نبرد کورنت
نبرد کورنت در سال ۱۴۶ پیش از میلاد رخ داد و به نبرد لوکاپیترا یا نبرد لفکوپترا نیز معروف است، درگیری قاطعی بود که بین جمهوری روم و دولت‌شهر یونانی کورنت و متحدانش در اتحادیه اخائیه انجام شد. این نبرد پایان عصر مقدونیان و آغاز دوره تسلط رومیان در تاریخ یونان است و همچنین به دلیل نابودی کامل کورنت توسط رومی‌ها به عنوان یکی از پیامدهای آن، قابل توجه است. رومی‌ها چند هفته زودتر و قبل از آغاز جنگ، به سرعت حرکت کرده و بیوتیا را فتح کرده و سپس به سمت کورنت پیشروی کردند. علیرغم موفقیتهای رومیان، آخائیان از تسلیم امتناع ورزیدند و نیروهای خود را برای دفاع از پایتخت جمع کردند در طی چند ساعت نبرد، آخائیان کاملاً منهدم شده و نیروهایشان کشته، اسیر یا متواری شدند پس از چند روز انتظار، رومیان وارد این شهر شدند و به دستور مومیوس آن را به آتش كشیدند، همه مردان را كشتند و همه زنان و كودكان را به بردگی كشاندند و پس از آن بقیه یونان تحت سلطه روم قرار گرفت.
از چند دهه قبل بین اتحادیه و رم اختلافاتی بود اما پس از تمایل اتحادیه به افزودن اسپارت این اختلافات گسترش یافت کاسیوس دیو گزارش داد که این آخاییان (یونانی ها) بودند که اختلاف را آغاز کردند ،اما توسعه طلبی روم ، عوام فریبی آخاییان و شکست دیپلماسی هم موثر بوده است.سنای روم به لوسیوس مومیوس ، یکی از کنسول های قدیمی، دستور داد تا برای خاموش کردن شورش از اکهائی به یونان برود
رومی ها که از مقدونیه ، که به تازگی به یک استان روم تبدیل شده بود ، در حرکت بودند ، در نبرد اسکارفیا ارتش آخایی را تحت فرماندهی کریتولاوس شکست دادند. این شکست باعث سردرگمی و وحشت بزرگی در جهان یونانی شد ، بطوریکه پس از آن تعدادی از شهرها تسلیم رومیان شدند. با این حال ، بسیاری از اعضاء اتحادیه ، به ویژه کورنت ، در اطراف دیائوس جمع شدند ، و او را به عنوان جایگزینی کریتولائوس انتخاب کردند و برای ادامه جنگ تصمیم گرفتند. پس از نبرد ، فرمانده رومی از طریق بئوتیه پیشروی کرد ، متحدان آخائی را در منطقه شکست داد و چندین شهر تسلیم شدند و با آنها به خوبی رفتار شد. او پیشنهاد صلح به اتحادیه داد ، اما توسط دیائوس این پیشنهاد رد شد.در سال ۱۴۶ قبل از میلاد ، لوسیوس مومیوس وارد منطقه شد ، متلوس را به مقدونیه بازگرداند و تمام نیروهای رومی را در منطقه جمع كرد ، كه بالغ بر ۲۳۰۰۰ پیاده و ۳۵۰۰ سوار (احتمالاً دو لژیون به اضافه متحدان ایتالیایی) و نیز متحدان كرتانی و پرگامی بود. با این نیرو ، او به سمت پایتخت اتحادیه پیشروی کرد ، جایی که ژنرال دیائوس با ۱۴۰۰۰ پیاده و ۶۰۰ سواره اردو زده بود
رومی ها نیروهای کمکی ایتالیایی خود را به عنوان مأمور مراقبت انتخاب كرده بودنداین امر باعث می شود که آخانیان با تحمیل تلفات قابل توجه و تقویت روحیه خود ، حمله شبانه موفقی را به اردوگاه نگهبان پیشروی رومی انجام دهند.به جهت پیروزی های اولیه اخائیان به جنگ تشویق شدند در جنگ نیروهای سواره اندک ایشان شکست خوردند و یک نیروی هزار نفره رومی موفق شد نیروهای دشمن را شکست داد پس از آن نیروهای اتحادیه به سمت دیوار های شهر عقب نشستند و دیائوس به آرکادیا گریخت و در آنجا خودکشی کرد پس از شکست باقی مانده سربازان و برخی از اهالی متواری شدند اما رومیان از ترس کمین ، تا سه روز پس از جنگ وارد کورنت نشدند. رومی ها هنگامی که در کورنت بودند ، کل جمعیت بزرگسال مرد را کشتند و تمام زنان و کودکان را به بردگی کشیدند ، پس از آن شهر توسط ارتش پیروز روم غارت شد و به کلی نابود شد و تمام گنجینه ها و هنر شهر به غارت رفت. این نمایش ظالمانه ظاهراً بی مورد احتمالاً ناشی از دستورالعمل های مجلس سنا بود که توسط لابی بازرگانان به جهت اشتیاق برای از بین بردن یک رقیب خطرناک تجاری تنظیم شده بود ،به گفته پولیبیوس ، مومیوس قادر به مقاومت در برابر فشار اطرافیان خود نبود لیوی می نویسد که مومیوس هیچ یک از غنایم را برای خود اختصاص نداد و او را به خاطر صداقت ستایش می کند. سرنوشت کورنت بسیار مشابه سرنوشت کارتاژ در همان ایام بود.پولیبیوس از بی احتیاطی سربازان رومی یاد می کند ، کسانی که آثار هنری را از بین می بردند یا مانند اشیا سرگرم کننده با آنها رفتار می کردند با این حال ، آنها احترام زیادی به مجسمه های فیلوپومن نشان دادند ، هم برای شهرت او و هم اینکه او اولین متحد رم در یونان بود.مومیوس از نظر هنری بسیار نادان بود - هنگام حمل مجسمه ها و نقاشی های بی ارزش به ایتالیا ، دستور داد که به پیمانکاران هشدار داده شود که در صورت از دست دادن آنها ، مجبور به جایگزینی آنها با مجسمه های جدید می شوند. فتح کورنت ورود بسیاری از آثار هنری یونان به دنیای روم بود ، و این فرهنگ را بیشتر در معرض فرهنگ یونان قرار داد و زمینه را برای توسعه جهان یونان و روم فراهم كرد. این نبرد به عمر اتحادیه پایان داد یونان به استان تازه تأسیس مقدونیه الحاق شد (اگرچه به برخی از شهرهاخودمختاری داده شد) و کنترل مستقیم روم بر سرزمین اصلی یونان برقرار شد. تا صد سال کورنت تبدیل به ویرانه ای شد و تازه در زمان سزار بود که مجددا به آن رونق برگشت.