hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
تسریع شناختی
تسریع شناختی یا CA رهیافتی برای آموزش است که توسط مایکل شیر و فیلیپ ایدی در سال 1981 در دانشگاه کینگز لندن به هدف پرورش دادن توان تفکر دانشجویان توسعه یافت. این رویکرد بر اساس کاری از ژان پیاژه و لو ویگوتسکی و به شیوه ساختارگرایی طراحی شده.
مطابق پیاژه CA طبقاتی را در توسعه فکری شناسایی میکند. در مدرسه مهمترین آن انتقال از تفکر بر اساس شواهد عینی که با حقایق و تعاریف سر و کار دارند به تفکر انتزاعی که با هر تفکر که مستلزم فرآیند ذهنی است میباشد. مطابق ویگوتسکی CA مفهوم ناحیه توسعه مبدائی که به معنی تفاوت بین آنچه یادگیرنده با کمک و بدون کمک میتواند یاد بگیرد را دارد. روش CA احتیاج به یک میانجی دارد تا با پرسش سوالاتی منجر به خودشناسی راهنمایی یافته گردد. میانجیگری بین همتاها موثر است و باعث ترقی دانش آموزانی که به صورت گروهی روی مسئله کار میکنند میشود.
اولین ابزار آموزش که برای سال‌های هفتم و هشتم نوشته شده تسریع شناختی طی تحصیلات علمی یه CASE نامیده شد. بعد از سه سال میانجیگری در آمورزش علمی در دوازده کلاس نتایج با کلاس‌هایی که به صورت عادی تدریس میشدند مقایسه شد. آموزنده‌های CASE نه فقط نمرات بهتری در علوم کسب کردند بلکه ریاضیات و زبان انگلیسی هم به همان میزان بهبود نمره داشت. استفاده از رهیافت CA برای آموزش ریاضیات دوره ابتدایی و راهنمایی که به نام CAME شناخته میشود نتیجه مشابهی داشت. دیدن چنین انتقال از یادگیری به بقیه موضوعات در تحقیق علمی نادر است. توسعه‌های بعد محدوده فعالیت‌ها را در علوم پایه از پایه اول تا پنجم گسترش داده. تعدادی مقاله در رابطه به CASE و CAME در مجله Times Educational Supplement منتشر شده است. نشریه Let’s Think پکیج‌های CA را برای دروس اصلی دوره ابتدایی و راهنمایی تولید می‌کند.
CA دسته ای از مهارتها که تفکر انتزاعی را پی بندی میکنند اذعان میکند و با ساختارگرایی نگرشی که تصور میشود و به همان صورت که از طریق حقایق و تعاریف نمیتوان یاد گرفت را به اشتراک میگذارد. آموزندگان باید معنی و مفهوم را برای خود بسازند. دروس بر چالشهایی متمرکز است که فقط با ایده انتزاعی قابل یادگیری میباشند. موارد اولیه بر دسته بندی ، اندازه گیری ، تناسب ، احتمال ، متغییرها و اثبات میباشد.
مدرس زمینه یادگیری مناسب را فراهم میسازد و پادرمیانی میکند تا آموزنده ها را به سمت هدف یادگیری راهنمایی نماید. میانجی سوالاتی بازجویانه میپرسد مانند: چی فکر میکنی؟ - کدام بیشتر از همه گرم میشود؟ - چه اتفاقی دارد برای اتمها می افتد؟ که رفته رفته آموزنده ها را به جوابشان میرساند. میانجی میتواند مدارک و سرنخهایی را در اختیار آموزنده قرار دهد تا او را هدایت کند و شانس موفقیت را افزایش دهد.
دروسی که تفکر انتزاعی را پرورش میدهد ساختاری که در ادامه میبینید را دارند: چیدن صحنه – چالشها – کار گروهی – تنیجه گیری کلی – شناخت فرآیند – افزودن اطلاعات جدید به تجربیات گذشتهFor CASE
For CAME
ارتیس
ارتیس () یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان پاولودار و در سمت چپ رود ایرتیش واقع شده است. ارتیس ۷۰۷۲ نفر جمعیت دارد.
لنینسکویه (قزاقستان)
لنینسکویه () یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان پاولودار واقع شده است. لنینسکویه ۹۹۷۲ نفر جمعیت دارد.
کری آرورا
کری آرورا (۷ ژانویهٔ ۱۹۷۷) دی‌جی اهل هند است. او بیشتر به‌عنوان نخستین دی‌جی زن در هند شناخته شده‌است. آرورا در سال ۱۹۹۷ دی‌جی را آغاز کرد و به پنجمین آهنگساز زن در بالیوود بدل شد. او از آن زمان تاکنون در زمینه‌های مختلفی از جمله آهنگسازی، نوشتن ترانه، خوانندگی رپ و آواز گرانج نیز فعالیت داشته‌است.
گئورگ فردریش ناپ
گئورگ فردریش ناپ (Georg Friedrich Knapp) (۷ مارس ۱۸۴۲ – ۲۰ فوریه ۱۹۲۶)، یک اقتصاددان آلمانی بود که در سال ۱۹۰۵ میلادی کتاب "پول بر اساس نظریه دولت" (The State Theory of Money) را تألیف کرده و مدرسه نظریهٔ پولی چارتالیستی را بنیان‌گذاری کرد، استدلال می‌کند که ارزش پول از صدور آن توسط سازمانی از حکومت ناشی می‌شود، نه خود به خود از طریق روابط مبادله.
ناپ در ۷ مارس ۱۸۴۲ متولد شد. پدرش شیمیدان مشهور فردریش لودویگ ناپ بود. ناپ در مونیخ، برلین و گوتنگن تحصیل کرده و در سال ۱۸۶۷ میلادی مدیر اداره آمار لایپزیگ شد. در سال ۱۸۶۹ میلادی او به عنوان استادیار اقتصاد و آمار در دانشگاه لایپزیگ منصوب گردید. در سال ۱۸۷۴ میلادی او پروفسور اقتصاد سیاسی در دانشگاه استراسبورگ شد، جاییکه تا سال ۱۹۱۸ ماند. او همچنین در میان سال‌های ۱۸۹۱ – ۱۸۹۲ و ۱۹۰۷ – ۱۹۰۸ میلادی رئیس دانشگاه استراسبورگ بود.
در سال ۱۸۸۶ او نشریه Abhandlungen aus dem staatswissenschaftlichen Seminar zu Strassburg را بنیان‌گذاری کرد.
ناپ پدر ایلی هیوس ناپ، خانم آینده تیودور هیوس، اولین رئیس‌جمهور، جمهوری فدرال آلمان بود.
پس از این‌که خانم ناپ، لایدیا وی کالگانو و مادر گرجستانی دو دخترش بیمار روانی شد، او دخترانش را بزرگ کرد. چیزی که در آن زمان غیرمعمول بود.
ناپ به دلیل کتابش که توسط انجمن اقتصاد سلطنتی به زبان انگلیسی ترجمه شده و برای اولین بار در بریتانیا در سال ۱۹۲۴، ۱۹ سال پس از اولین چاپ او در آلمان، به چاپ رسید، اغلب در خاطره‌ها ماند.
پول بر اساس نظریهٔ دولت (The State Theory of Money) در صدد ایجاد نظریه‌ای بود که بتواند نظام‌های مختلف پولی مبتنی بر فلزات قیمتی یا پول کاغذی را دربر بگیرد. روی‌کرد ناپ طبیعت‌گرایانه است. به عنوان یک نظریه‌پرداز، او نمی‌خواهد توصیه کند که پول چه چیزی می‌تواند باشد، نه هم نحوه استفاده پول برای دسترسی به اهداف خاص را به بررسی می‌گیرد. او با استفاده کامل از نمونه‌های قرن نوزدهم اروپا، یک طبقه‌بندی جنتیکی و سپس طبقه‌بندی عملیاتی را استنباط می‌کند. در این فرایند، این کتاب نشان می‌دهد که برخی از چیزهای که قبلاً پول «نوعی» پنداشته می‌شدند، صرفاً آنچه او «پول هیلوژنیک چارتال» می‌خواند، بوده‌اند. ناپ که یک چارتالیست مشهور بود، به‌صورت خالص و ساده از پول کاغذی دفاع نمی‌کرد. او به‌صورت مؤثر اشاره می‌کند که میتالیست‌ها با نظریه‌ای که دارند نمی‌توانند به‌صورت مؤثر برخی از پدیده‌های مشاهده شده که آن‌ها آن را «ناهنجاری» می‌خوانند را توضیح دهند. بر خلاف آن، ناپ فکر می‌کند که نظریهٔ او می‌تواند نظام‌های چندلایه‌ای پولی که در این کتاب ذکر شده‌است را توضیح دهد. جدا از دیدگاه‌های نظری او، این کتاب به‌صورت ویژه به این دلیل جذاب است که یک منبع مفصل معلومات در مورد تاریخ پولی اروپای قرن نوزدهم است و بر کشورهای انگلستان، فرانسه، هلند، اتریش و آلمان تمرکز دارد. با توجه به نبود ابزار مالی، انجمن اقتصاد سلطنتی به‌صورت اختیاری ترجمه فصل چهارم که حاوی مرور تاریخی انگلستان، فرانسه، آلمان، اتریش و ضمایم حاوی مطالعات خاص موردی بود را حذف کرد. با این حال، حتی نسخه انگلیسی خلاصه شده کتاب The State Theory of Money به‌صورت دقیق تغییرات بسیاری را که در طول قرن نوزدهم اتفاق افتاده‌است، نشان می‌دهد: یک حرکت کلی از دو فلزی به یک فلزی، ظهور و ناپدید شدن نظام‌های پول کاغذی (به‌صورت خاص اتریش سال ۱۸۶۶ میلادی)، استفاده تقریباً سیستماتیک پول کاغذی توسط دولت در خصوص جنگ در کنار وسایل پرداخت موجود، ظهور اسکناس‌ها و استفاده از پرداخت‌های جیرو و….
طاهر (نام)
طاهر نامی مردانه عربی به معنی پاکیزه و پاکدامن است.
طاهر می‌تواند به افراد زیر اشاره داشته باشد:
کانون‌گذاری
در زبان‌شناسی، کانون‌گذاری () یک مقوله دستوری است که نشان می‌دهد کدام قسمت از جمله اطلاعات جدید، غیرقابل مشتق یا متضادی را ارائه می‌کند. در جمله «تو از من می‌خواهی دوربین دیجیتال بخرم»، تمرکز به صورت عروضی با تکیه زیاد بر روی کلمه دیجیتال این واژه را کانونی می‌کند.
گوینده جملات برای امکان ارتباط مؤثر و مناسب باید تصمیم بگیرد کدام یک از عناصر پیام خود را برجسته کند و کدام‌یک را در پس‌زمینه بگذارد. یک نمونهٔ آشکار از این موضوع را می‌توان به‌کارگیری جهت مجهول برای تغییر کانون پیام دانست (مانند ما اشتباهاتی کردیم، در برابر اشتباهاتی صورت گرفته‌است). با تغییر تکیهٔ واژه‌ها و هجاها نیز می‌توان عناصر موردنظر را به پیش زمینه آورد. در گفتمان نیز می‌توان از حذف دستوری برای به حاشیه راندن اطلاعات کهنه بهره جست.
کانون‌گذاری یک پدیده بین زبانی و یک موضوع اصلی در زبان‌شناسی است. تحقیقات در مورد کانون‌گذاری، حوزه‌های فرعی متعددی از جمله آوایی، نحو، معناشناسی، کارکردشناسی و زبان‌شناسی اجتماعی را در بر می‌گیرد.
طاهر (نام خانوادگی)
طاهر می‌تواند به افراد زیر اشاره داشته باشد:
ریکاردو بالبین
ریکاردو بالبین (بوئنوس آیرس، ۲۹ ژوئیه ۱۹۰۴ - لاپلاتا، ۹ سپتامبر ۱۹۸۱) سیاستمدار و وکیل آرژانتینی که یکی از برجسته‌ترین چهره‌های اتحاد سیاسی رادیکال (UCR) بود، حزبی سیاسی که از سال ۱۹۵۹ (در آن زمان به عنوان اتحادیه سیاسی رادیکال دل پوئبلو) تا زمان مرگش در سپتامبر ۱۹۸۱ ریاست کمیته ملی آن را بر عهده داشت. آونیدا دل تجار سابق، در شهر بوئنوس آیرس و بزرگراه «دکتر ریکاردو بالبین» (که قبل از سال ۲۰۰۴ مسیر ملی نامیده می‌شد) به افتخار او نامگذاری شده‌است.
در سال ۱۹۴۶ او به عنوان معاون ملی انتخاب شد و ریاست به اصطلاح " بلوک ۴۴ " را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۴۹ از کنگره اخراج و در زندان المس در لا پلاتا زندانی شد. ریکاردو بالبین در سال ۱۹۵۰ نامزد فرمانداری استان بوئنوس آیرس شد و در همان روز انتخابات دوباره زندانی شد. در پایان آن سال، پرزیدنت پرون او را عفو کرد، اما بالبین این اقدام را رد کرد زیرا روند کیفری هنوز حکمی صادر نکرده بود. او در نهایت به جرم تحقیر به پنج سال زندان محکوم شد.
پلی‌کرسولن
پلی‌کرسولن () محصول پلی تراکم متاکرسول سولفونیک اسید و فنول است. این دارو به عنوان یک هموستاتیک و ضد عفونی کننده موضعی در ضایعات عفونی و سایر ضایعات غشاهای مخاطی مانند عفونت‌های زنانه، بواسیر مقعدی و همچنین زخم‌های حفره دهان از جمله آفت استفاده می‌شود. این دارو در برخی کشورها با نام تجاری Albothyl یا Polilen (تایوان) یا Faktu (ترکیب با سینشوکائین) به بازار عرضه می‌شود.
پلی‌کرسولن در درمان عفونت‌های زنان از دهه ۱۹۵۰ میلادی استفاده می‌شود. دامنه کاربردها به سرعت گسترش یافت و شامل درمان سایر ضایعات غشای مخاطی و پوستی شد. مکانیسم اثر دوگانه است: پلی‌کرسولن در کنار اثر ضد عفونی‌کننده‌اش، انعقاد انتخابی بافت‌های نکروزه و آسیب‌شناختی را تقویت می‌کند در حالی که بافت‌های سالم را دست نخورده باقی می‌گذارد. ریزش بافت‌های نکروزه با اپیتلیال شدن مجدد بافت‌های زخم مخاطی (یا پوستی) همراه است.
روی آبلاردو نیکیش
روی آبلاردو نیکیش (زاده استان چاکو. ۲۶ ژانویه ۱۹۵۱) سیاستمدار آرژانتینی از اتحادیه مدنی رادیکال است. او در دوره ۲۰۰۳–۲۰۰۷ فرماندار استان چاکو بود. در سال ۲۰۰۷ او به عنوان سناتور ملی استان چاکو انتخاب شد. در سال ۲۰۱۱، او دوباره خود را به عنوان نامزد فرماندار چاکو برای دوره ۲۰۱۱–۲۰۱۵ معرفی کرد و در انتخاباتی که خورخه کاپیتانیچ برنده شد، دوم شد.
وی در سال ۲۰۱۳ به عنوان معاون استاندار در استان چاکو انتخاب شد و تا دسامبر ۲۰۱۷ در این سمت خدمت می‌کرد. در همان سال مجدداً به عنوان معاون استاندار تا سال ۲۰۲۱ انتخاب شد.
جک اسکلینگتون
جک اسکلینگتون () یک شخصیت و قهرمان اصلی فیلم "کابوس قبل از کریسمس" (۱۹۹۳) است. جک «پادشاه کدو تنبل» شهر هالووین است؛ دنیایی خیالی که تنها بر اساس تعطیلات هالووین بنا شده‌است.
متین آکدولگر
متین آکدولگر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ماهپیکر"، "موهبت" و"شخصیت" اشاره کرد.
پناتاران
پناتاران () یکی از بزرگترین ویرانه‌های معبد هندو در جاوه شرقی اندونزی است. این ویرانه‌ها تقریباً در ۱۲ کیلومتری شمال شرقی بلیتار قرار دارد و نزدیک‌ترین فرودگاه در مالانگ است.
مجموعه پناتاران در دامنه‌های پایینی آتشفشان کلود قرار دارد و بزرگترین معبد هندو در جاوه شرقی است که قدمت آن به دوره بین ۱۱۹۷ و ۱۴۵۴ می‌رسد. قدمت معبد اصلی در پاناتاران به سال ۱۳۴۷ می‌رسد. نقش برجسته‌های آن داستان رامایانا را روایت می‌کنند. این معبد به ایزد شیوا تقدیم شده‌است و برای حداقل ۳۰۰ سال، از قرن ۱۲ تا ۱۵ مورد استفاده بوده‌است. با این حال، بیشتر ساختمان‌هایی که امروزه دیده می‌شوند، در عصر طلایی ماجاپاهیت (=قرن چهاردهم) ساخته شده‌اند.
باور بر این است که پناتاران بین قرن دوازدهم تا قرن پانزدهم ساخته شده‌است، این معبد نقش مهمی در پادشاهی ماجاپاهیت، به ویژه در زمان پادشاه هایام ووروک، ایفا کرد. او این محل را پناهگاه مورد علاقه خود را می‌دانست. قدمت پناتاران مربوط به دوران کدیری است.
چیدمان معبد شبیه به پورای معاصر بالی است. تعدادی ساختمان کوچک در داخل یک حیاط محصور تقدیس شده پراکنده شده‌اند و بزرگترین و مهم‌ترین نیایشگاه در پشت مجموعه است.
به دلیل گنجاندن یکی از بزرگترین مجموعه‌های برجسته اندونزیایی که داستان زندگی ایزد هندو، ویشنو، را در آواتارهای مختلف نشان می‌دهد، قابل توجه است. معبد قدیمی در مجموعه پناتاران این سایت در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۵ در رده فرهنگی به فهرست موقت میراث جهانی یونسکو اضافه شد.
رادیو آران
رادیو آران اردبیل (بخش برون‌مرزی صدای مرکز اردبیل) یکی از رادیوهای «ادارهٔ کل آسیای میانه و قفقاز» سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در شهر اردبیل فعالیت می‌کند. این رادیو به عنوان سومین رادیو تخصصی ایران در حوزهٔ جمهوری آذربایجان (پس از رادیو آذری مستقر در تبریز و رادیو سحر آذری مستقر در تهران) در تاریخ ۲۶ خرداد ۱۳۹۰ خورشیدی با حضور محمد سرافراز آغاز به کار کرد.
البته رادیو سحر آذری اخیراً غیرفعال شده و برنامه‌های آن بین دو رادیو برون‌مرزی تبریز و اردبیل توزیع شده‌است. همچنین بحث‌هایی دربارهٔ تجمیع دو رادیو برون‌مرزی آذری و آران و ایجاد رادیو واحد ۲۴ ساعتهٔ آذری نیز در جریان است.
رادیو آران توسط روزنامهٔ کیهان، یکی از ابزارهای فرهنگی ایران برای آگاهی‌بخشی به مردم جمهوری آذربایجان در مقابل تبلیغات اسرائیل علیه ایران دانسته شده‌است.
این رادیو به عنوان ۳۶ امین رادیو برون‌مرزی ایران، در بدو تأسیس، روزانه ۴ ساعت برنامه (ساعت ۱۴–۱۰) به زبان ترکی آذربایجانی پخش می‌نمود.
پخش برنامه‌های فرهنگی، مذهبی، اجتماعی در قالب ۳ بخش خبری، معرفی شخصیت‌های استان اردبیل و معرفی اماکن مذهبی استان اردبیل از جمله برنامه‌های رادیو آران عنوان شده‌است. پخش برنامه‌های مختلف به مناسب «هفتهٔ اردبیل» و «هفتهٔ دفاع مقدس» از دیگر کارهای این رادیو بوده‌است.
رادیو آران در رمضان سال ۱۳۹۲ خورشیدی، «برنامهٔ زندهٔ رمضان»، در رمضان سال ۱۳۹۵ خورشیدی، برنامهٔ «مومن‌لرالله قوناقلیغیندا» و در رمضان ۱۳۹۷ خورشیدی نیز ۱۳۳ ساعت برنامهٔ تولید و برای گویشوران به زبان ترکی آذربایجانی در خارج ایران پخش کرده‌است.
برنامهٔ «حس زندگی» به کارگردانی «فرشید زبوری» پخش شده از رادیو آران، جایزهٔ «بهترین برنامه ترکیبی رادیویی» را در بخش مسابقهٔ بین‌الملل «نخستین جشنوارهٔ جهانی تولیدات اربعین» به خود اختصاص داد.
راتو عادل
راتو عادل ()، در زبان جاوه‌ای به معنای شاهزاده عادل است. این عنوان برای منجی یا مسیحایی در نظر گرفته شده بود که قرار بود مردم جاوه را از سلطه بیگانگان آزاد کرده و امپراتوری بزرگی را ایجاد کند.
تسلط خارجی در متن این گفتارها، اغلب به سلطه هلند در هند شرقی هلند اطلاق می‌شود. راتو عادل جایگاه تقریباً مقدسی داشت. آمدن راتو عادل برای اولین بار توسط پیامبر جایابایا در پرالمبانگ جایابایا پیشگویی شد. گفته شد که رتو عادل در آغاز فقیر و ناشناخته بود.
چندین راتو عادل وجود داشته‌است. شاید مشهورترین آنها شاهزاده جاوه‌ای دیپونگورو بود که در سال ۱۸۲۵ جنگی را به راه انداخت که اکنون به نام جنگ جاوه شناخته می‌شود و تا سال ۱۸۳۰ ادامه داشت. بعدها، در حدود سال ۱۸۸۰، یکی از بستگان دیپونگورو، شاهزاده پانگران سوریا اینگالوگو، نیز با عنوان راتو عادل شناسایی شد. با این حال، این فقط به این دلیل بود که او با دیپونگورو ارتباط داشت.
به گفته مورخ برنارد دَهم، سوکارنو را نیز در زمان خود راتو عادل می‌دانستند. چهره‌نگاره سوکارنو را افراد به عنوان تعویذ و طلسم حمل می‌کردند تا «در امان بمانند.» اعتماد به نفس سوکارنو دلیلی شد که بسیاری از مردم راتو عادل را در او ببینند. این وضعیت احتمالاً به موفقیت سوکارنو در میان توده‌ها نیز کمک کرده‌است.
برخی افراد دیگر که راتو عادل به حساب آمده‌اند عبارتند از: سلطان هامنگ کوبوئونو نهم؛ معاون دوم رئیس‌جمهور اندونزی؛ و مگاواتی.
ژاپنی‌ها در زمان حمله به اندونزی از اعتقاد به راتو عادل استفاده کرده و در این کشور شبنامه‌هایی را با متن خود و منسوب به پیامبر جایابایا پخش کردند. در آن نوشته شده بود: «ارتش ژاپن در اندونزی فرود می‌آید تا پیش‌بینی مرحوم اعلی‌حضرت جایابایا را برآورده کند. به یاد تو! زردپوست‌ها از شمال خواهند آمد تا مردم اندونزی را از بردگی هلندی‌ها آزاد کنند.»
ژان کارلوس (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۲)
ژان کارلوس ویسنته (پرتغالی: Jean Carlos Vicente؛ زاده ۱۵ فوریه ۱۹۹۲) ملقب به ژان کارلوس یا خوان کارلوس یک بازیکن اهل برزیل در پست هافبک است. وی در تیم نائوچیکو بازی می کند.
ژان کارلوس در تیم نوجوانان پالمیراس کشف شد. در سال ۲۰۱۳ به سائو برناردو پیوست و بعد از آن در تیم ویلا نوا به صورت قرصی حضور داشت و با ارسال ۸ پاس گل عنوان بهترین پاسور مسابقات سری B برزیل را کسب کرد.
در ۴ سپتامبر ۲۰۱۶، کارلوس با امضاء قرار دادی به صورت قرضی به باشگاه سائوپائولو پیوست که قرارداد وی بند خرید دائمی نیز داشت.
گویاس
۲۰۱۷: کمپئوناتو گویانو (لیگ فوتبال ایالت گویانو)
نائوچیکو
۲۰۱۹: قهرمانی در سری C برزیل
۲۰۲۱: کمپئوناتو پرنامبوکانو (لیگ قوتبال ایالت پرنامبوکان)
پادشاهی پاجانگ
پادشاهی پاجانگ () یکی از پادشاهی‌های متعددی بود که در جاوه اندونزی ظهور و سقوط کرد. این امپراتوری اسلامی در سال ۱۵۶۸ زمانی که هادیویجایا به سلطنت رسید و منطقه را از سلطنت دماک جدا کرد، تأسیس شد.
بین سال‌های ۱۵۴۸ و ۱۵۶۸ یک دورهٔ بین‌السلطنه وجود داشت، زیرا چندین مدعی تاج و تخت با یکدیگر جنگیدند. در اوایل سال ۱۵۸۶، قدرت به دست امپراتوری نوظهور ماتارام افتاد. حاکم ماتارام ادعاهایی بر پاجانگ و تاج و تخت آخرین فرمانروای دماک، سلطان ترنگانا داشت.
پاجانگ هادیویجایا یا جاکا تینکیر، لرد بویولالی موفق شد در سال ۱۵۶۸ یک جنگ داخلی را به نفع خود پایان دهد. او از اشراف اعلای جاوه، از نوادگان براویجایا پنجم، آخرین امپراتور هندو ماجاپهیت، و از سلطان ترنگانای دماک بود. در آخرین نبرد این جنگ، آخرین مدعی دماک، آریا پنانگ سانگ، با کمک دست‌نشاندگان کی آگنگ پاماناهان و پسرش سوتاویجایا شکست خورد و کشته شد. هر دو رعیت در کوتا گده با آپاناژها پاداش گرفتند. این بذر سقوط پاجانگ را گذاشت. امپراتوری ماتارام از قلمرو سوتاویجایا سرچشمه گرفت.
به گفته آندایانینگرات، یک رویدادنامه جاوه‌ای، در طول جنگ بین ماجاپاهیت و دماکین، پاجانگ به دست سونان نگودونگ و پسرش، رادن کبو کنانگا، بعدها کی آگنگ پنگینگ افتاد. پاجانگ از آن زمان تاکنون تابع سلطنت دماک بوده‌است. کی آگنگ پنگینگ به اتهام شورش علیه دماک به اعدام محکوم شد. پسر او که در اختیار جاکا تینکیر باقی ماند، تلاش کرد تا به دماک خدمت کند و در نتیجه قلمروهای خود را پس بگیرد. جاکا تینکیر فرمانده زبردست ارتش بود و از سوی سلطان ترنگانا با عنوان هادیویجایا به سمت نایب السلطنه پاجانگ منصوب شد. او بر پنگینگ (اکنون تقریباً بویولالی و کلاتن)، تینکیر (منطقه اطراف سالاتیگا) و نواحی اطراف حکومت کرد.
پس از مرگ سلطان ترنگانا در سال ۱۵۴۶، سونان پراوتو به سلطنت رسید، اما این پادشاه در سال ۱۵۴۹ توسط پسر عموی خود آریا پنانگ سانگ به قتل رسید. آریا پنانگ سانگ نیز سعی کرد هادیویجایا را بکشد، اما موفق نشد. هادیویجایا و پیروانش با حمایت ملکه کالینیامات، آریا پنانگ‌سانگ را شکست دادند. هادیویجایا وارث تاج و تخت سلطنت دماک شد اما کراتون را به پاجانگ منتقل کرد. این حرکت آغاز تاریخ کوتاه پاجانگ است.
طبق افسانه، سلطان هادیویجایا به سوتاویجایا بسیار علاقه داشت. او سوتاویجایا را به فرزندی پذیرفت و او را همبازی فرزندش شاهزاده باناوا کرد. بناوا آنقدر قوی نبود که پس از مرگ پدرش جانشین او شود. باناوا در مواجهه با شورش آریو پانگیری مجبور به فرار به کوتا گده شد. سوتاویجایا آریو پانگیری را شکست داد و کراتون پاجانگ را در سال ۱۵۸۶ تصرف کرد. بناوا از قدرت کناره گرفت و سوتاویجایا را جانشین خود کرد.
یریشو (فیلم)
یریشو (به آلمانی: Jerichow)فیلم درام آلمانی محصول ۲۰۰۸ به نویسندگی و کارگردانی کریستین پتزولد است. این کتاب به‌طور کلی از رمان آمریکایی «پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند» نوشته جیمز کین در سال ۱۹۳۴ الهام گرفته شده‌است.
این فیلم به عنوان نخستین فیلم نمایش داده شده به رقابت شصت و پنجمین جشنواره فیلم ونیز دعوت شد و همچنین نامزد جایزه فیلم آلمان در سال ۲۰۰۹ در بخش بهترین فیلم بلند و بهترین کارگردانی شد. نخستین نمایش رسمی آلمان در ۸ ژانویه ۲۰۰۹ بود. نمایش‌های آمریکایی به زبان آلمانی با زیرنویس انگلیسی بود. همان‌طور که از عنوان پیداست، داستان فیلم در شهر یریشو آلمان می‌گذرد.
کهنه سرباز جنگ افغانستان «توماس» که با رسوایی از خدمت مرخص شده‌است، به خانه خود در یریشو بازمی‌گردد. «علی»، یک کار آفرین ترک تبار که او «توماس» را به عنوان راننده استخدام می‌کند. در این هنگام او با «لائورا»، همسر «علی» آشنا می‌شود و…"وسلی موریس"، نویسنده بوستون گلوب، فیلم را با وجود آنچه او عاشقانه احمقانه و حتی تعلیق احمقانه‌تر می‌خواند، دوست داشت. "مت پریگ" در نقدی برای "هفته نامه فیلادلفیا"، نقدی متفاوت با درجه ب به فیلم داد. "رودریک کانوی موریس"، از "اینترنشنال هرالد تریبون"، از بازی این سه بازیگر تعریف کرد. "راجر ایبرت" نقد مثبتی به فیلم داشت و گفت: «پتزولد، که فیلمنامه را هم نوشته‌است، فیلم‌های هیجان‌انگیز سطح یک نمی‌سازد و شخصیت‌های او ممکن است باهوش‌تر از ما یا نادان‌تر باشند».
زودرس و دیررس
در زیست‌شناسی، گونه‌های دیررس (Altricial) به گونه‌هایی گفته می‌شود که در آن‌ها بچه‌ها در زمان به دنیا آمدن رشد نکرده‌اند، اما با کمک والدینشان پس از تولد بالغ می‌شوند. گونه‌های زودرس (Precocial) به گونه‌هایی گفته می‌شود که در آنها جوان‌ها از لحظه تولد یا جوجه‌کشی نسبتاً بالغ و متحرک هستند. گونه‌های زودرس معمولاً نیازمند (Nififugous) هستند، به این معنی که مدت کوتاهی پس از تولد یا جوجگی، آشیانه را ترک می‌کنند. این دو دسته گاهی یک پیوستار بدون شکاف متمایز بین آنها را تشکیل می‌دهند یعنی ویزگی‌های هر دودسته را دارا هستند.
این کلمه از ریشه لاتین alere مشتق شده‌است که به معنای شیر دادن، پرورش دادن یا تغذیه است و نشان‌دهنده نیاز به تغذیه و مراقبت از کودکان برای مدت طولانی است. "در مقابل، گونه‌هایی که بچه‌هایشان" بلافاصله یا سریع حرکت می‌کنند، زودرس نامیده می‌شوند.
کلمه "precocial" از همان ریشه "precocious" گرفته شده‌است که در هر دو مورد به معنای بلوغ زودرس است.
موصئیب شهبازف
موصئیب شهبازف () سیاستمدار، انقلابی و کمیسر (وزیر) آموزش و پرورش آذربایجان شوروی بود.
موصئیب شهبازف در سال ۱۸۹۸ در مخاچ‌قلعه از توابع استان داغستان امپراتوری روسیه به دنیا آمد. به دنبال اینکه آموزش ابتدایی را در یک مدرسه روستایی پشت سر گذاشت، به همران پدرش راه آستراخان را در پیش گرفت و بعد از مدتی به تحصیل خود در مدرسه ای موسوم به «رئالنی» در شهر دربند ادامه داد.
موصئیب شهبازف از دوران دانش‌آموزی به مسائل اجتماعی علاقه داشت، که در محافل هنری حضور می‌یافت و کتاب‌های ممنوعه می‌خواند. به تدریج به مطالعه ادبیات مارکسیستی روی آورد و شروع به شرکت در جلسات و تظاهرات کارگری کرد. اولین دوره از فعالیت انقلابی او در داغستان آغاز شد. سپس از آنجا که توسط حکومت وفت مورد تهدید و تعقیب قرار گرفت، به آستارخان بازگشت. محض رسیدن به آستارخان در سال ۱۹۱۸، ارتباطاتی با شعبه اسلامی تشکیل شده نزد کمیته ایالتی حزب کمونیست اتحاد شوروی که نریمان نریمانف مسئولیت آن را بر عهده داشت، برقرار کرده و به عضویت این حزب درآمد.
موصئیب شهبازوف به همت و اهتمام کمیته استانی حزب کمونیست اتحاد شوروی برای تحصیل به مسکو اعزام شد. پس از فارغ‌التحصیلی از «دانشگاه ادبیات سرخ مسکو»، روانه خدمت سربازی شد و آنجا در قسمت سیاسی ارتش سیزدهم مشغول به کار شد. از سال ۱۹۱۸ به عنوان مبلغ در بخش سیاسی همان ارتش اشتغال یافت. در آستاراخان خود که مسئولیت دبیری حزب «همت»، دبیری کمیته انقلابی دربند، دبیری کمیته‌های نواحی داغستان جنوبی و «قیتاق- طبسران» را بر عهده گرفت.
موصئیب شهبازوف در سال ۱۹۲۱ به آذربایجان شوروی آمد. ابتدا در کمیسیون اضطراری مبارزه با ضدانقلاب مشغول به کار شد، سپس سکان هدایت کمیته اجرایی گنجه آویزد را در دست گرفت و به عنوان معاون «کمیساریای مردمی دادگستری آذربایجان شوروی» مشغول به کار شد. از سال ۱۹۲۳ به ریاست بخش تبلیغات کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان شوروی و سپس دبیری کمیته حزب کمونیست آذربایجان شوروی در گنجه آویزد رسید.
موصئیب شهبازوف در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۲۹ به ریاست دانشگاه دولتی آذربایجان گماشته و تا اوایل ماه اون همان سال در این پست ابقا شد.
موصئیب شهبازوف برای مدتی به عنوان سردبیر در روزنامه «ینی یول» (راه جدید) کار کرد. به ابتکار وی، در سال ۱۹۳۴ مجله «معلمه کومک» (کمک به معلم) به چاپ رسید. بین سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶ وزارت آموزش و پرورش آذربایجان شوروی را عهده‌دار شد. ۲۷ ژانویه سال ۱۹۳۷ از موصئیب شهبازوف با اعطای نشان پرچم سرخ کار تقدیر به عمل آمد.
مپارتریسین
مپارتریسین () یک ترکیب پلی‌ان ماکرولید است که برای عملکرد مجرای ادرار، پروستات و مثانه مفید است. برای استفاده در درمان سندرم درد مزمن لگن و هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات مورد مطالعه قرار گرفته‌است.
مپارتریسین یک مهارکننده بازجذب استروژن است که ممکن است با جذب مجدد استروژن در روده تداخل داشته باشد و منجر به افزایش دفع استروژن مدفوعی شود. غلظت ۱۷ بتا استرادیول را در گردش خون کبدی کاهش می‌دهد و سطح استروژن را در پروستات کاهش می‌دهد. اثر مپارتریسین بر جذب مجدد استروژن در مطالعات in vitro و in vivo مورد ارزیابی قرار گرفت.
مپارتریسین به‌طور قابل توجهی درد لگن و کیفیت زندگی را در مقایسه با نتایج در گروه دارونما پس از دو ماه درمان بهبود می‌بخشد. با توجه به این نظریه که اختلالات هورمونی می‌تواند التهاب پروستات را افزایش دهد، مپارتریسین، که می‌تواند سطوح استروژن در پروستات را کاهش دهد، داروی مؤثری در درمان بیماران مبتلا به سندرم درد مزمن لگن است و در مجله جهانی فارماکولوژی به‌روزرسانی در مورد درمان‌های پروستاتیت مزمن در سال ۲۰۱۵ ارجاع شده‌است.
وزارت دادگستری فرانسه
وزارت دادگستری فرانسه () از وزارتخانه‌های دولت فرانسه است، که در سال ۱۷۹۰ تأسیس شد.
اریک دوپوند مورتی
اریک دوپوند مورتی (؛ زادهٔ ) وکیل و سیاستمدار اهل فرانسه است، که هم‌اکنون به‌عنوان وزیر دادگستری فرانسه فعالیت می‌کند.
وزارت فرهنگ فرانسه
وزارت فرهنگ فرانسه () از وزارتخانه‌های دولت فرانسه است، که در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد.
روزلین باشلو
روزلین باشلو (؛ زادهٔ ) داروساز و سیاست‌مدار اهل فرانسه است، که هم‌اکنون به‌عنوان وزیر فرهنگ فرانسه فعالیت می‌کند. وی پیش‌تر از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ وزارت محیط زیست، توسعه پایدار، ترابری و مسکن را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ به‌عنوان وزیر بهداشت فرانسه فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ نیز وزیر امور اجتماعی فرانسه بود.
برج تی‌اف۱
برج تی‌اف۱ () ساختمان اداری ۱۴ طبقه مستقر در بولونی-بیانکور، فرانسه و متعلق به گروه تی‌اف۱ است، که در سال ۱۹۹۲ احداث گردید.
تور دیفانس ۲۰۰۰
تور دیفانس ۲۰۰۰ () ساختمان مسکونی ۴۷ طبقه مستقر در لا دفانس، فرانسه است، که در سال ۱۹۷۴ احداث گردید.
تور فرست
تور فرست () ساختمان اداری-تجاری ۵۲ طبقه مستقر در لا دفانس، فرانسه است، که در سال ۱۹۷۴ احداث گردید.
تور اینسیتی
تور اینسیتی () ساختمان اداری ۳۹ طبقه مستقر در شهر لیون، فرانسه است، که پروژه ساخت آن در سال ۲۰۱۳ آغاز شد و در سال ۲۰۱۵ به بهره‌برداری رسید.
شرکت تامسون-هوستون الکتریک
شرکت تامسون-هوستون الکتریک () شرکت تولید صنعتی آمریکایی بود، که در سال ۱۸۸۲ تأسیس شد و در سال ۱۸۹۴ در پر ادغام با شرکت جنرال الکتریک منحل گردید.
آی‌نچرالیست
آی‌نچرالیست (iNaturalist) یک شبکه اجتماعی در رابطه با طبیعت، دانشوری شهروندی و زیست‌شناسی است که با هدف ثبت در نقشه و به اشتراک‌گذاری مشاهدات تنوع زیستی در سراسر جهان راه‌اندازی شده‌است. آی‌نچرالیست از طریق وب سایت آن و اپ موبایل آن قابل دسترسی است. ، کاربران آی‌نچرالیست تقریباً ۶۶ میلیون مشاهده از گیاهان، جانوران، قارچ‌ها و سایر موجودات زنده در سراسر جهان انجام داده‌اند و حدود ۱۳۰٬۰۰۰ کاربر در ۳۰ روز گذشته فعال بوده‌اند.
آی‌نچرالیست خود را به عنوان «یک شبکه اجتماعی آنلاین از مردمی که اطلاعات تنوع زیستی را برای کمک به یکدیگر در آموزش طبیعت به اشتراک می‌گذارند» توصیف می‌کند و هدف اصلی آن ارتباط دادن مردم با طبیعت است. آی‌نچرالیست اگرچه خود یک پروژه علمی نیست، اما "بستری" برای تلاش‌های علمی و حفاظتی است که داده‌های باز ارزشمندی را برای پروژه‌های تحقیقاتی، مدیران، سازمان‌ها و عموم مردم ارائه می‌کند.
از سال ۲۰۱۲، تعداد شرکت‌کنندگان و مشاهدات آی‌نچرالیست تقریباً هر سال دو برابر شده‌است. در سال ۲۰۱۴، آی‌نچرالیست به ۱ میلیون مشاهده رسید و تا دسامبر ۲۰۲۱، ۹۹ میلیون مشاهده داشت.
کاربران می‌توانند به روش‌های مختلفی با آی‌نچرالیست تعامل داشته باشند: در وب‌سایت iNaturalist.org، بازدیدکنندگان می‌توانند مجموعه داده‌های عمومی را جستجو کنند و با افراد دیگر با اضافه کردن مشاهدات و شناسایی‌ها تعامل داشته باشند. این وبگاه ابزارهایی را برای کاربران ثبت‌نام شده برای افزودن، شناسایی و بحث در مورد مشاهدات، نوشتن پست‌های مجله، کاوش اطلاعات در مورد گونه‌ها، و ایجاد صفحات پروژه برای جذب مشارکت و هماهنگی کار بر روی موضوعات مورد علاقه خود فراهم می‌کند.
در برنامه تلفن همراه آی‌نچرالیست، کاربران ثبت‌نام شده می‌توانند مشاهدات طبیعی خود را در مجموعه داده آنلاین ایجاد و به اشتراک بگذارند، مشاهدات اطراف را کاوش کنند و در مورد گونه‌های مختلف اطلاعات کسب کنند.
Seek by iNaturalist، یک برنامهٔ جداگانه است که برای کودکان و خانواده‌ها طراحی شده‌است و نیازی به ثبت نام آنلاین حساب ندارد و ممکن است همه مشاهدات، خصوصی باقی بمانند. Seek دارای ویژگی‌های گیمیفیکیشن است، مانند ارائه فهرستی از موجودات مجاور برای یافتن مجموعه‌ای از نشان‌ها و مشارکت در چالش‌ها. Seek ابتدا در بهار ۲۰۱۸ منتشر شد.
پلتفرم آی‌نچرالیست بر اساس جمع‌سپاری مشاهدات و شناسایی‌ها است. مشاهدات آی‌نچرالیست برخورد یک فرد با یک جاندار را در زمان و مکانی خاص ثبت می‌کند. مشاهدات طبیعت‌گرایانه ممکن است شواهدی از وجود یک موجود زنده، مانند ردپای حیوانات، لانه‌ها، یا حتی یک مدفوع را نیز ثبت کند. دامنهٔ موضوعات طبیعی اما بی‌اثر مانند ویژگی‌های زمین‌شناسی یا آب‌شناسی "را مستثنی می‌کند." کاربران معمولاً عکس‌ها را به‌عنوان شواهدی از یافته‌های خود بارگذاری می‌کنند،
در آی‌نچرالیست، سایر کاربران برای تأیید یا بهبود شناسایی مشاهدات، شناسایی‌ها و نظرات را به مشاهدات یکدیگر اضافه می‌کنند. مشاهدات بر اساس کیفیت داده‌های ارائه‌شده و فرایند شناسایی طبقه‌بندی می‌شوند. هر کیفیتی از داده‌ها را می‌توان بارگیری کرد و مشاهدات در سطح مناسب اغلب در سایر پایگاه‌های داده آنلاین مانند مرکز اطلاعات جهانی تنوع زیستی و اطلس حیات استرالیا گنجانده می‌شوند.
گوستاو گروس
گوستاو گروس (Gustav Groß) (۱۸۵۶ – ۱۹۳۵)، یک سیاست‌مدار بوهمیایی آلمانی لیبرال ملی بود.
گوستاو گروس در ۱۲ ژوئن ۱۸۵۶ میلادی در راینچنبرگ در سلطنتی بوهم، بخشی از امپراطوری اتریش، متولد شد. پدرش، گوستاو رابرت گروس، صنعت‌گر راه‌آهن و یکی از شرکت کنندگان پارلمان فرانکفورتف به عنوان بخشی از انقلاب‌های سال ۱۸۴۸ میلادی در سراسر کنفدراسیون آلمان بود. گوستاو گروس در دانشگاه‌های وین و برلین اقتصادی سیاسی خواند. از سال ۱۸۷۷ تا ۱۸۸۱ میلادی او در ولایت اتریش پایین یکی از مقامات سیاسی و از سال ۱۸۸۵ میلادی، یک privatdozent (پروفسور مستقل) اقتصاد سیاسی در دانشگاه وین بود. او بعدها به ایگلاو نقل مکان کرد و به عضویت شورای مارگراویات موراویا درآمد. در سال ۱۸۸۹ میلادی او به مجلس نمایندگان (به آلمانی: Abgeordnetenhaus)، مجلس نمایندگان شورای امپراطوری انتخاب شد. او به عنوان یک لیبرال آلمانی از شهر ایگلاو نمایندگی می‌کرد. زمانی که در مجلس نمایندگان بود او سخن‌گوی برای تمام اقوام آلمانی در شورا گردید. او عضو اتحادیه مدرسه آلمان شد و از سال ۱۸۸۵ رئیس این اتحادیه بود. گروس همچنین زندگی‌نامه‌نویس کارل ماکس نیز بود.
گروس از سال ۱۹۱۱ میلادی رئیس Deutscher Nationalverband، ائتلاف گسترده احزاب سیاسی ملی‌گرایان و لیبرال‌های آلمانی بود که برای رقابت در انتخابات ۱۹۱۱ میلادی با شورای امپراطوری شکل گرفته بود. Deutscher Nationalverband در آن انتخابات برنده شد. با وجود آن، این شورا پس از آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ میلادی به تعلیق درآمد. گروس بعداً در سال‌های ۱۹۱۷ – ۱۹۱۸ میلادی، در جریان روزهای آخری اتریش – مجارستان، به طرف اخیر جنگ، به عنوان رئیس مجلس نمایندگان ایفای وظیفه کرد. در این سمت به عنوان رئیس نمایندگان، گوستاو گروس در جلسه ۱۲ نوامبر ۱۹۱۸، یک روز پس از کناره‌گیری امپراتور چارلس اول، «سخنرانی ۹ دقیقه پایانی» را ایراد کرد. بر اساس پیشنهاد گروس، یک پیشنهاد «برای جلسه بعدی هیچ روزی برای رای دادن وجود ندارد» (keinen Tag für die nächste Sitzung zu bestimmen) تصویب گردید. پس از ۱۰ دقیقه، جلسه به پایان رسیده و همراه با آن شورای امپراطوری نیز خاتمه یافت. در روز آینده، «آسمبله مشروطه ملی» جای شورا را گرفته و جمهوری آلمان-اتریش را اعلام کرد.
گروس به عنوان رئیس حزب بزرگ مردم آلمان، از ۲۱ اکتبر ۱۹۱۸ تا ۱۶ فوریه ۱۹۱۹ عضو آسمبله مشروطه ملی بود. او در موراویا از آلمان‌ها نمایندگی کرد، کشوری که به دلیل ممنوعیت از سوی قدرت‌های متحدین نتوانست بخشی از المان اتریش باقی بماند. در عوض، جمهوری چک-سلواکیا که از طریق نظامی سرزمین‌های آلمان‌ها را در موراویا و بوهمیا اشغال کرده بود، این زمین‌ها را به‌دست‌آورد. آلمان‌ها در سال ۱۹۱۹ میلادی در این سرزمین‌ها اجازه نداشتند تا در انتخابات آسمبله مشروطه اتریش شرکت کنند. پیشنهاد وین برای منصوب کردن نمایندگان پارلمان آلمان برای این مناطق مجبوراً لغو گردید.
گروس در ۲۳ فوریه ۱۹۳۵ میلادی در وین از دنیا رفت.
مارتی هرست
مارتی هرست (Marti Hearst)، استاد دانشکده اطلاعات در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. او در ابتدا در زمینه زبان‌های محاسباتی مبتنی بر پیکره کار کرد، از جمله برخی از کارهای اولیه او در خودکار سازی تجزیه و تحلیل احساسات و ابهام‌زدایی معنی واژه بود. او الگوریتمی را که به نام «الگوهای هرست» شناخته می‌شد، اختراع کرد. که در مجموعه‌های بزرگ متن از الگوهای لکزیکو-سینتکتیک با دقت بالا برای شناسایی روابط هیپونیمی (ISA)، شامل استفاده از آن در وردنت، استفاده می‌شود. این الگوریتم به‌صورت گسترده در برنامه‌های کاربردی متن کاوی تجاری از جمله یادگیری هستی‌شناسی مورد کاربرد دارد. هرست همچنین کارهای اولیه‌ای را در تقسیم خودکار متن به مرزهای گفتمان موضوعی انجام داد و رویکردی به نام TextTiling که حالا معروف است را ابداع کرد.
تحقیقات هرست در زمینه رابط‌های کاربری برای فناوری ماشین جست‌جوگر، تجزیه و تحلیل داده‌های بزرگ است. او با ابداع تجسم سازی TileBars، در زمینه رابط‌های کاربری و بصری سازی اطلاعات برای رابط‌های کاربری جست‌جوگر، کارهای اولیه‌ای را انجام داده‌است. پروژه تحقیقاتی فلامنکوی او روی‌کرد سفر وجهی (faceted navigation) که اکنون کاربرد گسترده دارد را برای جست‌جو و مرور وب سایت‌ها و مجموعه‌های معلوماتی بررسی کرده و توسعه داد. او اولین کتاب علمی خود را دربارهٔ رابط‌های کاربری جست‌جوگر (انتشارات دانشگاه کامبریج، ۲۰۰۹) نوشت.
هرست یکی از مؤلفان Edge Foundation و عضو پنل استفاده از دیکشنری میراث آمریکایی زبان انگلیسی است.
هرست؛ لیسانس، کارشناسی ارشد و دکترایش را در رشته علوم کامپیوتر از U.C. برکلی دریافت کرده‌است. در سال ۲۰۱۳ او عضو اتحادیه ماشی‌نری رایانش شد. او در سال ۲۰۱۷ عضو آکادمی CHI شده و قبل از آن به عنوان رئیس اتحادیه زبان‌های رایانشی و در شورای مشورتی ریاست NSF’s CISE کار کرده‌است. علاوه بر آن، او عضو بورد وب برای CACM، پنل استفاده برای دیکشنری میراث آمریکایی، پنل کارشناسان Edge.org، کارمند تحقیقاتی در زیراکس PARC و هیئت مدیره معاملات ACM در وب، زبان‌های رایانشی، معاملات ACM در سیستم‌های معلوماتی و سیستم‌های هوش‌مند IEEE بوده‌است.
هرست یک جایزه NSF CAREER، یک جایزه فاکولته IBM و بورسیه بنیاد اوکاوا را دریافت کرده‌است. کار او در زمینه رابط‌های کاربری تأثیرات عمیقی بر صنعت داشته‌است که به هرست دو جایزه تحقیقاتی گوگل و چهار جایزه برتری در تدریس به ارمغان آورده‌است. او پروژه‌های به ارزش بیش از ۳٫۵ میلیون دلار در کمک‌های مالی تحقیقاتی را رهبری کرده‌است.
انتشارات هرست به سال ۱۹۹۰ میلادی برمی‌گردد، زمانی که «روی‌کرد ترکیبی برای تفسیر متن محدود» در سمپوزیوم AAAI Spring دانشگاه استنفورد در مورد سیستم‌های هوش‌مند مبتنی بر متن در مارس همان سال منتشر شد.
اثرهای پرواز فضایی بر بدن انسان
اثرهای پرواز فضایی بر بدن انسان (): ورود به محیط فضا می‌تواند اثرات منفی بر بدن انسان داشته‌باشد. عوارض جانبی قابل توجه بی‌وزنی طولانی‌مدت شامل آتروفی عضلانی و زوال اسکلت (استئوپنی پرواز فضایی) است. سایر اثرات مهم عبارتند از کند شدن عملکرد سیستم قلبی عروقی، کاهش تولید گلبول‌های قرمز خون (کم خونی فضایی)، اختلالات تعادل، اختلالات بینایی و تغییرات در سیستم ایمنی. علائم اضافی عبارتند از توزیع مجدد مایعات (باعث ایجاد ظاهر «صورت ماه» در تصاویر فضانوردانی که بی‌وزنی را تجربه می‌کنند)، از دست دادن تودهٔ بدن، احتقان بینی، اختلال خواب و نفخ بیش از حد. به‌طور کلی، ناسا به اثرات مخرب مختلف پرواز فضایی بر بدن انسان با نام اختصاری RIDGE (یعنی «تابش فضایی، انزوا و محصور شدن، فاصله از زمین، میدان‌های گرانشی، و محیط‌های متخاصم و بسته») اشاره می‌کند.
تور تی۱
تور تی۱ () آسمان‌خراش اداری ۳۷ طبقه متعلق به شرکت انژی اس.ای. و مستقر در لا دفانس، فرانسه است، که پروژه ساخت آن در سال ۲۰۰۵ آغاز شد و در سال ۲۰۰۸ به بهره‌برداری رسید.
تور گرانیت
تور گرانیت () ساختمان اداری ۳۵ طبقه، متعلق به شرکت سوسیته ژنرال و مستقر در لا دفانس، فرانسه است، که در سال ۲۰۰۸ احداث گردید.
تور سی‌بی۲۱
تور سی‌بی۲۱ () ساختمان اداری ۴۴ طبقه مستقر در لا دفانس، فرانسه است، که پروژه ساخت آن در سال ۱۹۷۲ آغاز شد و در سال ۱۹۷۴ به بهره‌برداری رسید.
هریسون اند آبراموویتز
هریسون اند آبراموویتز () شرکت معماری آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۱ توسط والاس هریسون، ژاک آندره فویو و ماکس آبرامویتز تأسیس شد.
نیروی دریایی لبنان
نیروی دریایی لبنان () نیروی دریایی زیرمجموعه نیروهای مسلح لبنان است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد.
امیر پرتز
امیر پرتز (؛ زادهٔ ) نظامی بازنشسته و سیاست‌مدار اهل اسرائیل است.
موشه کاپلینسکی
موشه کاپلینسکی (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی اهل اسرائیل است.
الیزر شکدی
الیزر شکدی (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی بازنشسته و سیاست‌مدار اهل اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ فرمانده نیروی هوایی اسرائیل بود.
فرد فان هوفه
فرد فان هوفه (; – ) موسیقی‌دان سبک جاز اهل بلژیک و از پیشگامان جاز آزاد بود.
جاناتان فریمن (بازیگر)
جاناتان فریمن (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و عروسک‌گردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
بازندگان قهرمان
بازندگان قهرمان () یک فیلم سرقت آرژانتینی به کارگردانی سباستیان بورنستین است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.
مارکو آنتونیو کاپونی
مارکو آنتونیو کاپونی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پاتاگونیا"، "دانش‌آموختگان" و "بازندگان قهرمان" اشاره کرد.
سباستیان بورنستین
سباستیان بورنستین (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بازندگان قهرمان" اشاره نمود.
کارلوس بلوسو
کارلوس بلوسو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دختر مقدس"، "زنان قاتل" و "بازندگان قهرمان" اشاره کرد.
دانیل آرائوس
دانیل آرائوس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بازندگان قهرمان" اشاره نمود.
ورونیکا ئیناس
ورونیکا ئیناس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "طاعون"، "پائولینا" و "بازندگان قهرمان" اشاره کرد.
لوئیس براندونی
لوئیس براندونی (؛ زادهٔ ) بازیگر و سیاستمدار اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آتش‌بس" و "بازندگان قهرمان" اشاره کرد.
فدریکو خوسید
فدریکو خوسید (؛ زادهٔ ) آهنگساز، موسیقی‌دان و نوازنده پیانو اهل آرژانتین است.
اجلاس سران
اجلاس سران () یک فیلم درام سیاسی آرژانتینی به کارگردانی سانتیاگو میتره است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
سانتیاگو میتره
سانتیاگو میتره (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "فیل سفید"، "کارانچو"، "پائولینا" و "اجلاس سران" اشاره نمود.
خاویر خولیا
خاویر خولیا () فیلم‌بردار، عکاس، نقاش و تدوین‌گر اهل آرژانتین است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "متبارک با آتش" و "اجلاس سران" اشاره نمود.
رادیو تبریز
رادیو تبریز (صدای مرکز آذربایجان شرقی) به عنوان دومین رادیو ایران به لحاظ قدمت، یکی از رادیوهای سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در شهر تبریز، بلوار ۲۹ بهمن، خیابان جام جم، صدا و سیمای مرکز آذربایجان شرقی فعالیت می‌کند. این رادیو ۲۴ ساعته است.
رادیو تبریز در سال ۱۳۲۵ خورشیدی تأسیس شده و از سال ۱۳۷۶ خورشیدی تحت عنوان «شبکهٔ استانی صدای مرکز آذربایجان شرقی» فعالیت می‌کند. مجموع تعهدات این رادیو در سال ۱۳۸۶ خورشیدی، ۴۱۸۰ ساعت برنامه بوده‌است و در سال ۱۳۹۶ خورشیدی به لحاظ میزان تولیدات، رتبهٔ دوم را در سطح کشور به خود اختصاص داد.
رادیو تبریز به عنوان دومین رادیو ایران و اولین رادیو محلی کشور در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۳۲۵ خورشیدی در راستای اصلاحات فرقه دموکرات آذربایجان، ابتدا با عنوان «صدای حکومت ملی آذربایجان» (آذربایجان ملی حکومتی‌نین سسی) فعالیت خود را آغاز کرد. گسترهٔ پخش این رادیو، منطقهٔ آذربایجان شامل مناطق در تصرف حکومت خودمختار آذربایجان و جمهوری مهاباد بود.
رادیو تبریز در ابتدای تأسیس خود به عنوان ابزاری جهت جنگ تبلیغاتی علیه حکومت مرکزی ایران مورد استفاده قرار می‌گرفت. از طرفی اکثریت مردم در آن دوره بی‌سواد بودند و اجازهٔ رسمی شدن زبان ترکی آذربایجانی به حکومت محلی داده نمی‌شد و این رادیو ابزاری مناسب جهت نفوذ به افکار عمومی مردم ترک‌زبان آذربایجان محسوب می‌شد.
در دورهٔ حکومت خودمختار آذربایجان و به دستور سید جعفر پیشه‌وری در خیابان‌های ارومیه بلندگو نصب شده بود تا مردم از تبلیغات رادیو تبریز در راستای اهداف فرقهٔ دموکرات آذربایجان آگاه شوند. همچنین جمهوری مهاباد نیز در این زمینه وابسته به حکومت خودمختار آذربایجان بود و صدای رادیو تبریز در مهاباد نیز پخش می‌گردید.
در راستای همین تبلیغات، در جریان اعزام نیرو توسط حکومت مرکزی جهت بازپس‌گیری آذربایجان، رادیو تبریز علیه دولت احمد قوام تبلیغات پخش می‌کرد و پیاپی اعلام می‌نمود: «ما تا آخرین نفس خواهیم جنگید؛ مرگ هست، اما بازگشت نیست». تا جایی که شخص پیشه‌وری نیز در این رادیو حاضر شده و شروع به توهین علیه نخست‌وزیر وقت ایران کرد.
در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ خورشیدی، ساعت ۱۳:۵۵ به وقت گرینویچ، گویندهٔ رادیو تبریز بیان داشت این رادیو در اختیار نیروهای طرفدار محمدرضا پهلوی است. سپس رادیو تبریز شروع به پخش برنامه‌های رادیو تهران (که آن هم در سال ۱۲:۰۳ خبر عزل محمد مصدق را داده بود) روی موج خودش کرد. طی روزهای بعدی، موسیقی‌هایی میهن‌پرستانه و بیانیه‌های رسمی اعلام سیاست‌های جدید از رادیو پخش شد.
رادیو تبریز تا پایان دورهٔ پهلوی مهم‌ترین و پرمخاطب‌ترین مرکز رادیویی استانی ایران بود که علاوه بر منطقهٔ آذربایجان، در دیگر استان‌های ایران و نیز در کشورهای قفقاز مخاطبانی داشته‌است. اما این رادیو از اواسط دههٔ ۱۳۶۰ خورشیدی با افول تدریجی مواجه شد؛ از عوامل اصلی این افول، قطع همکاری با هنرمندان، موسیقی‌دانان، نخبگان و اساتید دانشگاه و نیز کاهش درصد برنامه‌ها به زبان ترکی آذربایجانی عنوان شده‌است. خسرو معتضد در برنامه‌ای که از رادیو ایران پخش شد و به اولین‌های رادیو اختصاص داشت، شکل‌گیری رادیو تبریز را به لحاظ تاریخی مورد بررسی قرار داد.برخی از برنامه‌های تولیدی رادیو تبریز به شرح زیر است:
خوان لیرادو
خوان لیرادو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دانش‌آموختگان"، "مارادونا، دست خدا"، "متبارک با آتش" و "نیمه تاریک قلب" اشاره کرد.
نیکلاس گلدبارت
نیکلاس گلدبارت () کارگردان فیلم و تدوین‌گر اهل آرژانتین است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "اجلاس سران" اشاره نمود.
دومینیک اشناپر
دومینیک اشناپر (زاده ۹ نوامبر ۱۹۳۴) جامعه‌شناس و دانشمند علوم سیاسی فرانسه است.
دومینیک اشناپر دختر ریمون آرون (۱۴ مارس ۱۹۰۵–۱۷ اکتبر ۱۹۸۳) روشنفکر، نویسنده و جامعه‌شناس فرانسوی، و سوزان آرون و همسر آنتوان اشناپر (۱۰ جولای ۱۹۳۳–۲۹ اگوست ۲۰۰۴) بود و از وی سه فرزند دارد: لور، آلن و پائولین.دومینیک اشناپر پژوهشگر و استاد جامعه‌شناسی است. مطالعات او عمدتاً در حوزه جامعه‌شناسی تاریخی است. پژوهش‌هایش از اقلیت‌ها و مسایل مربوط به کار و بیکاری گرفته تا موارد دیگری همچون جامعه‌شناسی شهری و از دهه ۱۹۹۰ نیز مفاهیم شهروندی و ملت‌ها را شامل می‌شود.
دومینیک اشناپر از ۱۲ مارس ۲۰۰۱ تا تا ۱۲ مارس ۲۰۱۰ عضو شورای قانون اساسی فرانسه بود. رمون آرون
چرخه هیاهوی گارتنر
چرخه هیاهوی گارتنر نموداری است که روند بلوغ، پذیرش و نیز کاربرد گسترده فناوری‌های مشخص را در گذر زمان نشان می‌دهد. این نمودار اولین بار توسط موسسه تحقیقاتی و مشاوره‌ای گارتنر طراحی شده و به صورت منظم، به‌روزرسانی می‌شود. چرخه هیاهوی گارتنر دارای پنج مرحله مختلف است.
گیلوا هپا
گیلوا هپا یا گیلو هپا یا گیله‌وا هپا یا گیله‌واهپا (؛ – ) شاهدخت سیاستمدار اهل میتانی بود. گیله وا دختر شوتارنا دوم، پادشاه میتانی بود.
گیلواهپا به دلایل سیاسی، به مصر فرستاده شد تا با آمنهوتپ سوم ازدواج کند. فرعون مصری به مناسبت ازدواجش با گیلوهپا در دهمین سال سلطنت خود (حدود ۱۳۷۸ تا ۱۳۷۶ ق. م) شماره ویژه ای از اسکراب‌های یادبود تهیه کرد، جایی که او در آن ثبت کرد که شاهزاده خانم توسط ۳۱۷ بانوی منتظر، و زنانی از اهل بیت کاخ سلطنتی پادشاه میتانی اسکورت شد.
حرکت براونی (فیلم)
حرکت براونی (به انگلیسی: :ˑBrownian Movement) فیلمی در ژانر درام، رومانتیک به کارگردانی و نویسندگی نانوک لئوپولد محصول سال ۲۰۱۰ مشترک آلمان، بلژیک و هلند می‌باشد.
از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از زاندرا هولر و نام برد.
این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰ در جشنواره فیلم تورنتو داشت؛ و در آلمان برای اولین بار در شصت و یکمین انجمن جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد.
این فیلم در سال ۲۰۱۱ در حالی‌که کاندید بهترین فیلم جشنواره فیلم هلند بود؛ موفق به کسب جایزه گلدن کاف بهترین کارگردانی گردید.
"“حرکت براونی، نوعی از حرکت تصادفی ذرات غوطه‌ور در سیالات (مایع یا گاز) بخاطر برخورد با اتم‌ها یا مولکول‌های آن سیال است”"
«شارلوت» رابطه‌ای عاشقانه و صمیمی با همسرش «مکس»، در کنار فرزندشان «بنجامین» دارد.
«شارلوت گودرون فون ریبک» استاد دانشگاه و پزشک آلمانی بیمارستانی در شهر بروکسل است؛ او برای تجربهٔ لذتی متفاوت از همسر خود، با اجاره خانه ای در مرکز شهر، شروع به دعوت و برقراری رابطه‌جنسی متعدد به صورت تصادفی و بدون هیچ احساسی، با مراجعین بیمارستان می‌نماید.
مکس همسر او که مهندس عمران است؛ روزی از شارلوت برای دیدن ساختمان نیمه‌کاره‌اش دعوت می‌کند. شارلوت در آنجا به صورت اتفاقی با کارگر مردی که با او در خانه اجاره‌ای، سکس کرده‌است؛ برخورد می‌کند و بعد از اینکه مرد او را بجا می‌آورد و قصد نزدیک شدن به وی را دارد؛ شارلوت از شدت ترس، دچار حمله عصبی شده و ناخودآگاه به او چند ضربه می‌زند؛ و خودش هم از هوش می‌رود.
شارلوت که مجبور به اعتراف شده‌است؛ در جلسه روانشناسی پزشکی قانونی در بیمارستان «سنت جین دی دیو» بروکسل و در حضور مکس، نوع ارتباط جنسی با هر مردی را متفاوت از دیگری و بدون هیچ شباهتی بهم می‌داند؛ و در عین حال مکس را مردی جذاب، خوش قیافه و عاشق‌پیشه می‌داند؛ و هیچ دلیلی برای برخوردهایش ندارد. مکس که به دنبال دلیلی برای خیانت شارلوت می‌گردد؛ فکر می‌کند که مشاجره او با شارلوت در جشن تولد بنجامین، باعث بی‌وفایی وی بوده‌است؛ او که از تعدد روابط جنسی شارلوت بی‌خبر است؛ تعجب می‌کند که چرا شارلوت برای این منظور به هتل نرفته و خانه اجاره کرده‌است.
شارلوت که از نوع روابطش، متأثر نیست؛ نمی‌تواند توضیح مشخصی برای روانپزشک و در ادامه به دادگاه مرکزی انضباط پزشکی، برای ارتباطات نامتعارفش بدهد؛ و اینگونه پروانه طبابتش باطل و از کار اخراج می‌گردد. شارلوت، خانه اجاره‌ای را به مکس نشان می‌دهد. دو سال بعد، آنها تصمیم می‌گیرند برای ادامه زندگی مشترک به هند بروند؛ و در آنجا صاحب دو فرزند دوقلو می‌شوند. مکس هم در ساختمانی مشغول به کار می‌شود. شارلوت هر روز صبح به ساختمانی نیمه‌کاره می‌رود؛ و در خلوت خود به فکر فرومی‌رود. اما مکس که هنوز نمی‌تواند تردیدهای شارلوت را پشت سر بگذارد و به او بی‌اعتماد است؛ او را در پیاده‌روی صبحگاهی دنبال می‌کند.
شارلوت با هم‌آغوشی در بستر، به مکس که مردد است؛ قول وفاداری می‌دهد.
شهر ایلویلو
شهر ایلویلو شهری در ویسایای غربی فیلیپین است. این شهر مرکز استان ایلویلو است. در سرشماری سال ۲۰۲۰، شهر ایلویلو دارای جمعیت ۴۵۷۶۲۶ نفر و نرخ رشد سالانه جمعیت آن ۰٫۴۲٪ بود. کل جمعیت منطقه کلان‌شهری آن ۱٬۱۰۹٬۶۴۹ نفر است.
شهر ایلویلو مجموعه‌ای از شهرهای سابق است که اکنون محلات آن هستند، متشکل از: ویلا د آروالو، شهر اصلی ایلویلو، جارو، لاپاز، ماندوریائو و مولو.
این شهر مرکز منطقه‌ای آموزش، آشپزی، مذهب، مراقبت‌های بهداشتی، گردشگری، فرهنگ، صنعت و اقتصاد در ویسایاس غربی است. شهر ایلویلو یک مرکز دانشگاهی پررونق است که دانشجویان خارجی و داخلی را از نقاط مختلف کشور و خارج از کشور جذب می‌کند.
در سال ۱۶۰۰، یک حمله بزرگ مسلمانان به شهر ایلویلو آغاز شد و آنان با نیرویی متشکل از ۷۰ کشتی و ۴۰۰۰ جنگجو، به چندین جزیره ویسایا یورش بردند و هدف آن‌ها ربودن افراد برای بردگی بود. با این حال، این حمله توسط نیرویی متشکل از ۱۰۰۰ جنگجوی ویسایایی و ۷۰ رزمنده مکزیکی به فرماندهی دون خوان گارسیا د سیرا (شهردار آلکالد اسپانیایی) که در نبرد کشته شد، دفع شد. با افزایش تهاجمات مورو در اواخر قرن شانزدهم، دفاع اسپانیایی‌ها در ویسایا با ساختن دژیی در ایلویلو که دو گروه از سربازان مکزیکی در آن مستقر بودند، تقویت شد.
پاسیسیر
پاسیسیر () نامی است که به منطقه ساحلی شمالی جاوه اندونزی داده شده‌است. بر خلاف پادشاهی‌های تشکیل‌شده بر مبنای کشاورزی در مناطق داخله، اقتصاد پاسیسیر مبتنی بر دادوستد از طریق دریای جاوه بوده‌است و هویت فرهنگی آن با تماس‌های خارجی و حضور اندونزیایی‌های عرب‌تبار و اندونزیایی‌های چینی شکل گرفته‌است.
اسلام در زمان اکتشافات ژنگ هی بین سال‌های ۱۴۰۵ و ۱۴۳۳ در این منطقه مستقر شد و منطقه برای مدت کوتاهی تحت فرمانروایی دماک، اولین پادشاهی مسلمان جاوه، متحد شد. والی سنگای افسانه‌ای در پاسیسیر زندگی و تبلیغ می‌کرد. پس از اولین جنگ جانشینی جاوه، سواحل شرق سیربون به شرکت هند شرقی هلند واگذار شد و برای مدت کوتاهی به عنوان ناحیه ساحلی شمال شرقی اداره شد.
تقسیم سیاسی فعلی جزیره به استان‌های جاوه غربی، جاوه مرکزی و جاوه شرقی مربوط به پادشاهی‌های داخلی سوندا، ماتارام و کدیری است.
پیرسی راونستون
پیرسی راونستون (Piercy Ravenstone)، نام مستعاری بود که یک اقتصاددان سیاسی قرن نوزدهم از آن استفاده می‌کرد که آثارش باعث شد او را به‌صورت گسترده به عنوان یک سوسیالیست، محافظه‌کار یا نهادگرا توصیف کنند. مشارکت او توسط دیوید ریکاردو و کارل مارکس مورد توجه قرار گرفت و با ویرایش کارهای جمعی ریکاردو توسط پییرو اسرافا بیشتر مورد توجه قرار گرفت. اسرافا پیشنهاد نمود که هویت واقعی راونستون، ریچارد پولر است (۱۷۸۹–۱۸۳۱).
استدلال می‌شود که راونستون یک سوسیالیست ریکاردوئی بود. او در مناظره‌های اقتصادی دهه ۱۸۲۰ انگلستان مشارکت داشت. ادوین سلیگمن او را از جمله «اولین مدافعین نظریهٔ ارزش افزوده می‌داند که بعدها توسط مارکس پذیرفته شد».
جوزف دورفمن با درنظر داشتن شواهد غیرمستقیم استدلال می‌کند که راونستون یک کشیش ادوارد ادواردز بود. نوئل دبلیو تامپسون هنگام مرور مورد اسرافا و سایر شواهد، به این نتیجه رسید که هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای در حال حاضر برای مخالفت با هویت ریچارد پولر کوچک‌تر (نه پدرش که او هم به همان نام بود) وجود ندارد.
راونستون حد اقل دو نوشته در مورد نظریهٔ اقتصادی تألیف کرده‌است، چند تردید در مورد درستی دیدگاه‌های که معمولاً دربارهٔ موضوعات نفوس و اقتصاد سیاسی وجود دارد در سال ۱۸۲۱ میلادی و دیدگاه‌ها در مورد سیستم تأمین مالی و اثرات آن در سال ۱۸۲۴. سلیگمن می‌نویسد که کار بعدی شامل نقد مالتوسیانیسم بود که «از کارهای دیگر در این زمینه فرق نداشت». راونستون نوشت که مالکیت خصوصی «حق کار دست خود یک فرد است»، اما آن را از مفاد و کرایه مجزا دانست: «اما این حقوق از حق تصنعی که یک فرد را قادر می‌سازد تا برای خودش مالکیت زمینی را تصاحب کند که در تصرفش نیست و هیچ صنعتی را بر آن به کار نمی‌برد، بسیار فرق دارد … ادعاهای مرکانت – تولیدکننده، تجارت پیشه، کاپیتالیست بر همین ادعاهای مالک زمین بنا شده‌است. تمام این‌ها بر همان اصل استوار اند». به این ترتیب، راونستون ادعا می‌کند که «کار افراد زحمتکش تابع نگهداری از افراد بیکار می‌شود. کارگر باید مجوز بخرد تا مفید واقع شود». «از محصول اضافی کارگران پُرکار» مفاد ناشی می‌شود.
مارکی در یکی از پاورقی‌ها از راونستون قسمی یاد می‌کند که او قرضه دولتی را به دلیل این‌که یک «بار» بر دوش نسل‌های آینده است، رد می‌کرد. این استدلال در قرن بیستم از پاول سامولسن و پاول کرومن نیز درک مشابهی شده‌است. مارکس نظریهٔ ارزش راونستون را در یک بخش نظریهٔ ارزش افزوده به بحث می‌گیرد، اما به نظر می‌رسد که او تنها از کتاب دوم راونستون آگاه بوده‌است؛ مارکس به او به عنوان «یک اثر بسیار برجسته» یاد می‌کند. همان کتاب دارای یک بحث گسترده‌ای دارد که تجزیه و تحلیل «محصول اضافی» راونستون را توصیف می‌کند. هنریک گروسمن در کنار ویلیام تامپسون و توماس هوگسکن نیز به راونستون به عنوان متفکری معرفی می‌کنند که اصول برابری طلبانه را که تلویحاً در نظریهٔ کار ارزش مورد حمایت ویلیام پتی، دیوید هیوم، آدام اسمیت و دیوید ریکاردو آمده‌است، استخراج کرده و این امر باعث ترک‌شدن او توسط اقتصاددان‌های بعدی شد.
آبانگان (جاوه)
آبانگان () گروهی از مردم جاوه‌ای‌تبار و مسلمان ساکن اندونزی هستند. باور اسلامی آن‌ها نوعی باور التقاطی و تلفیقی است و با اسلام سانتری اندونزی تفاوت دارد.
نام آبانگان ظاهراً از کلمه جاوه‌ای «آبانگ» به معنی قرمز گرفته شده و اولین بار توسط کلیفورد گیرتز به‌کار رفته‌است، اما از آن به بعد معنی آن تغییر کرده‌است.
مردم آبانگان بیشتر به پیروی از یک نظام اعتقادی محلی به نام «عادت» و کباتینان گرایش دارند تا پیروی از احکام اسلام. باورهای آنها تلفیقی است از آیین‌های هندو، بودایی و زنده‌انگاری.
با این حال، برخی از محققان معتقدند که آنچه سنتاً‌ به عنوان گونه اندونزیایی از اسلام تلقی می‌شود، اغلب جزئی از یک گونه مشابه در کشورهای دیگر است. برای نمونه، مارتین فان براینسن به شباهت بین مذهب «عادت» در اندونزی و مذهب تاریخی همانندی در میان مسلمانان مصر که توسط ادوارد لین توصیف شده‌است، اشاره می‌کند.
وهم انگیز
وهم انگیز یا اری یک فیلم ترسناک، معمایی ودلهره‌آور محصول سال ۲۰۱۹ سینمای فیلیپین به نویسندگی و کارگردانی میخائیل رد با بازی بی آلونزو و چارو سانتوس-کونسیو است.
این فیلم توسط کمپانی استار سینما با مشارکت مدیا ۱۰۸ در سنگاپور تهیه شد. این اولین بار در سنگاپور به عنوان اولین نمایش در طول جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور منتشر شد. این فیلم در ۲۷ مارس ۲۰۱۹ در فیلیپین اکران سینمایی شد.
دربارهٔ یکی از دانشجویان یک مدرسه قدیمی کاتولیک می‌باشد که به‌طور ناگهانی و به طرز دلخراش می‌میرد. اکنون مرگ او باعث ایجاد ترس و وحشت در مدرسه می‌شود و زندگی سایر دانشجویان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و…