26.4.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 111/5
Państwa członkowskie są już zobowiązane do podawania informacji zbiorczych dotyczących zakończonych przeka­ zań na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/1208 (13).
Komisja dokonuje zestawienia tych informacji i udostępnia ich streszczenie w formie elektronicznej w terminie trzech miesięcy od otrzymania sprawoz­ dań od państw członkowskich, z podaniem zakresu cen zapłaconych za każdą transakcję związaną z rocznymi limi­ tami emisji.
Ponadto w ciągu dwóch okresów między publikacją aktów wykonawczych, o których mowa w art. 38 ust.
4 rozporządzenia (UE) 2018/1999, a rozpoczęciem procedury oceny zgodności państwa członkowskie mogą piętnastego dnia każdego miesiąca informować Komisję o zakończonych przekazaniach.
Aby ułatwić wymianę informacji na temat planowanych przekazań, państwa członkowskie zachęca się także do ciągłego aktualizowania odnośnych informacji.
Komisja sporządza zestawienie otrzymanych informacji, a zestawienia te są udostępniane w rozsądnym terminie w formie elektronicznej.
W celu zwiększenia przejrzystości, przed jakimkolwiek faktycznym przekazaniem limitów państwa członkowskie powinny poinformować o zamiarze przekazania części swoich rocz­ nych limitów emisji na dany rok Komitet ds. Zmian Klimatu, ustanowiony rozporządzeniem (UE) 2018/1999.
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2018/1999.
(19)
Na użytek oceny zgodności niektórych państw członkowskich na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/842 moż­ liwe jest uwzględnienie ograniczonego anulowania uprawnień do emisji w ramach EU ETS („elastyczność EU ETS”).
Spośród kwalifikujących się państw członkowskich dwa nie skorzystały z elastyczności EU ETS, a jedno nie zrobiło tego w pełni.
W związku ze zwiększonym poziomem ambicji określonym w niniejszym rozporządzeniu tym pań­ stwom członkowskim należy zapewnić kolejną możliwość skorzystania z tej elastyczności lub wykorzystania jej w większym wymiarze.
Należy zatem wyznaczyć nowy termin, w którym te państwa członkowskie mają możliwość powiadomienia Komisji o zamiarze skorzystania z tej elastyczności lub wykorzystania jej w większym wymiarze.
Ponadto, biorąc pod uwagę szczególną strukturę maltańskiej gospodarki, krajowy cel redukcji emisji gazów cieplar­ nianych tego państwa członkowskiego oparty na produkcie krajowym brutto na mieszkańca jest znacznie wyższy od jego potencjału w zakresie dokonania redukcji emisji w sposób racjonalny pod względem kosztów.
Należy w związku z tym zwiększyć dostęp Malty do tej elastyczności bez uszczerbku dla unijnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r.
(20)
Oprócz elastyczności EU ETS możliwe jest uwzględnienie na użytek oceny zgodności państw członkowskich na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/842 ograniczonej ilości pochłaniania netto i emisji netto z LULUCF („elastycz­ ność LULUCF”).
Aby zapewnić podjęcie wystarczających działań łagodzących do 2030 r., należy ograniczyć stoso­ wanie elastyczności LULUCF poprzez podział tego stosowania na dwa osobne okresy, z których każdy będzie ogra­ niczony limitem odpowiadającym połowie maksymalnej ilości całkowitego pochłaniania netto określonej w załączniku III do rozporządzenia (UE) 2018/842.
Należy również dostosować tytuł tego załącznika do rozporzą­ dzenia (UE) 2018/841 w wyniku jego zmiany rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2021/268 (14).
W związku z tym nie ma już potrzeby, aby rozporządzeniem (UE) 2018/842 upoważnić Komisję do przyjmowania aktów delegowanych w celu zmiany tytułu jego załącznika III.
Należy zatem uchylić art. 7 ust.
2 rozporządzenia (UE) 2018/842.
(21)
Jeśli Komisja stwierdzi, że państwo członkowskie nie czyni wystarczających postępów w osiąganiu swoich rocznych poziomów emisji określonych w rozporządzeniu (UE) 2018/842, należy wzmocnić mechanizmy korygujące prze­ widziane w tym rozporządzeniu, aby umożliwić szybkie i skuteczne działania.
Należy zatem zmienić wymogi mające zastosowanie do planów działań korygujących, które państwa członkowskie mają przedkładać Komisji w przypadku niedostatecznych postępów.
(22)
Unia i jej państwa członkowskie są stronami sporządzonej przez Europejską Komisję Gospodarczą ONZ Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w spra­ wach dotyczących środowiska (15) (konwencja z Aarhus).
Kontrola publiczna i dostęp do wymiaru sprawiedliwości są zasadniczymi elementami wartości demokratycznych Unii i narzędziami ochrony praworządności.
(13) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/1208 z dnia 7 sierpnia 2020 r. w sprawie struktury, formatu, procedur przekazywa­ nia i przeglądu informacji zgłaszanych przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 oraz uchylenia rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 749/2014 (Dz.U.
L 278 z 26.8.2020, s. 1).
(14) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/268 z dnia 28 października 2020 r. zmieniające załącznik IV do rozporządzenia Par­ lamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/841 w odniesieniu do poziomów referencyjnych dla lasów, które mają być stosowane przez państwa członkowskie w latach 2021–2025 (Dz.U.
L 60 z 22.2.2021, s. 21).
(15) Dz.U. L 124 z 17.5.2005, s.
4.