17.7.2023
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 252/17
3) Έχει το άρθρο 49, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης την έννοια ότι επιτρέπει να επιβάλλονται στους αυτουργούς της πράξης που τιμωρείται από το άρθρο 313-6-2 του code pénal (Ποινικού Κώδικα), το οποίο προστέθηκε με τον γαλλικό νόμο της 12ης Μαρτίου 2012, χρηματικές ποινές, οι οποίες προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο, μέχρι 15 000 ευρώ και, σε περίπτωση υποτροπής, μέχρι 30 000 ευρώ, λαμβανομένου υπόψη, αφενός, του παρακωλυτικού χαρακτήρα των νομοθετικών διατάξεων που έχουν θεσπισθεί και, αφετέρου, της μικρής βαρύτητας των παραβάσεων που διαπράχθηκαν; 4) Έχουν η αρχή της ασφάλειας δικαίου την οποία το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αναγνωρίσει ως γενική αρχή του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 49, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που κατοχυρώνει την αρχή της νομιμότητας των εγκλημάτων και ποινών, την έννοια ότι επιτρέπουν να παραμείνει σε ισχύ το άρθρο 1 του γαλλικού νόμου της 27ης Ιουνίου 1919 το οποίο, αφενός, δεν παρέχει στους ενδιαφερομένους τη δυνατότητα να γνωρίζουν εάν η πώληση ή η εκχώρηση εισιτηρίου αφορά επιδοτούμενο ή προνομιακού χαρακτήρα εισιτήριο, μολονότι κάτι τέτοιο συνεπάγεται την ποινική τους ευθύνη, και, αφετέρου, δεν παρέχει στους πολίτες που επιζητούν έννομη προστασία τη δυνατότητα να γνωρίζουν επακριβώς ποια ποινή προβλέπεται, καθώς η ποινή αυτή εκφράζεται σε παλαιά φράγκα χωρίς ρητή παραπομπή σε ισχύουσες διατάξεις; 5) Έχει η αρχή της ασφάλειας δικαίου την οποία το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αναγνωρίσει ως γενική αρχή του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το άρθρο 49, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που κατοχυρώνει την αρχή της νομιμότητας των εγκλημάτων και ποινών, την έννοια ότι αποκλείουν την εφαρμογή του άρθρου 313-6-2 του γαλλικού code pénal (Ποινικού Κώδικα), που δημιουργεί αβεβαιότητα στο πρόσωπο το οποίο εκθέτει τίτλους πρόσβασης σε εκδήλωση ή θέαμα με σκοπό την πώληση ή παρέχει τα μέσα για την πώληση τέτοιων τίτλων και το οποίο δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εάν ο πωλητής έχει λάβει ή όχι την άδεια του παραγωγού, του διοργανωτή ή του κατόχου των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης, ενώ μάλιστα η έννοια του διοργανωτή δεν ορίζεται σαφώς από τις ισχύουσες διατάξεις; 6) Συμβάλλει το άρθρο 313-6-2 του γαλλικού code pénal (Ποινικού Κώδικα) στην καθιέρωση υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών, το οποίο απαιτείται από το δίκαιο της Ένωσης και κατοχυρώνεται στο άρθρο 38 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεδομένου ότι ο ποινικός αυτός μηχανισμός καθιστά δυνατή την καταπολέμηση της κερδοσκοπίας σε εισιτήρια από μη εξουσιοδοτημένους μεσάζοντες; 7) Είναι σύμφωνη με την αρχή του ανταγωνισμού που κατοχυρώνεται στο δίκαιο της Ένωσης (άρθρα 101 έως 109 ΣΛΕΕ), η προβλεπόμενη στο άρθρο 313-6-2 του code pénal (Ποινικού Κώδικα) απαγόρευση μεταπώλησης εισιτηρίων από πρόσωπο που δεν είναι ο διοργανωτής ή ο παραγωγός του θεάματος ή πρόσωπο που έχει λάβει σχετική εξουσιοδότηση από αυτούς; 8) Αντιβαίνει προς το άρθρο 106, [παράγραφος] 1, ΣΛΕΕ το άρθρο 313-6-2 του code pénal (Ποινικού Κώδικα) το οποίο απονέμει αποκλειστικό δικαίωμα στους διοργανωτές παραστάσεων, κατά το μέτρο που τους αναγνωρίζει μονοπώλιο όσον αφορά την πώληση των εισιτηρίων τους;
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Sąd Apelacyjny w Warszawie (Πολωνία) στις 24 Mαρτίου 2023 — S. S.A. κατά C. sp. z o.o. (Υπόθεση C-197/23, S.)
(2023/C 252/19) Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική Αιτούν δικαστήριο Sąd Apelacyjny w Warszawie Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης Εκκαλούσα: S. S.A. Εφεσίβλητη: C. sp. z o.o.
Προδικαστικά ερωτήματα 1) Έχουν το άρθρο 2, το άρθρο 6, παράγραφοι 1 και 3, και το άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε συνδυασμό με το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την έννοια ότι δεν αποτελεί ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο που έχει προηγουμένως συσταθεί νομίμως και διασφαλίζει την πραγματική δικαστική προστασία μονομελής δικαστικός σχηματισμός πρωτοβάθμιου δικαστηρίου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αποτελείται από δικαστή στον οποίο ανατέθηκε υπόθεση κατά κατάφωρη παράβαση των κανόνων του εθνικού δικαίου για την κατανομή των υποθέσεων και τον ορισμό ή τη μεταβολή της σύνθεσης των δικαστικών σχηματισμών;