C 252/32
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
17.7.2023
2.
Tweede grief: Frankrijk heeft niet de nodige maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat in 13 agglomeraties die het opgevangen stedelijk afvalwater lozen in kwetsbare gebieden, vóór de lozing ervan, overeenkomstig artikel 5 van richtlijn 91/271 werd onderworpen aan een behandeling die verder ging dan een secundaire behandeling of een gelijkwaardige behandeling, waarbij de parameters van bijlage I, B, bij die richtlijn in acht werden genomen. 3.
Derde grief: Frankrijk heeft niet de nodige maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat de stedelijke waterzuiveringsinstallaties in 87 agglomeraties overeenkomstig artikel 10 van richtlijn 91/271 zodanig werden ontworpen, gebouwd, geëxploiteerd en onderhouden dat zij onder alle normale plaatselijke weersomstandigheden naar behoren konden functioneren en dat bij het ontwerpen van de installaties rekening werd gehouden met seizoenschommelingen in de belasting. 4.
Vierde grief: Frankrijk heeft niet de nodige maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat de bevoegde autoriteiten of instanties de lozingen van stedelijke waterzuiveringsinstallaties in 87 agglomeraties zouden controleren om na te gaan of zij voldeden aan de voorschriften van bijlage I, B, overeenkomstig de controleprocedures van bijlage I, D, zoals voorgeschreven in artikel 15, lid 1, eerste streepje, van richtlijn 91/271.
(1)
Richtlijn van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB 1991, L 135, blz.
40).
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Consiglio di Stato (Italië) op 26 april 2023 — Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni e.a./Telecom Italia SpA e.a.
(Zaak C-273/23, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni e.a.) (2023/C 252/35) Procestaal: Italiaans Verwijzende rechter Consiglio di Stato
Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partijen: Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Ministero dello Sviluppo Economico, Telecom Italia SpA Verwerende partijen: Telecom Italia SpA, Vodafone Italia SpA, Fastweb SpA, Autorità per le Garanzie nelle Comunicazioni, Tiscali Italia SpA, BT Italia SpA
Prejudiciële vragen Moeten richtlijn 97/33/EG (1), en met name artikel 5 ervan, richtlijn 2002/22/EG (2), en met name artikel 13 ervan, die ratione temporis van toepassing zijn, en de beginselen van transparantie, minimale marktverstoring, non-discriminatie en evenredigheid aldus worden uitgelegd dat: a) een nationale wettelijke regeling mag voorschrijven dat verplichtingen om bij te dragen tot de financiering van onbillijke lasten die voortvloeien uit de universeledienstverstrekking worden uitgebreid tot mobieletelefonieaanbieders, zonder dat de NRI in dergelijke gevallen hoeft na te gaan of de bijdragende aanbieders en de voor de levering van die dienst aangewezen aanbieder op dezelfde markt onderling concurreren of substitueerbaar zijn in de zin van het mededingingsrecht; b) NRI’s naast of als alternatief voor het ter verificatie van de onbillijkheid van de last gehanteerde criterium van substitueerbaarheid tussen vaste- en mobielenetwerkdiensten andere criteria mogen hanteren om mobieledienst­ aanbieders een financieringsverplichting op te leggen, en zo ja, welke?
(1) (2)
Richtlijn 97/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 30 juni 1997 inzake interconnectie op telecommunicatiegebied, wat betreft de waarborging van de universele dienst en van de interoperabiliteit door toepassing van de beginselen van Open Network Provision (ONP) (PB 1997, L 199, blz. 32).
Richtlijn 2002/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake de universele dienst en gebruikersrechten met betrekking tot elektronischecommunicatienetwerken en -diensten (universeledienstrichtlijn) (PB 2002, L 108, blz.
51).