ضربه انسان بر محیط زیست
ضربه انسان بر محیط زیست یا ضربات انسان‌ساخت بر محیط زیست شامل تغییر در محیط‌های بیوفیزیکی و اکوسیستم‌ها، تنوع زیستی و منابع طبیعی که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم توسط انسان ایجاد می‌شود، از جمله گرم‌شدن کره زمین ، تخریب محیط زیست مانند اسیدی شدن اقیانوس‌ها ، انقراض گسترده و ازمیان رفتن تنوع زیستی ، بحران زیست‌محیطی و فروپاشی زیست‌محیطی به‌شمار می‌رود. تغییر محیط زیست متناسب با نیازهای جامعه، اثرات مخربی از خود به جای می‌گذارد برخی از فعالیت‌های بشری که در مقیاس جهانی به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم به محیط زیست جهانی آسیب می‌رسانند، عبارتند از رشد جمعیت ، و ، آلودگی و جنگل زدایی. برخی از مشکلات، از جمله گرم‌شدن کره زمین و ازدست رفتن تنوع زیستی، خطر حیاتی برای نژاد بشر ایجاد می‌کند . برخی از کارشناسان این بحران را به‌طور کل ازدیاد جمعیت انسانی نسبت می‌دهند .
اصطلاح anthropogenic (انسان‌ساخت) یک اثر یا شیء ناشی از فعالیت انسان تعیین می‌کند. این اصطلاح برای نخستین بار به معنای فنی توسط الکسی پاولوف، زمین‌شناس روس به کار رفت و نخستین بار در انگلیسی توسط بوم‌شناس انگلیسی، آرتور تانسلی، در رابطه با تأثیرات انسانی بر climax plant communities استفاده شد . دانشمند جَوشناس پل کروتزن در اواسط دهه ۱۹۷۰ اصطلاح «آنتروپوسن» را معرفی کرد. این اصطلاح گاهی در زمینه آلودگی حاصل از فعالیت‌های انسانی از زمان آغاز انقلاب سبز به کار می‌رود اما به‌طور گسترده‌ای در مورد همه ضربه‌های اصلی انسان بر محیط زیست نیز کاربرد دارد . بسیاری از اقدامات انجام شده توسط انسان که به گرم شدن محیط کمک می‌کند ناشی از سوزاندن سوخت فسیلی از منابع مختلف مانند: برق، خودرو، هواپیما، گرمایش فضا، ساخت یا تخریب جنگل‌ها است .
مقاله اصلی:
مصرف بیش از حد وضعیتی است که به‌کارگیری منابع، از ظرفیت پایدار اکوسیستم پیشی گرفته باشد. این وضعیت را می‌توان با به‌کارگیری رد پای بوم‌شناختی اندازه‌گیری کرد، رویکرد تخمین منابع تقاضای انسان در اکوسیستم‌ها را با مقدار ماده سیاره در اکوسیستم مقایسه می‌کند. برآوردها نشان می‌دهد که تقاضای کنونی بشریت 70% بیشتر از میزان بازآفرینی کل اکوسیستم‌های کره زمین است. الگوی طولانی مدت مصرف بیش از حد منجر به تخریب محیط زیست و در پایان از میان رفتن منابع می‌شود.
ضربه بشریت بر روی کره زمین به‌صورت کلی تحت تأثیر بسیاری از عوامل است، نه تنها عدد خام که نشان دهنده شمار مردم است. سبک زندگی آن‌ها (شامل ثروت کلی و به‌کارگیری منابع) و آلودگی ایجاد شده (از جمله اثر کربن) به همان اندازه مهم است. در سال ۲۰۰۸، "نیویورک تایمز" اظهار داشت که ساکنان کشورهای پیشرفته جهان منابعی مانند نفت و فلزات را با سرعتی تقریباً ۳۲ برابر بیشتر از کشورهای در حال توسعه که اکثر جمعیت انسانی را تشکیل می‌دهند، مصرف می‌کنند .
تأثیر مخرب جمعیت بیش از حد، در اثر مصرف بسیار، افزایش می‌یابد. بنابر گفته پال آر. ارلیک، در سخنرانی سال 2017:کشورهای ثروتمند غربی اکنون در حال به‌کارگیری منابع سیاره هستند و با سرعت بی‌سابقه‌ای اکوسیستم‌های آن را نابود می‌کنند. می‌خواهیم بزرگراه‌هایی در سرنگتی ایجاد کنیم تا کانی خاک کمیاب برای تلفن‌های همراه بدست آوریم. همه ماهی‌ها را از دریا می‌گیریم، صخره‌های مرجانی را خراب می‌کنیم و دی‌اکسید کربن را در جو قرار می‌دهیم. ما یک رویداد مهم انقراض را آغاز کرده‌ایم [.. .] یک جمعیت جهانی حدود یک میلیارد نفر تأثیر کلی طرفدار-زندگی خواهد داشت. که می‌تواند برای هزاره‌ها ادامه داشته باشد و در مقایسه با رشد کنترل نشده کنونی ما و چشم‌انداز سقوط ناگهانی، زندگی انسان‌های بیشتری را در دراز مدت حفظ کند.. .] اگر همه افراد منابع را در سطح مصرف مردم ایالات متحده مصرف کنند - چیزی که دنیا آرزوی آن را دارد - شما به چهار یا پنج کره زمین دیگر احتیاج خواهید داشت. ما سامانه‌های پشتیبانی از زندگی سیاره خود را خراب می‌کنیم .تمدن بشری باعث از میان رفتن ۸۳٪ از کل پستانداران وحشی و نیمی از گیاهان شده‌است . وزن مرغ‌های جهان سه برابر پرندگان وحشی است در حالی که گاوها و خوک‌های اهلی ۱۴ برابر بیشتر از همه پستانداران وحشی هستند . پیش‌بینی می‌شود با افزایش جمعیت جهانی به بیش از ۹ میلیارد نفر، مصرف گوشت جهانی تا سال ۲۰۵۰ بیش از دو برابر شود، شاید به ۷۶٪، که محرک مهمی در، از دست دادن تنوع زیستی بیشتر، و افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای خواهد بود .
مقاله اصلی: ازدیاد جمعیت انسان
برخی از پژوهشگران، کارشناسان و مدافعان هنگام بررسی رشد جمعیت انسانی ابراز نگرانی می‌کنند که ازدیاد جمعیت محرک اصلی بحران محیط زیست است. برخی از اکولوژیست‌های ژرف‌نگر، مانند اندیشمند رادیکال و جدال گرای Pentti Linkola، جمعیت بیش از حد انسان را تهدیدی برای کل زیست کره می دانند .در سال ۲۰۱۷، بیش از ۱۵۰۰۰ دانشمند در سراسر جهان دومین هشدار را به بشریت صادر کردند و اظهار داشتند که رشد سریع جمعیت انسانی «محرک اصلی بسیاری از تهدیدهای زیست محیطی و حتی اجتماعی» است .گزارش سال ۲۰۲۱ در "Frontiers in Conservation Science" هشدار داد که اندازه و میزان رشد جمعیت از عوامل مهم در از دست دادن تنوع زیستی و تخریب خاک است و افزود: «افراد بیشتر به معنای تولید ترکیبات مصنوعی و پلاستیک‌های خطرناک برای دورانداختن هستند که بسیاری از آن‌ها موجب افزایش سموم رو به رشد زمین هستند. همچنین شانس دنیاگیریهایی را که باعث شکار هرچه بیشتر ناامیدکننده منابع کم می‌شوند، افزایش می‌دهد».
مقاله اصلی:
ضربه زیست‌محیطی کشاورزی، به دلیل دامنه گسترده‌ای از شیوه‌های کشاورزی، در سراسر جهان متفاوت است. در پایان، ضربه زیست‌محیطی به روش‌های تولید در سامانه مورد استفاده کشاورزان بستگی دارد. رابطه میان آلاینده‌ها در محیط و سامانه کشاورزی غیرمستقیم است، و به دیگر متغیرهای آب‌وهوایی مانند بارندگی و دما نیز بستگی دارد.
دو گونه شاخص ضربه زیست‌محیطی وجود دارد: «مبنی-بر-ابزار» که بر اساس روش‌های تولید کشاورزی است و «مبنی-بر-اثر» که ضربه ای است که روش‌های کشاورزی بر سامانه کشاورزی یا انتشار گازهای گلخانه ای به محیط دارند. نمونه ای از یک شاخص مبنی-بر-ابزار، کیفیت آب زیرزمینی است که تحت تأثیر مقدار نیتروژن وارد شده به خاک قرار می‌گیرد. شاخصی که منعکس کننده از دست دادن نیترات به آب‌های زیرزمینی باشد، مبنی-بر-اثر خواهد بود .
تأثیرات زیست محیطی کشاورزی شامل عوامل مختلفی از خاک، آب، هوا، تنوع حیوانات و خاک، گیاهان و خود غذا است. برخی از موضوعات زیست محیطی که به کشاورزی مربوط می‌شود تغییر آب‌وهوا، جنگل زدایی، مهندسی ژنتیک، مشکلات آبیاری، آلاینده‌ها، تخریب خاک و زباله‌ها است.
مقاله اصلی:
ضربه‌های زیست محیطی صید را می‌توان به مواردی تقسیم کرد که شامل در دسترس بودن ماهیان قابل صید می‌شود، مانند صید بی‌رویه، شیلات پایدار و مدیریت شیلات. و مواردی که ضربه ماهیگیری بر دیگر عناصر محیط را شامل می‌شود، مانند صید غیرمجاز و تخریب زیستگاه مانند صخره‌های مرجانی . بنابر گزارش 2019 ؛ صید بی‌رویه مولد اصلی انقراض جمعی گونه‌ها در اقیانوس‌ها است .
این مسائل حفاظتی بخشی از است خطاب به برنامه‌های علوم شیلات. افزایش بیشتر میزان میان شمار ماهی موجود برای صید، و تمایل بشریت به صید آن‌ها، وجود دارد، مشکلی که با افزایش جمعیت جهان بزرگتر می‌شود.
مشابه دیگر مسائل زیست محیطی، ممکن است تضادی میان منافع ماهیگیرانی که برای تأمین معاش خود به ماهیگیری وابسته‌اند، و دانشمندان شیلات که دریافته‌اند اگر بخواهند جمعیت ماهیان آینده پایدار باشد، پس برخی از شیلات باید کاهش یا حتی بسته شوند .
مجله "Science" یک مطالعه چهار ساله در نوامبر ۲۰۰۶ منتشر کرد، که پیش‌بینی کرد، که با روندهای غالب، در سال ۲۰۴۸ غذاهای دریایی صید-وحش شده، در دنیا تمام خواهد شد. دانشمندان اظهار داشتند که این کاهش در نتیجه ، آلودگی و دیگر عوامل زیست محیطی است که همزمان با تخریب اکوسیستم آن‌ها از جمعیت شیلات نیز می‌کاهد. با این حال، این تجزیه و تحلیل با انتقاداتی روبرو شده‌است که در آن نقص اساسی وجود دارد، و بسیاری از مقامات مدیریت شیلات، نمایندگان صنعت و دانشمندان یافته‌ها را به چالش می‌کشند، گرچه بحث همچنان ادامه دارد. بسیاری از کشورها مانند تونگا، ایالات متحده، استرالیا و نیوزیلند و نهادهای مدیریت بین‌المللی اقداماتی را برای مدیریت مناسب منابع دریایی انجام داده‌اند .
سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل (FAO) دو-سالانه وضعیت شیلات و آبزی پروری جهان را در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد خاطرنشان کرد که تولید ماهیگیری در طی دو دهه گذشته ثابت مانده‌است اما صید ناپایدار ماهیان به میزان ۳۳٪ از شیلات جهان افزایش یافته‌است. آنها همچنین اشاره کردند که پرورش آبزیان، تولید ماهی پرورشی، از ۱۲۰ میلیون تن در سال در سال ۱۹۹۰ به بیش از ۱۷۰ میلیون تن در سال ۲۰۱۸ افزایش یافته‌است .
جمعیت کوسه‌ها و سفره‌ماهی‌های اقیانوسی از سال ۱۹۷۰ تاکنون ۷۱٪ کاهش یافته‌است که بیشتر به دلیل صید بیش از حد ماهی است. اکنون بیش از سه چهارم گونه‌های این گروه در معرض خطر انقراض قرار دارند .
مقاله اصلی:
ضربه زیست‌محیطی آبیاری شامل تغییرات کمیت و کیفیت خاک و آب در نتیجه آبیاری و اثرات متعاقب آن بر شرایط طبیعی و اجتماعی در انتهای پایین و پایین دست طرح آبیاری است.
ضربه‌های ناشی از تغییر شرایط هیدرولوژیکی ناشی از نصب و راه اندازی طرح است.
یک طرح آبیاری اغلب آب را از رودخانه می‌گیرد و آن را در منطقه آبیاری توزیع می‌کند. به‌عنوان یک نتیجه هیدرولوژیکی مشخص شد که:
تأثیرات آن بر کیفیت خاک و آب غیرمستقیم و پیچیده‌است و تأثیرات بعدی بر شرایط طبیعی، زیست‌محیطی و اقتصادی - اقتصادی پیچیده‌است. در برخی موارد، اما نه در همه موارد، ورود به سامانه آب و شور شدن خاک می‌تواند منجر شود. با این حال، می‌توان از آبیاری، همراه با زهکشی خاک، برای غلبه بر شور شدن خاک با شستن نمک‌های اضافی از مجاورت منطقه ریشه استفاده کرد .
آبیاری همچنین می‌تواند با استخراج آب‌های زیرزمینی توسط چاه‌های (لوله‌ای) انجام شود. به‌عنوان یک نتیجه هیدرولوژیکی مشخص شده‌است که سطح آب پایین می‌آید. اثرات آن ممکن است استخراج آب، نشست زمین / خاک و در امتداد ساحل، نفوذ آب شور باشد.
پروژه‌های آبیاری می‌توانند سودمندی‌های بسیاری داشته باشند، اما عوارض منفی آن اغلب نادیده گرفته می‌شوند . فن آوری‌های آبیاری کشاورزی مانند پمپ‌های آب پرقدرت، سدها و خطوط لوله عامل کاهش گسترده منابع آب شیرین مانند سفره‌های زیرزمینی، دریاچه‌ها و رودخانه‌ها هستند. در نتیجه‌این انحراف گسترده از آب شیرین، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و نهرها خشک می‌شوند، اکوسیستم‌های اطراف را به شدت تغییر داده یا تحت فشار قرار می‌دهند و به انقراض بسیاری از گونه‌های آبزی کمک می‌کنند .
اطلاعات بیشتر: ، ، و بیابان زایی
لال و استوارت تلفات جهانی زمین‌های کشاورزی توسط تخریب و رها سازیشان را ۱۲ میلیون هکتار در سال تخمین زدند . در مقابل، بنابر گفته شرر، GLASOD (ارزیابی جهانی تخریب خاک ناشی از انسان، تحت برنامه محیط زیست سازمان ملل) تخمین می‌زند که از اواسط دهه ۱۹۴۰ سالانه ۶ میلیون هکتار از اراضی کشاورزی به دلیل تخریب خاک از میان رفته باشد، و وی خاطرنشان کرد که‌این بزرگی مشابه تخمین‌های پیشین دودال و روزانوف و همکاران است . چنین تلفاتی نه تنها به دلیل فرسایش خاک، بلکه به شوره زنی، از دست دادن عناصر غذایی و مواد آلی، اسیدی شدن، تراکم، قطع شدن آب و نشست زمین مربوط می‌شود . تخریب زمین ناشی از انسان به ویژه در مناطق خشک بسیار جدی است. با تمرکز بر ویژگی‌های خاک، اولدمن تخمین زد که حدود ۱۹ میلیون کیلومتر مربع از زمین جهانی تخریب شده‌است. درگن و چو، که تخریب پوشش گیاهی و همچنین خاک را شامل می‌شود، تخمین زدند که حدود ۳۶ میلیون کیلومتر مربع در مناطق خشک جهان تخریب شده‌است . با وجود برآورد تلفات زمین‌های کشاورزی، مقدار زمین‌های قابل استفاده در تولید محصولات زراعی در جهان از سال ۱۹۶۱ تا ۲۰۱۲ حدود ۹٪ افزایش یافته‌است و تخمین زده می‌شود که در سال ۲۰۱۲ ، ۱٫۳۹۶ بیلیون هکتار باشد .
تصور می‌شود که نرخ فرسایش متوسط خاک در سطح جهانی بسیار است و نرخ فرسایش در زمین‌های زراعی معمولی معمولاً بیش از برآورد میزان تولید خاک است که معمولاً بیش از یک مرتبه بزرگی است . در ایالات متحده، نمونه‌گیری برای تخمین فرسایش توسط NRCS (سرویس حفاظت از منابع طبیعی) ایالات متحده بر اساس آماری است و برای تخمین از معادله-جهانی-خسارت-خاک (Universal Soil Loss Equation) و معادله-رسایش-بادی (Wind Erosion Equation ) استفاده می‌شود. برای سال ۲۰۱۰، میانگین از دست دادن سالانه خاک توسط ورق، ریزش و فرسایش بادی در زمین‌های غیر فدرال ایالات متحده ۱۰٫۷ تن در هکتار در زمین‌های زراعی و ۱٫۹ تن در هکتار در زمین‌های مرتع تخمین زده شد. از سال ۱۹۸۲ متوسط نرخ فرسایش خاک در مناطق زراعی ایالات متحده حدود ۳۴٪ کاهش یافته‌است . روش‌های بدون شخم زدن و کم‌شیب‌سازی به‌طور فزاینده‌ای در محصولات زراعی آمریکای شمالی که برای تولید غلات مانند گندم و جو استفاده می‌شود، رایج شده‌است. در زمین‌های زراعی بدون کشت، میانگین به‌تازگی از دست رفته کل خاک ۲٫۲ تن در هکتار در سال بوده‌است. در مقایسه با کشاورزی با به‌کارگیری کشت متعارف، پیشنهاد شده‌است که، زیرا کشاورزی بدون شخم مزرعه، سرعت فرسایش را بسیار نزدیکتر به سرعت تولید خاک می‌کند، می‌تواند زمینه‌ای برای کشاورزی پایدار فراهم کند .
تخریب زمین فرایندی است که در آن ارزش محیط بیوفیزیکی تحت تأثیر ترکیبی از فرایندهای ناشی از انسان است که بر زمین تأثیر می‌گذارند . این امر به‌عنوان هرگونه تغییر یا آشفتگی در سرزمین تلقی می‌شود که مخرب یا نامطلوب است . خطرات طبیعی بعنوان یک علت، منتفی هستند ؛ اما فعالیت‌های انسانی می‌تواند به‌طور غیرمستقیم بر پدیده‌هایی مانند سیل و آتش‌سوزی بوته‌ها تأثیر بگذارد. به دلیل پیامدهای تخریب زمین بر ، محیط زیست و تأثیرات آن بر امنیت غذایی، این موضوع مهمی در قرن ۲۱ محسوب میشود. تخمین زده می‌شود که تا ۴۰٪ از زمین‌های کشاورزی جهان تخریب جدی شده‌است.
مقاله اصلی:
ضربات زیست محیطی در رابطه با تولید گوشت شامل استفاده از انرژی فسیلی، منابع آب و زمین، انتشار گازهای گلخانه‌ای و در برخی موارد، جنگل‌زدایی جنگل‌های بارانی، آلودگی آب و به خطر افتادن گونه‌ها، از جمله دیگر اثرات سو آن است . استاینفلد و همکاران از فائو تخمین زدند که ۱۸٪ از انتشار گازهای گلخانه‌ای ساخت انسان (با تخمین بر حسب ۱۰۰-سال دی‌اکسید کربن)، به‌گونه‌ای با تولیدات دامی ارتباط دارد. داده‌های فائو نشان می‌دهد که گوشت ۲۶٪ از تناژ جهانی محصولات دامی در سال ۲۰۱۱ را تشکیل می‌دهد.
در سطح جهان، تخمیر روده (بیشتر در دام نشخوراکنندگان) حدود ۲۷٪ از انتشار متان انتروپوژنیک (انسان-ساخت) را تشکیل می‌دهد ، با وجود قابلیت گرمایشِ جهانیِ ۱۰۰-ساله متان، به‌تازگی در ۲۸ بدون، و ۳۴ با بازخوردهای چرخه کربن تخمین زده شده‌است ، انتشار متان در حال حاضر کمک کمتری به گرم شدن کره زمین می‌کند. اگرچه کاهش انتشار متان تأثیر سریع در گرم شدن هوا دارد، اما اثر مورد انتظار اندک خواهد بود . سایر انتشارات گازهای گلخانه‌اییِ ساخت-انسان، مرتبط با تولید دام شامل دی‌اکسید کربن ناشی از مصرف سوخت فسیلی (بیشتر برای تولید، برداشت و حمل و نقل خوراک) و انتشار اکسید نیتروژن مرتبط با استفاده از کودهای ازته، رشد گیاهان حبوبات تثبیت کننده ازت و مدیریت کود است .
مصرف قابل توجهی از آب با تولید گوشت در ارتباط است، بیشتر به دلیل آب مورد استفاده در تول ید پوشش گیاهی که خوراک را تأمین می‌کند. چندین برآورد منتشر شده از به‌کارگیری آب در ارتباط با دام و تولید گوشت وجود دارد، اما مقدار مصرف آب اختصاص داده شده به چنین تولیدی به ندرت تخمین زده می‌شود. به‌عنوان مثال، به‌کارگیری "آب سبز"، تبخیر-تعرق از آب خاک است که مستقیماً با بارش فراهم شده‌است، و "آب سبز" تخمین زده شده‌است که ۹۴٪ از تولید جهانی دام گوشت گاو " ردپای آب " مراتع را تشکیل دهد، به اندازه ۹۹٫۵٪ از آب مصرفی مرتبط با تولید گوشت گاو «آب سبز» می‌باشد.
نقصان در کیفیت آب توسط مدفوع دامی و دیگر مواد موجود در رواناب و نفوذ در آب نگران کننده است، به‌ویژه در مواردی که تولید دام فشرده انجام می‌شود. در ایالات متحده، در مقایسه ۳۲ صنعت، مشخص شد که صنعت دامداری نسبتاً مطابق با مقررات زیست محیطی مطابق با قانون آب پاک و قانون هوای پاک، مطابقت دارد اما مشکلات آلودگی ناشی از عملیات بزرگ دامی گاهی اوقات می‌تواند در موارد تخلف جدی باشد. اقدامات مختلفی توسط آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده پیشنهاد شده‌است، که می‌تواند به کاهش آسیب دام به کیفیت آب روان و کمک کند .
تغییر در شیوه‌های تولید دام، ضربه‌های زیست محیطی تولید گوشت را، تحت تأثیر قرار می‌دهد، همان‌طور که توسط برخی از داده‌های گوشت گاو نشان داده شده‌است. در سیستم تولید گوشت گاو ایالات متحده، برآورد می‌شود که در سال ۲۰۰۷، ۸٫۶٪ کمتر از مصرف سوخت فسیلی، ۱۶٪ انتشار گازهای گلخانه ای کمتر (معادل ۱۰۰- سال دی‌اکسید کربن تخمین زده شده)، ۱۲٪ مصرف کمتر آب خارج شده و ۳۳٪ کمتر کاربری زمین، در واحد جرم گوشت گاو تولید شده، نسبت به سال ۱۹۷۷ می‌بود . از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۲ در ایالات متحده، در حالی که جمعیت ۳۸٪ افزایش یافته‌است، موجودی نشخوراکنندگان کوچک ۴۲٪، موجودی گاو و گوساله ۱۷٪ و انتشار متان از دام ۱۸٪ کاهش یافت [۵۷]، در حالی که علیرغم کاهش تعداد گاو، تولید گوشت گاو در ایالات متحده در آن دوره افزایش یافت .
برخی از تأثیرات دام‌های تولیدکننده گوشت ممکن است از نظر محیط زیست سودمند باشد. این موارد شامل کاهش ضایعات با تبدیل بقایای محصولات غیرقابل خوردن انسان به غذا، به‌کارگیری دام به‌عنوان جایگزین سموم دفع آفات برای کنترل علف‌های هرز مهاجم و زیان‌بار و دیگر مدیریت گیاهان ، به‌کارگیری مدفوع حیوانی به عنوان جایگزین آن دسته از کودهای مصنوعی که برای تولیدشان به سوخت فوسیلی قابل توجهی نیاز مندند، استفاده از چرا برای افزایش زیستگاه حیات وحش ، و ترسیب کربن در پاسخ به شیوه‌های چِرا، منجمله می‌باشد . برعکس، طبق برخی از مطالعات منتشر شده در مجلات معتبر، تقاضای فزاینده برای گوشت به از دست دادن قابل توجه تنوع زیستی منجر می‌شود زیرا عامل مهمی در جنگل‌زدایی و تخریب زیستگاه است . علاوه بر این، "" توسط همچنین هشدار می‌دهد که افزایش روزافزون به‌کارگیری زمین برای تولید گوشت نقش مهمی در از دست دادن تنوع زیستی دارد . گزارش سازمان غذا و کشاورزی در سال ۲۰۰۶، "Long Shadow's Livestock"، نشان داد که حدود ۲۶٪ سطح زمینی سیاره به چرای دام اختصاص دارد .
مقاله اصلی:
روغن پالم گونه‌ای روغن گیاهی است که در درختان نخل روغنی یافت می‌شود که بومی آفریقای غربی و مرکزی هستند. روغن پالم که نخست در غذاهای کشورهای در حال توسعه استفاده می‌شد، اکنون در دیگر کشورها نیز در مواد غذایی، مواد آرایشی و دیگر محصولات استفاده می‌شود. بیش از یک سوم روغن نباتی که در سطح جهانی مصرف می‌شود روغن پالم است .
مصرف روغن نخل در محصولات غذایی، خانگی و آرایشی در سراسر جهان به معنای تقاضای بسیار برای آن است. به این منظور، مزارع نخل روغنی ایجاد می‌شود که به معنی حذف جنگل‌های طبیعی برای فضایش است. این جنگل زدایی در آسیا، آمریکای لاتین و آفریقای غربی اتفاق افتاده‌است و مالزی و اندونزی ۹۰٪ درختان نخل جهانی را در اختیار دارند. این جنگل‌ها دامنه گسترده‌ای از گونه‌ها را در خود جای داده‌اند، از جمله بسیاری از حیوانات در معرض خطر، از پرندگان گرفته تا کرگدن‌ها و ببرها. از سال ۲۰۰۰، ۴۷٪ از جنگل زدایی به منظور پرورش مزارع نخل نفتی بوده‌است، در هر سال ۸۷۷٬۰۰۰ جریب (۳۵۴٬۹۰۹ هکتار) زمین تحت تأثیر قرار می‌گیرد .
جنگل‌های طبیعی دارای تنوع بیولوژیکی بسیاری هستند، با طیف وسیعی از ارگانیسم‌ها که از آن به عنوان زیستگاه خود استفاده می‌کنند. اما مزارع نخل روغن خلاف این است. مطالعات نشان داده‌است که مزارع نخل روغنی کمتر از ۱٪ تنوع گیاهی را که در جنگل‌های طبیعی دیده می‌شود و ۹۰۴۷٪٪ تنوع پستانداران کمتری دارند . این به دلیل خود نخل روغن نیست، بلکه به‌این دلیل است که نخل روغن تنها گونه گیاهی موجود در اینگونه مزارع است. از این رو این مزارع به‌عنوان یک شناخته می‌شوند، در حالی که جنگل‌های طبیعی حاوی دامنه گسترده‌ای از گیاهان و جانوران هستند، که آن را بسیار متنوع می‌کند. یکی از راه‌های ازدیاد پایداری روغن نخل (اگرچه هنوز بهترین گزینه نیست) از طریق دارکشت‌ورزی که در آن مزارع از گونه‌های مختلفی از گیاهان که در تجارت استفاده می‌شوند تشکیل می‌دهد - مانند قهوه یا کاکائو. در حالی که اینها از مزارع تک-کشت بیشتر تنوع زیستی دارند، اما هنوز به اندازه جنگل‌های طبیعی کارآمد نیستند. علاوه بر این، جنگل زراعی، به همان اندازه مزایای اقتصادی برای کارگران، خانواده‌های آن‌ها و مناطق اطراف آن همراه ندارد .
یک سازمان غیرانتفاعی است که معیارهایی را تدوین کرده‌است که اعضای آن (از سال ۲۰۱۸ بیش از ۴۰۰۰ مورد از آنها وجود دارد) برای تولید، تهیه و استفاده از روغن پالم پایدار (گواهی پایدار روغن نخل؛ CSPO) باید از آنها پیروی کنند. در حال حاضر، ۱۹٪ روغن پالم جهانی توسط RSPO به عنوان پایدار تأیید شده‌است.
معیارهای CSPO بیان می‌دارد که مزارع نخل روغنی را نمی‌توان در محل جنگل‌ها یا مناطق دیگر با گونه‌های در معرض خطر، اکوسیستم‌های شکننده یا مناطقی که نیازهای جوامع محلی را تسهیل می‌کند، پرورش داد. همچنین خواستار کاهش سموم دفع آفات و آتش‌سوزی، همراه با چندین قانون برای اطمینان از رفاه اجتماعی کارگران و جوامع محلی است .
همچنین نگاه کنید به:
مقاله اصلی:
فعالیت‌های انسانی باعث تخریب محیط زیست می‌شود، که عبارت است از زوال محیط زیست از طریق مانند هوا، آب و خاک؛ تخریب اکوسیستم‌ها، تخریب زیستگاه، انقراض حیات وحش و آلودگی. تخریب محیط زیست به‌عنوان هرگونه تغییر یا آشفتگی در محیط تعریف می‌شود، که مخرب یا نامطلوب باشد . همان‌طور که توسط معادله نشان داده شده‌است، ضربه‌های زیست محیطی (I) یا فرسایش ناشی، از ترکیب جمعیت بسیار و فزاینده انسانی (P)، افزایش مداوم رشد اقتصادی یا ثروت سرانه (A) و بکارگیری فناوری‌هایی که در کاهش-منابع و آلودِگی‌زایی(T) را به همراه دارند.
طبق تحقیقی که در سال ۲۰۲۱ در Frontiers in Forests and Global Change منتشر شد، تقریباً ۳٪ از سطح زمینی کره زمین از نظر زیست بومی و از لحاظ جانوری دست نخورده‌است، به معنای مناطقی با جمعیت سالم از گونه‌های جانوری بومی با ردپای انسانی کم یا بدون ردپای انسانی. بسیاری از این اکوسیستم‌های دست نخورده در مناطقی بودند که مردم بومی در آن سکنا داشتند.
مقاله اصلی:
بنابر یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ در "طبیعت"، ۸۷٪ اقیانوس‌ها و ۷۷٪ زمین (به استثنای قطب جنوب) توسط فعالیت‌های انسان-ساخت تغییر یافته‌است و ۲۳٪ از اراضی سیاره به‌عنوان طبیعت وحش باقی مانده‌است .
گسستگی زیستگاه، کاهش بخشهای بزرگ زیستگاه است که منجر به از بین رفتن زیستگاه می‌شود. گسستگی زیستگاه و از بین رفتن زیستگاه دلیل اصلی از بین رفتن تنوع زیستی و تخریب اکوسیستم در سراسر جهان است. اقدامات انسان‌ها تا حد زیادی مسئول گسستگی زیستگاه و از بین رفتن آنها است زیرا این اقدامات اتصال و کیفیت زیستگاه‌ها را تغییر می‌دهد. درک عواقب گسستگی زیستگاه برای حفظ تنوع زیستی و تقویت عملکرد اکوسیستم مهم است .
گیاهان و حیوانات کشاورزی برای تولید مثل به گرده افشانی وابسته‌اند. سبزیجات و میوه‌ها یک رژیم غذایی مهم برای انسان هستند و به گرده افشانی بستگی دارند. هر زمان تخریب زیستگاه وجود داشته باشد، گرده افشانی و عملکرد محصول نیز کاهش می‌یابد. بسیاری از گیاهان نیز به حیوانات و بخصوص آنهایی که برای پراکندگی بذر، میوه می‌خورند، تکیه می‌کنند؛ بنابراین، تخریب زیستگاه حیوانات به شدت بر تمام گونه‌های گیاهی وابسته به آنها تأثیر می‌گذارد .
مقالات اصلی: انقراض هولوسن، (از بین رفتن یا انقراض جانوران) و
اطلاعات بیشتر: و
تنوع زیستی به‌طور کلی به تنوع و تنوع زندگی روی زمین اشاره دارد و با تعداد گونه‌های مختلف موجود در کره زمین نشان داده می‌شود. از زمان معرفی، هوموساپینس (گونه انسانی) به‌طور مستقیم (مانند از طریق شکار) یا غیرمستقیم (مانند از بینبردن زیستگاه‌ها) کل گونه‌ها را از بین‌می‌برد و باعث انقراض گونه‌ها با سرعتی نگران کننده می‌شود. انسانها عامل انقراض انبوه کنونی فعلی هستند که انقراض هولوسن نامیده می‌شود و باعث از میان رفتن ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر میزان پس زمینه طبیعی می‌شود . اگرچه اکثر کارشناسان اتفاق نظر دارند که بشر سرعت انقراض گونه‌ها را تسریع کرده‌است، اگرچه اکثر کارشناسان اتفاق نظر دارند که بشر سرعت انقراض گونه‌ها را تسریع داده‌است، اما برخی از محققان فرض بر این دارند که بدون انسان، تنوع زیستی زمین بیش از آنکه کاهش یابد، تابع نمایی رشد خواهد کرد. انقراض هولوسن همچنان ادامه دارد، با مصرف گوشت، صید بی‌رویه، اسیدی شدن اقیانوس‌ها و چند نمونه گسترده از کاهش تنوع زیستی تقریباً است. ازدیاد جمعیت (و ادامه رشد جمعیت) همراه با مصرف بی‌رویه عامل اصلی این کاهش سریع محسوب می‌شود . هشدار دانشمندان جهانی ۲۰۱۷ به بشریت اظهار داشت که، از جمله، این ششمین واقعه انقراض که توسط بشریت به راه افتاده‌است می‌تواند بسیاری از اشکال زندگی فعلی را نابود کند، و آن‌ها را تا پایان این قرن منقرض کند.
یک مطالعه ژوئن ۲۰۲۰ که در "PNAS منتشر شده" استدلال می‌کند که بحران انقراض معاصر "ممکن است جدی‌ترین تهدید زیست محیطی برای تداوم تمدن باشد، زیرا غیرقابل برگشت است" و "تسریع آن" قطعی است به دلیل رشد سریع تعداد انسانها و نرخ مصرفشان " .
همچنین نگاه کنید به:
تخمین زده شده‌است که از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۶، ۶۸٪ از حیات وحش جهان به دلیل فعالیت‌های انسانی از میان رفته‌است . اعتقاد بر این است که این مقدار در آمریکای جنوبی ۷۰٪ است. مطالعه مه ۲۰۱۸ که در "PNAS منتشر شد" نشان داد که از زمان ظهور تمدن بشر ۸۳٪ پستانداران وحشی، ۸۰٪ پستانداران دریایی، ۵۰٪ گیاهان و ۱۵٪ ماهی‌ها از میان رفته‌اند. اکنون، دام‌ها ۶۰٪ از زیست توده همه پستانداران روی زمین را تشکیل می‌دهند، و پس از آن‌ها انسان (۳۶٪) و پستانداران وحشی (۴٪) قرار دارند . طبق ارزیابی جهانی تنوع زیستی ۲۰۱۹ توسط IPBES، تمدن بشری یک میلیون گونه گیاهی و جانوری را تا مرز نابودی پیش برده‌است، پیش‌بینی می‌شود بسیاری از این گونه‌ها طی چند دهه آینده از بین بروند .
هر زمان که تنوع زیستی گیاه کاهش یابد، گیاهان باقیمانده آغاز به کاهش بهره‌وری می‌کنند. در نتیجه، از دست دادن تنوع زیستی همچنان تهدیدی برای بهره‌وری از اکوسیستم در سراسر جهان است و این بیش از حد بر عملکرد اکوسیستم طبیعی تأثیر می‌گذارد .
گزارش سال ۲۰۱۹ که در مجموع ۲۸۰۰۰ گونه گیاهی را ارزیابی کرد، نتیجه گرفت که نزدیک به نیمی از آن‌ها با خطر انقراض روبرو هستند. عدم توجه و قدردانی از گیاهان «کوری گیاهی» تلقی می‌شود و این یک روند نگران کننده است زیرا گیاهان بیشتری را نسبت به حیوانات در معرض خطر انقراض قرار می‌دهد. کشاورزی بیشتر ما هزینه بیشتری برای تنوع زیستی گیاهان دارد زیرا نیمی از زمین‌های قابل سکونت در زمین برای کشاورزی استفاده می‌شود و این یکی از مهمترین دلایل بحران انقراض گیاهان است .
مقاله اصلی: گونه‌های مهاجم
گونه‌های مهاجم توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده به‌عنوان گونه‌های غیر-بومی به آن اکوسیستم خاص تعریف شده و وجود آن‌ها به سلامت انسان یا حیوانات موجود در سامانه گفته شده آسیب می‌رساند. ""
معرفی گونه‌ها، به ویژه گیاهان در مناطق جدید، به هر نحوی و به هر دلیلی، تغییرات عمده و دائمی در محیط را در مناطق وسیع ایجاد کرده‌است. به‌عنوان مثال می‌توان به معرفی به مدیترانه، معرفی گونه‌های جو دوسر به مراتع کالیفرنیا و معرفی گیاهان شل، کودزو و بنفش به آمریکای شمالی اشاره کرد. موش، گربه و بز در بسیاری از جزایر به‌طور بنیادی تنوع زیستی را تغییر داده‌اند. علاوه بر این، مقدمه‌ها منجر به تغییرات ژنتیکی در جانوران بومی که در آن نژاد آمیزی اتفاق افتاده‌است، مانند گاومیش با گاو خانگی، و گرگ با سگ خانگی.
گربه‌های اهلی و وحشی در سطح جهان به ویژه به دلیل تخریب پرندگان بومی و سایر گونه‌های جانوری مشهور هستند. این امر به ویژه برای استرالیا که بیش از دو سوم انقراض پستانداران را به گربه‌های خانگی و وحشی و بیش از ۱٫۵ میلیارد مرگ و میر ناشی از حیوانات بومی‌را هر ساله نسبت می‌دهد، صادق است . از آنجا که گربه‌های اهلی در خارج از خانه توسط صاحبانشان تغذیه می‌شوند، حتی در صورت کاهش جمعیت طعمه‌ها و در غیر این صورت می‌توانند به شکار ادامه دهند. این یک مشکل اساسی برای مکان‌هایی است که شمار بسیار متنوع و متراکمی از مارمولکها، پرندها، مارها و موشهایی که در آن منطقه ساکنند . گربه‌های پرسه زن فضای باز، نیز می‌تواند به انتقال بیماری‌های زیان‌بار مانند هاری و توکسوپلاسموز در جمعیت حیات وحش بومی باشد .
نمونه دیگری از گونه‌های مهاجم معرفی شده مخرب، Python برمه است. منشأ پایتون برمه از مناطقی از جنوب شرقی آسیا بیشترین تأثیر را در جنوب فلوریدا اورگلیدز ایالات متحده داشته‌است. پس از نقضی در تسهیلات تولید مثل در سال ۱۹۹۲، به دلیل جاری شدن سیل، و رهاسازی مارهای ناخواسته صاحبان مار به طبیعت، جمعیت پایتون برمه‌ای در سال‌های بعدی در آب‌وهوای گرم فلوریدا رونق یافت . این تأثیر به‌طور چشمگیری در جنوبی‌ترین مناطق اورگلیدز احساس شده‌است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ شمار جمعیت گونه‌های بومی‌را از سال ۱۹۹۷ در فلوریدا مقایسه کرد و نشان داد که جمعیت راکون ۹۹.۳٪، opossums 98.9 lined کاهش یافته و جمعیت خرگوش / روباه عملا ناپدید شده‌است.
این بخش گزیده‌ای از است
در سال ۲۰۰۸، یک مطالعه جهانی تخمین زد که ۱۹٪ از منطقه موجود صخره‌های مرجانی در حال حاضر از بین رفته‌است و ۱۷٪ دیگر احتمالاً طی ۱۰–۲۰ سال بعدی از میان می‌رود. در حال حاضر فقط 46٪ از صخره های جهان را می توان از نظر سلامتی خوب قرار بگیرند, و حدود ۶۰٪ از صخره های دنیا ممکن است به دلیل فعالیت های مخرب و مرتبط با انسان در خطر باشند. تهدید سلامت صخره‌ها به ویژه در جنوب شرقی آسیا، جایی که ۸۰٪ صخره‌ها در معرض خطر هستند، بسیار شدید است. انتظار می‌رود تا دهه ۲۰۳۰، ۹۰٪ از صخره‌ها در اثر فعالیت‌های انسانی و تغییرات اقلیمی در معرض خطر باشند. تا سال ۲۰۵۰ پیش‌بینی می‌شود که همه صخره‌های مرجانی در معرض خطر باشند.
"همچنین نگاه کنید به: تخریب آب"
فاضلاب خانگی، صنعتی و راه خود را از تصفیه خانه‌های فاضلاب برای تصفیه پیش از رهاسازی در اکوسیستم‌های آبی پیدا می‌کند. فاضلاب در این تصفیه خانه‌ها شامل کوکتلی از آلاینده‌های شیمیایی و بیولوژیکی مختلف است که ممکن است بر اکوسیستم‌های اطراف تأثیر بگذارد. به‌عنوان مثال، آب غنی از مواد مغذی از جمعیت زیادی از Chironomidae مقاوم در برابر آلاینده‌ها پشتیبانی می‌کند، که به نوبه خود خفاش‌های حشره خوار را جذب می‌کند. این حشرات سموم موجود در اسکلت-بیرونی خود را جمع کرده و به پرندگان و خفاش‌های حشره کش منتقل می‌کنند. در نتیجه، ممکن است فلزات در بافتها و اندام‌های این حیوانات جمع شوند، و در نتیجه آسیب به DNA، و آسیب هیستوپاتولوژیک ایجاد ‌شود . بعلاوه، این تغییر رژیم غذایی طعمه‌های غنی از چربی، ممکن است باعث تغییر در ذخیره انرژی و تولید هورمون شود که ممکن است تأثیرات مهمی در تورپور، تولید مثل، متابولیسم و بقا داشته باشد.
آلودگی‌های بیولوژیکی مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها در فاضلاب نیز می‌توانند به اکوسیستم اطراف منتقل شوند. حشرات خارج شده از این فاضلاب ممکن است عوامل بیماری زا را به منابع آب نزدیک منتقل کند. عوامل بیماری زایی از انسانها، می توانند از این فاضلاب به ارگانیسم‌هایی که در این تصفیه خانه‌ها مشغول جستجوی غذا هستند منتقل شوند. این ممکن است منجر به عفونت‌های باکتریایی و ویروسی یا دیس‌بیوز‌میکروبیوم شود.
مقاله اصلی: گرم شدن کره زمین
اطلاعات بیشتر: ، تغییر و
گرمایش جهانی نتیجه افزایش غلظت دی‌اکسید کربن در جو است که عمدتاً ناشی از احتراق منابع انرژی فسیلی مانند نفت، زغال‌سنگ و گاز طبیعی است و تا حد ناشناخته‌ای با تخریب جنگل‌ها، افزایش متان، فعالیت آتشفشانی و تولید سیمان ایجاد می‌شود. چنین تغییر گسترده‌ای در چرخه کربن جهانی تنها به دلیل در دسترس بودن و به‌کارگیری فن آوری‌های پیشرفته، از کاربردهای اکتشاف، استخراج، توزیع، تصفیه و احتراق در نیروگاه‌ها و موتورهای خودرو و شیوه‌های پیشرفته کشاورزی، ممکن است. دام از طریق تولید گازهای گلخانه‌ای و از طریق تخریب مخزن‌های کربن مانند جنگل‌های بارانی به تغییرات اقلیمی کمک می‌کند. طبق گزارش سازمان ملل / فائو در سال ۲۰۰۶، ۱۸٪ از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای موجود در جو به دلیل دام است. پرورش دام و زمین مورد نیاز برای تغذیه آنها منجر به تخریب میلیونها هکتار از جنگل‌های بارانی شده و با افزایش تقاضای جهانی برای گوشت، تقاضای زمین نیز افزایش خواهد یافت.
نود و یک درصد از کل جنگل‌های بارانی که از سال ۱۹۷۰ جنگل زدایی شده است اکنون برای دام استفاده می‌شود. تأثیرات منفی بالقوه زیست محیطی ناشی از افزایش غلظت دی اکسیدکربن جوی، افزایش دمای هوا در جهان ، تغییر چرخه‌های هیدروژئولوژیکی و در نتیجه خشکسالی های مکرر و شدید، طوفان‌ها و سیل‌ها‌، و همچنین بالا رفتن سطح دریا و اختلال در اکوسیستم است.
مقاله اصلی: رسوب اسید
فسیل‌هایی که توسط انسان برای انرژی سوزانده می‌شوند معمولاً به صورت باران اسیدی بازمی‌گردند. باران اسیدی گونه‌ای بارش است که دارای اسیدهای سولفوریک و نیتریک بالا است که می‌تواند به صورت مه یا برف ایجاد شود. باران اسیدی اثرات زیست محیطی بی شماری روی نهرها، دریاچه‌ها، تالاب‌ها و دیگر محیط‌های آبی دارد. این ماده به جنگل‌ها آسیب می‌رساند، مواد مغذی ضروری خاک را از میان می‌برد، آلومینیوم را در خاک آزاد می‌کند، که جذب آب برای درختان را بسیار سخت می‌کند .
محققان کشف کرده‌اند که گیاهان دریایی، جلبک، علف مارماهی و سایر گیاهان می‌توانند به‌طور مؤثری دی اکسید کربن را جذب کرده و در نتیجه میزان اسیدیته اقیانوس‌ها را کاهش دهند. بنابراین دانشمندان می‌گویند که پرورش این گیاهان می‌تواند به کاهش اثرات مخرب اسیدی شدن در زندگی دریایی کمک کند .
"این بخش گزیده ای از کاهش اُزُن است"
کاهش اُزُن شامل دو واقعه مرتبط است که از اواخر دهه ۱۹۷۰ مشاهده شده است: کاهش مداوم حدود چهار درصدِ مقدار کل اُزُن در جو زمین (لایه اُزُن) و کاهش بسیار بیشتری در بهار در اُزُن استراتوسفر در اطراف مناطق قطبی زمین. دومین واقعه ذکر شده به سوراخ اُزُن عنوان می‌شود. علاوه بر این قطبی نیز وجود دارد.
علت اصلی تهی شدن اُزُن و سوراخ اُزُن مواد شیمیایی تولید شده به ویژه مبردهای ساخته شده، حلال‌ها، و عوامل کف (کلروفلوئوروکربن‌ها (CFC‌ها)، HCFC‌ها، هالون‌ها) است که به آنها مواد تخریب کننده ازن (ODS) گفته می شود. این ترکیبات پس از گسیل از سطح با اختلاط متلاطم به استراتوسفر منتقل می شوند و بسیار سریعتر از زمانی که برای ته نشین شدن مولکولها میباشد، مخلوط می‌شوند. پس از ورود به استراتوسفر ، آنها از طریق اتمهایی را از گروه هالوژن آزاد می‌کنند که تجزیه ازن (O3) به اکسیژن (O2) را کاتالیز می‌کند. مشاهده شده که هر دو نوع تهی اُزُن با افزایش گسیل هالوکربن ها افزایش می یابد.
تهی رسیدن اوزون و سوراخ اُزُن نگرانی جهانی را در مورد افزایش خطرات سرطان و سایر اثرات منفی ایجاد کرده است. لایه ازن از عبور بیشتر طول موج های اشعه آسیب‌زا ماورا بنفش (UV) از جو زمین جلوگیری می کند. این طول موج ها باعث سرطان پوست ، آفتاب سوختگی ، کوری دائمی و آب مروارید می شود که پیش بینی می شود به دلیل نازک شدن ازن به میزان چشمگیری افزایش یابد و به گیاهان و حیوانات آسیب برساند. این نگرانی ها منجر به تصویب پروتکل مونترال در سال ۱۹۸۷ شد که تولید CFC ، هالون و سایر مواد شیمیایی تهی کننده اُزُن را ممنوع می کند.
این ممنوعیت در سال ۱۹۸۹ اعمال شد. سطح ازن در اواسط دهه ۱۹۹۰ تثبیت شد و در دهه ۲۰۰۰ شروع به بازیابی کرد، زیرا تغییر در نیم کره جنوبی به سمت قطب جنوب متوقف شده و حتی ممکن است معکوس شود. پیش بینی می شود بهبودی در قرن آینده ادامه داشته باشد و پیش بینی می رود که سوراخ اوزن تا حدود سال ۲۰۷۵ به سطح قبل از ۱۹۸۰ برسد. در سال ۲۰۱۹، ناسا گزارش داد که سوراخ ازن کوچکترین سوراخ از زمان کشف آن در سال ۱۹۸۲ است.
پروتکل مونترال موفق ترین توافقنامه بین المللی زیست محیطی تاکنون در نظر گرفته شده است.
"مقاله اصلی: " نگرانی ویژه NO است که طول عمر جوی آن به‌طور متوسط ۱۱۴–۱۲۰ سال است و ۳۰۰ برابر مؤثرتر از CO به‌عنوان گاز گلخانه‌ای است . NOx تولید شده توسط فرایندهای صنعتی ، اتومبیل و کودهای کشاورزی و NH3 ساطع شده از خاک (به عنوان مثال ، به عنوان یک محصول جانبی اضافی نیتریفیکاسیون) و عملیات دامی به اکوسیستم های بادی منتقل می شود و بر چرخش N و تلفات مواد مغذی آن تأثیر می گذارد. شش اثر عمده‌ای از گسیل NO و NH شناسایی شده‌اند :
کاربردهای فناوری اغلب منجر به ضربات غیرقابل اجتناب و غیرمنتظره زیست محیطی می‌شود که طبق معادله I = PAT به‌عنوان استفاده منابع یا آلودگی تولید شده در واحد تولید ناخالص داخلی (GDP) اندازه‌گیری می‌شود. ضربات زیست محیطی ناشی از استفاده فناوری اغلب به دلایل مختلف غیرقابل اجتناب تلقی می‌شود. اول، با توجه به‌اینکه هدف بسیاری از فناوری‌ها بهره‌برداری، کنترل یا «بهبود» طبیعت برای منافع انسانی است، در حالی که همزمان فرایندهای بیشماری در طبیعت بهینه شده‌اند و به‌طور مداوم با تکامل تنظیم می‌شوند، اختلال در این فرایندهای طبیعی توسط فناوری احتمالاً منجر به عواقب منفی زیست محیطی خواهد شد. دوم، اصل پایستگی جرم و قانون اول ترمودینامیک (یعنی پایستگی انرژی) حکم می‌کند که هر زمان منابع مادی یا انرژی به اطراف منتقل شوند یا توسط فناوری دستکاری شوند، عواقب زیست محیطی غیرقابل اجتناب هستند. سوم، بنابر قانون دوم ترمودینامیک، نظم را می‌توان در یک سامانه (مانند اقتصاد انسان) فقط با افزایش بی نظمی یا آنتروپی خارج از سامانه (یعنی محیط) افزایش داد؛ بنابراین، فناوری‌ها می‌توانند "صرفاً" نظم و ترتیب را در اقتصاد بشری ایجاد کنند (یعنی نظمی که در ساختمان‌ها، کارخانه‌ها، شبکه‌های حمل و نقل، سیستم‌های ارتباطی و غیره آشکار می‌شود) فقط با هزینه "بی نظمی" در محیط. طبق تعدادی از مطالعات، افزایش آنتروپی احتمالاً با تأثیرات منفی محیطی ارتباط دارد.
مقاله اصلی:
ضربه زیست محیطی استخراج معدن شامل فرسایش، تشکیل گودال‌ها، از میان رفتن تنوع زیستی و آلودگی خاک، آب‌های زیرزمینی و آب‌های سطحی توسط مواد شیمیایی حاصل از فرایندهای استخراج است. در برخی موارد، قطع جنگل اضافی در مجاورت معادن انجام می‌شود تا فضای موجود برای ذخیره آوار و خاک ایجاد شده افزایش یابد .
گرچه گیاهان برای رشد خود به برخی از فلزات سنگین نیاز مندند، اما بیش از حد این فلزات معمولاً برای آن‌ها سمی است. گیاهانی که با فلزات سنگین آلوده هستند، معمولاً رشد، بازده و عملکرد کمتری را نشان می‌دهند. آلودگی توسط فلزات سنگین باعث کاهش ترکیب مواد آلی خاک و در نتیجه کاهش مواد مغذی خاک می‌شود که منجر به کاهش رشد گیاهان یا حتی مرگ می‌شود .
علاوه بر ایجاد آسیب‌های زیست محیطی، آلودگی ناشی از نشت مواد شیمیایی نیز بر سلامت مردم محلی تأثیر می‌گذارد .شرکت‌های معدنی در برخی کشورها ملزم به رعایت کدهای زیست محیطی و توانبخشی هستند، اطمینان حاصل کنند که منطقه استخراج شده به حالت اولیه خود برگردانده شده‌است. برخی از روش‌های استخراج ممکن است اثرات چشمگیری در محیط زیست و بهداشت عمومی داشته باشند. فلزات سنگین معمولاً اثرات سمی‌را نسبت به زیست محیطی خاک از خود نشان می‌دهند، و این از طریق محبت فرایندهای میکروبی است و شمار و همچنین فعالیت میکروارگانیسم‌های خاک را کاهش می‌دهد. غلظت کم فلزات سنگین نیز شانس بسیاری برای جلوگیری از متابولیسم فیزیولوژیکی گیاه دارد .
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست محیطی و انرژی متنوع است. در سال‌های گذشته گرایشی به سمت افزایش تجاری سازی منابع مختلف انرژی تجدیدپذیر وجود داشته‌است.
در دنیای واقعی، مصرف منابع سوخت فسیلی منجر به گرم شدن کره زمین و تغییرات اقلیمی می‌شود. با این حال، تغییرات کمی در بسیاری از نقاط جهان ایجاد میشود. اگر نظریه اوج نفت صحت داشته باشد، اکتشافات بیشتر در منابع انرژی جایگزین مناسب، می‌توانند با محیط زیست سازگارتر باشند.
با پیشرفت سریع فناوری‌ها می‌توان انتقال انرژی، مدیریت آب و پسماند و تولید غذا را به سمت استفاده بهتر از محیط زیست و استفاده انرژی با استفاده از روش‌های و بوم شناسی صنعتی به ارمغان آورد .
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست محیطی بیودیزل شامل استفاده انرژی، انتشار گازهای گلخانه‌ای و برخی از گونه‌های دیگر آلودگی است. در تجزیه و تحلیل طول عمر که مشترکاً توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده و وزارت انرژی ایالات متحده مشاهده شد جایگزینی ۱۰۰٪ بیودیزل بجای گازوئیل نفتی در طول عمر اتوبوس‌ها باعث کاهش به میزان ۹۵٪ می‌شود. بیودیزل در مقایسه با گازوئیل نفتی انتشار خالص دی‌اکسید کربن را ۷۸٫۴۵٪ کاهش می‌دهد. در اتوبوس‌های شهری، بیودیزل باعث کاهش انتشار ذرات ۳۲٪، انتشار مونوکسیدکربن کربن ۳۵٪ و انتشار اکسیدهای گوگرد ۸٪ به انتشارات در یک عمر اتوبوس‌ِ گازوئیل نفتی می‌شود. در طول عمر اتوبوس انتشار هیدروکربن‌ها ۳۵٪ بیشتر و انتشار اکسیدهای مختلف نیتروژن (NOx) با بیودیزل ۱۳٫۵٪ بیشتر بود. تجزیه و تحلیل چرخه عمر توسط آزمایشگاه ملی آرگون نشانگر کاهش مصرف انرژی فسیلی و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای با بیودیزل در مقایسه با به‌کارگیری گازوئیل نفتی است. بیودیزل مشتق شده از روغن‌های مختلف گیاهی (به‌عنوان مثال روغن کلزا یا روغن سویا) در مقایسه با گازوئیل نفتی به راحتی در محیط زیست قابل تجزیه است.
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست محیطی استخراج و سوزاندن زغال‌سنگ متنوع است. قوانینی که در سال ۱۹۹۰ توسط کنگره آمریکا به تصویب رسید، آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) را ملزم کرد تا طرحی را برای کاهش آلودگی هوای سمی نیروگاه‌های زغال‌سنگ صادر کند. پس از تأخیر و دعوا، سازمان حفاظت محیط زیست برای صدور گزارش خود مهلت قانونی دادگاه را تا ۱۶ مارس ۲۰۱۱ تعیین کرده‌بود.
"این بخش گزیده ای از است ."
اطلاعات دقیق تر در مورد ضربه‌های تولید برق برای فن آوری های خاص و سایر ضربه‌های زیست محیطی سامانه‌های نیرو برقی را می توان در یافت.
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست محیطی انرژی هسته‌ای در نتیجه فرایندهای چرخه سوخت هسته‌ای شامل استخراج، پردازش، حمل و ذخیره‌سازی سوخت و ضایعات سوخت رادیواکتیو است. رادیو ایزوتوپ‌های رها شده به دلیل ورود ذرات رادیواکتیو به موجودات از طریق مسیرهای مختلف انتقال، خطر سلامتی را برای جمعیت‌های انسانی، حیوانات و گیاهان ایجاد می‌کنند.
تشعشع سرطان‌زا است و اثرات بی شماری بر موجودات زنده و سامانه‌ها ایجاد می‌کند. ضربه‌های زیست محیطی فاجعه‌های نیروگاه هسته‌ای مانند فاجعه چرنوبیل، فاجعه هسته‌ای فوکوشیما دایچی و حادثه جزیره سه مایل، در این میان ضربه‌های دیگر، به‌طور نامحدود ادامه دارند، اگرچه چندین عامل دیگر در این حوادث نقش داشته‌است از جمله مدیریت نادرست سامانه‌های ایمن از خرابی، و بلایای طبیعی ایجاد فشار غیرمعمول بر روی ژنراتورها. سرعت واپاشی هسته‌ای ذرات رادیواکتیو بسیار متفاوت است، بستگی به خصوصیات هسته‌ای یک ایزوتوپ خاص دارد. رادیو اکتیو پلوتونیوم -۲۴۴ دارای نیمه عمر ۸۰٫۸ میلیون سال است، که نشانگر مدت زمان لازم برای نیمه شدن واپاشی هسته‌ای از یک نمونه معین است ، اگرچه پلوتونیوم-۲۴۴ بسیار کمی در چرخه سوخت هسته‌ای تولید می‌شود، و موادی که نیمه عمر پایین‌تری دارند که باعث تشعشع کمتر خطرناک می‌شود.
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست محیطی صنعت نفتِ شیل (shale) شامل در نظر گرفتن مواردی مانند ، مدیریت پسماند، آلودگی آب‌وهوا در اثر استخراج و فرآوری نفتِ شیل است. از باعث ضربه‌های معمول زیست محیطی می‌شود.
علاوه بر این، احتراق و فرآوری حرارتی مواد زائدی را ایجاد می‌کند که باید دفع شود و انتشارات مضر جوی، از جمله دی‌اکسید کربن، که یک گاز اصلی گلخانه‌ای است. فرایندهای تجربی در-محل و فناوری‌های جذب و ذخیره کربن ممکن است برخی از این نگرانی‌ها را در آینده کاهش دهد، اما ممکن است موارد دیگر مانند آلودگی آب‌های زیرزمینی را ایجاد کند.
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست محیطی نفت اغلب منفی است زیرا تقریباً برای همه اشکال زندگی سمی است. نفت، واژه‌ای معمول برای نفت یا گاز طبیعی، تقریباً با همه جنبه‌های جامعه کنونی ارتباط دارد، به ویژه برای ترابری و گرمایش هم برای خانه‌ها و هم برای فعالیت‌های تجاری.
"مقاله اصلی: "
با افزایش تقاضای جهانی برای آب و انرژی و افزایش تعداد و اندازه مخازن، ضربه زیست محیطی مخازن، تحت نظارت روزافزون قرار می‌گیرد.
از سدها و مخازن می‌توان برای تأمین آب آشامیدنی، تولید برق آبی، افزایش تأمین آب برای آبیاری، ایجاد فرصت‌های تفریحی و کنترل سیل استفاده کرد. با این حال، ضربه‌های نامطلوب زیست محیطی و جامعه شناختی نیز، در طول ساخت مخزن، و پس از آن، شناسایی شده‌است. اگرچه‌این ضربه میان سدها و مخازن مختلف بسیار متفاوت است، اما انتقادات معمول شاملِ جلوگیری از رسیدن ماهی‌های دریایی به محل جفت‌گیری تاریخی‌ِشان، دسترسی کمتر به آب در پایین-دست، و صید کمتر برای جوامع ماهیگیری در منطقه است. پیشرفت در فناوری راه حل‌هایی برای بسیاری از تأثیرات منفی سدها فراهم کرده‌است، اما این پیشرفت‌ها اگر به موجب قانون نیازی به آن‌ها نباشد یا تهدید به جریمه شوند، ارزش سرمایه‌گذاری ندارند.
اینکه آیا پروژه‌های مخزن در نهایت مفید یا مضر هستند - هم برای محیط زیست و هم برای جمعیت انسانی اطراف آن - از دهه ۱۹۶۰ و احتمالاً مدت‌ها قبل از آن بحث شده ‌است. در سال ۱۹۶۰ ساخت و طغیان باعث شورش سیاسی شد که تا به امروز ادامه دارد. اخیراً، ساخت سد سه گلوگاه و دیگر پروژه‌های مشابه در سراسر آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین بحث‌های زیست محیطی و سیاسی چشمگیری ایجاد کرده‌است.
"این بخش گزیده ای از " [ویرایش]
ضربه زیست محیطی نیروی بادی، در مقایسه با نیروی سوخت فسیلی، نسبتاً جزئی است. در مقایسه با سایر منابع ، توربین‌های بادی یکی از کمترین ، در واحد انرژی الکتریکی تولید شده توسط هر منبع نیرو را دارند. طبق IPCC‌، در ارزیابی ، توربین‌های بادی دارای مقدار میانه بین ۱۱ تا ۱۵ هستند (gCO2 / kWh) بسته به اینکه توربین‌های دریایی یا خشکی ارزیابی می‌شوند.
مزارع بادی خشکی می‌توانند تأثیرات چشمگیری در چشم انداز داشته باشند، زیرا معمولاً باید در زمین‌های بیشتری نسبت به سایر نیروگاه‌ها پخش شوند و باید در مناطق وحشی و روستایی احداث شوند که می‌تواند منجر به "صنعتی شدن حومه" و از بین رفتن زیستگاه شود. درگیری‌ها به ویژه در مناظر دیدنی و مهم فرهنگی به وجود می آیند. برای محدود کردن تأثیر ممکن است محدودیت‌های محلی (مانند عقب نشینی) اعمال شود. زمین بین توربین‌ها و جاده‌های دسترسی هنوز هم می‌تواند برای کشاورزی و چرا استفاده شود.
از بین رفتن و تکه تکه شدن زیستگاه بیشترین تأثیر مزارع بادی بر حیات وحش است. توربین‌های بادی نیز مانند بسیاری دیگر از فعالیت‌ها و ساختمان‌های انسانی میزان مرگ و میر حیوانات پرنده مانند پرندگان و خفاش‌ها را افزایش می‌دهد. خلاصه‌ای از مطالعات میدانی موجود که در سال ۲۰۱۰ از همکاری ملی هماهنگی باد تهیه شده‌است، کمتر از ۱۴ و به‌طور معمول کمتر از چهار مورد مرگ پرندگان در هر مگاوات نصب شده در سال را شناسایی کرده‌است، اما متغیرات بیشتری در تعداد مرگ خفاش‌ها دارد. مانند تحقیقات دیگر، نتیجه‌گیری شد که، شناخته شده است که، برخی از گونه‌ها (به عنوان مثال خفاش‌های مهاجر و پرندگان آوازخوان) بیش از دیگران آسیب می‌بینند و عواملی مانند محل توربین می‌تواند مهم باشد. با این حال، بسیاری از جزئیات و همچنین تأثیر کلی ناشی از افزایش تعداد توربین‌ها همچنان نامشخص است. آزمایشگاه ملی انرژی‌های تجدیدپذیر پایگاه داده‌ایی از ادبیات علمی در این زمینه را نگهداری می‌کند.
توربین‌های بادی نیز سر و صدا ایجاد می‌کنند و در فاصله مسکونی ۳۰۰ متر این ممکن است در حدود ۴۵ دسی‌بل باشد. با این حال، در فاصله ۱.۵ کیلومتری (۱ مایل) ، بیشتر توربین های بادی غیرقابل شنیدن می‌شوند. سر و صدای زیاد یا مداوم استرس را افزایش می‌دهد که می‌تواند منجر به بیماری شود. توربین‌های بادی با قرارگیری صحیح بر روی سلامتی انسان تأثیر نمی‌گذارند. با این حال، هنگام قرارگیری نامناسب، داده‌های حاصل از نظارت بر دو گروه غاز در حال رشد وزن قابل توجه در بدن و غلظت بالاتر هورمون استرس در خون گروه اول غازهایی که 50 متر دورتر بودند در مقایسه با گروه دوم در فاصله ۵۰۰ متری توربین را نشان داد.
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست-محیطی عوامل تمیز کننده متنوع است. در سال‌های اخیر اقداماتی برای کاهش این اثرات انجام شده‌است.
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست-محیطی فناوری نانو را می‌توان به دو جنبه تقسیم کرد: پتانسیل نوآوری‌های فناوری نانو برای کمک به بهبود محیط زیست، و احتمالاً نوع جدیدی از آلودگی که در صورت انتشار در محیط، ممکن است باعث ایجاد مواد نانوتکنولوژی شود. از آنجا که فناوری نانو یک حوزه درحال ظهور است، بحث بسیاری در مورد اینکه استفاده صنعتی و تجاری از نانومواد تا چه اندازه بر موجودات و اکوسیستم‌ها تأثیر می‌گذارد وجود دارد.
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست محیطی رنگ متنوع است. مواد و فرایندهای رنگ آمیزی سنتی می‌توانند اثرات مضر بر محیط زیست داشته باشند، از جمله اثرات استفاده از سرب و سایر مواد افزودنی. می‌توان اقداماتی را برای کاهش ضربه زیست محیطی انجام داد، از جمله برآورد دقیق مقدار رنگ به گونه‌ای که هدر رفت آن به حداقل برسد، استفاده از رنگ‌، پوشش‌ها، لوازم جانبی نقاشی و تکنیک‌هایی که از نظر محیط زیست ترجیح داده می‌شوند. رهنمودهای آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده و رتبه‌بندی ستاره سبز برخی از استانداردهایی هستند که می‌توانند اعمال شوند.
"این بخش گزیده ای از است" [ویرایش]
ضربه زیست محیطی کاغذ قابل توجه است، که منجر به تغییر در صنعت و رفتار در هر دو سطح تجاری و شخصی شده است. با استفاده از فن آوری مدرن مانند چاپخانه و برداشت بسیار مکانیزه چوب، کاغذهای یکبار مصرف، به کالایی نسبتاً ارزان تبدیل شد، که منجر به مصرف و اتلاف زیاد شد. ازدیاد مسائل زیست محیطی جهانی مانند آلودگی آب و هوا، تغییرات اقلیمی، سرریز شدن محل‌های دفن زباله‌ها و همه منجر به افزایش مقررات دولت شده‌است. در حال حاضر گرایش به پایداری در صنعت خمیر کاغذ و کاغذ وجود دارد که به منظور کاهش پاک-تراشی، مصرف آب، انتشار گازهای گلخانه‌ای، مصرف سوخت فسیلی و پاک کردن ضربه‌های آن بر منابع محلی آب و آلودگی هوا است.
طبق گفته یک سازمان شهروندان کانادایی، "مردم به محصولات کاغذی نیاز دارند همانطور که ما به تولید پایدار و ایمن از نظر محیط زیست نیاز داریم" .
اعلامیه‌های محصولات زیست محیطی یا کارت‌های امتیازی محصولات برای جمع آوری و ارزیابی عملکرد زیست محیطی و اجتماعی محصولات کاغذی مانند Paper Calculator، Environment Assessment Paper Assessment Tool (EPAT)، یا Profile Profile موجود است.
ایالات متحده و کانادا هر دو نقشه تعاملی از شاخص های محیطی تولید می‌کنند که تک تک انتشارات آلایندگی تأسیسات را نشان می دهد .
"اطلاعات بیشتر: "
برخی دانشمندان پیشنهاد میکنند که تا سال ۲۰۵۰ می‌توان پلاستیک بیشتری از ماهی در اقیانوس‌ها وجود داشته باشد . یک مطالعه در دسامبر سال 2020 در نیچر منتشر شد که جرم مواد ساخت بشر، بیش از همه زیست توده موجود در زمین است، جرم توده پلاستیک به تنهایی بیش از وزن جانداران زمینی و دریایی است.
تأثیرات سموم دفع آفات در محیط زیست اغلب بیشتر از آنچه که افراد استفاده کننده تصور می‌کنند است. بیش از ۹۸٪ حشره‌کش‌های سمپاشی شده و ۹۵٪ علف‌کش‌ها به گونه‌هایی غیر از گونه‌های مورد نظر خود می‌رسند، از جمله گونه‌های غیر هدف، هوا، آب، رسوبات کف و مواد غذایی. سموم دفع آفات زمین و آب را هنگام گریز از محل‌های تولید و مخازن ذخیره‌سازی، هنگام خالی شدن از مزارع، دور انداختن، پاشش هوایی و پاشش در آب برای از میان بردن جلبک‌ها، آلوده می‌کند.
مقدار سموم دفع آفات از ناحیه مورد نظر تحت تأثیر خاصیت ماده شیمیایی خاص قرار می‌گیرد: گرایش آن برای اتصال به خاک، فشار بخار، محلول بودن آب و مقاومت در برابر تجزیه شدن آن با گذشت زمان. عواملی که در خاک وجود دارد مانند بافت آن، قابلیت نگهداری آب و میزان مواد آلی موجود در آن نیز بر میزان سموم دفع آفات منطقه تأثیر می‌گذارد. برخی از سموم دفع آفات در گرم شدن کره زمین و تخریب لایه ازن سهیم هستند.
"این بخش گزیده ای از است" [ویرایش] اثرات زیست محیطیpharmaceuticals and personal care products (PPCP) داروها و محصولات مراقبت شخصی در حال حاضر به‌طور گسترده در حال بررسی است. PPCP‌ها شامل موادی هستند که افراد به دلایل بهداشت شخصی یا لوازم آرایشی و محصولات مورد استفاده تجارت-کشاورزی برای تقویت رشد یا سلامت دامها استفاده می‌کنند. بیش از بیست میلیون تن PPCP سالانه تولید می‌شود.
PPCP در بدنه آبی سراسر جهان شناسایی شده‌است. برای ارزیابی خطرات سمیت، ماندگاری و تجمع-زیست، تحقیقات بیشتری لازم است، اما وضعیت فعلی تحقیقات نشان میدهد که محصولات مراقبت شخصی بر محیط و سایر گونه‌ها مانند صخره‌های مرجانی و ماهی تأثیر دارند .PPCP ها شامل آلاینده های دارویی ماندگر محیطی (EPPP) هستند، و یکی از انواع آلاینده های ماندنی هستند. با روشهای معمول از فاضلاب خارج نمی شوند.
اتحادیه اروپا بقایای دارویی با احتمال آلودگی آب و خاک را "مواد اولویت دار" اعلام کرد .
"مقاله اصلی: "
ضربه زیست محیطی ترابری قابل توجه است زیرا مصرف کننده عمده است و بیشتر سوخت های جهان را می‌سوزاند. این امر باعث ایجاد آلودگی هوا، از جمله اکسیدهای نیتروژن و ذرات معلق می‌شود، و از طریق انتشار دی اکسیدکربن، که ترابری سریع‌ترین رشد در بخش انتشار است، در گرم شدن کره زمین نقش مهمی دارد. بر اساس زیربخش، ترابری جاده‌ایی بیشترین نقش را در گرم شدن کره زمین دارد.
مقررات زیست محیطی در کشورهای پیشرفته باعث کاهش انتشار وسایل نقلیه منفرد شده است. اما این با افزایش شمار وسایل نقلیه و استفاده بیشتر از هر وسیله نقلیه جبران شده‌است. برخی از مسیرهای کاهش انتشار کربن وسایل نقلیه جاده‌ای به‌طور قابل توجهی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. میزان مصرف انرژی و انتشاراتش تا حد زیادی بین حالت‌ها متفاوت است، و باعث می‌شود محیط بانان خواستار انتقال از هوا و جاده به راه آهن و شوند و الکتریکی سازی ترابری و را افزایش دهند.
دیگر تأثیرات زیست محیطی سامانه‌های ترابری شامل و خودرو محور است، که می‌تواند زیستگاه طبیعی و زمین‌های کشاورزی را تصرف کند. با کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح جهان، پیش‌بینی می‌شود که تأثیرات مثبت قابل توجی بر کیفیت هوا زمین، باران اسیدی، و تغییرات اقلیمی داشته باشد.
ضربه بر سلامتی آلاینده‌های ترابری نیز نگران کننده است. یک بررسی اخیر از مطالعات در مورد اثر آلایندگی ترافیک بر نتایج بارداری، تماس با آلایندگی ترابری را با اثرات سوء آن بر مدت حاملگی و احتمالاً مرتبط دانسته‌است.
"مقاله اصلی: "
ضربه‌ زیست محیطی هواپیمایی به دلیل صدا، ذرات، و گازها‌یی که به تغییرات اقلیمی که موتورهای هواپیما منتشر می‌کنند اتفاق می‌افتد. با وجود کاهش انتشار از خودروها و موتورهای توربوفن و توربوپراپ کم مصرف و کم آلاینده، رشد سریع سفرهای هوایی در سال‌های اخیر به افزایش کل آلودگی ناشی از ترابری هوایی کمک میکند. در اتحادیه اروپا، میان سال‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۶ انتشار گازهای گلخانه‌ای از هواپیمایی ۸۷٪ افزایش یافت. از جمله دیگر عوامل منجر به‌این پدیده، افزایش شمار است و عوامل اجتماعی که سفرهای هوایی را به امری عادی تبدیل می‌کنند، مانند برنامه‌های مکرر پرواز .
بحث در مورد مالیات احتمالی سفرهای هوایی و گنجاندن هواپیمایی در یک طرح تجارت آلاینده‌ها ادامه دارد، با هدف اطمینان از در نظر گرفتن کل هزینه‌های خارجی هواپیمایی
"مقاله اصلی: "
ضربه‌ زیست محیطی جاده‌ها شامل اثرات محلی بزرگراه‌ها (جاده‌های عمومی) مانند صدا، آلودگی نوری، آلودگی آب، تخریب / اختلال زیستگاه و کیفیت هوای محلی است و اثرات گسترده‌تر از جمله تغییر اقلیمی از انتشار آلاینده‌ها. طراحی، ساخت و مدیریت جاده‌ها، پارکینگ و دیگر امکانات مرتبط و همچنین طراحی و مقررات وسایل نقلیه می‌تواند ضربه‌ها را به درجات مختلف تغییر دهد.
"مقاله اصلیː "
شامل انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی روغن است. در سال ۲۰۰۷، میزان انتشار دی اکسید کربن از حمل و نقل ۴ تا ۵٪ از کل جهانی تخمین زده شده است و توسط سازمان بین المللی دریانوردی (IMO) تخمین زده می شود که در صورت عدم اقدام تا سال ۲۰۲۰ تا ۷۲٪ افزایش یابد . همچنین امکان معرفی گونه‌های مهاجم به مناطق جدید از طریق کشتیرانی وجود دارد، معمولاً با اتصال به بدنه کشتی.
نخستین جلسه میان دوره‌ای کارگروه IMO در مورد انتشار گازهای گلخانه‌ای از کشتی‌ها در اسلو، نروژ در ۲۳ تا ۲۷ ژوئن ۲۰۰۸ برگزار شد. این کارگروه مکلف شده‌بود پایه فنی مکانیسم‌های کاهش را که ممکن است بخشی از رژیم آینده IMO برای کنترل انتشار گازهای گلخانه‌ای از کشتیرانی بین‌المللی باشد توسعه دهد و پیش نویس سازوکارهایی برای کاهش واقعی خود را برای بررسی بیشتر IMO توسط کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی (MEPC) بنویسد .
"همچنین بنگرید: "
هزینه‌های عمومی نیروهای نظامی و فعالیت‌های نظامی اثرات زیست محیطی چشمگیری دارند. نیروهای نظامی ایالات متحده یکی از بدترین آلاینده‌ها در جهان شناخته شده‌است، مسئول بیش از ۳۹۰۰۰ سایت آلوده به مواد خطرناک. چندین مطالعه همچنین نشان داده است که بین هزینه‌های بالاتر نظامی و انتشار بیشتر کربن در جایی که افزایش هزینه‌های نظامی تأثیر بیشتری در افزایش انتشار کربن در‌ شمال کره نسبت به جنوب کره دارد ، یک ارتباط مثبت قوی وجود دارد . فعالیت‌های نظامی همچنین بر کاربری زمین تأثیر می‌گذارد و فوق‌العاده خورنده-منابع است.
نیروهای نظامی تنها اثرات منفی بر محیط زیست ندارند . چندین نمونه از کمک نظامیان به مدیریت زمین، حفاظت و سبز شدن یک منطقه وجود دارد . علاوه بر این، برخی از فن آوری‌های نظامی برای محافظان و دانشمندان محیط زیست بسیار سودمند بوده‌است .
همین‌طور هزینه زندگی و جامعه انسانی، از نظر زیست محیطی تأثیر قابل توجهی دارد. روش‌های زمین سوخته در طول جنگ، یا پس از آن در بیشتر تاریخ ثبت شده مورد استفاده بوده است اما با فناوری مدرن جنگ می تواند ویرانگری بیشتری را در محیط ایجاد کند. می‌تواند زمین را برای استفاده بیشتر غیرقابل مصرف کند یا دسترسی به آن را خطرناک یا کشنده کند.
"مقاله اصلی: "
نور مصنوعی در شب یکی از بارزترین تغییرات فیزیکی است که بشر در زیست کره زمین ایجاد کرده‌است و آسانترین گونه آلودگی برای مشاهده از فضا است. عمده ضربه زیست محیطی نور مصنوعی به دلیل استفاده از نور به‌عنوان منبع اطلاعاتی (و نه منبع انرژی) است. کارایی شکار شکارچیان بصری به‌طور کلی در زیر نور مصنوعی افزایش می‌یابد و تعاملات طعمه‌های شکارچی را تغییر می‌دهد. نور مصنوعی همچنین بر پراکندگی، جهت‌گیری، مهاجرت و مقادیر هورمون‌ها تأثیر می‌گذارد و در نتیجه ریتم شبانه‌روزی مختل می‌شود.
"مقاله اصلی: "
از نظر انتشار دی اکسیدکربن، صنعت مُد سریع بین ۴-۵ میلیارد تن دی اکسیدکربن در سال منتشر می‌کند، که معادل ۸–۱۰٪ از کل انتشارات جهانی. دی‌اکسید کربن یک گاز گلخانه‌ای است، به‌این معنی که باعث می‌شود گرما در جو گیر کند، نه‌اینکه در فضا آزاد شود، بلکه دمای زمین - معروف به گرم شدن کره زمین را افزایش داده .
در کنار انتشار گازهای گلخانه‌ای، صنعت مُد مسئول تقریباً ۳۵٪ آلودگی میکروپلاستیک در اقیانوس‌ها است. دانشمندان تخمین زده‌اند که تقریباً ۱۲ تا ۱۲۵ تریلیون تن ذرات میکرو پلاستیک در اقیانوس‌های زمین وجود دارد . این ذرات توسط جانداران دریایی، از جمله ماهی‌هایی که بعداً توسط انسان خورده می‌شوند، بلعیده می‌شوند. این مطالعه بیان می‌کند که بسیاری از الیاف‌های یافت شده احتمالاً از لباس و دیگر منسوجات آمده‌اند، یا از طریق شستشو، یا تخریب ناشی آنها می‌باشد.
زباله‌های نساجی یک مسئله‌ بزرگ برای محیط زیست است، که با حدود ۲.۱ میلیارد تن لباس فروخته نشده یا معیوب که در سال دفع می‌شود. بیشتر این موارد به محل دفن زباله برده می‌شود، اما اکثر موادی که برای ساخت لباس استفاده می‌شود، قابل تجزیه زیستی نیستند، در نتیجه باعث شکسته شدن و آلودگی آب و خاک می‌شوند.
مُد، همانند اکثر صنایع دیگر مانند کشاورزی، برای تولید، به مقدار بسیاری آب نیاز دارد. سرعت و مقدار تولید لباس که به صورت مُد سریع، به این معنی است که، صنعت هر ساله ۷۹ تریلیون لیتر آب مصرف می‌کند. ثابت شده‌است که مصرف آب برای محیط زیست و اکوسیستمهای آن بسیار زیان‌بار است، و منجر به کاهش آب و کمبود آب می‌شود. اینها نه تنها بر موجودات دریایی بلکه بر منابع غذایی انسان مانند محصولات کشاورزی تأثیر می‌گذارد . این صنعت برای تقریباً یک پنجم آلودگی آب صنایع مقصر است.