نخست وزیر بلژیک
نخست وزیر بلژیک ()رئیس دولت فدرال بلژیک و قدرتمندترین فرد در سیاست بلژیک است.اگرچه رهبران دولت (به فرانسوی: Chefs de Cabinet) از زمان استقلال کشور منصوب شده بودند، اما تا سال ۱۹۱۸، پادشاه بلژیک اغلب ریاست شورای وزیران را بر عهده داشت، بنابراین دوره مدرن "نخست وزیری" پس از جنگ جهانی اول با لئون دلاکروا آغاز شد. اهمیت سیاسی شاه در طول زمان کاهش یافته است، در حالی که جایگاه نخست وزیری به تدریج اهمیت بیشتری پیدا کرده است.الکساندر دی کرو، یکی از اعضای لیبرال ها و دموکرات های فلاندرز باز و پسر سیاستمدار برجسته، هرمان، در ۱اکتبر ۲۰۲۰به عنوان نخست وزیر جدید منصوب شد. او جانشین سوفی ویلمس شد. از زمان استقلال بلژیک در سال ۱۸۳۰، دولت هایی با نام وزیری که دولت را تشکیل می داد، تعیین می شد، اما این سمت وضعیت خاصی نداشت. در اصل، از سال ۱۸۳۱، پادشاه بلژیک ریاست شورای وزیران را بر عهده داشت، اما زمانی که وی غایب بود، ریاست کابینه برعهده وزیر ارشد (رئیس کابینه) که معمولاً مسن ترین یا با نفوذترین وزیر بود این سمت به تدریج برجسته تر شد و وزیر با این عنوان به زودی این صلاحیت هایی اضافی را به دست آوردتا پیشنهادات خود را در این راستا به پادشاه ارائه دهد.با گسترش حق رای پس از جنگ جهانی اول، احزاب سیاسی بیشتری شروع به کسب کرسی در پارلمان کردند - به ویژه حزب سوسیالیست بلژیک - و این امر دستیابی به اکثریت مطلق در پارلمان را غیرممکن کرد. از آن زمان به بعد، دولت های ائتلافی ضرورتا تشکیل شدندکه کار تشکیل دولت توسط تشکیل دهنده منصوب را دشوارتر کرده است.از آنجایی که وزرای دولت در حال حاضر نماینده احزاب مختلف سیاسی هستند، نیاز به شخصی برای هماهنگی امور وزرای مختلف وجود داشت. اکنون نخست وزیر به عنوان رئیس واقعی دولت مطرح شده و اینگونه بود که دفتر نخست وزیری به وجود آمد.به تدریج، رئیس کابینه در نیمه اول قرن بیستم اغلب جایگزین پادشاه شد و به این ترتیب در داخل دولت اهمیت یافت. از آنجایی که قانون اساسی پادشاه را ملزم می کند که از طریق وزرا از اختیارات خود استفاده کند، نخست وزیر به عنوان مهمترین شخصیت سیاسی و بالفعل رئیس اجرایی کشور در نظر گرفته می شود.با این وجود، او به عنوان یکی از اعضای کابینه ریاست یک وزارتخانه را برعهده دارد.عنوان نخست وزیر یا نخست وزیر برای اولین بار در سال ۱۹۱۸ در اسناد رسمی استفاده شد مع الوصف تنها در سال ۱۹۷۰ این عنوان در قانون اساسی بلژیک با اولین اصلاحات دولتی گنجانده شد. علاوه بر هماهنگی سیاست‌های دولت، نخست‌وزیر مسئولیت اجرای درست توافقنامه ائتلاف را نیز بر عهده دارد. او همچنین ریاست جلسات هیأت وزیران را بر عهده دارد و تضاد صلاحیت های بین وزرا را مدیریت می کند. علاوه بر این، نخست وزیر دولت را هم در داخل و هم در خارج از کشور نمایندگی می کند این نخست وزیر است که با پادشاه ارتباط برقرار می کند و بیانیه سیاست دولت را در پارلمان ارائه می کند. او همچنین می تواند از مجلس درخواست رای اعتماد کند که حتی در صورت رای عدم اعتمادمی تواند به استعفای دولت منجر شود. جز در صورتی که نخست وزیر به دلیل یک موضوع شخصی استعفا می دهد، با استعفای او کل دولت استعفا می دهد. نخست وزیر همچنین نماینده بلژیک در سازمان های مختلف بین المللی در کنار وزیر امور خارجه است. با توجه به اصلاحات ایالتی، نخست وزیر تعدادی وظایف اضافی از جمله کنترل روابط بین مناطق و جوامع مختلف کشور و ریاست کمیته مشورتی متشکل از نمایندگان دولتی همه نهادهای فدرال را به عهده گرفت. .
انتظار می رود، اگرچه لازم نیست، نخست وزیر به دو زبان فرانسوی و هلندی مسلط باشد. یک روز پس از انتخابات فدرال، نخست وزیر فعلی استعفای دولت خود را به پادشاه پیشنهاد می کند. سپس پادشاه از دولت مستعفی می خواهد که تا تشکیل دولت جدید به عنوان یک دولت موقت کار را ادامه دهد. سپس پادشاه با تعدادی از سیاستمداران برجسته مشورت می کند او معمولاً با رؤسای مجلس نمایندگان و سنا، مهم ترین احزاب سیاسی و سایر افراد دارای اهمیت سیاسی و اجتماعی و اقتصادی مشورت می کند. پس از رایزنی ها،گزارش‌دهنده به پادشاه گزارش می‌دهد تا پادشاه یک فرد مناسب که مسئولیت تشکیل دولت را بر عهده دارد، بیابد. معمولاً این تشکیل دهنده دولت فدرال است که سپس نخست وزیر می شود.معمولاً چندین ماه مذاکره لازم است تا تشکیل دهنده آماده پذیرش دعوت رسمی سلطنتی برای تشکیل دولت شود. طبق قانون اساسی، اعمال پادشاه تنها با امضای یک وزیر معتبر است. به همین دلیل، نخست وزیر مستعفی قانون انتصاب نخست وزیر جدید را امضا می کند و نخست وزیر جدید قانون استعفای نخست وزیر مستعفی را امضا می کند. سپس پادشاه سایر وزرا و وزرای امور خارجه دولت فدرال را منصوب می کند و احکام انتصاب آنها توسط نخست وزیر امضا می شود.
دفتر رسمی نخست وزیر در خیابان قانون به شماره ۱۶ در میان بسیاری از ساختمان های برجسته دولت بلژیک و اتحادیه اروپا در مرکز بروکسل و اطراف پارک بروکسل واقع شده است. این اقامتگاه شامل کابینه فدرال بلژیک، صدراعظم و شورای وزیران است. این مرکز به عنوان مرکز سیاست بلژیک در نظر گرفته می شود.این ساختمان در ابتدا توسط معمار بلژیکی-اتریشی لوئیس جوزف مونتویر طراحی شده است.در زمان پادشاهی متحده هلند (۱۸۱۵-۱۸۳۰)، این ساختمان به عنوان محل وزارت امور خارجه مورد استفاده قرار گرفت.در سال ۱۸۳۰ توسط شاهزاده یوژن لیگن خریداری شد،و از سال ۱۹۴۴، این ساختمان به ملک دولتی تبدیل شد و پس از آن به عنوان محل ملاقات نخست وزیر و کابینه اش در نظر گرفته شد.