آشپزی عربی
آشپزی عربی () شامل خوراکی‌ها و غذای مردم عرب است، که به عنوان غذاهای مختلف منطقه ای در جهان عرب از مغرب تا هلال بارور و شبه جزیره عربستان تعریف می‌شود. غذاهای عربی اغلب قرن‌ها قدمت دارند و فرهنگ تجارت عالی ادویه جات، گیاهان و غذاها را بازتاب می‌دهند. سه منطقه اصلی که به نام‌های مغرب، هلال بارور و شبه جزیره عربستان نیز شناخته می‌شوند، شباهت‌های زیادی دارند، اما همچنین دارای سنت‌های منحصر به فرد بسیاری هستند. این غذاها تحت تأثیر آب و هوا، امکان پرورش حیوانات و گیاهان، و همچنین امکانات تجارت انواع خوراکی تحت تأثیر قرار گرفته‌اند.
نان سفید یا "برازیدهاج" با آرد گندم با کیفیت بالا، شبیه نان "راقاق" اما ضخیم‌تر، تهیه می‌شد، خمیر تخمیر شده را معمولاً با مخمر و «بوره نانوا» ("بوراغ") تهیه می‌کردند و در تنور می "پختند".
نان "رقاق" در دو رقم، لابیک (نرم و نازک) و جارمازاج (خشک با طعم گز) ساخته شده بود.
در آشپزی عربی از غذاها و ادویه جات خاص و بعضاً منحصر به فرد استفاده می‌شود. برخی از آن غذاها عبارتند از:
مفهوم مهمان نوازی و سخاوت، برای هر آشپزی در جهان عرب ضروری است. وعده‌های غذایی عموماً به صورت خانوادگی است. شام و جشن‌های رسمی معمولاً مقادیر زیادی گوشت بره را شامل می‌شود و هر مناسبت مقادیر زیادی قهوه عربی یا چای عربی به همراه دارد.
"مراسم قهوه:" در منطقه خلیج فارس، با یک سفره عالی از میوه‌های خشک، میوه‌های تازه، آجیل و کیک و شربت از یک بازدید کننده استقبال می‌شود. میوه‌های خشک شامل انجیر، خرما، زردآلو و آلو است. میوه‌های تازه شامل مرکبات، خربزه و انار است. قهوه عربی بیشتر از همه سرو می‌شود اما چای عربی نیز دارای یک طراوت عالی است. ادویه‌ها اغلب به قهوه یا سایر نوشیدنی‌ها اضافه می‌شوند.
"مراسم چای / قهوه:" در منطقه مغرب، یک میهمان ممکن است انتظار داشته باشد که میز پر از میان‌وعده‌های شبیه نان، از جمله ماسمن، باقریر و سایر نان‌های پر شده باشد. اینها را با عسل، گلاب یا روغن زیتون سرو می‌کنند. همچنین کوکی‌ها و کیک‌های مختلفی وجود دارد که همراه با بشقاب با انواع مختلف آجیل همراه است. قهوه عربی و چای نعنا غالباً همراه آن در یک قوری سنتی مغربی سرو می‌شود.
"مراسم قهوه / چای:" در یک خانوار معمولی عرب شامی، یک میهمان ممکن است انتظار داشته باشد که میز پر از مزه، نان‌های پر از ادویه جات شامل زعتر و آجیل باشد. در شام، قهوه عربی یک نوشیدنی بسیار دوست داشتنی است، اما چای عربی در اردن و فلسطین نیز بسیار مورد علاقه است.
بسیاری از واژه‌های غذای عربی از زبان آرامی، زبانی که ساکنان مسیحی ناباتایی عراق و سوریه صحبت می‌کنند، وام گرفته شده‌است.
در جهان عرب دو ساختار اساسی برای وعده‌های غذایی وجود دارد، یک برنامه منظم در بیشتر سال و دیگری که مختص ماه رمضان است که در آن مسلمانان در طول روز روزه می‌گیرند.
کافه‌ها غالباً کرواسان را برای صبحانه سرو می‌کنند. صبحانه غالباً یک وعده غذایی سریع است که شامل نان و لبنیات، همراه با چای و گاهی مربا است. رایج‌ترین اقلام صبحانه لبنه و خامه ("کیشتا"، ساخته شده از شیر گاو) است.
ناهار اصلی‌ترین وعده غذایی روز محسوب می‌شود و به‌طور سنتی بین ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر تا ۲:۳۰ بعد از ظهر میل می‌شود. این وعده غذایی است که خانواده برای آن دور هم جمع می‌شوند و سالادها و مزه به عنوان غذاهای فرعی در وعده اصلی سرو می‌شود. بشقاب معمولاً شامل بخشی از گوشت، مرغ یا ماهی، بخشی از برنج، عدس، نان و بخشی از سبزیجات پخته شده، علاوه بر انواع تازه همراه با مزه و سالاد است. سبزیجات و گوشت معمولاً با هم در سس پخته می‌شوند، غالباً سس گوجه فرنگی، اگرچه سایر سس‌ها نیز محبوب هستند. نوشیدنی‌ها لزوماً همراه غذا سرو نمی‌شوند. با این وجود، نوشیدنی‌ها بسیار متنوعی مانند شینا (یا "لبان")، کاراکادن، نقی الزبیب، ایرق سوس، تمر هندی و آب میوه و همچنین سایر نوشیدنی‌های سنتی عربی وجود دارد. در طول قرن ۲۰، نوشابه‌های گازدار و نوشیدنی‌های حاوی میوه نیز بسیار محبوب شده‌اند.
شام به‌طور سنتی سبک‌ترین وعده غذایی است، اگرچه در دوران جدید، به دلیل ساعات روز کاری شام از نظر پذیرایی برای مهمان اهمیت بیشتری پیدا کرده‌است.