21.4.2023
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
L 107/3
(7)
Με την έκδοση του κανονισμού (ΕΕ) 2021/1119, η Ένωση έχει κατοχυρώσει νομοθετικά τον στόχο της επίτευξης ισορροπίας μεταξύ των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές στο σύνολο της οικονομίας και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης έως το 2050 και, κατά περίπτωση, της επίτευξης αρνητικών εκπομπών στη συνέχεια.
Ο εν λόγω κανονισμός θεσπίζει επίσης δεσμευτικό ενωσιακό στόχο για μείωση, έως το 2030, των εγχώριων καθαρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου (εκπομπές πλην απορροφήσεις) κατά τουλάχιστον 55 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.
Όλοι οι τομείς της οικονομίας αναμένεται να συμβάλουν στην επίτευξη του εν λόγω στόχου, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της χρήσης γης, της αλλαγής χρήσης γης και της δασοπονίας («LULUCF»).
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα γίνουν επαρκείς προσπάθειες μετριασμού σε άλλους τομείς έως το 2030, η συνεισφορά των καθαρών απορροφήσεων στον ενωσιακό στόχο για το κλίμα για το 2030 περιορίζεται σε 225 εκατομμύρια τόνους ισοδυνάμου CO2.
Στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) 2021/1119, η Επιτροπή επιβεβαίωσε σε αντίστοιχη δήλωση την πρόθεσή της να προτείνει την αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (8), σύμφωνα με τη φιλοδοξία να αυξηθούν οι καθαρές απορροφήσεις άνθρακα σε επίπεδα άνω των 300 εκατομμυρίων τόνων ισοδυνάμου CO2 στον τομέα LULUCF μέχρι το 2030.
(8)
Προκειμένου να υπάρξει συμβολή στην αυξημένη φιλοδοξία για μείωση των καθαρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τουλάχιστον 40 % σε τουλάχιστον 55 % σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, και να διασφαλιστεί ότι ο τομέας LULUCF θα έχει βιώσιμη και προβλέψιμη μακροπρόθεσμη συμβολή στον στόχο της Ένωσης για κλιματική ουδετερότητα, θα πρέπει να καθοριστούν δεσμευτικοί στόχοι για την αύξηση των καθαρών απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου για κάθε κράτος μέλος στον τομέα LULUCF κατά την περίοδο από το 2026 έως το 2030, με αποτέλεσμα έναν στόχο καθαρών απορροφήσεων 310 εκατομμυρίων τόνων ισοδυνάμου CO2 για την Ένωση στο σύνολό της το 2030.
Η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό των εθνικών στόχων για το 2030 θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την απόκλιση μεταξύ του στόχου της Ένωσης και των μέσων εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου από τα έτη 2016, 2017 και 2018, που αναφέρθηκαν από κάθε κράτος μέλος στην υποβολή στοιχείων του το 2020, και να αντικατοπτρίζει τις τρέχουσες επιδόσεις μετριασμού στον τομέα LULUCF, και το μερίδιο κάθε κράτους μέλους στη διαχειριζόμενη έκταση γης στην Ένωση, λαμβάνοντας υπόψη την ικανότητα του εκάστοτε κράτους μέλους να βελτιώσει τις επιδόσεις του στον τομέα μέσω πρακτικών διαχείρισης γης ή αλλαγών στη χρήση γης που ωφελούν το κλίμα και τη βιοποικιλότητα.
Η υπερκάλυψη των στόχων από τα κράτη μέλη θα συμβάλει περαιτέρω στην επίτευξη των στόχων της Ένωσης για το κλίμα.
(9)
Οι δεσμευτικοί στόχοι για την αυξημένη φιλοδοξία καθαρών εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να καθορίζονται για κάθε κράτος μέλος βάσει γραμμικής πορείας.
Η πορεία θα πρέπει να ξεκινά το 2022, από τον μέσο όρο των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται από το εκάστοτε κράτος μέλος κατά τη διάρκεια των ετών 2021, 2022 και 2023, και να ολοκληρώνεται το 2030 στον στόχο που ορίζεται για το εκάστοτε κράτος μέλος.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συλλογική επίτευξη του ενωσιακού στόχου για το 2030, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη την από έτος σε έτος μεταβλητότητα των εκπομπών και των απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF, είναι σκόπιμο να καθοριστεί για κάθε κράτος μέλος δέσμευση για την επίτευξη αθροίσματος καθαρών εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου για την περίοδο από το 2026 έως το 2029 («προϋπολογισμός για το 2026 έως το 2029»), επιπλέον του εθνικού στόχου για το έτος 2030.
(10)
Οι λογιστικοί κανόνες που ορίζονται στα άρθρα 6, 7, 8 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/841 σχεδιάστηκαν για να καθορίσουν τον βαθμό στον οποίο οι επιπτώσεις μετριασμού κλιματικής αλλαγής στον τομέα LULUCF θα μπορούσαν να συμβάλουν στον στόχο της Ένωσης για το 2030 για μείωση των καθαρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 40 %, που δεν περιλάμβανε τον τομέα LULUCF.
Προκειμένου να απλουστευθεί το κανονιστικό πλαίσιο για τον εν λόγω τομέα, οι τρέχοντες λογιστικοί κανόνες δεν θα πρέπει να ισχύουν μετά το 2025 και η συμμόρφωση με τους εθνικούς στόχους των κρατών μελών θα πρέπει να επαληθεύεται με βάση τις αναφερόμενες εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου.
Με τον τρόπο αυτόν θα εξασφαλιστεί μεθοδολογική συνέπεια με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (9), με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (10), και με τον νέο στόχο για μείωση των καθαρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου τουλάχιστον κατά 55 %, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης τον τομέα LULUCF.
(8) Κανονισμός (ΕΕ) 2018/841 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, σχετικά με τη συμπερίληψη των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και των απορροφήσεων από δραστηριότητες χρήσης γης, αλλαγής χρήσης γης και δασοπονίας στο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια έως το 2030, καθώς και για την τροποποίηση του κανονισμού (EE) αριθ.
525/2013 και της απόφασης αριθ.
529/2013/ΕΕ (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ. 1).
(9) Οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 275 της 25.10.2003, σ. 32).
(10) Κανονισμός (ΕΕ) 2018/842 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018, για τις δεσμευτικές ετήσιες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τα κράτη μέλη από το 2021 έως το 2030, στο πλαίσιο της συμβολής στη δράση για το κλίμα για την τήρηση των δεσμεύσεων που απορρέουν από τη συμφωνία του Παρισιού και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
525/2013 (ΕΕ L 156 της 19.6.2018, σ.
26).