C 204/12
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
12.6.2023
2.1.5 Szacowanie potrzeb w zakresie płynności EBC uważa, że ważne jest, aby CCP codziennie monitorowały swoje ekspozycje wobec najważniejszych walut Unii w celu lepszego zarządzania ryzykiem utraty płynności, a także w celu przekazywania swoim właściwym organom odpowiedniej sprawozdawczości w odniesieniu do danej waluty unijnej.
Proponowane rozporządzenie powinno zawierać takie postanowienia, ponieważ zagwarantują one ocenianie największych zobowiązań płatniczych łącznie dla wszystkich walut i oddzielnie dla każdej z najważniejszych walut unijnych rozliczanych instrumentów finanso­ wych.
2.2
Wpływ na nadzór ostrożnościowy nad instytucjami kredytowymi
2.2.1 Zwolnienia transakcji wewnątrzgrupowych Proponowane rozporządzenie wprowadza zmiany do obecnie obowiązujących ram wyłączających transakcje wew­ nątrzgrupowe z wymogów dotyczących rozliczania i uzupełniania depozytu zabezpieczającego (38) a także z wymo­ gów kapitałowych z tytułu ryzyka korekty wyceny kredytowej (39).
Proponowane zmiany obejmują ramy oceny rów­ noważności w państwach trzecich, co jest warunkiem wstępnym tych wyłączeń.
W przypadku EMIR proponuje się zastąpienie obecnych ram oceny równoważności uproszczonymi ramami.
Wyłączenia powinny podlegać warun­ kom zapewniającym ochronę bezpieczeństwa i dobrej kondycji instytucji, a także stabilności systemu finansowego w szerszym ujęciu.
W tym kontekście EBC przedstawia kilka uwag.
Po pierwsze, w celu zwolnienia transakcji wewnątrzgrupowych z wymogów rozliczania i uzupełniania depozytu zabezpieczającego, nie wystarczy ograniczenie uprzedniej oceny ram obowiązujących w danym państwie trzecim wyłącznie do aspektów związanych z przeciwdziałaniem praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.
EBC jest głę­ boko przekonany, że przed udostępnieniem instytucjom wyłączeń należy ocenić kilka innych aspektów, w szczegól­ ności równoważność ram regulacyjnych i nadzorczych tego państwa trzeciego z szerszym zakresem EMIR.
Ocena powinna obejmować m.in. kluczowe wymogi dotyczące technik ograniczania ryzyka w odniesieniu do transakcji pozagiełdowych, jak przewidziano już w obecnych ramach EMIR (40).
EBC popiera bardziej kompleksową ocenę równoważności, ponieważ daje ona pewność, że kontrahenci mający siedzibę w państwach trzecich podlegają solid­ nym ramom regulacyjnym i nadzorczym, a kontrahenci z Unii nie ponoszą nadmiernego ryzyka poprzez zawieranie transakcji z takimi kontrahentami.
Zgodnie z proponowanym rozporządzeniem Komisja może przeprowadzić bar­ dziej kompleksową ocenę ram państwa trzeciego, potencjalnie obejmującą wyżej wymienione aspekty.
Taka ocena nie powinna jednak mieć charakteru uznaniowego.
Ocenę tę należy raczej przeprowadzić i zakończyć z wyprzedze­ niem, zanim kontrahenci z Unii będą mogli skorzystać z wyżej wymienionych zwolnień.
W przeciwnym razie kon­ trahenci unijni ponoszą znaczące ryzyko związane z zawieraniem lub utrzymywaniem dużej liczby transakcji wew­ nątrzgrupowych z kontrahentami, którzy mogą nie podlegać odpowiednim wymogom regulacyjnym lub odpowiedniemu nadzorowi.
W związku z tym EBC uważa, że zamiast proponowanych uproszczonych ram należy utrzymać obecnie obowiązujące ramy równoważności.
Po drugie, wniosek ma bezpośredni wpływ na stosowanie wymogów kapitałowych w odniesieniu do ryzyka związa­ nego z korektą wyceny kredytowej, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013.
Korekta wyceny kredytowej to ryzyko strat spowodowanych zmianami spreadu kredytowego kontrahenta transakcji na instrumentach pochod­ nych w związku ze zmianami jego jakości kredytowej.
Korekta ta ma miejsce, gdy kontrahent unijny zawiera trans­ akcję na instrumentach pochodnych z innym kontrahentem, w tym z kontrahentem należącym do tej samej grupy.
Jednym z najczęstszych powodów, dla których kontrahenci unijni ponoszą taką wewnątrzgrupową ekspozycję na ryzyko, jest wspieranie praktyk w zakresie księgowych wewnątrzgrupowych transakcji zabezpieczających.
W przesz­ łości EBC podkreślał (41), że pewne praktyki księgowe w grupach międzynarodowych, w szczególności praktyki księ­ gowych wewnątrzgrupowych transakcji zabezpieczających, mogą powodować powstanie ryzyka ostrożnościowego.
Niezależnie od tego, czy transakcja wewnątrzgrupowa powodująca ryzyko związane z korektą wyceny kredytowej wspiera praktykę księgowych wewnątrzgrupowych transakcji zabezpieczających, wynikające z tego ryzyko korekty wyceny kredytowej negatywnie wpływa na profil ryzyka kontrahenta unijnego.
W związku z tym kontrahenci unijni muszą posiadać odpowiednie rozwiązania lokalne i personel, aby właściwie zarządzać takim ryzykiem i utrzymywać kapitał regulacyjny na pokrycie tego ryzyka, chyba że zastosowanie ma odpowiednie wyłączenie na mocy rozporzą­ dzenia (UE) nr 575/2013 (42).
Wyłączenie takie powinno być dostępne wyłącznie dla kontrahentów z Unii, pod warunkiem że ocena równoważności państwa trzeciego, w którym drugi kontrahent ma siedzibę, obejmuje wszyst­ (38) (39) (40) (41)
Zob. art. 4 i 11 EMIR.
Zob. art. 382 ust.
4 rozporządzenia (WE) nr 575/2013.
Zob. art. 11 EMIR.
Zob. „Supervisory expectations on booking models, EBC, sierpień 2018 r., dostępne na stronie internetowej EBC dotyczącej nadzoru bankowego pod adresem www.bankingsupervision.europa.eu.
(42) Zob. art. 382 ust. 4 lit.
B rozporządzenia (UE) nr 575/2013.