موسیقی محلی و پاپ آشوری
موسیقی بومی/ پاپ آشوری، که همچنین به عنوان موسیقی محلی آشوری، موسیقی پاپ آشوری یا موسیقی سریانی (به ) نیز شناخته می‌شود، سبک موسیقی بومی آشوریان است که شامل گستره‌ای از سبک‌ها است که آمیزه‌ای از سبک‌های غربی مانند موسیقی پاپ، الکترونیک، لاتین، جاز و / یا موسیقی کلاسیک، با پایه موسیقی آشوری‌ها دارد.
گمان می‌رود موسیقی بومی آشوری بازمانده موسیقی نیاکان باستانی آشوریان در میان‌رودان است که در موسیقی دینی کلیساهای سریانی باقی مانده‌است. ترانه‌های آشوری بیشتر بهآرامی نوآشوری خوانده می‌شدند، که یک زبان معیار از نوآشوری است. با این حال، ترانه‌های قدیمی بیشتر گویش ارومیه ای داشتند و موسیقی مردمی تمایل به گویش‌های طیاره‌ای داشت. موضوع ترانه‌ها آرزوها، خیال، اختلافات و مسائل عاشقانه هستند. آهنگ‌های آشوری معمولاً طولانی هستند و میانگین ۵ دقیقه طول می‌کشند.
موسیقی آشوری را می‌توان در موسیقی مقامی سنتی خاورمیانه جای داد، که با موسیقی‌های بومی دیگر در آسیای غربی مانند موسیقی کردی، ترکی، فارسی و ارمنی همانند است. برخلاف موسیقی غربی، موسیقی آشوری شامل ربع پرده است. موسیقی پاپ نوین آشوری بیشتر با کلید مینور نوشته می‌شود و بیشتر از مقیاس مد فریجین و همچنین مقیاس مینور هارمونیک استفاده می‌کند.
اخیراً، موسیقی پایکوبی آشوری ضرباهنگی شبیه به موسیقی جامائیکا دارد. تکنوازی در موسیقی آشوری رایج است. سازبندی شامل سازهای شستی‌دار و طبل‌های الکترونیکی است. همچنین در موسیقی آکوستیک و ارکسترال از سازهای غربی مانند تار، پیانو، ساکسیفون و ویولن نیز استفاده می‌شود.
موسیقی در صحنه روستای آشوری حضور داشته. «نوازنده» لزوماً حرفه ای نبوده و هرکسی هم که بتواند به هر شکلی آوازی بخواند «خواننده» محسوب می‌شد. بیشتر زمان‌ها، موسیقی با گوش یادگرفته می‌شد و به شکل یک سنت شفاهی منتقل می‌گردید. موسیقی روستایی را می‌توان در چهار گروه دسته‌بندی کرد: موسیقی غیردینی محلی که مربوط به مناسبت‌های خاص نیست، موسیقی کاربردی، موسیقی دینی و سرودها و موسیقی برگرفته از مناطق دیگر.
در اینجا چند نوع موسیقی بومی آشوری که تا به امروز زنده مانده‌است و به ویژه در روستاها و شهرهای آشوریان شمال عراق و شمال غربی ایران نواخته می‌شود آورده شده‌است:
در سرزمین آشوریان در شمال موصل بود که مردم بیش از دویست سال قبل از نخستین مبلغین انگلیسی، شروع به نوشتن به زبان بومی سریانی کردند، اگرچه اولین سوابق مربوط به زبان سریانی مربوط به آشوریه هخامنشی در سده ۵ پیش از میلاد است.
ادبیات نو سریانی که قبل از ورود مبلغان انگلیسی و آمریکایی وجود داشت، بیشتر از ترانه تشکیل شده بود. این ترانه‌ها را می‌توان به سه دسته بخش‌بندی کرد: سرودهای مصراعی، شعرهای مورد اختلاف و آوازهای نوشیدن. از این سه دسته، فقط سرودهایی که در سریانی جدید به آنها "دورکی گفته" می‌شود و می‌توان آن را معادل "شعر" سریانی کلاسیک "دانست"، قابل ردیابی است.
پس از جنگ جهانی اول و در نتیجه نسل‌کشی آشوریان، بسیاری از آشوریان از منطقه کوهستانی حکاری در جنوب شرقی ترکیه به مناطق شمال عراق و شمال شرق سوریه رانده شدند و جنگ جهانی دوم آنها را در تماس مستقیم با غرب به ویژه ارتش انگلیس در عراق، روس‌ها در ارومیه و فرانسوی‌ها در سوریه قرار داد. اما ارتباط با انگلیسی‌ها بیشترین تأثیر را بر موسیقی نوین آشوری ایجاد کرد، به ویژه دوره پس از استقلال عراق در سال ۱۹۳۲، که شرکت‌های نفتی انگلیس را وارد عراق شدند و بسیاری از آشوری‌های انگلیسی زبان را استخدام کردند. در این زمان آشورها با موسیقی و سازهای غربی آشنا شدند. جوانان آشوری پس از دیدن و شنیدن نواختن انگلیسی‌ها، شروع به برداشتن و نواختن این سازهای جدید کردند. جوانان آشوری شروع به یافتن گروه‌های جدید و بازی در مهمانی‌ها، پیک نیک‌ها و سایر کارها برای آشوری‌ها و دیگران کردند.
گابریل اسعد پیشگام موسیقی آشوری بود و اولین ترانه آشوری را به گویش طوریه "ساخت" (ܗܐ ܡܛܬ ܐܠܦܢ ܠܡܛܒܥ "آشوری‌ها، کشتی ما در راه غرق شدن است").
از دهه ۱۹۷۰ و به بعد، موسیقی آشوری شروع به آمیختن آخشیج‌هایی از موسیقی همه‌پسند غربی، مانند موسیقی بریتانیا و آمریکا کرد. سبک‌هایی مانند سافت راک، بالادهای احساسی و دنس پاپ از دهه ۱۹۸۰ به بعد رواج یافتند. در دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، هنرمندان آشوری به‌طور معمول با صدای سنتی زورنا و داولا که با کیبوردهای الکترونیکی آمیخته شده بودند آغاز به کار کردند و موسیقی تلفیقی در آن زمان محبوب شد. سبک لاتین در پایان دهه ۱۹۹۰ با سازهایی مانند گیتار فلامنکو که در ترانه‌های آشوری به وفور یافت می‌شود، همه‌گیر شد. موسیقی راک هرگز در صحنه موسیقی آشوری رواج پیدا نکرد، اگرچه در چند ترانه آشوری گیتار الکتریک وجود دارد.
به‌طور کلی هنرمندان آشوری نوین که به زبان "کوین عراقی" یا «آشوری استاندارد» (که بر اساس گویش معتبر ارومیه‌ای است و از گویش‌های حکاری نیز تأثیر می‌گذارد) آواز می‌خوانند، برای مردم قابل فهم‌تر و شناخته شده‌تراست. آهنگ‌ها با گویش‌های کوهستانی، مانند طیاره‌ای، معمولاً از سبک موسیقی رقصی محلی هستند و مخاطبان خاصی را به خود جذب می‌کنند. به دلیل تأثیر اعراب، برخی از خوانندگان آشوری ممکن است موال را در موسیقی خود بگنجانند.
برخی از رقص‌های برجسته آشوری شامل موارد زیر است: