PL
3.7.2023
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 235/49
— cyklu życia działalności gospodarczej; oraz — aktywów osieroconych i zablokowania emisji. 3.
Zarzut trzeci, dotyczący tego, że Komisja dopuściła się błędów związanych z kwalifikacją działalności jako przejściowej, w tym błędu: — w klasyfikacji działalności związanej z gazem ziemnym jako przejściowej; — w odniesieniu do ustalonych progów emisji gazów cieplarnianych; — w odniesieniu do wkładu technologii alternatywnych; — w odniesieniu do obowiązku stopniowego wycofywania emisji gazów cieplarnianych; oraz — w odniesieniu do rozwoju i wdrażania alternatywnych niskoemisyjnych rozwiązań. 4.
Zarzut czwarty, dotyczący tego, że Komisja dopuściła się błędu w odniesieniu do wymogu „nie czyń poważnych szkód” żadnemu z sześciu celów środowiskowych określonych w rozporządzeniu 2020/852.
(1) (2) (3)
Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty (Dz.U. 2006, L 264, s. 13).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz.U. 2021, L 243, s. 1).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (Dz.U. 2020, L 198, s. 13).
Skarga wniesiona w dniu 28 kwietnia 2023 r. – VY/Parlament (Sprawa T-224/23) (2023/C 235/63) Język postępowania: francuski Strony Strona skarżąca: VY (przedstawiciele:: L. Levi, P. Baudoux, avocates) Strona pozwana: Parlament Europejski Żądania Skarżący wnosi do Sądu o: — stwierdzenie, że niniejsza skarga jest dopuszczalna i zasadna w konsekwencji — stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 9 czerwca 2022 r. informującej skarżącego, że jego umowa zostanie rozwiązana oraz, w razie potrzeby, decyzji z dnia 17 stycznia 2023 r., doręczonej w dniu 23 stycznia 2023 r., oddalającej jego zażalenie na decyzję z dnia 9 czerwca 2022 r.; — zobowiązanie pozwanego do naprawienia szkody poniesionej przez skarżącego; — obciążenie pozwanego wszystkimi kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi trzy zarzuty. 1.
Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie uzasadnienia oraz dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności.