تلسکوپ افق رویداد
تلسکوپ افق رویداد، اِوِنت هورایزن یا تلسکوپ ئی‌اچ‌تی ،() یا (EHT) یک تلسکوپ پژوهشی برای ساخت یک آرایهٔ بزرگ تلسکوپی است که شامل یک شبکهٔ جهانی تلسکوپ‌های رادیویی و ترکیب اطلاعات از چندین ایستگاه بین‌المللی تداخل‌سنجی خط پایه بسیار طولانی (VLBI) در اطراف زمین است. هدف این است که محیط فضای مجاور سیاهچاله‌های غول پیکر و فوق‌العاده پرجرم را با تفکیک‌پذیری زاویه‌ای و توان به‌اندازه بزرگی که بتواند برای حل و فصل ساختارها در مقیاس بزرگ قابل مقایسه با سیاهچالهٔ افق رویداد را رصد کند. در میان هدف‌های رصدی این پروژه، دو سیاهچاله با بزرگترین اندازهٔ وضوح فضایی در مرکز فوقانی کهکشان بیضوی مسیه ۸۷ و کمان ای* در راه شیری هستند.
در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ نخستین تصویر سیاهچاله در کهکشان مسیه ۸۷ توسط همکاران EHT در اختیار عموم قرار گرفت.
آرایه این مشاهدات را با طول موج ۱٫۳ میلی‌متری و با تفکیک محدود نظری پراکندگی ۲۵ میکروآرک ثانیه به وجود آورد. طرح‌های آینده شامل بهبود تفکیک‌پذیری آرایه با اضافه کردن تلسکوپ‌های جدید و مشاهدات با طول موج کوتاه‌تراست.
EHT از تعداد بسیاری از رصدخانه‌های رادیویی یا تلسکوپ‌های رادیویی در سراسر جهان تشکیل شده‌است تا کار یک تلسکوپ بزرگ (به‌اندازهٔ زمین) را حساسیت بالا و با رزولوشن بالا را پدیدآورد. با استفاده از تکنیک تداخل سنجی بسیار طولانی پایه (VLBI)، بسیاری از آنتن‌های رادیویی مستقل که توسط صدها یا هزاران مایل فاصله از هم جدا شده‌اند و می‌توانند به صورت همزمان برای ایجاد یک تلسکوپ مجازی با قطر مؤثر کل سیاره مورد استفاده قرار گیرند. این تلاش شامل توسعه و استفاده از گیرنده‌های قطبی دوگانه زیرمیلیمتر، استانداردهای فرکانس بسیار پایدار است که امکان اتصال به تداخل‌سنجی بسیار طولانی در ۲۳۰–۴۵۰ گیگاهرتز، پشت صحنه و ضبط کننده VLBI با پهنای باند بالا و همچنین راه‌اندازی سایت‌های جدید (VLBI submillimeter) را فراهم می‌کند.
پس از دریافت و ثبت نخستین داده‌ها در سال ۲۰۰۶، آرایه EHT همه‌ساله در مسیر افزودن رصدخانه‌های بیشتر به شبکهٔ جهانی تلسکوپ‌های رادیویی در حرکت بوده‌است. اولین تصویر سیاهچالهٔ غول‌پیکر کهکشان راه شیری؛ کمان ای* که انتظار می‌رفت در آوریل ۲۰۱۷ ساخته شود، بود. اما چون رصدخانهٔ قطب جنوب در زمستان (آوریل تا اکتبر) بسته‌است، حمل و نقل داده‌های آن به تأخیر افتاد و پردازش آن‌ها تا دسامبر ۲۰۱۷؛ زمانی که انتقال صورت گرفت، انجام نشد.
داده‌های جمع‌آوری شده در دیسک‌های سخت توسط هواپیمای ویژه (اسنیکرنت) از تلسکوپ‌های مختلف به رصدخانه هیستاک اِم‌آی‌تی و مؤسسه اخترشناسی رادیویی ماکس پلانک، که در آن داده‌ها متقابلاً به هم همبسته و تجزیه و تحلیل گردیدند و بر روی شبکه کامپیوتری؛ که از حدود ۸۰۰ پردازنده ساخته شده، از طریق یک شبکه ۴۰ گیگابیت / ثانیه متصل شدند.
گروه همکاری تلسکوپ افق رویداد در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ نخستین نتیجهٔ کار خود را در شش کنفرانس هم‌زمان مطبوعاتی در سراسر جهان اعلام کرد. این اعلامیه نخستین تصویر مستقیم سیاه‌چاله‌ای را نشان داد که سیاه‌چاله کلان‌جرم را در مرکز مسیه ۸۷ نشان می‌داد، که مسیه *۸۷ نام‌گذاری شده‌بود. نتایج علمی در یک سری متشکل از شش مقاله ارائه شد و در ژورنال اخترفیزیکی انتشار یافت.
این تصویر محکی برای نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین در شرایط شدید بود. پیش از این بررسی‌ها نسبیت عام را با مشاهدهٔ حرکت ستارگان و ابرهای گازی در نزدیکی لبهٔ یک سیاهچاله سنجیده و آزموده بودند. با این حال، تصویری از یک سیاهچاله مشاهدات را باز هم به افق رویداد نزدیک تر می‌کند. نسبیت یک ناحیهٔ سایه‌مانند تاریک را که ناشی از خمش گرانشی و جذب نور است با تصویر مشاهده شده همخوانی دارد. در مقالهٔ منتشر شده آمده‌است: «به‌طور کلی، تصویر مشاهده شده مطابق با انتظارات از سایهٔ یک سیاهچالهٔ متریک کر چرخان همان‌گونه که توسط نسبیت عام پیش‌بینی شده‌است.»
برخی از موسسات: