C 202/80
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
9.6.2023
Η γεωγραφική αυτή περιοχή χαρακτηρίζεται από διαφορετικές εδαφικές συνθήκες ενώ οι πιο αντιπροσωπευτικές από αυτές περιλαμβάνουν όξινους σχιστόλιθους στα υψηλότερα μέρη των πλαγιών, ασβεστολιθικά εδάφη στα αμπελουργικά υψίπεδα και στις πεδιάδες και χαλικώδεις προσχωσιγενείς αναβαθμίδες.
Όλοι οι ανωτέρω τύποι εδάφους παρέχουν ξηρά εδάφη χαμηλής γονιμότητας που είναι κατάλληλα για αμπέλια και επιτρέπουν τη βαθιά ριζική ανάπτυξη.
Από τις οροσειρές Cévennes και Montagne Noire και από τους πρόποδες των Πυρηναίων έως τις ακτές της λιμνοθάλασσας, η περιοχή ΠΓΕ «Terres du Midi» διασχίζεται από τους ποταμούς Aude, Orb, Hérault, Vidourle και Gardon και σχηματίζει ένα μεγάλο αμφιθέατρο που ατενίζει τη Μεσόγειο.
Η περιοχή αυτή επωφελείται από το μεσογειακό κλίμα, που είναι ιδανικό για την αμπελοκαλλιέργεια, με θερμά, ξηρά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες, καθώς και δύο περιόδους βροχοπτώσεων, το φθινόπωρο και την άνοιξη.
Στην περιοχή πνέουν διάφοροι άνεμοι.
Ένας «θαλάσσιος άνεμος» σαρώνει τακτικά και μερικές φορές θυελλωδώς τον κόλπο του Λέοντος, ιδίως κατά την περίοδο ωρίμασης των σταφυλιών.
Τα σταγονίδια που μεταφέρει έχουν μετριαστική επίδραση στις υπερβολικά υψηλές θερμοκρασίες.
Οι ξηροί, ισχυροί βόρειοι ή δυτικοί άνεμοι [Tramontane (τραμουντάνα), Cers και Mistral (μαΐστρος)] που πνέουν στην περιοχή συμβάλλουν στη διασφάλιση της καλής κατάστασης της υγείας των αμπελώνων.
Τα συγκεκριμένα κλιματικά χαρακτηριστικά ευνοούν τη φύτευση ποικιλιών αμπέλου σε διαφορετικά περιβάλλοντα, εκ των οποίων τρία εντοπίζονται στην εν λόγω περιοχή: όρη και υψίπεδα, πρόποδες και πεδιάδες μετρίου υψομέτρου και, τέλος, η παράκτια πεδινή έκταση.
Από το δέλτα του Ροδανού έως τα ισπανικά σύνορα τα αμπέλια αποτελούν μονοκαλλιέργεια.
9.2.
Ιδιοτυπία του προϊόντος Ο οίνος ΠΓΕ «Terres du Midi» είναι ένα προϊόν που συνδέεται με την ιστορία της αμπελουργίας στη νότια Γαλλία.
Στην περιοχή αυτή παράγονται οίνοι από την εποχή της φύτευσης των πρώτων αμπελώνων στη Δυτική Ευρώπη στα περίχωρα του Agde, γύρω στα 600 π.Χ.
Το 1907 κορυφώθηκε η κρίση στον αμπελοοινικό τομέα, που αφορούσε πτυχές που συνδέονται με την παραγωγή οίνου, κοινωνικά ζητήματα, καθώς και την οικονομία των επιχειρήσεων οινοπαραγωγής.
Οι πολλαπλοί φόροι, η υπερπαραγωγή και η απάτη επέδρασαν καταλυτικά στη δημιουργία δυσαρέσκειας.
Οι τιμές μειώθηκαν και η ποιότητα των οίνων υποβαθμίστηκε.
Οι αμπελουργοί του Languedoc, αντιμέτωποι με την αδιαλλαξία των αρχών, συγκρότησαν πολυάριθμες επιτροπές προστασίας του οίνου με αντιπροσωπείες στην πλειονότητα των δήμων της νότιας Γαλλίας.
Στη συνέχεια, οι επιτροπές αυτές σύντομα εντάχθηκαν στην Confédération Générale des Vignerons du Midi (Γενική Συνομοσπονδία Αμπελουργών της περιοχής «Midi»).
Η ιδέα της «Midi Viticole» (δηλαδή της αμπελοκαλλιέργειας της νότιας Γαλλίας) άρχισε να διαμορφώνεται όταν η εν λόγω συνομοσπονδία αναγνωρίστηκε από το κράτος.
Ως εκ τούτου, δόθηκε η δυνατότητα για επανέναρξη του διαλόγου και εξεύρεση λύσεων για την αντιμετώπιση της κρίσης (χαμηλότεροι φόροι, πρόληψη της απάτης, κανόνες για τη δήλωση και τη μεταφορά των οίνων, αμνηστία).
Η ιδρυτική πράξη του κινήματος αυτού κάνει σαφή αναφορά στα όρια της περιοχής «Midi Viticole», η οποία περιλαμβάνει τα τέσσερα αμπελουργικά διαμερίσματα Pyrénées-Orientales, Aude, Hérault και Gard.
Η εν λόγω περιοχή προορίζεται σχεδόν αποκλειστικά για την αμπελοκαλλιέργεια.
Το 1964 ορίστηκε επακριβώς και με κανονιστική ρύθμιση το καθεστώς «vin de canton» (οίνος προέλευσης καντονιού), το οποίο αφορούσε οίνους που συνδέονταν με μια διοικητική περιοχή παραγωγής με συγκεκριμένο σύνολο εδαφοκλιματικών χαρακτηριστικών.
Με διάταγμα του 1968 οι εν λόγω οίνοι μετατράπηκαν σε «vins de pays» (τοπικοί οίνοι).
Οι τοπικοί οίνοι αρχικά προσδιορίζονταν με το όνομα του διοικητικού διαμερίσματος παραγωγής και όφειλαν να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια παραγωγής που απαιτούσαν υψηλότερο επίπεδο ποιότητας.
Το στάδιο αυτό επέτρεψε στους οίνους «vins du Midi» να τύχουν ειδικής αναγνώρισης που οδήγησε στην εμφάνιση της ΠΓΕ «Terres du Midi».
Με την ΠΓΕ «Terres du Midi» παράγονται περίπου 100 000 εκατόλιτρα και των τριών χρωμάτων οίνου.
Οι ερυθροί οίνοι αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής (55 %).
Οι ερυθρωποί οίνοι (35 %) παρουσιάζουν σταδιακή αύξηση και οι λευκοί αντιστοιχούν στο υπόλοιπο.
Η ΠΓΕ «Terres du Midi» εκφράζεται κυρίως με την ανάμειξη ποικιλιών αμπέλου που είτε καλλιεργούνται παραδοσιακά στην περιοχή είτε προέρχονται από άλλες αμπελουργικές περιοχές.
Η δημιουργία των συγκεκριμένων ποικιλιών οφείλεται στην εμπειρογνωσία των αμπελουργών στην καλλιέργεια των αμπέλων, χάρη στην οποία αξιοποιούνται οι διαφορετικές εδαφικές συνθήκες της γεωγραφικής περιοχής για την παραγωγή σταφυλιών ποιότητας.
Το θερμό και ξηρό μεσογειακό κλίμα αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την πλήρη ωρίμαση των σταφυλιών σε όλες τις περιοχές και για όλες τις ποικιλίες, καθώς και για τη διατήρηση και την ενίσχυση των πρωτογενών αρωμάτων.
Ως εκ τούτου, οι οίνοι που παράγονται χαρακτηρίζονται από την αρωματική τους ποιότητα (φρουτώδεις και ανθώδεις), η ένταση και ο χαρακτήρας της οποίας ποικίλλουν ανάλογα με τις ποικιλίες που περιλαμβάνονται στα μείγματα.