اگیل اسکالاگریمسون
Egill Skallagrímsson ( اسکاندیناوی قدیمی : [ˈeɣelː ˈskɑlːɑˌɡriːmsˌson] ; ایسلندی مدرن : ; 904 995) شاعر جنگ عصر وایکینگ ، جادوگر، دیوانه و کشاورز بود. او عمدتا به عنوان ضدقهرمان "حماسه ایگیل شناخته می" شود. "حماسه اگیل از نظر" تاریخی دوره ای را از حدود 850 تا 1000 روایت می کند پس از میلاد و گمان می رود بین سال های 1220 تا 1240 نوشته شده باشد آگهی.
ایگیل در ایسلند از خانواده اسکالا-گریمر کولدولفسون و برا ینگوارسدوتیر متولد شد. او نوه Kveld-Úlfr (که نامش به معنای "گرگ عصر" است) است. یکی دیگر از اجداد او، Hallbjörn، نروژی- سامی است.
Skalla-Grímr یک فرمانده محترم و دشمن مرگبار پادشاه هارالد فیرهر نروژ است. او به ایسلند مهاجرت می کند و در بورگ ، جایی که تابوت پدرش در آن فرود می آید، ساکن می شود.
ایگیل اولین شعر خود را در سه سالگی سرود. او رفتارهای دیوانه وار از خود نشان می دهد، و این، همراه با توصیف سر بزرگ و غیرجذاب او، به این نظریه منجر شده است که او ممکن است از بیماری پاژه رنج می برد، که باعث ضخیم شدن استخوان ها و در نهایت منجر به نابینایی می شود.
در هفت سالگی، ایگیل در یک بازی با پسران محلی فریب خورده است. او با عصبانیت به خانه می رود، تبر تهیه می کند و با بازگشت به پسرها، جمجمه را تا دندان های پسری که او را فریب داده بود می شکافد. پس از اینکه برگ-اونندر اجازه نمی دهد ایگیل سهم ارث همسرش اسگریر را از پدرش مطالبه کند، اووندر را به مبارزه ای تن به تن در یک جزیره ( هولمگانگا ) دعوت کرد. برگ-اوندر این چالش را رد می کند اما بعداً به همراه برادرش هاد توسط ایگیل کشته می شود. ایگیل بعداً قرار است آخرین برادران، آتلی کوتاه قد، را با گاز گرفتن گردن آتلی در حین هولمگانگر بکشد.
بعداً، اگیل پس از توهین شدید، باار آتلی، نگهدارنده پادشاه ایریک بلوداکس و یکی از خویشاوندان ملکه گانهیلدر را می‌کشد، که هر دو باقیمانده عمر خود را صرف تلاش برای انتقام می‌کنند. گانهیلدر که از نفرت غرق می‌شود، به دو برادرش، آیویندر براگارت و الفر آکسمان، دستور می‌دهد تا اگیل و برادرش شورولفر را که قبلاً با او رابطه خوبی داشت، ترور کنند. با این حال، ایگیل برادران ملکه را می کشد زمانی که آنها سعی می کنند با او مقابله کنند.
در بهار Þórólfr و Egill یک کشتی جنگی بزرگ را آماده می کنند و در امتداد مسیر شرقی ( "Austrvegr" ) یورش می برند، جایی که ثروت زیادی به دست می آورند و نبردهای زیادی دارند. در کورلند به مدت نیم ماه صلح می کنند و با مردان آن سرزمین معامله می کنند (فصل 46).
در همان تابستان، هارالدر فیرهیر می میرد. برای اینکه جایگاه خود را به عنوان یگانه پادشاه نروژ تضمین کند، ایریکر بلاداکس دو برادر خود را می کشد. او سپس اگیل را در نروژ یک قانون شکن اعلام کرد. برگ-اوندر گروهی از مردان را برای دستگیری ایگیل جمع می کند، اما در تلاش برای انجام این کار کشته می شود. قبل از فرار از نروژ، ایگیل همچنین روگنوالدر، پسر پادشاه ایریکر و ملکه گانهیلدر را می‌کشد. سپس پادشاه و ملکه را نفرین می‌کند و سر اسبی را روی "میله‌ای می‌گذارد" و می‌گوید
گانهیلدر همچنین اگیل را طلسم می کند و به او نفرین می کند که تا زمانی که دوباره ملاقات کنند احساس بی قراری و افسردگی کند.
به زودی پس از آن، Eiríkr و Gunnhildr مجبور می شوند توسط شاهزاده هاکون به پادشاهی Northumbria فرار کنند. در انگلستان ساکسون ، آنها در رقابت با پادشاه آتلستان انگلستان، پادشاه و ملکه نورثومبریا می شوند. با گذشت زمان، ایگیل در نورثامبریا غرق می شود و متوجه می شود چه کسی بر این سرزمین حکمرانی می کند. ایگیل به دنبال خانه دوست خوبش آرینبیورن می گردد، جایی که آنها خود را مسلح می کنند و به دربار ایریکر می روند. آرینبیورن به ایگیل می گوید: «حالا باید بروی و سرت را به پادشاه تقدیم کنی و پایش را در آغوش بگیری. من پرونده شما را به او ارائه خواهم کرد.» آرینبیورن پرونده ایگیل را ارائه می‌کند و "ایگیل دراپای" کوتاهی می‌سازد و آن را با پای ایریکر در دست می‌خواند، اما ایریکر تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد. او توضیح می دهد که اشتباهات ایگیل نسبت به او بسیار بزرگتر از آن بود که به راحتی قابل بخشش باشد. گانهیلدر خواستار اعدام فوری ایگیل می شود، اما آرینبیورن پادشاه را متقاعد می کند که تا صبح او را نکشد.
آرینبیورن به ایگیل می‌گوید که باید تمام شب را بیدار بماند و یک شعر بزرگ باج‌گیری یا "دراپای" مناسب برای چنین پادشاهی بسازد، شعری در ستایش دشمنش. صبح اگیل به حضور پادشاه Eiríkr برمی‌گردد و "دراپای" بزرگ را می‌خواند. این منظومه بیست بیت بلند و باج در فصل 63 "حماسه اگیلس" آمده است. ایریکر به قدری از کیفیت شعر شگفت زده می شود که تصمیم می گیرد به ایگیل جان بدهد، حتی اگر ایگیل پسر خود ایکر را کشته است. ماهیت پیچیده این اشعار، با متر و استعاره های پیچیده شعری (از جمله کنینگ )، و همچنین این واقعیت که آنها اغلب در مورد پادشاهانی بودند که به طور قابل اعتماد در اسناد تاریخی گواهی شده است، پایه ای برای این فرض فراهم می کند که آنها ممکن است توسط یک فرد تاریخی سروده شده باشند. واقعی Egill Skallagrímsson، که کم و بیش بدون تغییر از طریق سنت شفاهی از زمان نوشتن آنها تا نوشتن "حماسه Egils" . به نظر می رسد حماسه ایگیلس و برخی دیگر از حماسه های ایسلندی بر چارچوبی از چنین شعر پیچیده ای آویزان هستند، ستونی از حقیقت تاریخی.
ایگیل همچنین در نبرد برونانبره در خدمت پادشاه اتلستان می‌جنگد. برادرش Þórólfr در آنجا می میرد و اگیل به خاطر آن دو صندوق نقره از ایتلستان به عنوان غرامت دریافت می کند.
در نهایت، ایگیل به مزرعه خانوادگی خود در ایسلند باز می‌گردد، جایی که در سیاست محلی نیرویی باقی می‌ماند. او تا هشتاد سالگی زندگی می کند، نابینا می شود و اندکی قبل از مسیحی شدن ایسلند می میرد. قبل از اینکه ایگیل بمیرد نقره خود را در نزدیکی Mosfellsbær دفن می کند. او در آخرین اقدام خشونت آمیز خود، خدمتکارانی را می کشد که به او کمک می کنند تا گنجش را دفن کند.
هنگامی که یک کلیسای کوچک مسیحی در خانه خانوادگی ساخته می شود، جسد ایگیل توسط پسرش نبش قبر می شود و دوباره در نزدیکی محراب دفن می شود. بر اساس این حماسه، استخوان جمجمه نبش قبر شده با تبر مورد اصابت قرار گرفت و فقط سفید شد که نشان دهنده قدرت جنگجو بود، اما طبق یکی از تفسیرهای مدرن، ویژگی های بیماری پاژه را نیز نشان می داد.
در فصل 55 حماسه اگیل، ظاهر او به شرح زیر است ایگیل با ظاهری درشت، پیشانی پهن، با ابروهای درشت، بینی نه دراز اما بسیار ضخیم، لب‌های پهن و بلند، چانه بیش از حد پهن بود، مانند فک‌ها. او گردن کلفتی داشت و شانه‌های بزرگی فراتر از مردان دیگر داشت، چهره‌های سختی داشت و در هنگام عصبانیت عبوس بود. او خوش هیکل بود، بیش از حد معمول قد بلندی داشت، موهایش خاکستری و پرپشت بود، اما زود کچل شد. او چشم سیاه و پوست قهوه ای داشت.
طبق "حماسه Egils" ، ایگیل دارای پنج فرزند با Ásgerðr Björnsdóttir است: Þorgerðr Egilsdóttir ، Bera Egilsdóttir، Böðvar Egilsson، Gunnar Egilsson و Þorsteinn Egilsson. در سال‌های بعد، طایفه میرار ایسلند ادعا کردند که از او تبار هستند.
ایگیل علاوه بر اینکه جنگجوی بسیار قدرتمندی در منابع ادبی است، به خاطر شعرهایش نیز مورد تجلیل قرار می گیرد که بسیاری از مورخان آن را بهترین شاعر باستانی اسکاندیناوی می دانند و "سوناتورک" ، دعوای پسرانش، "تولد غزلیات شخصی نوردیک" نامیده می شود. اشعار او همچنین اولین شعرهای نورس باستانی بودند که از قافیه پایانی استفاده کردند. آثار زیر به ایگیل نسبت داده می شود:ایگیل همچنین یک محقق رونز بود. تسلط ظاهری او بر قدرت جادویی آنها چندین بار در طول سفر به او کمک کرد. در طول یک جشن در آتلا-آیل، تلاش بارد برای مسموم کردن ایگیل شکست خورد که یک رونی که توسط ایگیل حک شده بود، فنجان مسموم او را شکست.
به درخواست یکی از همراهان، زنی بیمار را معاینه کرد. یک مالک زمین محلی، پس از اینکه از ازدواجش محروم شد، سعی کرده بود رونزهای عاشقانه کنده کاری کند. در عوض، او به اشتباه رون‌هایی را حک کرده بود که باعث بیماری می‌شد. ایگیل برای سلامتی رونهای متخلف را سوزاند و رونهای حکاکی کرد و زن بهبود یافت. او سپس شعری خواند که در آن اعلام کرد: «رونزها هرگز نباید قبر کنند/کسی که می داند آنها را نخواند».
در مورد زن جوان بیمار، اگیل دستور داد علاوه بر سوزاندن رونزها، او را از تخت بلند کنند و ملافه‌های قدیمی‌اش را دور بیندازند و ملحفه‌های نو جایگزین کنند. بهبودی سریع بود.
رونز همچنین توسط Egill در طول بالا بردن قطب Nithing علیه پادشاه Eirik Bloodaxe و Queen Gunnhildr به کار گرفته شد.
به زبان انگلیسی :که در ایسلندی :