29.9.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 349/137
2.10.
Het commerciële wegvervoer is het zenuwstelsel van de waardeketen van de EU-economie.
Het wegvervoer neemt een groot deel van het bbp (bruto binnenlands product) van de EU voor zijn rekening en biedt werk aan meer dan 3,4 miljoen mensen in de hele EU (13).
Tot de uitdagingen voor de sector behoren het veiliger en betrouwbaarder maken van het vervoer met behoud van de efficiëntie van de interne markt, en het verbeteren van de arbeidsomstandigheden in de sector en de vervoersomgeving als geheel. 2.11.
Recente ontwikkelingen in het geopolitieke landschap hebben de aandacht gevestigd op de noodzaak om, zelfs in de meest dramatische situaties, de veerkracht van de logistieke toeleveringsketen van de EU te waarborgen.
De stijgende energiekosten en de afhankelijkheid van energie en grondstoffen — in combinatie met de agressieve protectionistische strategieën van sommige belangrijke internationale spelers — vormen een bedreiging voor het economische systeem van de EU en het welzijn van haar burgers.
Het commerciële wegvervoersysteem van de EU moet concurrerend, betaalbaar en volledig operationeel blijven, zelfs in de meest kritieke omstandigheden.
Het regelgevingskader moet daarvoor zorgen. 3.
Het voorstel voor een verordening 3.1.
Het voorstel is bedoeld ter vervanging van de verordening tot vaststelling van CO2-emissienormen voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen (Verordening (EU) 2019/1242 (14)) van 2019.
Ondanks het feit dat een evaluatie van de resultaten van de huidige verordening niet mogelijk is, meent de Commissie dat er een bijdrage moet worden geleverd aan de doelstellingen van de Europese Green Deal en de Europese klimaatwet.
Er worden nieuwe bindende CO2-doelstellingen vastgesteld, die vanaf 2025 van toepassing zijn. 3.2.
Het voorstel heeft betrekking op vrachtwagens (van meer dan 5 ton), stadsbussen en langeafstandsbussen (van meer dan 7,5 ton), alsmede op aanhangwagens (een niet-gemotoriseerd voertuig dat door een motorvoertuig wordt getrokken).
Dit is weliswaar een belangrijke uitbreiding van het toepassingsgebied van de verordening, maar neemt de leemte in de regelgeving betreffende de CO2-regulering van auto’s en lichte bedrijfsvoertuigen (vrachtwagens tussen 3,5 en 5 ton) niet weg. 3.3.
De Commissie stelt nieuwe en ambitieuzere CO2-emissiedoelstellingen voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen voor, die in 2030 moeten ingaan om bovengenoemde doelstellingen te verwezenlijken.
Volgens het voorstel zouden de CO2-emissies ten opzichte van het niveau van 1990 gemiddeld dalen met: — 45 % vanaf 1 januari 2030; — 65 % vanaf 1 januari 2035, en — 90 % vanaf 1 januari 2040. 3.4.
Nieuwe stadsbussen in de EU moeten vanaf 2030 allemaal emissievrij zijn (aandeel emissievrije voertuigen van 100 %).
3.5.
Een vrijstelling van de CO2-reductiedoelstellingen zal gelden voor de volgende zware bedrijfsvoertuigen:
— fabrikanten van kleine aantallen (tot 100 voertuigen); — voertuigen die worden gebruikt voor mijnbouw-, bosbouw- en landbouwdoeleinden; — voertuigen die zijn ontworpen en gebouwd voor gebruik door de strijdkrachten en rupsvoertuigen; — voertuigen die zijn ontworpen en gebouwd of aangepast voor gebruik door de burgerbescherming, de brandweer en de ordehandhavingsdiensten of diensten voor dringende medische zorg; — werkvoertuigen, zoals vuilniswagens. 3.6.
In tegenstelling tot bij de CO2-normen voor personenauto’s en lichte bedrijfsvoertuigen worden zware bedrijfsvoertuigen met een verbrandingsmotor die op waterstof loopt in het Commissievoorstel beschouwd als een emissievrije optie (naast andere nu beschikbare alternatieve technologieën zoals elektrische voertuigen met batterijen of waterstofbrandstofcellen).
(13) (14)
Gegevens uit de Arbeidskrachtenenquête van Eurostat (2014).
Verordening (EU) 2019/1242 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 tot vaststelling van CO2-emissienormen voor nieuwe zware bedrijfsvoertuigen en tot wijziging van Verordeningen (EG) nr.
595/2009 en (EU) 2018/956 van het Europees Parlement en de Raad en Richtlijn 96/53/EG van de Raad (PB L 198 van 25.7.2019, blz.
202).