C 252/26
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
17.7.2023
2.
Moet artikel 31, lid 1, eerste alinea, van verordening (EU) nr.
1305/2013 aldus worden uitgelegd dat de regelingen van een lidstaat of een regio van de lidstaat die heeft besloten betalingen toe te kennen aan landbouwers in berggebieden en andere gebieden met beperkingen in de zin van artikel 31, lid 1, van verordening (EU) nr.
1305/2013, zo moeten zijn geformuleerd dat de betaling ook moet worden toegekend voor grond die door een andere lidstaat of een andere regio van dezelfde lidstaat die eveneens heeft besloten betalingen toe te kennen aan landbouwers in berggebieden en andere gebieden met beperkingen in de zin van artikel 31, lid 1, van verordening (EU) nr.
1305/2013, als berggebied of als ander gebied met beperkingen in de zin van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr.
1305/2013 is aangemerkt? 3.
Moeten artikel 31, lid 1, eerste alinea, en lid 2, van verordening (EU) nr.
1305/2013 aldus worden uitgelegd dat uit die bepaling in beginsel rechtstreeks voortvloeit dat een landbouwer op basis van het Unierecht recht heeft op toekenning van de betaling (compenserende vergoeding) door de lidstaat of de regio van de lidstaat, indien de landbouwer een actieve landbouwer is en grond exploiteert die de lidstaat of de regio van de lidstaat heeft aangemerkt als berggebied of ander gebied met beperkingen in de zin van artikel 32, lid 1, van verordening (EU) nr.
1305/2013, en de betrokken lidstaat of de regio daarvan heeft besloten betalingen (compenserende vergoedingen) in de zin van artikel 31, lid 1, eerste alinea, van verordening (EU) nr.
1305/2013 toe te kennen.
Indien de vraag bevestigend wordt beantwoord: a) Waar kan het aan artikel 31, lid 1, van verordening (EU) nr.
1305/2013 ontleende Unierechtelijke recht geldend worden gemaakt?
Moet dat altijd bij de lidstaat zelf of kan dat, in elk geval wanneer de regio [artikel 2, lid 1, tweede alinea, onder b), van verordening (EU) nr.
1305/2013] van de lidstaat onafhankelijk van de lidstaat heeft besloten om landbouwers op grond van artikel 31 van verordening (EU) nr.
1305/2013 compenserende vergoedingen toe te kennen, bij de regio?
b) Moet de landbouwer, om aanspraak te kunnen maken op het Unierechtelijke recht, in beginsel voldoen aan aanvullende voorwaarden die verder gaan dan artikel 31, lid 1, eerste alinea, en lid 2, van verordening (EU) nr.
1305/2013 en die door de lidstaat die de compenserende vergoeding toekent, of de regio daarvan, in de nationale omzetting zijn gesteld? 4.
Indien de derde vraag ontkennend wordt beantwoord: Moet artikel 31, lid 1, eerste alinea, van verordening (EU) nr.
1305/2013 aldus worden uitgelegd dat de regelingen van een lidstaat of een van zijn regio’s die de voorwaarden voor de toekenning van de betaling (compenserende vergoeding) in de zin van artikel 31, lid 1, eerste alinea, van verordening (EU) nr.
1305/2013 bevatten, een zodanige soort regelingen moeten zijn dat landbouwers door de juridische kenmerken ervan recht hebben op de toekenning van de betaling (compenserende vergoeding) indien zij voldoen aan de door de betrokken lidstaat of zijn regio’s vastgestelde voorwaarden voor de betaling, ongeacht de feitelijke steunpraktijk van de lidstaat of zijn regio?
(1)
Verordening (EU) nr.
1305/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) en tot intrekking van verordening (EG) nr.
1698/2005 van de Raad (PB.
2013, L 347, blz.
487).
Verzoek om een prejudiciële beslissing ingediend door de Naczelny Sąd Administracyjny (Polen) op 18 april 2023 — P./Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (Zaak C-241/23, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie) (2023/C 252/30) Procestaal: Pools Verwijzende rechter Naczelny Sąd Administracyjny
Partijen in het hoofdgeding Verzoekende partij: P. sp. z o.o.
Verwerende partij: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie