hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
پیاگ
پَیاگ یا پرَیاگَ هنرمندی هندوستانی بود که در زمان امپراتوری گورکانیان می‌زیست. او برادر بزرگتر هنرمند مشهور دیگر، بالچند، بود و احتمالاً کار خود را در کارگاه سلطنتی در اواخر سلطنت اکبرشاه (حک. ۱۵۵۶–۱۶۰۵) آغاز کرد. نقاشی‌هایی با نام وی در چند نسخه خطی دهه ۱۵۹۰ وجود دارد. در هر صورت در دوره جهانگیرشاه (حک. ۱۶۰۵–۱۶۲۷) او فعالیت هنری مداومی داشته، اما برخی از ۲۰ آثار شناخته شده‌اش هم در زمان سلطنت شاه جهان (حک. ۱۶۲۸–۱۶۵۸) رسم شده‌است. چهار مینیاتور از این آثار در "پادشاه‌نامه" آمده. این صحنه‌ها شامل دو صحنه جنگ و دو صحنه دربار است. صحنه‌های نبرد کاملاً متشکل است، و چهره‌هایی که به صورت گروه‌های کوچک در چشم‌اندازها قرار گرفته‌اند و منجر به مناظر دور می‌شوند. توجه پیاگ غالباً به جزییات ریز نظیر لباس سربازان معطوف بود. پالت تاریک و پر زرق و برق او به شدت به زیبایی صحنه می‌افزاید. مهارت اصلی پیاگ در تصویرگری صورت بود که صحنه‌های درباری فرصت‌های بسیار خوبی را برای آن فراهم می‌کرد. پیاگ در رسم دقیق ویژگی‌های چهره شخصیت‌های متمایز در ترکیب‌های متقارن، معمولاً سرآمد بود.
کانستراکتا
کانستراکتا () شرکت لوازم خانگی آلمانی است، که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد.
وورورک
وورورک () شرکت خوشه‌ای آلمانی است، که در سال ۱۸۸۳ تأسیس شد.
فریجیدیر
فریجیدیر () شرکت لوازم خانگی آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد.
هگزاگون
هگزاگون () شرکت الکترونیک سوئدی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
جنمب
جنمب () شرکت داروسازی دانمارکی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
فابر
فابر () شرکت لوازم خانگی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۵۵ تأسیس شد.
گروه دامتیک
گروه دامتیک () شرکت لوازم خانگی سوئدی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
اورتوفون
اورتوفون () شرکت لوازم خانگی دانمارکی است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد.
لوئیس پالسن
لوئیس پالسن () شرکت لوازم خانگی دانمارکی است، که در سال ۱۸۷۴ تأسیس شد.
کیمس
کیمس () شرکت لوازم خانگی دانمارکی است، که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
پرسیل
پرسیل () شرکت لوازم بهداشتی آلمانی است، که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد.
بالچند
بالچَند نقاش مینیاتوریست هندوستانی در عصر گورکانیان هند بود. بالچند فعالیت هنری طولانی خود را در کارگاه شاهنشاهی با نورپردازی‌های فیگورال در حداقل سه صفحه "بهارستان" در سال ۱۵۹۵ آغاز کرد. پی‌رنگ‌های نازک و تکراری کم‌رنگش در دو تصویر روشن در "اکبرنامه"، از سال ۱۵۹۶–۷، نیز نشان کارآموزی و جوانی او در آن دوره را یدک می‌کشد. از میان معدود آثاری که از دو دهه آینده‌اش شناخته شده‌است، می‌توان یک تصویر منسوب به او را دید که در "شاهنامه" کشیده شده که بین سال‌های ۱۶۰۹ و ۱۶۱۸، در زمان جهانگیرشاه، تصویرسازی شده. یک پرتره از مرگ عنایت خان و حداقل سه چهره شاهزادگان خاندان تیمور، از آثار دیگر منسوب به او، در این دوران هستند.
مجموعه‌ای از پرتره‌های خانواده شاهنشاهی و اشراف برجسته، در حدود ۱۶۳۰ میلادی، ظهور بالچند را به عنوان یک هنرمند بزرگ نشان می‌دهد. در پرتره‌ای که از راجا سارنگ رائو (حدود ۱۶۱۵) کشیده، به جزییاتی همچون لباس زیر سوژه دقت شده. تصویری از جانسپار بیگ (ح. ۱۶۳۰) توجه به جزئیات صورت و بافت دست‌ها و تکنیک دقیق او در شفافیت، قابل توجه است. بالچند تصویری از اکبرشاه و جهانگیرشاه را با ویژگی‌های رسمی‌تر و خشک‌تری ترسیم کرده؛ در پرتره‌اش از دو امپراتور حتی به رگ‌های دست اکبر و برق جواهرات یا جزییات لباس‌هایشان، با دقت پرداخته شده‌است. بالچند در مینیاتور دیگری شاهزاده شاه شجاع گورکانی را به تصویر کشیده که یک لحظه صمیمی را با معشوق خود می‌گذراند. نگاه‌های چشمان پهن و صمیمی عاشقان و میزان جذبه‌ای که در صحنه‌های عاشقانه دیگر هنرمندان نادر است، در اینجا دیده می‌شود. پس زمینه‌ای مه آلود، طیف وسیعی از رنگ‌های ملایم، نگاه‌های بی‌توجهانه به خدمتکاران زن و تضاد رنگی بین تخت و بالش‌های راه راه در کنار هم، زیبایی صحنه را افزایش می‌دهد.
بالچند چند نقاشی از چهره خود در دو سه صحنه از "پادشاه‌نامه" کشیده. در کار قدیم‌تر، این هنرمند میانسال و با سبیل ظاهر می‌شود، در حالی که جامای خود را به روش هندوها، زیر بازوی چپ بسته‌است. در دومی، او خود را به عنوان یک متقاضی پیر و ریشو با لباسی به شیوه مسلمان رسم نموده، که نشان می‌دهد که او به اسلام گرویده‌است. تفاوت تصویرهای او با کتیبه‌ای تأیید می‌شود که می‌گوید: 'تصویری از بالچند، برده دربار. کار بالچند، بنده پیر '. این سلف پرتره‌ها شواهد دیگری را بر این دیدگاه تأیید می‌کنند که "پادشاه‌نامه" طی چندین سال ترسیم و کتابت شده‌است.
روابط اسرائیل و افغانستان
روابط افغانستان و اسرائیل امروزه رسماً وجود ندارد، زیرا هیچ مبادله دیپلماتیکی بین دو کشور وجود ندارد. اسرائیل به نیروهای مجاهدی که با دولت افغانستان مورد حمایت شوروی می جنگیدند، تسلیحات و آموزش می‌داد. هزاران مبارز مجاهد، به ویژه از جناح حزب اسلامی گلبدین حکمتیار، توسط مربیان اسرائیلی آموزش دیدند. اختر عبدالرحمان، رئیس اطلاعات نظامی پاکستان، ظاهراً اجازه ورود مربیان اسرائیلی به کشورش را داده‌است.
حامد کرزی، رئیس‌جمهور افغانستان، در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۵ در کابل با خبرنگار روزنامه اسرائیلی "یدیعوت آخرونوت"، اشاره به تمایل به ایجاد روابط رسمی با اسرائیل داشت. وی گفت: «هنگامی که [در روند صلح خاورمیانه] پیشرفت بیشتری حاصل شود و فلسطینیان کشوری برای خود داشته باشند، افغانستان از داشتن روابط کامل با اسرائیل خوشحال خواهد شد.» او فاش کرد که با شیمون پرز چندین بار ملاقات کرده و او را «یک مرد عزیز، یک جنگجوی واقعی برای صلح» خوانده‌است."
افتخار جین
افتخار جین یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۱ با بازی چون جونگ-میونگ، پارک مین یونگ و لی جانگ-وو است، که آزمون‌های عاشقانه و حرفه‌ای یک پرستار مشتاق و دو بازیکن بیسبال که برای عشق و رویاهای خود تلاش می‌کنند را دنبال می‌کند. این سریال از ۱۲ اکتبر تا ۲۹ دسامبر ۲۰۱۱، چهارشنبه و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۵ (به وقت کره جنوبی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۲۴ قسمت پخش شد.
کیم یونگ-کوانگ (چون جونگ-میونگ) بازیکن دست‌دوم بیسبال است که برای تأمین هزینه‌های خانواده‌اش تلاش می‌کند. سئو این-وو (لی جانگ-وو) رقیب همیشگی او، بازیکن دست اول بیسبال و پسر یک تاجر ثروتمند است. بعد از اینکه هر دو در یک روز مجروح شدند، سریعاً به بیمارستان منتقل می‌شوند و با پرستاری زیبا به نام یون جه-این (پارک مین یونگ) دیدار می‌کنند. یونگ-کوانگ و جه-این به دلیل مبارزهٔ همیشگی خود با فقر، ارتباطی قوی برقرار می‌کنند، اما به زودی دسته‌ای از رازهای مربوط به گذشتهٔ جه-این، رابطهٔ شکوفای آن‌ها را آزار می‌دهد. نیازی به گفتن نیست که این-وو نیز به دنبال قلب اوست. آیا جه-این با وجود گذشتهٔ پیچیده اش قادر خواهد بود که عشق را پیدا کند؟
دکتر جین
دکتر جین یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۲ با بازی سونگ سیونگ هون است که در نقش اصلی دکتر جین، یک جراح مغز و اعصاب قرن ۲۱ به گذشته در سلسله چوسان سفر می‌کند. همچنین بازیگران پارک مین یونگ، لی بئوم سو، کیم جه جونگ از گروه جی‌وای‌جی و لی سو یئون در این سریال بازی می‌کنند و از ۲۶ مه تا ۱۲ اوت ۲۰۱۲، شنبه و یکشنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۰ (به وقت کره جنوبی) از ام‌بی‌سی برای ۲۲ قسمت پخش شد.
روابط اسرائیل و ارمنستان
روابط ارمنستان و اسرائیل روابط دوجانبه ارمنستان و اسرائیل است. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷، ارمنستان توسط سفارت اسرائیل در گرجستان خدمت می‌کرد. در سال ۱۹۹۶، تسولاک مومجیان به عنوان کنسول افتخاری ارمنستان در اورشلیم منصوب شد. یازده سال پس از آن، محل اقامت سفارت اسرائیل در ارمنستان به اورشلیم منتقل شد. در اکتبر ۲۰۱۰، شموئل می‌روم به عنوان سفیر اسرائیل در ارمنستان منصوب شد. آرمن ملکونیان در سال ۲۰۱۲ با اقامت در قاهره به عنوان سفیر ارمنستان در اسرائیل منصوب شد. در اکتبر همان سال، ملکونیان مدارک خود را به رئیس‌جمهور اسرائیل شیمون پرز اهدا کرد. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹ ارمنستان اعلام کرد که در حال افتتاح سفارت در اسرائیل است. علی‌رغم روابط عمومی صمیمانه میان این دو، روابط آن‌ها پس از خروج سفیر ارمنستان از اسرائیل به دلیل تأمین تسلیحات به دشمن ارمنستان، جمهوری آذربایجان، در جنگ قره باغ قران ۲۰۲۰ روابط متشنج شد.
از زمان استقلال، ارمنستان مورد حمایت اسرائیل قرار گرفته و یکی از شرکای تجاری آن است. ارمنستان ایر دو بار در هفته به اسرائیل پرواز می‌کند و ارمنستان خواهان افزایش گردشگری از اسرائیل است.
اسرائیل نسل‌کشی ارامنه را به رسمیت نمی‌شناسد. به رسمیت شناختن نسل‌کشی در سالهای پس از استقلال ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ موضوع بحثی در اسرائیل شد. ترکیه هشدار داده‌است که برچسب زدن به رویدادها به عنوان نسل‌کشی توسط اسرائیل یا ایالات متحده به روابط این کشور با اسرائیل آسیب می‌رساند. در اکتبر ۲۰۰۸، کنست رأی داد که کمیته پارلمانی با اصرارهایم اورون، رئیس میرتس، در مورد نسل‌کشی ارامنه تشکیل شود و منجر به جلسات کمیته‌های امور خارجه و دفاع شود. دولت ترکیه برای جلوگیری از به رسمیت‌شناسی، به لابی گری ادامه داد. به "گزارش اورشلیم پست"، «بسیاری از اسرائیلی‌ها مشتاق هستند که کشورشان نسل‌کشی را به رسمیت بشناسد». در تابستان ۲۰۱۱، کنست اولین بحث خود را در این مورد برگزار کرد. پارلمان اسرائیل با رأی موافق ۲۰–۰، جلسه علنی این موضوع را کمیته آموزش، فرهنگ و ورزش به درخواست زاهوا گال اون عضو مرتس کنست تصویب کرد. با تصویب لایحه ای که گیلاد اردان، وزیر کابینه اسرائیل و متحد نزدیک نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو، به دلایل سیاسی ارائه داد، متوقف شد. رئیس مجلس کنست، رووین ریولین، یکی از حامیان این لایحه، گفت: «وظیفه من به عنوان یهودی و اسرائیلی این است که مصیبت‌های مردم دیگر را به رسمیت بشناسم.» ریولین به کمیته اقدام ارامنه مستقر در اسرائیل گفت که قصد دارد جلسه پارلمان سالانه را به مناسبت نسل‌کشی ارامنه معرفی کند.
جامعه ارمنی اورشلیم معتقد است که انکار نسل‌کشی به دلیل ترس از به خطر انداختن روابط دیپلماتیک با ترکیه است. یایر آرون، مورخ، محقق و متخصص اسرائیلی و متخصص در مطالعات هولوکاست و نسل‌کشی، گفت که اسرائیل نگران آسیب رساندن به روابط تجاری فعلی خود با ترکیه است و می‌خواهد منحصر به فرد بودن هولوکاست را حفظ کند.
رئیس‌جمهور اسرائیل رووین ریولین در ۹ مه ۲۰۱۶ از کلیسای جامع ارمنی قدس دیدار کرد. وی در پایان سخنان خود گفت که "ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ قتل عام شدند. والدین من به یاد می‌آورند که هزاران مهاجر ارمنی در کلیسای ارمنی‌ها پناهنده شده‌اند. هیچ کس در اسرائیل انکار نمی‌کند که یک ملت قتل عام شده‌است. "
یک برگ نو (مجموعه تلویزیونی)
یک برگ نو یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۴ با بازی کیم میونگ-مین، پارک مین یونگ، کیم سانگ جونگ، چه جونگ آن است. این سریال از ۳۰ آوریل تا ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴، چهارشنبه و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۵ (به وقت کره جنوبی) از ام‌بی‌سی برای ۱۶ قسمت پخش شد.
روابط اسرائیل و بحرین
روابط بحرین و اسرائیل به روابط بحرین و اسرائیل از زمان استقلال بحرین در ۱۹۷۱ اشاره دارد. در سالهای اخیر، روابط دو کشور در حال متشنج شدن بود، و هردو کشور توافق کردند که روابط دیپلماتیک را در سپتامبر ۲۰۲۰ برقرار کنند. وزیر خارجه بحرین خالد بن احمد آل خلیفه گفته‌است "اسرائیل از نظر تاریخی بخشی از میراث کل این منطقه است؛ بنابراین، مردم یهود در میان ما جایگاهی دارند. " تهدید مشترک ایران زمینه‌های مشترکی را برای ذوب شدن روابط متشنج پیشین فراهم کرده‌است. سیاست خارجی بحرین به‌طور سنتی از ایجاد یک کشور مستقل فلسطین حمایت می کند.
در ماه مه ۲۰۱۸، بحرین حق وجود اسرائیل را به رسمیت شناخت. گفته می‌شود این بیشتر به دلیل تنش با ایران بوده‌است. مقامات منامه این موضوع را رد کردند زیرا این کشور همچنان به ابتکار صلح عربی متعهد است.
در ژوئن ۲۰۱۹، شش رسانه اسرائیلی دعوت نامه‌های رسمی برای پوشش خبری کارگاه صلح اقتصادی اسرائیل و فلسطین در بحرین دریافت کردند. در ژوئیه ۲۰۱۹، خالد بن احمد آل خلیفه، وزیر امور خارجه بحرین و اسرائیل کاتز، همتای اسرائیلی وی، در ایالات متحده دیدار کردند. در اکتبر ۲۰۱۹، یک مقام اسرائیلی، دانا بنوتیستی-گابای، در «کارگروه امنیت دریایی و هواپیمایی» در منامه، بحرین شرکت کرد. در دسامبر ۲۰۱۹، خاخام ارشد اورشلیم، شلومو عمار، برای یک رویداد میان ادیان از بحرین بازدید کرد.
پادشاه حمد با مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا دیدار کرد و گفت که کشور وی متعهد به ایجاد کشور فلسطین است و فشار واشینگتن به کشورهای عربی برای عادی سازی روابط با اسرائیل را رد کرد. با این حال، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، اعلام شد که بحرین و اسرائیل برای ایجاد روابط کامل دیپلماتیک توافق کرده‌اند. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با توجه به تاریخ اعلامیه، گفت: «هیچ پاسخ قدرتمندتری نسبت به نفرت ناشی از ۱۱ سپتامبر وجود ندارد.» این توافق‌نامه در ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۲۰، در کاخ سفید در واشینگتن دی سی امضاء شد. در ۱۸ اکتبر سال ۲۰۲۰، یک هیئت اسرائیلی به رهبری مشاور امنیت ملی مایر بن شبات برای امضای سند اعلامیه عادی به منامه، بحرین سفر کرد. .
در مارس ۲۰۲۱، بحرین اولین سفیر خود در اسرائیل را منصوب کرد.
مزارس
مزارس () شرکت خدمات حرفه‌ای فرانسوی است، که در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد.
کلیک اند بوت
کلیک اند بوت () شرکت کشتیرانی فرانسوی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
نیو رکوردز
نیو رکوردز () شرکت انتشارات فرانسوی است، که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد.
مانتی کریستو
مانتی کریستو () شرکت بازی ویدئویی فرانسوی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
آیونیس‌اکس
آیونیس‌اکس () شرکت خدمات آموزشی فرانسوی است، که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد.
دیزنی نیچر
دیزنی نیچر () شرکت فیلم‌سازی فرانسوی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
اوپن کلسروم
اوپن کلسروم () شرکت خدمات آموزشی فرانسوی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
الیت مدل
الیت مدل () شرکت کالای لوکس فرانسوی است، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد.
باک فیلمز
باک فیلمز () شرکت فیلم‌سازی فرانسوی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
انل اکس
انل اکس () شرکت انرژی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد.
روابط اسرائیل و بنگلادش
بنگلادش و اسرائیل روابط دیپلماتیکی میان خود ندارند. بنگلادش گفته‌است تا زمانی که فلسطین مستقلی وجود نداشته باشد اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد. برخی گزارش‌ها و آمارها نشان می‌دهند که بنگلادش و اسرائیل برخی روابط تجاری را به‌طور غیرمستقیم و گاه مخفیانه حفظ می‌کنند، اگرچه دولت همیشه این ادعاها را رد می‌کند.
بنگلادش یکی از ۲۸ کشور عضو سازمان ملل است که کشور اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد. این یکی از چندین کشوری است که به‌طور رسمی شهروندان خود را از سفر به اسرائیل منع می‌کند و گذرنامه‌های اسرائیلی را قبول نمی‌کند. در نوامبر ۲۰۰۳، صلاح چودوری، روزنامه‌نگار بنگلادشی به جرم تلاش برای پرواز به تل آویو دستگیر شد، به دلیل «فتنه، خیانت و کفر» به دادگاه شکایت کرد و به هفت سال زندان محکوم شد. بنگلادش رسماً از یک کشور مستقل فلسطین و «پایان اشغال غیرقانونی اسرائیل در فلسطین» حمایت می‌کند.
سخنگوی دولت اسرائیل در بیانیه سپتامبر ۲۰۱۱ منتشر شده در "جروزالم پست"، گفت: "ما هیچ منافاتی با بنگلادش نداریم. ما گفتگو می‌خواهیم. ما روابط بین مردم را می‌خواهیم. ما از مردم متدین مذهب بنگلادش برای دیدار از سرزمین مقدس بیت المقدس استقبال می‌کنیم ". اسرائیل پس از برقراری "روابط دیپلماتیک کامل با چین و هند در سال ۱۹۹۲" بی‌نتیجه "به دنبال رابطه با بنگلادش" بود. شیخ حسینه ، نخست‌وزیر بنگلادش در سال ۲۰۱۴ گفت: «ما به حمایت خود از فلسطینیان ادامه داده‌ایم و اشغال سرزمین آنها توسط اسرائیلی‌ها هرگز قابل قبول نیست».
در سال ۲۰۲۱ بنگلادش «به جز اسرائیل» را از پاسپورت خود حذف کرد تا «استاندارد بین‌المللی» را داشته باشد. پیش از این ذکر شده بود «این گذرنامه برای همه کشورهای جهان به جز اسرائیل معتبر است»، اما در اواخر ماه مه ۲۰۲۱ آنها آن را به عنوان «این گذرنامه برای همه کشورهای جهان معتبر است» به روز کرده‌اند. از ماه مه ۲۰۲۱، «به جز اسرائیل» فقط از گذرنامه الکترونیکی آنها حذف شد و حذف گذرنامه قابل خواندن توسط ماشین (MRP) در حال انجام بود.
اسرائیل یکی از اولین کشورهایی بود که بنگلادش مستقل را در فوریه ۱۹۷۲ به رسمیت شناخت. دولت اسرائیل و عموم مردم اسرائیل از آرمانهای مردم بنگال در طول جنگ آزادیبخش بنگلادش در سال ۱۹۷۱ حمایت کردند. پس از استقلال بنگلادش، کشور تازه تأسیس به سرعت توسط اسرائیل در ۴ فوریه ۱۹۷۲ شناخته شد. با این حال دولت بنگلادش رسماً تشخیص اسرائیل را رد کرد. وزیر امور خارجه وقت بنگلادش، خنداکر مشتاق احمد، به نمایندگی از دولت بنگلادش نامه ای صادر کرد و گفت این به رسمیت‌شناسی قابل قبول نیست.
بلافاصله پس از جنگ ۲۰۰۶ در لبنان، بنگلادش پیشنهاد اعزام گردانهای پیاده خود را برای کمک به نیروهای صلح سازمان ملل داد، اما اسرائیل با بیان اینکه بنگلادش اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد، آن را رد کرد. اگرچه اسرائیل مشارکت این کشور را رد کرد، بنگلادش یکی از اولین کشورهایی بود که نیروهایش به سواحل جنوب لبنان رسیدند. در حالی که کشورهای غربی، مانند رهبر اصلی و کمک کننده به لبنان، فرانسه، استقرار خود را به تأخیر انداختند. از ماه مه ۲۰۱۵، بنگلادش دارای ۳۲۶ حافظ صلح است که در نیروهای حافظ صلح سازمان ملل مستقر در لبنان (UNIFL) در لبنان شرکت می‌کنند.
کالدرا کورپوریشن
کالدرا کورپوریشن () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد.
فیکس استارز
فیکس استارز () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
روابط اسرائیل و گرجستان
روابط گرجستان و اسرائیل روابط دیپلماتیک، تجاری و فرهنگی بین گرجستان و اسرائیل است. روابط دیپلماتیک همزمان با برقراری روابط دیپلماتیک با ایالات متحده به‌طور رسمی در اول ژوئن ۱۹۹۲ برقرار شد. گرجستان در تل آویو سفارت دارد. اسرائیل در تفلیس سفارت دارد.
۱۲۰٬۰۰۰ یهودی گرجی در اسرائیل و همچنین ۱۳٬۰۰۰ یهودی در گرجستان زندگی می‌کنند.
در جریان جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸، وزارت امور خارجه اسرائیل اظهار داشت که اسرائیل «تمامیت ارضی گرجستان را به رسمیت می‌شناسد و خواستار راه حل صلح آمیز است.» در ۱۵ اوت ۲۰۰۸، اسرائیلی‌ها در تل آویو با تشکیل زنجیره ای انسانی و خواستار افزایش حمایت اسرائیل از گرجستان در حمایت از گرجستان تظاهرات کردند.
در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۲، در جریان عملیات ستون دفاعی ارتش اسرائیل در نوار غزه، تظاهرات گسترده‌ای در حمایت از اسرائیل در تفلیس پایتخت گرجستان برگزار شد.
اتاق بازرگانی غیردولتی اسرائیل و گرجستان در سال ۱۹۹۶ برای حمایت از رشد روابط دوجانبه تجاری، گردشگری و فرهنگی تأسیس شد.
در سال ۲۰۱۰، اسرائیل و گرجستان توافق‌نامه‌های دو جانبه ای را در زمینه گردشگری و ترافیک هوایی امضا کردند. در اکتبر ۲۰۱۰، ورا کوبالیا، وزیر اقتصاد و توسعه پایدار گرجستان از اسرائیل بازدید کرد.
گردشگران اسرائیلی از دهه ۱۹۹۰ بازدید از گرجستان را آغاز کردند و گرجستان به دلیل همجواری، روابط فرهنگی و ارزان بودن نسبی به مقصد محبوب اسرائیلی‌ها تبدیل شده‌است. در سال ۲۰۱۷، بیش از ۱۱۵٬۰۰۰ اسرائیلی از گرجستان بازدید کردند.
اندلس کامپیوترز
اندلس کامپیوترز () شرکت فناوری اطلاعات آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
روابط اقلیم کردستان عراق و یونان
روابط یونان-منطقه کردستان روابط دو جانبه بین یونان و منطقه کردستان . یونان یک دفتر اقتصادی و تجاری در اربیل دارد، در حالی که اقلیم کردستان هیچ‌گونه نمایندگی در یونان ندارد. در فوریه ۲۰۱۷، وزیر امور خارجه یونان، نیکوس کوتزیاس، کردستان را دارای نقش ژئواستراتژیک در منطقه توصیف کرد و عنصری مهم در سیاست ژئواستراتژیک یونان را تشکیل داد و اینها دلایلی بود که یونان در ماه مه ۲۰۱۶ کنسولگری عمومی کوتزیاس در مصاحبه با رادیو آلفا اظهار داشت که همه‌پرسی استقلال کردستان در سپتامبر ۲۰۱۷ با قانون اساسی عراق تضمین شده و اقلیم کردستان حق برگزاری آن را دارد. نایب رئیس حزب دموکراسی نوین، آدونیس جورجادیس، اظهار داشت که حزب وی از همه‌پرسی و حق تعیین سرنوشت کردها حمایت می‌کند.
فلاح مصطفی بکیر، وزیر امور خارجه کرد در نوامبر ۲۰۱۵ به آتن سفر کرد و با دیمیتریس مرداس معاون وزیر خارجه یونان و جورجوس سیپراس دبیرکل روابط اقتصادی بین‌المللی یونان دیدار کرد. در مبارزه با داعش، دولت یونان تصمیم گرفت با اهدای اسلحه و مهمات و همچنین ارسال کمک‌های بشردوستانه به سربازان کرد (پیشمرگه) کمک کند. علاوه بر این، یونان به عنوان نقطه ایستادن برای جنگنده‌های اف -۱۶ بلژیک در شرکت در حملات هوایی علیه داعش در عراق در طول مداخله به رهبری آمریکا در عراق خدمت کرد.
وزیر مهاجرت یونان، ایوانیس موزالاس، در مصاحبه با رسانه کردستان ۲۴ اظهار داشت که یونانی‌ها و کردهای یونان روابط استثنایی دارند. جامعه یونانیان در منطقه کردستان حدود ۳۰–۵۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. یک گزارش در سال ۲۰۰۴ تعداد کل عراقی‌ها در یونان را بین ۵ تا ۴۰ هزار نفر حدس زد.
بسیاری از شرکت‌های یونانی در منطقه کردستان حضور دارند، از جمله شرکت‌های ساختمانی، شرکت‌های مواد غذایی و شرکت‌های انرژی. سرمایه‌گذاری‌های یونان در منطقه حدود ۲ میلیارد یورو است.
در سال ۲۰۱۲، مرکوریوس کارافوتیاس، سفیر یونان در عراق از اربیل دیدن کرد و با رئیس‌جمهور کرد مسعود بارزانی دیدار کرد. کارافوتیاس اظهار داشت: «مردم ما رابطه قدیمی با یکدیگر دارند. ما از روابط موجود در حال حاضر قدردانی می‌کنیم و آماده همکاری و همکاری برای توسعه بیشتر این روابط هستیم.» مگدالینی کاراکولی معاون دبیرکل یونان در روابط اقتصادی و همکاری‌های بین‌المللی در سال ۲۰۱۴ از اربیل بازدید کرد و با فلاح مصطفی وزیر خارجه کرد دیدار کرد.
ایازل
ایازل () شرکت نرم‌افزار آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد.
روابط اسرائیل و ژاپن
روابط اسرائیل و ژاپنی (به زبان عبری יחסי ישראל יפן، به ژاپنی日本とイスラエルの関係) در تاریخ ۱۵ مه سال ۱۹۵۲ آغاز شد، زمانی که ژاپن اسرائیل را به رسمیت شناخته و اسرائیل در توکیو سفارت باز کرد. در سال ۱۹۵۴ سفیر ژاپن در ترکیه نقش اضافی وزیر اسرائیل را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۵۵ یک هیئت نمایندگی ژاپن با یک وزیر تام‌الاختیار در تل آویو افتتاح شد. در سال ۱۹۶۳، روابط به سطح سفارت ارتقا یافت و از آن زمان در همان سطح باقی مانده‌است. روابط تجاری ژاپن با اعضای اتحادیه عرب و بیشتر کشورهای دارای اکثریت مسلمان نسبت به روابط با اسرائیل برتری داشته‌است. با این حال، به دلیل کاهش قیمت نفت در اوایل سال ۲۰۱۵ و همچنین تغییر سیاست داخلی در ژاپن، دو کشور به دنبال افزایش تحقیقات، روابط اقتصادی و فرهنگی، به ویژه در زمینه راه اندازی فناوری و دفاع هستند. اخیراً روابط میان اسرائیل و ژاپن با سرمایه‌گذاری‌های متقابل زیادی بین دو ملت تقویت شده‌است. نخست‌وزیر ژاپن، شینزو آبه ، دو بار به اسرائیل سفر کرد - یک بار در سال ۲۰۱۵ و بار دیگر در سال ۲۰۱۸.
اسیر (ترانه د ویکند)
«اسیر» () ترانه‌ای از خوانندهٔ کانادایی د ویکند با حضور خوانندهٔ آمریکایی لانا دل ری برای دومین آلبوم استودیویی د ویکند، "زیبایی پشت دیوانگی" (۲۰۱۵) است. این نخستین همکاری از پنج همکاری این دو هنرمند است که پس از آن در ترانهٔ «هیولای زیبا» از آلبوم "استاربوی" (۲۰۱۶) ادامه می‌یابد.
ویکتوریا ۳
ویکتوریا ۳ () یک بازی ویدئویی راهبرد کلان است که قرار است توسط پارادوکس اینتراکتیو منتشر شود. این بازی ادامه‌ای برای بازی ویکتوریا ۲ است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این بازی در ۲۱ مه ۲۰۲۱ معرفی شد.
"ویکتوریا ۳" تاریخ جهان از سال ۱۸۳۶ تا ۱۹۳۶ را پوشش می‌دهد و بازیکن می‌تواند از میان ۱۰۰ کشور در بازی انتخاب کند. بازیکنان می‌توانند در رخدادهای تاریخی همانند جنگ داخلی آمریکا، وحدت آلمان و تقسیم آفریقا شرکت کنند.
بازی برروی سیاست و جمعیت تمرکز دارد و گیم‌پلی جمعیت را به هر گروه "پاپ" (pop) تمرکز دارد. هر گروه پاپ یک نوع خاصی از جمعیت است که منافع و ایدئولوژی‌های مانند یک دیگر دارند.
سعید جلیلی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)
سعید جلیلی برای سیزدهمین انتخابات ریاست جمهوری در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۰ از سوی شورای نگهبان جهت ورود به انتخابات ریاست جمهوری احراز صلاحیت شد. وی نامزد مورد حمایت هیچ‌یک از احزاب و گروه‌های سیاسی نیست. در ۲۶ خرداد ۱۴۰۰، در فاصله دو روز مانده به انتخابات، جلیلی در بیانیه‌ای از ادامه حضور در رقابت‌های انتخاباتی ۱۴۰۰ به‌نفع سید ابراهیم رئیسی انصراف داد.
وی در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰، در آخرین روز ثبت‌نام انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰)، با حضور در وزارت کشور، به‌منظور کاندیداتوری در انتخابات ریاست‌جمهوری ثبت نام کرد. جلیلی در زمان ثبت نام به عنوان کاندیدا، همزمان عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده‌است.
صلاحیت سعید جلیلی روز ۴ خرداد ۱۴۰۰ ازسوی شورای نگهبان برای نامزدی سیزدهمین دورهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری احراز شد.
سعید جلیلی ضمن اعلام دیدگاه و شعار خود با حضور در برنامه با نخبگان شبکه چهار سیما، با بیان اینکه نگاه حل مشکلات اقتصادی یک نگاه حداقلی است که در شأن ملت ما نیست، اظهار کرد که در دولت سایه در هشت سال، تحولات کشور را به اتکای جوانان، متخصصین و مدیران موفق و کارگروه‌های تشکیل داده بررسی و به توانمندی‌های کشور اشراف پیدا کردیم. جلسات ما در اتاق‌های بسته هم برگزار نشد. جمع‌بندی ما این شد که باید برنامه ما حداکثری و صادقانه باشد. وی با بیان اینکه کشور برای جهش بزرگ مستعد است شعار خود را «جهاد بزرگ برای جهش ایران» اعلام نمود.
سعید جلیلی در اولین حضور خود در شبکه خبر، اولین اقدام خود را حمایت از سه دهک پایین جامعه با ارائه چهار طرح، وان (مدیریت سهم آحاد جامعه از انرژی به دست خودشان)، سبد کالا (تنظیم ۱۳ قلم کالا)، سفر (تفریح و اوقات فراغت) و طرح نظام سلامت اعلام نمود.
سعید جلیلی نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری در بخش خبری شبکه دوم سیما در واکنش به سؤالی دربارهٔ راهکارهایش برای رفع بیکاری، اظهار داشت، طبق قانون اساسی داشتن شغل و رضایت از شغل، حقوق آحاد جامعه است و ما دربارهٔ این موضوع در عرصه‌های مختلف بررسی کردیم و به این نتیجه رسیدیم که می‌توان در چهار سال آینده بیش از چهار میلیون شغل ایجاد کرد.
جلیلی در بخش دیگر از وعده‌های خود یک برنامه دیگر ارائه نمود که دربارهٔ آن در شبکه چهار گفت، سالی پنج روز سفر برای زوج‌های جوان و سه روز سفر برای چهار دهک پایین درآمدی به صورت رایگان در نظر گرفتیم. به میزانی که اشتغال و ساخت مسکن کم شده، سیصد هزار فقره ازدواج نیز کم شده‌است. طرح سفر، با استفاده از امکانات بلااستفاده دولتی اجرا خواهد شد.
سعید جلیلی در برنامه رئیس‌جمهور و جوانان که از شبکه سه سیما به روی آنتن رفت، اظهار کرد، یکی از هنرهای رئیس‌جمهوری این است که بین بازار پولی، سرمایه و بیمه هماهنگی ایجاد کند و ما برای این کار برنامه داریم. وی در ادامه گفت، قول خواهم داد که در سه‌ماهه نخست برای سهامداران خرد بورس امنیت ایجاد می‌کنیم.
۴۷مین دوره جوایز هنری بکسانگ
۴۷مین دورۀ جوایز هنری بکسانگ در سالن کاخ صلح دانشگاه کیونگ هی در سئول در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۱۱ برگزار شد و از کی‌بی‌اس۲ پخش شد. توسط جونگ‌آنگ ارائه شد، میزبان آن بازیگر ریو سی وون و بازیگر کیم آه جونگ بود.
لیست کامل نامزدها و برندگان:
روابط اسرائیل و ویتنام
روابط ویتنام و اسرائیل (به ویتنامی: Mối quan hệ giữa Israel và Việt Nam. به عبری: יחסי ישראל-וייטנאם Yechasei Yisrael-Vietnam) روابط دیپلماتیک، فرهنگی و اقتصادی بین دولت اسرائیل و جمهوری سوسیالیست ویتنام است. ویتنام و اسرائیل در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳ روابط دیپلماتیک برقرار کردند و به دنبال آن اسرائیل در دسامبر ۱۹۹۳ سفارت مقیم خود را در هانوی گشود. سفیر کنونی ویتنام در اسرائیل دو مین هونگ است که از ژانویه ۲۰۱۹ به این سمت منصوب شده‌است. وی در خارج از سفارت ویتنام در تل آویو فعالیت می‌کند. روابط بین دو ملت به‌طور کلی دوستانه و پایدار است. ویتنام علاقه خود را برای تقویت روابط دفاعی با اسرائیل ابراز داشته‌است. همچنین ویتنامی‌های زیادی در اسرائیل کار می‌کنند و اسرائیل نیز چندین بار کمک‌های بشردوستانه به ویتنام فرستاده‌است. براساس گزارش‌ها، حدود ۲۰۰۰ دانش آموز ویتنامی در اسرائیل تحصیل می‌کنند. اسرائیل و ویتنام همچنین در زمینه‌هایی مانند کشاورزی، فناوری اطلاعات و بیوتکنولوژی همکاری می‌کنند و تبادلات فرهنگی بین دو کشور کاملاً گسترده‌است. در سال ۱۹۴۶، نخست‌وزیر آینده اسرائیل، دیوید بن گوریون و رئیس دفتر سیاسی ویتنام شمالی، هو شی مین، در یک هتل پاریس اقامت کردند و بسیار دوستانه رفتار کردند. هوشی مین به بن گوریون یک خانه تبعیدی یهودی در ویتنام پیشنهاد داد. بن گوریون این پیشنهاد را رد کرد و به هوشی مین گفت: «من اطمینان دارم که قادر خواهیم بود یک دولت یهودی در فلسطین ایجاد کنیم.»
از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، دولت اسرائیل تقریباً به ۳۶۰ پناهنده ویتنامی اجازه ورود به این کشور را داد. مشهورترین عملیات نجات در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۷ صورت گرفت که در آن یک کشتی باری اسرائیلی به نام یووالی "که" در مسیر تایوان بود، مسافران را مشاهده کرد.
ویتنام و اسرائیل در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۳ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. اسرائیل در دسامبر ۱۹۹۳ سفارت مقیم خود را در هانوی گشود و دیوید ماتای به عنوان اولین سفیر در ویتنام منصوب شد.
از زمان برقراری روابط دیپلماتیک، دو کشور به‌طور مکرر دیدارهای متقابل در سطوح مختلف داشته و روابط در زمینه‌هایی مانند تجارت، آموزش، فرهنگ، همکاری‌های فناوری و کشاورزی را تقویت کرده‌اند. بازدیدهایی که توسط دولت اسرائیل ترتیب داده شده بود شامل بازدید هیئت‌هایی متشکل از کارآفرینان و بازرگانان، گروه‌های دانشگاهی، روزنامه نگاران، هنرمندان و موسیقیدانان، کارگران حقوقی و دیگران بود.
بسیاری از کارشناسان نظامی اسرائیل تحت تأثیر توسعه ارتش ویتنام و تجهیزات آن قرار گرفته‌اند که منجر به ایجاد روابط عمیق‌تر با ارتش خلق ویتنام توسط دولت اسرائیل و نیروهای دفاعی اسرائیل شده‌است. اولین مأموریت نظامی اسرائیل به ویتنام در سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ آغاز شد. دولت ویتنام به ابراز علاقه خود برای همکاری بیشتر و حتی تمرینات نظامی بین دو کشور ادامه می‌دهد. تا سال ۲۰۲۰، ویتنام به عنوان خریدار اصلی سلاح و سیستم نظارت اسرائیلی در کنار هند و جمهوری آذربایجان ظاهر شد و همچنین تنها کشور جنوب شرقی آسیا است که دارای یک کارخانه تولید اسلحه در اسرائیل است، که به دلیل وحشتناک بودن حقوق بشر ویتنام باعث محکومیت و انتقاد در اسرائیل شده‌است.
در سال ۲۰۱۴، ویتنام به مناسبت ۲۰ سالگی روابط دیپلماتیک بین دو کشور، جشنواره فیلم اسرائیل را برگزار کرد.
شمار زیادی از کتابهای اسرائیلی به ویتنامی ترجمه شده‌اند.
روابط اسرائیل و بوتان
روابط بوتان و اسرائیل به روابط دیپلماتیک بین بوتان و اسرائیل اشاره دارد. اسرائیل و بوتان در اواخر سال ۲۰۲۰ با امضای توافق‌نامه ای بین سفرای کشورهای مربوطه در هند، یک رابطه رسمی را آغاز کردند. اسرائیل پنجاه و چهارمین کشوری است که بوتان با آن روابط برقرار کرده‌است. براساس گزارش‌ها، دو کشور از سال ۱۹۸۲ رابطه غیررسمی شدیدی داشته‌اند و چندین سال پیش از اعلام رسمی در مذاکرات مخفی بوده‌اند.
آنا ویلانوئوا
آنا جوزفا ویلانوئوا فابیان (به انگلیسی: Ana Josefa Villanueva Fabián؛ متولد ۲۰ مارس ۱۹۸۲ در کوتویی) کاراته‌کایی از جمهوری دومنیکن است که در بازی‌های پان امریکن ۲۰۱۱ و ۲۰۱۵ موفق به کسب مدال طلا شد.
ویلانوئوا در بازی‌های آمریکای مرکزی و کارائیب ۲۰۰۶ که در کلمبیا برگزار شد، در مسابقات کومیته تیمی برنده مدال طلا شد.
در مسابقات قهرمانی آمریکای مرکزی و کارائیب ۲۰۰۹ که در سانتیاگو، جمهوری دومنیکن برگزار شد، آنا در کومیته تیمی موفق به کسب مدال طلا و در کومیته ۵۰- کیلوگرم برنده مدال نقره شد. سال بعد، در مسابقات قهرمانی آمریکای مرکزی و کارائیب ۲۰۱۰، او در کومیته ۵۰- کیلوگرم مدال طلا و در دسته اوپن مدال برنز را از آن خود کرد.
آنا در بازی‌های آمریکای مرکزی و کارائیب ۲۰۱۰ دو مدال برنز، یکی در کومیته ۵۰- کیلوگرم و دیگری در کومیته تیمی بدست آورد.
جدول‌های تک‌آهنگ‌ها و آلبوم‌های اسکاتلندی
جدول تک‌آهنگ‌های اسکاتلندی و جدول آلبوم‌های اسکاتلندی () جدول‌هایی بودند که توسط شرکت جدول‌های رسمی (OCC) بر پایهٔ فروش فیزیکی و دیجیتالی گردآوری می‌شدند. آن‌ها جدول‌هایی بودند که نحوه فروش فیزیکی و دیجیتالی را نسبت به جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و جدول آلبوم‌های بریتانیا در اسکاتلند منعکس می‌کردند. از ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰، این جدول بر پایهٔ فروش فیزیکی بوده‌است، و OCC فقط جدول آلبوم‌ها را در وبگاه خود منتشر می‌کند.
زرد ملیجه
«زرد ملیجه» نام یک قطعه موسیقی از آثار ابوالحسن صبا است. این قطعه نخستین اثر ضبط شده از صبا با تک‌نوازی ویلن است.
در مناطق کوهستانی و جنگل‌های دیلمان که در جنوب شهرستان لاهیجان در استان گیلان قرار دارد، یک نوع گنجشک کوچک با پرهای زرد دیده می‌شود که با گویش محلی به آن «زرده ملیجک» می‌گویند. در زبان گیلکی «ملیجه» به معنای گنجشک است و به دلیل این‌که گنجشکِ زرد، جثهٔ کوچکی دارد به آن «ملیجک» می‌گویند. در لهجهٔ اهالی شرق گیلان این پرنده «ملیجی» نیز خوانده می‌شود. در هنگام بال‌زدن و پرواز، از بال‌های این پرندهٔ کوچک، صدای ظریف و زیبایی شنیده می‌شود.
در فروردین سال ۱۳۰۶ ه‍. ش ابوالحسن صبا همراه با ارکستر مدرسهٔ عالی موسیقی به سرپرستی علینقی وزیری برای اجرای کنسرت به شهرهای رشت و بندر انزلی سفر کرد. مردم گیلان تحت تأثیر ویلن‌نوازی صبا، از وزیری خواستند تا یک مدرسهٔ موسیقی در رشت تأسیس کند. او نیز از این درخواست استقبال کرد. و پس از مدتی مقدمات برپایی شعبهٔ مدرسهٔ عالی موسیقی در رشت را با مدیریت ابوالحسن صبا فراهم کرد. صبا که در سفرهای خود به شمال و نواحی دیگر ایران به دنبال کشف نغمه‌ها و ایده‌های موسیقی بود، تحت تأثیر صدای بال‌های گنجشکِ زرد گیلان، قطعهٔ زرد ملیجه را ساخت.
نخستین تک‌نوازی ضبط شدهٔ ابوالحسن صبا در اواخر سال ۱۳۰۸، با ضبط آثاری از علینقی وزیری به همراه ارکستر مدرسهٔ عالی موسیقی به ثبت رسید. صبا در فاصلهٔ بند اول و دوم سرود «ای وطن»، ساختهٔ وزیری با خوانندگی روح‌انگیز و در روی دوم صفحه، قطعهٔ زرد ملیجه خود را با ویلن اجرا کرد و برای نخستین‌بار مردم صدای ساز او را شنیدند. روح‌الله خالقی در ارتباط با قطعهٔ زرد ملیجه، در کتاب سرگذشت موسیقی ایران نوشته‌است:
نت قطعهٔ زرد ملیجه در کتاب "دورهٔ سوم ویلن" (کتاب سوم ردیف صبا) به چاپ رسیده‌است. این قطعه بارها توسط هنرمندان مختلف اجرا شده‌است. از آن میان می‌توان به اجرای این اثر با ساز سنتور فرامرز پایور و همراهی تمبک حسین تهرانی اشاره کرد.
قطعهٔ زرد ملیجه در آواز دشتی دستگاه شور ساخته شده و دارای وزنی دوضربی است. بخش اول این اثر آهسته و بخش دوم سرعتی تند دارد.
روابط اسرائیل و قزاقستان
روابط اسرائیل و قزاقستان به روابط دوجانبه میان اسرائیل و قزاقستان اشاره دارد. این دو کشور در ۱۰ آوریل ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. سفارت اسرائیل که اکنون در نورالسلطان (آستانه سابق) قزاقستان است در اوت ۱۹۹۲ افتتاح شد. سفارت قزاقستان در تل آویو، اسرائیل در مه ۱۹۹۶ افتتاح شد. وزیر امور خارجه قزاقستان در اوت ۲۰۰۴ با موشه کامخی، سفیر اسرائیل در ازبکستان دیدار کرد و در مورد روابط اجتماعی و اقتصادی بین کشورها و انتقال سفارت اسرائیل به آستانه (نور سلطان کنونی) گفتگو کرد.
دو کشور در بخش دفاعی و اطلاعاتی ارتباط نزدیک دارند. نود و پنج کشاورز، مدیر و دانشمند قزاقستانی در اسرائیل آموزش دیده‌اند.
در ژوئن ۲۰۰۹، رئیس‌جمهور اسرائیل، شیمون پرز، به قزاقستان سفر کرد.
نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو در دسامبر ۲۰۱۶ در اجلاس تجاری قزاقستان و اسرائیل در آستانه شرکت کرد. سفر نتانیاهو به قزاقستان اولین سفر یک رئیس دولت اسرائیل بود.
بیش از ۲۵٪ خرید نفت اسرائیل از قزاقستان انجام می‌شود و قزاقستان به دنبال افزایش فروش نفت به اسرائیل است.
اسرائیل و قزاقستان مرکز نمایش آبیاری اسرائیل و قزاقستان را در منطقه آلماتی راه‌اندازی کردند.
پت براون
پت براون (; – ) با نام کامل ادموند جرالد براون یک سیاستمدار و وکیل آمریکایی بود که از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۷ به عنوان سی و دومین فرماندار کالیفرنیا خدمت کرد. اولین دفتر منتخب وی به عنوان دادستان منطقهٔ سانفرانسیسکو بود، او قبل از اینکه فرماندار ایالت در سال ۱۹۵۹ شود به عنوان دادستان کل کالیفرنیا در سال ۱۹۵۰ انتخاب شده بود. پروژه آب ایالتی کالیفرنیا یک موفقیت بزرگ و بسیار پیچیده بود. وی همچنین قوانین حقوق مدنی را پیش برد. در دوره دوم، اما مشکلات از جمله شکست یک قانون منصفانه مسکن، تظاهرات عصبانی دانش آموزان در برکلی، شورش گسترده در محله سیاه واتس در لس آنجلس و نبردهای داخلی بی‌رحمانهٔ دموکرات‌ها بر سر حمایت یا مخالفت با جنگ افزایش یافت. در ویتنام. وی پیشنهاد خود را برای دوره سوم در سال ۱۹۶۶ به رئیس‌جمهور آینده رونالد ریگان از دست داد، براون در سانفرانسیسکو متولد شد و علاقهٔ زیادی به سخنرانی و سیاست داشت. او بی‌آنکه مرحلهٔ کالج را بگذراند مستقیماً به دانشکده پرش کرد و مدرک LL.B (کارشناسی حقوق) خود را در سال ۱۹۲۷ گرفت. براون در اولین دورهٔ ریاست خود به عنوان فرماندار، مجموعه‌ای از قوانین اساسی را از جمله افزایش مالیات و طرح جامع آموزش عالی گسترش داد.
ماکینو نوبوآکی
ماکینو نوبوآکی ; – ) سیاستمدار، وزیر، دیپلمات اهل ژاپن بود.
ماکینو به عنوان مشاور ارشد امپراتور هیروهیتو در مورد موقعیت امپراتور در جامعه و سیاستگذاری ژاپن خدمت می‌کرد. در این مقام، وی با سازماندهی حمایت از گروه‌های ملی‌گرایی ژاپنی به نظامیگری جامعه ژاپن کمک شایانی کرد.
حتی پس از بازنشستگی در سال ۱۹۳۵، وی تا پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ به عنوان مشاور نزدیک به امپراتور باقی ماند.
فرال اینتراکتیو
فرال اینترکتیو () شرکت بازی ویدئویی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
لوکی انترتینمنت
لوکی اینترتینمنت () شرکت بازی ویدئویی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۸ تأسیس شد.
آسپیر
آسپیر () شرکت بازی ویدئویی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد.
گروه امبریسر
گروه امبریسر () شرکت هلدینگ بازی ویدئویی سوئدی است، که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد.
سابر اینتراکتیو
سابر اینتراکتیو () شرکت بازی ویدئویی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
پست‌نورد
پست‌نورد () شرکت دولتی پست سوئدی دانمارکی است، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد.
ماساکی جینزابورو
ماساکی جینزابورو ؛ ۲۷ نوامبر ۱۸۷۶ – ) ژنرال نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در طی جنگ جهانی دوم اهل ژاپن بود.
وی به عنوان رهبر جناح سیاسی رادیکال در ارتش ژاپن شناخته می‌شد.
دولت دانمارک
دولت دانمارک () قوه مجریه دانمارک است، که فعالیت رسمی خود تحت این نام را از سال ۱۸۴۸ آغاز کرد. کابینه دولت دانمارک دارای ۲۵ وزارتخانه می‌باشد.
جیکنت
جیکنت () شرکت بازی ویدئویی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
دولت اسپانیا
دولت اسپانیا () قوه مجریه اسپانیا است، که در سال ۱۸۳۴ تأسیس شد.
کاشیئی کوهئی
کاشیئی کوهیئی (; – )سپهبد نیروی زمینی امپراتوری ژاپن اهل استان فوکوئوکا بود.
علامت مربع
علامت که به آن علامت مربع گفته می‌شود یکی از علایمی است که از دیرباز کاربردهای مختلفی داشته‌است و از جمله رایج‌ترین کاربردهای امروزی آن، در شماره‌گیر دستگاه‌های تلفن است. به عنوان مثال، برخی دستورهای در شبکه‌های تلفن همراه با استفاده از نشان‌های ستاره و مربع وارد می‌شوند.
در انگلیسی به این علامت هش (hash) نیز گفته می‌شود و از سال ۲۰۰۷ که استفاده از این نشان برای برچسب‌های فراداده در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی مرسوم شد، به این برچسب‌ها نیز هشتگ (hashtag متشکل از hash و tag به معنای برچسب) نام داده شد.
بنیاد بین‌المللی مطبوعات
بنیاد بین‌المللی مطبوعات (IPI) سازمانی جهانی است که به ارتقا و حمایت از آزادی مطبوعات و بهبود شیوه‌های روزنامه‌نگاری اختصاص یافته‌است. این بنیاد در اکتبر ۱۹۵۰ در وین تأسیس شد و در حال حاضر بیش از ۱۲۰ کشور جهان عضو آن هستند.
گروه بولتون
گروه بولتون () شرکت خوشه‌ای ایتالیایی است، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد.
گروه ولنتینو
گروه ولنتینو () شرکت پوشاک ایتالیایی است، که در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
فرانسین پروز
فرانسین پروز (؛ زادهٔ ) نویسنده رمان و داستان، جستار نویس و منتقد آمریکایی است. او استاد مدعو کالج بارد است و زمانی ریاست انجمن قلم آمریکا را به عهده داشت.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
سی‌دی‌پی اکوتی
سی‌دی‌پی اکوتی () شرکت دولتی خدمات مالی ایتالیایی است، که در سال ۲۰۰۰ تأسیس شد.
بوتان‌گس
بوتان‌گس () شرکت نفت و گاز ایتالیایی است، که در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد.
چارلز دامبروزیو
چارلز دامبروزیو (؛ زادهٔ ) مقاله‌نویس و نویسنده داستان کوتاه اهل ایالات متحده آمریکا است.
بوسلاتی
بوسلاتی () شرکت کالای لوکس ایتالیایی است، که در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد.
جو وودکاک
جو وودکاک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تلفات"، "مارپل آگاتا کریستی"، "تصویر دوریان گری"، "آدمکشان میدسامر"، "شاهد خاموش" و "پوآرو" اشاره نمود.
آندرس کریستینسن
آندرس کریستینسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورشلان، باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا، باشگاه فوتبال خنت، و باشگاه فوتبال مالمو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال دانمارک و دانمارک بازی کرده‌است.
کریستین نورگارد
کریستین نورگارد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال هامبورگ، و باشگاه فوتبال بروندبی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال دانمارک، و دانمارک بازی کرده‌است.
لوریس بنیتو
لوریس بنیتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریخ، باشگاه فوتبال بنفیکا، و باشگاه ورزشی یانگ بویز برن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبالزیر ۲۱ سال سوئیس، و سوئیس بازی کرده‌است.
روبن وارگاس
روبن وارگاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوتسرن و باشگاه فوتبال آگسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس و سوئیس بازی کرده‌است.
بن وایت
بن وایت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است و در پست مدافع برای آرسنال بازی می کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون، و باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد اشاره کرد.
آرسنال
بن وایت اولین بازی اش برای آرسنال را در مسابقه ی دوستانه ی پیش فصل مقابل چلسی انجام داد.
تام لارنس
تام لارنس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "اتصال کوتاه" اشاره کرد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، باشگاه فوتبال اورتون، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال منچستر یونایتد، باشگاه فوتبال کاردیف سیتی، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ولز، و ولز بازی کرده‌است.
کیفر مور
کیفر مور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روترهام یونایتد، باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، باشگاه فوتبال تورکی یونایتد، باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک، باشگاه فوتبال وایکینگ، باشگاه فوتبال ترورو سیتی، باشگاه فوتبال فارست گرین راورز، باشگاه فوتبال بارنزلی، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز بازی کرده‌است.
دنیل باخمن
دنیل باخمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رکسهام، باشگاه فوتبال استوک سیتی، و باشگاه فوتبال بری اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش و زیر ۲۱ سال اتریش بازی کرده‌است.
اشتفان پوش
اشتفان پوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هوفنهایم اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش، زیر ۲۱ سال اتریش، و اتریش بازی کرده‌است.
فلوریان گریلیش
فلوریان گریلیش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی وردر برمن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اتریش، و اتریش بازی کرده‌است.
کریستوف بامگارتنر
کریستوف بامگارتنر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت پولتن و باشگاه فوتبال هوفنهایم اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش، زیر ۲۱ سال اتریش، و اتریش بازی کرده‌است.
میشائیل گریگوریتش
میشائیل گریگوریتش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هوفنهایم، باشگاه فوتبال هامبورگ، باشگاه فوتبال بوخوم، و باشگاه فوتبال سن پائولی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش، زیر ۲۱ سال اتریش، و اتریش بازی کرده‌است.
الکساندر اشلاگر
الکساندر اشلاگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لایپزیگ و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اتریش و اتریش بازی کرده‌است.
خاور اشلاگر
خاور اشلاگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اتریش، و اتریش بازی کرده‌است.
لویس شاوب
لویس شاوب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین و باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اتریش، زیر ۲۱ سال اتریش، و اتریش بازی کرده‌است.
نظامی‌گری علمی تخیلی
نظامی‌گری علمی تخیلی زیرمجموعه‌ای از ژانر علمی–تخیلی است که مهم‌ترین ویژگی این سبک، استفاده از فناوری علمی تخیلی، عمدتاً سلاح، برای اهداف نظامی است. اغلب شخصیت‌های اصلی عضو یک سازمان نظامی هستند که در فعالیت‌های نظامی، در طول جنگ شرکت می‌کنند؛ این جنگ گاهی در فضا یا در یک سیاره دیگر اتفاق می‌افتد. این ژانر در ادبیات، کمیک، فیلم و بازی‌های ویدیویی وجود دارد.
اساس داستان نظامی‌گری علمی تخیلی دربارهٔ نشان دادن چگونگی یک جنگ و درگیری، تاکتیک‌ها و سلاح‌های مورد استفاده در جنگ، و نقش یک سرویس نظامی و اعضای جداگانه آن سازمان نظامی است. اغلب داستان‌های این سبک از جنگ‌های واقعی گذشته یا فعلی زمین استفاده می‌کنند و کشورها را با سیارات یا کهکشان‌ها جایگزین می‌کنند و نویسنده با توجه به آنچه رخ داده، وقایع را تغییر می‌دهد.
یوشکو گواردیول
یوشکو گواردیول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده‌است.
لوکا ایوانیوشک
لوکا ایوانیوشک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی، و کرواسی بازی کرده‌است.
میله اشکوریچ
میله اشکوریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال اچ‌ان‌کی گوریتسا و باشگاه فوتبال اوسیک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
گزیفوئیدینیا
گزیفوئیدینیا یا گزیفوئیدالژیا یک نشانگان اسکلتی ماهیچه‌ای نادر است که شامل درد و حساسیت در ناحیه جناغ و ناشی از التهاب محل اتصال میان جناغ و زائده خنجری است.
نشانه‌های این بیماری شامل موارد زیر است:
روابط اسرائیل و گینه استوایی
روابط گینه استوایی - اسرائیل روابط دوجانبه میان جمهوری گینه استوایی و دولت اسرائیل است. سفارت اسرائیل در یائونده، کامرون، در گینه استوایی معتبر شناخته شده‌است. گینه استوایی دارای یک سفارت مقیم در اسرائیل است که در سال ۲۰۱۹ افتتاح شد و در هرتزلیا واقع شده‌است. اسرائیل گینه استوایی را درست پس از اعلام استقلال آن را به رسمیت شناخت و اندکی پس از آن، در ۱۹۶۸، روابط دیپلماتیک برقرار کردند. در سال ۱۹۷۳، پس از جنگ یوم کیپور، گینه استوایی، به عنوان بخشی از تحریم اسرائیل در صحرای صحرا روابط دیپلماتیک با اسرائیل را قطع کرد.
در ژانویه ۱۹۹۴، دو کشور روابط دیپلماتیک خود را دوباره برقرار کردند. در سال ۲۰۰۷، اسرائیل و آلمان بیمارستانی را در شهر باتا افتتاح کردند، بیمارستان "Centro Medico La Paz" بزرگترین بیمارستان در گینه استوایی است. خدمه بیمارستان بیشتر اسرائیلی هستند.
در ۷ اوت ۲۰۱۹، اولین سفیر گینه استوایی در اسرائیل اعتبار خود را به رئیس‌جمهور، رووین ریولین نشان داد.
در ۱۹ فوریه ۲۰۲۱، رئیس‌جمهور گینه استوایی، تئودور اوبیانگ انگوئما اعلام کرد که گینه استوایی پس از گفتگو با بنیامین نتانیاهو ، نخست‌وزیر اسرائیل، سفارت خود را به بیت‌المقدس منتقل خواهد کرد.
اتحادیه جهانی ناسیونال سوسیالیست
اتحادیه جهانی ناسیونال سوسیالیست (به اختضار:WUNS) سازمانی است که در سال ۱۹۶۲ به عنوان یک گروه گردهم‌آوردنده برای سازمان‌های نئونازی در سراسر جهان تأسیس شد.
این جنبش هنگامی بوجود آمد که رهبر حزب نازی آمریکا، جورج لینکلن راکول، به انگلستان سفر کرد و با رئیس جنبش سوسیالیست ملی کولین جردن ملاقات کرد. در این دیدار هر دو توافق کردند که در جهت ایجاد ارتباط بین‌المللی جنبشکهای نئونازی تلاش کنند. این توافق منجر به بیانیه کوتسولد ۱۹۶۲ شد، که توسط نئونازی‌های ایالات متحده، انگلستان، فرانسه (ساویتری دیوی)، آلمان غربی (برونو لودکه)، اتریش و بلژیک امضا شد.
پس از ترور راکول در سال ۱۹۶۷ ، کنترل اتحادیه جهانی نازی‌ها به مت کوهل (Matt Koehl) منتقل شد، وی سعی کرد نفوذ گروه را با انتصاب پول ریس حوسن نازیست دانمارکی به عنوان دبیرکل گسترش دهد. با این وجود اختلاف بر سر اصرار کوئل مبنی بر اینکه نازیسم نیز باید به عنوان یک دین عمل کند، آغاز شد و سرانجام وی برای رهبری نسخه خود از عرفان نازی از این احتادیه جدا شد. این شکاف، علی‌رغم تلاش اردن برای احیای مجدد آن، اساساً اتحادیه نازی‌ها را ضعیف کرد و نفوذ آن به شدت کاهش یافت. اردن تا زمان مرگ خود در سال ۲۰۰۹ به عنوان رهبر اسمی سازمان باقی ماند و پس از آن کوهل جانشین وی شد که تا زمان مرگ خود در سال ۲۰۱۴ رهبر تیتر بود.
تعدادی از گروه‌ها طی سال‌های گذشته به عضویت اتحادیه جهانی ناسیونال سوسیالیست درآمده‌اند.
با توجه به رهبری راکول و کوهل، حزب نازی آمریکا و جانشین آن، حزب سوسیالیست ناسیونال سوسیال خلق سفید اصلی‌ترین گروه‌های تشکیل دهنده اتحادیه بودند.
در کانادا این گروه توسط حزب نازی کانادا نمایندگی می‌شد، رهبر ویلیام جان بیتی مسئول اتحادیه در این کشور بود.
این گروه همچنین در آمریکای جنوبی از طریق "حزب ناسیونال سوسیالیست شیلی فعال بود"، گروهی که در شیلی توسط لشکر یکم زرهی اس‌اس لایب اشتاندارته اس‌اس آدولف هیتلر تأسیس شد.
جنبش ملی سوسیالیست و جنبش انگلیس در این احتحادیه۳ عضو بودند.
این اتحادیه توسط حزب کارگران ناسیونال سوسیالیست دانمارک، یک گروه متلاشی از جنبش قدیمی پیش از جنگ وابسته به Sven Salicath، از پیروان نزدیک راکول، و توسط جانشین آن، جنبش ملی سوسیالیست دانمارک، در دانمارک نمایندگی می‌شود.
حزب رایش نوردیک سوئد استقلال خود را حفظ کرد اما با اتحادیه جهانی ناسیونال سوسیالیست همکاری نزدیک داشت.
برنهارد هارده با ادعای حدود ۳۰۰ هوادار خود، گروه اتحادیه جهانی نازی‌ها را در ایسلند تشکیل داد. برنهارد برادر نخست‌وزیر آینده، گیر هارده بود.
یک حزب جزئی در جمهوری ایرلند، حزب کارگران ایرلند ناسیونال سوسیالیست، وابسته بود.
در این قاره حزب سوسیالیست ملی نیوزلند و حزب ملی سوسیالیست استرالیا به اتحادیه جهانی نازی‌ها وابسته بودند.
لیکویید (تیم)
تیم لیکویید یک سازمان چند منطقه ای حرفه ای در ورزش الکترونیک است که در هلند واقع شده و در سال ۲۰۰۰ تأسیس شده‌است. با انتشار بازی ، تیم لیکویید با اولین بازیکنان حرفه ای خود قرارداد امضا نمود. در سال ۲۰۱۲، تیم لیکویید یک تیم "دوتا ۲" را در آمریکای شمالی را بدست آورد و اولین فعالیت خود را در زمینه مدیریت چند ژانر رقم زد. در ژانویه ۲۰۱۵، تیم لیکویید رسماً با تیم کرس تحت پرچم لیکویید ادغام شد، استیو آرهانت و کارکنان پشتیبانی او و همچنین تیم‌های لیگ افسانه‌ها، مبارز خیابانی و سوپر اسمش بروز را به تیم لیکویید اضافه نمود. تیم "دوتا ۲" اروپا آنها برنده مسابقات بین‌المللی ۲۰۱۷ شد که یکی از بزرگترین جایزه‌های مسابقات تورنمنت در طول تاریخ را داشت.
نوازش قلبت
نوازش قلبت (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی یو این-نا و لی دونگ-ووک است. این مجموعه توسط استودیو دراگون توسعه یافته‌است و به‌طور مشترک توسط مگا مانستر و زیوم کانتنت بر اساس رمان اینترنتی به همین نام منتشر شده در کاکائوپیج در سال ۲۰۱۶، تولید شد. این مجموعه از ۶ فوریه تا ۲۸ مارس ۲۰۱۹ از تی‌وی‌ان روی آنتن رفت.
تاریخ یهودیان در مالت
تاریخ یهودیان در مالت در طول دو هزار سال گسترده شده‌است. حضور یک جامعه یهودی از سده ۴ و ۵ میلادی در جزایر گواهی شده‌است. یهودیان تحت حکومت عرب و نورمن در مالت رونق گرفتند. آنها در سال ۱۴۹۲ اخراج شدند و جامعه ای دیگر پس از سال ۱۷۹۸ توانست تحت سلطه انگلیس دوباره تأسیس شود. در سده‌های ۱۹ و ۲۰ میلادی، جامعه یهودیان در مالت، با پناهجویان از حکومت نازی‌ها، پناهندگان ایتالیا و اروپای مرکزی به خوبی استقبال کردند. امروزه جامعه کوچکی در جزایر به خوبی جا افتاده‌است.
به‌طور سنتی، اولین یهودی که پا به مالت گذاشت، پولس رسول بود که کشتی او طبق افسانه ای که در سال ۶۲ م در آنجا مستقر شد. پولس در ادامه مسیحیت را به جمعیت جزیره معرفی کرد.
شش مکان دفن با منوراهای تراشیده در آبشارهای رباط (هر کدام با دوازده مقبره) نشان می‌دهد که یهودیان در طول سده‌های ۴ و ۵، در اواخر دوران روم و سپس بیزانس، در کنار مسیحیان و بت‌پرستان در مالت زندگی می‌کردند. این انجمن به رهبری شورای بزرگان ("جروسیا") می‌توانست حداکثر ۳۰۰ نفر را جمع کند.
روابط روسیه و کویت
روابط کویت و روسیه روابط دوجانبه بین دو کشور کویت و روسیه است. پیش از جنگ خلیج، کویت تنها کشور «طرفدار شوروی» در منطقه خلیج فارس بود. کویت به عنوان مجرای شوروی به سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس عمل می‌کرد و از کویت برای نشان دادن منافع یک موضع طرفدار شوروی استفاده می‌شد.
در آغاز قرن بیستم، امپراتوری روسیه با ایجاد حوزه‌های جدید نفوذ سعی در گسترش حضور بین‌المللی خود داشت و نگاه امپراتوری به جهان عرب بود. علاقه روسیه به منطقه دو برابر بود. از طرف امپراتوری در پارس مهاجمان صورت گرفت و رقابت درحال افزایشی بین فرانسه و انگلیس در منطقه وجود داشت. انگلیس در جنگ بوئر دچار شکستهای بزرگی شده بود و رقبای استعماری آن سعی داشتند از موقعیت انگلیس که به‌طور فزاینده ای در منطقه تضعیف می‌شود استفاده کنند. همچنین روس‌ها انگیزه بیشتری برای افزایش حضور خود در منطقه داشتند، زیرا روس‌ها و اعراب خصومت مشترکی با امپراتوری عثمانی داشتند. در همان زمان، امپراتوری آلمان در حال برنامه‌ریزی برای ساخت راه‌آهن بود که در نهایت می‌توانست بغداد را با برلین، که قرار بود در کویت خاتمه یابد، پیوند دهد.
در ۲۸ دسامبر ۱۹۹۱، کویت، فدراسیون روسیه را به عنوان کشور جانشین اتحاد جماهیر شوروی به رسمیت شناخت. هم‌اکنون روسیه در کویت سفارت دارد، و کویت در مسکو سفارت دارد. سفیر فعلی روسیه در کویت الکسی سولوماتین است. سفیر فعلی کویت در روسیه عبدالعزیز العدوانی که در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۴ اعتبار خود را به ولادیمیر پوتین اهدا کرد.
در سال ۱۹۹۱ شرکت سرمایه‌گذاری و گسترش بازرگانی خارجی کویت و بانک Vnesheconombank یک وام از ایالات متحده در دوره هفت ساله به مبلغ ۱ میلیارد دلار دریافت کردند. در ۳۰ مه ۲۰۰۶، دولت‌های روسیه و کویت توافق کردند که بدهی ۱٫۶ میلیارد دلاری اتحاد جماهیر شوروی سابق را تسویه کنند، بازپرداخت‌ها به صورت ۱ میلیارد دلار پول نقد و ۶۰۰ میلیون دلار کالا است.
در ۲۹ نوامبر ۱۹۹۳، کویت اولین کشور عربی خلیج فارس بود که توافق‌نامه نظامی با روسیه را امضا کرد، و این توافقنامه پس از تمرینات مشترک دریایی در پایان سال ۱۹۹۲ بود. در ماه مه ۱۹۹۴، پاول گراچف، وزیر دفاع روسیه اعلام کرد که کویت توافق‌نامه تحویل تعدادی از ماشین‌های جنگی پیاده‌نظام BMP-3 و موشک‌های زمین به هوا S-300V را امضا کرده‌است.
کویت اولین کشور عربی خلیج فارس بود که با روسیه توافق‌نامه نظامی امضا کرد. در سالهای اخیر، روسیه همکاری گسترده نظامی با کویت برقرار کرده‌است.
احمد رشید آل هارون، وزیر تجارت و صنعت کویت، در نشست بین‌المللی اقتصادی سن پترزبورگ ۲۰۰۹، با اشاره به اینکه روابط بین دو کشور بیش از ۱۰۰ سال ادامه داشت، خواستار تشدید سرمایه‌گذاری بین دو کشور شد.
در سال ۱۹۹۸ تجارت دو جانبه بین روسیه و کویت ۴۰۰۰۰۰ دلار آمریکا بود و در دوره ژانویه اکتبر ۲۰۰۵ این رقم به ۲۲٫۲ میلیون دلار افزایش یافت.