PL
C 349/132
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
29.9.2023
Środki rynkowe 3.21.
EKES uważa za konieczne, by ograniczenia dotyczące narzędzi przydennych zostały automatycznie odzwierciedlone w produktach przywożonych z państw trzecich.
Jest to niezbędne zwłaszcza w świetle tego, że tysiące ton białych ryb (np. mintaja, dorsza atlantyckiego i plamiaka) sprowadza się z Rosji i Chin, korzystając nawet z preferencji taryfowych (ang. ATQ – autonomiczne kontyngenty taryfowe).
W związku z tym zwraca się do Komisji o uwzględnienie w planie działania środków rynkowych w celu zapewnienia konsekwencji i spójności między polityką wewnętrzną i zewnętrzną, a także równych warunków działania dla podmiotów z UE i spoza niej.
Finansowanie 3.22.
EKES ubolewa, że w planie działania nie uwzględniono żadnych dodatkowych środków finansowania transformacji ekologicznej i energetycznej proponowanej przez Komisję Europejską.
Inicjatywie na taką skalę i dotyczącej tak wielu statków rybackich prowadzących połowy włokiem dennym muszą towarzyszyć niezbędne zachęty i mechanizmy kompensacyjne.
EKES wzywa do przyznania publicznego wsparcia raczej dla badań i innowacji w celu ograniczenia kontaktu z dnem morskim niż dla zmiany narzędzi połowowych lub złomowania.
Te ostatnie działania wymagałyby ogromnych kwot, które nie są dostępne w ramach obecnych funduszy, a dodatkowo wiązałyby się z utrudnieniami technicznymi w momencie zmiany metod połowów.
Wnosi także o uwzględnienie sezonowości i specyfiki sektora rybołówstwa.
Apeluje o to, by oprócz Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury (EFMRA), również Europejski Fundusz Społeczny i Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego uwzględniały programy ukierunkowane na rybołówstwo, by lepiej kanalizować fundusze na obszary, w których są one najbardziej potrzebne.
Ponadto wzywa Komisję Europejską do sporządzania sprawozdań monitorujących, by sprawdzać, czy środki są właściwie wdrażane i dystrybuowane.
Przyłowy 3.23.
EKES w pełni zgadza się z Komisją co do potrzeby zminimalizowania i, w miarę możliwości, wyeliminowania przypadkowych połowów wrażliwych gatunków morskich (takich jak delfin zwyczajny z Zatoki Biskajskiej).
Wyraża zaniepokojenie w związku z tym, że szczególnie zagrożone są niektóre gatunki wrażliwe, takie jak określone gatunki rekinów, żółwi morskich, ssaków morskich (morświn zwyczajny z Bałtyku Właściwego i mniszka śródziemnomorska) oraz ptaki morskie (burzyk balearski).
Wzywa państwa członkowskie do przyjęcia krajowych lub wspólnych środków w celu zminimalizowania przypadkowych przyłowów. 3.24.
W związku z tym z zadowoleniem przyjmuje najnowsze środki podjęte przez niektóre państwa członkowskie, które wprowadziły obecność obserwatorów na pokładzie i urządzenia akustyczne emitujące ultradźwięki w celu odstraszania delfinów.
Na koniec wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia, aby zamykanie obszarów połowowych w celu ochrony wrażliwych gatunków miało wyważony charakter i by uwzględniano związane z tym poważne skutki społeczno-gospodarcze dla floty. 3.25.
W odniesieniu do węgorza europejskiego EKES wyraża zaniepokojenie krytycznym stanem, w jakim znajduje się ten gatunek i przypomina o zdecydowanych środkach na rzecz jego poprawy, przyjętych przez Radę w grudniu 2022 r.
Doprowadziły one do zamknięcia połowów morskich na okres sześciu miesięcy i do całkowitego zakazu połowów rekreacyjnych.
W tym kontekście przypomina, że te środki wpłyną bardzo negatywnie na rybołówstwo przybrzeżne w całej Europie.
Wzywa zatem do przeprowadzenia analizy postępów w zakresie odbudowy gatunków przed podjęciem dalszych środków ograniczających.
Uważa jednak, że zasadnicze znaczenie ma zajęcie się wszystkimi skutkami rybołówstwa i skutkami niezwiązanymi z rybołówstwem oraz lepsze wdrożenie odpowiednich przepisów, takich jak ramowa dyrektywa wodna (20), dyrektywa siedliskowa i dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej, aby jak najszybciej poprawić sytuację i uniknąć dalszych ograniczeń.
Inne zanieczyszczenia 3.26.
Szacuje się, że z powodu wojen, które miały miejsce w ubiegłym stuleciu, na dnie samego Morza Bałtyckiego znajduje się około 50 tys. ton amunicji chemicznej, 500 tys. ton broni konwencjonalnej i 10 tys. wraków statków (21).
Brutalna agresja wojskowa Rosji na Ukrainę potęguje to zagrożenie.
Zatopiona amunicja stanowi realne niebezpieczeństwo dla życia ludzkiego i środowiska morskiego, zagrażając nie tylko rybołówstwu i żegludze, ale także rozwojowi innych sektorów niebieskiej gospodarki.
EKES wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie do podjęcia działań operacyjnych w celu oczyszczenia dna mórz, a także środków legislacyjnych, by zapewnić ochronę wód przed tymi zagrożeniami.
Przypomina, że Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i krajowe programy państw członkowskich, utworzone w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, mają istotne znaczenie dla ochrony środowiska morskiego jako źródła bezpiecznej i zdrowej żywności dla ludzi.
(20) (21)
Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U.
L 327 z 22.12.2000, s. 1).
Clearing chemical and conventional munitions from the sea (Euractiv).