بتن بروت
بتن بروت یا Béton brut (به فرانسوی: Béton brut) () یک واژۀ فرانسوی است که در زبان انگلیسی به معنی بتن خام است. این اصطلاح برای توصیف بتنی مورد استفاده قرار می گیردکه پس از ریخته شدن در قالب، سطح نهایی بتن پس از برداشتن قالب‌ها، بدون پرداخت باقی می‌ماند و شکل الگوها و درزهای قالب بر روی آن حک شده‌است. بتن خام خود یک ماده نیست بلکه بیشتر یک اصطلاح معماری در مورد بتن است.
پیشگامان استفاده از بتن بروت معماران مدرنیستی مانند آگوست پرت و لوکوربوزیه بودند. لوکوربوزیه اصطلاح بتن بروت را در زمان ساخت یک واحد مسکونی (به فرانسوی: Unité d'Habitation)در مارسی، فرانسه که در سال ۱۹۵۲ ساخته شد، "ابداع کرد". گسترش وسیع استفاده از این اصطلاح پس از آن آغاز شد که رینر بانام، منتقد معماری انگلیس، در سال ۱۹۶۶ آن را در عنوان کتاب خود با عنوان "زبره کاری جدید: اخلاق یا زیبایی‌شناسی؟"، برای توصیف یک گروه اخیر از طراحی جدید معماری، به ویژه در اروپا"،" از "آن استفاده کرد". B"éton brut" در بین معماران مدرن "رواج" پیدا کرد و منجر به ایجاد سبک معماری زبره کاری ای شد که در دهه‌های ۱۹۵۰–۱۹۷۰ رونق گرفت. معماری زبره کاری ناشی از فلسفه‌های معماری مدرن است که بیان حقیقت مواد را که با نمایش حالت خام آنها حاصل می‌شود، ترویج می‌کند. ماهیت حکمت این ایده در "نواقص بتن بروت" دیده می‌شود که منشأ ایده ایجاد زیبایی‌شناسی بر اساس در معرض دید قرار گرفتن اجزای ساختمان، از جمله قاب، پوشش و سیستمهای مکانیکی است. نتیجه آن، مشاهدهٔ درزهای دست نخورده و روش‌های ساخت قالب‌های مورد استفاده در قالب بندی بتن است. این سبک بتن بخشی از اکسپرسیونیسم سازه ای است که همزمان با پیشرفت بیشتر و پایدار تر شدن سازه‌های فلزی ظهور پیدا کرد.
پس از جادادن بتن در قالب، سطح بتن معمولاً پرداخت می‌شود که در نتیجه سطح آن صاف می‌شود و هرگونه نواقص آن ترمیم می‌شود. در مورد بتن بروت"،" سطح بتن بدون پرداخت مانده و الگوی باقی مانده از قالب روی سطح بتن قابل مشاهده است. قالب در اجرای بتن، به عنوان قاب برای سازه‌ای که در آن بتن تازه ریخته شده‌است تا پس از آن سخت شدن به شکل مورد نظر در آید، استفاده می‌شود. زیبایی سطوح بتنی با چیدمان قالب‌های مختلف می‌تواند متفاوت باشد (به عنوان مثال تخته کرکره، فرم قالب صاف، قالب فرم خطی، قالب فرم دار، قالب فرم پودر). نوع مصالح مورد استفاده برای ساخت قالب (یعنی شیشه، چوب، فولاد و غیره) تأثیراتی در ظاهر نهایی محصول بتن خواهد داشت. هنگامی که کوربوزیه این اصطلاح را ابداع کرد، او به‌طور خاص به بتن با الگوی باقی مانده از تخته چوبی قالب بر روی سطح بتن اشاره داشت که از آن برای ساخت بسیاری از بناهای خود پس از جنگ جهانی دوم استفاده می‌کرد.
هنگامی که قالب با چوب ساخته شده‌است به الگوی ظاهر بتن، فرم تخته‌ای می‌گویند. هنگامی که برای ساخت قالب از چوب استفاده می‌شود، دانه‌های مصالح سنگی بتن همزمان با گیرش بتن بالا می‌آیند، که در نتیجه بافت در بتن ریخته شده شبیه به چوب می‌شود. استفاده از همان نوع چوب در طول یک کار بسیار مهم است، خصوصاً در ساختمان‌های بزرگتر که قالب‌ها ممکن است مکرر مورد استفاده قرار گیرند، زیرا چوب می‌تواند رطوبت را جذب کند، که این احتمالاً ممکن است روی رنگ بتن تأثیر بگذارد. سایر الگوهای خام را می‌توان با استفاده از قالب‌های فلزی بافت‌دار، یا زبر سازی سنگدانه‌ای یا چکش کاری ایجاد کرد. بتن ساخته شده با نمای چوب هنوز هم در محوطه‌سازی، مخصوصاً در برخی از کشورهای اروپای غربی معمول است.
همچنین می‌توان از تکنیک‌های پردازش سطح (به عنوان مثال، سطوح بتنی شسته شده، بتن عکس دار، سطوح اسیدی شده) برای ایجاد زیبایی بتن بروت استفاده کرد. به ویژه در مورد بتن‌های اجرا شده با کیفیت بالا، که در آن‌ها فضای کافی بین قالب بتن و میلگردهای تقویت‌کننده برای جریان آزادانه بتن تأمین می‌شود قابل دستیابی است، و به نام "Sichtbeton"در آلمان و "سمان ویستا" به ایتالیایی "شناخته می‌شود." این تقریباً به «بتن برای مشاهده» ترجمه می‌شود.