و شما هم سیاهان را لینچ می‌کنید
و شما هم سیاهان را لینچ می‌کنید ()شعاری تبلیغاتی بود که اتحاد جماهیر شوروی در پاسخ به انتقادهای ایالات متحده آمریکا از نقض حقوق بشر در شوروی از آن استفاده می‌کرد. این شعار، که نمونه‌ای از تاکتیک تو هم چنینی است، تلاش داشت تا با ارجاع به نژادپرستی و لینچ‌کردن در ایالات متحده آمریکا از بار انتقادها به شوروی بکاهد.
مطبوعات شوروی به شکلی متناوب اخبار مربوط به تبعیض نژادی، بحران مالی، و بیکاری در آمریکا را به عنوان نارسایی‌های سرمایه‌داری پوشش می‌دادند. لینچ کردن سیاه‌پوستان آمریکا رازی آشکار و شرم‌آور در آمریکا بود و شوروی از آن به عنوان سلاحی برای مقابله با انتقادها از خود استفاده می‌کرد. استفاده از این عبارت در میانهٔ جنگ سرد و به‌ویژه در دهه ۱۹۶۰ رشد کرد. پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱، این عبارت به عنوان نمونه‌ای از تاکتیک‌های جنگ اطلاعاتی روسیه شناخته شد.
واتسلاو هاول از این شعار به عنوان «شعبدهٔ تسلیحاتی معمول عوام‌فریبان» یاد می‌کند. نشریه اکونومیست آن را گونه‌ای از پس‌چه‌ایسم تفسیر می‌کند و می‌نویسد که استفاده از آن پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی افزایش یافته‌است. الیزابت گافمن نیز آنرا ابزاری برای استفاده از تحلیل‌های کشوری علیه خودش می‌داند.
نژادپرستی در ایالات متحده به طور مستقیم با موضوع برده‌داری در تاریخ اخیر آن مرتبط است. و همانطور که بسیاری از کارشناسان و مورخان آمریکایی گفته‌اند، برده‌داری بخشی جدایی ناپذیر از تاریخ پیدایش یک ملت مستقل به نام ایالات متحده آمریکا است. اگر بردگان نبودند، نیروی کار، سرمایه، زیرساخت‌ها و دیگر ملزومات موجودیت آمریکا هرگز تامین نمی‌شد. از سوی دیگر، اصرار ایالت‌های جنوبی ایالات متحده بر ادامه برده‌داری عامل اصلی آغاز جنگ داخلی در این کشور بود. جنگی که اگرچه پایان آن به معنای پایان رسمی برده‌داری در ایالات متحده بود، اما نه تنها به بردگی در ایالات متحده پایان نداد، بلکه آن را وارد مرحله جدید و خطرناک‌تری کرد که امروزه در قالب نژادپرستی توسط بخشی از مردم آمریکا به ارث برده شده است. یکی از پدیده‌هایی که از اواخر قرن نوزدهم تا به امروز با حداقل تغییرات ادامه داشته است، کشتار سیاه‌پوستان بدون محاکمه بوده است که به این پدیده به اصطلاح «لینچ‌کردن» می‌گویند.
لینچ به طور کلی به عنوان «مجازات فراقانونی توسط یک گروه غیررسمی» توصیف می‌شود. این پدیده که در تاریخ آمریکا زیاد دیده می‌شود، یعنی اعدام یک فرد، معمولاً با دار زدن، توسط گروهی از مردم عادی بدون هیچ گونه تحقیق و محاکمه. این روش «اعدام سریع» گاهی توسط گروه‌های جنایتکار برای نشان دادن اقتدار خود نیز انجام می‌شود. با توجه به ماهیت لینچ (اعدام فوری و بدون مستندات قانونی)، آمار رسمی و متمرکزی از این پدیده وجود ندارد. به گفته اکثر مورخان، در مورد آمار و تعداد واقعی لینچ‌ها تا حد زیادی توسط دولت آمریکا پنهان‌کاری صورت گرفته است. برای چندین دهه، کامل‌ترین آمار در مورد این پدیده متعلق به آرشیو «موسسه Tuskegee» بود که تعداد ۴۷۴۳ قتل به شکل لینچ در ایالات متحده بین سال‌های ۱۸۸۱ تا ۱۹۶۸ را نشان می‌داد. از این تعداد، در ۳۴۴۶ مورد (حدود سه چهارم)، قربانی از سیاه‌پوستان آمریکایی بوده است. سازمان که داده‌های آن بر اساس آمار مؤسسه Tuskegee است، منابع دیگر مانند آرشیو روزنامه‌ها و سایر اسناد تاریخی را نیز مورد بررسی قرار داد و در مجموع به ۴۰۸۴ مورد قتل نژادپرستانه به شکل لینچ که در بین سالهای ۱۸۷۷ و ۱۹۵۰ در ایالت‌های جنوبی ایالات متحده آمریکا رخ داده است، رسید. علاوه بر این تعداد، ۳۰۰ مورد دیگر نیز در ایالت‌های دیگر گزارش شده است.
البته، لینچ کردن در اواسط قرن بیستم با ظهور جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان آمریکا کاهش یافت. سال ۱۹۵۲ اولین سالی بود که پس از ۷۰ سال هیچ گونه لینچی گزارش نشد. سال بعد (۱۹۵۳) همین اتفاق افتاد و موسسه Tuskegee که در ۷۰ سال گذشته آمار لینچ را بررسی و ثبت می‌کرد، جمع‌آوری داده در این مورد را متوقف کرد و اعلام کرد که «لینچ دیگر معیار خوبی برای بررسی وضعیت روابط نژادی در ایالات متحده نیست».
سنت لینچ کردن، امروزه توسط پلیس ایالات متحده با شلیک به سیاه‌پوستان جایگزین شده است. با این تفاوت که اکثر افسران پلیس حتی نیازی به «دانستن» (یا اثبات) گناهکار بودن یک سیاه‌پوست ندارند و در عمل با حمایت همه جانبه دولت و قوه قضائیه آمریکا سیاه‌پوستان را به طور قانونی لینچ می‌کنند.