ویزر
ویزر (به انگلیسی: Weezer) یک گروه موسیقی راک آمریکایی است که در لس آنجلس، کالیفرنیا در سال ۱۹۹۲ تشکیل شد. از سال ۲۰۰۱ این گروه متشکل از ریورز کوئومو (خواننده اصلی، گیتاریست و کیبورد)، پاتریک ویلسون (درامر)، برایان بل (گیتاریست و کیبورد) و اسکات شراینر (بیسیست) است.
ویزر در سال ۱۹۹۴ اولین آلبوم خود را با نام «ویزر» که «آلبوم آبی» نیز نام دارد، منتشر کرد. این آلبوم که یکی از مهم‌ترین آلبوم‌های دهه ۹۰ دیده می‌شود به عقیدهٔ برخی بوجود آورندهٔ سبک «ایمو ی ملودیک» بود. بعد از موفقیت چشمگیر آلبوم آبی و فروش نسخه‌های فراوان دو سال بعد ویزر با تغییری چشمگیر در روند کاری خود آلبوم «پینکرتون» را منتشر کرد. برعکس آلبوم آبی که پر از آهنگ‌های محبوب و همه گیر و پرفروش بود، آلبوم پینکرتون دارای فضایی خشمگین، غمناک و تاریکی بود که موجب شکست تجاری این آلبوم شد. پینکرتون در ابتدا با واکنش منفی شدیدی از طرف منتقدان و طرفداران روبرو شد. خوانندگان مجلهٔ رولینگ استون آن را به عنوان «یکی از بدترین آلبوم‌های سال» برگزیدند. واکنش‌های منفی به قدری نسبت به این آلبوم زیاد بود که موجب شد ریورز کوئومو برای مدتی موسیقی را کنار بگذارد و به دانشگاه برود. مت شارپ که در آن زمان بیسیست گروه بود، ویزر را ترک کرد و سایر اعضا نیز به موسیقی فردی خودشان پرداختند. عمدهٔ مشکل پینکرتون در آن زمان محتوای «خجالت آور» آن بود. بیشتر آهنگ‌ها نشان دهندهٔ مشکلات عاطفی و جنسی و از خود بیزاری خوانندهٔ گروه می‌باشد. با گذشت زمان پینکرتون رفته و رفته بیشتر مورد مقبولیت قرار گرفت به قدری که مجلهٔ رولینگ استونز که آلبوم را پیش تر به تمسخر گرفته بود در سال ۲۰۰۲ خوانندگان مجله، آن را «شانزدهمین آلبوم برتر تاریخ» نامیدند. آلبوم آبی و پینکرتون در حال حاضر هر دو جز بهترین آلبوم‌های دهه ۹۰ میلادی در نظر گرفته می‌شوند.
در ابتدا قرار بر این بود که ویزر آلبوم دوم خود را تحت عنوان "ترانه هایی از سیاه‌چاله" در سال ۱۹۹۵ منتشر کند. این آلبوم اپرای راک، استعارا نشان دهنده ی احساس نارضایتی ریورز کوئومو از زندگی پر زرق و برق و موفقیت های وی به عنوان یک راک استار بود. داستان آلبوم "ترانه هایی از سیاه‌چاله" این بود که در سال ۲۱۲۶ فضاپیمایی تحت یک ماموریت به کهکشان می رود. خدمه ی فضاپیما (ووان و داندو) که سایر اعضای گروه بودند، خوشحال اند اما کاپیتان فضاپیما (جوناس) که خواننده ی گروه است احساس بدبینی می کند. ربات فضاپیما که M1 نام دارد اعضا را به تمرکز روی هدف ماموریت تشویق می کند اما جوناس درگیر یک مثلث عشقی می شود که متشکل است از او، "دختر خوب" به نام لاورل (که توسط راشل هیدن خوانده می شود) و "دختر بد" که آشپز فضاپیما است و ماریا نام دارد (که توسط جوان واسر خوانده می شود). هنگامی که فضاپیما به مقصد می رسد، جوناس سرخورده، آرزو می کند که به زندگی ساده ای که داشته برگردد.
اما ریورز کوئومو از تکمیل و انتشار این آلبوم منصرف شد زیرا ایده ی آلبوم را "خیالبافانه" می دانست.
در سال 2017، نویسنده ی سایت Stereogum به این می پردازد که اگر ویزر "ترانه هایی از سیاهچاله" را قبل از "پینکرتون" منتشر می کرد، چگونه می توانست موسیقی را تحت تاثیر بگذارد. او در این باره می نویسد:
"این شاید بزرگترین "اما و اگر" موسیقی مدرن باشد. طوری که راک چه در رادیو، چه در زیر زمین، به نظر می رسید در آن زمان به شدت تحت تاثیر محبوبیت این گروه بود"
هرچند ویزر بعد از آن دیگر موفق نشد که درخشش دو آلبوم اول خود را به همانگونه تکرار کند، اما آلبوم‌های «بی‌دست و پا»، «در انتها همه چیز خوب خواهد شد»، «آلبوم سفید» و «اوکی آدمیزاد» با تحسین منتقدان و طرفداران روبرو شد. همچنین «آلبوم سفید» در سال 2016 و آلبوم «رؤیای آرام» در سال 2017 نامزد دریافت جایزه بهترین آلبوم راک گرمی شدند.
ویزر در سال ۲۰۰۹ برای موزیک ویدیو آهنگ Pork and Beans موفق به دریافت گرمی شد.