NL
L 14/148
Publicatieblad van de Europese Unie
16.1.2023
De totale massa van equivalent verdund uitlaatgas gedurende de cyclus wordt als volgt bepaald:
medf = (46) qmedf,i= qmew,i x rd,i
(47)
rd,i = (48) waarbij:
8.5.
qmedf,i
het momentane massadebiet van equivalent verdund uitlaatgas (kg/s);
qmew,i
het momentane uitlaatgasmassadebiet (kg/s);
rd,i
de momentane verdunningsverhouding;
qmdew,i
het momentane verdunde uitlaatgasmassadebiet (kg/s);
qmdw,i
het momentane massadebiet van het verdunningsmiddel (kg/s);
f
de gegevensbemonsteringsfrequentie (Hz);
n
het aantal metingen.
Meting van volledige-stroomverdunning (CVS) Om de massa-emissies te berekenen worden de via integratie of bemonstering met zakken verkregen concentra­ tiesignalen van de gasvormige bestanddelen vermenigvuldigd met het verdunde uitlaatgasmassadebiet.
Het uitlaatgasmassadebiet moet worden gemeten door een bemonsteringssysteem met constant volume (CVS), dat samen met een verdringerpomp (PDP), een venturibuis met kritische stroming (CFV) of een subsonische venturi (SSV) met of zonder stroomcompensatie gebruikt mag worden.
Voor bemonstering met zakken of voor deeltjesbemonstering moet een proportioneel monster worden genomen uit het verdunde uitlaatgas van het CVS-systeem.
Voor een systeem zonder stroomcompensatie mag de verhouding van de monsterstroom tot de CVS-stroom niet meer dan ± 2,5 % van het instelpunt van de test afwijken.
Voor een systeem met stroomcompensatie moet ieder afzonderlijk debiet constant binnen ± 2,5 % van zijn respectieve doeldebiet blijven.
De volledige testopstelling is in figuur 7 schematisch weergegeven.