hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
فرهنگ در ویتنام
فرهنگ ویتنام طی هزاره‌ها دستخوش تغییرات فروانی شده‌است. به گفته منابع علمی، فرهنگ ویتنام از Nam Việt، پادشاهی باستانی قوم بایویی در آسیای شرقی سرچشمه گرفته‌است که دارای ویژگی‌های فرهنگ‌های چینی قوم هان و فرهنگ باستانی دونگ سان است، که یکی از مهمترین فرزندان فرهنگ بومی آن محسوب می‌شود، در دوران برنز Nam Việt در سال ۱۱۱ قبل از میلاد توسط چین ضمیمه شد و منجر به اولین سلطه چینی ویتنام شد که بیش از یک هزاره به طول انجامید و تأثیرات چینی‌ها را براساس ایدئولوژی، حاکمیت و هنرهای کنفوسیایی بر فرهنگ ویتنامی سوق داد.
پس از استقلال از چین در قرن ۱۰، سلسله‌های سلطنتی امپراتوری ویتنام شکوفا شدند و این کشور با گسترش به سمت جنوب قلمروهای تمدنهای چامپا و خمر را ضمیمه می‌کند، که منجر به تجمع فرهنگ امروزی ویتنام شده‌است. در طول استعمار فرانسه دوره ای در اواسط قرن ۱۹، فرهنگ ویتنامی جذب تأثیرات اروپا از جمله معماری، مذهب کاتولیک، و تصویب سیستم نوشتاری الفبای لاتین که به ایجاد "الفبای ویتنامی" شد و جایگزین نویسه‌های چینی گردید.
در دوره سوسیالیستی، فرهنگ ویتنامی با تبلیغات تحت کنترل دولت بود، که بر اهمیت تبادل فرهنگی با ملت‌های کمونیست مانند اتحاد جماهیر شوروی، چین و کوبا تأکید می‌کرد. به دنبال اصلاحات، ویتنام به‌طور مداوم تأثیرات مختلفی را از فرهنگ‌های آسیایی، اروپایی و آمریکایی به خود جذب کرده‌است. به عنوان بخشی از حوزه فرهنگی آسیای شرقی، فرهنگ ویتنامی ویژگی‌های خاصی از جمله عبادت اجداد، احترام به ارزش‌های جامعه و خانواده و اعتقاد مذهبی را شامل می‌شود. از نمادهای مهم فرهنگی می‌توان به اژدها، لاک پشت، لوتوس و بامبو در فرهنگ ویتنام اشاره کرد.
مذهب در ویتنام از لحاظ تاریخی عمدتاً توسط ترکیبی از مذاهب بودیسم، کنفوسیوس و تائوئیسم تعریف شده‌است که در ویتنام به عنوان تام گویو یا «دین سه گانه» شناخته می‌شود. کاتولیک در ویتنام مدرن نیز پیروانی دارد.
ادبیات ویتنامی شامل دو مؤلفه اصلی است: ادبیات عامیانه و ادبیات مکتوب. این دو شکل به‌طور هم‌زمان توسعه یافته و بهم پیوسته هستند.
ادبیات عامیانه ویتنامی تأثیر عمیقی بر زندگی معنوی ویت گذاشت. ادبیات عامیانه با ستایش زیبایی، انسان گرایی و عشق به نیکی به شکل‌گیری هویت ملی ویتنام کمک کرده‌است. افسانه‌ها و اساطیر، داستان‌های طنز، آهنگ‌های عامیانه و اشعار حماسی از سر زندگی فوق‌العاده ای برخوردار بوده و تا به امروز حضور داشته‌اند.
فرهنگ در بنگلادش
فرهنگ بنگلادش با فرهنگ منطقه بنگال در هم تنیده‌است. این فرهنگ در طول قرن‌ها تکامل یافته‌است و شامل تنوع فرهنگی چند گروه اجتماعی بنگلادش است. رنسانس بنگالی از اوایل قرن نوزدهم، نقش مهمی در توسعه فرهنگ بنگالی داشتند. فرهنگ‌های بنگلادش تحت تأثیرات اسلام، هندوئیسم، بودیسم، مسیحیت بودهاست و ترکیبی از فرهنگ‌ها و باورهای دینی گوناگون است و به اشکال مختلفی از جمله در موسیقی، رقص، درام تجلی یافته‌است.
سبک‌های رقص به همراه موسیقی بنگلادشی به سه دسته کلاسیک، موسیقی فولکلور، مدرن تقسیم شود.
بنگلادش زمانی بخشی از پاکستان بود، آن را پاکستان شرقی می‌نامیدند.
سبک کلاسیک تحت تأثیر دیگر شکل‌های کلاسیک رقص‌های موسیقی شبه قاره هند قرار گرفته‌است، بنابراین، برخی از اشکال رقص تحت تأثیر مانند بهاراتناتیم کاتاک را نشان می‌دهد.
مطبوعات بنگلادشی متنوع، آزاد و متعلق به بخش خصوصی است. بیش از ۲۰۰ روزنامه در کشور منتشر می‌شود. بنگلادش بتار خدمات رادیویی دولتی است. شرکت پخش بریتانیا سرویس خبری و امور جاری محبوب BBC Bangla را اداره می‌کند. پخش بنگالی صدای آمریکا نیز بسیار محبوب است. تلویزیون بنگلادش (BTV) شبکه تلویزیونی دولتی است. بیش از ۲۰ شبکه تلویزیونی خصوصی، از جمله چندین کانال خبری در بنگلادش وجود دارد. آزادی رسانه همچنان به دلیل تلاش دولت برای سانسور و آزار و اذیت روزنامه نگاران، همچنان یک نگرانی اساسی است.
جشنواره‌ها و جشن‌ها بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ بنگلادش است. جشنواره‌های مسلمانان مانند عید فطر، عید قربان، میلاد پیامبر، محرم؛ جشنواره‌های هندوایی دورگا پوجا و جانماشتمی؛ جشنواره بودایی بودا پورنیما؛ جشنواره مسیحیان مانند کریسمس و جشنواره‌های ملی مانند پولا بوشیاخ، نابانا، روز جنبش زبان، روز استقلال، رابیندرا جیانتی، نظرول جیانتی شاهد برگزاری جشن‌های گسترده و تعطیلات ملی در بنگلادش هستند.
بنگلادش از گنجینه‌های تاریخی گرفته تا نقاط دیدنی معاصر معماری بسیار جذابی دارد. این میراث طی قرنها تکامل یافته و تأثیرات جوامع اجتماعی، مذهبی را جلب کرده‌است. بنگلادش دارای آثار و بناهای تاریخی معماری زیادی است که قدمت آنها هزاران سال است.
بنگلادش به دلیل داشتن غذاهای خاص آشپزی، غذاهای خوشمزه، میان‌وعده‌ها و غذاهای با مزه‌های گوناگون مشهور است. برنج بخارپز غذای اصلی شناخته می‌شود. شیرین‌های بنگلادش اکثراً بر پایه شیر است. غذاهای بنگالی به دلیل استفاده بسیاری از ادویه‌ها دارای طعم‌های ویژه غنی و متنوع است.
فرهنگ در نپال
فرهنگ نپال با فرهنگ مرز شبه قاره هند و تبت در هم تنیده‌است. میراث فرهنگی نپال در طول قرن‌ها تکامل یافته‌است. این میراث چند بعدی مرزهای مختلف قومی، قبیله ای و اجتماعی نپال را محدود می‌کند و در موسیقی و رقص بیان می‌کند. هنر و صنعت‌گری؛ فولکلور و فولکلتال‌ها؛ زبانها و ادبیات؛ فلسفه و دین؛ جشنواره‌ها و جشن‌ها غذاها و نوشیدنی‌ها فرهنگی بسیار متنوع است و بیشتر تحت تأثیر فرهنگ هند و فرهنگ تبت بوده‌است.
افسانه‌ها بیان می‌کنند که رقص‌ها در این کشور از محل اقامت لرد شیوا - هیمالیا سرچشمه گرفته‌است، جایی که وی رقص تانداوا را اجرا کرد. این نشان می‌دهد که قدمت رقص نپالی بسیار باستانی و منحصر به فرد است. با موقعیت جغرافیای و قومیت، رقص‌های نپال کمی در سبک و همچنین در نوع پوشش و لباس محلیتغییر می‌کند. دیشکا، رقصی است که در مراسم عروسی اجرا می‌شود، شامل حرکت‌های پیچیده پا و بازو است. موسیقی و سازهای سنتی همراه با مضامین تغییر می‌کنند، که حول موضوعاتی مانند برداشت محصولات کشاورزی، مراسم ازدواج، داستان‌های جنگی و حماسه‌ای، برای عشق و علاقه است. رقص معروف به همراه چوب تارو و رقص طاووس دو نوع رقص برجسته و شناخته شده‌است.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۱، ۱۲۳ زبان در نپال صحبت می‌شود. میراث زبانی نپال از سه گروه اصلی زبان تکامل یافته‌است: هندو-آریایی، تبتو برمن و بومی. زبانهای اصلی نپال (درصد به زبان مادری صحبت می‌کنند) نپالی (۴۴٫۶٪)، میتیلی (۱۱٫۷٪)، زبان بوجپوری (۶٪)، تارو (۵٫۸٪)، تامانگ (۵٫۱٪)، زبان نپال بهاسایی (۳٫۲٪) را شامل می‌شود.
زبان نپالی، که به خط دیواناگری نوشته می‌شود، زبان رسمی ملی است و در بین گروه‌های قومی و زبانی نپال به عنوان "زبان" زبانی رسمی شناخته می‌شود.
سرشماری سال ۲۰۱۱ نشان داد که، ۶/ ۸۱ درصد از جمعیت نپال پیرو هندوئیسم هستند. بوداییسم حدود ۹٪ از مردم را شامل می‌شود. حدود ۴/۴ درصد نیز پیرو اسلام و ۶/۳ درصد از مردم از دین بومی کرتان پیروی می‌کنند. مسیحیت با کمتر از ۱٫۰٪ نیز در این کشور پیرو دارد.
سامپادا سانگا نپال (انجمن میراث نپال) موجودی از ۱٬۲۶۲ مکان مهم معماری و باستانی را در نپال در خارج از دره کاتماندو گردآوری کرده‌است.
دولت والیبال را به عنوان بازی ملی کشور معرفی کرد.
کاخ سن مارتین
کاخ سن مارتین در نزدیکی میدان سن مارتین در محله رتیرو بوئنوس آیرس آرژانتین قرار دارد و به عنوان ستاد تشریفات مرکزی برای وزارت امور خارجی فعالیت می‌کند. کاخ به سبک مدرسه هنرهای زیبا یا سبک بوزار در سال ۱۹۰۵ توسط معمار آلخاندرو کرستوفرسن برای مرسدس کاستلانوس دو آنچوراطراحی شد.
این ساختمان در سال ۱۹۰۹ به پایان رسید و در سال ۱۹۳۶ توسط دولت آرژانتین به دست آمد و مقر وزارت امورخارجی شد. مقر جدید در سال ۱۹۹۳ تکمیل شد.
در حال حاضر این کاخ به عنوان مقر برگزاری مراسم وزارت امور خارجه فعالیت می‌کند.
این کاخ شامل آثار هنری بسیاری از هنرمندان آرژانتینی و آمریکایی از قرن بیستم از جمله آنتونیو برنی، لینو اینی اپیلیمبرگ، پابلو کوراتلا پانز، و روبرتو ماتا است
جام ملت‌های خلیج ۲۰۱۹
جام ملت‌های خلیج ۲۰۱۹ بیست و چهارمین دوره رقابت‌های دوسالانه فوتبال برای هشت عضو فدراسیون فوتبال جام خلیج است، هشت تیم مشارکت خود را در این مسابقات تأیید کرده‌اند.
در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۹، AGCFF اعلام کرد که این مسابقات از ۲۴ نوامبر تا ۶ دسامبر ۲۰۱۹ در قطر برگزار می‌شود.
در تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، تیم‌های ملی بحرین، عربستان سعودی و امارات متحده عربی پس از تحریم زودتر تصمیم به شرکت در این رقابت‌ها گرفتند.
دانکن کمبل اسکات
دانکن کمبل اسکات (؛ – ) یک شاعر، نویسنده، نثرنویس، دیوان‌سالار و سیاستمدار اهل کانادا بود. وی به‌همراه تنی چند از شاعران دیگر، از «شاعران کنفدراسیون کانادا» محسوب می‌شود.
وی مدتی طولانی، از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۲ میلادی، سرپرست و قائم‌مقام «ادارهٔ امور سرخپوستان» در کانادا بود و یکی از افراد مؤثر در پروژهٔ همگون‌سازی و تطبیق اقوام اولیه کانادا با جامعهٔ استعمارگران و ساکنان جدید کانادا محسوب می‌شد.
با آنکه اسکات را عموماً به‌واسطهٔ آثار ادبی و اشعارش می شناختند، اما میراث و اعتبارش به‌خاطر کارهایی که در «ادارهٔ امور سرخپوستان» انجام داد، لکه‌دار شد. در واقع، پس از وارسی و موشکافی فعالیت‌های او در قرن ۲۱، آنها را نوعی نسل‌کشی فرهنگی و پاکسازی نژادی قلمداد کردند.
کارخانه چوب‌بری
کارخانه چوب‌بری یا کارخانه اره کشی کارخانه‌ای است که در آن تنه درختان برش داده شده و به الوار تبدیل می شود. در کارخانه های چوب‌بری مدرن از اره های برقی برای برش چوب در طول و عرض استفاده می شود تا قطعات چوب با اندازه های استاندارد ساخته شود.
ولین (فیلم)
ولین () یک فیلم در ژانر درام و جنگی به کارگردانی ویچخ اسماژوفسکی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به یاتسک براچیاک و گابریلا موسکاوا اشاره کرد.
بدن (فیلم)
بدن () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی ماوگوژاتا شوموفسکا است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به یانوش گایوس، اوا داوکوفسکا، ووادیسواف کووالسکی، و مایا اوشتاشفسکا اشاره کرد.
آنجلینا نیکونوا
آنجلینا نیکونوا (؛ زادهٔ ) کارگردان اهل روسیه است.
رژیم غذایی برات
رژیم غذایی برات () شامل موز، برنج، سس سیب و نان تست می‌شود؛ که اوقاتیکه افراد مبتلا به آنفلوآنزا با حالت تهوع یا ناراحتی شدید دستگاه گوارش مواجه می‌شوند، بهتر است از این «رژیم غذایی برات» بهره بگیرند که غذاهای ساده و مغذی‌ای هستند که معده براحتی می‌تواند آنها را تحمل کند.
پارک بیسبال
baseball park یا یک پارک بازی برای ورزش بیس بال، که با نام "بال پارک" یا الماس شناخته می شود، برای برگزاری بازی بیس بال. یک پارک بیس بال شامل زمین بازی و صندلی تماشاگر اطراف.
اصطلاح "بال پارک" گاهی به کل ساختار ورزشگاه یا گاهی اوقات فقط به زمین بازی بیس بال اشاره دارد.
فرهنگ در ازبکستان
فرهنگ ازبکستان ترکیبی گسترده از اقوام و فرهنگ‌های قومی دارد، ازبک‌ها اکثریت گروه جمعیتی کشور را شامل می‌شوند. در سال ۱۹۹۵، حدود ۷۱٪ از جمعیت ازبکستان ازبک بودند. گروه‌های اصلی اقلیت روس‌ها (۸٫۴٪)، تاجیک‌ها (رسماً ۵٪، اما اعتقاد بر این است که بسیار بالاتر)، مردم قزاق (۴٫۱٪)، تاتارها (۲٫۴٪) و مردم قره‌قالپاق (۲٫۱٪) و سایر گروه‌های اقلیت شامل مردم ارمنی و کوریو سارام هستند. با این حال گفته می‌شود که به تدریج روسها و سایر اقلیت‌های اقلیم ساکن در ازبکستان تعداد افراد غیر بومی ساکن در ازبکستان رو به کاهش است و ازبک‌ها از دیگر قسمت‌های اتحاد جماهیر شوروی سابق بازمی‌گردند.
اماکن میراث فرهنگی در ازبکستان که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارند شامل موارد زیر است:
غذاهای ازبکستان مانند بیشتر کشورها تحت تأثیر کشاورزی محلی است. کشاورزی غلات در ازبکستان وجود دارد، بنابراین نان و نودل از اهمیت بالایی برخوردار هستند و غذاهای ازبکستان به عنوان «غنی از رشته فرنگی» توصیف شده‌است. گوشت گوسفند به دلیل فراوانی گوسفند در این کشور از محبوبیت زیادی برخوردار است و بخشی از غذاهای مختلف ازبکی است.
از سنت‌های مردم ترک در سراسر آسیای مرکزی سهم می‌برد. ازبکستان مزارع غلات فراوانی دارد، از این رو نان و نودل از اهمیت ویژه‌ای در این آشپزی برخوردار است. عمده گوشت مصرفی در غذاهای ازبکی، گوشت گوسفند بوده که علت آن فراوانی تعداد گوسفندان این کشور است.
با گذشت قرن‌ها ورزش در ازبکستان بیشتر به صورت سنتی در ورزش‌های سوارکاری و کشتی شکل گرفته‌است. همچنین ورزش‌هایی همانند فوتبال، بسکتبال، بوکس، کشتی و جودو نیز در کشور ازبکستان وجود دارد.
فوتبال محبوب‌ترین ورزش در ازبکستان است. لیگ برتر فوتبال ازبکستان لیگ ازبکستان است که از سال ۲۰۱۰، قبل از ۱۶ سال، ۱۴ تیم را در اختیار دارد. قهرمان فعلی لوکوموتیو تاشکند می‌باشد و تیمی که بیشترین قهرمانی را دارد، تیم پاختاکور تاشکند با هشت قهرمانی است.
باشگاه‌های معروف در لیگ فوتبال ازبکستان شامل باشگاه فوتبال نسف قرشی، باشگاه فوتبال پاختاکور تاشکند و باشگاه فوتبال بنیادکار می‌باشند. تیم نسف قرشی در سال ۲۰۱۱ موفق به پیروزی در ای اف سی کاپ آسیا شد.
تیم فوتبال زیر شانزده سال ازبکستان در سال ۲۰۱۲ قهرمان مسابقات زیر شانزده سال آسیا شد. تیم زیر هجده سال ازبکستان نیز در سال ۲۰۱۸ قهرمانی مسابقات زیر هجده سال آسیا را بدست آورد. بهترین نتیجه تیم رده بزرگسال ازبکستان، حضور در یک چهارم نهایی جام ملت‌های ۲۰۱۱ آسیا بود.
روشن ایرماتوف داور ازبکستانی در پنج سال (۲۰۰۸٬۲۰۰۹٬۲۰۱۰٬۲۰۱۱٬۲۰۱۴) به عنوان بهترین داور آسیا انتخاب شد.
روسلان چاگائف بوکسور حرفه ای است که نماینده ازبکستان در اتحادیه جهانی بوکس است. وی پس از شکست دادن نیکولای والوئف روسی، در سال ۲۰۰۷ عنوان قهرمان WBA را کسب کرد. چگائف قبل از از دست دادن در برابر ولادیمیر کلیچکو در سال ۲۰۰۹، دو بار از عنوان خود دفاع کرد.
ویندوز مووی میکر
ویندوز مووی میکر که در سال ۲۰۰۹ به ویندوز لایو مووی میکر شهرت داشت، یک نرم‌افزار فیلم‌سازی است که در حال حاضر، در ویندوز ۷، ویندوز ۸، ویندوز ۸٫۱، ویندوز ۱۰، ویندوز ام‌ئی، ویندوز اکس‌پی، ویندوز ویستا و ویندوز لایو دردسترس است. مایکروسافت صاحب برنامه، امکان اشتراک‌گذاری در وان‌درایو، فیسبوک، ویمیو، یوتیوب و فلیکر را ارائه کرده‌است.
مووی میکر در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷ متوقف شد.
فرهنگ در اردن
فرهنگ اردن در عناصر عربی و اسلامی با تأثیر چشمگیر غربی بنا شده‌است. اردن در تقاطع سه قاره جهان باستان ایستاده و دارای جغرافیا و فرهنگ متنوعی است. جنبه‌های قابل توجه این فرهنگ شامل موسیقی و لباس سنتی اردن و علاقه به ورزش است. اینها شامل فوتبال و بسکتبال و همچنین سایر ورزشهای وارداتی، عمدتاً از اروپای غربی و ایالات متحده است.
بیش از ۴۰٪ از جمعیت در کلان‌شهر عمان زندگی می‌کنند و فرهنگ اردن را در آن شهر متمرکز می‌کنند. موسیقی، فیلم، مد اروپایی و آمریکایی در بین مردم اردن محبوب است.
موسیقی سنتی اردن قدمتی طولانی دارد. اخیراً اردن شاهد ظهور چندین دی جی و ستاره‌های برجسته است.
اردن صنعت فیلم‌سازی ندارد. تنها فیلم اردنی "کاپیتان ابو رائد است". اگرچه این تنها فیلم اردنی است که در اردن ساخته شده‌است، فیلم‌های متعدد هالیوودی در مکان‌هایی در اردن مانند "لارنس عربستان" و "ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی" فیلمبرداری شده‌است. برنده اسکار بهترین فیلم، "مهلکه" در سال ۲۰۱۰ نیز در اردن فیلمبرداری شد. اخیراً فیلمبرداری مریخی در وادی رم انجام شد.
مطالعه باستان‌شناسی اردن در قرن نوزدهم با کشف پترا توسط یوهان لودویگ برکارتت آغاز شد. با این حال بیشترین توجه باستان‌شناسی در قرن نوزدهم روی فلسطین متمرکز بود، زیرا باستان شناسان خارجی تمایل داشتند که با گسترش مکانهای کتاب مقدس واقع در آنجا مشغول به کار باشند. وزارت آثار باستانی در عمان در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد. پلا، ام قیس، پترا، جرش، کرک (اردن) از آثار کشف شده قرن اخیر در اردن هستند. تندیس‌های دوران نوسنگی در سال ۱۹۸۳ در محل دهکده ماقبل تاریخ عین غزال یافت شد. موزاییک‌های قرن چهارم در کلیسا در بنای یادبود موسی در کوه نبویافت شده‌اند.
غذاهای اردن سبک سنتی آماده‌سازی مواد غذایی نشات گرفته از روش آشپزان اردنی یا روش استفاده معمول در اردن است که در طی قرن‌های متمادی از تغییرات اجتماعی و سیاسی توسعه یافته‌است.
طیف گسترده‌ای از تکنیک‌های موجود در آشپزی اردنی مورد استفاده قرار می‌گیرد، اعم از تنوری کردن، تف دادن و کباب کردن با چاشنی سبزیجات (هویج و برگها، بادمجان و غیره), گوشت و مرغ. همچنین یک زوش متداول در غذاهای اردنی برشته کردن یا تهیه غذاها با انواع سس‌های مخصوص است.
به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان زیتون در جهان روغن زیتون اصلی تربن روغن پخت‌وپز در اردن است. سبزیها، سیر، پیاز، سس گوجه فرنگی و لیمو ترش از طعم‌هایی هستند که معمولاً در غداهای اردن یافت می‌شوند. ترکیبی از ادویه جات ترشیجات به نام za'atar شامل یک گیاه محلی معروف به نام سماقاست. سماق یک گیاه وحشی است که در غذاهای اردن و کشورهای همسایه و نزدیک به آن در منطقه مدیترانه استفاده می‌شود.
فرزاد انصاری‌فر
فَرزاد انصاری‌فر (زادهٔ ۸ اسفند ۱۳۷۰ – درگذشتهٔ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در بهبهان خوزستان) یکی از کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود.
فرزاد انصاری‌فر، ۸ اسفند سال ۱۳۷۰ متولد شد. پدرش امین انصاری‌فر، از جانبازان جنگ ایران و عراق و از بازماندگان عملیات کربلای ۴ است. او فرزند اول خانواده بود به سرامیک‌کاری اشتغال داشت.
ظهر روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸ پس از پایان کار به منزل مراجعه می‌کند، دقایقی بعد لباس کارش را تعویض می‌کند و راهی کوچه می‌شود تا هم سر و گوشی آب بدهد و هم ۲ برادر کوچک‌ترش را که نگرانشان بود، به منزل برگرداند. چند نفر دیگری هم داخل کوچه نوریان، (جنب کلانتری یازده سابق) پرسه می‌زده‌اند. جایی که فرزاد ایستاده بوده کاملاً از محل درگیری‌ها دور بوده‌است. حوالی ساعت ۱:۴۵ دقیقه ظهر، فرزاد انصاری‌فر و سه نفر دیگر (یک دختر ۱۳ ساله و هر دو برادران دشتی) که در همان نقطه بوده‌اند، هدف گلوله قرار می‌گیرند. آن‌ها از پشت سر مورد اصابت گلوله قرارگرفته‌اند. گلوله‌ای که در مغز فرزاد باقی‌مانده بود از اسلحه کلاشینکف بوده‌است. او در ۱۰۰ متری منزلشان مورد هدف قرار گرفت.
پیکر وی توسط نیروهای امنیتی ابتدا به اهواز منتقل شد و ۲ روز بعد مجدداً به بهبهان برگردانده و تحویل خانواده شده و ظهر روز ۲۸ آبان ۱۳۹۸ در بهبهان به خاک سپرده شد. ۱۹ آبان ۱۴۰۰ در نخستین روز دادگاه بین‌المللی مردمی آبان برای رسیدگی به کشتار و سرکوب در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۳۹۸، امین انصاری‌فر، پدر فرزاد به عنوان شاهد در دادگاه گفت: «جسد ۶ نفر از کشته‌شدگان بهبهان را به اهواز منتقل کردند و آنجا مورد کالبدشکافی قرار گرفتند. کالبدشکافی نشان داد که با اسلحه کلاشنیکف به سر فرزاد شلیک کردند.» او افزود در ده روز اول بعد از کشته شدن فرزاد شکایتی در دادگستری ثبت کردیم اما تا امروز هیچ پاسخی به شکایت ما داده نشده است. وی همچنین اظهار داشت که دخترش را به جرم دادخواهی خون برادرش بازداشت کردند و ۷ روز در زندان اهواز بود و پرونده او هنوز مفتوح است. همچنین برادرش را هم به اتهام تبلیغ علیه نظام بازداشت کردند.
یک منبع نزدیک به خانوادهٔ انصاری‌فر، به بخش فارسی صدای آمریکا گفت که هم‌زمان با برگزاری دور دوم دادگاه مردمی آبان ۹۸ در لندن، مقامات قضایی ضمن تحت فشار قرار دادن خانواده انصاری‌فر، برای فرزانه انصاری‌فر سه پرونده جداگانه تشکیل داده‌اند. او با تأکید بر این که مقامات قضایی به خانواده انصاری‌فر «دارند خیلی فشار می‌آورند»، گفت: «به سراغ هر کسی که با آنها رفت‌وآمد داشته رفته‌اند و او را [برای بازجویی و تهدید] برده‌اند.» وی افزود علاوه بر تشکیل سه پرونده برای فرزانه انصاری‌فر، برای پدر، برادر و خواهر او نیز اخطاریه ارسال شده که ظرف مدت پنج روز در دادگاه (انقلاب) بهبهان حاضر شوند، اما آنها مراجعه نکرده‌اند. فرد نزدیک به خانواده انصاری‌فر همچنین گفت که پیش از این، خانه و ماشین خواهر او را آتش زده‌اند و دو عموی او را بازداشت کرده‌اند.
پروتکل انتقال ابرمتن نگارش ۳
پروتکل انتقال ابرمتن نگارش ۳ (به )و یا به‌طور خلاصه(H3) سومین نسخه اصلی پروتکل انتقال ابرمتن است که برای تبادل اطلاعات در شبکه وب جهان‌گستر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
نگارش سوم پروتکل انتقال ابرمتن یک پیش‌نویس مبتنی بر یک پیش‌نویس قبلی RFC میباشد بعد تر به نام "پروتکل انتقال ابرمتن (HTTP) بر روی QUIC" نام نهاده شد.QUIC یک لایه انتقال و پروتکل انتقال میباشد که به صورت بدوی توسط گوگل توسعه داده شده است. کنترل ازدحام در این فضای کاربری روی یک پروتکل داده‌نگاری کاربران(UDP) استفاده میشود.
در روز ۲۸ اکتبر ۲۰۱۸ در یک گفت گوی داخل میلینگ لیست مارک ناتینگام بر کرسی کارگروه مهندسی اینترنت (IETF) نشست. این کارگروه بواسطه گروه های کاربری HTTP و QUIC طی یک درخواست رسمی خواست تا نام پروژه از HTTP-over-QUIC به HTTP/3 (نگارش سوم پروتکل انتقال ابرمتن) تغییر کند. این درخواست بدین منظور صورت گرفت که شناسایی آن از دیگر مفاهیم اتصال HTTP به‌صورت پروتکل سیمی شفاف و قابل‌شناسایی شود و بدین صورت مردم تفکیک این از QUIC را متوجه شدند. فعالیت اخیر به این دلیل نیز انجام شد ، که توسعه این ابزار پس از نهایی شدن و انتشار پیش‌نویس از گروه کاربری QUIC به گروه کاربری HTTP محول شود. مدتی بعد پیشنهاد ناتینگام توسط همکارانش در کارگروه مهندسی اینترنت در نوامبر ۲۰۱۸ مورد قبول گرفت.
پشتیبانی از نگارش سوم HTTP در سپتامبر ۲۰۱۹ به گوگل کروم اضافه شد ، همچنین در نوامبر ۲۰۱۹ نیز فایرفاکس این پشتیبانی را اضافه کرد.
کتابخانه هایی متن‌باز که منطق کلاینت یا سرور را برای HTTP/3 یا QUIC پیاده کرده اند به شرح زیر هستند. کتابخانه quiche (ساخته کلادفلر) میتواند به انجین‌اکس متصل شود. بر طبق برنامه ریخته شده HTTP/3 از نسخه ۱.۱۷ انجین‌ایکس پشتیبانی میشود.
تعدادی کتابخانه وجود دارند که پیش‌نویسی قدیمی‌تر از پروتکل یا نگارش های گوگل از QUIC را پیاده‌سازی کرده اند.(مانند : Q046 در گوگل کروم ، نسخه ۷۶)
بمیر، بمیر عزیزم
«بمیر، بمیر عزیزم» ترانه‌ای از گروه هارر پانک میس‌فیتس است. این ترانه در ماه می ۱۹۸۴ (۷ ماه پس از فروپاشی گروه میس‌فیتس) توسط شرکت نشر مستقل پلَن ناین منتشر شد. نام ترانه الهام گرفته از فیلم ترسناک متعصب (۱۹۶۵) است که در ایالات متحده آمریکا با عنوان «بمیر، بمیر عزیزم!» اکران شد. طرح جلد تک‌آهنگ برگرفته از شمارهٔ نوزدهم کتاب کامیک تالار لرز منتشر شده در سپتامبر ۱۹۵۳ است.
این ترانه در سال ۱۹۸۱ و به‌عنوان یکی از قطعه‌های آلبوم "با ما قدم بزن" ضبط شد اما در آن آلبوم گنجانده نشد و در سال ۱۹۸۴ به‌همراه ۲ ترانهٔ دیگر، در قالب تک‌آهنگ منتشر شد.
گروه متالیکا، درسال ۱۹۹۸ نسخهٔ جدیدی از «بمیر، بمیر عزیزم» را در کاور آلبوم گاراژ اینک. منتشر کردند.
ویکتور والدویا از آل‌میوزیک در نقد مثبتی که راجع به «بمیر، بمیر عزیزم» نوشت آن را جزو بهترین ترانه‌هایی دانست که میس‌فیتس ضبط کرده‌اند و با عبارت «یک انرژی خالص و وحشیانهٔ آزادشده» از آن یاد کرد.
آرون لاریویه در استریوگام «بمیر، بمیر عزیزم» را بهترین ترانهٔ میس‌فیتس لقب داد. ریتم کوبنده‌ای که ترانه با آن آغاز می‌شود، تمام مدت تکرار می‌شود و تا پیش از پایان آشفتهٔ آهنگ، حتی کوبنده‌تر هم می‌شود و به عقیدهٔ لاریویه این، یک بدرقهٔ بی‌نقص برای یکی از بهترین گروه‌های پانک تمام دوران است.
جف یانیاک (خوانندهٔ گروه دیسچارج) بر این باور است بودجهٔ پایین گروه‌ها بعضاً باعث می‌شود بهترین آثارشان را خلق کنند و این قطعه را مصداق آن وضعیت می‌داند. او نسخهٔ متالیکا را «بسیار وحشتناک» توصیف کرده و معتقد است آن‌ها ترانه را نابود کرده‌اند.
دَن آزی در وبسایت دیفیوزر، با اشاره به نام و محتوای ترانه از آن با عنوان کتاب درسی میس‌فیتس یاد کرده‌است.
پاور آو سیبری
پاور آو سیبری () یک خط لوله انتقال است که توسط شرکت گازپروم روسیه احداث شده‌است و حدود ۳۰۰۰ کیلومتر طول دارد. این خط لوله از میادین گازی چایاندا و کوفیکتا در سیبری به بلاگووشچنسک در نزدیکی مرز چین امتداد پیدا می‌کند.
علی محمدوف
علی محمدوف (; – ) قهرمان ملی جمهوری آذربایجان است، که در سال ۱۹۹۲ در جنگ قره‌باغ کشته شد.
علی محمدوف در ۱۱ اوت سال ۱۹۵۵، در شهر نخجوان جمهوری خودمختار نخجوان در آذربایجان شوروی به دنیا آمد. از آنجا که در دوران کودکی‌اش، خانواده اش به باکو منتقل شد، در مدرسه شماره ۲۵۵ این شهر تحصیل گرفت. در سال ۱۹۷۵، دوره خدمت سربازی خود را در یگان‌های ارتش شوری مستقر در مجارستان سپری کرد.
علی محمدوف دانش‌آموخته آکادمی نیروی انتظامی آذربایجان می‌باشد. او بعدها به عنوان سروان پلیس در قسمت تحقیقات جنایی وزارت کشور مشغول به کار بود.
از سال ۱۹۹۲، علی محمدوف زود زود به خط مقدم جبهه قره‌باغ اعزام می‌شده‌است. در ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۲، به عملیات دفاع از شهرستان لاچین پیوست. با وجود اینکه به همراه هم‌رزمانش توانستند ارتفاع «قیزارتی» را بازپس‌گیرند، ولی بامداد اول اکتبر مورد حمله شدید ارتش ارمنستان قرار گرفتند. وی هنگام تلاش برای تخلیه مجروحان از میدان جنگ به جاهای امن از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفته و در مصاف نبرد جان خود را از دست داد.
علی محمدوف متأهل و دارای ۲ فرزند بود.
طبق فرمان شماره ۲۷۳ رئیس‌جمهور آذربایجان، مورخ ۱۹ اکتبر سال ۱۹۹۲، به علی محمدوف فرزند علی‌حسین در پاس اقدامات قهرمانانه‌اش، پس از مرگش نشان قهرمان ملی این کشور اعطاء گردید.
یکی از خیابان‌های شهر باکو وامدار اسم علی محمدوف است.
الدار محمدوف
الدار محمدوف (; – ) پرسنل نظامی اهل جمهوری آذربایجان بود. وی قهرمان ملی جمهوری آذربایجان است، که در جنگ قره‌باغ کشته شده‌است.
الدار محمدوف در ۱۰ ژانویه سال ۱۹۶۸، در شهر باکوی آذربایجان شوروی چشم به دنیا گشود. او دانش‌آموخته دانشگاه افسری جمشید نخجوانسکی (۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹) بود. پس از فارغ‌اتحصیلی، به تحصیلات خود در رشته علوم سیاسی در آکادمی افسری ریگا ادامه داد.
الدار محمدوف تا سال ۱۹۹۱ به عنوان یکی از نیروهای عمل کننده ارتش روسیه در استان اورنبورگ خدمت می‌نمود. پس از بازگشت به آذربایجان، در یگان موشکی نیروی هوایی ارتش جمهوری آذربایجان استخدام شد. او بعد به ریاست یکی از بخش‌های نیروی مرزبانی جمهوری آذربایجان، از شاخه‌های وزارت امنیت ملی قبلی این کشور، رسید.
الدار محمدوف به دنبال شروع جنگ قره‌باغ عازم خط مقدم جبهه شد. او به هنگام دفاع از منطقهٔ مسکونی آق دره و نجات سربازان آذربایجانی از ازتش ارمنستان، در نتیجه درگیری حادث شده در ۲۴ فوریه ۱۹۹۳ در شهرستان «آق‌دره» از، قره‌باغ کوهستانی، کشته شد.
طبق فرمان شماره ۲۴۷ ریاست جمهوری آذربایجان مورخ ۱۱ دسامبر سال ۱۹۹۴، بعد از مرگش از الدار محمدوف در پاس اقدامات قهرمانانه‌اش در حین جنگ قره‌باغ با اعطاء نشان قهرمان ملی این کشور تقدیر گردید.
پست مرزی ۲۲ واحد مرزی گوی‌تپه نیروی مرزی جمهوری آذربایجان نام الدار محمدوف را به یدک می‌کشد.
پروین شاکر
پروین شاکر ( – ) یک شاعر اردو زبان، و یک نویسنده، معلم و کارمند رسمی دولت پاکستان بود.
انتشار اولین مجموعه اشعار وی با عنوان "خوشبو" در سال ۱۹۷۶ جایزه ادبی آدامجی را به دست آورد. در سال ۱۹۹۰ جایزه افتخار حسن کارکرد رئیس‌جمهور پاکستان که یکی از بالاترین جوایز مدنی این کشور است برای کمک‌های برجسته او به شعر اردو را برایش به ارمغان آورد.
شاکر به عنوان یک دانشجوی فوق‌العاده و برجسته، مدرک کارشناسی ارشد در رشته‌های ادبیات انگلیسی، زبانشناسی و مدیریت بانکی و دکترا در مدیریت بانکی را به دست آورد و همچنین در مدیریت دولتی از دانشگاه هاروارد فوق لیسانس گرفت.
شاکر از نظر شغلی برای مدتی طولانی مدرس زبان انگلیسی در دانشگاه بود و سپس به خدمات دولتی پیوست و با صعود در رده‌های مختلف، دبیر دوم دفتر فدرال پاکستان شد. شاکر در طول کار خود، همچنان به انتشار کتاب‌های جالب توجه اشعار خود پرداخت. از جمله "صد برگ" (۱۹۸۰)، "خودکلامی" (۱۹۹۰)،"انکار" (۱۹۹۰)، "ماه تمام" (۱۹۹۴). شاکر با نوشتن از دید یک زن جوان و با استفاده از واژه دختر (به اردو لڑکی) در اشعار خود برای اولین بار توانست قالب مردسالار آن زمان را شکسته و با بیان صریح و آشکار وضعیت زن از نظر عاطفی و واقع گرایانه، سنت شکنی کند.
مؤسسه اعتماد پروین شاکر در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد که یک جشنواره ادبیات اردو است و هدف آن پرورش نسل بعدی چهره‌های ادبی زبان اردو است.
علی مصطفی‌اف
علی مصطفی‌اف (; – ) قهرمان ملی جمهوری آذربایجان است، که در جنگ قره‌باغ به عنوان خبرنگار برای پوشش اخبار از نقاط داغ جنگ داشت. او دارنده مدال «خبرنگار افتخاری آذربایجان»، عضو «اتحادیه خبرنگاران آذربایجان»، شاعر و خبرنگار تلویزیون بود.
علی مصطفی‌اف ۱۴ آوریل ۱۹۵۲، در روستای قزاق‌بیلی شهرستان قزاق در آذربایجان شوروی زاده شد. در سال ۱۹۶۹، آموزش متوسطه خود را در مدرسه روستای «داش‌صلاح‌لی» پشت سر گذاشت. بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳، خدمت سربازیاش را در ارتش شوروی گذراند.
علی مصطفی‌اف دانش‌آموخته رشته خبرنگاری از دانشگاه دولتی باکو (۱۹۸۱) است. او ابتدا در بخش خبری تلویزیون آذربایجان (شبکه آذتی‌وی) فعالیت داشت. بعد از آغاز جنگ قره‌باغ، علی مصطفی‌اف مأمور تهیه گزارش‌ها از جبهه شد.
علی مصطفی‌اف به همراه ۲۲ تن دیگر از مسافران و خدمه بالگردی که بر فراز آسمان روستای «قره‌کند» شهرستان خواجه‌وند، ار توابع قره‌باغ کوهستانی توسط نیروهای ارمنستان ساطق شد، کشته شد. هیچ‌یک از سرنشینان همان هلیکوپتر نتوانست جان سالم به در ببرد.
علی مصطفی‌اف در خیابان شهدای باکو به خاک سپرده شد.
علی مصطفی‌اف متأهل و دارای سه فرزند بود.
مطابق فرمان شماره ۲۹۴ ریاست جمهوری آذربایجان به تاریخ ۶ نوامبر سال ۱۹۹۲، پس از مرگش از علی مصطفی‌اف با اهدای نشان قهرمان ملی این کشور تقدیر به عمل آمد.
یک مدرسه در شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، وامدار اسم علی مصطفی‌اف است.
فرآوری غذایی
فرآوری غذایی تبدیل محصولات کشاورزی به خوراک یا یک گونه مواد خوراکی به اشکال دیگر است. فرآوری غذایی شامل شکل‌های بسیاری از پردازش مواد خوراکی است، از آسیاب کردن دانه تا آرد خام گرفته و از آشپزی خانگی گرفته تا روش‌های پیچیده صنعتی که برای تهیه غذاهای آسان استفاده می‌شوند.
فرآوری غذایی نخستین برای تهیه بیشتر غذاها ضروری است و پردازش خوراک دومین مواد را به غذاهای آشنا مانند نان تبدیل می‌کند.
فرآوری خوراک سومین مسبب پرخوری و چاقی است که دارای مقدار بسیاری قند، نمک و مقادیر بسیارکمی فیبر است و به‌همین دلیل مورد انتقاد قرار گرفته‌است.
فرهنگ در فیلیپین
فرهنگ فیلیپینی ترکیبی از فرهنگ‌های شرق و غرب است. هویت فیلیپینی در درجه اول در نتیجه فرهنگهای پیش از استعمار، تأثیرات استعماری و تاجران خارجی به هم می‌آمیزد و به تدریج در حال تکامل می‌شوند. در دوران قبل از استعمار، فیلیپین مجموعه ای ملت، جزایر و قبایل بود که توسط پادشاهان، اشراف، اداره می‌شد.
فیلیپین در سال‌های پیش از میلاد یکی از مراکز بازرگانی در منطقهٔ جنوب شرقی آسیا بود. نخستین اروپاییانی که به این جزایر آمدند، همراهان فردیناند ماژلان کاشف معروف بودند که در سال ۹۰۰ش ـ ۱۵۲۱م به همراه او این جزیره را کشف کرده و پای به این سرزمین نهادند.
نفوذ چینی‌ها از طریق تجارت، به ویژه توسط دودمان مینگ و سایر سلسله‌های اولیه از اوایل قرن نهم در سراسر آسیای جنوب شرقی آشکار شده‌است. آمیختگی نفوذ بومی، استعماری و خارجی در هنرها و سنت‌های تاریخی کشور بسیار مشهود است.
اولین مجمع الجزایر فیلیپین توسط نگریتوس مستقر شد. امروزه اگرچه تعداد آنها کم است، اما شیوه زندگی و فرهنگ بسیار سنتی در آنها حفظ شده‌است. پس از آنها، مردمان آسترونزیایی وارد مجمع الجزایر شدند. فرهنگ اتریزی در قومیت‌ها، زبان‌ها، آشپزی‌ها، موسیقی، رقص و تقریباً در همه ابعاد فرهنگ کاملاً مشهود است که به تجارت با سایر اتریزی‌ها، به ویژه در کشورهای همسایه در دریای جنوب شرقی آسیا مشغول تجارت بودند. آنها همچنین با سرزمین اصلی آسیای جنوب شرقی و همچنین ژاپن، چین، شبه قاره هند و عربستان تجارت می‌کردند. در نتیجه، برخی از این فرهنگ‌ها تأثیرات خود را بر فرهنگ فیلیپینی نشان دادند. این امر به تدریج با سیستم‌های اعتقادی بومی تکامل یافت و به آنیتیسم تبدیل شد که بیش از یک هزاره به مذهب غالب آنها تبدیل شد.
اسپانیایی‌ها به مدت ۳۳۳ سال به عنوان مستعمره امپراتوری اسپانیا، معماری استعماری اروپا را به فیلیپین معرفی کردند. معرفی مسیحیت کلیساها و معماری‌های اروپایی را به وجود آورد که بعداً مرکز اکثر شهرها و شهرهای کشور شد. اسپانیایی‌ها همچنین سنگ را به عنوان مصالح ساختمانی به مردم معرفی کردند و فیلیپینی‌ها آن را با معماری موجود خود ادغام کرده و یک معماری ترکیبی منحصر به فرد فیلیپین را به وجود آوردند. معماری استعماری فیلیپین هنوز هم می‌تواند در ساختمانهای قدیمی مانند کلیساهای باروک فیلیپینی، دیده شود. بهترین مجموعه معماری دوران استعمار اسپانیا را می‌توان در شهر دیواری اینتراوروس در مانیل و در شهر تاریخی ویگان یافت.
لافایت جی پول
لافایت گرین پول (به انگلیسی: Lafayette Green Pool) ملقب به «پدر جنگ» از پرسنل تانک و فرماندهان جوخه‌های زرهی ارتش ایالات متحده در جنگ جهانی دوم بود که یک روز پس از نبرد نرماندی در خط مقدم پیاده شده و ۲۵۸ دستگاه از ادوات سنگین دشمن را (تا پیش از آن که تانک وی در ۱۹۴۴ در آلمان نابود گردد) از بین برد. وی یکی از فرماندهان تک خال یگان‌های زرهی در تمام ادوار تاریخ جنگ است.
فرهنگ در سنگاپور
فرهنگ سنگاپور ترکیبی از فرهنگ‌های آسیایی و اروپایی است. سنگاپور که تحت تأثیر فرهنگ‌های مالایی، آسیای جنوبی، آسیای شرقی و اوراسیا قرار گرفته‌است.
شواهد نشان می‌دهد که در قرن چهاردهم میلادی تجارت قابل تگاپور تحت حاکمیت پارامسوارا بوده‌است که فرمانروای پیشین را به قتل رساند و وی توسط مجاپاهیت یا سیامی اخراج شد. سپس تحت سلطنت مالاکا و سلطان جوهور قرار گرفت. در سال ۱۸۱۹، سر توماس استمفورد رافلز پیمانی را با جوهور بست که به موجب آن انگلیسها اجازه یافتند بندر تجاری را در جزیره بیابند، که این پیمان منجر به به وجود آمدن مستعمره انگلیس سنگاپور در سال ۱۸۱۹ شد.
سنگاپور از سال ۱۸۲۴ تا ۱۹۶۳ میلادی، به غیر از سه سال در زمان جنگ جهانی دوم یکی از مستعمرات بریتانیا بود. در سال ۱۹۴۲ سنگاپور که هنوز مستعترباکرککلملپیتانیا بود، توسط ژاپن اشغال شد و نیروهای بریتانیایی مجبور به ترک آن شدند. وینستون چرچیل این رخداد را «بدترین فاجعه و بزرگترین تسلیم در تاریخ بریتانیا» نامید. سنگاپور پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ میلادی دوباره توسط نیروهای بریتانیایی اشغال شد. هجده سال بعد در سال ۱۹۶۳ سنگاپور به عنوان عضوی از فدراسیون مالزی استقلال خود را از بریتانیا به دست آورد. این کشور در نهایت دو سال بعد در سال ۱۹۶۵ از مالزی جدا شد و به این ترتیب جمهوری سنگاپور شکل گرفت.
به شیوه‌ای از حکومت یا مدیریت گفته می‌شود که در آن دست‌اندرکاران بر پایهٔ توانایی و شایستگی‌شان برگزیده شوند و نه بر پایهٔ قدرت مالی یا موقعیت اجتماعی و فامیلی. فناوری‌های نوین و شتاب تحول و تغییر، نیاز به نیروی انسانی متخصص را بیش از پیش کرده‌است. این امر بنگاه‌ها و دولت را به سوی نظام و سیستمی شایسته سالار رهنمون می‌کند. در جوامع شایسته سالار، نگرش‌های خویشاوندسالاری، قبیله گرایی، حزب سالاری و غیره مطرود است. نظام شایسته سالار، نظامی است که در آن افراد مناسب در مکان و زمان مناسب منصوب شده و از ایشان بهترین استفاده در راستای اهداف فردی، سازمانی و اجتماعی بشود. غذاهای سنگاپور نیز نمونه بارز تنوع و اشاعه فرهنگی در سنگاپور است. سنگاپوری‌ها همچنین از طیف‌های متنوعی از غذاهای دریایی از جمله خرچنگ، صدف، ماهی مرکب و صدف در پخت‌وپز استفاده می‌کنند. یکی از غذاهای مورد علاقه در میان مردم سنگاپور، لقمه‌ماهی کباب شده‌است که روی برگ موز و همراه با فلفل سرو می‌شود.
باغ بوتانیکی در سنگاپور به وسعت ۷۴ هکتار است. این مساحت یک پنجم باغهای سلطنتی در کیو یا یک پنجم پارک مرکزی نیویورک است. این باغ تنها باغ جهان است که از ۵ صبح تا ۱۲ نصفه شب در همه روزهای سال باز است و جز برای باغ ملی ارکید هیچ ورودیه‌ای ندارد. این باغ از جنوب به جاده هالند و جاده ناپیر، از شرق به جاده کلانی، از غرب به خیابان تیرسال و پارک کلانی و از شمال به بوکیت تیما محصور است. فاصله مستقیم بین شمال و جنوب آن ۲٫۵ کیلومتر است.
مذهب در سنگاپور به دلیل تنوع در اعتقادات مذهبی و شیوه‌های مختلف به دلیل آمیختگی قومی متنوع آن از مردمان نشات گرفته از کشورهای مختلف، مشخص می‌شود.
فرهنگ در میانمار
فرهنگ میانمار (همچنین به عنوان برمه نیز شناخته می‌شود) () به شدت تحت تأثیر بودیسم قرار گرفته‌است. فرهنگ برمه نیز تحت تأثیر همسایگانش بوده‌است. در دوره‌های اخیر، استعمار انگلیس و غرب‌گرایی بر جنبه‌های فرهنگ برمه از جمله زبان و آموزش تأثیر گذاشته‌است.
از نظر تاریخی، هنر برمه مبتنی بر کیهان‌شناسی و اسطوره‌های بودایی یا هندوئیسم بوده‌است. چندین تصویر منطقه ای از تصاویر بودا وجود دارد که هر کدام ویژگی‌های مشخصی دارند. به عنوان مثال، سبک ماندالیایی، که در اواخر دهه ۱۸۰۰ شکل گرفت، متشکل از یک بودا به شکل بیضی شکل با ویژگی‌های واقع گرایانه از جمله ابروهای خمیده به‌طور طبیعی، گوش‌های کوچکتر اما برجسته و لباس‌های پارچه ای است.
رقص در برمه را می‌توان به رقص‌های نمایشی، عامیانه و روستایی و رقص طبیعی تقسیم کرد که هر یک ویژگی‌های متمایزی دارند. رقص یودایا تنها برای سرگرمی خانواده‌های سلطنتی در دربار سلطنتی است.
انواع مختلفی از موسیقی برمه از آرایه ای از آلات موسیقی سنتی، شناخته شده‌است. موسیقی سنتی عامیانه در موسیقی جنوب شرقی آسیا غیرقابل توصیف است، زیرا با تغییر ناگهانی در ریتم و ملودی و همچنین تغییر در بافت مشخص می‌شود. ابزاری منحصر به فردی برای در موسیقی برمه، "سونگ گاو"، یک چنگال قوسی است که می‌توان قدمت ان را در دوران پیش از هیتیت دنبال کرد.
زبان برمه‌ای زبان رسمی برمه است. همچنین این زبان از سوی حکومت این کشور رسماً با نام "میانمار" شناخته می‌شود. اما اغلب همان نام "برمه‌ای" را به کار می‌برند. برمه‌ای زبان بومی نژاد بامار (برمه‌ای) و دیگر زیرشاخه‌های نژادی وابسته است. در برمه ۳۲ میلیون نفر به‌عنوان زبان نخست و اقلیت‌های نژادی به‌عنوان زبان دوم به این زبان سخن می‌گویند. این زبان در خارج از برمه کاربرد ندارد.
برمه‌ای جزو دسته زبان‌های تبتی-برمه‌ای از زیرشاخه‌های خانواده زبان‌های چینی-تبتی است. برمه‌ای یک زبان نواخت‌بر و منفرد است. این زبان از خط برمه‌ای استفاده می‌کند که از خط زبان مون مشتق شده که از خط برهمایی ریشه گرفته‌است.
٪ ۸۹ مردم این کشور پیرو آیین بودا هستند، ٪ ۴ مسیحی، ٪ ۴ مسلمان، ۱٪ روح‌باور و ۲ ٪ معتقد به ادیان دیگر هستند. فوتبال محبوب‌ترین ورزش در میانمار است. شبیه به فوتبال، "چین لون" () یک ورزش بومی است که از توپ خشن استفاده می‌کند.
غذاهای برمه به‌طور عمده مجموعه ای از غذاهای گوناگون از مناطق مختلف میانمار (برمه) است. همچنین از غذاهای مختلف کشورهای همسایه، به ویژه چین، هند و تایلند تحت تأثیر قرار گرفته‌است.
غذاهای مدرن برمه به دو نوع کلی تقسیم می‌شوند: ساحلی و داخلی. آشپزی در مناطق ساحلی، مانند آن در شهر اصلی یانگون، استفاده گسترده از محصولات ماهی و محصولات دریایی مانند سس ماهی ونگاپی (غذاهای دریایی تخمیر شده) را در بر می‌گیرد. آشپزی در مناطق داخلی، مانند میانمار بالا و مناطق تپه ای، تمایل به استفاده از گوشت و مرغ بیشتر دارد، اگر چه پخت‌وپز مدرن داخلی نیز ماهی‌های آب شیرین و میگو را به عنوان منبع پروتئین از چندین راه ممکن می‌کند: تازه، شور صاف شده یا صاف نشده، شور و خشک شده، ساخته شده به صورت خمیری شور، یا خمیر ترش و فشرده.
فرشته (فیلم ۱۹۸۲)
فرشته () یک فیلم در ژانر هنری، صامت، و درام محصول کشور فرانسه است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به موریس باکت و ریتا رنوار اشاره کرد.
موریس باکت
موریس باکت (; – ) هنرپیشه، بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، کوهنورد، و بازیگر تلویزیون اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زد"، "جرم موسیو لانگه"، "بابی دیرفیلد"، "جوان خام"، "بخش ویژه، "آخرین مترو"، و "فرشته" اشاره کرد.
ریتا رنوار
ریتا رنوار (; – ) هنرپیشه، طراح رقص، و بازیگر سینما اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "صحرای سرخ"، "شاه‌دانه"، و "فرشته" اشاره کرد.
همپتنز
همپتنز  بخشی از انتهای شرقی لانگ آیلند، متشکل از گروهی از روستاها و آبادی‌ها در شهرهای ساوت‌همپتون و ایست همپتون است که با هم شاخه جنوبی لانگ آیلند در شهرستان سافک، نیویورک را تشکیل می‌دهند. همپتنز یک تفریگاه دریاکنار محبوب و به‌طور تاریخی از مقاصد محبوب تابستانی در شمال‌شرقی ایالات متحده آمریکا است. شاخه مانتاک راه‌آهن لانگ آیلند، بزرگراه مانتاک و سرویس‌های اتوبوس خصوصی همپتنز را به بقیه لانگ آیلند و نیویورک سیتی مرتبط می‌کنند و قایق‌های مسافری ارتباطاتی را با جزیره شلتر، نیویورک و کنتیکت فراهم می‌آورند.
انتحاری (فیلم)
انتحاری () یک فیلم در ژانر ملودرام و درام به کارگردانی اسکار روهلر محصول کشور آلمان است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
فرهنگ در لائوس
لائوس فرهنگ و آداب و رسوم خود را به عنوان چهارراه داخلی تجارت و مهاجرت در آسیای جنوب شرقی طی هزاره‌ها توسعه داده‌است. از سال ۲۰۱۲، لائوس جمعیتی تقریباً ۶٫۴ میلیون نفری دارد که در بیش از ۲۳۶٫۸۰۰ کیلومترمربع گسترش یافته‌است یکی از کمترین تراکم جمعیت در آسیا را به همراه دارد. با این حال، کشور لائوس دارای تعداد رسمی بیش از چهل و هفت قومیت است که به ۱۴۹ زیر گروه و ۸۰ زبان مختلف تقسیم شده‌است. لائو لاو در طول تاریخ این کشور اکثریت قومی و زبانی را تشکیل داده‌است. در جنوب شرقی آسیا، فرهنگ سنتی لائوس یکی از فرهنگ‌های هند بزرگ (به همراه برمه، تایلند و کامبوج) به حساب می‌آید.
لائوس از نظر جغرافیایی یک منطقه جدا افتاده کوهستانی است، و مرز و بوم سنتی و سیاسی را با ویتنام تشکیل می‌دهد. بخش اعظم مرزهای غربی لائوس توسط رودخانه مکونگ تشکیل شده‌است که علی‌رغم قابلیت حمل و نقل محدود در طول رودخانه، عمده‌ترین وسایل تجارت داخلی را فراهم می‌کند. امروز لائوس از فرانسه، تایلند، چین، ویتنام، برمه و کامبوج تأثیر فرهنگی دارد.
۵۵ درصد از مردم آن از قوم لائو، ۱۱ درصد از قوم خمو، ۸ درصد از تیره همونگ و ۲۶ درصد بقیه از صد گروه قومی مختلف هستند
زبان لائو زبان رسمی کشور لائوس است. این زبان در شمال تایلند نیز تکلم می‌شود. زبان لائو شاخه‌ای از زبان‌های کرا-دای و زبانی نواخت‌بر است.
بیش از ۹۰ زبان بومی متمایز وجود دارد که توسط اقوام مختلف لائوس صحبت می‌شود. زبان لائو، زبان رسمی لائوس است که در وینتیان صحبت می‌شود.
دین مردم لائوس تقریباً ۶۰٪ ترواده است. مذاهب دیگر از جمله اسلام و مسیحیت در اقلیت هستند و جمعاً کمتر از ۲٪ از جمعیت را تشکیل می‌دهند.
لائوس بیشتر ادبیات سنتی خود را از قرن شانزدهم و هفدهم میلادی Lan Xang می‌گیرد. برجسته‌ترین ژانر شعر حماسی است که با وجود آب و هوای گرمسیری لائوس و تاریخ درگیری و جنگ، چندین شاهکار زنده مانده‌اند.
لائوس از قرن هجدهم چندین جنگ مهم را تجربه کرده‌است. لائوس به عنوان کشوری با بیشترین بمب‌گذاری در جهان متمایز است. سالها انزوای اقتصادی نیز عوارض زیادی را به دنبال داشته‌است. تجارت بین‌المللی آثار باستانی نیز به دلیل فقر مداوم، بر میراث هنری لائوس تأثیر گذاشته‌است. در نتیجه بخش اعظم هنر و معماری سنتی در لائوس در سه قرن گذشته مورد تخریب قرار گرفته، فروخته شده، نابود شده یا متحمل خسارت قابل توجهی شده‌است.
لائوس صنعت فیلم یا رسانه ای کمی دارد. رسانه‌های تلویزیونی، فیلم، رادیو و اینترنت از کشور همسایه تایلند بسیار گسترده‌است و منشأ تنش سیاسی و فرهنگی است.
غذاهای لائویی نشانگر تنوع قومی کشور و همسایگان اطراف آن است. لائوس حتی در بین غذاهای معمولی دارای تغییرات منطقه ای شدید است، به طوری که برنج چسبناک اصلی‌ترین وعده‌های غذایی است.
فوتبال رایج‌ترین ورزش بین‌المللی است که در لائوس با بازی در ورزشگاه ملی لائوس در وینتیان برگزار می‌شود. لیگ لائو در ۱۹۹۵ تأسیس شد و ده تیم در ان حضور دارد. فدراسیون فوتبال لائوس یک تیم ملی را در بخش آسیا فیفا اداره می‌کند.
ورزش‌های سنتی شامل هنرهای رزمی کیک بوکسینگ است که در مجموع به عنوان مووی لائو شناخته می‌شوند.
شیان کویین
شیان کویین (به ویتنامی: Xuân Quỳnh); – ) یک شاعر، و نویسنده معاصر زن صاحب نام اهل ویتنام بود. او در ۲۹ اوت ۱۹۸۸ همراه با همسرش لوو کوانگ و پسر ۱۲ ساله آنها لوو کوشن تاوو در یک تصادف رانندگی در شهر هوی دونگ جان باخت.
در ۶ اکتبر ۲۰۱۹ توسط گوگل دودل مورد تقدیر قرار گرفت.
اتاق پژواک ایدئولوژیک گوگل
اتاق پژواک ایدئولوژیک گوگل که به یادداشت گوگل مشهور است، یک یادداشت داخلی مورخ ژوئیه ۲۰۱۷ نوشته جیمز دمور مهندس گوگل در آمریکا است در رابطه با سیاست‌های فرهنگی و تنوع گوگل. این یادداشت و اخراج دمور از گوگل در پی آن در اوت ۲۰۱۷ سوژه پوشش رسانه‌ای شد. این شرکت دمور را به خاطر نقض آیین‌نامه رفتاری اش اخراج کرد. دمور شکایتی به هیئت ملی روابط کار تسلیم کرد ولی بعداً شکایت خود را پس گرفت. یکی از وکلای این هیئت اخراج او را بی نقص دانست. دمور پس از پس گرفتن این شکایت با استخدام هارمیت دیلون وکیل شکایتی سنخی به دادگاه تقدیم کرد و گوگل را متهم به تبعیض علیه محافظه‌کاران، سفیدپوستان، مردان و آسیاییان کرد. دمور برای پیگیری میانجیگری با گوگل ادعاهایش در شکایت را پس گرفت.
شرکت در یک برنامه تنوع گوگل که پس از آن تقاضا شد شرکت کنندگان بازخورد خود را بفرستند، جیمز دمور را بر آن داشت تا یادداشت را بنویسد. یادداشت در یک پرواز به چین نوشته شد. یادداشت با «اتاق پژواک ایدئولوژیک» خواندن فرهنگ گوگل اظهار می‌دارد که با این که تبعیض وجود دارد، این که همهٔ نابرابری‌ها به ستم نسبت داده شود افراط است و تلاش برای اصلاح نابرابری‌ها از طریق تبعیض معکوس اقتدارگرایانه است. در عوض، استدلال می‌کرد که نابرابریهای مونث/مذکر را می‌توان بخشی با تفاوت‌های بیولوژیک توضیح داد. دمور گفت این تفاوت‌ها شامل علاقه عموماً قوی‌تر زنان به افراد به جای چیزها، و گرایش بیشتر آنان به اجتماعی و هنری بودن و روان‌رنجوری (خصایص مرتبه بالاتر) است. یادداشت دمور همچنین راه‌هایی را برای تطبیق با محل کار فناوری با این تفاوت‌ها به منظور افزایش حضور و راحتی زنان بدون توسل به تبعیض پیشنهاد می‌کرد.
کلیسای جامع متروپولیتن مونته‌ویدئو
کلیسای جامع متروپولیتن مونته‌ویدئو و (به اسپانیایی: Catedral Metropolitana de Montevideo) کلیسای اصلی کاتولیک رومی مونته ویدئو است. درست در جلوی کابیلدو در حوالی میدان قانون اساسی، در مجاورت کلیسای جامع مادر مقدس و در منطقه قدیمی شهر معروف به سیوداد ویجا واقع شده‌است. این کلیسا از سال ۱۹۷۵ میلادی به عنوان یک اثر تاریخی ملی ذکر شده‌است.
قدمت این کلیسا به زمانی که کلیسایی آجری در محل سایت کنونی مجموعه کلیسای جامع بود، به دوران استعمار اسپانیایی‌ها (۱۷۴۰(میلادی) می‌رسد. بعدها پایه و اساس جهت ساخت ساختار نئوکلاسیک کنونی در سال ۱۷۹۰ (میلادی) گذاشته شد که توسط توماس توریبیو طراحی شد. هر چند که درباب معمار این بنا اختلاف نظر وجود داشته و همواره مورد بحث قرار بوده‌است. (دیگر نویسندگان احتمالی، خوزه دل پوزو ای مارکی یا خوزه دو کاسنودیو دو ساعا و فاریا). بعدها برناردو پونچینی (۱۸۷۴–۱۸۱۴) معمار ایتالیایی، ظاهر و صورت کنونی کلیسا را به آن داد. سرانجام این معبد در سال ۱۸۰۴، رسماً متبرک اعلام شد و طی مراسم رسمی مذهبی‌ای به عنوان کلیسای جامع منصوب شد، به همین دلیل در سال ۲۰۰۴ جشن دویست سالگی آن برگزار شد.
مراسم پراهمیت به ریاست اسقف اعظم مونته‌ویدئو در آنجا برگزار می‌شود. با این حال، یک کشیش نیز وجود دارد که وظایف خود را نیز مانند مسئولان سایر مجالس انجام می‌دهد. مراسم عروسی و کنسرت کر نیز معمولاً در این معبد بزرگ برگزار می‌شود. همان‌طور که در قرن نوزدهم مرسوم بود، بقایای چهره‌های مشهوری که در شهر درگذشته‌اند، چه مذهبی یا غیر مذهبی در آنجا وجود دارد. این تصاویر به قدیسین معصومین حامی مونته ویدئو، همچون سن فیلیپه قدیس و سانتیاگوی قدیس نسبت داده شده‌است.
یک محراب اصلی، چندین محراب جانبی، یادبودها و مقبره‌های چندین اسقف اعظم و اسقف‌های پیشین وجود دارد که در کلیسای جامع خدمت می‌کرده‌اند. در یک محراب جانبی، تصویری از مریم باکره سی و سه قدیس حامی اروگوئه تشییع شده‌است.
چندین شخصیت مهم درون دیوارهای معبد این کلیسای جامع دفن شده‌اند: اثر موسیقی کلیسای جامع آگوستین و باریوس از محوطه این کلیسا الهام‌گرفته شده بود.
خط راه‌آهن خواف-هرات
خط‌آهن خواف-هرات خط راه‌آهنی استاندارد است که قرار است خواف در ایران را به شهر هرات در غرب افغانستان متصل کند. این راه‌آهن در چهار بخش ساخته می‌شود که دو بخش آن در خاک ایران و دو بخش در خاک افغانستان قرار دارد. جمهوری اسلامی ایران ساخت سه قطعه اول این پروژه را از محل کمک‌های خود به افغانستان تقبل نموده‌است.
اولین محموله تجاری به صورت آزمایشی در روز دوازدهم آذرماه سال ۱۳۹۹ به وسیله قطار از ایران بارگیری و وارد خاک افغانستان شد. در ۲۰ آذر همان سال حسن روحانی و محمد اشرف غنی، روسای جمهور ایران و افغانستان، در مراسمی که از طریق ویدئو کنفرانس برگزار شد اولین خط آهن میان این دو کشور را افتتاح کردند. پروژه ساخت این خط آهن از ایران در سال ۱۳۸۶ و در خاک افغانستان در سال ۱۳۹۵ آغاز شده بود. طول این خط آهن ۲۲۵ کیلومتر است.
تورانومون هیلز
این ساختمان با ارتفاع معماری ، بلندتر از برج مرکز شهر با ارتفاع ۲۴۸ متر بوده و بلندترین ساختمان توکیو محسوب می‌شود.
این مجتمع مسکونی دارای نشان‌واره‌ای متشکل از چهار نوار عمودی سیاه است که یک حرف M را شکل می‌دهند (و همچنین مشابه کانجی «門» نام تورانومون است). این ساختمان دارای یک شگون‌نما با نام تورانومون (トラのもん) بوده که توسط فوجیکو پرو، شرکت صاحب حقوق شخصیت مانگای ژاپنی دورایمون، ایجاد شده‌است.
از سال ۱۹۴۶ برنامه‌هایی برای احداث یک جادهٔ شریانی بین تورانومون و شیمباشی، به عنوان بخشی از جادهٔ کمربندی دور توکیو وجود داشته‌است. بخش تورانومون به افتخار داگلاس مک‌آرتور، که پس از جنگ جهانی دوم آزادسازی ژاپن از متفقین را رهبری کرد، در میان عوام با نام «جادهٔ مک‌آرتور» شناخته می‌شد؛ که ارجاع به مجاورت محوطهٔ سفارت ایالات متحده آمریکا در آکاساکا دارد. با توجه به ناتوانی دولت در تملک مستغلات اولیهٔ لازم در توکیوی مرکزی، این برنامه‌ها برای چندین دهه از تحقق یافتن بازماندند؛ اما در حدود سال ۱۹۸۹ راه‌حلی اتخاذ شد که شامل ساخت یک آسمان‌خراش در حاشیهٔ جاده و ارائهٔ پیشنهاد نقل مکان ساکنین زمین‌های تملک‌شده به این آسمان‌خراش می‌شد.
نام موقتی این پروژه، ساختمان شماره ۳ پروژه بازسازی خط کمربندی شماره ۲ شیمباشی/تورانومون (環状二号線新橋・虎ノ門地区第۲種市街地再開発事業Ⅲ街区) بود. شرکت ساختمان‌سازی موری در ۱ مارس ۲۰۱۳ به‌طور رسمی نام تورانومون هیلز را برای این ساختمان اعلام کرد.
تورانومون هیلز در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۴ افتتاح شد.
برج اصلی، برج موری نامیده می‌شود؛ این شیوهٔ نام‌گذاری در سایر مجموعه‌های ساخته‌شده توسط شرکت ساختمان‌سازی موری نیز بکار گرفته می‌شود. کاربری طبقه‌های ساختمان تورانومون هیلز به شرح زیر است:
دفتر مرکزی صندوق دولتی سرمایه‌گذاری بازنشستگی، بزرگ‌ترین صندوق بازنشستگی در جهان، در طبقهٔ هفتم برج موری قرار دارد. دفتر شرکت‌های نوارتیس و استیت استریت در ژاپن نیز در برج موری واقع شده‌اند. دفتر گروه حقوقی کی‌اندال گیتز در توکیو در طبقهٔ بیست و هشتم قرار داد. دفتر آرسلور میتال در توکیو نیز در طبقهٔ ششم واقع شده‌است.
پشت اسبی
پشت اسبی یا تلمبه فتح‌آباد روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۴ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
تلمبه افشار و شیبانی
تلمبه افشار و شیبانی روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
تلمبه انورآباد رضائی
تلمبه انورآباد رضائی روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۵ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
تلمبه بارانی (سیرجان)
تلمبه بارانی روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۴ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
تلمبه بارانی
تلمبه بارانی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
تلمبه بارانی (مرودشت)
تلمبه بارانی روستایی در دهستان ابرج بخش درودزن شهرستان مرودشت استان فارس ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۴ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
تلمبه خاتون‌آباد
تلمبه خاتون‌آباد روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۲ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
تلمبه شهید نصیری
تلمبه شهید نصیری روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۳ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
تلمبه غلام‌عباس موسی
تلمبه غلام‌عباس موسی روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۷ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
شریف‌آباد (گلستان)
شریف‌آباد روستایی در دهستان ملک‌آباد ،بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
کوره آهکی
کوره آهکی روستایی در دهستان ملک‌آباد بخش گلستان شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۹۹ نفر (۳۱خانوار) بوده‌است.
ابراهیم‌آباد زردوئیه
ابراهیم‌آباد زردوئیه روستایی در دهستان زیدآباد بخش زیدآباد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۶۴۹ نفر (۱۹۱خانوار) بوده‌است.
تلمبه حاج عزت کوئینی
تلمبه حاج عزت کوئینی روستایی در دهستان زیدآباد بخش زیدآباد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۹۲ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
جعفرآباد (زیدآباد)
جعفرآباد روستایی در دهستان زیدآباد بخش زیدآباد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۹۷ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
بحران ۱۹۵۸ لبنان
بحران ۱۹۵۸ لبنان یک بحران سیاسی بود که در نتیجه تنشهای سیاسی و مذهبی در کشور به‌وجود آمد و به دخالت نظامی آمریکا انجامید. این دخالت در حدود سه ماه تا زمانی رئیس جمهور کمیل شمعون که درخواست کمک داده بود دوره اش به عنوان رئیس جمهور را تمام کند بطول انجامید. نیروهای آمریکایی و لبنانی بندر بیروت و فرودگاه بین‌المللی لبنان را با موفقیت اشغال کرده و با پایان بحران نیروهای آمریکایی عقب نشینی کردند.
در ژوئیه ۱۹۵۸ لبنان با تهدید جنگ داخلی میان مسیحیان مارونی و مسلمانان روبرو شد. تنش با مصر پیش از این در سال ۱۹۵۶ هنگامیکه رئیس جمهور غربگرای لبنان کمیل شمعون حاضر به قطع روابط دیپلماتیک خود با قدرتهای غربی در هنگام حمله آنها به مصر در هنگام بحران سوئز نشد و باعث خشم جمال عبدالناصر رئیس جمهور مصر شد، بالا گرفته بود.
این تنشها هنگامیکه کمیل شمعون نزدیکی خود به پیمان بغداد را نشان داد بیشتر شد. ناصر احساس میکرد که پیمان غربگرای بغداد تهدیدی برای ناسیونالیسم عربیست و در پاسخ مصر و سوریه جمهوری متحد عربی را تشکیل دادند. نخست وزیر سنی لبنان در سال ۱۹۵۶ و ۱۹۵۸ از ناصر حمایت کرد. مسلمانان لبنان به دولت فشار می آوردند تا به جمهوری متحد عربی ملحق شود در حالیکه مسیحیان خواهان حفظ اتحاد لبنان با دولتهای غربی بودند. شورش مسلمانی که ظاهراً توسط جمهوری متحد عربی و از طریق سوریه حمایت میشدند باعث شد که پرزیدنت شمعون به شورای امنیت سازمان ملل شکایت کند. سازمان ملل گروهی از متخصصان را به لبنان فرستاد که گزارش کردند هیچ نشانه ای از دخالت جمهوری متحد عربی در این بحران نیافتند. سقوط دولت غربگرای عراق در انقلاب ۱۴ ژوئیه در کنار بی ثباتی داخلی باعث شد که پرزیدنت شمعون از آمریکا درخواست کمک نماید.
رئیس جمهور آمریکا دوایت آیزنهاور با تصویب عملیات خفاش آبی در ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۸ به این درخواست پاسخ داد. این اولین استفاده از دکترین آیزنهاور بود که بر اساس آن ایالات متحده اعلام کرده بود که برای حمایت از کشورهای در معرض تهدید کمونیسم دخالت خواهد کرد. هدف عملیات تقویت دولت غربگرای کمیل شمعون در مقابل اپوزسیون داخلی و تهدیدهای سوریه و مصر بود. هدف اشغال و تامین امنیت فرودگاه بین‌المللی لبنان در چند مایلی جنوب شهر و سپس تامین امنیت بندر بیروت و نزدیک شدن به شهر بود. نهایتاً آمریکا در ۲۵ اکتبر ۱۹۵۸ عقب نشینی کرد.
پرزیدنت آیزنهاور دیپلماتی به نام رابرت مورفی را به عنوان نماینده شخصی خود به لبنان فرستاد. مورفی نقش مهمی در متقاعد کردن طرفین درگیری به توافق بر سر ژنرال میانه رو مسیحی فواد شهاب به عنوان رئیس جمهور آینده لبنان ایفا کرد. در حالیکه اجازه داد شمعون تا پایان دوره خود در ۲۲ سپتامبر در قدرت بماند. پس از پایان بحران نخست وزیر رشید کرامی اقدام به تشکیل دولت وحدت ملی نمود.
حافظ‌آباد (سیرجان)
حافظ‌آباد روستایی در دهستان زیدآباد بخش زیدآباد شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۹۳ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است.