مهاجرت دگرباشان جنسی
مهاجرت دگرباشان جنسی به مهاجرت همجنسگرایان، دوجنسگرایان، تراجنسیتی‌ها و افراد کوئیر (LGBTQ) به‌طور بین‌المللی یا درون کشوری است، که اغلب برای فرار از تبعیض و بدرفتاری به خاطر گرایش جنسی یا هویت جنسی‌شان انجام می‌شود. در سطح جهانی، بسیاری از دگرباشان جنسی تلاش می‌کنند که از مناطق تبعیض آمیز به مناطق با روامداری بیشتر بروند.
کشورهای برجسته به خاطر مهاجرت قابل توجه دگرباشان عبارتند از: ایران، عراق، جامائیکا، پاکستان، عربستان سعودی، مکزیک و برزیل.
مهاجران دگرباش جنسی اغلب به کانادا، انگلیس و ایالات متحده مهاجرت می‌کنند. در سال ۱۹۹۴، قانون مهاجرت ایالات متحده آزار و اذیت جنسی را به عنوان مبنای درخواست پناهندگی شناخت. باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، به سازمان‌های فدرال دستور داد پناهندگی برای افراد تحت تعقیب قانونی دگرباش جنسی را بپذیرد. از سال ۲۰۰۸، تنها نروژ، ایسلند، دانمارک، ایالات متحده و سوئیس در زمینه پذیرفتن پارتنر شخص مهاجر تفاوتی بین همجنس‌گرایان و دگرجنس‌گرایان قائل نمی‌شوند.
تعداد افراد دگرباش جنسی که به دنبال پناهندگی در ایالات متحده هستند، در حال حاضر معلوم نیست. در مقایسه با کشورهای خاورمیانه، اسرائیل دارای سیاستهای حمایتی بیشتر از دگرباشی جنسی است و درخواست پناهندگی دگرباشان جنسی را می‌پذیرد. اسراییل کنوانسیون و پروتکل مربوط به وضعیت پناهندگان در سال ۱۹۵۱ را تصویب کرد که به لحاظ نظری به هر کسی که با «ترس و واهمه و آزار و اذیت» شناخته می‌شود حمایت می‌کند و اخراج پناهندگان را به کشوری که زندگی آنها در آن تهدید شده‌است، ممنوع می‌کند. این سیاست به صراحت توسط اسرائیل دنبال نمی‌شود، اما مهاجران دگرباش جنسی فلسطینی به جوامع دگرباشی جنسی اسرائیلی پذیرفته شده‌اند، در حالی که ازدواج‌های قانونی دگرباشان (در کشورهای دیگر) به‌طور رسمی به رسمیت شناخته می‌شود، اما ازدواج همجنسگرایان در اسرائیل قانونی نیست. به عنوان یک نتیجه، مهاجرت افراد دگرباش جنسی از دیگر کشورهای خاورمیانه به اسرائیل دیده شده‌است. تل آویو در سال ۲۰۱۰ توسط مجله بیرون به عنوان «پایتخت همجنس‌گرای خاورمیانه» نامیده شد.
اکثر خانواده‌های مهاجران دگرباش جنسی از نپال و فیلیپین نشان می‌دهد که اگر چه بیشتر خانواده‌های مهاجرین شیوه زندگی شخص مهاجر را تأیید نمی‌کنند، اما پرداخت‌های نقدی (یعنی زمانی که فردی که مهاجرت کرده‌است پول به خانواده خود در نپال و فیلیپین ارسال می‌کند) اختلافات مربوط به جنسیت و / یا عدم انطباق جنسیتی را کمتر کرده‌است.
در ایالات متحده، قضات و مقامات مهاجرت مهم می‌دانند که همجنسگرایی باید به لحاظ اجتماعی قابل ملاحظه باشد تا ادعای آزار و شکنجه جنسی یک درخواست پناهجویی قابل قبول باشد. علاوه بر این، همجنسگرایی باید یک ویژگی دائمی، ذاتی و پایدار باشد تا توسط مقامات مهاجرتی ایالات متحده مورد قبول قرار گیرد.
پناهندگان، که توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) تعریف شده‌است، افرادی هستند که به "به خاطر یک ترس معقول و به علت نژاد، مذهب، ملیت، عضویت در یک گروه اجتماعی خاص یا عقاید سیاسی، مورد آزار و اذیت قرار بگیرند از کشور خانه خود خارج یا به دلیل ترس، یا کاملاً امکان بازگشت را از دست داده‌اند و نمی‌خواهند خود را از حمایت از کشور خانه خودشان بهره‌مند سازند". پناهجویان دگرباش جنسی کسانی هستند که به خاطر جنسیت یا گرایش جنسیتی مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند و نمی‌توانند در کشور خود حمایت بیابند. افراد می‌توانند از طریق چندین راه به پناهندگی دسترسی پیدا کنند: آنها می‌توانند در سازمان ملل درخواست کنند، می‌توانند از کشور مورد نظر خود از طریق ویزا بازدید کنند و پس از ورود به کشور، به دفتر نمایندگی دولت وضعیتشان را گزارش دهند. هنگامی که یک ادعا ثبت می‌شود، کشور مورد نظر واجد شرایط بودن برای پناهندگی را بررسی می‌کند. جلساتی برای تعیین واجد شرایط بودن و مناسب بودن متقاضی برگزار می‌شود که می‌تواند ادعاهای آنان را به مشکل دچار کند.