hotchpotch/miracl-hf-unified huggingface dataset:
ورزش در لبنان
به دلیل جغرافیای لبنان، ورزش‌های تابستانی و زمستانی در این کشور رونق دارند. در حقیقت، در طول پاییز و بهار گاهی اوقات ممکن است هر دو فعالیت در یک روز انجام شود. به عنوان مثال، اسکی در صبح و شنا در بعد از ظهر.
در سال ۱۹۵۹، بیروت میزبان سومین بازی‌های مدیترانه ای بود. لبنان در سال ۲۰۰۰ میزبان جام ملت‌های آسیا و بازیهای در ۱۹۵۷ و ۱۹۹۷ میزبان بازی‌های پان عرب بود. در دسامبر ۲۰۱۱، لبنان به عنوان میزبان سیزدهمین بازی‌های پان عربی در سال ۲۰۱۵ مورد پذیرش قرار گرفت. اگرچه بازی‌های زمستانی آسیا در حال بررسی بود که در سال ۲۰۰۹ در لبنان برگزار شود، اما در نهایت برگزار نشد.
رالی لبنان، که توسط باشگاه اتومبیلرانی و مسافرتی du Liban برگزار می‌شود، از اواخر دهه ۱۹۶۰ یک ورزش محبوب در لبنان است.
خلیل طاها در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی در کشتی یونانی-رومی برنده مدال برنز شد، در حالی که زاکاریا چیاب نقره گرفت. در سال ۱۹۸۰، حسن بچارا در بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۸۰ در مسکو موفق به کسب مدال برنز شد.
ورزش‌های رزمی نیز از ورزش‌های محبوب در لبنان است.
هیپودروم بیروت، یک مرکز اسب دوانی در سال ۱۸۸۵ ساخته شده‌است، پس از سالها در طول جنگ، بار دیگر در حال فعالیت است و محبوبیت سابق خود را بازیابی می‌کند. علاوه بر این، باشگاه‌های خصوصی در لبنان تأسیس شده‌اند، مانند باشگاه سوارکاری لبنان (CHL) نیز شناخته می‌شود
پیاده‌روی، کوله‌گردی و دوچرخه سواری کوهستانی از ورزش‌های محبوب در تابستان است که می‌توان از تله کابین اسکی برای دسترسی به برخی از بهترین مسیرهای ورزشی در لبنان استفاده کرد، با مناظر پانوراما از قبرس تا غرب و سوریه از شرق. مسیر کوهستانی لبنان اولین مسیر ملی پیاده‌روی از راه دور در لبنان است که ۴۴۰ کیلومتر مسیر را پوشش می‌دهد و از ۷۵ روستا عبور می‌کند، از شمال شروع می‌شود و از رشته کوه جبل لبنان عبور می‌کند تا اینکه در جنوب لبنان خاتمه یابد.
فوتبال محبوب‌ترین ورزش در لبنان است که توسط فدراسیون فوتبال لبنان (LFA) اداره می‌شود. محبوب‌ترین باشگاه‌های پشتیبانی شده کشور باشگاه ورزشی النجمه و انصار هستند که نیز باشگاه ورزشی العهد در سال‌های اخیر محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌است.
در حالی که تیم ملی هرگز به جام جهانی فیفا راه پیدا نکرده‌است، آنها در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۰ به عنوان میزبان، و در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹، اولین حضور خود را از طریق مقدماتی به‌طور منظم انجام داده‌اند.
از اواسط قرن بیستم، وزنه‌برداری یکی از بزرگترین ورزش‌های موفق ورزشکاران لبنانی بوده‌است که در مسابقات بین‌المللی متعددی شرکت کرده‌اند. در المپیک تابستانی ۱۹۷۲ مونیخ، محمد ترابولسی علاوه بر مدال‌های طلای فراوان در مسابقات قهرمانی قاره و منطقه، مدال نقره را نیز بدست آورد.
لبنان دارای شش پیست اسکی، دارای دامنه‌های مناسب برای اسکی بازان و اسنوبورد بازان از هر سن و سطح تجربه است.
عبدالرحمن المهدی
عبدالرحمن المهدی (؛ – ) سیاستمدار اهل سودان بود. وی از ۲۲ اکتبر ۱۹۵۲ تا نوامبر ۱۹۵۳ نخست‌وزیر سودان بود.
عبدالرحمن المهدی در ۲۴ مارس ۱۹۵۹، در سن ۷۳ سالگی درگذشت.
روزانا سیمون
روزانا سیمون آلامو (اسپانیایی: Rosana Simón Álamo؛ متولد ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۹ در لس یانس د آریدانه، استان سانتا کروس دو تنریف، جزایر قناری) یک زن تکواندوکار اسپانیایی است.
او در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۹ در کپنهاگ، دانمارک در دسته سنگین‌وزن (۷۳+ کیلوگرم) مدال طلا را از آن خود کرد. در مسابقه نهایی، سیمون با نتیجه ۶ بر ۴ لیو روی از چین را شکست داد. او یک ضربه سر ۳ امتیازی را مقابل حریف چینی به ثمر رساند و در فاصله ۱۵ ثانیه مانده به پایان بازی او را از پا درآورد.
عبدالله رودکی
عبدالله (بیژن) رودکی (۱۳۳۴ _ ۹ خرداد ۱۳۷۹) یکی از فرماندهان نیروی دریایی سپاه در دوران حمله عراق به ایران بود که در شکل‌گیری گردانهای غواص لشکر ۱۹ فجر و همچنین تشکیل قرارگاه نوح نبی و عملیات والفجر ۸ و مقابله با تجاوز نیروی آمریکا در خلیج فارس نقش داشته و در ۹ خرداد ۱۳۷۹ هنگام وضوگرفتن برای نماز در شهر «آب پخش» براز جان از توابع شهرستان دشتستان در اثر شلیک تفنگ شکاری کشته شد.
قبل از انقلاب
عبدالله رودکی در سال ۱۳۳۴ در شیراز و در خانواده ای متدین به دنیاآمد تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد و در سن ۲۰ سالگی در شرکت گاز مشغول بکار شد. رودکی در پخش اعلامیه‌های روح الله خمینی، سازماندهی راهپیمایی و توجیه جوانان نقش مؤثری داشت که به همین دلیل چندین بار از طرف شهربانی تحت تعقیب قرار گرفت. وی با علاقه زیاد به ورزش، توانست ۳ سال متوالی مقام قهرمانی رشته «بوکس» کشور را کسب کرده و چندین عنوان قهرمانی در رشته کشتی بدست آورد. وی در سال ۱۳۵۷ ازدواج کرد
پس از انقلاب
در سال ۱۳۵۹ به سپاه پاسداران شیراز پیوست. با شروع جنگ تحمیلی به همراه اولین گروه اعزامی به جبهه رفته، در عملیات ثامن الائمه شرکت کرد و در همان عملیات مجروح شد. وی در عملیاتهای مختلف با سمت فرمانده گردان حضور یافته‌است
نیروی دریایی سپاه
در شکل‌گیری گردانهای غواص لشکر ۱۹ فجر و همچنین تشکیل قرارگاه نوح نبی (علیه السلام) نقش مؤثری ایفا نمود. او علاوه بر آموزش نیروها، خود در طراحی و اجرای عملیات حاضر می‌شد. رودکی در شناسایی منطقه عملیاتی والفجر ۸ رشادتهای زیادی از خود نشان داد و با تشکیل نیروی دریایی سپاه همواره به عنوان یکی از فرماندهان عملیاتی مناطق دریایی سپاه در شکل‌گیری و بکارگیری استراتژی قایقهای تند رو و مین گذاری‌های دریایی نقش کلیدی داشت، در کلیه عملیاتهای دریایی شرکت کرد، با وجود مجروحیت از قسمتهای مختلف به ویژه مجروحیت شیمیایی و شرایط سخت جسمی، روح بلند و متعهدش او را همیشه در صحنه حاضر می‌ساخت و با ۸۹ ماه سابقه حضور در جبهه، پس از جنگ نیز در کاربردی کردن تکنولوژی و صنایع نظامی و در توانمند سازی تسلیحاتی نیروها کوشید
حزب‌الله
او در جنگ اسراییل و لبنان به حزب‌الله لبنان پیوست. توان بالای او در رزم دریایی، غواصی، موشک اندازی و تسلط بر زبان عربی، او را در جایگاه یکی از مربیان آموزشی حزب‌الله لبنان قرار داد. نقش رودکی به گونه ای بود که اسراییل بارها در صدد ترور اوبرآمدولی هر بار در این امر ناکام ماند.
رودکی چند روز پس از پیروزی لبنان برای معارفه فرمانده جدید نیروی دریایی استان بوشهر به این استان سفر کرده و در منزل یکی از بستگان در شهر «آب پخش» براز جان از توابع شهرستان دشتستان مهمان بود. وی زمانی که برای نماز حاضر می‌شد، در حالیکه وضو می‌گرفت مورد اصابت گلوله تفنگ شکاری قرار گرفت و کشته شد.
سالوادور خورخه بلانکو
سالوادور خورخه بلانکو (؛ ۵ ژوئیه ۱۹۲۶ – ) سیاستمدار، وکیل و نویسنده اهل جمهوری دومینیکن بود. وی از ۱۶ اوت ۱۹۸۲ تا ۱۶ اوت ۱۹۸۶ رئیس‌جمهور این کشور بود.
سالوادور خورخه بلانکو در ۵ ژوئیه ۱۹۲۶ در سانتیاگو ده لوس کابایروس متولد شد. در سال ۱۹۵۱ دکترای حقوق خود را از دانشگاه کمپلوتنسه مادرید دریافت کرد.
سالوادور خورخه بلانکو در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۰، در سن ۸۴ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
جاکوبو مجلوتا آذر
جاکوبو مجلوتا آذر (؛ ۹ اکتبر ۱۹۳۴ – ۲ مارس ۱۹۹۶) حسابدار، و سیاستمدار اهل جمهوری دومینیکن بود. وی از ۴ ژوئیه ۱۹۸۲ تا ۱۶ اوت ۱۹۸۲ رئیس‌جمهور این کشور بود.
جاکوبو مجلوتا آذر در ۹ اکتبر ۱۹۳۴ در خانواده بازرگان لبنانی‌الاصل متولد شد. در سال ۱۹۶۳ به سمت وزیر دارایی منصوب شد. وی از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ معاون رئیس‌جمهور دومینیکن بود.
جاکوبو مجلوتا آذر در ۲ مارس ۱۹۹۶، در سن ۶۱ سالگی بر اثر سرطان ریه در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
زبان اجرای فرایند کسب‌وکار
زبان اجرای فرایند کسب‌وکار خدمات وب با کوته‌نوشت WS-BPEL که معمولاً به صورت BPEL (زبان اجرای فرایند کسب‌وکار) شناخته می‌شود، یک زبان قابل اجرا در استاندارد اوای‌سیس است، که هدف آن تعیین فعالیت‌های موجود در فرایندهای کسب‌وکار توسط خدمات وب می‌باشد. فرایندهای BPEL اطلاعات را منحصراً به کمک «واسط‌های وب سرویس» وارد و خارج می‌کنند.
به دو صورت می‌توان تعاملات وب سرویس‌ها را مدل‌سازی کرد: به صورت «فرایندهای کسب‌وکار قابل اجرا» و به صورت «فرایندهای کسب‌وکار انتزاعی».
WS-BPEL می‌خواهد رفتار فرایندها را مدل‌سازی کند، و این کار از طریق یک زبان برای «ذکر مشخصات» فرایندهای کسب‌وکار هم انتزاعی و هم قابل‌اجرا انجام می‌شود. با این کار، مدل تعامل وب سرویس‌ها گسترش می‌یابد و این قابلیت ایجاد می‌شود تا از از «تراکنش‌های کسب‌وکار» هم پشتیبانی شود. این زبان یک مدل یکپارچه‌سازی تعامل‌پذیر را تعریف می‌کند که باید «توسعه یکپارچه‌سازی فرایندهای خودکار» را هم در داخل و هم بین کسب‌وکارها تسهیل کند. توسعه این زبان از ایده جداسازی انواع زبان «» از «» گرفته شده‌است.
از این رو در XML پیاپی‌سازی (سریال‌سازی) شده‌است و هدفش ایجاد قابلیت برنامه‌نویسی‌های بزرگ مقیاس است.
آنتونیو گوزمان فرناندز
آنتونیو گوزمان فرناندز (؛ ۱۲ فوریه ۱۹۱۱ – ۴ ژوئیه ۱۹۸۲) اهالی کسب‌وکار و سیاستمدار اهل جمهوری دومینیکن بود. وی از ۱۶ اوت ۱۹۷۸ تا ۴ ژوئیه ۱۹۸۲ رئیس‌جمهور این کشور بود.
آنتونیو گوزمان فرناندز در ۴ ژوئیه ۱۹۸۲، در سن ۷۱ سالگی خودکشی کرد.
سانجی گوپتا (کارگردان)
سانجی گوپتا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است.
جایزه بوکر ۲۰۲۰
جایزه ادبی من بوکر ۲۰۲۰ () ۱۹ نوامبر ۲۰۲۰ اعلام شد. لیست طولانی ۱۳ کتاب بوکر در ۲۷ ژوئیه اعلام شد و در ۱۵ سپتامبر این لیست به لیست کوتاه ۶ نفر محدود شد. این جایزه به داگلاس استوارت برای اولین رمانش، شوگی باین، با ۵۰ هزار پوند اهدا شد. استوارت دومین نویسنده اسکاتلندی است که برنده جایزه بوکر می‌شود. پیش از این در سال ۱۹۹۴ میلادی جیمز کلمن برای رمان چقدر دیر بود، چقدر دیر این جایزه را دریافت کرده‌است.
داگلاس استوارت
داگلاس استوارت (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) نویسنده، رمان‌نویس، و طراح مد اهل بریتانیا است.
وی با رمان نخست خود، شوگی باین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادبی من بوکر شده‌است.
سایتهیل (گلاسگو)
سایتهیل (به انگلیسی: Sighthill) یک بخش (تقسیم کشوری) در بریتانیا است که در شهر گلاسگو اسکاتلند و در شمال رود کلاید واقع شده‌است.
گوویند نیهلانی
گوویند نیهلانی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، سناریست و فیلمبردار اهل هند است.
شوگی باین
شوگی باین () رمان نخست داگلاس استوارت نویسنده آمریکایی-اسکاتلندی است. این رمان در سال ۲۰۲۰ منتشر شده‌است. این رمان، داستان شوگی، کوچکترین کودک از سه کودک را روایت می‌کند که در دهه ۱۹۸۰ در کنار مادر الکلی خود، اگنس، در طبقه کارگر پسا صنعتی دوره تاچر در گلاسگو اسکاتلند بزرگ می‌شود.
جایزه بوکر ۲۰۲۰ به این رمان اهدا شد و پس از جیمز کلمن در سال ۱۹۹۴ میلادی، استوارت را به دومین برنده اسکاتلندی این جایزه تبدیل کرد. همچنین شوگی باین نامزد نهایی جایزه کتاب ملی برای کتاب داستانی شده‌است.
کی. اس. راویکومار
کی. اس. راویکومار (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان فیلم سینما تامیل اهل هند است.
ساچین بومیک
ساچین بومیک (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل هند بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر بهترین داستان برای فیلم برهماچاری شده‌است.
دهکده ترامپ
دهکده ترامپ () مجموعه‌ای از ۷ ساختمان آپارتمانی در جزیره کنی، بروکلین، ایالت نیویورک است، که در فاصله سالهای ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ توسط موریس لاپیدوس طراحی و توسط فرد ترامپ با هزینه‌ای در حدود ۷۰ میلیون دلار ساخته شد.
ترامپ شاتل
ترامپ شاتل () شرکت هواپیمایی آمریکایی بود، که در سال ۱۹۸۹ توسط دونالد ترامپ تأسیس شد و در اوج فعالیت‌های خود مالک ۱۷ فروند هواپیمای مسافربری بود. این شرکت در سال ۱۹۹۲ در پی خریداری توسط یو اس ایرویز، منحل گردید.
ناوبری جانوران
ناوبری جانوران () توانایی بسیاری از حیوانات برای یافتن راه دقیق خود بدون نقشه و ابزار است. پرندگانی مانند پرستوی قطب شمال، حشرات مانند پروانه شهریار و ماهیانی مانند ماهی آزاد به‌طور منظم هزاران مایل به مناطق تولید مثل خود مهاجرت می‌کنند، و بسیاری از گونه‌های دیگر به‌طور مؤثر؛ هرچند در مسافت کمتری، به همین گونه حرکت می‌کنند.
چارلز داروین در سال ۱۸۷۳ به عنوان یک مکانیزم احتمالی، ناوبری کور را که از موقعیت معلوم فقط با استفاده از فقط اطلاعات مربوط به سرعت و جهت حرکت شخص تعیین می‌کرد، پیشنهاد کرد. در سدهٔ ۲۰، کارل فون فریش نشان داد که زنبورهای عسل می‌توانند توسط خورشید، الگوی قطبی شدن آسمان آبی و میدان مغناطیسی زمین حرکت کنند. از این موارد، آن‌ها در صورت امکان به خورشید اعتماد می‌کنند. ویلیام تینسلی کیتون نشان داد که کبوترهای خانگی می‌توانند به همین ترتیب از طیف گسترده‌ای از نشانه‌های ناوبری استفاده کنند. از جمله خورشید، میدان مغناطیسی زمین، بویایی و بینایی. رونالد لاکلی نشان داد که یک پرنده دریایی کوچک، آب شیرین مانکس، می‌تواند جهت‌گیری کند و با سرعت کامل به خانه پرواز کند، وقتی که از خانه آزاد شود، به شرطی که خورشید یا ستاره‌ها قابل مشاهده باشند.
چندین گونه از حیوانات می‌توانند نشانه‌هایی از انواع مختلف را برای جهت‌گیری و حرکت مؤثر به یکدیگر ادغام کنند. حشرات و پرندگان می‌توانند نشانه‌های آموخته شده را با جهت‌گیری حس شده (از میدان مغناطیسی زمین یا از آسمان) ترکیب کنند تا مکان آنها را شناسایی کنند و بنابراین برای پیمایش. "نقشه"های داخلی اغلب با استفاده از بینایی تشکیل می‌شوند، اما ممکن است از حواس دیگری از جمله بویایی و اکولاسازی نیز استفاده شود.
توانایی فعالیت حیوانات وحشی ممکن است تحت تأثیر منفی محصولات انسانی باشد. به عنوان مثال، شواهدی وجود دارد که سموم دفع آفات ممکن است در ناوبری زنبور عسل تداخل ایجاد کند و چراغ‌ها ممکن است به ناوبری لاک پشت آسیب برسانند.
مرتضی سیاهپوش
مرتضی سیاهپوش فعال سیاسی ایرانی است.
او در جریان محاکمهٔ خسرو گلسرخی و همراهانش (به‌اتهام سوءقصد به شاه، فرح و ولیعهد) به پنج سال زندان محکوم شد.
مریم اتحادیه
مریم اتحادیه روزنامه‌نگار و فعال سیاسی ایرانی است.
او در روزنامهٔ کیهان کار می‌کرد و در جریان محاکمهٔ خسرو گلسرخی و همراهانش (به‌اتهام سوءقصد به شاه، فرح و ولیعهد) به پنج سال زندان محکوم شد.
میرچئا دراگان
میرچئا دراگان (؛ ؛ – ) کارگردان فیلم اهل رومانی بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "انفجار" و "استفن کبیر - واسلویی ۱۴۷۵" اشاره نمود.
اودسا در میان شعله‌ها
اودسا در میان شعله‌ها (؛ ) یک فیلم جنگی ایتالیایی-رومانیایی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۴۲ منتشر شد.
این فیلم، یک اثر تبلیغاتی ضد کمونیستی و دربارهٔ یک خانواده است که در شهر اشغال‌شدهٔ بیسارابیا توسط نیروهای شوروی، گیر افتاده‌اند و سرانجام پس از عملیات بارباروسا به رهایی می‌رسند. این فیلم در ۱۰مین دورهٔ جشنواره فیلم ونیز (۱۹۴۲) به‌نمایش درآمد.
پیترو ساسولی
پیترو ساسولی (؛ ۱۳ ژوئن ۱۸۹۸ – ۱۴ آوریل ۱۹۴۶) آهنگساز، موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل پادشاهی ایتالیا بود. او برای برخی فیلم‌های روبرتو روسلینی، آهنگ ساخت.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اودسا در میان شعله‌ها" اشاره نمود.
مادام باترفلای (فیلم ۱۹۵۴)
مادام باترفلای () یک فیلم موزیکال به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ اپرای "مادام باترفلای" اثرِ جاکومو پوچینی ساخته شد.
میچیکو تاناکا
میچیکو تاناکا (؛ – ) خواننده و بازیگر اهل ژاپن بود.
وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ موسیقی در دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین بود و بعدها با خواننده و هنرپیشهٔ آلمانی ویکتور د کووا ازدواج کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مادام باترفلای" اشاره نمود.
نیکلا فیلاکوریدی
نیکلا فیلاکوریدی (؛ – ) با نام اصلی نیکلائوس فیلاکوریدیس () خواننده اپرای یونانی‌تبار اهل استرالیا بود که زندگی حرفه‌ای موفقیت‌آمیزی را در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی در ایتالیا پشت سر گذاشت.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مادام باترفلای" اشاره نمود.
گوئیدو کانتینی
گوئیدو کانتینی (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دو یتیم"، "نغمه‌های جاویدان"، "مانون لسکو"، "عاشقم باش، آلفردو!" و "ورای عشق" اشاره نمود.
اوژن کورمون
اوژن کورمون (؛ – مارس ۱۹۰۳) نمایشنامه‌نویس و نویسندهٔ لیبرتو اهل فرانسه بود که برندهٔ نشانِ شوالیهٔ لژیون دونور شد.
آخرین روزهای پمپئی (فیلم ۱۹۲۶)
آخرین روزهای پمپئی () فیلم درام تاریخی صامت به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۲۶ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ رمانی به همین نام اثر ادوارد بولور لیتن ساخته شد.
آلفردو پانتسینی
آلفردو پانتسینی (؛ – ) فرهنگ‌نویس، رمان‌نویس، زبان‌شناس، نویسنده و منتقد ادبی اهل پادشاهی ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آخرین روزهای پمپئی" اشاره نمود.
میا موچی
میا موچی (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و مربی حرفه‌ای یوگا اهل چین است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پادشاه میمون ۲"، "کونگ فو یوگا" و "ونگارد" اشاره نمود.
دربند گویلاغ
دربند گویلاغ روستایی در دهستان رودشور بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ایستگاه رودشور
ایستگاه رودشور روستایی در دهستان رودشور بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
وجوه عشق
وجوه عشق () یک فیلم صامت به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۲۴ منتشر شد. این فیلم بر اساس زندگی بازیگر فرانسوی آدرین لوکوورر ساخته شد.
سهیل نجف‌آباد
سهیل نجف‌آباد روستایی در دهستان رودشور بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۷ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
قاسم‌آباد سفلی (زرندیه)
قاسم‌آباد سفلی روستایی در دهستان رودشور بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۵ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
قاسم‌آباد سفلی
قاسم‌آباد سفلی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برهموم
برهموم یا بره موم روستایی در دهستان الویر بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۰ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
قشلاق مفت‌آباد
قشلاق مفت‌آباد روستایی در دهستان الویر بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
یانقویی سفلی
یانقویی سفلی روستایی در دهستان الویر بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
امیرآباد (زرندیه)
امیرآباد روستایی در دهستان علیشار بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۱ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
آق‌بلاغ (زرندیه)
آق‌بلاغ روستایی در دهستان دوزج بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۳ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
آق‌بلاغ (قروه)
آق‌بلاغ روستایی از توابع بخش چهاردولی شهرستان قروه در استان کردستان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۱۹ نفر (۱۴۲خانوار) بوده‌است.
پیر هادوت
پیر هادوت ،(۲۱ فوریه ۱۹۲۲-۲۴آوریل ۲۰۱۰) فیلسوف و مورخ و لغت‌شناس فرانسوی بود. او در رشته تاریخ باستان و به‌خصوص در زمینة فلسفه نوافلاطونی و فلوطین تخصص داشت. او در آثارش به موضوع تمرین معنوی و فلسفه به عنوان روش زندگی پرداخته است.
او دوران کودکی خود را در رنس در یک خانواده کاتولیک معتقد سپری کرد. پس از تحصیلات در زمینه فلسفه و فقه در سال ۱۹۴۲ به عنوان کشیش منصوب شد. سپس دوباره به دانشگاه رفت و پایان‌نامه خود را درباره ماریوس ویکتورینس و پورفیری نوشت. به دنبال بخشنامه پاپ پیوس دوازدهم "Humani generis" (1950) کشیشی را ترک کرد. او بین سال‌های 1946 تا 1947 در سوربن تحصیل کرد. در سال 1961، از Ecole Pratique des Hautes Études فارغ‌التحصیل شد. در سال 1964، او به عنوان مدیر مطالعات EPHE منصوب شد، در ابتدا یک کرسی در پاتریتیک لاتین را اشغال کرد، قبل از اینکه کرسی او در سال 1972 به "الهیات و عرفان های یونان یونانی و پایان دوران باستان" تغییر نام داد. او استاد Collège de] شد. فرانسه در سال 1983، جایی که کرسی تاریخ اندیشه هلنیستی و رومی را بر عهده گرفت. در سال 1991، او از این سمت بازنشسته شد تا "پروفسور افتخاری" در کالج شود. آخرین سخنرانی او در 22 می همان سال بود. او سخنرانی پایانی خود را با این جمله به پایان رساند: «در تحلیل آخر، به سختی می‌توانیم در مورد آنچه مهم‌تر است صحبت کنیم.  هادوت با مورخ فلسفه، Ilsetraut Hadot ازدواج کرد.
هادوت یکی از اولین نویسندگانی بود که اندیشه لودویگ ویتگنشتاین را وارد فرانسه کرد. هادوت پیشنهاد کرد که نمی توان شکل "بررسی های فلسفی" ویتگنشتاین را از محتوای آنها جدا کرد. ویتگنشتاین ادعا کرده بود که فلسفه یک بیماری زبان است. و هادوت خاطرنشان می کند که درمان به نوع خاصی از ژانر ادبی نیاز دارد. هادوت همچنین به دلیل تحلیل خود از مفهوم فلسفه در دوران قدیم یونانی-رومی مشهور است. او «تمرین‌های معنوی» مورد استفاده در فلسفه باستان را شناسایی و تحلیل کرد (تاثیرگذاری بر اندیشه میشل فوکو در جلدهای دوم و سوم «تاریخ جنسی» او). هادوت از "تمرینات معنوی" به معنای "عملکردهایی است که برای ایجاد تغییر و دگرگونی در موضوعاتی که آنها را تمرین می کنند." ، بلک ول. گفتار معلم فلسفه می تواند به گونه ای ارائه شود که شاگرد به عنوان ممیزی، خواننده یا مخاطب بتواند پیشرفت معنوی داشته باشد و خود را در درون متحول کند." هادوت نشان می دهد که کلید درک انگیزه اصلی فلسفی را باید در سقراط جستجو کرد. آنچه بیش از هر چیز سقراط درمانی را مشخص می کند، اهمیتی است که به تماس زنده بین انسان ها داده می شود. مضمون تکراری هادوت این است که فلسفه در دوران باستان با یک سری تمرین‌های معنوی مشخص می‌شد که برای تغییر ادراک، و در نتیجه وجود، کسانی که آن را انجام می‌دادند، مشخص می‌شد. این که فلسفه بهتر است در گفتگوی واقعی دنبال شود و نه از طریق متون مکتوب و سخنرانی. و این که فلسفه، همانطور که امروزه در دانشگاه ها تدریس می شود، در بیشتر موارد تحریف انگیزه اصلی و درمانی آن است. او این نگرانی‌ها را در «فلسفه باستان چیست؟»، گرد هم می‌آورد که به طور انتقادی مورد بررسی قرار گرفته است.
* "La citadelle intérieure. مقدمه aux Pensées de Marc Aurèle". پاریس، فیارد، 1992. .
تیره (زرندیه)
تیره روستایی در دهستان علیشار بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۸ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
حصار (زرندیه)
حصار روستایی در دهستان دوزج بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۹ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
امیرآباد (فهرج)
امیرآباد روستایی در دهستان فهرج بخش مرکزی شهرستان فهرج استان کرمان ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
مارادونا، دست خدا
مارادونا، دست خدا ()، فیلمی زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی مارکو ریسی است. این فیلم محصول مشترک ایتالیا–آرژانتین و ساختهٔ سال ۲۰۰۷ است. فیلم بر اساس زندگی واقعی دیگو مارادونا می‌باشد.
فیلم در سال ۲۰۰۵ کلید خورد.
وب سایت ایتالیایی Freequency به آن ۳٫۵ ستاره داده‌است.
دیتر هنریش
دیتر هِنریش (به آلمانی:Dieter Henrich)، فیلسوف آلمانی و متخصص ایدئالیسم آلمانی است. کتاب‌های وی از جمله آثار پرارجاع در آلمان امروزین است و نوآوری‌های زیادی در فلسفهٔ سوبژکتیویتیسم دارا است.
پروفسور دیتر هنریش (یا هاینریش)(۵ ژانویه ۱۹۲۷) در شهر ماربورگ آلمان به‌دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در دانشگاه‌های ماربورگ، فرانکفورت و هایدلبرگ گذراند و پایان‌نامهٔ دکترای خود را با مشاوره فیلسوف بزرگ آلمانی هانس گئورگ گادامر در زمینه معرفت‌شناسی ماکس وبر به اتمام رساند.
تحقیقات دیتر هِنریش بیشتر در زمینه زیبایی‌شناسی، فلسفه اخلاق، فلسفه سیاست، ایده‌آلیسم آلمانی و به ویژه فلسفه کانت است. هنریش هم‌اکنون عضو فرهنگستان علوم هایدلبرگ و باواریا و نیز عضو افتخاری فرهنگستان علوم آمریکاست. همچنین او از دانشگاه ینا، ماربورگ و مونتسر مفتخر به دریافت درجهٔ مدارک افتخاری در الاهیات و فلسفه شده‌است.تابحال در ایران از دیتر هِنریش یکی از مهمترین آثار او (بین کانت و هگل) به چاپ رسیده‌است. این کتاب را هومن قاسمی ترجمه کرده‌است. سید مسعود حسینی به نقد این ترجمه پرداخته است.
گیرمو کوپولا
گیرمو کوپولا (؛ زادهٔ ) اهالی کسب‌وکار اهل آرژانتین است. این تاجر آرژانتینی در سال ۱۹۴۸ در بوئنوس آیرس متولد شد. او به عنوان مدیر برنامه بیش از ۲۰۰ بازیکن فوتبال کار کرد تا سرانجام مدیر برنامه دیگو مارادونا شد. رابطه او با مارادونا او را به یک شخصیت مشهور تلویزیونی تبدیل کرد. او مجری تلویزیون «Yo, Guillermo» در کانال Canal 5 Noticias است. او زندگینامه‌ای به نام «Guillote» را نوشت که توسط «Planeta» منتشر شد که فقط در عرض ۲ هفته به پرفروش‌ترین‌ها تبدیل شد.
یی آم
یی آم (به هانگول: 이암، هانجا: 李巖، دوران زندگی: ۱۴۹۹~؟) یک نقاش در دوره سلسله چوسان بود. او نوه پادشاه سجونگ کبیر از چهارمین پسرش بود.
نقاشی‌های وی به دلیل به نمایش گذاشتن سبک خاص نقاشی این هنرمند بسیار مشهور است، زیرا سبک نقاشی او با سبک نقاشی‌های سلسله چینی سونگ که در آن زمان در چوسان رواج داشت تفاوت چشمگیری دارد. این هنرمند پرتره‌های بسیاری از جمله پرتره پادشاه چونگ‌جونگ را خلق کرد.
امروزه چندین موزه در کره جنوبی آثار به جای مانده از وی را در درون موزه‌هایشان به نمایش گذاشته‌اند. او در نقاشی‌هایش حیوانات را به شکلی خلاقانه ترسیم می‌کرد، که این موضوع بر هنرمندان نسل بعد همانند کیم سیک (۱۶۶۲–۱۵۷۹) و بیون سانگ-بیوک تأثیر بسیاری گذاشته‌است. گفته می‌شود که یی آم با استفاده از روش مشاهده حداکثری، گل‌ها، حیوانات و حشرات کوچک را نقاشی می‌کرده‌است.
چون هیانگ جئون
چون هیانگ جئون، داستان چون هیانگ () یکی از شناخته‌شده‌ترین داستانهای عاشقانه و داستانهای عامیانه کره (کشور) است. این داستان براساس چون هیانگای پانسوری، مشهورترین داستان از پنج داستان باقی مانده از پانسوری ساخته شده‌است. تاریخ ترکیب و نویسنده آن ناشناخته است و شکل فعلی آن ۱۸۳۴ ~ ۱۶۹۴ شکل گرفته‌است.
یی ای
یی ای (؛ – ) فیلسوف، نویسنده، و شاعر اهل پادشاهی چوسان بود.
دوسان سوون
دوسان سوون () دانشکده ای بود که به یادبود و چهار سال پس از مرگ یی هوانگ دانشمند نئوکنفوسیانیسمی کره‌ای توسط برخی از شاگردان وی و دیگر مقام‌های کنفوسیوس کره (کشور) در سال ۱۵۷۴ در آندونگ امروزی در کره جنوبی تأسیس شد.
امید می‌روید (فیلم ۲۰۰۳)
امید می‌روید (به انگلیسی: Hope Springs) یک فیلم سینمایی کمدی عاشقانه بریتانیایی به نویسندگی و کارگردانی مارک هرمن که براساس رمان "جدید کاردیف" ساخته چارلز وب است. در این فیلم کالین فرث در نقش کالین، نقاش انگلیسی بازی می‌کند که پس از یک تجربه آسیب زا به شهر هوپ در ایالت ورمونت سفر می‌کند. در آنجا، او مندی (هدر گراهام)، یک کارگر خانه سالمندان را ملاقات می‌کند به او کمک می‌کند و …این فیلم در گیشه‌های سینماهای انگلستان چیزی بیش از ۱ میلیون پوند فروش داشت.
ریم-سین دوم
ریم-سین دوم از سال ۱۶۷۸ پیش از میلاد تا ۱۶۷۴ پیش از میلاد (طبق گاهشناسی کوتاه) بر شهر باستانی لارسا در خاور نزدیک باستان، حکم می‌راند. همزمان با دوران حکومت ریم-سین دوم، سامسو-ایلونا بر بابل حکومت می‌کرد.
به‌سوی جنوب (کتاب)
به‌سوی جنوب یک مجموعه پیش‌رو شرح حال از هنرمند نیوزیلندی لورد در سال ۲۰۲۱ است. این گزارش از تجربه وی در بازدید از قاره جنوبگان در ژانویه ۲۰۱۹ با عکس‌های گرفته شده توسط هریت وار عکاس نیوزلندی است. تمام درآمد حاصل از این کتاب برای تأمین بودجه بورسیه تحصیلات تکمیلی ایجاد شده توسط جنوبگان نیوزیلند، یک سازمان دولتی هزینه می‌شود.
لورد علاقه خود را برای کاوش در منطقه جنوبگان از آنجا که سن او برای مطالعه کافی بود، ابراز داشت. در ژانویه ۲۰۱۹، وی به عنوان سفیر قطب جنوب از پایگاه اسکات و پایگاه مک‌موردو، قطب جنوب بازدید کرد. وی در جریان بازدید، گونه‌های میکروسکوپی را در آزمایشگاه‌های محیط زیست مشاهده کرد و با دانشمندان گفتگو کرد. لورد این کتاب را «نوعی پیش ساز عالی» برای سومین آلبوم استودیویی خود توصیف کرد. این مجموعه شامل بیش از ۱۰۰ صفحه از تصاویر گرفته شده توسط عکاس نیوزلندی، هریت وار و نوشته‌هایی از لورد است. تمام درآمد حاصل از این کتاب برای تأمین بودجه بورسیه تحصیلات تکمیلی ایجاد شده توسط جنوبگان نیوزیلند، یک سازمان دولتی هزینه می‌شود.
هوانگ جین یی (فیلم)
هوانگ جین یی () یک فیلم درامزندگی‌نامه‌ای سینمای کره به کارگردانی چانگ یون هیون است. این فیلم در مورد زندگی هوانگ جین یی معروف‌ترین گیسنگ در تاریخ کره، با بازی سونگ هی-کیو در نقش اصلی است.
هوانگ جین یی که در قرن شانزدهم پادشاهی چوسان به عنوان یک اشراف بزرگ شده‌است، یک راز تکان دهنده در مورد تولد خود را کشف می‌کند: او نامشروع متولد شد؛ بنابراین او به طبقه پایین تعلق دارد و راهی جز کنار گذاشتن موقعیت اشرافی خود ندارد. قبل از شروع زندگی به عنوان گیسنگ (مانند گیشا در ژاپن)، او تصمیم می‌گیرد که بکارت را به مردی که خودش انتخاب کرده رها کند و اولین شب خود را با نومی، یک خادم دیرینه خانواده می‌گذراند، که می‌داند او را عمیقاً دوست دارد. جین یی به عنوان یک گیسنگ به خاطر زیبایی افسانه ای، ذکاوت و استعداد خود در آواز، رقص و شعر مشهور می‌شود. اما اگرچه او توسط اطرافیان نجیب‌زاده‌ای احاطه شده‌است که او را با هدیه و تحسین تشویق می‌کنند، زندگی منزوی غم‌انگیزی را در تنهایی سپری می‌کند. تنها آرامش جین یی نوعی بازی است که او و فرماندار محلی با مشتریان نجیب خود بازی می‌کنند و آنها را فریب می‌دهند تا ریاکاری‌های خود را برملا کنند. اما هنگامی که یک رهبر راهزن مطابق با توصیف نومی در منطقه مشاهده می‌شود، جین یی شروع به زیر سؤال بردن زندگی او می‌کند.
برنامه فیلمبرداری برای هوانگ جینی مخصوصاً برای یک مجموعه تلویزیونی بسیار دشوار بود و گاهی اوقات به مدت هفت روز بدون وقفه ادامه داشت. علاوه بر بازیگران محبوب جوان مانند ا جی‌وون، ونگ بیت نا و جانگ گیون سوک، در این سریال بسیاری از کره ای‌های باسابقه برجسته حضور داشتند بازیگران، از جمله کیم یونگ آئه و کیم بو-یه ئون. لباس‌ها (طراحی شده توسط کیم هی سون)، رقص‌ها و موسیقی‌های این مجموعه به خاطر شکوه و احساساتشان مورد توجه قرار گرفت.
این مجموعه همچنین در تایوان، مالزی و فیلیپین در سال ۲۰۰۷ پخش شد.
نمایش ماهانه قسمت‌های منتخبی از آن نوامبر ۲۰۰۸ تا فوریه ۲۰۰۹ در انجمن کره در شهر نیویورک برگزار شد.
این مجموعه همچنین از نوامبر ۲۰۱۵ توسط چندین سرویس عمده تصویری در ایالات متحده آمریکا به‌طور گسترده در دسترس بوده‌است.
در تایلند این سریال از ۲۶ اکتبر ۲۰۱۵ از True4U پخش شده‌است.
آونگان (قروه)
آونگان روستایی از توابع دهستان یالغوزآغاج در بخش سریش‌آباد در شهرستان قروه استان کردستان ایران است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، این روستا ۲۱۸ خانوار و نفر ۸۹۰ جمعیت داشته‌است.
شهرک صنعتی آونگان
شهرک صنعتی آونگان یک روستا از توابع دهستان یالغوزآغاج در بخش سریش‌آباد در شهرستان قروه استان کردستان ایران است. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، ۴ خانوار و ۱۱ نفر جمعیت داشته است.
سونگ کیون کوان
سونگ کیون کوان ()، برجسته‌ترین مؤسسه آموزشی در کشور کره در دوره گوریو و پادشاهی چوسان بود.
ا بوگی ویت دا هودی
آرتیست جولیوس دوبوز (به انگلیسی:Artist Julius Dubose)(متولد ۶ دسامبر ۱۹۹۵)، معروف به اِ بوگی ویت دا هودی (یا اِ بوگی)، رپر، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. او با لیبل شخصی خود، هایبریج و آتلانتیک رکوردز عقد قرار داد کرده‌است.
وی بیشتر با تک آهنگه "Numbers" شناخته می‌شود که در بیلبورد ۱۰۰ به رتبه ۲۳ رسید، "Look Back at It" که در جایگاه ۲۷ قرار گرفت و "Drowning" که به ۳۸ رسید. اولین آلبوم استودیویی وی، (The Bigger Artist ،۲۰۱۷)، در رتبه چهارم جدول بیلبورد۲۰۰ حضور یافت. او دومین آلبوم استودیویی خود را به نام (Hoodie SZN ،۲۰۱۸) منتشر کرد که اولین آلبوم شماره یک وی در بیلبورد ۲۰۰ شد. سومین آلبوم استودیویی او، (Artist 2.0 ،۲۰۲۰)، در رتبه ۲ در بیلبورد ۲۰۰ حضور یافت. وی قرار است چهارمین آلبوم استودیویی خود را با نام A Boogie vs. Artist در سال ۲۰۲۱ منتشر کند.
آرتیست جولیوس دوبوز در۶ دسامبر ۱۹۹۵ در هایبریج ، برانکس در شهر نیویورک متولد شد. دوبور در هایبریج بزرگ شد و پس از گوش دادن به کانیه وست و فیفتی سنت ، در دوازده سالگی شروع به رپ کردن کرد. وی در آکادمی ایگل حضور یافت ، جایی که در سال اول تحصیل خود رپ کرد ، و در هنگام ناهار با اجرای شعر هایی که قبلاً نوشته و در یک دفتر بزرگ که با خود حمل کرده بود ، در برنامه های سایفر اجرا می کرد. وی با یادآوری از زمان تحصیل در دبیرستان به ایکس ایکس ال گفت: من منظم بودم ، هیچ کس واقعاً متوجه من نمی شد. من یکی از ردیف پشتی های کلاس بودم ، ساکت و آرام.
دوبوز با نام هنری نامتعارف خود به نیوزویک گفت: "من هر روز که ۱۲، ۱۳ ساله بودم فیلم Paid In Full را به طور کامل تماشا می کردم و سپس شروع به رپ می کردم و همه به من می گفتند اِ بوگی [یکی از شخصیت های فیلم]. و سپس هودی به این دلیل آمد که من همیشه هودی می پوشیدم. بقیه شروع به گفتن اِ بوگی ویت دا هودی کردند و دیگر این اسم سر جایش ماند . تنها اسم دیگری که من فکر می کردم آرتیست بود و این نام واقعی من است ( بعد از مدتی ، همه من را به عنوان آرتیست می شناسند).
با بزرگ تر شدن وی ، دوبوز اغلب به دلیل فروش حشیش و مواد مخدر دچار مشکلات قانونی می شود. والدین دوبوز پس از اطلاع از شانزده ساله بودن ، وی را به عنوان مجازات به فلوریدا فرستادند. وی از دبیرستان در آکادمی مقدماتی مبتنی بر عملکرد در فورت پیرس ، فلوریدا فارغ التحصیل شد. در فلوریدا ، دوبوز در حبس خانگی نگهداری شد. در طی این حبس ، او شروع به کار در زمینه هنر خود کرد ، کار را با تغییر دادن شعر های ساخته شده خود آغاز کرد و به تدریج یک چیز را به چیز دیگری هدایت کرد. وی حتی در داخل آپارتمانی که در آن زندگی می کرد یک استودیوی سر همی احداث کرد. پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان ، دوبوز در حالی که مشغول کار در بخش های مختلف از جمله ساخت و ساز و پیک موتوری بود ، به موسیقی خود ادامه داد.
تلمبه بلبلوییه
تلمبه بلبلوییه یا جمال‌آباد یا جمال‌آباد علیا روستایی در دهستان ماهان واقع در بخش ماهان شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، ۶ خانوار و ۱۲ نفر جمعیت داشته‌است.
تائو ژیان
تائو ژیان (; c. 365 – 427) Official، شاعر اهل دودمان جین شرقی بود.
تلمبه مرتضوی
تلمبه مرتضوی یک روستا از توابع دهستان کبوترخان واقع در بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در شهرستان رفسنجان استان کرمان ایران است. این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیتی نداشته‌است و گزارش نشده‌است.
نوجو
نوجو (به لاتین: Nücü) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده‌است. نوجو ۸۵۴ نفر جمعیت دارد.
"نو" در زبان تالشی مانند زبان فارسی به‌معنی "جدید" و "تازه" است و "جو" همان "جوی آب" است و "نوجو" یعنی "جوی آب نو و تازه".
گسک‌هونی
گسک‌هونی (به لاتین: Geskon یا Keskon) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده‌است. گسک‌هونی ۱۶۹ نفر جمعیت دارد.
ریشه نام این روستا تالشی است. نام این روستا در نقشه‌ها "کسکون" یا "گسکون" یاد شده‌است. "کَک" یا "کَ‌اُ" به‌معنی "رنگ آبی" و "اُن" تغییریافته واژه "هونی" به‌معنی "چشمه" است و معنی کامل آن "چشمه آبی‌رنگ" است که در این روستا جای دارد.
ماجراهای شگفت‌انگیز تارزان
ماجراهای شگفت‌انگیز تارزان یا بزرگترین ماجراجویی تارزان فیلمی محصول سال ۱۹۵۹ و به کارگردانی جان گیلرمین است. در این فیلم بازیگرانی همچون گوردون اسکات، آنتونی کوایلی، سارا شین، نیل مک‌گینیس، شان کانری و شیلا گابل ایفای نقش کرده‌اند.
بومسلم رازی
بومسلم رازی (متوفی ۴۸۸ ق/ ۱۰۹۵ م) از بزرگان ری در دوران سلجوقی بوده‌است که در دوره وزارت نظام الملک طوسی (۴۵۱-۴۵۸ قمری) در ری می‌زیسته. از القاب وی، رئیس ری و سروشیار می‌توان یاد کرد.
بومسلم در خانواده پرنفوذ در ری پرورش یافت و با وجود آنکه پدر خود در کودکی از دست داد، اما بعدها در سیاست منصب‌دار شده و به مقام ریاست ری منصوب شده‌است. وی با وزیر قدرتمند زمان خویش (خواجه نظام الملک) پیوند خویشاوندی برقرار کرد. وی در طول زندگانی خود القاب بسیاری را از آن خود کرد، از جمله لقب استاد و ثقه الملک است که نشانگر جایگاه اجتماعی بومسلم می‌باشد.. در یکی از ابیات قصیده‌ای از امیرالشعراء، از وی به عنوان سروشیار یاد شده‌است.
اولین ذکر گزارش از زندگانی وی، در شرح وقایع مربوط به دستگیری حسن صباح می‌باشد. در این دوره وی عهده‌دار ریاست بر ری بوده است و با فعالیت شبکه‌های اسماعیلیان به صورت مخفیانه در ایران و خصوصاً در این شهر مواجه بوده‌است. حسن صباح نیز به همین منطقه وارد شده است و دست کم تا ۴۶۷ قمری در ری ساکن بوده‌است. در همین دوران، نظام الملک با آگاهی از رفت‌وآمد داعیان اسماعیلی مصر به نزد بومسلم، وی را به دستگیری حسن صباح فرمان داد. بومسلم در دستگیری حسن صباح اقداماتی انجام داد اما به نتیجه نرسید و حسن از ری گریخت. به همین دلیل وی نتوانست در دستگیری حسن موفق باشد. این احتمال داده شده است که بومسلم تا سال ۴۸۳ قمری و تا پیش از ورود حسن صباح به قلعه الموت، در تعقیب و دستگیری وی، کوشا بوده‌است. در سال ۴۸۵ قمری، هنگامی که برکیارق به سلطنت رسید، بومسلم اولین کسی بود که در ری تاج به سر نهاد. وی همچنان بر فعالیت‌های ضد اسماعیلی خویش ادامه داد و همین امر سبب گردید اسماعیلیان در سال ۴۸۸ قمری توسط یکی از فدائیان اسماعیلی به نام خداداد رازی، ترور گردد. اقبال آشتیانی تاریخ مرگ بومسلم را ۴۹۴ ق گزارش می کند، که به عقیده کیانوش صدیق، این تاریخ صحیح به نظر نمی‌رسد. در زبدة النصرة نیز از حیات بومسلم تا دوره وزارت سعدالملک آبی (۴۸۸ تا ۵۰۰ ق) یاد شده‌است.
معماری در ترکیه
معماری ترکیه یا معماری ترکیه در دوره جمهوری به معماری گفته می‌شود که از زمان تأسیس جمهوری در سال ۱۹۲۳ در قلمرو ترکیه امروزی انجام شده‌است. در سال‌های اول جمهوری، معماری ترکیه تحت تأثیر معماری سلجوقی و عثمانی بود، به ویژه در جریان "اولین جنبش معماری ملی" که از آن به عنوان "جنبش" معماری "نئوکلاسیک ترکیه" نیز نامیده می‌شود. با این حال، از دهه ۱۹۳۰، سبک‌های معماری با معماری سنتی متفاوت شدند، همچنین در نتیجه دعوت شدن تعداد بیشتری از معماران خارجی برای کار در این کشور، عمدتاً از آلمان و اتریش این کار سرعت بیشتری گرفت. جنگ جهانی دوم دوره‌ای از انزوا بود که طی آن "جنبش ملی معماری دوم" ظهور کرد. جنبش مشابه معماری فاشیستی بود که معماری ملی گرایانه بود.
با شروع از دهه ۱۹۵۰، دوره انزوا کمرنگ شد و باعث شد که معماران ترک بتوانند سبک‌های جدیدی را آزمایش کنند و به‌طور فزاینده ای از همتایان خود در بقیه جهان الهام بگیرند. با این حال، آن‌ها تا حد زیادی به دلیل کمبود زیرساخت‌های فناوری یا منابع مالی ناکافی تا دهه ۱۹۸۰ محدود بودند. پس از آن، آزادسازی اقتصاد و تغییر به سمت رشد صادراتی زمینه را برای بخش خصوصی فراهم آورد تا به نفوذ اصلی معماری در ترکیه تبدیل شود.
"اولین جنبش معماری ملی" (به ترکی: "Birinci Ulusal Mimarlık Akımı") یک جنبش معماری بود که توسط معماران ترک ودات تک (۱۹۴۳–۱۸۷۳) و معمار کمال‌الدین (۱۸۷۰–۱۹۲۷) رهبری می‌شد. پیروان این جنبش می‌خواستند معماری جدید و ملی ایجاد کنند که بر اساس نقوش معماری سلجوقی و عثمانی بنا شده بود. این جنبش همچنین با برچسب معماری "نئوکلاسیک ترکی" یا "رنسانس معماری ملی" در حال فعالیت بود. دیگر پیروان برجسته این جنبش آریف هیکمت کویون اوغلو (۱۸۸۸–۱۹۸۲) و جولیو مونگری (۱۸۷۳–۱۹۵۳) بودند. بناهای برجسته این دوران اداره پست استانبول (۱۹۰۵–۱۹۰۹)، آپارتمان‌های طیار (۱۹۱۹–۱۹۲۲)، چهار استانبول وکاف هان (۱۹۱۱–۱۹۲۶)، موزه هنر و مجسمه‌سازی دولتی (۱۹۲۷–۱۹۳۰))، موزه مردم نگاری آنکارا (۱۹۲۵– ۱۹۲۸)، مسجد بیبک، و مسجد کامر هاتون را می‌توان نام برد.
در ژانویه ۱۹۸۰، دولت نخست‌وزیر سلیمان دمیرل شروع به اجرای یک برنامه اصلاحی گسترده کرد که توسط وزیر وقت آن تورگوت اوزال برای تغییر جهت اقتصاد ترکیه به سمت رشد هدایت صادرات طراحی شده بود. این اصلاحات تأثیر مثبتی در صنعت ساختمان و معماری داشت. روش‌های جدیدی مانند سیستم‌های پیش ساخته و دیوار پرده در دهه ۱۹۸۰ به معماران و پیمانکاران ترک معرفی شد. علاوه بر این، تولید فولاد، آلومینیوم، پلاستیک و شیشه افزایش یافته که به معماران اجازه می‌دهد خود را از اشکال سفت و سخت آزاد کنند.
حکومت در بخش معماری تا دهه ۱۹۸۰ مشارکت کننده اصلی بود. با این حال، آزادسازی اقتصاد زمینه را برای نفوذ بخش خصوصی فراهم کرد. از معماران برجسته این دوره می‌توان به بهروز چینیچی، مریح کارااسلان، سوینچ هادی، شاندر هادی، ارسن گورسل، ممتد چوبوک، دوغان تکلی، سامی سیسا، امره آرولات، مورات تابانلیلوغلو، ملکان تابانلیلوغلو، هوسرو تایلا، دوتیل هاسول، آتیلان هاسول، آتیلان ساسول، مورات سوگنیش و کایا آریک اوغلو اشاره کرد.
ترمز زمان
ترمز زمان فیلمی محصول سال ۱۹۵۷ و به کارگردانی جرالد توماس است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابرت بیتی، لی پترسون، بتی مک داول، وینسنت وینتر و شان کانری ایفای نقش کرده‌اند.
قووی
قَووی (به لاتین: Qəvoy) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. قووی ۲۷۲ نفر جمعیت دارد.
کینجیوو
کینجیوو (به لاتین: Kıncıvo) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. کینجیوو ۲۰۲ نفر جمعیت دارد.
این روستا به‌عنوان یک ناحیه لجستیکی جزئی برای عملیات حفاری نفت در اوج گسترش صنعت نفت جمهوری آذربایجان کمی پیش از جنگ جهانی دوم و در میان آن فعالیت داشت. در دوران پس از جنگ جهانی دوم این روستا در تغییر صنعت نفت به اکتشافات دریایی نیز نقش داشت.
"کینج" در زبان تالشی به‌معنی "کنج"، "کناره" و "گوشه" و "جَوو" به‌معنی "محل ورزش باد" است و معنای کامل آن "محل وزش باد خزری یا دریای کاسپین" است.
نبرد بویب
جنگ بویب، جنگی میان سپاهیان عرب و ساسانی بود که در پی آن، اعراب پیروز شدند. این نبرد در کنار رودخانه‌ای به این نام صورت گرفت و از همین رو به بویب گزارش شده است. این رود از شاخه‌های رود فرات است و از نزدیکی کوفه کنونی می گذرد.
این نبرد در کنار رود بویب صورت گرفته است و از همین رو به بویب گزارش شده است. این رود از شاخه‌های رود فرات است و از نزدیکی کوفه کنونی می گذرد. از دیگر نام‌های این نبرد، نبرد مهران، نبرد نخیله و نبرد یوم الاعشار است.
درباره تاریخ وقوع این جنگ، اختلافاتی وجود دارد، برخی این نبرد را در ۱۳ نوامبر ۶۳۴ میلادی گزارش کرده‌اند. این درحالیست که اکثر مورخان همچون بلاذری و یعقوبی، این نبرد را در سال ۱۴ قمری آورده‌اند.
در میان منابع، سیف بن عمر تمیمی، ابن اسحاق، ابومخنف و مداینی از این نبرد گزارش‌هایی را آورده‌اند؛ اما محققان روایات سیف بن عمر را به جهت مبالغه‌آمیز بودن، دقیق و قابل اعتماد نمی‌دانند. بنابر روایت ابومخنف، پس از شکست مسلمانان در نبرد جسر، با وجود برخی دعوت‌ها به جنگ، عمر بن خطاب، اقدامی در این خصوص نکرد و پس از آن نیز وقتی دعوت به جهاد کرد، مردم از دعوتش سرباز زدند. چندی بعد و آنگاه که جریر بن عبدالله بجلی قصد جنگ با شامیان را داشت، خلیفه وی و طائفه همراهش را با وعده پاداش و غنیمت، به جنگ در عراق تشویق کرد و در نتیجه این گروه به همراه عده‌ای از اهل رده، روانه جنگ شدند. بر اساس گزارش بلاذری، فرماندهی شاهنشاهی ساسانی نیز با ۱۲ هزار سپاه روانه نبرد با اعراب شد. فرمانده این نبرد، مهران پسر مهربنداد همدانی بود. سپاهیان ایرانی از مدائن راهی حیره شدند و در ساحل فرات اردو زدند. سپاه اعراب نیز در جبهه مقابل رود قرار داشتند. در این میان گروهی از قبایل مسیحی عرب نیز به مسلمانان پیوستند. در اینکه فرمانده سپاه مسلمان جریر بن عبدالله بوده است یا مثنی بن حارثه، اختلافاتی گزارش شده است.
عمر دستور داده بود تا مسلمانان پیش از پیروزه، اجازه گذشت از رود و پل را نداشته باشند. به همین جهت مسلمانان در ساحل شرقی و محل نخیله اردو زدند. مهران فرمانده ایرانیان سرانجام از رود گذشت و جنگ درگرفت. مسلمانان توانستند با پیوسند قبایل عرب مسیحی به سپاهشان، بر ایرانیان پیروز گردند. منابع این جنگ را یوم الاعشار نامیدند چرا که هر مسلمان در جنگ توانست ۱۰ ایرانی را به قتل برساند. مثنی گروهی را به تعقیب فراریان ایرانی گمارد.
بر اساس این جنگ، اعراب بر منطقه سواد تا ساحل غربی دجله مسلط شدند. آنها چندین روستای اطراف ساباط را غارت کردند.
عملیات ببر
عملیات ببر فیلمی محصول سال ۱۹۵۷ و به کارگردانی ترنس یانگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون ون جانسون، مارتین کارول، هربرت لام، گوستاوو روخو، خوزه نیتو، هلن هی، آنتونی داوسون و شان کانری ایفای نقش کرده‌اند.
بهادرشاه گجراتی
بهادرشاه گجراتی (د ۹۳۴ ق/ ۱۵۳۶ م)، سلطان گجرات و دومین پسر سلطان مظفر دوم بوده‌است. با توجه به سال مرگ وی و همچنین سن وی در هنگام مرگ که ۳۱ سال گزارش شده‌است، او باید به سال ۹۱۲ق / ۱۵۰۶م متولد شده باشد.
تاریخ ولادت وی دقیقاً مشخص نیست، اما احتمالاً وی به سال ۹۱۲ قمری/۱۵۰۶ میلادی متولد شده است. وی به سال ۱۵۲۵ م به دنگرپور، پیتور، موات و دهلی سفر کرده‌است. وی در دوران جنگ ابراهیم لودی (حاکم از ۹۲۳ تا ۹۳۲ قمری) با بابر (حاکم از ۹۳۲ تا ۹۳۷ قمری) در آنجا بود. وی پس از آشفتگی‌های سیاسی ناشی از قتل سکندرشاه در سال ۹۳۲ قمری، و پس از حکومت کوتاه مدت برادرش محمدشاه دوم، در سرزمین گجرات به سلطنت نشست. در دوران حکومت وی بر گجرات، درگیریهای میان سلاطین محلی بالا گرفت و همین امر سبب شد تا در ۹۳۵ قمری علاء الدین عمادالملک، حکمران برار از بهادرشاه برای مقابله در برابر برهان نظام شاه کمک طلب کند. این دعوت سبب شد تا بهادرشاه به دکن لشکرکشی نماید. عمادالملک از پیشروی بهادرشاه هراسان بود اما به سبب اتحاد سلاطین محلی با برهان نظام شاه، بهادرشاه به گجرات بازگشت. در سال ۹۳۷ قمری، بهادرشاه با اتکا به اقتدار و اعتبارش، از ضعف سلطان محمود خلجی (حکمران مالوه) استفاده کرده و به بهانه حمایت از مدعیان حکومت گجرات به آن منطقه لشکر کشی کرد و چندین قلعه و ولایت مالوه را به تصرف خویش درآورد. در این دوره، با رسیدن پرتغالی‌ها به دیو، بهادرشاه به این منطقه در حرکت شد اما پرتغالی‌ها بدون درگیری از منطقه خارج شدند.
بهادرشاه به پیشروی‌های خویش ادامه داد و در سال ۹۳۸ قمری، چندین شهر را از راجپوت‌ها گرفت و در سال ۹۴۰ قمری چیتور را محاصره کرد. در همین سال محمدزمان میرزاتیموری از زندان همایون گریخت و به بهادرشاه پناهنده شد؛ همایون درخواست بازپس گرفتن محمدزمان را مطرح کرد اما بهادرشاه اعتنایی ننمود. همین امر سبب شد تا همایون به دو پیشتیبان بهادرشاه (یعنی تاتارخان و لودی) حمله نماید و آنها را در هم شکند. پس از آن رو به گجرات در حرکت شد. همایون به جهت آنکه بهادرشاه در حال محاصره چیتور بود، علاقه‌ای به دخالت در این نبرد نداشت و به همین جهت در سارنگپور توقف کرد تا نتیجه این نبرد مشخص شود. سرانجام چیتور فتح شد. در سال ۹۴۲ قمری بهادرشاه و همایون در قلعه مندسور در مقابل هم قرار گرفتند. بهادرشاه شبانه با پنج تن از امرای خویش گریخت و به سوی مندو و سپس چانپانیر رفت. همایون نیز در پی وی روانه شد. در نهایت وی برای تصرف کشتی پرتغالی‌ها اقدام کرد که در همان نبرد کشته شد.
فوندوشی
فوندوشی ، لباس زیر سنتی ژاپنی برای مردان بزرگسال است که از یک پارچهٔ دراز پنبه‌ای ساخته می‌شود. قبل از جنگ جهانی دوم، فوندوشی شکل اصلی لباس زیر برای مردان بالغ ژاپنی بود. با این وجود پس از جنگ با معرفی لباس‌های زیر جدید به بازار ژاپن، مانند شورت (اسلیپ) و شلوارک بوکس، به سرعت از کار افتاد.
امروزه، فوندوشی عمدتاً نه به عنوان لباس زیر بلکه به عنوان لباس جشنواره (ماتسوری) در هاداکا ماتسوری یا گاهی به عنوان لباس شنا استفاده می‌شود.
ای کوته‌آستینان
ای کوته‌آستینان عنوان کتابی از علی‌اکبر سعیدی سیرجانی ادیب، پژوهشگر، نویسنده و از منتقدان جمهوری اسلامی پس از انقلاب است که نقدی بر تحولات سیاسی ایران دارد.
سیرجانی در این کتاب کوشیده‌است که امامزاده تراشی را در ایران مورد نقد قرار دهد و به همین منظور کتاب در ابتدا از یک قصه واقعی در روستایی که در آن زندگی می‌کرده‌است شروع می‌شود و در نزدیکی آن روستا امامزاده ای وجود داشته‌است که مردم در مراسمات مختلف به طواف آن می‌رفته‌اند و در یکی از این مراسمات اتفاقی می‌افتد که قصه حول این جریان ادامه پیدا می‌کند.
«و این کلیم کاشانی است که با اشاره به بلندی و چین‌داری آستین ممدوح می‌گوید: یک چین بود ولایت خاقان ز آستینش آن جامه‌ای که بر قد ملکت مقرر است و این هم غنی کشمیری که: چون آستین همیشه جبینم ز چین پر است یعنی دلم ز دست تو ای نازنین پر است و آستین دراز را دو خاصیت است: یکی آن‌که جای کافی برای تزیین و طراز دارد تا بدین وسیله مستکبران تجمل فروش عرض وجود کنند و با زردوزیهای سرآستین به همان عمل جلفی متوسل شوند که تا همین چندسال پیش با سرآستینهای آهارزده و دکمه‌های طلاییش نودولتان روزگار ما عظمت قدر خود را به چشم خلایق می‌کشیدند، شاهدش قول فردوسی که: به پیکر یکی کفش زرین به پای ز خوشا و زرآستین قبای و تعبیر مؤلف مرزبان‌نامه که «آستین مفاخر کتاب از آن مطرز است» ،۸و اشارت مؤلف رسالة الطیور که «از رعونت نفس طراز آستین کرده»، و این بیت دیگر که: آنها که چرخ بوسه دهد آستانشان از نام و نعت او علم آستین کنند و دیگر خاصیت آن‌که از آستین بلند و جادار بعنوان چنته و کیسه و کیف‌دستی استفاده می‌کرده‌اند؛ و شواهدش فراوان، و از آن جمله «مصطفی این کتاب را گرفت و گفت تو را که به آستین من نه، تو این کتاب به آستین او نهادی» (تمهیدات عین القضاة، ص ۳۵۳)و «دشنه از آستین بیرون کرد بر شکم بهرام زد» (بلعمی) هم این کارد در آستین برهنه همی دار تاخواندت یکتنه (فردوسی) باد گویی مشک سوده دارد اندر آستین (فرخی) بارد در خوشاب از آستین سحاب (منوچهری) هیچ سالی نیست کز دینار سیصد چارصد از پی عرض حشم کمتر کنی در آستین (منوچهری) «مفاتیح دولت در آستین عقل و جان ریختم…»
جشنواره‌های ژاپن
جشنواره‌های ژاپن مناسبت‌های سنتی جشن است. ریشه برخی از جشنواره‌ها از جشنواره‌های چینی قرن‌ها پیش است، اما به دلیل آمیخته شدن با آداب و رسوم محلی، دستخوش تغییرات زیادی شده‌است.
برخی از آنها چنان متفاوت هستند که علی‌رغم اشتراک در یک نام و تاریخ حتی شباهت اندکی نیز با جشنواره اصلی ندارند. جشنواره‌های محلی مختلفی نیز وجود دارد (به عنوان مثال توباتا گیون) که اکثراً در خارج از یک استان ناشناخته است.
بر خلاف بیشتر مردم در شرق آسیا، مردم ژاپن به‌طور کلی سال جدید قمری را جشن نمی‌گیرند (این جشن توسط سال نو غربی در روز اول ژانویه، در اواخر قرن نوزدهم جایگزین شده است). اگرچه بسیاری از ساکنان چینی در ژاپن و همچنین برخی از عبادتگاه‌ها و معابد برای اهداف مذهبی، هنوز هم سال جدید قمری را به موازات سال نو غربی جشن می‌گیرند. در محله چینی‌های یوکوهاما، بزرگترین ژاپن محله چینی‌ها، گردشگران از سراسر ژاپن برای لذت بردن از این جشنواره جمع می‌شوند. مشابه جشنواره فانوس ناگازاکی که در محله چینی‌های ناگازاکی مستقر است.
جشنواره‌ها اغلب حول یک رویداد برگزار می‌شوند، غرفه‌های غذا، سرگرمی و بازی‌های گوناگون برای سرگرمی مردم برگزار می‌شود. برخی از آنها در اطراف معابد یا جینجا برگزار می‌شود، برخی دارای «هانابی» (آتش بازی) و برخی دیگر در حاوی مسابقاتی هستند که شرکت کنندگان ممکن است با لباس مخصوص یا حتی برهنه شرکت کنند، مانند هاداکا ماتسوری.
از مهمترین این جشن‌ها می‌توان از جشن سانجا که محل برگزاری آن معبد آساکوسا می‌باشد، و جشن کاندا یکی از سه جشن بزرگ ادو که هر دو سال یکبار در ماه مه برگزار می‌شود، نام برد. جشن‌های آتش بازی معمولاً در فصل تابستان انجام می‌شود. آتش بازی رود سومیدا، آتش بازی خلیج توکیو و آتش بازی جینگوگایئن عنوان سه آتش بازی عظیم توکیو را دارند. زمانی که شکوفه‌های گیلاس یا "ساکورا" باز می‌شود، هنگام برگزاری جشن شکوفه‌های گیلاس است. پارک اینوکاشیرا، پارک اوئنو، پارک شینجوکو گیوئن و پارک سومیدا معروفترین پارک‌های توکیو از نظر فراوانی و زیبایی شکوفه‌های گیلاس هستند.
به اردشیر
به اردشیر یا ویه اردشیر، شهری کهن و باستانی است که در کرانه باختری رود دجله قرار گرفته بود و یکی از شهرهای هفتگانه پایتخت ساسانی، (مدائن) محسوب می‌شود. اعراب این شهر را بهرسیر می‌نامیدند. نام این شهر اولین بار در سنگ‌نوشته شاپور اول مربوط به قرن سوم میلادی یافت شد. این لوح در کعبه زرتشتیان واقع در نقش رستم یافت گردید. در این سنگ نوشته به این شهر با عبارت ویه اردشیر اشاره شده‌است. ویه اردشیر به معنای بهترین شهر اردشیر (ویه به معنای بهترین در زبان پهلوی است) می باشد. یهودیان این شهر را ماحوزه و مسیحیان بت‌هرتشیر و بت‌هردشیر نامیدند.
این شهر همانطور که از نامیش هویداست، شهری ساخته شده به دست اردشیر ساسانی است. اردشیر به این شهر پس از پیروزی بر اردوان پنجم اشکانی دست یافت و این شهر را به جهت همتایی بر تیسفون بنا نهاد. این شهر به صورت استان تعبیه شده بود و شهرهای بهرسیر، رومکان (رومقان)، کوثی، نهر درقیط و نهر جویر را شامل می‌شد. بنابر تقسیمات کشوری روزگار ساسانی هر یک از این شهرها، یک تسوج به شمار می‌رفت. برخی از پژوهشگران معتقدند که این شهر توسط اردشیر بنا نشده‌است، بلکه وی شهر سلوکیه کهن را که به دست اویدیوس کاسیوس (سردار رومی) در سال ۱۶۵ میلادی ویران شده بود را بازسازی کرد و یا با ویرانه‌های باقی مانده از آن، شهر به‌اردشیر را ساخت. از این شهر در متون مانوی نیز یاد شده‌است و گفته شده‌است که مانی در این شهر اقامتی داشته است. خسرو پرویز نیز در سال‌های انتهایی سلطنتش (۶۲۸ میلادی) با همسر عیسوی خویش شیرین به این شهر سفر داشته است و در همین شهر توسط پسرش شیرویه دستگیر و زندانی شد. این شهر اولین شهر از شهرهای هفتگانه بود که به دست اعراب فتح گردید. با فتح این شهر، یزدگرد پایتخت را رها کرد و عقب نشینی کرد.
این شهر به جهت تشکیل دادن یکی از مجموعه شهرهای مدائن، پایتخت ساسانی، اهمیت بسیاری داشت. از همین رو طبری این شهر را جایگاه شاهان (به عربی: محله الملوک) نامیده است. همینطور در سنگ نوشته شاپور اول، این شهر در زمره شهرهای شاهی گزارش شده‌است. در این شهر، کارگاه ضرب سکه فعال بوده‌است و از دوره پادشاهی بهارم چهارم بنا نهاده شده بود. همتای این کارگاه در اسپانور (شهری دیگر از شهرهای هفتگانه مدائن) بنا نهاده شده بود که در زمان پادشاهی پیروز (۴۵۹ تا ۴۸۳ میلادی) از نظر شمار و تنوع سکه‌ها از آن کارگاه پیشی گرفت. این پیشی نشانه‌ای از کوشش بازرگانان این شهر نسبت به شهر اسپانور می‌باشد. در این کارگاه، سکه درهم و دینار ضرب می‌شده‌است. این کارگاه پس از فتح ایران توسط اعراب مسلمان نیز همچنان پابرجا بوده است و سکه های ساسانی-اسلامی ضرب می‌نموده است. این شهر بازرگانی و صنعتی، مرکز اداری سرزمین‌های ایرانی در غرب دجله بود. در این شهر بازار بزرگی واقع شده بود و به جهت حضور مسیحیان در این شهر، کلیسای بزرگی را نیز در خود جای داده بود.
این شهر در باختر دجله واقع شده بود و با باغها و کشتزارها پوشانیده بود. باغ‌های این شهر و اطراف آن به وسیله نهر ملک آبیاری می‌شده است.
دی‌ان‌ای (آلبوم بکستریت بویز)
دی‌ان‌ای () نهمین آلبوم استودیویی (هشتمین در ایالات متحده آمریکا) از گروه موسیقی آمریکایی بکستریت بویز است. این آلبوم نخستین بار در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۹ در ژاپن و در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۹ از طریق همکاری با ناشر موسیقی "K-BAHN" خود گروه و آرسی‌ای رکوردز در سایر مکان‌ها منتشر شد. آلبوم با حضور هنرمندانی از جمله لو، اندی گرامر، رایان تدر و شان مندز تهیه شده‌است.
این آلبوم با فروش ۲۲۷٬۰۰۰ نسخه خالص در رتبه اول جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده آمریکا رسید و به ششمین آلبوم رتبه اول بکستریت بویز در این جدول تبدیل شد.
آما-نو-ایواتو
آما-نو-ایواتو به معنای «غار سنگی آسمانی» یک غار در اساطیر ژاپن است. طبق کوجیکی (تاریخ باستان)، رفتار بد سوسانو (خدا)، خدای طوفان‌های ژاپنی، خواهرش آماتراسو را به غار آما-نو-ایواتو سوق داد و زمین بدین ترتیب از نور محروم شد.
به منظور بیرون آوردن آماتراسو از غار، خدایان دیگری به نام یائو-یوروزو-نو-کامی یک جشن با تدبیر اومیئیکانه در بیرون از غار برگزار کردند. در این جشن الهه آمه-نو-اوزومه-نو-میتوکو با رقص سبک سرانهٔ خود، خنده‌ها را برانگیخت. آماتراسو در درون غار در مورد منبع خنده کنجکاو شد و از ورودی غار بیرون را نگاه کرد. او شیفته انعکاس خود در آینه یاتا نو کاگامی که خدایان دیگر برای آن منظور ساخته و جلوی غار آویزان کرده بودند، شد و مات و مبهوت ایستاد. سپس آمه-نو-تاجیکارائو به زور غار را باز کرد و جهان بار دیگر در نور غسل گرفت. همان‌طور که آماتراسو از غار خارج شد، یک مهر مقدس روی آن زده شد تا او هرگز نتواند مخفی شود.