عینک هوشمند
عینک هوشمند یا عینک‌های هوشمند عینک‌های رایانه‌های هستند که اطلاعاتی را در کنار یا به آنچه پوشنده عینک می‌بیند، اضافه می‌کنند. بعلاوه، شیشه‌های هوشمند گاهی اوقات به عنوان عینک‌های رایانه ای استفاده می‌شوند که می‌توانند خواص نوری خود را در زمان اجرا تغییر دهند. عینک آفتابی هوشمند که برای تغییر رنگ با استفاده از وسایل الکترونیکی برنامه‌ریزی شده‌است، نمونه ای از نوع دوم از شیشه‌های هوشمند است. قرار دادن اطلاعات در یک میدان دید از طریق یک صفحه نمایش نوری (OHMD) یا عینک بی سیم تعبیه شده با صفحه نمایش شفاف (HUD) یا واقعیت افزوده (AR) که توانایی بازتاب تصاویر دیجیتال را نیز به دست می‌دهد، به دست می‌آید و همچنین به اجازه می‌دهد تا کاربر را از طریق آن را ببینید، یا بهتر است با آن را ببینید. در حالی که مدل‌های اولیه می‌توانند وظایف اساسی را انجام دهند، یعنی مثلاً فقط به عنوان صفحه نمایش جلویی برای یک سیستم از راه دور خدمت می‌کنند، همانطور که در مورد عینک‌های هوشمند با استفاده از تکنولوژی تلفن همراه یا Wi-Fi، عینک هوشمند مدرن، رایانه‌های مجهزی هستند که می‌توانند برنامه‌های تلفن همراه را اجرا کنند. بعضی از آن‌ها هندزفری هستند که می‌توانند با استفاده از دستورها صوتی زبان طبیعی از طریق اینترنت ارتباط برقرار کنند، در حالی که بقیه از دکمه‌های لمسی استفاده می‌شود.
عینک‌های هوشمند، مانند دیگر کامپیوترها ممکن است اطلاعات را از سنسورهای داخلی یا خارجی جمع‌آوری کند. ممکن است داده‌ها را از ابزار یا رایانه دیگر کنترل یا بازیابی کند. عموماً فناوری‌های بی‌سیم مانند بلوتوث، Wi-Fi و GPS را پشتیبانی می‌کنند. در حالی که تعداد کمی از مدل‌ها، یک سیستم عامل تلفن همراه را اجرا می‌کنند و به عنوان دستگاه پخش رسانه ای قابل حمل برای ارسال فایل‌های صوتی و تصویری به کاربر از طریق یک هدست بلوتوث یا فایرفاکس عمل می‌کنند. برخی از مدل‌های عینک‌های هوشمند، همچنین ویژگی ثبت وقایع و قابلیت ردیاب فعالیت را دارا می‌باشند.
چنین عینک‌هایی ممکن است تمام ویژگی‌های یک گوشی هوشمند را داشته باشد. بعضی از ویژگی‌های ردیاب فعالیت (همچنین به عنوان " "ردیاب تناسب اندام"" شناخته شده) است که در برخی از ساعت‌های GPS دیده می‌شود.
همانند سایر دستگاه‌های ثبت وقایع و ردیابی فعالیت، دستگاه ردیابی GPS و دوربین دیجیتال برخی از عینک‌های هوشمند، می‌توانید برای ضبط داده‌های تاریخی استفاده شود. برای مثال، پس از اتمام تمرین، داده‌ها را می‌توان بر روی یک کامپیوتر یا آنلاین بارگیری کرد تا یک گزارش از فعالیت‌های ورزشی برای تجزیه و تحلیل ایجاد شود. برخی از ساعت‌های هوشمند می‌توانند به عنوان دستگاه‌های ناوبری GPS کامل، نمایش نقشه‌ها و مختصات جاری عمل کنند. کاربران می‌توانند مکان فعلی خود را «علامت گذاری» کنند و سپس نام و مختصات ورودی را ویرایش کنند، که ناوبری را بر روی این مختصات جدید ممکن می‌سازد.
اگر چه برخی از مدل‌های عینک‌های هوشمند ساخته شده در قرن بیست و یکم، کاملاً کاربردی و به عنوان محصولات مستقل هستند، اکثر تولیدکنندگان توصیه می‌کنند یا حتی اجبار می‌کنند که مصرف‌کنندگان گوشی‌های تلفن همراه از سیستم عامل مشابه استفاده کنند، به طوری که بتوان دو دستگاه را برای عملکردهای دیگر و همگام سازی استفاده کرد. عینک هوشمند می‌تواند به عنوان یک برنامه اضافی برای نمایش سر صفحه (HUD) یا کنترل از راه دور گوشی کار کند و به کاربر برای داده‌های ارتباطی مانند تماس‌ها، پیام‌های SMS، ایمیل‌ها و دعوتنامه‌های تقویم هشدار می‌دهد.
عینک هوشمند می‌تواند به عنوان یک دوربین بدن استفاده شود. در سال ۲۰۱۸، پلیس چین در ژنگ ژو از عینک‌های هوشمند برای گرفتن عکس استفاده کرد که با یک پایگاه داده دولتی با استفاده از تشخیص چهره برای شناسایی مظنونین، بازیابی یک آدرس و پیگیری افراد در خارج از مناطق خانگی آنها، مورد استفاده قرار گردید.
چندین مدرک از مفهوم عینک گوگل در مراقبت‌های بهداشتی ارائه شده‌است. در ماه ژوئیه ۲۰۱۳، Lucien Engelen تحقیقات در مورد قابلیت استفاده و تأثیر عینک گوگل در مراقبت‌های بهداشتی آغاز کرد. از اوت ۲۰۱۳، Engelen، که در دانشگاه Singularity و در اروپا در مرکز پزشکی دانشگاه رادبود مستقر است، اولین متخصص بهداشت و درمان در اروپا است تا در برنامه کاشف عینک شرکت کند. تحقیق او در عینک گوگل (از تاریخ ۹ اوت ۲۰۱۳) در اتاق‌های عملیاتی، آمبولانس، هلیکوپتر تروما، تمرین عمومی و مراقبت در منزل و همچنین استفاده در حمل و نقل عمومی برای آسیب دیدگی بصری یا جسمی انجام شد. تحقیق او شامل گرفتن عکس‌ها، پخش ویدئوها به مکان‌های دیگر، اعطای مجوز عملیات و مشاوره تلفنی از طریق تماس بود. Engelen یافته‌های خود را در وبلاگ‌ها، فیلم‌ها، تصاویر، در توییتر، و در گوگل ثبت کرده‌است. و هنوز ادامه دارد.
یافته‌های کلیدی پژوهش Engelen شامل:
دکتر فیل هاسلام و دکتر سباستین مافلد نخستین مفهوم Google Glass را در زمینه رادیولوژی مداخلات نشان دادند. آن‌ها نشان دادند که مفهوم Google Glass می‌تواند به بیوپسی کبدی و فیستولاپلاستی کمک کند، و این جفت نشان داد که عینک گوگل توانایی بهبود ایمنی بیماران، آسایش اپراتور و ایجاد بازده در زمینه رادیولوژی را دارا است. در ژوئن ۲۰۱۳، دکتر رافائل گروسمن جراح، اولین فردی بود که عینک گوگل را درعمل جراحی ادغام کرد، زمانی که دستگاه را در طی یک روش گاستروستومی (Endometrial Endoscopic Gastrostomy) PEG استفاده کرد. در اوت ۲۰۱۳، عینک گوگل نیز در مرکز پزشکی Wexner در دانشگاه ایالتی اوهایو مورد استفاده قرار گرفت. جراح دکتر کریستوفر کایدر از عینک گوگل برای مشورت با یک همکار در بخش دورافتاده کلمبوس، اوهایو استفاده کرد. گروهی از دانشجویان کالج پزشکی دانشگاه ایالتی اوهایو نیز این عملیات را بر روی کامپیوترهای لپ تاپ خود مشاهده کردند. به دنبال این روش، کیدینگ اظهار داشت: "صادقانه بگویم، هنگامی که ما در جراحی قرار گرفتیم، اغلب حضور دستگاه را فراموش کردم. این تصاویر بسیار شهودی و کاملاً یکپارچه به نظر می‌رسید. "
در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۳، در سانتیاگو دو شیلی، تیم جراحی فک و صورت که به رهبری دکترن آنتونیو مارینو برگزار شد، اولین جراحی ارتوآنتیو را با کمک گوگل شیشه در آمریکای لاتین انجام داد، در تعامل با آن‌ها و همکاری با ناوبری سه بعدی همزمان. تیم جراحی توسط رسانه رادیو ADN و روزنامه LUN مصاحبه شد. در ژانویه سال ۲۰۱۴، جراح ارتوپدی هند Selene G. Parekh عمل جراحی پا و مچ پا را با استفاده از Google Glass در جیپور انجام داد که از طریق اینترنت در وب سایت گوگل پخش شد. این جراحی در طی یک کنفرانس سالانه سه روزه هند و آمریکا برگزار شد که توسط تیمی از کارشناسان ایالات متحده برگزار شد و توسط دکتر اشیش شرما برگزار شد. شارما می‌گوید گوگل شیشه اجازه می‌دهد بدون نگاه کردن به بیمار از X-Ray یا MRI نگاهی بیندازد و اجازه می‌دهد یک پزشک بتواند در طول یک جلسه با خانواده یا دوستان بیمار ارتباط برقرار کند. "تصویری که پزشک از طریق Google Glass می‌بیند، در اینترنت پخش می‌شود. این یک تکنولوژی شگفت انگیز است. پیش از این، در طی جراحی‌ها، برای نشان دادن چیزی به دکتر دیگر، ما مجبور بودیم در حال حرکت باشیم و فیلمبردار مجبور بود که حرکت کند و زاویه‌های مختلفی بگیرد. در طول این، شانس عفونت وجود دارد؛ بنابراین، در این تکنولوژی، تصویری که دکتر با استفاده از Google Glass دیده می‌شود، توسط همه افراد در سراسر جهان دیده می‌شود. "  در استرالیا، در ماه ژانویه سال ۲۰۱۴، شرکت ملبورن اسمال ورلد، با شرکت انجمن تغذیه شیر مادر استرالیا، برای اولین بار از عینک گوگل برای تغذیه با شیر مادر استفاده کرد. این برنامه، به نام تست عینک گوگل برای تغذیه شیر، به مادران اجازه می‌دهد که در هنگام مشاهده دستورالعمل‌های مربوط به مسائل مربوط به شیردهی (قفل شدن، وضعیت و غیره) شیر دهند یا از یک Google Hangout امن، که می‌توانند این مشکل را از طریق مادر بررسی کند دوربین گوگل تست با موفقیت در ماه آوریل ۲۰۱۴ در ملبورن انجام شد و ۱۰۰٪ از شرکت کنندگان با اطمینان شیردهی داشتند. پروژه حمایت از تغذیه شیر مادر در سطح جهانی
تکنیک‌های مختلف برای دیدن از طریق HMDs وجود دارد. بسیاری از این تکنیک‌ها را می‌توان به دو خانواده اصلی تقسیم کرد: «آینه منحنی» (یا منحنی ترکیب کننده) بر اساس و «موجک» یا «راهنمای نور». تکنیک آینه در EyeTaps، توسط Meta در Meta 1، توسط Vuzix در محصولات Star 1200 خود، توسط Olympus و توسط Laster Technologies استفاده شده‌است.
یکی از انواع رایج تر انواع نمایشگرهای آینهٔ منحنی نمایشگر اپتیکال birdbath است. صفحه نمایش birdbath ترکیبی از شکاف پرتو و یک آینه کروی /ترکیب کننده، اجازه می‌دهد تا برای یک میدان بسیار گسترده‌ای از دید استفاده شود.
تکنیک‌های موجبر متعدد برای مدتی وجود داشته‌است. این تکنیک‌ها شامل اپتیک پراش، اپتیک هولوگرافی، اپتیک پلااریزه، اپتیک بازتاب و طرح بندی است:
The Castrys Technical Illusions از تکنیک‌های مختلف با شیشه‌های روشن استفاده کرده‌است. عینک دارای یک پروژکتور است و تصویر با یک سطح بازتابنده به چشم بازگردانده می‌شود.
عینک آفتابی هوشمند که قادر به تغییر خواص فیلتر نوری در زمان اجرا هستند، عموماً از تکنولوژی کریستال مایع استفاده می‌کنند. همان‌طور که شرایط روشنایی تغییر می‌کند، مثلاً زمانی که کاربر از داخل خانه به خارج از منزل بیرون می‌رود، نسبت روشنایی نیز تغییر می‌کند و می‌تواند باعث اختلال چشمگیر نامطلوب شود. یک راه حل جذاب برای غلبه بر این مسئله این است که فیلترهای کم نور را به عینک‌های هوشمند هوشمند اضافه کنید که میزان نور محیط را به چشم کنترل می‌کند. LC-Tec PolarView یک مولکول نوآورانه کریستال مایع برای استفاده در لنزهای عینک آفتابی هوشمند است. PolarView کنترل کم نورکننده را ارائه می‌دهد، که میزان نوردهی توسط یک ولتاژ دیسک اعمال شده تنظیم می‌شود.
نوع دیگری از عینک آفتابی هوشمند از فیلتر انحرافی قطبی (ADF) استفاده می‌کند. عینک آفتابی هوشمند نوع ADF می‌تواند ویژگی‌های فیلتر کردن قطبش خود را در زمان اجرا تغییر دهد. برای مثال، عینک آفتابی هوشمند نوع ADF می‌تواند از فیلتر کردن قطبش افقی تا فیلتر کردن قطبش عمودی با لمس یک دکمه تغییر کند.
لنزهای عینک آفتابی هوشمند می‌تواند از سلول‌های انعطاف‌پذیر چندگانه ساخته شود، بنابراین قطعات مختلف لنز می‌توانند خواص اپتیکی مختلف را نشان دهند. برای مثال، بالای لنز را می‌توان با استفاده از الکترونیک پیکربندی کرد تا ویژگی‌های فیلتر قطبی شدن و opacity متفاوت از قسمت پایین لنز را داشته باشد.
نمایشگرهای مجهز به صفحه نمایش به عنوان ایستگاه‌های کاری طراحی نشده‌اند و دستگاه‌های ورودی سنتی مانند صفحه کلید و ماوس از مفهوم smartclass عینک‌های هوشمند، پشتیبانی نمی‌کنند. در عوض، ورودی کنترل اینترفیس کامپیوتر و انسان (HCI) باید روش‌هایی باشد که خودشان را تحرک می‌کنند و / یا استفاده از هندزفری خوب هستند. مجموعه گسترده‌ای در رابط کامپیوتر و انسان می‌تواند وجود داشته باشد که به سه دسته اصلی دسته‌بندی شود که دستی، لمسی و ورودی بدون تماس هستند. مثال‌ها به شرح زیر ذکر شده‌اند. توسعهٔ رابط‌های کامپیوتری انسانی در عینک هوشمند در حال حاضر موضوع داغ است. به عنوان مثال، رابط کاربری ترکیبی، اندازه فرم، عامل زمانی، ظرفیت سخت‌افزاری و غیره، چندین چالش هستند که باید حل شوند.
شرکت تحلیلی آی اچ اس تخمین زده‌است که محموله‌های عینک‌های هوشمند ممکن است از ۵۰٬۰۰۰ واحد در سال ۲۰۱۲ تا ۶٫۶ میلیون دستگاه در سال ۲۰۱۶ افزایش یابد. براساس یک نظرسنجی از بیش از ۴٬۶۰۰ بزرگسال آمریکایی که توسط فارستر ریسرچ انجام شده‌است، حدود ۱۲ درصد از پاسخ دهندگان مایل به پوشیدن عینک گوگل یا سایر دستگاه‌های مشابه هستند، اگر خدماتی ارائه دهند که منافع آن‌ها را نشان دهد. کسب و کار داخلی بی آی اینتلجنس انتظار سالانه فروش ۲۱ میلیون عینک گوگل در سال ۲۰۱۸ را دارد. انتظار می‌رود سامسونگ و مایکروسافت نسخه خود را از Google Glass در عرض شش ماه با محدوده قیمت ۲۰۰ تا ۵۰۰ دلار توسعه دهند. گزارش شده که سامسونگ لنزهایی را از لوموس، یک شرکت مستقر در اسرائیل خریداری کرده‌است. منبع دیگر می‌گوید مایکروسافت با ویوزیکس مذاکره می‌کند. در سال ۲۰۰۶، اپل ثبت اختراع خود را برای دستگاه اچ ام دی انجام داد. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۳، مؤسسه آزمایش‌های ای پی ایکس و مدیر عامل براون بالارد اظهار داشت که وی ۲۵ تا ۳۰ شرکت سخت‌افزاری که بر روی نسخه‌های خود از عینک‌های هوشمند کار می‌کنند می‌شناسد، که ای پی ایکس با بعضی از آن‌ها کار می‌کند.
در حقیقت، تنها حدود ۱۵۰ هزار عینک واقعیت افزوده به مشتریان سراسر جهان در سال ۲۰۱۶ به فروش می‌رسد، بر خلاف نظر قوی از مدیران اجرایی شرکت‌های فناوری پیشرو که واقعیت افزوده در حال وارد شدن در زندگی ما است. این مشخص‌کننده برخی از محدودیت‌های فنی جدی است که مانع از نصب سازنده‌های تولیدکننده محصول می‌شود که عملکرد را متعادل می‌کند و مشتریان به مصرف روزانه یک دستگاه وابسته به سر تمایل ندارند. این راه حل می‌تواند انتقال باتری، پردازش قدرت و اتصال از قاب عینک واقعیت افزوده به یک دستگاه خارجی متصل به سیم، مانند گردنبند هوشمند باشد. این امر می‌تواند توسعه عینک‌های واقعیت افزوده را که تنها یک صفحه نمایش ارائه می‌دهد افزایش بدهد، آسان، ارزان و شیک.
در نوامبر ۲۰۱۲، عینک گوگل توسط روزنامهٔ تایم به عنوان یکی از بهترین اختراعات سال ۲۰۱۲، همراه با اختراعاتی مانند کنجکاوی روور به رسمیت شناخته شد. پس از بازدید از دانشگاه کمبریج توسط رئیس هیئت مدیره گوگل اریک اشمیت در فوریه ۲۰۱۳، استاد کالج ولفسبون جان ناتون، عینک گوگل را ستایش کرد و آن را با دستاوردهای سخت‌افزاری و پیشگام شبکه داگلاس انگلبارت مقایسه کرد. ناتون نوشت که انگلبارت معتقد بود که ماشین آلات «باید انجام دهند آنچه را که ماشین آلات بهتر انجام می‌دهند، در نتیجه انسان‌ها آزاد می‌شوند که انجام "دهند آنچه را انسان" بهتر انجام می‌دهد». لیزا گلدشتاین، روزنامه‌نگار آزاد که کاملاً ناشنوا متولد شد، این محصول را از طرف افراد دارای معلولیت آزمایش کرد و در ۶ اوت ۲۰۱۳ بازبینی را منتشر کرد. گلدشتاین در بررسی خود می‌گوید که عینک گوگل جایگزین سمعک نمی‌شود و برای افرادی که نمی‌توانند صحبت کنند، مناسب نیست. گلدشتاین همچنین گزینه‌های محدودی را برای پشتیبانی مشتری توضیح داد، زیرا تماس تلفنی تنها وسیله ارتباط او بود.
در دسامبر ۲۰۱۳، دیوید داتونا اولین هنرمند بود که عینک گوگل را به یک هنر معاصر تبدیل کرد. این اثر هنری در یک رویداد خصوصی در سمفونی جهانی جدید در ساحل میامی، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا برگزار شد و برای افتتاح عمومی به بخش طراحی میامی نقل مکان کرد. بیش از ۱۵۰۰ نفر از عینک گوگل استفاده کرده‌اند تا آن را تجربه کنند.
پس از واکنش عمومی منفی، در دسترس بودن خرده فروشی عینک گوگل در ماه ژانویه سال ۲۰۱۵ پایان یافت و این شرکت در سال ۲۰۱۷ به مشتریان تجاری تمرکز کرد.
قابلیت EyeTap و ظاهر مینیمالیستی نسبت به EyeTap استیو مان مقایسه شده‌است و نیز به عنوان "شیشه" یا "Glass Glass Eye"شناخته شده‌است، اگر چه گوگل شیشه نسل یک شیشه در مقایسه با EyeTap است که "نسل چهار شیشه ای" است. با توجه به‌مان، هر دو دستگاه را تحت تأثیر قرار هر دو حفظ حریم خصوصی و محرمانه بودن با معرفی یک دو طرفه نظارت. نگرانی توسط منابع مختلف در مورد نفوذ به حریم خصوصی افزایش یافته، و رسوم و اصول استفاده از دستگاه در مکان‌های عمومی و ضبط مردم بدون اجازه آنها. یک جدال بر سر این که Google Glass به دلیل مشکلات امنیتی و دیگر موارد، حقوق حریم خصوصی را نقض می‌کند.
طرفداران حفظ حریم خصوصی نگران هستند که افرادی که از این عینک استفاده می‌کنند می‌توانند با استفاده از تشخیص چهره افراد غریبه را شناسایی کنند یا مخفیانه مکالمات خصوصی را ضبط کنند. برخی از شرکت‌ها در ایالات متحده، علائم ضد گوگل شیشه ای را در موسسات خود قرار داده‌اند. استفان بالابان، یکی از بنیان‌گذاران شرکت نرم‌افزاری Lambda Labs، در ماه ژوئیه ۲۰۱۳، قبل از انتشار رسمی محصول، بلوک برنامه تشخیص چهره Google را با ساختن سیستم عامل خود، گیر انداخت. سپس Balaban Glassware اسکن شیشه ای را ایجاد کرد که خلاصه ای از مشترکات افراد اسکن شده با کاربر شیشه ای را ایجاد می‌کند، مانند دوستان و منافع متقابل. علاوه بر این، مایکل دی جیوانی Winky را ایجاد کرد، برنامه ای است که کاربر Google Glass می‌تواند یک عکس با یک چشمک زدن خود بگیرد، در حالی که مارک راجرز، یکی از محققان امنیتی اصلی در Lookout، کشف کرد که Glass می‌تواند ربوده شود اگر یک کاربر بتواند فریب دهد به وسیله گرفتن عکس از یک کد QR مخرب.
سایر نگرانی‌ها در مورد قانونی بودن گوگل شیشه در تعدادی از کشورها، به ویژه در روسیه، اوکراین و دیگر کشورهای پس از اتحاد شوروی، افزایش یافته‌است. در ماه فوریه ۲۰۱۳، یک کاربر Google+ متوجه مشکلات حقوقی با Google Glass شد و در مورد مسائل مربوط به جامعه Google Glass در مورد این موضوع اعلام کرد که این دستگاه ممکن است طبق قوانین موجود در روسیه و اوکراین غیرقانونی باشد، زیرا استفاده از ابزارهای جاسوسی ممنوع است زیرا که می‌تواند ویدئو، صوتی یا عکس را به شیوه نامناسب ضبط کند. نگرانی در مورد حفظ حریم خصوصی و امنیت کاربران Google Glass در صورتی که دستگاه به سرقت رفته یا از دست رفته باشد، مشکلی بود بود که توسط کمیته کنگره آمریکا مطرح شد. به عنوان بخشی از پاسخ آن به کمیته دولتی، گوگل در اوایل ماه ژوئیه بیان کرد که در حال کار بر روی یک سیستم قفل است و آگاهی از توانایی کاربران برای از راه دور Google Glass را از رابط وب در صورت گم شدن افزایش داد چندین امکانات استفاده از Google Glass را که از قبل به انتشار عموم مردم رسیده بود را ممنوع کرد، با اشاره به نگرانی در مورد قابلیت‌های احتمالی نقض حریم خصوصی. امکانات دیگر مانند کازینوهای لاس وگاس، گوگل شیشه را ممنوع کردند، با اشاره به تمایل خود برای پیروی از قوانین ایالت نوادا و قوانین بازی رایانه ای که ممنوعیت استفاده از دستگاه‌های ضبط در نزدیکی نقاط قمار را ممنوع کرده‌اند.
نگرانی‌ها هنگام استفاده از وسیله نقلیه در حالیکه وسیله(Google glass) را پوشیده‌اند، افزایش است. در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۳ گزارش شد که رانندگی با پوشیدن Google glass احتمالاً در انگلیس ممنوع شده‌است و رانندگی با غفلت تلقی می‌شود، بنابراین یک مجازات معین به دنبال تصمیم وزارت حمل و نقل گرفته شد. در ایالات متحده، نماینده ایالت ویرجینیای غربی،‌گری جی. هاول در مارس ۲۰۱۳ اصلاحیه ای را علیه ارسال پیام‌ها در هنگام رانندگی معرفی کرد که شامل ممنوعیت استفاده از رایانه‌های پوشیدنی با صفحه نمایش است. هولل در یک مصاحبه بیان کرد: «ابتدایی‌ترین مسئله نگرانی در مورد ایمنی است؛ Glass headset می‌تواند متن یا ویدیو را در زمینه دید شما طراحی کند. من فکر می‌کنم پتانسیل زیادی برای حواس‌پرتی وجود دارد. "
در اکتبر ۲۰۱۳ یک راننده در کالیفرنیا برای «رانندگی با مانیتور قابل مشاهده برای راننده (Google Glass) جریمه شد» بعد اینکه برای سرعت زیاد توسط یک افسر اداره پلیس سن دیگو ماشین را به کنار زد. گزارش شده‌است راننده برای اولین بار بود که برای رانندگی در حالی که Google Glass را پوشیده بود رانندگی می‌کرد. در حالی که قاضی اظهار داشت که «Google Glass تحت عنوان» مجازات و قصد «ممنوعیت رانندگی با یک مانیتور مورد بررسی قرار گرفت»، پرونده به دلیل نبود شواهدی که دستگاه در آن زمان وجود داشت، خارج از دادگاه محاکمه شد. در نوامبر ۲۰۱۳، یک شرکت کانادایی، وندیریکو، یک مطالعه را منتشر کرد که این واقعیت را روشن کرد که شنوایی مبدل هدایت استخوان در هنگام پوشیدن Glass headset بهبود می‌یابد، که می‌تواند برای محافظت از شنوایی کارگرانی را که در محیط کار با صدای بلند کار می‌کنند تشویق به استفاده کند.
امروزه اکثر دستگاه‌های واقعیت افزوده به اندازه کافی بزرگ هستند و برنامه‌های کاربردی مانند ناوبری، راهنمای توریستی در زمان واقعی و ضبط، می‌توانند باتری‌های هوشمند هوشمند را در حدود ۱ تا ۴ ساعت تخلیه کنند. با استفاده از سیستم‌های نمایش قدرت با قدرت کمتر (مانند Vaunt)، عمر باتری را می‌توان با استفاده از یک باتری در جای دیگر بدن (مانند یک کمربند یا گردنبند هوشمند همراه) بهبود بخشید.