ماندراک - مهر گیاه
گیاه انسان نما ریشه گیاه است که از لحاظ تاریخی یا از گیاهان جنس "ماندراگرا" که در منطقه مدیترانه یافت می شود ، یا از گونه های دیگر مانند "Bryonia alba" ، ماندارین انگلیسی ، که دارای خواص مشابه است ، گرفته شده است. گیاهانی که ریشه از آنها به دست می آید نیز به نام "نارنگی" خوانده می شوند. نارنگی مدیترانه ای گیاهان علفی چند ساله با برگهای تخم مرغی است که در یک گل سرخ قرار گرفته‌اند ، ریشه ای به صورت ضخیم و عمودی ، غالباً شاخه دار و باریک شکل و به دنبال آن انواع توت های زرد یا نارنجی وجود دارد. آنها توسط نویسندگان مختلف در گونه های مختلف قرار داده شده اند. آنها گیاهان علفی چند ساله بسیار متغیر با ریشه های ضخیم بلند (اغلب شاخه) و تقریباً بدون ساقه هستند. برگها در یک گلاب پایه قرار می گیرند و از نظر اندازه و شکل متغیر هستند و حداکثر طول آن آنها معمولاً به صورت بیضوی یا از نظر انتهای گسترده تر هستند (دارای حفره های پوستی) و درجات مختلفی از بی حسی دارند.
از آنجا که ماندارین ها حاوی آلکالوئیدهای تروپان توهم زای دلپذیر هستند و شکل ریشه آنها اغلب شبیه به چهره های انسانی است ، آنها در طول تاریخ با انواع روش های خرافی همراه بوده اند. آنها به مدت طولانی در استفاده از سحر و جادو آداب و رسوم، امروز نیز در بت پرست معاصر سنت مانند ویکا و Odinism .
نام انگلیسی این گیاه به دست آمده از لاتین از طریق "سگ شکن" "اصلی-د-gloire."
همه گونه های "ماندراگور" شامل آلکالوئیدهای بسیار بیولوژیکی فعال ، آلکالوئیدهای تروپان به ویژه است. آلکالوئیدها گیاه را به ویژه ریشه و برگها ، از طریق اثرات ضد کلرژیک ، توهم زا و هیپنوتیزم ، سمی می سازند. خاصیت آنتی کولینرژیک می تواند منجر به آسفیراسیون شود . مسمومیت تصادفی غیر معمول نیست. مصرف ریشه گیاه نارنگی احتمالاً عوارض جانبی دیگری مانند استفراغ و اسهال را نیز در پی دارد. غلظت آلکالوئید بین نمونه های گیاه متفاوت است. گزارش های کلینیکی از اثرات مصرف ماندارین مدیترانه ای شامل علائم شدیدی مشابه با مسمومیت با آتروپین ، از جمله تاری دید ، گشاد شدن مردمک ( میدریازیس ) ، خشکی دهان ، مشکل در ادرار کردن ، سرگیجه ، سردرد ، استفراغ ، سرخ شدن و ضربان قلب سریع ( تاکی کاردی ). بیش فعالی و توهم در اکثر بیماران نیز رخ داده است.
ریشه توهم زا و مواد مخدر است . به مقدار کافی، آن را باعث حالت بیهوشی و به عنوان یک استفاده شد بیهوشی برای عمل جراحی در دوران باستان. در گذشته ، آب میوه از ریشه رنده شده خارجی برای تسکین دردهای روماتیسمی استفاده می شد. همچنین از این دارو در داخل بدن برای معالجه مالیخولی ، تشنج و شیدایی استفاده می شد . با این حال ، هنگامی که داخل بدن در دوزهای زیاد مصرف می شود ، گفته می شود که دلهره و جنون را تحریک می کند.
در گذشته، مردم گیاه اغلب به ساخته شده بود کثافت که معتقد بودند را به فرصت خوبی، نازایی درمان، و غیره در یک خرافات ، افرادی که این ریشه را می گیرند ، به جهنم محکوم می شوند و ریشه نارنگی به محض کشیدن از روی زمین فریاد می زند و گریه می کند ، و هرکه آن را شنید ، کشت. بنابراین ، در گذشته مردم ریشه ها را به بدن حیوانات گره زده و سپس از این حیوانات برای بیرون کشیدن ریشه ها از خاک استفاده می کردند.
دو مراجعه به "(dudâ'îm" ) - به معنای واقعی کلمه "گیاه عشق" که در کتب مقدس یهود است. Septuagint ترجمه به عنوان "(mandragóras)،" و لاتین قدیمی کتاب مقدس به شرح زیر است هفتادگانی. تعدادی از ترجمه های بعدی به زبان های مختلف از Septuagint (و Vulgate) پیروی می کنند و از گیاه ماندارین به عنوان گیاه به عنوان معنی مناسب در کتاب پیدایش 30: 14-16 و [[غزل غزل‌های سلیمان 7: 12-13 استفاده می کنند. برخی دیگر از نمونه کتاب مقدس لوتر پیروی می کنند و ترجمهای تحت‌اللفظی تر ارائه می دهند.
در پیدایش 30:14 ، [[رئوبن|روبن]] ، پسر ارشد [[یعقوب]] و [[لیه|لی]] ، ماندارین را در یک مزرعه می یابد. [[راحل|راشل]] ، همسر دوم نابارور یعقوب و خواهر لی ، مایل به و برای آنها با لی ملاقات می کند. تجارت ارائه شده توسط راشل برای این است که لی در ازای لی ، آن شب را در رختخواب یعقوب . لی این گیاه را به خواهر بی ثمر خود می دهد ، اما خیلی زود پس از آن (پیدایش 30: 14-22) ، لی ، که قبلاً چهار پسر داشت اما مدتها نابارور بود ، بار دیگر باردار شد و به موقع به دنیا آمد. دو پسر دیگر ، [[یساکار|ایساخار]] و [[زبولون]] و یک دختر به نام [[دینه|دینا]] . تنها چند سال پس از این قسمت از درخواست او برای ماندارین ، [[راحل|راشل]] موفق به بارداری شد.
۱۴ و روبین در ایام حصاد گندم رفته، در مزرعه‌ها منجرها یافت و ﺁنها را نزد مادر خود لیه ﺁورد. راحیل به لیه گفت: "از مهرگیاه پسرت به من بده."
۱۵ او وی را گفت: "ﺁیا کم است که شوهر مرا گرفته‌ای؟" و ﺁیا تو هم مهرگیاه پسرم را خواهی گرفت؟ و راحیل گفت: "پس شب‌ها به‌خاطر مهرگیاه پسرت با تو خواهد خوابید."
و در شامگاهان یعقوب از صحرا بیرون ﺁمد و لیه به استقبال وی بیرون ﺁمده، گفت: "نزد من داخل شو." مطمئناً تو را با مهرگیاه پسرم اجیر کرده‌ام. و اون شب باهاش خوابیده
— انجیل، ترجمهٔ کینگ جیمز، پیدایش ۳۰:۱۴-
سر توماس براون ، در "اپیدمیکا سودوموکسی" ، چ. VII ، پیشنهاد کرد که "dudai'im" پیدایش 30:14 ، خشخاش است ، زیرا کلمه "duda'im" ممکن است مرجع سینه های زن باشد.
آیه های آخر فصل 7 [[غزل غزل‌های سلیمان| (غرل غزلها 7: 12-13):
۱۲. بیایید صبح زود به تاکستانها برویم. ببینیم ﺁیا مو شکوفا می‌شود، یا انگور نازک میﺁید و انار می‌جوشد؟ ﺁنجا عشاقم را به تو خواهم داد. ۱۳ مهرگیاه بو می‌دهد و نزد دروازه های ما همه میوه‌های دلپذیر تازه و کهنه است که برای توای محبوب من گذاشته‌ام.
— انجیل، نسخه کینگ جیمز، غزل ﺁهنگ‌های ۷:۱۲-
[[پرونده:Tacuinum Sanitatis Mandrake Dog.jpg|بندانگشتی|296x296پیکسل|"ماندراگورا" ، از "Tacuinum Sanitatis" (1474).]] طبق افسانه ، وقتی ریشه ریخته می شود ، همه فریاد می زند و فریاد می کشد. ادبیات شامل دستورالعملهای پیچیده ای برای برداشت ریشه نارنگی در ایمنی نسبی است. به عنوان مثال ، [[یوسف فلاوی|یوسف]] ( "حدود" 37-100 میلادی) از اورشلیم جهت بالا بردن آن جهتهای زیر را ارائه می دهد:
تا زمانی که قسمت پایینی ﺁن نمایان شود، یک خز باید دور ﺁن کنده شود، سپس یک سگ به ﺁن بسته می شود، و بعد کسی که سگ را می بندد باید فرار کند. سپس سگ تلاش می‌کند که او را دنبال کند، و به ﺁسانی ریشه‌اش را بالا می‌کشد، اما ناگهان به جای اربابش می‌میرد. پس از ﺁن، ریشه را می‌توان بدون ترس اداره کرد.
گزیده ای از فصل شانزدهم ، " [[افسونگری|جادوگری]] و جادوها " ، از "جادوی متعالیه: دکترین و آیین" های آن توسط جادوگران [[الیفاس لوی|اکتشافگر]] و تشریفات قرن نوزدهم [[الیفاس لوی]] .
موارد زیر از "تاریخ و عمل جادو" ژان باپتیست پیتویس گرفته شده است:
ﺁیا می‌خواهید یک ماندراگورا بسازید، به قدرتمندی هومونکولوس (مرد کوچک در بطری) که توسط پاراسلیسوس تحسین می‌شود؟ پس ریشه گیاه به نام بریونی را پیدا کن. روز دوشنبه (روز ماه)، یه کم بعد از اعتدال شبانی، از زمین درش بیار. ریشه رو قطع کن و شب توی حیاط کلیسا دفن کن توی قبر یه مرد مرده به مدت ۳۰ روز، با شیر گاو ﺁبش کنید که در ﺁن سه خفاش غرق شده اند. هنگامی که سی و یکمین روز فرا رسد، ریشه را در نصف شب بیرون ﺁورید و ﺁن را در تنور با شاخه های وربنا خشک کنید. بعد اونو توی یه تیکه از ورقه ی پر پیچ و خم یه مرد مرده جمع کن و همه جا با خودت ببر
در دوران قرون وسطایی ، ماندارین یک ماده اصلی در بسیاری از دستور العمل های پماد پرواز جادوگران و همچنین یک جزء اصلی از معجون ها و نان های [[جادو|جادویی محسوب می شد]] . اینها آماده سازی های آنتروژنیکی بودند که در جادوگران اروپایی برای تغییر ذهن و اثرات توهم زایی مورد استفاده قرار می گرفتند. با شروع [[قرون وسطای متأخر|قرون وسطایی]] و پس از آن ، برخی معتقد بودند که جادوگران از این پمادها استفاده می کنند یا این معجون ها را مصرف می کنند تا به آنها کمک کنند [[بزم جادوان|تا با سایر جادوگران پرواز]] کنند و [[بزم جادوان|به جلسات]] خود بپردازند ، با شیطان ملاقات کنند و یا کار چرخ فلک باکانالیایی را تجربه کنند. [[رده:بادنجانیان]] [[رده:جادو]] [[رده:دورگه‌های انسان‌نمای اساطیری]] [[رده:صفحات با ترجمه بازبینی‌نشده]] [[رده:گیاهان دارویی]] [[رده:گیاهان در کتاب مقدس]] [[رده:گیاهان سمی]] [[رده:مقالاتی که کلماتی به زبان عبری دارند]] [[رده:هذیان‌آور]]