hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
کشتی دام‌بر
کشتی دام‌بر یک کشتی بزرگ برای صادرات دامی مانند گوسفند، گاو و بز است. آن‌ها یا به طور خاص جدید ساخته شده و یا از کشتی‌های کانتینری تبدیل شده‌اند.
کشتی‌های دریایی اصلاح شده و یا ساخته شده برای حمل حیوانات زنده است. با توجه به مقررات مناسب حیوانات زنده ممکن است به عنوان بخشی از محموله در کلاس‌های مختلف کشتی حمل و نقل شوند. این روش ترابری در گذرگاه‌های کوتاه دریایی شایع است و معمولاً تعداد کمی از حیوانات را شامل می‌شود. کشتی‌های دام‌بر کشتی‌هایی هستند که به طور انحصاری در حمل و نقل تعداد زیادی از حیوانات زنده همراه با الزامات مورد نیاز برای مسافرت هستند. (غذا، آب، بستر خاکی، دارو، و غیره). سفرهای کشتی‌های دام‌بر از سه روز تا سه تا چهار هفته ادامه دارد.
در عمل تهویه طبیعی تنها برای تمام شرایط مناسب نیست. یک عامل محدودکننده آشکار در شرایط باد در دریا خواهد بود زمانی که هوا با سرعت مشابه کشتی حرکت می‌کند. در این شرایط جریان طبیعی هوا برای تهویه حیوانات می‌تواند ناکافی باشد. در بیشتر دام‌برها نوعی مکمل تهویه مکانیکی برای شرایط بحرانی و همچنین تجهیزات پشتیبان مناسب برای موارد اضطراری وجود دارد. گونه‌های مختلفی به این ترتیب حمل شده‌اند اما تا حد زیادی بیشتر نژادهای گوسفند و گاو هستند. در نیمه دوم قرن بیستم میلیون‌ها گوسفند و هزاران گاو به کمک دام‌بر منتقل شدند. دیگر گونه‌های اهلی شده که حمل می‌شوند هرچند در تعداد کمتر شامل اسب‌ها، شترها، گوزن‌ها، بزها و حداقل یک بار شترمرغ‌ها هستند. ترابری ماهی‌های زنده در کشتی‌های تخصصی یک تجارت مشابه است که در ارتباط با ماهی‌های کشاورزی ایجاد شده است.
اندازه این نوع کشتی‌ها با توجه به تقاضای بازار در نقاط مختلف جهان در زمان‌های مختلف متفاوت است. در نیمه دوم قرن بیستم کشورهای صادرکننده اصلی دام استرالیا و نیوزیلند بودند و واردکنندگان اصلی کشورهای خاورمیانه بودند. کشتی‌هایی که در این تجارت مشغول به کار هستند از ۲٬۰۰۰ تناژ وزن مرده تا ۲۵٬۰۰۰ تناژ وزن مرده وزن دارند. عوامل محدودکننده در اندازه کشتی پیچیده است. کشتی‌های بزرگتر می‌توانند در عملیات خود به مقیاس‌های اقتصادی مناسبی دست یابند اما همچنین به امکانات وسیعی از بندرگاه برای رسیدگی به تعداد بیشتری از دام‌ها که احتمال دارد بارگیری یا تخلیه شوند نیاز دارند. تعداد کل دامداران مورد نیاز با توجه به تعداد حیوانات متفاوت است و همچنین بستگی به عوامل نظیر ترتیب قلم‌های حیوانی و میزان سیستم‌های خودکار برای تغذیه و آبیاری دارد.
اثر ژول-تامسون
اثر ژول-تامسون () در ترمودینامیک به تغییرات دمای ایجاد شده در اثر تغییرات فشار در آنتالپی ثابت نسبت داده می‌شود، که بیانگر تغییرات ترمودینامیکی در گاز یا مایع، هنگام عبور از یک ولو یا دریچه متخلخل می‌باشد. به مقدار نسبت این تغییرات نیز ضریب ژول- تامسون گویند.
کمرباریک
ترانهٔ یار مَست‌شاهی یا کمرباریک یا یار تاجیک مربوط به ۶۰ تا ۹۰ سال پیش در ۱۹۲۵ میلادی از سروده‌های ابوالقاسم لاهوتی است.  این ترانه توسط خوانندگان متعددی از جمله فرامرز آصف، ظاهر هویدا، امیر سرایی و نسیم هاشمی اجرا شد و بسیاری از مردم به باور اشتباه سراینده این ترانه را ظاهر هویدا می‌پندارند. ظاهر هویدا پس از قسمت «شام تاریک من» که به معنی شب تاریک من است و در تضادش باید صبح باشد به جای اینکه بگوید «صبح و صفا کن» اشتباها می‌گوید «صلح و صفا کن» و این اشتباه را رایج کرد. در ساختمان رادیو و تلویزیون ملی تاجیکستان در شهر دوشنبه نخستین نسخهٔ اجرا شدهٔ این ترانه با مدت ۲ دقیقه و ۱۵ ثانیه با خوانندگی تحفه فاضلُوا و انور ملا قندُف و رهبری ارکستر سرکیسُف از گروه سازهای ملی تاجیکستان موجود است.
عبدالخالق نبوی، پژوهشگر ادبیات «انستیتوت زبان، ادبیات، شرق‌شناسی و میراث خطی بنام رودکی» می‌گوید که از سلسله‌بانو همسر وی روایت است که زمانی که لاهوتی در قطار با خانمی به نام «گل مومنوا» که یک دختر مست‌شاهی بوده آشنا می‌شود از او می‌شنود که در زادگاه وی، مست‌شاه، وقتی پسر و دختر عاشق می‌شوند، در زمان ملاقات برای یکدیگر شعر می‌گویند و این برای لاهوتی الهام‌بخش این شعر می‌شود. از اشتباهات رایج عموم مردم دربارهٔ این شعر دو اصطلاح «صلح و صفا کن» و «دو تا زلف پریشان» هستند که در واقع در شعر اصلی «صبح و صفا کن» و «تو تا زلف پریشان» بوده‌اند.
مست‌شاه، در رشته‌کوه زرافشان تاجیکستان واقع است و دلشاد رحیمُف مردم‌شناس انستیتوت شرق‌شناسی تاجیکستان می‌گوید این منطقه مردمی سُغدی‌تبار دارد که در دوران باستانی تاجیکستان از سمرقند و بخارا به سمت کوهستان مهاجرت کردند. این منطقه به مناظر زیبا و مردم زیبارو به ویژه گل‌دختران مست‌شاه با لباس‌های محلی مشهور است.
آذرنوش صدر سالک
آذرنوش صدر سالک (زادهٔ ۱۳۳۴ در تهران)، موسیقی‌دان و نوازندهٔ چنگ اهل ایران است. وی همسر مجید انتظامی موسیقی‌دانِ ایرانی است.
آذرنوش صدر سالک در سال ۱۳۳۴ در تهران متولد شد. پدر او «حسن صدر سالک» از شاعران و ترانه‌سرایان روزگار خود بود. او تحصیلات ابتدایی خود را در «مدرسه ژاندارک» طی کرد و به هنرستان موسیقی ملی راه یافت.در ۱۰ سالگی آموختن ساز پیانو را آغاز کرد و در ۱۲ سالگی شروع به فراگیری نوازندگی ساز چنگ نمود. همچنین او در ۱۲ سالگی به عضویت گروه کر تلویزیون درآمد و در ۱۵ سالگی به گروه کر تالار وحدت پیوست. وی هم‌زمان با گرفتن دیپلم هنرستان موسیقی، به صورت شبانه موفق به اخذ «دیپلم ادبی» از در «دبیرستان طبری» شد و در رشته حقوق اسلامی دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد. از جمله استادان او در حقوق اسلامی می‌توان به «محمد مفتح» و «مرتضی مطهری» اشاره نمود. مهم‌ترین استاد هارپ او در هنرستان موسیقی «آرنا‌و‌دوا» از کشور بلغارستان بوده‌است. وی از سال ۱۳۵۷ به ارکستر سمفونیک تهران به رهبری «فرهاد مشکات» راه یافت و تا زمان بازنشستگی در این ارکستر مشغول فعالیت بود و پس از آن نیز به صورت مهمان با ارکستر سمفونیک همکاری داشته‌است. وی در سال ۱۳۵۷ با «مجید انتظامی» ازدواج کرد و به عنوان «دستیار آهنگساز» و نوازنده در آثار او همکاری داشته‌است.آذرنوش صدر سالک از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۶ رئیس هنرستان موسیقی ملی دختران بود و در سال ۱۳۹۲ «مدرک درجه یک هنری» را از شورای ارزشیابی آثار هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت نمود. در سال ۱۴۰۰، مراسم بزرگداشت آذرنوش صدر سالک از طرف سی و هفتمین جشنواره موسیقی فجر برگزار و از وی تقدیر شد.
آذرنوش صدر سالک در بسیاری از آلبوم‌های موسیقی سمفونیک و موسیقی فیلم به عنوان نوازنده چنگ فعالیت داشته که به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
ایمانی (خواننده)
نادیا ملادجو مشهور به ایمانی (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه‌پرداز موسیقی سول و پاپ اهل فرانسه است. او از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده و نخستین آلبومش، "شکل یک قلب شکسته" ("The Shape of a Broken Heart") که سال ۲۰۱۱ منتشر شد با فروشی فوق‌العاده در کشورهای فرانسه، یونان و لهستان گواهینامه پلاتین گرفت.
ژاک پل مین
ژاک پل مین ( – ) یک کشیش فرانسوی بود که کارهای فراگیری در زمینه الهیات و گسترش متون مربوط به پدران کلیسا با هدف ایجاد یک کتابخانه جهانی کاتولیک انجام داد.
مین در سنت فلور فرانسه به‌دنیا آمد و در اورلئان به مطالعه الهیات پرداخت. او در سال ۱۸۲۴ میلادی به‌عنوان کشیش اصلی پوساو انتخاب شد؛ اما دیدگاه‌های شدید کاتولیک او با میهن‌پرستی محلی و پادشاهی جدید لوئی فیلیپ سازگار نبود. در سال ۱۸۳۳ میلادی به دلیل انتشار یک مقاله از کشیشی برکنار و به پاریس رفت و در سوم نوامبر همان سال مجله‌ای با نام "جهان مذهبی" را بدون هرگونه مطلب سیاسی پایه‌گذاری کرد. این مجله به‌سرعت رشد کرد و ۱۸۰۰ مشترک به‌دست‌آورد.
هایدرو-کبک
هایدرو-کبک () شرکت برقی است که تولید، انتقال و توزیع برق را در استان کبک مدیریت می‌کند.
این شرکت در سال ۱۹۴۴ از سوی حکومت کبک با در دست‌گیری شرکت‌های خصوصی شکل گرفت. پس از آن سرمایه‌گذاری عظیمی در پروژه‌های برقابی انجام شد. امروزه ظرفیت مجموع آن ۳۶۹۱۲ مگاوات برق آبی از ۶۳ نیروگاه برقابی تولید می‌شود. توان اضافی از این استان صادر می‌شود.
هایدرو کبک یک شرکت دولتی مستقر در مونترآل است. نرخ‌های قدرت مسکونی آن از ارزانترین‌ها در آمریکای شمالی است.
بیش از ۴۰ درصد منابع آبی کانادا در کبک هستند و هایدرو کبک چهارمین تولیدکننده بزرگ برقابی در جهان است.
جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴
جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴ () بیست و چهارمین دوره از رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور تونس برگزار شد. ۱۶ تیم در ۴ گروه ۴ تیمی به رقابت پرداختند. تیم ملی فوتبال تونس در این دوره از رقابت‌ها برای اولین بار در جام ملت‌های آفریقا به مقام قهرمانی رسید.
کشورهای متقاضی:
در تاریخ ۴ سپتامبر ۲۰۰۰ در نشست کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF) در قاهره مصر میزبانی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۴ به تونس اهدا شد.
رأی‌گیری بین چهار کشور انجام شد: مالاوی و زامبیا (پیشنهاد میزبانی مشترک)، تونس و زیمبابوه. کشورهای بنین و توگو هم خواستار میزبانی مشترک بازی‌ها بودند که قبل از جلسه ۴ سپتامبر ۲۰۰۰ اعلام انصراف کردند.
این برای سومین بار بود که تونس پس از جام ملت‌های آفریقا ۱۹۶۵ و جام ملت‌های آفریقا ۱۹۹۴ میزبان این رویداد می‌شد.
۱۶ تیم راه یافته به مرحله نهایی عبارت بودند از:
دروازه‌بان
مدافعان
هافبک
مهاجمان
جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۶
جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۶ () بیست و پنجمین دوره از رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا بود که به میزبانی کشور مصر برگزار شد. ۱۶ تیم در ۴ گروه ۴ تیمی به رقابت پرداختند. تیم ملی فوتبال مصر در این دوره از رقابت‌ها برای پنجمین بار در جام ملت‌های آفریقا به مقام قهرمانی رسید.
کشورهای متقاضی:
در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۰۲ در رای‌گیری نشست کمیته اجرایی کنفدراسیون فوتبال آفریقا (CAF) در قاهره مصر میزبانی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۶ از بین چهار کشور متقاضی شامل مصر، ساحل عاج و لیبی و الجزایر به مصر اهدا شد.
این برای چهارمین بار بود که مصر پس از جام ملت‌های آفریقا ۱۹۵۹، ۱۹۷۴ و ۱۹۸۶ میزبان این رویداد می‌شد. این دوره از رقابت‌ها با پنجاهمین سالگرد تأسیس کنفدراسیون فوتبال آفریقا مصادف شد.
مسابقات مقدماتی این دوره از رقابت‌ها با مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ آلمان به صورت یکجا برگزار شد.
شیوه برگزاری و انتخاب تیم‌ها بدین صورت بود که ابتدا ۴۲ کشور به صورت رفت و برگشت بازی‌های مرحله اول را برگزار کردند. ۲۱ تیم راه یافته به همراه ۵ تیم راه یافته به جام جهانی قبلی (جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲) و ۴ تیم برتر قاره آفریقا در رده‌بندی فیفا، ۳۰ تیم مرحله دوم را تشکیل دادند. دراین مرحله تیم‌ها در ۵ گروه ۶ تیمی به رقابت پرداختند. تیم‌های اول هر گروه به بازیهای جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ آلمان راه یافتند و ۳ تیم برتر هر گروه به مرحله نهایی جام ملت‌های آفریقا ۲۰۰۶ راه یافتند که با تیم ملی فوتبال مصر به عنوان میزبان بازیها، ۱۶ تیم برگزارکننده مرحله نهایی را تشکیل دادند.
کشور مصر میزبان رقابت‌ها بود و به دلیل این که جزء ۳ تیم اول گروه خود قرار گرفت تیم چهارم (تیم ملی فوتبال لیبی) به مرحله نهایی راه پیدا کرد.
در این دوره از رقابت‌ها برای نخستین بار قهرمان دوره قبل (تیم ملی فوتبال تونس) به صورت مستقیم وارد بازی‌های مرحله نهایی نمی‌شد و باید در بازیهای مقدماتی شرکت می‌کرد.
۱۶ تیم برگزارکننده بازیهای مرحله نهایی عبارت بودند از: دروازه‌بان
مدافعان
هافبک‌ها
مهاجمان
لئونارد آداموف
لئونارد آداموف (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو و باشگاه فوتبال دینامو مینسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
آرسن چیلینگاریان
آرسن چیلینگاریان (؛ ۱۲ اکتبر ۱۹۶۵ – ۱۴ می ۲۰۱۳) یک بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال میکا و باشگاه فوتبال آرارات ایروان اشاره کرد.
یوری دهتریوف
یوری دهتریوف (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی و تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
والری هوربونوف
والری هوربونوف (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
ماشاالله احمدوف
ماشاالله احمدوف (؛ زادهٔ ۱۹۵۹) یک بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نفتچی باکو و باشگاه فوتبال کپز اشاره کرد.
شوتا یامانیدزه
شوتا یامانیدزه (؛ – ) یک بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
مارک ویگلی
مارک آنتونی ویگلی (زادهٔ ۱۹۶۵) معمار و نویسندهٔ نیوزلندی است. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ رئیس دانشکده معماری، برنامه‌ریزی و حفاظت دانشگاه کلمبیا، نیویورک بود.
ویگلی هر دو مدرک لیسانس معماری (۱۹۷۹) و دکتری خود(۱۹۸۷) را از دانشگاه آکلند، نیوزیلند گرفت. استاد مشاور دکترای او مایک آستین بود. ویگلی در سال ۱۹۸۶ آکلند را ترک کرد و در دانشگاه پرینستون تدریس کرد، همچنین از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۹ به عنوان مدیر بخش مطالعات تحصیلات تکمیلی در دانشکده معماری پرینستون مشغول به کار بود.
در سال ۱۹۸۸ ویگلی با فیلیپ جانسون "نمایشگاه معماری دیکانستراکتیویست" موما را نمایشگاه گردانی کرد. نمایشگاه شامل کارهای هفت معمار، که در آن زمان برای سبک معماری که به طرق مختلفی مفاهیم متعارف از معماری مرسوم را «دی‌کانستراکت می‌کرد» بود: فرانک گری، زاها حدید، پیتر آیزنمن، دنیل لیبسکیند، برنارد چومی، رم کولهاس و کوپ هیملب(ل)او. نمایشگاه گردانان آثار را به مفهوم فلسفی ساختارشکنی، که از ژاک دریدا فیلسوف فرانسوی گرفته شده بود، و نیز پیشینه تاریخی هنر- معماری ساختگرایی روسی پیوند دادند و چندین اثر از این دوره در نمایشگاه نمایش داده شد. با این حال، از این معماران تنها آیزنمن و چومی، ارتباط با دریدا و فقط حدید و کولهاس ارتباط با کانستراکتیویسم را پذیرفتند.
در سال ۲۰۰۵، ویگلی همراه با رم کولهاس و ال بومن مجلهٔ والیوم را بنیان گذاشت. یک پروژه مشترک با آرچیز (آمستردام)، ای‌ام‌او روتردام و سی-لب (دانشگاه کلمبیا نیویورک)، مجلهٔ والیوم یک اندیشکدهٔ تجربی با تمرکز بر فرایند بازاندیشی فضایی و فرهنگی است. این مجله قصد دارد تا با ارائه دیدگاه‌های جهانی دربارهٔ معماری و طراحی، نگرش‌های گسترده‌تر به ساختارهای اجتماعی و محیط‌های ساخته شده، از تعریف معماری به عنوان ساختن ساختمان‌ها فراتر برود؛ و دربردارندهٔ روزنامه‌نگاری مترقی است.
مجله با همکاری "برت استیل" و "مؤسسه فلیر" که اساساً یک مؤسسه آکادمیک برای آموزش و تئوری شکست (در تقابل با موفقیت) است ایجاد و بنیان گذاشته شد.
۱۹۸۹ - Resident Fellowship از مؤسسه معماری و شهرسازی شیکاگو
۱۹۹۰ - کمیته بین‌المللی منتقدان معماری (C.I.C.A.) جایزه سه سالانه نقد معماری، ۱۹۹۰
۱۹۹۷ - بورس پژوهشی بنیاد گراهام
مارک ویگلی با بئاتریس کلومینا، مورخ معماری، ازدواج کرده‌است.
فرهاد مشکات
فرهاد مشکات یا فرهاد مشکوة (زادهٔ ۱۳۱۶) موسیقی‌دان، رهبر ارکستر و آهنگساز ایرانیتبار است. او به مدت ۶ سال رهبری ارکستر سمفونیک تهران را بر عهده داشت.
فرهاد مشکات در سال ۱۳۱۶ در آلمان متولد شد. او سال‌های ابتدای کودکی خود را در تهران گذراند و در سن ۸ سالگی به سوئیس رفت. او ابتدا در کنسرواتوار موسیقی ژنو به آموختن نوازندگی ساز ویلن پرداخت. پس از آن در ۱۹ سالگی به نیویورک عزیمت کرد. وی همزمان با تحصیل موسیقی در رشته اقتصاد نیز مشغول به تحصیل و موفق به دریافت دکترای اقتصاد شد.از جمله استادان او در علوم موسیقی می‌توان به افرادی نظیر هنری کاول (تئوری موسیقی، هارمونی و کنترپوان) و «ریچارد مکس ویل» (موسیقی الکترونیک) اشاره نمود.
او اولین تجربه‌های آهنگسازی را از سال ۱۳۳۹ آغاز کرد و قطعاتی به شیوهٔ دودکافونیک (موسیقی دوازده‌نغمه‌ای) نوشت و همزمان دوره رهبری ارکستر را نزد «کارل بامبرگر» طی کرد. "فرهاد مشکات" در سال ۱۳۴۱ اولین کنسرتش را در نیویورک برگزار کرد. پس از مدتی به شهر رم ایتالیا مهاجرت کرد و در کنسرواتوار «سانتا چیچیلیا» زیر نظر «فرانکو فِرارا» به تحصیلاتش ادامه داد و دوره ای را نیز در آکادمی «چیگیانا» گذراند. او ۶ سال در ایتالیا ماند و در این مدت آهنگسازی چند فیلم مستند را انجام داده و رهبری کرد. یکی از این فیلم‌ها به نام «داستان تانکردی / La Fiaba di Tancerdi» در جشنواره ونیز ۱۹۶۶ جایزهٔ ویژه موسیقی متن را برای مشکات به ارمغان آورد. وی دوره عالی رهبری ارکستر را در آکادمی شهر «سی‌ینا» طی کرد. او در سال ۱۹۶۷ جایزهٔ دوم مسابقات جهانی ارکستر در فلورانس (برای رهبران جوان) را دریافت نمود و در ۱۹۶۸ موفق به اخذ جایزهٔ نخست کنکور بین‌المللی «دیمتری متروپولوس / Dimitri Mitropoulos» در نیویورک شد.
فرهاد مشکات در سال ۱۳۴۸ به ایران بازگشت و به عنوان رهبر ثابت ارکستر رادیو و تلویزیون ملی ایران برگزیده شد. او در سومین جشن هنر شیراز موفق به دریافت جایزه اول شد و در سال ۱۳۵۰ همراه با ارکستر مجلسی در فستیوال «رویان (فرانسه)» شرکت نمود و مورد تحسین قرار گرفت."فرهاد مشکات" از اوایل سال ۱۳۵۱ به رهبری ارکستر سمفونیک تهران برگزیده شد. آخرین کنسرت او به همراه ارکستر سمفونیک تهران در آبان ماه ۱۳۵۷ برگزار شد و در همان سال ایران را ترک کرد. وی در حال حاضر در آمریکا سکونت دارد.
دکمه فشاری
شستی یا دکمه (دگمه) فشاری یا به سوئیچی گفته می‌شود که پس از رها کردن به جای خود بر می‌گردد و مدار را دوباره قطع می‌کند
دکمه‌ها معمولاً از جنس مواد سخت مثل پلاستیک یا فلز هستند.
از شستی‌های دکمه‌ای در ماشین حساب، لوازم خانگی، الخ استفاده می‌شود.
دامنه سخن
در علوم صوری، دامنه سخن (به انگلیسی: domain of discourse)، همچنین جهان سخن، مجموعه جهان، یا به اختصار، جهان، مجموعه ای از موجودیت (entity) هاست که متغیرهای صوری مشخصی می‌توانند رو آنها تغییر کنند.
دامنه سخن معمولاً در ابتدا مشخص می شود، به طوری که نیازی نیست هربار محدوده متغیرهای مرتبط را تعیین کنیم. بسیاری از منطق دانان، گاهی اوقات، تلویحاً بین دامنه یک علم و جهان سخن یک صوری سازی از آن علم تمایز قائل می‌شوند. جوزپه پئانو، نظریه اعداد (حساب اعداد صحیح مثبت) را صوری سازی کرد، به نحوی که دامنه اش را اعداد صحیح مثبت قرار داده و جهان سخن را شامل همه اعداد، و نه فقط اعداد صحیح در نظر گرفت.
برای مثال، در یک تعبیر از منطق مرتبه اول، دامنه سخن مجموعه ای از اشیاء است که سورها بر روی آنها تغییر می‌کنند. یک گزاره مانند مبهم است، اگر دامنه سخنی مشخص نشده باشد. در یک تعبیر، دامنه سخن می‌تواند مجموعه اعداد حقیقی باشد؛ در تعبیر دیگر، می‌تواند مجموعه اعداد طبیعی باشد. اگر دامنه سخن مجموعه اعداد حقیقی باشد، این گزاره غلط است؛ با به عنوان یک مثال نقض. اگر دامنه مجموعه اعداد طبیعی باشد، این گزاره درست است، چرا که ۲ مربع هیچ عدد طبیعی نیست.
اصطلاح جهان سخن به‌طور کلی اشاره به مجموعه اشیاء مورد بحث در یک گفتمان خاص دارد. در معناشناسی نظریه مدلی، یک جهان سخن، مجموعه اشیائیست که یک مدل مبتنی بر آن ساخته شده‌است. مفهوم "جهان سخن" عموماً به آگوستوس د مورگان (۱۸۴۶) نسبت داده می‌شود، اما همین نام برای نخستین بار در تاریخ توسط جرج بول (۱۸۵۴) در صفحه ۴۲ از قوانین اندیشهاش در متنی بلند و نافذ به کار رفت که ارزش مطالعه دارد. این مفهوم، احتمالاً مستقلاً توسط بول در سال ۱۸۴۷ کشف شده، نقشی حیاتی در فلسفهٔ منطق اش، به خصوص در اصل خیره کننده مرجع کل گرای او بازی کرد.
یک پایگاه داده، مدلی از نمودی از واقعیت یک سازمان است. این که این واقعیت را «جهان سخن» بگوییم یا «دامنه سخن»، قابل مناقشه است.
شیون (فیلم)
شیون () فیلمی در ژانر معمایی و ترسناک به نویسندگی و کارگردانی نا هانگ-جین و محصول کرهٔ جنوبی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کواک دو-وان، هوانگ جونگ-مین، جون کونیمورا، و چون وو-هی اشاره کرد. داستان این فیلم دربارهٔ افسر پلیسی است که دربارهٔ قتل‌ها و بیماری‌های مرموزی که در یک روستا رخ می‌دهد تحقیق می‌کند.
تعدادی قتل مرموز در روستایی واقع در کوه‌های کره جنوبی رخ می‌دهد و تنها افرادی که از صحنه جنایت جان به در می‌برند به جنون حالتی شبیه به آن مبتلا اند. افسر پلیسی ترسو و دست و پا چلفتی مامور می‌شود تا به این حوادث رسیدگی کند. در ابتدا پلیس این قتل‌ها را با مصرف نوعی قارچ روان گردان مرتبط می‌داند، اما با ورود یک مرد ژاپنی، دختری سفید پوش، یک جن گیر و یک کشیش جوان ماجرا پیچیده تر از قبل نیز دنبال می‌شود.فیلمبرداری فیلم در ۳۱ اوت ۲۰۱۴، آغاز و در ۲۸ فوریه ۲۰۱۵ خاتمه یافت. "شیون" در ۱۲ مه ۲۰۱۶ در کره جنوبی اکران شد. فیلم در تاریخ ۱۸ مه در بخش خارج از مسابقه جشنواره فیلم کن رونمایی و در ایالات متحده آمریکا نیز در تاریخ ۲۷ مه اکران شد.
"شیون" نقدهای تحسین آمیز گسترده‌ای را دریافت کرد به صورتی که در وبگاه راتن تومیتوز توانست ۹۹ درصد آرا را با میانگین امتیاز ۸ از ۱۰ از ۷۱ رای کسب کند. در وبسایت متاکریتیک فیلم میانگین امتیاز ۸۱ از ۱۰۰ را دریافت کرد که به نشانه ی تحسین جهانی اثر است. در ژانویه ۲۰۱۷ اعلام شد که اسکات فری پروداکشنز در حال مذاکره برای بازسازی این فیلم به زبان انگلیسی است.
محمود صالحی
محمود صالحی فعال کارگری و از زندانیان سیاسی ایرانی است.
محمود صالحی در سال ۱۳۴۱ در سقز متولد شد.
وی اولین بار در سال ۵۹ بازداشت شد و پس تا سال ۶۵ مجموعاً پنج بار به اتهام همکاری با احزاب مسلح کرد در ارومیه، مهاباد، نقده، سردشت و [دیگر] شهرهای ایران زندانی شد. وی در سال ۷۳ به جرم همکاری با احزاب کرد دوباره بازداشت شد در حالی که به گفته خود وی هیچ همکاری ای با این احزاب پس از سال ۶۷ نداشته‌است. وی دو بار دیگر در سال ۷۷ به مدت ده ماه و ۸۵ به مدت ۳ سال را به همین جرم در زندان گذرانید. وی مجموعاً هشت سال را ابتدای حکومت جمهوری اسلامی در را در زندان گذرانیده است.
محمود صالحی از پایه گذاران کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری بوده‌است و به این دلیل مدت دو سال و نیم زندان را تحمل نموده است. وی بار دیگر در سال ۹۰ در مجمع عمومی در شهر کرج بازداشت شد. آخرین بازداشت وی در سال ۹۴ در منزل شخصی وی در شهر سقز اتفاق افتاد.
او همچنین در روز هفتم آبان ۹۶ برای اجرای دوره یک سال حبس خود به دست مأموران اطلاعاتی بازداشت شد اما در روز ۱۲ آبان به دلیل تشدید بیماری قلبی‌اش به بهداری زندان و سپس به بیمارستان «امام خمینی» سقز انتقال یافت و در بخش مراقبت‌های ویژه این بیمارستان بستری شد. به گزارش خبرگزاری ایلنا، خانواده محمود صالحی گفتند که او به توصیه پزشک معالج و برای ادامه معالجه قلب خود باید به یکی از بیمارستان‌های تهران، تبریز یا ارومیه اعزام می‌شد. بر اساس گزارش‌ها، محمود صالحی در زمانی که در بیمارستان بستری بود تحت مراقبت سه مأمور زندان قرار داشت و پاهایش با زنجیر بسته شده بود. سامرند صالحی، فرزند محمود صالحی، پیشتر به رادیو فردا گفته بود که پدرش دو بار در سال ۹۶ تحت عمل جراحی قلب قرار داشته‌است. این فعال کارگری در عین حال به دلیل از دست دادن کلیه‌های خود در بازداشتگاه اداره اطلاعات سنندج، نیاز دارد که دو بار در هفته تحت دیالیز قرار گیرد. ضمن آنکه به بیماری دیابت نیز مبتلا است.
آبان ۹۶: «کمیته دفاع از محمود صالحی» اعلام کرد که او روز شنبه ۲۰ آبان، به رغم توصیه پزشک معالجش به زندان مرکزی سقز بازگردانده شده‌است. این کمیته که نجیبه صالحی، همسر محمود صالحی، سخنگویی آن را بر عهده دارد، دستگاه قضایی و وزارت اطلاعات را متهم کرد که «در تصمیمی مشترک، هرگونه تلاش برای مرخصی پزشکی محمود صالحی و خانواده اش را به شکست کشاندند». همچنین هفت تشکل کارگری ایران در بیانیه ای مشترک به زنجیر بسته شدن پاهای محمود صالحی را «روشی غیرانسانی و به جامانده از سبعیت دوران بردگی» خواندند. اتحادیه آزاد کارگران ایران، انجمن صنفی کارگران برق و فلزکار کرمانشاه، سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه، سندیکای نقاشان البرز، کانون مدافعان حقوق کارگر، کمیته پیگیری ایجاد تشکل‌های کارگری و کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری در این بیانیه بر لزوم آزادی فوری و بی قید و شرط محمود صالحی تأکید کردند و وارد آمدن هر گونه «لطمات جسمانی به او را متوجه بالاترین مقامات قضایی و اجرایی کشور» دانستند. همچنین ۵۳۶ تن از فعالان کارگری، فرهنگی و اجتماعی ایران با امضای بیانیه‌ای به آنچه «رفتار غیرانسانی با محمود صالحی» نامیدند، اعتراض کردند. شارون بارو، دبیر کل کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری، نیز در روز ۱۶ آبان ۹۶، در نامه‌ای به رهبر جمهوری اسلامی با انتقاد شدید از ادامه برخورد با تشکل‌های مستقل کارگری و فعالان کارگری در ایران تأکید کرد که محمود صالحی نباید به زندان بازگردانده شود و تمامی اتهام‌های وارد شده به او باید لغو شوند.
کارل اوه کناسگور
کارل اوه کناسگور ،(متولد ۶ دسامبر ۱۹۶۸) نویسندهٔ نروژی که برای نوشتن رمان شش‌جلدی‌اش تحت عنوان "نبرد من" مشهور است.
کناسگور اولین رمانش را در سال ۱۹۹۸ تحت عنوان بیرون از جهان نوشت که به خاطر آن برندهٔ جایزهٔ منتقدان ادبی نروژ شد. این اولین بار در تاریخ این جایزه بود که نویسنده‌ای رمان اولی بتواند آن را از آن خود کند. رمان دوم او تحت عنوان زمانی برای همه‌چیز (۲۰۰۴) تا حدی روایتی جدید از بخش‌هایی از کتاب مقدس و تاریخ فرشتگان در زمین است.
کناسگور با نوشتن رمان شش جلدی نبرد من به شهرت جهانی دست یافت.
بیرون از دنیا، ۱۹۹۸
زمانی برای همه چیز، ۲۰۰۴
نبرد من، کتاب اول، ۲۰۰۹
نبرد من، کتاب دوم، ۲۰۰۹
نبرد من، کتاب سوم، ۲۰۰۹
نبرد من، کتاب چهارم، ۲۰۱۰
نبرد من، کتاب پنجم، ۲۰۱۰
نبرد من، کتاب ششم، ۲۰۱۱
خانه و غربت، ۲۰۱۴
آمریکای روح، ۲۰۱۴
گردن‌ها (کتاب عکس با عکس‌هایی از توماس وُگستروم)، ۲۰۱۴
پاییز، ۲۰۱۵
زمستان، ۲۰۱۵
بهار، ۲۰۱۶
تابستان، ۲۰۱۶
دلتنگی بسیار بر سطحی کوچک، ۲۰۱۷
پرنده‌ها زیر آسمان، داستان بلند، ۲۰۱۹
ولی‌الله زمانی
ولی‌الله زمانی (زاده ۱۳۱۶ – درگذشته ۱۳۸۵) نماینده مجلس بابل در دوره دوم، در سال ۱۳۱۶ در شهمیرزاد واقع در استان سمنان به دنیا آمد. وی پس از گذراندن دوره دانشسرای عالی کشاورزی به شغل معلمی در استان مازندران پرداخت.
در سال‌های قبل از انقلاب اسلامی به جمع مبارزین راه آزادی پیوست و در جنبش اسلامی شرکت نمود. در آن دوران، وی بارها برای شرکت در جلسات سخنرانی دکتر علی شریعتی در حسینیه ارشاد به تهران آمد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در دوره دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه بابل به عنوان نماینده مجلس برگزیده شد. حضور فعال ایشان در کمیسیون امور نفت و جلسات مجلس و نطق‌های پیش از دستور تا پایان مجلس دوم ادامه داشت.
ولی‌الله زمانی در یکی از سخنرانی‌هایش در مجلس به تلاش‌هایش در دوران مبارزه اشاره می‌کند: «از پایه‌گذاران انجمن اسلامی دانش آموزان در سال ۱۳۳۶ و انجمن جوانان در سال ۱۳۴۰ در قائمشهر و انجمن اسلامی معلمان در بابل هستم. در طول مبارزات ده‌ها بار دستگیر و بازجویی و پنج بار در دادگاه نظامی محاکمه شدم. از سال ۱۳۵۰ ممنوع‌الکلام شدم و از سال ۱۳۵۲ ممنوع‌التدریس شدم، ساواک پیشنهاد همه چیز را نمود، اما ایمانم را نفروختم. پس از پیروزی انقلاب اسلامی به گرد پستی نرفتم و با تشکیل کلاس‌های مستمر اعتقادی و تحلیل سیاسی، به سخنرانی در مجامع و راهپیمایی‌ها و قبل از خطبه‌ها پرداختم؛ هر چند پس از انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس، علی‌رغم درخواست شفاهی و کتبی (با این که تنها نماینده شهر هستم) فرصت سخن در نماز جمعه بابل پیش نیامد!».
او در دوره سوم انتخابات مجلس در حوزه انتخابیه قائمشهر شرکت کرد که موفق به کسب آرای لازم نشد و از حضور در مجلس بازماند. سپس مجدداً به شغل دبیری بازگشت.
در شهریور ۱۳۸۵ در بابل فوت کرد و در زادگاهش شهمیرزاد به خاک سپرده شد.
دژ شیشه‌ای
دژ شیشه‌ای (بهانگلیسی: Castle of Glass) نام یک ترانه از گروه راک آمریکایی، لینکین پارک است. این ترانه توسط مایک شینودا و ریک روبین تهیه شده‌است.
موزیک ویدئوی این ترانه توسط لینکین پارک منتشر شد؛ ویدئویی برای دژ شیشه‌ای در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۲ ثبت شد و شامل نماهایی از "" بازی اول شخص است. در ۱۰ اکتبر سال ۲۰۱۲ در کانال یوتیوب لینکین پارک نیز منتشر شد. این نماهنگ پسر کم سن‌وسالی را نشان می‌دهد که پدرش در جنگ کشته شده‌است؛ شخصی که خبر را آورده و مادر پسر تلاش می‌کنند او را آرام کنند، گروه لینکین پارک نیز کمی بعد (در محاصره شیشه‌ها و خطرات) به همان مکان می‌آید. به‌صورت کلی، این نماهنگ به تأثیرات جنگ و خطرات آن برای خانواده‌های درگیران جنگ (مخصوصاً سربازان و کشته‌شدگان) می‌پردازد.
بخش‌هایی که گروه وارد صحنه می‌شوند از طریق کروماکی فیلم‌برداری شده‌اند.
مریم ابوذهاب
مریم ابوذهاب،(به انگلیسی: Mariam Abou Zahab) با نام اصلی ماری پیر والکمن، اسلام‌شناس و محقق فرانسوی و پژوهشگر مؤسسه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی است. وی به دلیل منعکس کردن وضعیت شیعیان افغانستان و پاکستان در تحقیقات آکادمیک در کتاب شبکه‌های اسلام‌گرا مشهور است. او را بنا بر وصیتش، در اول نوامبر ۲۰۱۷ در نجف به خاک سپرده‌اند.
مریم ابوذهاب در فوریه سال ۱۹۵۲ در خانواده‌ای کاتولیک متولد شد. وی در سن ۱۸ سالگی اسلام آورد و به تشیع و اهل بیت گروید. او همچنین چند بار به زیارت عتبات مشرف شد. وی فارغ‌التحصیل رشته علوم سیاسی از دانشگاه پاریس بوده و سال‌ها در مؤسسه ملی زبان‌ها و تمدن‌های شرقی (INALCO) در پاریس به عنوان استاد و پژوهشگر فعال بود. او در زمینه روابط اجتماعی شیعیان و سنی‌های پاکستان و افغانستان تحقیقات و مقالات زیادی را ارائه کرده‌است.این اسلام‌شناس مسلمان فرانسوی که پس از مسلمان شدن نام "مریم ابوالذهب" را برای خود برگزیده بود، بنابر وصیتنامه‌اش در نجف تشییع شد و در حسینیه‌ای در جاده نجف به کربلا در نزدیکی عمود شماره ۱۷۲ به خاک سپرده شد.
این استاد و پژوهشگر فرانسوی نقش فعالی در منعکس‌کردن وضعیت شیعیان پاکستان و افغانستان ایفا کرد و همواره در فضای آکادمیک و تبلیغاتی غرب شرایط شیعیان پاکستان و افغانستان را مطرح می‌کرد.
هو چانگ-سو
هو چانگ-سو (؛ زادهٔ ) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی کره‌ای است، که در حال حاضر به‌عنوان رییس هیئت مدیره گروه جی‌اس و باشگاه فوتبال سئول فعالیت می‌نماید.
کلیسای سن لورنتزو
کلیسای سن لورنتزو () یک کلیسای کاتولیک در فلورانس، ایتالیا است.
این کلیسا در حدود سال ۱۴۱۹ میلادی فیلیپو برونلسکی شروع به ساخت شده اما با مرگ وی در سال ۱۴۴۶ ادامه کار به آنتونیو مانتی یا میکل‌آنژ سپرده شد، اگرچه ساخت کلیسا برای بازدید پاپ پیوس دوم در سال ۱۴۵۹ به پایان یافته بود اما راهروها سمت راست کلیسا در دهه ۱۴۸۰ و دهه ۱۴۹۰ میلادی ساخته شده است.
CD117
گیرندهٔ فاکتور رشد سلول بنیادی () با به اختصار «SCFR» که با نام‌های دیگری همچون «پروتو انکوژن سی-کیت»، «تیروزین-پروتئین کیناز کیت» و «CD117» هم شناخته می‌شود یک پروتئین از اعضای «تیروزین کیناز گیرنده‌ای» (RTKs) است که در انسان توسط ژن «"KIT"» کُد می‌شود.
چندین گونه رونویسی مختلف برای این ژن کشف شده‌است که منجر به ساخت ایزوفرم‌های مختلفی می‌شود.
این پروتئین یک «گیرنده سیتوکین» است که بر روی سطح سلول‌های بنیادی خونساز و برخی سلول‌های دیگر قرار دارد. تغییر در این گیرنده‌ها با بروز برخی سرطان‌ها در ارتباط است که از آن میان می‌توان به سمینومای بیضه، ملانوما، تومورهای استرومال دستگاه گوارش و لوسمی حاد مغز استخوان اشاره کرد.
مینیز
مِینیز یا دی مِینیز در آیین روم باستان عبارت بود از خدایانی که گمان آن می‌رفت با روح افراد درگذشته ای که مورد علاقهٔ مردم بودند در ارتباط است. آنها با لارس، جنیوس، دی پناتس و لمورس که دربارهٔ زندگی خانوادگی، محلی و طلسم‌های شخصی بودند، مربوط بودند. آنها به ردهٔ «آنها که در عالم پایین سرگردانند»، مجموعه ای از خدایان و افراد مقدسی که مرده‌اند، تعلق دارند. مینیز در ماه فوریه بزرگ داشته می‌شوند.
هرگاه یک شهر تازه بنا نهاده می‌شد، یک سوراخ گرد در زمین کنده می‌شد و یک سنگ به نام "لاپیس مانالیس" در آن قرار داده می‌شد. این سنگ نماد دروازهٔ عالم پایین بود.
BMX
تیروزین-پروتئین کیناز BMX سیتوپلاسمی () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"BMX"» کُد می‌شود.
این پروتئین با RUFY1 در تعامل است.
RUFY1
پروتئین شمارهٔ ۱ حاوی دومِـین‌های RUN و FYVE () نام یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RUFY1"» کُد می‌شود.
این پروتئین با BMX در تعامل است.
تیهار
تیهار (به زبان نپالی: तिहार) یا دیپاوالی یا یاماپانچاک یا ساوانتی (در زبان نپال بهاسایی: स्वन्ती) یک جشنوارهٔ ۵ روزهٔ آیین هندو است که در نپال و استان‌های هندی آسام و سیکیم و همچنین در دارجلینگ بنگال غربی برگزار می‌شود. تیهار جشنوارهٔ روشنایی‌ها است و در آن، در شب شمع‌های کوچکی با سوخت روغن بیرون از خانه‌ها روشن می‌شود.
این جشنواره در گاه‌شماری ویکرم سموت قرار دارد.
والری لاگرانژ
والری لاگرانژ (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و خواننده اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "یک مرد و یک زن"، "ساتیریکون"، "تعطیلات آخر هفته"، "لا والی" و "مادیان سبز" اشاره کرد.
آرشاویر مگردیچ
آرشاویر مگردیچیان با نام ادبی آرشاویر مگردیچ (؛ ؛ زادهٔ ۱۲۹۲ - درگذشته ۱۳۸۰) شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران-ایالات متحده آمریکا بود.
آرشاویر مگردیچ در سال ۱۲۹۲ خورشیدی (۱۹۱۳ میلادی) در یزد به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسه و کالج آمریکایی تهران گذراند و فارغ‌التحصیل رشتهٔ حسابداری از دانشگاه آمریکایی گردید.
وی عضو گروه ادبی «نور اج» (به معنی: صفحه نو) بود که در سال ۱۹۳۵ در تهران شکل گرفت.
مگردیچ در سال ۱۹۵۷ به همراه خانواده اش به ایالات متحده مهاجرت نمود.
وی مؤلف کتاب‌های «من و چهار طوفان» و «انسان در کروشه» و «چنین گفتند شاعران ارمنی» به زبان انگلیسی است. همچنین منتخب آثار الیوت و شاعران آمریکایی را در سه جلد ترجمه کرد. او مؤلف «زندگینامه و آوازهای سایات‌نووا» به زبان ارمنی است. آرشاویر مگردیچ عضو انجمن بین‌المللی شاعران جهان بود و در سال ۱۳۷۶ (۱۹۹۷) عضو «سرای شاعران برجسته» گردید.
وی سردبیر و عضو هیئت تحریریهٔ نشریهٔ ناواسارات بود که در آمریکا به چاپ می‌رسد.
آرشاویر مگردیچ در سال ۱۳۸۰ (۲۰۰۱) درگذشت.
گئورگ دارفی
گئورگ هوانسیان ()؛ با نام ادبی گئورگ دارفی ( زادهٔ ۱۲۸۶ - درگذشته ۱۳۴۳) نمایش‌نامه‌نویس، شاعر و مترجم ارمنی‌تبار اهل ایران بود.
دارفی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی (۱۹۰۷ میلادی) در شهر سلماس به دنیا آمد. در سه ماهگی پدر مبارز خود را در جریان انقلاب مشروطه و در سال ۱۲۹۴ (۱۹۱۵) مادرش را در جریان نسل‌کشی ارمنی‌ها از دست داد. وی تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ فرانسوی لازاریست‌ها به اتمام رسانید. دارفی نمایش‌نامه‌نویس چیره‌دستی بود. از آثار مهم وی می‌توان به «تاج خونین»، «سیاوش و سودابه» (۱۹۳۶)، «واهان و رزمدخت»، و «نابخشودنی» اشاره کرد. گئورگ دارفی در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) در تهران بدرود حیات گفت. نمایش‌نامه «واهان و رزمدخت» که یک تراژدی می‌باشد و داستان آن در زمان حکومت ساسانیان اتفاق افتاده‌است در سال ۱۳۸۶ توسط آندارنیک خچومیان به فارسی برگردانده شد و توسط انتشارات افکار منتشر شد. نمایش‌نامه «سیاوش و سودابه»، روایتی از سرگذشت و شخصیت سیاوش و سودابه پدر و زن افراسیاب بر اساس متن شاهنامه است. این اثر توسط آندارنیک خچومیان به فارسی برگردانده شد و توسط انتشارات افکار منتشر شد. این نمایش‌نامه چندین بار در ایران در شهرهای اصفهان، تهران و مسجدسلیمان به کارگردانی دارفی به اجرا درآمد؛ و در سال ۱۹۹۱ با حمایت مرکز هنرهای نمایشی در اولین بین‌المللی تئاتر ارمنستان به کارگردانی لوسانا آوانسیان، نوهٔ دارفی، اجرا شد.
سه ماهی
سه ماهی نخستین فیلم حمیدرضا قربانی در مقام کارگردان محصول سال ۱۳۹۲ است.
الهام که دو سال پیش در یک روز بارانی پسرش را برای بازی به پارک برده بود و در اثر زمین‌خوردن پسرش از دنیا می‌رود، خود را مسبب این اتفاق تلخ می‌داند. او در یک دفتر هنری کاشیکاری کار می‌کند و همسرش امیر استاد دانشگاه است. مادر الهام در بچگی او و پدرش را به خاطر اختلافات زیاد با پدرش تر ک کرده و برای ادامه تحصیل به خارج از کشور رفته‌است. الهام متوجه می‌شود که توموری در سر خود دارد که به سرعت باید عمل کند.
هانیه توسلی - علیرضا کمالی نژاد - شیوا ابراهیمی - بهرام شاه محمدلو - رویا افشار - بابک کریمی - امید روحانی - طوفان مهردادیان - حمید جانانه - صمد عدالت خواه - مینو شیخان - زهرا طاهری منش - یدالله شادمانی
امید مسعودفر
جواد طاهری
سید محمد جواد طاهری نویسنده وکارگردان اهل ایران و استان قم است. او فیلمسازی حرفه‌ای را سال ۱۳۵۰ با فیلم عزیز قرقی به عنوان نویسنده و کارگردان آغاز کرد. وی در مجموعه تلویزیونی یوسف پیامبر در نقش مالک بن زعر و فیلم سینمایی ملک سلیمانی نبی در نقش آبسالوم برادر سلیمان به شهرت رسید.
فهرست استانداران گلستان
این فهرست اسامی استانداران استان گلستان (از سال تشکیل استان در سال ۱۳۷۶ تاکنون) می‌باشد:
عرشی اکبرآبادی
میر محمد مؤمن عرشی از شاعران، صوفیان و خوشنویسان سده یازدهم هجری و از خانواده‌ای ایرانی در کرمان بوده که پدرش، میر عبدالله وصفی، در زمان جلال‌الدین اکبر گورکانی (۱۰۱۴–۹۶۳ قمری) به هند کوچ کرده و پس از پیوستن به دربار این پادشاه، به جهت تبحّر و استادی در خوشنویسی، لقب مشکین قلم از او دریافت می‌کند. «مهارتش در خط نستعلیق چنان بود که گویند روزی، چند صفحه خط نستعلیق به پیروی از خط ملا میرعلی هروی، به نامش نوشت و از نظر شاه شجاع گورکانی، فرزند شاه جهان، گذرانید و شاه شجاع به امعان نظر و تأمل اهل آن هنر، خط ملا تصور کرده، دو هزار روپیه انعام فرمود. بعد از آن میر ظاهر ساخت که خط من است. نمونه‌ای از خوش‌نویسی وی در یک مرقع نقاشی و خوش‌نویسی در موزه بریتانیایی وجود دارد. از دیگر خطوط در دست وی، یک قطعه به قلم سه دانگ جلی و نیم دو دانگ عالی در کتابخانه ملی پاریس است. با رقم و تاریخ «الفقیر الحقیر محمد مؤمن الحسینی غفر ذنوبه و ستر عیوبه ۱۰۷۳»، (دانشنامه ادب فارسی، انوشه، ج ۴: ص ۱۷۵۶).
برادر عرشی، میر صالح کشفی، نیز همچون پدر و عرشی، به شاعری و خوشنویسی شهرت داشته و علاوه بر آن، صاحب اثر نیز بوده‌است. اعجاز مصطفوی، مناقب‌نامه مرتضوی و الاربعون حدیثاً فی فضایل اهل البیت، از آثار ناشناخته میر صالح کشفی (برادر عرشی دهلوی) است.
تفکر، سریع و آهسته
تفکر، سریع و آهسته () کتابی است که در سال ۲۰۱۱ توسط دانیل کانمن، برنده جایزه نوبل در اقتصاد منتشر شد، این کتاب خلاصه تحقیقاتش در چند دهه است، وی اغلب با همکاری آموس تفیسکی کارش را انجام می‌داد. این کتاب تمام سه مرحله زندگی عملی او را شامل می‌شود: اولین روزهای او در تحقیق دربارهٔ تعصب شناختی، کار او در نظریه انتظار و کار اخیر او در خوشبختی.
در این کتاب، کانمن آنچه را که او به نام «درمانگر دو مغز» می‌نامد، بحث می‌کند، جایی که مغز به دو سیستم تقسیم می‌شود که ما را به فکر می‌اندازد که عبارتند از:
این کتاب شامل سه بخش از مراحل کاری کانمن است: کارهای اولیه، یعنی سویه گری‌های شناختی، سپس نظریه چشم‌انداز و پس از آن پژوهش‌هایی در زمینه شادی است. محور اصلی کتاب دوگانگی میان حالت اندیشه است: سیستم دو آهسته تر، خودخواسته تر و منطقی تر است، در حالی که سیستم یک سریع، غریزی و احساسی است. این کتاب ترسیم سویه‌گیری‌های شناختی در ارتباط با هر نوع تفکر است که با پژوهش‌های خود کانمن دربارهٔ نفرت از باخت آغاز می‌شود. این کتاب، با پشتوانه چند دهه پژوهش‌های دانشگاهی، نشان می‌دهد که افراد، با تغییر چارچوب پرسش و جایگزین کردن پرسش‌های ساده‌تر، در حقیقت به قضاوت‌های انسانی اهمیتی بیش از حد می‌دهند. کانمن، با شرح کارکرد دو سیستم، تلاش می‌کند نشان دهد که چه وقت می‌توانیم در تصمیم‌گیری‌های مربوط به زندگی و تجارت به بینش و شهودیات خود اطمینان کنیم و چه زمانی از آن بپرهیزیم و با شیوه شناخت سویه گری‌های ذهنی چگونه می‌توانیم از اشتباهات اجتناب کنیم. این کتاب برنده جایزه بهترین کتاب آکادمی ملی علوم و جایزه کتاب لس آنجلس تایمز و برگزیده منتقدان کتاب نیویورک تایمز به عنوان یکی از ده کتاب سال ۲۰۱۱ شناخته شده‌است.
کانمن نظریه انتظار را، که مبنای جایزه نوبل او بود، توسعه داد، تا خطاهای تجربی را که وی در نظریه کاربرد دانیل برنولی مشاهده کرده بود، در نظر بگیرد. این نظریه فرضیه‌های منطقی را ارائه می‌دهد که انتخاب واقعی افراد را منعکس نمی‌کند، زیرا آنها تعصب‌های رفتاری را مورد توجه قرار نمی‌دهند. به عنوان مثال، ممکن است به‌طور عقلانی فرض شود که فرد ارزش دوگانه ای را برای یک احتمال خاص تعیین می‌کند، اگر نسبت ضریب احتمال اولیه را چند برابر کنیم. اگر او ۱۰٪ شانس برنده شدن یا ۲۰٪ داشته باشد، احتمال دوم را دو برابر ارزش اول احتمال می‌دهد، اما آزمایش‌ها عکس آنرا نشان می‌دهد.
در فصل اول کتاب، کنمان دو سیستم مختلف را توصیف می‌کند که در آن مغز ایده‌هایی را ایجاد می‌کند که در نهایت «شناخت» را تشکیل می‌دهند: کانمن تعدادی از آزمایش‌ها را با هدف روشن کردن تفاوت بین این دو سیستم و نحوه رسیدن به نتایج متفاوت از ورودی‌های مشابه ارائه می‌دهد. اصطلاحات و مفاهیم شامل هماهنگی، تمرکز، رنج، پیوند، رسیدن به نتیجه‌گیری و اینکه چگونه یک فرد به قضاوت شخصی می‌رسد می‌باشد.
امام مصطفایف
امام داشمیر اوغلو مصطفی‌اف (متولد ۲۵ فوریه ۱۹۱۰؛ درگذشت ۱۰ مارس ۱۹۹۷) سیاستمدار آذربایجانی و اولین دبیرکل حزب کمونیست آذربایجان در آذربایجان شوروی بود. او فرزند روستایی فقیری بود که در روستای شهرستان قاخ آذربایجان به دنیا آمد. در ۱۹۲۸ او از مدرسه صنعتی کشاورزی Zaqatala و از مؤسسه کشاورزی آذربایجان (امروزه به نام دانشگاه اقتصادی ایالتی آذربایجان معروف است) فارغ‌التحصیل شد. از آن زمان او کارهای تحقیقاتی علمی را رهبری می‌کرد. مصطفی‌اف جایزه the Order of Labor Glory Red Banner و Order of the Badge of Honor را برنده شده بود.
عباس شاپوری
عباس شاپوری (زادهٔ ۱۷ تیر ۱۳۰۲ – درگذشتهٔ ۱۷ اسفند ۱۳۸۴) آهنگساز و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود.
عباس شاپوری در سال ۱۳۰۲ در تهران به دنیا آمد. پدرش از علاقه‌مندان موسیقی بود و استادان مشهور موسیقی به خانه آن‌ها رفت‌وآمد داشتند.
عباس از کودکی آموختن موسیقی را نزد استادانی مانند:ابوالحسن صبا، حسین یاحقی، حسین هنگ‌آفرین و اسماعیل زرین‌فر آغاز کرد. شاپوری از سال ۱۳۲۰ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد؛ و برای ارکسترهای رادیو آهنگ می‌ساخت و تنظیم می‌کرد. در سال ۱۳۲۵ ترانه گیلانی «گل پامچال» را برای بانو عزت روحبخش تنظیم و ضبط کرد. این همکاری منجر به آشنایی و ازدواج او با خواهرزادهٔ این هنرمند یعنی پوران شد.
شاپوری مدت ۱۰ سال بهترین آثارش را برای صدای این خواننده ساخت و تنظیم کرد. شاپوری از دهه ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۰ با برنامه گلها در رادیو همکاری داشت گرچه هیچ‌یک از آهنگ‌های او در این برنامه اجرا یا پخش نشد ولی روی دیگر موسیقی‌دانان تأثیر به سزایی داشت. او سال‌ها رهبر ارکستر شماره ۴ رادیو بود.
از اوایل دهه ۱۳۵۰ شاپوری به تدریج انزوا گزید، اما تا سال‌های آخر عمر، به‌طور جدی کار ساخت و تعمیر ساز را پیگیری کرد و بسیاری از نوازندگان مشهور برای تهیه و تعمیر ساز با او مشورت می‌کردند. او در هفدهم اسفند ۱۳۸۴ درگذشت و در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.
ممدیوسف جعفراف
ممدیوسف جعفراف حاجی‌بابا اغلو (متولد ۱۴ مارس ۱۸۸۵ جمهوری آذربایجان؛ مرگ ۱۵ مه ۱۹۳۸) سیاستمدار آذربایجانی بود. جعفراف در ۱۴ مارس در باکو به دنیا آمد. او برادر کوچکتر روزنامه‌نگار و استاد دانشگاه، علی اسکندر جعفرزاده بود. او بعد از تکمیل تحصیلاتش در دبیرستان، حقوق را در دانشگاه ایالتی مسکو تحصیل کرد. او یکی از سازماندهندگان منظم کنسرت‌های قومی آذربایجان و یکی از مؤسسان سازمان آذربایجانی‌های تبعیدی بود.
محمدیوسف جعفرف در ۱۴ ماه مارس در باکو زاده شد. وی برادر کوچک‌تر «علی‌اسگندر جعرف‌زاده»، پروفسور و روزنامه‌نگار به‌نام آذربایجانی بود. بعد از آنکه مدرسه را پشت سر گذاشت، وارد دانشگاه دولتی مسکو شد که در سال ۱۹۱۲، از رشته حقوق این دانشگاه دانش‌آموخته گردید. وقتی که در مسکو به سر می‌برد، به‌طور منظم کنسرت‌های موسیقی آذربایجانی برگزار می‌کرد و در تأسیس دیاسپورای آذربایجانیان حضور فعالی داشت.
در سال ۱۹۱۲، زمانی که دومای ۴ امپراتوری روسیه تشکیل شد، محمدیوسف جعفرف به عنوان نماینده استان‌های مردم مسلمان باکو، گنجه و ایروان بدان دوما راه یافت. هنگامی که در سن پترزبورگ به سر می‌برد، به عضویت «حزب دموکراتیک مشروطه» درآمد.
او تا پایان دوران نمایندگی خود در دوما، به‌طور پیوسته موضع تندی علیه سیاست‌های مستعمره‌سازی حکومت تازی در آذربایجان می‌گرفته‌است. در روز ۹ مارس، بلافاصله پس از انقلاب فوریه، دولت موقت کمیته اصقصاد قفقاز جنوبی در دوما را تشکیل داد. جعفرف نیز عضو کمیته مسائل صنعتی و اقتصادی شد. در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۱۷، وی به سکانداری «کمیساریا ماورای قفقاز» رسید.
در پی اعلان استقلال جمهوری دمکراتیک آذربایجان در روز ۲۸ ماه مه ۱۹۱۸، جعفرف به عنوان وزیر صنایع و تجارت در کابینه وزرایی که توسط نخست‌وزیر فتحعلی‌خان خویسکی تشکیل شده بود، منصوب شد. بعد از انحلال اولین هیئت دولت که باعث شد او از سمت خود کناره‌گیری نماید، محمدیوسف جعفرف به عنوان دیپلمات آذربایجان راهی گرجستان شد و برای مدتی در آنجا فعالیت داشت. در ۱۴ مارس سال ۱۹۱۹، وی در کابینه وزرای جدید نصیب بیگ یوسف بیگلی سکان هدایت وزارت امور خارجه را در دست گرفت.
وی به فعالیت‌های خستگی ناپذیر خود در تبلیغ اطلاعات مربوط به آذربایجان در میان جامعه بین‌الملل معروف است. جعفرف در اکتبر ۱۹۱۹، به حزب مساوات پیوست. در دسامبر همان سال، پس از انحلال کابینه دولت نصیب بیگ یوسف بیگلی، او از پست خود به عنوان وزیر خارجه استعفا داد. در فوریه سال ۱۹۲۰، به سمت معاونت رئیس مجلس ملی گماشته شد. به دلیل قیبت رئیس مجلس، علیمردان توپچوباشوف، محمدیوسف جعفرف به عنوان نماینده آذربایجان در کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) حضور یافت و موفق به برسمیت شناخته شدن دیپلماتیک جمهوری دمکراتیک آذربایجان از سوی «شورای قدرت‌های متحد» گردید. او تا روز ۲۷ آوریل سال ۱۹۲۰، زمانی که بلشویک‌ها آذربایجان را تصرف کردند، به عنوان کفیل سخنگوی دولت و رئیس هیئت دولت فعالیت کرد. اسناد مرتبط با تسلیم مسالمت آمیز جمهوری دمکراتیک آذربایجان به بلشیک‌ها را او امضاء کرد.
پس از استقرار نظام شوروی در آذربایجان، محمدیوسف جعفرف از سیاست کناره‌گیری نمود و به عنوان مشاور شراب سازی و تراست‌های تولید محصولات پنبه اشتغال پیادا کرد.
او در ۱۵ ماه مه سال ۱۹۳۸ در باکو درگذشت.
احسان امانی
احسان امانی، زاده ۱۳۲۷ هجری شمسی، بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است.
احسان امانی زاده سال ۱۳۲۷ در تهران، هنرپیشه سینما و تلویزیون است. او فارغ‌التحصیل رشته مهندسی برق در مقطع کارشناسی از کشور آلمان است. احسان امانی ازدواج کرده و یک دختر به نام «مروارید» و یک پسر به نام «امان» دارد. شغل اصلی احسان امانی در حوزه تبلیغات و تیزر سازی است و به گفتهٔ خودش: «گهگاهی دوستان کارگردان لطف می‌کنند و از من در فیلم‌های شان استفاده می‌کنند.» احسان امانی در میان سالی وارد عرصه بازیگری شد و اغلب در نقش‌های منفی ایفای نقش می‌کند. احسان امانی فعالیت خویش را به صورت جدی از سال ۱۳۸۱ در سن ۵۴ سالگی با فیلم «آبادان» به کارگردانی مانی حقیقی آغاز کرد.
اینترسیتی-اکسپرس
اینترسیتی-اکسپرس () یک سامانه قطار تندرو در کشور آلمان است.
این راه‌آهن که دارای پنج خط می‌باشد به‌جز آلمان در کشورهای فرانسه، بلژیک، دانمارک، سوئیس و اتریش نیز سرویس‌دهی میکند و سرعت نهایی آن از ۲۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد.
جیجون دلهوسا
جیجون دلهوسا (زاده ۹ اوت ۱۹۵۳) خواننده، موسیقی‌دان، گیتاریست مجارستانی است.
او نماینده مجارستان در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۶ بود.
ولی آخوندف
ولی یوسف اوغلو آخونداف (متولد ۱۴ مه ۱۹۱۶ – درگذشته ۲۲ اوت ۱۹۸۶) دهمین دبیرکل حزب کمونیست آذربایجان شوروی، سیاستمدار و دانشمند آذربایجانی بود؛ ولی آخونداف جانشین امام مصطفی‌اف در ۱۹۵۹ میلادی بود. در طی زمامداری‌اش، آخونداف مقصر بحران اقتصادی آذربایجان شد و متهم به فساد شد.
نانه گرونوال
نانه گرونوال (زاده ۱۸ می ۱۹۶۲) خواننده سوئدی است.
او نماینده سوئد در مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۹۶ بود.
در بقایای من
"در بقایای من" (بهانگلیسی: In My Remains) با عنوان کاری بهانگلیسی: "One Forty"یک ترانه از گروه راک آمریکایی لینکین پارک است. این ترانه توسط مایک شینودا و ریک روبین تهیه شده‌است. چستر بنینگتون و مایک شینودا خوانندگان این ترانه هستند.
ترانه در بقایای من شامل ملودی‌های پیانو و سازهای کوبه‌ای نظامی است.
لنین و فلسفه
لنین و فلسفه، و چند جستار دیگر (به فرانسوی: Lénine et la Philosophie، به انگلیسی: Lenin and Philosophy and Other Essays) یکی از آثار بااهمیت لویی آلتوسر مارکسیست فرانسوی است. این کتاب نخست در سال ۱۹۶۸ به زبان فرانسوی منتشر شد. ترجمهٔ انگلیسی آن به‌وسیلهٔ اندی بلوندن انجام شد که در سال ۱۹۷۱ ترجمه شد.
مقالهٔ بااهمیت «دولت و ساز و برگ‌های ایدئولوژیک دولت» نوشتهٔ آلتوسر که نخستین بار به صورت مقاله در مجلهٔ فرانسوی اندیشه (La Pensée) شمارهٔ ۱۵۱، ژوئن ۱۹۷۰ به چاپ رسید، در این کتاب نیز به چاپ رسید.
سید جواد طباطبایی بخشی از این کتاب را ترجمه کرده و تحت عنوان «ل‍ن‍ی‍ن و ف‍ل‍س‍ف‍ه و س‍ه م‍ق‍ال‍هٔ دی‍گ‍ر در ف‍ل‍س‍ف‍ه م‍ارک‍س‍ی‍س‍ت‍ی» به چاپ رساند. با این وجود او مقالهٔ «دولت و ساز و برگ‌های ایدئولوژیک دولت» را ترجمه نکرد. در همان زمان دو مترجم با نام‌های «ا. فرخ» و «س. امید» این مقاله را ترجمه کرده و در دو شمارهٔ ۱ و ۲ «نشریهٔ تئوریک مارکسیستی اندیشه» در فروردین و اردیبهشت ۱۳۵۸ به چاپ رساندند.
در سال ۱۳۸۷ روزبه صدرآرا ترجمهٔ دیگری از این مقاله را از طریق انتشارات چشمه به چاپ رساند.
شورش زط
شورش زط ، شورشی بود در زمان خلیفه عباسی، معتصم در مناطق بندری عراق رخ داد که موجب بروز بازار سیاه در عراق شده بود که سرانجام عجیف بن عنبسه آن‌ها را سرکوب و به آسیای صغیر تبعید کرد.
زطها افرادی از کارگران و جاشوهای هندی بودند که از مدت‌ها در بنادر عراق به خصوص بصره، مشغول کارگری و باربری بودند. کم‌توانی آنها در درکسب درآمد برای خود موجب شد آنها به غارت و چپاولگری روی آورده و منابع زندگی خود را از آن طریق به دست بیاورند. آنان بر سر مسیر کاروان‌ها و کشتی‌های تجاری کمین کرده و راه را بروی کاروان‌هایی که عازم بغداد بودند، می‌بستند و به غارت و چپاول کاروان‌ها می‌پرداختند که در نتیجه موجب گرانی و ایجاد بازار سیاه در عراق شده بودند. در نتیجه این اعمال، معتصم عباسی ابتدا احمد بن سعید باهلی را برای سرکوبی آنان فرستاد اما شورشیان زط احمد بن سعید را به سختی شکست دادند و دستگاه خلافت را تهدید کردند که با واکنش آنها روبه‌رو خواهد شد. پس از مدتی، معتصم یکی از سرداران مشهور خود به نام عجیف بن عنبسه را همراه با سپاهی گران از ترکان و اعراب عازم نبرد با زطها کرد. عجیف برای شکست آنها در نزدیکی واسط اردو زد و آب را از رودهایی که مسیر رفت‌وآمد زطها بود، بست تا آنها در شرایطی دشوار قرار دهد. سرانجام پس از نه ماه جنگ بین طرفین، زطها نیروهای خود را از دست داده و از لحاظ مادی در شرایط بغرنجی قرار داشتند، تسلیم عجیف شدند. عجیف تمامی زطها همراه با خانواده‌هایشان دستگیر و به بغداد فرستاد؛ و معتصم عباسی از ترس شورش دوباره آنها، زطها را به آسیای صغیر تبعید کرد و پس از آن در نبردی به دست امپراتور روم شرقی (بیزانس) اسیر شده و به اروپا منتقل شدند که در آنجا به کولی شهرت یافتند.
جام شهدا ۱۳۹۶
جام شهدا ۱۳۹۶ سومین دوره مسابقات جام شهدا می‌باشد. این مسابقات هر دو سال یکبار برگزار می‌شود. این دوره از مسابقات در تهران در ورزشگاه شهدای شهرقدس و ورزشگاه تختی تهران برگزار شد و در تاریخ ۱۹ آبان آغاز و در تاریخ ۲۳ آبان به پایان رسید.
این مسابقات از شبکه ورزش پخش شد.
مسابقات جام شهدا تورنمنتی دوستانه برای زنده نگه داشتن یاد شهدای دفاع مقدس است به همین دلیل تمامی دیدارها در ورزشگاه شهر قدس و تختی تهران برگزار خواهد شد.
کمیته مسابقات سازمان لیگ برنامه کامل جام شهدا را به شرح زیر اعلام کرد:
ایستگاه راه‌آهن مرکزی کلن
ایستگاه راه‌آهن مرکزی کلن () یک ایستگاه راه‌آهن در شهر کلن، آلمان است.
این ایستگاه که در سال ۱۸۵۹ میلادی تأسیس شده به دویچه بان راه‌آهن سراسری آلمان، خط تالیس و اینترسیتی-اکسپرس متصل است. همچنین قطار شهری کلن و اس-بان راین-رور در ایستگاه مرکزی کلن ایستگاه دارند.
بالماسکه پایانی
"بالماسکه پایانی" (به‌انگلیسی: Final Masquerade) یک ترانه از گروه راک آمریکایی، لینکین پارک است. معنا و مفهوم دقیق این ترانه (بویژه عنوان) حتی توسط انگلیسیزبان‌ها نیز تشخیص داده نشده‌است؛ برخی آن را مربوط به روابط می‌دانند.
نسخه آکوستیک این آهنگ برای دانلود دیجیتال در تاریخ ۱۹ فوریه ۲۰۱۵ منتشر شد.
این ترانه توسط چستر بنینگتون، خواننده اصلی لینکین پارک در آن زمان خوانده شده‌است؛ همچنین بخش‌هایی توسط مایک شینودا و دیوید فارل پشتیبانی شده‌است.
موزیک ویدئوی رسمی برای این ترانه توسط مارک پلینگتون کارگردانی شد، در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۴ برای نخستین بار در MTV منتشر شد. یک نسخه نماهنگ دیگر نیز برای این ترانه زودتر منتشر شد، که از طریق صفحه فیسبوک رسمی لینکین پارک و در فرمت دانلود دیجیتال در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۱۴ عرضه شد.
انجمن آکادمی‌های زبان اسپانیایی
انجمن آکادمی‌های زبان اسپانیایی (, ASALE) نهادی است که به تنظیم زبان اسپانیایی در کشورهای بسیاری می‌پردازد. این انجمن نخست در مکزیک و در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد و نشان یگانگی تمامی آکادمی‌های زبان اسپانیایی است، که در ملل مختلف وجود دارند. این انجمن آثار مرجع و نسخه‌هایی از آثار معروف ادبیات اسپانیایی را، از جمله آثار دیگر ناشران، منتشر و ترویج می‌کند.
به ابتکار رئیس‌جمهور مکزیک، میگوئل آلمان والدس، اولین کنگرهٔ آکادمی‌ها با هدف حفظ یکپارچگی و رشد آتی اسپانیایی‌زبان‌ها برگزار شد. این جلسه که از ۲۳ آوریل تا ۶ مه ۱۹۵۱ برگزار شد، منجر به تشکیل انجمن و کمیتهٔ دائم آکادمی گشت. آکادمی سلطنتی اسپانیایی (به اسپانیایی: "" یا ) در جلسه اولیه حضور نیافت، اما در کمیته دائمی مشارکت داشت. و از کنگرهٔ دوم، در سال ۱۹۵۶، تاکنون در تمامی جلسات به صورت منظم حضور یافت.
در سال ۲۰۰۰ این انجمن، دانشکده زبانشناسی هیسپانیک و بنیاد کارولینا را برای ترویج اصطلاحات اسپانیایی سازماندهی کرد و در کناره ، این انجمن جوایز شاهدخت آستوریاس را در راه گسترش صلح اعطا نمود.
یک آکادمی برای گینه استوایی در سال ۲۰۱۳ تأسیس و در سال ۲۰۱۶ به انجمن افزوده شد.
بین و دیگر آکادمی‌های ملی همکاری‌های سازمانی برقرار شده. چاپ ۲۲ نسخهٔ "دیکشنری زبان اسپانیایی" (به اسپانیایی: ') در سال ۲۰۰۱ و "ارتوگرافی" (به اسپانیایی: ') نسخهٔ سال ۱۹۹۹ آثاری مهم در راستای جریان پان هیسپانیک در نظر گرفته شدند. پروژه‌های مشترک شامل ویرایش "گرامر" (به اسپانیایی: ) و تدوین "دیکشنری آمریکایی‌ها" (به اسپانیایی: ) از دیگر اقدامات مهم این انجمن بوده‌است.
این انجمن هر چهار سال یک بار به رهبری کمیته دائمی، تشکیل شده از رئیس (Darío Villanueva از اکتبر ۲۰۱۷)، دبیرکل (Francisco Javier Perez از اکتبر ۲۰۱۷)، خزانه دار تغییر می‌کند و حداقل دو عضو هیئت مدیره از آکادمی‌های مرتبط، سالانه تغییر می‌کنند. در سومین کنگرهٔ انجمن در شهر بوگوتا، در سال ۱۹۶۰، توافق حاصل شد که در آن دولت‌های کشورهای عضو انجمن موظف به حمایت مالی از آن خواهند بود و آکادمی‌ها بایستی ارتباطات بیشتری یابند.
هیچ برنامه‌ای برای تأسیس آکادمی زبان در کشورهای بلیز، جبل طارق یا آندورا وجود ندارد، هر چند که بیشتر مردم آن‌ها اسپانیایی زبان هستند یا به عنوان زبان دوم آن را آموخته‌اند. جمعیت اسپانیایی‌زبان قابل توجهی در برزیل و صحرای غربی نیز وجود دارد.
ایستگاه مرکزی کپنهاگ
ایستگاه مرکزی کپنهاگ () یک ایستگاه راه‌آهن در شهر کپنهاگ، دانمارک است.
این ایستگاه که در سال ۱۹۱۱ تأسیس شده به خطوط راه‌آهن سراسری دانمارک (DSB)، اینترسیتی-اکسپرس و قطار شهری کپنهاگ متصل است.
شناور قدرت OE
شناور تولید برق OE یا شناور قدرت OE یک نوع مبدل انرژی موج است که از نوسان آب دریا، انرژی الکتریکی تولید می‌کند. این شناور انرژی جنبشی ناشی از نوسان امواج سطح اقیانوس را به انرژی الکتریکی تبدیل می‌کند و از فناوری ستون آب نوسانی استفاده می‌کند.
شناور OE در واقع نسخه‌ای است از دستگاه معروف شناور کانال خم عقب (Backward Bent Duct Buoy) به اختصار (BBDB) است که در سال ۱۹۸۶ توسط پیشگامان موج انرژی و یوشیو ماسودا فرمانده نیروی دریایی ژاپن اختراع شد.
شناور OE در سال ۲۰۰۶ با استفاده از مدل مقیاس ۱به۴ با وزن ۲۸ تن در منطقه اسپیدال شهر گالوی در ایرلند مورد آزمایش قرار گرفت. این شناور در حال ارتقای کارایی توسط شرکت Ocean Energy (به اختصار OE) است. شناور OE به گونه‌ای طراحی شده‌است تا در فواصل دور از ساحل و در آب‌های عمیق که در آن خیزآب‌های دریا (تورم اقیانوس)، فعالیت‌های موجی تولید می‌کند، کار کند.
این شناور به کمک یک توربین ولز برق تولید می‌کند. بر اساس یک آزمایش ۳ ماهه انتظار می‌رود که شناور OE مقیاس کاملِ خود حدود ۵۰۰ مگاوات برق تولید کند. شناورهای OE در خشکی مونتاژ می‌شوند و سپس توسط قایق به مکان‌های بهینه انرژی منتقل می‌شوند.