پروتکل برنامه‌های محدودشده
پروتکل برنامه‌های محدودشده یا به اختصار (CoAP) یک پروتکل نرم‌افزاری اینترنتی ویژه است که در RFC 7252 به‌طور دقیق تعریف شده؛ که قادر می‌سازد تعدادی دستگاه محدود را که در شبکه node نامیده می‌شوند به شبکه وسیع تری دست پیدا کنند که همگی از یک پروتکل استفاده می‌کنند. CoAP برای استفاده بین دستگاه‌ها در یک شبکه محدود، (به عنوان مثال شبکه‌های کم مصرف، شبکه‌های با اتلاف بالا) بین دستگاه‌ها و nodeهای اصلی در اینترنت، بین دستگاه‌ها در شبکه‌های محدود مختلف که به اینترنت متصل هستند، طراحی شده‌است.CoAP از طریق مکانیسم‌های دیگر مانند اس‌ام‌اس در موبایل، شبکه‌های مخابراتی و… نیز استفاده می‌شود.
CoAP یک پروتکل سرویس لایه است که برای استفاده از منابع محدود و دستگاه‌های اینترنتی در نظر گرفته شده‌است، مانند حسگر بی‌سیم شبکه. CoAP به گونه ای طراحی شده‌است به راحتی به HTTP ترجمه می‌شود. تا به سادگی وب سایت‌ها قرار گیرد، در عین حال با توجه به نیازهای تخصصی را پاسخ گو است که از قبیل :پشتیبانی از چندپخشی، کم بودن تداخلات و سادگی. چندبخشی بودن، تداخلات کم و سادگی، برای اینترنت اشیاء (IoT) و ارتباط ماشین به ماشین (M2M) بسیار مهم هستند چرا که تمایل به تعبیه عمیق در دستگاهایی با تغذیه و حافظه بسیار کمتر از دستگاه سنتی اینترنتی را دارند؛ بنابراین بهره‌وری بسیار مهم است. CoAP می‌تواند بر روی اکثر دستگاه‌هایی که پشتیبانی از بی‌سیم یا بی‌سیم آنالوگ اجرا شود.
(Internet Engineering Task Force (IETF محیط‌های کاری (RESTful (Representational state transfer توسط گروه (CoRE) انجام داده‌است عمده این استانداردسازی کار برای این پروتکل است. به منظور ایجاد پروتکل مناسب برای IoT و M2M برنامه‌های مختلف ویژگی‌های جدید اضافه شده‌اند. هسته اصلی این پروتکل، در RFC 7252 مشخص شده؛ الحاقات مهمی و در مراحل مختلف استانداردسازی این روند هستند.
nodeها اغلب دارای میکروکنترلر ۸ بیتی با مقدار کمی از ROM و RAM هستند در حالی که شبکه‌های محدود مانند IPv6 بیش Low-Power Wireless Personal Area Networks (6LoWPANs) اغلب بسته با نرخ خطای بالا هستند. این پروتکل برای طراحی ماشین به ماشین (M2M) و برنامه‌های کاربردی مانند انرژی هوشمند و اتوماسیون ساختمان طراحی شده‌است.
گروهCoAP , CoRE را با ویژگی‌های زیر طراحی کردند:
طراحی CoAP با HTTP نیز تعریف شده، که اجازه می‌دهد پروکسی ای ساخته شود تا دسترسی به منابع CoAP از طریق HTTP را در یک راه ممکن سازد.
با معرفی ای از CoAP، شبکه کاملی از پروتکل قابل دسترس عموم قرار گرفت تا بتوان با استانداردهای مناسب دستگاه‌ها محدود کرد و محیط‌هایی را قابل دسترس کند.
از دیدگاه معماری، CoAP server در آخرین node نصب خواهد شد، که می‌تواند یک سنسور باشد. از سوی دیگر این CoAP client باید بر بر روی کنترلر نصب شده باشد، که چندین node پایانی را مدیریت کند.
CoAP از دو نوع پیام استفاده می‌کند: درخواست و پاسخ(requests and responses)، با استفاده از یک روش ساده باینری با یک هِدر مشخص. هدر پایه ممکن است با گزینه‌هایی نوع-ارزش فرمت بهینه شده باشد.CoAP به‌طور پیش فرض محدود به UDP و به صورت اختیاری به DTLS ارتقا میابد تا سطح بالایی از ارتباطات ایمن را فراهم کند.
هر بایت بعد از این هدرها در این بسته حاوی پیام بدنه (پیام اصلی) است. طول پیام بدنه توسط نمودار داده‌ها تعیین می‌شود. زمانی که به UDPمحدود می‌شود، کل پیام باید نمودار داده(datagram) قرار داده شود. هنگامی که از 6LoWPAN استفاده می‌شود، همان‌طور که در RFC 4944 تعریف شده، پیام‌ها باید در یک قاب IEEE 802.15.4 قرار گیرند تا تقسیم‌بندی بسته‌ها را به حداقل برسانند.
و در اسناد و مدارک است که معمولاً مورد اشاره در این قالب ``. ``
شما می‌توانید تمام آخرین CoAP ثبت نام کد: https://www.iana.org/assignments/core-parameters/core-parameters.xhtml#codes
* Method: 0.XX
* Success: 2.XX
* Client Error: 4.XX
* Server Error: 5.XX
* Signaling Codes: 7.XX
این CoAP هدر ثابت است ۴ بایت. این اجازه می‌دهد تا برای کوچکترین CoAP پیام به ۴ بایت طول دارد اگر حذف رمز و گزینه‌های حمل بار.
شما به راحتی می‌توانید استخراج اطلاعات از هدر ثابت در C از طریق این ماکروها: