27.7.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 264/9
W tym zakresie organy administracji na szczeblu krajowym, lokalnym i regionalnym mogą zaangażować się na przykład przez organizację warsztatów i wycieczek w terenie w celu zachęcenia do popartego faktami udziału w działaniach w dzie­ dzinie klimatu.
Zaangażowanie społeczności może obejmować udział w konsultacjach publicznych, wymianie informacji, czy też w interaktywnych i nieformalnych wydarzeniach takich jak wystawy, konkursy, gry online itp.
Ważnymi partnerami są również organizacje społeczeństwa obywatelskiego i organizacje pozarządowe, które służą jako pośrednicy między zain­ teresowanymi stronami a podmiotami przekazującymi informacje o klimacie dzięki posiadanemu doświadczeniu w zakre­ sie przystosowania się do zmiany klimatu na danym terytorium i w kontaktach z daną społecznością oraz w zakresie zwiększania świadomości na temat skutków zmiany klimatu i potrzeby przystosowania się do niej.
Aby komunikaty te sku­ tecznie docierały do społeczności, na ten cel należy przeznaczyć odpowiednie zasoby z wykorzystaniem finansowania i za sprawą budowania zdolności.
Doskonałym kanałem rozpowszechniania odpowiednich informacji są krajowe lub regionalne portale lub platformy inter­ netowe, na których podawane są zindywidualizowane informacje na temat zmiany klimatu i przystosowania się do niej.
Takie platformy powinny być połączone z istniejącymi portalami dotyczącymi polityki sektorowej (np. polityki dotyczącej ograniczenia ryzyka związanego z klęskami żywiołowymi, polityki wodnej, zdrowotnej polityki na rzecz bioróżnorodności itp.), aby promować uwzględnianie kwestii klimatu.
Główną rolę odgrywa Europejska platforma przystosowania się do zmiany klimatu, za pośrednictwem której możliwe jest uzyskanie i przekazywanie danych i informacji w kwestiach związa­ nych ze zmianą klimatu i przystosowaniem się do niej.
Co więcej, w większości europejskich państw opracowano krajowe portale internetowe poświęcone tematyce przystosowania się do zmiany klimatu, dzięki którym można wyciągać wnioski z przedstawianych tam przykładów dobrych praktyk stosowanych w innych państwach lub regionach.
Zapoznanie się z takimi praktykami może inspirować do działania na rzecz przystosowania się do zmiany klimatu.
Portale i platformy internetowe należy jednak uzupełnić o inne działania komunikacyjne, aby uniknąć powiększania się przepaści cyfrowej między państwami członkowskimi i regionami UE oraz zapewnić dostęp do informacji dla wszystkich.
Więcej informacji na temat ustanawiania ram instytucjonalnych i zapewniania zaangażowania zainteresowanych stron można również znaleźć w sekcji poświęconej narzędziom wsparcia przystosowywania się do zmiany klimatu na stronie internetowej Przygotowanie gruntu pod adaptację.
Etap 2:
Sporządzenie oceny ryzyka związanego ze zmianami klimatu i wrażliwości na zmiany klimatu
Wskazany w wytycznych etap 2 będzie pomocny w: — ustaleniu głównych elementów oceny ryzyka związanego ze zmianami klimatu i wrażliwości na zmiany klimatu; — ocenie społecznych skutków zmiany klimatu; — ocenie ryzyka transgranicznego i kaskadowego; — podjęciu decyzji w kwestii kryteriów dotyczących „dopuszczalnego” ryzyka i ustalaniu priorytetowych potrzeb w zakresie przystosowania się do zmiany klimatu.
Po przygotowaniu gruntu pod określenie planu lub strategii przystosowania się do zmiany klimatu drugim etapem jest ocena oddziaływania zmian klimatu i wrażliwości na zmianę klimatu.
Celem tej oceny jest ustalenie potencjalnych skutków zmiany klimatu w określonym obszarze, rodzajów ryzyka związanego z tymi skutkami w określonym obszarze lub sekto­ rze, a także priorytetowe traktowanie rodzajów ryzyka wymagających szybszej reakcji.
Uznaje się, że dobrą praktyką na potrzeby zapewnienia odpowiedniej skuteczności strategii lub planów przystosowania się do zmiany klimatu jest regularne aktualizowanie tej oceny, tzn. przynajmniej jednocześnie z każdą aktualizacją danej stra­ tegii lub danego planu.
Takie działanie przynosi następujące korzyści: — śledzenie odpowiednich zmian w zakresie istniejących rodzajów ryzyka i wrażliwości, w tym zagrożeń fizycznych zwią­ zanych z infrastrukturą oraz skutków społeczno-ekonomicznych i zdrowotnych dla społeczności; — identyfikacja nowych, pojawiających się rodzajów ryzyka i podatności na zagrożenia, które potencjalnie mogą mieć znaczące skutki gospodarcze, społeczne lub wpływ na środowisko w przyszłości; — identyfikacja nowych możliwości pojawiających w związku ze zmianą klimatu.
Zasadniczo ocenę tę należy przeprowadzić w oparciu o najnowszą wiedzę naukową w dziedzinie klimatu w celu identyfi­ kacji populacji, podstawowych infrastruktur i sektorów najbardziej wrażliwych na zmiany klimatu, określenia ogólnego strategicznego kierunku polityki przystosowywania się do zmiany klimatu oraz stałego zapewniania informacji na potrzeby podejmowania decyzji.