PL
21.8.2023
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 296/3
Wyrok Trybunału (wielka izba) z dnia 4 lipca 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Düsseldorf – Niemcy) – Meta Platforms Inc., dawniej Facebook Inc., Meta Platforms Ireland Limited, dawniej Facebook Ireland Ltd., Facebook Deutschland GmbH/Bundeskartellamt [Sprawa C-252/21 (1), Meta Platforms i in.
(Ogólne warunki korzystania z sieci społecznościowej)] [Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Sieci społecznościowe – Nadużycie pozycji dominującej przez operatora takiej sieci – Nadużycie polegające na przewidzianym w ogólnych warunkach korzystania z tej sieci przetwarzaniu danych osobowych jej użytkowników – Przysługujące organowi ochrony konkurencji państwa członkowskiego kompetencje do stwierdzenia niezgodności tego przetwarzania z tym rozporządzeniem – Powiązanie z kompetencjami organów krajowych odpowiedzialnych za kontrolowanie tego, czy dane osobowe są chronione – Artykuł 4 ust.
3 TUE – Zasada lojalnej współpracy – Artykuł 6 ust.
1 akapit pierwszy lit. a) – f) rozporządzenia 2016/679 – Zgodność przetwarzania z prawem – Artykuł 9 ust.
1 i 2 – Przetwarzanie szczególnych kategorii danych osobowych – Artykuł 4 pkt 11 – Pojęcie „zgody”] (2023/C 296/03) Język postępowania: niemiecki Sąd odsyłający Oberlandesgericht Düsseldorf
Strony w postępowaniu głównym Strona skarżąca: Meta Platforms Inc., dawniej Facebook Inc., Meta Platforms Ireland Limited, dawniej Facebook Ireland Ltd., Facebook Deutschland GmbH Strona pozwana: Bundeskartellamt Przy udziale: Verbraucherzentrale Bundesverband eV
Sentencja 1) Artykuł 51 i następne rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) oraz art. 4 ust.
3 TUE należy interpretować w ten sposób, że: organ ochrony konkurencji państwa członkowskiego, z zastrzeżeniem poszanowania obowiązku lojalnej współpracy z organami nadzorczymi, może w ramach badania nadużycia pozycji dominującej przez przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 102 TFUE stwierdzić, iż ogólne warunki korzystania z usług tego przedsiębiorstwa dotyczące przetwarzania danych osobowych i ich wdrażanie nie są zgodne z tym rozporządzeniem, jeżeli stwierdzenie to jest konieczne do wykazania istnienia takiego nadużycia.
Ze względu na ten obowiązek lojalnej współpracy krajowy organ ochrony konkurencji nie może odstąpić od wydanej przez właściwy krajowy organ nadzorczy lub właściwy wiodący organ nadzorczy decyzji dotyczącej tych ogólnych warunków lub warunków do nich podobnych.
Jeżeli organ ochrony konkurencji ma wątpliwości co do zakresu takiej decyzji, w sytuacji gdy wspomniane lub podobne warunki są jednocześnie przedmiotem badania prowadzonego przez te organy, lub jeżeli w braku prowadzenia dochodzenia lub wydania decyzji przez te organy nadzorcze organ ochrony konkurencji uważa, że rozpatrywane przezeń warunki nie są zgodne z rozporządzeniem 2016/679, powinien skonsultować się z tymi właśnie organami nadzorczymi i zwrócić się do nich o współpracę w celu rozwiania wątpliwości lub ustalenia, czy przed przeprowadzeniem swojej własnej oceny winien on poczekać na wydanie przez nie decyzji.
W braku zgłoszenia przez te organy zastrzeżeń lub też w braku ustosunkowania się do takiego wniosku w rozsądnym terminie, krajowy organ ochrony konkurencji może kontynuować prowadzone dochodzenie.
2) Artykuł 9 ust.
1 rozporządzenia 2016/679