جشنواره گوشت سگ و سرخالو
جشنواره گوشت سگ و سرخالو (یا جشنواره گوشت سگ یولاین) یک جشن سالانه است که در یولاین، گوانگشی، چین، در طی روزهای انقلاب تابستانی برگزار می‌شود که در آن حاضرین و رهگذران گوشت سگ و سرخالو می‌خورند. این جشنواره در سال ۲۰۰۹ آغاز شد و در حدود ده روز طول می‌کشد که بنا بر گزارش‌ها، طی آن هزاران سگ کشته و خورده می‌شوند. این جشنواره انتقادات زیادی در داخل و خارج چین در پی داشته‌است.
این جشنواره همه ساله در یولیان، گوانگشی، چین، در فصل تابستان، در ژوئن، با خوردن گوشت سگ و سرخالو برگزار می‌شود. در اوایل، گزارش شده که هر ساله نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ سگ در این جشنواره کشته و مصرف شده‌اند. تخمین زده می‌شود که این تعداد در سال ۲۰۱۵ به ۱٬۰۰۰ سگ کاهش یافته باشد، گرچه این تعداد بر اساس حدس و گمان است و میزان دقیق سگ‌های کشته شده در این مراسم مشخص نیست. در طول ۱۰ روز برگزاری جشن، سگ‌ها را در قفس‌های چوبی و فلزی بسیار کوچک نگه می‌دارند و در آن، آن‌ها را حمل می‌کنند و این سبب عدم فعالیت طبیعی و عدم فضای کافی برای ایستادگی آن‌ها روی پایشان می‌شود. سگ‌ها با فشار زیاد در قفس به صورت متراکم نگه داشته می‌شوند و این حالت موجب خفگی آن‌ها می‌شود. سپس سگ‌ها در مناقصه به بالاترین پیشنهاد دهنده فروخته می‌شوند و مورد شکنجه قرار می‌گیرند، ذبح می‌شوند و در نهایت برای مصرف شرکت‌کنندگان جشنواره پخته می‌شوند.
برگزارکنندگان جشنواره ادعا می‌کنند که سگ‌ها به‌صورت انسانی کشته می‌شوند و همچنین «خوردن سگ هیچ تفاوتی با خوردن گوشت خوک یا گوشت گاو ندارد». با این حال، فعالان و مبارزین حقوق حیوانات می‌گویند که در این مراسم با حیوانات بی رحمانه رفتار می‌شود. برخی رسانه‌ها از جمله تبلویدها می‌گویند که سگ‌ها برای بهبود طعم گوشت خود عمداً مورد شکنجه قرار می‌گیرند یا زنده زنده جوشانده می‌شوند. طب سنتی چینی، یک عقیدهٔ فرهنگی دارد که طبق این عقیده «هرچه حیوان بیشتر رنج ببرد، گوشت آن بهتر می‌شود و اهداف دارویی بیشتری خواهد داشت و سودمندتر خواهد بود». شیوه‌های TCM (طب سنتی چینی) برای افراد محلی در سراسر چین روش‌هایی شناخته شده می‌باشد و آن‌ها از این شیوه‌ها بهره می‌برند از آن‌جا که داروهای مصرفی آن‌ها از شکار و شکنجهٔ صدها گونه حیوان به وجود می‌آید و کشتن حیوانات همراه با شکنجه را سبب افزایش خواص درمانی گوشت آن‌ها می‌دانند.
در طی سال‌ها تحقیق و بررسی به نظر می‌رسد بسیاری از سگ‌های خورده شده، حیوانات خانگی هستند که آن‌ها را از روستاهای محلی به سرقت می‌برند، این قضاوت توسط قلاده‌های آن‌ها و به وسیلهٔ اعضای خانواده‌ای که حیوانات خانگی خود را شناخته‌اند صورت می‌گیرد.
با وجود این باور شایع که سگ‌های مصرف شده در این جشنواره در مزارع سگ پرورش داده می‌شوند، تخمین زده می‌شود که در چین هیچ گونه پرورش سگ برای گوشت در مقیاس بزرگ وجود ندارد. طبق بررسی و مطالعه‌ای که توسط بنیاد حیوانات آسیا (AAF) انجام شده بیشتر سگ‌هایی که کشته و مصرف می‌شوند سگ‌های ولگرد یا حیوانات خانگی دزدیده شده هستند. تقریباً ۷۰٪ از روستاهای چین که در این تحقیق مورد مطالعه قرار گرفته‌اند «سگ گمشده» دارند.
با وجود اظهارات رسمی مبنی بر فروش گوشت سگ به عنوان غذای خلاف قانون ایمنی مواد غذایی جمهوری خلق چین، این جشنواره هر سال برگزار می‌شود. براساس قانون پیشگیری از بیماری همه‌گیر حیوانات در جمهوری خلق چین (اصلاح شده در سال ۲۰۱۳)، سگ‌ها باید واکسینه شوند. با این حال، سگ‌های غذایی معمولاً واکسینه نمی‌شوند، بنابراین برای حمل و نقل یا فروش غیرقانونی هستند.
در سال ۲۰۱۶، ۱٬۰۰۰ سگ از این جشنواره نجات یافتند. یک هفته پیش از مراسم ۳۴ حیوان (۲۱ سگ، هشت توله سگ، پنج گربه و بچه گربه) از یک مرکز کشتارگاه در یولیان توسط جامعهٔ بین‌المللی انسانی (HSI) نجات یافتند. ۱٬۰۰۰ سگ دیگر در سال ۲۰۱۷ توسط فعالان چینی نجات یافتند.
میلیون‌ها چینی در سال ۲۰۱۶ از پیشنهاد قانونی توسط ژن شیائو، نمایندهٔ کنگره ملی خلق چین، برای ممنوعیت تجارت گوشت سگ حمایت کرده و به آن رای دادند. در همان سال طوماری در چین با ۱۱ میلیون امضا که خواستار پایان جشنواره شده بود به دفاتر دولتی یولیان در پکن ارائه گردید. همچنین گزارش‌های سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ حاکی از آن است که بیشتر چینی‌ها هم از نظر اعتقادی و هم از نظر عملی با این جشنواره مخالفت می‌کنند. افراد نامدار چینی همچون فن بینگ‌بینگ، چن کوئن، سون لی و یانگ می نیز به صورت علنی از برگزاری این رویداد ابراز نگرانی کرده‌اند و ناراحتی خود را نشان داده‌اند.
در سال ۲۰۱۷، بیش از ۱۳۰۰ سگ توسط فعالان نجات یافتند. پس از واژگونی، کامیون حامل سگ‌ها مسدود شد. پلیس تأیید کرد که بیشتر سگ‌ها دزدیده شده‌اند و اجازهٔ مصرف آن‌ها داده نمی‌شود و به داوطلبان اجازه می‌دهد سگ‌ها را نجات دهند. ۴۰٪ سگ‌ها نیز دارای بیماری عفونی بودند.
در بیانیه‌ای که در خبرگزاری شین‌هوآ منتشر شده دولت محلی یولیان هرگونه مشارکت رسمی یا تأیید این جشنواره توسط خودش را رد می‌کند و این رویداد را به عنوان یک مراسم سنتی محلی که توسط «درصد کمی از ساکنان یولیان» انجام می‌گیرد، توصیف می‌کند. آن‌ها تجارت صورت گرفته در این رویداد را به مشاغل محلی و ساکنان نسبت می‌دهند.
مقالهٔ منتشر شده در روزنامهٔ خلق با بیان این دیدگاه که در حالی که فعالان حقوق حیوانات سگ‌ها را به عنوان «حیوانات همراه» می‌شناسند، در حالی که نه سیستم حقوقی چین و نه مردم فعلی چین آن‌ها را با این وضعیت ویژه نمی‌شناسند. نویسنده ضمن اشاره به «دوگانگی» سگ‌ها به عنوان همراه و مواد غذایی، در این نوشته خواستار خویشتن‌داری در رابطه با این مسئله شده و خواستار تماس و مصاحبت متقابل از طرف سازمان دهندگان مراسم و فعالان در رسیدن به یک توافق محترمانه شده‌است.
رسانهٔ huanqiu.com (گلوبال تایم چین) مقاله‌ای در مورد دخالت غربی‌ها در مورد یک رویداد محلی چینی نوشته و در آن به گاوبازی در غرب اشاره کرده و گفت که غربی‌ها چشم خود را بر روی ستمی که بر حیوانات در این مراسم‌ها می‌شود بسته‌اند. این رسانه جنجال‌های ایجاد شده پیرامون این مراسم را در راستای نبرد غرب علیه چین دانسته و آن را بخشی از این نبرد می‌داند.
کمپین‌ها تأثیر زیادی در گسترش آگاهی از این جشنواره در سراسر جهان داشته‌اند. بسیاری از فعالان و چهره‌های عمومی به توییتر، فیس‌بوک و اینستاگرام رفته و هشتگ‌هایی نظیر notodogmeat# stopyulinforever#، #stopyulin2015، #stopyulin2016، و اخیراً #stopyulin2020 را برای انتشار این کلمه ساخته‌اند. با توجه به فعالیت‌های رسانه‌های اجتماعی در داخل و خارج از چین، ظاهراً تعداد سگ‌های ذبح شده از سال ۲۰۱۳ به این سو به هزار قلاده در سال ۲۰۱۶ کاهش یافته‌است، اگرچه این جشنواره هنوز در سال ۲۰۲۰ نیز برگزار شده‌است.
در گزارشی در مورد برخوردهای بین طرفداران حیوانات چینی و تاجران گوشت سگ، نیویورک تایمز با استاد پیتر جی. لی از دانشگاه هوستون - مرکز شهر در مورد ادعاهای وارده از سوی بازرگانان گوشت سگ که ادعا می‌کنند که فعالان محلی چینی یک ایدئولوژی غربی مضر را به چین معرفی کرده‌اند گفتگو کرد. لی پاسخ داد که مخالفت با خوردن گوشت سگ در جشنواره از خود چینی‌ها شروع شد، زیرا «پیوند بین حیوانات و انسان‌ها صرفاً یک پدیدهٔ غربی نیست. این یک پدیدهٔ بین فرهنگی [و جهان‌شمول] است.»
مدیر حفاظت از حیوانات و پاسخگویی به بحران جامعهٔ بین‌المللی انسانی در مقاله‌ای در CNN دلایل مخالفت خود با این جشنواره را توضیح داده و از دولت یولیان خواست تا جشنواره را لغو کند.
مقاله‌ای در سال ۲۰۱۶ که توسط بی‌بی‌سی نوشته شده بود، خاطر نشان کرد که جشنوارهٔ گوشت سگ در میان انتقادهای گسترده در چین آغاز شده‌است و گفت: «فعالان می‌گویند این رویداد بی‌رحمانه است، و امسال طوماری که خواستار ممنوعیت آن است، ۱۱ میلیون امضا جمع‌آوری کرد».
مقاله‌ای در گاردین توسط جیل رابینسون عنوان می‌کند که تجارت گوشت سگ «کاملاً غیرقانونی است» و دلیل این‌که چرا سگ‌ها ویژه و شایستهٔ رفتار مهربانانه هستند را «دوستی و دستیاری آن‌ها با انسان» می‌داند. نوشتهٔ دیگری از جولیان بگینی که در همان پایگاه خبری منتشر شده‌است، عنوان می‌دارد که آنچه بیشتر از همه در مورد جشنواره دلخراش است «این نیست که کدام حیوان خاص کشته می‌شود، چرا که با حیوانات زیادی در غرب تقریباً یا به همان اندازه ظالمانه رفتار می‌شود». و این که «گیاه‌خواران تنها گروهی هستند که بی هیچ ترسی از هر گونه ریا کاری و دو رویی می‌توانند با این جشنواره مخالفت کنند».
مقاله‌ای در ایندیپندنت باعث اعتراض به این جشنواره شد اما این جشنواره را با «کشتار وحشیانهٔ» ۱٫۹ میلیون حیوان در بریتانیا در هر ماه مقایسه کرد و خاطرنشان کرد: «تمایزی که غربی‌ها بین سگ‌ها و حیوانات مزرعه [مانند گاو و گوسفند و...] قائل می‌شوند بدون شک از روی خودخواهی و خودکامگی می‌باشد».
مقاله‌ای در The Diamondback به علاوهٔ این سؤال که آیا بسیاری از انتقادات به جشنواره به دلیل حقوق حیوانات به جای نسبی‌گرایی فرهنگی به وجود آمده‌است، به «زنده غرق کردن مرغ‌ها در آب جوشان» یا «مرگ آن‌ها با یخ زدن در کامیون‌های کشتارگاه» اشاره کرده‌است. یکی دیگر از کارهای ظالمانه در ایالات متحده که کمتر مورد توجه قرار گرفته‌است.
ارگان‌های دیگری که از آن سازمان‌های Outlook Animal (پیشتر شفقت بیش از کشتن) و شفقت برای حیوانات هستند نیز به نحوهٔ رفتار با حیوانات پرورش یافته برای غذا در غرب پرداخته‌اند و به خوانندگان خود ستم‌های مشابه که در رفتار با حیوانات در غرب صورت می‌گیرد را یادآوری می‌کنند.
خشم رسانه‌های اجتماعی نسبت به جشنوارهٔ ۲۰۱۴ بی‌سابقه بود. مؤسسهٔ خیریهٔ NoToDogMeat در بریتانیا یک کمپین جهانی با عنوان StopYulin# (جشنوارهٔ یولیان را متوقف کنید) را آغاز کرد. در ژوئن سال ۲۰۱۵، یک دادخواست آنلاین علیه جشنواره در بریتانیا آغاز شد و بیش از ۴ میلیون امضا جمع کرد. در سال ۲۰۱۶، جامعهٔ بین‌المللی انسانی یک دادخواست در مخالفت با جشنوارهٔ خوردن سگ‌ها ترتیب داد که توسط ۱۱ میلیون نفر در سراسر جهان به امضا رسید.
یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۶ که توسط شرکت نظرسنجی چینی Horizon (هوریزون) انجام شد، نشان داد که ۶۴٪ از شهروندان چین خواستار پایان جشنوارهٔ یولیان هستند.
السی هستینگس نمایندهٔ مجلس آمریکا به همراهی ۲۷ پشتیبان اصلی، در قطعنامه‌ای دو حزبی (قطعنامهٔ ۷۵۲ مجلس) در سال ۲۰۱۶ جشنوارهٔ سالیانهٔ یولیان را محکوم کرده و از دولت چین خواست تا تجارت گوشت سگ را به صورت صریح و علنی ممنوع اعلام کند. این قطعنامه مورد حمایت انجمن انسانی ایالات متحده، صندوق قانونگذاری جامعهٔ انسانی، و جامعهٔ بین‌المللی انسانی قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷، هستینگس به همراهی ۴۹ پشتیبان اصلی، قطعنامهٔ دو حزبی در سال ۲۰۱۶ را از طریق قطعنامهٔ ۳۰ مجلس مطرح کرد.
این جشنواره همچنین در یک اقدام زودهنگام که توسط جرمی کوربین، رهبر پیشین حزب کارگر بریتانیا امضا شده، محکوم شد.
افراد مشهوری مانند کن تاد، واکین فینیکس، مت دیمون، سیا، بیل مار، لیسا واندرپامپ، ریکی جرویز، جرج لوپز، ایان سامرهلدر، لیونا لوئیس، لوری آلن، تام کنی و راب زامبی به صورت علنی از این جشنواره ابراز انزجار نموده‌اند.
در اکتبر ۲۰۱۵، راهپیمایی اعتراضی توسط شخصیت‌های تلویزیونی لیسا واندرپامپ و شارون اوزبورن از پارک مک آرتور به سمت کنسولگری چین در لس آنجلس برگزار شد.
پینک گای ترانه‌ای راجع به جشنواره با عنوان "Dog Festival Directions" ساخت؛ و در ۲۰۱۷ در قالب آلبوم "Season Pink" منتشر کرد.