C 235/12
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
3.7.2023
Strony w postępowaniu głównym Strona skarżąca: FT, RRC Sports GmbH Strona pozwana: Fédération internationale de football association (FIFA)
Pytania prejudycjalne Czy art. 101 TFUE (zakaz porozumień antykonkurencyjnych), art. 102 TFUE (zakaz nadużywania pozycji dominującej) i art. 56 TFUE (swoboda świadczenia usług), jak również art. 6 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (1) należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie regulacjom, które ustanawia światowy związek sportowy (tutaj: FIFA), do którego należy 211 krajowych związków sportowych danego sportu (tu: piłki nożnej), i którego regulacje są zatem wiążące w każdym przypadku do większości podmiotów zaangażowanych w działalność odpowiednich krajowych lig zawodowych danego sportu [czyli: klubów (co oznacza również kluby piłkarskie zorganizowane w formie spółek kapitałowych), zawodników (będących członkami klubów) oraz agentów piłkarskich], i które mają następującą treść: 1) zabrania się uzgadniania i wypłacania agentom piłkarskim wynagrodzenia przekraczającego limit obliczony jako procent od opłaty transferowej lub rocznego wynagrodzenia danego zawodnika, jak przewidziano w art. 15 ust.
2 FIFA Football Agent Regulations (regulaminu agenta piłkarskiego FIFA, zwanego dalej „FFAR”), 2) zabrania się wypłacania należnego z tytułu umowy pośrednictwa wynagrodzenia dla kontrahenta agenta piłkarskiego przez osoby trzecie, jak przewidziano w art. 14 ust.
2 i ust.
3 FFAR, 3) zabrania się klubom płacenia więcej niż 50 % całkowitego wynagrodzenia należnego od zawodnika i klubu za usługi agenta piłkarskiego w przypadkach, gdy ten agent piłkarski jest zaangażowany przez klub przyjmujący i zawodnika, jak przewidziano w art. 14 ust.
10 FFAR, 4) do przyznania licencji agenta piłkarskiego, która jest warunkiem dopuszczenia do świadczenia usług pośrednictwa przez agenta piłkarskiego, wymagane jest przestrzeganie przez kandydata regulacji wewnętrznych światowego związku sportowego (tutaj: FFAR, statutów FIFA, kodeksu dyscyplinarnego FIFA, kodeksu etycznego FIFA, regulaminu FIFA w sprawie statusu i transferu zawodników oraz statutów, regulaminów, wytycznych i decyzji organów i komisji), a także poddanie się przez niego jurysdykcji związku i jurysdykcji konfederacji i związków członkowskich, jak przewidziano w art. 4 ust.
2, art. 16 ust.
2 lit. b), art. 20 FFAR w zw. z art. 8 ust.
3, art. 57 ust.
1, art. 58 ust.
1 i 2 statutów FIFA, art.
5 lit. a), art.
49, art. 53 ust.
3 kodeksu dyscyplinarnego FIFA, art. 4 ust.
2, art. 82 ust.
1 kodeksu etycznego, 5) ustala się warunki przyznawania licencji agenta piłkarskiego, zgodnie z którymi przyznanie licencji jest trwale wykluczone w przypadku skazania lub zawarcia ugody w postępowaniu karnym lub zablokowania na okres co najmniej dwóch lat, zawieszenia, odebrania licencji lub innej dyskwalifikacji przez organ lub związek sportowy, bez możliwości późniejszego przyznania licencji, jak przewidziano w art. 5 ust.
1 lit. a) ii., iii.
FFAR, 6) zabrania się agentom piłkarskim świadczenia usług pośrednictwa lub innych usług w związku z zawarciem umowy transferowej lub umowy o pracę z następującymi podmiotami i otrzymywania wynagrodzenia za takie usługi od następujących podmiotów: a) klubu przekazującego i klubu przyjmującego, b) klub przekazującego i zawodnika, c) wszystkich zaangażowanych stron (klubu przekazującego, klubu przyjmującego i zawodnika),