فرهنگ در تایوان
با انعکاس بحث و گفتگوهای مداوم پیرامون وضعیت سیاسی تایوان، سیاست همچنان در درک و پیشرفت یک هویت فرهنگی تایوانی به ویژه در قاب غالب قبلی یک دوگانگی تایوانی و چینی نقش دارد. در سالهای اخیر، مفهوم چندگانگی فرهنگی تایوانی به عنوان یک دیدگاه آلترناتیوی نسبتاً غیر سیاسی پیشنهاد شده‌است، که اجازه ورود سرزمینهای اصلی و سایر اقلیت‌ها را در ادامه تعریف دوباره فرهنگ تایوانی به عنوان سیستم‌های معنا دار و الگوهای عرفی و تفکر و رفتار مشترک مردم تایوان درج کرده‌است.
شکل رایج اعتقاد مذهبی در تایوان ترکیبی از بودیسم، تائوئیسم و ادیان سنتی چینی از جمله عبادت اجداد است. با این حال تعداد زیادی از مریدان به هر یک از این سیستمهای اعتقادی نیز وجود دارد.
کلیساهای مسیحی سالها در تایوان فعال بوده‌اند که اکثریت آنها پروتستان هستند (۲٫۶٪ از جمعیت خود را پروتستان معرفی می‌کنند) و پروتبی‌ها نقش ویژه ای دارند. کلیسای پرستری در تایوان در ارتقاء حقوق بشر و استفاده از گفتار و نوشتار تایوانی، هم در دوران حکومت ژاپن و هم در دوره قانون رزمی جمهوری چین، فعالیت داشته‌است در حالی که استفاده انحصاری از ماندارین به‌طور قانونی اجباری بود. به این ترتیب، کلیسا با کمپین تصحیح نام تایوان و ائتلاف پان-سبز در ارتباط بوده‌است.
تعدادی از سازمان‌های مذهبی تایوانی فعالیت‌های خود را در سراسر کشور گسترش داده‌اند. چندین سازمان به ویژه انجمن بین‌المللی نور بودا و تسو چی فعالیت‌های خود را در سراسر جهان گسترش داده‌اند.
اعتقاد مذهبی بودایی و تائوئیستی ۹۳٪، مسیحی ۴٫۵٪ و دیگر مذاهب ۲٫۵٪ را تشکیل می‌دهد.
چای شیر مروارید (همچنین به عنوان چای حباب یا بوبا نیز شناخته می‌شود) یک نوشیدنی چای محبوب است که در بسیاری از نقاط جهان وجود دارد. تحت تأثیر فرهنگ ژاپنی به دلیل دوره ای که تایوان تحت حکومت ژاپن بود وجود دارد. غذاهای تایوانی به خودی خود غالباً با تأثیرگذاری از استان‌های میانه تا جنوبی چین همراه است، که مهمترین آنها استان فوجیان است.
اما به دلیل تعداد زیادی از چینی‌هایی که در پایان جنگ داخلی چین و زمانی که تایوان تحت کنترل چین بود (ROC) به تایوان مهاجرت کردند، به راحتی می‌توان تأثیرپذیری از تمام چین را یافت. در این فرایند، تایوان سبک خاصی از غذاها را ایجاد کرده‌است.
تقویم مینگو یک روش شمارش سال است که امروزه در تایوان و جزیره‌های آن که تحت کنترل جمهوری چین هستند، استفاده می‌شود.
مردمان بومی تایوان اند که به ۵۳۰٬۰۰۰ تن می‌رسند و نزدیک ۲٫۳٪ از جمعیت این جزیره را تشکیل می‌دهند. پژوهش‌های اخیر پیشنهاد می‌کنند که نیاکان این مردمان در تایوان شاید تا ۸۰۰۰ سال پیش زندگی می‌کرده‌اند تا اینکه مهاجرت کثیری از اقوام چینی‌های هان در سدهٔ ۱۷ میلادی آغاز گشت. بومیان تایوان مردمانی استرونزین اند که با دیگر مردم این نژاد گره‌های زبانی و زبانی دارند. استرونزین همچنین در فیلیپین مالزی اندونزی ماداگاسکار و اقیانوسیه ساکن هاست. مسئلهٔ هویت نژادی که با سرزمین اصلی آسیایی وابستگی ندارد، به گرهٔ پیچیده‌ای در مبادلات مرتبط با وضعیت سیاسی تایوان، تبدیل شده‌است.
نوعی بازار است که شباهت بسیار به بازار روز دارد با این تفاوت که زمان برپایی آن در شب است.
محل تشکیل این بازارها معمولاً کشورهای جنوب شرق آسیا مانند تایلند، هنگ کنگ، تایوان، مالزی، سنگاپور و اندونزی می‌باشد که با توجه به گرم بودن هوای در طول روز، بازارهای هفتگی یا دائمی شبانه در این مناطق گسترش یافته‌است.
یک مرکز هنرهای نمایشی در شهر تایپه، تایوان است.
این مجموعه که در سال ۱۹۸۷ با معماری سنتی چینی ساخته شده دارای دو سالن مخصوص تئاتر و کنسرت می‌باشد.
سالن تئاتر دارای چهار طبقه و ۱۴۹۸ نفر ظرفیت می‌باشد، سالن کنسرت نیز دارای سه طبقه و ۲۰۶۴ نفر ظرفیت است، همچنین سالن بلک‌باکس با ظرفیت ۱۷۹–۲۴۲ نفر و سالن موسیقی با ظرفیت ۳۶۱ نفر از دیگر امکانات این مجموعه محسوب می‌شوند.
آسمانخراشی ۱۰۱ طبقه‌ای در بخش خینیی تایپه در کشور تایوان است. نام اصلی این برج پیشتر «مرکز مالی تایپه» بود. این بزرگترین برج مسکونی جهان در منطقه‌ای زلزله‌خیز ساخته شد تا میزان مقاومتش را به نمایش بگذارد. «تایپه ۱۰۱» نام برج ۱۰۱ طبقه‌ای است که ۵۰۸ متر ارتفاع دارد.
راز مقاومت این برج در کره فولادی است به وزن ۶۶۰ تن که در بین طبقه ۸۷ تا ۹۲ «تایپه ۱۰۱» به ۱۶ بازوی فولادی آویخته شده‌است. این پاندول غول پیکر تعادل ساختمان را در برابر زلزله‌های بسیار شدید و توفان‌های مهیب که در این منطقه امری عادی و همیشگی است، حفظ می‌کند.
پنجمین دوره مسابقات جام جهانی فوتسال فیفا بود که از ۲۱ نوامبر تا ۵ دسامبر در تایوان زیر نظر فدراسیون بین‌المللی فوتبال نهاد اداره‌کننده ورزش فوتبال برگزار شد. در این دوره تیم ملی فوتسال اسپانیا مدافع عنوان قهرمانی با پیروزی بر تیم ملی فوتسال ایتالیا برای دومین بار به قهرمانی این مسابقات رسید.
دو ورزشگاه میزبان این مسابقات دانشگاه ملی تایوان در شهر تایپه و ورزشگاه لینکو ژیمنازیوم در استان تائو یوان بودند.
آزادی مطبوعات تایوان توسط قانون اساسی تضمین شده‌است و طبق شاخص آزادی مطبوعات در سراسر جهان از سال ۲۰۰۷ در بین ۱۶۹ کشور در رتبه ۳۲ قرار دارد. قبل از اینکه آزادسازی سیاسی محدودیت‌های دهه ۱۹۸۰ را محدود کند، تایوان تحت قوانین نظامی و محدودیت‌هایی در مطبوعات و پخش قرار داشته‌است.
به همراه سینمای چین و سینمای هنگ کنگ، یکی از سه حوزه تاریخی سینمای چینی‌زبان است. تاریخ سینمای تایوان، به تاریخ منحصر به فرد این جزیره وابسته است. سینما، از زمان معرفی‌اش به تایوان در ۱۹۰۱ که آن زمان، تحت حاکمیت ژاپن بود، در چند مرحله جدا از هم و با استقلال از سینمای هنگ کنگ و سانسور دولتی جمهوری خلق چین، رشد کرده و توسعه یافته‌است.