29.6.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 228/117
Zasoby naturalne i energetyczne w branży opakowań – obawy i rozwiązania 2.8.
Nowoczesne opakowania artykułów spożywczych – główne zastosowanie materiałów opakowaniowych – są wytwarzane z wykorzystaniem rozwiązań, dzięki którym żywność jest zdatna do spożycia, higieniczna, trwała w temperaturze pokojowej i bezpieczna.
Większość opakowań artykułów spożywczych jest jednak nadal jednorazowego użytku i nie można ich w pełni poddać recyklingowi, jeśli nie są właściwie oddzielone i zebrane według frakcji materiału, ponieważ są one zabrudzone żywnością, zbyt małe lub wielowarstwowe. 2.9.
Każdy rodzaj opakowania wymaga wykorzystania wielu zasobów, w tym energii, wody, chemikaliów, ropy naftowej, minerałów, drewna i tekstyliów.
Ponadto ich produkcja często powoduje powstawanie ścieków i osadów zawierających szkodliwe substancje chemiczne oraz emisję do powietrza gazów cieplarnianych, metali ciężkich i cząstek stałych. 2.10.
Do produkcji nowoczesnych opakowań artykułów spożywczych wykorzystuje się różne materiały wytworzone przez człowieka i syntetyczne, między innymi ceramikę, szkło, metal, papier, tekturę, karton, wosk, drewno i w coraz większym stopniu tworzywa sztuczne.
Większość tych opakowań jest wykonana ze szkła, sztywnego tworzywa sztucznego, papieru i tektury.
Chociaż niektóre najnowsze tworzywa sztuczne uzyskuje się z kukurydzy i innych materiałów roślinnych, większość z nich jest nadal wytwarzana z ropy naftowej i zawiera dodatki takie jak polimery. 2.11.
Niezwykle istotne jest, aby Komisja Europejska określiła w swoim wniosku minimalną, obowiązkową zawartość surowców biopochodnych w opakowaniach nadających się do kompostowania na poziomie co najmniej 60 %.
Tektura jest często pokryta tworzywem sztucznym, którego nie widać, a wiele różnych form opakowań znakuje się tekstem z wykorzystaniem farb drukarskich. 2.12.
Coraz częstsze stosowanie różnych rodzajów opakowań oraz niski poziom ich ponownego użycia i recyklingu mogą utrudniać tworzenie w UE niskoemisyjnej gospodarki o obiegu zamkniętym. 2.13.
EKES uważa, że opakowania nadające się do kompostowania, które są bezpieczne w kontakcie z żywnością, są najodpowiedniejszym rozwiązaniem i odgrywają kluczową rolę w zapewnianiu większego udziału odpadów ulegających biodegradacji.
Zmniejszyłoby to również ilość nieulegających biodegradacji tworzyw sztucznych, które w przeciwnym razie zanieczyszczają kompost. 3.
Opakowania z tworzyw sztucznych 3.1.
ONZ uznała zanieczyszczenie oceanów tworzywami sztucznymi, głównie z powodu licznych opakowań żywności wykonanych z tworzyw sztucznych, które trafiły do rzek, za „planetarną katastrofę” (3).
Sytuacja ta budzi obawy w odniesieniu do wszystkich gatunków wodnych. 3.2.
Państwa członkowskie będą musiały rozważyć nowe podejście do tworzyw sztucznych oparte na gospodarce o obiegu zamkniętym.
Mogą promować opracowywanie opakowań odpowiednich do obiegu zamkniętego, wybierając inne materiały lub konkretne materiały polimerowe, aby zapewnić znacznie wyższy poziom zdolności do recyklingu.
W przypadku gdy niemożliwy jest recykling tworzyw sztucznych, należy je wykorzystywać do produkcji biopaliw. 4.
Materiały trwałe, dane dotyczące recyklingu i kwestie związane z celami dotyczącymi powtórnego napełniania butelek po napojach alkoholowych 4.1.
Poszczególne materiały opakowaniowe do artykułów spożywczych mają różne cechy i właściwości, co wpływa na ich potencjał związany z recyklingiem.
Materiały takie jak aluminium, szkło i stal uznaje się za „materiały trwałe”, ponieważ wykazują one minimalną degradację w okresie użytkowania i można je bez końca poddawać recyklingowi bez utraty jakości i nieodłącznych właściwości materiałowych. 4.2.
Zainteresowanie materiałami trwałymi wzrosło znacząco i równolegle z myśleniem w kategoriach gospodarki o obiegu zamkniętym.
Takie materiały należy odpowiednio uwzględnić w przyszłym prawodawstwie, a przyszłe strategie polityczne powinny skutecznie wspierać ich recykling. 4.3.
Materiały oparte na włóknach oraz inne naturalne materiały wykorzystywane w produkcji opakowań mogą umożliwić wzrost oddzielony od zużycia zasobów.
Takie opakowania są wytwarzane z materiałów odnawialnych, a jednocześnie są trwałe, atrakcyjne, nadają się do recyklingu i ulegają biodegradacji.
Ostatnie badania pokazały, że opakowania z włókien można poddawać recyklingowi ponad 25 razy, co dowodzi, że jest to istotny element gospodarki o obiegu zamkniętym.
(3)
https://www.newscientist.com/article/mg25333710-100-pollution-is-the-forgotten-global-crisis-and-we-need-to-tackle-it-now/