جمعیت‌شناسی قزاقستان
برآوردهای رسمی ، جمعیت قزاقستان را تا دسامبر ۲۰۱۷ در ۱۸٫۱۳۷٫۳۰۰ اعلام کرده‌است که از این تعداد ۴۴٪ روستایی و ۵۶٪ جمعیت شهری هستند. تخمین جمعیت سال ۲۰۰۹ ۶٫۸٪ بیشتر از جمعیت گزارش شده در آخرین سرشماری از ژانویه ۱۹۹۹ (کمی کمتر از ۱۵ میلیون نفر) است. این برآوردها توسط سرشماری نفوس سال ۲۰۰۹ تأیید شده‌است ، و این بدان معنی است که کاهش جمعیت که پس از سال ۱۹۸۹ آغاز شد ، متوقف و معکوس شده‌است.
نسبت مردان ۴۸٫۳٪ ، نسبت زنان ۵۱٫۷٪ است. نسبت قزاق‌ها ۶۳٫۶٪ ، روس‌ها ۲۳٫۷٪ ، ازبک‌ها ۲٫۹٪ ، اوکراینی‌ها ۲٫۱٪ ، اویغور ۱٫۴٪ ، تاتارها ۱٫۳٪ ، آلمانی‌ها ۱٫۱٪ ، دیگران ۳٫۹٪. توجه داشته باشید که درصد زیادی از جمعیت قومیت مختلط دارند.
نخستین سرشماری در قزاقستان تحت حکومت امپریال روسیه در سال ۱۸۹۷ انجام شد که جمعیت آن در حدود ۴ میلیون نفر تخمین زده می‌شد. سرشماری‌های بعدی رشدی را تا سال ۱۹۳۹ نشان دادند که تعداد آنها نسبت به سرشماری قبلی که ۱۳ سال قبل از آن ، به دلیل قحطی‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۳۳ کاهش یافته بود ، به ۶٬۰۸۱ هزار نفر رسید.
اما از سال ۱۹۳۹ براساس سرشماری سال مربوط ، جمعیت در سال ۱۹۸۹ به طور پیوسته به ۱۶٫۵ میلیون نفر افزایش یافته‌است. برآوردهای رسمی نشان می‌دهد که جمعیت پس از سال ۱۹۸۹ افزایش یافته و در سال ۱۹۹۳ به ۱۷ میلیون نفر و در سرشماری سال ۱۹۹۹ به ۱۵ میلیون نفر کاهش یافته‌است. روند نزولی تا سال ۲۰۰۲ ادامه یافت ، هنگامی که جمعیت تخمین زده شده به ۱۴٫۹ میلیون نفر رسید و سپس رشد خود را از سر گرفت. تعداد قابل توجهی از روسها به روسیه بازگشتند. قزاقستان طی ۵۰ سال نخست شوروی تحت شهرسازی قابل توجهی قرار گرفت ، زیرا سهم جمعیت روستایی از دهه ۷۰ از دهه ۹۰ از بیش از ۹۰٪ به کمتر از ۵۰٪ کاهش یافت.
از سال ۲۰۰۳ ، بین منابع غربی در مورد جمعیت قزاقستان اختلاف نظر وجود داشت. منابع دولت ایالات متحده ، از جمله کتاب جهانی اطلاعات سیا و پایگاه داده بین‌المللی دفتر سرشماری ایالات متحده ، جمعیت را ۱۵٬۳۴۰٬۵۳۳ نفر ذکر کرده‌اند ، در حالی که بانک جهانی تخمین ۲۰۰۲ را مبلغ ۱۴۸۵۵٫۹۴۸ اعلام کرده‌است. این اختلاف احتمالاً به دلیل دشواری در اندازه‌گیری ایجاد شده توسط جمعیت مهاجران بزرگ در قزاقستان ، مهاجرت و تراکم پایین جمعیت - فقط در حدود ۵٫۵ نفر در کیلومتر در منطقه با وسعت اروپای غربی است .
Births and deaths until 1979 are estimates.
تولدها:
درگذشتگان:
افزایش طبیعی:
ساختار جمعیت (۰۱٫۰۷٫۲۰۰۸) (برآورد) :
میزان باروری کل بر پایه مناطق قزاقستان: Mangystau - 3.80 ، قزاقستان جنوبی - ۳٫۷۱ ، Kyzylorda - ۳.۴۲ ، Atyrau - ۳.۲۹ ، Jambyl - ۳.۲۰ ، Aqtobe - ۲.۷۰ ، Almaty (استان) - ۲٫۶۵ ، Almaty (شهر) - ۲٫۶۵ ، شهر Astana - ۲.۴۴ ، غرب قزاقستان - ۲٫۲۹ ، Aqmola - ۲.۱۹ ، قزاقستان شرقی - ۲٫۰۷ ، Qaragandy - ۲.۰۴ ، Pavlodar - 1.98 ، قزاقستان شمالی - ۱٫۷۲ ، Qostanay - ۱.۷۰ ، جمهوری قزاقستان - ۲٫۶۵. بنابراین می‌توان دریافت که میزان باروری در جوامع سنتی تر و مذهبی تر در جنوب و غرب ، و در شمال و شرق پایین تر است ، جایی که درصد جمعیت اسلاوی و آلمان هنوز هم نسبتاً زیاد است.
طبق آمار جمعیتی و بهداشتی قزاقستان در سال ۱۹۹۹ ، TFR برای قزاق‌ها ۲٫۵ و برای روس‌ها ۱٫۳۸ بود. TFR در سال ۱۹۸۹ برای قزاق‌ها و روس‌ها به ترتیب ۳٫۵۸ و ۲٫۲۴ بود.
منبع: "چشم انداز جمعیت جهانی سازمان ملل"
گروه قومی غالب قزاقستان قزاقستان ، منشأ آن را تا قرن پانزدهم میلادی ردیابی می‌کند ، هنگامی که تعدادی از ترک‌ها و برخی قبایل مغول برای تأسیس خانات قزاق متحد شدند. با فرهنگ منسجم و هویت ملی ، آنها تا زمان استعمار روسیه اکثریت مطلق بر این سرزمین را تشکیل می‌دادند. پیشروی روسیه در خاک قزاقستان از اواخر قرن ۱۸ آغاز شد ، زمانی که قزاق‌ها به طور اسمی حکومت روسیه را در ازای محافظت در برابر حملات مکرر توسط کالمیکهای مغول غربی پذیرفتند. در دهه ۱۸۹۰ ، دهقانان روسی شروع به اسکان اراضی حاصلخیز شمال قزاقستان کردند و باعث شد بسیاری از قزاق‌ها در جستجوی مناطق چرای جدید به سمت شرق چین حرکت کنند. تکمیل راه آهن فرامرزی در سال ۱۹۰۶ بین اورنبورگ و تاشکند بیشتر استعمار روسیه را تسهیل کرد. نخستین مزارع اشتراکی در سال ۱۹۲۱ در قزاقستان افتتاح شد ، که در درجه نخست روس‌ها و اخراجی‌های شوروی ساکن بودند. در سال ۱۹۳۰ ، به عنوان بخشی از برنامه پنج ساله اول ، کمیته مرکزی قزاقستان حکم عدم تحریم عشایر و قرارگیری آنها در مزارع کلکیز را صادر کرد. این جنبش منجر به قحطی ویرانگر شد و در حدود سالهای ۳۳ تا ۱۹۳۰ جان ۴۰ درصد از قومی قزاق‌ها (۱٫۵ میلیون نفر) را گرفت. صدها هزار نفر نیز به چین ، ایران و افغانستان گریختند. قحطی‌ها قزاق‌ها را به اقلیت در قزاقستان تبدیل کرد و فقط پس از استقلال جمهوری در ۱۹۹۱ در سال ۱۹۹۱ ، قزاق‌ها اکثریت جمعیتی ضعیفی را در قزاقستان بازیابی کردند.
جمعیت‌شناسی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ ادامه خواهد یافت ، جایی که به عنوان بخشی از کمپین سرزمین‌های ویرجین نیکیتا خروشچف ، صدها هزار نفر از تبعید کنندگان اتحاد جماهیر شوروی به منظور زراعت به استپ‌های قزاق منتقل شدند. همانطور که در سرشماری سال ۱۹۵۹ به رسمیت شناخته شد ، قزاق‌ها برای نخستین بار در تاریخ اقلیت شدند و فقط ۳۰٪ از کل جمعیت قزاقستان را تشکیل می‌دادند. ۴۲٫۷٪ روسها بودند.
بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۹ ، ترکیب قومی قزاقستان تقریباً است: ۶۳٫۱٪ قزاقستان ، ۲۳٫۷٪ روسی ، ۲٫۹٪ ازبکی ، ۲٫۱٪ اوکراینی ، ۱٫۴٪ اویغور ، ۱٫۳٪ تاتار ، ۱٫۱٪ آلمانی ، ۱٪ قرقیز و