C 216/36
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
19.6.2023
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε η νυν αναιρεσείουσα κατά του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2020/870 (1) της Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2020, για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού και την οριστική είσπραξη του προσωρινού αντισταθμιστικού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές προϊόντων συνεχούς νήματος από γυάλινες ίνες καταγωγής Αιγύπτου, και για την είσπραξη του οριστικού αντισταθμιστικού δασμού στις καταγεγραμμένες εισαγωγές προϊόντων συνεχούς νήματος από γυάλινες ίνες καταγωγής Αιγύπτου.
Προς στήριξη της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τέσσερις λόγους κατά τους οποίους το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο στο μέτρο που: — έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παρέβη το άρθρο 2, στοιχεία α' και β', ούτε το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο α', του βασικού κανονισμού (2) καθόσον απέδωσε χρηματοδοτικές συνεισφορές από κυβερνήσεις και δημόσιους φορείς που συνδέονται με την Κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στην κυβέρνηση της χώρας καταγωγής ή εξαγωγής, ήτοι στην Κυβέρνηση της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου· — έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παρέβη το άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 3, του βασικού κανονισμού καθόσον θεώρησε τις αποδοθείσες στην Κυβέρνηση της Αιγύπτου οικονομικές συνεισφορές ως ειδικές· — έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παρέβη το άρθρο 3, σημείο 1, στοιχείο α', υπό ii), και σημείο 2, ούτε το άρθρο 5 του βασικού κανονισμού καθόσον υπολόγισε το ποσό του χορηγηθέντος στην αναιρεσείουσα πλεονεκτήματος στο πλαίσιο του καθεστώτος διαγραφής δασμών· και — έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παρέβη το άρθρο 3, παράγραφος 2, ούτε το άρθρο 4, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του βασικού κανονισμού καθόσον θεώρησε ότι η φορολογική μεταχείριση των ζημιών από διαφορές συναλλαγματικής ισοτιμίας παρείχε πλεονέκτημα στην αναιρεσείουσα και συνιστούσε ειδική ενίσχυση.
Όσον αφορά τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι ο βασικός κανονισμός δεν απέκλειε το ενδεχόμενο, ακόμη και αν δεν υφίσταται χρηματοδοτική συνεισφορά απευθείας από την κυβέρνηση της χώρας καταγωγής ή εξαγωγής, η συνεισφορά αυτή να μπορεί να αποδοθεί στην εν λόγω κυβέρνηση σύμφωνα με το άρθρο 2, στοιχείο β', και το άρθρο 3, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού.
Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση είναι η αρχή που χορήγησε την προτιμησιακή χρηματοδότηση που χορηγήθηκε από την κινεζική κυβέρνηση.
Αντιθέτως, το Γενικό Δικαστήριο θα έπρεπε να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 4, παράγραφοι 2 και 3, του βασικού κανονισμού, διότι οι κινεζικές οντότητες που χορήγησαν τις χρηματοδοτικές συνεισφορές ήταν αυτές που συνιστούσαν την αρχή που χορήγησε τις επιχορηγήσεις.
Όσον αφορά τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι η μόνη συγκρίσιμη κατάσταση προκειμένου να προσδιοριστεί αν η αναιρεσείουσα αποκόμισε πλεονέκτημα είναι εκείνη επιχειρήσεως εγκατεστημένης, όπως η αναιρεσείουσα, στην οικονομική ζώνη της διώρυγας του Σουέζ (στο εξής: SCZone), η οποία πωλεί σε επιχείρηση εγκατεστημένη εκτός της SCZone προϊόντα που περιέχουν ύλες οι οποίες έχουν τύχει απαλλαγής από δασμούς.
Όσον αφορά τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι η Επιτροπή δεν είχε θεωρήσει ότι η φορολογική μεταχείριση, αυτή καθεαυτή, συνιστούσε επιχορήγηση ικανή να αποτελέσει αντικείμενο αντισταθμιστικού μέτρου και ότι η αναιρεσείουσα δεν είχε προσκομίσει, σε πρώτο βαθμό, κανένα στοιχείο το οποίο να καθιστά αναξιόπιστες τις εκτιμήσεις των πραγματικών περιστατικών στις οποίες είχε προβεί η Επιτροπή με τον προσβαλλόμενο εκτελεστικό κανονισμό όσον αφορά το γεγονός ότι η επίμαχη φορολογική μεταχείριση είχε ωφελήσει όλες τις επιχειρήσεις με υποχρεώσεις σε ξένο νόμισμα.
(1) (2)
ΕΕ 2020, L 201, σ. 10.
Κανονισμός (EΕ) 2016/1037 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2016, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2016, L 176, σ. 55).