L 184/102
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
21.7.2023
Poprawki na posiedzenia komisji mogą składać tylko członkowie tej komisji bądź należycie upoważnieni członkowie lub zastępcy, zgodnie z zasadami określonymi w art. 6 ust.
2, nieposiadający upoważnienia zastępca powołany na spra­ wozdawcę – lecz wyłącznie w odniesieniu do własnej opinii – lub grupa polityczna.
Z prawa do składania poprawek na posiedzenia komisji może korzystać wyłącznie członek tej komisji albo należycie upoważniony inny członek bądź zastępca.
Jeśli członek udziela zastępcy pełnomocnictwa do reprezentowania na całym posiedzeniu komisji lub jego części, tylko jedna z tych osób może zgłaszać poprawki.
Jeżeli członek zgłosi poprawki na jakąkolwiek część posiedzenia komisji, wówczas zastępca nie może już zgłaszać poprawek.
Podobnie, jeżeli zastępca otrzymał pełnomocnictwo do reprezentowania podczas dowolnej części posiedzenia komisji i zgłosi poprawki do opinii – zanim zgłosi je członek – wówczas członek nie może zgłosić poprawek na to posiedzenie komisji.
Poprawki przepisowo zgłoszone przed utratą statusu członka lub zastępcy członka Komitetu bądź też przed udziele­ niem lub wycofaniem pełnomocnictwa zachowują ważność.
Poprawki są tłumaczone w trybie priorytetowym i przekazywane sprawozdawcy, aby umożliwić mu zgłoszenie popra­ wek sprawozdawcy w formie elektronicznej do Sekretariatu Generalnego przynajmniej na trzy dni robocze przed otwarciem posiedzenia.
Poprawki sprawozdawcy muszą wyraźnie odnosić się do jednej poprawki lub kilku poprawek, o których mowa w akapicie pierwszym.
Poprawki sprawozdawcy muszą być dostępne w formie elektronicznej zaraz po ich przetłumaczeniu, zaś najpóźniej w chwili otwarcia posiedzenia powinny zostać rozdane w wersji papierowej.
Stosuje się odpowiednio przepisy art. 25 ust.
1–6.
2.
Głosowanie nad poprawkami następuje w kolejności punktów projektu opinii, które są rozpatrywane.
3.
Ostateczne głosowanie dotyczy całości tekstu w brzmieniu uwzględniającym ewentualne poprawki.
Jeśli opinia nie uzyskała większości oddanych głosów, komisja postanawia: — poddać ponownie pod dyskusję i głosowanie projekt opinii z uwzględnieniem poprawek przyjętych przez komisję, zgodnie z przepisami art. 53, albo — wyznaczyć nowego sprawozdawcę i tym samym rozpocząć nowy proces opracowywania opinii, — albo też odstąpić od opracowania opinii.
4.
Po przyjęciu projektu opinii przez komisję przewodniczący komisji przekazuje ten dokument Przewodniczącemu Komitetu.
Artykuł 65 – Decyzja o niewydawaniu opinii 1.
Właściwa komisja może zdecydować o odstąpieniu od opracowania opinii w danej sprawie, jeśli uzna, że dany wniosek o konsultację w rozumieniu art. 41 lit. a) nie ma wpływu na interesy regionalne lub lokalne bądź nie ma znaczenia poli­ tycznego.
Sekretarz generalny informuje o tej decyzji odpowiednie instytucje europejskie.
2.
Właściwa komisja może postanowić o niewydawaniu opinii w danej sprawie, mimo że w jej ocenie wniosek o konsulta­ cję w rozumieniu art. 41 lit. a) jest istotny, jeśli uzna, że nowa opinia nie jest konieczna ze względu na priorytety lub w związku z przyjęciem zbliżonych opinii w niedawnej przeszłości.
W takim wypadku Komitet może odpowiedzieć instytucjom Unii Europejskiej w formie uzasadnionego odstąpienia od wydania opinii.
Artykuł 66 – Procedura pisemna 1.
W wyjątkowych okolicznościach przewodniczący komisji może zastosować procedurę pisemną w celu przyjęcia decyzji dotyczącej funkcjonowania tej komisji.
2.
Przewodniczący przekazuje członkom propozycję decyzji i zwraca się do nich o powiadomienie go na piśmie w ciągu trzech dni roboczych o ewentualnych zastrzeżeniach.
3.
Uznaje się, że decyzja zostaje podjęta, o ile nie wpłyną zastrzeżenia od co najmniej sześciu członków.