میشل بارنیه
میشل بارنیه (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل فرانسه است. از مقامات اتحادیه اروپا و از دسامبر ۲۰۱۶ رئیس هیئت مذاکره‌کننده اروپا برای برکسیت است.
او در چندین کابینه دولت فرانسه مشغول به کار بوده‌است. وی از جمله وزیر امور خارجه فرانسه از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵، وزیر امور خارجه در امور اروپا از ۱۹۹۵تا ۱۹۹۷و وزیر محیط زیست، توسعه پایدار، ترابری و مسکن از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵. او همچنین عضو کمیسیون اروپا برای سیاست‌های منطقه ای (۱۹۹۹–۲۰۰۴)، کمیسیون اروپا برای بازار داخلی و خدمات (۲۰۱۰–۲۰۱۴) در سطح اروپا خدمت کرد. او همچنین معاون رئیس حزب مردم اروپا را از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ بر عهده داشته‌است.
بارنیه در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷ به سمت وزیر کشاورزی فرانسه منصوب شد و در ۷ ژوئن ۲۰۰۹ پس از اینکه به عنوان عضو پارلمان اروپا (MEP) انتخاب شد از پست خود کناره‌گیری کرد. او به عنوان عضو کمیسیون اروپا برای بازار داخلی و خدمات تحت ریاست ژوزه مانوئل باروزو خدمت کرده‌است. کمیسیون اروپا او را به عنوان مذاکره‌کننده اصلی خود برای خروج انگلیس از اتحادیه اروپا منصوب کرد. وی مسئول تهیه و اجرای این مذاکرات براساس متمم ۵۰ قانون اتحادیه اروپا (TEU) است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده‌است.
بارنیر در سال ۱۹۷۱ در لا ترونش در آلپ فرانسه در یک خانواده (دوگلیست) دوگل گرایی متولد شد و در سال ۱۹۷۲ از مدرسه کسب و کار (ESCP) اروپا فارغ‌التحصیل شد.
بارنیه در هیئت وزیران مختلف وفاداران به گولیست در دهه ۱۹۷۰ خدمت کرد، وی قبل از اینکه در سال ۱۹۷۸ در سن ۲۷ سالگی به عنوان نماینده مجلس ملی فرانسه و معاون وزارت ساووآ به نمایندگی از نئو دوگلیست انتخاب شود، تا سال ۱۹۹۳ در تجمع برای جمهوری (RPR) خدمت کرد.
او با ژان کلود کیلی در سال ۱۹۹۲ در بازی‌های المپیک زمستانی که در آلبر‌ویل برگزار شد در سمت رئیس کمیته بین‌المللی سازمان‌های بین‌المللی (COJO) به سازماندهی این رقابت‌ها پرداخت.
بارنیه اولین بار بدنبال پیروزی بزرگ ژاک شیراک در سال ۱۹۹۳ به عنوان وزیر محیط زیست به دولت فرانسه پیوست. ژاک شیراک در سال ۱۹۹۵ او را به عنوان وزیر امور خارجه در امور اروپایی منصوب کرد، وی تا زمان شکست ریاست‌جمهوری در انتخابات ۱۹۹۷ در این سمت بود. بارنیه از سال ۱۹۹۹ تا ۳۱ مارس ۲۰۰۴ به عنوان عضو کمیسیون اروپا برای سیاست منطقه‌ای در سمت کمسیون پرودی خدمت کرد. سپس به عنوان وزیر امور خارجه فرانسه در دولت ژان پیر رافارن به فعالیت پرداخت، تا۵ ژوئن ۲۰۰۵ که دومینیک دو ویلپن جای او را با فیلیپ دوست-بلازی عوض کرد. او معتقد بود به دلیل پیروزی او در رفراندوم فرانسه که به قانون اساسی اروپا رأی «منفی» داده شد، به شدت مجازات شده‌است.
در مارس ۲۰۰۶، بارنیه به عنوان معاون رئیس حزب مردم اروپا (EPP) به مدت سه سال انتخاب گردید. در دوران ریاست جمهوری نیکولا سارکوزی، پس از تغییر مجدد کابینه فرانسه که ناشی از استعفای آلن ژوپه پس از انتخابات مجلس فرانسه در سال ۲۰۰۷ بود، بارنیه به عنوان وزیر کشاورزی به کابینه نیکولا سارکوزی ملحق شد.
در سال ۲۰۱۶ قاضی فرانسوی، سابین خربس، به موجب ادعانامه‌ای درخواست کرد تا پرونده میشل بارنیه، دومینیک دو ویلپن و میشل آلیو ماری به دادگاه عدالت جمهوری، فرستاده شود. این وزرای سابق مظنون به داشتن اجازه از مهلکه خارج کردن مزدوران مسئول حمله به اردوگاه بوآکی در سال ۲۰۰۴ بودند، که در این حادثه نه سرباز فرانسوی کشته شدند. ادعا شده بود که این عملیات به منظور توجیه عملیات واکنش سریع علیه دولت لوران باگبو در زمینه بحران ۲۰۰۴ در ساحل عاج صورت گرفته بود.
بارنیه در سال ۲۰۰۶ به عنوان مشاور ویژهٔ ژوزه مانوئل باروزو، ریاست وقت کمیسیون اروپا مشغول به کار شد و گزارش شورای وزیران برای ایجاد یک نیروی حفاظت مدنی در اروپا را ارائه داد. در سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۰۷، او به عنوان عضو گروه آماتو خدمت کرد. در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۶، بارنیه به عنوان مذاکره‌کننده کمیسیون اروپا با انگلیس برای خروج از اتحادیه اروپا شد، تحت ماده ۵۰ پیمان اتحادیه اروپا.
میشل بارنیه در ژانویه ۲۰۱۹ پس از اصلاحیه برادی (سر گراهام استوارت برادی) در مجلس عوام بریتانیا گفت که طرح حمایت از ایرلندی‌ها بخشی از قرارداد خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا جزو مذاکره نخواهد بود.
کمیسیون اروپا
European Commissioner for Internal Market and Services 2010–2014
European Commissioner for Regional Policy 1999–2004
Minister of Agriculture and Fisheries 2007–2009
Minister of Foreign Affairs 2004–2005
Minister of European Affairs 1995–1997
Minister of the Environment 1993–1995
Member of European Parliament 2009–2010 (resignation)
Member of the National Assembly of France for Savoie 1978–1993 (became minister in 1993). Elected in 1978, reelected in 1981, 1986, 1988, 1993.
Senator of Savoie. Elected in 1995, but remains minister 1997–1999 (resignation; became European commissioner in 1999).
President of the General Council of Savoie 1982–1999 (resignation; became European commissioner in 1999). Reelected in 1985, 1988, 1992, 1994, 1998.
General councillor of Savoie 1973–1999 (resignation, became European commissioner in 1999). Reelected in 1979, 1985, 1992, 1998.