کوپلیا
کوپلیا (با عنوان فرعی: La Fille aux Yeux d'Émail ) یک باله کمیک از سال ۱۸۷۰ است که در اصل توسط آرتور سن لئون و با موسیقی لئو دلیب، با لیبرتوِ چارلز-لوئیس-اتین نویتر طراحی شده‌است. لیبرتو و میزانسن نویتر بر اساس داستان کوتاه مرد شنی اثر ارنست هوفمان بود. در یونانی، "κοπέλα" (یا "κοπελιά" در برخی از گویش‌ها) به معنای "زن جوان است". "افسانه کوپلیا" برای اولین بار در ۲۵ مه ۱۸۷۰ در تئاتر Impérial de l'Opéra، با حضور "جوزپینا بوزاکی" ۱۶ ساله در نقش اصلی "سوانهیلدا" (Swanhilda) و رقاصه "یوجنی فیوکر" در نقش "فرانتس" به روی صحنه رفت. لباس‌های این نمایش باله توسط پل لورمیر و آلفرد آلبرت و مناظر توسط چارلز-آنتوان کامبون (پرده اول، صحنه ۱؛ پرده دوم، صحنه ۱)، و ادوارد دسپلچین و ژان باپتیست لاواستر (پرده اول، صحنه ۲) طراحی شده بودند.
اولین موفقیت باله با جنگ فرانسه و پروس و محاصره پاریس (که همچنین منجر به مرگ زودهنگام جوزپینا بوزاکی در هفدهمین سالگرد تولد او شد) قطع شد، اما در نهایت این باله به پر اجراترین باله در اپرا تبدیل شد.
اجراهای مدرن تر این نمایش، برگرفته از طرح احیا شده ماریوس پتیپا برای باله امپراتوری سنت پترزبورگ در اواخر قرن نوزدهم هستند. رقص پتیپا در اواخر قرن بیستم که به روش استپانوف ثبت شد، بعدها برای اجرای نسخه سنت پترزبورگ برای شرکت‌هایی مانند Vic-Wells Ballet (پیشرو باله سلطنتی امروزی) مورد استفاده قرار گرفت.
دکتر کوپِلیوس (Dr. Coppélius) پزشکی است که یک عروسک رقصنده در اندازه واقعی ساخته‌است. این عروسک آنقدر طبیعی است که فرانتس، یک جوان روستایی، شیفته آن می‌شود و خواسته قلبی و عشق واقعی خودش، سوانهیلدا را کنار می‌گذارد. او حماقت خود را با پوشیدن لباس عروسک به او نشان می‌دهد، وانمود می‌کند که آن را زنده می‌کند و در نهایت او را از پایان نابهنگام دست مخترع نجات می‌دهد. سوانهیلدا برای نشان دادن حماقت فرانتس، لباس عروسک را به تن کرده، وانمود می‌کند که زنده است و در پایان فرانتس را از دست مخترع نجات می‌دهد.داستان در طول برگزاری جشنواره ای در شهر آغاز می‌شود. یک جارچی اعلام می‌کند که وقتی وارد شهر شود، به هر کسی که ازدواج کند یک هدیه ویژه نقدی تعلق می‌گیرد. سوانهیلدا و فرانتس نیز قصد دارند در طول جشنواره ازدواج کنند. با اینحال، سوانهیلدا از فرانتس دلخور است، زیرا به نظر می‌رسد که او مدتی است توجه بیشتری به دختری به نام کوپلیا دارد که بی حرکت در بالکن خانه ای در آن نزدیک
ی می‌نشیند. این خانه متعلق به مخترع مرموز و شیطانی، دکتر کوپلیوس است. اگرچه کوپلیا تمام وقت خود را بدون هیچ حرکتی صرف نشستن و مطالعه می‌کند، اما با اینحال فرانتس مجذوب زیبایی او شده و مصمم است که توجه او را به خود جلب کند. سوانهیلدا که هنوز از فرانتس دلخور است، خوشه گندمی را به سمت سرش تکان می‌دهد: اگر صدای خس خس بدهد، می‌داند که فرانتس او را دوست دارد. با انجام این کار اما او چیزی نمی‌شنود. وقتی آن را به سمت سر فرانتس تکان می‌دهد، او نیز چیزی نمی‌شنود، اما به یکباره می‌گوید که صدای خس خس را می‌شنود. با اینحال، سوانهیلدا حرف او را باور نمی‌کند و با دلی شکسته فرار می‌کند.
کمی بعد، وقتی دکتر کوپلیوس خانه اش را ترک می‌کند، گروهی از پسران مخترع شیطانی را دوره کرده و به او طعنه می‌زنند. کوپلیوس پس از متفرق کردن آن‌ها، بدون اینکه متوجه شود کلیدهایش در آن شلوغی از جیبش بیرون افتاده‌است، به راه خود ادامه می‌دهد. در همین حین سوانهیلدا کلیدها را پیدا کرده و به این فکر می‌افتد که دربارهٔ کوپلیا اطلاعات بیشتری کسب کند. او به همراه دوستانش تصمیم می‌گیرند که وارد خانه دکتر کوپلیوس بشوند. در همین حال، فرانتس هم تلاش می‌کند برای ملاقات با کوپلیا از نردبان به سمت بالکن او بالا برود.سوانهیلدا و دوستانش خود را در یک اتاق بزرگ پر از آدم می‌بینند. با این حال، هیچ‌کدام از آدم‌ها حرکت نمی‌کنند. دختران متوجه می‌شوند که به جای انسان، این‌ها عروسک‌های مکانیکی در اندازه واقعی هستند. آن‌ها به سرعت عروسک‌ها را کوک کرده و به تماشایشان می‌نشینند. سوانهیلدا همچنین کوپلیا را پشت پرده پیدا می‌کند و متوجه می‌شود که او نیز یک عروسک است.
دکتر کوپلیوس به خانه بر می‌گردد و دختران را پیدا می‌کند. او نه تنها به خاطر تجاوز آن‌ها به ملکش بلکه به خاطر ایجاد مزاحمت در اتاق کارش به شدت عصبانی می‌شود. سپس دوستان سوانهیلدا را بیرون کرده و اتاق را مرتب می‌کند. با این حال، کوپلیوس که متوجه بالا آمدن فرانتس از بالکن می‌شود، او را به خانه اش دعوت می‌کند. مخترع می‌خواهد کوپلیا را زنده کند، اما برای انجام این کار به قربانی انسانی نیاز دارد. او با یک طلسم جادویی روح فرانتس را می‌گیرد و به کوپلیا منتقل می‌کند. پس از اینکه دکتر کوپلیوس مقداری شراب حاوی پودر خواب به او پیشنهاد می‌دهد، فرانتس شروع به خوابیدن می‌کند. سپس مخترع طلسم جادویی خود را آماده می‌کند.
با این حال، دکتر کوپلیوس همه دختران را اخراج نکرد: سوانهیلدا هنوز آنجاست و پشت پرده پنهان شده‌است. او لباس‌های کوپلیا را می‌پوشد و وانمود می‌کند که عروسک زنده شده‌است. دکتر هم از این اتفاق به طوری وصف ناشدنی به شوق می‌آید. پس از اینکه دکتر کوپلیوس از اتاق بیرون می‌رود، سوانهیلدا، فرانتس را از خواب بیدار می‌کند و سپس تمام عروسک‌های مکانیکی را برای کمک به فرار آنها جمع می‌کند. دکتر کوپلیوس وقتی کوپلیای بی جان را پشت پرده پیدا می‌کند گیج و سپس غمگین می‌شود.سوانهیلدا و فرانتس در شرف ادای سوگند ازدواج هستند که دکتر کوپلیوس عصبانی ظاهر می‌شود و ادعای خسارت می‌کند. سوانهیلدا که از ایجاد چنین اتفاقی ناامید شده‌است، در ازای بخشش دکتر کوپلیوس، جهیزیه خود را پیشنهاد می‌کند. با این حال، فرانتس به سوانهیلدا می‌گوید که جهیزیه خود را حفظ کند و به جای آن به دکتر کوپلیوس می‌گوید که خسارت را پرداخت خواهد کرد. در آن لحظه، شهردار مداخله می‌کند و کیسه ای پول به دکتر کوپلیوس می‌دهد که او را آرام می‌کند. سپس سوانهیلدا و فرانتس ازدواج کرده و تمام شهر با رقصیدن جشن می‌گیرند.