شهدای کومپین
ده روز پس از مرگ آنها، ماکسیمیلیان روبسپیر اعدام شد و به سلطنت وحشت (ترور) پایان داد. شهدای کمپیژن، که اولین قربانیان انقلاب فرانسه هستند به عنوان مقدس شناخته می‌شوند، و ممکن است «در به‌وجود آوردن پایان وحشت انقلاب را به کمک کرده باشند» و پایان سلطنت ترور را تسریع کنند. خواهران در سال ۱۹۰۶ تجلیل شدند. روز جشن آنها ۱۷ ژوئیه است.
در زمان دستگیری سه خواهر از اجتماع دور بودند و به همین دلیل به همراه دیگران اعدام نشدند. بعداً یکی از این موارد، مریم از تجسم (فرانسوا ژانو فیلیپ)، روایتی از شهادت را نوشت، تاریخچه راهبه‌های کارملی کمپیژن، که در سال ۱۸۳۶ منتشر شد. از داستان شهدای کومپین یک فیلم تولید نشده، یک نمایشنامه و یک اپرا الهام شده‌است. در سال ۱۹۳۱، گرترود فون لو فورت، نویسنده آلمانی، دانشجوی ارنست TROELTSCH و متدین به کاتولیک، از این تاریخ استفاده کرد تا رمانی بنام «آواز در داربست» بنویسد، از دید شخصیت خیالی «بلانش دو لا فورس» اشراف جوانی که از ترس او را آزار داده‌است، و به دنبال صلح در صومعه است. " ریموند-لئوپولد بروکربرگ دومنیکن فرانسوی و فیلیپه آگوستینی فیلمبردار فیلم فیلمی را براساس این رمان ساختند و در سال ۱۹۴۷ ژرژ برنانوس را ترغیب کردند که انرا را بنویسد. این فیلم هرگز تولید نشد، اما متن نوشته برنانوس به عنوان نمایشی روی صحنه رفت که در سال ۱۹۵۱ در زوریخ به نمایش درآمد و در سال بعد ۳۰۰ اجرا شد. آهنگساز فرانسوی، فرانسیس پولنک، مأمور نوشتن باله ای بر اساس گفتگوهای برنانوس برای لا اسکالا و کازا ریکوردی شد، اما او به جای آن اپرایی با عنوان گفتگوهای کارملیت‌ها نوشت. از سال ۲۰۱۹، اپرای متروپولیتن ۵۹ بار اجرا شده‌است، ابتدا به زبان انگلیسی، سپس به زبان اصلی فرانسه، از زمان اکران در ۱۹۷۷، به مخاطبان فروخته شده.
در سال ۱۷۹۴، پس از شروع ترور، دولت به مدت دو روز در آپارتمان‌های خواهران جستجو کرد. آنها نامه‌هایی یافتند که «جنایات» آنها علیه انقلاب را نشان می‌داد، که شامل خصومت با انقلاب، همدردی شدید با سلطنت ، و شواهدی مبنی بر ادامه زندگی آنها به عنوان جامعه ای از زنان مسیحی تقدس شده بود. آنها همچنین دو نامه یافتند با عنوان «بدبخت» نوشتهی مولوت دو لا مناردیر به پسر عموی خود، خواهر فراسیا با مفهوم بی عیب و نقص نوشتن، که حاوی انتقادهای نامطلوب انقلاب بود. مولوت متهم شد که به آنها کمک کرده و کشیشی غیرقانونی است، با اینکه متأهل بود، و با خواهران دستگیر و زندانی شد. در ۲۲ ژوئن، خواهران و مولوت دستگیر و در صومعه سابق «بازدید» که در زندان زندانیان سیاسی در کومپیژن بود محبوس شدند. در ۱۰ ژوئیه ۱۷۹۴، آنها به زندان کنسیرجری پاریس منتقل شدند تا منتظر محاکمه شوند. خواهران در حالی که در زندان بودند سوگند مدنی خود را پس گرفتند.
خواهر ماری هنریتا در جریان دادرسی خود در ۱۷ ژوئیه ۱۷۹۴، که در آن هیچ مشاور حقوقی دریافت نکردند، سعی کردند دادستان را مجبور کند کلمه «متعصب»، یکی از اتهامات علیه آنها را تعریف کند. او وانمود کرد که معنای این کلمه را نمی‌داند، بنابراین او را وادار کردند اعتراف کند که متعصب بودن آنها به دلیل مذهب آنها است، که آنها را «جنایتکار و نابود کننده آزادی عمومی» ساخته‌است. مادر ترزا مسئولیت کامل اتهامات ضدانقلابی و متعصب مذهبی را به عهده گرفت و از بی گناهی دیگران دفاع کرد و اصرار ورزید. هر ۱۶ خواهر به همراه مولوت به اعدام محکوم شدند. در یک لحظه، هنگامی که منتظر حمل و نقل از دربانخانه به محل اعدام آنها بودند، یکی از راهبه‌ها، خواهر سنت لوئیس، پس از مشورت با مادر ترزا، یک پارچه خزدار را که متعلق به او بود، با یک فنجان شکلات برای خواهران داد زیرا بعد از ان قادر به خوردن چیزی در طول روز نیستید، پس می‌توانستند از اه بخورند. بین دستگیری و اعدام آنها ۲۶ شب وجود داشت.