3.7.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 235/47
Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 6 lutego 2023 r. oddalającej wniosek skarżących o wszczęcie wewnętrznej procedury odwoławczej; — obciążenie strony pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi 14 zarzutów. 1.
Zarzut pierwszy, dotyczący tego, że w decyzji z dnia 6 lutego 2023 r. (zwanej dalej „zaskarżoną decyzją”) Komisji dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie przy interpretacji art. 19 ust.
1 lit. f) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 (1) w odniesieniu do wymogu dotyczącego technicznych kryteriów kwalifikacji (zwanych dalej „TKK”), który musi opierać się na jednoznacznych dowodach naukowych oraz na zasadzie ostrożności.
W odniesieniu do działalności związanej z energią jądrową 2.
Zarzut drugi, dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie, oddalając argument, zgodnie z którym TKK dla energii jądrowej nie spełniają wymogu dotyczącego „najlepszych wyników w danym sektorze” określonego w art. 10 ust.
2 lit. a) rozporządzenia 2020/852. 3.
Zarzut trzeci, dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie, oddalając zarzut, zgodnie z którym kryteria określone w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/1214 (2) nie są zgodne z art. 10 ust.
2 rozporządzenia 2020/852 („przejście do gospodarki neutralnej dla klimatu”). 4.
Zarzut czwarty, dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie, oddalając zarzut, zgodnie z którym energia jądrowa nie ma istotnego wkładu w adaptację do zmian klimatu na podstawie art. 11 ust.
1 lit. a) rozporządzenia 2020/852. 5.
Zarzut piąty, dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa, błędów w ocenie lub dostarczyła niewystarczającego uzasadnienia, oddalając twierdzenie, zgodnie z którym działalność związana z energią jądrową nie spełnia wymogu „niewyrządzania poważnych szkód” przewidzianego w art. 3, 9 i 17 rozporządzenia 2020/852. 6.
Zarzut szósty, dotyczący tego, w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie lub dostarczyła niewystarczającego uzasadnienia oddalając zarzut dotyczący naruszenia wymogu minimalnych gwarancji w odniesieniu do działalności związanej z energią jądrową zgodnie z art. 3 lit. c) i art. 18 rozporządzenia 2020/852.
W odniesieniu do działalności związanej z gazem ziemnym 7.
Zarzut siódmy, dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie, oddalając twierdzenie, zgodnie z którym progi emisji ustanowione dla działalności związanej z gazem ziemnym są sprzeczne z wymogami art. 10 ust.
2 rozporządzenia 2020/852. 8.
Zarzut ósmy, dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie, oddalając zarzut, zgodnie z którym włączenie działalności związanej z gazem ziemnym utrudniłoby rozwój i wprowadzanie alternatywnych niskoemisyjnych rozwiązań, z naruszeniem art. 10 ust.
2 rozporządzenia 2020/852. 9.
Zarzut dziewiąty, dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie, oddalając zarzut, zgodnie z którym TKK dla gazu ziemnego są sprzeczne z wymogiem przewidzianym w art. 10 ust.
2 rozporządzenia 2020/852, zgodnie z którym nie ma alternatywnego niskoemisyjnego rozwiązania. 10.
Zarzut dziesiąty, dotyczący tego, że w zaskarżonej decyzji Komisja dopuściła się naruszenia prawa lub błędów w ocenie, oddalając zarzut, zgodnie z którym klasyfikacja działalności związanej z gazem ziemnym jako zrównoważonej jest sprzeczna z wymogiem określonym w art. 10 ust.
2 lit. c) rozporządzenia 2020/852, w myśl którego działalność nie może prowadzić do uzależnienia od aktywów wysokoemisyjnych.