15.9.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 228/219
(123) Ponadto w odniesieniu do „Wytycznych dotyczących wspierania wysokiej jakości rozwoju przemysłu petrochemicz­ nego i chemicznego w ramach 14. planu pięcioletniego” CCCMC i Xinjiang XLX stwierdziły, że Komisja nie wzięła pod uwagę, że (i) dokument ten jest dokumentem zawierającym wskazówki, a nie wiążące przepisy prawa określa­ jące szczegółowe obowiązki lub zasady dla odnośnych sektorów, a także że (ii) zawiera on cele lub założenia, takie jak „pełne uwzględnienie decydującej roli rynku w alokacji zasobów, lepsze wypełnianie roli rządu” czy „utworzenie zorientowanego na rynek, zalegalizowanego i umiędzynarodowionego otoczenia biznesowego” – a elementy te stoją w sprzeczności z wnioskami Komisji dotyczącymi zakłóceń.
Podobnie w odniesieniu do planów pięcioletnich cyto­ wanych przez Komisję, CCCMC i Xinjiang XLX zakwestionowały dokonaną przez Komisję interpretację istniejącego w Chinach systemu planów, wskazując, że z planów tych nie wynika, iż organy publiczne będą podejmować wiążące decyzje, lecz że plany te mają na celu określenie poszczególnych odpowiedzialnych stron, podczas gdy rolę rządów zdefiniowano oddzielnie jako „tworzenie korzystnego otoczenia politycznego, środowiska instytucjonalnego i oto­ czenia prawnego”, co jest rolą rządów na całym świecie, w tym w UE.
W tym samym duchu CCCMC i Xinjiang powtórzyły argument, że w wytycznych dotyczących wspierania wysokiej jakości rozwoju przemysłu petrochemicz­ nego i chemicznego w ramach 14. planu pięcioletniego kwestię podjęcia odpowiednich działań w celu przekształce­ nia i modernizacji sektora pozostawia się chińskim przedsiębiorstwom, podobnie jak ma to miejsce w przypadku polityki przemysłowej UE.
Ponadto CCCMC i Xinjiang XLX stwierdziły, że Komisja nie odniosła się do argumentu podniesionego wcześniej, a mianowicie, że zgodnie z ustaleniami poczynionym przez Organ Apelacyjny w sprawie Stany Zjednoczone – Środki wyrównawcze organ dochodzeniowy musi w swoim sprawozdaniu ustalić i odpowied­ nio wyjaśnić istnienie zakłóceń cen wynikających z interwencji rządowej.
W rozumieniu CCCMC i Xinjiang XLX oznacza to wymóg przedstawienia przez Komisję aktualnych danych faktycznych i szczegółowej analizy domniema­ nej interwencji rządowej Chin, która prowadzi do skutków rynkowych i wpływa na zachowanie na poziomie produ­ centa.
Ponadto CCCMC i Xinjiang XLX podkreśliły swoje stanowisko, że Komisja jest zobowiązana do przedstawie­ nia dowodów na szczególne wykonywanie przez rząd wszelkich domniemanych uprawnień do interweniowania na rynku melaminy, które doprowadziło do faktycznego i możliwego do wykazania zniekształcenia cen poszczegól­ nych producentów melaminy, oraz że odniesień Komisji do chińskich planów rządowych, wytycznych lub innych inicjatyw politycznych rządu chińskiego nie można utożsamiać z faktyczną interwencją rządową.
(124) Nie można przyjąć tych argumentów.
Jeżeli chodzi o opieranie się przez Komisję na sprawozdaniu oraz fakt, że zos­ tało ono opublikowane w 2017 r., Komisja podtrzymuje swoje stanowisko wyjaśnione w motywie 116.
Ponadto Komisja przypomina, że ustalenie dotyczące istnienia znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust.
6a rozporządzenia podstawowego nie jest uzależnione od istnienia sprawozdania, a tym bardziej od daty jego publikacji.
Komisja zau­ waża ponadto, że podstawowe aksjomaty chińskiej gospodarki, takie jak paradygmat socjalistycznej gospodarki ryn­ kowej, system planowania czy przywództwo KPCh nad gospodarką – w połączeniu z obecnością Partii w ramach poszczególnych uczestników rynku, co wiąże się z możliwością ingerowania w decyzje zarządcze – nie uległy zmia­ nie od czasu publikacji sprawozdania, poza tym, że są prawdopodobnie jeszcze wydatniejsze.
Chociaż zatem ustale­ nia zawarte w sprawozdaniu pozostają w dużej mierze aktualne, Komisja w każdym razie uzupełniła je w obecnym dochodzeniu o dalsze dowody, jak szczegółowo opisano na przykład w motywach 76, 77, 79, 80 i 84–86 powyżej.
W związku z tym również argument CCCMC i Xinjiang XLX dotyczący spoczywającego na Komisji obowiązku aktu­ alizacji sprawozdania zgodnie z art. 2 ust.
6a lit. c) rozporządzenia podstawowego jest bezpodstawny, ponieważ Komisja w rzeczywistości zbadała istotne okoliczności dotyczące występowania znaczących zakłóceń konkretnie do celów niniejszego dochodzenia, biorąc pod uwagę najnowsze dostępne dowody (82).
(125) Jeżeli chodzi o podobieństwa, jakie CCCMC i Xinjiang XLX dostrzegają między chińskimi dokumentami programo­ wymi a strategiami przemysłowymi UE, Komisja zauważa, że strony nie przedstawiają żadnych dodatkowych argu­ mentów poza podkreślaniem domniemanego znaczenia polityki przemysłowej UE w kontekście oceny znaczących zakłóceń zgodnie z art. 2 ust.
6a rozporządzenia podstawowego w Chinach.
W związku z tym Komisja podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone już w motywie 115.
(126) Jeżeli chodzi o zestaw argumentów dotyczących tego, w jakim stopniu chińskie dokumenty programowe, do któ­ rych odnosi się Komisja, takie jak dokumenty przytoczone w motywach 84–86 powyżej, są wytycznymi, w jakim stopniu charakter chińskiego systemu planowania i struktury gospodarczej skutkuje wiążącymi decyzjami organów publicznych i w jakim stopniu odpowiedni dokument programowy pozostawia kwestię podjęcia odpowiednich działań poszczególnym przedsiębiorstwom, Komisja zauważa, że CCCMC i Xinjiang XLX nie uwzględniają jedno­ znacznych wymogów zawartych w odpowiednich chińskich dokumentach dotyczących polityki, które mają zostać (82) Takie podejście zostało potwierdzone przez Sąd w wyroku z dnia 21 czerwca 2023 r., Guangdong Haomei New Materials i Guang­ dong King Metal Light Alloy Technology/Komisja, T-326/21, EU:T:2023:347, pkt 104.