معماری نوع‌دهی اطلاعات داروینی
مشخصات معماری نوع‌دهی اطلاعات داروینی با کوته‌نوشت دی‌تا یک مدل داده XML است و مجموعه ای از «انواع سند» را برای ، انتشار، و سازمان‌دهی به اطلاعات عنوان‌گرا تعریف می‌کند، همچنین یک مجموعهٔ سازوکار برای ادغام، گسترش و محدودسازی «انواع سند» تعریف می‌کند. DITA یک استاندارد آزاد است، و توسط کمیته فنی دی‌تا تعریف و نگهداری می‌شود. نام دی‌تا از این مولفه‌ها مشتق شده‌است:
مشخصات دی‌تا در سه ویرایش می‌باشد، که برای مخاطب‌های متفاوت، بهینه‌سازی شده‌اند. هر ویرایش شامل «مشخصات»، «فایل‌های گرامر XML»، و «منابع دی‌تا» است.
ویرایش مبنا شامل عنوان، نگاشت، و نگاشت برنامه موضوع است. این ویرایش کوچک‌ترین نوع دی‌تا است، و برای توسعه‌دهندگان برنامه کاربردی و کاربرانی طراحی شده‌است که فقط به قطعه‌های اساسی تر چارچوب دی‌تا نیاز دارند.
ویرایش محتوای فنی شامل معماری مبنا و خصوصی‌سازی‌هایی است که توسط مکاتب‌های فنی استفاده می‌شوند: مفاهیم، فعالیت، عناوین ارجاع، فعالیت‌های صنعت ماشین، عنوان عیب‌یابی، نگاشت کتاب، واژه‌نامه‌ها، و نگاشت رده‌بندی. این یک نگاشت با سایز متوسط است، و برای نویسنده‌هایی طراحی شده‌است که از نوع‌دهی اطلاعات، و ابزارها و کاربردهای سندی پیچیده استفاده می‌کنند: مثل نرم‌افزار، سخت‌افزار، ابزارهای پزشکی، و ماشین آلات و دیگر موارد استفاده می‌کنند.
ویرایش فراگیر شامل مشخصات معماری مبنا، قطعات محتوای فنی، و مشخصات یادگیری و آموزش است. این ویرایش بزرگترین نوع است، و برای پیاده‌سازهایی طراحی شده‌است که به همه مشخصات تأیید شده OASIS نیاز دارند، و همچنین کاربرانی که موارد یادگیری و آموزش را توسعه می‌دهند.
عناوین را می‌توان در بین چندین انتشار استفاده مجدد کرد. بخش‌های محتوا در داخل عناوین را از طریق استفاده از ارجاع‌های محتوا ("conref" یا "conkeyref") استفاده مجدد کرد، که به آن سازوکار تراگنجانش گفته می‌شود.
آخرین ویرایش دی‌تا (دی‌تا ۱٫۳) شامل پنج نوع عنوان خصوصی‌سازی شده‌است: وظیفه (Task)، مفهوم (Concept)، ارجاع (Reference)، ورودی واژه‌نامه (Glossary Entry) و عیب‌یابی (Troubleshooting). همه این پنج نوع عنوان یک اختصاصی‌سازی از نوع عنوان همگانی Topic هستند، که شامل یک عنصر «عنوان»، یک عنصر «پرولوگ برای فراداده»، و یک عنصر «بدنه» است. عنصر بدنه شامل عناصر پاراگراف، جدول و لیست است (همانند HTML معمول).
یک نگاشت DITA شامل عناوینی است که از آن برای «تبدیل» «مجموعه ای از محتوا» به یک «انتشار» استفاده می‌شود. در آن ترتیب و ساختار عناوین موجود است. یک نگاشت می‌تواند شامل جداول ارتباطی (reltables) باشد که فراپیوند (هایپرلینک)های بین عناوین را تعریف می‌کند. این نگاشت‌ها می‌تواند تودرتو باشند و همچنین می‌توانند عناوین یا دیگر نگاشت‌ها را ارجاع دهند و می‌توانند شامل انواع مختلفی از نوع محتوا و فراداده باشند.
DITA هم در سطح عنوان و هم در داخل عناصر، شامل عناصر و ویژگی‌های فراداده گسترش‌پذیر است. یک به ما امکان تصفیه و سبک‌دهی محتوا را بر اساس ویژگی‌ها برای مخاطب، بن‌سازه، محصول و دیگر ویژگی‌ها می‌دهد. از یک نمایه پردازش شرطی (فایل .ditaval) استفاده می‌شود تا تعیین کنیم که از کدام مقادیر باید برای پردازش شرطی استفاده شود.
DITA امکان اضافه کردن عناصر و ویژگی‌های جدید را از طریق خصوصی‌سازی عناصر و ویژگی‌های مبنای DITA را می‌دهد. از طریق خصوصی‌سازی، DITA می‌تواند نوع عنوان، نوع عنصر، و ویژگی جدید را در موقع لازم، برای صنایع و شرکت‌های خاص بسازد. خصوصی‌سازی DITA برای صنایع خاص، مثل صنعت نیمه‌هادی‌ها، توسط کمیته‌ها یا زیرکمیته‌های فنی استانداردسازی می‌شوند. بسیاری از سازمان‌هایی که از DITA استفاده می‌کنند، نیز خصوصی‌سازی خاص خودشان را توسعه داده‌اند.
گسترش‌پذیری DITA به سازمان‌ها امکان خصوصی‌سازی DITA را می‌دهند این کار از طریق تعریف ساختارهای اطلاعاتی خاص انجام می‌شود، که هنوز از ابزارهای استاندارد برای کار با آنها استفاده می‌شود. توانایی تعریف معماری اطلاعات شرکت خاص، به شرکت‌ها امکان استفاده از DITA را برای غنی سازی محتوا با فراداده می‌دهد، که برای آنها معنی‌دار است، و قواعد شرکت بخصوص را روی ساختار سند تحمیل می‌کند.
محتوای DITA به صورت عنوان‌ها ساخته می‌شود، که هر کدام یک فایل XML منفرد است. معمولاً هر عنوان شامل یک موضوع خاص با یک هدف منفرد است، برای مثال، یک عنوان مفهومی که یک دیدکلی را تهیه می‌بیند، یا یک عنوان فرایندی که توضیح می‌دهد چگونه یک وظیفه باید انجام شود. محتوا باید ساختارمند باشد تا مشابه ساختار فایلی باشد که در آن قرار دارد.
نگاشت DITA و اسناد عنوان، فایل‌های XML می‌باشند. مشابه با HTML، هر تصویر، فایل ویدیویی، یا دیگر فایل‌ها که باید در خروجی نمایش بیابند، از طریق ارجاع‌ها (reference) داخل می‌شوند. از هر یا ویرایش‌گر متنی می‌توان برای نوشتن محتوای DITA استفاده کرد، و این بستگی به مرحله پشتیبانی دارد که در زمان نوشتن لازم می‌باشد. کمک به نوشتن، که در ویرایش‌گرهای اختصاصی موجود است شامل ارائه پیش‌نمایش ویزی‌ویگ، ، و تجمیع با یک پردازش‌گر DITA، مثل یا ditac می‌باشد.
DITA به صورت یک معماری سر-به-سر طراحی شده‌است. علاوه بر نشان دادن آنکه کدام عنصر، ویژگی، و قاعده بخشی از زبان DITA هستند، مشخصات DITA شامل قواعدی برای انتشار محتوای DITA به HTML، راهنمای دیجیتال، پرینت، و دیگر قالب‌ها می‌باشد.
برای مثال، مشخصات DITA نشان می‌دهد که اگر ویژگی "conref" برای عنصر A شامل یک مسیر به عنصر B باشد، محتوای عنصر B در محل عنصر A نمایش خواهد یافت. راه‌حل‌های انتشار سازگار با DITA، که به آن‌ها پردازش‌گر DITA هم می‌گویند، باید ویژگی conref رابر اساس رفتار تعیین شده رسیدگی کند. قواعدی هم برای پردازش دیگر ویژگی‌های غنی، مثل ، نشان‌گذار فهرست، و پیوندهای عنوان-به-عنوان وجود دارد. به برنامه‌های کاربردی که محتوای DITA را به دیگر فرمت‌ها تبدیل می‌کند، و همچنین نیازمندی‌های مشخصات DITA را برای تفسیر نشانه‌گذاری DITA برآورده می‌کنند، «"پردازش‌گر DITA"» گفته می‌شود.
DITA پشتیبانی برای ترجمه را فراهم می‌کند، این کار از طریق گروه ویژگی localisation انجام می‌شود. می‌توان ویژگی عناصر را برای نشان دادن آنکه آیا محتوای عنصر باید ترجمه شود، تنظیم کرد. زبان محتوای عنصر را می‌توان تعیین نمود، همچنین ، فیلتر کردن نمایه، و بعضی از اصطلاح‌ها که موقع انتشار به فرمت نهایی تزریق می‌شوند. می‌توان یک پروژه DITA را به فایل تبدیل نمود و سپس به نگاشت‌ها و عناوین اصلی بازگرداند، این کار از طریق ابزار رفت و برگشت DITA-XLIFF برای DITA-OT و نیز ابزارهای ترجمه به کمک رایانه (CAT)، مثل با مدیر ترجمه DITA فلورنت انجام می‌شود. ابزار آخری برای پیاده‌سازی جریان کار ترجمه که توسط مقاله «استفاده از XLIFF برای ترجمه پروژه‌های DITA» طراحی شده‌است، می‌باشد، و توسط DITA Adoption TC در OASIS منتشر شده‌است.مثالی از متن شرطی در زیر آمده‌است: