سید احمد مددی
سید احمد مددی (زاده ۱۳۳۰ خورشیدی) از فقهای معاصر شیعه، یکی از اساتید برتر حوزه علمیه در شهر قم و یکی از اعضاء جامعه مدرسین حوزه علمیه می‌باشد. وی در نجف نزد سید ابوالقاسم خویی، بجنوردی و سید علی سیستانی درس خوانده و در قم نیز شاگرد مرتضی حائری یزدی بوده‌است.
سید احمد مددی، فرزند سید محمد و نوه سید علی مددی است. وی در سال ۱۳۷۰ قمری (مصادف با ۱۳۲۹ شمسی) در نجف به دنیا آمد. وی در پنج سالگی به همراه جدش سید علی مددی، به مشهد مهاجرت کرده و در مدارس ابتدائی آنجا شروع به تحصیل ابتدائی نمود. سپس به حوزه علمیه رفت و در آنجا ادامه تحصیلات عالیه را پی گرفت. وی لمعه را در محضر پدرش آموخت. در نهایت برای ادامه تحصیلات در مقطع سطوح عالی و تدریس دروس ادبیات عرب، در سال ۱۳۸۹ قمری (مصادف با ۱۳۴۷ شمسی) به شهر نجف مهاجرت دوباره نمود. وی به مدت هفت سال از درس خارج سید ابوالقاسم خویی و همچنین دروس علمایی چون: سید علی سیستانی و سید روح‌الله خمینی بهره‌برد. یکی دیگر از اساتید بزرگ بجنوردی می‌باشند که علاوه بر رابطهٔ خویشاوندی و شاگرد و استادی، انس و محبت زیادی در این میان برقرار بوده، که هنوز هم در کلام وی این محبت مشهود است. وی نواده دختری سید ابوالحسن اصفهانی، پسر عمه سید محمود هاشمی شاهرودی و پسر خاله سید محمد موسوی بجنوردی، به عنوان یکی از علمای طیف نجفی در قم شناخته می‌شود.
سید احمد در سال ۱۴۰۰ قمری به حج مشرف شد ولی توان بازگشت به عراق را نداشت. به همین جهت راهی قم شد. وی در قم، اولین درس لغت‌شناسی عربی را برقرار نمود. بعدها، سیدمحمود هاشمی و ایروانی، این دروس را در قم برقرار نمودند. مددی از معدود کسانی است که روش تحقیق سید محمدحسین بروجردی را ادامه داده و خود نیز در این راه دارای ابتکارات فراوانی می‌باشد. وی اکنون در حوزه علمیه قم، کرسی درس خارج داشته و به دروسی چون فقه، رجال، اصول فقه و درایه می‌پردازد. او توانسته با بسط و تکامل بخشیدن روش سید علی سیستانی و با ابداعات رجالی و حدیثی خویش، استقبال طلاب قمی را به مباحث جدیدش جلب کند.
بر طبق ادعای سایت تبیان، در رده بعدی علمای قم و مراجع تقلید شیعه، افرادی مورد گمانه‌زنی قرار گرفته‌اند، از جمله: سید محمدجواد علوی بروجردی، سید علی‌اصغر میلانی، سید احمد مددی، محمدتقی شهیدی زنجانی، سید علی محقق داماد، علی کریمی جهرمی، مهدی شب‌زنده‌دار، مهدی گنجعلی (گنجی)، سید منیر خباز، ابوالقاسم علیدوست و علی‌اکبر سیفی مازندرانی.
از جمله اساتید وی می‌توان به افراد ذیل اشاره کرد:
از مهمترین شاگردانش، می‌توان به افرادی ذیل اشاره نمود:
از جمله آثار علمی نگارش یافته از دروس وی:
سید احمد مددی دروسی چون، درس خارج فقه و اصول، فقه و اصول مقارن، تاریخ فقه و اصول، علم حدیث و رجال، فرقه‌شناسی، تاریخ و… را در قم برپا نموده‌است. همچنین وی در طب سنتی صاحب نظر است. وی معتقد است اکثر یا همه روایات طب اسلامی، باطل و عاری از اعتبار می‌باشند.
وی معتقد است که «رساله حقوق امام سجاد»، هیئتی جعلی دارد، ولی مفردات و محتوایش جعلی نیست.
وی مخالف کلمه طب اسلامی است و اکثر یا تمام روایات در منابع اسلامی با موضوع طب را، جعلی یا غیر معتبر می‌داند. او معتقد است که اطباء برای مقبولیت بخشیدن به تجویزات خویش، کلامشان را به معصومین نسبت می‌دادند و این سبب می‌شد تا تجویزات این اطباء به عنوان روایت مشهور شود. از جمله این موارد، کتاب طب الرضا یا همان رساله ذهبیه است.
وی معتقد است که، حوزه علمیه به جهت قرار گرفتن در متن انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ شمسی و ارتباط این انقلاب با حوزه، دچار ضعف شد. البته او این ضعف را طبیعی قلمداد می‌کند. او همچنین معتقد است که در رشته‌ها علوم انسانی دانشگاه نیز ضعف‌هایی وجود دارد، از جمله نبود منابع علوم انسانی که از اسلام نشات گرفته باشد.