پنزر ۱
پنتسرکمپف‌واگن ۱ (آلمانی: ، خودروی زرهی رزم ۱) معروف به پنتسر ۱ (آلمانی: ) که عموماً تحت عنوان پنزر ۱ شناخته می‌شود، یک تانک سبک آلمانی بود که دهه ۱۹۳۰ طراحی و در ماه‌های اولیه جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. عنوان تدارکاتی این تانک در نیروی زمینی آلمان Sd.Kfz. 101 بود.
اواخر دهه ۱۹۲۰ نیروی زمینی آلمان به این نتیجه رسید که بهترین گزینه برای آینده نیروهای زرهی آن یک تانک متوسط ۱۵ تا ۲۰ تنی با ۵ خدمه است. احساس می‌شد تانک‌های سبک کوچک‌تر در زمینه تسلیحاتی، تعداد خدمه و حفاظت زرهی بسیار محدود هستند. با این وجود در این زمان زیرساخت‌های صنعتی آلمان قادر به تولید مقدار کافی از تانک‌های متوسط نبود. از این رو با تصمیم‌گیری در سطوح بالای نیروی زمینی، قرار به عمل به تمهیدی موقت شد. سال ۱۹۳۲ نیروی زمینی آلمان خواهان طراحی یک تانک ساده و ارزان با وزن حدود ۵ تن گردید. کروپ، هنشل، دایملر-بنتس و چند شرکت دیگر طرح‌های پیشنهادی خود را ارائه نمودند که طرح کروپ مورد پذیرش نیروی زمینی قرار گرفت. ماه مارس سال ۱۹۳۳ شرکت کروپ قراردادی جهت طراحی یک تانک سبک دریافت نمود. ماه ژوئیه درخواست تولید ۱۳۵ شاسی زرهی با اسم رمز «تراکتور کشاورزی» به این شرکت ارائه گردید. جهت گسترش تولیدات آینده ۵ شرکت دیگر نیز هر یک قراداد تولید دو پیش‌نمونه از این تانک سبک دریافت کردند. این قراردادها در نهایت به طراحی پنزر ۱ منجر شد. با شرکت هنشل نیز قراردادی بابت مسائل تولیدی این تانک منعقد گشت. بدین ترتیب هنشل مسئول هماهنگ‌سازی منابع مختلف مورد نیاز در تولید گشت. این شرکت آزمایش پیش‌نمونه‌های سرهم‌شده دستی را از اوایل سال ۱۹۳۴ و تولید آهسته نخستین مدل تحت عنوان پنزر ۱آ را از ماه ژوئیه سال ۱۹۳۴ آغاز کرد.
زره پنزر ۱آ تنها ۱۳ میلی‌متر بود. این زره تنها در مقابل تسلیحات سبک از دو خدمه (فرمانده و راننده) تانک محافظت می‌نمود. خدمه از طریق یک لوله صوتی با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کردند. تسلیحات تانک شامل دو مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری هم‌محور در کنار یکدیگر در یک برجک کوچک دستی چرخان با حداکثر ۱۵۲۵ فشنگ می‌شد. فرمانده تانک که نقش توپچی را نیز داشت، در جایگاهی متصل به برجک که با آن به چرخش درمی‌آمد، می‌نشست. مدل آ نیروی خود را از یک موتور چهار سیلندر بنزینی کروپ خنک‌شونده با هوا می‌گرفت و می‌توانست تا حداکثر برد ۲۰۰ کیلومتر و حداکثر سرعت ۳۷ کیلومتر بر ساعت برسد. سامانه انتقال قدرت در جلوی بدنه قرار داشت. سامانه تعلیق در طرح کروپ نمونه‌برداری از تانک سبک کوچک بریتانیایی لیوید ۴ بود. این سامانه در هر طرف شامل یک میله متصل به دو هزارچرخ بر روی فنرهای ربع بیضوی تخت می‌شد. سه چرخ در هر طرف حالت قسمت بالای شنی را حفظ می‌کردند. چرخ زنجیر در جلو و چرخ هرزگرد در عقب تانک بود. با جلو و عقب کردن هرزکرد تنش شنی تنظیم می‌گشت. این تانک تنها به گیرنده مجهز بود و فرسنده‌ها در خودروهای ویژه فرماندهی نصب می‌شد. بین ماه‌های ژوئیه سال ۱۹۳۴ تا ژوئن ۱۹۳۶ مجموعاً ۸۱۸ دستگاه از مدل آ تولید گردید.
به جهت گرم شدن بیش از حد موتور خنک‌شونده با هوای کروپ در هنگام سرعت ممتد بالا در خارج از جاده، تصمیم به استفاده از موتور بزرگ‌تر و قدرتمندتر شش سیلندر خنک‌شونده با مایعات مایباخ گرفته شد. از این رو نمونه جدید موسوم به مدل ب دارای شاسی طولانی‌تر و یک چرخ جاده بیشتر بود. پس از این تغییر تمامی تانک‌های آلمانی از انواع مختلف موتورهای مایباخ خنک‌شونده با مایعات استفاده نمودند. بین ماه‌های اوت سال ۱۹۳۵ تا ژوئن سال ۱۹۳۶ در مجموع ۷۶۵ دستگاه از مدل ب تولید گردید.
مدل سی هیچگاه از مرحله پیش‌نمونه فرا تر نرفت. بین ماه‌های ژوئیه و دسامبر سال ۱۹۴۲ مجموعاً ۴۰ دستگاه از مدل دی تولید و به‌کارگرفته شد.
تولید پنزر ۱ در سال ۱۹۳۷ به پایان رسید. ماه دسامبر سال ۱۹۳۹ در یک باز طراحی عجیب سفارش تولید ۳۰ دستگاه پنزر ۱ با زره سنگین ارائه گشت. از این مدل تحت عنوان پنزر ۱اف کت زره پیشین ۸۰ میلی‌متری و سیستم تعلیقی کاملاً بازطراحی‌شده جهت تحمل وزن ۲۱ تنی داشت، تنها یک دستگاه تولید گردید.
بعدها برخی تولیدات به توپ‌های خودکششی ۴۷ و ۱۵۰ میلی‌متر تبدیل شدند که تا حدودی به موفقیت دست یافتند. تا سال ۱۹۴۳ بیشتر تانک‌های باقیمانده با جوش زدن یک جعبه فولادی به جای برجک به حمل‌کننده مهمات بدل گشتند.
پنزر ۱ هیچگاه به عنوان یک زره‌پوش رزمی طراحی نشده و تنها هدف از آن آشنا ساختن صنعت آلمان با خودروهای شنی‌دار و خدمه نیروهای زرهی با عملیات بود. تولید این تانک‌ها تنها در شرکت‌های بزرگ صورت گرفت چون خط تولید شرکت‌های کوچک قادر به انطباق خود با تغییرات مکرر نیازها نبودند.
آلمان ۳۲ دستگاه از تانک‌های سبک پنزر ۱آ و یک خودروی فرماندهی را ماه اکتبر سال ۱۹۳۶ جهت مشارکت در جنگ داخلی اسپانیا به این کشور اعزام کرد. در مجموع ۷۵ دستگاه پنزر ۱ آ و ب و چهار خودروی فرماندهی به اسپانیا ارسال گشتند. این تانک‌ها در میدان‌های نبرد کاربرد اندکی داشتند و تنها از فاصله نزدیک می‌توانستند با تانک‌های دشمن درگیر شوند. پنزر ۱ با زره نازک و خلاصه شدن تسلیحات آن به دو مسلسل هنگام آغاز جنگ جهانی دوم منسوخ به حساب می‌آمد اما با توجه به نبود جایگزین برای یک سال دیگر خط مقدم مورد استفاده قرار گرفت.