اتحادیه جهانی فدراسیون‌های ورزشی
اتحادیه جهانی فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی (GAISF) چتری برای همه فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی (المپیکی و غیر المپیکی) و همچنین برگزارکنندگان بازی‌های چندورزشی و انجمن‌های بین‌المللی مرتبط با ورزش است. این اتحادیه از مارس ۲۰۰۹ تا آوریل ۲۰۱۷ نام خود را به اسپورت اکورد تغییر داد و سپس دوباره به نام قبلی خود بازگشت. GAISF یک سازمان ورزشی بین‌المللی است که دارای ۹۵ عضو کامل (فدراسیون‌های بین‌المللی ورزشی حاکم بر ورزش‌های خاص در سراسر جهان) و ۲۰ عضو وابسته (سازمان‌هایی است که فعالیت‌های نزدیک به فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی را انجام می‌دهند) است.
این شورا از یک رئیس، دو معاون، یک خزانه‌دار و پنج عضو تشکیل شده‌است. GAISF یک سازمان چتر برای هر دو فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی المپیک و غیر المپیک و همچنین سازمان دهندگان رویدادهای ورزشی بین‌المللی است. این سازمان نقشی اساسی در وظایفی مثل ضد دوپینگ، صداقت و مسئولیت اجتماعی را فراهم می‌کند. GAISF با ایجاد بازی‌های چند ورزشی که ورزش‌های مشابه را با هم ترکیب می‌کند خواستار ارتقا و قابلیت مشاهده اعضا خودمی‌باشد
فدراسیون‌های بین‌المللی عضو می‌توانند به‌طور کامل یا اعضای وابسته GAISF باشند.
GAISF ریشه عمیقی در جنبش ورزشی دارد. در اوایل سال ۱۹۲۱، فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش (IF) نیاز به نمایندگی از اهداف و علایق مشترک خود را ابراز داشتند. به راهنمایی پاول روسو، دبیرکل اتحادیه جهانی دوچرخه سواری (UCI)، یک دفتر دائمی IF برای تسهیل گفتگو با مقامات المپیک تأسیس شد.
در سال ۱۹۶۷، ۲۶ فدراسیون بین‌المللی ورزشی در لوزان گرد هم آمدند، در مورد لزوم افزایش رابطه ای دائمی توافق کردند و نام «مجمع عمومی فدراسیونهای بین‌المللی ورزش» را تصویب کردند. به منظور تأسیس یک سازمان رسمی‌تر، «انجمن عمومی فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش» (GAISF) در سال ۱۹۷۶ تشکیل شد و دفتر مرکزی دو سال بعد به موناکو منتقل شد.
هزاره جدید تغییرات مهمی را در سازمان ایجاد کرد. در پاسخ به فشار فزاینده بر IF برای حرفه ای سازی و توسعه، GAISF با همکاری انجمن‌های فدراسیون‌های بین‌المللی المپیک تابستانی(ASOIF) و زمستانی (AIOWF) اولین کنوانسیون بین‌المللی اسپورت اکورد را در سال ۲۰۰۳ راه اندازی کرد. این قالب جدید «توسط ورزش برای ورزش» به IFها و مشاغل ورزشی اجازه می‌دهد تا دور هم جمع شوند و دانش و ارتباطات خود را به اشتراک بگذارند.
در مارس ۲۰۰۹، GAISF SportAccord عنوان تجاری شد و در همان سال‌ها ادارات خود را از موناکو به لوزان، پایتخت المپیک منتقل کرد. اسپورت آکورد شعار «متحد شوید و حمایت کنید» را با هدف خدمت و ارتقا اعضای خود پذیرفت. هدف اصلی این سازمان ارائه خدمات و تخصص با کیفیت بالا در زمینه‌هایی مختلف که بیشترین اهمیت را برای اعضای آن دارد.
در آوریل ۲۰۱۷، بدنبال حمله جنجالی رئیس‌جمهور سابق ماریوس ویزربه توماس باخ ، رئیس کمیته بین‌المللی المپیک در جریان افتتاحیه کنوانسیون اسپورت آکورد در سال ۲۰۱۵ در سوچی و استعفای بعدی وی، این سازمان مجدداً تحت رئیس‌جدید خود پاتریک باومان به GAISF تغییر نام داد.
در ماه مه سال ۲۰۱۹، رافائل چیولی به اتفاق آرا به عنوان رئیس GAISF در گلد کوست استرالیا انتخاب شد.
در اوایل سال ۱۹۲۱، به راهنمایی پاول روسو، دبیرکل اتحادیه جهانی دوچرخه سواری دفتر دائمی فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش (IF) ایجاد شد. با جلسات منظم IF / IOC، گفتگو با مقامات المپیک آسان‌تر شد. با این حال، سازمانهایی که بخشی از جنبش المپیک نبودند از مطالعه خارج شدند.
در دهه ۱۹۶۰ جنبش ورزشی به سرعت متحول شد. راجر کولون، رئیس فدراسیون جهانی کشتی آماتور اولین کسی بود که نیاز به شناخت وسیع تر نقش فدراسیون‌ها را بیان کرد. برای فدراسیون‌های غیر المپیکی محفلی که بتواند نظرات خود را بهتر بیان کند ضروری بود. به نظر می‌رسد ایجاد سازمانی پایدار و تضمین کننده روابط دائمی بین فدراسیون‌ها ادامه منطقی جلسات آنها باشد که اغلب بدون قانون یا یک سازمان ثابت برگزار می‌شد بنابراین می‌توان از آمادگی مشترک این جلسات با کمیته بین‌المللی المپیک بهتر حمایت کرد. همچنین اجازه برقراری ارتباط دائمی بین فدراسیون‌ها و جمعیت عمومی را می‌داد. در سال ۱۹۶۶ زمان مناسب فرا رسید و مجمع تازه تأسیس آغاز شد.
در تاریخ ۲۱–۲۳ آوریل ۱۹۶۷، نمایندگان ۲۶ فدراسیون بین‌المللی ورزشی در لوزان در هتل قاره اروپا ملاقات کردند: هوانوردی، قایقرانی، بسکتبال، باب اسلی، بولس، قایق‌رانی، دوچرخه سواری، سوارکاری، شمشیربازی، ژیمناستیک، هندبال، هاکی، هاکی روی یخ، جودو، لوژ، کشتی، موتورسواری، شنا، پنج ضرب مدرن، اسکیت روی رول، اسکی، تیراندازی، والیبال، وزنه‌برداری، دانشگاه ورزشی و مکابی.
نمایندگان در مورد ضرورت ایجاد رابط‌های دائمی بین فدراسیون‌ها برای دفاع از اهداف و اهداف مشترک خود، حفظ استقلال و تبادل دائمی اطلاعات، توافق کردند. نام «مجمع عمومی فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش» به تصویب رسید.
در سال ۱۹۷۶، این نام با «انجمن عمومی فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی» (GAISF) جایگزین شد. در سال ۱۹۷۸، دفتر از لوزان به موناکو نقل مکان کرد. GAISF نمایانگر گسترش جلسات گذشته فدراسیون‌ها بود، که نه تنها با مسائل المپیک بلکه با تمام سوالات مورد علاقه مشترک فدراسیون‌ها سروکار داشت.
در سال ۲۰۰۳، با همکاری ASOIF و AIOWF , GAISF اولین کنوانسیون اسپورت آکورد را برای پاسخگویی به نیاز فدراسیون‌ها که به دنبال «یک فروشگاه یک مرحله ای» بودند ایجاد گردیدو در آنجا می‌توانستند جلسات سالانه خود را برگزار کنندو ارتباطات و دانش خود را به اشتراک بگذارند.
در مارس ۲۰۰۹، GAISF در نشست هفتمین کنوانسیون بین‌المللی در دنور نام خود را به اسپورت آکورد تغییر نام داد. در آوریل ۲۰۰۹، دفتر اصلی خود را از موناکو به لوزان سوئیس منتقل کرد.
در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۱۲، آخرین هشت روز مجمع عمومی سالانه اسپورت آکورد در شهر کبک، عضویت فدراسیون بین‌المللی لاکراس و انجمن بین‌المللی ورزش ذهن پذیرفته شد و تعداد اعضای اسپورت آکوردبه ۱۰۷ نفر رسید.
در ۳۱ مه ۲۰۱۳، آخرین هشت روز مجمع عمومی سالانه اسپورت آکورد در سن پترزبورگ، اتحادیه بین‌المللی تشویق و فدراسیون بین‌المللی اتومبیل رانی به اسپورت آکورد ملحق شدند.
در ۲۰ آوریل ۲۰۱۵، در کنوانسیون آسپورت آکورد در سوچی رئیس این مجمع ماریوس ویزر سخنرانی کرد که به شدت منتقد کمیته بین‌المللی المپیک و رئیس آن توماس باخ بود. پس از سخنرانی او اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی، فدراسیون جهانی تیراندازی و فدراسیون جهانی تیراندازی با کمان در اعتراض به این اقدام از اسپورت آکورد عقب‌نشینی کردند و در ماه مه ۲۰۱۵ تعداد بیشتری فدراسیون از جمله فدراسیون بین‌المللی قایقرانی از این سازمان خارج شدند.
در کنوانسیون ۲۰۱۷ در آرهوس، فدراسیون بین‌المللی ورزش‌های دانشگاهی (FISU) و فدراسیون بین‌المللی باندی (FIB) به عضویت کامل ان درامدند و اسپورت آکورد به GAISF تغییر نام داد.
در پایان سال ۲۰۱۸، فدراسیون جهانی مچ اندازی(WAF) عضو جدید این سازمان به همراه ۴ عضو وابسته شامل انجمن المپیک جهانی، انجمن مطبوعات بین‌المللی ورزش، اتحادیه جهانی شهرهای المپیک و فدراسیون جهانی کالاهای ورزشی صنعت بودند.متقاضیان عضویت GAISF برای دریافت حمایت و راهنمایی در مسیر تحقق معیارهای عضویت GAISF، می‌توانند وضعیت ناظر GAISF را درخواست کنند. از ابتدا سال ۲۰۰۳نشست جهانی ورزش و تجارت اسپورت آکورد، گردهمایی بیش از ۱۵۰۰ نماینده برجسته از صنعت ورزش است. اسپورت آکورد بر ایجاد تغییرات مثبت در سطح بین‌المللی متمرکز است. فدراسیون‌های بین‌المللی دارای حقوق، ساختار تشکیلاتی، شهرها، مطبوعات و رسانه‌ها، مشاغل و دیگر سازمان‌های درگیر در توسعه ورزش هستند.
اسپورت اکورد سازمانی غیرانتفاعی است که سالانه نمایندگان بیش از ۱۰۰ فدراسیون بین‌المللی ورزشی وابسته به سازمان‌های مختلف زیر چترخود قرار داده و مجامع عمومی سالانه خود را که در اسپورت آکورد برگزار می‌کنند، گرد هم می‌آورد. این رویداد یک کنفرانس ورزشی بین‌المللی است که بیش از یک هفته برگزار می‌شود و ترکیبی از یک نمایشگاه، یک برنامه کنفرانس با مضمون و بسیاری از رویدادهای ارتباطی است.
ذینفعان اسپورت آکورد عبارتند از:
ASOIF (اتحادیه فدراسیون‌های بین‌المللی المپیک تابستانی)،
AIOWF (اتحادیه فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش‌های زمستانی المپیک)
ARISF (انجمن فدراسیون‌های بین‌المللی ورزش شناخته شده IOC)
AIMS (اتحاد اعضای مستقل شناخته شده ورزش)
GAISF (جهانی) اتحادیه فدراسیون‌های ورزشی بین‌المللی)
و اعضای وابسته.
علاوه بر این، اسپورت آکورد پشتیبانی کامل IOC (کمیته بین‌المللی المپیک) را دریافت می‌کند.