ادعاهای سرزمینی شوروی علیه ترکیه
ادعاهای سرزمینی شوروی علیه ترکیه ()با توجه به خاطرات نیکیتا خروشچف ، معاون نخست وزیر لاورنتی بریا استالین را تحت فشار قرار داد تا ادعای مالکیت بر قلمرو شرقی آناتولی که گویا توسط ترکها از گرجستان دزدیده شده بود ، بکند ادعاهای اتحاد جماهیر شوروی ، در صورت موفقیت ، موقعیت آن دولت در اطراف دریای سیاه را تقویت می کرد و نفوذ انگلیس را در خاورمیانه تضعیف می کرد.
اتحاد جماهیر شوروی از مدت ها پیش به کنوانسیون مونترو که به ترکیه کنترل کامل حمل و نقل بین تنگه بسفر ، یک آبراه ضروری برای صادرات روسیه، را می داد معترض بود.هنگامی که پیمان دوستی و بی طرفی ۱۹۲۵ اتحاد جماهیر شوروی و ترکیه در سال ۱۹۴۵ منقضی شد ، طرف شوروی تصمیم گرفت این پیمان را تمدید نکند. وزیر خارجه اتحاد جماهیر شوروی ویاچسلاو مولوتوف به ترکان گفت که ادعاهای گرجستانی و ارمنی در مورد سرزمینهای تحت کنترل ترکیه باید قبل از انعقاد یک معاهده جدید حل شود قلمرو مورد مناقشه در اطراف قارص و اردهان از سال ۱۸۷۸ تا ۱۹۲۱ تحت کنترل امپراتوری روسیه بود ، زمانی که توسط روسیه به ترکیه واگذار شد ، مچنان اقوامی که اکنون متعلق به جمهوری های سوسیالیستی شوروی شوروی بودند ،در آن ساکن بود. مولوتف استدلال کرد اراضی که شوروی در زمان ضعف اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۲۱ واگذار کرده است همانند آنچه در خصوص مرز خود را با لهستان و ترکیه انجام داده بود مشروعیت ندارد.
در سال ۱۹۴۵ روزنامه های گرجستان شوروی مقاله موسوم به ادعای مشروع ما علیه ترکیه را که توسط سیمون جاناشیا و نیکو بردزنیشویلی نوشته شده بود ، منتشر کردند در این مقاله آمده بود: پس از جنگ مردم آزادی خواه می خواهند جایگاه شایسته خود را بدست آورند. مردم گرجستان افرادی که در مبارزه با فاشیسم نهایت فداکاری را کردند. این افراد حق ارائه مطالبات قانونی خود را به دست آورده اند. ما از افکار عمومی جهان در مورد سرزمین های باستانی که ترکیه از ما گرفته است ، درخواست می کنیم.بحث بر سر جنایتی است که میهن ملی ما را به دو نیمه کرده است. این درخواست درباره زمینی است ، که عامل هزار سال تلاش طولانی مردم ما بوده است. این یادداشت با یک تقاضا به پایان می رسد: مردم گرجستان باید وطن خود را پس بگیرند. زمینی که هرگز رها نکرده اند و نمی توانند رها کنند. آخرین بخش گزارش به لازستان اختصاص داشت. مرزهای این سرزمین از مرزهای استان باتومی شروع می شود و به سمت غرب در امتداد ساحل دریای سیاه تا رودخانه ترمدون در نزدیکی شهر ترمه منتهی می شود. این سرزمین تقریباً ۲۰۰۰۰ کیلومتر مربع را شامل می شود و ترابزون ، فیچی و فنر را در بر می گیرد.این مقاله دلالت بر این داشت که علاوه بر بخش جنوبی ناحیه باتومی سابق و مناطق سابق آرتوین ، ارداهان و اولتی گرجستان شوروی می تواند ادعای مالکیت استانهای تاریخی خود ، از جمله پرهال ، تورتوم و ایسپیر را داشته باشد. سه طرح در این خصوص ارائه شده بود: ۱.طرح اول شامل قلمرو استان سابق امپراتوری روسیه در کارس ، باتوم و سورمالیطرح اول شامل قلمرو استان سابق امپراتوری روسیه در کارس ، باتوم و سورمالی بود که باید به شوروی مسترد می شد ۲.طرح دوم شامل مطالبه در امتداد رودخانه چوروه و شرق لازستان بود ۳.رنامه سوم شامل بیشتر مناطق دریای سیاه ترکیه (مناطق ترابزون ، گوموشان و گیرسون در امتداد رودخانه ترمه و بیشتر قسمت شرقی آناتولی (ارزروم ، وان ، موش ، بیتلیس) بود.دولت اتحاد جماهیر شوروی می خواست ارمنی های دیاسپور را به سرزمین های به دست آمده بازگرداند ، زیرا در سه سال پس از جنگ جهانی دوم حدود ۱۵۰،۰۰۰ ارمنی (ارمنی غربی و فرزندان آنها) از سوریه ، لبنان ، یونان ، بلغارستان ، رومانی ، قبرس ، فلسطین ، عراق ، مصر و فرانسه به ارمنستان شوروی مهاجرت کرده بودند. ̝==شکست== از نظر استراتژیک ، ایالات متحده با الحاق فلات قارص به اتحاد جماهیر شوروی به دلیل ضرورت دفاع از ترکیه مخالفت کرد. از نظر ایدئولوژیکی ، عناصر خاصی در دولت آمریکا ادعاهای سرزمینی اتحاد جماهیر شوروی را توسعه طلبانه و یادآور بی احتیاطی نسبت به نازی ها بر سر مناطق آلمانی های سودت در چکسلواکی می دانستند مخالفت قاطع ایالات متحده با جنبش های خود مختاری تحت حمایت شوروی در ترکیه و ایران منجر به درهم شکستن جمهوری کردستان مهاباد و دولت خلق آذربایجان شد ترکیه در سال ۱۹۵۲ به اتحاد نظامی ضد شوروی در ناتو پیوست. پس از مرگ استالین در ۱۹۵۳ ، دولت شوروی از ادعای ارضی خود بر ترکیه صرف نظر کرد