مدل ارزیابی رفتار دیسک
مدل ارزیابی رفتار دیسک (به انگلیسی: DISC) یک مدل رفتارشناسی است که طبق نظریه‌های ویلیام مارستون در ۱۹۲۸ بیان شد. این مدل معتقد است که رفتارهای قابل مشاهده انسان به ۴ گروه اصلی طبقه بندی می‌شوند. درواقع DISC یک ابزار برای درک رفتار اطرافیان است که رفتارهای طبیعی انسان را بر ۴ اساس تسلط‌گرایی(D)، نفوذ(I)، ثبات(S)، وظبفه‌شناسی(C) تقسیم بندی می‌کند.
پایه و اساس مدل DISC کتابی بود که ویلیام مارستون تحت عنوان «هیجانات انسان‌های معمولی» در ۱۹۲۸ نوشت و در آن کتاب رفتارهای قابل مشاهده یک انسان عادی را به ۴ گروه تقسیم بندی کرد. به همین دلیل وی را به نام خالق مدل DISC می‌شناسند هرچند که آقای مارستون فعالیت‌های دیگری مانند ساخت یک دستگاه دروغ‌سنج را هم در کارنامه دارد.
مدل DISC صرفا درمورد رفتارهای قابل مشاهده انسان و نحوه واکنش آن به اتفاقات صحبت می‌کند و ارتباطی با هوش، سلامت روان و یا ارزش‌های درونی انسان ندارد. همچنین هیچ گروهی در الگوی DISC بر سایر مدل‌ها برتری ندارند، اگرچه ممکن است در جایگاه‌هایی باهم متفاوت باشند و نقات قوت و ضعف مختلفی داشته باشند.
آزمون دیسک یک آزمون ارزیابی مدل رفتاری با اغلب ۲۴ سوال است که کاربران باید در سوالات به یک رفتاری که بیشترین شباهت و یک رفتاری که کمترین شباهت را با آنان دارد پاسخ دهند. بعد از اتمام آزمون شما نمودار مدل رفتاری خود را دریافت خواهید که در نمودار اول رفتارهای غالب شما در محیط اطراف و در نمودار دوم رفتارهای غالب شما در محیط شخصی نوشته شده است. آنتونی رابینز معتقد است که آزمون دیسک ارزیابی ارزشمند جهت درک رفتار خود است و در شرکت خودش از این ارزیابی استفاده می‌کند.
بیش از یک میلیون نفر در هر سال به 30 زبان زنده دنیا از آزمون ارزیابی دیسک استفاده می‌کنند. برایان تریسی درمورد این آزمون می‌گوید «ما هرگز بدون گرفتن آزمون دیسک کسی را در شرکتمان استخدام نمی‌کنیم، داوطلبان استخدام را به وبسایتی رجوع می‌دهیم و از آن‌ها می‌خواهیم ۱۰ الی ۱۵ دقیقه برای پاسخگویی به مجموعه سوالات اختصاص دهند»  مدل ‌DISC معیاری است برای شناخت افراد و پیش بینی رفتارهای آن‌ها. این مدل کمک می کند که با افراد مختلف در موقعیت های متفاوت، بطور موثرتری ارتباط برقرار کنید. به دلیل اینکه مدل‌های شخصیت شناسی همانند آزمون شخصیت مایرز–بریگز معتقد هستند که شخصیت ثابت است و بعید است که تغییر کند اما دیسک معتقد است که رفتارهای انسان در مواجه با اتفاقات مختلف می‌تواند متغییر باشد. دیسک به طور کلی آسان‌تر و کاربردی‌تر از سایر ارزیابی‌های شخصیتی مانند آزمون شخصیت مایرز–بریگز است چون دیسک را می‌توان به گونه ای توضیح داد که حتی کودکان خردسال نیز بتوانند آن را درک کنند.
رایج‌ترین استفاده نادرست از مدل DISC برچسب زدن و یا نادیده گرفتن توانایی‌های افراد است که منجر به ایجاد کلیشه‌های ناعادلانه می‌شود. به این دلیل که یک فردی یک گرایش رفتاری خاص را مورد توجه و اولویت قرار می‌دهد به این معنی نیست که او توانایی انجام کارهای مخالف با الگوی رفتاری اش را ندارد. در روان سنجی، پایایی به ثبات معیارهای خاص اشاره دارد، به این معنی که در شرایط ثابت، نتیجه‌ای تقریبا مشابه ایجاد کند.  یکی از رایج ترین معیارهای پایایی، پایایی آزمون-مجدد است. با استفاده از این روش، محققان آزمون را با انجام یک ارزیابی دو بار در دو مقطع زمانی مختلف ارزیابی می‌کنند.
اگرچه اکثریت قریب به اتفاق ارزیابی‌های شخصیتی و رفتاری قابل تردید است، اما آزمون‌های معتبر DISC به طور مداوم نمرات قابلیت اطمینانی دریافت می‌کنند. در هر صورت، ارزیابی‌های رفتارDISC یکی از معتبرترین، ابزارهای رفتاری در بازار محسوب می‌شوند. تنها ۲٫۹۳ درصد از کل نتایج ارزیابی DISC در استرالیا نامعتبر تلقی می‌شوند و در سطح جهانی این رقم به تنها ۴٫۱۳ درصد ‌می‌رسد.