29.9.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 349/135
1.6.
EKES ponownie wyraża poparcie dla rozporządzenia w sprawie infrastruktury paliw alternatywnych (AFIR).
Organy publiczne muszą zadbać o to, aby paliwa alternatywne i stacje ładowania były dostępne tam, gdzie to potrzebne (3).
Aby można było osiągnąć cel pośredni na 2030 r., niezbędnych jest ponad 50 000 ogólnodostępnych ładowarek, z czego 35 000 musiałoby być wysokowydajnymi modelami ładowania megawatowego.
Wymagane byłoby również około 700 stacji tankowania wodoru. 1.7.
Biorąc pod uwagę ograniczenia oceny skutków przeprowadzonej przez Komisję, EKES apeluje, aby ściśle i regularnie monitorowano zmiany w sprawozdaniu z postępów, w tym również przeprowadzono dogłębną ocenę łańcucha dostaw, aby uniknąć zakłóceń i lepiej uwzględnić wpływ obniżania emisyjności transportu na szczeblu regionalnym. 1.8.
W duchu swoich wcześniejszych opinii (4) EKES zauważa, że mimo wszystkich zalet elektrycznych i wodorowych mechanizmów napędowych proponowane rozporządzenie oparte na podejściu dotyczącym rury wydechowej należy uzupełnić innymi instrumentami polityki, aby zachęcić do stosowania paliw odnawialnych, niekopalnych w przypadku części floty napędzanej silnikiem spalinowym wewnętrznego spalania.
Pakiet „Gotowi na 55” musi uwzględniać podejście oparte na całym cyklu życia oraz nie powinien skutkować obniżaniem emisyjności transportu drogowego prowadzącym do przesunięcia emisji na wcześniejsze etapy łańcucha wartości. 1.9.
EKES podkreśla potrzebę stworzenia ram politycznych sprzyjających obniżeniu emisyjności w sposób sprawiedliwy dla pracowników.
Obejmuje to zapewnienie odpowiedniego finansowania w celu wsparcia regionów borykających się z trudnościami w związku z programem obniżenia emisyjności, potrzebę przewidywania zmian na wszystkich szczeblach (obiekty, przedsiębiorstwa, regiony i sektory) za pośrednictwem planów opracowanych wspólnie z partnerami społecznymi, a także ogromne wysiłki władz publicznych i przedsiębiorstw na rzecz zmiany i podnoszenia kwalifikacji pracowników. 1.10.
EKES apeluje, aby przyjęto ścieżkę redukcji emisji CO2 zgodną ze zdolnością sektora przemysłowego do transformacji oraz kompatybilną z operatorami transportu pod względem kosztów i efektywności operacyjnej.
Proponowane cele muszą być dostosowane do czasu potrzebnego na przekształcenie istniejących zakładów produkcyjnych i budowę nowych, rozwój infrastruktury ładowania, zabezpieczenie dostaw kluczowych komponentów i surowców, stworzenie rynków pionierskich i szkolenie siły roboczej. 1.11.
EKES podkreśla potrzebę obniżania emisyjności (floty) w tempie, które jest spójne z wdrażaniem planu przemysłowego Europejskiego Zielonego Ładu i ważnych projektów stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania (IPCEI) i które przyczyni się do rozwoju kluczowych łańcuchów dostaw dla tego sektora w Europie, takich jak czysty wodór, baterie i mikroelektronika. 1.12.
EKES kładzie też nacisk na potrzebę budowania zdolności oraz na konieczność wspierania przewoźników i operatorów – zwłaszcza MŚP – w wypełnianiu obowiązków sprawozdawczych wprowadzonych rozporządzeniem.
2.
Kontekst ogólny 2.1.
W październiku 2014 r. szefowie państw i rządów UE (5) ustanowili wiążący cel osiągnięcia redukcji emisji gazów cieplarnianych generowanych przez całą gospodarkę UE o co najmniej 40 % do 2030 r. w stosunku do poziomu z 1990 r.
Cel ten oparto na globalnych prognozach, które są zgodne ze średnioterminowym harmonogramem określonym w porozumieniu klimatycznym z Paryża (COP21) (6).
(3)
(4)
(5) (6)
Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rozwoju infrastruktury paliw alternatywnych i uchylającego dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/94/UE” [COM(2021) 559 final – 2021/0223 (COD)] – „Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów »Strategiczny plan wdrażania określający zestaw dodatkowych działań wspierających szybki rozwój infrastruktury paliw alternatywnych«” [COM(2021) 560 final] (Dz.U.
C 152 z 6.4.2022, s. 138).
Opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady określającego normy emisji dla nowych samochodów osobowych i dla nowych lekkich pojazdów użytkowych w ramach zintegrowanego podejścia Unii na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z pojazdów lekkich oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007” [COM(2017) 676 final – 2017/0293 (COD)] (Dz.U.
C 227 z 28.6.2018, s.
52) i opinia Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego „Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (UE) 2019/631 w odniesieniu do wzmocnienia norm emisji CO2 dla nowych samochodów osobowych i dla nowych lekkich pojazdów użytkowych zgodnie z ambitniejszymi celami klimatycznymi Unii” [COM(2021) 556 final – 2021/0197(COD)] (Dz.U.
C 194 z 12.5.2022, s. 81).
Konkluzje Rady Europejskiej z dnia 24 października 2014 r. https://unfccc.int/process-and-meetings/the-paris-agreement.