فاطمه سپهری
فاطمه سپهری، کنشگر سیاسی، فعال در زمینهٔ حقوق زنان، دموکراسی‌خواه و زندانی سیاسی اهل ایران است. او و برادرش محمدحسین سپهری یکی از امضاکنندگان نامه استعفای به رهبر جمهوری اسلامی است. فاطمه سپهری به اتهام «اخلال در نظم و آسایش عمومی و همچنین تشویش اذهان عمومی و نشر اکاذیب» به حبس و شلاق محکوم شده بود.
فاطمه سپهری متولد ۱۳۴۳ است. در سال ۱۳۸۳ و در ۴۰ سالگی در کنکور دانشگاه شرکت کرد و موفق شد در دوره لیسانس مدیریت بازرگانی در دانشگاه فردوسی مشهد قبول شود و مدرک کارشناسی خود را از این دانشگاه دریافت کند.
فاطمه سپهری فرزند ابراهیم، همسرش را در طی جنگ ۸ سالهٔ ایران و عراق و در اوایل دههٔ ۶۰، از دست داد و سرپرستی فرزندش به حکم دادگاه و بر خلاف رضایت سپهری، به پدر همسرش (به عنوان ولی شرعی) داده شد.
فاطمه سپهری در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، یکی از امضا کنندگان بیانیهٔ ۱۴ زن کنشگر درون ایران است که از بیانیه ۱۴ فعال سیاسی برای کناره‌گیری خامنه‌ای از حکومت و نیز گذار از نظام جمهوری اسلامی ایران، پشتیبانی کرد و پس از آن، در ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ به همراه برادرش محمدحسین سپهری به دست مأموران امنیتی در مشهد، بازداشت شد و ابتدا به بازداشتگاه ادارهٔ اطلاعات مشهد و سپس به زندان مرکزی (وکیل‌آباد) مشهد، منتقل شد.
او (پس از تقریباً ۹ ماه حبس) در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۹، به دلیل همسر شهید بودن، آزاد شد؛ ولی پس از آزادی مشروط، در پیامی ویدیویی گفت: وی پیش‌تر (در ۲۲ فروردین ۱۳۹۹) نیز در اعتراض به آزادی‌اش بر پایهٔ عفو رهبری، گفته بود: او مانند برادرش محمدحسین سپهری و دیگر امضا کنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی، به حکم دادگاه انقلاب مشهد، به اتهام توهین به دین اسلام، اهانت به خمینی و خامنه‌ای، براندازی حکومت جمهوری اسلامی، تبلیغ علیه نظام، مصاحبه با رسانه‌های معاند نظام، تشویش اذهان عمومی، نشر اکاذیب، برهم زدن امنیت ملی، اخلال در نظم عمومی با تجمع کردن، در حکم اولیه، به ۶ سال حبس و پس از کاهش یافتن حکم، به ۳ سال و شش ماه حبس و نیز دو بار (یک بار، به ۷۰ ضربه و بار دیگر، به ۸۴ ضربه، و روی هم رفته، ۱۵۴ ضربه) شلاق، محکوم شد که البته این حکم به دلیل همسر شهید بودن، به مدت ۵ سال (و به شرط خودداری از اعتراض و فعالیتِ دوباره)، تعلیق شد؛ با این حال، از زمان بازداشتِ دوباره (۷ مهر 1398) تا آزادی مشروط (۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۹)، نزدیک به ۹ ماه را در زندان گذاراند.
سپهری (مانند زندانیان عقیدتی-سیاسی دیگر) از حقِ داشتن وکیل (تعیینی)، محروم بوده و نیز مدتی، حق دسترسی به تلفن و دیدار با خانواده را نداشت.
برادر فاطمه سپهری یعنی محمدحسین سپهری نیز به دلیل امضای بیانیه ۱۴ فعال سیاسی، بازداشت و زندانی شد. برادر وی به دلیل مرخصی نیافتن در دورهٔ دنیاگیری کروناویروس (مانند عباس واحدیان شاهرودی و برخی از زندانیان عقیدتی-سیاسی دیگر)، به کرونا دچار شد.
اصغر سپهری، برادر دیگر فاطمه سپهری گفته بود که مقامات قوه قضاییه، بیماری کرونا را به عنوان ابزاری برای شکنجه بر ضد زندانیان سیاسی، به کار گرفته‌اند.
فاطمه سپهری نیز در یکی از مصاحبه‌هایش گفت که برادرش (محمدحسین) به دلیل افشاگری دربارهٔ انجام اعدام‌ها در زندان مرکزی مشهد (وکیل‌آباد)، از دیدار با اعضای خانواده، محروم شده‌است.
همچنین از سوی نظام جمهوری اسلامی ایران، به جان برادرش یعنی محمدحسین سپهری و چند تن دیگر از امضا کنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی، همچون: عباس واحدیان شاهرودی، رضا مهرگان و جواد لعل‌محمدی، سوء قصد شد.
مورگان اورتگاس، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا با نام بردن از عبدالرسول مرتضوی، هاشم خواستار، محمد نوری‌زاد، محمدحسین سپهری، فاطمه سپهری و چند تن دیگر، کیفر طولانی مدت آن‌ها را به دلیل «درخواست‌شان برای ایجاد تغییرات سیاسی»، محکوم کرد و خواستار آزادی فوری‌شان شد.