C 177/150
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
17.5.2023
Woensdag, 14 december 2022 (7 bis) Complexe, langdurige en ondoorzichtige administratieve procedures hebben een onevenredig zware impact op
burgers, lokale autoriteiten en kmo’s, die alleen of via aankoopgroeperingen en hernieuwbare-energiegemeen­ schappen fungeren als zelfverbruikers van hernieuwbare energie.
Vaak is het voor hen met name als gevolg van een gebrek aan ervaring of deskundigheid, financiële en personele middelen lastig om zich te bedienen van vergunningsprocedures en procedures voor aansluiting op het net.
Het is noodzakelijk om het voor niet-professionele en niet-commerciële marktdeelnemers gemakkelijker te maken om met succes de relevante goedkeuringen te verkrijgen.
Ter bevordering hiervan is er behoefte aan vereenvoudiging waar nodig en aan specifieke loketten, aangezien deze actoren niet over dezelfde capaciteit beschikken als andere professionele, goed toegeruste marktdeelnemers.
De geïntegreerde planning en registratie van hernieuwbare energie op meerdere niveaus moet corresponderen met de planning en registratie op lokaal en regionaal niveau, en in dit verband moeten ook de personeels-, opleidings-, financierings- en technische behoeften van de vergunningverlenende autoriteiten worden geraamd.
(8)
Een snellere uitrol van projecten op het gebied van hernieuwbare energie moet worden ondersteund door de geïntegreerde planning en registratie van hernieuwbare energie op meerdere niveaus door de lidstaten, door middel van een gestructureerde coördinatie met de lokale en regionale autoriteiten.
De lidstaten moeten de gebieden te land en ter zee en bovengrondse en ondergrondse gebiedenaanwijzen die nodig zijn voor installaties voor de productie van energie uit hernieuwbare bronnen, teneinde hun nationale bijdragen te leveren aan het herziene streefcijfer voor hernieuwbare energie voor 2030, zoals vastgesteld in artikel 3, lid 1, van Richtlijn (EU) 2018/2001, alsook aan de substreefcijfers van de artikelen 15 bis en 22 bis, artikel 23, lid 1, artikel 24, lid 4, en artikel 25, lid 1, van Verordening (EU) 2021/1119 en de in artikel 2 van die verordening vastgestelde doelstelling inzake klimaatneutraliteit.
Deze gebieden moeten de geraamde trajecten en totale geplande geïnstalleerde capaciteit weerspiegelen en moeten worden vastgesteld voor elke technologie voor hernieuwbare energie die ▌ is opgenomen in de overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EU) 2018/1999 geactualiseerde nationale energie- en klimaatplannen van de lidstaten.
Bij de vaststelling van de vereiste gebieden te land en ter zee en bovengrondse en ondergrondse gebieden moet rekening worden gehouden met de beschikbaarheid van de hernieuwbare energiebronnen en het potentieel van de verschillende gebieden te land en ter zee voor de productie van hernieuwbare energie op basis van de verschillende technologieën, met de verwachte vraag naar energie — rekening houdend met de energie- en systeemefficiëntie — in het algemeen en in de verschillende regio’s van de lidstaat, en met de beschikbaarheid van relevante energie- en netwerkinfrastructuur, faciliteiten voor energieopslag, met inbegrip van warmteopslag, en andere flexibiliteitsinstrumenten, waarbij ook moet worden gelet op de benodigde capaciteit voor de toenemende hoeveelheid hernieuwbare energie, het potentieel om burgers die alleen of via aankoopgroeperingen en hernieuwbare-energiegemeenschappen fungeren als zelfverbruikers van hernieuwbare energie, actief te betrekken bij het energiesysteem.
Bovendien moeten de lidstaten ervoor zorgen dat de in artikel 16, leden 1 en 2, bedoelde administratieve vergunningen voor de bouw, de repowering en de exploitatie van installaties voor de productie van energie uit hernieuwbare bronnen worden beschouwd als definitieve besluiten over het resultaat van de procedure van de bevoegde autoriteit of autoriteiten voor de vaststelling van het grondgebruik in het gebied waar deze installaties zich zullen bevinden.
(9)
De lidstaten moeten als gebieden voor de versnelde uitrol van hernieuwbare energie de gebieden aanwijzen die bijzonder geschikt zijn voor de ontwikkeling van projecten op het gebied van hernieuwbare energie, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen technologieën en waar de inzet van het specifieke type hernieuwbare energiebronnen naar verwachting geen aanzienlijk effect zal hebben op het milieu en de voedselzekerheid in verband met de landbouwproductie.
De gebieden voor de versnelde uitrol van hernieuwbare energie moeten bijzonder geschikt zijn voor de installatie van installaties voor de productie van energie uit hernieuwbare bronnen.
Biomassaverbrandingsinstallaties moeten echter worden uitgesloten van de gebieden voor de versnelde uitrol van hernieuwbare energie, behalve als het gaat om installaties in de in artikel 349 VWEU bedoelde ultraperifere gebieden, waarvoor op grond van specifieke behoeften uitzonderingen kunnen worden overwogen.
Bij de aanwijzing van gebieden voor de versnelde uitrol van hernieuwbare energie moeten de lidstaten ▌beschermde gebieden vermijden en herstelplannen overwegen.
Er moeten gebieden voor de versnelde uitrol van hernieuwbare energie worden ingesteld, ten minste voor windturbines en zonne-energiecentrales, en eventueel voor installaties voor de productie van biomethaan.
De lidstaten kunnen gebieden voor de versnelde uitrol van hernieuwbare energie aanwijzen die specifiek zijn voor één of meer soorten installaties voor hernieuwbare energie en moeten voor elk gebied voor de versnelde uitrol van hernieuwbare energie aangeven voor de productie van welke soort of soorten hernieuwbare energie het gebied geschikt is.
(9 bis) De productie van voedsel moet voorrang krijgen op de productie van energie, en de productie van energie mag
niet leiden tot een lagere voedselproductie of lagere gewasopbrengsten, maar beide activiteiten kunnen en moeten naast elkaar bestaan en vertonen synergieën.
Daartoe moet de productie van hernieuwbare energie in de verschillende vormen worden bevorderd, op locaties die gemakkelijk toegankelijk zijn voor landbouwers en in overeenstemming met de behoeften van het landbouwbedrijf.
De lidstaten moeten vermijden dat productieve landbouwgrond en landbouwgebieden waar hoogwaardige agrovoedingsproducten worden geproduceerd evenals producten met een bijzondere band met het plaatselijke landschap en de plaatselijke cultuur, worden aangewezen als gebieden voor de versnelde uitrol van hernieuwbare energie.
De exploitatie van hernieuwbare energiebronnen, zoals de productie van biomethaan, moet worden aangemoedigd in gebieden die in de nabijheid van landbouwterreinen liggen, d.w.z. gebieden die dicht bij landbouwgrond en op landbouwbedrijven liggen, en