C 204/12
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
12.6.2023
2.1.5 Raming van de liquiditeitsbehoeften De ECB acht het belangrijk dat CTP’s hun blootstellingen aan de meest relevante valuta’s van de Unie dagelijks monitoren om het liquiditeitsrisico beter te beheren en hun bevoegde autoriteiten passende rapportage per relevante valuta van de Unie te verstrekken.
Dit moet in de ontwerpverordening tot uiting komen om ervoor te zorgen dat de grootste betalingsverplichtingen op geaggregeerd niveau worden beoordeeld voor alle valuta’s en afzonderlijk voor elk van de meest relevante valuta’s van de Unie van de geclearde financiële instrumenten.
2.2
Gevolgen voor het prudentieel toezicht op kredietinstellingen
2.2.1 Vrijstellingen van intragroeptransacties De ontwerpverordening brengt wijzigingen aan in het thans geldende kader waarbij intragroeptransacties worden vrijgesteld van vereisten voor clearing en margining (38) en van kapitaalvereisten voor het risico van aanpassing van de kredietwaardering (39).
De voorgestelde wijzigingen omvatten het kader voor gelijkwaardigheidsbeoordelingen van derde landen, dat een voorwaarde is voor deze vrijstellingen.
In het geval van EMIR wordt voorgesteld het huidige kader voor gelijkwaardigheidsbeoordeling te vervangen door een vereenvoudigd kader.
De vrijstellingen moeten worden onderworpen aan voorwaarden die ervoor zorgen dat de veiligheid en soliditeit van de instellingen, maar ook de stabiliteit van het financiële stelsel in het algemeen niet in het gedrang komen.
In dit verband heeft de ECB een aantal opmerkingen.
Ten eerste is het, met het oog op de vrijstelling van intragroeptransacties van de vereisten inzake clearing en margining, ontoereikend om de voorafgaande beoordeling van het kader van het betrokken derde land te beperken tot alleen de aspecten van de bestrijding van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme.
De ECB is er vast van overtuigd dat verscheidene andere aspecten, met name de gelijkwaardigheid van het regelgevings- en toezichtkader van dat derde land met het bredere toepassingsgebied van EMIR, moeten worden beoordeeld voordat de vrijstellingen beschikbaar zijn voor instellingen.
De beoordeling moet betrekking hebben op, maar niet beperkt blijven tot, essentiële vereisten inzake risicolimiteringstechnieken voor otc-transacties, zoals reeds bepaald in het huidige EMIR-kader (40).
De ECB steunt een uitgebreidere gelijkwaardigheidsbeoordeling omdat zij zekerheid biedt dat in derde landen gevestigde tegenpartijen aan solide regelgevings- en toezichtkaders zijn onderworpen en tegenpartijen uit de Unie geen onnodige risico’s lopen door transacties met dergelijke tegenpartijen aan te gaan.
Volgens de ontwerpverordening kan de Commissie het kader van een derde land uitvoeriger beoordelen, eventueel met inbegrip van de bovengenoemde aspecten.
Een dergelijke beoordeling mag echter niet discretionair zijn.
Deze beoordeling moet eerder van tevoren worden uitgevoerd en afgerond, voordat tegenpartijen uit de Unie van de bovengenoemde vrijstellingen kunnen profiteren.
Anders dragen tegenpartijen uit de Unie aanzienlijke risico’s van het aangaan of aanhouden van een groot volume intragroeptransacties met tegenpartijen die mogelijk niet aan passende regelgevingsvereisten en/of passend toezicht zijn onderworpen.
Bijgevolg is de ECB van mening dat, in plaats van het voorgestelde vereenvoudigde kader, het thans geldende gelijkwaardigheidskader moet worden gehandhaafd.
Ten tweede heeft het voorstel een rechtstreeks effect op de toepassing van kapitaalvereisten voor het risico van aanpassing van de kredietwaardering zoals gespecificeerd in Verordening (EU) nr.
575/2013.
Aanpassing van de kredietwaardering is het risico van verliezen als gevolg van veranderingen in de kredietmarge van de tegenpartij van een derivatentransactie als gevolg van veranderingen in de kredietkwaliteit ervan.
Deze aanpassing doet zich voor wanneer de tegenpartij uit de Unie een derivatentransactie aangaat met een andere tegenpartij, met inbegrip van een tegenpartij binnen dezelfde groep.
Een van de meest voorkomende redenen waarom tegenpartijen uit de Unie een dergelijke risicoblootstelling binnen de groep aangaan, is het ondersteunen van back-to-backboekingspraktijken.
In het verleden (41)heeft de ECB benadrukt dat prudentiële risico’s kunnen voortvloeien uit bepaalde boekingspraktijken binnen internationale groepen, met name back-to-backboekingspraktijken.
Ongeacht of de intragroeptransactie die aanleiding geeft tot het risico van aanpassing van de kredietwaardering al dan niet een back-to-backboekingspraktijk ondersteunt, heeft het daaruit voortvloeiende risico van aanpassing van de kredietwaardering negatieve gevolgen voor het risicoprofiel van de tegenpartij uit de Unie.
Tegenpartijen uit de Unie moeten dus over adequate lokale regelingen en personeel beschikken om dat risico naar behoren te beheren en toetsingsvermogen aan te houden om het te dekken, tenzij de desbetreffende vrijstelling uit hoofde van Verordening (EU) nr.
575/2013 (42) van toepassing (38) (39) (40) (41)
Zie de artikelen 4 en 11 van EMIR.
Zie artikel 382, lid 4, van Verordening (EU) nr.
575/2013.
Zie artikel 11 van EMIR Zie “Toezichtverwachtingen inzake boekingsmodellen”, ECB, augustus 2018, beschikbaar op de website van de ECB over het bankentoezicht op www.bankingsupervision.europa.eu.
(42) Artikel 382, lid 4, punt b), van Verordening (EU) nr.
575/2013.