فناوری اطلاعات سلامت
فناوری اطلاعات سلامت استفاده از فناوری اطلاعات برای سلامت و مراقبت‌های بهداشتی است، شامل مدیریت اطلاعات سلامت در تمام سیستم‌های کامپیوتری و تبادل امن اطلاعات سلامت بین مصرف‌کنندگان، تأمین‌کنندگان، پرداخت‌کنندگان و مانیتورهای کیفی است. براساس یک گزارش مستند در سال ۲۰۰۸ در یکسری مطالعه‌های انجام شده در چهار مکان ارائه دهنده مراقبت‌های سرپایی، سه مرکز پزشکی در ایالات متحده و یک مرکز در هلند، کاربرد گزارش‌های الکترونیکی سلامت (EHR) به عنوان امیدبخش‌ترین ابزار برای بهبود کیفیت کلی، ایمنی و کارآمدی سیستم تحویل سلامت، مشاهده شده‌است. براساس یک گزارش توسط آژانس تحقیقات و کیفیت مراقبت‌های سلامت در سال ۲۰۰۶، استفاده گسترده و مداوم از فناوری اطلاعات سلامت نتایج زیر را دربر خواهد داشت: چارچوب قانونی مبتنی بر ریسک برای فناوری اطلاعات سلامت در ۴ سپتامبر ۲۰۱۳: کمیته سیاست فناوری اطلاعات سلامت (HITPC)، پیشنهادهایی از کارگروه سند ایمنی و نوآوری سازمان غذا و دارو (FDASIA) را برای یک چارچوب قانونی مبتنی بر ریسک برای تکنولوژی اطلاعات سلامت، پذیرفته و تأیید کرده‌است.سازمان غذا و دارو (FDA)، اداره هماهنگ‌کننده ملی فناوری اطلاعات سلامت (ONC) و کمیسیون ارتباطات فدرال (FCC)، کارگروه FDASIA کمیتهٔ HITPC را برای فراهم نمودن ورودی سهامداران به یک گزارش در مورد یک چارچوب قانونی مبتنی بر ریسک که، مطابق با بخش ۶۱۸ FDASIA، ایمنی و نوآوری را افزایش داده و نسخه‌برداری نظارتی را کاهش می‌دهد، شروع کردند. این شرط، وزیر بهداشت و خدمات انسانی (HHS) را قادر ساخت که کارگروهی برای دست‌یابی به ورود گسترده سهامداران از تمام طیف‌های مراقبت بهداشت، فناوری اطلاعات، بیماران و نوآوری تشکیل دهد. FDA, ONC و FCC به‌طور فعال در این مباحثات با سهامداران از تمام طیف‌های مراقبت بهداشت، IT، بیماران و نوآوری، شرکت کردند.
شیوه‌های انفورماتیک خوب (GIP)، در راستای چارچوب قانونی مبتنی بر ریسک FDA برای فناوری اطلاعات سلامت است. توسعهٔ GIP در سال ۲۰۰۴ با توسعهٔ راهنمای تکنیکی IT مبتنی بر ریسک آغاز شد. امروزه بررسی دقیق GIP و ماژول‌های منتشر شده به‌طور گسترده به عنوان یک ابزار برای آموزش متخصصان فناوری اطلاعات سلامت استفاده می‌شود.
HIT سازگار، مراقبت‌های شخصی بیمار را افزایش می‌دهد و همچنین می‌تواند منفعت‌هایی در بهداشت عمومی ایجاد کند، مانند: با توجه به مقاله‌ای که در مجله بین‌المللی انفورماتیک پزشکی چاپ شده، اشتراک اطلاعات سلامت بین بیماران و ارائه‌دهندگان، به تشخیص بهتر و مراقبت بهتر بیمار از خود کمک می‌کند و همچنین بیماران اطلاعات بیشتری دربارهٔ بهداشت و سلامت خود به دست می‌آورند. استفاده از گزارش‌های پزشکی الکترونیکی (EMR) هنوز اندک است، اما در مراقبت‌های اولیه در کانادا، آمریکا و بریتانیا در حال افزایش است. اطلاعات مراقبت بهداشت در EMRها منایع مهم اطلاعاتی برای تحقیقات بالینی و پرسش‌های خط مشی می‌باشند. حریم خصوصی اطلاعات سلامت (HIP) و امنیت آن یک دغدغه بزرگ برای بیماران و ارائه دهندگان می‌باشد. مطالعات در اروپا در ارزیابی اطلاعات سلامت الکترونیک، یک تهدید برای گزارش‌های پزشکی الکترونیک و تبادل اطلاعات شخصی ایجاد می‌کند. بعلاوه، قابلیت ردیابی نرم‌افزارها این امکان را برای بیمارستان‌ها فراهم می‌کند تا اطلاعات دقیق دربارهٔ آماده‌سازی‌ها به دست آورده و پایگاه داده‌ای از هر روش درمانی که می‌تواند برای اهداف پژوهشی استفاده شود، ایجاد کند.
فناوری اطلاعات سلامت (HIT) عبارت است «کاربرد اطلاعات پردازشی شامل هم سخت‌افزار و هم نرم‌افزار کامپیوتر که با ذخیره‌سازی، بازیابی، به اشتراک گذاری و استفاده از اطلاعات مراقبت سلامت، داده و دانش برای ارتباطات و تصمیم‌گیری سروکار دارد.»تکنولوژی یک مفهوم گسترده است که با کاربرد گونه‌ها و دانش ابزارها، صنایع دستی ‍و چگونگی اثرگذاری آن بر توانایی گونه‌ها در کنترل و سازگاری با محیطشان، سر و کار دارد. به هر حال، ارائه یک تعریف دقیق، دشوار است؛ تکنولوژی می‌تواند به اشیا مادی مورد استفاده بشر اشاره کند، مانند ماشین‌ها، سخت‌افزار یا وسایل، و همچنین می‌تواند شامل موضوعات گسترده‌تر، شامل سیستم‌ها، روش‌های سازماندهی و تکنیک‌ها، شود. برای HIT، تکنولوژی، کامپیوترها و ویژگی‌های ارتباطات را که می‌توانند برای ساختن سیستم‌هایی برای جابجایی اطلاعات سلامت، شبکه بندی شود، ارائه می‌کند. همچنان، انفورماتیک یک جنبه جدایی ناپذیر HIT است.
انفورماتیک به علم اطلاعات برمی گردد، کاربرد پردازش اطلاعات، و مهندسی سیستم‌های اطلاعاتی است. انفورماتیک زمینه ساز تحقیقات دانشگاهی و استفادهٔ متخصص از محاسبه و تکنولوژی ارتباطات در مراقبت بهداشت، آموزش بهداشت و تحقیقات زیست پزشکی می‌باشد. انفورماتیک سلامت به وجه مشترک علم اطلاعات، علوم کامپیوتر و مراقبت بهداشت اشاره دارد. انفورماتیک سلامت، کاربرد و اشتراک اطلاعات را در صنعت مراقبت بهداشت با کمک از علوم کامپیوتر، ریاضیات و روانشناسی، توضیح می‌دهد و با منابع، دستگاه‌ها و روش‌های مورد نیاز برای بهینه‌سازی کسب، ذخیره‌سازی، بازیابی و استفاده از اطلاعات در بهداشت و زیست پزشکی سر و کار دارد. ابزارهای انفورماتیک سلامت نه تنها شامل کامپیوترها می‌شوند، بلکه شامل دستورالعمل‌های بالینی، اصطلاحات پزشکی رسمی و سیستم‌های اطلاعات و ارتباطات نیز می‌شود. انفورماتیک پزشکی، انفورماتیک پرستاری، انفورماتیک بهداشت عمومی، انفورماتیک داروسازی، و بیوانفورماتیک ترجمه‌ای، رشته‌های فرعی هستند که انفورماتیک سلامت را از دیدگاه‌های مختلف تخصصی بیان می‌کنند.فرایندها و افراد مورد توجه و مطالعه، متغیرهای اصلی هستند.
دستور مؤسسه پزشکی به استفاده از سیستم‌های نسخه‌نویسی الکترونیکی در تمام سازمان‌های بهداشت و درمان تا سال ۲۰۱۰، ضرورت تسریع در پذیرش سیستم‌های CPOE را توسط بیمارستان‌های ایالت متحده افزایش داد. در سال ۲۰۰۴، رئیس‌جمهور بوش یک دستور اجرایی تحت عنوان «برنامه تکنولوژی اطلاعات سلامت رئیس جمهور» را امضا کرد که یک برنامه ده ساله را برای توسعه و پیاده‌سازی سیستم‌های گزارش پزشکی الکترونیکی در سراسر ایالات متحده به منظور بهبود بازدهی و امنیت مراقبت، مقرر می‌نمود.
طبق مطالعه‌ای توسط RAND Health، در صورتی که سیستم مراقبت بهداشت آمریکا به‌طور گسترده تکنولوژی اطلاعات سلامت را می‌پذیرفت، می‌توانست سالانه بیش از ۸۱ بیلیون دلار ذخیره کند، عوارض جانبی مراقبت‌های بهداشتی را کاهش دهد و کیفیت مراقبت را بهبود بخشد.
سند بازیابی و سرمایه‌گذاری مجدد آمریکا، که در سال ۲۰۰۹ تحت وزارت دولت اوباما قانونی شد، ۱۹ بیلیون دلار را به منظور تشویق بیمارستان‌ها برای تغییر از گزارش‌های پزشکی کاغذی به الکترونیکی فراهم نمود. استفاده معنی‌دار، به عنوان بخشی از تکنولوژی اطلاعات سلامت برای مراقبت اقتصادی و بالینی (HITECH)در سال ۲۰۰۹، هزینه تشویقی بیش از ۲۰ بیلیون دلار برای پیاده‌سازی فقط HIT بود و نشانه‌های بیشتری از اجماع نظر در حال رشد دربارهٔ اثر سودمند بالقوهٔ HIT فراهم نمود. سند بازیابی و سرمایه‌گذاری مجدد، ۲ بیلیون دلار را برای برنامه‌های توسعه یافته توسط هماهنگ‌کننده ملی و وزیر، کنار گذاشته است تا به ارائه دهندگان مراقبت بهداشت کمک کند تا HIT را پیاده‌سازی نموده و کمک‌های تکنیکی از طریق مراکز محلی مختلف فراهم کنند. ۱۷ بیلیون دلار تشویقی دیگر از بودجه Medicare و Medicaid برای کسانی که HIT را تا قبل از ۲۰۱۵ استفاده کنند، لحاظ می‌شود. ارائه دهندگان مراقبت بهداشت که گزارش‌های الکترونیکی را پیاده‌سازی می‌کنند، می‌توانند تا سقف ۴۴ هزار دلار طی چهار سال در سرمایه‌گذاری Medicare و ۶۳۷۵۰ دلار طی شش سال در سرمایه‌گذاری Medicaid دریافت کنند. هر چه زودتر ارائه دهندگان مراقبت بهداشت سیستم را بپذیرند، بودجه بیشتری دریافت می‌کنند. آن‌هایی که سیستم‌های گزارش سلامت الکترونیکی را تا قبل از ۲۰۱۵ استفاده نکنند، هیچ بودجه ائتلافی را دریافت نمی‌کنند.
در حالیکه گزارش‌های سلامت الکترونیکی به‌طور بالقوه فواید بسیاری در ایجاد مراقبت کارآمد و امن دارد، گزارش‌های اخیر، چالش‌هایی را با پیاده‌سازی گزارش‌های سلامت الکترونیکی، مشخص کرده‌اند. فوری‌ترین موانع برای استفاده گسترده از این فناوری، هزینه اولیهٔ بالا در پیاده‌سازی فناوری جدید و زمان لازم برای دکترها جهت آموزش و سازگاری با سیستم جدید است. همچنین موارد مشکوک به صدور صورت حساب‌های جعلی وجود داشته‌است که بیمارستان‌ها صورت حساب‌هایشان به Medicare را افزایش داده‌اند. با توجه به اینکه ارائه کنندگان مراقبت بهداشت به آخرین فرصت ۲۰۱۵ برای استفاده از گزارش‌های سلامت الکترونیکی نرسیده‌اند، مشخص نیست که این سیاست گذاری چه اثرات بلندمدتی خواهد داشت.
یک رویکرد برای کاهش هزینه‌ها و ترویج استفاده گسترده‌تر، توسعه استانداردهای رایگان در رابطه با EHRها است. در ۲۰۱۴، تمایل و علاقه گسترده‌ای نسبت به یک استاندارد پیش‌نویس HL7، به نام منابع دارای قابلیت همکاری مراقبت بهداشت سریع (FHIR) به وجود آمد که به صورت رایگان، توسعه پذیر و پیاده‌سازی راحت تر، با استفاده از فناوری‌های مدرن وب طراحی شده‌است.
در طی مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۸ بر روی استفاده از فناوری در آمریکا، فوروکاوا و همکارانش برنامه‌های کاربردی را برای نسخه‌نویسی طبقه‌بندی کردند که شامل گزارش‌های پزشکی الکترونیک (EMR)، پشتیبانی تصمیم‌گیری بالینی (CDS)، و ثبت کامپیوتری دستور پزشک (CPOE) می‌شود. آن‌ها بعدها برنامه‌هایی را برای توزیع تعریف کردند که شامل بارکدخوانی در توزیع دارو (BarD)، رباتی برای توزیع دارو (ROBOT)، و ماشین آلات توزیع خودکار (ADM) می‌شود. آن‌ها برنامه‌هایی نیز برای سازمان دارو برای گزارش‌های الکترونیکی دارویی سازمان (EMAR) و بارکدخوانی در سازمان دارو (BARA یا BCMA) طراحی نمودند.
با اینکه گزارش سلامت الکترونیکی (EHR)، که قبلاً به نام گزارش پزشکی الکترونیکی (EMR) شناخته می‌شد و به‌طور مکرر در مقالات مورد استناد است، هیچ تعریف جامعی برای آن وجود ندارد.به هر حال، این اتفاق نظر وجود دارد که EMRها می‌توانند انواع خطاهای مربوط به داروهای تجویزی، مراقبت‌های پیشگیرانه و آزمایش‌ها و دستورالعمل‌ها را کاهش دهند.هشدارهای تکرار، بازه‌های زمانی مراقبت پیشگیرانه، مسیرهای مراجعه‌ها و نتایج آزمایش‌ها را به متخصصان بالینی یادآوری می‌کند. دستورالعمل‌های بالینی برای مدیریت بیماری دارای منفعت اثبات شده‌ای است در صورتی که در ثبت الکترونیکی در طول فرایند درمان بیمار در دسترس باشد. پیشرفت در انفورماتیک سلامت و استفاده گسترده از پرونده‌های الکترونیکی سلامت، امکان دسترسی به پرونده‌های یک بیمار در هر مرکز درمانی را فراهم می‌آورد. در گزارشی در سال ۲۰۰۵ اشاره شده که روش‌های درمانی در ایالات متحده با موانعی مانند آموزش، هزینه‌ها و پیچیدگی در پذیرش و سازگاری با سیستم‌های EHR مواجه است، اما میزان کاربرد آن در حال افزایش است .(جدول سمت راست را مشاهده کنید) از سال ۲۰۰۲، خدمات ملی بهداشت انگلستان تأکید بر معرفی کامپیوترها به مراقبت بهداشت داشته‌است. از سال ۲۰۰۵، یکی از بزرگترین پروژه‌های EHR ملی در کشور انگلستان توسط خدمات بهداشت ملی (NHS) انجام شده. هدف خدمات ملی بهداشت این است که تا سال ۲۰۱۰، ۶۰ میلیون بیمار پرونده سلامت الکترونیکی متمرکز داشته باشند. مرحله اجرای تدریجی این طرح از ماه مه سال ۲۰۰۶ شروع می‌شود، که امکان دسترسی به برنامه ملی برای فناوری اطلاعات(NPFIT)، بخشی از NHS که به عنوان «ارتباط برای برنامه سلامت» شناخته می‌شود را برای پزشکان عمومی در انگلستان فراهم می‌کند.به هر حال، تحقیقات نقطه ضعف پزشکان در درک جنبه ایمنی بیمار در نرم‌افزار مورد تأیید NPFIT را نشان داده است.یک مشکل اصلی در پذیرش HIT در اصل توسط پزشکان، به عنوان یک ذی‌نفع مهم در فرایند EHR، مشاهده می‌شود. تورن و همکاران در مقاله خود نتیجه گرفته‌اند که پزشکان اورژانس دریافته‌اند که تبادل اطلاعات سلامت، جریان کار را مختل کرده و کمتر مطلوب استفاده بوده‌است، با اینکه هدف اصلی EHR بهبود هماهنگی مراقبت می‌باشد. مشکل این بود که این تبادلات، نیازهای اصلی کاربران نهایی، مانند سادگی، رابط کاربرپسند و سرعت سیستم‌ها، را برآورده نمی‌کرد. همین نتیجه‌گیری در مقاله‌ای دیگر توسط بهاتاچرجی دیده شد که تمرکز بر CPOE و مقاومت پزشک نسبت به استفاده آن دارد.
خطاهای تجویزی بزرگترین منبع خطاهای قابل پیشگیری در بیمارستان‌ها هستند. در گزارشی در سال ۲۰۰۶ توسط مؤسسه پزشکی تخمین زده شده که بیمار بستری شده در هر روز اقامتش در بیمارستان، در معرض خطای تجویز دارو قرار دارد.ثبت کامپیوتری دستور ارائه دهنده (CPOE)، یا همان ثبت کامپیوتری دستور پزشک، می‌تواند میزان خطای تجویز را تا ۸۰٪ و خطاهای جانبی (عامل آسیب جدی به بیمار) را تا ۵۵٪ کاهش دهد. در تحقیقی در سال ۲۰۰۴ دریافتند که از ۱۶٪ از کلینیک‌ها، بیمارستان‌ها و روش‌های پزشکی در ایالت متحده انتطار می‌رود که طی دو سال CPOE را به کار بگیرند.علاوه بر نسخه‌نویسی الکترونیکی، یک سیستم بارکدخوانی استاندارد برای توزیع دارو می‌توانست یک چهارم خطاهای دارویی را پیشگیری کند. اطلاعات مصرف‌کننده دربارهٔ خطرات داروها و بسته‌بندی بهتر داروها (برچسب‌های واضح، پرهیز از اسامی مشابه برای داروها و یادآور دوز مصرفی) از دیگر موارد خطایی هستند که باید پیشگیری شوند. با وجود شواهد فراوان بر توانایی کاهش خطاهای پزشکی، سیستم‌های رقابتی بارکدخوانی و نسخه‌نویسی الکترونیکی، سرعت پذیرش این تکنولوژی را توسط دکترها و بیمارستان‌ها در ایالات متحده، به دلیل اهمیت قابلیت اجرایی و انطباق با استانداردهای ملی در آینده، کاهش داد. چنین نگرانی‌هایی بی‌اهمیت نیستند؛ استانداردهایی برای نسخه‌نویسی الکترونیکی برای چالش Medicare Part D با مقررات بسیاری از ایالت‌های آمریکا. گذشته از نگرانی‌های مقرراتی، برای پزشکان نوپا، استفاده از CPOE نیازمند یک تغییر اساسی در روند درمان و سرمایه‌گذاری بیشتر زمان می‌باشد. بسیاری از پزشکان، کارمند تمام وقت بیمارستان نیستند، و برای آن‌ها ثبت دستورات برای بیماران بستری شده‌شان یعنی گرفتن زمانی از بیماران برنامه‌ریزی شده.
یکی از زمینه‌های به سرعت در حال رشد نوآوری مراقبت‌های بهداشتی در استفاده پیشرفته از علم داده و یادگیری ماشین نهفته است. فرصت‌های کلیدی عبارتند از: طبق گزارش مؤسسه پزشکی (۲۰۰۰)، گزارش‌ها و یادداشت‌ها دست‌نویس، ثبت دستی دستور پزشک، اختصارات غیراستاندارد و خوانا نبودن خط منجر به بروز خطاها و صدمات اساسی و قابل توجه می‌گردد. گزارش پیگیری(۲۰۰۴) IOM، عبور از شکاف کیفیت، یک سیستم بهداشتی جدید برای قرن ۲۱، پذیرش و استفاده سریع از پرونده‌های الکترونیکی بیماران، سفارش الکترونیکی دارو، با سیستم‌های اطلاعاتی کامپیوتری و اینترنتی برای پشتیبانی از تصمیمات بالینی، را توصیه می‌کند.به هر حال، پیاده‌سازی بسیاری از سیستم‌ها با شکست‌های پرهزینه مواجه شده‌اند.به علاوه، شواهدی نشان می‌دهد که CPOE می‌تواند به بروز بعضی انواع عوارض جانبی و دیگر خطاهای پزشکی کمک کند. برای مثال، پیاده‌سازی CPOE در دوره کوتاهی منجر به افزایش چشمگیر عوارض جانبی دارویی در حداقل یک مطالعه شد و همچنین شواهد مربوط به خطاهای دیگر نیز گزارش شده‌است. در مجموع، این عوارض جانبی گزارش شده، پدیده‌ای را توصیف می‌کنند که مربوط است به اختلال در سیستم پیچیده سازگار ناشی از پیاده‌سازی ضعیف یا نوآوری تکنولوژیکی طراحی شده ناکارآمد.
فناوری می‌تواند منابع خطایی جدیدی را ایجاد کند.خطاهای ناشی از فناوری، در سیستم‌های ارائه مراقبت چشمگیر و به‌طور فزاینده‌ای مشهود می‌باشند. برای توصیف این حیطه جدید تولید خطا می‌توان از برچسب مشکلات درمانزاد تکنولوژیکی برای فرایند و مشکلات درمانزاد الکترونیکی برای خود خطا استفاده نمود.منابع این خطاها عبارتند از: همان‌طور که در یک تحلیل ۱۴ قسمتی در دانشگاه سیدنی نشان داده شده، در صورت زیراستاندارد بودن طراحی و مهندسی، فناوری اطلاعات سلامت همچنین می‌تواند منجر به مشکلات درمانزاد شود.
نیروی کار توسعه چرخه درآمد HIMSS تشکیل شد تا برای تغییرات فناوری اطلاعات در ایالات متحده آمادگی ایجاد کند (مثل سند بازیابی و سرمایه‌گذاری مجدد آمریکا در سال ۲۰۰۹ (HITECH)، قانون مراقبت مقرون به صرفه، ۵۰۱۰ (تبادلات الکترونیک)، (ICD-۱۰). یک تغییر مهم در چرخه درآمد، دسته‌بندی بین‌المللی کد بیماری‌ها (ICD) از ۹ تا ۱۰ می‌باشد. کدهای ICD-۹ قرار است که از سه تا پنج کد شامل عدد و حروف استفاده کند که ۴۰۰۰ روش مختلف را معرفی می‌کند، در حالی که ICD-۱۰ از سه تا هفت کد شامل عدد و حروف استفاده می‌کند که تعداد کدها را تا ۷۰۰۰ افزایش می‌دهد. ICD-۹ قدیمی شده بودند، چرا که تعداد کدها بیش از روش‌های در دسترس بود و برای پرونده سازی زوش‌های بدون کد ICD-۹، کدهای نامشخصی استفاده می‌شد که به‌طور کامل روش‌ها یا کار مورد نظر را پوشش نمی‌داد که به نوبهٔ خود بازپرداخت را تحت تأثیر قرار می‌داد؛ بنابراین، ICD-۱۰ معرفی شد تا روش‌ها را با کدهای ناشناخته ساده‌سازی کند و استانداردها را به استاندارد جهانی (ICD-۱۱) نزدیکتر کند. یکی از قسمت‌های اصلی HIT چرخه درآمد، جذب هزینه است که از کدها استفاده می‌کند تا هزینه‌های بازپرداخت را از پرداخت کننده‌های مختلف، مانند CMS، بگیرد.
مقایسه‌های عملکرد سیستم بین‌المللی بهداشت برای درک پیچیدگی‌های سیستم بهداشت و یافتن فرصت‌های بهتر، که می‌تواند توسط فناوری اطلاعات سلامت انجام شود، بسیار مهم هستند. این به سیاست گذاران این فرصت را می‌دهد که سیستم‌ها را از طریق شاخص‌های تعیین شده از فناوری اطلاعات سلامت مقایسه و هم سنجی کنند، همان‌طور که مقایسه‌های غلط می‌تواند منجر به سیاست‌های نامطلوب شود