مدیریت ظرفیت
هدف اصلی مدیریت ظرفیت (Capacity management) تضمین این است که منابع فناوری اطلاعات از نظر اندازه مناسب برای تأمین نیازهای فعلی و آینده تجاری به روشی مناسب از نظر اقتصادی بشوند. یک تعبیر رایج از مدیریت ظرفیت در چارچوب ITIL شرح داده شده‌است. نسخه 3 ITIL مدیریت ظرفیت را شامل سه فرایند می‌داند؛ مدیریت ظرفیت تجاری، مدیریت ظرفیت خدمات و مدیریت ظرفیت اجزاء سازنده (در نسخه 2 ITIL به عنوان مدیریت ظرفیت منابع شناخته می‌شود).
همان‌طور که استفاده از سرویس‌های فناوری اطلاعات همواره در حال پیشرفت و توسعه است، مقدار، (CPU)، حافظه(memory) و فضای ذخیره‌سازی (storage) مربوط به یک (سرور مجازی) یا فیزیکی و غیره نیز تغییر می‌کند. اگر تفهیم دستورهایی که در زمان حال داده می‌شوند و چگونگی تغییر آنها در آینده ممکن باشد، این روش پیشنهاد می‌کند که برای رشد خدمات فناوری اطلاعات آسان‌تر شوند و واکنشی کمتر نشان دهدند. اگر ولتاژ گذاری کوتاه مدت در قدرت پردازش در یک زمان خاص از روز به بیشترین مقدار خود برسد، پیشنهاد می‌شود آنچه در آن زمان اتفاق می‌افتد را تجزیه و تحلیل کنید و تغییرهایی را برای به حداکثر رساندن موجود ایجاد کنید، به عنوان مثال، برنامه را تنظیم کنید یا یک چرخه دسته ای را به یک دوره آرام‌تر تغییر دهید.
این آینده نگری از برنامه‌ریزی ظرفیت پیشگیرانه شناسایی می‌کند: هر مشکل احتمالی مربوط به ظرفیت که به وجود می‌آید وهم تراز کردن تصمیم‌های لازم سرمایه‌گذاری برای سهامداران و مشاغل فناوری اطلاعات یعنی نیازهای دقیق سرور برای تأمین رشد در آینده تقاضای منابع IT، تازه سازی فناوری یا ادغام کردن مرکز داده
این فعالیت‌ها به منظور بهینه‌سازی عملکرد و افزایش راندمان برای برنامه‌ریزی و توجیه سرمایه‌گذاری‌های مالی است. مدیریت ظرفیت مربوط به موارد زیر است:
مدیریت ظرفیت و با هم در زمینه‌هایی مانند: ملزومات و طراحی فعالیت‌های لازم برای ساخت یک سیستم و همچنین در نظارت بر عملکرد گسترش سیستم در زمان وارد کردن داده‌ها ارتباط دارند.
همه شبکه‌ها مثل هم نیستند. از آنجا که داده‌ها برای ارسال به اجزای تشکیل دهنده خود (که اغلب با عناوینی مثل قاب کردن، بسته‌های کوچک یا بخشهایی، شناخته می‌شوند) تجزیه می‌شوند، عوامل مختلفی مانند موارد زیر می‌توانند در تحویل آنها تأثیر بگذارند.
این عوامل و مواردی دیگر (مانند عملکرد علامت دهی شبکه در گره‌های انتهایی، فشرده سازی، رمزگذاری، همزمانی و غیره) همه در عملکرد درست یک شبکه تأثیر می‌گذارند. در برخی موارد، ممکن است شبکه اصلاً کار نکند. در دیگر موارد، ممکن است کند یا غیرقابل استفاده باشد؛ و از آنجا که برنامه‌ها از طریق این شبکه‌ها اجرا می‌شوند، عملکرد برنامه‌ها را با مشکل مواجه می‌کند. روش‌های هوشمند مختلفی برای اطمینان از مدیریت درست ترافیک در فضای شبکه وجود دارد تا عملکرد آن را برای تمام کاربران بهینه‌ساز.
به شکل‌گیری ترافیک مراجعه کنید.
مدیریت عملکرد شبکه عبارت است از: اندازه‌گیری، مدل‌سازی، برنامه‌ریزی و بهینه‌سازی شبکه‌ها است تا اطمینان حاصل کند که شبکه داده‌ها را با سرعت، پایایی، ظرفیت متناسب با ماهیت برنامه و محدودیت‌های هزینه ای سازمان، حمل می‌کنند. برنامه‌های مختلف، مقادیر مختلف ظرفیت دردسترس، نهفتگی و پایایی را تضمین می‌کنند.
مثلاً:
مدیریت عملکرد شبکه یکی از مولفه‌های اصلی چارچوب ارتباطات از راه دور ISO است ("P" نشاندهنده  در این مخفف است). این امر مهندسین شبکه را قادر می‌سازد تا ناکارآمدی در زیرساخت‌های IT خود را پیشبینی کرده و در نهایت به تجربه کاربر نهایی کمک کنند.
مدیران شبکه کارهای زیادی را انجام می‌دهند. اینها شامل اندازه‌گیری عملکرد، تجزیه و تحلیل از نظر قانونی، برنامه‌ریزی ظرفیت و آزمایش بار خارجی یا بار ورودی است. آنها همچنین به‌طور مستقیم با توسعه دهندگان برنامه و بخش‌های IT که به آنها برای ارائه خدمات شبکه متضمن شده‌اند همکاری می‌کنند.