موزه میهو
موزه میهو در جنوب شرقی کیوتو ژاپن، نزدیک شهر شیگاراکی، در استان شیگا واقع شده‌است. این مرکز همچنین مقر اصلی یک گروه مذهبی جدید بنام شومیکای است که توسط میهوکو کویاما تأسیس شده‌است.
این موزه رؤیای میهوکو کویاما (به نام او نامگذاری شده) بنیانگذار سازمان مذهبی شینجی شومیکای که اکنون گفته می‌شود حدود ۳۰۰۰۰۰ عضو در سراسر جهان دارد. بعلاوه، در دهه ۱۹۹۰ کویاما ساخت موزه را در نزدیکی معبد شومی در کوه‌های شیگا احداث کرد.
موزه میهو در ژاپن ۱۲۰۰ اثر از جغرافیای تاریخ و تمدن ایران و ۳۳ اثر ساسانی و صدها اثر دوران هخامنشی دارد بر اساس کتاب موزه میهو MIHO MUSEUM,Takeshi,Umehara, south wing,1997 بخشی از آثار باستانی در این موزه مربوط به تمدن آمودریا است (Oxus Civilization گنجینه ای بسیار گرانبها که در منطقه مرزی افغانستان و تاجیکستان کشف و بعدها توسط باندهای مافیایی به سرقت رفت بخشی از گنجینه‌های طلایی ذوب و به طلا فروشان فروخته شده‌است بقیه سر از گنجینه‌های اروپایی درآورد و بخشی از آن به گنجینه دار ژاپنی فروخته شد. . موزه میهو مجموعه خصوصی اشیا عتیقه آسیایی و غربی میهوکو کویاما را در خود جای داده‌است که سالها قبل از افتتاح موزه در سال ۱۹۹۷ توسط سازمان شومی در بازارهای جهانی خریداری شده‌است. در حالی که کویاما از اوایل دهه ۱۹۵۰ شروع به خرید ظروف مخصوص مراسم چای سنگی کرد، عمده خرید این موزه در دهه ۱۹۹۰ انجام شد. بیش از دو هزار قطعه در مجموعه دائمی وجود دارد که تقریباً ۲۵۰ قطعه در هر زمان نمایش داده می‌شوند. در میان اشیا موجود در این مجموعه بیش از ۱۲۰۰ شی وجود دارد که به آسیای میانه دوران هخامنشی مربوط می‌شود.
در ژاپن موزه‌های موزه میهو، موزه اورینتال، موزه شرق باستان. مرکز فرهنگ خاورمیانه در ژاپن. موزه ادو-توکیو .موزه ملی توکیو چند نمونه آثار ایرانی را در خود جای داده‌اند. اما دستکم ۳۳ اثر بسیار گرانبها و کم‌نظیر در موزه میهو ژاپن مربوط به دوره ساسانی است که برخی از آنها عبارتند از :  هفتم پیش از میلادجنس: نقره تعدادی از آثار ساسانی در موزه‌های توکیو و نارا نگهداری می‌شوند. بسیاری از موارد موجود در این مجموعه برخی از محققان ادعا کرده‌اند که این اشیا بخشی از گنجینه Oxus است که اندکی پس از کشف آن در سال ۱۸۷۷ توسط غارتگران از دست رفته و بخشی از آن در سال ۱۹۹۳ در افغانستان دوباره کشف شده‌است. آثار معروف به مجموعه آمودریا صده‌ها اثر دوره هخامنشی و ساسانی بوده‌است که احتمالاً در پی حمله مهاجمان در معبدی مخفی شده بود. با این وجود وجود یک مکان‌یابی منحصر به فرد برای خریدهای میهو و موزه بریتانیا مورد چالش قرار گرفته‌است.
بسیاری از موارد موجود در این مجموعه با همکاری فروشنده هنر نوریا شی در طی فقط شش سال به دست آمد و برخی از آنها منشأ مشخصی ندارند یا اصلاً منشأ مشخصی ندارند. در سال ۲۰۰۱ موزه اذعان کرد که مجسمه Boddhisatva در قرن ششم در مجموعه خود همان مجسمه ای است که در سال ۱۹۹۴ از یک باغ عمومی در استان شاندونگ چین به سرقت رفته‌است، با توافق با دولت چین برای بازگرداندن آن در سال 2007.
نکات برجسته این مجموعه‌ها در نمایشگاه‌های مسافرتی در موزه هنر شهرستان لس آنجلس و موزه هنر متروپولیتن در ۱۹۹۶، و همچنین موزه کونشیستوریشیز در سال ۱۹۹۹ به نمایش درآمده است.
میهوکو کویاما و دخترش هیرکو کویاما، معمار IM Pei را برای طراحی موزه میهو سفارش دادند. طرح IM Pei، که وی آن را Shangri-La نامید، در یک چشم‌انداز تپه ای و جنگلی اجرا می‌شود. تقریباً سه چهارم ساختمان ۱۷٬۴۰۰ متر مربعی در زیر زمین واقع شده‌است که از بالای یک کوه صخره ای تراشیده شده‌است. سقف یک سازه بزرگ شیشه ای و استیل است، در حالی که دیوارهای خارجی و داخلی و کف آن از یک سنگ آهک گرم بژ رنگ از فرانسه ساخته شده‌است - همان ماده ای که Pei در سالن پذیرایی لوور استفاده کرده‌است. مهندس سازه این پروژه Leslie E. Robertson Associated بود.
Pei در هنگام ساخت قطعات جدیدی برای این مجموعه به ایجاد تغییراتی در طراحی گالری‌ها ادامه داد.
پی پیشتر برج ناقوس درمیسونو، مرکز بین‌المللی و مرکز معنوی سازمان شومی را طراحی کرده بود. برج ناقوس از پنجره‌های موزه دیده می‌شود.