آدولف، دوک بزرگ لوکزامبورگ
آدولف در اوت ۱۸۳۹، بعد از مرگ پدرش ویلیام، دوک ناسائو شد. پس از شکست اتریش در جنگ اتریش-پروس ۱۸۶۶، قلمرو دوک ناسائو به پادشاهی پروس پیوست و بدین ترتیب تاج و تخت خود را از دست داد.
از ۱۸۱۵تا ۱۸۳۹پادشاهی لوکزامبورگ توسط پادشاهان هلند به عنوان یکی از استانهای هلند اداره شد. به دنبال معاهده لندن (۱۸۳۹)، قلمرو دوک بزرگ لوکزامبورگ مستقل شد اما در اتحاد شخصی با هلند باقی ماند. پس از مرگ پسران ویلیام سوم پادشاه هلند هیچ وارث مذکری برای او نماند تا جانشین وی گردد. در هلند، زنان در سال ۱۸۸۷ اجازه یافتند تا به سلطنت برسند. با این حال، لوکزامبورگ، از قانون سالیک که زنان را از جانشینی منع می نمود پیروی کرد. بنابراین، پس از مرگ پادشاه ویلیام سوم، تاج سلطنتی هلند به تنها دخترش، ویلهلمینا انتقال یافت، اما طبق پیمان خانواده ناسائو، سلطنت به آدولف منتقل شد.
آدولف در سال ۱۹۰۵درگذشت و پسرش، ویلیام چهارم، به عنوان دوک بزرگ لوکزامبورگ جانشین وی گردید.
او پسر ویلیام، دوک ناسائو (۱۸۳۹-۱۷۹۲) و همسر اولش، شاهزاده لوئیز ساکس-هیلدبورگ هاوزن بود. خواهرزاده آدولف، سوفیا ناسائو، همسر اسکار دوم سوئد بود.
آدولف در اوت ۱۸۳۹در سن ۲۲ سالگی پس از مرگ پدرش مقام دوک ناسائو را به دست آورد. ویستبادن در آن زمان به پایتخت قلمرو دوک تبدیل شده بود و آدولف در سال ۱۸۴۱ در Stadtschloss اقامت گزید. در تاریخ ۴ مارس ۱۸۴۸، او با «درخواست های نُه گانه ساکنین ناسائو» موافقت کرد. چند سال بعد، با این حال، او دیدگاه های لیبرال خود را لغو کرد و دوره ای شدید محافظه کارانه و ارتجاعی گرفت. به طور کلی، اما او به عنوان یک حاکم محبوب دیده می شود. او از امپراتوری اتریش در جنگ اتریش-پروس ۱۸۶۶حمایت کرد. پس از شکست اتریش، ناسائو به پادشاهی پروس پیوست و آدولف تاج و تخت خود را در ۲۰ سپتامبر ۱۸۶۶ از دست داد.
در سال ۱۸۷۹، خواهر آدولف مادر ولدک و پیرمونت، دختر یکی دیگر از خواهرزاده های او، با ویلیام سوم ، پادشاه هلند و دوک بزرگ لوکزامبورگ ازدواج کردند. در سال ۱۸۹۰، تنها دختر وی ویلهلمنا موفق شد بدون مرگ جانشینش به تخت سلطنت هلند برسد، اما از جانب قانون سالیک لوکزامبورگ برکنار شد. دودمان بزرگ دوک، که از سال ۱۸۱۵به هلند در اتحادیه شخصی پیوند خورده بود، طبق پیمان خانواده ناسائو به آدولف منتقل شد. آدولف پسر عموی ۱۷ساله پادشاه بزرگ دیل ویلیام سوم بود که از طریق موروثی انتخاب شد، که فاصله زیادی از نظر خانوادگی با پادشاه قبلی داشت تا وارث تاج و تخت شود.
در حقیقت، وی در مدت زمان کوتاهی پس از بیماری ویلیام سوم، به حکومت لوکزامبورگ رسید.
در هر حال، زمانی که ۷۳ ساله بود و کمی از سیاستهای لوکزامبورگ می دانست، روز به روز دستانش از حکومت کوتاه گشت. پل ایشن نخست وزیر، که در سال ۱۸۸۸ وزارت امور خارجه نیز زیر نظر او بود، این سنت را ایجاد کرد که حاکم در سیاست های روزگار خود باقی نخواهد ماند. در سال ۱۹۰۲ آدولف پسرش ویلیام را به عنوان جانشین معرفی کرد. او در سال 1905 در خانه تابستانی خود، Schloss Hohenburg در Lenggries، درگذشت و در سال ۱۹۵۳ در کلیسای Schloss Weilburg دفن شد.
در ۳۱ ژانویه سال ۱۸۴۴، آدولف در ابتدا در سن پترزبورگ، با دوشیزه الیزابت میگیلنوین از روسیه، خواهرزاده امپراتور نیکلاس اول روسیه، ازدواج کرد. او کمتر از یک سال بعد از تولد نوزاد دختر مرده اش جان داد. آدولف کلیسای ارتدوکس روسیه سنت الیزابت ۱۸۴۷تا ۱۸۵۵را به عنوان کلیسای مراسم خاکسپاری او بنا نهاد.
در ۲۳ آوریل ۱۸۵۱، او در دسو با شاهزاده Adelheid-Marie از Anhalt-Dessau ازدواج کرد. آنها پنج فرزند داشتند که تنها دو نفر از آنها تا سن هجده سالگی زنده ماندند و شاهزاده لوکزامبورگ شدند:
در سال ۱۸۹۲، آدولف، عنوان ارثی ویتزبورگ را بر برادرزاده سوئدی خود اسکار، که پس از ازدواج بدون اجازه پدرش، ازدواج کرده بود، واگذار کرد. ویستبورگ ( ویسبورگ نیز تلفظ میشود) قلعه قدیمی در شهر Visby دوک نشینی گوتلند و در دست پرنس اسکار بود، اما این عنوان در اشراف لوکزامبورگ ایجاد شد.
در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۸۴۲، ادلسورین، "انجمن حفاظت از مهاجران آلمانی در تگزاس"، در قلعه بزرگ دوک در بیبریچ در راین برگزار شد. او به عنوان محافظ سازمان انتخاب شد. Verein مسئول مهاجرت بزرگ آلمانی ها به تگزاس در قرن نوزدهم بود، و در ۹ ژانویه ۱۸۴۳،ناسائو را در زمینی به مساحت ۴،۴۲۸ هکتار در فایت کانتی تگزاس را تأسیس کرد و آن را بعد از دوک بزرگ نامگذاری کرد.