شارل دوم، دوک بوربون
شارل دوم، دوک بوربون (; – ) کشیش کاتولیک اهل فرانسه و از کودکی اسقف اعظم لیون و دیپلمات فرانسوی تحت حاکمیت لوئی یازدهم فرانسه بود. او یکی از اعضای خاندان بوربون ، فرزند شارل یکم، دوک بوربون و آگنس بورگوندی بود ، وی در سال ۱۴۴۳ به اجبار به عنوان اسقف لیون برگزیده شد و پس از آن، در ۶ ژوئن ۱۴۴۴ ، اسقف اعظم لیون در سن ۱۱ سالگی شد. وی در سال ١۴٨٨.م تصدی دو هفته ای به عنوان دوک بوربون داشت و پس از آن توسط برادر کوچکتر و جانشین خود ، پیتر دوم ، دوک بوربون ، برکنار شد.
شارل دوم زمانی که پسر کوچکی بود ، از اعضای ارثی مجلس بوربون بود که در ١۴۴٣ به اسقفی لیون منصوب و بلافاصله پس از آن در ١١ سالگی، در ۶ ژوئن ١۴۴۴، به عنوان اسقف اعظم لیون انتخاب شد. این انتخابات پس از مرگ آمدی د تالار و انصراف ژان سوم بوربون، فرزند نامشروع پدربزرگش ژان اول، دوک بوربون بود. اسقفی او توسط پاپ یوجین چهارم در ١۴ نوامبر ١۴۴۶ تأیید شد. به دلیل سن کم وی، اسقف اعظم لیون به صورت غیررسمی توسط ژان رولین ، اسقف آوتون (١۴۴۶ تا ١۴۴٧)، اسقف اورلئان (١۴۴٧ تا ١۴۴٩) و عمویش ژان سوم بوربون، اسقف پوی (از ١۴۴٩ تا ١۴۶۶) اداره می‌گشت.
در آن زمان ، او هنوز رابطه خوبی با پادشاه فرانسه لوئی یازدهم داشت. در سال ١۴۶۵ ، لوئی یازدهم شارل دوم را به همراه تیبو از لوکزامبورگ ، اسقف مانس به عنوان سفیر نزد پاپ پل دوم که اخیراً در سال ١۴۶۴ انتخاب شده بود فرستاد. در ٧ ژانویه ١۴۶٩ ، شارل دوم در Plessis-lèz-Tours ، عمارت دومی اش در نزدیکی Tours ، امضای حق ثبت اختراع نامه‌های سلطنتی را به عنوان مشاور پادشاه به دست آورد. وی به عنوان هم‌نام، همراه با ژوآن والوا ، دوشس بوربون (همسرش) و ادوارد از وست مینستر ، پدرخوانده پدر دوفن (ولیعهد) شارل هشتم بود. از سال ١۴٧٢ تا ١۴٧۶، او به عنوان نماینده پاپ در آوینیون منصوب شد ، اگرچه او فقط در ٢٣ نوامبر ١۴٧٣ به آنجا رسید. در ٢٣ مه ١۴٧۴، پاپ سیکستوس چهارم خواهرزاده خود را به عنوان اسقف آوینیون و ٢ سال بعد به عنوان لگات منصوب کرد. این امر لوئی یازدهم و پاپ را با همدیگر درگیر کرد و ارتش سلطنتی و سپاهیان پاپ برای تحمیل نظر آن دو درگیر شدند. در ١۵ ژوئن ١۴٧۶، برای حل این مشکل ، پادشاه از خواهرزاده پاپ در لیون استقبال کرد، به طوری که شارل دوم از دست دادن آوینیون را پذیرفت. به همین دلیل است که در سال ١۴٧۶، او اسقف کلرمونت شد و توسط سیکستوس چهارم به کاردینال ارتقا یافت. به نظر می‌رسد که شارل دوم پس از ترک آوینیون، از لوئی یازدهم بار دیگر طرفداری کرد. کاردینال در طی مبارزات انتخاباتی پس از کشته شدن شارل جسور دوک بورگوندی، در ١٨ مارس ١۴٧٧، با شاه در آرا حضور داشت.
وی همچنین در آوریل ١۴٨٨ برای مدت کوتاهی دوک بوربون و اورن بود و جانشین برادر بزرگتر خود، ژان دوم شد، این باعث شد که شارل دوم، به عنوان نزدیکترین وارث برادرش، مدعی میراث خانوادگی در بوربون و اوورن شود. این حرکت وی توسط برادر کوچکترش، پیتر، و همسر پیتر، آن فرانسوی (دختر لوئی یازدهم و نایب السلطنه شارل هشتم) تحمل نشد، پیتر بلافاصله در تاریخ ١٠ آوریل با زور به سرزمین‌های بوربون رسید. در ١۵ آوریل، اعضای شورای پادشاهی که آن برای "تسلیت به کاردینال به مناسبت مرگ برادرش" فرستاده بود، در ازای توافق مالی وی را مجبور به انصراف از هرگونه ادعا در مورد سرزمین‌های بوربون کرد. شارل دوم در همان سال و در شرایط اسرارآمیز ، در پی سقوط ناگهانی در یک خانه خصوصی در لیون، درگذشت. تصدی کوتاه مدت این عنوان در دوره ١ آوریل - ١۵ آوریل، پس از مرگ در سال ١۵٠۵ تأیید می‌شود، زمانی که شارل دو مونپنسیه به عنوان شارل سوم به پادشاهی ملحق می‌شود.
شارل دوم از رابطه با گابریل بارتین یک دختر نامشروع به نام ایزابل داشت که بعداً توسط شارل هشتم ، که سپس با گیلبرت از شانتلو ، ارباب لا شیز (Monétay-sur-Allier) ازدواج کرد ، در سال ١۴٩٧ درگذشت ، مشروعیت بخشید.