک ماهی مبونا است. زیستگاه این ماهی کرانه‌های سنگی دریاچه مالاوی است. این ماهی دارای رنگی آبی همراه با خط‌های آبی تیره بر روی بدن می‌باشد.
سیچلاید دیماسونی یکی از بهترین نوع سیچلایدها برای نگهداری در آکواریوم‌های اجتماعی است. استفاده از تخته سنگ‌های فراوان در آکواریوم این ماهی، فضایی طبیعی را برای ماهی فراهم می‌کند. بهتر است که پوشش کف آکواریوم نیز ماسه ای باشد. استفاده از خاک سرخ برای کف آکواریوم موجب می‌شود که آب آکواریوم خصلت قلیایی خود را حفظ کند و در حد مجاز باقی بماند. دمای مناسب ۲۴ تا ۲۹ درجهٔ سانتی گراد و درجه سختی آب (PH) بین ۸ تا ۹ برای این ماهی مناسب است.
رامیرزی، یا رامیزی از زیباترین و آرام‌ترین ماهی‌هایی می‌باشد که در گروه سیچلایدها قرار دارد. این ماهی‌ها نسبت به شرایط نگهداری و نوع تغذیه بسیار حساس هستند و به همین دلیل لازم است، برای نگهداری هرچه بهتر این ماهی‌ها، نکات و اصول مورد نیاز در زمینه چگونگی نگهداری از این ماهی را مطالعه نمایید. ماهی رامیرزی بومی کلمبیا و ونزوئلا می‌باشد. ماهی رامیرزی، به دلیل ماهیت آرام و شکل ظاهری بسیار زیبایی که دارد، از محبوبیت بسیار زیادی برخوردار شده‌است. این گونه‌های آبزی، می‌توانند حداکثر به اندازه ۷ سانتی‌متر رشد کنند و نوع ماده آن از نوع نر آن کوچکتر می‌باشد. ماهی‌های رامیرزی برای زنده بودن باید در آبی با درجه حرارت بین ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد و با (PH) ۵ نگهداری شوند.
کوریدوراس گونه ای از گربه ماهی آب شیرین در خانواده گربه ماهیان زرهدار و زیرخانواده Corydoradinae که خود شامل ۱۶۱ گونه است. این گونه معمولاً در بیشتر مناطق آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی به جز پاناما که در آن "کوریدوراس" وجود ندارد یافت می‌شود. گونه‌های متنوعی از "کوریدوراس" در آمریکای جنوبی پراکنده شده‌است. می‌توان آنها را از شرق آند تا سواحل اقیانوس اطلس، از ترینیداد تا ریو د لا پلاتا در شمال آرژانتین یافت. گونه‌های اختصاص داده شده به "کوریدوراس" تنوع گسترده‌ای در شکل و رنگ بدن را نشان می‌دهند. "کوریدوراس" ماهی کوچکی است که از رشد کرده و توسط زره بدنی و خارهای تیز و معمولاً سمی محافظت می‌شوند.
ماهی لجن‌خوار از خانوادهٔ مکنده‌دهانان است و قابلیت هم‌زیستی با بیش‌تر ماهی‌های آکواریومی را دارد. این ماهی معمولاً به شیشهٔ آکواریوم و در طبیعت به سنگ‌ها و گیاهان چسبیده و با دهان خود سطوح را می‌مکد. با این کار لجن‌های ریزی که به چشم نمی‌آیند اما وجود دارند در سطوح از بین می‌روند. این ماهی هم‌چنین غذاهای باقی‌مانده در کف آکواریوم و روی شن و ماسه‌ها را هم به‌راحتی می‌خورد و محیط را پاکیزه نگاه می‌دارد. این ماهی در طبیعت و زیستگاه خود منقرض شده ولی در بازار آکواریومی دارای وضعیت بقای «کمترین نگرانی» می‌باشد. این ماهی بومی مناطق شمال شرقی آمریکای جنوبی مانند برزیل، گویان، ترینیداد و توباگو بوده‌است. اکنون فقط در اکواریومی‌ها مشاهده می‌شوند. ماهی لجن خوار دارای گونه‌های بسیار متنوعی می‌باشد.
گربه‌ماهی نواری (نام علمی: Pseudoplatystoma fasciatum) نام یک ماهی آکواریومی از خانواده گربه‌ماهی‌های ریش دراز است.
گربه‌ماهی هیزمی (نام علمی: Sorubimichthys planiceps) نام یک گونه از تیره گربه‌ماهی‌های ریش‌دراز است.
گربه ماهی دم قرمز یا ردتیل دارای سر و بدنی پهن است که در امتداد دم و باله‌ها باریک می‌شود. این ماهی دارای رنگ مشکی تیره بر روی بدن، رنگ سفید در زیر بدن و دمی قرمز می‌باشد. ردتیل تا ۱۴۰ سانتی‌متر رشد می‌کند و باید فضای کافی برای رشد آن در آکواریوم در نظر گرفته شود. دمای ۲۱ تا ۲۴ درجهٔ سانتی گراد و پی هاش ۵/۵ تا ۸/۶ محیطی مناسب برای این ماهی می‌باشد. تغذیهٔ این ماهی در آکواریوم کار دشواری نیست. در طبیعت این ماهی از ماهی‌ها و سخت پوستان تغذیه می‌نماید. از انواع غذاهای خشک، غذاهای منجمد و انواع کرم‌ها در تغذیهٔ ردتیل می‌توان استفاده کرد. این ماهی با انواع سیچلایدهای آمریکای جنوبی سازگاری دارد. گربه ماهی ببری یا گربه ماهی دراگون دارای خطوط راه راه قهوه ای و برنزی بر روی بدن است. مانند سایر گربه ماهی‌ها، گربه ماهی دراگون دارای یک جفت سبیلک بر روی دهان می‌باشد که با استفاده از آن‌ها موقعیت خود را در تاریکی یا در آب گل آلود تشخییص می‌دهد. این ماهی دارای چشم‌های کوچکی است. دراگون تا ۱۳۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. زیستگاه اصلی این ماهی رودخانهٔ آمازون و جنگل‌های شناور است. بیشتر فعالیت این ماهی در شب انجام می‌گیرد و معمولاً این ماهی در طی روز خود را در بین سنگ‌ها پنهان می‌کند. تخمریزی این ماهی در اواخر زمستان انجام می‌گیرد. ماهی ماده در هر بار تخمریزی میلیون‌ها تخم تولید می‌کند. به ازای هر یک کیلو از وزن ماهی ۱۵۰۰۰۰عدد تخم تولید می‌شود. معمولاً این ماهی در زمان تخمریزی به سمت جنگل‌های شناور مهاجرت می‌کند. گربه‌ماهی طاق‌باز خالدار نام یک گونه از سرده هم‌رسته‌دندان‌ها است.
پنگوسی (خانوادهٔ Pangasiidae) یا گربه ماهی کوسه ای خانواده ای از گربه‌ماهی‌سانان هستند که در آب‌های شیرین و لب‌شور مناطق جنوبی آسیا از بورنئو و تایلند و جنوب شرقی آسیا تا پاکستان یافت می‌شوند. تا کنون در این خانواده از ماهی‌ها حدود ۳۰ گونه شناسایی شده‌اند.
گربه ماهی گورخری (Zebra Pleco) بومی آب‌های برزیل است. به علت وجود خطوط سفید و سیاه بر روی بدن، این ماهی نام کتفیش گورخری یا زبرا کتفیش را به خود اختصاص داده‌است. گربه ماهی گورخری در محیط طبیعی زندگی خود، شب‌ها به فعالیت می‌پردازد. به همین دلیل نور زیاد در آکواریوم را دوست ندارد و در طول روز بیشتر خود را پنهان می‌کند. وجود فضاهایی غار مانند در آکواریوم این ماهی الزامی است تا از وارد آمدن استرس به این ماهی جلوگیری شود. کیفیت آب آکواریوم این ماهی باید در سطح خوبی باشد و وجود فیلترهای قوی در آکواریوم این ماهی لازم است. دمای ۲۴ تا ۳۰ درجهٔ سانتی گراد و پی هاش ۶٫۰ تا ۷٫۵ برای این ماهی مناسب است.
شارک کلمبیایی (Columbian Shark) اغلب با نام «شارک باله سیاه» شناخته می‌شود نام یک گونه از تیره گربه‌ماهی کوسه‌ای است. شارک کلمبیایی از دسته گربه ماهیانی است که در آکواریوم به خوبی رشد می‌کنند. این ماهی از نژاد گربه ماهی اردنی یا شارک آمریکای غربی به وجود آمده‌است و دارای باله و سیبیلکی بلند می‌باشد که آن را از این دو نژاد متمایز می‌سازد. دمای حدود ۲۳ تا ۲۶ درجهٔ سانتی گراد، پی هاش ۷ تا ۷٫۵، آکواریومی با گیاهان طبیعی و تخته سنگ، بهترین فضا برای رشد این ماهی می‌باشد. استفاده از آکواریومی با حجم بزرگ به شما این شانس را می‌دهد تا هنگامی که ماهی به اندازهٔ کافی بزرگ شد از آن جفتگیری کنید. ماهی ماده تخمریزی می‌کند و ماهی نر تخم‌ها را در دهان خود نگهداری می‌کند تا از آن‌ها محافظت کند. شارک کلمبیایی با ماهی‌های گورامی، بارب، مولی، دمشمشیری و با کت فیش‌های نظافتچی سازگاری دارد.
گربه‌ماهی‌بزرگ مکونگی نام یک گونه از تیره گربه‌ماهی کوسه‌ای است با سبیل‌های قطور و طویل که رنگ آنها سبز مایل به خاکستری است.
کت فیش رافائل راه راه یک گربه ماهی از خانواده گربه‌ماهیان صدادار است. همچنین ممکن است گربه ماهی سخنگو، شکلات دورادی، گربه ماهی شکلاتی یا گربه ماهی خاردار نامیده شود. [۱] بومی مناطق آمازون و یک ماهی آکواریومی محبوب است.
گربه‌ماهی نواری نام یک گونه از سرده گربه‌ماهی‌های ببری است.
بارب حلب گونه ای ماهی از خانواده خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae) و بسیار صلح جو و آرام می‌باشد به طوری که به راحتی می‌تواند با محیط آکواریومی و هم نوع‌های خود سازگار شود. زیستگاه او تایلند، مالزی، بورنئو، سوماترا است و همچنین در آب‌های شیرین زندگی می‌کند. باله‌های پایینی قرمز رنگ این ماهی به زیبایی او افزوده‌است و این نوع ماهی نیز از ماهی‌های پرطرفدار آکواریومی است. حداکثر طول او ۳۰ تا ۳۵ سانتی‌متر است. نگهداری از این ماهی بسیار سخت است زیرا می‌تواند خطر بزرگی برای دیگر ماهی‌های کوچک باشد زیرا ماهی بارب حلب بزرگ است و می‌تواند با بزرگ‌تر از خود یا هم نوع‌هایش زندگی مسالمت آمیزی داشته باشد، پس بهتر است در دسته ای از هم نوع‌های خود نگهداری شود.
بارب اودسا گونه ای از خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae) می‌باشد که به دلیل زیبایی و ظاهر رنگارنگ خود طرفداران زیادی دارد البته ناگفته نماند این نوع ماهی نایاب است و در حال حاضر آن را در فروشگاه‌های ماهی نمی‌توانید بیابید، اما دست یابی به او ارزش این را دارد تا به آکواریوم شما جلوه بسیار زیبایی ببخشد. این ماهی از رودخانه‌های راکد با آب شیرین صید می‌شود رنگ این ماهی بسیار چشم نواز است زیرا دارای بدن نقره ای رنگ است. ماهی باری اودسا یک نوع ماهی آرام و صلح جو است به طوری که می‌تواند به سرعت با آکواریوم و دیگر نوع ماهی‌ها سازگاری یابد، البته بهتر است ماهی‌های هم نوع و آرام را در کنار ماهی بارب اودسا قرار بدهید زیرا ممکن است با دیگر ماهی‌ها تهاجمی شود.
بارب تایگر گونه ای از خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae) است و از رودخانه‌های جنوب آسیا صید می‌شود. ماهی بارب تایگر نیز از پرطرفدارترین ماهی‌های آکواریومی است، همچنین رنگ‌های تیره به روی پوست او به زیباییش افزوده‌است البته ناگفته نماند این ماهی حالت تهاجمی دارد به همین دلیل نگهداری او در کنار دیگر ماهی‌های کوچک بسیار خطرناک است. بهتر است این ماهی را در کنار ماهی‌های گیاه‌خوار و قوی تر قرار بدهید زیرا می‌تواند با این نوع ماهی‌ها به خوبی سازگار شود. حداکثر طول او ۵ تا ۷ سانتی‌متر است این گونه از نایاب‌ترین ماهی‌هایی است که به سختی در بازار پیدا می‌شود
چری بارب یا بارب گیلاسی بارب چری گونه ای از خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae) است. این ماهی بسیار زیبا از آب‌های شیرین صید می‌شود او برخلاف دیگر هم نوع‌های خود ظریف و کوچک است. همچنین رفتاری صلح جویانه دارد و بسیار آرام است، به طوری که نگهداری او در کنار ماهی‌های قوی تر خطر زیادی دارد. این ماهی رنگ آلبالویی دارد همچنین در هنگام تکثیر رنگ این ماهی تغییر می‌کند و روشن‌تر می‌شود. این ماهی حداکثر ۶ سال عمر می‌کند و اگر به خوبی از او مراقبت شود طولش به ۵ سانتی‌متر هم می‌رسد. شما نیز اگر به این نوع ماهی با رنگ شاد و روشن علاقه‌مند هستید می‌توانید برای خرید به مشاوران هپی بت مراجعه کنید. رد بارب که با نام ماهی دنیسون بارب نیز شناخته می‌شود، گونه ای از خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae) می‌باشد. زیستگاه اصلی این ماهی در جنوب هند می‌باشد. این ماهی به علت شهرت یافتن ناگهانی و قرار گرفتن در لیست ماهی‌های آکواریومی، با افزایش تقاضا در بازار مواجه شد. همچنین این ماهی به دلیل در معرض انقراض بودن؛ دچار افزایش قیمت زیادی نسبت به دیگر گونه‌های بارب شده‌است. بدن ماهی بارب ردلاین دارای رنگ سبزی ملایم یا نقره ای می‌باشد. در طول بدن این ماهی یک خط سیاه رنگ وجود دارد که از سر تا نزدیکی دم آن امتداد دارد. یک خط قرمز رنگ نیز در بالای این خط وجود دارد که تا وسط بدن آن ادامه یافته‌است. بر روی باله‌های ردلاین نیز رگه‌هایی از رنگ قرمز به چشم می‌خورد. بر روی دم این ماهی دو لکهٔ زرد رنگ وجود دارد که در پیدا کردن طعمه به آن کمک می‌کند. عمر این ماهی حدوداً ۵ سال است و طول بدن این ماهی حداکثر به ۱۵ سانتی‌متر می‌رسد. بهتر است این ماهی را به صورت گروهی و در گروه‌های ۱۲ تایی نگهداری نمایید. رد لاین برای زندگی در آکواریوم به فضای بزرگی نیاز دارد. برای نگهداری آن به تانکی با حداقل گنجایش ۲۲۰ لیتر آب نیاز دارید. pH مناسب این ماهی ۶٫۸ تا ۷٫۸ و دمای مطلوب آن ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی گراد می‌باشد.
بارب طلایی گونه ای از خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae) و یکی از پرطرفدارترین ماهی‌های آکواریومی است. ماهی بارب طلائی بسیار آرام و صلح جلو است به طوری که با هم نوع‌های خود به خوبی می‌تواند سازگار باشد. اگر به این نوع ماهی علاقه‌مند هستید می‌توانید آن را در آکواریوم خود داشته باشید. این ماهی برای افراد مبتدی بسیار مناسب است، زیرا نگهداری از ماهی بارب طلائی آسان است و هیچ گونه سختی ندارد. بارب طلائی یک گونه از ماهی‌های بارب است که می‌تواند به آکواریوم‌های شما جلوه زیبایی ببخشد.
بارب مخملی گونه ای از خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae) و از ماهی‌های پرطرفدار آکواریومی است زیرا به دلیل رنگ‌های متنوع و شاد دوستداران بسیاری دارد. این ماهی دارای رنگ نقره ای است همچنین ماهی نر دارای رنگ قرمز روشن در قسمت دم می‌باشد. ماهی بارب مخملی بسیار فعالیت به گونه ای که مدام در حال شیطنت کردن است به همین دلیل بهتر است او را در کنار هم نوع‌های خودش قرار بدهید، زیرا سالم‌تر و سرحال می‌شود. اما به صورت کلی این ماهی حالت تهاجمی دارد و نمی‌تواند با ماهی‌های ضعیف تر از خود سازگاری داشته باشد، بهتر است او را با ماهی‌های بزرگ‌تر و قوی تر قرار بدهید.
شارک سیاه دم قرمز بدن سیاه مخملی همراه با باله دمی قرمز، جلوه ویژه‌ای به این ماهی بخشیده‌اند. ماده‌ها از نرها بزرگ ترند و باله دمی آن‌ها به درخشندگی آن در نرها نیست. تکثیر آن‌ها در آکواریوم‌های معمولی به خاطر داشتن طبیعت مهاجم، چندان ممکن نیست. یک فرد از این گونه در آکواریومی شلوغ، چند گونه، مشکل ساز نخواهد بود به شرط این که در بین ساکنین آن، ماهی‌هایی با رنگ مشابه این گونه وجود نداشته باشد چون در این صورت ممکن است مورد حمله واقع شوند. ماهی‌های جوان در آغاز خاکستری هستند و رنگ قرمز باله دمی آن‌ها، پیرامون ۶ هفتگی پدیدار می‌شود. بومی جنوب شرق آسیا، تایلند به ویژه مناطق مرکزی آن است. درازای آن به ۱۵ سانتی‌متر می‌رسد.
شارک باله قرمز گونه‌ای رنگین است که در یک نگاه از خویشاوندان دم قرمز خود قابل تشخیص است زیرا تمام باله‌های آن قرمز هستند. آکواریوم این ماهی باید دارای پناهگاه‌های گوناگون مانند گلدان‌های سفالی و گیاهان آبزی شناور برای تعدیل شدت نوری باشد. شارک باله قرمز در مقایسه با شرک سیاه دم قرمز، نسبت به ماهی‌های مشابه خود آرام‌تر است؛ بنابراین می‌توان آن را به صورت گله‌ای نگهداری کرد و از این راه شانس تکثیر را افزایش داد. ماده‌های تخم دار، کاملاً متورم هستند و در یک تخم ریزی، بیش از ۴۰۰۰ تخم می‌ریزند. نوزادان به دست آمده به قدری بزرگ هستند که از آغاز می‌توانند با نوزاد آرتامیا تغذیه شوند. بومی جنوب شرقی آسیا، محدود به بخش‌های شمالی تایلند است. رازای آن به ۱۵ سانتی‌متر می‌رسد.
شارک نقره ای بدن نقره‌ای همراه با باله دمی زرد لبه سیاه و شکاف عمیق در آن، از نشانه‌های این گونه هستند. این ماهی دارای شنای سریع و توانایی پرش از آب است بنابراین هنگام گرفتن آن باید دقت زیادی به خرج داد. با پیشرفت رشد، می‌توان ماهی ماده را از نر به خاطر داشتن ناحیه شکمی گردتر، تشخیص داد. اگر هدف، تکثیر این گونه ماهی باشد به تانکی بزرگ‌تر از تانک‌های معمولی نیاز است. شارک‌های نقره‌ای بزرگ، گاهی از ماهی‌های کوچک‌تر تغذیه می‌کنند. بومی جنوب شرقی آسیا، شامل تایلند، شبه جزیره مالای، سوماترا و برنو است. درازای آن به ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد.
مدادماهی قهوه ای که معمولاً به عنوان مداد ماهی یا مداد ماهی چوب هاکی نیز شناخته می‌شود، گونه ای از ماهی‌های آب شیرین متعلق به تتراسانان و خانواده قلم ماهیان است. داشتن نوارهای افقی برجسته در این جنس ماهی کوچک و کشیده، بسیار متداول است. این جنس در آمریکای جنوبی پراکنش گسترده‌ای داشته و در برزیل، پرو، کلمبیاو گویان ثبت شده‌است. مدادماهی کوتوله که با نام مدادماهی دارف نیز شناخته می‌شود، یک گونه ماهی آب شیرین است متعلق به جنس "مدادماهی" در تتراسانان و خانواده قلم‌ماهیان می‌باشد. این ماهی یکی از کوچکترین اعضای این جنس است که تنها ۳٫۵ سانتی‌متر رشد می‌کند. زیستگاه مدادماهی کوتوله این گونه‌ها در برزیل، گویان، کلمبیا، سورینام و پرو بوده و به‌طور گسترده‌ای در قاره آمریکای جنوبی یافت می‌شوند و از زمان معرفی آنها به آکواریوم داران در اوایل قرن بیستم، همواره یک گونه آکواریومی محبوب بوده‌اند.
مدادماهی کوچک یک ماهی آب شیرین و گونه ای متعلق به تتراسانان خانواده قلم ماهیان است. پراکنش مدادماهی کوچک محدود به گویان است، جایی که از رودخانه‌های پوتارو و مازارونی گزارش شده‌است. این ماهی تا ۲٫۳ سانتی‌متر رشد می‌کند. بعدها گونه ای جدید بنام آندوزی کشف و معرفی شد که اندازه آن ۱٫۶ سانتی‌متر بود ولی همچنان نام کوچک بر روی این گونه ماندگار شد. مدادماهی قرمز مرجانی گونه ای از ماهی‌های آب شیرین و متعلق به تتراسانان و خانواده قلم ماهیان است. مدادماهی قرمز مرجانی یکی از رنگارنگ‌ترین جنس‌ها است که در تمام بدن و باله‌هایش با رنگ قرمز مرجانی روشن که در تضاد با خطوط سیاه و سفید افقی روی بدنش است. نرهای بالغ دارای باله مقعدی ضخیم هستند و حداکثر تا ۲٫۹ سانتیمتر رشد می‌کنند. زیستگاه این ماهی کشور پرو و شاخه کوچکی از رودخانه نانای و احتمالاً رودخانه تیگره است. مدادماهی سه خط که به نامهای مدادماهی سه راه یا سه نوار نیز شناخته می‌شود، گونه ای ماهی آب شیرین و متعلق به تتراسانان خانواده قلم ماهیان است. این ماهی در آبهای کم حرکت و کمی اسیدی زندگی می‌کند. زیستگاه این ماهی سراسر حوزه آمازون، کلمبیا، پرو، بولیوی شمالی و گویاناس دارد است. ماهی‌های بالغ به بیش از ۶ سانتیمتر نمی‌رسند. چنانچه در آب نرم و ملایم اسیدی در دمای بین ۲۲ تا ۲۸ درجه سانیگراد نگهداری شوند، به خوبی رشد می‌کنند.
مدادماهی طلایی یک ماهی ساکن آب شیرین و گونه ای از ماهی‌ها متعلق به تتراسانان از خانواده مدادماهیان است. مدادماهی طلایی به‌طور گسترده و در مردابها و آبهای کند حرکت در برزیل، گویان، گویان فرانسه و سورینام مشاهده می‌شود.
رازبورای دم قرمز (rasbora را borapetensis) یک ماهی ماهی آب شیرین از خانواده کپورماهیان و بومی قاره آسیا و مناطق مکونگ، چائو پرایا، و شبه جزیره مالایا است. واژه دم قرمز از لکه قرمز دم این ماهی گرفته شده‌است. ماده‌های بالغ کمی بزرگتر از نر هستند. ماهی تا حدود ۶ سانتی‌متر (۲٫۵ اینچ) رشد می‌کند. محدوده pH بین ۶٫۵ تا ۷٫۰، سختی آب (dH) بین ۵ تا ۱۲ و دمای ۲۲ تا ۲۶ درجه سانتیگراد را ترجیح می‌دهد. رازبورای دم قرمز جریان آبی با حرکت آهسته و پر از گیاه را ترجیح می‌دهد. این ماهی به معنای واقعی کلمه یک ماهی گله ای است و تقریباً همیشه در دسته‌های متراکم مشاهده می‌شود. این ماهی، گونه ای مقاوم و بسیار صلح جوست که می‌تواند با دیگر گونه‌های صلح جو مانند لوچ، تتراهای کوچک و بزرگ، ماهی‌های زنده زا، لجن خوار و انواع رنگین ماهی‌ها نگهداری شود.
رازبورای اسپی گونه ای از خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae) ماهیان بی‌آزار، صلح جو و اجتماعی نهرهای نواحی جنگلی جنوب شرقی آسیا (تایلند) است. به راحتی در کنار سایر ماهیان آرام و غیر پرخاشگر، در آکواریوم‌های خانگی قابل نگهداری می‌باشند. ماهی رازبورای اسپی یکی از پر طرفدارترین ماهیان آکواریوم به حساب می‌آید. بر روی بدن این ماهی مثلثی سیاه وجود دارد که یک راس آن تا نزدیکی بالهٔ پشتی کشیده شده‌است. پیشنهاد می‌شود که این رازبوراها به صورت گروهی نگهداری شوند. دمای ۲۳ تا ۲۷ درجه سانتی گراد و اسیدیته ۶ تا ۷ پی اچ مناسب است. وجود یک خط سیاه مورب در قسمت انتهایی سرپوش آبششی، این ماهی را از رازبورای رنگی پوش متمایز می‌سازد. بهتر است که این ماهی در گروه‌های هشت تا ده تایی در کنار سایر ماهی‌های صلح جوی کوچک دیگر نگهداری شود. رازبورای دم قیچی (Rasbora trilineata) گونه ای متعلق به خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae)، یک ماهی با زندگی گروهی است که از آبراه‌های گرمسیری و دشت‌های سیلابی ویتنام منشأ می‌گیرد و تا ۱۵ سانتی‌متر قادر به رشد هستند. این ماهی یک گونه کشیده براق و سریع است که از سرعتشان همراه با دسته‌های بزرگی که شکل می‌دهند برای فرار از شکارچیان بزرگ‌تر استفاده می‌کنند. سرعت رازبورای دم قیچی (Rasbora trilineata) به هنگام تغذیه نیز سودمند است. با توجه به این که آن‌ها می‌توانند حشرات کوچک‌تر در داخل آب و نیز بر سطح آب را شکار کنند. آن‌ها گونه‌های آکواریومی بسیار جالبی را ایجاد می‌کنند، هنگامی که به صورت دسته به گرد هم می‌آیند و در نزدیکی مناطق بالایی آکواریوم، همچنین به درون و بیرون گونه‌های گیاهی بلندتر و تکه‌های بلند چوب‌های غرق شده، شنا می‌کنند. رازبورای دم قیچی همچنین دارای یک درخشندگی نقره ای رنگین کمانی بسیار درخشانی است که هنگامی که روشنایی درخشان آکواریوم به هنگام شنا بر روی ماهی منعکس می‌شود، می‌درخشد. دمای ۲۲ تا ۲۵ درجه سانتی گراد و اسیدیته ۶ تا ۷ برای آن‌ها مناسب است.
رازبورای لکه چشمی گونه ای متعلق به خانوادهٔ کپورماهیان (Cyprinidae)، بومی آب تیره نهرها و رودخانه‌های بخش جنوبی مالزی و سوماترا است. این ماهی‌ها گروه‌های کوچکی تشکیل می‌دهند. نهرها و رودخانه‌هایی که رازبورای لکه چشمی در طبیعت در آن‌ها زندگی می‌کند، در نواحی جنگلی کم نور که به‌طور مستقیم تحت تأثیر شرایط آبی نهرهای ریز آن می‌باشد، واقع شده‌اند. رازبورای لکه چشمی در نهرها و رودخانه‌هایی یافت می‌شود که با توجه به آزادسازی تاتن و دیگر مواد شیمایی که حاصل از تجزیهٔ مواد معدنی ای است. که در تمام طول بستر رودخانه‌ها و نهرها پراکنده شده‌اند، به رنگ قهوه ای تیره درآمده اند. دمای ۲۲ تا ۲۶ درجهٔ سانتی گراد و اسیدیته ۵ تا ۷٫۵ برای آن‌ها مناسب است. آماده‌سازی یک آکواریوم مناسب برای نگهداری رازبورای لکه چشمی باید شامل یک بستر شنی، پوشش گیاهی فراوان و نواحی فراوانی در آکواریوم که سایه دار شده یا نور کمی دارد، باشد. راسبورای رنگی‌پوش که به نام رازبورای دلقک نیز شناخته می‌شود گونه ای ماهی آب شیرین از خانواده کپورماهیان است. دارای بدن تقریباً لوزی شکل است و رنگ پایه آن از سر تا ساقه دم صورتی نارنجی است. نیمه خلفی بدن با یک خط سیاه بزرگ تقریباً مثلثی پوشانده شده‌است که به سمت انتهای ساقه دمی متمایل می‌شود و تقریباً زیر نقطه وسط اتصال باله پشتی شروع می‌شود. بهتر است این ماهی در گروه‌های هشت تا ده تایی در کنار سایر ماهی‌های صلح جوی کوچک دیگر نگهداری شود. دمای ۲۲ تا ۲۵ درجهٔ سانتی گراد و سختی آب(PH) ۶ تا ۵/۶ برای این ماهی مناسب است و با ماهی‌هایی همچون دیسکس، آنجل، گوپی، پلاتی، مولی، دم شمشیری، انواع تترا، گورامی، دانیو و انواع لوچ‌ها سازگاری دارد.
رازبورای درخشان (GlowLight rasbora) با نام علمی (Trigonostigma hengeli)، گونه ای ماهی آب شیرین از کپورماهیان است که بعلت شباهت ظاهری و رفتاری معمولاً با راسبورای رنگی‌پوش (دلقک) اشتباه گرفته می‌شود. این ماهی بنام رازبورای نورافکن نیز شناخته می‌شود. این ماهی با ماهی‌هایی همچون دیسکس، آنجل، گوپی، پلاتی، مولی، دم شمشیری، انواع تترا، گورامی‌ها، دانیوها و انواع لوچ‌ها سازگاری دارد.
دانیو خالدار (Brachydanio nigrofasciatus)اندازهٔ این ماهی که بومی برمه است، تا ۴ سانتی‌متر می‌رسد. این ماهی دارای یک جفت سبیلک حسی است. شکم آن نارنجی تا زرد متمایل به سفید است و خال‌های آبی رنگ کوچکی بر روی بالهٔ مخرجی آن وجود دارد. قدرت تولید مثلی این ماهی زیاد نیست و تا ۷۰ بچه در هر بار تخمریزی تولید می‌کند. حرارت لازم برای تخمریزی آن ۲۶ درجهٔ سانتی گراد است. زبرا دانیو (Zebra Danio) ماهی ای پرجنب و جوش و زیبا است که نگهداری آن در آکواریوم آسان می‌باشد. این ماهی دارای جثه ای کوچک است و حداکثر طول آن به ۵ سانتی‌متر می‌رسد. دارای خط‌های افقی بر روی بدن می‌باشد که نام آن نیز حاکی از این موضوع است. آکواریومی همراه با گیاهان فراوان، نور غیر مستقیم و زیاد، دمای ۲۶ درجهٔ سانتی گراد و پی هاش خنثی برای این ماهی مناسب است. این ماهی از انواع غذاهای خشک تغذیه می‌نماید. زبرا دانیو ماهی ای صلح جو است و برای سایر ماهیان آکواریوم مزاحمتی ایجاد نمی‌کند. در تمام سطوح آب شنا می‌کند و سریع و پرتحرک است. نگهداری این ماهی به صورت دسته ای توصیه می‌شود، چرا که این ماهی‌ها معمولاً گروهی شنا می‌کنند. دانیو آبی (Blue Danio) ماهی ای ظریف، فعال و صلح جو است. این ماهی گزینهٔ بسیار مناسبی برای آکواریوم‌های اجتماعی به حساب می‌آید. زیستگاه طبیعی این ماهی رودخانه‌ها و آبگیرهای هند است. دانیو آبی به آکواریومی با گیاهان فراوان و فضاهای بسیار برای شنا نیاز دارد. بهتر است که این ماهی را با سایر هم نوعان و سایر ماهی‌های آرام هم اندازه نگهداری نمود. دمای ۲۲٫۵ تا ۲۵ درجهٔ سانتی گراد و پی هاش ۶٫۵ تا ۷ برای ماهی دانیو آبی مناسب است. این ماهی در آب‌های کم عمق و در انتهای آکواریوم تخمریزی می‌نماید. لاروها پس از تقریبا” ۳۶ ساعت از تخم خارج می‌شوند. در این زمان باید آن‌ها را با تکه‌های کوچک غذاهای زنده تغذیه نمود. نور خورشید تحریک کنندهٔ ماهی برای تخمریزی است. از انواع غذاهای خشک تغذیه می‌کند و می‌توان این ماهی را با غذاهایی همچون کرم خونی خشک و غذاهای خشک گیاهی تغذیه نمود. دانیو آبی با ماهی‌هایی همچون بارب، گورامی، تترا، آنجل، دیسکس، گوپی، مولی، پلاتی، دم شمشیری، رازبورا و انواع لوچ سازگاری دارد.
ماهی دانیو ابر سفید کوهستان (White Cloud Mountain Minnow) بومی کشور چین است. نگهداری این ماهی آسان است و بهتر است که آن را با سایر ماهیان آرام و هم اندازه نگهداری نمود. در صورتی که این ماهی در آکواریومی با ۸ یا تعداد بیشتر از هم نوعان خود نگهداری شود، فعال تر خواهد بود و رنگ براق تری خواهد داشت. دمای ۱۷٫۵ تا ۲۲ درجهٔ سانتی گراد و پی هاش ۶٫۵ تا ۷٫۵ برای این ماهی مناسب است. این ماهی در آب نسبتاً سرد و در میان گیاهان تخمریزی می‌نماید. لاروها پس از ۳۶ ساعت از تخم خارج می‌شوند. پس از جذب کیسهٔ غذایی لازم است که لاروها را با غذاهای ریز زنده تغذیه نمود. با ماهی‌هایی همچون بارب، گورامی، تترا، آنجل، دیسکس، گوپی، مولی، پلاتی، دم شمشیری، رازبورا و انواع لوچ سازگاری دارد.
دانیو غول پیکر(Giant Danio) ماهی بسیار مناسبی برای نگهداری در آکواریوم‌های اجنماعی با ماهی‌های نسبتاً بزرگ می‌باشد. رنگ بدن این ماهی به صورت سبز – آبی همراه با نقطه‌ها و خطوط طلائی است. نام گذاری این ماهی به علت تفاوت اندازهٔ آن با سایر ماهی‌های دانیو است. این ماهی تا ۱۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. در حالی که سایر گونه‌های دانیو حداکثر تا ۵ سانتی‌متر رشد می‌نمایند. زیستگاه طبیعی این ماهی رودخانه‌ها و آبگیرهای هند است. دانیو به آکواریومی با گیاهان فراوان و فضاهای بسیار برای شنا نیاز دارد. لازم است ذکر شود که آکواریوم این ماهی باید بزرگ باشد و همچنین درپوش داشته باشد. چرا که این ماهی علاقهٔ زیادی به پرش دارد. بهتر است که این ماهی را با سایر هم نوعان و سایر ماهی‌های آرام هم اندازه نگهداری نمود. دمای ۲۲٫۵ تا ۲۵ درجهٔ سانتی گراد و پی هاش ۶٫۵ تا ۷ برای ماهی دانیو مناسب است. این ماهی در آب‌های کم عمق و در انتهای آکواریوم تخمریزی می‌نماید. دانیو غول پیکر در هر مرتبه تخمریزی تا ۳۰۰ تخم تولید می‌نماید. لاروها پس از تقریبا” ۳۶ ساعت از تخم خارج می‌شوند. در این زمان باید آن‌ها را با تکه‌های کوچک غذاهای زنده تغذیه نمود. نور خورشید تحریک کنندهٔ ماهی برای تخمریزی است.
زادگاه اصلی ماهی گورامی دارف هند، بنگال غربی، آسام، بنگلادش و در آبهایی با پوشش گیاهی متراکم است. نام رایج این ماهی نامی است کاملاً مناسب، چرا که این ماهی بیش از دو اینچ (پنج سانتیمتر) رشد نمی‌کند. رنگهای ترکیبی زیادی هم در این نوع ماهی‌ها دیده می‌شود. مثلا: آبی، آبی پودری، نئون، رنگین کمان و سرخ.
گورامی بهشتی یا ماهی بهشتی گونه ای از مازماهیان است که در آبهای شیرین شرق آسیا یافت می‌شود، از شبه جزیره کره گرفته تا شمال ویتنام. این گونه می‌تواند تا ۶٫۷ سانتی‌متر رشد کند. گورامی بهشتی یکی از اولین ماهیان زینتی بود که در سال ۱۸۶۹ توسط وارد کننده ماهی آکواریوم فرانسوی پیر کاربونیر در پاریس به فرانسه وارد شد و طرفدار پیدا کرد. ماهی بهشتی یکی از پرخاشگرترین اعضای خانواده گورامی‌ها خود است.
گورامی درخشان (Trichopsis pumila) که بنام گورامی پیگمی نیز شناخته می‌شود، گونه ای از مازماهیان بومی جنوب شرقی آسیا است. گورامی درخشان می‌تواند تا ۴ سانتی‌متر رشد کند. از نظر رنگ، آنها در رنگهای قرمز، سبز و آبی می‌درخشند و می‌توانند با استفاده از مکانیزم تخصصی سینه، صدای ناله مانندی که قابل شنیدن است ایجاد کنند.
گورامی مهتابی (Trichopodus microlepis) که بنام گورامی پرتو ماه نیز شناخته می‌شود، گونه ای از مازماهیان و بومی هندوچین است. این گونه آرام و جذاب یک ماهی آکواریومی محبوب است.
گورامی پوست ماری گونه ای از مازماهیان و بومی مالزی، سنگاپور، تایلند و ویتنام است. این ماهی در مقایسه با سایر گونه‌های گورامی رشد بسیار زیادی دارد و تا ۲۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. در برخی کشورها از این ماهی به عنوان یک غذای دریایی لذیذ استفاده می‌شود. این ماهی جزء دسته ماهی‌های لابیرنت نیز می‌باشد. این بدین معنا است که این ماهی دارای دستگاه تنفس خاص و متفاوتی با سایر ماهی‌ها است. این ماهی‌ها دارای عضوی می‌باشند که به آن‌ها این امکان را می‌دهد تا مستقیماً از هوا تنفس کنند. این ویزگی به آن‌ها این اجازه را می‌دهد که در سطح آب شنا کنند. گورامی پوست ماری، ماهی ای صلح جو است. حداقل حجم آکواریوم برای این ماهی ۱۵۰ لیتر، دمای مناسب برای آن ۲۲ تا ۳۰ درجه و PH مناسب بین ۶٫۰ تا ۸٫۳ می‌باشد. بهترین آکواریوم برای این ماهی، آکواریومی همراه با گیاهان طبیعی و تخته سنگ می‌باشد تا مکان‌هایی برای پنهان شدن ماهی فراهم آورد. گورامی شکلاتی (Sphaerichthys osphromenoides) گونه ای از مازماهیان و گورامی هاست و بومی شبه جزیره مالایی، سوماترا و بورنئو است. طول گورامی شکلاتی به ۶ سانتی‌متر می‌رسد. رنگ این ماهی‌ها شکلاتی است و نوارهایی طلایی روی بدن کشیده شده‌است. گورامی شکلاتی آکواریومی با گیاهان انبوه و دمای ۲۴ تا ۲۹ درجهٔ سلسیوس را ترجیح می‌دهد.
گورامی سه خال(Trichopodus trichopterus) که به اسامی گورامی اوپالین، گورامی آبی و گورامی طلایی نیز شناخته می‌شود، از خانواده مازماهیان گونه ای از ماهیان بومی جنوب شرقی آسیا است. این گورامی نام خود را از دو نقطه سیاه در امتداد هر طرف بدن بعلاوه چشم این ماهی که در واقع خال سوم محسوب می‌شود گرفته شده‌است. گورامی مرواریدی ماهی صلح جویی است. این ماهی یکی از جذاب‌ترین و مقاوم‌ترین نوع از خانواده گورامی هاست که نگهداری آن در آکواریوم آسان است. این ماهی جزء گونه ای از مازماهیان یا ماهی‌های لابیرنت دار می‌باشد. این بدین معنا است که این ماهی دارای دستگاه تنفس خاص و متفاوتی با سایر ماهی‌ها است. این ماهی‌ها دارای عضوی هزارتو (لابیرنت) می‌باشند که به آن‌ها این امکان را می‌دهد تا مستقیماً از هوا تنفس کنند. این ویزگی به آن‌ها این اجازه را می‌دهد که در سطح آب شنا کنند. قرار دادن گیاهان شناور بر روی آب و فراهم کردن مکان‌هایی برای پنهان شدن ماهی امری مؤثر در سلامت این ماهی است. سنگ‌های کف آکواریوم باید تیره باشند و باید نور به‌طور ملایم به آکواریوم بتابد. گورامی مرواریدی باید با ماهیان صلح جو و هم اندازهٔ خود نگهداری شود در غیر این صورت ماهی گوشه‌گیر شده، زیبایی خود را از دست می‌دهد و از غذا خوردن امتناع می‌کند. دمای ۲۳٫۵ تا ۳۰ درجه سانتی گراد و (PH) ۶٫۵ تا ۸٫۵ برای این ماهی مناسب است. ماهی جنگجوی سیامی (که بدان ماهی بتا یا فایتر هم می‌گویند) گونه‌ای ماهی از خانوادهٔ گورامی و یکی از رایج‌ترین انواع ماهی‌های آکواریوم آب شیرین است. این ماهی بومی جنوب شرق آسیا و کشورهای کامبوج، لائوس، مالزی، اندونزی، تایلند، ویتنام و میانمار است. فایتر بتا یا بتا کوکینا گونه ای از ماهی‌های فایتر از خانواده گورامی‌ها است که بومی شبه جزیره مالزی و سوماترا، اندونزی است. طول آن به ۵٫۶ سانتی‌متر (۲٫۲ اینچ) می‌رسد. جزو ماهی‌های نسبتاً پر طرفدار در تجارت آکواریوم است.
فایتر صلح جو ، بتای صلح جو، بتا هلالی گونه‌ای ماهی از خانوادهٔ گورامی‌ها و بومی آسیای جنوب شرقی است. این ماهی به‌طور طبیعی در جنوب تایلند، مالزی و اندونزی یافت می‌شود و به سنگاپور نیز معرفی شده‌است. ساکن آبهای راکد در باتلاق‌ها، شالیزارهای برنج، خندق‌ها و استخرها است. این گونه به طول ۶ سانتی‌متر رشد می‌کند. یکی از ماهی‌های محبوب در تجارت آکواریوم است.
اژدر ماهی، پُرباله ماهی، بیچر یا بشیر، گونه ای خاص از ماهیان آفریقا هستند که هم از طریق آبشش و هم از طریق ریه تنفس می‌کنند، ظاهری شبیه اژدها دارند و دارای گونه‌های مختلفی نظیر اژدرماهی راه راه، اژدرماهی رود نیل، اژدر ماهی گینه، اژدرماهی خاکستری و چند گونه دیگر است.
دماغ فیلی یا فیل ماهی که خاستگاه اصلی آن نیجریه و کنگو است از ماهیان جذاب آکواریم به‌شمار می‌رود. در آکواریوم‌ها تا ۲۳ سانتی‌متر رشد می‌کند. دماغ فیلی‌ها بسیار صلح جو و جذابند و بینی دراز آنها که در زیر لبهایش واقع شده‌است واقعاً یک بینی نیست، اما بسیار حساس و دارای الکتریستهٔ مناسب برای یافتن کرم‌های ریز در آب‌های تیره و تاریک می‌باشد. دمای مناسب آنها بین ۲۵ تا ۲۸ درجهٔ سانتی گراد می‌باشد. در طبیعت فیل ماهی، شب‌ها و از حشرات و کرم‌هایی که به وسیله شوک الکتریکی، شکار کرده‌است تغذیه می‌کند. اندام تولید این جریان اکتریکی در کنار بدن و پایهٔ دم این ماهی قرار دارد. اما در همین نقاط جریانی دیده نمی‌شود و پالس‌های الکنریکی در کل ناحیهٔ سر و قسمت پشتی بدن به جریان می‌افتد. ماهی دماغ فیلی را در آکواریوم می‌توان با انواع غذاهای زنده و منجمد نظیر کرم خونی، لارو حشرات، کرم خاکی و حتی با غذاهای خشکی که به صورت پلت بوده و در آب ته‌نشین می‌شوند تغذیه کرد. این ماهی در فصل جفت یابی و تولید مثل نیز پالس‌های الکتریکی خاصی از خود ساطع می‌کند که این امر در آکواریوم‌های خانگی به ندرت دیده شده‌است.
پروانه ماهی آفریقایی نام یک گونه ماهی آب شیرین از راسته زبان‌استخوانی‌سانان و بومی دریاچه چاد، حوزه کنگو، رود نیجر، کامرون، رود اوگوئه در آفریقاست. آنها تا حدود ۱۲ سانتیمتر رشد می‌کنند. اسیدیته ۶ تا ۷٫۵، سختی آب ۲ الی ۱۰ dH و دمای ۲۳ تا ۳۰ درجه سانتیگراد برای آنها ایده‌آل می‌باشد. پروانه ماهی در آکواریوم ۵ سال یا بیشتر عمر می‌کند. آنها ماهیان کوچک را سریعاً شکار می‌کنند. تولید مثل و تکثیرشان آسان نیست ولی در اسارت تکثیر شده و تخم گذارند. تخمها در سطح آب پخش شده و توسط والدین و ماهیان دیگر خورده می‌شوند. در صورتی که با ماهیان هم اندازه یا بزرگتر از خودش نگهداری شود ماهی صلح جویی است. از نگهداری ماهیان سطح زی کوچک با ماهی پروانه ای جداً اجتناب شود. آنها گوشتخوار بوده و در آکواریوم همه چیز خوار بوده و از غذای زنده تا یخ زده و نیز غذای پولکی تغذیه می‌کنند.
نایف، چاقوماهی، چاقوماهی دلقک از ماهیان گوشت‌خوار (مهاجم) و شب زی آب شیرین محسوب شده که به دلیل فرم بدنی خود طرفداران خاصی را به خود جذب کرده‌است. برای نگهداری ماهی نایف به آکواریومی بزرگ نیاز دارید چون به سرعت رشد می‌کند و در مدت کوتاهی به یک ماهی بزرگ تبدیل خواهد شد. نایف فیش‌ها طول روز را استراحت کرده و در عوض شب به فعالیت خواهند پرداخت.
آروانا با نام علمی Osteoglossum bicirrhosum که طول آن تا ۹۰ سانتیمتر می‌رسد یکی از انواع ماهیهای بزرگ آکواریومی است که طرفداران زیادی دارد. آرواناها بومی آبهای شیرین گوآنا و حوضه آب ریز رود آمازون در آمریکای جنوبی، آسیای جنوب شرقی و بخشهای شمالی استرالیا می‌باشند. این ماهی در طول زمان از نظر تکاملی تغییرات چندانی نکرده و از ویژگیهای عمده آن داشتن فلسهای بزرگ، چشم درشت، سر نسبتاً بزرگ با اسکلت سخت و محافظت کننده و ۲ سبیلک حسی در آروارهٔ زیرین است. درجه حرارت آب بین ۲۴ تا ۲۸ درجه سانتیگراد و سختی آب(ph) بین خنثی تا ۶ و فیلتراسیون مناسب. در آکواریوم‌های بالای ۱۰۰۰ لیتر امکان تکثیر آن وجود دارد. معروف‌ترین نژادهای آروانا عبارتند آروانای نقره‌ای (آروانای سیلور)، آروانای آسیایی (آروانای آسیایی طلایی- آروانای آسیایی قرمز- آروانای آسیایی نقره‌ای)، آروانای خالخالی، آروانای کوتوله (آروانای شمالی)، آروانای آفریقایی و آروانای مشکی.
اسکات نام یک گونه از تیره زروک‌ماهیان است. در دنیای آکواریوم این ماهی بیشتر بنام اسکات و اسکات خالدار (Spotted scat) شناخته می‌شود. زروک جزء ماهیان تخمگذار و همه‌چیزخوار است. زیستگاه آن سراسر خلیج فارس و دریای عمان، اقیانوس هند، اقیانوس آرام، مجمع الجزایر مالایا تا کالدونیای جدید، و بریتانیا است. اسکات در آب‌های کم‌عمق ساحلی یافت می‌شود. زروک‌ها آب‌های لب شور را ترجیح می‌دهند و آزادانه وارد رودخانه‌های بالای حد مد می‌شوند، شنای کندی دارند و معمولاً بصورت گروهی شنا می‌کنند.