تقاضای مازاد
در اقتصاد، کمبود یا تقاضای بیش از حد وضعیتی است که در آن تقاضا برای محصول یا خدمات در بازار از عرضه خود فراتر می‌رود. این در مقابل عرضه مازاد (مازاد) است.
در بازار کامل (که با یک مدل ساده اقتصاد خرد مطابقت دارد)، بیش از حد تقاضا فروشندگان را وادار می‌کند تا قیمت را افزایش دهند تا زمانی که تقاضا در آن قیمت با عرضه موجود مطابقت داشته باشد و تعادل بازار . در اصطلاحات اقتصادی، کمبود زمانی اتفاق می‌افتد که به دلایلی (مانند مداخله دولت، یا تصمیم فروشندگان برای عدم افزایش قیمت‌ها) قیمت برای رسیدن به تعادل افزایش یابد. در این شرایط، خریداران می‌خواهند بیشتر از مقدار کالا یا خدماتی که در دسترس است، با قیمت بازار خریداری کنند و برخی از مکانیسم‌های غیرقیمتی (مانند «اولین بار، اولین سرویس» یا قرعه کشی) تعیین می‌کنند که به کدام خریدار خدمات ارائه می‌شود؛ بنابراین در یک بازار کامل تنها چیزی که می‌تواند باعث کمبود شود قیمت است.
در استفاده معمول، اصطلاح «کمبود» ممکن است به شرایطی گفته شود که اکثر مردم قادر به یافتن کالای مورد نظر با قیمت مقرون به صرفه نیستند، به خصوص که مشکلات عرضه باعث افزایش قیمت شده‌است. «پاکسازی بازار» زمانی اتفاق می‌افتد که همه خریداران و فروشندگانی که مایل به معامله با قیمت غالب هستند قادر به یافتن شریک هستند. تقریباً همیشه خریداران مایل به قیمت ارزان‌تر از ترخیص کالا از بازار وجود دارند. تعریف فنی باریک‌تر، تأمین نکردن این تقاضا را «کمبود» نمی‌داند، حتی اگر در یک چارچوب اجتماعی یا سیاسی چنین توصیف شود.
کمبودها (به معنای فنی) ممکن است برای موارد زیر ایجاد شود:
تصمیماتی که منجر به کاهش قیمت زیر بازار می‌شود به برخی افراد کمک می‌کند و به دیگران آسیب می‌رساند. در این حالت، کمبودها ممکن است پذیرفته شود زیرا از نظر تئوری بخش خاصی از مردم را قادر می‌سازد محصولی را خریداری کنند که توانایی پرداخت آن را با قیمت تسویه بازار ندارند. این هزینه برای کسانی است که مایل به پرداخت هزینه کالایی هستند یا نمی‌توانند، یا در انجام این کار دشواری بیشتری را تجربه می‌کنند.
در مورد مداخله دولت در بازار، همیشه داد و ستدی با تأثیرات مثبت و منفی وجود دارد. به عنوان مثال، سقف قیمت ممکن است باعث کمبود شود، اما درصد مشخصی از مردم را قادر می‌سازد محصولی را خریداری کنند که با هزینه‌های بازار توانایی خرید آن را ندارند. کمبودهای اقتصادی ناشی از هزینه‌های معاملاتی و هزینه‌های فرصت بالاتر (به عنوان مثال، به صورت زمان از دست رفته) نیز به معنای اتلاف روند توزیع است. هر دو این عوامل به کاهش ثروت کل کمک می‌کنند.
کمبودها باعث:
در گذشته بسیاری از مناطق جهان کمبودهایی را تجربه کرده‌اند.
گرت هاردین تأکید کرد که کمبود عرضه را می‌توان به همان اندازه «طولانی شدن» تقاضا دانست. به عنوان مثال، کمبود غذا را می‌توان به همان اندازه کمبود مردم نامید (جمعیت بیش از حد). با نگاهی به این دیدگاه، او احساس کرد که می‌توان با این مسئله بهتر کنار آمد.
در کوتاهترین تعریف، کمبود نیروی کار شرایط اقتصادی است که در آن کارفرمایان معتقدند نامزدهای کافی (کارمند) واجد شرایط کافی برای پر کردن مطالبات بازار برای استخدام با دستمزد وجود ندارد؛ که بیشتر توسط کارفرما تعیین می‌شود. اقتصاددان بعضی اوقات از چنین شرایطی بعنوان "نارسایی در نیروی کار نام می‌برند. به عنوان مثال پیر شدن جمعیت و نیروی کار پیمانکار و کمبود تولد ممکن است توسعه اقتصادی ایالات متحده را برای چندین دهه مهار کنند.
سطح دستمزد به عنوان یکی از راه‌های اندازه‌گیری کمبود نیروی کار پیشنهاد شده‌است. با این حال، این اغلب با برداشت‌های مشترک مردم مطابقت ندارد. به عنوان مثال، اگر دستمزد به تنهایی بهترین معیار کمبود نیروی کار است، این بدان معناست که پزشکان به جای کارگران مزرعه باید وارد شوند زیرا پزشکان بسیار گران‌تر از کارگران مزرعه هستند.
گفته می‌شود [[تجارت برده اقیانوس اطلس] (که در اوایل قرن هفدهم آغاز شد اما در اوایل قرن نوزدهم پایان یافت) از کمبود نیروی کار کشاورزی در [[قاره آمریکا]] (به ویژه در [[جنوب یونان ایالت‌ها]]). تصور می‌شد که آوردن نیروی کار آفریقایی تنها وسیله مقاومت [[مالاریا]] در آن زمان است. از قضا، به نظر می‌رسد مالاریا از طریق تجارت برده به «جهان جدید» وارد شده‌است. [[رده:بازار (اقتصاد)]] [[رده:کمبود]] [[رده:کنترل قیمت]] [[رده:نیروی کار]]