ایزولاسیون الکتریکی
ایزولاسیون الکتریکی برای جلوگیری از عبور جریان مستقیم بین قسمت‌های عملکردی مختلف یک سیستم الکتریکی ضروری است. انرژی یا اطلاعات می‌توانند به روش‌های دیگری مانند خازنی، القایی، الکترومغناطیسی یا به کمک‌های روش‌های دیگری مانند نور، صوت یا مکانیکی بین قسمت‌های مختلف یک سیستم الکتریکی رد و بدل شوند.
ایزولاسیون الکتریکی زمانی کاربرد دارد که دو یا چند مدار الکتریکی باید با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، اما آنها در سطح ولتاژهای متفاوتی با یکدیگر کار می‌کنند. این یک روش مؤثر برای از بین بردن حلقه زمین با جلوگیری از به وجود آمدن یک جریان ناخواسته بین قسمت‌های مختلف با هادی زمین مشترک است. همچنین از ایزولاسیون الکتریکی برای ایجاد ایمنی و جلوگیری از بسته شدن مدار توسط بدن یک فرد و عبور جریان از ان استفاده می‌شود. شوک الکتریکی
ترانسفورماتور با شار مغناطیسی کوپل می‌شود. سیم پیچی اولیه و ثانویه ترانسفورماتورها به یکدیگر متصل نمی‌شوند. (در اتوترانسفورماتور یک رسانا اتصال بین سیم پیچ‌ها و غیره را فراهم می‌کند بنابراین اتو‌ترانسفورماتور ایزوله کننده نیست). ولتاژی بدون ریسک شکست الکتریکی (ولتاژ ایزولاسیون) در کیلوولت، که یک استاندارد صنعتی است، مشخص شده‌است. این امر ترانسداکت‌‌کننده نامیده می‌شود. در حالی که ترانسفورماتور معمولاً برای تغییر یک سطح ولتاژ استفاده می‌شود. در ترانسفورماتورهای ایزولاسیون که کاربردهای ایمنی دارد از نسبت ۱:۱ استفاده می‌شود.
اگر دو سیستم الکترونیکی یک زمین مشترک داشته باشند، از یکدیگر ایزولاسیون الکتریکی نشده‌اند. زمین مشترک به‌طور معمول و عمداً به قطب‌های عملکردی متصل نیست، اما ممکن است متصل شود به همین دلیل ترانسفورماتور جداساز منبع "GND/قطب زمین" نیست.
یک ایزوله کننده نوری اطلاعات را به کمک امواج نوری انتقال می‌دهد.. فرستنده (منبع نور) و گیرنده (گیرنده حساس به نور) به صورت الکتریکی به یکدیگر متصل نمی‌شوند؛ آنها به‌طور معمول در یک پوشش شفاف و عایق پلاستیکی قرار داده می‌شوند.
خازن به جریان متناوب (AC) اجازه عبور می‌دهد اما جریان مستقیم (DC) را عبور نمی‌دهد؛ آنها به کمک یک سیگنال متناوب بین قسمتهای مختلف مدار که ولتاژهای متفاوتی دارند، کوپل می‌شوند. بسته به شرایط، یک خازن ممکن است دچار شکست الکتریکی و تبدیل به "اتصال کوتاه" شود. بنابرین مدار اصال الکتریکی پیدا کرده و ایزولاسیون از بین رفته و احتمال خطر جانی وجود خواهد داشت. بنابرین برای جداسازی خازنی و ایجاد ایمنی، از کلاس "Y" استفاده می‌شود.
حسگر اثر هال اجازه می‌دهد تا یک سلف در یک شکاف مغناطیسی کوچک اطلاعات را انتقال دهد. بر خلاف اپتوکوپلرها آنها منبع نوری ندارند و با توجه به اساس کارشان نمی‌توانند سیگنال (DC) را منتقل کنند.
تزویج‌گرمغناطیسی از مغنامقاومت غول‌پیکر (GMR) برای کوپل از AC به DC استفاده می‌کند.
رله طرف سیم‌پیچ مغناطیسی را از طرف تیغه‌های اتصال ایزوله می‌کند.
اپتوکوپلرها برای ایجاد ایمنی و تجهیزات حفاظتی در بلوک‌های جدا از هم در شبکه برق یا در ولتاژهای بالا استفاده می‌شود. برای مثال قطعات قدرت نیم‌رسانای متصل به خط ولتاژ ممکن است تغییر توسط تزویج‌گرهای نوری (اپتوکوپلر) از مدارات ولتاژ-پایین راه‌اندازی شده که نیاز عایق‌سازی (ایزوله کردن) برای خط ولتاژ-بالا است.
ترانسفورماتور می‌تواند خروجی یک دستگاه نسبت به زمین شناور کند؛ و از ایجاد پتانسیل حلقه زمین جلوگیری کند. ترانس ایزولاسیون قدرت، ایمنی را در یک وسیله افزایش می‌دهد، بنابراین اگر فردی قسمتی از یک مدار را لمس کند جریان بین فرد و زمین بر قرار نمی‌شود. پریزهای برق که برای تغذیه خودتراش برقی در نظر گرفته شده اند ممکن است از ترانسفورماتور ایزوله برای جلوگیری از برق گرفتگی در صورتی که خودتراش در آب بیفتد، استفاده کنند.