18.9.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 229/33
3.
Wszelkie wspólne zamówienia realizowane w następstwie dyskusji, o których mowa w ust.
2 lit. a) ppkt (iii), realizo­ wane są przez państwa członkowskie zgodnie z przepisami określonymi w art. 38 i 39 dyrektywy Parlamentu Europej­ skiego i Rady 2014/24/UE (31) oraz w art. 56 i 57 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE (32).
Artykuł 23 Uruchomienie etapu kryzysowego 1.
Uznaje się, że kryzys związany z niedoborem półprzewodników występuje w przypadku gdy:
a) występują poważne zakłócenia w łańcuchu dostaw półprzewodników lub poważne przeszkody w handlu półprzewod­ nikami w Unii, powodujące znaczące niedobory półprzewodników, produktów pośrednich lub surowców lub materia­ łów przetworzonych; oraz b) takie znaczące niedobory uniemożliwiają dostawy, naprawę lub konserwację podstawowych produktów wykorzystywa­ nych przez sektory krytyczne w zakresie, w jakim niedobory te miałyby poważny szkodliwy wpływ na funkcjonowanie sektorów krytycznych ze względu na ich wpływ na społeczeństwo, gospodarkę i bezpieczeństwo Unii. 2.
W przypadku gdy Komisja dowie się o potencjalnym kryzysie związanym z niedoborem półprzewodników zgodnie z art. 22 ust.
2, ocenia, czy spełnione są warunki określone w ust.
1 niniejszego artykułu.
Ocena ta uwzględnia potencjalne pozytywne i negatywne skutki i konsekwencje etapu kryzysowego dla unijnego sektora półprzewodników i unijnych sekto­ rów krytycznych.
W przypadku gdy taka ocena dostarczy konkretnych i wiarygodnych dowodów Komisja może – po kon­ sultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodników – zaproponować Radzie uruchomienie etapu kryzysowego. 3.
Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może uruchomić etap kryzysowy w drodze aktu wykonawczego Rady.
W akcie wykonawczym wskazuje się okres obowiązywania etapu kryzysowego, który nie może przekraczać 12 miesięcy.
Komisja regularnie, a w każdym razie co najmniej raz na trzy miesiące, składa Europejskiej Radzie ds. Półprzewodników i Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania na temat stanu kryzysu. 4.
Przed upływem okresu, na jaki został uruchomiony etap kryzysowy, Komisja ocenia, czy właściwe jest przedłużenie obowiązywania etapu kryzysowego.
W przypadku gdy taka ocena dostarczy konkretnych i wiarygodnych dowodów na to, że warunki uruchomienia etapu kryzysowego są wciąż spełnione oraz po konsultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodni­ ków, Komisja może zaproponować Radzie przedłużenie etapu kryzysowego.
Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może przedłużyć etap kryzysowy w drodze aktu wykonawczego Rady.
Okres przedłużenia jest ograniczony i określa się go w akcie wykonawczym Rady.
Komisja może przedstawiać wnioski w sprawie przedłużenia etapu kryzysowego raz lub częściej, jeżeli jest to należycie uzasadnione. 5.
Podczas etapu kryzysowego Komisja, po konsultacji z Europejską Radą ds. Półprzewodników, ocenia stosowność wcześniejszego zakończenia etapu kryzysowego.
Jeżeli ocena na to wskazuje, Komisja może przedstawić Radzie wniosek w sprawie zakończenia etapu kryzysowego.
Rada może zakończyć etap kryzysowy w drodze aktu wykonawczego Rady. 6.
Podczas etapu kryzysowego Komisja, na wniosek państwa członkowskiego lub z własnej inicjatywy, zwołuje w razie potrzeby nadzwyczajne posiedzenia Europejskiej Rady ds. Półprzewodników.
(31) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylająca dyrektywę 2004/18/WE (Dz.U.
L 94 z 28.3.2014, s. 65).
(32) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/25/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych, uchylająca dyrektywę 2004/17/WE (Dz.U.
L 94 z 28.3.2014, s. 243).