C 204/12
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
12.6.2023
2.1.5 .
Εκτίμηση των αναγκών ρευστότητας Η ΕΚΤ θεωρεί σημαντικό οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι να παρακολουθούν σε καθημερινή βάση τα ανοίγματά τους στα σημαντικότερα νομίσματα της Ένωσης με σκοπό την καλύτερη διαχείριση του κινδύνου ρευστότητας, και να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τους τα κατάλληλα στοιχεία ανά νόμισμα της Ένωσης.
Ο προτεινόμενος κανονισμός θα πρέπει να αντικατοπτρίζει αυτό το στοιχείο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι υποχρεώσεις πληρωμής μεγαλύτερης αξίας αξιολογούνται συγκεντρωτικά για όλα τα νομίσματα και χωριστά για κάθε ένα από τα σημαντικότερα νομίσματα της Ένωσης των χρηματοπιστωτικών μέσων που εκκαθαρίζονται.
2.2.
Αντίκτυπος στην προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων
2.2.1.
Εξαιρέσεις ενδοομιλικών συναλλαγών Ο προτεινόμενος κανονισμός εισάγει αλλαγές στο ισχύον πλαίσιο, εξαιρώντας τις ενδοομιλικές συναλλαγές από τις απαιτήσεις για την εκκαθάριση και τον καθορισμό περιθωρίων (38), καθώς και από τις κεφαλαιακές απαιτήσεις για τον κίνδυνο προσαρμογής πιστωτικής αποτίμησης (39).
Οι προτεινόμενες αλλαγές περιλαμβάνουν το πλαίσιο για τις αξιολογήσεις ισοδυναμίας τρίτων χωρών, το οποίο αποτελεί προϋπόθεση για τις εν λόγω εξαιρέσεις.
Στην περίπτωση του κανονισμού EMIR προτείνεται να αντικατασταθεί το ισχύον πλαίσιο αξιολόγησης της ισοδυναμίας με ένα απλουστευμένο πλαίσιο.
Οι εξαιρέσεις θα πρέπει να υπόκεινται σε όρους που διασφαλίζουν ότι δεν διακυβεύονται η ασφάλεια και η ευρωστία των ιδρυμάτων, ούτε η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος γενικότερα.
Στο πλαίσιο αυτό η ΕΚΤ διατυπώνει ορισμένες παρατηρήσεις.
Πρώτον, για τον σκοπό της εξαίρεσης των ενδοομιλικών συναλλαγών από τις απαιτήσεις εκκαθάρισης και καθορισμού περιθωρίων δεν αρκεί η πρότερη αξιολόγηση του πλαισίου της οικείας τρίτης χώρας να περιοριστεί μόνο στην καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.
Η ΕΚΤ πιστεύει ακράδαντα ότι θα πρέπει να αξιολογηθούν αρκετές άλλες πτυχές προτού καταστούν διαθέσιμες οι εξαιρέσεις στα ιδρύματα, ιδίως η ισοδυναμία του κανονιστικού και εποπτικού πλαισίου της εν λόγω τρίτης χώρας με το ευρύτερο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού EMIR.
Η αξιολόγηση θα πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, βασικές απαιτήσεις σχετικά με τις τεχνικές μετριασμού του κινδύνου για τις εξωχρηματιστηριακές συναλλαγές, όπως προβλέπεται ήδη στο ισχύον πλαίσιο του κανονισμού EMIR (40).
Η ΕΚΤ υποστηρίζει μια πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση ισοδυναμίας, διότι παρέχει διαβεβαίωση ότι οι αντισυμβαλλόμενοι που είναι εγκατεστημένοι σε τρίτες χώρες υπόκεινται σε υγιή ρυθμιστικά και εποπτικά πλαίσια και ότι κατά τη διενέργεια συναλλαγών με αυτούς οι αντισυμβαλλόμενοι της Ένωσης δεν αναλαμβάνουν αδικαιολόγητους κινδύνους.
Σύμφωνα με τον προτεινόμενο κανονισμό, η Επιτροπή μπορεί να διενεργεί πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση του πλαισίου μιας τρίτης χώρας, συμπεριλαμβανομένων ενδεχομένως των προαναφερόμενων πτυχών.
Ωστόσο, η αξιολόγηση αυτή δεν θα πρέπει να βασίζεται σε διακριτική ευχέρεια.
Αντιθέτως, θα πρέπει να διενεργείται και να ολοκληρώνεται εκ των προτέρων, προτού οι αντισυμβαλλόμενοι της Ένωσης μπορέσουν να επωφεληθούν από τις προαναφερθείσες εξαιρέσεις.
Διαφορετικά, οι αντισυμβαλλόμενοι της Ένωσης φέρουν σημαντικούς κινδύνους από την πραγματοποίηση ή τη διατήρηση μεγάλου όγκου ενδοομιλικών συναλλαγών με αντισυμβαλλομένους που ενδεχομένως δεν υπόκεινται σε κατάλληλες κανονιστικές απαιτήσεις ή/και επαρκή εποπτεία.
Συνεπώς, η ΕΚΤ θεωρεί ότι θα πρέπει να διατηρηθεί το ήδη ισχύον πλαίσιο ισοδυναμίας, αντί του προτεινόμενου απλουστευμένου πλαισίου.
Δεύτερον, η πρόταση έχει άμεσο αντίκτυπο στην εφαρμογή των κεφαλαιακών απαιτήσεων για τον κίνδυνο προσαρμογής πιστωτικής αποτίμησης όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ.
575/2013.
Ως κίνδυνος προσαρμογής πιστωτικής αποτίμησης νοείται ο κίνδυνος ζημιών που προκαλούνται από μεταβολές στο πιστωτικό περιθώριο του αντισυμβαλλομένου μιας συναλλαγής παραγώγων λόγω μεταβολών στην πιστωτική της ποιότητα.
Η προσαρμογή αυτή προκύπτει όταν ο αντισυμβαλλόμενος της Ένωσης προβαίνει σε συναλλαγή παραγώγων με άλλον αντισυμβαλλόμενο, μεταξύ άλλων εντός του ίδιου ομίλου.
Ένας από τους συνηθέστερους λόγους για τους οποίους οι αντισυμβαλλόμενοι της Ένωσης αναλαμβάνουν τέτοια έκθεση σε ενδοομιλικό κίνδυνο είναι η στήριξη λογιστικών πρακτικών αντιστήριξης («backto-back booking»).
Στο παρελθόν (41) η ΕΚΤ έχει τονίσει ότι μπορεί να προκύψουν εποπτικοί κίνδυνοι από ορισμένες λογιστικές πρακτικές εντός διεθνών ομίλων, ιδίως από τις λογιστικές πρακτικές αντιστήριξης.
Ανεξάρτητα από το αν η ενδοομιλική συναλλαγή που οδηγεί σε κίνδυνο προσαρμογής πιστωτικής αποτίμησης υποστηρίζει μια λογιστική πρακτική αντιστήριξης ή όχι, ο επακόλουθος κίνδυνος προσαρμογής πιστωτικής αποτίμησης επηρεάζει αρνητικά το προφίλ κινδύνου του αντισυμβαλλομένου της Ένωσης.
Ως εκ τούτου, οι αντισυμβαλλόμενοι της Ένωσης πρέπει να διαθέτουν κατάλληλες τοπικές ρυθμίσεις και προσωπικό για την ορθή διαχείριση του εν λόγω κινδύνου και να διατηρούν ρυθμιστικά κεφάλαια για την κάλυψή του, εκτός εάν (42) εφαρμόζεται η σχετική εξαίρεση δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
575/2013.
Η εξαίρεση αυτή θα πρέπει να είναι διαθέσιμη μόνο στους αντισυμβαλλομένους της Ένωσης, υπό την προϋπόθεση ότι η αξιολόγηση ισοδυναμίας της τρίτης χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο άλλος αντισυμβαλλόμενος καλύπτει όλες τις (38) (39) (40) (41)
Βλ.
άρθρα 4 και 11 του κανονισμού EMIR. Βλ.
άρθρο 382 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
575/2013. Βλ.
άρθρο 11 του κανονισμού EMIR. Βλ.
«Supervisory expectations on booking models», ΕΚΤ, Αύγουστος 2018, διαθέσιμο στον δικτυακό τόπο της τραπεζικής εποπτείας της ΕΚΤ ( www.bankingsupervision.europa.eu).
(42) Βλ.
άρθρο 382 παράγραφος 4 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ.
575/2013.