امین‌الله رضایی
امین‌الله رضایی (۲ فروردین ۱۳۱۵ خورشیدی در همدان – ۱۳۸۳ در تهران) نقاش، طراح و شاعر ایرانی بود. او نخستین کسی است که نقاشی سوررئالیسم را به ایران وارد کرد.به همین خاطر برخی به او لقب پدر نقاشی سوررئالیسم ایران را داده‌اند.
نقاشی‌های رضایی از آثار سوررئالیستی و نمادگرا تا کاریکاتورهای طنز سیاه و متفکرانه را شامل می‌شود. مضمون سیاسی، و فرم آناتومیک دقیق و پرپرداخت، ترکیب اندام انسانی و جانوری یا تغییر شکل بدن در نقاشی‌های او دیده می‌شود. از این رو، او نخستین کسی در ایران است که در زمینه سوررئالیسم به نقاشی پرداخته‌است.
امین‌الله رضایی در ۱۳۱۵ خورشیدی به دنیا آمد. به علت شغل پدر و تغییرهای محل زندگی، او در کوهین همدان در دامنه‌های الوند کوه چشم بر جهان گشود.
از همان کودکی به نقاشی، ادبیات، شعر، موسیقی و خط دلبسته می‌شود و علی‌رغم سخت‌گیری‌های مذهبی پدر، نقاشی و موسیقی را مجدانه ادامه داد. هر چند که مادربزرگ او نیز در گرایش او به نقاشی بی تأثیر نبوده‌است
رضایی در تئاتر بوعلی همدان، به همراه دوستش، یوسف امزاجردی، پیش پرده موزیکال اجرا می‌کرد و فلوت می‌نواخت. در ۱۳۳۶ به تهران رفت و در آنجا با محمد بهرامی و سازمان هنری پارس همکاری را شروع کرد. او در سازمان هنری پارس تجربه همکاری با هنرمندانی نظیر محمدعلی زاویه، محمد تجویدی، بیوک احمری، علی اکبر صادقی، مرتضی ممیز و آشنایی با انواع سبک‌ها و فنون نقاشی، گرافیک، کلیشه، گراوور، چاپ، تفکیک فیلم و زینک را پیدا کرد. رضایی همچنین ویولون می‌نواخت و صدای خوشی داشت.
امین‌الله رضایی در اولین نمایشگاه بین‌المللی تهران در پیش از انقلاب برنده بورسیه شش ساله فرانسه و پنجاه هزار تومان پول نقد از طرف حکومت شد ولی آن را نپذیرفت. وی همچنین برنده دیپلم افتخار در رشته صنایع‌دستی از کارگاه‌های صنایع‌دستی شهر بنگلور هند از مجموعه تبادل فرهنگی آسیایی شد.
او در زمینه گرافیک و کاریکاتور با مؤسساتی مانند سپهر، امیرکبیر، پدیده، عطایی، اشراقی، اقبال، و نشریات زن روز، اطلاعات بانوان همکاری داشت. کاریکاتورهای او در صفحه هنری شب‌های پنج شنبه روزنامه کیهان منتشر می‌شد.
او از اعضای کانون نویسندگان ایران بود و در بسیاری از جلسات و بیانیه‌های این کانون حضور داشت.
بسیاری از نوشته‌ها و نقاشی‌های او در نشریات داخلی کانون از قبل از انقلاب چاپ شده‌است.
همچنین، بعضی ترانه‌های او از تلویزیون و رادیوی ملی صدا و سیما پخش شده‌است. آرامگاه او، در قطعه ۸۸ (قطعه هنرمندان) بهشت زهرا قرار دارد.
کارهایی با موضوعات مهاجرت و گفتگوی تمدن‌ها در پنجمین دوسالانة بین‌المللی کاریکاتور تهران (از ۲۴ مهر تا ۲۴ آبان ۱۳۸۰) در موزه معاصر تهران به نمایش درآمد. اثر گفتگوی تمدن‌ها در بخش جوایز جنبی دوسالانه از سوی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران به عنوان اثر برگزیده انتخاب شد و تندیس ویژه به او اهدا گردید.
مجموعه اشعار وی در قالب‌های مختلف ازجمله غزل که بومی‌سروده‌هایی به لهجه همدانی را هم شامل می‌شود، با عنوان “بر سمند خیال“، ۱۳۸۲،انتشارات “ما“.
کتاب بر سمند خیال او در دانشگاه هاروارد، در زمینه پژوهش‌های ادبی کتابخانه ویدنر نگه داری می‌شود. نام او در فهرست مجموعه تبادل فرهنگی آسیایی وجود دارد.
نقاشی‌های رضایی از آثار سوررئالیستی و نمادگرا تا کاریکاتورهای طنز سیاه و متفکرانه را شامل می‌شود. مضمون سیاسی، و فرم آناتومیک دقیق و پرپرداخت، ترکیب اندام انسانی و جانوری یا تغییر شکل بدن در نقاشی‌های او دیده می‌شود.
امین‌الله رضایی در زمینهٔ نقد نقاشی هم فعال بود و همراه با خسرو گلسرخی مصاحبه‌هایی با حضور هنرمندان مطرح آن زمان طرح و اجرا می‌کرد. نقاشی‌های رضایی، مجموعاً در بیست و هفت نمایشگاه اختصاصی و گروهی به نمایش گذاشته شده‌اند.
برخی از نقاشی‌های او را کاریکاتور می‌خوانند.
ترانه‌های امین‌الله رضایی ، شب جدایی
میکس ترانه‌های امین‌الله رضایی