فنلزین
فنلزین، که با نام تجاری Nardil فروخته می‌شود، یک مهار کننده غیر انتخابی و برگشت‌ناپذیر مونوآمین اکسیداز (MAOI) و از دسته هیدرازین‌ها است که به عنوان ضد افسردگی و ضد اضطراب استفاده می‌شود. این دارو همراه با ترانیل سیپرومین و ایزوکاربوکسازید یکی از معدود MAOIهای غیر انتخابی و برگشت‌ناپذیر است که همچنان استفاده بالینی گسترده دارد. فنلزین به صورت خوراکی تجویز می‌شود.
فنلزین در درجه اول در درمان اختلال افسردگی اساسی (MDD) استفاده می شود. بیماران با علائم افسردگی مشخص شده به عنوان "غیردرونزاد" ، "آتیپیک " و / یا "نوروتیک" به ویژه به فنلزین پاسخ خوبی می دهند. این دارو همچنین در بیمارانی که به درمان های خط اول و دوم افسردگی پاسخ مثبتی نمی‌دهند یا " مقاوم به درمان " هستند نیز مفید است. علاوه بر اینکه یک درمان شناخته شده برای اختلال افسردگی اساسی است ، فنلزین درمان موثری برای افسردهخویی ، افسردگی دو قطبی (BD)، اختلال هراس (PD)، اختلال اضطراب اجتماعی ، پرخوری عصبی، اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ، و اختلال وسواس فکری عملی (OCD) می باشد. فنلزین در یک آزمایش بالینی مرحله دوم از مارس 2020 در درمان سرطان پروستات نوید داد.
فنلزین یک مهار کننده غیر انتخابی و برگشت ناپذیر آنزیم مونوآمین اکسیداز (MAO) است. این ماده هر دو ایزوفرم مربوطه MAO ، MAO-A و MAO-B را مهار می کند و تقریباً به طور مساوی این کار را انجام می دهد ، با کمی ارجحیت نسبت به مورد اول. با مهار MAO، فنلزین از اکسید شدن مونوآمین انتقال دهنده های عصبی سروتونین ، ملاتونین ، نوراپی نفرین ، اپی نفرین و دوپامین جلوگیری می کند ، و همچنین به عنوان neuromodulators مانند فنتیلآمین ، تیرامین ، اکتاپامین و تریپتامین عمل می کند. این عمل منجر به افزایش غلظت خارج سلولی این مواد شیمیایی عصبی و در نتیجه تغییر در شیمی عصبی و انتقال عصبی می شود . تصور می شود این عمل واسطه اصلی در مزایای درمانی فنلزین باشد. نشان داده شده است که فنلزین به فنیل آمین (PEA) متابولیزه می شود. PEA به عنوان ماده آزاد کننده نوراپی نفرین و دوپامین عمل می کند و اثراتی بسیار مشابه اثر آمفتامین ایجاد می کند ، البته با فارماکوکینتیک کاملاً متفاوت از جمله مدت زمان عمل بسیار کوتاه تر. افزایش فنلزین در سطح PEA ممکن است تا حدی به اثرات ضد افسردگی کلی آن کمک کند. علاوه بر این ، فنیل آمین یک بستر برای MAO-B است ، و نشان داده شده است که درمان با MAOIs که MAO-B را مهار می کند مانند فنلزین به طور مداوم و به طور قابل توجهی غلظت آن را افزایش می دهد فنل زین معمولاً به شش تا هشت هفته درمان و حداقل دوز 60 میلی گرم در روز ، برای رسیدن به اثرات درمانی نیاز دارد.به طور معمول ، یک پاسخ درمانی به MAOIs با مهار حداقل 80-85 of از فعالیت مونوآمین اکسیداز همراه است. فنلزین به صورت خوراکی به صورت سولفات فنلزین تجویز می شود و به سرعت از دستگاه گوارش جذب می شود. زمان رسیدن به اوج غلظت پلاسما 43 دقیقه و نیمه عمر آن 11.6 ساعت است. برخلاف اکثر داروها ، فنل زین به طور غیرقابل برگشت MAO را غیرفعال می کند و در نتیجه ، برای پایداری اثرات آن لزوماً لازم نیست که همیشه در خون وجود داشته باشد. به همین دلیل ، با متوقف شدن درمان با فنلزین ، اثرات آن به طور معمول از بین نمی‌روند تا زمانی که بدن ذخیره آنزیم های خود را دوباره جبران کند ، این روند ممکن است به مدت 2-3 هفته طول بکشد.فنلزین عمدتاً در کبد متابولیزه می شود و متابولیت آن در ادرار دفع می شود. عوارض جانبی رایج فنلزین ممکن است شامل سرگیجه ، تاری دید ، خشکی دهان ، سردرد ، بی حالی ، آرامبخشی ، خواب آلودگی ، بی خوابی ، بی اشتهایی ، افزایش یا کاهش وزن ، حالت تهوع و استفراغ ، اسهال ، یبوست ، احتباس ادرار ، میدیاریس ، لرزش عضلات ، فشار خون بالا ، تعریق ، فشار خون یا افت فشار خون ، افت فشار خون ارتاستاتیک ، پارستزی ، هپاتیت و اختلال عملکرد جنسی (شامل از دست دادن میل جنسی و آنورگاسمیا ) باشد. عوارض جانبی نادر که معمولاً فقط در افراد مستعد دیده می شود ممکن است شامل هیپومانیا یا شیدایی ، روان پریشی و نارسایی حاد کبدی باشد که آخرین مورد معمولاً فقط در افرادی است که از قبل دچار آسیب کبدی ، پیری ، اثرات طولانی مدت الکل یا عفونت ویروسی باشند. MAOI ها محدودیت های غذایی و تداخل دارویی خاصی دارند. میزان چنین محدودیتها و تداخلهایی به مراتب کمتر از آن است که قبلاً تصور می شد ، و MAOI ها در صورت تجویز صحیح معمولاً داروهایی بی خطر هستند. بحران فشار خون معمولاً هنگام مصرف MAOI اتفاقی نادر است اما ممکن است در اثر مصرف بیش از حد غذاهای حاوی تیرامین ایجاد شود. در نتیجه ، بیماران هنگام مصرف فنلزین و سایر MAOI ها باید از مصرف مقادیر اضافی برخی غذاهای خاص حاوی تیرامین مانند پنیرهای کهنه و مانده و گوشت های نمک سود شده و کهنه خودداری کنند. سندرم سروتونین ممکن است در اثر تداخل با داروهای خاصی باشد که باعث افزایش فعالیت سروتونین می شوند مانند مهارکننده های انتخابی جذب مجدد سروتونین ، عوامل آزادکننده سروتونین و آگونیست های سروتونین ایجاد شود. چندین مرگ به دلیل سندرم سروتونین مربوط به تداخل دارویی مانند مورد لیبی صهیون گزارش شده است .همانطور که در مورد دیگر MAOI ها است، یک نگرانی در مورد فنلزین و استفاده همزمان از هر کدام از داروهای بیهوشی عمومی و بیحسی موضعی وجود دارد. هر کسی که از فنل زین استفاده می کند قبل از اقدام به جراحی دندان و جراح در هر زمینه دیگر باید به دندانپزشک خود اطلاع دهد.