15.9.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
L 228/145
beschikbaar zijn, technisch niet haalbaar zijn of tot onredelijke kosten leiden, kunnen indirecte methoden voor het bepalen van de gegevensverzameling in overeenstemming met punt 2 worden gebruikt.
Wanneer dergelijke methoden niet beschikbaar of technisch niet haalbaar zijn of tot onredelijke kosten leiden, kunnen standaardwaarden die door de Commissie voor de overgangsperiode beschikbaar zijn gesteld en gepubliceerd worden gebruikt onder de voorwaarden van artikel 4, lid 3, van deze verordening.
b) Voor directe of indirecte bepalingsmethoden wordt een methode passend geacht als wordt gewaarborgd dat alle metingen, analyses, bemonsteringen, kalibraties en validaties ten behoeve van de bepaling van de specifieke gegevensverzameling worden uitgevoerd met toepassing van op relevante EN- of ISO-normen gebaseerde methoden.
Waar dergelijke normen niet beschikbaar zijn, kunnen nationale normen worden gebruikt.
Indien er geen toepasselijke gepubliceerde normen bestaan, worden passende ontwerpnormen, richtsnoeren voor de beste industriële praktijk of andere wetenschappelijk bewezen methoden gebruikt, die bemonsterings- en meetfouten beperken.
c) Binnen één methode, vermeld in punt a), hebben meetinstrumenten of laboratoriumanalyses onder controle van de exploitant de voorkeur boven meetinstrumenten of analyses onder controle van een andere rechtspersoon, zoals de leverancier van brandstof of materialen of handelspartners met betrekking tot geproduceerde goederen.
d) Meetinstrumenten moeten zodanig worden gekozen dat ze de laagste gebruiksonzekerheid vertonen zonder dat dit tot onredelijke kosten leidt.
Instrumenten onder wettelijke metrologische controle hebben de voorkeur, behalve wanneer andere instrumenten met een aanzienlijk lagere gebruiksonzekerheid beschikbaar zijn.
Instrumenten mogen alleen worden gebruikt in volgens hun gebruiksspecificaties daarvoor passende omgevingen.
e) Waar laboratoriumanalyses worden gebruikt of waar laboratoria monsterbehandeling, kalibraties, methodeva­ lidaties of activiteiten met betrekking tot continue emissiemetingen uitvoeren, zijn de eisen van afdeling B.5.4.3 van deze bijlage van toepassing.
2.
Indirecte bepalingsmethoden: indien er geen directe bepalingsmethode beschikbaar is voor een vereiste gegevensver­ zameling, met name in gevallen waarin de netto meetbare warmte die naar verschillende productieprocessen gaat, moet worden bepaald, kan een indirecte bepalingsmethode worden gebruikt, zoals: a) berekening op basis van een bekend chemisch of fysisch procedé, met gebruikmaking van breed geaccepteerde waarden uit de literatuur voor de chemische en fysische eigenschappen van de desbetreffende stoffen, en van geschikte stoichiometrische factoren en thermodynamische eigenschappen, zoals reactie-enthalpie, naargelang het geval; b) berekening op basis van de ontwerpgegevens van de installatie, zoals de energie-efficiënties van technische eenheden of het berekende energieverbruik per eenheid product; c) op empirische proeven gebaseerde correlaties ter bepaling van geschatte waarden voor de vereiste gegevensver­ zameling, uit niet-gekalibreerde apparatuur of in productieprotocollen geregistreerde gegevens.
Hiertoe moet ervoor worden gezorgd dat de correlatie voldoet aan de eisen van een goede technische praktijk en dat deze alleen wordt toegepast voor de bepaling van waarden die vallen binnen het toepassingsgebied waarvoor zij is vastgesteld.
De geldigheid van dergelijke correlaties wordt ten minste eenmaal per jaar geëvalueerd.
3.
Om de best beschikbare gegevensbronnen te bepalen, wordt de gegevensbron geselecteerd die het hoogst staat in de onder punt 1 weergegeven rangschikking en al beschikbaar is bij de installatie.
Indien het echter technisch haalbaar is om een gegevensbron hoger in de rangschikking toe te passen zonder tot onredelijke kosten te leiden, wordt onverwijld een dergelijke betere gegevensbron toegepast.
Indien er verschillende gegevensbronnen beschikbaar zijn voor dezelfde gegevensverzameling op hetzelfde niveau in de onder punt 1 weergegeven rangschikking, wordt de gegevensbron gekozen die zorgt voor de duidelijkste gegevensstroom met het laagste inherente risico en het laagste controlerisico met betrekking tot onjuistheden.
4.
De onder punt 3 gekozen gegevensbronnen worden gebruikt voor het bepalen en rapporteren van ingebedde emissies.
5.
Voor zover mogelijk en zonder tot onredelijke kosten te leiden, worden ten behoeve van het controlesysteem in overeenstemming met afdeling H van deze bijlage aanvullende gegevensbronnen of methoden voor het bepalen van gegevensverzamelingen geïdentificeerd om bevestiging van de onder punt 3 bedoelde gegevensbronnen mogelijk te maken.
De geselecteerde gegevensbronnen, indien aanwezig, worden vastgelegd in de documentatie over de monitoringmethode.