بیرندرای نپال
بیرندرا بیر بیکرام شاه ( ) (۲۸دسامبر ۱۹۴۵ - ۱ ژوئن ۲۰۰۱ ) از ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۱ پادشاه نپال بود. او پسر بزرگ شاه ماهندرا بود و تا زمان مرگ در کشتار خاندان سلطنتی نپال در سال ۲۰۰۱ سلطنت کرد .
از زمان بسیار جوانی ، بیرندرا توسط معلمان مدرسه خود به عنوان شاهزاده ای بسیار مهربان و احساسی توصیف شد. شاه بیرندرا به عنوان یکی از معدود پادشاهان نپال توصیف می شد که می خواست مردم نپال دموکراسی واقعی را تجربه کنند.ااو می خواست مردم انتخاب کنند که آیا "دموکراسی چند حزبی" را می خواهند یا "یک سیستم اصلاح شده سنتی " را. با این حال ، رهبران مدافع دموکراسی و مورخان همه ادعا کرده اند که در همه پرسی تقلب شده است. پس از جنبش خلق که منجر به کشته شدن صد ها نفر شد ، وی مجبور به قبول سلطنت مشروطه در نپال شد.
برخی از مورخان حدس می زنند که دیدگاه های دموکراتیک و بیرونی بیرندرا منجر به موفقیت جنبش خلق شد. وی به جهت تقویت روابط خارجی نپال با دیگر کشورهای جنوب آسیا ، اتحادیه همکاری های منطقه ای جنوب آسیا را معرفی کرد.
پادشاه بیرندرا در کاخ سلطنتی نارایانهیتی در کاتماندو به عنوان پسر ارشد ولیعهد وقت ، ماهندرا و همسر اولش ، ولیعهد ایندرا راجیا لاکشمی دیوی به دنیا آمد .
بیرندرا هشت سال را در مدرسه سنت جوزف ، یک مدرسه مسیحی در دارجیلینگ ، در کنار برادرش گیانندرا تحصیل کرد. در ۱۳ مارس ۱۹۵۵ پدربزرگ آنها پادشاه تریبهوان درگذشت و پدرشان جانشین تخت سلطنت نپال شد. با پادشاهی پدرش بیرندرا ولیعهد نپال شد.
در سال ۱۹۵۹ ، بیرندرا در کالج ایتون در انگلستان ثبت نام کرد . وی پس از تحصیل در ایتون در سال ۱۹۶۴ ، به نپال بازگشت و در آنجا با سفر پیاده به مناطق دور افتاده، به کاوش در کشور خود پرداخت. وی بعداً تحصیلات خود را با گذراندن مدتی در دانشگاه توکیو تکمیل کرد و سپس از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ در دانشگاه هاروارد علوم سیاسی خواند. بیرندرا در جوانی از مسافرت لذت می برد و به کانادا ، آمریکای لاتین ، آفریقا ، بسیاری از مناطق هند و تعدادی دیگر از کشورهای آسیایی سفر کرد. وی همچنین یک جمع کننده اشیاء هنری و طرفدار صنایع دستی و هنرمندان نپالی بود و پرواز با هلیکوپتر را نیز آموخت.
بیرندرا در ۲۷ فوریه ۱۹۷۰ با آیشواریا راجیا لاکشمی دیوی از خانواده رانا ازدواج کرد. مراسم عروسی آنها به عنوان یکی از مجلل ترین مراسم ازدواج هندو در تاریخ معرفی شده بود ، هزینه برگزاری آن ۹٫۵ میلیون دلار بود. پادشاه بیرندرا و ملکه آیشواریا سه فرزند داشتند:
بیرندرا پس از مرگ پدرش پادشاه ماهندرا ، در ۳۱ ژانویه ۱۹۷۲ و در سن ۲۷ سالگی ، به سلطنت نپال رسید. در هنگام سلطنت ، وی در واقع یک پادشاه مطلق ، زیرا او میراث دار کشوری بود که احزاب سیاسی در آن ممنوع بودند و از طریق سیستم شوراهای محلی و منطقه ای معروف به پنچایات حکومت می کرد. بیرندرا از این ادعا که او یک حاکم مستبدی است ، ابراز نارضایتی کرد و اظهار داشت که وی بر دموکراسی ای که نمایندگان مجلس به طور غیرمستقیم انتخاب می شوند، ریاست می کند. اولین سفرهای او به خارج از کشور به عنوان پادشاه در اکتبر ۱۹۷۳ به هند و دو ماه بعد به چین انجام شد زیرا معتقد بود که نپال که بین دو قدرت آسیایی قرار دارد ، باید روابط خوبی با هر دو داشته باشد.
پس از مرگ پدرش (شاه ماهندرا) در سال ۱۹۷۲ ، پادشاه بیرندرا با منجمان دربار خود مشورت کرد ، ایشان به او توصیه کردند تاج گذاری را به مدت سه سال به تأخیر بیندازد ، فرارسیدن لحظه تاجگذاری او دقیقاً در ساعت ۸:۳۷ صبح دقیقاً در ۴ فوریه ۱۹۷۵ بود. اندکی پس از طلوع فجر همان روز ، پادشاه بیرندرا به معبد کاخ اجدادش ، هانومان دهوکا رفت.
مراسم تاج گذاری با حضور دولتمردان و رهبران سیاسی از ۶۰ کشور برگزار شد ، شاهزاده ولز نماینده خانواده سلطنتی انگلیس بود. مهمانان شخصی شاه شامل صاحبخانه سابق او در دوران تحصیل در کالج ایتن ، پیتر لارنس ، سه استادش و ۱۵ همکلاسی اش بودند. در زمان مقرر ، کاهن اعظم تاج سبز زمردی را که با جواهرات منقوش و پرهای پرنده بهشتی تزئین شده بود ، بر روی سر شاه قرار داد.
پادشاه به مناسبت تاجگذاری خود اعلام کرد که به دولت دستور داده است که آموزش ابتدایی را برای هر کودکی در دسترس و رایگان قرار دهد ، اما او آن دسته از نپالی ها را که امیدوار بودند قول پیشرفت در جهت دموکراسی را بدهند ، ناامید کرد.
در تلاش برای حفظ سیستم پنچایات دولتی، رهبران برجسته حزب کنگره نپال دستگیر شدند. به دلیل بروز جنبش رو به رشد دموکراسی خواهی ، بیرندرا اعلام کرد که همه پرسی برای تصمیم گیری بین یک سیستم غیر حزبی و چند حزبی برگزار خواهد شد. این همه پرسی در می ۱۹۸۰ با برنده شدن قاطع سیستم چند حزبی (با اختلافی در حدود ۴۵ تا ۵۵ درصد) به پایان رسید. در طی دهه ۱۹۸۰ محدودیت هایی که به سازمان های سیاسی تحمیل شده بود ، کاهش یافت و گروه های لیبرال تحت رهبری دانشجویان خواستار تغییر قانون اساسی در نپال شدند.
وی در سال ۱۹۸۰ به عنوان فیلد مارشال انگلیس منصوب شد.
در سال ۱۹۹۰ ، یک سری اعتصاب و شورش از سوی طرفداران دموکراسی در نپال آغاز شد. پادشاه بیرندرا به دلیل شورش ، تحریم احزاب سیاسی را لغو کرد و توافق کرد که در آوریل ۱۹۹۰ نپال به یک پادشاهی مشروطه تبدیل شود. وی کمیسیون مستقل قانون اساسی را به نمایندگی از جناح های اصلی مخالف برای تهیه قانون اساسی جدید، تأمین خواسته های آنها و اصلاحات سیاسی منصوب کرد. کمسیون در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۰ پیش نویس قانون اساسی پیشنهادی را به وی ارائه کرد. قانون اساسی جدید ، بیرندرا را به عنوان رئیس یک کشور پادشاهی مشروطه با یک سیستم دموکراتیک چند حزبی قرار می دهد. پیش نویس قانون اساسی توسط نخست وزیر وقت کریشنا پراساد بهاتارای و کابینه اش تایید شد و به همین ترتیب، در ۹ نوامبر سال ۱۹۹۰، بیرندرا رسماً تبدیل نپال به یک کشور پادشاهی مشروطه را اعلام کرد. پادشاه بیرندرا یک دولت موقت را تعیین کرد تا زمینه را برای انتخابات هموار کند. برای سرپرستی این موضوع وی کریشنا پراساد بهاتارای را انتخاب کرد. در گفتگویی با رادیو بی بی سی ، کریشنا پراساد بهاتارای از رفتار و ادب شخصی بی عیب و نقص شاه بیرندرا و نقش بی نقص او به عنوان یک پادشاه مشروطه صحبت کرد.
با این حال ، اختلافات بین احزاب سیاسی مختلف و مشکلات اجتماعی متعدد منجر به جنگ داخلی نپال ، درگیری بین شورشیان مائوئیست و نیروهای دولتی شد که از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ ادامه داشت.
وقتی بیرندرا و خانواده‌اش (از جمله ملکه آیشواریا ) در یک شام سلطنتی در ۱ ژوئن ۲۰۰۱ قتل عام شدند ، ثبات نپال دچار مخاطره جدی شد.
تقریباً همه اعضای خانواده سلطنتی در این کشتار به دست دیپندرا کشته شدند. دیپندرا خود به عنوان پادشاه اعلام شد اما چند روز بعد بر اثر ترومای گلوله درگذشت. در نتیجه گیانندرا به عنوان پادشاه معرفی شد. جسد بیرندرا پس از تشییع جنازه سوزانده شد.
گزارش های شاهدان عینی و نیز تحقیقات بازرسان ویژه تایید کرد که دیپندرا فرد مسلح و عامل این کشتار بوده است.