مدار خطی‌انتقالی
مدار خطی‌انتقالی مداری است که عملکرد خود را با استفاده از اصل خطی‌انتقالی انجام می‌دهد. اینها مدارهای مد-جریانی هستند که می‌توانند با استفاده از ترانزیستورهایی که از یک مشخصهٔ ولتاژ-جریان نمایی تبعیت می‌کنند ساخته شوند؛ این شامل ترانزیستورهای BJT و سیماس در وارونگی ضعیف است. خطسانی‌انتقالی، در معنای وسیع، وابستگی خطی هدایت‌انتقالی به جریان است که در اجزای دارای رابطه نمایی ولتاژ جریان رخ می‌دهد.
کلمه خطی‌انتقالی (TL) توسط بری گیلبرت در سال 1975 برای توصیف مدارهایی که از رابطه نمایی ولتاژ جریان BJT استفاده می‌کردند، اختراع شد. با استفاده از این رابطه نمایی، این گونه از مدارها می‌توانند روابط ضرب، تقویت و قانون-توان را پیاده‌سازی کنند. وقتی بری گیلبرت این گونه از مدارها را توصیف کرد، او همچنین اصل خطی‌انتقالی (TLP) را توصیف کرد که تجزیه و تحلیل این مدارها را به گونه ای امکان‌پذیر می‌کرد که دید ساده شده BJTها به عنوان تقویت کننده‌های جریان خطی اجازه نمی‌دهد. TLP بعداً گسترش یافت تا عناصر دیگری را که از رابطه نمایی ولتاژ-جریان تبعیت می‌کنند (مانند ترانزیستورهای CMOS در وارونگی ضعیف) را دربرگیرد.
اصل خطی‌انتقالی (TLP) این است که در یک حلقه بسته حاوی تعداد زوج عناصر خطی‌انتقالی (TEs) با تعداد مساوی از آنها در جهت عقربه‌های ساعت و خلاف جهت عقربه‌های ساعت، حاصلضرب جریان‌ها از طریق TEها در جهت عقربه‌های ساعت برابر حاصلضرب جریانات از طریق TEهای خلاف جهت عقربه‌های ساعت است. یا
formula_1
TLP به رابطه جریان-ولتاژ نمایی یک عنصر مداری وابسته است؛ بنابراین، یک TE ایده‌آل این رابطه را دنبال می‌کند
formula_2
که formula_3 یک جریان مقیاس پیش-نمایی است ، formula_4 یک ضریب بدون-بُعد برای formula_3است ، formula_6 یک ضرب بدون-بُعد برای ولتاژ بیس-امیتر است و formula_7 ولتاژ حرارتی formula_8 است
در یک مدار، TEها به صورت جهت عقربه‌های ساعت (CW) یا خلاف جهت عقربه‌های ساعت (CCW) توصیف می‌شوند. اگر پیکان روی امیتر در جهت عقربه‌های ساعت باشد، TE جهت عقربه‌های ساعت در نظر گرفته می‌شود، اگر در خلاف جهت عقربه‌های ساعت باشد TE، خلاف جهت عقربه‌های ساعت در نظر گرفته می‌شود. یک مثال را در نظر بگیرید:
طبق قانون ولتاژ کیرشهف، ولتاژ دور تا دور حلقه ای که از formula_9 به formula_9 می‌رود باید ۰ باشد به عبارت دیگر، افت ولتاژ باید برابر افزایش ولتاژ باشد. هنگامی که حلقه ای که فقط از طریق اتصالات بیس-امیتر از TEها عبور می‌کند وجود داشته باشد، ما آن را یک حلقه خطی‌انتقالی می‌نامیم. از نظر ریاضی، این می‌شود
formula_11
به دلیل رابطه نمایی جریان-ولتاژ، این امر به معنی TLP است:
formula_1
این به‌طور مؤثر به این دلیل است که از جریان به عنوان سیگنال استفاده می‌شود. به همین دلیل، ولتاژ لگاریتم سیگنال است و جمع در دامنه log مانند ضرب سیگنال اصلی است (به عنوان مثال formula_13) "اصل خطی‌انتقالی" این قاعده است که در یک حلقه خطی‌انتقالی، حاصلضرب جریانات از طریق TEهای CW برابر با حاصلضرب جریانات از طریق TEهای CCW است.
برای استخراج دقیق TLP و تفسیر فیزیکی پارامترهای قانون ایده‌آل TE، به یا مراجعه کنید.
TLP در مدارهای مختلفی از جمله مدارهای حسابی برداری، جابه‌جاگرهای جریان، تقویت کننده‌های عملیاتی مُد-جریانی و مبدل‌هایآرام‌اس-دی‌سی استفاده شده‌است. از دهه ۱۹۶۰ (توسط گیلبرت) مورد استفاده قرار گرفت، اما تا سال ۱۹۷۵ رسمی نشد. در دهه ۱۹۸۰، کار اورت سی‌وینک به ایجاد یک فرایند روشمند برای طراحی مدارهای خطی کمک کرد. در سال ۱۹۹۰، سی‌وینک مداری را اختراع کرد که او را انتگرال‌گیر مُد-جریان فشرده نامید که عملاً فیلتر با دامنه-لگاریتمی مرتبه-اول بود. نسخه ای از آن در سال ۱۹۹۳ توسط داگلاس فری تعمیم یافت و ارتباط بین این دسته از فیلترها و مدارهای TL در کارهای اواخر دهه ۹۰ توسط جان مولدر و همکاران بیشتر آشکار شد. جایی که آنها "اصل خطی‌انتقالی پویا" را توصیف می‌کنند. کارهای بیشتر توسط سی‌وینک منجر به روش‌های سنتز برای مدارهای TL بسیار کم-توان شد. کارهای اخیر در این زمینه منجر به اصل خطی‌انتقالی-ولتاژ، شبکه‌های با عنصر خطی‌انتقالی ورودی-چندگانه و آرایه‌های آنالوگ قابل‌برنامه‌ریزی-میدانی (FPAAs) شده‌است.