بنجامین بنکر
بنجامین بنکر (Benjamin Banneker) (9 نوامبر ۱۷۳۱– ۱۹ اکتبر ۱۸۰۶) یک سالنامه نویس، نقشه‌بردار، مالک زمین و کشاورز آزاد آفریقایی-آمریکایی بود، که دانش ریاضی و تاریخ طبیعی داشت. بنکر که در شهرستان بالتیمور، مریلند از یک زن آزاد افریقایی-امریکایی که قبلاً برده بود متولد شد، اصلاً تحصیلات رسمی نداشت یا تحصیلات بسیار اندکی داشت و بیشتر خود آموخته بود. وی بعد از این‌که به «میجر اندرو الیکات» در نقشه‌برداری مرزهای اولیه ناحیه کلمبیا، که پایتخت فدرال ایالات متحده است، کمک کرد به شهرت رسید.
دانش نجوم بنکر به وی کمک کرد تا یک سلسله سالنامه‌هایی که به لحاظ تجاری موفقیت‌آمیز بودند را بنویسد. وی در مورد موضوعات برده‌داری و برابری نژادی با توماس جفرسون مکاتبه داشت، جفرسن کسی بود که چندی قبل‌تر پیش‌نویس اعلامیه استقلال ایالات متحده را ترتیب داده بود. طرفداران لغو برده‌داری و برابری نژادی آثار بنکر را تحسین و ترویج نمودند.
هرچند یک آتش‌سوزی در روز تدفین بنکر بیشتر نوشته‌ها و اموال شخصی وی را تخریب کرد، اما یکی از ژورنال‌ها و چندین دست نوشته وی باقی‌مانده‌است و امروزه برای بازدید مردم در دسترس قرار دارد. نام پارک‌ها، مدارس، جاده‌ها و سایر چیزهای که به‌نام وی نام‌گذاری شده‌است خاطرها و کارهای وی را زنده نگه می‌دارد. با این حال، بیشتر جوانب زندگی وی در مورد دست‌آوردهایش اغراق‌آمیز بوده یا دست‌آوردهای دیگران را به وی نسبت می‌دهد.
بنجامین بنکر متولد ۹ نومبر ۱۷۳۱ در بالتیمور، مریلند از ماری بینیکی که یک برده آزاد سیاه‌پوست بود و رابرت که یک برده آزاد شده اهل کشور گینه بود و در ۱۷۵۹ وفات نمود، زاده شد. در مورد تاریخچه خانوادگی بنکر دو نظریه متضاد وجود دارد.
خود بنکر و زندگی‌نامه‌نویسان اولیه می‌گویند که وی تنها اجداد آفریقایی داشته‌است. هیچ‌یک از نوشته‌های بنکر که تا امروزه سالم مانده‌است نشان دهنده اجداد سفیدپوست نبوده و نام مادربزرگ وی نیز در آن‌ها ذکر نشده‌است.
با این وجود، زندگی‌نامه نویسان بعدی استدلال کردند که مادر بنکر فرزند «مالی ویلش» که یک خدمت‌کار سفیدپوست بود و یک برده آفریقایی به‌نام بنیکا بوده‌است. نخستین متن توصیفی منتشر شده در مورد مالی ویلش مبتنی بر مصاحبه‌های بود که با نوه‌های وی در ۱۸۳۶ میلادی صورت گرفت، سال‌ها بعد از وفات مالی و بنجامین. بر اساس این داستان جدید، مالی بنیکا را خرید تا به کمک او بتواند مزرعه‌ای را در نزدیکی محله امروزی آسیاب‌های الیکات، مریلند که در غرب بالتیمور واقع شده‌است، بسازد.
یکی از زندگی‌نامه نگارها در ۲۰۰۲ پیشنهاد کرد که بنیکا شاید از مردمان دوگون باشد، کسانی‌که به ادعای چندین مردم-شناس در مورد ستاره‌شناسی دانش اولیه داشتند (به باورهای ستاره‌شناختی دوگون مراجعه کنید). احتمالاً مالی بنیکا را آزاد و با وی ازدواج نموده و بنیکا نیز دانش خود در مورد ستاره‌شناسی را با مالی شریک ساخته باشد. این زندگی‌نامه‌نگار پیشنهاد می‌کند که بنجامین دانش خود را از مالی به‌دست‌آورد، چون وی بعد از مرگ بنیکا به‌دنیا آمد.
یک تبارشناس که در سال ۲۰۱۶ میلادی اسنادهای مرتبط به شجره خانوادگی بنکر را مورد بررسی قرار داد، می‌گوید که قادر نبود هیچ سندی را دریابد که نشان دهد بنکر یک مادربزرگ سفیدپوست داشته، اما وی نیز این احتمال را رد نکرد. در این گزارش آمده‌است که نام «بنکر» ممکن است با نام باناکا دارای یک منشأ باشد، باناکا یک قریه کوچک در منطقه کالی امروزی در شهرستان بومی و در شمال غرب کشور لیبریا است که روزی در تجارت برده آفریقایی شرکت داشت. یک نسخه بروز شده این تبارشناسی در ۲۰۲۱ بیان کرد که پدر بنجامین بنکر که رابرت نام داشت در ۱۸ می ۱۷۳۱ با مری لیت (که بعداً مری بنیکا نامیده شد) ازدواج کرده بود، مری دختر یک زن سفیدپوست و یک مرد برده بود. این نسخه جدید هم‌چنین بیان نمود که باناکا زادگاه مردم وای بود، کسانی که از ۱۵۰۰ سال بدین‌سو بعد از ترک امپراطوری مالی در آن‌جا به زندگی می‌پرداختند. در سال ۱۷۳۷ میلادی زمانی‌که بنکر ۶ سال سن داشت، قباله مزرعه خانواده‌گی وی که ۱۰۰ هکتار (۰٫۴۰ کیلومتر مربع) مساحت داشته و در دره پاتاپسکو در شهرستان بالیتمور واقع بود بنام وی ساخته شد. یک نویسندهٔ نامه در ۱۷۹۱ بیان کرد که والدین بنکر وی را به یک مدرسه که نامش معلوم نیست فرستادند، تا وی در آن‌جا به آموزش خواندن، نوشتن و حساب تا مبحث دقت مضاعف بپردازد. با این حال، بقیه دوران کودکی بنکر به‌خوبی مستند نشده‌است.
منابع تأیید نشده در نخستین کتاب‌هایی که بیشتر از ۱۴۰ سال بعد از مرگ بنکر به چاپ رسیدند، می‌گوید که بنکر در ایام نوجوانی با «پیتر هاینریش» آشنا و با وی دوست شد، هاینریش یک کوئیکر بود و چندی بعد مدرسه‌ای را در نزدیکی مزرعه خانوادگی بنکر تأسیس کرد. (کوئیکرها رهبران جنبش ضد-برده‌داری و از طرف‌داران برابری نژادی بودند (به کوئیکرها در جنبش لغو برداری و گواهی برابری مراجعه کنید)). این منابع می‌گویند که هاینریش کتابخانه خود را با بنکر شریک ساخته و دستورالعمل تنها کلاسش را به او داد. تحصیلات رسمی بنکر (اگر وجود داشته باشد) احتمالاً پس از این‌که وی به اندازه کافی بزرگ شده بود تا به مزرعه خانوادگی خود کمک کند پایان یافت.
گفته می‌شود که بنکر در حدود ۱۷۵۳ میلادی زمانی‌که حدوداً ۲۱ سال سن داشت، یک ساعت چوبی ساخت که روی هر ساعت زنگ می‌زد. ظاهراً وی ساعت خود را از روی یک ساعت جیبی که به عاریت گرفته بود، ساخت. هر قطعه ساعت را به اندازه درست آن در چوب حکاکی کرد. ادعا می‌شود که این ساعت تا زمان مرگ وی به درستی کار می‌کرد.
بنکر پس از مرگ پدرش در ۱۷۵۹ با مادر و خواهران خود زندگی می‌کرد. وی در ۱۷۶۸ میلادی یک درخواست شهرستان بالتیمور برای انتقال مرکز شهرستان از جوپا به بالتیمور را امضاء کرد. یادداشتی که در مورد املاک وی از فهرست مالیات ۱۷۷۳ شهرستان بالتیمور دریافت شده‌است، بنکر را به عنوان تنها عضو بزرگسال خانواده وی نشان می‌دهد. برادران اندرو الیکات، جان الیکات و جوسیف الیکات در ۱۷۷۲ میلادی از شهرستان باکس ایالت پنسیلوانیا نقل مکان کردند و زمینی را در پاتاپسکو فالز در نزدیکی مزرعه بنکر خریداری نمودند تا روی آن آسیاب آرد ساز بسازند، به مرور زمان قریه آسیاب‌های الیکات (حالا شهر الیکات) در اطراف این آسیاب توسعه نمود. الیکات‌ها از جمله کوئکرها بودند و همانند بیشتر هم کیشان خود همان نظریات برابری نژادی را داشتند. بنکر به مطالعه دانش آسیاب پرداخت و با ویژگی‌های آن‌ها آشنا شد.
جورج الیکات یکی از پسران اندرو الیکات در سال ۱۷۸۸ میلادی کتاب‌ها و تجهیزات بنکر را قرض گرفت تا مطالعه رسمی‌تر ستاره‌شناسی را آغاز نماید. بنکر در جریان سال بعد کار خود در مورد محاسبه خورشید گرفتگی را به جورج فرستاد.
بنکر در ۱۷۹۰ میلادی یک جدول نجومی برای سال ۱۷۹۱ تهیه نمود و امیدوار بود که این جدول در یک سالنامه به چاپ برسد. اما، وی نتوانست ناشری را پیدا کند که بخواهد کار وی را چاپ و توزیع نماید.
توماس جفرسن که وزیر خارجه ایالات متحده بود، در اوایل ۱۷۹۱ میلادی از نقشه‌بردار میجر اندرو الیکات (یکی از پسران جوزف الیکات و برادرزاده جورج الیکات) درخواست نمود تا ناحیه‌ای را نقشه‌برداری نماید که قرار بود یک ناحیه/حوزه جدید فدرال باشد. الیکات در فوریه ۱۷۹۱ میلادی، تیم نقشه‌برداری که در نیویورک غربی هدایت می‌کرد را ترک کرد تا بتواند نقشه‌برداری ناحیه جدید را آغاز کند.