قتل درجه یک (فیلم)
قتل درجه یک یک فیلم درام حقوقی آمریکایی محصول ۱۹۹۵ به کارگردانی مارک روکو است. این فیلم دربارهٔ یک جنایتکار به نام هنری یانگ (با بازی کوین بیکن) است که به اتهام قتل درجه اول محاکمه می‌شود. کریستین اسلیتر و گری اولدمن از دیگر بازیگران این فیلم هستند. این فیلم بر اساس داستانی واقعی ساخته شده‌است.
هنری یانگ (کوین بیکن)، یک یتیم ۱۷ ساله، ۵ دلار از یک خواربار فروشی می‌دزدد تا خود و خواهر کوچکش را که هر دو فقیر هستند، سیر کند. پس از مدتی پلیس‌ها اورا دستگیر می‌کنند و خواهرش را به یتیم‌خانه می‌فرستند. بعدها هنری متوجه می‌شود که در داخل آن فروشگاه یک مرکز خدمات پست ایالات متحده وجود دارد که این یک جرم فدرال محسوب می‌شود و مجازات سنگینی دارد. یانگ دیگر هرگز خواهرش را نمی‌بیند و به زندان لیونورث در کانزاس تبعید می‌شود و مدتی بعد به آلکاتراز؛ پس از انتقال به آلکاتراز، او با دو زندانی دیگر در تلاش برای فرار شرکت می‌کند.از آنجایی که تهیه‌کنندگان به واقع‌گرایانه بودن اصرار داشتند، بیکن، اسلیتر و اولدمن، بخشی از اوقات‌فراغت خود را در سلول‌های زندان سپری کردند.
فیلم‌برداری از ۱۳ دسامبر ۱۹۹۳ شروع شد. تولید در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، و جزیره آلکاتراز، در خلیج سانفرانسیسکو انجام شد. سکانس‌های دادگاه در شرکت خدمات تولیدی ترسینک در لس آنجلس، کالیفرنیا فیلمبرداری شد. در ۱۷ ژانویه ۱۹۹۴ در حین فیلمبرداری یکی از صحنه‌های دادگاه، فیلمبرداری توسط زلزله ۱۹۹۴ نورتریج متوقف شد. بیکن، که با دستبند به میز بزرگی بسته شده بود، با پنهان‌شدن، در زیر میز پناه گرفت. یک هفته و نیم بعد از زلزله، فیلمبرداری دوباره از سر گرفته‌شد. در فوریه، آنها به آلکاتراز نقل مکان کردند. فیلمبرداری در آنجا باید در شب انجام می‌شد، زیرا خدمات پارک ملی نمی‌خواست گردشگری روزانه را در روز مختل کند. بیش از ۳۰۰ خدمه مجبور شدند در سلول‌های زندان جمع شوند. تولید در ۱۲ مارس ۱۹۹۴ به پایان رسید.
این فیلم تغییرات زیادی در وقایع تاریخی ایجاد می‌کند. هنری یانگ واقعی به جرم سرقت ۵ دلار برای نجات خواهرش از فقر محکوم نشد. او یک دزد بانک سرسخت بود که حداقل در یک مورد گروگان گرفته بود و در سال ۱۹۳۳ مرتکب قتل شده بود. یانگ با سیستم کیفری هم غریبه نبود. قبل از زندانی شدن در آلکاتراز در سال ۱۹۳۶، او مدتی را در دو زندان ایالتی در مونتانا و واشینگتن گذرانده بود. در سال ۱۹۳۵ او اولین سال خود را در مراکز اصلاحی فدرال در جزیره مک‌نیل، واشینگتن گذراند و سپس به آلکاتراز منتقل شد.
فیلم با بازگشت هنری یانگ خیالی به سیاهچال‌های آلکاتراز در اوایل دهه ۱۹۴۰ به پایان می‌رسد؛ جایی که ظاهراً می‌میرد. در واقع یانگ واقعی تا سال ۱۹۴۸ در آلکاتراز باقی ماند و سپس به مرکز پزشکی ایالات متحده برای زندانیان فدرال در اسپرینگفیلد، میزوری منتقل شد و تا سال ۱۹۵۴ در آنجا ماند. در حالی که در آلکاتراز بود، در بلوک سلولی اصلی باقی ماند. یانگ در هیچ سیاهچالی نگهداری نمی‌شد زیرا آنها تقریباً یک دهه قبل بسته شده بودند. در سال ۱۹۵۴، یانگ به ندامتگاه ایالت واشینگتن در والا والا منتقل شد تا بخاطر محکومیت قتل در سال ۱۹۳۳، حبس ابد او آغاز شود.
در سال ۱۹۷۲، پس از اینکه یانگ در سن ۶۱ سالگی از زندان ایالت واشینگتن آزاد شد، از آزادی مشروط خودداری کرد. به گفته مقامات ایالت واشینگتن، محل نگهداری وی ناشناخته است. یانگ در سال ۱۹۱۱ به دنیا آمد. اگر در سال ۲۰۲۱ هنوز زنده بوده باشد، حدود سال سن خواهد داشت.
این فیلم در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۵ در ۱۲۳۷ سینما در ایالات متحده اکران شد و در هفته افتتاحیه ۴٬۷۱۹٬۱۸۸ میلیون دلار فروخت. این فیلم پس از ۴ هفته اکران در سینماها، ۱۷٬۳۸۱٬۹۴۲ میلیون دلار در مقابل بودجه ۲۳ میلیون دلاری فروخت.
این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد. راتن تومیتوز به‌صورت گذشته‌نگر بر اساس نظرات ۳۶ منتقد به فیلم امتیاز ۵۰ درصدی داد. اجماع سایت بیان می‌کند: «علی‌رغم بازیگران قوی و داستانی که از رویدادهای باورنکردنی واقعی الهام گرفته شده‌است، "قتل درجه یک" به شدت درجه دوم است.»
راجر ایبرت از ۴ ستاره، ۲ ستاره را به فیلم داده و از اسلیتر انتقاد می‌کند که برای نقشش خیلی جوان است و به اندازه کافی اعتمادبه‌نفس ندارد تا بتواند عملکردش را کاهش دهد.