C 293/40
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
18.8.2023
8.2.
Meer dan 80 % van de hiv-infecties in Oost-Europa in 2018 betrof — over het algemeen zeer jonge en meestal vrouwelijke — drugsverslaafden.
Jonge vrouwen worden meer getroffen dan mannen, onder meer als gevolg van prostitutie, een sector die vaak in verband wordt gebracht met drugsgebruik.
Ook onder gemarginaliseerde groepen injecterende drugsgebruikers in West-Europa zijn lokale hiv-epidemieën vastgesteld. 8.3.
Bij gevangenen ligt het drugsgebruik hoger en zijn de consumptiepatronen (o.a. parenteraal gebruik) schadelijker dan bij de algemene bevolking, hetgeen gedetineerde drugsverslaafden bijzonder kwetsbaar maakt. 8.4.
Drugsverslaafden hebben weinig toegang tot tests en lopen meer kans op een late diagnose.
Zelfs in Italië vertegenwoordigden op hiv geteste drugsverslaafden een laag percentage van alle lokale gebruikers van verslavingszorg.
Bovendien was er weinig bereidheid om tests aan te bieden bij afwezigheid van hiv-gerelateerde symptomen. 8.5.
Druggebruikers hebben ontegenzeggelijk zeer weinig toegang tot behandeling, hoewel dit van land tot land verschilt.
In het algemeen wordt geschat dat slechts 8 % van de drugsverslaafden een antiretrovirale therapie ondergaat, en dat van alle mensen die onder behandeling zijn, slechts 20 % drugsverslaafd is.
In vergelijking met mensen met hiv in de algemene bevolking hebben drugsverslaafden ook een kleinere kans om virologische suppressie te bereiken.
Dat heeft te maken met het feit dat drugsverslaafden minder vaak de behandeling volhouden en vaak helemaal stoppen met de behandeling.
Hierdoor bestaat onder de hiv-positieve populatie van drugsverslaafden een hoger risico op overlijden aan aids. 8.6.
Programma’s die erop gericht zijn drugsverslaafden doeltreffender te bereiken, zijn noodzakelijk als we de universele toegang tot hiv-behandelingen willen waarborgen, zowel in Europa als daarbuiten. 9.
Mannen die seks hebben met mannen 9.1.
In het algemeen lopen mannen die seks hebben met mannen 27 keer meer risico om hiv op te lopen dan de algemene bevolking (6).
Sommige biologische factoren maken het gemakkelijker om hiv op te lopen.
De meeste mannen die seks hebben met mannen lopen hiv op via onbeschermde anale seks, wat in vergelijking met andere seksuele praktijken het meeste risico op hiv oplevert.
In deze bevolkingsgroep kunnen een groot aantal seksuele partners en het wijdverbreide gebruik van recreatieve stoffen, waaronder intraveneuze drugs (die vaak in het kader van seks (“chemsex”) genomen worden) ook bijdragen aan de hoge prevalentie van hiv bij mannen die seks hebben met mannen. 9.2.
De toenemende beschikbaarheid van antiretrovirale therapieën, die hebben geleid tot een aanzienlijke afname van de verspreiding van hiv in het algemeen, heeft niet hetzelfde effect gehad onder mannen die seks hebben met mannen.
Integendeel, in veel westerse landen is de hiv-prevalentie onder deze bevolkingsgroep de laatste jaren toegenomen (7) en is er ook een geleidelijke stijging van het aandeel van de gevallen die zijn toe te schrijven aan overdracht door mannen die seks hebben met mannen. 9.3.
Condooms helpen de overdracht van hiv en andere seksueel overdraagbare aandoeningen te voorkomen; het gebruik van condooms is echter niet zo wijdverbreid wegens culturele, educatieve en aanbodbarrières die de verschillende sociale contexten en gezondheidsdiensten weerspiegelen. 9.4.
In veel landen en in veel individuele omstandigheden bestaan er diverse belemmeringen voor de toegang tot preventiemiddelen, die te wijten zijn aan stigmatisering, homofobie en discriminatie, waardoor ook de toegang tot gezondheidsdiensten en goede informatie wordt bemoeilijkt.
In veel gevallen worden personen die seks hebben met mensen van hetzelfde geslacht door de wet gecriminaliseerd, waardoor zij gedwongen worden ondergronds te gaan en hun seksuele geaardheid of, erger nog, hun identiteit te verbergen.
Zelfs wanneer de wetten niet openlijk discriminerend zijn, weerhouden stigmata en angst mensen ervan gebruik te maken van hiv-diensten, waardoor zij niet op de hoogte zijn van de beschikbare middelen om een hiv-infectie te voorkomen. 9.5.
Stigmatisering heeft ook gevolgen voor de toegang tot tests en het stellen van diagnoses.
Veel mannen die seks hebben met mannen zeggen bang te zijn voor een oordeel van gezondheidswerkers en stellen tests uit, waardoor de diagnose vaak te laat wordt gesteld.
Zij weten niet dat zij besmet zijn en hebben dus geen toegang tot antiretrovirale geneesmiddelen, die niet alleen positieve gevolgen hebben voor de gezondheid van henzelf, maar ook het risico van overdracht op seksuele partners verminderen.
(6)
(7)
Hoewel het risico om hiv op te lopen wereldwijd hoger is voor mannen die seks hebben met mannen, verschillen de infectiecijfers per geografisch gebied: mannen die seks hebben met mannen vertegenwoordigen 50 % van alle nieuw gemelde hiv-gevallen in Noord-Amerika en West-Europa, 47 % van die in Latijns-Amerika, ongeveer 20 % van die in Oost-Europa, Azië, het Midden-Oosten en Noord-Afrika, en 12 % van die in Afrika.
In West-Europa is het aantal hiv-positieven onder de populatie mannen die seks hebben met mannen tussen 2010 en 2014 met bijna 20 % gestegen.
Onder mannen in Italië worden de meeste nieuwe hiv-diagnoses gesteld bij mannen die seks hebben met mannen.