21.4.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
L 107/3
(7)
Met de vaststelling van Verordening (EU) 2021/1119 , heeft de Unie in wetgeving de doelstelling vastgelegd om uiterlijk in 2050 een evenwicht tot stand te brengen tussen antropogene emissies per bron in de hele economie en verwijderingen per put van broeikasgassen binnen de Unie en, in voorkomend geval, het bereiken van negatieve emissies daarna.
Bij die verordening is ook de bindende interne reductiedoelstelling van de Unie vastgesteld om de nettobroeikasgasemissies (emissies na aftrek van verwijderingen) tegen 2030 met ten minste 55 % te reduceren in vergelijking met de niveaus van 1990.
Van alle sectoren van de economie, waaronder de sector landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw (“LULUCF”), wordt verwacht dat zij bijdragen tot het verwezenlijken van dat streefcijfer.
Om ervoor te zorgen dat er tot 2030 voldoende mitigatie-inspanningen worden geleverd in de andere sectoren, wordt de bijdrage van nettoverwijderingen aan de klimaatdoelstelling van de Unie voor 2030 beperkt tot 225 miljoen ton CO2-equivalent.
De Commissie heeft in de context van Verordening (EU) 2021/1119 in een overeenkomstige verklaring herbevestigd voornemens te zijn een voorstel te doen voor herziening van Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad (8), in overeenstemming met de ambitie om de netto koolstofverwijderingen in de LULUCF-sector tegen 2030 te verhogen tot meer dan 300 miljoen ton CO2equivalent.
(8)
Om bij te dragen tot de verhoogde ambitie van een nettobroeikasgasemissiereductie van ten minste 55 %, in plaats van 40 %, ten opzichte van het niveau van 1990, en om ervoor te zorgen dat de LULUCF-sector een duurzame en voorspelbare langetermijnbijdrage levert aan de klimaatneutraliteitsdoelstelling van de Unie, moeten voor elke lidstaat bindende streefcijfers voor de toename van nettobroeikasgasverwijderingen in de LULUCF-sector voor de periode 2026-2030 worden vastgesteld , met een streefcijfer voor de hele Unie van 310 miljoen ton CO2-equivalent nettoverwijderingen in 2030 tot gevolg.
In de methode voor het vaststellen van de nationale streefcijfers voor 2030 moet rekening worden gehouden met het verschil tussen het streefcijfer van de Unie en de door elke lidstaat in zijn indiening van 2020 gerapporteerde gemiddelde broeikasgasemissies en -verwijderingen in de jaren 2016, 2017 en 2018, en moet uitdrukking worden gegeven aan de huidige mitigatieprestaties van de LULUCF-sector en aan het aandeel van elke lidstaat in het beheerd landoppervlak van de Unie, rekening houdend met het vermogen van die lidstaat om zijn prestaties in de sector te verbeteren door middel van klimaat- en biodiversiteitsvriendelijkere praktijken voor landbeheer of veranderingen in landgebruik.
Een bovenmaatse prestatie door de lidstaten zou verder bijdragen tot de verwezenlijking van de klimaatdoelstellingen van de Unie.
(9)
De bindende streefcijfers voor de verhoogde ambitie inzake nettobroeikasgasemissies en -verwijderingen moeten voor elke lidstaat worden vastgesteld aan de hand van een lineair traject.
Het traject moet in 2022 beginnen met de gemiddelde door die lidstaat gerapporteerde broeikasgasemissies in 2021, 2022 en 2023, en in 2030 eindigen met het voor die lidstaat vastgestelde streefcijfer.
Om ervoor te zorgen dat het streefcijfer van de Unie voor 2030 collectief wordt gehaald, rekening houdend met de schommelingen van jaar tot jaar in de broeikasgasemissies en -verwijderingen in de LULUCF-sector, moet voor elke lidstaat een toezegging inzake te verwezenlijken nettobroeikas­ gasemissies en -verwijderingen worden afgesproken voor de periode 2026 tot en met 2029 (de “begroting voor 2026 tot en met 2029”), boven op het nationale streefcijfer voor 2030.
(10)
De in de artikelen 6, 7, 8 en 10 van Verordening (EU) 2018/841 vastgestelde boekhoudregels zijn ontworpen om te bepalen in hoeverre de mitigatieprestaties in de LULUCF-sector kunnen bijdragen tot de Uniedoelstelling van een broeikasgasemissiereductie van 40 % in 2030, waarin de LULUCF-sector niet was meegerekend.
Om het regelgevingskader voor die sector te vereenvoudigen, mogen de huidige boekhoudregels na 2025 niet meer van toepassing zijn en moet naleving van de nationale streefcijfers van de lidstaten worden geverifieerd op basis van gerapporteerde broeikasgasemissies en -verwijderingen.
Hiermee zou worden gezorgd voor methodologische consistentie met Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (9), met Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad (10), en met de nieuwe doelstelling van ten minste 55 % nettobroeikasgas­ emissiereductie waarin ook de LULUCF-sector wordt meegerekend.
(8) Verordening (EU) 2018/841 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 inzake de opname van broeikasgasemissies en -verwijderingen door landgebruik, verandering in landgebruik en bosbouw in het klimaat- en energiekader 2030 en tot wijziging van Verordening (EU) nr.
525/2013 en Besluit nr.
529/2013/EU (PB L 156 van 19.6.2018, blz. 1).
(9) Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een systeem voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Unie en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PB L 275 van 25.10.2003, blz. 32).
(10) Verordening (EU) 2018/842 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2018 betreffende bindende jaarlijkse broeikasgas­ emissiereducties door de lidstaten van 2021 tot en met 2030 teneinde bij te dragen aan klimaatmaatregelen om aan de toezeggingen uit hoofde van de Overeenkomst van Parijs te voldoen, en tot wijziging van Verordening (EU) nr.
525/2013 (PB L 156 van 19.6.2018, blz.
26).