نیروهای مسلح قطر
نیروهای مسلح قطر نیروهای نظامی قطر هستند. بنابر گزارش سیپری، تا سال ۲۰۱۰، هزینه‌های دفاعی قطر به مجموع ۱٫۹۱۳ میلیارد دلار، یعنی در حدود ۱٫۵٪ از تولید ناخالص ملی بالغ شده‌است. قطر در سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۱۳ قراردادهای دفاعی با ایالات متحده و با انگلستان و همچنین قبلتر در سال ۱۹۹۴ با فرانسه امضا کرد. قطر نقش فعالی در تلاش‌های جمعی دفاعی شورای همکاری خلیج ایفا می‌کند. قطر همچنین میزبان بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در خاورمیانه است و در سال ۲۰۱۷ یک دفتر وابسته نظامی در واشینگتن افتتاح کرد.
سیپری گزارش کرده که برنامه‌های قطر برای تحول و توسعه نیروهای مسلحش به‌طور قابل توجهی در سال ۲۰۱۴ سرعت گرفت و در دوره زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ ۴۶مین واردکننده بزرگ سلاح در جهان بوده‌است. در سال ۲۰۱۳ ۶۲ تانک و ۲۴ سلاح خودکششی به آلمان سفارش داد و در ۲۰۱۴ سفارشات دیگری از جمله ۲۴ هلیکوپتر جنگی و ۳ هواپیمای AEW از ایالات متحده آمریکا، و ۲ هواپیمای سوخت‌رسان از اسپانیا، دنبال شد. از سال ۲۰۱۶، قطر توانایی‌های پیشرفته ضدهوایی و ضدکشتی خود را با دریافت سامانه‌های پاتریوت PAC-3 MSE, موشک اگزوسه ام‌ام۴۰ Block 3 و موشک ضدکشتی Marte ER حفظ می‌کند.
نیروهای مسلح قطر در سال ۱۹۷۱ و پس از استقلال قطر از بریتانیا، بنیان گذاشته شدند.
قطر در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، با یک گردان در نبرد خفجی، شرکت کرد. همچنین میزبان اسکادران ۶۱۴ام جنگنده‌های تاکتیکی در دوحه بود.
در ژوئیه ۲۰۰۸، آژانس همکاری امنیتی دفاعی ایالات متحده درخواست رسمی قطر برای پشتیبانی، آموزش، و تجهیزات و خدمات مرتبط با آن را اعلام کرد. ارزش کل قراردادهای پشتیبانی می‌تواند تا سقف ۴۰۰ میلیون دلار باشد.
قطر در ماه مارس ۲۰۱۱ شرکت نیروی هوایی خود در عملیان اجرای منطقه بدون پرواز لیبی را اعلام کرد.
به گزارش الجزیره، در دسامبر ۲۰۱۶ قطر ۱۰۰۰ سرباز نیروی زمینی را برای مبارزه به طرفداری از عبدربه منصور هادی، رئیس‌جمهور مخلوع یمن، به آن کشور گسیل کرد. سربازان قطری با پشتیبانی ۲۰۰ خودروی زرهی و ۳۰ بالگرد آپاچی به استان مارب یمن اعزام شدند.
نیروهای مسلح قطر طی عملیات خود در یمن ۴ کشته و ۲ زخمی داشتند.
نیروی زمینی قطر بزرگترین شاخه نیروهای مسلح قطر است.
قطر در ابتدا با تسلیحات بریتانیایی تجهیز شده بود، اما در دهه ۱۹۸۰ در پاسخ به تلاشهای فرانسه برای برقراری روابط نزدیکتر به خریدهای نظامی از فرانسه روی آورد. گردان تانک با تانک‌های AMX-30 ساخته فرانسه مجهز شدند، ولی بعدها تانک لئوپارد۲آ۷ ساخت آلمان جایگزین آنها شد. سایر خودروهای زرهی شامل AMX-10P APCs و VAB فرانسوی، که به عنوان وسیله نقلیه رزمی چرخدار مورد استفاده قرار گرفت. واحد توپخانه چندین توپ خودکششی ۱۵۵ میلیمتری فرانسوی دارد. اسلحه ضد تانک اصلی، موشک‌های فرانسوی میلان و موشک با سیم هدایت شونده HOT است.
قطر نیز در زمانی که ایالات متحده سعی در کنترل شدید موشک‌های سطح به هوای دوش پرتاب استینگر در خاورمیانه داشت، به‌طور غیرقانونی تعداد کمی از آنها را (احتمالاً از گروه‌های شورشی در افغانستان) به دست آورد. زمانی که قطر از باز پس دادن موشکها خودداری کرد، مجلس سنا در سال ۱۹۸۸ ممنوعیت کامل فروش اسلحه به قطر را تصویب کرد. این ممنوعیت در اواخر ۱۹۹۰، زمانی که قطر استینگرها را پس داد، لغو شد.
گردان تانک قطر در سال ۱۹۹۱ با تانک‌های AMX-30 خود در جنگ خلیج فارس در نبرد خفجی شرکت کرد. نیروهای قطر، که عمدتاً از سربازان پاکستانی تشکیل شده بود، به خوبی در طول جنگ انجام وظیفه کردند.
قطر قراردادی را با شرکت دفاعی آلمانی Krauss-Maffei Wegmann برای تحویل ۲۴ سیستم توپخانه PzH 2000 و ۶۲ تانک لئوپارد۲ امضا کرد.
آژانس همکاری امنیتی دفاعی ایالات متحده اعلام کرده‌است که قطر می‌خواهد مانند همسایه خود امارات متحده عربی، ۲ سامانه ضدموشکی تاد با برد متوسط بخرد.
درخواست آنها به ارزش ۶٫۵ میلیارد دلار است و شامل ۱۲ موشک‌انداز تاد، ۱۵۰ موشک تاد، ۲ کنترل آتش تاد و واحدهای ارتباطی، ۲ رادار AN / TPY-2 تاد و ۱ رادار هشدار زودهنگام (EWR) می‌شود. ایالات متحده آمریکا همچنین کامیون‌ها، ژنراتورها، واحدهای برق، تریلر، تجهیزات ارتباطی، تجهیزات تست و تعمیر آتش، یکپارچه سازی سیستم، تعمیر و بازگردادن، آموزش و سایر پشتیبانی‌های مورد نیاز قطر را به فروش می‌رساند.نیروی دریایی قطر، شاخه دریایی نیروهای مسلح دولت قطر است.
نیروی هوایی قطر در سال ۱۹۷۴، یعنی سه سال پس از استقلال از بریتانیا در سال ۱۹۷۱، شکل گرفت. در ابتدا مجهز هاوکر هانتر بود، ولی چندی بعد در ۱۹۷۹ نیروی هوایی به زودی گسترش خود را با خرید شش Dassault / Dornier آلفا جت آغاز کرد. بین سالهای ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ چهارده فروند داسو میراژ اف۱ به قطر تحویل داده شد. پس از جنگ خلیج فارس، زیرساخت‌های نیروی هوایی قطر در ازای ۲۰۰ میلیون دلار توسط فرانسه ارتقا یافت که طی آن ۹ فروند داسو میراژ-۲۰۰۰ تک سرنشین چند منظوره و ۳ فروند داسو میراژ-۲۰۰۰ دوسرنشینه در اوت ۱۹۹۴ به سفارش داده شد. تحویل در دسامبر ۱۹۹۷ آغاز شد و شامل بازخرید ۱۱ فروند F1s باقی مانده توسط فرانسه شد که بعداً به اسپانیا فروخته شد.
واحدهای آن عبارتند از: در ماه مه ۲۰۱۵، نیروی هوایی قراردادی را برای ۲۴ جنگنده رافائل به ارزش ۶٫۳ میلیارد یورو (۷ میلیارد دلار) امضا کرد. این قرارداد قطر را به سومین مشتری بزرگ این جنگنده پس از مصر و هند تبدیل کرد. دولت قطر قراردادی را با بوئینگ امضا کرده‌است تا ۴ هواپیمای دیگر بوئینگ سی-۱۷ گلوبمستر ۳ را خریداری نماید.