L 119/104
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
5.5.2023
(7)
Niektóre towary mają zastosowania inne niż żywność i w odniesienie do nich stosuje się mniej rygorystyczne naj­ wyższe dopuszczalne poziomy lub w ogóle nie stosuje się żadnych poziomów dla niektórych zanieczyszczeń.
Aby umożliwić skuteczne egzekwowanie najwyższych dopuszczalnych poziomów zanieczyszczeń w tej żywności, należy ustanowić odpowiednie przepisy dotyczące oznakowania tych produktów.
(8)
Niektóre gatunki ryb pochodzące z regionu Morza Bałtyckiego mogą zawierać wysokie poziomy dioksyn, dioksyno­ podobnych polichlorowanych bifenyli (DL-PCB) i niedioksynopodobnych polichlorowanych bifenyli (NDL-PCB).
W przypadku znacznej części tych gatunków ryb z regionu Morza Bałtyckiego najwyższe dopuszczalne poziomy są przekroczone i dlatego ryby te zostałyby wykluczone z diety, gdyby najwyższe dopuszczalne poziomy były stoso­ wane.
Wykluczenie ryb z diety może mieć jednak negatywny wpływ na zdrowie mieszkańców regionu Morza Bał­ tyckiego.
(9)
Łotwa, Finlandia i Szwecja dysponują systemami zapewniającymi, aby konsumenci końcowi byli informowani o zale­ ceniach żywieniowych dla określonych szczególnie wrażliwych grup ludności dotyczących ograniczenia spożycia ryb z regionu Morza Bałtyckiego w celu uniknięcia ryzyka dla zdrowia.
Dlatego należy utrzymać odstępstwo w przy­ padku Łotwy, Finlandii i Szwecji, pozwalając tym krajom na bezterminowe wydawanie zezwoleń na wprowadzanie na swój rynek dla konsumenta końcowego pewnych gatunków ryb pochodzących z regionu Morza Bałtyckiego, w których poziom dioksyn, DL-PCB lub NDL-PCB jest wyższy niż poziom określony w niniejszym rozporządzeniu.
Aby umożliwić Komisji monitorowanie sytuacji, Łotwa, Finlandia i Szwecja powinny nadal przedkładać Komisji coroczne sprawozdania dotyczące środków, które kraje te przedsięwzięły, aby skutecznie informować konsumentów końcowych o zaleceniach żywieniowych oraz zapewnić, aby wymienione ryby i produkty z nich otrzymywane nie­ zgodne z najwyższymi dopuszczalnymi poziomami nie były wprowadzane do obrotu w innych państwach człon­ kowskich, jak również dotyczące skuteczności tych środków.
(10)
Pomimo stosowania możliwie dobrych praktyk wędzarniczych osiągnięcie obowiązujących obecnie najwyższych dopuszczalnych poziomów wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) nie jest możliwe w kilku państwach członkowskich w przypadku niektórych tradycyjnie wędzonych mięs i produktów mięsnych oraz trady­ cyjnie wędzonych ryb i produktów rybołówstwa, w odniesieniu do których nie można zmienić praktyk wędzarni­ czych bez znaczącej zmiany właściwości organoleptycznych żywności.
W konsekwencji, gdyby zastosowano naj­ wyższe dopuszczalne poziomy, takie tradycyjnie wędzone produkty zniknęłyby z rynku, co spowodowałoby zamknięcie wielu małych i średnich przedsiębiorstw.
Dotyczy to niektórych tradycyjnie wędzonych mięs i produk­ tów mięsnych wędzonych w Irlandii, Hiszpanii, Chorwacji, na Cyprze, na Łotwie, w Polsce, Portugalii, Słowacji, Fin­ landii i Szwecji oraz niektórych tradycyjnie wędzonych ryb i wędzonych produktów rybołówstwa na Łotwie, w Fin­ landii i Szwecji.
W związku z tym należy przyznać odstępstwo bez ograniczeń czasowych w odniesieniu do lokalnej produkcji i spożycia niektórych tradycyjnie wędzonych mięs i produktów mięsnych wędzonych oraz tradycyjnie wędzonych ryb i wędzonych produktów rybołówstwa wyłącznie w tych państwach członkowskich.
(11)
Państwa członkowskie mają gromadzić i przekazywać dane z kontroli urzędowych oraz z monitorowania zanieczy­ szczeń zgodnie z planami kontroli oraz ze szczegółowymi wymogami dotyczącymi urzędowych kontroli zanieczy­ szczeń, określonymi w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/931 (3) oraz w rozporządzeniu wykona­ wczym Komisji (UE) 2022/932 (4).
W przypadku niektórych szczególnych zanieczyszczeń, w odniesieniu do których potrzeba więcej danych dotyczących ich występowania, zaleca się, aby państwa członkowskie, podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze i inne zainteresowane strony monitorowały i przekazywały dane o wystę­ powaniu, a także informowały o postępach w zakresie stosowania środków zapobiegawczych, aby umożliwić Komi­ sji ocenę potrzeby modyfikacji istniejących środków lub przyjęcia dodatkowych.
Z tych samych powodów państwa członkowskie powinny także przekazywać Komisji informacje, które zgromadziły w odniesieniu do innych zanie­ czyszczeń.
(3) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/931 z dnia 23 marca 2022 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 poprzez ustanowienie przepisów w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowych dotyczących zanieczy­ szczeń w żywności (Dz.U.
L 162 z 17.6.2022, s. 7).
(4) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/932 z dnia 9 czerwca 2022 r. w sprawie jednolitych praktycznych rozwiązań doty­ czących przeprowadzania kontroli urzędowych w odniesieniu do zanieczyszczeń w żywności, w sprawie szczególnych treści dodatko­ wych w wieloletnich krajowych planach kontroli oraz szczególnych dodatkowych rozwiązań dotyczących przygotowania tych planów (Dz.U.
L 162 z 17.6.2022, s. 13).