جنگ‌های گوتیک
جنگهای گوتیک یک سری طولانی از درگیریها قبایل گوت علیه امپراتوری روم بین سالهای ۲۴۹ و ۵۵۴ بود. جنگهای اصلی در زیر شرح داده شده‌است.
جنگ احتمالاً پس از آن آغاز شد که فیلیپ عرب، سلف امپراتور دقیانوس، از ادامه پرداخت یارانه سالانه به قبایل منطقه که توسط امپراتور ماکسیمینوس تراکس در سال ۲۳۸ در حالی که گرسنه بودند آغاز شد، امتناع ورزید. گوتها توسط پادشاه سینوا هدایت می‌شدند که در سال ۲۴۹ یا ۲۵۰ با دو ارتش از دانوب عبور کرده بود. ستون اصلی سینوا با ۷۰٬۰۰۰ نفر به‌طور ناموفقی به Novae حمله کرد و سپس در نبرد از دقیانوس شکست خورد. سینوا به سمت فرار می‌کند دقیانوس او را تعیب می‌کند و در نبرد سنیوا پیروز می‌شود و قوای او شهر را غارت می‌کنند. دقیانوس ناچار می‌شود ارتش خود را به شمال بکشاند به فیلیپوپولیس (تراکیا) (پلوودیو در بلغارستان فعلی) برود؛ و زمان زیادی را باقی گذاشته تا سینوا شهر موزیا را غارت کند. پس از غارت آن شهر گوتها نیز برای محاصره شهر فیلیپوپولیس به سمت جنوب حرکت کردند. در سالهای ۲۵۰ یا ۲۵۱ انجام شد و پس از مدتها محاصره شهر گوتها پیروز شدند. متعاقباً پادشاه سنیوا با فرمانده شهر و فرماندار تراکیه، ت، بر علیه دقیانوس متحد شد. دقیانوس تجدید قوا می‌کند ولی در سال ۲۵۱ منجر به کشته شدن دقیانوس و پسرش هرنیوس اتروسکوس شد.
مقاله اصلی: نبرد (در یوگسلاوی فعلی)
در طول «بحران قرن سوم» هنگامی که امپراتوری تقریباً سقوط کرد، بزرگترین حمله گوتیک در سال ۲۶۸ اتفاق افتاد. متحدان دریایی گوتها، ، ناوگان حمل ارتش‌های عظیم را در امتداد ساحل دریای سیاه تأمین کردند؛ و سرزمین‌های ساحلی در تراکیه و مقدونیه را ویران کردند. نیروهای عظیم دیگر از رود دانوب در عبور کردند. حمله گوتها به استان پانونیا نیز تهدید به یک فاجعه بود. در سال ۲۶۸، امپراتور گالینوس پیروزی‌های مهم اولیه ای را در خشکی و دریا بدست آورد، اما این جانشین او کلادیوس دوم بود که سرانجام در در ۲۶۸ یا ۲۶۹ در یکی از خونین‌ترین نبردهای قرن ۳ مهاجمان را شکست داد و متجاوزان متحمل سی تا پنجاه هزار کشته شدند.
مقاله اصلی: والنس
پادشاه گوتیک پادشاهی قدرتمند در شمال دانوب از تا دریای بالتیک،برای تأمین نیرو برای پروکوپیوس (غاصب) برای مبارزه با امپراتور والنس حرکت می‌کند. ارتش گوتیک، که گفته می‌شود ۳۰٬۰۰۰ نفر است، برای کمک به پروکوپیوس خیلی دیر رسید، اما با این وجود به تراکیه حمله کرد و شروع به غارت مزارع و تاکستان‌های استان کرد. والنس، پس از غلبه بر پروکوپیوس، به سمت شمال لشکر کشید، گوتها را با نیروی برتر محاصره کرد و آنها را مجبور به تسلیم کرد. در بهار ۳۶۷، والنس از دانوب عبور کرد و به ویزیگوتهای تحت فرمان آتاناریک حمله کرد. گوتها به کوه‌های کارپات فرار کردند و کارزار بدون نتیجه‌گیری قاطع پایان یافت. در بهار بعدی، سیل دانوب از عبور والنس جلوگیری کرد. در عوض او نیروهای خود را صرف ساخت استحکامات می‌کند. در سال ۳۶۹، والنس دوباره از شهر (ایساکا فعلی در رومانی) عبور کرد و با ویران کردن آن منطقه، آتاناریک را مجبور به به او کرد. والنس پیروز شد و آتاناریک اجازه انعقاد آتش‌بس را از گرفت. آتاناریک خواستار پیمان نامه شد و والنس مجبور به انعقاد این پیمان نامه شد. به نظر می‌رسد این پیمان روابط بین گوتها و رومی‌ها را تا حد زیادی قطع کرده و تجارت و مبادله نیروها را به پرداخت خراج محدود کرده‌است.
بین سال‌های ۳۷۶ و ۳۸۲ جنگ گوتیک علیه امپراتوری روم شرقی و به ویژه نبرد آدریانوپل معمولاً در تاریخ امپراتوری روم مهم تلقی می‌شود، این اولین واقعه از یک سلسله حوادث قرن بعدی است که موجب فروپاشی امپراتوری روم غربی می‌شود، گرچه هنوز اهمیت نهایی آن برای سقوط امپراتوری مورد بحث است.
مقاله اصلی: آلاریک اول
در سال ۴۰۱ آلاریک به ایتالیا حمله کرد، اما در ۶ آوریل ۴۰۲ توسط در ( در ایتالیا) شکست خورد. حمله دوم در همان سال نیز در با شکست پایان یافت، آلاریک سنای روم را مجبور به پرداخت باج زیادی به ویزیگوت‌ها کرد و یونان را ویران ساخت. بعداً، آلاریک غارت رم را رهبری کرد (۴۱۰).
ویزگوت‌های تحت نظر تئودوریک دوم در برابر امپراتوری روم غربی تحت سلطنت امپراتور ماژوریان Majorian
در اواخر سال ۴۵۸ ماژوریان برای حمله به تئودوریک و پس گرفتن استان برای امپراتوری وارد (جنوب فرانسه فعلی) شد ماژوریان. تئودوریک را در نبرد شکست داد، و او را مجبور به ترک سپتیمانیا و عقب‌نشینی به سمت غرب به طرف کرد. بر اساس معاهده جدید با رومیان، ویزیگوت‌ها مجبور شدند دست از فتوحات اخیر خود در هیسپانیا برداشته و به وضعیت قبلی فدراسیون بازگردند.
ویزگوت‌های تحت نظر Theodoric II تئودوریک دوم، سپس اوریک ، علیه امپراتوری روم غربی
مقاله اصلی: جنگ گوتیک (۵۳۵–۵۵۴)
جنگ گوتیک بین امپراتوری بیزانس (روم شرقی) در زمان امپراتور ژوستینیان یکم و پادشاهی اوستروگوت‌های ایتالیا از سال ۵۳۵ تا ۵۵۴ در شبه‌جزیره ایتالیا، دالماتیا، ساردینیا، سیسیل و کورسیکا (جزیره کرس) رخ داد.
مورخان معمولاً جنگ را به دو مرحله تقسیم می‌کنند
در سال ۵۵۴ ژوستینین یکم قانون دولت جدید ایتالیا را ابلاغ کرد. بعداً، بیزانسی‌ها خود را در برابر حمله لومباردها در سال ۵۶۸ ناتوان دانستند، که در نتیجه قسطنطنیه کنترل دائمی بخشهای زیادی از شبه جزیره ایتالیا را از دست داد.
اقتباس از مقاله ویکی‌پدیای انگلیسی