دوروتی ایدی
دوروتی ایدی (به انگلیسی: Dorothy Eady) معروف به " اُم ستی "، موزه دار معبد ستی اول و باستان‌شناس بریتانیایی بود. شهرت او بیشتر به خاطر سخنانش در مورد زندگی گذشته اش در دوران مصر باستان به عنوان راهبه معبد ستی است. زندگی و کار او موضوع بسیاری از مقاله‌ها، مستندهای تلویزیونی و زندگی‌نامه‌ها بوده‌است. مقاله ای در نیویورک تایمز در سال ۱۹۷۹ داستان زندگی او را "یکی از جذاب‌ترین و متقاعد کننده‌ترین تاریخ مورد مدرن تجدید تنوع در جهان غرب" توصیف کرد. دوروتی لوئیز ایدی در سال ۱۹۰۴ در لندن در یک خانواده طبقه متوسط ایرلندی به عنوان تنها فرزند روبن ارنست ایدی، استاد خیاط و کارولین مری (فراست) ایدی، به دنیا آمد و در یک شهر ساحلی بزرگ شد. در سن سه سالگی، پس از سقوط از پله‌ها،از هوش رفت و پس از معاینه توسط پزشک خوانواده ،پزشک به پدر و مادرش گفت که متاسفانه او مرده.و به طبع پزشک به دنبال پیگیری جواز فوت او رفت و بع از بازگشت متوجه شد دوروتی زنده است! و بعداز بهوش آمدن اولین سخنی که گفت این بود "مرا به خانه ام ببرید" با آنکه او در خانه پدر و مادرش و آن منزلی که در آن به دنیا آمده بود حضور داشت. از آن لحظه شروع به رفتارهای عجیب و غریب کرد و درخواست کرد که او را «به خانه ببرند». او همچنین به سندرم لهجه خارجی مبتلا شده بود. این باعث مشکلاتی در اوایل زندگی او شد. معلم مدرسه او خواست که والدینش او را از کلاس دور نگه دارند، زیرا او مسیحیت را با مذهب مصر باستان «خلفا» مقایسه کرده بود. وی پس از آنکه از خواندن سرودی که در آن دعا می‌کنند «خداوند مصری‌ها را نفرین کند ،» امتناع کرد از مدرسه دخترانه دالویچ اخراج شد. بازدیدهای منظم وی از تجمعات کاتولیک، که دوست داشت زیرا یادآور «مذهب کهن» بود، پس از بازجویی و دیدار با پدر و مادرش توسط کشیش خاتمه یافت.
پس از آن او پدر و مادرش که برای بازدید از موزه بریتانیا و مشاهده عکس‌ها در تالار نمایشگاه معابد پادشاهی نیوجرسی رفته بودند، دوروتی جوان با صدای بلند گفت: "اینجا خونهٔ منه!" اما "درختان کجا هستند؟ باغها کجا هستند؟" این معبد متعلق به ستی اول، پدر رامسس بزرگ بود. او در اطراف سالن‌های اتاق‌های مصر، "در میان مردمانش" دوید، و پای تک تک تندیس‌ها را بوسید. بعد از این سفر، او از هر فرصتی برای بازدید از اتاقهای موزه بریتانیا استفاده کرد. در آنجا، وی سرانجام با E. A. Wallis Budge ملاقات کرد، که با شور و شوق او را به مطالعه و تحقیق خط هیروگلیف تشویق کرد.
اوایل جنگ جهانی اول مجبور به ترک خانه شد و به خانه مادربزرگ خود در ساسکس انگلستان نقل مکان کرد.
در آنجا، او تحصیلات خود را در مورد مصر باستان در کتابخانه عمومی Eastbourne ادامه داد. وقتی پانزده سال داشت، بازدیدهای شبانه را از مومیایی فرعون ست اول تعریف می‌کرد. رفتار او، همراه با راه رفتن در خواب و کابوس، باعث شد او چندین بار در آسایشگاه‌ها بستری شود. هنگام ترک مدرسه در شانزده سالگی، وی به موزه‌ها و اماکن باستان‌شناسی در سراسر انگلیس، که توسط تحقیقات پدرش در صنعت سینمای پررونق در سراسر کشور تسهیل شده بود، بازدید کرد.
اdدی در مدرسه هنر پلیموث به صورت پاره وقت دانش آموز شد و شروع به جمع‌آوری آثار باستانی مصر کرد. در دوره حضور در پورتسموث، او بخشی از گروه تئاتر شد که به مناسبت نمایش داستانی و داستانی اوزیریس به اجرای نمایشنامه پرداخت. او نقش ایزیس را بر عهده گرفت و براساس ترجمه اندرو لانگ، افسوس مرگ اوزیریس را خواند: فریاد می‌زنیم اوزیریس مرده‌است، سر به تاسف بینداز.
در سن بیست و هفت سالگی، او با یک مجله روابط عمومی مصری کار خود را در لندن آغاز کرد، و برای آن مقاله نوشت و کارتون کشید که نشان دهنده حمایت سیاسی وی از یک مصر مستقل است. در این دوره وی با همسر آینده اش امان عبدالمگوید، دانشجوی مصری که با وی که هنگام بازگشت به خانه هم مسیر بود، ملاقات کرد.
در سال ۱۹۳۱ به دنبال امان عبدالمگوید به مصر رفت.او آموزگار زبان انگلیسی بود و از او خواست که با او ازدواج کند. هنگام ورود به مصر ، او زمین را بوسید و اعلام کرد که به خانه آمده است تا بماند.این زوج در قاهره ماندند و خانواده شوهرش نام مستعار "Bulbul" (بلبل) را به او دادند. پسر آنها به نام Sety نامگذاری شده است ، که از آن نام محبوب او 'Omm Sety' گرفته شده است (مادر Sety) پس از ملاقات احتمالی با دبیر جورج ریزنر ، که درباره توانایی ظاهری او در جذابیت مارها اظهار نظر کرد و به او گفت که طلسم هایی درباره چنین قدرت هایی در ادبیات مصر باستان مصر وجود دارد ، ام ستی از هرم سلسله پنجم یوناس بازدید کرد.کلاوس بائر هنگام تقدیر از وی در سفر به ساکارا ، در اوایل دهه ۵۰ ، هنگام تقدیم وی به یاد آورد که او  ((پیش از ورود به هرم یونس ، کفشهای خود را بیرون آورد.))  وی همچنان در این مدت گزارش های مختلف و تجارب خارج از بدن را گزارش می داد ، که باعث ایجاد اصطکاک با خانواده طبقه متوسطی که با آن ازدواج کرده بود می شد.
در سال ۱۹۳۵ ، دوروتی ایدی هنگامی که مشغول تدریس در عراق بود ، از همسرش جدا شد. پسر آنها ستی با او ماند. دو سال پس از قطع شدن ازدواج ، وی به زندگی در نظلات السمان در نزدیکی اهرام جیزه رفت و در آنجا با سلیم حسن باستان شناس مصری دپارتمان آثار باستانی دیدار کرد که وی را به عنوان دبیر و داماد خود استخدام کرد. او نخستین کارمند زن بخش بود و به نفع حسن بود. به گفته باربارا لسکو ، "او به دانشمندان مصری بویژه حسن و فخری کمک بزرگی کرد ، و انگلیسی خود را تصحیح کرد و مقالات انگلیسی زبان را برای دیگران نوشت ، بنابراین این زن انگلیسی ضعیف با تحصیل در مصر به یک زن درجه اول و پرفروش و با استعداد تبدیل شد. نویسنده ای که حتی تحت نام خود ، مقالات ، مقاله ها ، تک نگاری ها و کتابهایی با طیف ، شوخ طبعی و ماده عالی تولید کرده است. "
وی به واسطه علاقه شدید وی به آثار باستانی ، بسیاری از مصریان شناس معروف دوره را ملاقات و دوست داشت. ام ستی چنان سهم بسزایی در کارهای حسن گذاشت که پس از مرگ وی توسط احمد فخری در حین کاوشهای خود در داشور به کار درآمد. حسن مجلل حسن ، ده جلدی "حفاری های در جیزه" ، "ذکر ویژه ای ، با قدردانی صمیمانه" را به Dorothy Eady برای کار ویرایش ، ترسیم ، فهرست بندی و تألیف خود ارائه می دهد. او از این دانشمندان فنون باستان شناسی را یاد گرفت ، در حالی که از تخصص وی در سلسله مراتب و نقاشی بهره می برد.
در این مدت او نماز می خواند ، مکرراً به خدایان مصر باستان می پرداخت ، و غالباً شب را در هرم بزرگ می گذراند. ادی به دلیل شایعات دهکده تبدیل شد زیرا او نماز شب و تقدیم هوروس در ابوالهول بزرگ می کرد. با این حال او همچنین بخاطر صداقتش در پنهان کردن ایمان واقعی خود به خدایان مصری ، توسط روستائیان مورد احترام قرار گرفت. او نسبت به آیین های مذهبی دیگران حساس بود و در ماه رمضان با اهالی مسلمان روزه می گرفت و در کریسمس با مسیحیان جشن می گرفت.
ارتباطات وی با کارگران و خانواده های آنها تجربه دست اول زندگی معاصر مصر را به وی داد. او یک موضوع مشترک را مشاهده کرد که به تمام دوره های تاریخ مصر می پیوندد. فرعونی ، یونانی-رومی ، مسیحی و اسلامی. این موضوع نیل بود که زندگی مردم را در بسیاری از سطوح متحرک می کرد.
پروژه تحقیق هرم داشور احمد فخری در اوایل سال 1956 خاتمه یافت و دوروتی ایدی را بیکار گذاشت. فخری به وی پیشنهاد کرد که از هرم بزرگ را بالا رود ؛ و هنگامی که به اوج رسیدی ، به سمت غرب بپیچ ، خود را به خدای اوزیریس معرفی کن و از او بپرس " به کجا میروی؟ " .او به دوروتی پیشنهاد کرد که بتواند شغل پردرآمدی را دردفتر سوابق قاهره بگیرد یا یک موقعیت ضعیف در ابیدوس به عنوان یک طراح زن . او دومی را انتخاب کرد. او گزارش داد که Seti I این اقدام را تأیید کرده است .او ادعا کرد که "چرخ سرنوشت" در حال چرخش است و این دوره زمان خواهد برد اگر او پاکدامن بود ، اکنون گناهان باستانی بنتریشیت را خنثی می کرد.
در 3 مارس 1956 ، پنجاه و دو ساله ام سوتی به عبیدوس رفت. او در عربت آبیدوس خانه ای را بنا کرد که در گهواره کوه پگا گپ نشسته است. مصریان باستان معتقد بودند که این کوه منجر به آمانتی و زندگی پس از مرگ شده است. در اینجا بود که او به نام "ام ستی" خوانده شد ، زیرا در روستاهای مصر مرسوم بود که به نام فرزند بزرگتر خود به مادری مراجعه کنند.
آبیدوس برای او از اهمیت ویژه ای برخوردار بود ، زیرا در آنجا بود که او معتقد بود که بنتراشت در معبد ستی زندگی کرده و خدمت کرده است. وی پیش از این زیارتگاه های کوتاهی به سایت کرده بود ، که در طی آن دانش پیشرفته خود را نشان داده بود. در یکی از این سفرها به معبد ، بازرس ارشد بخش آثار باستانی ، که از ادعاهای او اطلاع داشت ، تصمیم گرفته بود با درخواست از وی بخواهد در تاریکی کامل در نقاشی های دیواری خاصی ایستاده ، او را آزمایش کند. به او دستور داده شد که آنها را براساس دانش قبلی خود به عنوان کشیش معبد ، شناسایی کند. او این کار((شناسایی)) را با موفقیت انجام داد ، حتی مکان های نقاشی در این زمان هنوز منتشر نشده بود را عنوان کرد و تفسیر صحیح ماهیت نقاشی بر اساس دیانت ((وثنی))را تشریح کرد!
او دو سال اول را صرف لیست و ترجمه قطعاتی از کاخ معابد اخیراً حفاری کرد. کار او در مونوگرافی "کاخ و مجلاتی که به معبد ستی اول در آبیدوس ضمیمه" ادورارد قاضولی وارد شده است. وی در این کار از وی تشکر ویژه کرد و از مهارتهایی که در ترجمه متون مبهم به همراه سایر اعضای گروه آثار باستانی نشان داد ، تحت تأثیر قرار گرفت.زیرا تا آن زمان متونی که چندین قرن مانند معما حل نشدنی در باستان شناسی بود را با بهترین شکل ترجمه کرد.
برای او ، معبد ستی مکانی صلح و امنیت بود که در آن با چشمان خیرخواهانه خدایان مصر باستان به تماشا نشست. ام ستی ادعا کرد که در زندگی گذشته خود به عنوان بنتراشیت ، ((کاهن معبد)) بود و آن معبد دارای باغی بود که در آن باغ اولین بار با محبوب خودش Seti I. ستی یکم ملاقات کرده بود توضیحات وی به عنوان دختر جوان توسط پدر و مادرش باور نشده بود ، اما در حالی که او در آبیدوس زندگی می کرد ،و با رهنمایی باستان شناسان توسط و معین کردن مکان دقیق باغ معبد! این باغ پیدا شد که در درست همان جای که او گفته بود، یافت شد. کاوش ها از باغی پرده برداشته اند که با توصیفات وی مطابقت دارد.
او هر روز صبح و شب برای تلاوت نمازهای روز به معبد می رفت. در روزهای تولد اوزیریس و ایزیس ، ممتنع بودن غذاهای باستانی را رعایت می کرد و پیشنهادهای آبجو ، شراب ، نان و بیسکویت چای را به کلیسای اوزیریس می آورد. غم و اندوه ایزیس و اوزیریس ، که او به عنوان یک دختر یاد گرفت ، نیز خوانده می شود. او یکی از اتاق های معابد را به یک دفتر شخصی تبدیل کرد ، جایی که کار خود را انجام داد و با یک کبرا که به طور مرتب از آن تغذیه می کرد ، زنگ خطر نگهبانان معبد را دوست کرد.
او معبد ستی را مانند ورود به یک ماشین زمان توصیف کرد ، جایی که گذشته به گذشته تبدیل می شود و ذهن مدرن در درک جهانی که جادو در آن پذیرفته شده است مشکل دارد. وی ادعا کرد که صحنه های به تصویر کشیده شده روی دیوارهای معبد از دو سطح در ذهن مصریان باستان فعال بوده است. در مرحله اول ، آنها باعث می شوند که اقدامات دائمی به نمایش درآیند. به عنوان مثال نقاشی فرعون که نان به اوزیریس ارائه می داد ، تا زمانی که این تصویر باقی بماند ، اقدامات خود را ادامه داد. ثانیاً ، اگر شخص در مقابل تصویر قرار گیرد و نام خدا را بخواند ، می توانست با روح الهام بخش شود.
ام ستی اظهار داشت که گرچه زنان روستای مدرن می توانند کنترل رایگان داشته باشند ، اما آنها آن را نمی‌خواستند. "اگر آنها یک سال را بدون داشتن فرزند از دست بدهند ، در همه جای دنیا می روند - حتی به پزشک! و اگر این کار نکند ، چیزهای دیگری را هم امتحان می کنند." اینها شامل نزدیک شدن به یک تصویر معبد از ایزیس در آبیدوس ("بانوی خوب") ، هاتور در دندرا ، مجسمه Senwosret III در جنوب آبیدوس ، مجسمه Taweret در موزه قاهره و اهرام در جیزه بود.
او همچنین میگفت که چگونه مردم از او پیروی میکردند و به دنبال درمانی برای ناتوانی جنسی بودند. برای آنها او آیینی را بر اساس متون اهرام انجام می داد که همیشه جوابگو بود. استفاده از هِکا بدون مات خلاف "خواست خدایان" بود ، بنابراین او تمرکز خود را بر شفای مردم یا رها کردن آنها از "اثرات طلسم های شر" میگذاشت. به گفته یکی از آشنایان ، "ام ستی به کسی آزاری نمی‌رساند مگر اینکه به او صدمه ای زده باشد."
او میگفت که روش های غیر معمول تغذیه کودک در دوران مدرن مصر ، مانند این که شیر مادر از با کاسه گرفته می شود ،با دوران فرعون ها مشابه است.
حاشیه جوانی که کودکان مصری با آن می پوشیدند با برخی از کودکان دهقانی مدرن مصری زنده مانده بودند ، که پس از بقیه موها با یک موی مو باقی مانده بودند و در اولین موهایشان تراشیده می شوند. پسران مصری باستان ختنه شده بودند ، احتمالاً به دلایل بهداشتی ، و او معتقد بود این مورد توسط یهودیان بعد ها مورد استفاده قرار گرفته ، که به نوبه خود به مسلمانان امروزی منتقل شده است. بسیاری از بازی ها و اسباب بازی های مدرن کودکان توسط کودکان در مصر باستان نیز مورد استفاده بوده اند.
ام ستی اظهار داشت که درخت افراط ، که در قرآن با برگهای کتیبه ذکر شده است ، با صحنه های معبد مصر باستان مقایسه می شود که در آن یک خدای نشان داده شده است که روی کاروان های سلطنتی را روی برگهای زینت بخش درخت زندگی حک می کند.
ام ستی خاطرنشان کرد که روستاهای مدرن مصری از رسم عزاداری بسیار دیدنی برخوردار بودند. او این را به میراث باستانی مصر نسبت داد. چنین آداب و رسوم برای اولین بار در متون اهرام در هزاره سوم قبل از میلاد به ثبت رسیده است. وی سایر آیین های مدرن مرگ را با رویه های باستانی مقایسه کرد ، به عنوان مثال ، نگه داشتن ساعت با مردگان (حتی اگر این امر با تعالیم رسمی اسلامی مغایر باشد) ، عطر مرده ، قایق در مقبره ها ، چراغ برای مردگان ، شیوه امروزی کشاورزان است. نان به همراه درگذشتگان و شستن پارچه های مردگان. ام ستی اظهار داشت که در مصر سفلی مدرن، "پیرمردها" معتقد بودند که ستاره های موجود در آسمان شب مردگان را نمایندگی می کنند و خاطر نشان می کند که چگونه در متن های اهرام ، مردگان سلطنتی هم به همین عقیده ستاره پنداشته می شدند. در مصر باستان و در زمان ام ستی تراشیدن مو یا اصلاح مو به عنوان نشانه عزا بوده که اکنون نیز ادامه دارد.
گرچه این بخشی از آموزه های رسمی اسلامی نیست ، اما او اعتقاد گسترده ای را در بین مصریان مدرن ، تحصیل کرده و بدون تحصیلات نشان داد ، که هر انسانی دارای قرینه ، یک مؤلفه معنوی است که جدا از روح است ، و او این را با اعتقاد مصر باستان مقایسه کرد. در کا. شخص. مصریان باستان معتقد بودند که سایه یک شخص جزئی از ذات انسان است ، و ام ستی خاطرنشان کرد که دهقانان مصر مدرن عقاید مشابهی دارند و سایه را با احتیاط رفتار می کنند.
او اعتقاد مصر به عفریت (موجودات شیطانی که به صورت وارونه ظاهر می شود) را با موجودات وارونه که در متون اهرام نشان داده شدند مقایسه کرد. مصریان باستان به هِکا (جادو) اعتقاد داشتند و از جادوگران محافظ با جادوهایی که روی آنها نوشته شده بود ، استفاده می کردند. او این مسئله را با شیوه های مدرن مقایسه کرد ، که توسط فروشندگان فقیر در میادین بازار انجام می شد ، که آیاتی از قرآن کتاب مقدس دین اسلام به نشانه حفاظت در مقابل پلیدی ها و التماس برای خیر و برکت روی آن نقش بسته است ، یا در آن متراکم شده است.
هر دو مصر باستان و مدرن معمولاً به داشتن معنویت اعتقاد داشتند و برای پرستش روشهایی را به کار می بردند. نمونه هایی از دوران باستان زنده می مانند که نشان می دهد چگونه یک مجسمه یک خدا ، همراه با پیشکش ها ، آزادی یک فرد مالک را به ارمغان آورده است. در دوران مدرن به کسی که چنین آیینی را برعهده دارد ، شیخ (دانا و روحانی) میگویند و مانند روایات باستانی ، به روحانی که در شخص اقامت گزیده است ، پیشکشس هایی ارائه می شود. روش جایگزین مراسمی به نام butadjiyya است که در آن آیه هایی از قرآن برای بیمار به همراه بخور تلاوت می شود.برای مسیحیان زیارت یک کلیسای قبطی در میت دمیس است. پس از ده روز بدون شستن ، دعا میکنند که سنت جورج ظاهر شود و پای بیمار را که شیاطین از آن خارج می شود ، سوراخ کند.
ام ستی به قدرتهای درمانی آب برخی مکانهای مقدس اعتقاد داشت. او با پریدن به استخر مقدس در Osireion کاملاً لباس پوشیده ، خود را بهبود می بخشد. دوستان گزارش می دهند که چگونه او نه تنها خود ، بلکه دیگران را نیز با استفاده از این روش بهبود بخشید. کودکی که به دلیل مشکلات تنفسی پس از استفاده از آب Osireion توسط والدین آشفته به او آورده شده است. ام سوتی گزارش داد که دیگر به عینک احتیاج ندارد و با استفاده از آبهای اوزییرون از آرتریت و آپاندیسیت درمان می شود.
در کنار کنت ویکس ، وی به موضوع طب عامه علاقه و دانش زیادی داشت. وی خاطرنشان می کند که امروزه درمان های مورد استفاده می توانند از طریق متون باستانی مصر که درختان خاصی را که با الهه هایی مانند هاتور و ایزیس استفاده می شوند ، ردیابی شوند. ام ستی ثبت کرد که مدت ها بعد از تبدیل مصر به اسلام ، قدرت "خدایان قدیمی" هنوز به رسمیت شناخته شد. المقریزی ثبت کرد که پس از آنکه شیخ متعصب چهره ابوالهول را خراب کرد ، زمین های زیر کشت شده در اطراف جیزه مورد حمله قرار گرفت و با شن پوشانده شد. او برخلاف خدایان مرتبط با باروری ، ترس را برانگیخت که در بعضی از مصریان مدرن از مجسمه الهه سخت الهام گرفته شده است ، حتی اگر آنها از حساب مصر باستان بی خبر نبودند که او را با نابودی بشر مرتبط می کردند.
یک اعتقاد رایج در بین مردم روستا مربوط به یک "بوگمن" و "تروریست" به نام Ba Bah است و با خدای مبهم مصر باستان Bwbi که به طور مشابه از ترور استفاده می کند ، مقایسه می شود. روستائیان شهر عربت آبیدوس گزارش دادند که گاهی شاهد "یک قایق طلای بزرگ" که بر روی یک دریاچه یک بار شناور است بوده اند. ام ستی خاطرنشان کرد: اهالی روستا از بازی معمایی مصر باستان که روزگاری در آبیدوس تصویب شده بود ، شامل یک قایق نشمت نادان بودند. اهالی روستا ، با فراموشی ، جلوه ای را که در آن زمان دریاچه ای مقدس وجود داشته است ، مشاهده کردند.
آداب و رسوم رایج مربوط به عید پاک ، هم توسط قبطیان و هم توسط مسلمانان مشاهده شده ، از نظر وی احتمالاً در مصر باستان منشاء داشته است. در "کار چهارشنبه" ، در طول هفته قبل از عید پاک یکشنبه ، حمام گرفته شده و جسد کنده شده با گیاه "امارنای مصری" که توسط مسلمانان به نام غبیره خوانده می شود ، و توسط قبطی ها نیز وجود دارد. آنها اعتقاد دارند که ایوب کتاب مقدس با روشهای مشابه از جذام وی درمان می شد. در صورت عدم وجود مقام کتاب مقدس برای این واقعه ، او حدس می زند که براساس متون هرمی است که در آن از همان پادشاه برای تصفیه خود ، همان گیاه استفاده می شود.
بین ماه های دسامبر و ژانویه (ماه کویاک ​​در تقویم های مصر باستان و قبطی) ، مسلمانان و قبطی ها ، اما عمدتاً دومی ، باغ های کوچکی را کاشته اند که تصور می شود وقتی جوانه می زنند ، باعث رونق خانواده می شود. ام ستی معتقد بود که این امر از عمل مصر باستان در کاشت "باغهای اوسیریس" و "تختهای اوزیریس" در ماه کیاک آغاز شده است. پوشش گیاهی جوانه زده نماد معاد است. اندرو استروم روش مشابهی را در بین یهودیان مصری ذکر می کند ، در این مورد مربوط به کفاره گناه است ، و همچنین گمان می کند که این ریشه در اعتقادات اوزیریان مصر باستان دارد.
ام ستی بسیاری از شیوه های مدرن دیگر را که از زمان های قدیم در مقاله های کوتاه نوشته شده بین سالهای 1969 تا 1975 ترجمه شده است ، شرح داده است. اینها توسط مصحح شناس نیکول ب. هانسن در سال 2008 با عنوان "زندگی مشترک ام ستی: زنده ماندن مصر: زنده ماندن قوم های مختلف از زمان فراعنایی ویرایش و منتشر شده است. ، "با یک مقدمه توسط کنت ویکس و مقدمه ای از والتر A. فارسرسویس".
با رسیدن به شصت سالگی در سال 1964 ، ام ستی با بازنشستگی اجباری توسط اداره آثار باستانی روبرو شد و توصیه کرد که به دنبال کار پاره وقت در قاهره باشید. او به قاهره رفت ، اما تنها یک روز قبل از بازگشت به آبیدوس ماند. دپارتمان باستان شناسی تصمیم به استثناء در قوانین بازنشستگی خود گرفت و به او اجازه داد که برای مدت 5 سال به فعالیت خود ادامه دهد ، تا اینکه در سال 1969 بازنشسته شد. مستمری وی 30 دلار در هر ماه با سوزن دوزی که به دوستان و گردشگران فروخته می شد ، که هدایای لباس ، غذا و مواد خواندن نیز به همراه داشت ، تکمیل شد.
او کار خود را به عنوان مشاور پاره وقت در بخش آثار باستانی شروع کرد و گردشگران را در اطراف معبد ستی راهنمایی می کرد و نمادگرایی صحنه های دیواری نقاشی شده را توضیح می داد. در سال 1972 ، او دچار حمله قلبی خفیفی شد و پس از آن تصمیم گرفت خانه قدیمی خود را بفروشد و به زارع (یک اتاق مجلل تختخواب ساخته شده از نی) منتقل شود. احمد سلیمان ، فرزند نگهبان یکبار معبد Seti ، خانه ای ساده گلی را در مجاورت خانه خانوادگی خود بنا کرد که در آن ام سوتی نقل مکان کرد و به عنوان بخشی از خانواده سلیمان زندگی می کرد.او در دفتر خاطرات خود گزارش داد که هنگام عزیمت به خانه جدید خود ، Seti I ظاهر شدم و مراسمی را که تقدیم محل سکونت کرد ، انجام داد و با احتیاط به سمت مجسمه های کوچک آزیریس و داعش در یک محل کوچک حرم نگهداری شد.
در طی این بازدید ، ستی تنها و تنها زمانی که خدای ست را دید ، نام خود را توصیف کرد. او به عنوان مقدمه ای برای دیدار با ست ، قبل از ورود به کلیسای قدرت بزرگ ، به مدت ده روز روزه گرفت ، جایی که خدا با "زیبایی که توصیف نمی‌شود" ظاهر شد. ستی با احساس اینکه او روح همه ظالمانه و بدی است ، به صدای خندیدن از خدای فرار کرد ، هرگز به خدمت دوباره نپرداخت. وی مشاوره داد که: "نباید به وجودی شر خدمت کرد ، حتی اگر به نظر می رسد ویژگی یا کارکرد خوب یا مفیدی داشته باشد." آتلانتیس (کرتایی روزی به او گفته بود که جزایر اژه قله کوهها از سرزمینی بزرگ است که در مدیترانه فرو رفته بود) و خاستگاه اوزیریس ("پروردگار ما از آمانتی آمد ، از کجا بازگشت").
ام ستی در طول اقامت خود در ابیدوس با همه مصریان پیشرو در روز خود آشنا شد. لنی بل و ویلیام مورنان از خانه شیکاگو یادآوری کردند که "رفتن به آبیدوس برای دیدن ام ستی ، چای در جای او" و سپس معابد را با او مشاهده می کنید. جان رومر به یاد می آورد که یک بطری ودکا را به خانه خود آورده و ام ستی از آن لذت می برد که داستانهای کمی بیشتر از خدایان و ایزدان را بیان می کند.
او درباره رامسس دوم ، فرزند ستی اول ، که او همیشه به عنوان یک نوجوان می دید ، صحبت کرد ، همانطور که وقتی بنتراشیت برای اولین بار او را می شناخت. وی ، مشترک با سایر مصری شناسان ، به دلیل حساب های کتاب مقدس که او را فرعون ظلم و کشتار کودکان پسر خوانده بود ، از او به عنوان "کلک ترین از همه فراعنه" به حساب می آورد. کنت آشپزخانه ، متخصص این دوره ، او را "یک رامسید واقعی" دانست. وی گفت که "در رویکرد خانوادگی او" یک حقیقت خاص وجود دارد "و او" به انواع نتیجه گیری کاملاً معقول در مورد ماده واقعی و هدفمند معبد ستی رسید ".
نیکلاس کندال از هیئت مدیره فیلم ملی کانادا در سال 1979 برای ساخت مستند با عنوان "گمشده فرعون: جستجوی آخناتن" از مصر بازدید کرد. دونالد ردفورد ، که هدایت تیمی را داشت که اخیراً مطالب مربوط به سلطنت آخناتن را کشف کرده بود ، از ام سوتی خواست تا در این فیلم حضور پیدا کند. او ، با دیگر مصریان شناس ، شاه را به عنوان یک آرمانگرای عاشقانه که به یک خدای جهانی اختصاص یافته ، نمی‌داند ، بلکه یک "آیکون مستقل یک ذهنیت ، اقتدارگرا است که اسیر زندانیان و جمعیت های تبعید شده" می شود.
در اکتبر سال 1980 ، جولیا غار و تیمی از بی بی سی وارد آبیدوس شدند تا فیلم مستند ام ستی و مصر را فیلمبرداری کنند. این مصاحبه با مصاحبه شناسان مصری T. G. H. James و Rosalie David ، Abydos و کاوش های انجام شده را توصیف می کند. این ورودی گسترده از ام سوتی بود ، که به دلیل رو به وخامت او از عصا استفاده می کرد. این مستند در ماه مه 1981 از بی بی سی پخش شد. تایمز در مورد این مستند نوشت: "لبخند شگفت انگیز وقتی که من فیلم" Chronicle "ام ستی و مصر" را تماشا می کردم ، لبخند می زند. مطمئناً من نتوانستم. و به هیچ وجه قادر نخواهید بود. به هر حال ، این تلویزیون شگفت انگیز را ایجاد می کند. " در زمانی که بی بی سی فیلمبرداری مستند خود را انجام می داد ، تهیه کننده آمریکایی میریام بیرچ از ام ستی خواست تا ظاهر شود ، کنت ویکس و لنی بل ، در مصنوعی که کانال نشنال جئوگرافیک در حال فیلمبرداری است ، مصر: کوشش برای ابدیت. این تمرکز در Rameses II ، پسر Seti I. تیراندازی در مارس 1981 اتفاق افتاد ، همزمان با هفتاد و هفتمین جشن تولد ام شتی در خانه شیکاگو ، که فیلمبرداری شد. او درد زیادی داشت اما پر از خوشحالی بود و خدمه فیلم او را برای فیلمبرداری به معبد ستی بردند. این آخرین بازدید وی از حرم بود که در آن اعتقاد داشت 3000 سال قبل به عنوان کشیش خدمت کرده است.
ام ستی یک بار گفته بود: "مرگ هیچ ترسی برای من ندارد ... من تمام تلاش خود را خواهم کرد تا از طریق داوری نتیجه بگیرم. من می روم پیش اوزیریس ، که احتمالاً چند ظاهر کثیف به من خواهد داد ، زیرا می دانم که متعهد شده ام که نباید از آنها استفاده کنم. "از آنجا که مسلمانان و مسیحیان اجازه نمی‌دهند" یک ملت "در گورستان های خود دفن شود ، ام سوتی آرامگاه زیرزمینی خود را ساخت که با یک درب دروغین تزئین شده بود. اعتقاد بر این بود که از طریق این درب کا می رفت بین این دنیا و جهان دیگر ، و مطابق با اعتقادات کهن ، با یک دعای ارائه شده حک شده بود. کارمندان خانه شیکاگو به او تقلید مصور Shawabti را برای قرار دادن در مقبره دادند. در 10 آوریل 1981 وی به دلیل رو به وخامت او دو گربه را به وی هدیه داد.در 15 آوریل ، وی نامه ای از اولیویا رابرتسون دریافت کرد که تأیید می کند که ام ستی در یارانه داوطلبانه داعش ، یک جنبش معنوی بین ادیان متمرکز بر الهه ، در 23 مارس ثبت نام کرده بود. در 21 آوریل 1981 ، ام سثی در آبیدوس درگذشت. مقامات بهداشت و درمان محلی اجازه ندادند که او را در مقبره ای که ساخته بود دفن کنند ، بنابراین در گورهای بدون علامت ، رو به غرب ، در صحرای بیرون قبرستان قبطی مداحی شد.
در اوایل دهه هفتاد میلادی ، اندکی پس از مرگ ناصر ، ام ستی اقرار کرد که مکان مقبره نفرتیتی را می داند ، اما از گفتن آن ابراز نارضایتی کرده بود، چون که ستی مانند آخن آتون به دلیل تلاش هایش برای سرکوب فرهنگ مصر نیست.رفتار های مذهبی اش نشان میداد که: "ما نمی‌خواهیم چیزی بیشتر از این مردم شناخته شود."
او موقعیت این مقبره را نزدیکی به توت عنخ آمون دانست، اما بر خلاف این ادعا، نظراتی آن زمان غالب بود که دیگر مقبره های جدیدی یافت نخواهد شد.
در سال ۱۹۸۸ در میانِ دره پادشاهان، گروه ARPT به سرپرستی نیکلاس ریوز شروع به کاوش در منطقه مقبره توت عنخ آمون کرد ، بر اساس دو نشانه که در طی یک پویش صوتی در سال ۱۹۷۶ یافت شد در حین حفاری ، دو مقبره مهر و موم شده دست نخورده از کاتب دودمان ۲۰ ، مقبره مومیایی مشهوری که مهر و موم آن در بسیاری از دیگر مقبره های دره یافت شده است ، کشف شد.
اسکن راداری در سال ۲۰۰۰ میلادی شواهدی از دو اتاق خالی نشان داد، اما تا زمان تحقیقات درباره سرقت آثار باستانی ، کار متوقف شد. در سال ۲۰۰۶ ، اتو شادن ، در یک حفاری کاملاً نامرتبط ، به طور تصادفی در یکی از "نشانه ها" (که در آینده به شماره KV63 طبقه بندی شد) قرار گرفت ، که شامل نمونه های بسیار خوبی از لوازم مومیایی شده برای یک خاکسپاری سلطنتی ، احتمالاً در همان نزدیکی بود.
نظر ریوز این است که احتمالاً دومین "ناهنجاری" یک مقبره دست نخورده است. در آگوست ۲۰۱۵ مقاله جدیدی توسط مصرشناس نیکلاس ریوز منتشر شد که احتمالاً این یافته را تأیید می کند.
در حالی که عموم مردم تمایل دارند به زیبایی آثار باستانی مصر توجه داشته باشند ، دانشمندان متنهایی را که بیشتر درباره تاریخ و اعتقادات مذهبی یافته می شوند را بسیار ارزشمندتر می دانند.
از آنجا که ادگار کایس ، یکی از کارمندان با سابقه ، اظهار کرد در حالی که در حالت خلسه ای قرار بود یک تالار رکورد در منطقه ابوالهول پیدا شود ، تلاش های مکرر برای یافتن محل مورد نظر آن صورت گرفته است.در سال ۱۹۷۳ ام ستی به یاد آورد که این تالار ها به دستور و خواست ستی یکم بوده است . وی پاسخ داد که هر معبد دارای یک کتابخانه (Per-Medjat) است ، اما کسی که به معبد آمون رع در لوکسور مرتبط است ، حاوی تمامی اسناد مهم "از زمان اجداد" از جمله مواردی است که از آن جان سالم به در برد.
در سال ۱۹۵۲ ام ستی کتیبه های عبدالقادر را از مجسمه های رم که از معبدی در لوکسور کشف شده بود ترجمه کرد که درمورد دگرگونی های سیاسی در اواخر سلسله ششم پادشاهی مصر بود.
کتیبه ها در منطقه ای که تندیس ستی در تالار وقایع آنجا بود پیدا شدند. برخلاف رویه معمول برای این نوع تندیس ها ، هیچ نوشتاری در اطرافش وجود نداشت ، نشان می داد که آنها یک بار در برابر یک مشکل ناشناخته قرار گرفته بودند. براساس توضیحات ستی و قرارگیری آثار،او و دکتر زِینی اعتقاد داشتند که تالار وقایع شاید در زیر ساختمان جدید و انجمن مردمان عرب واقع شده است.
به گفته جان اِی. ویلسون ، رئیس انستیتوی شرقی ، و "ادیان مصر" ، شایسته بود که با "ام ستی" به عنوان "یک محقق مسئول" رفتار شود.او منبعی برای آموزش مدرن بود. در پی درک اینکه چگونه آداب و رسوم دینی سنتی باستان در جهان مدرن زنده مانده است ، به عنوان "آداب و رسوم مردمی" که توسط قبطیان و مسلمانان مصری مدرن انجام می شود. برخلاف سایر افراد که ادعا می کردند چهره های مصنوعی از مصر باستان تجدید تناسه می شوند ، از طرف مصرشناسان مورد احترام قرار گرفت و در حالی که هیچ کس در رخداد های گزارش شده اش همراهش نبود ، هیچ کس در راستی او شک نکرد و بسیاری از مشاهداتش در مورد مصر گذشته و کنونی را به عنوان منبع موثق استفاده کرده اند.
کنت ویکس نوشت: دانشمندان "هرگز در درستی مشاهدات میدانی "ام ستی" شک نکرده اند. به عنوان یک نگارشناس ، یک شرکت کننده-ناظر زندگی مدرن مصر ، ام ستی همتایی نداشته است. بلکمن ، هنین و دیگرانی که سنت های فرهنگی کهن و جذاب مصر را بررسی کرده اند. "
مصرشناسانی که ام ستی را می شناختند تحت تأثیر دانش وی در مورد مصر باستان تحت تأثیر قرار گرفتند.کلاوس بائر از مؤسسه شرقی اظهار کرد: "او بینشی داشت و خدایان مصر باستان را پرستش می کرد. اما او روش ها و معیارهای مطالعه را میدانست که معمولاً هر کسی این چنین نیست" و نه "مایل به تغییر دادن کسی بود."
ام ستی تحت تأثیر هرمان یونکر ، "یکی از بزرگان باستان شناسی قرن بیستم" بود که همچنین استاد سلیم حسن هم بود.او از رویکرد صادقانه تری برای مطالعه آیین باستان مصر پشتیبانی کرد و معتقد بود که "هیچ کس واقعاً تلاش نکرده است تا به اندازه کافی و عمیق به آن وارد شود." او با ذهنی باز تحسینش کرد ، به ویژه که یونکر نیز یک کشیش کاتولیک بود. یکی از مصاحبه گرانِ مصری ، که نمی خواست نامش فاش شود ، اظهار داشت: "من بسیار شوکه شدم که یک شب ، در مهمانی که توسط دکتر احمد فخری در پشت هرم بزرگ برگزار شد ، شرکت کردم ... و آنجا در زیر ماه کامل دوروتی حضور داشت. در حال رقص! من نمی‌توانستم به چشمانم اعتماد کنم! "
ویلیام مورنه از انستیتوی شرقی یادآوری کرد:" همیشه خوشحالم که با او باشم و به هر چه می گفت گوش میدادم ... تو واقعاً نمی‌توانستی چیزی را جدی بگیری ، اما جدی بود .
کنت کیچن ، نویسنده کتاب هفت جلدی "کتیبه های رامسید" ، ام ستی را "رامسیداید واقعی" توصیف کرد که "به انواع نتیجه گیری در مورد هدف واقعی معبد ستی رسید - که ممکن است با چیزهایی هم هماهنگ باشد که او احساس کرد که او از راه دیگری می داند ... و این سودمند بود.
دونالد ردفورد از ام ستی دعوت کرد تا در مستند "گمشده فرعون" ظاهر شود ، که در آن توضیحات خود را از آخناتون ارائه می دهد ، از جمله دیدگاه منفی به انقلاب دینی. او کوشش کرد (او را با آیت‌الله خمینی مقایسه کند - "فردی مذهبی") ، دیدگاهی که توسط دانشمندان همچون ستون ویلیامز و ردفورد مشترک بود.
جان اِی. ویلسون از مؤسسه شرقی شیکاگو کتاب خود "ابیدوس ، شهر مقدس مصر باستان" را بخاطر "پوشش جامع عناصر باستانی در ابیدوس" تحسین کرد. در حین بازدید از هرم بزرگ توسط یک تیم ژاپنی با تجهیزات پیشرفته سنجش ، یک مصرشناس انگلیسی با حمایت از تأیید دیگران گفت: "اگر ام ستی هنوز هم اینجا بود من هر روز سخنان او را برای مکانهایی که می توانستم کاوش کنم ، گوش میدادم. بیشتر از هر تجهیزات مدرنی در جهان. "
ویلیام سیمپسون ، استاد مصرشناسی در ییل ، ​​ام ستی را" شخصیتی دلنشین "قلمداد کرد و فکر می کرد:" بسیاری از مردم مصر. از این مزیت او استفاده کرده اند زیرا کم و بیش دانش خود را درباره مصر باستان با نوشتن یا کمک به مردم با تهیه طرح و نقشه برای آنها تقدیم می کرد. "
دکتر لبیب حباچی ، یکی از" دو باستان شناس برجسته مصر در زمان خود "و تحسین کننده کار دوروتی ادی ، ادعا کرد که او کسی است که از زبان گذشتگان مینویسد.
جیمز پی آلن اظهار داشت: "بعضی اوقات مطمئن نیستید که ام ستی چه میگوید.
نه اینکه او در گفته هایش چیزی بود یا اعتقاد داشت - او زیاد اهل هنر نبود - اما می دانست که بعضی ها او را کم ارزش میبینند ، بنابراین به شکلی این معنی را دارد و به شما میتوانید با آن همراه شوید ... او به اندازه کافی معتقد بود که فریبنده جلوه می کند ، و این باعث می شود که شما گاهی اوقات به حس واقعیت خود تردید داشته باشید.
"باربارا لسکو نوشت: "او برای کمک به دانشمندان مصری ، به ویژه حسن و فخری بسیار مفید بود ، انگلیسی خود را تصحیح کرد و مقالات زبان انگلیسی را برای دیگران نوشت ، بنابراین این زن انگلیسی ضعیف ، در مصر به یک نویسنده درجه اول و نویسنده پرکار و با استعداد تبدیل شد که حتی تحت نام خود ، مقاله ها ، تک نگاری ها و کتابهایی با رتبه های عالی ، جالب و جذاب منتشر کرد.
" ویلیام گلدینگ درباره مصرشناسانی که در سفرهای خود در مصر در دهه ۸۰ میلادی با ام ستی ملاقات کرد نوشت و همچنین در جریان مسائل قرار گرفت. همانطور که هر انسانی آرزو دارد. هنگامی که "این سؤال بوجود آمد که ام ستی چطور میدانست کشیش یک معبد خاص است و پذیرفت که او در گذشته زندگی ای داشته است.
کارل ساگان ، ام ستی را "زنی پر جنب و جوش ، باهوش و دانا دانست که در مصر شناسی سهم به سزایی داشته است. درست است که اعتقاد وی به تناسخ ممکن است واقعیت باشد یا تخیل". او این پدیده ها را ناشی از "ترس از مرگ" می داند و آن این است که بشر به نوعی زندگی پس از مرگ را تجربه کرده است.وی خاطرنشان کرد که هیچ سابقه مستقلی ، غیر از ایده های خودش ، برای تأیید ادعای وی در دست ندارد. به عقیده او ، هرچند که در اکثر جنبه های زندگی خود به طور سازنده کار می کرد ، با این حال خیال های دوران کودکی و بزرگسالی را داشت.
روانپزشکی که در رفتارهای بزرگسالان تخصص داشت ، گمان می کرد که سقوط دوروتی دورو در کودکی ممکن است منجر به آسیب به لوکوس سیرولئوس شده باشد ، که می تواند منجر به دوری گزینی از محیط اطرافش و در نتیجه گرفتار شدن در مشکلات وسواسی شود. مایکل گروبر روانشناس بالینی خاطرنشان کرد: ام ستی "یک زندگی معمولی و به اصطلاح روزمره" داشته است ، از جمله کار در مصر شناسی ، گلدوزی ، ساخت جواهرات و معاشرت با مردم. تجربیات گزارش شده او زندگی او را چنان پرحاشیه و پربار کرده است که "این یک اشتباه جدی است که او را فقط به عنوان کسی که متوهم است ببینیم"