باردو
در بعضی از مکتب های بودایی ، باردو ( Classical Tibetan Wylie: "bar do" ) یا antarābhava ( سانسکریت ، چینی و ژاپنی: 有 ، در زبان چینی به صورت "zhōng yǒu" و در ژاپنی به "معنای chūu" ) یک حالت متوسط ، انتقالی یا برزخی بین مرگ و تولد دوباره است. این مفهوم بلافاصله پس از مرگ گوتاما بودا بوجود آمد و تعدادی از گروههای بودایی پیشین وجود چنین دولت واسطه ای را پذیرفتند ، در حالی كه مدارس دیگر آن را رد كردند. مفهوم "antarābhava" ، یک حالت بین مرگ و تولد دوباره ، از سنت فلسفی ودیک - اوپانیشادیک ( هندوی بعدی) وارد بودیسم شد. بعداً بودیسم مفهوم باردو را به شش یا چند حالت هوشیاری گسترش داد كه هر مرحله از زندگی و مرگ را پوشش می داد. در بودیسم تبت، "باردو" موضوع اصلی "Bardo Thodol" (به معنای واقعی کلمه "آزادی از طریق شنیدن در طول برزخ") ، "کتاب مردگان تبتی است" ، متنی که برای هدایت فرد تازه فوت شده از طریق باردو مرگ برای دستیابی به یک تولد دوباره بهتر است. و همچنین به عزیزانشان در روند عزاداری کمک کنند.
"باردو" وضعیت وجودی میانی بین دو زندگی روی زمین است. طبق سنت تبت، پس از مرگ و قبل از تولد بعدی، هنگامی که آگاهی فرد با
جسمی ارتباط نداشته باشد ، فرد پدیده های مختلفی را تجربه می کند. اینها معمولاً دنباله ای خاص از انحطاط را دنبال می کنند ، دقیقاً پس از مرگ ، روشن ترین تجربیات واقعیتی که فرد از نظر معنوی توانایی آن را دارد و سپس به توهمات وحشتناکی می پردازند که از انگیزه اعمال غیرمتخصص قبلی او ناشی می شوند. برای افراد آماده و به طور مناسب آموزش دیده ، باردو فرصتی بزرگ برای آزادی فراهم می کند ، زیرا بینش متعالی ممکن است با تجربه مستقیم واقعیت پدید آید. برای دیگران ، می تواند به مکانی خطرناک تبدیل شود زیرا توهمات ایجاد شده توسط کارما می توانند شخص را به تولدی کمتر از حد مطلوب سوق دهند .
از نظر استعاره، "باردو" می‌تواند مواقعی را توصیف کند که شیوه معمول زندگی ما به حالت تعلیق درآمده است، به عنوان مثال، در طول یک دوره بیماری یا در طی یک عقب نشینی مراقبه. چنین مواقعی می‌تواند برای پیشرفت معنوی مثمر ثمر باشد زیرا محدودیت‌های بیرونی کاهش می‌یابد. با این حال، آنها همچنین می‌توانند چالش هایی را به وجود آورند زیرا ممکن است انگیزه های کم مهارت ما همانطور که در "sidpa bardo ظاهر می‌شود"‌، در پیش زمینه ظاهر شوند.
از اسناد اولیه بودایی، به نظر می‌رسد که در شش گروه مختلف مفهوم وجود برزخی "(antarabhāva)" پذیرفته شده. یعنی Sarvāstivāda Darṣṭāntika ، Vātsīputrīyas ، Saṃmitīya ، Pūrvaśaila و اواخر Mahīśāsaka . چهار مورد اول از این مدارس با هم ارتباط نزدیک دارند. دیدگاه‌های مخالف عبارتند از Mahāsāṃghika ، در اوایل Mahīśāsaka ، تراوادا ، Vibhajyavāda و "Śāriputrābhidharma" (احتمالا Dharmagupta ).
برخی از اولین ارجاعاتی که ما به "وجود واسطه ای" داریم را می توان در متن سروصداāالدین Mahāvibhāṣa یافت (阿 毘 達磨 大 毘 婆沙). به عنوان مثال ، ماهاویبه نشانگر "وجود اساسی" (本 有) ، "وجود متوسط" (中 有) ، "وجود تولد" (生 有) و "وجود مرگ" (死 有) است (CBETA ، T27 ، بدون . 1545 ، ص. 959 و غیره ) Les sektes of André Bareau's "bouddhiques du Petit Véhicule" استدلالهای مدارس Sarvāstivāda را به شرح زیر ارائه می دهد: موجود واسطه‌ای که به این طریق از یک وجود به موجود دیگر عبور می‌کند ، مانند هر موجود زنده ای از پنج جمع (skandha) شکل می گیرد. وجود او با این واقعیت نشان داده می شود که نمی تواند از نظر زمانی و مکانی بین مکان و لحظه مرگ و موارد تولد مجدد ناپیوستگی داشته باشد و بنابراین باید این باشد که دو وجود متعلق به یک سری از نظر زمانی و مکانی به هم پیوند می خورند یک مرحله میانی موجود واسطه گانداروا است که وجود آن به همان اندازه باروری و اتحاد والدین در هنگام تصور لازم است. علاوه بر این ، Antarāparinirvāyin یک آناگامین است که در طول واسطه parinirvāṇa بدست می آورد. در مورد جنایتکار فجیع یکی از پنج جنایت بدون وقفه (ānantarya) ، او کاملاً به همین طریق با وجود یک واسطه عبور می کند که در پایان آن لزوماً در جهنم دوباره متولد می شود.ناشی از یک دوره بعد، هر چند با اندکی تفاوت، Vasubandhu "Abhidharmakośa" توضیح می دهد (. TRS انگلیسی ص 383ff.):واسطه و وجود واسطه چیست؟ وجود واسطه‌ای که خود را بین وجود در هنگام مرگ و وجود در بدو تولد قرار می‌دهد، و به مکانی که باید برود نرسیده است، نمی توان گفت که متولد می‌شود. بین مرگ - یعنی پنج اسکندای لحظه مرگ - و بوجود آمدن - یعنی پنج اسکندای لحظه تولد دوباره - وجودی پیدا شده است - "جسمی" از پنج اسکندای - که به محل تجدید حیات. این وجود بین دو قلمرو تولد دوباره (gatī) را وجود میانی می‌نامند.او برای دفاع از این مفهوم در برابر مكاتب دیگری كه آن را رد می‌كنند ، تعدادی متن و مثال ذکر می‌كند و ادعا می‌كند كه مرگ در یك زندگی بلافاصله به تولد دوباره در زندگی بعدی منجر می‌شود، بدون آنكه هیچ حالت میانی در این دو وجود داشته باشد. هر دو "Mahāvibhāṣa" و "Abhidharmakośa" این تصور از حالت میانی پایدار حداکثر "هفت بار هفت روز" (یعنی 49 روز) را دارند. البته این تنها یک دیدگاه است و دیدگاه‌های دیگری نیز وجود دارد.
استدلالهای مشابه نیز در * Satyasiddhi Śāstra هاریوارمن و تفسیر Upadeśa در مورد "Prajñāpāramitā" Sūtras، که هر دو نفوذ شدیدی از مکتب Sarvāstivāda دارند، مورد استفاده قرار گرفت. هر دوی این متون در آیین بودایی چین تأثیر زیادی داشتند، که این ایده را نیز به عنوان یک قاعده پذیرفته است.
"Saddharma-smṛty-upasthāna Sūtra" (正法 念 處 經) 17 حالت میانی را با تجربیات مختلف طبقه بندی می‌کند.
Fremantle (2001) اظهار می‌دارد که شش ایالت سنتی باردو وجود دارد که به شش باردو معروف هستند: باردو از این زندگی (ص. 55) باردو مراقبه (ص. 58) باردو رویا (ص. 62) باردو در حال مرگ (ص. 64) باردو دارماتا (ص. 65) و باردو وجود (ص. 66)
شوگچانگ "و دیگران" (2000: ص. 5) در مورد Zhitro (تبت: ژی-khro) چرخه تعالیم خوب Lingpa که شامل "باردو Thodol" و لیست شش باردو: "اولین باردو آغاز می‌‌شود که ما را تولد و ماندگار به عنوان زمانی که زنده‌ایم. دوم باردوی رویاها است. سوم باردو تمرکز یا مراقبه است. چهارم در لحظه مرگ رخ می‌دهد. پنجمین مورد به باردوی درخشندگی طبیعت واقعی معروف است. ششم باردو مهاجرت یا تبدیل شدن کارما نامیده می‌شود. Fremantle (2001: ص. 53–54) توسعه مفهوم باردو از طریق سنت هیمالیا را ترسیم می‌کند:در اصل باردو فقط به دوره زمانی بین یک زندگی و زندگی دیگر اشاره داشت و این هنوز معنای ظاهری آن است وقتی بدون صلاحیت ذکر شود. در طی قرن های اولیه بودیسم بر سر این نظریه اختلاف قابل توجهی وجود داشت، یک طرف استدلال می‌کرد که تولد مجدد (یا مفهوم) بلافاصله پس از مرگ دنبال می‌شود و طرف دیگر می‌گوید که باید بین این دو فاصله باشد. با ظهور ماهایانا، اعتقاد به دوره برزخی غالب شد. آیین بودایی بعداً کل مفهوم را گسترش داد تا شش یا چند حالت مشابه را از هم متمایز کند و تمام چرخه زندگی، مرگ و تولد دوباره را پوشش دهد. اما همچنین می‌تواند به عنوان هر تجربه برزخی، هر حالتی که بین دو حالت دیگر قرار دارد تفسیر شود. معنای اصلی آن، تجربه بودن بین مرگ و تولد مجدد، نمونه اولیه تجربه باردو است، در حالی که شش باردوی سنتی نشان می‌دهد که چگونه صفات اساسی آن تجربه در سایر دوره های برزخی نیز وجود دارد. با پالایش حتی بیشتر درک ذات باردو ، می توان آن را در هر لحظه وجود به کار برد. لحظه فعلی، اکنون، باردیو مداوم است، همیشه بین گذشته و آینده معلق است.
متون Theravāda Abhidhamma مانند Kathavatthu به طور سنتی این دیدگاه را رد می‌کنند که "بین تولد دوباره یک حالت برزخ یا انتقالی (آنتارابهاوا" ) وجود دارد، آنها معتقدند که تولد مجدد بلافاصله (در یک لحظه ذهن) از طریق ارتباط مجدد آگاهی ( "patisandhi citta" ) اتفاق می‌افتد.
با این حال، همانطور که توسط بسیاری از دانشمندان مدرن مانند Bhikkhu Sujato اشاره شده است، بخشهایی از Theravāda Pali Canon وجود دارد که از ایده برزخ پشتیبانی می‌کند، صریح ترین آنها "Kutuhalasāla Sutta است".