29.9.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 349/135
1.6.
Het EESC spreekt opnieuw zijn steun uit voor de verordening infrastructuur voor alternatieve brandstoffen (AFIR).
De overheid moet ervoor zorgen dat waar nodig alternatieve brandstoffen en laadstations beschikbaar zijn (3).
Om de tussentijdse doelstelling voor 2030 te halen, zijn meer dan 50 000 openbaar toegankelijke laadpunten nodig, waarvan 35 000 krachtige megawattladers.
Er zouden ook ongeveer 700 waterstoftankstations nodig zijn. 1.7.
Gezien de beperkingen van de effectbeoordeling van de Commissie dringt het EESC erop aan dat de ontwikkelingen regelmatig nauwlettend worden gemonitord aan de hand van een voortgangsverslag.
Daarbij dient ook de toeleveringsketen grondig tegen het licht te worden gehouden om verstoringen te voorkomen en de regionale gevolgen van het koolstofvrij maken van het vervoer beter weer te geven. 1.8.
In aansluiting op zijn eerdere adviezen (4) merkt het EESC op dat elektrische en waterstofaandrijflijnen weliswaar allerlei voordelen opleveren, maar dat de voorgestelde, op de “uitlaatpijpaanpak” gebaseerde verordening wel moet worden aangevuld met andere beleidsinstrumenten om het gebruik van hernieuwbare, niet-fossiele brandstoffen in voertuigen met een verbrandingsmotor te stimuleren.
Bij het “Fit for 55”-pakket moet een levenscyclusbenadering worden gevolgd en moet worden voorkomen dat de decarbonisatie van het wegvervoer tot een verschuiving van emissies naar een eerdere schakel van de waardeketen leidt. 1.9.
Het EESC wijst op de noodzaak van een beleidskader dat de decarbonisatie stimuleert op een manier die eerlijk is voor werkenden.
Dat houdt o.a. in dat adequate financiering wordt verstrekt ter ondersteuning van regio’s die als gevolg van de decarbonisatieagenda moeilijkheden ondervinden, dat op alle niveaus (locaties, ondernemingen, regio’s en sectoren) samen met de sociale partners plannen worden uitgewerkt om te anticiperen op veranderingen, en dat overheden en bedrijven grootschalige inspanningen ontplooien met het oog op de om- en bijscholing van werkenden. 1.10.
Het EESC dringt aan op een CO2-emissiereductietraject dat in overeenstemming is met het vermogen van de industrie om te transformeren en dat voor vervoerders qua kosten en operationele doelmatigheid te doen is.
De voorgestelde streefdoelen moeten verenigbaar zijn met de tijd die nodig is om bestaande productiefaciliteiten om te schakelen en nieuwe te bouwen, de laadinfrastructuur uit te rollen, de toelevering van belangrijke onderdelen en grondstoffen veilig te stellen, leidende markten te creëren en arbeidskrachten op te leiden. 1.11.
Het EESC wijst erop dat de decarbonisatie (van het wagenpark) moet verlopen in een tempo dat strookt met de uitvoering van het industrieel plan voor de Green Deal van de EU en met de belangrijke projecten van gemeenschappelijk Europees belang (IPCEI’s), die zullen bijdragen tot de ontwikkeling van essentiële toeleveringsketens voor de sector in Europa, bv. voor schone waterstof, batterijen en micro-elektronica. 1.12.
Het EESC benadrukt ook dat de nodige capaciteitsopbouw tot stand moet worden gebracht en dat vervoerders en exploitanten, met name kmo’s, de nodige ondersteuning moeten krijgen om te voldoen aan de rapportageverplichtingen van de verordening.
2.
Algemene achtergrond 2.1.
In oktober 2014 hebben de staatshoofden en regeringsleiders van de EU (5) een bindende doelstelling geformuleerd om de broeikasgasemissies die worden geproduceerd in de gehele EU-economie tegen 2030 met ten minste 40 % terug te dringen ten opzichte van het niveau van 1990.
Dit streefcijfer was gebaseerd op wereldwijde projecties die aansluiten op het tijdsschema voor de middellange termijn van de Overeenkomst van Parijs inzake klimaatverandering (COP 21) (6).
(3)
(4)
(5) (6)
Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen en tot intrekking van Richtlijn 2014/94/EU van het Europees Parlement en de Raad (COM(2021) 559 final — 2021/0223 (COD)) en over de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio’s — Een strategisch uitrolplan met een reeks aanvullende maatregelen om de snelle uitrol van infrastructuur voor alternatieve brandstoffen te ondersteunen (COM(2021) 560 final) (PB C 152 van 6.4.2022, blz. 138.).
Advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van emissienormen voor nieuwe personenauto’s en voor nieuwe lichte bedrijfsvoertuigen in het kader van de geïntegreerde benadering van de Unie om de CO2-emissies van lichte voertuigen te beperken en tot wijziging van Verordening (EG) nr.
715/2007 (COM(2017) 676 final — 2017/0293 (COD)) (PB C 227 van 28.6.2018, blz.
52), en advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité over het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) 2019/631 wat betreft de aanscherping van de CO2-emissienormen voor nieuwe personenauto’s en nieuwe lichte bedrijfsvoertuigen in overeenstemming met de verhoogde klimaatambitie van de Unie (COM(2021) 556 final — 2021/0197(COD)) (PB C 194 van 12.5.2022, blz. 81).
Conclusies van de Europese Raad van 24 oktober 2014. https://unfccc.int/process-and-meetings/the-paris-agreement