خودروی سبک الکتریکی
خودرو سبک الکتریکی , خودروی سبکی است با چهار چرخ که توسط یک موتور الکتریکی به حرکت در میاید.انرژی مورد نیاز این وسیله نقلیه در مقایسه با وسایل نقلیه معمولی کمتر از یک پنجم است. فناوری این خودرو بیشتر به دوچرخه و یا موتورهای الکتریکی شباهت دارد تا به خودروهای برقی.
شناخته شده ترین نماینده این نوع محصولات ، رنو توئیزی است که از سال 2017 فقط نسخه "Urban 45" آن عرضه میشود
خودروهای برقی کماکان از قرن نوزدهم در حال توسعه بودند . در اوایل سال 1888 ،همزمان با تولید ماشین الکتریکی Flocken به طور گسترده اعتقاد بر این بود که وسیله نقلیه الکتریکی تنها برای حمل و نقل مسافتهای نزدیک است.
در دهه 1990 ، "وسایل نقلیه الکتریکی با نام" ("Neighborhood Electric Vehicles" (NEV در ایالات متحده آمریکا ظهور کردند ، که عمدتاً برای سوار شدن در زمینهای گلف به خدمت گرفته میشدند .
70 درصد از کل مردم اروپا در حال حاضر در کلان شهرها زندگی می کنند. در سال 2011 ، مطالعات تویوتا در مورد تردد مسافران شهری در فرانسه و انگلیس نشان داد که بیش از 80 درصد از کل سفرهای اتومبیل کمتر از 25 کیلومتر بوده است. در فرانسه 55 درصد سفرهای اتومبیل را مسافتهای کمتر از 10 کیلومتر و در انگلیس تقریباً 80 درصد انرا شامل میشدند.
در سالهای آینده ، نیاز به وسایل نقلیه برای مسافتهای کوتاه همچنان افزایش می یابد ، بنابراین می توان تصور کرد که تقاضای مطمئنی برای وسایل نقلیه الکتریکی به عنوان یک راه حل پایدار برای کوتاه و میان مدت وجود داشته باشد.
طبق یک مطالعه آمریکایی ، یکی از بزرگترین موانع رشد بازار خودروهای الکتریکی سبک موانع اداری است که قانون گذاران برای تردد این نوع وسایل نقلیه در سطح شهر اعمال میکنند.
این وسایل نقلیه برای سفرهای کوتاه مدت و همچنین به عنوان مکمل اتومبیل ایده‌آل هستند. (مقایسه مصرف انرژی: رنو توئیزی: 8 کیلووات ساعت / 100 کیلومتر ، نیسان لیف 16 کیلووات ساعت / 100 کیلومتر ، VW Golf با موتور احتراق: 50 کیلووات ساعت / 100 کیلومتر). این خودروها به پارکینگ کمتری احتیاج دارند. حداکثر 4 خودرو سبک الکتریکی در یک پارکینگ ماشین جای می گیرد. نسبت وسایل نقلیه الکتریکی در وسایل نقلیه سبک تقریباً 5 برابر بیشتر از اتومبیل ها است. با تقریباً 500000 وسیله نقلیه در جاده های سراسر جهان (از سال 2011) ، این خودروها بیشترین نسبت وسایل نقلیه الکتریکی چند لاین را تشکیل می دهند. انها به موفق ترین نوع وسیله نقلیه در بین خودروهای برقی تبدیل شده اند. بر خلاف اتومبیل های بزرگتر ، وسایل نقلیه الکتریکی سبک (از جمله کلاس L7e) در حال حاضر علی‌رغم سازگاری با محیط زیست، از پاداش زیست محیطی بی بهره هستند که مورد انتقاد اعضای سبزها قرار گرفته است .
موفقیت خودروهای سبک الکتریکی ها را می توان در استفاده از وسایل نقلیه تجاری نیز جستجو کرد . آنها در شهرهای پرجمعیت ، به لطف کوچک و سبک بودن خود ، یک گزینه عملی برای خدمات تحویل میباشند. شرکت های کوچکتری مانند ARI Motors ، Goupil یا Tropos حمل کننده های الکتریکی را در کلاس های خودرو L6e و L7e ارائه می دهند که فضای بار زیادی را با ابعاد کوچک ارائه می دهند و بنابراین حجم بالای ترافیک در شهرها را کاهش می دهند. شهرداری ها نیز به طور فزاینده ای از این نوع وسایل نقلیه برای ناوگان خود استفاده می کنند. آلمان:
اتحادیه اروپا
ایالات متحده
وسایل نقلیه الکتریکی سبک کلاس های L6e و L7e در برخی ویژگی های فنی متفاوت هستند ، اما اساساً از نظر طراحی یکسان می باشند. هر دو مورد خودروها الکتریکی و مجهز به باتری و موتور الکتریکی هستند . وسایل نقلیه الکتریکی کلاس L6e مجاز به داشتن حداکثر سرعت 45 کیلومتر در ساعت و حداکثر توان 4  کیلووات میباشند.وسایل نقلیه الکتریکی کلاس L7e مجاز به داشتن حداکثر توان 15  کیلووات میباشند. در مورد حداکثر سرعت محدودیت عنوان نشده است.
وسایل نقلیه الکتریکی سبک معمولاً برای دو سرنشین و بسیار جمع و جور طراحی می شوند. آنها به شیشه جلو و سقف مجهز میشوند. استفاده از کلاه ایمنی اجباری نیست اما کمربند ایمنی اجباری است.
منطقه ایده‌آل برای استفاده از وسایل نقلیه الکتریکی سبک کلاس L6e به دلیل حداکثر سرعت 45 کیلومتر در ساعت و فاصله کوتاه، شهرها و مراکز آنها میباشد.