PL
3.7.2023
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 235/41
Skarga wniesiona w dniu 13 marca 2023 r. – Állatorvostudományi Egyetem/ Rada i Komisja (Sprawa T-133/23) (2023/C 235/55) Język postępowania: angielski Strony Strona skarżąca: Állatorvostudományi Egyetem (Budapeszt, Węgry) (przedstawiciele: V.
Łuszcz i K. Bendzsel-Varga, adwokaci) Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej i Komisja Europejska
Żądania Strona skarżąca wnosi do Sądu o: — stwierdzenie częściowej nieważności art. 2 ust.
2 decyzji wykonawczej Rady (UE) 2022/2506 z dnia 15 grudnia 2022 r.
(1). w zakresie, w jakim zawarte jest w nim stwierdzenie: „ani podmiotu utrzymywanego przez taki trust interesu publicznego”, oraz w zakresie, w jakim ten przepis decyzji 2022/2506 dotyczy skarżącej; — stwierdzenie nieważności wspólnego oświadczenia komisarzy Hahna i Gabriela z dnia 26 stycznia 2023 r. w sprawie stosowania decyzji wykonawczej Rady z dnia 15 grudnia 2022 r. w odniesieniu do węgierskich trustów interesu publicznego, w zakresie w jakim dotyczy ono skarżącej; — stwierdzenie nieważności komunikatów Komisji z dnia 20 stycznia, 21 lutego i 3 marca 2023 r., opublikowanych jako „klauzule wyłączające odpowiedzialność” lub „FAQ” na portalach ERASMUS+ i Horizon Europe, o których mowa we wspomnianym wspólnym oświadczeniu, w zakresie, w jakim dotyczą one skarżącej; — stwierdzenie nieważności aktu Komisji zawartego w wiadomości elektronicznej Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Zdrowia i Cyfryzacji (HADEA) z dnia 25 stycznia 2023 r. wysłanej do koordynatora konsorcjum w ramach projektu Digital Europe project in the field of informational technology and food science (TRACE4EU) w zakresie, w jakim dotyczy on skarżącej; — obciążenie Rady i Komisji oraz każdego interwenienta sprzeciwiającego się niniejszej skardze kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty. 1.
Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia rozporządzenia w sprawie systemu warunkowości (2), obowiązku uzasadnienia, zasady proporcjonalności, art. 16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. (3).. — Skarżąca twierdzi, że Komisja i Rada (i) nie wykazały znaczenia naruszenia dla należytego zarządzania finansami w ramach budżetu Unii lub dla ochrony interesów finansowych Unii i nie wykazały rzeczywistego związku między naruszeniem a poważnym ryzykiem wpływu na należyte zarządzanie finansami w ramach budżetu Unii lub na ochronę interesów finansowych Unii; oraz (ii) nie wykazały proporcjonalności środka na podstawie art. 5 ust.
3 rozporządzenia w sprawie systemu warunkowości.
Skarżąca uważa ponadto, że Komisja i Rada dopuściły się błędów w ocenie, naruszyły rozporządzenie w sprawie systemu warunkowości i naruszyły w tym względzie obowiązek uzasadnienia.
Skarżąca podnosi również zarzut niezgodności z prawem rozporządzenia w sprawie systemu warunkowości, w przypadku gdyby rozporządzenie to wykluczało wyłączenia indywidualne z zakresu stosowania zaskarżonej decyzji. 2.
Zarzut drugi, dotyczący naruszenia zasady domniemania niewinności oraz naruszenia zasady równego traktowania i niedyskryminacji. 3.
Zarzut trzeci, dotyczący naruszenia prawa do prowadzenia działalności na rynku, na którym nie występują zakłócenia (art.
16 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 101–108 TFUE). 4.
Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia zasad pewności prawa, ochrony uzasadnionych oczekiwań i naruszenia istotnych wymogów proceduralnych.