L 234/52
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
22.9.2023
(16)
Τα κράτη μέλη που δεν έχουν κοινά χερσαία σύνορα με οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος εξαρτώνται ιδιαίτερα από τη θαλάσσια σύνδεσή τους με την υπόλοιπη Ένωση, ιδίως για τη διατήρηση της αναγκαίας συνδεσιμότητας για τους πολίτες τους.
Τα εν λόγω κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να βασίζονται σε συμβάσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας ή υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της διατήρησης της συνδεσιμότητας μέσω επιβατηγών πλοίων.
Θα πρέπει να επιτραπεί προσωρινή παρέκκλιση προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στα κράτη μέλη να εξυπηρετήσουν την επιτακτική ανάγκη για παροχή υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος και να διασφαλίσουν τη συνδεσιμότητα, καθώς και την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή.
(17)
Επιπλέον της γενικής δυνατότητας των κρατών μελών να εξαιρούν τους πλόες που εκτελούνται από επιβατηγά πλοία, εκτός από επιβατηγά κρουαζιερόπλοια, σε νησιά με λιγότερους από 200 000 μόνιμους κατοίκους, θα πρέπει να επιτρέπεται παρόμοια εξαίρεση όσον αφορά τα εσωτερικά δρομολόγια προς νησιά που εκτελούνται στο πλαίσιο σύμβασης παροχής δημόσιας υπηρεσίας ή υπόκεινται σε υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας.
Οι εν λόγω συμβάσεις και υποχρεώσεις έχουν θεσπιστεί από τα κράτη μέλη προκειμένου να διασφαλιστεί κατάλληλο επίπεδο συνδεσιμότητας με τις νησιωτικές περιοχές σε προσιτές τιμές, το οποίο διαφορετικά δεν θα είχε επιτευχθεί από τις δυνάμεις της αγοράς.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εξαιρούν προσωρινά τους εν λόγω πλόες που εκτελούνται από επιβατηγά πλοία μεταξύ της ηπειρωτικής χώρας τους και νήσου του ίδιου κράτους μέλους, προκειμένου να διατηρηθούν οι όροι υπό τους οποίους συνήφθησαν οι συμβάσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας ή θεσπίστηκαν οι υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας και να διασφαλιστεί η βιώσιμη συνδεσιμότητα, καθώς και η οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή του οικείου νησιού.
(18)
Το άρθρο 2 σημείο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.
3577/92 του Συμβουλίου (14) ορίζει ότι οι λιμένες που βρίσκονται στη Θέουτα και τη Μελίλια θεωρούνται ομοίως λιμένες νησιών.
Μολονότι δεν είναι από τη φύση τους νησιωτικοί λιμένες, η γεωγραφική τους θέση στην ηπειρωτική Αφρική και η απουσία χερσαίων συνδέσεων με την Ισπανία έχουν ως αποτέλεσμα, σε σχέση με την ηπειρωτική Ευρώπη και ιδίως την Ισπανία, οι λιμένες αυτοί να είναι συγκρίσιμοι με νησιωτικούς λιμένες.
Ως εκ τούτου, η Θέουτα και η Μελίλια θα πρέπει να θεωρηθούν νησιωτικοί λιμένες σε σχέση με την προσωρινή εξαίρεση για τις θαλάσσιες ενδομεταφορές μεταξύ της ηπειρωτικής χώρας ενός κράτους μέλους και των νησιών που υπάγονται στη δικαιοδοσία του.
(19)
Η πλεύση σε συνθήκες πάγου, ιδίως στα βόρεια τμήματα της Βαλτικής Θάλασσας, και οι τεχνικές ιδιότητες των πλοίων κατηγορίας πάγου συνεπάγονται πρόσθετο κόστος για τις θαλάσσιες μεταφορές, το οποίο θα μπορούσε να αυξηθεί περαιτέρω με τον παρόντα κανονισμό.
Το εν λόγω πρόσθετο κόστος για τα πλοία κατηγορίας πάγου λόγω της πλεύσης σε συνθήκες πάγου και λόγω των τεχνικών χαρακτηριστικών τους θα πρέπει να μετριαστεί, προκειμένου να διατηρηθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού.
Θα πρέπει να επιτραπεί στις εταιρείες να εφαρμόζουν περιορισμένη προσαρμοσμένη ποσότητα ενέργειας που χρησιμοποιείται επί του σκάφους για τα πλοία κατηγορίας πάγου.
Επιπλέον, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέπει την εξαίρεση μέρους της πρόσθετης ενέργειας που χρησιμοποιείται κατά την πλεύση σε συνθήκες πάγου για τις συγκεκριμένες περιόδους κατά τις οποίες τα πλοία κατηγορίας πάγου αντιμετωπίζουν συνθήκες πλεύσης σε πάγο.
Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να θεσπιστεί επαληθεύσιμη μεθοδολογία που θα επιτρέπει τη συσχέτιση μεταξύ του εξαιρούμενου μεριδίου ενέργειας και των πραγματικών συνθηκών πλεύσης σε πάγο.
Η Επιτροπή θα πρέπει να επαναξιολογήσει την εν λόγω μεθοδολογία, ιδίως υπό το πρίσμα της αξιοπιστίας της παρακολούθησης των δεδομένων που απαιτούνται για την αναφορά της απόστασης και της πρόσθετης ενέργειας της πλεύσης σε συνθήκες πάγου, με σκοπό την πιθανή παράταση του εν λόγω μέτρου.
(20)
Η οντότητα που είναι υπεύθυνη για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να είναι η εταιρεία, η οποία ορίζεται ως ο πλοιοκτήτης ή οποιοσδήποτε άλλος οργανισμός ή πρόσωπο, όπως ο διαχειριστής ή ο ναυλωτής κενού πλοίου, στον οποίο ο πλοιοκτήτης έχει αναθέσει την ευθύνη της διαχείρισης του πλοίου και ο οποίος, αναλαμβάνοντας την ευθύνη αυτή, συμφώνησε να αναλάβει όλα τα καθήκοντα και τις ευθύνες που επιβάλλει ο διεθνής κώδικας διαχείρισης για την ασφαλή λειτουργία των πλοίων και την πρόληψη της ρύπανσης, όπως εφαρμόζεται εντός της Ένωσης με βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ.
336/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (15).
Ο κατά τον παρόντα κανονισμό ορισμός της εταιρείας συνάδει με το παγκόσμιο σύστημα συλλογής δεδομένων που θεσπίστηκε το 2016 από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΝΟ).
(14) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.
3577/92 του Συμβουλίου, της 7ης Δεκεμβρίου 1992, για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές- καμποτάζ) (ΕΕ L 364 της 12.12.1992, σ. 7).
(15) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.
336/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2006, για την εφαρμογή του διεθνούς κώδικα διαχείρισης της ασφάλειας εντός της Κοινότητας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.
3051/95 του Συμβουλίου (ΕΕ L 64 της 4.3.2006, σ.
1).