تست پایگاه داده
تست پایگاه داده معمولاً شامل یک فرایند لایه ای است، از جمله لایهٔ رابط کاربری (UI)، لایه تجاری، لایه دسترسی به داده‌ها و خود پایگاه داده. لایهٔ رابط کاربری با طراحی رابط پایگاه داده سر و کار دارد، در حالی که لایهٔ تجاری شامل پایگاه داده‌هایی است که از استراتژی‌های تجاری پشتیبانی می‌کنند.
پایگاه داده‌ها، مجموعه ای از فایل‌های به هم پیوسته در یک سرور، ذخیره‌سازی اطلاعات، ممکن است با داده‌های از نوع مشابه سروکار نداشته باشند، به عنوان مثال پایگاه‌های داده ممکن است ناهمگن باشند. در نتیجه، بسیاری از انواع خطاهای پیاده‌سازی و یکپارچه سازی ممکن است در سیستم پایگاه داده‌های بزرگ اتفاق بیفتند که بر عملکرد، قابلیت اطمینان، سازگاری و امنیت سیستم تأثیر منفی بگذارد؛ بنابراین، انجام آزمون برای به دست آوردن یک سیستم پایگاه داده که دارای خواص اسید (تجزیه ناپذیری، سازگاری، انزوا، دوام) یک سیستم مدیریت پایگاه داده باشد، مهم است.
یکی از مهم‌ترین لایه‌ها، لایه دسترسی به داده‌ها است که به‌طور مستقیم در طول فرایند ارتباط، با پایگاه داده‌ها سر و کار دارد. تست پایگاه داده عمدتاً در این لایه صورت می‌گیرد و شامل استراتژی‌هایی نظیر کنترل کیفیت و تضمین کیفیت پایگاه داده‌های حاصل می‌شود. تست در این لایه‌های مختلف اغلب برای حفظ سازگاری سیستم‌های پایگاه داده استفاده می‌شود و اغلب در نمونه‌های زیر دیده می‌شود:
این تصویر حوزه‌های آزمایش که در طول روش‌های مختلف آزمون پایگاه داده مانند تست جعبه سیاه و تست جعبه سفید شرکت دارند را نشان می‌دهد.
تست جعبه سیاه شامل تست رابط‌ها و یکپارچگی پایگاه داده‌است که شامل موارد زیر است:
با کمک این تکنیک‌ها، عملکرد پایگاه داده را می‌توان به‌طور کامل آزمایش کرد.
مزایا و معایب تست جعبه سیاه عبارتند از: تولید مورد آزمایش در تست جعبه سیاه نسبتاً ساده است. تولید آن کاملاً مستقل از توسعه نرم‌افزار است و می‌تواند در مرحله اولیه توسعه انجام شود. در نتیجه، برنامه‌نویس اطلاعات بهتری در مورد نحوه طراحی برنامه پایگاه داده دارد و زمان کمتری برای اشکال زدایی صرف می‌کند. هزینه توسعه موارد آزمون جعبه سیاه کمتر از توسعه موارد آرمون جعبه سفید است. اشکال عمده تست جعبه سیاه این است که مشخص نیست که چقدر از برنامه مورد آزمایش قرار گرفته‌است. همچنین، خطاهای خاصی را نمی‌توان تشخیص داد.
تست جعبه سفید عمدتاً با ساختار داخلی پایگاه داده ارتباط دارد. جزئیات مشخصات از کاربر پنهان می‌شوند.
مزیت اصلی آزمایش‌های جعبه سفید در تست پایگاه داده این است که خطای برنامه‌نویسی شناسایی شده‌است، بنابراین خطاهای داخلی در پایگاه داده می‌توانند حذف شوند. محدودیت تست جعبه سفید این است که دستورهای SQL پوشش داده نمی‌شوند.
هنگامی که موارد آزمون برای تست پایگاه داده تولید می‌شوند، معناشناسی دستورهای SQL باید در موارد تست منعکس شود. برای این منظور، از تکنیکی به نام "WHite bOx Database Application Technique" یا "WHODATE" استفاده می‌شود. همان‌طور که در شکل نشان داده شده‌است، دستورهای SQL به‌طور مستقل به دستور زبان‌های همه منظوره GPL " General-Purpose Language " تبدیل می‌شوند، و سپس با استفاده از تست جعبه سفید مرسوم برای تولید موارد آزمون که شامل معناشناسی دستورهای SQL است دنبال می‌شود.یک پایهٔ دقیق، وضعیت اولیه پایگاه داده قبل از ورود به آزمایش را توصیف می‌کند. بعد از تنظیم پایه‌ها، رفتار پایگاه داده برای موارد آزمون تعریف شده، تست شده‌است. بسته به نتیجه، موارد آزمون تغییر می‌کند یا همان‌طور که هست نگهداری می‌شود. مرحلهٔ «از بین بردن» یا منجر به پایان دادن به آزمایش یا ادامه موارد آزمایشی دیگر می‌شود.
برای تست موفق پایگاه داده، معمولاً جریان کاری زیر توسط تک تک تست‌های اجرا شده، انجام می‌شود: