12.6.2023
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 204/11
2.1.3 Zekerheidsvereisten
In het algemeen is het zinvol CTP’s toe te staan overheidsgaranties en overheidsbankgaranties als zekerheid te aanvaarden.
De ECB erkent de regelgevingsinspanningen van de Unie om uitzonderlijke liquiditeitsspanningen als gevolg van recente perioden van ongekende marktvolatiliteit te verlichten.
Om echter elke twijfel weg te nemen, en omdat in het voorstel niets wordt gezegd over de specifieke kenmerken van commerciële bankgaranties, benadrukt de ECB dat zij er geen voorstander van is dat niet-door zekerheden gedekte garanties van commerciële banken permanent beleenbaar onderpand zijn (34).
De aanvaarding van niet-door zekerheden gedekte garanties van commerciële banken moet een tijdelijke reguleringsmaatregel blijven die alleen van toepassing is op niet-financiële tegenpartijen.
De mogelijkheid om niet-door zekerheden gedekte garanties van commerciële banken op permanente basis te aanvaarden, zou een structurele verschuiving van de risicotolerantie in de regelgeving betekenen, die verder gaat dan de doelstelling om de uitzonderlijke liquiditeitsspanningen van niet-banken aan te pakken.
Daarnaast waarschuwt de ECB ervoor CTP’s toe te staan commerciële bankgaranties te aanvaarden van alle clearingleden, met inbegrip van financiële instellingen, in tegenstelling tot alleen niet-financiële tegenpartijen, zoals thans het geval is.
Tot slot stelt de ECB voor het toepassingsgebied van de door de ESMA uitgewerkte technische reguleringsnormen, waarin de voorwaarden zijn vastgelegd waaronder garanties van commerciële banken als zekerheid kunnen worden aanvaard, uit te breiden tot overheidsgaranties en overheidsbankgaranties.
Dit zou de ESMA in staat stellen de relevante zekerheidsvereisten met betrekking tot overheidsgaranties en overheidsbankgaranties nader te specificeren.
2.1.4 Rapportagevereisten
De ECB staat volledig achter het voorstel om de vrijstelling van rapportagevereisten voor intragroeptransacties waarbij een niet-financiële tegenpartij betrokken is, te schrappen (35).
In het kader van de invoering van deze vrijstelling in 2017 heeft de ECB verschillende negatieve gevolgen vastgesteld voor zowel de kwaliteit en het nut van de in het kader van EMIR gerapporteerde gegevens als het vermogen van de autoriteiten om toezicht te houden op de financiële stabiliteit op bepaalde gebieden van de financiële markten (36).
Deze gevolgen zijn nog steeds relevant.
Zo heeft het gebrek aan informatie over bepaalde intragroeptransacties de ECB belemmerd bij de uitoefening van haar taken in verband met financiële stabiliteit tijdens de onrust op de energiemarkten in 2022.
De activiteiten van nietfinanciële vennootschappen vertegenwoordigen een zeer groot deel van de markten voor energiederivaten.
Als gevolg daarvan vormde het gebrek aan gegevens over intragroeptransacties met ten minste één niet-financiële tegenpartij een wezenlijke lacune in het vermogen van de ECB om dit segment van de derivatenmarkten te monitoren.
Meer in het algemeen vormen intragroeptransacties op de grondstoffenderivatenmarkten een wezenlijk deel van de totale bilaterale blootstellingen tussen marktdeelnemers, en de identificatie ervan kan het belang van sommige grote conglomeraten voor de financiële stabiliteit aantonen.
Hoewel de recente onrust voornamelijk van invloed was op derivaten van energiegrondstoffen, kan de aard van toekomstige crises niet worden voorspeld.
In het algemeen kan het ontbreken van een volledig marktbeeld ook een belemmering vormen voor een efficiënte monitoring van de snel veranderende marktdynamiek door de bevoegde autoriteiten.
In dit verband is het belangrijk op te merken dat Verordening (EG) nr.
2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad (37) geen soortgelijke vrijstelling bevat voor de rapportage van intragroeprepo’s, effectenfinanciering en margeleningstransacties.
Het schrappen van de vrijstelling van de rapportagevereisten van EMIR voor intragroeptransacties waarbij een nietfinanciële tegenpartij betrokken is, is een belangrijke maatregel om een volledig marktbeeld te schetsen en consistentie tussen de respectieve regelgevingen te bewerkstelligen.
(34) Zie artikel 1, punt 33, a), van de ontwerpverordening, waarbij artikel 46, lid 1, van EMIR wordt gewijzigd.
(35) Zie artikel 1, punt 5, a), van de ontwerpverordening.
(36) Zie de punten 2.2.1 tot en met 2.2.3 van Advies CON/2017/42 van de Europese Centrale Bank van 11 oktober 2017 inzake een voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Verordening (EU) nr.
648/2012 wat betreft de clearingverplichting, de opschorting van de clearingverplichting, de rapportagevereisten, de risicolimiteringstechnieken voor otcderivatencontracten die niet door een centrale tegenpartij worden gecleard, de registratie van en het toezicht op transactieregisters en de vereisten voor transactieregisters (PB C 385 van 15.11.2017, blz. 10).
(37) Verordening (EU) 2015/2365 van het Europees Parlement en de Raad van 25 november 2015 betreffende de transparantie van effectenfinancieringstransacties en van hergebruik en tot wijziging van Verordening (EU) nr.
648/2012 (PB L 337 van 23.12.2015, blz.
1).