26.4.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
L 111/3
(7)
Aby zrealizować zobowiązania określone w rozporządzeniu (UE) 2021/1119, a także wkłady Unii wynikające z porozumienia paryskiego, należy dostosować unijne ramy regulacyjne służące osiągnięciu celu redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r.
(8)
Rozporządzenie (UE) 2018/842 określa obowiązki państw członkowskich w odniesieniu do ich minimalnych wkła­ dów w okresie od 2021 r. do 2030 r. w realizację bieżącego celu Unii polegającego na redukcji jej emisji gazów cie­ plarnianych w 2030 r. o 30 % w porównaniu z poziomami z 2005 r. w sektorach objętych art. 2 tego rozporządze­ nia.
Ustanowiono w nim także przepisy dotyczące ustalania rocznych limitów emisji oraz oceny postępów państw członkowskich w zakresie realizacji ich minimalnych wkładów.
(9)
Chociaż handel uprawnieniami do emisji będzie miał zastosowanie również do emisji gazów cieplarnianych pocho­ dzących z transportu morskiego oraz z budynków, transportu drogowego i dodatkowych sektorów, zakres rozpo­ rządzenia (UE) 2018/842 powinien zostać niezmieniony.
Rozporządzenie (UE) 2018/842 nadal powinno mieć zatem zastosowanie do emisji gazów cieplarnianych z żeglugi krajowej, ale już nie do emisji generowanych przez żeglugę międzynarodową.
Włączenie instalacji spalania odpadów komunalnych do załącznika I do dyrek­ tywy 2003/87/WE do celów art. 14 i 15 tej dyrektywy, nie powinno również zmienić zakresu rozporządzenia (UE) 2018/842.
Wchodzące w zakres rozporządzenia (UE) 2018/842 emisje gazów cieplarnianych państwa człon­ kowskiego, które mają być brane pod uwagę przy ocenach zgodności, będą nadal ustalane po zakończeniu przeglą­ dów wykazów przeprowadzanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 (10).
(10)
Zgodnie z wytycznymi IPPC z 2006 r. dotyczącymi krajowych wykazów gazów cieplarnianych, emisje CO2 z bio­ masy do celów energetycznych są zgłaszane w kategoriach użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa na mocy rozporządzenia (UE) 2018/841.
Aby uniknąć podwójnego liczenia, emisje gazów cieplarnia­ nych z biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy mają stawkę zerową do celów określenia emisji gazów cieplarnianych na podstawie rozporządzenia (UE) 2018/842.
Aby uwzględnić skutki pośredniej zmiany użytkowania gruntów i pro­ mować zrównoważony charakter takich paliw, ważne jest, aby wszystkie państwa członkowskie w pełni wdrożyły dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (11), w tym jej kryteria zrównoważonego rozwoju i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych dla takich paliw.
(11)
W niektórych sektorach emisje gazów cieplarnianych wzrosły lub utrzymały się na stałym poziomie.
W komunikacie z dnia 17 września 2020 r. pt. „Ambitniejszy cel klimatyczny Europy do 2030 r.
Inwestowanie w przyszłość neu­ tralną dla klimatu z korzyścią dla obywateli” Komisja wskazała, że osiągnięcie bardziej ambitnego ogólnego celu redukcji emisji gazów cieplarnianych na 2030 r. będzie możliwe wyłącznie wówczas, gdy swój wkład wniosą w to wszystkie sektory.
(12)
W konkluzjach z dnia 11 grudnia 2020 r.
Rada Europejska uznała, że nowy cel na 2030 r. będzie realizowany wspólnie przez Unię w sposób możliwie najbardziej racjonalny pod względem kosztów oraz że wszystkie państwa członkowskie będą uczestniczyć w tych wysiłkach, uwzględniając zasadę sprawiedliwości i solidarności i nie pozos­ tawiając nikogo w tyle, a nowy cel na 2030 r. musi zostać osiągnięty w sposób pozwalający zachować konkurencyj­ ność Unii i uwzględniający różne sytuacje wyjściowe, specyficzne uwarunkowania krajowe poszczególnych państw członkowskich oraz potencjał redukcji emisji gazów cieplarnianych, w tym wyspiarskich państw członkowskich i wysp, a także poczynione wysiłki.
(13)
Aby osiągnąć nowy unijny cel polegający na redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. o co najmniej 55 % w porównaniu z poziomami z 1990 r., sektory objęte rozporządzeniem (UE) 2018/842 będą musiały stopniowo redukować swoje emisje gazów cieplarnianych, aż do osiągnięcia w 2030 r. redukcji o 40 % w porównaniu z pozio­ mami z 2005 r.
Rozporządzenie (UE) 2018/842 przyczynia się również do osiągnięcia celów porozumienia pary­ skiego, a także unijnego celu neutralności klimatycznej najpóźniej do 2050 r. na mocy rozporządzenia (UE) 2021/1119, a ich osiągnięcie wymaga konwergencji wysiłków wszystkich państw członkowskich w dłuższej perspektywie, przy jednoczesnym uwzględnieniu specyficznych uwarunkowań krajowych.
(10) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1999 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie zarządzania unią energe­ tyczną i działaniami w dziedzinie klimatu, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 663/2009 i (WE) nr 715/2009, dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 94/22/WE, 98/70/WE, 2009/31/WE, 2009/73/WE, 2010/31/UE, 2012/27/UE i 2013/30/UE, dyrektyw Rady 2009/119/WE i (UE) 2015/652 oraz uchylenia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 (Dz.U.
L 328 z 21.12.2018, s. 1).
(11) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz.U.
L 328 z 21.12.2018, s. 82).