یک شکستن تمیز
یک شکستن تمیز: یک راهبرد تازه برای ایمنی قلمروی پادشاهی که در گفتار مقاله‌ای شکستن تمیز نامیده می‌شود، یک سند سیاسی بود که در سال ۱۹۹۶ توسط یک گروه پژوهشی-مطالعاتی با رهبری ریچارد پرل به بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر وقت اسرائیل ارائه شد. این گزارش راهکار تازه‌ای را معرفی می‌کرد که به شیوهٔ ارزش‌های غربی، مشکلات امنیتی اسرائیل در خاورمیانه را برطرف می‌نمود. از آن زمان تاکنون، این طرح در سیاست اسرائیل به‌کار گرفته شده و تا امروز ادامه دارد. یک شکستن تمیز، از یکسری سیاستهای جدید همانند برکناری صدام حسین در عراق به بهانهٔ سلاح کشتار جمعی و جلوگیری از قدرت گرفتن سوریه یا روشهایی همانند جنگ نیابتی خبر می‌داد. پیش از آغاز هزارهٔ سوم، این روش مورد انتقاد بسیاری از سران عرب قرار گرفت. بندهای بخصوصی از این سند سیاسی به دست بنیامین نتانیاهو پذیرفته نشد. منظور از «یک شکستن تمیز»، شکستن پیمان‌های صلح سالهای گذشته با اعراب به‌ویژه فلسطین و لبنان و سوریه است؛ ولی باید به شیوه‌ای تمیز برای اسرائیل به پایان برسد تا انگشت اتهامی به سوی اسرائیل بلند نشود.
براساس مقدمهٔ این گزارش مشخص است که این طرح به‌دست یک انجمن مطالعاتی اسرائیلی برای ایجاد یک راهبرد سیاسی مربوط به پس از سال ۲۰۰۰ اشاره دارد که این گروه، زیرمجموعهٔ بنیاد مطالعات سیاسی و راهبردی پیشرفته است. ریچارد پرل که در گذشته مشاور امنیتی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا نیز بود، کار را بعنوان رهبر این گروه پژوهشی آغاز کرد؛ ولی گزارش نهایی آن شامل ایده‌هایی از افرادی همانند داگلاس جی فیث، جیمز کالبرت، چارلز فیربنکس جونیور، جاناتان توروپ، دیوید وورمسر، میراو وورمسر و رئیس این بنیاد یعنی رابرت لووِنبرِگ بود.
محتوای این گزارش در شش بخش در سال ۱۹۹۶ معرفی شده‌است. در میان متن اصلی این سند، سخنان کلیدی و ویژه‌ای وجود دارند که به شرح زیر هستند و به‌صورت نقل قول نوشته شده‌اند: این سند به‌طور کلی بر سه سیاست تازه تأکید دارد:
بخش‌های خاصی از سند شکستن تمیز، از سوی نتانیاهو پذیرفته نشد. برایان ویتکر روزنامه‌نگار گاردین در سپتامبر ۲۰۰۲ در مقاله‌ای نوشت: با توجه به اینکه برخی از نویسندگان سند «یک شکستن تمیز» امروز در واشینگتن فعالیت می‌کنند، بنظر می‌رسد رؤیای اسرائیل برای دگرگون کردن شکل و شمایل خاورمیانه خیلی مساعدتر از سال ۱۹۹۶ شده‌است. بنظر می‌رسد آمریکاییها مجبور خواهند شد تا جان خود را برای برآورده کردن این رؤیا فدا کنند.
در ماه مارس ۲۰۰۳، پت بیوکنن در رابطه با خملهٔ آمریکا به عراق، طی گزارشی نوشت: یان بوروما در اوت ۲۰۰۳ در نیویورک تایمز نوشت: در سال ۲۰۰۵،دیوید مارتین خبرنگار سی‌بی‌اس نیوز در زمینهٔ امنیت ملی آمریکا نوشته‌است که در زمینهٔ تصمیم‌گیریهایی که به حملهٔ آمریکا به عراق ختم شد، «ریچارد پرل» نقشی بازی نکرده بود و در آن لحظه مسئولیت و جایگاهی در اختیار نداشت.
جورج پاکر در یک تحلیل واقع‌گرایانه در سال ۲۰۰۵ نوشت: که مقالهٔ شکستن تمیز ۱۹۹۶ توسط افرادی همانند وورمسر در مؤسسه امریکن انترپرایز احتمالاً در سال ۱۹۹۹ مورد بازبینی قرار گرفت و نتیجه‌گیری بر آن شد که سرنگونی صدام به دست آمریکا موجب خواهد شد مشکلات راهبردی اسرائیل درمان شوند و درنهایت به مسیری ختم می‌شود که فلسطینیان را بی‌دفاع خواهد گذاشت.
در سال ۲۰۰۶ کارن کویاتکوفسکی به شباهاتهایی بین محتوای مقالهٔ شکستن تمیز ۱۹۹۶ و شواهد مربوط به جنگ ۲۰۰۳ در عراق اشاره کرد. اندکی بعد فیلیس بنیس به شباهتهای این طرح پیشنهادی با جنگ اسرائیل و لبنان در سال ۲۰۰۶ اشاره کرد.
در سال ۲۰۰۶ سیدنی بلومنتال نوشت که مقالهٔ شکستن تمیز، از حوادث مربوط به بمباران احتمالی سوریه و ایران به دست اسرائیل در آینده خبر می‌دهد. بلومنتال نوشت: " اگر بخواهید جاده و مسیر نقشه‌های نومحافظه‌کاران را شناسایی کنید و اهمیت این مقاله را بفهمید، باید بدانید که کارشناسان ارشد مسائل امنیت ملی از قبل نقشهٔ نومحافظه‌کاران موسوم به شکستن تمیز را زیر ذره‌بین قرار داده‌اند. به فاصلهٔ چند روز، سخنگوی دی امریکن کنسروتیو در دسامبر ۲۰۰۶ نوشت:
جیسون وست در سال ۲۰۰۲ نوشت: در سال ۲۰۰۳ سردبیر مجله نیشن، از آمریکا بابت سند مسئولیت‌پذیری سوریه انتقاد کرد و آن را با گزارش شکستن تمیز در ارتباط دانست و گفت:
این نویسنده نام مشاورین جرج دابلیو بوش، ریچارد پرل و داگلاس فیث را نیز آورده‌است و اضافه می‌کند:
جان دیزارد با مدارک اثبات می‌کند که احمد چلبی در تنظیم سند یک شکستن تمیز نقش داشته‌است. دیزارد در سال ۲۰۰۴ می‌نویسد: ریچارد پرل و داگلاس فیث و دیگر اعضای تنظیم کنندهٔ "یک شکستن تمیز"، حتماً فتوای ۱۵ سال پیش مراجع تقلید عراق درمورد سلسله هاشمی را بخاطر نمی‌آورند. شاید می‌توان گفت یکی از خیره‌کننده‌ترین حقایق برجسته در این رابطه، در کتاب نوشتهٔ رشید خالدی به نام «بازسازی امپراتوری» است. خالدی در آن کتاب آورده‌است:
در ماه مارس سال ۲۰۰۶ استادان جان مرشایمر و استیون والت در مقاله‌ای بحث‌برانگیز و انتقادی با نام لابی اسرائیل، در مجله‌ای لندنی به مسائل مربوط به راهکار «یک شکستن تمیز» به مطالبی پرداختند که به شرح زیر است.
در سال ۲۰۰۶ سیدنی بلومنتال شکستن تمیز را مورد انتقاد قرار داد و نوشت: