hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
بورو دامپا کوندا
بورو دامپا کوندا (به لاتین: Boro Dampha Kunda) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در Upper River Division واقع شده‌است. بورو دامپا کوندا ۳۵۳ نفر جمعیت دارد.
اسکیدو، کالیفرنیا
اسکیدو (به انگلیسی: Skidoo) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اینیو، کالیفرنیا واقع شده‌است. اسکیدو ۱٬۷۳۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بوهوم کوندا
بوهوم کوندا (به لاتین: Bohum Kunda) یک منطقهٔ مسکونی در گامبیا است که در Upper River Division واقع شده‌است. بوهوم کوندا ۷۲۲ نفر جمعیت دارد.
فهرست شهرهای گامبیا
در این نوشته فهرستی از شهرها و شهرک‌های اصلی گامبیا آورده شده‌است.
فهرست روستاهای گامبیا
این نوشتار فهرستی از روستاهای گامبیا را در بر دارد. روستا، زیستگاهی انسانی است که از آبادی بزرگ‌تر و از شهر کوچک‌تر می‌باشد.
قلعه ایواتسوکی
قلعه ایواتسوکی یک قلعه ژاپنی واقع در ایواتسوکی، سایتاما در استان سایتاما در ژاپن است.
تکی تیودوراکوپولوس
پانایوتیس"تَکی" تیودوراکوپولوس (؛ متولد ۱۱ اوت ۱۹۳۶؛ ; ، ) روزنامه‌نگار و نویسنده یونانی است. وی در شهرهای نیویورک، لندن، و گشتاد زندگی می‌کند.
در سال ۲۰۰۲، تیودوراکوپولوس مجله "دی امریکن کنسروتیو را همراه" با پت بیوکنن و اسکات مکانل تأسیس کرد.
گشتات
گشتات ( ; ) شهری در بخش آلمانی زبان در کانتون برن در جنوب غربی سوئیس است. این بخشی از شهرداری زانن است و به عنوان یک تفریگاه بزرگ اسکی و مقصد محبوب در میان جامعه مرفهین و مسافرین با جت‌های شخصی شناخته می‌شود. پردیس زمستانی موسسه له روزه در گشتات واقع شده‌است. گشتات حدود ۹۲۰۰ نفر جمعیت دارد و از سطح دریا بالاتر است.
یورش بزرگ
یورش بزرگ () که در کشورهای انگلیسی‌زبان با نام بزرگ‌ترین نبرد () پخش شد، یک فیلم جنگی ایتالیایی-آلمانی-یوگسلاویایی به کارگردانی اومبرتو لنتسی است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
تله اسکی
تِله اسکی مکانیزمی برای انتقال اسکی بازان به بالای یک تپه است. تله اسکی ها معمولاً سرویسی پولی در استراحتگاه های اسکی هستند . اولین تله اسکی در سال 1908 توسط روبرت وینترهالدر آلمانی در شولباخ/ آیزنباخ ، هخشوارتسوالد ساخته شد .
خانم معلم به دبیرستان پسرانه می‌رود
خانم معلم به دبیرستان پسرانه می‌رود () یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی ماریانو لائورنتی است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
عشق‌های من
عشق‌های من () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی استنو است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. مونیکا ویتی بابت ایفای نقش در این فیلم برندهٔ جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر زن شد.
تسودا موری‌تسوگی
تسودا موری‌تسوگی ؛ ( تولد ۱۵۳۴ – مرگ ۱۵۹۳) یک دایمیو، سامورایی، استاد مراسم چای ژاپنی در دوره سنگوکو و دوره آزوچی-مومویاما وابسته به یکی از شاخه‌های خاندان اودا اهل ژاپن بود.
در ژوئیه سال ۱۵۸۹ میلادی، تسودا موری‌تسوگی و تومیتا ایپاکو ملازمان هیده‌یوشی و ملازم توکوگاوا ایه‌یاسو، ساکاکی‌بارا یاسوماسا به منطقه نوماتا فرستاده شدند و قلعه نوماتا به خاندان هوجو تحویل دادند.
یایا فیازتری
یایا فیازتری (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس و ترانه‌سرای اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عشق و ازدواج"، "سفید، قرمز و…"، "نان و شکلات" و "عشق‌های من" اشاره نمود.
پیزگ
پیزگ روستایی در دهستان کیشکور بخش کیشکور شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
دپ تنگ
دپ تنگ روستایی در دهستان کیشکور بخش کیشکور شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۰ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
دندار
دندار روستایی در دهستان کیشکور بخش کیشکور شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۵ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
رحمن‌آباد (سرباز)
رحمن‌آباد روستایی در دهستان کیشکور بخش کیشکور شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۸ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
رحمن‌آباد (نرماشیر)
رحمن‌آباد روستایی در دهستان پشت رود بخش مرکزی شهرستان نرماشیر استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۹۹ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
سوزوکی شیگه‌نوری
سوزوکی شیگه‌نوری ؛ (تولد ۱۵۴۷ – مرگ ۱۵۸۹) یک سامورایی، ملازم (قرون وسطی) خاندان سانادا در دوره سنگوکو و دوره آزوچی-مومویاما اهل ژاپن بود.
در سال ۱۵۸۹، یک اختلاف ارضی در نوماتا، گونما بین خاندان سانادا و خاندان هوجوی اخیر به وجود آمد، که توسط داوری تویوتومی هیده‌یوشی حل و فصل شد. در ژوئیه سال ۱۵۸۹ میلادی، تسودا موری‌تسوگی و تومیتا ایپاکو ملازمان هیده‌یوشی و ملازم توکوگاوا ایه‌یاسو، ساکاکی‌بارا یاسوماسا به منطقه نوماتا فرستاده شدند و قلعه نوماتا به خاندان هوجو تحویل دادند و همچنین محافظت از قلعه ناگورومی در ولایت کوزوکه به سوزوکی شیگه‌نوری سپرده شد.
با این حال، اینوماتا کونینوری، ملازم خاندان هوجو، که مخالف این داوری بود یک توطئه را برای بازپس گرفتن ،قلعه ناگورومی طرح‌ریزی کرد و توانست قلعه را از وی برباید. شیگه‌نوری در اثر شرمساری از دست دادن قلعه در همان سال در معبد شوگاکو در نوماتا، گونما واقع در استان گونمای کنونی خودکشی کرد. بعلاوه، نشستن هنگام هاراکیری امری طبیعی بود، اما شیگه‌نوری هاراکیری را به روش ایستاده که نشاندهنده وفاداری یک سامورایی بود انجام داد.
با استفاده از این حادثه تویوتومی هیده‌یوشی حمله به خاندان هوجو و محاصرهٔ اوداوارا (۱۵۹۰) را آغاز کرد.
دکتر جکیل و بانوی مهربان
دکتر جکیل و بانوی مهربان () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی استنو است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد.
رحمان‌آباد (ایرندگان)
رحمان‌آباد روستایی در دهستان کهنوک بخش ایرندگان شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۱۱ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
مدال افتخار (ژاپن)
مدال افتخار () (褒 章، hōshō) مدال‌های اعطا شده توسط دولت ژاپن است. این مدال‌ها به افرادی اعطا می‌شوند که کارهای شایسته‌ای انجام داده‌اند و کسانی که در زمینه کاری خود به تعالی رسیده‌اند. مدال‌های افتخار در ۷ دسامبر ۱۸۸۱ تأسیس شد و اولین بار در سال بعد از تأسیس، به افراد اهدا شد.
ساورک
ساورک روستایی در دهستان کیشکور بخش کیشکور شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۹ نفر (۳۵خانوار) بوده‌است.
شیزنوک
شیزنوک روستایی در دهستان کیشکور بخش کیشکور شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۴ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
فیض‌الهی (سرباز)
فیض‌الهی روستایی در دهستان کیشکور بخش کیشکور شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۴ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
نشان اتریش برای علم و هنر
نشان اتریش برای علم و هنر () یک نشان دولتی جمهوری اتریش است و بخشی از سیستم افتخارات ملی این کشور را تشکیل می‌دهد. این مدال توسط شورای ملی به عنوان افتخاری برای دستاوردهای علمی یا هنری توسط قانون فدرال در مه ۱۹۵۵ تصویب و تأسیس شد.
قلعه نیرایاما
قلعه نیرایاما یک قلعه ژاپنی است که توسط هوجو سوئون در ولایت ایزو در سال ۱۴۹۳ ساخته شد.
ابتدا در حالیکه هوجو اوجیموری همراه با ۳۶۰۰ سرباز در حالت دفاع از این قلعه بود با تویوتومی هیده‌یوشی مذاکره شد.
قلعه با استحکامات سبک غربی به خوبی مستحکم شده بود و در چهار تپه مجاور دارای قلعه‌های پشتیبانی کننده بود. به همین سبب علی‌رغم اینکه قلعه توسط یک ارتش بزرگ ۴۴۰۰۰ نفری هیده‌یوشی، به فرماندهی اودا نوبوکاتسو مورد حمله قرار گرفت، سقوط نکرد.
رهبران دیگر این حمله هوسوکاوا تادائوکی، فوکوشیما ماسانوری و گامو اوجیساتو بودند، بنابراین با اینکه جنگ سالاران بسیار خوبی در ا ین حمله شرکت داشتند هوجو اوجیموری توانست از قلعه محافظت کند.
وقتی هیده‌یوشی فهمید که این حمله ناکام مانده‌است، دریافت که شکست قلعه نیرایاما کار ساده ای نیست و برای محاصره وی ۲۰ هزار سرباز را پشت سر گذاشت و او نیز در اینجا به نبردهای استقامتی مشغول است.
سرانجام، توکوگاوا ایه‌یاسو، که به هوجو اوجیموری نزدیک بود، یک پیام‌رسان پیش او ارسال کرد که «قلعه‌ها در مناطق مختلف کانتو از قبل سقوط کرده‌اند و قلعه اوداوارا نیز در معرض خطر است، بنابراین شما باید قلعه نیرایاما را ترک کنید و وارد اوداوارا شوید و تمام تلاش خود را برای هوجو اوجیماسا و پسرش هوجو اوجینائو (داماد توکوگاوا ایه‌یاسو) انجام دهید.» و سرانجام توانست وی را قانع کند.
هوجو اوجیموری این پیشنهاد را پذیرفت و قلعه را در ۲۴ ژوئن به توکوگاوا ایه‌یاسو تسلیم کرد.
بدین ترتیب وی به مدت ۱۰۰ روز در برابر یک ارتش بزرگ از قلعه نیرایاما دفاع کرده‌است و به عنوان یک ژنرال آگاه مورد ستایش قرار گرفت.
مشکل پردردسر
مشکل پُردردسر () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی استنو است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد.
در این فیلم مسائل گوناگونی همچون همجنس‌گراهراسی در احزاب چپ‌گرای سیاسی، خشونت‌های «سال‌های سُرب» در ایتالیا، فرهنگ طبقهٔ کارگر و پایداری‌پذیری کمونیسم اروپایی مطرح می‌شود.
سان فرانسیسکو (حتما میان موهایت گل بگذار)
«سان فرانسیسکو (حتماً بین موهایت گل بگذار)» ترانه‌ای ساختهٔ جان فیلیپس است که اسکات مک‌کنزی آن را اجرا کرده‌است. «سان فرانسیسکو» به‌عنوان سرود غیررسمی حرکت‌های ضد سیستم دههٔ ۶۰ میلادی مانند جنبش ضد جنگ ویتنام، هیپی‌گری و قدرت گل شناخته می‌شود.
این قطعه که احتمالاً موفق‌ترین سرود هیپی/پاپ تاریخ است، در زمان انتشارش در ایالات متحده چهارمین ترانهٔ پرفروش روز شد و در بیشتر کشورهای اروپایی شمارهٔ ۱ جدول‌های فروش موسیقی بود. با این‌حال بیشتر هنرمندان عرصهٔ آندرگراوند سان فرانسیسکو مثل جنیس جاپلین و اعضای گریت‌فول دد از آن متنفر بودند.
آکیله مانتسوتی
آکیله مانتسوتی (؛ ۱۰ نوامبر ۱۹۴۳ – ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۷) تهیه‌کننده فیلم، تهیه‌کننده تلویزیونی و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مشکل پُردردسر"، "داستان پیرا"، "چیزی زیر لباس نیست"، "همه زن‌ها اینگونه‌اند" و "استرادیواری" اشاره نمود.
جورجو آرلوریو
جورجو آرلوریو (؛ – ) کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پیکان طلایی"، "سرباز حرفه‌ای"، "کوئیمادا"، "زورو"، "مشکل پردردسر" و "روزی جرم" اشاره نمود.
توتو ساویو
توتو ساویو (؛ – ) آهنگساز، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مشکل پردردسر" اشاره نمود.
پالیاچی
پالیاچی (به ایتالیایی: Pagliacci؛ به معنی «دلقک‌ها») یک اپرای ایتالیایی است که در یک پیش گفتار و با دو عمل با موسیقی و لیبرتویی از روجرو لئونکاوالو اجرا می‌شود. این تنها اپرای این آهنگساز است که هنوز هم به‌طور گسترده اجرا می‌شود. شرکت‌های اپرایی غالباً "پالیاچی" را با "کاوالریا روستیکانا" توسط پیترو ماسکانی به روی صحنه برده‌اند.
"پالیاچی" برای نخستین بار در تئاتر دل ورمه در میلان در ۲۱ مه ۱۸۹۲ به سرپرستی آرتورو توسکانینی، با حضور آدلینا استیل در نقش ندا، فیورلو ژیرو در نقش کانیو، ویکتور مورل در نقش تونیو و ماریو آنکونا در نقش سیلویو به نمایش درآمد. نلی ملبا بلافاصله پس از اکران ایتالیایی در سال ۱۸۹۳ در لندن نقش ندا را بازی کرد و در ۱۵ ژوئن ۱۸۹۳ نیز با بازی آگوستینو مونتگریفو در نقش کانیو در نیویورک ارائه شد.
در حدود سال ۱۸۹۰، هنگامی که نمایش "کاوالریا روستیکانا" پیترو ماسکانی برای اولین بار به نمایش درآمد، لئونکاوالو آهنگساز کمترشناخته‌شده‌ای بود. او پس از دیدن موفقیت ماسکانی، تصمیم گرفت که در پاسخ اپرا بنویسد: یک عمل ساخته شده در سبک وریسمو.
لئونکاوالو نوشت که داستان "پالیاچی" را بر اساس یک حادثه از کودکی خود بنا نهاد: قتلی در سال ۱۸۶۵، قربانی آن خدمتکار خانواده لئونکاوالو به نام گائتانو اسکاولو بود. قاتل گائتانو دالساندرو با همدستی برادرش لوئیجی بود. این حادثه ناشی از مجموعه‌ای از عقده‌های عاشقانه شامل اسکاورلو، لوئیجی دالساندرو و یک دختر روستایی بود که هر دو مرد شیفته او بودند. پدر لئونکاوالو، قاضی و رئیس دادگاه تحقیقات جنایی بود.
نویسنده فرانسوی، کاتول مندس، با اطلاع از طرح لیبرتو لئونکاوالو در ترجمه فرانسوی آن در سال ۱۸۹۴، فکر کرد که این نمایشنامه با بازی درون نمایشنامه و دلقک قاتل همسرش شبیه نمایشنامه "همسر تابارین" در سال ۱۸۸۷ است. مندس از لئونکاوالو به جرم سرقت ادبی شکایت کرد. آهنگساز نسبت به بازی مندس اظهار بی اطلاعی کرد. بعداً برخلاف اتهاماتی وارد شد که نمایش مندس شبیه بازی "یک درام جدید" (۱۸۶۷) دون مانوئل دامایو وی بائوس است. مندس دادخواست خود را رد کرد. با این حال، محقق ماتئو سانسون گفته‌است که، چون لئونکاوالو دانشجوی برجسته فرهنگ فرانسه بود و از ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۸ در پاریس زندگی می‌کرد، فرصت کافی برای مواجهه با آثار هنری و موسیقی جدید فرانسه را داشت. این شامل بازی مندس، نسخه دیگری از همسر تابارین ساخته پاول فریر، و تابارین، اپرایی ساخته امیل پسارد که براساس بازی فری ساخته شده بود. سانسون در مورد بسیاری از موارد تشابه بین نسخه‌های مندس، فریر و پسارد از داستان تابارین و پالیاچی توضیحاتی داده‌است و خاطرنشان کرد که لئونکاوالو عمداً هر نوع ارتباط بین اپرای خود و این آثار قبلی فرانسه را به حداقل می‌رساند.
لئونکاوالو در اصل عنوان داستان خود را "ایل پالیاچیو" (دلقک) عنوان کرد. باریتون، ویکتور مورل، که به عنوان اولین تونیو انتخاب شد، از لئونکاوالو درخواست کرد عنوان را از حالت مفرد به جمع "پالیاچی" تغییر دهد.
متفکران چپ نو
متفکران چپ نو کتابی از راجر اسکروتن، فیلسوف انگلیسی در سال ۱۹۸۵ است که نویسنده در آن چپ نو را تحلیل و نقد می‌کند. اسکروتن بر ۱۴ تن از نویسندگانی که او آنها را نمایندگان این جنبش در نظر می‌گیرد متمرکز شده‌است: ئی پی تامپسون، رونالد دوورکین، میشل فوکو، لینگ، ریموند ویلیامز، رودلف بارو، آنتونیو گرامشی، لویی آلتوسر، ایمانوئل والرشتاین، یورگن هابرماس، پری اندرسون، گیورگ لوکاچ، جان کنت گالبرایت و ژان پل سارتر. "متفکران چپ نو" به دلیل حملات اسکروتون به چپ بریتانیا بحث‌برانگیز شد و به گفته خود اسکروتون، بازخورد آن به زندگی حرفه ای وی لطمه زد. برخی از مطالب موجود در "اندیشمندان چپ نو" به صورت بازنگری شده در کتابی تحت عنوان "احمق‌ها، متقلب‌ها و آتش‌پاره‌ها: متفکران چپ نو" در سال ۲۰۱۵ ظاهر شد.
اسکروتن کارهای ئی پی تامپسون، رونالد دوورکین، میشل فوکو، لینگ، ریموند ویلیامز، رودلف بارو ، آنتونیو گرامشی، لویی آلتوسر، ایمانوئل والرشتاین، یورگن هابرماس، پری اندرسون، گیورگ لوکاچ، جان کنت گالبرایت و ژان پل سارتر را به‌طور نقادانه ارزیابی می‌کند. وی همچنین مروری کلی بر اندیشه چپ و اهمیت اجتماعی و سیاسی آن دارد. اسکروتون استدلال می‌کند که در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، متفکرانی که وی در مورد آنها بحث می‌کند به ایجاد «اجماع اپوزیسیونی» کمک کردند و به دلیل تأثیر آن «دفاع از آداب و رسوم، نهادها و سیاست کشورهای غربی دیگر قابل احترام دانسته نشد». اسکروتن چپ نو را از ابتدای انقلاب فرانسه جدیدترین ابراز زوری می‌داند که در سیاست برجسته است. به گفته وی، جنبش‌های چپ اغلب توسط متعصبان رهبریمی شوند، وی سخنان آنها را با ماکسیلیان روبسپیر مقایسه می‌کند.
به گفته اسکروتن، در حالی که نظریه‌های کارل مارکس "اساساً توسط نویسندگانی مانند ماکس وبر جامعه‌شناس، اوگن بوم فون باورک، لودویگ فون میزس، و فردریش هایک اقتصاددان و کارل پوپر فیلسوف ،" اساساً رد شده‌است " حتی با این که متفکران بزرگ چپ جدید به ادعاهای اصلی مارکسیسم وابسته اند، آنها نتوانستند به منتقدان مارکس «با چیزی قانع کننده تر از تمسخر» پاسخ دهند. از نظر اسکروتن، این نشان می‌دهد که چپ نو فاقد "نظامی از عقاید منطقی" است و به مفروضاتی وابستگی دارد که هیچ‌گاه آنها را زیر سؤال نمی‌برد. اسکرتون "از جریانهای اصلی مارکسیسم" (نوشته لشک کولاکوفسکی) فیلسوف (۱۹۷۸–۱۹۷۶) ستایش می‌کند.
به گفته اسکرتون، وی انگیزه نوشتن "متفکران چپ جدید را" با تجربیاتی که در چکسلواکی در رژیم کمونیستی، که در آن با بنیاد آموزشی یان هوس کار می‌کرد و سعی داشت تا ادبیات ممنوعه را به آن کشور قاچاق کند، کسب کرده بود نوشت. اسکرتون از آنچه که «توجیه گری‌ها برای گولاگ» از سوی توسط محققانی مانند مورخ اریک هابسبام دانست عصبانی شد.
فصل‌های این کتاب قبلاً به عنوان مقاله‌های جداگانه در مجله محافظه کار انگلیس "د سلیسبری ریویو منتشر شده بود".
"اندیشمندان چپ نو" توسط لانگمن در سال ۱۹۸۵ منتشر شد.
برخی از بررسی‌های "احمق‌ها، کلاهبرداران و فایبراندز"، این کتاب را نسخه جدیدی از "اندیشمندان چپ جدید" توصیف کرده‌اند.
لوا مور
لوا مور (؛ زادهٔ ) خواننده و هنرمند رقص اهل فرانسه است. وی بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شنبه، یکشنبه و جمعه" اشاره نمود.
ماریو سیچیلیانو
ماریو سیچیلیانو (؛ ۱۹۲۵ – ) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شنبه، یکشنبه و جمعه" اشاره نمود.
شنبه، یکشنبه و جمعه
شنبه، یکشنبه و جمعه () یک فیلم کمدی چند قسمتی ایتالیایی به کارگردانی کاستلانو و پیپولو، پاسکواله فستا کامپانیله و سرجو مارتینو است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد.
وحید عمر
وحید عمر (به انگلیسی: Wahid Omar) (متولد مارس ۱۹۷۷) یک سیاستمدار افغانستانی است که اکنون مشاور عالی ریاست جمهوری اشرف غنی و رئیس عمومی اداره امور اجتماعی و استراتیژیک می‌باشد. او سفیر افغانستان در ایتالیا از سال ۲۰۱۶–۲۰۱۹ بود. او همچنان سفیر دائمی افغانستان در سازمان بین‌المللی فائو و (IDLO) بود. بین سالهای ۲۰۰۹–۲۰۱۱ وی سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان، حامد کرزی بود. وی بحیث رئیس ارتباطات کمپاین انتخاباتی ریاست جمهوری کرزی در ۲۰۰۹، کمک نمود که وی در دور دوم انتخابات نیز پیروز شود.
قبل از اینکه سخنگوی کمپاین انتخاباتی ریس جمهور کرزی باشد، آقای عمر ریس مرکز اطلاعات و رسانه یی دولت بود که در سال ۲۰۰۹ برای معرفی روابط، بین افغانها و جامعه بین‌المللی شکل گرفته بود.
وحید عمر در کابل متولد شده‌است. تحصیلات ابتداییه وی در کابل و پشاور صورت گرفت. بعداً وی به دانشگاه یورک انگلستان رفت و سند ماستری خود را در رشته علوم سیاسی از آنجا بدست آورد. پایان‌نامه وی دربارهٔ میکانیزم‌های انتقالی عدالت سیستم بعد از آپارتاید در آفریقای جنوبی و چگونگی تطبیق آن در افغانستان پسا جنگ‌های داخلی بود.
پیش از انتصاب وی بحیث سخنگوی ریس جمهور کرزی، عمر چندین پست عالیرتبه در دولت افغانستان داشت مانند: قائم مقام رئیس اداره امور اداری (۲۰۰۸–۲۰۰۹) و ریس تنظیم جرگه صلح افغانستان-پاکستان. او همچنان در انستیتیوت‌های مختلف غیردولتی داخلی و خارجی کار کرده‌است مانند: کمیته سویدن برای افغانستان، بنیاد فدریش ایبرت استفان و بنیاد رشد و توسعه سنایی. عمر همچنان یک نویسنده و فعال اجتماعی از آغاز نوجوانی خود بوده‌است که بنیاد جوانان افغانستان را در پشاور و در بیست سالگی خود ایجاد نمود. او مؤسسه اجتماع جوانان افغان را در ۲۰۰۳ رهبری کرده‌است. او چندین کتاب کودکانه، شعر و مقاله نوشته‌است. آقای عمر بزبان‌های رسمی افغانستان دری و پشتو تسلط کامل دارد و زبان‌های اردو و آلمانی را نیز می‌تواند افهام و تفهیم کند.
اسکار ریباس ریگ
اسکار ریباس ریگ (؛ زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل آندورا بود. وی دو بار از ۸ ژانویه ۱۹۸۲ تا ۲۱ مه ۱۹۸۴ و سپس از ۱۲ ژانویه ۱۹۹۰ تا ۷ دسامبر ۱۹۹۴ نخست‌وزیر آندورا بود.
اسکار ریباس ریگ در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰، در سن ۸۴ سالگی و در اثر کهولت سن درگذشت.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
میناکشی تاپار
میناکشی تاپار (به انگلیسی:Meenakshi Thapar) بازیگری هندی است که در فیلم‌های هندی زبان فعالیت دارد. تاپار در درادون متولد شد. او نخستین فیلم خود را در فیلم ترسناک "۴۰۴" در سال۲۰۱۱ انجام داد.
در آوریل ۲۰۱۲ میلادی، هنگام فیلمبرداری "فیلم هروئین"، توسط بازیگر دیگری که نقش جزئی در این فیلم داشت، به نام Amit Jaiswal و دوست دختر او، به نام Pretti Surin، که از صحبت‌های او در مورد ثروت خانواده اش شنیده بود، ربوده شد. ربایندگان در خواست ۱٫۵ میلیون روپیه (حدود ۲۹٬۰۰۰ دلار آمریکا) پول به عنوان باج درخواست کردند. آن‌ها به مادرش گفتند که اگر این مبلغ از سوی آن‌ها پرداخت نشود، از وی فیلم‌های نامناسبی گرفته و پخش خواهند کرد. مادر وی ۶۰٬۰۰۰ پوند روپیه پرداخت کرد. میناکشی پس از مدتی در هتلی در گوراخپور خفه شد و سر از بدنش جدا شد. نیم تنه او را در یک مخزن آب رها کردند و سرش را در راه بمبئی از اتوبوس به بیرون پرتاب کردند. مجرمان دستگیر شدند و به جرم خود اعتراف کردند
در تاریخ ۹ می ۲۰۱۸ میلادی، دادگاه جلسه ای در جنوب بمبئی روز چهارشنبه دو هنرمند جوان را در مورد آدم‌ربایی و قتل میناکشی تاپار در سال ۲۰۱۲ میلادی محکوم کرد.
قاضی شخصی به نام آمیت جیسوال، ۳۶ ساله و دوست دخترش پرتی سورین، ۲۶ ساله را تحت بندهای ۳۰۲ (قتل) و ۳۶۴-A (آدم‌ربایی) مقصر شناخت و آن‌ها را محکوم کرد.
دادستان ویژه عمومی اوجوال نیکام به رسانه‌ها گفت: "قاضی آدم‌رباها را در سه مورد اصلی آدم‌ربایی، زورگیری و قتل بازیگر هندی میناکشی تاپار مقصر شناخته و به حبس ابد محکوم کرد.
کالج جهانی یادگیری
کالج جهانی یادگیری (به‌طور اختصاری به انگلیسی:UCOL) یک مرکز آموزش دانشگاهی پلی تکنیک دولتی در نیوزیلند است که عمدتاً در پالمرستون شمالی واقع شده‌است اما همچنین در وانگانوی، مسترتون و لوین دارای پردیس است. دکتر لیندا سیسونز سرپرست فعلی رئیس اجرایی است.
کالج جهانی یادگیری در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد و به عنوان مدرسه فنی پالمرستون شمالی شناخته شد. در سال ۱۹۷۱ به مؤسسه فنی پالمرستون شمالی و در سال ۱۹۸۳ به پلی تکنیک ماناواتو تبدیل شد. در آن زمان در دوره‌های کارآموزی تجارت، و در کلاس‌های سرگرم، هنر و صنایع دستی، همراه با طیف وسیعی از برنامه‌های مدرسه شبانه در مطالعات بازرگانی برای بزرگسالان شاغل، تخصص داشت.
همان‌طور که دولتهای متوالی بر آموزش حرفه ای تأکید داشتند، پلی تکنیک دوره‌های ارائه شده را گسترش داد، اما تمرکز خود را بر برنامه‌های اصلی حرفه ای حفظ کرد. اکنون برنامه‌های بنیاد و گواهینامه، دیپلم، درجه و گزینه‌های تحصیلات تکمیلی را در طیف وسیعی از موضوعات و همچنین برنامه‌های مبتنی بر جامعه ارائه می‌دهد.
در سال ۱۹۸۷، پلی تکنیک ماناواتو یک پردیس کوچک در لوین افتتاح کرد و تصویب تزریق سرمایه ۲۲$ میلیون دلاری توسط دولت در سال ۱۹۹۶، امکان بازسازی و تجمیع دانشگاه پالمرستون شمالی را در یک سایت در مرکز شهر فراهم کرد.
در اواخر سال ۱۹۹۸، پلی تکنیک ماناواتو نام خود را به کالج جهانی یادگیری (UCOL) تغییر داد. UCOL در ژانویه ۲۰۰۱ با ادغام پلی تکنیک منطقه‌ای مسترتون و ادغام پلی تکنیک منطقه‌ای وانگانوی در ۱ آوریل ۲۰۰۲ گسترش یافت. در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۰، UCOL در کنار ۱۵ انستیتوی فناوری و پلی تکنیک (ITP) به انستیتوی مهارت و فناوری نیوزیلند تبدیل شد.
چهار پردیس وجود دارد: پالمرستون شمالی ، وانگانوی ، ماسترتون و لوین.
UCOL (کالج جهانی یادگیری) بر ارائه شش خصوصیت استراتژی آموزش عالی ۲۰۱۴–۲۰۱۹ متمرکز شده‌است.
UCOL (کالج جهانی یادگیری) اولین کسی است که از یک رویکرد آموزش مبتنی بر روابط در یک محیط آموزش عالی استفاده می‌کند. چیزی که به نام ته آتاکورا شناخته می‌شود، برنامه با پشتیبانی از مشاورهٔ آموزش و پرورش شناخت محدود و بازنشسته و استاد راسل اسقف. این برنامه برای افزایش موفقیت مائوری، توسعه تیم‌های آموزشی با عملکرد بالا و ارائه خدمات پشتیبانی مداوم برای زبان آموزان طراحی شده‌است.
UCOL بیش از ۱۰۰ برنامه تحصیلی را در سطح گواهینامه، دیپلم و درجه در زمینه‌های زیر ارائه می‌دهد:
در اواخر سال 2016 UCOL بودجه کمیسیون آموزش عالی صندوق زبان انگلیسی پناهندگان را تأمین کرد تا به تعداد محدودی از پناهندگان واجد شرایط فرصت تحصیل مجوز نیوزیلند به زبان انگلیسی در سطح ۳ یا سطح ۴ را به صورت رایگان بدهد.
هر ساله UCOL با اهدای جوایز افتخار شورای UCOL از افرادی در جامعه که سهم قابل توجهی در مناطق محلی و به‌طور کلی جامعه داشته‌اند، تقدیر می‌کند . در سال 2019 UCOL با افتتاحیه جوایز فارغ التحصیلان UCOL سهم فارغ التحصیلان خود را شناخت.
اجوما
اجوما (به کره‌ای: 아줌마، به انگلیسی: Ajumma) واژه‌ای کره‌ای برای یک زن متأهل، یا میانسال است. این واژه از واژه کره‌ای "Ajumeoni" (کره‌ای: 아주머니) می‌آید. اما گاهی اوقات به عنوان «خاله» ترجمه می‌شود. از این کلمه بیشتر اوقات برای اشاره به زن میانسال یا مسن استفاده می‌شود زیرا وارد صحبت شدن با یک فرد بزرگ‌تر در کره از نظر اجتماعی باید از این کلمه استفاده شود.
اجومانی "ajumeoni" اصطلاح مودبانه‌تری نسبت به "اجوما" است و در حالی که همان معنی را می‌دهد، احترام بیشتری دارد. این اصطلاح در شرایطی که فرد مخاطب از لحاظ سن تفاوت بسیاری با شما داشته باشد، یا از نظر اجتماعی دارای شان و منزله بالاتری از فرد باشد کاربرد دارد. با این حال استفاده از این کلمه سبب می‌شود مخاطب، آزرده خاطر شود؛ بنابراین بهتر است از "امونیم"، "اجونیم"، (اصطلاحی محترمانه برای مادر یا شخص دیگری) یا "سامونیم" استفاده شود.
برونو باربی
برونو باربی (؛ – ) عکاس، و نویسنده اهل فرانسه بود. «باربی» که متولد مراکش بود از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ نایب ریاست بخش اروپای آژانس عکاس مگنوم را بر عهده داشت و بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ نیز مدیر بخش بین‌الملل این آژانس بود.
برونو باربی یکی از عکاسان مطرح در حوزه عکاسی خبری و مستند است. او در سال ۱۹۴۱ میلادی در مراکش متولد شد. پدر وی فرانسوی و مادرش اهل سوئیس بود. او در رشته عکاسی و هنرهای گرافیکی در دانشکده École des Arts et Métiers در سوئیس به تحصیل پرداخت. برونو باربی در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ در ایتالیا به عکاسی پرداخت و به دنبال نشان دادن فرهنگ این کشور بود. پس از آن به کشورهای اروپایی و آفریقایی سفر کرد و با ارائه کارهایش عملاً به عنوان یک همکار برای مجله Vogue شناخته شد.
جان وودن
جان رابرت وودن (۱۴ اکتبر ۱۹۱۰–۴ ژوئن ۲۰۱۰) بازیکن بسکتبال و مربی آمریکایی بود. وی با نام مستعار "جادوگر وست وود "، در یک دوره ۱۲ ساله به عنوان سرمربی یوسی‌ال‌ای بروینز، ده دوره قهرمانی ملی انجمن ملی ورزش‌های جمعی را از آن خود کرد، وودن هفت بار موفق به کسب جایزه معتبر هنری ایبا به عنوان مربی سال شد.
وودن با شخصی به نام نلی «نل» رایلی، هنگامی که دانشجوی سال یکم دانشگاه بود آشنا شد هر دو ۲۱ ساله بودند که در اوت ۱۹۳۲ در یک مراسم کوچک در ایندیاناپلیس ازدواج کردند و پس از آن در یک کنسرت برادران میلز در تئاتر دایره برای جشن گرفتن آماده شدند. این زوج صاحب یک پسر به نام‌های جیمز هیو وودن و یک دختر به نام نانسی آن موهولهاوزن شدند. نلی در ۲۱ مارس ۱۹۸۵ او براثر سرطان در ۷۳ سالگی درگذشت.
وودین تا ۲۵ سال پس از مرگ وی، تا زمان مرگ خود به یاد نلی بود. او روز ۲۱ ماه هر ماه، هنگامی که از دخمه او در مقبره دیدن می‌کرد، به یک مراسم ماهانه - اجازه سلامتی - نگاه می‌داشت، سپس نامه ای عاشقانه برای او می‌نوشت. پس از تکمیل هر نامه، او آن را در یک پاکت قرار داد و آن را به دسته ای از نامه‌های مشابه اضافه کرد که طی سالها روی بالشی که وی در طول زندگی مشترک آنها خوابیده بود، جمع شد. وودن به دلیل ضعف بینایی در ماه‌های آخر زندگی خود نوشتن نامه‌ها را متوقف کرد.
وودن در سوگ مرگ نلی با ایمان خود دلجویی کرد. او یک مسیحی بود، زیرا اعتقاداتش برای او مهمتر از بسکتبال بود: "من همیشه سعی کرده‌ام به روشنی بگویم که بسکتبال چیز پایانی نیست. در مقایسه با کل زندگی که داریم از اهمیت کمی برخوردار است. فقط یک نوع زندگی وجود دارد که به راستی پیروز می‌شود، و آن نوعی است که ایمان را به دست منجی می‌سپارد. " ایمان چوبی زندگی او را به شدت تحت تأثیر قرار داد. او روزانه کتاب مقدس را می‌خواند و در نخستین کلیسای مسیحی شرکت می‌کرد. وی اظهار امیدواری کرد که ایمان وی برای دیگران آشکار باشد: «اگر هرگز بخاطر دین خود تحت تعقیب قرار گرفتم، واقعاً امیدوارم که مدارک کافی برای محکوم کردن من وجود داشته باشد.» در یک مصاحبه در سال ۲۰۰۹، جان وودن از نظر سیاسی خود را «لیبرال دموکرات» توصیف کرد که به برخی از نامزدهای ریاست جمهوری جمهوری‌خواه رای داده بود.
وودن تا سالهای پایانی زندگی از سلامت جسمی خوبی برخوردار بود. در ۳ آوریل ۲۰۰۶، او سه روز را در بیمارستان لس آنجلس گذراند و تحت درمان دیورتیکولیت قرار گرفت. وی در سال ۲۰۰۷ مجدداً به علت خونریزی در روده بزرگ در بیمارستان بستری شد، به نقل از دخترش که پدرش پس از آزادی «حال خوبی» داشت. وودن پس از سقوط در خانه اش در ۱ مارس ۲۰۰۸ در بیمارستان بستری شد. در پاییز مچ دست چپ و استخوان یقه او شکست، اما طبق گفته دخترش در شرایط خوبی باقی ماند و نظارت شبانه‌روزی به او داده شد. در فوریه ۲۰۰۹، وی به مدت چهار هفته به دلیل ذات الریه در بیمارستان بستری شد.
در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۱۰، وودن پس از تحمل کم‌آبی در مرکز پزشکی رونالد ریگان بستری شد. وی در آنجا بستری شد و در ۹۹ سالگی در ۴ ژوئن ۲۰۱۰ به دلایل طبیعی درگذشت. پسرش، دختر، سه نوه از او به یادگار مانده‌است. به دنبال یک مراسم خصوصی، وودن به همراه همسرش نلی در مقبره ای در فضای باز در پارک یادبود فارست لاون در محله هالیوود هیلز در لس آنجلس مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. مراسم یادبود عمومی دو هفته بعد در غرفه پاولی برگزار شد.
مارک کوهن (عکاس)
مارک کوهن (؛ زادهٔ ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است. مارک کوهن برای عکس‌های خیابانی که به صورتی جسورانه از نمای نزدیک (Close-up) از افراد می‌گیرد، شهرت دارد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
مارک کوهن در سال ۱۹۴۳ در شهر ویلکس-بار، پنسیلوانیا متولد گردید. او در طی سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۵ در دانشگاه ایالتی پن و کالج ویلکس به تحصیل مشغول شد. در سال ۱۹۶۶ یک استودیو عکس تجاری افتتاح نمود. بیشترین آثار او که شناخته شده‌اند عموماً در منطقه ویلکس-بار، پنسیلوانیا گرفته شده که محل زندگی خود عکاس می‌باشد. این منطقه با زمینه تاریخی و صنعتی در ناحیه شمال شرقی پنسیلوانیا واقع شده‌است. وی بانگاهی خلاقانه، بیشتر به عکاسی خیابانی از طبقه کارگر پنسیلوانیا می‌پرداخت.
سامسونگ گلکسی آ۰۱ کور
سامسونگ گلکسی آ۰۱ کور یک تلفن هوشمند تولید شده توسط سامسونگ است. این تلفن هوشمند در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۰ معرفی و در ۶ اوت ۲۰۲۰ به بازار عرضه شد. رنگ‌های مشکی، آبی و قرمز برای آ۰۱ کور در نظر گرفته شده‌است.
آ۰۱ کور در دو مدل ۱ گیگابایت حافظه رم و ۱۶ گیگابایت حافظه داخلی یا ۲ گیگابایت حافظه رم و ۳۲ گیگابایت حافظه داخلی عرضه شده.
باتری به کار رفته از نوع لیتیوم-یون و با ظرفیت ۳۰۰۰ میلی‌آمپر می‌باشد و از طریق میکرو یواس‌بی ۲٫۰ (به انگلیسی: MicroUSB 2.0) شارژ می‌شود. در این گوشی خبری از حسگر اثر انگشت نیست. این تلفن هوشمند به تراشه مدیاتک MT6739 با پردازنده گرافیکی PowerVR GE8100 مجهز شده‌است. در پشت این دستگاه یک حسگر ۸ مگاپیکسلی برای دوربین و در جلوی دستگاه هم یک حسگر ۵ مگاپیکسلی به عنوان دوربین جلو یا سلفی در نظر گرفته شده‌است. صفحه نمایش آ۰۱ کور یک عدد نمایشگر IPS LCD به اندازه ۵٫۳ اینچ با وضوح ۷۲۰ در ۱۴۸۰ است.
بولوار د کاپوسین
بولوار د کاپوسین () تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از هنرمند نقاش فرانسوی کلود مونه است که در میان سال‌های ۱۸۷۳ تا ۷۴ خلق شد. این اثر هنری امروزه در موزه هنر نلسون اتکینز قرار دارد.
آب‌تنی در گونویه
آب‌تنی در گونویه () که در زبان فرانسوی تحت عنوان "بالا گونویه" شناخته می‌شود، تابلوی نقاشی رنگ روغن بر روی بوم کرباس از نقاش فرانسوی، کلود مونه است که در سال ۱۸۶۹ خلق شد. این اثر هنری امروزه در موزه متروپولیتن نیویورک قرار دارد.
کودک با فنجان
کودک با فنجان () یک تابلوی نقاشی در قالب رنگ روغن از نقاش هنرمند فرانسوی، کلود مونه است که در تاریخ ۱۸۶۸ طرح گردید.
دره نرویا
دره نِروِیا () تابلوی نقاشی رنگ روغن مربوط سال ۱۸۸۴ از نقاش فرانسوی، کلود مونه است. این اثر هنری امروزه در موزه متروپولیتن نیویورک.
ورود قطار نورماندی به ایستگاه گار سو لازار
ورود قطار نورماندی به ایستگاه گار سو لازار () که برخی اوقات تحت عنوان ایستگاه راه‌آهن سو لازا پاریس هم شناخته می‌شود، یک تابلوی نقاشی رنگ روغن از نقاش فرانسوی، کلود مونه است که در تاریخ ۱۸۷۷ طرح گردید. این اثر هنری امروزه در مؤسسه هنر شیکاگو به نمایش‌گذاشته شده‌است
تاکیگاوا کاتسوتوشی
تاکیگاوا کاتسوتوشی ؛ (تولد ۱۵۴۳ – مرگ ۱۶۱۰) یک سامورایی، دایمیو، صاحب قلعه کانبه در ولایت ایسه؛ ملازم (قرون وسطی) خاندان اودا، خاندان تویوتومی در دوره سنگوکو و دوره آزوچی-مومویاما اهل ژاپن بود.
هنگامیکه نبرد کوماکی و ناگاکوته آغاز شد، تویوتومی هیده‌یوشی از وی دعوت شد که به او بپیوندد اما کاتسوتوشی نپذیرفت. کاتسوتوشی به طرفداری از پسر دوم اودا نوبوناگا، اودا نوبوکاتسو به قلعه ماتسوگاشیما وارد شد، و با حمایت هاتوری هانزو که توسط توکوگاوا ایه‌یاسو فرستاده شده بود، وی توانست به مدت ۴۰ روز قلعه را که در محاصره هاشیبا هیده‌ناگا (برادر کوچکتر هیده‌یوشی) درآمده بود، حفظ کند. وی پس از سقوط قلعه و عقب‌نشینی نیز دوباره وارد قلعه هامادا در شمال ولایت ایسه شد. هنگامی که اودا نوبوکاتسو تصمیم به آشتی با هیده‌یوشی گرفت، او از طریق پدر همسرش به هیده‌یوشی نزدیک شد و صلح را تحقق بخشید سپس به عنوان پیام‌آور صلح از طرف هیده‌یوشی به سمت ایه‌یاسو اعزام شد.
در زمان رژیم تویوتومی، نام خانوادگی «هاشیبا» به او داده شد و به عنوان ملازم اودا نوبوکاتسو ادارهٔ شمال ولایت ایسه به او سپرده شد.
خلیج ساگامی
خلیج ساگامی خلیجی است که در استان کاناگاوا در هونشوی ژاپن قرار گرفته است.
سسکندر
سسکندر روستایی در دهستان باقرآباد بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۴ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
جردیجان
جردیجان روستایی در دهستان باقرآباد بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
سیلدی
سیلدی (به لاتین: Sildi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Sildi واقع شده‌است. سیلدی ۲۰۸ نفر جمعیت دارد.
رود ساکاوا
رود ساکاوا رودی است که به خلیج ساگامی می‌ریزد. این رود از کشور ژاپن می‌گذرد. طول آن است.
سالتا (داغستان)
سالتا (به لاتین: Salta) یک منطقهٔ مسکونی در داغستان است که در Selo Salta واقع شده‌است.
کاکاماخی (لواشینسکی)
کاکاماخی (به لاتین: Kakamakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Kakamakhinsky selsoviet واقع شده‌است.
شارا (داغستان)
شارا (به لاتین: Shara) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Shara واقع شده‌است.
لاخیر
لاخیر (به لاتین: Lakhir) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Khuninsky selsoviet واقع شده‌است.
له ژاپونز
له ژاپونِز () یک تابلوی نقاشی مربوط به سال ۱۸۷۶ از هنرمند نقاش فرانسوی، کلود مونه است. این اثر هنری در قالب رنگ روغن طرح گردید و مدل نمایش‌داده‌شده اثر، کامیل دونسیو نخستین همسر مونه است. تابلوی له ژاپونِز امروزه در موزه هنرهای زیبا (بوستون) قرار دارد.
آروسی (داغستان)
آروسی (به لاتین: Arussi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Karashinsky selsoviet واقع شده‌است.
باگیکلا
باگیکلا (به لاتین: Bagikla) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Kuminsky selsoviet واقع شده‌است.
بورشی
بورشی (به لاتین: Burshi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Burshinsky selsoviet واقع شده‌است.
گووکرا
گووکرا (به لاتین: Govkra) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Shovkrinsky selsoviet واقع شده‌است.
گویمی
گویمی (به لاتین: Guymi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Karashinsky selsoviet واقع شده‌است.
گوشچی (داغستان)
گوشچی (به لاتین: Gushchi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Kubrinsky selsoviet واقع شده‌است.
اینیشا
اینیشا (به لاتین: Inisha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Khuninsky selsoviet واقع شده‌است.
METAP1
متیونین آمینوپپتیداز ۱(Methionine aminopeptidase 1) آنزیمی است که در انسان توسط ژن "METAP1 کدگذاری می" شود.
کاماخال
کاماخال (به لاتین: Kamakhal) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Kamakhalsky selsoviet واقع شده‌است.
آداگا
آداگا (به لاتین: Adaga) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Shilyaginsky selsoviet واقع شده‌است.
پاریس در دوران امپراتوری دوم
پاریس در دوران امپراتوری دوم () پاریس در طول دوران امپراتوری دوم فرانسه و سلطنت امپراتور ناپلئون سوم (۱۸۵۲ - ۱۸۷۰) بزرگترین شهر قاره اروپا و مرکز پیشرو در امور مالی، بازرگانی، مد و هنر بود. جمعیت این شهر با توجه به کمون‌های ۱۱ گانه و ۸ محوطه حومه و تازه‌ساخت در آن مقطع، به طرز چشمگیری از حدود ۱ میلیون نفر به میزان ۲ میلیون نفر افزایش یافت. در همان زمان، بخش‌های اشباع‌شدهٔ اصلی شهر، به مرزهای فعلی خود رسیده بود.
آداناک
آداناک (به لاتین: Adanak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Adanak واقع شده‌است.
آدیل-یانگییورت
آدیل-یانگییورت (به لاتین: Adil-Yangiyurt) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Adil-Yangiyurtovsky selsoviet واقع شده‌است.
آگاچائول
آگاچائول (به لاتین: Agachaul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Agachaul واقع شده‌است.
بارشامای
بارشامای (به لاتین: Barshamay) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Barshamaysky selsoviet واقع شده‌است.
بیلگادی
بیلگادی (به لاتین: Bilgadi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Chinarsky selsoviet واقع شده‌است.
چابانماخی
چابانماخی (به لاتین: Chabanmakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Karamakhinsky selsoviet واقع شده‌است.
چانکوربه
چانکوربه (به لاتین: Chankurbe) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Chankurbinsky selsoviet واقع شده‌است.
چالدا
چالدا (به لاتین: Chalda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Chalda واقع شده‌است.
چانکایورت
چانکایورت (به لاتین: Chankayurt) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Adil-Yangiyurtovsky selsoviet واقع شده‌است.
بوتولتا
بوتولتا (به لاتین: Butulta) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Urarinsky selsoviet واقع شده‌است.
ایخا
ایخا (به لاتین: Ikha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Khubarsky selsoviet واقع شده‌است.
ایچیچالی
ایچیچالی (به لاتین: Ichichali) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Tsundi-Shabdukhsky selsoviet واقع شده‌است.
گوربوکی
گوربوکی (به لاتین: Gurbuki) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Gurbuki واقع شده‌است.
پاریس در دوران بازگشت بوربون‌ها
پاریس در دوران بازگشت بوربون‌ها () در جریان بازگشت بوربون‌ها به سلطنت فرانسه میان سال‌های (۱۸۱۵–۱۸۳۰) که متعاقب سقوط ناپلئون بناپارت شکل گرفت، پاریس توسط یک دولت محلی سلطنتی اداره می‌شد که تلاش داشت بسیاری از تغییرات ایجادشده در این شهر به موازات انقلاب فرانسه را تغییر دهد. جمعیت این شهر از ۷۱۳۹۶۶ نفر در سال ۱۸۱۷ میلادی به ۷۸۵۸۸۶ نفر در سال ۱۸۳۱ افزایش یافت.
گورگوماخی
گورگوماخی (به لاتین: Gurgumakhi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Musultemakhinsky selsoviet واقع شده‌است.
گونخا
گونخا (به لاتین: Gunkha) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Andiysky selsoviet واقع شده‌است. گونخا ۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
دورگی
دورگی (به لاتین: Duregi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Shilyaginsky selsoviet واقع شده‌است.
دورانگی
دورانگی (به لاتین: Durangi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Durangi واقع شده‌است.
گوناکاری
گوناکاری (به لاتین: Gunakari) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Buskrinsky selsoviet واقع شده‌است.
گونی (داغستان)
گونی (به لاتین: Guni) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Guni واقع شده‌است.
گولدیی
گولدیی (به لاتین: Guldy) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Dzhirabachinsky selsoviet واقع شده‌است.
گوبدن
گوبدن (به لاتین: Gubden) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Gubdensky selsoviet واقع شده‌است.
گروزینسکویه
گروزینسکویه (به لاتین: Gruzinskoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Novoserebryakovsky selsoviet واقع شده‌است.
گولادتی
گولادتی (به لاتین: Guladty) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Guladtynsky selsoviet واقع شده‌است.
گولی (داغستان)
گولی (به لاتین: Gulli) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Gulli واقع شده‌است.
گوتسوب
گوتسوب (به لاتین: Gotsob) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Mogokhsky selsoviet واقع شده‌است.
گوستالا
گوستالا (به لاتین: Gostala) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Gostala واقع شده‌است.
گونودا
گونودا (به لاتین: Gonoda) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Gonoda واقع شده‌است.
ابراهیم بیهقی
ابراهیم بیهقی (قرن ۳ یا ۴ ق / قرن ۹ یا ۱۰ م) ادیب ایرانی بود. تنها اثر بر جای مانده از او "المحاسن و المَساوی" به زبان عربی است که اولین نمونه در نوع ادبی «زشت و زیبا» یا «شایست و نشایست» به شمار می‌رود. از شرح زندگانی او سخنی به میان نرفته ولی از روی نام او حدس می‌زنند که اهل بیهق بوده باشد. زمان زندگی‌اش را از روی قرائنی در کتابش به دست آورده‌اند و با توجه محتوای کتابش حدس می‌زنند شیعه زیدی بوده باشد. از کتاب او تنها یک نسخهٔ خطی باقی مانده اما همان کتاب در زمان خود بسیار تأثیرگذار بوده به نحوی که آثارش در "المحاسن و الاضداد" منسوب به جاحظ آشکار است.
پاریس در دوران ناپلئون بناپارت
پاریس در دوران ناپلئون بناپارت () نخستین کنسول فرانسه توسط ناپلئون بناپارت در ۱۹ فوریه ۱۸۰۰ به مقر کاخ باغ تویلری منتقل شد و او پس از سال‌ها عدم اطمینان و وحشت دوران انقلاب، بلافاصله به برقراری نظم و امنیت پرداخت.
ناتالی مورین
ناتالی مورین یک شهروند کانادایی متولد ۱۹۸۴ میلادی در کبک است ، که از سال ۲۰۰۵ میلادی به همراه همسر خود سعید الشهرانی در عربستان سعودی زندگی می‌کند. وی اظهار داشت که «هیچ دوستی در عربستان سعودی ندارد» و به دلیل ریشه‌های خارجی خود از او اجتناب می‌کند. وی از سرپرستی فرزندانشان توسط شوهرش خودداری می‌کند.
او در کبک مشهوراست، روزنامه نگاران به‌طور مرتب به دنبال اخبار وی می‌باشند. علی‌رغم آغاز یک کار ضد خشونت خانگی در عربستان سعودی در سال ۲۰۱۳میلادی، قوانین ظالمانه مردانه و مردمی به مورین اجازه داد که شهرت خود را کنار بگذارد.
دو فعال برجسته سعودی و فوزیه العیونی در حمایت از مورین دست به اعتراض زدند اما دستگیر شدند. آرزوی مورین برای شهادت دادن در برابر فعالان خود نیز توسط مقامات سعودی تأیید نشد. طبق گزارش‌های مادر مورین، سه فرزند از چهار کودک در عربستان سعودی به دنیا آمدند. وی همچنین گفت که مورین در آپارتمان خود زندانی شده و در دسترس نمی‌باشد و توسط همسرش دچار آزار و اذیت می‌شود.
امیرک بیهقی
ابوالحسن احمد بن محمد عنبری معروف به امیرک بیهقی (درگذشت شوال ۴۴۸ / دسامبر ۱۰۵۶) دیوانسالار غزنوی بود. او از خاندان عنبریان بیهق بود. نیایش ابوزکریا عنبری بود و خواجه ابونصر دبیر، برادر امیرک، صاحب برید ری بود و خواجه ابوالقاسم دبیر، برادر دیگرش، نایب‌رئیس دیوان رسائل. در ابتدا در دیوان رسائل دربار سلطان محمود به دبیری مشغول بود. پس از عزل احمد میمندی، صاحب برید بلخ شد. پس از مدتی که احمد میمندی دوباره وزیر شد، سلطان مسعود امیرک را برکنار کرد ولی به او وعده داد که منصبی بالاتر به او خواهد داد چون خیانتی از او ندیده‌است. در ۴۳۲ ق که سلجوقیان به بلخ حمله کردند، امیرک در دژ ترمذ به مقابله برخاست و در "تاریخ بیهق" ابن فندق آمده که ۱۵ سال مقاومت کرد، هرچند کلیفورد ادموند باسورث این مدت را مبالغه‌آمیز می‌داند و مدت مقاومت او را حداکثر ۵ سال می‌داند. امیرک چون دید خراسانیان از پیروزی غزنویان بر سلجوقیان ناامید شده‌اند مقاومت را بی‌فایده دید و دژ را تسلیم کرد. چغری بیک (پدر آلپ ارسلان) از امیرک خواست وزیرش باشد، ولی او نپذیرفت. املاکش در بیهق را به ابن شاذان، وزیر چغری بیک، تسلیم کرد و خود به غزنی رفت و ریاست دیوان رسائل یا دبیری آن را پیشه کرد و در اواخر عمر از کار دیوانی کناره گرفت. پسری به نام محمد داشت و در بیهق یک مدرسه ساخت.
خودروی رزمی
خودروی رزمی () گونه‌ای از خودروی نظامی است، که اغلب برای رزم‌های زمینی بکار گرفته می‌شود. خودروی رزمی وسیله نقلیه نظامی خودران و مسلح می‌باشد، که برای انجام عملیات رزمی در جنگ مکانیزه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
الیگومر
الیگومر (از "oligoi،" "méros" ) مولکولی است که از چند واحد ساختاری یکسان یا مشابه ساخته شده است. اگر تعداد واحدهای ساختاری بیشتری وجود داشته باشد ، از پلیمر صحبت می شود . ملاک تمایز طبق IUPAC (اتحادیه بین‌المللی شیمی محض و کاربردی) این است که آیا یک تغییر کوچک در تعداد واحدها باعث تغییر قابل توجه در خصوصیات می شود. روند تشکیل الیگومرها با عنوان "الیگومریزاسیون" شناخته می شود.
به یک واحد ساختاری مونومر گفته می شود . با توجه به تعداد واحدها ، الیگومرها معمولاً براساس اعداد یونان باستان نامگذاری می شوند : زمانی که آنها از دو ، سه ، چهار ، پنج ، شش ، هفت ، هشت ... واحد تشکیل شده باشند  به آنها به ترتیب دیمر ، تریمر ، تترامر ، پنتامر ، هگزامر ، هپتامر ، اوکتامر گفته می شود.
اگر همه زیرواحدهای مشابه یکدیگر باشند، به آن الیگومر هومومر (homomer) میگویند، در مورد زیر واحد های مختلف از یک الیگومر هترومر (heteromer) صحبت میشود.
الیگومرها در فرایند پلیمریزاسیون بوجود میایند (به عنوان مثال مراجعه کنید به: رزین اوره ) یا بالعکس در شکاف پلیمرها (به عنوان مثال مراجعه کنید به: آنزیم گوارشی ).
فابری فیبرا
فابریزیو تاردوچی (متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۷۶)، معروف به فابری فیبرا ، خواننده رپ ایتالیایی است. آهنگ‌های او تا به حال بیش از ۲ میلیون بار به فروش رفته‌اند.
تاردوچی در سنیگالیا، مارکه زاده شد. او در کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد و نخستین آهنگ خود را در سن ۱۷ سالگی نوشت و اجرا کرد.
در سال ۱۹۹۵ او نخستین آهنگ آزمایشی خود را ضبط کرد.
فابری فیبرا به دنبال موفقیت زیرزمینی خود شروع به اجرای برنامه در نقاط مختلف ایتالیا کرد. در سال ۲۰۰۰ وی انتشارات و گروه خود را با نام Teste Mobili Records (کله‌های بادی رکوردز) بنا نهاد و با گروه‌های گوناگون رپ ایتالیایی همکاری کرد. وی در کار خود بیش از ۲ میلیون نسخه مجاز به فروش رسانده‌است.
دلشاد خاتون
دلشاد خاتون (درگذشت ۲۷ دسامبر ۱۳۵۱میلادی) (روشن. ملکه دلشاد) (به معنای قلب خوشبخت)، یک شاهزاده خانم بود. او همسر ایلخان ابوسعید بهادرخان و پس از وی شیخ حسن جلایر، اولین حاکم دودمانی جلایریان، و مادر فرزند و جانشین وی سلطان اویس جلایر بود.
پدر دلشاد خاتون Demasq KAJA، و نوه امیر چوپان، که امیر منجر مغول دوره ایلخانی بود. مادر وی تورسین خاتون، دختر ایرینجین کورکان، و کنچاک خاتون، دختر احمد تکودرخان، و آرمینی خاتون بود. وی سه خواهر داشت، سلطان بخت خاتون، دندی شاه خاتون و علم شاه خاتون. عمه او بغداد خاتون بود که ابتدا همسر حسن بزرگ و پس از او ابوسعید بود.
دلشاد خاتون پس از مرگ پدرش در سال ۱۳۲۷میلادی تحت حمایت عمه خود بغداد که پس از ازدواج اول با حسن بزرگ، همسر ابوسعید شده بود، قرار گرفت. در طول دوره ازدواج عمه خود با ابوسعید، با همه خدم و حشم و نعمت‌های شاهانه دلشاد تحت سرپرستی مستقیم بغداد که در اداره امپراتوری مسلط شده بود قرار داشت. وقتی دلشاد به بلوغ رسید بسیار زیبا بود، گفته می‌شود شباهت زیادی به بغداد خاتون عمه خود داشت و سرانجام ابوسعید عاشق دلشاد شد. ابوسعید بعد از شنیدن شایعات مخرب علیه بغداد در مورد رابطه او با شیخ حسن شوهر سابقش، بعد از مدتی بغداد خاتون عمه دلشاد را طلاق داد و در سال ۱۳۳۳میلادی با دلشاد ازدواج کرد. چون بعداً بیگناهی بغداد خاتون اثبات شد، ابوسعید دوباره بغداد را مورد نظر، لطف و عنایت قرار داد و به عنوان همسرش دوباره او را در دربار بازگرداند و بدخواهان علیه بغداد را اعدام کرد و امتیازات و اختیارات تقریبا زیادی دوباره به بغداد خاتون اعطا شد. در پایان زندگی، ابوسعید از همسران خود خوشحال نبود، حتی بغداد خاتون با وجود همه علاقه‌ای که ابوسعید نسبت به او احساس می کرد، نتوانست رضایت کامل سلطان را داشت باشد، اما دلشاد توانست ابوسعید را کاملاً راضی کند و ابوسعید آشکارا دلشاد را خیلی زیاد دوست داشت؛ بنابراین، بغداد بسیار حسادت کرد و این حسادت منجر درگیری او با ابوسعید و دلشاد شده و سرانجام بعد از این که دلشاد فرزند ابوسعید را حامله شد، حسادت بغداد خاتون را غیر قابل وصف کرده و باعث شد، در نهایت ابوسعید در اواخر سن ۳۰ سالگی در سال ۱۳۳۵ با مسمومیت توسط بغداد خاتون هلاک شود. بنابراین حکومت ایلخانان بر ایران پایان یافت.
پس از مرگ ابوسعید در سال ۱۳۳۵، آرپاخان توسط وزیر غیاث الدین محمد به عنوان جانشین وی انتخاب شد. دلشاد که فرزند ابوسعید را باردار بود، پیش عمویش امیرعلی پادشاه ، رئیس قبیله ایراد و فرماندار دیاربکر فرار کرد. حضور او باعث تقویت موقعیت علی پادشاه شد. هفت ماه بعد ، در ۱۸ می ۱۳۳۶ ، او یک دختر به دنیا آورد.
اندکی بعد علی پادشاه توسط حسن، رقیب مدعی تاج و تخت، که سپس با دلشاد ازدواج کرد، شکست خورد و کشته شد. وی سه پسر برای حسن به دنیا آورد: سلطان اویس جلایر، که در سال ۱۳۵۶میلادی جانشین پدر شد. قاسم، که در سال‌های ۶۸–۱۳۶۷ درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد، و زاهد که در ۳ اوت ۱۳۵۱میلادی، اندکی قبل از مرگ مادرش متولد شد و در سالهای ۷۲–۷۱ میلادی، درگذشت.
دلشاد خاتون در ۲۷ دسامبر ۱۳۵۱میلادی درگذشت، و در نجف به خاک سپرده شد. گمان می‌رفت که وی توسط حسن مسموم شده باشد، که به همدلی خود با ملک اشرف شک کرده‌است. حسن پس از مرگ او عوامل و همکارانش را دستگیر کرد.
وان ماهوتساو
وان ماهوتساو (Van Mahotsav هندی برای جشنواره جنگل) یک جشنواره سالانه یک هفته کاشت درخت در هند است، که در هفته اول ژوئیه جشن گرفته می‌شود. این کار در سال ۱۹۵۰میلادی توسط کنایالال منکلال مونشی با کاشت درخت در راجغات دهلی آغاز شد.
با تشویق سرخپوستان برای حمایت از کاشت درخت و پرورش آن، برگزارکنندگان جشنواره امیدوارند که جنگل بیشتری در کشور ایجاد کنند. این سوخت‌های جایگزین را فراهم می‌کند، تولید منابع غذایی را افزایش می‌دهد، سبب ایجاد پناهگاه در اطراف مزارع می‌شود تا بهره‌وری را افزایش دهد، برای حیواناتی همچون گاو غذا و برای سایر جانوران سایه ایجاد می‌کند، مناظر طبیعی و گردش گری ایجاد می‌کند، خشک سالی را کاهش می‌دهد و به جلوگیری از فرسایش خاک کمک می‌کند. هفته اول ژانویه زمان مناسبی برای کاشت درخت در بیشتر مناطق هند است زیرا همزمان با طبیعت این منطقه بهترین زمان است.
الیزابت تیشی فیسلبرگر
الیزابت تیشی فیسلبرگر (؛ زادهٔ ۱۹۵۷) دیپلمات اهل اتریش، وکیل و مترجم است. او اولین اتریشی است که از ژانویه ۲۰۲۰ ریاست شورای حقوق‌بشر سازمان ملل متحد را برعهده گرفته‌است.
تیشی فیسلبرگر در ۱۹۵۷ در وین بدنیا آمد. وی در دانشکده حقوق دانشگاه وین تحصیل کرد، وی همزمان به تحصیل در ترجمه زبان‌های فرانسوی و اسپانیایی پرداخت او برای تحصیل در بلژیک از دانشگاه کاتولیک لوون بورسیه تحصیلی گرفت.
او در دسامبر ۲۰۱۹ برای ریاست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد انتخاب شد تا از ۲۰۲۰ برای خدمت در این موضع قرار گیرد. آلکساندر شالنبرگ وزیر امور خارجه اتریش اشاره کرد که انتصاب وی به منزله شناخت تلاش‌های حقوق بشری وی در کشورش است. وی اولین اتریشی است که این سمت را در سازمان ملل متحد عهده‌دار می‌شود.
فیسلبرگر جانشین کولی سک از سنگال شد که از ۲۰۱۹ در این موضع ریاست شورای حقوق بشر سازمان ملل قرار داشت، معاونان کولی سک، ناصر احمد اندیشه از افغانستان و یاکولی کوکو جانسون از توگو و سوکورو فلورس ایرا از مکزیک و یوراج پودورسکی از اسلواکی بودند. الیزابت تیشی فیسلبرگر قبل از پیوستن به سازمان ملل نماینده اتریش در سازمان ملل متحد بود. وی در قطعنامه ۲۰۱۷ ملل متحد به نمایندگی از اتحادیه اروپا خواستار گسترش فعالیتهای هیئت‌های حقیقت یاب سازمان ملل و ایجاد یک سازوکار دائمی و مستقل به منظور جمع‌آوری، حفظ و تحلیل اسناد و مدارک موجود در خصوص جنایات بین‌المللی و نقض حقوق و قوانین بین‌المللی تأکید نمود.
خوان بائوتیستا پرز
خوان بائوتیستا پرز (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل ونزوئلا بود. وی از ۳۰ مه ۱۹۲۹ تا ۱۳ ژوئن ۱۹۳۱ رئیس‌جمهور این کشور بود.
خوان بائوتیستا پرز در ۷ مه ۱۹۵۲، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
گودوبری (بوتلیخسکی)
گودوبری (به لاتین: Godoberi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Godoberinsky selsoviet واقع شده‌است.
گیلیار
گیلیار (به لاتین: Gilyar) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Gilyar واقع شده‌است.
گرتما
گرتما (به لاتین: Gertma) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در Selo Gertma واقع شده‌است.
ساختمان مجلس، هلسینکی
ساختمان مجلس، هلسینکی (انگلیسی: Parliament House, Helsinki)، (فنلاندی: "Eduskuntatalo", سوئدی: "Riksdagshuset") بنایی است واقع در منطقه تولو در هلسینکی که جلسات مجلس فنلاند عموماً در آن برگزار می‌شود.
در سال ۱۹۲۴ یوهان سیگفرید سیرن معمار فنلاندی طراحی مجلس فنلاند را بر عهده گرفت. این ساختمان در سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۱ ساخته شد و در ۷ مارس ۱۹۳۱ رسماً گشایش یافت. از آن زمان به بعد، به ویژه در طول جنگ زمستان و جنگ پس‌آیند، مجلس فنلاند در امور سیاسی کشور نقش ایفا کرده‌است.
سیرن ساختمان مجلس را به سبک معماری کلاسیک رومی و ترکیبی از نئوکلاسیسیسم و مدرنیسم اوایل قرن بیستم با ستون‌ها و نرده‌های ساده با مقیاس هندسی چشم نواز طراحی کرد. طراحی او الهام گرفته از برخی از کارهای یوژه پلجنیک معمار اسلونیایی و گونار آسپلوند معمار سوئدی است. نمای خارجی ساختمان مجلس دارای ۱۴ ستون از جنس گرانیت قرمز از شهر کالولا است.
این ساختمان پنج طبقه دارد که هر طبقه منحصر به فرد است. طبقه‌ها توسط یک راه پله مرمر سفید و بالابر به‌هم متصل می‌شوند. لابی اصلی، سالن جلسات و سالن بزرگ پذیرایی (تالار ایالتی) از مهمترین قسمت‌های این بنااست. در سال ۱۹۷۸ کتابخانه مجلس فنلاند و در سال ۲۰۰۴ یک ساختمان کوچک برای برخی از ملاقات‌های ملی و بین‌المللی به این بنا اضافه شد.
جشنواره سلامت
جشنواره سلامت () یک رویداد تعاملی و آموزشی با هدف دستیابی به پیشگیری پزشکی پایه و آزمایش غربالگری برای شرکت‌کنندگان یا کارمندان در حال کار در یک سازمان است. این جشنواره همچنین می‌تواند نمونه‌ای از مداخله سلامت باشد.
چرخ‌دنده مخروطی
چرخ دنده مخروطی به چرخ دنده‌هایی گفته می‌شود که محورهای دو شفت با هم تلاقی کرده و وجوه دندانه دار چرخ دنده‌ها به صورت مخروطی است. چرخ دنده‌های مخروطی اغلب روی شفت‌هایی نصب می‌شوند که با زاویه ۹۰ درجه نسبت به هم قرار دارند، اما می‌توانند برای کار در زوایای دیگر نیز طراحی شوند. سطح گام در این نوع چرخ دنده‌ها یک مخروط است.
چرخ دنده‌های مخروطی از نظر هندسه در انواع مختلفی طبقه‌بندی می‌شوند:
چرخ دنده Mitre حالت خاصی از چرخ دنده‌های مخروطی است که در آن تعداد دندانه‌ها در هر دو چرخ دنده یکسان است. شفت‌ها در زوایای قائمه نسبت به هم قرار داشته، و چرخ دنده‌ها، زوایا و سطوح گام همخوانی دارند، و سطح گام حالت مخروطی شکل دارد.
چرخ دنده‌های Mitre برای انتقال حرکت دورانی با زاویه ۹۰ درجه با نسبت ۱:۱ مفید هستند.
مادر ولانکانی
مادر ولانکانی فیلمی است محصول سال ۱۹۷۱ و به کارگردانی کی تانگاپان است. در این فیلم بازیگرانی همچون سریویدیا، سیواکومار، جئی‌لالیتا، جمینی گانسان، پادمینی، مانوراما و ناگش ایفای نقش کرده‌اند.
پایان (فیلم ۱۹۹۲)
پایان فیلمی است محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی رام گوپال وارما است. در این فیلم بازیگرانی همچون آکینی ناگرجونا، اورمیلا ماتوندکار، دنی دنزونگپا و سیلک سمیتا ایفای نقش کرده‌اند.
۳٬۲-اپوکسی‌بوتان
۳٬۲-اپوکسی‌بوتان یک ترکیب آلی با فرمول CHCH(O)CHCH است. این ماده یک اپوکسید است که به صورت سه ایزومرفضایی شامل یک جفت انانتیومر و یک ایزومر مزو وجود دارد. همه این ایزومرها به صورت مایعات بی‌رنگ هستند.
۳,۲-اپوکسی‌بوتان از واکنش ۲-بوتن با هالوهیدرین تهیه می‌شود:
یکی از واکنش‌های متداول این ماده، هیدراته کردن آن به ۳٬۲-بوتان‌دیول است. این واکنش‌ها جز دسته واکنش‌های باز شدن حلقه محسوب می‌شوند.
سویی فنگ-سوآن
سویی فنگ-سوآن (Tsui Fang-hsuan؛ متولد ۸ مارس ۱۹۸۴) یک تکواندوکار تایوانی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۷ در دسته سنگین‌وزن مدال برنز را از آن خود کرد. وی در مسابقات تکواندوی قهرمانی آسیا ۲۰۰۴ برنده مدال نقره و در مسابقات قهرمانی آسیا در سال ۲۰۰۶ صاحب مدال برنز شد.