مادرخوانده (نامادری)
مادرخوانده یا نامادری، همسر فعلی پدر واقعی و بیولوژیکی فرد است که مادر بیولوژیکی نیست. فرزندان نامادری، خواهرخوانده (خواهرناتنی) یا برادرخوانده (نابرادری) نامیده می شوند. مادرخوانده ی شوهر (نامادشوهر یا مادرشوهر ناتنی) و مادرخوانده ی زن (نامادرزن یا مادرزن ناتنی)، مادرخوانده (نامادری) همسر می باشد که همان همسر پدر شوهر یا زن فرد است. فرزندان نامادری همسر، خواهر و برادر خوانده همسر می باشند.
والدین ناتنی (عمدتا نامادری ها) ممکن است با چالش های اجتماعی مواجه شوند، زیرا بخاطر همراهی واژه ی "نا" که منفی است، معمولا در اذهان با شخصیت "مادر بد" پیوند می خورند. مورولو یادآور می شود که معرفی شخصیت "نامادری شیطانی (بدجنس)" در گذشته، امروزه برای والدین ناتنی مشکل ساز است، همچنان که باعث ایجاد حس عاری در برابر مادران ناتنی می شود. با توجه به یک تحقیق در مسیحیت،وجود این حس عاری و خوار شدن، می تواند تأثیر منفی بسزایی بر عزت نفس مادران ناتنی داشته باشد.
در داستان ها، نامادری ها اغلب به عنوانافرادی بدجنس و شرور به تصویر کشیده شده اند. شخصیت نامادری شرور به شدت در افسانه ها به چشم می خورد؛ که معروف ترین نمونه های آن "سیندرلا"، "سفیدبرفی" و "هانسل و گرتل می باشد" . دختران ناتنی رایج ترین قربانیان آزار و اذیتهای نامادران هستند و سپس جفت دختر و پسر ناتنی، اما گاهی نیز پسران ناتنی مانند "درخت عرعر" - و گاهی مانند "شرق خورشید و غرب ماه" ، زیرا در این افسانه نابرادری از ازدواج با خواهر ناتنی اش (برخلاف خواسته ی خواهرناتنی) سربازمی زند، قربانی می شود، و یا حتی، ممکن است نامادران، همسران پسران ناتنی خود را مورد تعرض قرار دهند، همانطور که در "پسران با ستاره های طلایی دیده می شود". در بعضی از افسانه ها، مانند "گیتا سننرنتالا" Giambattista Basile یا "نشوالیه سبز" دانمارکی، نامادر با خودشیرینی و ایجاد ارتباط با دخترناتنی موفق می شود مسیر خود را برای ازدواج با پدر هموار کند و پس از آن که ازدواج صورت می گیرد، بی رحم می شود.
در برخی از افسانه ها، فرار دختر بچه ازدواج با او ازدواج نمیکند. پس از تولد اولین فرزند دختر، مادربزرگ می تواند مادر جدید را به قتل برساند و او را با دختر خود جایگزین کند - و بدین ترتیب مادربزرگ خود را به نسل بعدی تبدیل می کند. چنین جایگزینی در "مزرعه شگفت انگیز" ، "برادر و خواهر" و "سه مرد کوچک در چوب رخ می دهد" ؛ فقط با فریب دادن طرح نامادری (و معمولا او را اجرا می کند)، داستان به پایان خوش خوش آمدید. در "فونکتال" کره ای "Janghwa Hongryeon jeon" ، نامادری فرزندان خود را می کشد.
در بسیاری از داستان ها با نامادرهای شرور، خصومت بین نامادری و فرزند خوانده، با کمک گرفتن فرزند از مادر مرده، برجسته می شود. این موتیف از اسطوره شناسی نورس آغاز می شود، آن جا که سوپدگار مادرش گروا را از قبر فرا می خواند تا از او بیاموزد که چگونه می تواند کاری را که نامادری بدوشش نهاده، انجام دهد؛ تا افسانه هایی مانند نسخه ی "سیندرلا مربوط به" برادران گریم، آن جایی که آسشپوتل لباس هایش را از درختی که از قبر مادرش روئیده برمیگیرد، و نیزدر اثر "واسیلیسای زیبای روسی"، وقتی که در آن واسیلیسا از قبر مادرش یک عروسک بهمراه دعای خیر مادرش دریافت می کند و همین طور اثر "سیر سرخ پیاز سرخ مالایی،" که در آن مادر قهرمان بانو به عنوان ماهی برای محافظت از او به نزدش باز می گردد.
مفهوم کلمه "نامادری" که توصیفی از یک پدر یا مادر ذاتا بدجنس، توسط واژۀ متفاوتی در «ویل ایرلندی» (1826) جان گمبل عنوان شده است. او از زنی در حال مرگ می نویسد، که به جانشینش دستور می دهد که "با فرزندان من مهربان باش". گمبل می نویسد که این فرمان در حالی بود که این درخواست به فراموشی سپرده شد و ثابت شد که او "یک نامادری تمام" بود.
سال 438 پیش از عصر عادی: مادر بیولوژیکی در حال مرگ، بخاطر ترس از بدرفتاری نامادری در برابر فرزندانش،درخواست می کند که شوهرش پس از او ازدواج نکند.
سال 428 پیش از عصر عادی: نامادری برای جلوگیری از غرق شدنش در شهوت نسبت به پسرناتنی اش، خودکشی می کند و تنها یک یادداشت دروغ را، با ادعای اینکه پسر ناتنی اش به او تجاوز کرده است، بجای می گذارد.