PL
15.5.2023
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 173/19
Strony w postępowaniu głównym Strona skarżąca: Elliniki Ornithologiki Etaireia (greckie towarzystwo ornitologiczne) Syllogos Diktyo Oikologikon Organoseon Aigaiou (stowarzyszenie egejskiej sieci organizacji ekologicznych) Perivallontikos Syllogos Rethymnou (stowarzyszenie ochrony środowiska w Retimnie) Politistikos Syllogos Thronos Kleisidiou (stowarzyszenie kulturalne Thronos Klisidiou) KX i in.
Druga strona postępowania: Ypourgos Esoterikon (minister spraw wewnętrznych) Ypourgos Oikonomikon (minister gospodarki) Ypourgos Anaptyxis kai Ependyseon (minister rozwoju i inwestycji) Ypourgos Perivallontos kai Energeias (minister środowiska i energii) Ypourgos Agrotikis Anaptyxis kai Trofimon (minister rozwoju rolnictwa i żywności) Pytania prejudycjalne 1) Czy art. 4 ust.
1 i 2 dyrektywy 2009/147/WE (1), w związku z art. 6 ust.
2–4 dyrektywy 92/43/EWG (2), należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom krajowym, takim jak wskazane [w uzasadnieniu], które stanowią, że specjalne środki ochrony, zachowania i odtworzenia gatunków i siedlisk dzikiego ptactwa na obszarach specjalnej ochrony (OSO) mają zastosowanie jedynie do „gatunków uzasadniających wyznaczenie OSO”, to znaczy jedynie do gatunków dzikiego ptactwa wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2009/147/WE oraz do ptaków wędrownych regularnie występujących na terenie każdego OSO, które wraz z kryteriami wyznaczenia OSO zawartymi w ustawodawstwie krajowym są wykorzystywane jako wskaźniki decydujące dla wyznaczenia danego obszaru jako OSO?
2) Czy w celu udzielenia odpowiedzi na poprzednie pytanie ma znaczenie okoliczność, że wyżej wspomniane specjalne środki ochrony, zachowania i odtworzenia gatunków i siedlisk dzikiego ptactwa na obszarach specjalnej ochrony (OSO) są zasadniczo podstawowymi zapobiegawczymi środkami ochrony („środkami ostrożności”) OSO, mającymi zastosowanie horyzontalne, to znaczy w odniesieniu do wszystkich OSO, oraz że do chwili obecnej w greckim porządku prawnym nie przyjęto planów zarządzania dla każdego konkretnego OSO, określających cele i środki niezbędne do osiągnięcia lub zapewnienia zadowalającego stanu ochrony każdego OSO i żyjących w nim gatunków?
3) Czy w celu udzielenia odpowiedzi na dwa poprzednie pytania ma znaczenie okoliczność, że na podstawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięć i działalności zgodnie z dyrektywą 2011/92/UE (3) i dokonania „odpowiedniej oceny”, o której mowa w art. 6 ust.
2–4 dyrektywy 92/43/EWG, wszystkie gatunki wymienione w załączniku I do dyrektywy 2009/147/WE lub ptaki wędrowne regularnie występujące w każdym OSO są brane pod uwagę w ramach oceny skutków wywieranych przez każdy konkretny plan prac publicznych lub prywatnych na środowisko?
(1) (2) (3)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (wersja ujednolicona) (Dz.U. 2010, L 20, s. 7).
Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. 1992, L 206, s. 7).
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (tekst jednolity) (Dz.U. 2012, L 26, s. 1).
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administratīvā apgabaltiesa (Łotwa) w dniu 15 lutego 2023 r. – Biedrība „Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija”/Valsts ieņēmumu dienests (Sprawa C-87/23, Latvijas Informācijas un komunikācijas tehnoloģijas asociācija) (2023/C 173/27) Język postępowania: letoński Sąd odsyłający Administratīvā apgabaltiesa