پناهندگی در فرانسه
پناهندگی در فرانسه کشوری که به حقوق بشر و دموکراسی در جهان شناخته‌شده‌است و از همین زاویه به‌طور سنتی رویکردی باز در پذیرش پناهندگان سیاسی داشته‌است. یکی از قوانین اساسی پیش‌نویس در طول انقلاب فرانسه، قانون اساسی مصوب ۱۷۹۳ است که به موجب آن فرانسه به اتباع خارجی "پناهندگی عطا" می‌کند. "پناهندگانی" که از میهن خود به علت مبارزه برای آزادی تبعید شده‌اند و "اعطای پناهندگی" به ظالم را منع کند. هرچند که قانون اساسی ۱۷۹۳ به‌صورت واقعی هرگز اجرا نشد، ولی در قرن نوزدهم تبعیدیان بسیاری از کشورهای اروپایی که در مقابله با نیروهای ضدانقلابی در (ایتالیا، لهستان، اسپانیا، و غیره) دچار بی‌ثباتی شده بودند، این افراد ملی‌گراها و انقلابیونی بودند که به دنبال به دست آوردن پناهندگی به فرانسه روی آوردند. روند مشابهی که همچنان در قرن بیستم ادامه داشت.
قانون پناهندگی که امروز در اصول قانون اساسی فرانسه مورد استناد است در سال ۱۹۴۶ تعریف و در سال ۱۹۵۸ وارد قانون اساس جاری‌شده‌است. به موجب قانون فوق اعلام می‌دارد هرکسی که در تلاش برای ارزش‌های اعتقادی و در دفاع از اقدامات خود در حمایت از آزادی مورد تهدید قرار گیرد دارای حق پناهندگی در سرزمین‌های جمهوری است.
در سال ۱۹۹۳، در یک تصمیم‌گیری شورای قانون اساسی (شورای قانون اساسی، دادگاه عالی فرانسه با صلاحیت بالاتر) تأیید کرد که بر اساس این ماده قانون اساسی، پناهندگی حقی قانونی برای افرادی است که واجد شرایط آن هستند. در نتیجه، تصمیم‌گیری فوق، حکم کرد که متقاضیان پناهندگی واجد شرایط در مدت زمانی که مراحل درخواست پناهندگی خود را دنبال می‌کنند، برای جلوگیری از هرگونه تهدیدی و برای نظم عمومی، باید اجازه اقامت در فرانسه که یک حق عمومی است را داشته باشند.
علاوه بر این قانون زیرساختی در قانون اساسی فرانسه، قانون پناهندگی در فرانسه نیز به‌شدت نشأت‌گرفته از قوانین بین‌المللی و اروپایی در مورد پناهندگان است. این قانون از اهمیت ویژه‌ای نیز در کنوانسیون ژنو در سال ۱۹۵۱ مربوط به مصوبات و قوانین وضعیت پناهندگان برخوردار است همچنین از مصوبات و قوانین اتحادیه اروپا (EU) در ۲۰۱۳ ژوئن ۲۶ که به‌عنوان «مصوبات دوبلین» نامیده می‌شود. نیز بهره‌مند می‌باشد.
آمار و ارقام منتشر شده نشان داد که در سراسر اروپا به‌عنوان یک کل تقریباً ۴۳۵٬۰۰۰ درخواست پناهندگی ثبت رسیده در سال گذشته وجود دارد؛ که نشان‌دهنده یک افزایش چشمگیر در ۳۳۵۰۰۰ درخواست‌های داده‌شده در سال گذشته‌است.
از برنامه‌های کاربردی اتخاذشده برای مقابله با این بحران توسط اتحادیه اروپا در سال گذشته تخصیص پذیرش پناهندگان بود که: ۱۲۷۰۰۰ به آلمان، (۲۹ درصد) ۶۵۰۰۰ به فرانسه (۱۵ درصد)، ۵۴۰۰۰ به سوئد (۱۲٫۵ درصد) و ۳۰۰۰۰ به انگلستان (۷ درصد). بودند.
فرانسه ۸۳ درصد از پرونده‌های پناهندگی در سال گذشته را رد کرد نرخی که به‌مراتب بالاتر از دیگر کشورهای اروپایی است، در همین رابطه گروه‌های مدافع حقوق پناه‌جو در فرانسه نگرانی خود را ابراز کرده‌اند.
آمار و ارقام دیگر در سال ۲۰۱۳ فرانسه ۶۱٬۴۵۵ پرونده‌های پناهندگی را مورد بررسی قرارداد اما تنها به ۱۰٬۴۷۰ از کسانی که متقاضی پناهندگی بودند. پناهندگی داده‌شده‌است که این نرخ پذیرش تنها ۱۷ درصد است.
آمار و ارقام نشان می‌دهد که بسیاری از کسانی که به دنبال پناهندگی در فرانسه از کوزوو، جمهوری دموکراتیک کنگو و سپس آلبانی آمده، درحالی‌که کشورهای دیگر مانند آلمان در میان سه متقاضی با شمارش بالای سوری و پاکستانی‌ها در انگلستان بزرگ‌ترین تعداد متقاضیان پس از ایرانیان هست و سپس سری‌لانکا است.
به‌طور نمونه آمار و ارقام پناهندگان در فرانسه، ۱۳۰۰ نفر از سوریه است که رقم بسیار پایین است و بیانگر آنچه در آن کشور در جریان است، نیست.
بررسی درخواست متقاضی پناهندگی در فرانسه بسته به موقعیتی است که متقاضی اقدام به درخواست می‌کند و شامل این موارد است.برای فردی که به هر دلیل چه با روش‌های قانونی و چه به‌صورت غیرقانونی و … وارد خاک فرانسه شده و تقاضای پناهندگی دارد:
در اکتبر ۲۰۱۷ کمیته حقوق بشر بریتانیا و ولز طی گزارشی اعلام کرد که به دلیل سهل انگاری فرانسه در بررسی فرایندهای مربوط به درخواست‌های پناهندگی به انگلستان، صدها کودک پناهجو بدون سرپرست زندگی می‌کنند. این گزارش اشاره می‌کند که تقریباً ۴۰۰ کودک پناهجو در فرانسه دور از والدین خود زندگی می‌کنند و این پیامد تخلیه کمپ کاله از حدود ۱۰ هزار پناهجو است.
این کودکان شرایط پذیرفته شدن به عنوان پناهنده در بریتانیا را دارند. در ادامه این گزارش تصریح شده‌است: «کودکان مذکور در معرض سوء استفاده قاچاقچیان انسان و ابتلا به انواع بیماری‌ها قرار دارند و روند حقوقی پیوستن آن‌ها به والدین شان در انگلیس از سوی فرانسه به شکل جدی تعقیب نمی‌شود.»