آنتیموس گازیس
Anthimos Gazis یا Gazes (، متولد "Anastasios Gazalis" , ; 1758۲۴ ژوئن ۱۸۲۸) یک محقق، انقلابی و سیاستمدار یونانی بود. او در سال ۱۷۵۸ در میلیس (تسالی) در یونان عثمانی در خانواده ای متواضع به دنیا آمد. در سال ۱۷۷۴ او شماس شد. حرفه او بعداً او را به قسطنطنیه رساند و در آنجا به مقام ارشماندریت ارتقا یافت. او در سال ۱۷۸۹ عازم وین شد و در کلیسای سنت جورج موعظه کرد و همزمان علایق دانشگاهی خود را دنبال کرد. تلاش‌های او برای ترویج آموزش در یونان از طریق "Filomousos Eteria"، کار ترجمه و کمک به اولین نشریه فلسفی یونانی، "Hermes o Logios"، نقش مهمی در توسعه روشنگری یونان ایفا کرد. از افراد تأثیرگذار در دوره خود بود.
در سال ۱۸۱۷، او به انجمن مخفی "Filiki Eteria" پیوست و به میهن خود بازگشت و دیگران را برای آماده شدن برای یک شورش ضد عثمانی استخدام کرد. در سال ۱۸۲۱، با شروع جنگ استقلال یونان علیه امپراتوری عثمانی، او شورشیان یونانی در مگنزیا را رهبری کرد. پس از سرکوب شورش در آنجا به یونان مرکزی رفت. او نماینده مگنزیا در مجامع ملی اپیداوروس و آستروس بود و در کمیسیون‌های مربوط به امور نظامی و آموزش کار می‌کرد. در سال ۱۸۲۷، او بیمار شد و وضعیت او به‌طور پیوسته بدتر شد تا اینکه در ۲۴ ژوئن ۱۸۲۸ در Ermoupoli، Syros درگذشت. گازیس در فقر مرد و بیشتر پس‌انداز خود را به ارتش یونان اهدا کرد.
آناستاسیوس گزالیس در سال ۱۷۵۸ در میلیس به دنیا آمد. پدرش پاناگیوتیس گزالیس و مادرش ماریا آرگریو فیلیپیدی چهار پسر و چهار دختر داشتند. خانواده او فقیر بودند، با مرگ پدرش در سال ۱۷۶۱، وضعیت بدتر شد. در سال ۱۷۷۰ او به مدرسه روستای خود پیوست و در آنجا توسط راهب آنتیموس پاپاپانتازیس آموزش دید. او تحصیلات خود را در مدرسه قدیمی ریگاس در زاگورا ادامه داد و در آنجا به تحصیل منطق، نجوم، فلسفه، زبان یونانی، جغرافیا، علوم طبیعی و ریاضیات پرداخت. زاگورا به دلیل صنعت ابریشم پررونق خود از نظر اقتصادی به خوبی توسعه یافته بود. برخلاف سایر مناطق یونان، شهروندان این کشور حق حمل سلاح داشتند و از درجه ای از خودمختاری نسبی برخوردار بودند. در این زمان بود که او نام خود را به آناستاسیوس گازیس یونانی کرد. در سال ۱۷۷۴، او به درخواست عمویش شماس شد. حرفه‌های کلیسایی در آن زمان رایج بود. بر این اساس او نام روحانی آنتیموس را به خود گرفت. معاهده‌های کوچوک کاینارکا ، یاسی و قسطنطنیه آزادی مذهب را برای رعایای عثمانی تضمین می‌کرد و در عین حال از اموال کلیسا محافظت می‌کرد و حق برپایی کلیساهای جدید را اعطا می‌کرد. یک سال بعد به مقام پیشبیتر ارتقا یافت و به روستای ویزیتسا فرستاده شد و در آنجا به عنوان معلم مشغول به کار شد. در پایان قرارداد یک ساله خود به قسطنطنیه رفت و در آنجا به عنوان منشی برای سفرونیوس دوم پاتریارک کلیسای قسطنطنیه خدمت کرد. سوفرونیوس به فداکاری و سخت کوشی گازیس اشاره کرد و به او درجه ارشماندریت را اعطا کرد. گازیس به زودی با تاجری به نام آگلیس ماماراس از ماکرینیتسا دوست شد که از او خواست پس از تأمین مخارجش به وین برود. گازیس در سال ۱۷۸۹ عازم وین شد.
معاهدات صلح پاسارویتز و بلگراد فعالیت تجاری بین سلطنت هابسبورگ و امپراتوری عثمانی را احیا کرده بود. وین به مرکز مهم دیاسپورای یونان تبدیل شد، جایی که هم کالاها و هم ایده‌ها آزادانه مبادله می‌شدند. زندگی مذهبی جامعه یونانی حول کلیسای سنت جورج و کلیسای تثلیث مقدس می‌چرخید. در ماه مه ۱۷۹۶، یک کمیسیون دوازده نفره گازیس را به عنوان رئیس جدید سابق انتخاب کردند. در این بازه زمانی، او زمانی را به مطالعه فیزیک و ریاضیات اختصاص داد و در عین حال کتاب «گرامر فلسفی» بنجامین مارتین را از فرانسوی ترجمه کرد که در سال ۱۷۹۹ منتشر کرد. گازیس این ترجمه را با یادداشت‌های گسترده خود در مورد موضوعات الکتریسیته، مغناطیس، واکنش‌های شیمیایی و انتشار نور تکمیل کرد. در سال ۱۸۰۰، گازیس نسخه ویرایش شده‌ای از " "چارتا یونان" " ریگاس فرایوس را دوباره منتشر کرد. ابعاد به نصف بریده شد و نقشه‌های توپوگرافی ژان دنیس باربی دو بوکاژ حذف شد. نسخه دوم به ملت یونان اختصاص داشت و شخصیتی تمثیلی را نشان می‌داد که تمدن یونان را مسلح نشان می‌داد و شعار «من از شما پیروی خواهم کرد» در زیر او ظاهر می‌شد. در سال ۱۸۰۲، او " "فلسفه شیمی" " فورکروی را منتشر کرد. متن همچنین حاوی اضافاتی از فورکروی "یک سیستم عمومی دانش شیمیایی"، "مجله Scherzer's der Chemie" (لایپزیگ، ۱۷۹۲)، "Französische Annalen der Allgemeinen Naturgeschichte" (هامبورگ، ۱۸۰۲) و "Grundriss der Chemie" گرن است. در همان سال سلامتی او به دلیل یک بیماری به‌طور قابل توجهی بدتر شد. او وین را ترک کرد و تنها در نوامبر ۱۸۰۴ بازگشت و موعظه را از سر گرفت. اقامت او کوتاه بود زیرا به زودی به ونیز رفت و در آنجا کتاب "واژگان" "یونانی و کتابخانه یونانی" را منتشر کرد، آثاری بر اساس Bibliotheca universalis Gesner و Fabricius Bibliotheca Graeca. او در اوایل سال ۱۸۰۸ وظایف خود را به عنوان رئیس‌جمهور از سر گرفت.
در سال ۱۸۱۱، به دلیل کمک به پیشرفت علم، دیپلم افتخاری از "موسسه فیلولوژی یونانی-داسیون بخارست" دریافت کرد. در همان سال او اولین نشریه فلسفی را به زبان یونانی بنام Hermes o Logios (" هرمس محقق") که در وین منتشر شد، تأسیس کرد. این نشریه مهم‌ترین و طولانی‌ترین نشریه دوره قبل از شروع جنگ استقلال یونان است که شامل مشارکت‌های دانشمندان و روشنفکران کلیدی است. "Hermes o Logios" با هدف ایجاد ارتباطات فکری بین جوامع یونانی امپراتوری عثمانی و یونانی‌های دیاسپورا در اروپای غربی و همچنین آماده‌سازی بیداری ملی مردم یونان بود.
در ۱ سپتامبر ۱۸۱۳، Filomousos Eteria در آتن تأسیس شد که گازیس در میان چهار متولی آن بود. اهداف آن ترویج آموزش در یونان، تأمین بودجه برای دانش آموزان فقیر، انتشار آثار ادبیات کلاسیک و حفظ آثار باستانی بود. این سازمان بر گسترش ایده‌های روشنگری یونان مدرن تأثیر گذاشت و به‌طور غیرمستقیم ملی‌گرایی را ترویج کرد. در ۱ ژانویه ۱۸۱۵، گازیس فصل دوم Filomousos Eteria را در وین افتتاح کرد. او مکاتباتی پر جنب و جوش با فردریش تیرش، کلاسیک نویس آلمانی ایجاد کرد، که به نوبه خود به دانشجویان یونانی در ثبت نام در دانشگاه‌های باواریا کمک می‌کرد. وجوهی که از سوی اهداکنندگان بریتانیایی و روسی تأمین می‌شد، هزینه‌های دانشجو را پوشش می‌داد. سرویس اطلاعاتی اتریش فعالیت‌های گازیس در فیلوموسوس اتریا و همچنین روابط نزدیک او با جامعه روسیه در وین را مورد توجه قرار داد و دستور نظارت بر وی را صادر کرد. گازیس در سال ۱۸۱۵ از سمت خود کناره‌گیری کرد. استدلال او این بود که به ندای سخنرانی‌های میهن پرستانه (که توسط آدامانتیوس کورایس و یوانیس کاپودیستراس انجام شد) پاسخ داد و به میهن خود بازخواهد گشت. در بهار سال ۱۸۱۷، او از طریق شاهزادگان دانوبی به شرق به اودسا سفر کرد و در آنجا با رهبری ملاقات کرد و پس از مدتی تردید به Filiki Eteria، یک سازمان مخفی که وظیفه سرنگونی حکومت عثمانی بر یونان و جایگزینی آن با یک دولت مستقل یونانی را داشت، پیوست. او با عبور از قسطنطنیه به میلیس بازگشت تا در مدرسه محلی تدریس کند. در مارس ۱۸۱۸، آتاناسیوس تساکالوف از او بازدید کرد که پیشنهاد جابجایی رهبری فیلیکی اتریا به پلیون را داد، گازیس مخالفت کرد و ادعا کرد که شبه جزیره مانی انتخاب بهتری خواهد بود و بنابراین این طرح محقق نشد. گازیس به بهانه انجام یک بررسی باستان‌شناسی از طریق مگنزیا سفر کرد، در حالی که در واقعیت به‌طور فعال برای Filiki Eteria استخدام می‌کرد. برجسته‌ترین موفقیت او شروع به کار پیلیون آرماتولوس کیریاکوس باستکیس و رئیس ماکرینیتسا کوجاباشی هاتزی ریگاس بود. گریگوریوس کنستانتاس، محقق گرچه قبلاً عضو Filiki Eteria بود، با اکراه موافقت کرد که از استفاده از زور حمایت کند.
در ۷ مه ۱۸۲۱، انقلابیون در ورودی کلیسای Agioi Taxiarches در Milies جمع شدند و گازیس رهبری جلسه را بر عهده داشت. در حالی که گازیس نامه ای را که توسط الکساندر یپسیلانتیس نوشته شده بود، می‌خواند، پرچم سفیدی که حاوی پنج صلیب قرمز بود و بالای آن یک خورشید بود، رونمایی شد. در همان روز، گازیس گروهی از شورشیان را به روستای لچونیا که عمدتاً ترک‌نشین بودند هدایت کرد، ۲۰۰ نفر از آنها کشته شدند و زنان به صومعه‌های آگیوس جورجیوس و آگیوس لاورنتیوس منتقل شدند. سپس به سمت افتا پلاتانیا رفتند و قلعه آن را محاصره کردند. تلاش‌ها برای هجوم به قلعه شکست خورد زیرا شورشیان تنها یک توپ زنگ‌زده در اختیار داشتند، در حالی که حملات موجی انسانی ثابت شد که غیرعادی بودند. در ۱۱ می، محاصره رها شد و شورشیان به ولستینو یورش بردند، کسانی را که قبلاً آن را ترک نکرده بودند سلاخی کردند، خانه‌ها و محصولاتشان را سوزاندند و غارت کردند. جلسه دوم (به نام Boule of Thessalo-Magnesia) در Velestino برگزار شد که در آن گازیس رسماً آغاز شورش را به نمایندگان ۲۴ روستای اطراف پیلیون اعلام کرد و از مسیحیان تسالی خواست تا علیه عثمانی‌ها قیام کنند. در ۱۵ می، ارتش محمود درامالی پاشا از لاریسا فرود آمد و کاپورنا و کانالیا را به آتش کشید. شورشیان از زاگورا، ماکرینیتسا و ولوس با وحشت فرار کردند، بسیاری از آنها به تریکری پناه بردند. ورود درامالی باعث شد که اکثر کوجباشی‌ها زانو در مقابل ترک‌ها خم کنند. در همین حین درامالی به قصد سوزاندن آن به سمت Milies لشکر کشید، شورشیان تصمیم گرفتند از مقر خود دفاع کنند. اوضاع در روستا زمانی متشنج شد که کوجاباشی محلی استاوراکیس مورفولیس پس از فریاد زدن «لعنت به تو، همه ما را محکوم کردی» قصد شلیک به گازیس را داشت. . یکی از رفقای گازیس قبل از اینکه بتواند شلیک کند، اسلحه را از دست او زد. دیگر کوجباشی‌ها سعی کردند انقلابیون را بی‌اعتبار جلوه دهند و قول دادند که به ترکها به عنوان فرستاده عمل کنند، به این امید که آنها رحم کنند. گازی‌ها و اکثر شورشیان دیگر روستا را ترک کردند و تا ژوئن کوجباشی‌ها آن را به ترک‌ها تسلیم کردند و در ازای آن عفو دریافت کردند. اگرچه یک شورش در مقیاس کوچک ادامه داشت، انقلاب در تسالی در نهایت فروپاشید.
قایق گازیس را به اسکیاتوس برد. این جزیره تعداد قابل توجهی از پناهندگان از تسالی را در خود جای داده بود که به فروش لباس و جواهرات خود برای بخش‌های ناچیز غذا متوسل شده بودند. اسکیاتوس کوجاباشیس گازیس را به عنوان یک مزاحم می‌دید و شایعاتی را منتشر می‌کرد که مبنی بر اختلاس وجوهی که از خارج برای او ارسال شده بود. یک روز گروهی از پناهندگان نزدیک بود گازی را که پس از مداخله یک مرد محلی به نام آناگنوستیس بناکیس نجات داده شده بود، لینچ کنند. رفقای گازیس سپس او را به قلعه اسکیاتوس و سپس اسکوپلوس بردند. زمانی که مردی که ساکن گازیس بود به‌طور تصادفی مردی را در حین تمرین با تپانچه خود کشت، جمعیتی خانه او را به آتش کشیدند. گازیس در این حادثه به شدت مجروح شد و دو روز را در رختخواب گذراند. پس از بهبودی او به Talantonisi و از آنجا به Morea رفت و در نهایت در Salona مستقر شد. در ۱۵ نوامبر، گازیس در آرئوپاگوس قاره شرقی یونان، جلسه ای از روحانیون، کوجاباشی‌ها، آرماتولوها و سایر مقامات از تسالی، اپیروس، مقدونیه و یونان مرکزی شرکت کرد. گازیس در آنجا به عنوان نماینده رسمی اولین مجلس ملی در اپیداوروس انتخاب شد. برای سیزده ماه بعد، غازی‌ها حمایت لجستیکی از شورشیان در اوبیا کردند و مانع از تلاش‌های ترکیه برای ارسال تدارکات به پادگان‌های خود در موریا شدند. در ۲۹ مارس ۱۸۲۳، او به دومین مجمع ملی در آستروس پیوست. در ۱۷ مه ۱۸۲۴، در حالی که همزمان در کمیسیون‌های آموزش کار می‌کرد، به عضویت کمیسیونی در مورد امور نظامی درآمد. در آن زمان گازیس و کنستانتاس پیش نویسی را ارائه کردند که در آن پیشنهاد ایجاد یک آکادمی در آرگوس به نام "پروتیپون دیداکتیریون را ارائه کردند". این طرح به دلیل حوادثی مانند ویرانی پسارا و جنگ‌های داخلی یونان در سال‌های ۱۸۲۴–۱۸۲۵ به نتیجه نرسید.
در سال ۱۸۲۷، گازیس هنگام اقامت در Tinos بیمار شد، او بعداً به اقامتگاه شخصی خود در Syros نقل مکان کرد. وضعیت سلامتی او رو به وخامت بود و در فقر زندگی می‌کرد. دولت یونان ۶۵۰ گروسیا به او داد و ۲۳۵۰ گروس دیگر به او بدهکار بود. در نامه ای به جورجیوس کونتوریوتیس، او از ثروتی که مقامات فاسد در سردرگمی انقلاب جمع کرده بودند، شکایت کرد، در حالی که سهم شخصی او در امرار معاش ارتش یونان به کلی فراموش شده بود. در ۳ آوریل ۱۸۲۸، او وصیت نامه خود را در Aegina تنظیم کرد. مدرسه ای که او به همراه کنستانتاس در میلیس تأسیس کرده بود و کتابخانه شخصی او به دولت یونان داده شد. خانه او در سیروس، اموالی که از پدرش به ارث برده بود و مبلغ ۲۵۰۰ گروسیه بین خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌هایش تقسیم شد. در ۱۰ دسامبر، گازیس در خانه خود در Ermoupoli درگذشت، او در خارج از کلیسای Ieros Naos Metamorfoseos در Ermoupoli به خاک سپرده شد.