16.6.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 214/137 Donderdag, 19 januari 2023
X. overwegende dat samenwerking met internationale partners van cruciaal belang is om EU-middelen die buiten Europa worden uitgegeven en de ontvangstenzijde van de EU-begroting te beschermen; overwegende dat OLAF in 2021 met twee internationale partnerorganisaties, het Openbaar Ministerie van Oekraïne en de Werelddouaneorganisatie (WDO), overeenkomsten voor administratieve samenwerking heeft gesloten; overwegende dat OLAF in 2021 online-evene­ menten heeft georganiseerd om nieuwe operationele contacten te leggen met onderzoeksautoriteiten in derde landen en om te bevorderen dat via EU-delegaties wereldwijd melding wordt gemaakt van fraude en onregelmatigheden; 1. is ingenomen met het 33e jaarverslag over de bescherming van de financiële belangen van de Europese Unie en fraudebestrijding — 2021; 2. is zich ervan bewust dat 2021 een moeilijk jaar is geweest waarin de gevolgen van de COVID-19-pandemie een aanpassing van de controlestrategieën en een focus op preventie door middel van specifieke risicobeperkende maatregelen en gerichte acties voor het opsporen van onregelmatigheden en fraude noodzakelijk hebben gemaakt; 3. herinnert eraan dat op 19 februari 2021 de RRF, de belangrijkste pijler van Next Generation EU, in werking is getreden, gefinancierd door leningen van de Commissie op de kapitaalmarkten, met als doel hervormingen en investeringen in de lidstaten met terugwerkende kracht vanaf het begin van de pandemie in februari 2020 te financieren; 4. benadrukt dat in 2021 acties in aanmerking kwamen voor EU-financiering uit hoofde van het MFK 2014-2020 (dat in 2024 afloopt), uit hoofde van het MFK 2021-2027 en in het kader van het NGEU-herstelpakket; 5. benadrukt dat het nieuwe MFK 2021-2027, waarvan de laatste programma’s in 2021 zijn vastgesteld, gecombineerd met het NGEU-herstelplan, de EU de beschikking geeft over 1,8 biljoen EUR, een ongekende hoeveelheid middelen; benadrukt dat het Parlement (met het oog op het waarborgen van de kwijting), OLAF, de ERK, de Commissie zelf en, in voorkomend geval, het EOM toegang hebben tot relevante gegevens en het gebruik van de middelen kunnen controleren ter aanvulling en versterking van de auditmaatregelen die zijn vastgelegd in de geldende verordeningen; 6. merkt op dat het Parlement en zijn Commissie begrotingscontrole een belangrijke rol moeten spelen in de governance van de RRF, onder meer door middel van regelmatige, gestructureerde dialogen waarbij de Europese Commissie wordt uitgenodigd om de uitvoering van de RRF te bespreken en zij rekening moet houden met de standpunten die daaruit voortvloeien; 7. wijst erop dat er tevens een navenant hoge mate van aandacht en controle nodig is en verwacht wordt teneinde te waarborgen dat deze middelen optimaal kunnen bijdragen aan de gemeenschappelijke doelstellingen van de Unie; herinnert aan de verhoogde druk op de autoriteiten die de EU-middelen beheren, de toegenomen omvang van de ingezette middelen en de gestegen risico’s in verband met het beheer ervan (na de invoering, in het kader van de pandemie, van vereenvoudigde procedures en urgentieprocedures, die gevoelig zijn voor misbruik); 8. is van mening dat de verbetering van de transparantie, de digitalisering van de fraudebestrijding en de voortdurende versterking en ontwikkeling van de frauderisicobeoordelingen en het frauderisicobeheer parallel aan een degelijke uitvoering van de fraudebestrijdingsarchitectuur van de EU moeten worden voortgezet; 9. dringt aan op een grotere mate van digitalisering, op interoperabiliteit van gegevenssystemen, en op harmonisatie van melding-, monitoring- en controlesystemen in de EU, en verzoekt de Commissie nogmaals met het oog hierop definities te harmoniseren zodat er in de hele EU vergelijkbare gegevens kunnen worden verkregen; 10. verzoekt de Commissie een wetgevingsvoorstel in te dienen betreffende wederzijdse administratieve bijstand op de uitgaventerreinen van de EU-fondsen waar die tot dusver niet voorzien is; spoort de Commissie aan een systeem voor de uitwisseling van informatie tussen de bevoegde autoriteiten te ontwikkelen, zodat boekhoudingsbescheiden van transacties tussen twee of meer lidstaten aan een kruiscontrole kunnen worden onderworpen, teneinde transnationale fraude in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen (ESIF) te vermijden en zo een horizontale aanpak te creëren voor de bescherming van de financiële belangen van de EU; 11. maakt zich zorgen over de behoorlijk late publicatie van het jaarlijkse PIF-verslag omdat het voor jaar n pas wordt gepubliceerd in september van jaar n + 1; begrijpt dat de belangrijkste reden hiervoor is dat de lidstaten hun informatie vrij laat aanleveren; verzoekt de Commissie er proactiever bij de lidstaten op aan te dringen dat zij hun gegevens eerder indienen zodat haar jaarverslag vroeger kan worden gepubliceerd, waardoor de resolutie van het Parlement over het verslag eerder (idealiter nog in jaar n + 1) kan worden aangenomen;