مورد ماسک‌های سربی
مورد ماسک های سربی ( ) شامل مجموعه ای از وقایع است که منجر به مرگ دو تکنسین الکترونیک برزیلی به نام های مانوئل پریرا داکروز (Manoel Pereira da Cruz) و میگل ژوزه ویانا (Miguel José Viana) شد که آخرین بار توسط خانواده هایشان در ۱۷ اوت ۱۹۶۶ دیده شده بودند. اجساد آنها در ۲۰ اوت ۱۹۶۶ کشف شد و علت مرگ آنها هرگز مشخص نشده است.
بعد از ظهر ۲۰ اوت ۱۹۶۶، پسر جوانی مشغول بازی با بادبادک در منطقه "مورو دو وینتم" ("Morro do Vintém)" (تپه وینتیم) در نیتروی ، ریودوژانیرو بود که با جسد دو مرد مواجه شد و مورد را به مقامات گزارش داد. ناحیه Morro do Vintém دارای زمینی صعب العبور بود لذا پلیس تا یک روز بعد نتوانست به محل اجساد برسد. هنگامی که تیم کوچکی از پلیس و آتش نشانان به محل رسیدند، با صحنه عجیبی روبرو شدند: اجساد در کنار یکدیگر قرار داشتند و تا حدودی از آن ها توسط علف پوشانده شده بود. هر کدام (جنازه ها) یک لباس رسمی (منظور لباسی که افراد در محل کار به تن میکنند)، چشم بندی از جنس سرب و یک لباس ضد آب پوشیده بود. هیچ نشانه ای از ضربه شدید یا از مبارزه و کشمکش وجود نداشت. در کنار اجساد، پلیس یک بطری آب خالی و یک بسته حاوی دو حوله خیس پیدا کرد. یک دفترچه یادداشت کوچک نیز شناسایی شد که روی آن دستورالعمل‌های مرموزی نوشته شده بود،(زبان پرتقالی):
ترجمه دفترچه یادداشت از زبان پرتقالی به زبان انگلیسی :
('16:30 be at the specified location. 18:30 ingest capsules, after the effect protect metals await signal mask').
ترجمه دفترچه یادداشت از زبان پرتقالی :
('۱۶:۳۰ در محل مشخص شده باش. 18:۳۰ کپسول را قورت بده، پس از تاثیر محافظ از فلزات در انتظار سیگنال ماسک باش').
هویت این دو مرد به نام های مانوئل پریرا دا کروز و میگل ژوزه ویانا، دو تکنسین الکترونیکی از کامپوس دوس گویتاکازس ، شهری در چندین کیلومتری شمال شرقی ریودوژانیرو شناسایی شد. پس از تحقیقات، پلیس یک روایت محتمل از آخرین روزهای زندگی این مردان را بازسازی کرد. در ۱۷ آگوست، کروز و ویانا محل گویتاکازیس (Campos dos Goytacazes) را درحالی ترک کردند که قصد خود را نیاز به خرید مواد یا وسایلی برای کار اعلام کردند. آن دو مرد سپس سوار اتوبوسی به مقصد نیتروی (Niterói) شدند و در ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهربه آنجا رسیدند. شواهد نشان می دهد که لباس های ضد آب از مغازه ای در همان جا و یک بطری آب نیز از یک بار محلی خریداری شده اند. پس از مصاحبه، پیشخدمت بار میگوئل را "بسیار عصبی" توصیف کرد و متوجه شد که او مرتب ساعت خود را نگاه می کند. این آخرین باری است که آنها زنده دیده شده اند. فرض بر این است که آنها مستقیماً از همان بار به نقطه ای که در آن اجسادشان کشف شده اند رفته بودند.
هیچ جراحات واضحی در صحنه و بعداً در کالبد شکافی کشف نشد. جستجو ای برای یافتن مواد سمی انجام نشد. مطب پزشکی قانونی در آن زمان بسیار شلوغ بود و هنگامی که در نهایت زمان کالبد شکافی دو متوفی فرارسید اندام های داخلی آن دو به قدری تجزیه یا فاسد شده بود که برای انجام آزمایش ها نتایج قابل اعتمادی نداشت.
تئوری های متعددی از جنایت تا یوفو برای توضیح این مورد ارائه شده است. یکی از نظریه ها حول شهادت یکی از دوستان این دو مرد است که ادعا می کند آنها اعضای گروهی تحت عنوان "معنویت گرایان علمی" (scientific spiritualists) بودند. ظاهرا این دو مرد سعی داشتند با استفاده از داروهای روانگردان با فرازمینی ها یا ارواح ارتباط برقرار کنند. این افراد با اعتقاد به اینکه چنین مواجهه ای همراه با نور کور کننده ای خواهد بود ماسک های فلزی را برای محافظت از چشمان خود ساختند و ممکن است بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر (اُوِردوز) جان خود را از دست داده باشند. این گزارش تایید کننده ی دفتر یادداشت مبهم ثبت شده در صحنه ، موادی که در ساخت ماسک استفاده شده و استفاده ادبیاتی در باب ارواح که در خانه مردان پیدا شده می باشد.