hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
شمیل چمباکات
شمیل چمباکات (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۸۶) بازیکن سابق فوتبال اهل هند است که در حال حاضر به عنوان سرمربی تیم زیر ۱۸ سال باشگاه حیدرآباد فعالیت می‌کند. وی پس از بازنشستگی از فوتبال در سنین پایین به دلیل مشکلات مصدومیت، حرفه مدیریتی حرفه ای خود در دنیای سرمربیگری با سرمربی بودن تیم زیر ۱۵ سال کرالا بلسترز در سال ۲۰۱۷ آغاز کرد. شمیل همچنین به عنوان دستیار مربی تیم ذخیره کرالا بلسترز که در فصل ۲۰–۲۰۱۹ قهرمان لیگ برتر کرالا شد کار کرد.
شمیل دوران جوانی و غیرحرفه ای خود را در جارخند با بازی در آکادمی فوتبال سایل آغاز کرد. پس از گذراندن ۵ سال در آنجا، وی در سال ۲۰۰۴ با ویوا کرالا قرارداد امضا کرد. شمیل یک سال را در آنجا سپری کرد تا در سال ۲۰۰۵ با باشگاه ورزشی واسکو گوا قراردادش را ببندد. سپس او با باشگاه محمد اس سی در سال ۲۰۰۷ برای فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ سر قرارداد به توافق رسید. وی در سال ۲۰۰۸ با باشگاه بمبئی بنگال برای فصل ۰۹–۲۰۰۸ قرارداد بست. او در سال ۲۰۰۷ برای مسابقات مقدماتی المپیک به اردوی تیم ملی فوتبال هند دعوت شد، اما نتوانست به تیم اصلی راه پیدا کند. شمیل به دلیل مصدومیت مجبور به ترک فوتبال حرفه ای در سال ۲۰۰۹ شد.
پس از خداحافظی او در ۲۴ سالگی، شمیل به عنوان سرمربی مدارس مختلف فوتبال در کرالا کار کرد. در سال ۲۰۱۴ بود که وی وارد دنیای حرفه ای سرمربیگری شد. او به عنوان سرمربی آکادمی فوتبال پرودیجی، که با همکاری مدارس فوتبال کرالا بلسترز کار می‌کرد، قرارداد امضا کرد. سپس در سال ۲۰۱۶، شمیل برای آکادمی فوتبال موئت هاوت، که همچنین با همکاری آکادمی کرالا بلسترز کار می‌کرد، قرارداد سرمربیگری بست. او در سال ۲۰۱۷ دیپلم مربیگری حرفه ای اف سی (بی) دریافت کرد. در همان سال، کرالا بلسترز تصمیم گرفت تیم‌های جوانان خود را در هیرو الیته لیگ قرار دهد و شمیل به عنوان سرمربی تیم زیر ۱۵ سال بلسترز منصوب شد. اولین موفقیت او به عنوان یک مربی حرفه ای فوتبال در لیگ قهرمانان نوجوانان ۱۹–۲۰۱۸ به دست آمد زیرا تیم زیر ۱۵ سال بلسترز به نیمه نهایی مسابقات رسید. بعداً در همان سال، او مدرک دیپلم مربیگری حرفه ای اف سی را دریافت کرد. شمیل همچنین با تیم ذخیره کرالا بلسترز به عنوان دستیار سرمربی با آنها همکاری می‌کرد و به خاطر پیشرفت بازیکنانی مانند سهال عبدالصمد و محمد راکیپ مشهور است. همچنین بازیکنان زیر ۱۵ سال یوهینبا مایتی و امان ساهنی، که زیر نظر شمیل تقویت شده بودند، در سال ۲۰۱۹ برای تیم زیر ۱۵ سال هند به میدان رفتند. در سال ۲۰۲۰، تیم ذخیره بلسترز در فصل ۲۰–۲۰۱۹ لیگ برتر کرالا قهرمان شد و این اولین قهرمانی شمیل به عنوان سرمربی بود. او همچنین چند فرصت برای کار به عنوان دستیار سرمربی تیم بزرگسالان کرالا بلسترز در پایان فصل عادی ۱۹–۲۰۱۸ بدست آورد. او در سال ۲۰۲۰ پس از پایان قرارداد، کرالا بلسترز را ترک کرد.
در ۲ ژانویه ۲۰۲۱ اعلام شد که شمیل به عنوان سرمربی تیم دوم باشگاه حیدرآباد قراردادی سه ساله بسته‌است.
مهتاب مستعان
مهتاب مستعان (متولد ۱۳۲۴) فیلسوف ایرانی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه الزهراست.
مستعان دورهٔ کارشناسی فلسفهٔ تعلیم و تربیت را با نگارش رساله‌ای تحت‌عنوان «مسئله حقیقت، اثر رنه مونیه» به‌راهنمایی ابوالحسن جلیلی گذراند (۱۳۴۵). او در سال ۱۳۵۵ از رسالهٔ دکتری خود با عنوان "تجدید تصوف در تفکر کی‌یرکه‌گورد" به‌راهنمایی احمد فردید دفاع کرد. این رساله که آن را نخستین شرح دربارهٔ کی‌یرکه‌گور در ایران دانسته‌اند بعداً به‌صورت کتابی با عنوان "کی‌یرکه‌گور (متفکر عارف‌پیشه)" منتشر شد.
سوسن سیف (استاد روان‌شناسی دانشگاه الزهرا) دربارهٔ مستعان می‌گوید: «در دوره لیسانس، ما استادی داشتیم به نام خانم دکتر مهتاب مستعان - که حالا بازنشسته شده‌اند- ایشان به قدری شیرین، فلسفه را درس می‌دادند که گاهی اوقات من وسوسه می‌شدم رشته‌ام را عوض کنم و بروم فلسفه بخوانم.»
به‌گفتهٔ علی میرسپاسی، مستعان تنها زنِ شناخته‌شده در میان شاگردان احمد فردید و از پیروان جدی اوست. عباس امانت می‌گوید: «... می‌توانم به دکتر مهتاب مستعان اشاره کنم که در آن زمان دانشجوی دکترای فلسفه بود و صحبت‌های فردید را به‌طور مفصل یادداشت می‌کرد.»
سوسن سیف
سوسن سیف (متولد ۱۳۲۱) روان‌شناس و مشاور ایرانی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه الزهرا است. او از بنیان‌گذاران سازمان نظام روانشناسی ایران و اولین رئیس دانشکده علوم تربیتی دانشگاه الزهرا است. سیف دکترای مطالعات خانواده و کودک را از دانشگاه سیراکیوز دریافت کرده‌است. یکی از سالن‌های دانشگاه الزهرا به نام اوست.
لوب زانویی جانبی
لوب زانویی جانبی یا هسته جناغی جانبی به اختصار LGN، مرکز تقویت سیگنال در نهنج برای شاهراه بینایی است. این لوب شامل دو برآمدگی متقارن کوچک و بیضوی است که در آن نهنج به عصب بینایی می‌رسد. این لوب در انسان، دارای شش لایه سلول عصبی (ماده خاکستری) متناوب با تارهای نوری (ماده سفید) هستند.
LGN اطلاعات را مستقیماً از سلول‌های گانگلیونی شبکیه چشم دریافت می‌کند. سلول‌های عصبی LGN آکسونهای خود را از طریق تابش نوری (که شاهراهی مستقیم به قشر بینایی اولیه مخ (V1) است) ارسال می‌کنند. علاوه بر این، LGN بازخوردهای شدیدی را از V1 دریافت می‌کند. در انسانها و سایر پستانداران، دو مسیر قوی پیوند دهنده چشم به مغز، مسیرهایی هستند که به قسمت خلفی LGN و به کولیکولوس فوقانی منتقل می‌شوند.
لوب زانویی جانبی از شش لایه تشکیل شده‌است که سه نوع سلول P,M,K دارند: ترتیب آنها به صورت زیر است:
ارواح گمشده (فیلم ۲۰۰۰)
ارواح گمشده فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی یانوش کامینسکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینونا رایدر، بن چاپلین، فیلیپ بیکر هال، الیاس کوتیاس، سارا واینتر، جان هرت، دبلیو ارل براون، جان بیسلی، جان دیهل و آنا گان ایفای نقش کرده‌اند.
عبدالرحمان بن عبدالله ارحبی
عبدالرحمن‌ بن‌ عبدالله ارحبی، از اصحاب حسین بن علی که در کربلا و در روز عاشورا کشته شد.
عبدالرحمن‌ بن‌ عبدالله بن کدن بن ارحب بن دعام بن مالک بن معاویه بن صعب بن رومان بن بکیر ارحبی همدانی، از تیره بنی‌ ارحب از قبیله همدان و از اهالی کوفه بود. پدرش عبدالله از اصحاب پیامبر اسلام بود. عبدالرحمن‌ به‌ همراه‌ قیس‌ بن‌ مسهّر صیداوی و عمارة بن عبدالله سلولی که اعضای دومین دسته از فرستادگان کوفیان به همراه نامه هایی از ایشان به سوی حسین بن علی بودند و در مکه‌ به‌ او پیوستند. عبدالرحمان از مکه تا کربلا همراه ‌حسین بن علی بود. در روز عاشورا به‌ میدان‌ رفت و مبارزه‌ کرد و چنین رجز خواند:
بر شمشیرها و نیزه‌ها صبر می‌کنیم‌ و این‌ تحمل‌ و شکیبایی‌ به‌ جهت‌ وارد شدن‌ به‌ بهشت‌ است‌.
عبدالرحمن پس از نبردی سخت در سن ۵۰ سالگی به کشته شد.
در زیارت رجبیه و زیارت ناحیه مقدسه به وی سلام چنین داده شده است: «السَّلامُ عَلَی عَبدالرَّحمنِ بنِ عَبدِ اللهِ بنِ الکدن الارحبی»
پراسوتاگوس
پراسوتاگوس فرمانروای یک قبیلهٔ سلتی-بریتانیایی به نام آیسینا (Iceni) بود که تقریباً در نورفک کنونی در سدهٔ نخست میلادی نشیمن داشتند. او بیشتر به عنوان شوهر بودیکا شناخته می‌شود.
پراسوتاگوس می‌تواند یکی از ۱۱ پادشاهی باشد که پس از گشایش بریتانیا از سوی روم در سال ۴۳ تسلیم کلادیوس شد.
یا شاید پس از شکست شورش آیسینائی‌ها در سال ۴۷ به عنوان پادشاه گماشته شده‌باشد.
در جایگاه هم‌پیمان روم، دودمان او می‌توانستند استقلال ظاهری داشته‌باشند و برای اطمینان از این امر، پراسوتاگوس امپراتور روم را به همراه دو دخترش وارث پادشاهی خود نامید.
تاسیتوس می‌گوید که زندگی او دراز و در فراوانی بوده‌است.
ولی هنگامی‌که او درگذشت، رومی‌ها خواست او را نادیده گرفتند و تخت‌وتاج را در دست گرفتند، اشراف را از سرزمین‌شان بی‌بهره گذاردند و پادشاهی را تاراج کردند. بودیکا تازیانه خورد و به دخترانش تجاوز شد.
سرمایه‌گذاران رومی وام‌های خود را درخواست کردند. همهٔ اینها به شورش آیسینائی‌ها، زیر رهبری بودیکا، در ۶۰ یا ۶۱ انجامید.
برخی از باستان‌شناسان بر این باورند که که اسوپراستوس نام واقعی پادشاهیست که تاسیتوس پراسوتاگوس نامیده می‌شد، در حالی که برخی دیگر می‌پندارند که او کسی دیگر بوده‌است.
برخی دیگر گزارش می‌کنند که اسوپراستوس یک نام آمیخته‌است. "Esu-" که از خدای Esus گرفته شده‌است و به معنی «پروردگار»، «استاد» یا «سرفرازی» است، و "Prasto-" یک نام است، نوشتهٔ روی سکه به این معنی:لرد پرستو
همچنین قابل نگرش است که روی سکه‌های کوریلتوفی نام‌های مشابه IISVPRASV و ESVPASV حک شده‌است.
نام یک پادشاه پیشین آیسینائی‌ها روی سکه‌ها به‌صورت SCAVO نمایان می‌شود، نامی که شاید در پیوند با واژهٔ لاتینِ scaeva «چپ» و scaevola «چپ‌دست» باشد.
سکه‌های هر دو فرمان‌روا (پراسوتاگوس و اسکاوُ) از دید سبک و زبان همانند رومی هستند و احتمالاً در فاصلهٔ بیست سال از هم ضرب شده‌اند.
کریس رود پیشنهاد می‌کند که اسوپراستوس، که او را با نام پراسوتاگوس می‌شناسد، تنها پس از شورش آیسینائی‌ها در سال ۴۷ جانشین اسکاوو شد.
قلب از همه‌چیز فریبکارتر است
قلب از همه‌چیز فریبکارتر است فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی آزیا آرجنتو است. در این فیلم بازیگرانی همچون آزیا آرجنتو، جیمی بنت، دیلن اسپراوس، کول اسپراوس، مریلین منسون، دیلن و کول اسپراوس، پیتر فوندا، اورنلا موتی، کیپ پاردیو، جرمی رنر، جان رابینسون، بن فاستر، مایکل پیت، جرمی سیستو، مت کلاوس، تیم آرمسترانگ و وینونا رایدر ایفای نقش کرده‌اند.
غزاله بنی‌طالبی
غزاله بنی‌طالبی (زادهٔ ۲۴ دی ۱۳۸۰) بازیکن تیم ملی فوتبال زنان اهل ایران است.
غزاله بنی‌طالبی ۲۴ دی ۱۳۸۰ در شهرکرد متولد شد. او در باشگاه وچان کردستان در پست مدافع بازی کرد و در سال ۱۳۹۷ به همراه تیم ملی بانوان زیر ۱۷ سال کشور، در تورنمنت بین‌المللی فوتبال ایتالیا حضور داشت. غزاله بنی‌طالبی در سال ۲۰۱۹، در تورنمنت کوپان اسپرینگ روسیه به عنوان بهترین مدافع رقابت‌ها معرفی شد. او همچنین در مهر ۱۴۰۰، در مسابقات مقدماتی قهرمانی آسیا، مقابل اردن به میدان رفت و به همراه تیم ملی فوتبال زنان ایران با پیروزی مقابل اردن، به رقابت‌های نهایی جام ملت‌های زنان آسیا ۲۰۲۲ صعود کرد.
ارتش بیزانس
ارتش بیزانس اولین ارگان نظامی نیروهای مسلح بیزانس بود که در کنار نیروی دریایی بیزانس خدمت می‌کرد. این ارتش که ادامهٔ ارتش روم شرقی بود، از نظم و انضباط، قدرت استراتژیک و سازماندهی مشابهی برخوردار بود. این ارتش در بیشتر قرون وسطی یکی از تأثیرگذارترین ارتش‌های اوراسیای غربی بود. با گذشت زمان، جایگاه سواره نظام در ارتش بیزانس برجسته‌تر شد زیرا سیستم لژیون در اوایل قرن هفتم برچیده شد. در اصلاحات بعدی، برخی از تأثیرات ژرمن و آسیا - نیروهایی که زمانی رقیب و دشمن بیزانس محسوب می‌شدند تبدیل به منبعی برای یگان‌های مزدور شدند. هون‌ها، کومن‌ها، آلان‌ها و (پس از نبرد ملازگرد) ترک‌ها، به تقاضای بیزانس به شیوه سواره سبک به مزدوری می‌پرداختند. پس‌ازآنکه ارتش بیزانس استراتژی‌اش را برپایهٔ استفاده از نیروهای شبه نظامی متمرکز کرد، پیاده‌نظام‌های سنگین نیز از مزدوران فرانکی و بعداً وارنگی به خدمت گرفته می‌شدند.
دانشگاه یاماناشی گاکواین
دانشگاه یاماناشی گاکواین () یک دانشگاه خصوصی در کوفو، یاماناشی، استان یاماناشی، ژاپن است.
سعد بن حارث انصاری عجلانی
سعد بن حارث بن سلمه انصاری عجلانی، به همراه سپاه عمر سعد به کربلا آمد اما پشیمان شد و به یاری حسین بن علی رفت و در روز عاشورا به کشته شد.
سعد بن حارث از تیره بنی‌ عجلان از قبیله خزرج انصار مدینه بود که در کوفه در محله محکمه که زیستگاه خوارج بود، زندگی می‌کرد. سعد و برادرش ابوالحتوف از خوارج بودند که در سپاه ابن سعد می‌جنگیدند، اما در عصر عاشورا هنگامی که حسین بن علی طلب یاری نمود، منقلب شدند و به سوی حسین بن علی آمدند و او را یاری دادند. آنها پس از نبرد با لشکر عمر بن سعد، هر دو در یک مکان کشته شدند.
در زیارت نامه‌ها نام او و برادرش ذکر نشده است.
آقشین مهدی‌اف
آقشین مهدی‌اف (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار، دیپلمات و سفیر سیار وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان از سال ۲۰۱۴ می‌باشد.
آقشین مهدی‌اف ۲۸ آوریل سال ۱۹۴۹ در شهر باکو در آذربایجان شوروی به دنیا آمد. وی دانش‌آموخته رشته شرق‌شناسی از دانشگاه دولتی باکو در سال ۱۹۷۱ است. بین سال‌ها ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه قاهره تحصیل کرد. از سال ۱۹۸۵ الی ۱۹۸۷ در آکادمی دیپلماتیک شوروی در مسکو به ادامه تحصیل پرداخت؛ دانشگاهی که مدرک دکتری خود در رشته تاریخ روابط بین‌الملل را از آن اخذ نمود. وی از سال ۲۰۰۷ دکترای افتخاری دانشگاه اوراسیای باکو است.
آقشین مهدی‌اف در سال ۱۹۷۵ فعالیت دیپلماتیک خود را آغاز کرد. بین سالهای ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ به عنوان دستیار مشاور امور اقتصادی سفارت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در مصر مشغول به کار شد. در طول کارنامه دیپلماتیکش از سال ۱۹۸۵ الی ۱۹۷۷ مسئولیت دفتر اطلاع‌رسانی و روابط عمومی وزارت امور خارجه آذربایجان شوروی را بر عهده داشت.
در میان سالهای ۱۹۷۲–۱۹۸۵ در سمت‌های مختلف سفارت شوروی در یمن و وزارت امور خارجه آذربایجان شوروی اشتغال یافت. در سال ۱۹۹۱ به عنوان مشاور و رئیس قسمت سیاست خارجی سفارت شوروی در یمن منصوب شد. به دنبال استقلال آذربایجان از شوروی، به عنوان اولین نماینده پارلمانی جمهوری آذربایجان در جمهوری یمن تعیین و تا یک سال دیگر در این پست ابقاء شد.
از سال ۱۹۹۳ الی ۲۰۰۰ سکان قسمت امور اروپا، ایالات متحده آمریکا و کانادا در وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان را در دست گرفت. او همچنین نخستین نماینده پارلمانی جمهوری آذربایجان (۲۰۰۱–۲۰۰۶) در شورای اروپا بود.
در سال‌های متوالی به عنوان نماینده جمهوری آذربایجان در سازمان ملل متحد و نیز سفیر غیر مقیم این کشور در کشورهای کوبا (۲۰۰۷)، نیکاراگوئه (۲۰۰۸)، جامائیکا (۲۰۰۸) و ونزوئلا (۲۰۰۸) کار کرد.
بین ماه مه سال ۲۰۱۴ تا نوامبر سال ۲۰۱۵ سفیر سیار در وزارت امور خارجه آذربایجان بود. در سال ۲۰۱۵ ناظر دائم سازمان همکاری اسلامی در اتحادیه اروپا شد. ۱۳ ژوئن سال ۲۰۱۶ ایاد امین مدنی، دبیرکل سازمان همکاری اسلامی، آقشین مهدی‌اف را به عنوان نمینده دائم این سازمان در سازمان ملل متحد منصوب کرد.
در ماه اکتبر سال ۲۰۱۸، آقشین مهدی‌اف به عضویت شورای بین‌المللی مشورتی مؤسسه بین‌المللی صلح درآمد. افزون بر این، وی عضو افتخاری هیئت مدیره سفرای سازمان ملل در «فدراسیون بین‌المللی صلح و توسعه پایدار» است.
آقشین مهدی‌اف موالف کتب «آذربایجان در شورای اروپا» (منتشر شده در سال ۲۰۱۱) و «آذربایجان در شورای امنیت سازمان ملل متحد در میان سال‌های ۲۰۱۲–۲۰۱۳» و نیز نگارش‌ها، مقاله‌ها و مطاعات فراوانی در زمینه روابط بین‌الملل است.
هواپیمای روز قیامت
هواپیمای روز قیامت یا هواپیمای قیامت (به انگلیسی: Doomsday plane)، نامی غیررسمی برای نوعی از هواپیماها است که به عنوان مرکز فرماندهی هوایی، در صورت وقوع جنگ هسته‌ای، فجایع گسترده و سایر درگیری‌های وسیع که زیرساخت‌های اصلی نظامی و دولتی را تهدید کند. مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ایالات متحده و فدراسیون روسیه تنها کشورهایی هستند که چنین هواپیماهایی را طراحی و تولید کرده‌اند.
این هواپیماها که به‌طور رسمی در ایالات متحده به عنوان مراکز عملیات هوایی ملی (NAOC) شناخته می‌شوند، به رهبران سیاسی و نظامی، این امکان را می‌دهد که فرمان صادر کرده و از آسمان، جنگ را مدیریت کنند. این هواپیماها همچنین دارای طیف وسیعی از مکانیسم‌های دفاعی، از جمله توانایی مقاومت در برابر پالس‌های الکترومغناطیسی هستند. خدمه این هواپیماها همچنین از نشانگرهای پرواز قدیمی و آنالوگ برای حرکت استفاده می‌کنند که کمتر در معرض حملات سایبری قرار گیرند. این هواپیماها، اگرچه از نظر فنی مخفی نیستند، اما به ندرت نامی از آن‌ها ذکر می‌شود. به عنوان مثال، نیروی هوایی ایالات متحده حتی مالکیت برخی از آن‌ها را به‌طور علنی تأیید نمی‌کند. این مراکز فرماندهی هوایی که از دهه ۱۹۷۰ ساخته شده‌اند، برای مدت‌ها، بهترین فرصت برای جان سالم به در بردن یک رئیس‌جمهور از کشورهای درگیر جنگ سرد، از یک جنگ هسته‌ای محسوب می‌شدند.
هواپیماهای روز قیامت بر خلاف انواع ایر فورس وان که هواپیمایی تشریفاتی و شیک و لوکس هستند، دارای اتاق‌های جنگ و با حضور ده‌ها تحلیل‌گر نظامی، استراتژیست و مسئولین ارتباطات هستند که رئیس‌جمهور را در اولین روزهای یک جنگ هسته‌ای راهنمایی می‌کنند.بوئینگ ئی-۴ یک مرکز فرماندهی هوابرد پیشرفته، با نام پروژه «دیده‌بان شب» (Nightwatch) بوده و یک هواپیمای نظامی استراتژیک فرماندهی و کنترل است که توسط نیروی هوایی ایالات متحده اداره می‌شود. سری ئی-۴، نوعی ویژه از بوئینگ ۷۴۷ است که برای فرماندهی هوایی اضطراری ملی (NEACP) بهینه‌سازی و تغییر یافته‌است. این هواپیما به‌عنوان یک مرکز فرماندهی متحرک برای اداره کردن مرجع فرماندهی ملی، یعنی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، وزیر دفاع و جانشینان آن‌ها عمل می‌کند.
بوئینگ ئی-۶ مرکوری (بانام سابق ئی-۶ هرمس) یک مرکز فرماندهی هوایی و رله ارتباطی بر اساس بوئینگ ۷۰۷ است. نخستین ئی-۶ تولید شده توسط بخش دفاعی شرکت بوئینگ در ژوئیه ۱۹۸۹ به خدمت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا درآمد و جایگزین لاکهید ئی‌سی-۱۳۰ شد. این پلتفرم، که اکنون به استاندارد ئی-۶ بی تغییر یافته‌است، دستورالعمل‌هایی را از اداره فرماندهی ملی به زیردریایی‌های حامل موشک‌های بالستیک، مأموریتی موسوم به TACAMO (آماده باشید و حرکت کنید)، می‌رساند. مدل ئی-۶ بی که در اکتبر ۱۹۹۸ وارد خدمت شد. تا سال ۱۹۹۱ تولید شد و آخرین مدل تغییریافته و بهینه‌سازی شده از بوئینگ ۷۰۷ بود.
نورثروپ گرومن ئی-۱۰ ام‌سی۲ای به عنوان یک هواپیمای فرماندهی نظامی چند منظوره برای جایگزینی بوئینگ ئی-۳ سنتری و نورثروپ گرومن ئی-۸ جوینت استارز، ئی-۴بی و بوئینگ آرسی-۱۳۵ برنامه‌ریزی شده بود.
ئی-۱۰ بر اساس هواپیمای تجاری بوئینگ ۷۶۷–۴۰۰ ساخته شد. در سال ۲۰۰۳، تیم نورثروپ گرامن، بوئینگ و رِیتیان قراردادی ۲۱۵ میلیون دلاری برای پیش‌توسعه و ارائهٔ اولیهٔ این هواپیما دریافت کردند. این هواپیما می‌تواند مرجع فرماندهی مرکزی برای همه نیروهای هوایی، زمینی و دریایی در یک درگیری رزمی باشد. ئی-۱۰ همچنین برای استفاده به عنوان مرکز فرماندهی پهپادهای رزمی در نظر گرفته شده‌است.
امانی علا
امانی علا (زادهٔ ) بازیگر اهل عراق است.
امانی یک بازیگری است که توانست جایگاهی بین هنرمندان کمدین عراقی برای خود باز کند و در سال ۱۹۹۴ در بغداد به دنیا آمد و هنوز ازدواج نکرده‌است.در سال ۲۰۱۹، علا مجری برنامه أربح مع أمانی (با امانی برنده‌شو) که از شبکه الدیار پخش می‌شد بود.
شب دشنه‌های بلند (نمایشنامه)
شب دشنه‌های بلند نمایشنامه‌ای است از علی شمس که در تابستان ۱۳۹۶ به کارگردانی خودش در تهران اجرا شد.سید علی صالحی: «. . . شب دشنه‌های بلند یا زیستن در ظلمات قداره‌ها از هر حیث دیدنی، شنیدنی و ملموس است. من ممنونم از نبوغ نسلی که آمده تا همه حواس این کهنه رباط را به هم بریزد.»
جهانگیر کوثری: «علی شمس، نویسنده متن و کارگردان، از زمانه خودش در تئاتر پیش است و راه خود را می‌رود. . . . دیدگاه رادیکال شمس در نقطه‌ای از تاریخ تئاتر ما نتیجه خواهد داد.»
احسان زیور عالم: «. . . ادبیات نمایش بوی ساعدی می‌دهد. . . .»
ابراهیم گلستان: «من به مقدار دقت و کنجکاوی و نگاه و فهم علاقمندی که می‌توانم در خودم سراغ کنم نوشته‌ی شما را خواندم و از این بابت هم حظ بردم هم مرتب آفرین و به‌به نثار کار شما کردم.»
ذاکر باقرف
ذاکر باقرف (; – ) سیاست‌مدار، وزیر فرهنگ و نماینده شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان بود.
ذاکر باقرف ۲۱ دسامبر سال ۱۹۲۹ در شهر شوشای جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان به دنیا آمد. وی در دانشگاه هوانوردی مسکو تحصیل گرفت. لیکن از آنجا که پایش را در ورزش شکست، نتوانست به عنوان خلبان استخدام شود. بی درنگ از بازگشت به باکو از مسکو، تصمیم گرفت پس از مداوای طولانی‌مدت به ادامه تحصیل بپردازد.
در سال ۱۹۵۳ ذاکر باقرف از دانشگاه دولتی باکو فارغ‌التحصیل شد. سپس، در مقطع کارشناسی ارشد در دانشکده فلسفه آکادمی ملی علوم شوروی درس خواند. پس از فارغ‌التحصیلی به آذربایجان بازگشت و به ریاست قسمت فلسفه در آکادمی ملی علوم آذربایجان رسید.
ذاکر باقرف در سال ۱۹۷۱ به عنوان وزیر فرهنگ آذربایجان شوروی تعیین شد. در دوره ریاست وی بر این وزارتخانه، نه تنها آکادمی رقص آذربایجان و تئاتر دولتی آهنگ آذربایجان بنیان‌گذاری شدند، بلکه موزه‌های خانگی عزیر حاجی‌بیگف، صمد وورغون، جعفر جبارلی و نیز سیرک آذربایجان گشایش یافتند.
در سال ۱۹۸۷ ذاکر باقرف با هدف توسعه روابط شوروی با ترکیه راهی ترکیه شده و با مسعود ییلماز، همتای ترک خود دیدار کرد.
ذاکر باقرف ۳۱ مارس سال ۱۹۸۹ در باکو درگذشت.
رؤوف حاجی‌اف
رؤوف حاجی‌اف (; – ) موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز، سیاستمدار آذربایجانی اهل شوروی و دارنده جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی بود. وی ریاست اتحادیه آهنگ‌سازان و وزارت فرهنگ آذربایجان شوروی را در در کارنامه خود داشت.
رؤوف حاجی‌اف ۱۵ ماه مه سال ۱۹۲۲ در شهر باکوی آذربایجان شوروی زاده شد. وقتی که هنوز ۱۸ سال داشت، اولین اپرت خود را با عنوان «شوخی‌های دانشجویان» ساخت. در میان سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ در کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو تحصیل گرفت. سپس، در سال ۱۹۵۳ از آکادمی موسیقی باکو که آنجا در کلاس‌های قارا قارایف حضور یافته بود، دانش‌آموخته شد. تا سال ۲۹۵۸ در حزب کمونیست اتحاد شوروی عضویت داشت.
رؤوف حاجی‌اف در سال ۱۹۶۴ سکاندار تالار دولتی فیلارمونیک آکادمیک آذربایجان شد. یک سال بعد به عنوان وزیر فرهنگ آذربایجان شوروی منصوب و تا سال ۱۹۷۱ در این پست ابقاء شد.
به ابتکار رهبران شوروی، رؤوف حاجی‌اف عهده‌دار مأموریت مشاوری کل فرهنگ این اتحادیه در سرتاسر قاره آفریقا شد و راه الجزایر را در پیش گرفت. در طول ۸ سال فعالیت در آفریقا، وی ۳ باله به نمایش درگذاشت، که بعداً در پاریس نیز به نمایش درآمد، و ۳ آکادمی در الجزایر همچون آکادمی رقص‌ها، آکادمی موسیقی و آکادمی تئاتر به راه انداخت.
به دنبال اینکه به شوروی بازگشت، ریاست اتحادیه آهنگ‌سازان آذربایجان شوروی را در دست گرفت که تا آخر عمرش متولی این پست شد.
رؤوف حاجی‌اف ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۹۵ در شهر باکوی جمهوری آذربایجان درگذشته و پارک مفاخر باکو خاکسپاری شد.وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان لنین، و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
پلاتین اند
پلاتین اند یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط تسوگومی اوبا نوشته و توسط تاکشی اوباتا تصویرسازی شده‌است. این مانگا از ماه نوامبر ۲۰۱۵ تا ژانویه ۲۰۲۱ در مجله ماهانه "جامپ اسکوئر" به صورت سریالی منتشر شد.
داستان دربارهٔ یک دانشجو به نام میرای کاکهشی است که اقدام به خودکشی می‌کند اما توسط فرشته نگهبانش نجات می‌یابد، فرشته علاوه بر اینکه قول می‌دهد تا از او محافظت کند، به وی قدرت‌های ویژه ای می‌بخشد همچنین او یکی از ۱۳ نامزدی است که توسط فرشتگان مختلف انتخاب شده تا جایگزین نقش خدا شود که قرار است در ۹۹۹ روز بازنشته شود. "پلاتین اند" تحت مجوز ویز مدیا در آمریکای شمالی منتشر می‌شود. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباس شده از این اثر ساخته استودیو سیگنال.ام‌دی قرار است در اکتبر ۲۰۲۱ پخش شود.
میرای کاکهشی دانشجوی جوانی است که از بدرفتاری عمویش و عمه اش که از زمان مرگ والدینش او را بزرگ کرده‌اند، خسته شده اما پس از اقدام به خودکشی توسط فرشته نگهبان به نام ناس نجات می‌یابد. میرای از طریق ناس می‌فهمد که پدر و مادر خوانده اش مسئول مرگ پدر و مادر اصلی اش هستند، از قدرت‌هایی که به او داده برای مقابله با آنها و اجرای عدالت استفاده می‌کند. با این حال، سختی‌های میرای تازه شروع می‌شود زیرا ناس به او اطلاع می‌دهد که خدا در ۹۹۹ روز بازنشسته می‌شود و ۱۳ نامزد جایگزین از جمله خود او انتخاب شدند. اوضاع از زمانی بدتر می‌شود که نه تنها میرای نمی‌تواند از شرکت در مسابقه خودداری کند بلکه در میان نامزدها کسانی هستند که می‌خواهند با کشتن همه رقبا در اسرع وقت، به پیروزی برسند.
موصئیب امیرف
موصئیب امیرف (; –) نقاش و خادم هنر افتخاری جمهوری آذربایجان است.
موصئیب امیرف در سال ۱۹۶۳ در شهر باکو چشم به جهان گشود. وی دانش‌آموخته مدرسه هنری عظیم عظیم‌زاده آذربایجان در سال ۱۹۷۹ و نیز دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان در سال ۱۹۸۷ می‌باشد. از سال ۱۹۶۶ در اتحادیه نقاشان جمهوری آذربایجان عضویت دارد. وی همچنین برای مدتی کلاس‌های نقاشی تجربی در آکادمی هنر آذربایجان برگزار کرده‌است.
موصئیب امیرف نوه موصئیب شهبازف، وزیر آموزش و پرورش آذربایجان شوروی سابق، است.
موصئیب امیرف در کنار پروژه‌های بین‌المللی متعددی، در نمایشگاه‌هایی در پاریس، واشینگتن و لوکزامبورگ نیز حضور یافته‌است. وی تعداد کثیری نمایشگاه انفرادی ترتیب داده‌است. از مجموع آن‌ها می‌توان به نمایشگاه‌های تشکیل شده در «مکان هنرهای معاصر یارات» در سال ۲۰۱۴، در موزه هنرهای مدرن باکو در سال ۲۰۱۵ و در مسکو در سال ۲۰۱۹ اشاره کرد.
آثار وی در بسیاری از موزه‌ها، گالری‌ها و کلکسیون‌های شخصی در جمهوری آذربایجان، روسیه، ایالات متحده آمریکا، سوئد، فرانسه، آلمان، لیتوانی، بریتانیا، ترکیه، ایتالیا، دانمارک و نروژ نگهداری می‌شود.
پوتین (غذا)
پوتین (در زبان فرانسوی: Poutine) یکی از غذاهای اصیل و سنتی استان کبک در کانادا است که از سیب‌زمینی سرخ‌کرده، دَلَمه پنیر و سس گریوی تهیه می‌شود.
پوتین نمادی از فرهنگ کِبکی به‌شمار می‌رود که افزایش شهرت آن باعث محبوبیت این غذا در سایر نقاط کانادا و نیز شمال ایالات متحده شده‌است. جشن‌های سالانهٔ پوتین در مونترآل، شهر کبک، دروموندویل و همچنین تورنتو، اتاوا، نیوهمپشایر و شیکاگو برگزار می‌شود. برخی پوتین را «غذای ملی کانادا» برمی‌شمارند، ولی برخی دیگر معتقدند که این عنوان نوعی تصاحب فرهنگی هویت ملی کِبکی است. پوتین ممکن است سالم‌ترین انتخاب در میان غذاها نباشد، اما در میان غذاهای فست‌فود، یکی از انتخاب‌های مورد علاقهٔ کانادایی‌ها به شمار‌می‌رود.
این روزها تنوع بسیاری در مواد اولیه و دستور پخت این غذا وجود دارد و برخی معتقدند که می‌توان پوتین را به عنوان گونه‌ای جدید از غذا، همچون ساندویچ‌ها و دامپلینگ‌ها دسته‌بندی کرد.
گونهٔ سنتی این غذا از سیب‌زمینی سرخ‌کرده، دَلَمه پنیر و سس گریوی تهیه‌ می‌شود. برای اینکه تردی سیب‌زمینی‌های سرخ‌کرده از بین نرود، دلمه‌‌های پنیر و سس گریوی درست پیش از سرو این غذا به بشقاب اضافه می‌شوند. یک پوتین خوب با تردی سیب‌زمینی‌ها، تازگی پنیر و قوام سس آن شناخته می‌شود.
در صورت در دسترس نبودن دَلَمهٔ پنیر می‌توان از پنیر موتزارلا به عنوان جایگزین استفاده کرد، چنان‌که در منطقهٔ ساسکاچوان اغلب از پنیر موتزارلای رنده‌شده استفاده می‌شود. سیب‌زمینی شیرین نیز از آنجایی که دارای ویتامین‌ها و فیبر بیشتری است، می‌تواند به عنوان جایگزین سالم‌تری برای سیب‌زمینی استفاده شود.
انواع دیگری از پوتین نیز در منوی رستوران‌ها یافت می‌شود که معمولاً از مواد افزوده‌ای بر نوع سنتی این غذا در تهیهٔ آنها استفاده می‌شود، از جمله سوسیس، مرغ، بیکن، گوشت سرسینه و گوشت دودی مونترآلی.
باشگاه فوتبال رئال مادرید در فصل ۲۰–۲۰۱۹
باشگاه فوتبال رئال مادرید در فصل ۲۰–۲۰۱۹ ، ۱۱۶ اُمین فصل خود را سپری می‌کند که ۸۹ اُمین سال حضور متوالی آنها در لالیگا است. در فصل ۲۰۲۰–۲۰۱۹ رئال مادرید توانست قهرمان لالیگا شود و قهرمانی در سوپر جام اسپانیا را نیز به دست آورد.
در ۴ ژوئن، لوکا یوویچ قرارداد خود را با اینتراخت فرانکفورت تا سال ۲۰۲۵ امضا کرد. فرلان مندی نیز با عقد قراردادی شش ساله از المپیک لیون به جمع کهکشانی ها پیوست.
اما بزرگترین خرید رئال مادرید در نقل و انتقالات ادن آزار بود. رئال مادرید با پرداخت ۱۱۵ میلیون یورو برای این بازیکن بلژیکی ، هزینه کرد تا یکی از گرانترین انتقال های نقل و انتقالاتی رقم بخورد.
در ۲۰ ژوئن، مارکوس یورنته به اتلتیکو مادرید فروخته شد و ماتئو کوواچیچ به صورت قطعی در ۱ ژوئیه به چلسی پیوست.
"منبع :" کل هزینه : ۳۵۲.۵ میلیون یورو
کل درآمد : ۱۳۲.۱ میلیون یورو
درآمد خالص : ۱۹۰.۴ میلیون یورو
تیم رئال مادرید در ششمین دوره جام بین المللی قهرمانان (ICC) که شامل مجموعه ای از مسابقات دوستانه بود ، شرکت کرد. این رقابت ها از ۱۶ ژوئیه آغاز شد و در ۱۰ اوت به پایان رسید.
ششمین دوره مسابقات جام آئودی در سال ۲۰۱۹ به میزبانی بایرن مونیخ ، و با شرکت باشگاه های رئال مادرید ، تاتنهام هاتسپور و فنر باغچه انجام شد.
فصل ۲۰–۲۰۱۹ ، هشتاد و نهمین سال رقابت های فوتبال لا لیگا است. بازی های این فصل از ۱۶ اوت ۲۰۱۹ تا ۲۴ مه ۲۰۲۰ انجام شد.
رئال مادرید از مرحله یک شانزدهم نهایی به مسابقات محلق شد.
در سوپر جام اسپانیا چهار تیم بارسلونا ، اتلتیکو مادرید ، والنسیا و رئال مادرید حضور دارند. این رقابت ها از مرحله نیمه نهایی اغاز شد و رئال مادرید با غلبه بر والنسیا و اتلتیکو مادرید قهرمان سوپر کاپ اسپانیا شد.
قرعه کشی سوپر کاپ اسپانیا در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۹ انجام شد. شهر جده در عربستان سعودی میزبان این مسابقات است.
"منبع :" https://www.soccerway.com/teams/spain/real-madrid-club-de-futbol/2016/squad/
ویدئولن
ویدئولَن () یک سازمان غیرانتفاعی است که نرم‌افزارهایی برای پخش ویدئو و سایر فرمت‌های رسانه ای توسعه می‌دهد. این سازمان در ابتدا دو برنامه برای جریان رسانه‌ای با نام ویدئولن کلاینِت (به اختصار وی‌اِل‌سی ) و ویدئولن سرور (به اختصار وی‌اِل‌اِس ) ساخت، اما از آنجایی که اکثر ویژگی‌های وی‌ال‌اس در وی‌ال‌سی گنجانده شده بود، به وی‌ال‌سی مدیا پلیر تغییر نام داده‌است.
سیگنال.ام‌دی
سیگنال. ام‌دی یک استودیوی پویانمایی ژاپنی است که در اکتبر ۲۰۱۴ توسط پروداکشن آی. جی از هلدینگ آی‌جی پورت تأسیس شد.
مارکوس (نقاش ارمنی سده ۱۷ میلادی)
مارکوس نقاش ارمنی‌تبار سده هفدهم میلادی بود.
واکنش مک‌فایدن–استیونز
واکنش مک‌فایدن–استیونز یک واکنش شیمیایی در شیمی آلیست که عبارت است از تجزیه حرارتی آسیل‌سولفونیل‌هیدرازیدها به آلدهیدها با استفاده از کاتالیزورهای بازی.
دودمن "و همکاران" یک واکنشگر برای جایگزینی با هیدرازید ایجاد کرده‌اند.
سازوکار واکنش مک‌فایدن–استیونز هنوز در دست بررسی است. دو گروه به‌طور مستقل سازوکار تکه‌تکه شدن هترولیتیک را پیشنهاد کرده‌اند. این سازوکار شامل پروتون‌زدایی آسیل سولفونامید و به دنبال آن یک مهاجرت ۲٬۱-هیدرید برای ایجاد آلکوکسید (۳) است. فروپاشی آلکوکسید منجر به تولید آلدهید مورد نظر (۴)، گاز نیتروژن و یون آریل سولفاته (۵) می‌شود.
مارتین "و همکاران" سازوکار متفاوتی را شامل آسیل نیترن پیشنهاد کرده‌اند.
اتحادیه نقاشان جمهوری آذربایجان
اتحادیه نقاشان جمهوری آذربایجان () کانون نقاشان و کارشناسان تاریخ هنر است. مسئولیت اتحادیه را فرهاد خلیلف، نقاش مردمی آذربایجان، و دبیری آن را «آقاعلی ابراهیمف» بر عهده دارند.
اتحادیه نقاشان جمهوری آذربایجان به عنوان سازمانی فعال در حوزه هنر در سال ۱۹۲۰ بنیان‌گذاری شد. اما به موجب تأسیس اتحادیه نقاشان آذربایجان شوروی در سال ۱۹۳۱، این اتحادیه منحل شد. با این وجود، پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۰ و استقلال جمهوری آذربایجان این اتحادیه دوباره زنده شد.
در سال ۲۰۰۶ بود، که نمایشگاهی اختصاص یافته به توسعه هنر در آذربایجان در حاشیه ۶۵- امین سالگرد تأسیس اتحادیه نقاشان در جمهوری آذربایجان گشایش یافت.
اتحادیه نقاشان جمهوری آذربایجان جایزه ای به نام «سلطان محمد»، نقاش و و مینیاتورساز قرن ۱۶ آذربایجانی تأسیس کرده‌است، که هر دو سال یک بار به هنرمندان و منتقدان هنری تعلق می‌گیرد.
هجدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم زردآلوی طلایی ایروان
هجدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم زردآلوی طلایی ایروان (انگلیسی: 18th Yerevan Golden Apricot International Film Festival‎) از ۳ تا ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱ در ایروان، ارمنستان برگزار شد. مراسم اختتامیه در روز ۹ اکتبر در موزه آرارات کارخانه کنیاک‌سازی ایروان برگزار شد.
در مسابقه بین‌المللی فیلم تمام قد «زردآلوی طلایی» به فیلم "" (به کارگردانی وینوتراج، هند) و «زردآلوی نقره‌ای» به فیلم "پایین دست تا کینشاسا" (دیودو حمادی، کنگو / فرانسه / بلژیک) اهدا شد.
مخصوصاً از فیلم "نمایش قدیمی جدید" (کارگردان جیو جونگیون، هنگ کنگ / فرانسه) نام برده شد.
فیلم "مهار" (کارگردان سالومه یاشی، سوئیس / آلمان / گرجستان) جایزه FIPRESCI به نام پیتر ون بورن را دریافت کرد.
فیلم "جهان" در مسابقه «هسته» «زردآلوی طلایی» (کارگردان: کریستینه هاروتیونیان، ایالات متحده آمریکا / ارمنستان)، «زردآلوی نقره‌ای» به "زیرزمینی" (کارگردان: هوویک هاکوبیان، فرانسه / ارمنستان) اهدا شد. و "زیر و رو" (کارگردان: اوسانا شکویان، ارمنستان) جایزه به نام گنادی ملکویان را دریافت کرد.
رئیس هیئت داوران مسابقه فیلم‌های فیلم تمام قد هجدهمین جشنواره فیلم کرنل موندروتسو، کارگردان تئاتر و فیلم مجارستان، برنده جشنواره کن، لوکارنو و ده‌ها جشنواره معتبر فیلم دیگر است بود.
در هیئت داوران مسابقه فیلم تمام قد تهیه‌کننده فرانسوا آرتمار، مدیر جشنواره بین‌المللی فیلم کراکوف کریستوف گرات، لاریسا مایلوکووا منتقد فیلم و روبرت امیرخانیان آهنگساز حضور داشتند.
دنیلو،شاهزاده مونته‌نگرو
دنیلو، شاهزاده مونته‌نگرو (؛ – ) شاهزاده حاکم مونته‌نگرو از 1851 تا 1860 بود. آغاز سلطنت او گذار مونته نگرو از شکل حکومت باستانی (شاهزاده-اسقف اعظم) به پادشاهی سکولار بود. ی در سال 1852 با امپراتوری عثمانی درگیر جنگ شد دانیلو ، با کمک برادر بزرگترش ، وویوده میرکو ، عثمانی ها را شکست داد.شهر دانیلوگگراد به نام او نامگذاری شده است.
اوژنی دو ساد
اوژنی دو ساد () که با نام اوژنی شناخته می‌شود، یک فیلم اقتباسی سافت‌کور به کارگردانی خسوس فرانکو و بر پایهٔ یک داستان کوتاه از مارکی دو ساد است که در سال ۱۹۷۰ ساخته شد و در سال ۱۹۷۳ اکران گردید. این فیلم را نباید با "دو ساد ۷۰" اشتباه گرفت که هر دو با نام اوژنی شناخته می‌شوند.
ساوا پتروویچ
ساوا پتروویچ (؛ ۱۸ ژانویه ۱۷۰۲ – ۹ مارس ۱۷۸۲) کشیش شاهزاده-اسقف اعظم اهل مونته‌نگرو بود.وی در سال 1735 جانشین خویشاوند خود دانیلو اول شد.در سال 1735 جنگ جدیدی بین روسیه و امپراتوری عثمانی آغاز شد ، که اتریش به زودی به نفع روسیه وارد جنگ شد.صربها در اتریش-مجارستان ، بوسنی و هرزگوین ، صربستان و مونته نگرو برای استقلال وارد جنگ شدند.در این حین فعالیت هایدوک (راهزنان و شورشیان) افزایش یافت و نه تنها بوسنی و هرزگوین تحت کنترل عثمانی ، بلکه قلمرو ساحلی دالماتیا را که توسط ونیز و جمهوری همسایه راگوسا اداره می شد ، تهدید می کردساوا همچنان به دنبال نوعی مماشات با ونیز بود ، سیاستی که مناسب طبیعت محافظه کار او بود. هدف ساوا تأمین مرزهای بازتر برای مونته نگرو بود ، منطقه ای که قبلاً تحت محاصره همسایه های غربی و شرقی اش قرار گرفته بود.دولت اتریش صرب ها را وادار کرده بود تا روستاها و شهرهای خود را ترک کرده و به ارتش اتریش بپیوندنددر همین حال ، موفقیت های اولیه اتریش در مبارزات علیه عثمانی ها ، با حمایت داوطلبان صرب بدست آمد ، با عکس العمل های جدی همراه بود ، و پس از آن اتریش مجبور به واگذاری قلمرو خود شد. تا پاییز 1739 اتریشی ها مجبور به امضای پیمان بلگراد شدند که بر اساس آن پادشاهی صربستان (از جمله بلگراد) ، قسمت جنوبی بنات تمسوار و شمال بوسنی به عثمانی واگذار کردند.در مونته نگرو پاشای جدید آماده حمله ای تمام عیار شد قبایل هایلندر با انتخاب مذاکره به جای جنگ ، چهل نفر از سرداران خود را برای مذاکره به محل مشخصی فرستادند اما آنها دستگیر و سر بریده شدند.ساوا که سخت تحت فشار قرار گرفت ، تصمیم گرفت تا از روسیه ارتدوکس کمک بگیردساوا شخصاً راه افتاد و در بهار بعد ، هنگامی که به سن پترزبورگ رسید از ملکه روسیه درخواست کمک کرد.. ملکه وعده کمک مالی داد ، اما مایل نبود که از مونته نگرو حمایت نظامی کند.. فردریک بزرگ با بازگشت به برلین ، یک صلیب طلایی زیبا به او داد ، اما چنین نشانه هایی ، هرچند به خوبی در نظر گرفته شده بود ، نتوانست امیدهای او را برآورده کند ، و سفر او بدون نتیجه به نظر می رسید.ساوا همچنین نامه ای به امپراطور روسیه نوشت .و اهالی مونته نگرو را در این نامه جزئی از ملت صرب اعلام کرد. ساوا در تاریخ مونته نگرو شخصیتی به یاد ماندنی نبود و در دوره ای از رقابت های دائمی و تلخ قبیله ای و نبرد قدرت حکومت کرد.
شیطان از آکاساوا آمد
شیطان از آکاساوا آمد () یک فیلم ماجراجویی جاسوسی آلمانی-اسپانیایی به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد.
دایره گچی
دایرهٔ گچی (灰闌記) یک نمایشنامه چینی منظوم از لی کیانفو است در چهار پرده و یک مقدّمه. این نمایشنامه از شاهکارهای ادبی دودمان یوآن به‌شمار می‌رود.
معروف‌ترین اقتباس این اثر "دایره گچی قفقازی" برتولت برشت بوده‌است.
داریوش آشوری این نمایشنامه را به فارسی ترجمه کرده‌است.
موسی بن عقبه
ابومحمد موسی بن عقبه بن ابی عیاش قرشی از موالیان آل زبیر، در مدینه متولد شد و در سال ۱۴۱ هجری درگذشت. از سیره نویسان و از ثقات حدیث است.
منابع تاریخ تولد وی را ذکر نکرده‌اند، تنها بنا بر گفته خودش در سال ۶۸هجری هنگامی که عبدالله ابن عمر در مکه حج می‌گزارد، او را دیده‌است، پس بنا به نقل او این دیدار در زمانی صورت گرفته‌است که در سن نوجوانی و واجد شرایط انجام حج بوده‌است.
موسی بن عقبه از صغار تابعین شمرده می‌شود. تعدادی کمی از اصحاب همچون ابن عمر و جابر، انس بن مالک را درک کرده‌است. او از دیگر صحابی زن ام خالد یعنی همسر زبیر بن عوام حدیث نقل کرده‌است. بخاری در صحیح خود و احمد در مسندش از موسی بن عقبه روایتی را که راوی آن ام خالد بوده‌است، نقل کرده‌اند.
او تعداد زیادی از بزرگان تابعین را دیده‌است از جمله علقمه بن وقاص اللیثی، ابو سلمه بن عبدالرحمان، سالم بن عبدالله بن عمر و برادرش حمزه، عبدالرحمان بن هرمز الاعرج، نافع بن جبیر بن مطعم، نافع، مولی ابن عمر، و عروه بن زبیر، عکرمه مولی ابن‌عباس، زهری، عبدالله بن ذکوان، محمد بن منکدر و عطاء السلیمی. همان‌طور که از عبدالله بن دینار، محمد بن یحیی بن حبان و حمزه بن عبدالله بن عمر نیز روایت شده‌است.
در منابع از موسی بن عقبه غیر از کتاب المغازی او اثر تألیفی دیگری ذکر نشده‌است. کتابی که به واسطه آن مشهور گردید و از اولین کسانی است که به نوشتن سیره و مغازی پرداخته‌است. هرچند که کتاب او از بین رفته‌است ولی در آثار نویسندگان بعد از او از این کتاب نام برده شده‌است.
موسی بن عقبه و کتاب المغازی وی از نظر دانشمندان بسیار مورد توجه بوده‌است. بسیاری از دانشمندان به او اعتماد دارند و نسبت به صداقت و امانتداری او مطمئن بوده‌اند. از جمله کسانی که او را تحسین می‌کردند مالک بن انس است که می‌گوید: "بر شما باد به کتاب المغازی مرد صالح، موسی بن عقبه، چرا که از مغازی او صحیحتر یافت نشود. "و باز از او نقل است که: بر شما باد به المغازی موسی بن عقبه، زیرا او ثقه و قابل اعتماد است، سفیان بن عیینه هم گفته‌است: «من به خاطر موسی بن عقبه به مدینه می‌آمدم و وقتی او فوت کرد، مدینه را ترک کردم.» و ذهبی در مورد او گفته: «او ثقه و مورد اعتماد و کثیر الحدیث بود.» نووی اظهار داشته‌است که علما «بر ثقه بودن او اتفاق نظر داشتند و بخاری و مسلم از او روایت کرده‌اند.» او همچنین می‌گوید: "او قابل اعتماد بود و از صغار تابعین. ابن حجر عسقلانی درباره‌اش می‌گوید: «او فقیهی امین است در المغازی».
همه منابع درگذشت او را در سال۱۴۱ هجری قمری و در مدینه می‌دانند و در همان‌جا به خاک سپرده شده‌است.
لین چونگ
لین چونگ شخصیتی خیالی در داستان "یاغیان مردابها" است. نامش در بعضی اقتباس‌های بعدی لین چانگ ذکر شده، از جمله در سریال "جنگجویان کوهستان".
اردوغانیسم
اردوغانیسم یا اردوغان‌گرایی یا طیبیسم به آرمان‌ها و روش‌کار سیاسی نخست‌وزیر سابق و رئیس‌جمهور کنونی ترکیه، رجب طیب اردوغان اطلاق می‌شود. با پشتیبانی قابل توجهی از اقتدار کاریزماتیک، اردوغان‌گرایی به عنوان «قوی‌ترین پدیده در ترکیه پس از کمالیسم» توصیف شده‌است و از حمایت گسترده‌ای نیز در سراسر کشور تا پیش از بحران اقتصادی سال ۲۰۱۸ برخودار بود. ریشه‌های ایدئولوژیکی این رویکرد در محافظه‌کاری ترکیه‌ای است. عمده‌ترین طرفدار سیاسی اردوغانیسم، حزبی است که خود اردوغان آن را درسال ۲۰۰۱ با عنوان عدالت و توسعه تأسیس کرده‌است. به عنوان یک نسخهٔ شخصی شده از دموکراسی محافظه‌کار، اصول کلیدی اردوغانیسم شامل رهبری قوی و متمرکز بر اصول مذهبی و رضایت انتخاباتی است. این نوع رویکرد بسیار کم بر اصل تفکیک قوا و موازنه‌های نهادی استوار می‌باشد. منتقدان اغلب از دیدگاه سیاسی اردوغان به عنوان «اقتدارگرایی» و «دیکتاتوری انتخابی» یاد می‌کنند.
اردوغانیسم به شدت مایل به ساخت یک ترکیه جدید است، ترکیه ای که از اصول کمالیسم مندرج در جمهوری ترکیه فاصله می‌گیرد و به‌دنبال لغو برخی اصول مانند سکولاریسم نهفته در قانون اساسی این کشور است. حامیان اردوغانیسم به‌دنبال احیای ارزش‌های فرهنگی و تمدنی «امپراطوری عثمانی» هستند و به شدت با اصلاحات اجتماعی و مدرنیزاسیون و غرب‌گرایی که توسط بنیانگذار جمهوری ترکیه، مصطفی کمال آتاتورک آغاز شده بود، مخالفت می‌کنند. همچنین حمایت از اردوغان ناشی از همان اقتدار کاریزماتیک و کیش‌شخصیتی (شخصیت پرستی) او است.نشریه فارین پالیسی عنصر اصلی نوع حکومت اردوغان را کیش‌شخصیتی او می‌داند که با عناصر دیگری چون پوپولیسم و اقتدارگرایی ترکیب شده‌است و چیزی شبیه پوتینیسم ساخته‌است.
اصطلاح اردوغانیسم اولین بار بلافاصله پس از پیروزی اردوغان در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۱ به کار گرفته شد. جایی که اردوغانیسم عمدتاً به با لیبرال دموکراسی، آزادی اقتصادی و محافظه‌کاری سیاسی همراه با عوام‌فریبی و کیش‌شخصیت پیوند خورده‌است. همچنین در دهه‌های اخیر استفاده از این اصطلاح در محافل بین‌المللی رشد یافته‌است و اردوغانیسم در حقیقت بیانگر نوع خاص سیاست خارجی اردوغان موسوم به «نوعثمانی‌گری» است.
بسیاری از اسلام‌گرایانی که حامی اردوغان بودند و در به قدرت رسیدن او کمک کردند، منتقد کیش‌شخصیتی اردوغان شده‌اند و آنرا در تعارض با اسلام می‌دانند، زیرا که در اسلام توجه اصلی باید به خدا و تعالیم الهی باشد نه انسان (شخصیت). به همین خاطر اعضای حزب اسلام‌گرای «خوشبختی» معتقدند که اردوغانیسم نسبتی با اسلام‌گرایی ندارد و بیشتر یک اقتدارگرایی شخصی است که با پوشش‌های مذهبی آذین شده است.
نوئل گالون
نوئل گالون (; – ) آهنگساز، مربی موسیقی، نویسنده، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور و جایزه بزرگ رم شده‌است.
نوئل لانسیان
نوئل لانسیان (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و مربی موسیقی اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
نوئل هاله
نوئل هاله (؛ – ) نقاش اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
نوپادون پاتاما
نوپادون پاتاما (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل تایلند است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
نوح فلدمن
نوح فلدمن (؛ زادهٔ ) وکیل، و حقوقدان اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده‌است.
نورم ساندرز
نورم ساندرز (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، طرفدار محیط زیست، و کوهنورد اهل استرالیا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
نورمن مانیا
نورمن مانیا (؛ زادهٔ ) نویسنده، و استاد دانشگاه اهل رومانی است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم و برنامه فولبرایت شده‌است.
نورون ناهار فیضانسا
نورون ناهار فیزانسا (; – ) استاد دانشگاه اهل بنگلادش بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
نوکوندا ماکونگا
نوکوندا ماکونگا (؛ زادهٔ) دانشمند در زمینه زیست‌فناوری‌ اهل آفریقای جنوبی است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
نیکلاس برنارد لپیسیه
نیکلاس برنارد لپیسیه (؛ ۱۶ ژوئن ۱۷۳۵ – ) نقاش اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
نیکلاس کتسنبک
نیکلاس کَتسِنبَک (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده‌است.
نیکلاس کوستو
نیکلاس کوستو (; – ) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
نیکلاس گوسدف
نیکلاس گوسدف (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده‌است.
نیکلاس-هنری جاردین
نیکلاس-هنری جاردین (; – ) معمار اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
نیلس متفاوت
نیلس متفاوت (; – ) معمار، و تاجر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
نیلوفر سخی
نیلوفر سخی (؛ زادهٔ) سیاستمدار اهل افغانستان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
نیهاریکا رییزادا
نیهاریکا رییزادا (؛ زادهٔ ۱۹۹۰) بازیگر، و بازیگر سینما اهل Luxembourgish است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سوریاوانشی" اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
ابیل دیمیر
ابیل دیمیر (; – ) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هارلان کلیولند
هارلان کلیولند (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز و نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده‌است.
هارلان لوگان
هارلان لوگان (؛ – ) مربی، استاد، ناشر، قانون‌گذار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده‌است.
هارولد جی رن
هارولد جی رن (؛ 1921 – june 13, 2016 (95 years of age)) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هاروی برانسکامب
هاروی برانسکامب (؛ ۲۵ دسامبر ۱۸۹۴ – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم و بورسیه رودز شده‌است.
هال برونو
هال برونو (; – ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هالیل گاون
هالیل گاون (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه مکانیک اهل قبرس شمالی است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هانا هولبورن گری
هانا هولبورن گری (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری و برنامه فولبرایت شده‌است.
هانس نیکولز
هانس نیکولز (؛ زادهٔ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از دانشگاه حقوق جرج واشینگتن ااست.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هایدن شیلینگ
هایدن شیلینگ (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هاینریش فرانتس برنت
هاینریش فرانتس برنت (; – ) اهل سوئیس بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هدر ماکسول
هدر ماکسول (؛ زادهٔ September 12) خواننده، ترانه‌سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هدلی دونووان
هدلی دونووان (; – ) افسر، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده‌است.
هرمان د کرو
هرمان د کرو (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بلژیک است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هروی ام کلکلی
هروی ام کلکلی (; – ) روان‌پزشک، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده‌است.
هری مورتیمر هابل
هری مورتیمر هابل (; – ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هکتور لفوئل
هکتور لفوئل (; – ) معمار اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هلموت کراوینکلر
هلموت کراوینکلر (; – ) دانشمند در زمینه مهندسی زمین‌لرزه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هلن اچ بیکن
هلن اچ بیکن (; – ) مترجم، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هنری برنارد (معمار)
هنری برنارد (; – ) معمار اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری بسر
هنری بسر (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، مربی موسیقی، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری بوچارد
هنری بوچارد (; – ) مجسمه‌ساز، و قلم‌زن اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری پل ننوت
هنری پل ننوت (; – ) معمار اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری پیر پیکو
هنری پیر پیکو (; – ) نقاش اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری پینتا
هنری پینتا (; – ) نقاش اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری توماسی
هنری توماسی (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و طراح رقص اهل فرانسه بود.
هنری جی ابراهیم
هنری جی ابراهیم (; – ) استاد، نویسنده، مربی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هنری چاپو
هنری چاپو (; – ) مجسمه‌ساز، و قلم‌زن اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری چالان
هنری چالان (; – ) آهنگساز، مربی موسیقی، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری دالیر
هنری دالیر (; – ) آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری ربوود
هنری ربوود (; – ) آهنگساز، و رهبر (موسیقی) اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری رنو
هنری رنو (; – ) نقاش اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری فروندو
هنری فروندو (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار اهل مالت است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هنری لابروست
هنری لابروست (; – ) معمار اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری لاگریفول
هنری لاگریفول (; – ) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم و صلیب جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹ شده‌است.
هنری لوسیان دوست
هنری لوسیان دوست (; – ) نقاش اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری مارچال
هنری مارچال (; – ) آهنگساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
هنری-آدوارد لومبارد
هنری-آدوارد لومبارد (؛ ۲۱ نوامبر ۱۸۵۵ – ) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
هنری-جوزف د فارستر
هنری-جوزف د فارستر (; – ) نقاش اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری-جوزف روکسیتیل
هنری-جوزف روکسیتیل (; – ) مجسمه‌ساز، و نقاش اهل بلژیک بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنری-چارلز مانیگلایر
هنری-چارلز مانیگلایر (; – ) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
هنری-لوسیان چفر
هنری-لوسیان چفر (; – ) نقاش، و طراح اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنریت پویگ روگت
هنریت پویگ روگت (؛ ۹ ژانویه ۱۹۱۰ – ) نوازنده پیانو، و آهنگساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هنریک سیسه
هنریک سیسه (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه فلسفه، فلسفه اخلاق، فلسفه سیاسی، و دین اهل نروژ است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هنریکا بوخنیارز
هنریکا بوخنیارز (; – ) اقتصاددان، و استاد دانشگاه اهل لهستان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هوارد دی گریوز
هوارد دی گریوز (; – ) ژنرال‌ ارتش اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز، نشان ستاره برنزی، و نشان هوایی شده‌است.
هوارد وولف
هوارد وولف (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
هولبروک مان مکنیلی
هولبروک مان مکنیلی (; – ) ریاضی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز شده‌است.
هیاسینته ریگود
هیاسینته ریگود (; – ) نقاش اهل فرانسه بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
هیپولیت آندره ژان باپتیست چلارد
هیپولیت آندره ژان باپتیست چلارد (; – ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل فرانسه بود.
هیپولیت لفبور
هیپولیت لفبور (; – ) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
یان اسلیتر
یان اسلیتر (; – ) نقاش، طراح، تصویرگر، و سنگ‌تراش اهل پادشاهی هلند بود.
یان اوسبی
یان اوسبی (; – ) تاریخ‌نگار ادبی و نظامی اهل بریتانیا بود. مشهورترین کتابش "The Cambridge Guide to Literature in English" است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم و برنامه فولبرایت شده‌است.
یان جیمز لی
یان جیمز لی (؛ زادهٔ ۱۹۸۴) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
یوئن وینتزویلر
یوئن وینتزویلر (; – ) آهنگساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
یوجین ان لین
یوجین ان لین (; – ) باستان‌شناس، استاد دانشگاه، و باستان‌شناس کلاسیک اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
یوجین آندره اودینه
یوجین آندره اودینه (؛ – ) مجسمه‌ساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
یوجین بوزا
یوجین بوزا (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و طراح رقص اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۹۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
یوجین پرووست (نوازنده)
یوجین پرووست (; – ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بزرگ رم شده‌است.
یوجین جیرود
یوجین جیرود (; – ) نقاش اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده‌است.
یوهانس وترمن
یوهانس وترمن (; – ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم و برنامه فولبرایت شده‌است.
نیکولای دمیانوف
نیکولای دمیانوف (؛ – ) دانشمند در زمینه شیمی آلی اهل امپراتوری روسیه بود.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لنین شده‌است.
مهران فاطمی
مهران فاطمی (زادهٔ ۱۳۵۷ در ابرکوه) سیاستمداری ایرانی است که در دولت سیزدهم به عنوان استاندار یزد مشغول به کار است.
مهران فاطمی متولد سال ۱۳۵۷ است. وی دارای مدرک دکتری در رشته آب و هواشناسی (مخاطرات آب و هوایی)، کارشناسی ارشد جغرافیای طبیعی (اقلیم‌شناسی) و کارشناسی مهندسی منابع طبیعی (مرتع و آبخیزداری) از دانشگاه یزد است.
فاطمی مدتی ریاست حوزه استاندار یزد در دولت دهم را بر عهده داشت و پس از آن ریاست سازمان ملی جوانان استان یزد شد. از سوابق مدیریتی و اجرایی وی می‌توان به مشاور و مدیرکل حوزه استاندار یزد در دولت‌های نهم و دهم، مدیر راه‌اندازی دفتر نخبگان استان به عنوان نخستین دفتر استانی کشور، عضو هیئت مدیره بنیاد توسعه تعاون و کارآفرینی، رئیس شورای هماهنگی تشکل‌های سراسری مردم نهاد یزد و عضو شورای برنامه‌ریزی و توسعه این استان اشاره کرد.وی هم اکنون عضو هیات علمی دانشگاه میبد است.
مهران فاطمی یکشنبه ۴ مهر در جلسه هیئت دولت به عنوان استاندار یزد انتخاب شد تا پانزدهمین استاندار یزد باشد.