NL
C 235/58
Publicatieblad van de Europese Unie
3.7.2023
Middelen en voornaamste argumenten Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster vijf middelen aan. 1.
Met het eerste middel betoogt verzoekster dat de Commissie, ondanks het bestaan van ernstige moeilijkheden, de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU niet heeft ingeleid.
Verweerster heeft over het hoofd gezien dat de steunregeling van het Duitse Strompreisbremsegesetz ook ten goede komt aan exploitanten van laadpunten, hoewel zij geen eindafnemers, maar energieleveranciers zijn. 2.
Met het tweede middel voert verzoekster aan dat de formele onderzoeksprocedure van artikel 108, lid 2, VWEU had moeten worden ingeleid, omdat de Commissie in het kader van een alomvattend onderzoek had moeten vaststellen dat exploitanten van laadpunten die zowel aanbieder als leverancier van laadstroom zijn, inderdaad steun zouden moeten ontvangen, maar dat geldt niet voor zuivere leveranciers van laadstroom, zoals verzoekster. 3.
Met haar derde middel stelt verzoekster dat verweerster ten onrechte heeft verklaard dat de bij het Strompreisbremsegesetz vastgestelde steunregeling voor exploitanten van laadpunten verenigbaar met de interne markt is overeenkomstig artikel 107, lid 3, onder b), VWEU.
Blijkens de TCF-mededeling is steun ter compensatie van de toegenomen kosten als gevolg van de Russische agressie tegen Oekraïne en de uitzonderlijk sterke stijging van de elektriciteitsprijs slechts verenigbaar met artikel 107, lid 3, onder b), VWEU wanneer er een mechanisme bestaat dat ervoor zorgt dat de steun ook ten goede komt aan degenen die getroffen zijn door een ernstige verstoring in de economie van een lidstaat.
Bij de steun voor exploitanten van laadpunten is er geen sprake van een dergelijk mechanisme. 4.
Met haar vierde middel betoogt verzoekster dat de steunregeling van het Duitse Strompreisbremsegesetz voor laadpaalexploitanten onverenigbaar met de interne markt is, omdat zij de mededinging tussen zuivere leveranciers van laadstroom en exploitanten van laadpunten zonder gegronde reden vervalst.
De steunregeling van het Strompreis­ bremsegesetz komt alleen ten goede aan leveranciers van laadstroom die ook laadpunten exploiteren.
Daardoor hebben exploitanten van laadpunten een mededingingsvoordeel verworven ten opzichte van zuivere leveranciers van laadstroom. 5.
Met haar vijfde middel stelt verzoekster zich op het standpunt dat de steun voor laadstroom niet strookt met richtlijn (EU) 2019/944 (1) op grond dat zij berust op de in het licht van artikel 2, punt 3, van richtlijn (EU) 2019/944 onrechtmatige fictie dat exploitanten van laadpunten eindafnemers zijn, hoewel zij feitelijk elektriciteitsbedrijven in de zin van artikel 2, punt 57, van richtlijn (EU) 2019/944 zijn en leveringen als bedoeld in artikel 2, punt 12, van richtlijn (EU) 2019/944 verrichten.
De mededinging wordt in strijd met artikel 3, lid 4, en artikel 5, lid 1, van richtlijn (EU) 2019/944 verstoord door de selectieve steun die alleen aan exploitanten van laadpunten wordt toegekend, maar niet aan zuivere leveranciers van laadstroom.
(1)
Richtlijn (EU) 2019/944 van het Europees Parlement en de Raad van 5 juni 2019 betreffende gemeenschappelijke regels voor de interne markt voor elektriciteit en tot wijziging van richtlijn 2012/27/EU (herschikking) (PB 2019, L 158, blz.
123).
Beroep ingesteld op 8 mei 2023 — WG/Commissie (Zaak T-241/23) (2023/C 235/72) Procestaal: Italiaans Partijen Verzoekende partij: WG (vertegenwoordiger: M. Velardo, advocaat) Verwerende partij: Europese Commissie