جمعیت‌شناسی ترکمنستان
جمعیت‌شناسی ترکمنستان در مورد ویژگی‌های جمعیتی جمعیت ترکمنستان از جمله رشد جمعیت ، تراکم جمعیت ، قومیت ، سطح تحصیلات ، بهداشت ، وضعیت اقتصادی ، وابستگی‌های مذهبی و سایر جنبه‌های جمعیت است. بیشینه قومی در ترکمنستان خود را ترکمن می‌نامند. جمعیت سرزمین ترکمنستان در سرشماری سال ۱۹۹۵ از ۱٫۵ میلیون نفر در سرشماری سال ۱۹۵۹ به ۴٫۵ میلیون نفر رسید. جمعیت در سالهای ۲۰۰۱-۲۰۰۶ به بیش از ۵ میلیون نفر در حال افزایش است.
نرخ باروری کل (TFR) (نرخ باروری تحت تعقیب) و میزان زاد و ولد خام (CBR):
منبع: "چشم انداز جمعیت جهانی سازمان ملل"
این جدول ترکیب قومی جمعیت ترکمنستان (در درصد) بین سالهای ۱۹۲۶ تا ۱۹۹۵ را نشان می‌دهد. از زمان استقلال در گروه‌های قومی اسلاوی (روسی و اوکراینی) و همچنین قزاق‌ها و تاتارها از زمان استقلال کاهش روی داده‌است. ازبک‌ها اکنون دومین گروه بزرگ قومی در ترکمنستان هستند و روس‌ها در رده سوم قرار گرفتند. بر پایه داده‌های اعلام شده در عشق آباد در فوریه ۲۰۰۱ ، ۹۱ درصد از مردم ترکمن ، ۳ درصد ازبک‌ها و ۲ درصد روس‌ها هستند. بین سالهای ۱۹۸۹ و ۲۰۰۱ تعداد ترکمن‌ها در ترکمنستان دو برابر شد (از ۲٫۵ به ۴٫۹ میلیون نفر) ، در حالی که تعداد روس‌ها به دو سوم کاهش یافته‌است (از ۳۳۴۰۰۰ به کمی بیش از 100000).
تشکیل آذربایجانی‌ها به عنوان یک گروه قومی مستقل در ترکمنستان همزمان با قرن بیستم است. هجوم گسترده‌ای از آذربایجانی‌ها به دلیل وقوع زلزله ویرانگر در شاماخی در سال ۱۹۰۲ به ترکمنستان مهاجرت کردند.
Beyler از شاماخی به طور عمده در حل و فصل کراسنوودسک و اش آباد (در حال حاضر به ترتیب به عنوان ترکمن باشی و عشق آباد شناخته می‌شود). ثروت بیلر باعث افزایش "رونق سرمایه گذاری" در ترکستان (ترکمنستان) شد. بیلر با استفاده از تجهیزات تکنولوژی مدرن ، ساخت ساختمانهای جدید را آغاز کرد. در مدت کوتاهی تعداد زیادی هتل ، خانه ، چای خانه ، کاروانسرا ، مساجد ، مدرسه‌ها ، مدارس و تئاترها ساخته شدند.
آذربایجانی‌ها نیز درگیر مبارزه با بلشویک‌ها بودند . آذربایجانی‌ها در میان مبارزان باسمچی به رهبری انور پاشا یافت شدند ، و عده ای به تأمین مالی این جنبش کمک کردند. برای ده‌ها سال ، مبارزه با سیاست استعماری بلشویک‌ها شکست خورد. بسیاری از اعضای جنبش باسماچی در جنگ از استقلال ترکستان کشته شدند، بخش دیگر به اردوگاه‌های کار در گولاک تبعید شدند .
در طول ۷۰ سال حکومت اتحاد جماهیر شوروی ، مبارزان آذربایجان به عنوان دشمن ملی اعلام شدند و نام آنها از کتابهای تاریخ پاک شد. امروز آنها توانبخشی شده‌اند.
در دوره فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی ، ۳۶۰۰۰ آذربایجانی در ترکمنستان زندگی می‌کردند ، اکنون جمعیت آنها به بیش از ۵۲۰۰۰ رسیده‌است.
آذربایجانی‌ها در حالی که در ترکمنستان زندگی می‌کردند در فرهنگ و هنر این کشور نقش داشته‌اند. آلات موسیقی مانند گاول، ناگارا ، تار ، ساز و کمانچه محبوبیت در ترکمنستان به دست آورده‌اند، و ظروف آذربایجان مانند آش دوغ ، syabzi سرخ کردن، و برنج شیرین تبدیل شده‌اند به غذاهای مورد علاقه ترکمنها. امروز جامعه آذربایجانی ترکمنستان دارای مساجد ، نوازندگان و رقصندگان خاص خود است.
برخی از آذربایجانی‌های مشهور از ترکمنستان عبارتند از: رئیس قوه اجرایی شهر باکو ، حاجیبالا ابوطالیبوف ، النور حسینو که نماینده آذربایجان دو بار در مسابقه آواز یوروویژن و برنده صدای ترکیه ، خواننده ناتوان حبیبی ، زمین‌شناس مشهور ، شمیل عزیزبکو ، فیلم آژدار ابراهیموف ، کارگردان ، قهرمانان ملی آذربایجان فخرادالدین موسایف و طاهر باگروف ، اولین زن صنعت نفت و وزیر امور خارجه از سال ۱۹۵۹-۱۹۸۳. طاهرا طاهیروا همچنین در ترکمنستان متولد شد.
آمار دموگرافیک زیر از کتاب CIA World Factory تا سپتامبر ۲۰۱۸ است ، مگر اینکه خلاف آن تصریح شود.  جمعیت‌شناسی آسیای میانه