16.5.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
L 130/137
(16)
Broeikasgassen die niet rechtstreeks in de atmosfeer worden uitgestoten, moeten in het kader van het EU-ETS als emissies worden beschouwd en voor die emissies moeten emissierechten worden ingeleverd, tenzij die emissies worden opgeslagen in een opslaglocatie overeenkomstig Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad (11), of zij permanent chemisch in een product gebonden zijn zodat zij bij normaal gebruik of bij een normale activiteit na het einde van de levensduur van het product niet in de atmosfeer terechtkomen.
Aan de e Commissie moet de bevoegdheid worden overgedragen om gedelegeerde handelingen vast te stellen ter nadere bepaling van de voorwaarden op grond waarvan broeikasgassen als permanent chemisch in een product gebonden moeten worden beschouwd zodat zij bij normaal gebruik of bij een normale activiteit na het einde van de levensduur van het product niet in de atmosfeer terechtkomen, indien van toepassing met inbegrip van het verkrijgen van een koolstofverwijderingscertificaat met het oog op ontwikkelingen in de regelgeving met betrekking tot de certificering van koolstofverwijdering.
Normale activiteit na het einde van de levensduur van het product moet ruim worden opgevat en alle activiteiten omvatten die plaatsvinden na het einde van de levensduur van het product, met inbegrip van hergebruik, herproductie, recycling en verwijdering, zoals verbranding en storten.
(17)
Internationale maritieme vervoersactiviteiten die bestaan uit reizen tussen havens die onder de jurisdictie van twee verschillende lidstaten vallen of tussen een haven onder de jurisdictie van een lidstaat en een haven buiten de jurisdictie van een lidstaat, zijn de enige vormen van transport waarop de eerdere toezeggingen van de Unie om broeikasgasemissies te verminderen niet van toepassing waren.
De emissies van brandstof die in de Unie wordt verkocht voor reizen die in één lidstaat beginnen en in een andere lidstaat of in een derde land eindigen, zijn sinds 1990 met ongeveer 36 % toegenomen.
Deze emissies vertegenwoordigen bijna 90 % van alle navigatie-emissies in de Unie, aangezien de emissies van brandstof die in de Unie wordt verkocht voor reizen die beginnen en eindigen in dezelfde lidstaat sinds 1990 met 26 % zijn verminderd.
Als het beleid niet wordt gewijzigd zullen de emissies van internationale maritieme vervoersactiviteiten naar verwachting tussen 2015 en 2030 met ongeveer 14 % toenemen en tussen 2015 en 2050 met 34 %.
Als de klimaatveranderingseffecten van maritieme vervoersactiviteiten zoals verwacht toenemen, zouden hierdoor de reducties die andere sectoren realiseren om de klimaatverandering te bestrijden, aanzienlijk worden ondermijnd, en daarmee ook de verwezenlijking van de doelstelling om uiterlijk in 2030 de nettobroeikasgasemissies in de hele economie te verminderen en de doelstelling om in de Unie uiterlijk in 2050 klimaatneutraliteit te bereiken en de doelstelling om daarna negatieve emissies in de Unie te verwezenlijken, zoals vastgelegd in Verordening (EU) 2021/1119, en de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs.
(18)
De Commissie heeft in 2013 een strategie aangenomen om emissies van maritiem vervoer geleidelijk in het beleid van de Unie voor de vermindering van broeikasgasemissies te integreren.
Als eerste stap in deze aanpak heeft de Unie bij Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad (12) een systeem ingevoerd om emissies van maritiem vervoer te bewaken, rapporteren en verifiëren; die eerste stap moet worden gevolgd door vaststelling van reductiestreefdoelen voor het maritiem vervoer en de toepassing van een marktgebaseerde maatregel.
In overeenstemming met de toezegging van de medewetgevers die in Richtlijn (EU) 2018/410 is geformuleerd, dient de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) of de Unie vanaf 2023 actie te ondernemen, hetgeen onder meer voorbereidende werkzaamheden inzake vaststelling en uitvoering van een maatregel behelst die ervoor zorgt dat de sector naar behoren bijdraagt aan de inspanningen die nodig zijn om de in het kader van de Overeenkomst van Parijs overeengekomen doelstellingen te verwezenlijken, en passend beraad ter zake door alle stakeholders.
(19)
Krachtens Richtlijn (EU) 2018/410 moet de Commissie verslag uitbrengen aan het Europees Parlement en de Raad over de vorderingen die de IMO heeft gemaakt in de richting van een ambitieus emissiereductiestreefcijfer, en over bijbehorende maatregelen met het oog op een billijke bijdrage van het maritiem vervoer aan de inspanningen die nodig zijn om de in het kader van de Overeenkomst van Parijs overeengekomen doelstellingen te verwezenlijken.
De inspanningen die via de IMO worden geleverd om de mondiale maritieme emissies te beperken, moeten worden aangemoedigd.
Het gaat hierbij onder meer over de snelle uitvoering van de in 2018 vastgestelde initiële IMOstrategie ter vermindering van de broeikasgasemissies van schepen, waarin ook wordt verwezen naar eventuele marktgebaseerde maatregelen om de vermindering van de broeikasgasemissies van de internationale scheepvaart te stimuleren.
Hoewel er onlangs vooruitgang in de IMO is geboekt, volstaat dit vooralsnog niet om de doelstellingen van de Overeenkomst van Parijs te verwezenlijken.
Gezien het internationale karakter van scheepvaart is het belangrijk dat de lidstaten en de Unie binnen hun respectieve bevoegdheden samenwerken met derde landen om de diplomatieke inspanningen op te voeren voor een versterking van de mondiale maatregelen en het boeken van vooruitgang bij de ontwikkeling van een wereldwijde marktgebaseerde maatregel op het niveau van de IMO.
(11) Richtlijn 2009/31/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 betreffende de geologische opslag van kooldioxide en tot wijziging van Richtlijn 85/337/EEG van de Raad, de Richtlijnen 2000/60/EG, 2001/80/EG, 2004/35/EG, 2006/12/EG en 2008/1/EG en Verordening (EG) nr.
1013/2006 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 140 van 5.6.2009, blz. 114).
(12) Verordening (EU) 2015/757 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2015 betreffende de monitoring, de rapportage en de verificatie van kooldioxide-emissies door maritiem vervoer en tot wijziging van Richtlijn 2009/16/EG (PB L 123 van 19.5.2015, blz.
55).