16.6.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 214/159 Donderdag, 19 januari 2023
4. benadrukt het feit dat deze definitie moet worden opgenomen in een meer horizontale verordening, zoals de GVB-verordening, zodat deze geldt voor de volledige EU-visserijwetgeving; is van oordeel dat wijzigingen aan de definitie geen gevolgen mogen hebben voor de tenuitvoerlegging van het EFMZVA gedurende de huidige periode; verzoekt de Commissie dit probleem aan te pakken in het kader van de toekomstige evaluatie van de GVB-verordening; 5.
stelt dat de waardeketen van de sector tussen de producent en de consument moet worden versterkt en verkort, door meer mogelijkheden te scheppen voor rechtstreekse verkoop van de visser aan de consument en het aantal tussenhandelaren te beperken, teneinde idealiter tot het punt te komen waar de producent de eindafnemer direct kan bedienen; stelt dat marketingsstrategieën moeten worden bevorderd, onder andere door middel van stimulering van nieuwe distributiekanalen, en mechanismen moeten worden aangezwengeld ter vergroting van productdifferentiatie, zodat vissers maximaal worden beloond voor hun werk, de winstgevendheid wordt vergroot, hogere lonen worden gerealiseerd, en een eerlijke en passende verdeling van toegevoegde waarde over de vissers wordt gerealiseerd; 6. vraagt om een billijker en redelijker verdeling van de toegevoegde waarde over de waardeketen van de sector en dat er wordt nagedacht over vormen van interventie langs de lijnen van garantie- of richtprijzen, waarbij de productiekosten als variabele moeten worden gebruikt, teneinde bovengenoemd doel te bereiken en het inkomen van de vissers te verbeteren; herhaalt dat de lidstaten in geval van ernstige onevenwichtigheden in de keten de bevoegdheid moeten hebben om in te grijpen; 7. wijst in het bijzonder op het feit dat de kleinschalige visserij het zwakste segment in de waardeketen is en dat in marketingregelingen vaak de voorkeur wordt gegeven aan het belang van de koper, in plaats van de vissers, die weinig tot geen controle hebben over de prijsstelling, hetgeen vervolgens leidt tot marginale inkomsten voor de verkochte producten; 8. dringt aan op maatregelen op EU- of lidstaatniveau om markten van herkomst te creëren of te beschermen, waarbij korte preferentiële verkoopkanalen voor traditionele producten worden bepleit; benadrukt het belang van het promoten en verdedigen van de eigenschappen van vis uit de kleinschalige visserij, waaronder de versheid, de seizoensgebondenheid, het culturele erfgoed en de duurzaamheid; dringt aan op meer steun voor dergelijke producten op beurzen, in kleine winkels en in restaurants, met inachtneming van de eetgewoonten van de bevolking, teneinde de waarde van lokale visserijproducten te maximaliseren en lokale ontwikkeling te bevorderen; wijst op het belang van campagnes ter bevordering van de afzet van plaatselijke visserijproducten, waarbij volledig gebruik moet worden gemaakt van de gemeenschappelijke marktordening (GMO) en het GVB; 9. wijst op de noodzaak om te werken aan de diversificatie van producten door middel van initiatieven die gericht zijn op het creëren van nieuwe markten, het waarderen van minder bekende gegeten en geconsumeerde soorten om de marktpositie van de kleinschalige visserij te verbeteren, het beperken van de vraag naar producten waarvan de constante levering het hele jaar door alleen kan worden gewaarborgd door middel van de invoer en het bijdragen tot de beperking van de visserijdruk op overbeviste soorten; wijst opnieuw op de noodzaak om ook de bevordering van productdiversificatie in de conservenindustrie te ondersteunen, door middel van het gebruik van ondergewaardeerde of minder geconsumeerde soorten; 10. verzoekt om de uitvoering van een opleidingsprogramma voor de horeca, gericht op kennis van visserijproducten en goede praktijken om hulpbronnen te beschermen, en met name op de bewustmaking van de “niet-verkoop” en “niet-consumptie” van soorten tijdens het gesloten seizoen; 11. benadrukt het belang van de uitvoering van innovatieve projecten in de detailhandel, waarbij de nadruk wordt gelegd op het werk in samenwerking met vissersgildes en verenigingen van de kleinschalige visserij, aan de hand waarvan een nauwe relatie met de eindconsument in stand wordt gehouden; 12. verzoekt de lidstaten en de producentenorganisaties betere manieren te overwegen om de marketing van verwerkte visserijproducten met een hogere toegevoegde waarde, met inbegrip van conserven, te bevorderen, naar het voorbeeld van bepaalde landbouwproducten, en programma’s op te zetten voor de bevordering in het buitenland van EU-visserijpro­ ducten, onder meer via deelname aan internationale wedstrijden en presentaties op internationale beurzen; 13. wijst op het feit dat de visserijproductensector zeer beperkte instrumenten, zoals keurmerken, heeft voor consumenten om de duurzaamheidscriteria voor het segment kleinschalige visserij te beoordelen en producten visserij met een beperkte impact te bevorderen; onderstreept dat keurmerken, wanneer deze bestaan, een nadeel voor de kleinschalige visserij kunnen opleveren, aangezien zij geen toegang heeft tot de gegevens of financiële capaciteit die nodig zijn/is om een certificeringsproces te starten;