اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا
اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا (BUF) یک حزب سیاسی فاشیست در کشور انگلستان بود که در سال ۱۹۳۲ توسط آسوالد ماسلی ایجاد شد. موسلی در سال ۱۹۳۶ نام خود را به اتحادیه فاشیست‌ها و ناسیونال سوسیالیست انگلیس و در سال ۱۹۳۷ به اتحادیه بریتانیا تغییر داد. در سال ۱۹۳۹، به دنبال آغاز جنگ جهانی دوم، حزب توسط دولت انگلیس منع شد و در سال ۱۹۴۰ منحل شد.
به دنبال شکست انتخاباتی پیشین خود، حزب جدید، در انتخابات عمومی ۱۹۳۱، این حزب در سال ۱۹۳۲ از جناح راست افراطی انگلیس ظهور کرد. بنیاد این اتحادیه در ابتدا با استقبال گسترده مردم روبرو شد و افراد قابل توجهی را به خود جلب کرد، در این دوره حزب ادعا کرد ۵۰٬۰۰۰ عضو دارد. بارون مطبوعاتی لرد روترمر یکی از حامیان برجسته اولیه بود. با رادیکال شدن بیشتر حزب، حمایت‌ها کاهش یافت. رالی المپیا در سال ۱۹۳۴، که در آن تعدادی از معترضان ضد فاشیست مورد حمله شاخه شبه نظامی اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا، یعنی نیروی دفاع فاشیست قرار گرفتند، حزب را از بسیاری از طرفداران جدا کرد. استقبال حزب از یهودی‌ستیزی به سبک نازی‌ها در سال ۱۹۳۶ منجر به بروز اختلالات فاشیستی فزاینده ای شد، به ویژه نبرد خیابان کابل در ایست انتهای لندن در سال ۱۹۳۶. قانون نظم عمومی ۱۹۳۶، که لباس رسمی سیاسی را ممنوع کرد و به خشونت‌های سیاسی فزاینده واکنش نشان داد، به ویژه بر BUF که طرفدارانش پس از لباس فرم پوشیده به «پیراهن سیاه» معروف شدند، تأثیر زیادی داشت.
خصومت فزاینده انگلیس نسبت به آلمان نازی، که مطبوعات انگلیس با آن پیوسته اتحادیه فاشیست‌ها را همراهی می‌کردند، به کاهش عضویت جنبش کمک کرد. سرانجام در سال ۱۹۴۰ و پس از آغاز جنگ جهانی دوم، توسط دولت انگلیس ممنوع شد، به دلیل ظن اینکه طرفداران باقیمانده آن ممکن است " ستون پنجم " طرفدار نازی‌ها را تشکیل دهند. تعدادی از اعضای برجسته اتحادیه فاشیست‌ها تحت مقررات دفاعیه 18B دستگیر و داخلی شدند.
اسوالد مصلی قبل از عبور از صحن در سال ۱۹۲۲ جوانترین نماینده منتخب محافظه کار بود و به اولین حزب کارگر پیوست و اندکی بعد به حزب کارگر مستقل پیوست. وی با مشاوره در مورد افزایش بیکاری، به سمت رئیس دوک لنکستر در دولت کارگری رمزی مک‌دونالد منصوب شد
در سال ۱۹۳۰، موسلی صادر موسلی یادداشت خود را، که ذوب حمایت از تولیدات با کینزی برنامه سیاست‌های طراحی شده برای مقابله با مشکل بیکاری، و او از حزب کارگر استعفا داد به زودی پس از، در اوایل سال ۱۹۳۱، زمانی که طرح رد شد. وی بلافاصله با سیاست‌های مبتنی بر تفاهم نامه خود، حزب جدید را تشکیل داد. این حزب در اوایل سال ۱۹۳۱ در انتخابات میان دوره ای اشتون-زیر-لاین ۱۶٪ آرا را به دست آورد. اما، نتوانست به موفقیت انتخاباتی دیگری دست یابد.
در طی سال ۱۹۳۱، حزب جدید بیشتر تحت تأثیر فاشیسم قرار گرفت. سال بعد، پس از بازدید از ژانویه ۱۹۳۲ از بنیتو موسولینی در ایتالیا، تغییر دین خود مصلی به فاشیسم تأیید شد. او در آوریل حزب جدید را منحل کرد، اما جنبش جوانان آن را که هسته اصلی اتحادیه فاشیست‌ها را تشکیل می‌داد، دست نخورده حفظ کرد. وی تابستان همان سال را در نوشتن برنامه ای فاشیستی به "نام "انگلیس بزرگ"" گذراند و این اساس سیاست BUF بود که در ۱ اکتبر ۱۹۳۲ راه اندازی شد.
اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا در یک مقطع ادعا کرد که ۵۰٬۰۰۰ عضو دارد، و "روزنامه دیلی میل" با عنوان "هورا برای پیراهن‌های سیاه!" از طرفداران اولیه بود. اولین مدیر تبلیغات که در فوریه ۱۹۳۳ منصوب شد، ویلفرد ریسدون بود که مسئول سازماندهی کلیه جلسات عمومی موسلی بود. علی‌رغم مقاومت شدید ضد فاشیست‌ها، از جمله جامعه محلی یهودیان، حزب کارگر، حزب مستقل کارگر و حزب کمونیست انگلیس، BUF در شرق انتهای لندن، جایی که در انتخابات شورای شهرستان لندن بود، موارد زیر را پیدا کرد در مارس ۱۹۳۷، نتایج موفقیت‌آمیزی را در بیتنال گرین، شوریدیتچ و لیمهاوس بدست آورد و تقریباً ۸۰۰۰ رأی آورد، اگرچه هیچ‌یک از نامزدهای آن انتخاب نشد. BUF در طی دهه ۱۹۳۰ چند مشاور در سطح دولت محلی انتخاب کرد (از جمله چارلز بنتینک بود (وورتینگ، ساسکس)، ۱۹۳۴؛ رونالد کریزی (چشم، سافولک)، ۱۹۳۸) اما هیچ کرسی پارلمانی را بدست نیاورد. بعداً دو عضو سابق BUF، سرگرد سر جوزلین لوکاس و هارولد سورف، به عنوان اعضای محافظه کار پارلمان (نمایندگان مجلس) انتخاب شدند.