نستور چیلاک
نستور جورج چیلاک جونیور (‎/ˈtʃaɪlæk/‎؛ ۱۱ مه ۱۹۲۲–۱۷ فوریه ۱۹۸۲) داور آمریکایی در لیگ برتر بیسبال بود که از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۷۸ در لیگ آمریکا کار کرد. او در سه ال ک س (۱۹۷۹، ۱۹۷۹) داوری کرد. ۱۹۷۳)، در سال ۱۹۶۹ و ۱۹۷۳ به عنوان رئیس خدمه خدمت کرد. او همچنین پنج سری جهانی (۱۹۵۷، ۱۹۶۰، ۱۹۶۶، ۱۹۷۱، ۱۹۷۷) را فراخواند) و ۱۹۷۷. او همچنین در شش بازی آل استار کار کرد: ۱۹۵۷، ۱۹۶۰ (هر دو بازی)، ۱۹۶۴، ۱۹۷۳ و ۱۹۷۸، در دومین بازی ۱۹۶۰ و در سال ۱۹۷۳ در خانه کار کرد.
چیلاک در اولیفانت پنسیلوانیا به دنیا آمد. والدین او، نستور پدر و نلی، اصالتاً اوکراینی بودند. چیلاک اولین فرزند از پنج فرزند آنها بود. او در دانشگاه اسکرانتون تحصیل کرد و در آنجا مهندسی خواند.
در طول جنگ جهانی دوم، او در ارتش ایالات متحده در اروپا خدمت کرد. او در نبرد برآمدگی دچار جراحات ترکش شد که برای چند روز نابینا شد و هشت هفته در بیمارستان بستری شد. او در طول خدمتش هر دو نشان ستاره نقره ای و قلب بنفش را به دست آورد. پس از جنگ، او داوری بیسبال آماتوری را در سال ۱۹۴۶ آغاز کرد و برای مدت کوتاهی به کالج بازگشت.
پس از یک سال در بیسبال آماتور، چیلاک به عنوان داور لیگ پنسیلوانیا-انتاریو-نیویورک به لیگ‌های کوچک نقل مکان کرد. او چندین فصل دیگر لیگ کوچک را در لیگ کانادا-آمریکایی، لیگ نیوانگلند و لیگ شرقی گذراند. او در سال ۱۹۵۴ برای اولین بار در لیگ‌های بزرگ بازی کرد.
چیلاک گفت که دو مورد از بزرگترین هیجانات او در اوایل تا اواسط دهه ۱۹۶۰ رخ داد. در سری جهانی ۱۹۶۰، او در حال داوری بود که بیل مازروسکی از پیتزبورگ دزدان دریایی به میدان رفت و به دزدان دریایی اجازه داد تا نیویورک یانکیز را شکست دهند. او آخرین بازی سندی کوفاکس را در سری جهانی ۱۹۶۶ انجام داد که در آن کوفاکس و داجرز با بالتیمور اوریولز و جیم پالمر روبرو شدند.
چیلاک اولین سری مسابقات قهرمانی لیگ آمریکا را در سال ۱۹۶۹ انجام داد. در ۴ ژوئن ۱۹۷۴، او برای «شب آبجو ده سنت» در کلیولند در زمین بازی بود. سرخپوستان کلیولند با تعداد کم تماشاگران دست و پنجه نرم می‌کردند، در نتیجه این تبلیغ بیش از ۲۵۰۰۰ طرفدار را به بازی جذب کرد. هواداران سرکش شدند و با بازیکنان درگیری ایجاد کردند و گاهی روی آنها آبجو می‌ریختند. چیلاک پس از زخمی شدن صورتش در اثر برخورد با صندلی، بازی را شکست خورده اعلام کرد.
او در اولین بازی لیگ اصلی که توسط تورنتو بلو جیز در سال ۱۹۷۷ در جریان طوفان برف در استادیوم نمایشگاه انجام شد، داور بازی خانگی بود.
پس از بازنشستگی از میادین در سال ۱۹۷۸، او دستیار ناظر لیگ داوران شد. چیلاک در رختکن داور در پارک کومیسکی در شب تخریب دیسکو، یک مسابقه دو سر در ۱۲ ژوئیه ۱۹۷۹ بین دیترویت تایگرز و شیکاگو وایت ساکس بود. بین بازی‌های دو سر، هواداران سرکش شورش کردند. به دلیل آسیب دیدن زمین، داوران اجازه ندادند بازی دوم برگزار شود. وقتی رئیس لیگ آمریکا، لی مک‌فیل تصمیم گرفت وایت ساکس باید بازی دوم را از دست بدهد، چیلاک کسی بود که بیل ویک مالک وایت ساکس را مطلع کرد.
به گفته خانواده، به یاد ماندنی‌ترین بازی او داوری در سری جهانی ۱۹۶۰ بود که در ۱۳ اکتبر، بیل مازروسکی در فوربس فیلد در پیتسبورگ، رالف تری را با یک تسکین دهنده خانگی برخورد کرد. این تنها هومری بود که یک بازی سری جهانی ۷ را در تاریخ لیگ اصلی به پایان رساند.
پس از بازنشستگی، او به عضویت دفتر سخنرانان مصور ورزشی درآمد و در گروه‌های مختلف سخنرانی کرد و «دربارهٔ درس‌های ناملموسی که در طول سال‌های حضورش در بیسبال آموخته صحبت کرد». چیلاک در ۵۹ سالگی در دانمور، پنسیلوانیا در خواب درگذشت و همسرش سو، پسرانش رابرت و ویلیام و سه خواهر و برادر از او به یادگار ماند.
بووی کوهن پس از مرگش گفت که «تعداد کمی از آقای چیلاک در رشته او مورد احترام بوده‌اند». لی مک‌فیل، رئیس AL گفت: «او یک معلم برجسته و مطمئناً یکی از بهترین داوران لیگ برتر بیسبال در دوران مدرن محسوب می‌شد. ما مطمئن هستیم که او نامزد نهایی تالار مشاهیر خواهد بود… بیسبال یک بازی فوق‌العاده را از دست داده‌است. دوست و داور بزرگ.» او در سال ۱۹۹۹ توسط کمیته پیشکسوتان به تالار مشاهیر بیسبال انتخاب شد.
در سال ۲۰۱۳، جایزه باب فلر عمل شجاعت به چیلاک به عنوان یکی از ۳۷ عضو تالار مشاهیر بیسبال به دلیل خدمتش در ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم تجلیل شد.