PL
C 252/54
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
17.7.2023
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi jeden zarzut, dzielący się na dwie części: po pierwsze, naruszenie prawa przez EFSA i dopuszczenie się przez nią oczywistego błędu w ocenie poprzez wydanie decyzji o pełnym ujawnieniu wykazu składników obojętnych występujących w formie użytkowej dla reprezentatywnych zastosowań substancji. — Strona skarżąca podnosi, że wykaz składników obojętnych, który EFSA zamierza ujawnić – odnoszący się do produktu reprezentatywnego przedłożonego do dokumentacji dotyczącej odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej – stanowi poufne informacje o szczególnym znaczeniu handlowym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. (1). — Strona skarżąca podnosi następnie, że powyższe ujawnienie dokonane przez EFSA stanowi naruszenie art. 4 ust.
2 tiret pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. (2). oraz art. 6 ust.
1 rozporządzenia nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. (3)..
Ujawnienie to stanowi również naruszenie art. 63 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.
(1) (2) (3)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. 2009, L 309, s. 1).
Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. 2001, L 145, s. 43).
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. 2006, L 264, s. 13).
Skarga wniesiona w dniu 14 maja 2023 r. – WN/Komisja (Sprawa T-254/23) (2023/C 252/66) Język postępowania: włoski Strony Strona skarżąca: WN (przedstawiciel: M. Velardo, avvocata) Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5 maja 2022 r., na której podstawie strona skarżąca nie została umieszczona na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/380/19-AD 7; — stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 15 lipca 2022 r., na której podstawie oddalono wniosek strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie decyzji o nieumieszczeniu jej na liście rezerwy kadrowej konkursu EPSO/AD/380/19-AD 7; — stwierdzenie nieważności decyzji organu powołującego z dnia 14 lutego 2023 r., której wydanie przyjmuje się fikcyjnie w związku z niezajęciem stanowiska przez EPSO przez ponad cztery miesiące, i na której podstawie oddalono zażalenie złożone w dniu 14 października 2022 r. w rozumieniu art. 90 ust.
2 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej (zwanego dalej „regulaminem pracowniczym”); — obciążenie Komisji kosztami postępowania.