PL
C 205/8
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
12.6.2023
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 20 kwietnia 2023 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof – Austria) – FW, CE (Sprawa C-650/21 (1), Landespolizeidirektion Niederösterreich i Finanzamt Österreich) [Odesłanie prejudycjalne – Polityka społeczna – Równość traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy – Dyrektywa 2000/78/WE – Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek – Wynagrodzenie urzędników – Poprzednie uregulowanie krajowe uznane za dyskryminujące – Zaszeregowanie do nowego systemu wynagradzania poprzez odniesienie do stażu pracy ustalonego zgodnie z poprzednim systemem wynagradzania – Skorygowanie tego stażu pracy poprzez ustalenie daty odniesienia dla potrzeb porównania – Dyskryminujący charakter nowego zaszeregowania – Zasada sprzyjająca pogorszeniu sytuacji urzędników w starszym wieku] (2023/C 205/09) Język postępowania: niemiecki Sąd odsyłający Verwaltungsgerichtshof
Strony w postępowaniu głównym Strona skarżąca: FW, CE Przy udziale: Landespolizeidirektion Niederösterreich, Finanzamt Österreich
Sentencja 1) Artykuły 1, 2 i 6 dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy w związku z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym zaszeregowanie urzędnika jest ustalane na podstawie stażu pracy w skali wynagrodzeń w poprzednim systemie wynagradzania, uznanym za dyskryminujący z tego powodu, że system ten umożliwiał uwzględnienie do celów określenia tego stażu jedynie kwalifikujących się okresów poprzedzających zatrudnienie urzędnika ukończonych po osiągnięciu wieku 18 lat, z wyłączeniem okresów ukończonych przed osiągnięciem tego wieku, jeżeli uregulowanie to przewiduje, że korekta kwalifikujących się okresów ukończonych przed zatrudnieniem urzędnika, zgodnie z wcześniejszym ich obliczeniem, dokonywana jest poprzez określenie daty odniesienia dla potrzeb porównania, dla której to daty są już uwzględnione, w celu określenia tego stażu, kwalifikujące się okresy poprzedzające zatrudnienie ukończone przed osiągnięciem przez tego urzędnika wieku 18 lat, gdy, po pierwsze, co się tyczy okresów ukończonych po osiągnięciu wieku18 lat, uwzględniane są jedynie „pozostałe okresy”, podlegające uwzględnieniu w połowie, oraz po drugie, rzeczone „pozostałe okresy” są zwiększane o od trzech do siedmiu lat, lecz uwzględniane jedynie w zakresie, w jakim przekraczają cztery lata.
2) Zasadę równości traktowania, zapisaną w art. 20 karty praw podstawowych, a także zasadę pewności prawa należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu przewidującemu – w odniesieniu do urzędników, wobec których postępowanie mające na celu ponowne określenie ich pozycji w skali wynagrodzeń toczyło się w chwili ogłoszenia zmiany przepisów dotyczących systemu wynagradzania obejmującej tę skalę – że wynagrodzenia są ponownie obliczane zgodnie z nowymi przepisami dotyczącymi daty odniesienia dla potrzeb porównania, zawierającymi nowe ograniczenia w odniesieniu do maksymalnego zakresu kwalifikujących się okresów, w związku z czym dyskryminacja ze względu na wiek sprzeczna z art. 1, 2 i 6 dyrektywy 2000/78 w związku z art. 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej nie została wyeliminowana, podczas gdy takie obliczenie nie jest dokonywane w stosunku do urzędników, dla których wszczęte wcześniej postępowanie o identycznym przedmiocie zostało już zakończone ostateczną decyzją opartą na dacie odniesienia ustalonej w sposób bardziej korzystny na podstawie dawnego systemu wynagradzania, którego przepisy, uznane przez sąd krajowy za dyskryminujące, zostały pominięte poprzez bezpośrednie zastosowanie zasady równego traktowania przewidzianej w prawie Unii.