29.6.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 228/117
Natuurlijke hulpbronnen en energiebronnen voor verpakkingen — aandachtspunten en oplossingen 2.8.
Verpakkingsmaterialen worden in belangrijke mate gebruikt voor moderne voedselverpakkingen die ertoe bijdragen om voedselproducten betrouwbaar, hygiënisch, houdbaar en veilig te maken.
De meeste voedselverpakkingen zijn echter nog steeds voor eenmalig gebruik en kunnen, als ze niet adequaat ingezameld worden en naar behoren gescheiden worden van elementen van ander materiaal, niet volledig gerecycled worden, omdat ze besmeurd zijn met voedsel, te klein zijn of uit meerdere lagen bestaan. 2.9.
Voor elk type verpakking zijn talrijke hulpbronnen nodig, waaronder energie, water, chemicaliën, aardolie, mineralen, hout en textiel.
Bovendien leidt de productie ervan vaak tot afvalwater en slib met schadelijke chemische stoffen, en tot emissies van broeikasgassen, zware metalen en deeltjes in de lucht. 2.10.
Voor de vervaardiging van moderne voedselverpakkingen worden verschillende kunstmatige en synthetische materialen gebruikt, waaronder keramiek, glas, metaal, papier, karton, was, hout en in toenemende mate kunststoffen.
De meeste van deze verpakkingen zijn gemaakt van glas, hard plastic, papier en karton.
Sommige nieuwere kunststoffen worden gemaakt van maïs en andere plantaardige materialen, maar de meeste kunststoffen worden nog steeds gemaakt van aardolie en bevatten additieven zoals polymeren. 2.11.
Het is van cruciaal belang dat de Europese Commissie in het voorstel een verplicht gehalte aan biogebaseerd materiaal van minstens 60 % voor composteerbare verpakkingen vastlegt.
Karton is vaak bekleed met kunststof die niet zichtbaar is, en veel verschillende soorten verpakkingen hebben een etiket met tekst waarvoor printerinkt is gebruikt. 2.12.
Door het toegenomen gebruik van verschillende soorten verpakkingen, in combinatie met de lage hergebruik- en recyclingpercentages, kan het lastiger worden om in de EU een koolstofarme circulaire economie tot stand te brengen. 2.13.
Volgens het EESC vormen composteerbare verpakkingen die veilig in contact kunnen komen met voedsel, de meest geschikte oplossing en zijn zij essentieel om ervoor te zorgen dat meer afval biologisch afbreekbaar is.
Ook zouden composteerbare verpakkingen de hoeveelheid niet biologisch afbreekbare kunststof, die anders de compost vervuilt, verminderen.
3.
Kunststofverpakkingen 3.1.
De VN heeft de plasticvervuiling van de oceanen, die vooral te wijten is aan de hoeveelheid plastic voedselverpakkingen die in rivieren terechtkomt, aangemerkt als een planetaire ramp (3).
Die vervuiling is voor alle aquatische soorten zorgwekkend. 3.2.
Lidstaten zullen een nieuwe, op de circulaire economie gebaseerde aanpak van kunststoffen moeten overwegen.
Zij kunnen de ontwikkeling van circulaire verpakkingsmogelijkheden stimuleren door voor andere materialen of specifieke polymeermaterialen te kiezen, teneinde een veel hogere mate van recyclebaarheid te bereiken.
Kunnen kunststoffen niet gerecycled worden, dan moeten ze worden gebruikt voor het produceren van biobrandstoffen.
4.
Permanente materialen, recyclingdata en vraagstukken in verband met streefcijfers voor navulling van flessen voor alcoholhoudende dranken 4.1.
Voedselverpakkingsmaterialen hebben verschillende kenmerken en eigenschappen, die hun recyclebaarheid beïnvloeden.
Materialen zoals aluminium, glas en staal worden beschouwd als “permanente materialen”, omdat zij tijdens hun levensduur minimale degradatie vertonen en eindeloos gerecycled kunnen worden zonder verlies van kwaliteit of inherente materiaaleigenschappen. 4.2.
Met de groeiende aandacht voor de circulaire economie is ook de belangstelling voor permanente materialen aanzienlijk toegenomen.
Deze materialen moeten in toekomstige wetgeving de erkenning krijgen die ze verdienen, en het toekomstige beleid moet de recycling ervan doeltreffend ondersteunen. 4.3.
Verpakkingen op basis van vezels en andere natuurlijke materialen kunnen groei ondersteunen die is losgekoppeld van het gebruik van hulpbronnen.
Zij worden gemaakt van hernieuwbare materialen en zijn tegelijkertijd duurzaam, aantrekkelijk, recyclebaar en biologisch afbreekbaar.
Uit recente studies is gebleken dat vezelverpakkingen meer dan 25 keer kunnen worden gerecycled, hetgeen aantoont dat zij een essentieel onderdeel vormen van de circulaire economie.
(3)
https://www.newscientist.com/article/mg25333710-100-pollution-is-the-forgotten-global-crisis-and-we-need-to-tackle-it-now/