26.4.2023
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
L 111/3
(7)
Προκειμένου να υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/1119, καθώς και οι συνεισφορές της Ένωσης στο πλαίσιο της συμφωνίας του Παρισιού, θα πρέπει να προσαρμοστεί το κανονιστικό πλαίσιο της Ένωσης για την επίτευξη του στόχου μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έως το 2030.
(8)
Ο κανονισμός (ΕΕ) 2018/842 θεσπίζει για τα κράτη μέλη υποχρεώσεις σχετικά με τις ελάχιστες συνεισφορές τους για την περίοδο από το 2021 έως το 2030, με σκοπό την επίτευξη του υφιστάμενου στόχου της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου το 2030 κατά 30 % σε σχέση με τα επίπεδα του 2005 στους τομείς που καλύπτονται από το άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού.
Επίσης, θεσπίζει κανόνες για τον καθορισμό των ετήσιων δικαιωμάτων εκπομπών και για την αξιολόγηση της προόδου των κρατών μελών όσον αφορά την επίτευξη των ελάχιστων συνεισφορών τους.
(9)
Παρόλο που η εμπορία δικαιωμάτων εκπομπών θα εφαρμόζεται επίσης στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από τις θαλάσσιες μεταφορές, καθώς και από τα κτίρια, τις οδικές μεταφορές και πρόσθετους τομείς, το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 θα πρέπει να διατηρηθεί.
Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΕ) 2018/842 θα πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την εγχώρια ναυσιπλοΐα, αλλά όχι στις εκπομπές από τη διεθνή ναυσιπλοΐα.
Ούτε η συμπερίληψη εγκαταστάσεων για την αποτέφρωση αστικών αποβλήτων στο παράρτημα I της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, για τους σκοπούς των άρθρων 14 και 15 της εν λόγω οδηγίας, θα πρέπει να αλλάξει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.
Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ενός κράτους μέλους που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842 και οι οποίες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τους ελέγχους συμμόρφωσης θα εξακολουθήσουν να προσδιορίζονται μετά την ολοκλήρωση των επανεξετάσεων των απογραφών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10).
(10)
Σε ευθυγράμμιση με τις κατευθυντήριες γραμμές της IPCC του 2006 για τις εθνικές απογραφές αερίων του θερμοκηπίου, οι αναφερόμενες εκπομπές CO2 που υποβάλλονται και απορρέουν από τη χρήση βιομάζας για την παραγωγή ενέργειας κατατάσσονται στις κατηγορίες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841.
Για να αποφευχθεί η διπλή προσμέτρηση, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από βιοκαύσιμα, βιορευστά και καύσιμα βιομάζας λογίζονται ως μηδενικές για τον καθορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2018/842.
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις της έμμεσης αλλαγής της χρήσης γης και να προωθηθεί η αειφορία των εν λόγω καυσίμων, είναι σημαντικό όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν πλήρως την οδηγία (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), συμπεριλαμβανομένων των σχετικών κριτηρίων αειφορίας και μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου για τα εν λόγω καύσιμα.
(11)
Σε ορισμένους τομείς, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου είτε έχουν αυξηθεί είτε παρέμειναν σταθερές.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 2020 με τίτλο «Ενίσχυση της κλιματικής φιλοδοξίας της Ευρώπης για το 2030 — Επενδύουμε σε ένα κλιματικά ουδέτερο μέλλον προς όφελος των πολιτών μας», η Επιτροπή ανέφερε ότι ο αυξημένος συνολικός στόχος μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου για το 2030 μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη συμβολή όλων των τομέων.
(12)
Στα συμπεράσματά του της 11ης Δεκεμβρίου 2020, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δήλωσε ότι ο νέος στόχος μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου για το 2030 θα επιτευχθεί συλλογικά από την Ένωση με τον οικονομικά αποδοτικότερο τρόπο, ότι όλα τα κράτη μέλη θα συμμετάσχουν στην προσπάθεια αυτή, λαμβανομένων υπόψη ζητημάτων δικαιοσύνης και αλληλεγγύης, χωρίς να μείνει κανείς στο περιθώριο, και ότι ο νέος στόχος για το 2030 πρέπει να επιτευχθεί κατά τρόπο που να διαφυλάσσει την ανταγωνιστικότητα της Ένωσης και να λαμβάνει υπόψη τα διαφορετικά σημεία εκκίνησης, τις ιδιαίτερες εθνικές συνθήκες και τις δυνατότητες μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των νησιωτικών κρατών μελών και των νησιών, καθώς και τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί.
(13)
Προκειμένου να επιτευχθεί ο νέος ενωσιακός στόχος με ορίζοντα το 2030 για τη μείωση των καθαρών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου τουλάχιστον κατά 55 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, οι τομείς που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 θα πρέπει να μειώσουν σταδιακά τις οικείες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως ότου επιτύχουν μείωση κατά 40 % το 2030, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005.
Ο κανονισμός (ΕΕ) 2018/842 συμβάλλει επίσης στην επίτευξη των στόχων της συμφωνίας του Παρισιού, καθώς και του στόχου της Ένωσης για κλιματική ουδετερότητα το αργότερο έως το 2050 δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) 2021/1119, για την επίτευξη του οποίου απαιτείται σύγκλιση των προσπαθειών όλων των κρατών μελών με την πάροδο του χρόνου, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις συγκεκριμένες εθνικές συνθήκες.
(10) Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το Κλίμα, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ.
663/2009 και (ΕΚ) αριθ.
715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 94/22/ΕΚ, 98/70/ΕΚ, 2009/31/ΕΚ, 2009/73/ΕΚ, 2010/31/ΕΕ, 2012/27/ΕΕ και 2013/30/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, των οδηγιών 2009/119/ΕΚ και (ΕΕ) 2015/652 του Συμβουλίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
525/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 1).
(11) Οδηγία (ΕΕ) 2018/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (ΕΕ L 328 της 21.12.2018, σ. 82).