L 130/136
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
16.5.2023
(10)
Het EU-ETS moet de productie stimuleren van installaties die de broeikasgasemissies geheel tenietdoen of gedeeltelijk verminderen.
Om te waarborgen dat installaties die een in bijlage I bij Richtlijn 2003/87/EG genoemde activiteit uitoefenen en die aan de capaciteitsdrempel van die activiteit voldoen maar geen broeikasgassen uitstoten, onder het toepassingsgebied van het EU-ETS vallen en derhalve een gelijke behandeling van installaties in de betrokken sectoren te waarborgen, moet de beschrijving van bepaalde categorieën activiteiten in die bijlage worden gewijzigd.
Bovendien moet bij de kosteloze toewijzing voor de productie van een product rekening worden gehouden, als leidende beginselen, met het potentieel dat materialen hebben voor circulair gebruik en het feit dat de benchmark onafhankelijk moet zijn van de grondstof of het soort productieproces, wanneer de productieprocessen hetzelfde doel hebben.
Om te zorgen voor een gelijk speelveld voor installaties waarbij gebruikgemaakt wordt van nieuwe technologieën die de broeikasgasemissies geheel tenietdoen of gedeeltelijk verminderen en voor installaties die gebruikmaken van bestaande technologieën moet voor bepaalde benchmarks daarom de definitie van de producten en van de processen en emissies worden gewijzigd.
Niettegenstaande die leidende beginselen moet in de herziene benchmarks voor 2026-2030 nog steeds een onderscheid worden gemaakt tussen primaire en secundaire productie van staal en aluminium.
Ook moet de actualisering van de benchmarkwaarden voor waterstof worden losgekoppeld van die voor raffinaderijen om rekening te houden met het toenemende belang van de productie van waterstof, met inbegrip van groene waterstof, buiten de sector raffinaderijen.
(11)
Na de wijziging van de definities van de producten en van de processen en emissies waarop bepaalde benchmarks betrekking hebben, moet ervoor worden gezorgd dat producenten geen dubbele compensatie ontvangen voor dezelfde emissies, met zowel kosteloze toewijzing als compensatie voor indirecte kosten, en moeten de financiële maatregelen ter compensatie van in de elektriciteitsprijzen doorgerekende indirecte kosten dienovereenkomstig worden aangepast.
(12)
Richtlijn 96/61/EG van de Raad (8) is bij Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad (9) ingetrokken.
De verwijzingen naar Richtlijn 96/61/EG in artikel 2 van Richtlijn 2003/87/EG en in bijlage IV van die richtlijn moeten dienovereenkomstig worden bijgewerkt.
Gezien de dringende behoefte aan emissiereducties voor de gehele economie, moeten de lidstaten maatregelen kunnen nemen om de broeikasgasemissies die binnen het toepassingsgebied van het EU-ETS vallen, ook te verminderen door middel van andere beleidsmaatregelen dan de krachtens Richtlijn 2010/75/EU vastgestelde emissiegrenswaarden.
(13)
In haar mededeling van 12 mei 2021 getiteld “Route naar een gezonde planeet voor iedereen – EU-actieplan: Verontreiniging van lucht, water en bodem naar nul” roept de Commissie op om de Unie richting nulvervuiling tegen 2050 te sturen, door de verontreiniging in lucht, zoet water, zeeën en bodems terug te brengen tot niveaus die naar verwachting niet langer schadelijk zullen zijn voor de gezondheid en natuurlijke ecosystemen.
Maatregelen in het kader van Richtlijn 2010/75/EU, het belangrijkste instrument voor de regulering van de uitstoot van lucht-, water- en bodemverontreinigende stoffen, zullen er vaak voor zorgen dat ook de emissies van broeikasgassen wordt verminderd.
Overeenkomstig artikel 8 van Richtlijn 2003/87/EG moeten de lidstaten zorgen voor coördinatie tussen de vergunningseisen van Richtlijn 2003/87/EG en die van Richtlijn 2010/75/EU.
(14)
In het besef dat nieuwe innovatieve technologieën vaak een vermindering van zowel broeikasgasemissies als verontreinigende stoffen mogelijk zullen maken, is het belangrijk om te zorgen voor synergieën tussen maatregelen die tot een vermindering van de emissies van zowel broeikasgassen als verontreinigende stoffen leiden, met name Richtlijn 2010/75/EU, en de doeltreffendheid daarvan in dit opzicht te evalueren.
(15)
De definitie van elektriciteitsopwekkers werd gebruikt om de maximale hoeveelheid kosteloos toe te wijzen emissierechten aan de industrie in de periode 2013-2020 vast te stellen, maar dit heeft ertoe geleid dat warmtekrachtkoppelingcentrales anders werden behandeld dan industriële installaties.
Om het gebruik van hoogrenderende warmtekrachtkoppeling te stimuleren en een gelijk speelveld in te stellen voor alle installaties die kosteloze toewijzingen voor warmteproductie en stadsverwarming ontvangen, moeten alle verwijzingen naar elektriciteitsopwekkers in Richtlijn 2003/87/EG worden geschrapt.
Daarnaast specificeert Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie (10) details voor het in aanmerking komen van alle industriële processen voor kosteloze toewijzing.
Daarom zijn de bepalingen inzake koolstofafvang en -opslag in artikel 10 bis, lid 3, van Richtlijn 2003/87/EG achterhaald en moeten zij worden geschrapt.
(8) Richtlijn 96/61/EG van de Raad van 24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (PB L 257 van 10.10.1996, blz. 26).
(9) Richtlijn 2010/75/EU van het Europees Parlement en de Raad van 24 november 2010 inzake industriële emissies (geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging) (PB L 334 van 17.12.2010, blz. 17).
(10) Gedelegeerde Verordening (EU) 2019/331 van de Commissie van 19 december 2018 tot vaststelling van een voor de hele Unie geldende overgangsregeling voor de geharmoniseerde kosteloze toewijzing van emissierechten overeenkomstig artikel 10 bis van Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 59 van 27.2.2019, blz.
8).