یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا
یوزپلنگ شمال‌شرقی آفریقا نام یک زیرگونه یوزپلنگ در شمال‌شرق آفریقا است. در حال حاضر این زیرگونه در سودان جنوبی و اتیوپی وجود دارد ولی وضیعت آن در اریتره، جیبوتی، سومالی و سودان نامشخص است.
در دهه ۱۹۷۰، جمعیت یوزپلنگ در اتیوپی، سودان و سومالی تقرییا ۱۱۵۰ تا ۴۵۰۰ نفر تخمین زده شد.در سال ۲۰۰۷، تخمین زده شد که ۹۵۰ نفر در مناطق حفاظت شده در این منطقه زندگی می کنند.تعداد افرادی که در خارج از این منطقه حفاظت شده زندگی می کنند ناشناخته است.
این زیرگونه ارتباط نزدیکتری با یوزپلنگ آفریقای جنوبی دارد تا جمعیت یوزپلنگ شمال غربی آفریقا.نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل فیلوژيوگرافیک نشان می دهد که این دو زیرگونه از ۱۶۰۰۰ تا 72،000 سال پیش از هم جدا شده اند.
Cynailurus soemmeringii  نام علمی توسط لئوپولد Fitzinger در سال 1855، زمانی که او پیشنهاد توصیف یک یوزپلنگ نر زندگی می کنند به ارمغان آورد تئودور فون Heuglin از بیابان بیوضه سودان در کردفان به تیرگاردان شونبرون در وین. این نام از ساموئل توماس فون زومرینگ تجلیل کرد .  زیر توضیحات Fitzinger، سایر طبیعت و جانورشناسان یوزپلنگ از دیگر بخش های شمال شرقی آفریقا توصیف که امروز در نظر گرفتهمترادف از A.J. soemmeringii : 1]
Felis megabalica توسط تئودور فون هوگلین در سال 1863 پیشنهاد شد كه پوست یوزپلنگ خریداری شده در ساحل غربی بحرالبیاد را توصیف كرد . هاگلین اظهار داشت که آن را از سرزمین های دیگر آورده اند. این نام علمی از ریشه های یونانیmega (بسیار) و " balios " (خالدار) تشکیل شده است.
Acinonyx wagneri که توسط ماکس هیلزهایمر در سال 1913 پیشنهاد شد یک نمونه یوزپلنگ از کردوفان سودان بود. هیلزهایمر آن را به افتخار یوهان آندریاس واگنر نامگذاری کرد.
برای یک مطالعه فیلوژئوگرافیک ، 95 نمونه یوزپلنگ مانند مدفوع یوزپلنگ های وحشی جمع آوری شده در ایران ، نمونه های بافتی یوزهای اسیر و مصادره شده ، نمونه های مو و استخوان از نمونه های موزه استفاده شد. نتایج مطالعه نشان داد که یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا و یوزپلنگ آفریقای جنوبی از نظر ژنتیکی با یکدیگر ویوزپلنگ آسیایی متفاوت هستند . یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا احتمالاً بین 32200 تا 244000 سال پیش از یوزپلنگ آفریقای جنوبی جدا شده است. بنابراین ، پیشنهاد شد که مستحق یک وضعیت زیرگونه است.
یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا مانند خویشاوند خود با جنوب در آفریقای شرقی بسیار بزرگ است. از نظر جسمی ، بیشتر شبیه یوزپلنگ آفریقای شرقی است. در مقایسه با خویشاوندانش از شرق و شمال غربی آفریقا ، یک کت خالدار متراکم استخوانی با خز نسبتاً ضخیم و درشت دارد. شکم یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا به طور مشخص سفید است در حالی که سینه و گلو می تواند لکه های سیاه شبیه زیرگونه شرقی داشته باشد. با این حال ، این تیره ترین رنگ پوست است. این یوزپلنگ دارای گسترده ترین و جدا شده ترین لکه های پشتی است ، اما کوچکتر از یوزپلنگ آفریقای شرقی است. برخلاف یوزپلنگ آفریقای شرقی ، یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا هیچ لکه ای در پشت پا ندارد ، اگرچه برخی از جمعیت چادی پاهای عقبی را لکه دار کرده اند. این یوزپلنگ لکه های سفید مشخصی در اطراف چشم دارد اما لکه بینی صورت از بسیار متراکم تا نسبتاً نازک متفاوت است. یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا هم با دم سفید و هم با نوک سیاه دیده شده است ، اگرچه دم های خاصی از یوزپلنگ دارای نوک سفید است. دم این زیرگونه نیز به وضوح ضخیم است. این زیرگونه بیشترین اندازه سر را دارد ، اما گاهی اوقات می تواند نسبتاً کوچکتر شود. با این حال ، نشانه های سبیل ندارد. علامت های اشک این یوزپلنگ بسیار متناقض است ، اما غالباً در گوشه های دهان ضخیم تر است ، برخلاف چهار گونه دیگر. این یوزپلنگ تنها زیرگونه ای است که گزارش نشده است که تنوع رنگی نادر را نشان می دهد. با این وجود ، علی رغم داشتن تیره ترین رنگ خز ، رنگ خز خاصی یوزپلنگ می تواند زرد کم رنگ یا تقریباً سفید نیز باشد. در اقلیم های سردسیر ، مانند باغ وحش Whipsnade ، یوزپلنگ های شمال شرقی آفریقا تنها زیرگونه آفریقایی هستند که می توانند کتهای خزدار زمستانی ایجاد کنند ، اگرچه توسعه آنها نسبت به یوزپلنگ آسیایی کمتر است.
یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا در اریتره ، جیبوتی و شمال سومالی بهطور منطقه ای منقرض شده است . در سال 2007 ، کل جمعیت یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا تقریباً 950 نفر تخمین زده شده است.در اتیوپی ، این زیرگونه در پارک های ملی Omo ، Mago و Yangudi Rassa و در منطقه Borena ، Ogaden ، Afar و مناطق همسایه Blen-Afar ساکن است . در سودان جنوبی ، جمعیت در پارک های ملی بوما ، جنوب ، رادوم و بادینگیلو شناخته شده است. در زمینهای وسیع باز ، علفزارها ، مناطق نیمه خشک و سایر زیستگاههای باز که طعمه در آنها به وفور یافت می شود مانند ساوانای شرق سودان زندگی می کند . بندرت در مناطق شمالی سودان دیده می شود. یوزپلنگ های وحشی در An Nil al Azraqدر جنوب شرقی سودان مشاهده شده اند
از یوزپلنگ گوشت خوار و بیشتر بر روی حیوانات گیاه خوار، مانند تغذیه می غزال گرانت ، کیپ خرگوش های صحرایی ، guineafowls و حیوانات بزرگ مانند گاوگوزن ، دشت گورخر وشترمرغ بربری در چند نوبت. آهو Soemmerring را در اکثر طعمه ترجیح داده است. با این حال ، کمبود غزال Soemmerring در منطقه یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا باعث از بین رفتن در سودان شد.
مانند سایر زیرگونه ها ، توسط شکارچیان بزرگتر در منطقه خود ، مانند شیرها ، پلنگ ، کفتارهای خالدار و سگ های وحشی تهدید و منقبض می شوند ، زیرا آنها می توانند یوزپلنگ را بکشند و لاشه آنها را بدزدند. یوزپلنگها وعده های غذایی خود را به کفتارهای لکه دار و راه راه تحویل می دادند . یوزپلنگ ها شناخته شده اند که قادر به دفاع از خود در برابر این شکارچیان نیستند. با این حال ، ائتلاف های یوزپلنگ نر بالغ می توانند شکارچیان را بدرقه کنند. علاوه بر این ، یک یوزپلنگ می تواند شغال ها ، گرگ های طلایی و یک سگ وحشی تنها را بدرقه کند.
یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا توسط شکار غیرقانونی ، تجارتغیرقانونی حیات وحش ، شکار ، از بین رفتن زیستگاه و کمبود طعمه تهدید می شود. نرخ توله یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا که بیشتر از سومالی لند قاچاق به عربستان سعودی ، امارات متحده عربی و یمن است ، افزایش می یابد . بین سالهای 1972 و 2007 ، کاربری زمین در منطقه آفر اتیوپی به میزان قابل توجهی تغییر کرد. وسعت زمین های زیر کشت بیش از 700٪ افزایش یافت ، در حالی که زمین های جنگلی و چمنزارها حدود 90٪ کاهش یافت.علت اصلی کاهش پوشش جنگلی جمع آوری هیزم وتولید ذغال برای فروش ، و استفاده از چوب برای ساخت خانه ها. یوزپلنگ توسط تجارت غیرقانونی حیوانات خانگی از سومالی لند به شدت تهدید می شود. توله یوزپلنگ با قیمت بیش از 10 هزار دلار در بازار سیاه فروخته می شود اما نجات یک توله بیش از سه برابر این هزینه دارد. تصور می شود اکثر توله یوزپلنگ دربند قبل از اینکه از آفریقا صادر شود ، می میرد.
یوزپلنگ ، همراه با سگ وحشی آفریقایی ، از نشانه های اتیوپی محسوب می شود. یک پروژه حفاظت از حیوانات وحشی اولین بار در سال 2006 پس از "عدم آگاهی واقعی در اتیوپی در مورد درمان حیوانات" آغاز شد. هدف از حفاظت اطمینان از افزایش جمعیت یوزپلنگ ها و سایر حیوانات وحشی تهدید شده در اتیوپی است. به دنبال تجارت غیرقانونی حیوانات اهلی توله یوزپلنگسومالی لند به خاورمیانه ، بنیاد اتیوپی متولد فری توله های یوزپلنگ را از سومالی توقیف کرده و برای نجات گونه و تولید مجدد آنها ، یک طرح اصلاح نژاد نیمه اسیر را برای آنها آغاز کرد. وحشی.یوزپلنگ های نجات یافته سومالی در Ensessakotteh اقامت دارند.
برنامه های تولید مثل از اروپا و خاورمیانه برای یوزپلنگ وجود دارد ، مانند برنامه گونه های در معرض خطر اروپا (EEP) که مختص اتحادیه باغ وحش ها و آبزیان اروپا (EAZA) است. برنامه های تولید مثل موفقیت آمیز بوده است. پروژه های پرورش اسیر برای یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا پس از چند سال کاهش جمعیت یوزپلنگ به دلیل استفاده از توله ها برای اهداف تجاری ، ابتدا در خاورمیانه آغاز شد. سپس باغ وحش های اروپا پس از آن آغاز شدند که یوزپلنگ های شمال شرقی آفریقا در اسیر متولد شده از شبه جزیره عربستان به مجموعه های جانورشناسی اروپا در هلند وآلمان فرستاده شدند.
یک برنامه تولید مثل برای یوزپلنگ در جیبوتی یوزپلنگ پناه وجود دارد جیبوتی شهر ، که برای اولین بار در آغاز سال 2004.جیبوتی یوزپلنگ پناهگاه (همچنین به عنوان DECAN یوزپلنگ پناهگاه شناخته می شود) برای اولین بار در سال 2002 ساخته شد و فاز اولیه بازهم به سال اول افتاد.
همچنین یک پروژه بازسازی برای مرکز تولید مثل حیوانات وحشی عربستان در معرض خطر برای تولید یوزپلنگ در پارک های حیات وحش و کسانی که در خاورمیانه در اسارت هستند ، مانند پارک حیات وحش عربستان از سر بنی یاس ، باغ وحش العین و عربستان شارجه مرکز حیات وحش از امارات متحده عربی . یوزپلنگهای آسیایی زمانی در شبه جزیره عربستان زندگی می کردندتا اینکه در اوایل دهه 1970 در مناطق وحشی خاورمیانه در منطقه منقرض شدند . پروژه بازسازی مجدد رسماً در سال 2008 آغاز شد ، زمانی که چهار یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا در اسارت متولد شده بود ، برای پرسه زدن آزاد و حفظ تعادل طبیعی ، دوباره در طبیعت جزیره سر بنی یاس وارد شدند. به یوزپلنگها آموزش داده می شود که مثل خود پرورش دهند ، زنده بمانند و از غزال روده ای و کوهیتغذیه کنند ، سپس فرزندان آنها این غرایز را با موفقیت از والدین خود یاد می گیرند. شناخته شده است که تولید یوزپلنگ دشوار است و بنابراین ، میزان زنده ماندن توله یوزپلنگ چه در طبیعت و چه در اسارت کم است. با این حال ، این پروژه تاکنون موفق بوده است. در آوریل 2010 ، چهار توله یوزپلنگ اول از یک مادر یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا با موفقیت دوباره پر شده به نام 'Safira' در این جزیره متولد شدند. طبق گفته تیم حفاظت ، مادر توله ها در مراقبت از فرزندان خود کار چشمگیری انجام داده بود. توله ها به عنوان اولین یوزپلنگ های وحشی متولد شده در عربستان پس از 40 سال شناخته شده اند. آل Wabra حیات وحش حفاظت (AWWP) از قطر ، مرکز حیات وحش آل ذید از شارجه ، مرکز حیات وحش Nakelee و الصفا مرکز حیات وحش وادی از دبی نیز بخشی از برنامه های اصلاحی بین المللی برای کمک به نجات جمعیت یوزپلنگ نادر است که در اسارت تولید مثل می کنند. برنامه های تولید مثل در خاورمیانه با هدف آزادسازی یوزپلنگ در طبیعت آفریقا است. در حال حاضر 23 بزرگسال و 7 توله سگ در وادی الصفا زندگی می کنند.
تولید مثل یوزپلنگ به خصوص در اسارت دشوار است. یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا سالهاست در باغ وحشهای عربستان مانند باغ وحش العین و مراکز حیات وحش عربستان از قطر ، شارجه و دبی در اسارت تولید مثل می کند. از یوزپلنگ پرورش در باغ وحش های اروپا در یافت باغ وحش لاندو وTierpark برلین از آلمان ، در باغ وحش چستر ، بریستول باغ وحش، Whipsnade باغ وحش و Marwell باغ وحش از پادشاهی متحده ، باغ وحش د Cerza ، پارک zoologique بوردو پوسک ولا پالمیری باغ وحش از فرانسه ، باغ وحش Plzen ازاز جمهوری چک ، باغ وحش سانتو ایناچیو از پرتغال ، پارک DierenPark Amersfoort و پارک سافاری Beekse Bergen Safari از هلند .پارک FOTA حیات وحش از ایرلند، که پرورش صدها نفر از یوزپلنگ آفریقایی جنوبی، اولین یوزپلنگ شمالی آن در سال 2013 پرورش داده است. اولین پروژه های پرورش اسیر برای یوزپلنگ شمال شرقی آفریقا از اوایل سال 1994 در مرکز حیات وحش شیخ بوتی آل مکتوم آغاز شد ، سپس مرکز پرورش عرب شارجه در اواخر سال 2002 و مرکز حیات وحش وادی آل صفا در سال 2003 دنبال شد ، تا زمانی که یوزپلنگ های شمال شرقی آفریقا نژاد اسیر داشتند. از خاورمیانه به دو باغ وحش اروپایی ، Zoo Landau و Beekse Bergen Safari Park فرستاده شدند. باغ وحش La Palmyre نیز 6 ماه بعد یوزپلنگ دریافت می کند.
در قرن نوزدهم هر دو قاره آفریقا و آسیا 100000 یوزپلنگ داشتند.یوزپلنگ ها زمانی در شمال ، مرکز و شاخ آفریقا زیاد بودند . آنها در مصر و لیبی در شمال آفریقا ، از سومالی تا نیجر در شمال شرقی و مرکز آفریقا بودند. یوزپلنگ ها را اهلی ، آموزش دیده و شکار حیوانات علف خوار می دانند. مصریان باستان که قبلاً در مصر موجود بودند ، اغلب یوزپلنگ ها را نگهداری می کردند و آنها را به عنوان حیوانات اهلی پرورش می دادند و همچنین آنها را برای شکار پستانداران اهلی و آموزش می دادند. یوزهای رام شده را برای گشودن مزارع شکار با گاری های پایین و یا با اسب ، کلاه و چشم بسته و بر روی بند نگه داشتند. وقتی طعمه به اندازه کافی نزدیک می شد ، یوزپلنگ ها آزاد می شدند تا به دنبال آن بروند. این سنت مصری بود که بعداً به ایرانیان باستان منتقل شد و به هند آورده شد ، جایی که عمل با یوزپلنگ های آسیایی توسط شاهزادگان هندی تا قرن 12 ادامه یافت.