PL
17.7.2023
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 252/5
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 25 maja 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgericht Wien – Austria) – WertInvest Hotelbetriebs GmbH/Magistrat der Stadt Wien (Sprawa C-575/21 (1), WertInvest Hotelbetrieb) [Odesłanie prejudycjalne – Środowisko naturalne – Dyrektywa 2011/92/UE – Ocena skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne – Artykuł 2 ust.
1 i art. 4 ust.
2 – Przedsięwzięcia objęte załącznikiem II – Przedsięwzięcia inwestycyjne na obszarach miejskich – Badanie na podstawie progów lub kryteriów – Artykuł 4 ust.
3 – Odpowiednie kryteria wyboru określone w załączniku III – Artykuł 11 – Dostęp do wymiaru sprawiedliwości] (2023/C 252/04) Język postępowania: niemiecki Sąd odsyłający Verwaltungsgericht Wien
Strony w postępowaniu głównym Strona skarżąca: WertInvest Hotelbetriebs GmbH Strona przeciwna: Magistrat der Stadt Wien przy udziale: Verein Alliance for Nature
Sentencja 1) Artykuł 2 ust.
1, art. 4 ust.
2 lit. b) i art. 4 ust.
3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko, zmienionej dyrektywą 2014/52/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 kwietnia 2014 r., oraz pkt 10 lit. b) załącznika II i załącznik III do dyrektywy 2011/92 należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu uzależniającemu przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko „przedsięwzięcia inwestycyjnego na obszarach miejskich”, po pierwsze, od osiągnięcia wartości progowych wynoszących co najmniej 15 ha dla zagospodarowania terenu i więcej niż 150 000 m2 powierzchni użytkowej brutto, a po drugie, od okoliczności, iż chodzi o przedsięwzięcie deweloperskie mające na celu budowę zespołu wielofunkcyjnego, składającego się co najmniej z budynków mieszkalnych i komercyjnych, które to przedsięwzięcie obejmuje drogi dojazdowe i urządzenia zaopatrzeniowe przewidziane dla tych budynków oraz ma zakres oddziaływania urbanistycznego wykraczający poza obszar nim objęty.
2) Artykuł 4 ust.
3 dyrektywy 2011/92, zmienionej dyrektywą 2014/52, należy interpretować w ten sposób, że: w ramach badania indywidualnego, czy przedsięwzięcie może mieć znaczący wpływ na środowisko i wobec tego musi zostać poddane ocenie oddziaływania na środowisko, właściwy organ powinien zbadać dane przedsięwzięcie w świetle wszystkich kryteriów wyboru wymienionych w załączniku III do dyrektywy 2011/92, ze zmianami, aby określić kryteria istotne w danym przypadku, a następnie powinien zastosować te istotne kryteria do rozpatrywanej sytuacji.
3) Artykuł 11 dyrektywy 2011/92, zmienionej dyrektywą 2014/52, należy interpretować w ten sposób, że: nie stoi on na przeszkodzie temu, by ewentualne indywidualne badanie, o którym mowa w art. 4 ust.
2 lit. a) dyrektywy 2011/92, ze zmianami, zostało przeprowadzone po raz pierwszy przez sąd właściwy do udzielenia zezwolenia na inwestycję, o którym mowa w art. 1 ust.
2 lit. c) dyrektywy 2011/92, ze zmianami.