سوارکاری چارلز یکم
پرتره سوارکاری چارلز اول (همچنین به عنوان چارلز اول سوار بر اسب شناخته می‌شود) یک نقاشی رنگ روغن بزرگ روی بوم اثر آنتونی ون دایک است که چارلز اول را سوار بر اسب نشان می‌دهد. چارلز اول در سال ۱۶۲۵ با مرگ پدرش جیمز اول پادشاه انگلستان، اسکاتلند و ایرلند شد و ون دایک در سال ۱۶۳۲ نقاش اصلی چارلز در عادی شد.
تصور می‌شود که این پرتره در حدود سال‌های ۱۶۳۷–۳۸، تنها چند سال قبل از شروع جنگ داخلی انگلیس در سال ۱۶۴۲، کشیده شده‌است. این یکی از پرتره‌های متعدد چارلز توسط ون دایک است، از جمله چندین پرتره سوارکاری. توسط گالری ملی لندن برگزار می‌شود.
این دومین پرتره سوارکاری چارلز است که توسط ون دایک کشیده شده‌است. چارلز با همان لباس زرهی، سوار بر اسبی پر عضله با سر بسیار کوچک به تصویر کشیده شده‌است. در سمت راست، صفحه ای یک کلاه ایمنی به او می‌دهد می دهد. چارلز به عنوان یک پادشاه فیلسوف قهرمان ظاهر می‌شود که با تأمل قلمرو خود را بررسی می‌کند، باتوم فرماندهی را حمل می‌کند، شمشیری دراز در کنار خود دارد و مدالیون Sovereign of Order of the Garter را بر تن دارد. حالت مالیخولیایی و دوردست او نشانه ای از خرد تلقی می‌شد. او در هر دو تابلوی سوارکاری یک زره شیبدار می‌پوشد (اگرچه آخرین زره سلطنتی در سال ۱۶۱۶ برگزار شده بود و دیگری که در سال ۱۶۲۲ پیشنهاد شده بود به دلیل آب و هوای بد رها شده بود). لوحی که به شاخه ای بسته شده‌است، روی CAROLUS I REX MAGNAE BRITANIAE (چارلز اول پادشاه بریتانیای کبیر) نوشته شده‌است - یک بیانیه سیاسی در آن زمان، تنها ۳۳ سال پس از اینکه جیمز تاج‌های اسکاتلند و انگلیس را متحد کرد و خود را پادشاه بریتانیای کبیر معرفی کرد. و نزدیک به ۶۸ سال قبل از اینکه قوانین اتحادیه به‌طور قانونی پادشاهی بریتانیای کبیر را ایجاد کند.
پرتره اسب سواری قبلی، "چارلز اول با ام د سنت آنتوان"، ج. ۱۶۳۳، چارلز را در زیر طاق پیروزی رومی، با زره پوشیده و استاد سوارش، پیر آنتوان بوردون، سیگنور دو سنت آنتوان، به تصویر می‌کشد. ون دایک یکی دیگر از پرتره‌های اصلی چارلز اول را با اسب کشید: "چارلز اول در شکار" ("Le Roi à la chasse"، حدود ۱۶۳۵، اکنون در موزه لوور)، که چارلز را در کنار اسبی با لباس غیرنظامی به تصویر می‌کشد. استراحت در شکار، کلاه کاوالیر لبه پهن و تکیه بر عصای راه رفتن، خیره شدن به منظره ساحلی. تصویری از «بی اعتنایی جنتلمنانه و اطمینان سلطنتی».
پرتره‌های ون دایک از چارلز سوار بر اسب، لحن امپراتوری پرتره سوارکاری تیتین از امپراتور چارلز پنجم در سال ۱۵۴۸ را منعکس می‌کند که خود از پرتره‌های سوارکاری امپراتوران روم الهام گرفته شده‌است. در حدود ۱۶۲۰، ون دایک پرتره مشابهی از چارلز پنجم کشید. این ترکیب همچنین ممکن است از حکاکی دورر در سال ۱۵۱۳ به نام «"شوالیه، مرگ و شیطان"» وام گرفته شود.
این اثر یکی از چندین اثر نزدیک به هم است که چارلز را سوار بر اسب به عنوان وسیله ای برای افزایش قد خود به تصویر می‌کشد. چارلز فقط ایستاد ارتفاع داشت و به شدت از قد خود آگاه بود. علاوه بر نقاشی‌ها، مجسمه سوارکاری چارلز اول توسط هوبرت لو سوئور در اندازه واقعی در سال ۱۶۳۳ در چارینگ کراس ساخته شد (اگرچه در ابتدا در سال ۱۶۳۰ برای باغ لرد وستون در روهمپتون سفارش داده شد؛ این مجسمه اکنون در جنوب نلسون قرار دارد. ستون در میدان ترافالگار). طرحی از اینیگو جونز برای طاق پیروزی در بار معبد قرار بود مجسمه سوارکاری دیگری از چارلز را به تصویر بکشد.
بررسی این نقاشی و آنالیز رنگدانه آن توسط دانشمندان گالری ملی لندن انجام شد. ون دایک از رنگدانه‌های معمول زمان خود مانند سملت، اخرا، سرخالو، دریاچه قرمز و آزوریت برای رنگ‌های نسبتاً آرام و رنگ‌های لطیف استفاده می‌کرد.
این نقاشی در اولین کاتالوگ مجموعه سلطنتی که در سال‌های ۱۶۳۷–۱۶۴۰ گردآوری شد، فهرست شد. نقاشی بسیار بزرگ، ارتفاع عرض، در انتهای یک گالری طولانی در کاخ همپتون کورت آویزان شد. مجموعه سلطنتی زیر نظر کشورهای مشترک المنافع پراکنده شد و این تابلو در ۲۱ ژوئن ۱۶۵۰ به قیمت ۲۰۰ پوند به سر بالتازار گربیه، نماینده سابق پادشاه در آنتورپ فروخته شد. گیسبرت ون سئولن آن را به ماکسیمیلیان دوم امانوئل ، منتخب باواریا و فرماندار هلند اسپانیایی در سال ۱۶۹۸ فروخت، اما به زودی توسط امپراتور جوزف اول به عنوان غنیمت جنگی از مونیخ گرفته شد. او این نقاشی را در ۱۷۰۶ به جان چرچیل، اولین دوک مارلبرو تقدیم کرد.
این اثر یکی از زیباترین اثرار ون دایک می‌باشد