C 216/36
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
19.6.2023
Middelen en voornaamste argumenten In het bestreden arrest heeft het Gerecht het beroep van rekwirante tot nietigverklaring van uitvoeringsverordening (EU) 2020/870 (1) van de Commissie van 24 juni 2020 tot instelling van een definitief compenserend recht en tot definitieve inning van het voorlopig compenserend recht op de invoer van continuglasvezelproducten van oorsprong uit Egypte en tot heffing van een definitief compenserend recht op de geregistreerde invoer van continuglasvezelproducten van oorsprong uit Egypte afgewezen.
Tot staving van haar hogere voorziening voert rekwirante vier middelen aan, namelijk dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door: — te oordelen dat de Commissie artikel 2, onder a) en b) en artikel 3, lid 1, onder a) van de basisverordening (2) niet heeft geschonden door de financiële bijdragen die door regeringen en overheidsinstanties die verbonden zijn met de regering van China hebben verleend toe te schrijven aan de regering van het land van oorsprong of van uitvoer, namelijk de regering van de Arabische Republiek Egypte; — vast te stellen dat de Commissie artikel 4, leden 2 en 3, van de basisverordening niet heeft geschonden toen zij vaststelde dat de financiële bijdragen die aan de regering van Egypte werden toegeschreven specifiek waren; — vast te stellen dat de Commissie artikel 3, lid 1, onder a) ii), artikel 2, lid 2 en artikel 5, van de basisverordening niet heeft geschonden bij de berekening van het voordeel dat aan rekwirante werd toegekend in het kader van de regeling voor de terugbetaling; en — te oordelen dat de Commissie artikel 3, lid 2, en artikel 4, lid 2, onder c) van de basisverordening niet heeft geschonden bij haar vaststelling dat de fiscale behandeling van wisselkoersverliezen rekwirante een voordeel heeft opgeleverd en een specifieke subsidie vormde.
Met het eerste middel voert rekwirante in wezen aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de basisverordening niet uitsluit dat de financiële bijdrage krachtens artikel 2 onder b) en artikel 3, lid 1, van de basisverordening aan de overheid van het land van oorsprong of van uitvoer kan worden toegerekend, zelfs als zij niet rechtstreeks van die overheid afkomstig is.
Met het tweede middel stelt rekwirante in wezen dat het Gerecht blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de regering van Egypte de verstrekkende autoriteit van de door de regering van China verleende de preferentiële financiering was.
Het Gerecht had in de plaats daarvan moeten oordelen dat de Commissie artikel 4, leden 2 en 3 van de basisverordening heeft geschonden omdat de Chinese instanties die de financiële bijdragen hebben verleend de verstrekkende autoriteit waren.
Met het derde middel voert rekwirante in wezen aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen dat de enige vergelijkbare situatie om te bepalen of rekwirante een voordeel heeft ontvangen, deze is van een onderneming die net als rekwirante gevestigd is in de Economische Zone van het Suezkanaal (SK Zone) en producten die materialen bevatten die van douanerechten zijn vrijgesteld, verkoopt aan een buiten de SK Zone gevestigde onderneming.
Met het vierde middel voert rekwirante in wezen aan dat het Gerecht blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door de oordelen dat de Commissie niet in aanmerking had genomen dat de fiscale behandeling op zich een subsidie vormde waarvoor een compenserende maatregel kan worden opgelegd en dat rekwirante in eerste aanleg geen bewijzen heeft overgelegd die de door de Commissie in de bestreden uitvoeringsverordening verrichte feitelijke beoordeling dat alle ondernemingen met die verplichtingen in vreemde valuta hebben, voordeel hebben gehaald uit de betrokken fiscale behandeling, weinig aannemelijk maken.
(1) (2)
PB 2020, L 201, blz. 10.
Verordening (EU) 2016/1037 van het Europees Parlement en de Raad van 8 juni 2016 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping uit landen die geen lid zijn van de Europese Unie (PB 2016, L 176, blz.
55).