L 28/10
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
31.1.2023
(61)
W odniesieniu do uprawnień do połowów krabów z gatunków należących do Chionoecetes spp. w obszarze wokół Svalbardu Traktat dotyczący Spitsbergu (Svalbard) z dnia 9 lutego 1920 r. (zwany dalej „traktatem paryskim z 1920 r.”) przyznaje wszystkim jego stronom równy i niedyskryminacyjny dostęp do zasobów w obszarze wokół Svalbardu, w tym również w zakresie połowów.
Stanowisko Unii w sprawie tego dostępu w odniesieniu do połowów krabów z gatunków należących do Chionoecetes spp. w obszarze szelfu kontynentalnego wokół Svalbardu przedsta­ wiono w kilku notach werbalnych skierowanych do Norwegii, z których ostatnie wysłano w dniach 26 lutego 2021 r., 28 czerwca 2021 r. i 1 sierpnia 2022 r.
W celu zapewnienia, aby eksploatacja krabów z gatunków należą­ cych do Chionoecetes spp. w obszarze wokół Svalbardu była spójna z niedyskryminacyjnymi zasadami zarządzania, które mogą zostać określone przez Norwegię posiadającą suwerenność i sprawującą jurysdykcję nad tym obszarem zgodnie z odpowiednimi przepisami Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza i traktatu paryskiego z 1920 r., należy ustalić liczbę statków upoważnionych do prowadzenia tych połowów.
Przydział takich uprawnień do połowów między państwa członkowskie jest ograniczony do 2023 r.
Przypomina się, że w Unii podstawowa odpowiedzialność za zapewnienie zgodności z mającym zastosowanie prawem leży po stronie państw członkow­ skich bandery.
(62)
Jeżeli chodzi o uprawnienia do połowów dorsza atlantyckiego w wodach wokół Svalbardu, traktat paryski z 1920 r. przyznaje wszystkim jego stronom równy i niedyskryminacyjny dostęp do zasobów wokół Svalbardu, w tym rów­ nież w zakresie połowów.
Rada powinna zatem ustalić unijną kwotę dorsza atlantyckiego w wodach Svalbardu i wodach międzynarodowych podobszaru ICES 1 i rejonu 2b na podstawie referencyjnego TAC dorsza atlantyckiego w północno-wschodniej części Arktyki oraz historycznych praw połowowych Unii.
Zgodnie z porozumieniem poli­ tycznym między Unią a Norwegią w odniesieniu do połowów w podobszarach ICES 1 i 2 z dnia 29 kwietnia 2022 r.
Norwegia powinna ustanowić w swoim prawodawstwie kwotę dorsza atlantyckiego dla statków unijnych poławiają­ cych dorsza atlantyckiego w wodach Svalbardu na poziomie 2,8274 % referencyjnego TAC, który odpowiada także prawom Unii zgodnie z traktatem paryskim z 1920 r.
Ponieważ trwają dyskusje na temat realizacji porozumienia politycznego między Unią a Norwegią, Unia powinna ustanowić na pierwszy kwartał 2023 r. tymczasową kwotę unijną dla dorsza atlantyckiego w wodach Svalbardu i wodach międzynarodowych podobszaru ICES 1 i rejonu 2b.
Poziom tej tymczasowej kwoty unijnej należy ustalić na poziomie 3 907 ton z uwzględnieniem historycznego udziału Unii w odniesieniu do dorsza atlantyckiego w wodach Svalbardu.
Ponadto Norwegia zamierza w odniesieniu do dorsza atlantyckiego w wodach Svalbardu ustanowić w swoim prawodawstwie tymczasową kwotę dla Unii na tym poziomie na okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2023 r.
Tymczasowe kwoty należy przydzielić pań­ stwom członkowskim zgodnie z decyzją Rady 87/277/EWG (16) wraz z niezbędnymi dostosowaniami w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii oraz z uwzględnieniem stosunku tymczasowej kwoty unijnej do udziału Unii w stadzie.
(63)
Zgodnie z wydaną przez Unię deklaracją skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach Unii w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej (17) nie­ zbędne jest ustalenie uprawnień do połowów lucjanowatych dostępnych dla statków rybackich pływających pod banderą Wenezueli w wodach Unii.
(64)
W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do upoważniania poszczególnych państw członkowskich do zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach; przyznawania dodatkowych dni na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej i zwiększania obecności obserwatorów naukowych; oraz do ustanowienia formatów arkusza kalkulacyjnego do celów gromadzenia i przekazywania informacji o transferach dni przebywania na morzu między statkami rybackimi pływającymi pod banderą państwa członkowskiego.
Komisja powinna wykonywać te uprawnienia zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (18).
(16) Decyzja Rady 87/277/EWG z dnia 18 maja 1987 r. w sprawie rozdziału możliwości połowowych dorsza na obszarze Spitsbergenu i Wyspy Niedźwiedziej oraz w rejonie 3M określonym w Konwencji NAFO (Dz.U.
L 135 z 23.5.1987, s. 29).
(17) Decyzja Rady (UE) 2015/1565 z dnia 14 września 2015 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybac­ kim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (Dz.U.
L 244 z 19.9.2015, s. 55).
(18) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U.
L 55 z 28.2.2011, s. 13).