جورج قدیس و اژدها
افسانه سنت جورج و اژدها از سنت جورج (درگذشت 303) می گوید که اژدها را که خواستار قربانی های انسانی بود،به قتل رساند. بدین ترتیب جرج مقدس، شاهزاده خانم انتخاب شده بعنوان قربانی بعدی اژدها را نجات می دهد. این روایت برای اولین بار در کاپادوکیه در اولین منابع قرن یازده و دوازده میلادی تنظیم شده بود، اما در "افسانه طلایی" قرن سیزدهم به لیبی منتقل شد.
این داستان دارای خاستگاهی پیش از مسیحیت (جیسون و مده آ، پرسئوس و آندرومدا، تایفون، و غیره) بوده، و در زندگی قدیسان مختلف و قبل از انتساب آن به سنت جورج ثبت شده است. این امر به ویژه در قرن 9 و 10 به سنت تئودور تیرو منسوب شد و اولین بار در قرن یازدهم به سنت جورج منتقل شد.
قدیمی ترین سابقه شناخته شده سنت جورج در حال کشتن اژدها در متن گرجی قرن یازدهم یافت می شود. افسانه و نمادنگاری به سرعت در حوزه فرهنگی بیزانس در قرن دوازدهم گسترش یافت. این شیوه به مسیحیان غربی در قرن دوازدهم و از طریق جنگهای صلیبی رسید. شوالیه های جنگ صلیبی اول معتقد بودند که سنت جورج، همراه با پیروان خود قدیسین نظامی دمتریوس، موریس و تئودور، در کنار آنها در انطاکیه و اورشلیم مبارزه کرده بود. این افسانه بر اساس نسخه های لاتین در "Speculum Historiale" و "افسانه طلایی" در قرن سیزده در سُنت غربی رواج یافت. در ابتدا این افسانه محدود به تنظیم ادبی عاشقانه های جوانمردی بود، در قرن سیزدهم میلادی رواج یافت و در قرون وسطا و رنسانس به عنوان سوژه ادبی و تصویری مورد توجه قرار گرفت و به بخشی جدایی ناپذیر از سنتهای مسیحی مربوط به سنت جورج در هر دو سنت شرقی و غربی تبدیلدل شد.
نمادنگاری مقدسین نظامی تئودور، جورج و دیمیتریوس به عنوان سوارکارها، ادامه مستقیم نمادنگاری از نوع " اسب سوار تراکی " در دوره روم است. به نظر می رسد که نماد اژدها از مار خارج می شود که از یک سو "درخت زندگی" را به هم می آمیزد، و با استاندارد دراکو که از سوی دیگر سواره نظام رومی مورد استفاده قرار می گرفت. اسبهای سوار بر مارها و گرازها به طور گسترده در ستارگان دوران رم به یادبود سربازان سواره نظام حضور دارند. حجاری از کروپاک، صربستان، آپولو و آسکلپیوس را به عنوان سوارکارهای کروپاک به تصویر می کشد، علاوه بر این مار که در اطراف درخت پیچیده شده است. شیوه دیگر، Dioscuri را به عنوان اسب سواران کروپاک در هر دو طرف درخت مار به نمایش می گذارد، و گره های آنها را نیز می کشد.
توسعه روایت حقیقی از جنگ اژدها به موازات پیشرفت نمادنگاری است که از افسانه های اژدها قبل از مسیحی ترسیم می شود. نسخه قبطی افسانه سنت جورج، ویرایش شده توسط EA Wallis Budge در سال 1888، و توسط Budge تلقی می شود که بر اساس منبعی از قرن 5 یا 6 ایجاد شده باشد، "فرماندار دادیانوس" را نامیده شد. Budge این اسطوره را به داستانهای پیش از مسیحیت نسبت می دهد، من شک دارم که بیشتر داستانهای سنت جورج چیزی بیش از یکی از نسخه های متعدد داستان قدیمی دنیای درگیری بین نور و تاریکی یا Ra و Apepi و Marduk و Tiamat باشد که بر روی چند موضوع باریک بافته شده است. واقعیت تاریخی تیامات، اژدهای فلس دار، بالدار، ناپاک، و آپپی دشمن قدرتمند سونگود باشکوه، هر دو نابود شدند و در آتشی که او علیه آنها و کینه هایشان فرستاده بود هلاک شدند و دادیانوس نیز "اژدها" خوانده دوستان وی که شصت و نه فرماندار بودند، با آتش سوزی که با دعای مقدس سنت جورج از زمین فرو رفته بود، نابود شدند. به انتظار نمادنگاری سنت جورج ، اولین بار در دهه 1870 ، یک فنر سنگی قبطی نشان داده شده که یک چهره سرخدار شاهین را در حال جنگیدن با یک تمساح نشان می دهد، که توسط لوور به تعبیر هوروس به قتل هوروس به عنوان قتل دگرگون شده ستکه نشان داده شده است .
تصویرهایی از "مسیح مبارز" که پای یک مار را زیر پا گذاشته است، در هنر مسیحی اواخر قرن پنج یافت می شود. نمادنگاری اسب سوار با نیزه برای غلبه بر شر در اوایل دوره قرون وسطایی رایج می شود. نمادهای نمادین تئودور مقدس به عنوان کشنده اژدها متعلق به اوایل قرن هفتم، مسلماً در اوایل قرن دهم (قدیمی ترین تصویر خاص از تئودور به قتل اژدها در Aghtamar ، مورخ 920) است. از تئودور گزارش شده که اژدها را در نزدیک اوچایتا در افسانه ای جوانتر از اواخر قرن نهم نابود کرده است. تصورات اولیه از یک اسب سوار که یک اژدها را می کشد بعید است که نمایانگر جورج مقدس باشد، که در قرن دهم به عنوان قاتل یک چهره انسانی به تصویر کشیده شد، نه یک اژدها.
اولین تصویر از تئودور مقدس به عنوان یک اسب سوار (که به لاتین نامگذاری شده است) از وینیکا، مقدونیه شمالی است و در صورت اصیل، مربوط به قرن ششم یا هفتم است. در اینجا، تئودور در حال کشتن اژدها نیست، بلکه دارای یک پرچم دراکو است. یکی از آیکون های وینیکا همچنین دارای قدیمی ترین نماد از جورج مقدس با یک اژدها: جورج مخفف علاوه بر cynocephalous کریستوفر مقدس، هر دو قدیس در حال لگدمال نمودن مارهایی با سر انسان هستند و در عین حال با سر آنها را با نیزه مورد هدف قرار داده اند.
در غرب یک تصویر کارولیناییایی از یک اسب سواری رومی را زیر پا گذاشته و سوراخ کردن اژدها بین دو قدیس سرباز با لنس و سپر را بر روی پای یک سنگ "مرمر سنگین قرار داده بود"، که قبلاً در خزانه داری باسیلکا از سنت Servatius در ماستریخت (گم شد از قرن 18th. ) نمایندگی در یک نقاشی قرن 17 ، اکنون در Bibliothèque Nationale de France در پاریس زنده مانده است.
"مسیحی سازی" از نماد نگارگری اسب اسب تراکی را می توان در کلیساهای غار کاپادوکیایی گورم ردیابی کرد ، جایی که نقاشی های نقاشی قرن 10th ، مقدسین نظامی را بر روی اسب نشان می دهد که روی اسب ها با یک ، دو یا سه سر مقابله می کنند. یکی از اولین نمونه ها از کلیسایی است که به نام Mavrucan 3 معروف است ( ) ، عموماً متعلق به قرن 10 ، که دو "سوارکار مقدس" را با مقابله با دو مار که در اطراف یک درخت پیچیده بودند به تصویر می کشد ، در یک موازی قابل توجه با استوار Dioskuroi ، به جز اینکه سواران اکنون به مار حمله می کنند. "درخت زندگی" به جای گراز. در این مثال ، حداقل ، به نظر می رسد که دو مار با سرهای جداگانه وجود دارد ، اما نمونه های دیگر کپادوکیای قرن دهم مارهای چندشکلی را نشان می دهد. نقاشی دیواری ضعیف در ("کلیسای مار") که دو قدیس تئودور و جورج را که به اژدها حمله می کنند به تصویر می کشد ، به صورت آزمایشی به قرن 10 ، یا در عوض حتی تا اواسط 9th مورخ است.
نمونه مشابه، اما نشان دادن سه قدیس سوارکار، دیمیتریوس ، تئودور و جورج، از کلیسای "Zoodochos Pigi" در مقدونیه مرکزی در یونان، در بخش Kilkis، در نزدیکی دهکده جدید Kolchida، مربوط به قرن نهم یا دهم است.
یک تصویر از قرن دوازدهم اژدها-کش، که احتمالاً تئودور را به تصویر می کشد، نه جورج، در چهار صفحه موکارنا در شبستان Cappella Palatina در پالرمو یافت شده است.
نقش اژدها از سرباز قدیس، تئودور تیرو به افسانه جورج قدیس تغییر وضعیت داد.
تغییر نماد اژدها از تئودور یا تئودور و جورج طبق نظر "دیوسکوروی" به جورج به تنهایی، برای اولین بار در اوایل قرن یازدهم اتفاق افتاده است. قدیمی ترین تصاویر خاص از جورج قدیس در حال نبرد با مار هنوز در کپادوشیا یافت می شود.
در نسخه مشهور شده از Aure "Legenda" Jacobus da Varagine ( "افسانه طلایی" ، 1260s) ، قسمت روایت سن جورج و اژدها در جایی اتفاق افتاد که وی به نام "Silene" در لیبی اتفاق افتاد.
سیلن در لیبی به یک اژدهای زهرآگین اشاره می کند که پس از تسخیر اطراف شهر حوضچه آن را مسموم می کند. برای جلوگیری از تأثیر آن بر خود شهر، مردم آن روزانه دو گوسفند، سپس یک مرد و یک گوسفند و سرانجام فرزندان و جوانان خود را که با قرعه کشی انتخاب شده بودند، پیش کش می کردند. یک بار قرعه به دختر شاه افتاد. پادشاه همه طلا و نقره خود را برای نجات دخترش ارائه داد. مردم امتناع کردند دختر به دریاچه فرستاده شد تا غذای اژدها شود.
جورج قدیس به طور اتفاقی به محل رسید. شاهزاده خانم سعی کرد او را از آنجا دور کند، اما او عهد کرد که بماند. اژدها در حالی که آندو مشغول گفتگو بودند از حوضچه بیرون آمد. جورج علامت صلیب را ساخت و آن را بر اسب سوار کرد، و آن را با طعمه خود به طور جدی زخمی کرد. او سپس از شاهزاده خواست تا کمربند خود را به سمت او پرتاب کند، جورج آن را دور گردن اژدها انداخت. در این هنگام اژدها مانند یک جانور رام به دنبال شاهزاده حرکت کرد.
شاهزاده خانم و جورج اژدها را به سمت شهر سیلن هدایت کردند، جایی که جمعیت را به وحشت انداخت. سنت جورج پیشنهاد کرد اگر اذعان کنید مسیحی شوند و تعمید شوند، اژدها را به قتل می رساند. پانزده هزار مرد از جمله پادشاه سیلن به مسیحیت گرویدند. جورج سپس اژدها را به قتل رساند، آن را با شمشیر خود سرخ کرد و جسد را بر روی چهار قلاده گاو از شهر بیرون آوردند. پادشاه کلیسایی را به مقدسات مریم باکره و سنت جورج در محلی ساخت که اژدها مرده بود و چشمه ای از محراب آن با آب جاری شد که همه بیماری را درمان می کرد. فقط نسخه ی لاتین شامل قدیس است که قبل از کشتن با شمشیر ، اژدها را با نیزه می کشد.
روایت "افسانه طلایی" منبع اصلی داستان جورج مقدس و اژدها است که در اروپای غربی بدست آمده است، و بنابراین برای سنت جورج به عنوان قدیس حامی انگلیس مرتبط است. شاهزاده خانم در نسخه " "افسانه طلایی"" بی نام مانده است، و نام "صبرا" توسط " ریچارد جانسون" نویسنده دوره الیزابتان در "هفت قهرمان مسیحیان" (1596) تهیه شده است. این افسانه، دوباره به عنوان شاهزاده خانم مصر احیا می شود. در این اثر افسانه ای جدید جورج قدیس با صبرا ازدواج می کند ، که یکی از فرزندان انگلیسی حاصل از این ازدواج گای وارویک است. نام های جایگزین که در منابع ایتالیایی هنوز به قرن سیزدهم به شاهزاده خانم داده می شود "کلولیندا" و "آیا هستند" .
قدیس به سبک یک سواره نظام رومی در سنت " قهرمانان Thracian " به تصویر کشیده شده است. دو نوع اصلی نمادین وجود دارد ، فرم "مختصر" که فقط جورج و اژدها را نشان می دهد و فرم "تفصیلی" نیز شامل شاهزاده خانم و دیوارهای شهر یا برج های لاکیا (لاسیا) با تماشاچیان شاهد معجزه است. نوع "مختصر" در کاپادوکیا ، در قرن 10 تا 11 آغاز شده است (منتقل شده از همان نماد نگاری مرتبط با سنت تئودور تیرو در قرن 9 تا 10). اولین نمونه خاص از شکل "تفصیلی" ممکن است یک نقاشی دیواری از پاونسی باشد (در حدود 1160 م.) ، اگرچه نمونه هایی از آدیشی ، بوخورما و ایکوی ممکن است کمی زودتر باشد. قدیمی ترین نمونه در روسیه بر روی دیوارهای کلیسای سنت جورج در استارایا لادوگا ، به تاریخ سی. 1167 در سنت روسی ، این نماد به ؛ "معجزه جورج و اژدها" قدیس اکثراً بر روی یک اسب سفید نشان داده شده است ، رو به راست ، اما گاهی اوقات بر روی یک اسب سیاه یا سمت چپ. معمولاً شاهزاده خانم گنجانده نشده است. یکی دیگر از نقوش ، جورج را با اسب جوانی نشان می دهد که در پشت سر او نشسته است.
نقوش سنت جورج به عنوان یک شوالیه سوار بر اسب که اژدها را به قتل می رساند ابتدا در هنر غربی در نیمه دوم قرن سیزدهم ظاهر می شود. سنت بازوهای این شخص مقدس به عنوان صلیب قرمز رنگ سفید جورج در قرن چهاردهم میلادی شکل می گیرد.
نقاشی
ادموند اسپنسر در کتاب I "ملکه پری" روی داستان سنت جورج و اژدها گسترش می یابد و در ابتدا از این قهرمان به عنوان "Red Knight Knight یاد می کند" . ویلیام شکسپیر اشاره به سنت جورج و اژدها در "ریچارد سوم" "(پیشرفته استانداردهای ما، مجموعه ای بر دشمنان ما جهان باستان ما از عادلانه شجاعت سنت جورج به ما الهام بخش با طحال از اژدها آتشین" عمل V، SC. 3)، "هنری پنجم" "(این بازی از راه دور: روح خود را دنبال کنید ، و به این اتهام گریه کنید "خدا برای هری ، انگلیس ، و سنت جورج!"" عمل کنید ، مرحله سوم ، شماره 1) ، و همچنین در "پادشاه لیر" (عمل من).
یک تصنیف پایدار قرن 17th با ادای احترام به شاهزاده اژدها قتل جورج. این عنوان با عنوان "سنت جورج و اژدها" اهمیت سنت جورج را در ارتباط با دیگر قهرمانان حماسه و عاشقانه می داند و در نهایت نتیجه می گیرد که همه قهرمانان و چهره های حماسه یا عاشقانه در مقایسه با شاهکارهای جورج کم رنگ هستند.
"بنر سنت جورج" توسط ادوارد الگار تصنیف برای گروه کر و ارکستر است ، کلمات شاپکات ونزلی (1879). "روزهای رویایی در" سال 1898 توسط کنت گراهام شامل یک فصل با عنوان اژدها تمایلی است ، که در آن یک سن جورج پیر و یک اژدها خوش خیم برای جلب رضایت مردم شهر و ورود اژدها به جامعه ، نبرد مسخره ای را انجام می دهند. بعد از آن به یک فیلم ساخته شده توسط والت دیزنی محصولات و به موسیقی جان راتر به عنوان یک کودک اپرای کوچک .
در سال 1935 استنلی هالووی با بازخوانی داستان از داستان های "سنت جورج و اژدها" که توسط وستون و لی نوشته شده بود ضبط کرد. در دهه 50 ، استن فربرگ و داوس باتلر برای نمایش رادیویی فربرگ "سنت جورج و اژدها-نت" ( کلاهبرداری از داستان و "دراگ" "نت" ) را نوشتند و اجرا کردند. ضبط داستان به اولین آلبوم کمدی تبدیل شد که بیش از یک میلیون نسخه فروش داشت.
مارگارت هاجز افسانه را در کتابی درباره کودکان 1984 ( "سنت جورج و اژدها" ) با تصویرگری برنده مدال کالدکت توسط ترینا شارت هایمان بازگو کرد .
سامانتا شانون رمان خود در سال 2019 "The Priory of the Orange Orange را" به عنوان "بازخوانی فمینیستی" از سنت جورج و اژدها توصیف می کند.
Reggio Calabria حداقل از سال 1757 از سنت جورج و اژدها در خود استفاده کرد ، که برگرفته از نمادهای اولیه (قرن 15) بود که در مهر و موم شهر استفاده می شد. سنت جورج و اژدها شده است در به تصویر کشیده نشان ملی مسکو از اواخر قرن 18، و در نشان ملی گرجستان از سال 1991 (بر اساس یک نشان ملی در سال 1801 برای گرجستان در معرفی امپراتوری روسیه ).