آیدین الفت
آیدین اُلفَت (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۵۲ – درگذشتهٔ ۱۴ مرداد ۱۴۰۰) صدابردار، طراح صدا، آهنگساز، نوازندهٔ پیانو، خواننده، شاعر و کارگردان تئاتر اهل ایران بود. او بنیان‌گذار و مدیر مجموعه استودیوهای «شهر صدا»، از مجهزترین مجموعه‌های ضبط و تولید آثار موسیقایی و سینمایی در ایران و مؤسس رشتهٔ صدابرداری در دانشگاه جامع علمی کاربردی بود.
آیدین الفت ۳ تیر سال ۱۳۵۲ در تهران متولد شد. او نواختن پیانو را از سال ۱۳۷۱ آغاز کرد و پس از دریافت دیپلم ریاضی فیزیک، به تحصیل در رشتهٔ کارشناسی مهندسی الکترونیک در دانشگاه آزاد اسلامی تهران مشغول شد. آیدین الفت دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران تهران سپری کرد. او همچنین نخستین آثار آهنگسازی خود را در سال ۱۳۷۸ تجربه کرد. الفت پس از دریافت مدرک کارشناسی مهندسی الکترونیک به کانادا سفر کرد. او دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در کالج «آی تی دی» و دورهٔ ساراند را در دانشگاه مک‌گیل به پایان رساند. وی تحصیلات خود را در کالج اکسپرسیون کالیفرنیای آمریکا ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ مهندسی صدا را دریافت کرد. او پس از بازگشت به ایران در رشتهٔ پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به تحصیل مشغول شد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ پژوهش هنر را دریافت کرد و پس از آن در مقطع دکترای پژوهش هنر پذیرفته شد.
آیدین الفت از سال ۱۳۸۶ تدریس رشتهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران اطلاعات تهران آغاز کرد و در همین سال تئاتر "قصهٔ ما" را به همراه حمید پورآذری کارگردانی کرد. مجموعهٔ «شهر صدای پارسیان» در سال ۱۳۸۸ توسط آیدین الفت، در سه بخشِ بازرگانی و فروش تجهیزات حرفه‌ای صوتی، آموزش علوم مهندسی صدا و فنون صدابرداری و استودیو ضبط آثار صوتی و صداگذاری تأسیس و افتتاح شد. او همچنین رشتهٔ صدابرداری را در دانشگاه جامع علمی کاربردی، در مقطع کاردانی و کارشناسی تأسیس کرد و مدیریت گروه این رشته را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۹۹ پس از سه سال پیگیری و تلاشِ آیدین الفت، برای نخستین بار رشتهٔ آموزشی «طراحی و ساختاربندی (مهندسی) صدا» در سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور تأسیس و ثبت شد.
او از سال ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۰، طراحی، مهندسی صدا، صدابرداری، میکس و مسترینگ آثارِ متعدد نمایشی، کنسرت‌ها و آثار موسیقی را بر عهده داشت. آیدین الفت ۱۲ تیر سال ۱۴۰۰، آخرین اثر موسیقی خود، با نام «سیراب شدم» را با شعر، آهنگ و صدای خود منتشر کرد. در این قطعه که تنظیم آن بر عهدهٔ امید نیک‌بین بوده از صدای ساز صراحی، یکی از سازهای ابداعی محمدرضا شجریان، استفاده شده‌است.
آیدین الفت ۱۴ مرداد سال ۱۴۰۰، بر اثر عوارض ابتلا به بیماری کرونا (دلتا) در بیمارستان رسول اکرم تهران درگذشت. پیکر او ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ در طبقهٔ فوقانی آرامگاهِ رضا رحیمی، نوازندهٔ پیشکسوت کمانچه، در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
حسین علیزاده به مناسبت درگذشت آیدین الفت، یادداشتی را منتشر کرد. او در این یادداشت چنین نوشت:
شبنم مقدمی با انتشار یک متن و یک عکس مشترک، دربارهٔ آیدین الفت سخن گفت. او در بخشی از یادداشت خود نوشت:
مانی جعفرزاده یادداشتی با عنوان «شهر بی‌صدا» منتشر کرد. او در بخش‌هایی از متنِ خود نوشت:
از جمله فعالیت‌های آیدین الفت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
مدیر عامل شرکت «مهندسین پیشگام»، عضویت در هیئت مدیره کارفرمایان شبکه‌های اینترنتی، برگزاری کارگاه «طراحی صوتی و مهندسی صدا» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، برگزاری کارگاه «کارکرد دراماتیک موسیقی زنده و پخش شونده در اجرای نمایش» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، بنیان‌گذاری و مدیریت مجموعه «شهر صدای پارسیان»، مدیر عامل شرکت «ریگزار»، برگزاری و دبیری نخستین و دومین نشست تخصصی «میکس و مسترینگ»، برگزاری و دبیری نخستین نشست تخصصی «صدابرداری استودیویی در ایران»، برگزاری سمینار «نسل ما و موسیقی»، برگزاری نشست «هنر شنیدن و اجرای موسیقی» با حضور نادر مشایخی، همکاری با کریستف رضاعی در پروژهٔ موسیقی «گفتمان»، مدیر اجرایی و مدیر روابط عمومی نخستین فستیوال تئاتر «کارنامه»، مشارکت در تدوین و تدریس رشتهٔ فناوری صدا در دانشگاه آزاد اسلامیعضویت در هیئت تحریریه مجلهٔ صنعت صدا و تصویر، مدیریت پشتیبانی ششمین سال‌نوای موسیقی ایران
از جمله آثار آیدین الفت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: