10.5.2023
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 165/7
W najnowszym zestawieniu elementów, cech i parametrów monitorowanych w całej UE w odniesieniu do wszystkich wskaźników jakości środowiska morskiego zidentyfikowano braki w monitorowaniu.
Na podstawie przekazanych infor­ macji trudno jest dokładnie ocenić powiązania z innymi obowiązkami sprawozdawczymi wynikającymi z dyrektywy ramo­ wej w sprawie strategii morskiej (art. 8, 9, 10 i 13), w szczególności dlatego, że dobry stan środowiska, cele i środki nie zos­ tały przedstawione w wystarczająco konkretny i wymierny sposób w poprzednich sprawozdaniach sporządzonych zgodnie z dyrektywą ramową w sprawie strategii morskiej, jak podkreślono w ocenie Komisji z 2022 r.
Ponadto wspólne programy monitorowania w różnych sektorach i regionach są niespójnie zgłaszane.
Świadczy to o tym, że państwa członkowskie nie wykorzystują jeszcze w pełni powiązań z innymi sektorami na poziomie krajowym lub regionalnym, czego konsekwencją jest nieefektywność.
Państwa członkowskie powinny priorytetowo traktować działania mające na celu wyeliminowanie tych braków na wszyst­ kich poziomach wdrażania dyrektywy.
Powyższe zalecenia powinny ułatwić państwom członkowskim wyeliminowanie braków i opracowanie skutecznych programów monitorowania, które ostatecznie przyczynią się do osiągnięcia ich celów środowiskowych.
Czyste i zdrowe środowisko morskie i przybrzeżne to nie tylko wymóg prawny czy moralne zobowiąza­ nie wobec przyszłych pokoleń.
Jest ono również niezbędną podstawą wszelkiej działalności morskiej i zasadniczym warun­ kiem zrównoważonego rozwoju kluczowych sektorów gospodarki, takich jak rybołówstwo i turystyka.
To sprawia, że ochrona i systematyczne monitorowanie środowiska morskiego i przybrzeżnego są inwestycją o rzeczywistym znaczeniu, także z ekonomicznego punktu widzenia.
Komisja zdaje sobie sprawę, że monitorowanie parametrów środowiskowych na potrzeby oceny środowiska morskiego jest niezwykle wymagającym zadaniem.
Obejmuje liczne aspekty, dotyczące wielu gatunków morskich, siedlisk oraz wielu pre­ sji i oddziaływań antropogenicznych.
Działania podejmowane przez państwa członkowskie są znaczące i pomimo stwier­ dzonych niedociągnięć należy uznać, że skoordynowane monitorowanie środowiska morskiego w UE w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej i w ramach czterech regionalnych konwencji morskich jest osiągnięciem wyjątkowym w skali światowej.
Jak podkreślono w sprawozdaniu dla Parlamentu Europejskiego i Rady z wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej w 2020 r (36)., Komisja uważa, że dyrektywa stanowi zharmonizowane ramy prawne, które zapewniają stałą poprawę w zakresie gromadzenia danych i przyczyniają się do opracowywania kompleksowych programów monitorowa­ nia obszarów morskich.
W tym samym sprawozdaniu Komisja wskazała również, że dane gromadzone przez państwa członkowskie – dzięki programom monitorowania w ramach dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej – często nie są porównywalne.
Zwróciła również uwagę na fakt, że te programy monitorowania nie zawsze są związane z celami, a ponieważ są wyznaczane przed środkami, powiązanie między nimi często nie jest optymalne.
Komisja nadal uważa, że w ramach programów monitorowania należy w zharmonizowany sposób dokonywać pomiaru stanu środowiska morskiego, stopnia osiągnięcia celów środowiskowych i skuteczności środków.
Komisja uwzględni te rozważania w bieżącym przeglądzie dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, a jednocześnie będzie dążyła do uproszczenia wymogów dotyczących sprawozdawczości.
Dane pochodzące z tych programów monitorowania mają zasad­ nicze znaczenie w kontekście wdrażania Europejskiego Zielonego Ładu, ponieważ, gdy staną się dostępne, będą stanowiły wkład w ramy monitorowania realizacji zerowego poziomu emisji zanieczyszczeń oraz różnorodności biologicznej zgod­ nie z nadrzędnymi ramami monitorowania 8. unijnego programu działań w zakresie środowiska.
Dane te będą ponadto przyczyniały się do wdrażania globalnych ram różnorodności biologicznej, ponieważ będą stanowiły uzupełnienie głów­ nych wskaźników dotyczących mórz i innych wskaźników oraz ułatwią dostosowanie krajowych strategii i planów działa­ nia na rzecz bioróżnorodności.
(36) Sprawozdanie z wdrażania dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej (europa.eu)